Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.242.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w wyniku
umowy przekazania gospodarstwa rolnego i w wyniku
zniesienia współwłasności.
Słowa kluczowe: małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-odrębna nieruchomość
zbycie-odpłatne zbycie
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednak
    z innych względów niż wskazane przez Pana we wniosku.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sprzedaży nieruchomości nabytej w wyniku umowy
    przekazania gospodarstwa rolnego i w wyniku zniesienia współwłasności. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) 1984 r. na podstawie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza (...),
    Repertorium (...) Wnioskodawca w drodze umowy przekazania gospodarstwa rolnego
    nabył od swoich rodziców A.A i B.A m.in. własność nieruchomości położonej w X przy ul.
    A1, wpisanej w księdze wieczystej KW nr (...).
    W momencie zawierania umowy Wnioskodawca pozostawał w związku małżeńskim z C.A,
    a w ramach małżeństwa obowiązywał ustrój wspólności majątkowej. Nieruchomość
    weszła do majątku wspólnego małżonków.
    Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia po C.A, zarejestrowanym w rejestrze
    spadkowym pod nr (...), spadek po C.A nabyła córka Wnioskodawcy – D.A. Na podstawie
    aktu poświadczenia dziedziczenia oraz oświadczenia z (...) 2021 r. D.A nabyła udział w
    nieruchomości w wysokości 1/2.
    (...) 2022 r. wydane zostało postanowienie Sądu Rejonowego w (...), XIV Wydziału
    Cywilnego, na podstawie którego dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości w
    ten sposób, że nieruchomość przyznana została na wyłączną własność Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca planuje zawarcie w roku 2025 umowy sprzedaży, na podstawie której
    dokonają odpłatnego zbycia niezabudowanej działki o powierzchni około 0,2650 ha, która
    powstanie w wyniku podziału działki o numerze 1 zapisanej w księdze wieczystej nr (...)
    Sądu Rejonowego w (...).
    Pytania
    1. Czy sprzedaż nieruchomości w roku 2025 ocenić należy jako dokonaną po upływie
      terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.) – dalej: „u.p.d.
      f.”, a w konsekwencji czy odpłatne zbycie w roku 2025 nieruchomości stanowić będzie
      czy nie stanowić będzie źródła przychodów dla Wnioskodawcy?
    2. Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie postawione w pkt 1 i
      uznaniu, iż odpłatne zbycie w roku 2025 nieruchomości będzie stanowić źródło
      przychodów dla Wnioskodawcy, czy przychodem Wnioskodawcy będzie cała cena
      otrzymana w ramach umowy sprzedaży, czy też połowa otrzymanej ceny,
      uwzględniając w szczególności datę nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę (30
      listopada 1984 r.) oraz fakt, iż na podstawie postanowienia z dnia 7 czerwca 2022 r.
      Wnioskodawca nabył od swojej córki wyłącznie udział w wysokości 1/2 w prawie
      władności przedmiotowej nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, sprzedaż nieruchomości w roku 2025
    ocenić należy jako dokonaną po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.
    d.f., a odpłatne zbycie w roku 2025 nieruchomości nie stanowić będzie źródła przychodów
    dla Wnioskodawcy.
    Zdaniem Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, w przypadku uznania, iż odpłatne zbycie
    w roku 2025 nieruchomości będzie stanowić źródło przychodów dla Wnioskodawcy,

    przychodem Wnioskodawcy będzie nie cała cena otrzymana przez Wnioskodawcę w
    ramach umowy sprzedaży, lecz wyłącznie jej połowa odpowiadająca udziałowi we
    współwłasności nieruchomości nabytemu przez Wnioskodawcę na podstawie
    postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) 2022 r.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Wnioskodawca nieruchomości opisane we wniosku nabył (...) 1984 r.
