Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.693.2024.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem i wypłaty
określonej kwoty.
Słowa kluczowe: banki
klauzule
kredyt-kredyt hipoteczny
nieruchomości
przychód-powstanie przychodu
ugody
umowa-umowa o kredyt
wypłata-wypłata pieniężna
zwrot-zwrot należności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 18 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia ugody z
    bankiem i wypłaty określonej kwoty. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie
    organu – 21 stycznia 2025 r. (pismem z 16 stycznia 2025 r.) Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2005 roku Wnioskodawca A.A wraz z B.A zawarli z X. z siedzibą w (...) umowę
    kredytu (...) nr (...). Umowa Kredytu była umową kredytu waloryzowanego do CHF, kredyt
    został udzielony w złotych w kwocie stanowiącej równowartość 44.370 CHF, co stanowiło
    118.907,16 zł. Kredyt przeznaczony został na zakup lokalu mieszkalnego nr 1, położonego
    w Y przy ul. A na działkach nr 1/1, 1/2 oraz 1/3. Powyższy cel został zrealizowany.
    Wnioskodawca wraz z B.A złożyli pozew dnia (...) 2022 r. o ustalenie nieistnienia stosunku
    prawnego wynikającego z Umowy Kredytu oraz o zapłatę kwoty 65.559,45 zł oraz
    16.096,11 CHF tytułem całych rat kapitałowo-odsetkowych uiszczonych na rzecz Banku.
    Sprawa zawisła przed Sądem Okręgowym w (...) pod sygn. akt (...).
    Dnia (...) 2024 r. celem polubownego zakończenia sporu zawarta została Ugoda. Celem
    rozliczenia zakończonej Umowy Kredytu Bank jednostronnie, na podstawie wytycznych
    KNF w sprawie warunków ugód, dokonał w Ugodzie zmiany w zakresie waluty, wysokości i
    zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Za podstawę wysokości zadłużenia na dzień
    zawarcia ugody przyjęto fikcję, że kredyt udzielony na podstawie Umowy Kredytu zostanie
    rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy Kredytu, tj. od (...) 2005 r., stanowił kredyt
    złotowy udzielony na warunkach:
        a. kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
        wynosiła 118.907,16 PLN, jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank
        przeliczył ją na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z
        dnia wypłaty;
        b. oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone
        jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,69%, w
        dniu wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło
        7,3%, zaś wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu
        lub pierwszej transzy kredytu wynosiła 5,61%, pierwszy okres obowiązywania
        wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub
        pierwszej transzy i mógł być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne
        wyznaczane w dniu wymagalności raty kredytu i odsetek.
    Inna forma Ugody nie była przez Bank dopuszczana. Na skutek ugody Bank zobowiązał się
    do wypłaty w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody m.in. kwoty w wysokości 12.000 zł
    na rachunek Kredytobiorcy (tu: Wnioskodawcy). Jednocześnie wskazano, iż Kredytobiorca
    przyjął do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po jego stronie
    przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (sporządzanie

    informacji PIT-11). Strony Ugody zgodnie oświadczyły, że zawarta Ugoda wyczerpuje
    wszelkie wzajemne roszczenia w zakresie objętym sporem.
