Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.37.2025.2.PJ
1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, po sprzedaży
planowana jest dalsza dzierżawa nieruchomości
dotychczasowemu Dzierżawcy do czasu uzyskania przez
Kontrahenta koncesji na prowadzenie działalności w zakresie
sprzedaży paliw w tej lokalizacji. Następnie Kontrahent
planuje prowadzić działalność stacji paliw samodzielnie, z
jednoczesnym wybudowaniem nowego obiektu stacji z
całkowicie nową infrastrukturą i wyposażeniem. Powyższe
wyklucza możliwość stwierdzenia, że sprzedany
Kontrahentowi majątek będzie służył kontynuacji działalności
gospodarczej, jaką Państwo prowadzili przy pomocy
składników majątkowych będących przedmiotem Transakcji.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres transakcji
należy podkreślić, że przedmiot sprzedaży będzie ograniczał
się do elementów typowych dla transakcji
„nieruchomościowych”. W szczególności przy wykorzystaniu
wyłącznie nabytej Nieruchomości oraz pozostałych elementów
objętych transakcją nie jest możliwe samodzielne
prowadzenie działalności gospodarczej, którą planuje
Kontrahent – niezbędne ku temu są także inne zasoby
techniczne, organizacyjne i finansowe, np. koncesja na
prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży paliw, którą
Kontrahent planuje uzyskać. Zatem, w rozpatrywanej sprawie
dostawa opisanej Nieruchomości, nie będzie stanowiła
transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym
przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie
opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: budowle
budynek
budynek-budynek niemieszkalny
czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
rezygnacja
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
zwolnienie
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 21 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    uznania transakcji zbycia nieruchomości za sprzedaż zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, wyłączenia sprzedaży z podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT,
    możliwości zastosowania dla budynków i budowli posadowionych na działce zwolnienia
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz możliwości rezygnacji ze zwolnienia
    wpłynął 27 stycznia 2025 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 kwietnia 2025 r. (data
    wpływu: 17 kwietnia 2025 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości
    własnych podmiotom gospodarczym (kod PKD 68.20.Z). W jego posiadaniu znajduje się
    kilka odrębnych nieruchomości zlokalizowanych na terenie (...). W ramach swojej
    działalności Wnioskodawca nie wyodrębnił organizacyjnie poszczególnych miejsc
    prowadzenia działalności (np. działów, wydziałów, oddziałów). Księgowość Wnioskodawcy
    prowadzona jest w formie ksiąg handlowych, przy czym przychody i koszty
    przyporządkowane są do poszczególnych nieruchomości, zaś bilans (w tym należności i
    zobowiązania) sporządzany jest zbiorczo dla całej działalności. Wykaz środków trwałych
    prowadzony jest dla całej jednostki z uwzględnieniem wartości księgowej oraz stanu
    amortyzacji. Oprogramowanie wykorzystywane przez Wnioskodawcę umożliwia
    przypisanie składników majątku do konkretnych lokalizacji i nieruchomości.
    Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników, a wszelkie usługi związane z prowadzeniem
    działalności realizowane są na podstawie umów z podmiotami zewnętrznymi, w tym także
    z podmiotem powiązanym osobowo z Wnioskodawcą, który świadczy m.in. usługi
    zarządzania nieruchomościami oraz prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca nie
    posiada żadnych koncesji na sprzedaż paliw.
    Jedną z nieruchomości Wnioskodawcy jest grunt zabudowany budynkiem motelu i stacji
    paliw oraz infrastrukturą stacji paliw (wiata nad polem nalewowym, dystrybutory paliw,
    podziemne zbiorniki, oczyszczalnia wód opadowych, pylon, utwardzone asfaltem drogi i
    place). Nieruchomość ta jest wydzierżawiona na podstawie umowy dzierżawy (aktualnie
    obowiązującej od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.) podmiotowi powiązanemu
    osobowo z Wnioskodawcą zwanym dalej Dzierżawcą. Dzierżawca prowadzi na
    nieruchomości działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej paliw na
    podstawie udzielonej koncesji, a także świadczy usługi noclegowe i gastronomiczne oraz
    prowadzi sprzedaż detaliczną towarów handlowych. Ruchomości znajdujące się na
    wyposażeniu stacji paliw stanowią własność Dzierżawcy i są o niewielkiej wartości.
    Dzierżawca zatrudnia także pracowników niezbędnych do prowadzenia działalności.
    Przychody z dzierżawy opisywanej nieruchomości stanowią około 10% rocznych
    przychodów Wnioskodawcy.
    Budynki i infrastruktura stacji paliw zostały wybudowane przez osoby fizyczne w latach
    1994-2003. Wnioskodawca nabył grunt w 2008 roku bez podatku VAT, zaś budynki i
    infrastrukturę stacji paliw nabył w latach 2007-2008, odliczając naliczony VAT od zakupu.
    Wnioskodawca dokonał również nakładów na rozbudowę budynku motelu i stacji w latach
    2011-2015, co zwiększyło jego wartość początkową o 25%, przy czym od poniesionych
    nakładów odliczył VAT. Część składników majątkowych stanowiących zespół składników
    określanych jako „stacja paliw” jest całkowicie zamortyzowana a część jest obecnie w
    trakcie amortyzacji.
    Pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu przepisów ustawy o VAT a planowaną
    sprzedażą nieruchomości upłynie więcej niż dwa lata.
    Wnioskodawca planuje sprzedaż opisanej nieruchomości podmiotowi trzeciemu
    (Kontrahentowi), który jest czynnym podatnikiem VAT. Transakcja nie będzie obejmowała
    przeniesienia należności i zobowiązań Wnioskodawcy ani przejęcia pracowników
    (Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników). Po sprzedaży planowana jest dalsze
    dzierżawa nieruchomości dotychczasowemu Dzierżawcy do czasu uzyskania przez

