Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-333/09/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-03
Teza: Świadczenie usług w zakresie przetrzymywania i odstawienia kontenerów, które mają związek z transportem międzynarodowym (są elementem usługi spedycji międzynarodowej) podlegają opodatkowaniu 0% stawką na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy, pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy.
Słowa kluczowe: kontenery; opłata; port morski; stawka-stawki podatku; transport-transport międzynarodowy; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2009 r. (data wpływu 20 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla opłat związanych z przetrzymywaniem i odstawieniem kontenerów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla opłat związanych z przetrzymywaniem i odstawieniem kontenerów.

Spółka prowadzi usługi w zakresie organizacji spedycji. W ramach tych usług przy transporcie międzynarodowym powstają koszty tzw. „demurrage” oraz „detention”, którymi jest obciążana przez armatora.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pomimo stosowania przez armatorów zróżnicowanych stawek podatku od towarów i usług, Spółka prawidłowo stosuje zawsze stawkę 0% dla opłat z tytułu wyżej opisanych usług na rzecz polskich kontrahentów?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosowanie stawki 0% dla usług dotyczących organizacji spedycji, w tym, sub-usług obciążanych „demurrage” i „detention”, uzasadnia przepis art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, który taką stawką przewiduje dla usług transportu międzynarodowego. Wskazano, że pojęcie usług transportu międzynarodowego zostało zdefiniowane w ust. 3 powołanego artykułu. Wobec takiego brzmienia normy wynikającej z art. 83 ust. 1 w związku z art. 83 ust. 3 ustawy, całość usługi organizacji spedycji na rzecz danego kontrahenta, w tym sub-usług obciążanych „demurrage” i „detention”, podlega opodatkowaniu 0% stawką. Stosowanie stawki 0% uzasadnia także treść innych punktów art. 83 ust. 1, a mianowicie pkt 9a, zgodnie z którym ten sposób opodatkowania dotyczy także „usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym, polegających na obsłudze lądowych środków transportu” (co zauważyć można przy „demurrage” – kontener nieraz pozostaje dłużej w porcie, aby samochód mógł go odebrać, nawet po przekroczeniu pierwotnego terminu odbioru), a także pkt 17, na mocy którego stawkę tę należy stosować również do „pozostałych usług świadczonych na rzecz armatora morskiego, służących bezpośrednim potrzebom środków transportu morskiego (…) i ich ładunkom (zauważyć można przy „detention”, która obciąża usługę odstawienia kontenera z powrotem na teren portu, zapewniając armatorowi możliwość jego ponownego użycia). W kontekście powyższego zastosowanie stawki 0% do usług świadczonych na rzecz kontrahentów we wskazanym wyżej zakresie jest uzasadnione w świetle powołanych przepisów prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, poprzez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienie od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w powołanej ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Z regulacji przepisu art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy w powiązaniu z ust. 3 pkt 1 tego artykułu wynika, że przez usługi transportu międzynarodowego rozumie się usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami przewozu lub innego sposobu przemieszczania towarów:

1.  z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,
2.  z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
3.  z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
4.  z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju.

Wskazać należy, że zgodnie z ust. 5 powołanego artykułu, dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

1.  towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
2.  towarów importowanych – oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;

Z regulacji art. 83 ust. 1 pkt 9a ustawy wynika, że stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich, związanych z transportem międzynarodowym, polegających na obsłudze lądowych środków transportu.

Z kolei ust. 1 pkt 17 powołanego artykułu stanowi, że stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do pozostałych usług świadczonych na rzecz armatora morskiego, służących bezpośrednim potrzebom środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, i ich ładunkom.

Jednakże zastosowanie obniżonej stawki podatku na podstawie wskazanych wyżej przepisów (art. 83 ust. 1 pkt 9a i 17) wymaga spełnienia warunku wymienionego w art. 83 ust. 2 ustawy, tj. prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi spedycji międzynarodowej, w ramach których ponosi koszty związane z późniejszym odebraniem kontenerów z portu, jak i odstawieniem ich na teren portu, po upływie wyznaczonego terminu.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz istniejące w tym zakresie regulacje prawne stwierdzić należy, że świadczona usługa w zakresie przetrzymywania i odstawienia kontenerów, która ma związek z transportem międzynarodowym (jest elementem usługi spedycji międzynarodowej) podlega opodatkowaniu 0% stawką na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy, pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.