Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1002/12-4/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-08
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu udostępniania innym podmiotom miejsca na reklamy na prywatnych stronach internetowych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście; internet; internet-strona internetowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; powierzchnia; programy-program partnerski; reklama
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2012 r. (data wpływu: 2 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. (data wpływu: 29 stycznia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu udostępniania innym podmiotom miejsca na reklamy na prywatnych stronach internetowych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu udostępniania innym podmiotom miejsca na reklamy na prywatnych stronach internetowych.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 21 stycznia 2013 r., nr ILPB2/415-1002/12-2/TR, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 21 stycznia 2013 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 24 stycznia 2013 r.), zaś w dniu 29 stycznia 2013 r. (data nadania: 28 stycznia 2013 r.) do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Począwszy od lipca 2011 roku Wnioskodawczyni jest zatrudniona u obecnego pracodawcy na umowę o pracę w pełnym wymiarze godzin. W sierpniu 2011 roku Zainteresowana przystąpiła do programu o nazwie X, którego organizatorem jest Y, Ireland.

Uczestnictwo w powyższym programie polega na umieszczaniu reklam dostarczanych przez organizatora na stronie internetowej Wnioskodawczyni. Program funkcjonuje jedynie w sieci Internet. Po zaakceptowaniu warunków regulaminu Zainteresowana otrzymała internetowy dostęp do panelu, w którym może zarządzać reklamami, jakie mają wyświetlać się na witrynie Wnioskodawczyni. Podstawę przystąpienia do programu stanowi wyłącznie akceptacja warunków korzystania z usługi X.

Zainteresowana nie posiada żadnej umowy podpisanej z organizatorem programu. Zgodnie z regulaminem, użytkownik ponosi wyłączną odpowiedzialność za witrynę, w tym całą zawartość i wszystkie materiały, jej utrzymanie i działanie, natomiast układ między Y a Użytkownikiem opiera się na zasadzie współpracy niezależnych kontrahentów. Zarobek Zainteresowanej w programie jest generowany przez użytkowników sieci Internet, którzy odwiedzają Jej stronę i mają możliwość zapoznania się z wyświetlanymi reklamami, toteż osiągnięta kwota w kolejnych okresach jest różna i zależy wyłącznie od liczby osób odwiedzających witrynę. Po każdym miesiącu Y wypłaca kwotę z emisji reklam za miesiąc poprzedni, która zostaje przekazana na rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy Wnioskodawczyni. Uzyskane miesięczne zarobki w programie X począwszy od sierpnia 2011 roku do chwili obecnej, są przez Zainteresowaną traktowane jako przychód uzyskany z tytułu umowy zlecenia.

W związku z powyższym, do dnia 20 każdego kolejnego miesiąca Wnioskodawczyni opłaca zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc poprzedni według obowiązującej skali podatkowej (za rok 2011 – 18%). Przy obliczaniu kwoty zaliczki na podatek dochodowy Zainteresowana uwzględnia koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Swój udział w programie X Zainteresowana traktuje jako zajęcie dodatkowe.

Z zasadami i warunkami funkcjonowania programu można zapoznać się na stronie internetowej.

Uzupełniając przedmiotowy wniosek, Zainteresowana jednoznacznie wskazała, że przedmiotowe czynności opisane przez Nią w złożonym wniosku są wykonywane na podstawie umowy zlecenia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób należy rozliczyć dochody uzyskane z tytułu umożliwienia firmie Y zamieszczenia reklam na prywatnej stronie internetowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zakres i sposób zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do Jej sprawy jest prawidłowy.

Jak wskazała Zainteresowana, Jej stanowisko znajduje potwierdzenie w poniższych przepisach prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 Nr 14, poz. 176 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie z powyższym, uzyskiwane przez Wnioskodawczynię kwoty w programie X należy traktować jako przychód.

W myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskiwanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z powyższym, Wnioskodawczyni uważa, że uzyskiwane przychody z udostępnienia miejsca reklamowego na stronie internetowej należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, rozliczając je jako przychód z tytułu umowy zlecenia.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), koszty uzyskania ww. przychodów określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

W art. 10 ww. ustawy, określone zostały źródła przychodów, wśród których w ust. 1 pkt 2 wymieniono działalność wykonywaną osobiście.

Ponadto, na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak jednoznacznie wskazała Zainteresowana uzupełniając analizowany wniosek, przedmiotowe czynności opisane przez Nią w złożonym wniosku są wykonywane na podstawie umowy zlecenia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Przychody uzyskane z umowy zlecenia zostały natomiast zakwalifikowane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określonej w art. 13 pkt 8 lit. a) cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Na podstawie z kolei art. 44 ust. 1a ww. ustawy, podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników:

1.  ze stosunku pracy z zagranicy,
2.  z emerytur i rent z zagranicy,
3.  z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1

\- są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Natomiast stosownie do art. 44 ust. 3a ww. ustawy, podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl zaś art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 - określa się w wysokości 20 % uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Reasumując – na gruncie opisanego stanu faktycznego oraz na podstawie przedstawionych przepisów prawa – stwierdzić należy, iż skoro przedmiotowe czynności wykonywane są przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy zlecenia – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – to dochody osiągnięte na ich podstawie Zainteresowana winna rozliczyć jako dochody ze źródła przychodów, o którym mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt w zw. z art. 13 pkt 8 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z działalności wykonywanej osobiście, uwzględniając przy tym obowiązek wpłacania zaliczek na podatek wynikający z art. 44 ust. 1a tejże ustawy.

W odniesieniu do rzeczonych przychodów Wnioskodawczyni przysługuje prawo odliczenia 20% kosztów uzyskania przychodów, stosownie do uregulowania art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy.

Tym samym, stanowisko Zainteresowanej należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.