    Uzupełnienie wniosku
    Umowa kredytu przewiduje solidarną odpowiedzialność wraz z mężem za zobowiązania
    kredytowe. Wypłata przez Bank kwoty 12.000 zł była świadczeniem należnym
    Wnioskodawcy i mężowi. Kwota 12.000 zł wypłacona przez Bank stanowiła zwrot tego, co
    Wnioskodawca świadczył wraz z mężem na rzecz Banku w trakcie trwania umowy. Zwrot
    ten związany był z porozumieniem co do sposobu ponownego przeliczenia wartości
    wykonanych świadczeń i pozostałych do spłaty zobowiązań z umowy kredytu wskutek
    przyjęcia w ugodzie zasad przeliczania kredytu i kwot wpłaconych do Banku innych niż
    zasady, które pierwotnie przewidywała umowa kredytu.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem Ugody z Bankiem przez Wnioskodawcę i męża, mającej na celu
    zakończenie sporu na tle wadliwej Umowy, otrzymana kwota 12.000 zł stanowić będzie dla
    Wnioskodawcy przychód i czy w związku z tym po stronie Wnioskodawcy powstanie
    obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 226 ze zm.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota 12.000 zł otrzymana od Banku wskutek zawarcia Ugody
    nie będzie stanowić przychodu dla Wnioskodawcy, w związku z czym nie powstanie
    obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    „u.p.d.o.f.”) wymienia źródła przychodów, z których przychód (dochód) podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nienależne świadczenie w
    podanym rozumieniu przyjętym w art. 410 w zw. z art. 405 Kodeksu Cywilnego nie zostało
    wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f.
    Mając na uwadze fakt, iż w projekcie Ugody nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank
    zobowiązany jest do zwrotu na rzecz Wnioskodawcy kwoty 12.000 zł, kwota ta tym
    bardziej nie powinna podlegać opodatkowaniu, jako że zgodnie z założeniami Ugody
    Wnioskodawca miał otrzymać zwrot tego, co w czasie trwania Umowy kredytu świadczył.
    Zwrot tego, co świadczono, nie stanowi przychodu. Bank na podstawie Umowy udzielił
    Wnioskodawcy kredytu na łączną kwotę 118.907,16 zł, a w wyniku zawarcia w Umowie
    przez Bank klauzul abuzywnych pozwalających Bankowi na dowolność ustalania kursu
    CHF uiszczana na rzecz Banku kwota na skutek abuzywności Umowy stanowi świadczenie
    nienależne, otrzymana przez Wnioskodawcę w wyniku Ugody kwota stanowi jedynie
    niewielki zwrot części kosztu, jaki poniósł w związku z zawarciem z Bankiem wadliwej
    Umowy.
    Otrzymanie zwrotu nie stanowi dla Wnioskodawcy żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie
    prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo
    pozbawienia Umowy kredytu jej abuzywnych postanowień. Z uwagi na to, że nie ma
    możliwości przyporządkowania danego świadczenia do jakiegokolwiek źródła przychodu
    (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o których mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie
    można go uznać za przychód podatkowy, choćby nawet odpowiadał ogólnej definicji
    przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.p.d.o.f.
    Ponadto ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa dochód jako
    nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód
    podatkowy warunkuje możliwość powstania dochodu podatkowego w tym znaczeniu, że
    dopóki nie mamy do czynienia z przychodem w sensie podatkowym, dopóty nie może
    powstać dochód podatkowy. Otrzymanego zwrotu Wnioskodawca nie może traktować w
    kategorii przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie
    następuje po stronie Wnioskodawcy żadne przysporzenie majątkowe.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie natomiast z
    definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany
    jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    Zaś w następstwie dokonanego Ugodą przewalutowania, ustalenia wysokości zadłużenia
    do rozliczenia Kredytu i przyjęcia przez Strony określonego sposobu zaliczenia
    dokonanych spłat Strony uznały, że dochodzi do całkowitego rozliczenia kredytu (jego
    spłaty), a ponadto Kredytobiorca w następstwie zawarcia Ugody otrzymuje nadpłacone
    przez niego kwoty. Zatem Wnioskodawca otrzymuje jedynie zwrot tego, co w czasie
    trwania umowy kredytowej świadczył. Jednocześnie zwrot nie stanowi żadnej dodatkowej
    korzyści dla Wnioskodawcy, ponieważ zwrot ma na celu doprowadzenie do rozliczeń w
    następstwie zastosowania postanowień Ugody, które mają na celu usunięcie abuzywności.
    Otrzymanie Zwrotu prowadzi zatem do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem, tj. nie
    jest następstwem stosowania abuzywnych postanowień Umowy.
    Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 917 k.c. przez ugodę strony czynią sobie
    wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu,
    aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich
    wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Ugoda ma na celu
    uniknięcie sporu pomiędzy stronami poprzez przewalutowanie i dokonanie rozliczenia
    dotychczas spłaconych rat kredytu, aby w ten sposób zapobiec uznaniu niektórych
    postanowień Umowy za bezskuteczne czy też uznaniu całej umowy za bezskuteczną czy
    też nieważną.
    Wnioskodawca utrzymuje stanowisko, że jego zdaniem (które znajduje potwierdzenie w
    ukształtowanej linii orzeczniczej) wiążąca go z Bankiem Umowa Kredytu zawierała
    postanowienia abuzywne, a także, że umowa jest nieważna. Zawarcie Ugody przez
    Wnioskodawcę nie stanowi zaprzeczenia twierdzeniom podnoszonym w toku procesu
    zawisłego przed Sądem Okręgowym w (...) w zakresie nieważności umowy. Celem Ugody
    było zakończenie sporu i rozliczenie z Bankiem. W oparciu o dorobek orzecznictwa sądów
    powszechnych i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w przypadku
    których postanowień w umowach kredytowych z bardzo wysokim prawdopodobieństwem
    graniczącym z pewnością byłyby one uznane za abuzywne. W następstwie zawarcia Ugody
    dochodzi do dobrowolnego wyeliminowania skutków stosowania postanowień
    abuzywnych i zastosowania w ich miejsce takich postanowień (ustalenie waluty zadłużenia
    w PLN, ustalenie wysokości zadłużenia do rozliczenia Kredytu, ustalenie sposobu
    rozliczenia dokonanych spłat itp.), które nie wiążą się z ryzykiem stwierdzenia
    bezskuteczności czy też nieważności. Zatem Ugoda niejako zastępuje wyrok, który w
    relacji pomiędzy stronami mógłby doprowadzić do analogicznego skutku, do którego
    doprowadza Ugoda.
    Tożsame stanowisko można zaobserwować w wielu interpretacjach podatkowych
    wydawanych w oparciu o analogiczny stan faktyczny jak w niniejszej sprawie, m.in. z
    interpretacji z dnia 14 października 2022 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.699.2022.1.MKA wynika,

    że „w związku z zawarciem Ugody Kredytobiorca otrzymuje niejako ekwiwalent środków
    pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Klient przekazał na rzecz Banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego Kredytu. Klient otrzymuje środki
    będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych
    środków. Zatem kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w jego majątku, a jedynie
    „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w jego majątku. W konsekwencji można uznać,
    że taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika ani
    poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów”. Stanowisko
    Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie również w następujących interpretacjach
    indywidualnych: z 28 kwietnia 2023, nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN oraz z 28
    sierpnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN).
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko, że kwota
    12.000 zł otrzymana od Banku wskutek zawarcia Ugody nie będzie stanowić przychodu dla
    Wnioskodawcy, w związku z czym nie powstanie obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 powołanej
    ustawy mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro
    bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o

    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w punkcie 9 ww. przepisu – „inne
    źródła”.
    Stosownie do treści art. 20 ust. 1 tejże ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w treści art. 20 ust. 1 ustawy. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W przedmiotowej sprawie – wobec przyjęcia ugody zaproponowanej przez bank, będącej
    odpowiedzią na złożony przez Panią pozew o stwierdzenie nieistnienia stosunku
    prawnego wynikającego z umowy kredytu – doszło do ponownego obliczenia Pani
    zobowiązania jako kredytobiorcy i wypłacono Pani uzgodnioną kwotę. Jak Pani wskazała,
    kwota ta mieści się w kwocie wpłaconej do banku przez Panią i małżonka podczas spłaty
    kredytu hipotecznego.
    Wobec powyższego, skoro kwota 12.000 zł, którą otrzymała Pani od banku w wyniku
    zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłaconej przez Państwa podczas spłaty kredytu
    hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po
    Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, interpretacje te
    dotyczą konkretnych spraw podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.