    Kontrahenta koncesji na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży paliw w tej
    lokalizacji. Następnie Kontrahent planuje prowadzić działalność stacji paliw samodzielnie,
    z jednoczesnym wybudowaniem nowego obiektu stacji z całkowicie nową infrastrukturą i
    wyposażeniem (wiata, dystrybutory, zbiorniki, wyposażenie i inne środki trwałe) na
    sąsiedniej nieruchomości, posiadającej odrębną księgę wieczystą. Po wybudowaniu
    nowego obiektu Kontrahent planuje zlikwidować dotychczasową infrastrukturę stacji
    paliw, natomiast budynek motelu i restauracji planuje się w dalszym ciągu wydzierżawiać
    dotychczasowemu Dzierżawcy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo ponadto, że:
    1) Wnioskodawca nie prowadzi odrębnej ewidencji księgowej w zakresie przychodów i
      kosztów jak również należności i zobowiązań do działalności w ramach przedmiotu
      transakcji polegającej na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami ani nie planuje
      takiego wyodrębnienia na moment sprzedaży;
    2) Wnioskodawca nie wyodrębnił formalnie przedmiotu sprzedaży;
    3) W dniu transakcji przedmiot sprzedaży nie będzie posiadał zdolności do
      funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy, nie będzie bowiem
      dostatecznie wyodrębniony organizacyjnie. Ponadto, Wnioskodawca nie zatrudnia
      pracowników oraz nie posiada koncesji do prowadzenia sprzedaży na stacji paliw;
    4) W skład nieruchomości wchodzi jedna działka o numerze ewidencyjnym X. (...);
    5) Nieruchomość składa się z jednej działki;
    6) Motel oraz stacja paliw stanowią jeden budynek piętrowy
    7) Przedmiotem sprzedaży będzie jedna zabudowana nieruchomość na której znajdują się:
                              2a) budynek murowany o powierzchni (...) m (budynek handlowo-usługowy w tym
        stacji paliw),
      b) wiata nad polem nalewowym wraz z oświetleniem (pozostałe budynki
        niemieszkalne),
      c) zbiorniki na paliwo podziemne (budynki niemieszkalne),
      d) dystrybutory paliw (budowle zgodnie z art. 3 ust. 3 prawa budowlanego wg. stanu
        na 31.12.2024),
      e) oczyszczalnia wód opadowych (budowle),
      f) pylon (budowle),
      g) drogi i place utwardzone asfaltem (budowle);
    8) Klasyfikacja budynków składających się na stację paliw została przedstawiona powyżej;
    9) W okresie 2 lat poprzedzających planowaną sprzedaż nie zostały poniesione w
      stosunku do budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości wydatki na
      ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które wynosiły co
      najmniej 30% wartości początkowej budynków i budowli;
    10) Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku
      z wydatkami na ulepszenie;
    11) Na moment transakcji Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako czynny podatnik
      podatku od towarów i usług;
    12) Wnioskodawca oraz Kontrahent przed dniem dokonania dostawy zamierzają złożyć
      zgodne oświadczenie o wyborze opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich
      części zawierające elementy, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy VAT.

