Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-132/11-3/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-02
Teza: Czy wskazane w stanie faktycznym towary (wyposażenie) i usługi, sfinansowane z dotacji, stanowią koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dotacja; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód-źródła przychodu; wyposażenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2011 r. (data wpływu 2 lutego 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego oraz w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 16 grudnia 2010 r. Wnioskodawca zawarł z Powiatowym Urzędem Pracy (dalej: PUP) umowę w sprawie przyznania z Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej (dalej: dotacja), zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415). Kwota dotacji w wysokości 15.000 zł została przelana na rachunek bankowy.

W dniu 3 stycznia 2011 r. Zainteresowany rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, głównie w zakresie marketingu internetowego. Środki z otrzymanej dotacji zgodnie z umową zostały przeznaczone na zakup w styczniu 2011 r. następujących towarów (wyposażenia) i usług, wykorzystywanych w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej:

1.  Zestaw komputerowy i zestaw do stanowiska grafika – 2.193,50 zł netto;
2.  Mysz i klawiatura – 145,53 zł netto;
3.  Router – 65,04 zł netto;
4.  Laptop – 2.844,72 zł netto;
5.  Rzutnik – 3.306,50 zł netto;
6.  Urządzenie wielofunkcyjne – 920,33 zł netto;
7.  Strona internetowa – 2.032,52 zł netto;
8.  System identyfikacji wizualnej – 1.000,00 zł netto;
9.  Papier – 13,81 zł netto.

Wszystkie ww. zakupy zostały udokumentowane fakturą VAT. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy wskazane w stanie faktycznym towary (wyposażenie) i usługi, sfinansowane z dotacji, stanowią koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty podatkowe wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Ustawodawca nie wyłączył z kosztów natomiast wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza iż wydatki sfinansowane z takiej dotacji mogą stanowić koszty podatkowe, o ile zostaną spełnione ww. warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, z katalogu kosztów zostały wyłączone odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie (art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

W konsekwencji powyższego, w ocenie podatnika, skoro wskazane w stanie faktycznym towary (wyposażenie) i usługi, sfinansowane z dotacji przyznanej na podjęcie działalności gospodarczej, nie stanowią środków trwałych (wartość netto poszczególnych towarów nie przekracza 3.500 zł), jednocześnie są związane z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą oraz są poniesione w celu osiągania przez Niego przychodów, będą stanowić koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.

Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Wydatek taki nie może ponadto znajdować się w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy, wskazuje że co do zasady, nie ma przeszkód, aby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia i usług (tj. składników majątku niebędących środkami trwałymi) sfinansowanych ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy.

Warunkiem zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jednakże istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej oraz należyte udokumentowanie poniesionych wydatków.

W interpretacji indywidualnej z dnia 2 maja 2011 r. nr ILPB1/415-132/11-2/TW uznano, iż otrzymane przez Zainteresowanego środki z Funduszu Pracy przeznaczone na zakup wyposażenia i usług stanowią przychód z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, korzystający ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sfinansowanie wydatków na zakup wyposażenia i usług ze środków przyznanych z Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej, nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo iż przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Reasumując, wydatki sfinansowane ze środków otrzymanych z Powiatowego Urzędu Pracy, przeznaczone na zakup składników majątku – niezaliczonych do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a więc stanowiących wyposażenie i usługi – można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego w dniu 2 maja 2011 r. został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-132/11-2/TW.

Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w dniu 29 kwietnia 2011 r. został rozstrzygnięty odrębna interpretacją indywidualną nr ILPP2/443-263/11-3/MR.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.