    W świetle zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, będącej
    implikacją klauzuli demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), oraz
    zasady, zgodnie z którą obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych może
    być nałożony wyłącznie w drodze ustawy (art. 84 i art. 217 Konstytucji RP), nie jest
    dopuszczalne wymaganie od podatnika ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych,
    które nie wynikają wprost z przepisów ustawowych, lecz które zostały ukształtowane przez
    organy stosujące prawo na skutek metod wykładni pozajęzykowej. Nie jest zatem
    dopuszczalne, aby przepisy określające ciężary lub świadczenia publiczne były w praktyce
    organów podatkowych czy sądów interpretowane w sposób rozszerzający przy
    wykorzystaniu pozajęzykowych metod wykładni prawa. Wykładnia językowa powinna
    uwzględniać reguły znaczeniowe języka powszechnego, języka prawnego i języka
    prawniczego (por. R. Mastalski, Wykładnia językowa w interpretacji prawa podatkowego,
    Przegląd Podatkowy 1999, nr 8, s. 3-9).
    Jednakże, co podkreślono m.in. w uzasadnieniu ww. uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia
    14 marca 2011 r., sygn. akt II FPS 8/10, w procesie wykładni prawa interpretatorowi nie
    wolno całkowicie ignorować wykładni systemowej lub funkcjonalnej poprzez ograniczenie
    się wyłącznie do wykładni językowej pojedynczego przepisu. Nie jest bowiem wykluczone,
    że sens przepisu, który wydaje się językowo jasny, okaże się wątpliwy po skonfrontowaniu
    go z innymi przepisami lub uwzględnieniu celu regulacji prawnej.
    W doktrynie prezentowany jest pogląd, że w procesie wykładni prawa należy przejść
    kolejno etap wykładni językowej, systemowej i funkcjonalnej w celu wzmocnienia
    uzyskanego wyniku interpretacyjnego lub skorygowania rozumienia, jakie wynika z
    literalnego brzmienia przepisu (zob. L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2010, s.
    74-83; M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2010, s. 291).
    O poprawności interpretacji najlepiej świadczy okoliczność, że wykładnia językowa,
    systemowa i celowościowa dają zgodny wynik.
    W każdej więc sytuacji, gdy nasuwa się podejrzenie, że wynik wykładni językowej może się
    okazać nieadekwatny, należy go skonfrontować z wykładnią systemową i celowościową
    (por. także: postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt I KZP 6/07, OSNKW 2007

    /5/37; postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FSK 1885/07; wyroki NSA: z
    dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II FSK 976/08; z dnia 2 lutego 2010 r. sygn. akt II FSK
    1319/08; z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 1553/08).
    Z przywołanych powyżej wypowiedzi doktryny i orzecznictwa sądowego można zatem
    wyprowadzić ogólny wniosek, że w prawie podatkowym odejście od językowego brzmienia
    przepisu możliwe jest wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne.
    Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że u.p.d.f. nie zawiera własnej definicji pojęcia
    „nabycie”, co oznacza, że dla prawidłowego rozumienia treści tej normy należy pojęcie to
    definiować z użyciem możliwych reguł interpretacyjnych.
    Dlatego rezultaty wykładni celowościowej pozostawały w zgodzie z interpretacją językową
    analizowanego przepisu i zasadą in dubio pro tributario. Analizowany przepis nie
    ustanawia bowiem wprost warunku, aby przychód ze sprzedawanej nieruchomości nie
    stanowił podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jedynie w sytuacji, gdy
    upłynął okres 5 lat liczony jako ciągły czas upływający bezpośrednio pomiędzy jej
    nabyciem a sprzedażą od nabycia nieruchomości. Przepis ten stawia jedynie warunek 5 lat
    własności nieruchomości, która może być przerywana okresami, w których podatnik tej
    własności się wyzbył. Omawiany przepis został ustanowiony dla przeciwdziałania
    spekulacji nieruchomościami, szczególnie mieszkaniowymi.
    W sytuacji, w której Wnioskodawca był właścicielem przedmiotowych nieruchomości przez
    okres znacznie dłuższy niż wymagane 5 lat, a dodatkowo gdy przesunięcia majątkowe
    miały charakter nieodpłatny i dokonane były w związku z wprowadzeniem przepisów
    nakazujących określonym spółkom cywilnym przekształcenie w spółki jawne, cel
    wprowadzenia przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. został w pełni zrealizowany.