    Pytania (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu)
    1. Czy w świetle brzmienia obecnych przepisów (art. 6 pkt 1) ustawy o VAT, transakcję
      zbycia nieruchomości należy uznać za sprzedaż zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa (ZCP) i tym samym do transakcji sprzedaży nie znajdą zastosowania
      przepisy ustawy o VAT?
    2. Jeśli zbywana nieruchomość nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      niepodlegającej ustawie o VAT, czy transakcję należy rozpatrywać jako dostawę
      odrębnych składników majątkowych i zastosować na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT zwolnienie dla budynku posadowionego na działce, budowli i trwale
      związanych z gruntem urządzeń, a to: wiata nad polem nalewowym wraz z
      dystrybutorami paliw i oświetleniem, pięć podziemnych zbiorników paliw,
      oczyszczalnię wód opadowych?
    3. Czy w przypadku, gdy zbywana nieruchomość nie stanowi zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa niepodlegającej ustawie o VAT, a transakcja zbycia stanowić będzie
      dostawę odrębnych składników majątkowych i znajdzie wobec niej zastosowanie
      zwolnienia, o którym mowa wart. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to zachodzą
      przesłanki do rezygnacji przez Wnioskodawcę oraz Kontrahenta ze zwolnienia od
      podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług. Użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż,
    zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli
    aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić
    na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie
    art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy
    towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część
    przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy
    stosować definicję zawartą w art. 55 z ind. 1 Kodeksu cywilnego.

    Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że
    można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    W myśl art. 55 z ind. 2 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim
    przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o
    nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest
    to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami umożliwiające kontynuowanie określonej działalności
    gospodarczej.
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy rozumie się
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana
    część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym
    przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim
    wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Zatem
    aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi
    ona obiektywnie oceniając posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    (Kontrahentowi) podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego
    przedsiębiorstwa.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące
    takich relacjach aby można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej
    przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
    zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których
    będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych
    składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia
    w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń
    gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa. Jednocześnie
    zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim
    dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem
    powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po

    stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych
    (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u
    nabywcy).
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie
    jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można
    bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    W opinii Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym oraz biorąc pod uwagę
    powołane przepisy przedmiot planowanej sprzedaży przez niego nieruchomości nie
    będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 z ind. 1 Kodeksu
    cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych
    składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i
    determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Planowana transakcja
    sprzedaży nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze
    względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    W opinii Wnioskodawcy opisany przedmiot transakcji nie stanowi formalnie
    wyodrębnionej jednostki organizacyjnej w ramach działalności Wnioskodawcy, która
    umożliwiłaby funkcjonowanie jako oddzielne przedsiębiorstwo. Zbycie zespołu składników
    majątkowych określonych jako „stacja paliw” nie stanowi formalnie wyodrębnionej
    jednostki organizacyjnej w ramach działalności Wnioskodawcy, niemniej stanowi
    wyodrębnioną funkcjonalnie całość - jednostkę przystosowaną i przeznaczoną do
    sprzedaży paliw.
    Wnioskodawca nie posiada koncesji na sprzedaż paliw a jego głównym przedmiotem
    działalności jest wynajem nieruchomości własnych podmiotom gospodarczym. Nie ma
    zatrudnionych żadnych pracowników Nie jest planowana sprzedaż należności i
    zobowiązań Wnioskodawcy, nie nastąpi przez nabywcę przejęcie pracowników w
    rozumieniu kodeksu pracy, gdyż Wnioskodawca nie ma zatrudnionych żadnych
    pracowników. Poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych wnioskodawca ma
    możliwość przyporządkowania przychodów i kosztów do poszczególnych lokalizacji
    nieruchomości, natomiast bilans (w tym należności i zobowiązania) sporządza zbiorczo dla
    całej działalności bez wyodrębniania na poszczególne jednostki. Wykaz środków trwałych
    prowadzony jest dla całej jednostki z bieżącą wartością księgową i stanem amortyzacji. W
    ramach funkcjonującego oprogramowania istnieje możliwość przypisania poszczególnych
    składników majątku do konkretnych lokalizacji i nieruchomości. Umowa dzierżawy
    zawarta jest na okres 1 roku od 01.01.2025 do 31.12.2025 r.
    Należy zwrócić także uwagę na fakt, iż Kontrahent zamierza czasowo kontynuować
    działalność prowadzoną przez zbywcę w postaci jej wydzierżawienia dotychczasowemu
    Dzierżawcy, do czasu uzyskania koncesji na prowadzenie sprzedaży paliw w tej lokalizacji.
    Po uzyskaniu koncesji Kontrahent planuje samodzielnie prowadzić działalność polegającą
    na prowadzeniu stacji paliw z możliwością przejęcia pracowników od Dzierżawcy.
    Jednocześnie Kontrahent planuje wybudować nowy budynek stacji na nieruchomości
    obok (nieruchomość posiada odrębną księgę wieczystą) z całkowicie nowym
    wyposażeniem i infrastrukturą (wiata, dystrybutory, zbiorniki, inne środki trwałe i
    wyposażenie) oraz zlikwidować dotychczas istniejącą infrastrukturę stacji. Budynek motelu
    i restauracji w dalszym ciągu będzie wydzierżawiany dotychczasowemu Dzierżawcy na
    określony czas.
    W opinii Wnioskodawcy przepis art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie miał zastosowania, w
    związku z czym planowana transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Ad 2.
    Jak wskazano wcześniej, art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania

    towarami jak właściciel (...). Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie zatem z powołanymi przepisami,
    budynki i budowle i trwale związane z gruntem urządzenia określone jako „stacja paliw”
    spełniają definicje towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach
    warunki. I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który wskazuje, że zwalnia się od
    podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest co
    do zasady zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla
    ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest
    ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom po spełnieniu określonych
    warunków skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli
    lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w
    stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu

    ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w
    stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
    początkowej tych obiektów.
    Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów zarówno nieruchomości, jak i ruchomości przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy
    czy lat) wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Dodatkowo należy
    wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Z powyższego wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega
    opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są
    budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki,
    budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    Przedmiotem sprzedaży będzie jedna zabudowana nieruchomość na której znajdują się:
                            2a) budynek murowany o powierzchni (...) m (budynek handlowo-usługowy w tym stacji
      paliw);
    b) wiata nad polem nalewowym wraz z oświetleniem (pozostałe budynki niemieszkalne);
    c) zbiorniki na paliwo podziemne (budynki niemieszkalne);
    d) dystrybutory paliw (budowle zgodnie z art. 3 ust. 3 prawa budowlanego wg stanu na
      31.12.2024);
    e) oczyszczalnia wód opadowych (budowle);
    f) pylon (budowle);
    g) drogi i place utwardzone asfaltem (budowle)
    Wnioskodawca skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    budynków i budowli, gdyż zostały zakupione z VAT. Pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 2008
    r. Wnioskodawca poniósł w latach 2011-2015 nakłady na rozbudowę budynku w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do których miał prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Poniesione nakłady
    były niższe niż 30% wartości początkowej. Od tego czasu do chwili obecnej Wnioskodawca
    nie poniósł wydatków na ulepszenie nieruchomości. Budynki i budowle nie były
    wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele działalności zwolnionej od podatku VAT, a w
    całości na cele działalności opodatkowanej. Jednocześnie od momentu oddania
    nieruchomości do użytkowania upłynął okres powyżej 2 lat.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333,
    z późn. zm.). W myśl art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego w brzmieniu wg stanu na 31.12.2024,
    ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość

    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych. Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawa budowlanego, przez budynek
    należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z
    przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Wedle
    art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany
    niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
    mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
    antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz
    fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części
    przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, że dostawa budynków i budowli będzie zwolniona od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż dostawa będzie
    następować po pierwszym zasiedleniu, a od pierwszego zasiedlenia minął okres dłuższy
    niż 2 lata. Jednocześnie w okresie ostatnich 2 lat Wnioskodawca nie ponosił wydatków na
    ulepszenie nieruchomości, których wartość stanowiła co najmniej 30% wartości
    początkowej.
    Ze zwolnienia od podatku korzysta również dostawa gruntu, na którym budynki, budowle
    oraz urządzenia trwale związane z gruntem są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8
    ustawy.
    Ad 3.
    W myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków,
    budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku,
    budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
      obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
      budowli lub ich części.
    W opinii Wnioskodawcy, w podanym zdarzeniu przyszłym zrezygnowanie ze zwolnienia
    będzie możliwe w przypadku, gdy przedmiot transakcji zostanie uznany za zwolniony z
    opodatkowania z uwagi na okoliczności przytoczone w stanowisku Wnioskodawcy w
    zakresie pytania nr 2. Zarówno Wnioskodawca, jak i Kontrahent są podatnikami VAT
    czynnymi oraz będą nimi w chwili zawarcia transakcji a ponadto dopuszczają strony
    transakcji dopuszczają możliwość złożenia takiego oświadczenia. Należy jednocześnie
    wskazać, że poza art. 43 ust. 10 i 11 ustawodawca nie przewidział dodatkowych wymagań,
    których spełnienia można oczekiwać od stron transakcji.
    Biorąc pod uwagę całokształt wskazanych okoliczności we wniosku, w opinii
    Wnioskodawcy strony transakcji mogą dokonać opodatkowania podatkiem VAT
    poszczególnych składników majątkowych transakcji, których zbycie należy uznać jako
    dostawę odrębnych składników w rozumieniu przepisów ustawy o VAT pod warunkiem
    złożenia przez obie strony oświadczeń o których mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...)
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt i budynki spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co
    do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w
    zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak
    na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przepisy art. 6 wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów
    ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności
    podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy
    też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te
    nie podlegają opodatkowaniu.
    Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia”
    należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1
    ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części,
    zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    W świetle art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w przypadku przekazania, odpłatnie lub
    nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie
    mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której

    przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W
    przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie
    mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także
    przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub
    unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Jak już wskazano, ustawodawca na mocy art. 6 pkt 1 ustawy wyłączył od opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona

    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w
    sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez
    lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
    interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi
    składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi,
    które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego
    zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika
    ponadto, że w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady - nabywca całości lub części
    majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania
    danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10
    Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI

    Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa
    lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie
    niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa
    zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia
    towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19
    Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone
    dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia
    charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 1586/11 NSA zauważył, że „Sam
    tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już
    z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie
    prowadzić działalność gospodarczą. (...) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie
    pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego
    zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i
    usług”.
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planują Państwo sprzedaż
    jednego z miejsc prowadzenia swojej działalności w zakresie wydzierżawiania
    nieruchomości, tj. sprzedaż jednej z odrębnych nieruchomości, na którą składa się
    zabudowana działka, na której znajdują się:
                            2a) budynek murowany o powierzchni (...) m (budynek handlowo-usługowy w tym stacji
      paliw)
    b) wiata nad polem nalewowym wraz z oświetleniem (pozostałe budynki niemieszkalne)
    c) zbiorniki na paliwo podziemne (budynki niemieszkalne)
    d) dystrybutory paliw (budowle zgodnie z art. 3 ust. 3 prawa budowlanego wg. stanu na
      31.12.2024)
    e) oczyszczalnia wód opadowych (budowle)
    f) pylon (budowle)
    g) drogi i place utwardzone asfaltem (budowle)
    Transakcja nie będzie obejmowała przeniesienia należności i zobowiązań
    Wnioskodawcy ani przejęcia pracowników (Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników).
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy i jego uzupełnieniu w ramach swojej działalności nie
    wyodrębnili Państwo organizacyjnie poszczególnych miejsc prowadzenia działalności (np.
    działów, wydziałów, oddziałów) i nie wyodrębnili Państwo formalnie przedmiotu
    sprzedaży. Nie prowadzą Państwo odrębnej ewidencji księgowej w zakresie przychodów i
    kosztów jak również należności i zobowiązań do działalności w ramach przedmiotu
    transakcji polegającej na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami ani nie planują
    takiego wyodrębnienia na moment sprzedaży. Księgowość Wnioskodawcy prowadzona
    jest w formie ksiąg handlowych, przy czym przychody i koszty przyporządkowane są do
    poszczególnych nieruchomości, zaś bilans (w tym należności i zobowiązania) sporządzany
    jest zbiorczo dla całej działalności. W dniu transakcji przedmiot sprzedaży nie będzie
    posiadał zdolności do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy, nie będzie
    bowiem dostatecznie wyodrębniony organizacyjnie. Ponadto, Wnioskodawca nie
    zatrudnia pracowników oraz nie posiada koncesji do prowadzenia sprzedaży na stacji
    paliw.

    Planowana transakcja sprzedaży nie będzie zatem stanowić zbycia zorganizowanej
    części Państwa przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w
    art. 2 pkt 27e ustawy. Z przywołanego wyżej opisu wynika bowiem, że Przedmiot
    sprzedaży nie jest wyodrębniony w sensie organizacyjnym w strukturze Państwa
    przedsiębiorstwa jako np. dział, wydział, oddział, z opisu sprawy wynika także, że w
    ramach transakcji nie dojdzie do przejścia zakładu pracy (pracowników) na
    Kontrahenta. Jednocześnie nie są dla nieruchomości prowadzone odrębne księgi
    rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat, nie prowadzą Państwo odrębnej
    ewidencji księgowej w zakresie przychodów i kosztów jak również należności i
    zobowiązań do działalności w ramach przedmiotu transakcji polegającej na wynajmie i
    zarządzaniu nieruchomościami ani nie planują Państwo takiego wyodrębnienia na
    moment sprzedaży. W dniu transakcji przedmiot sprzedaży nie będzie posiadał
    zdolności do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy, w związku z czym
    nie można uznać że jest on wyodrębniony funkcjonalnie w Państwa przedsiębiorstwie.
    Dodatkowo, jak wskazali Państwo w opisie sprawy, po sprzedaży planowana jest dalsza
    dzierżawa nieruchomości dotychczasowemu Dzierżawcy do czasu uzyskania przez
    Kontrahenta koncesji na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży paliw w tej
    lokalizacji. Następnie Kontrahent planuje prowadzić działalność stacji paliw
    samodzielnie, z jednoczesnym wybudowaniem nowego obiektu stacji z całkowicie nową
    infrastrukturą i wyposażeniem.
    Powyższe wyklucza możliwość stwierdzenia, że sprzedany Kontrahentowi majątek
    będzie służył kontynuacji działalności gospodarczej, jaką Państwo prowadzili przy
    pomocy składników majątkowych będących przedmiotem Transakcji.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres transakcji należy podkreślić, że
    przedmiot sprzedaży będzie ograniczał się do elementów typowych dla transakcji
    „nieruchomościowych”. W szczególności przy wykorzystaniu wyłącznie nabytej
    Nieruchomości oraz pozostałych elementów objętych transakcją nie jest możliwe
    samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej, którą planuje Kontrahent –
    niezbędne ku temu są także inne zasoby techniczne, organizacyjne i finansowe, np.
    koncesja na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży paliw, którą Kontrahent
    planuje uzyskać.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie dostawa opisanej Nieruchomości, nie będzie stanowiła
    transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2
    pkt 27e ustawy. Tym samym przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT albo korzystają ze zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Należy wskazać, że przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują
    pojęcia „budynku”, budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z

    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą Prawo budowlane.
    Według art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W myśl art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli, należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym
    jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do

    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy na sprzedawanej nieruchomość znajdują się:
                            2a) budynek murowany o powierzchni (...) m (budynek handlowo-usługowy w tym stacji
      paliw)
    b) wiata nad polem nalewowym wraz z oświetleniem (pozostałe budynki niemieszkalne)
    c) zbiorniki na paliwo podziemne (budynki niemieszkalne)
    d) dystrybutory paliw (budowle zgodnie z art. 3 ust. 3 prawa budowlanego wg. stanu na
      31.12.2024)
    e) oczyszczalnia wód opadowych (budowle)
    f) pylon (budowle)
    g) drogi i place utwardzone asfaltem (budowle)
    Budynki i infrastruktura stacji paliw zostały wybudowane przez osoby fizyczne w latach
    1994-2003. Nabyli Państwo grunt w 2008 roku bez podatku VAT, zaś budynki i
    infrastrukturę stacji paliw nabyli Państwo w latach 2007-2008. Dokonali Państwo również
    nakładów na rozbudowę budynku motelu i stacji (Motel oraz stacja paliw stanowią jeden
    budynek piętrowy) w latach 2011-2015, co zwiększyło jego wartość początkową o 25%.
    Pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu przepisów ustawy o VAT a planowaną
    sprzedażą nieruchomości upłynie więcej niż dwa lata. W okresie 2 lat poprzedzających
    planowaną sprzedaż nie zostały poniesione w stosunku do budynków i budowli
    znajdujących się na nieruchomości wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, które wynosiły co najmniej 30% wartości początkowej budynków i
    budowli.
    Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego
    zasiedlenia należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie dostawa budynków i budowli
    znajdujących się na nieruchomość, nie zostanie dokonana w ramach pierwszego
    zasiedlenia, ani przed nim, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – budynki i budowle zostały
    już zasiedlone i od daty pierwszego zasiedlenia do planowanej sprzedaży upłynie więcej
    niż dwa lata.
    Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy
    prawa stwierdzić należy, że dostawa ww. budowli i budynków spełniała przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków oraz
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,

    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W konsekwencji dostawa działki nr X., na której znajdują się budynki i budowle, w
    stosunku do dostawy których zastosowanie znajduje zwolnienie od podatku od towarów i
    usług, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie korzystać z tego
    zwolnienia.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art.
    43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części
    spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy - po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze
    zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy,
    że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Z opisu zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienia wynika, że na moment transakcji będą
    Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a także
    Kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT.
    Zatem, na warunkach wynikających z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, mają Państwo
    możliwość rezygnacji z ww. zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej
    dostawy - opisanej powyżej nieruchomości.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.