    W konsekwencji, skoro Wnioskodawca w okresie od 30 listopada 1984 r. był właścicielem i
    użytkownikiem nieruchomości opisanych we wniosku, to odpłatne zbycie tychże
    nieruchomości nie będzie stanowiło źródła przychodu Wnioskodawcy zgodnie z
    wyłączeniem z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f.
    Podkreślić należy, iż zbliżony pogląd prezentowany jest w orzecznictwie sądów
    administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia
    16 marca 2022 r. I SA/Gd 1225/21).
    Jeżeli natomiast na pierwsze z postawionych pytań udzielić odpowiedzi negatywnej i
    przyjąć, że odpłatne zbycie nieruchomości będzie stanowiło źródło przychodu
    Wnioskodawcy, przychodem podlegającym opodatkowaniu powinna być nie pełna cena
    uzyskana przez Wnioskodawcę w wykonaniu transakcji, lecz co najwyżej część otrzymanej
    ceny w wysokości 1/2 otrzymanych środków.
    Wniosek taki wynika z faktu, iż Wnioskodawca nieprzerwanie od roku 1984 pozostaje
    właścicielem nieruchomości. Nieruchomość weszła do majątku wspólnego małżonków, co
    nie przekreśla faktu pozostawania właścicielem przez Wnioskodawcę w okresie trwania
    małżeństwa Wnioskodawcy.
    Po śmierci żony spadek po żonie Wnioskodawcy nabyła córka Wnioskodawcy C.A w
    udziale wynoszącym 1/2. Wnioskodawca po śmierci żony nadal pozostawał
    współwłaścicielem nieruchomości w udziale wynoszącym 1/2.
    Wskutek uzyskania postanowienia w przedmiocie zniesienia współwłasności
    nieruchomości Wnioskodawca nabył od córki wyłącznie udział w wysokości 1/2. Jeżeli
    zatem przyjąć, iż nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpiło jednak przed
    upływem terminów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. to uwaga ta może dotyczyć
    wyłącznie udziału w wysokości 1/2 nabytego na podstawie postanowienia z (...) 2022 r., co
    w konsekwencji powoduje, iż przychodem Wnioskodawcy będzie nie pełna cena sprzedaży
    nieruchomości, lecz 50% tej ceny odpowiadającym wartości udziału w nieruchomości
    nabytym na podstawie postanowienia jw.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe, jednak z innych względów
    niż wskazane przez Pana we wniosku.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przy czym jak stanowi art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich
    nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie
    wskazując czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na
    podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości. Zatem pojęcie

    to należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania
    prawa własności nieruchomości, bez względu na charakter czynności prawnej, na
    podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy.
    Przy analizie powyższych przepisów należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w których
    uregulowana została wspólność majątkowa małżeńska.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
    W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 Kodeku rodzinnego i opiekuńczego, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną
    małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości w czasie trwania
    wspólności oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w
    określonym ułamkowo udziale.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, dla ustalenia roku
    kalendarzowego, od końca którego należy liczyć pięcioletni okres, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zastosowanie znajdzie
    przepis art. 10 ust. 6 ustawy.
    Skoro więc nieruchomość nabył Pan do majątku wspólnego małżonków, to okres ten
    należy liczyć od końca roku, w którym nabyta została ta nieruchomość w ramach
    wspólności, czyli od końca 1984 r. W związku z tym data otwarcia spadku, ani data
    umownego zniesienia współwłasności nie stanowi dla Pana daty nabycia, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.
    Wobec powyższego, planowana w 2025 r. sprzedaż nieruchomości nie będzie stanowiła
    dla Pana źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ww. ustawy. Kwota uzyskana przez Pana ze sprzedaży opisanej we wniosku
    nieruchomości nie będzie więc podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W związku z potwierdzeniem prawidłowości Pana stanowiska w zakresie pierwszego
    pytania, odpowiedź na pytanie drugie jest zbyteczna.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.