Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-877/13-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-23
Teza: Czy Wnioskodawca ma prawo pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturach z tytułu nabycia towarów i usług związanych z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych w przypadku wydatków pokrywanych z funduszu likwidacji?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; rekultywacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2013 r. (data wpływu 26 września 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturach z tytułu nabycia towarów i usług związanych z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturach z tytułu nabycia towarów i usług związanych z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.) o informacje doprecyzowujące przedstawiony stan faktyczny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wydobywania kopalin metodą odkrywkową. Na podstawie art. 128 ustawy prawo geologiczne i górnicze z dnia 9 czerwca 2011 r. (Dz.U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981 ze zm.) Spółka tworzy fundusz likwidacji zakładu górniczego oraz gromadzi na nim środki pieniężne. Środki funduszu gromadzone są na wyodrębnionym rachunku bankowym. Zainteresowany przeznacza na fundusz 10% należnej opłaty eksploatacyjnej (art. 128 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 128 ust. 8 ustawy prawo geologiczne i górnicze, środki funduszu stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a także zbędnych ze względów technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu. Spółka ponosi wydatki, udokumentowane fakturami VAT, związane z częściową rekultywacją terenów, na których zakończono działalność wydobywczą, pokrywając je ze środków funduszu likwidacji.

Ponadto z pisma z dnia 11 grudnia 2013 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, że:

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Zakupione towary i usługi związane z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, gdyż sprzedaż wydobytych kopalin dokonywana jest ze stawką VAT podstawową. Przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2011 r. Nr 163, poz. 981 ze zm.) w art. 129 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 nakładają na Spółkę obowiązek rekultywacji gruntów poeksploatacyjnych. Ponadto ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1205) w art. 20 ust. 3 nakazuje dokonywać rekultywacji gruntów na wszystkich etapach działalności przemysłowej. Jednocześnie Zainteresowany nadmienia, że w przedmiotowej sprawie zostało wydane postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego przez Urząd Skarbowy z dnia 27 sierpnia 2007 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturach z tytułu nabycia towarów i usług związanych z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych w przypadku wydatków pokrywanych z funduszu likwidacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, nabywane towary i usługi związane z rekultywacją terenów poeksplatacyjnych są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a podatek VAT określony na fakturach dokumentujących nabycie powyższych towarów i usług Spółka ma prawo odliczyć od podatku należnego.

Na Zainteresowanym ciąży obowiązek wymagany przepisami ustawy prawo geologiczne i górnicze do rekultywowania terenów poeksploatacyjnych i jest on ściśle związany z prowadzeniem działalności wydobywczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez przedsiębiorstwo obrotów. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego, obsługi prawnej.

Należy ponadto zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wydobywania kopalin metodą odkrywkową. Na podstawie art. 128 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. prawo geologiczne i górnicze Spółka tworzy fundusz likwidacji zakładu górniczego oraz gromadzi na nim środki pieniężne. Środki funduszu gromadzone są na wyodrębnionym rachunku bankowym. Zainteresowany przeznacza na fundusz 10% należnej opłaty eksploatacyjnej (art. 128 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 128 ust. 8 ustawy prawo geologiczne i górnicze, środki funduszu stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a także zbędnych ze względów technicznych i technologicznych urządzeń, instalacji, obiektów lub wyrobisk górniczych tego zakładu. Spółka ponosi wydatki, udokumentowane fakturami VAT, związane z częściową rekultywacją terenów, na których zakończono działalność wydobywczą, pokrywając je ze środków funduszu likwidacji. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a zakupione towary i usługi związane z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, gdyż sprzedaż wydobytych kopalin dokonywana jest ze stawką VAT podstawową. Przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze w art. 129 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 nakładają na Spółkę obowiązek rekultywacji gruntów poeksploatacyjnych. Ponadto ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w art. 20 ust. 3 nakazuje dokonywać rekultywacji gruntów na wszystkich etapach działalności przemysłowej.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w niniejszej sytuacji są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, ponadto - jak wskazał Zainteresowany - zakupione towary i usługi związane z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych wykorzystywane są do czynności opodatkowanych, „gdyż sprzedaż wydobytych kopalin dokonywana jest ze stawką VAT podstawową”.

Zatem z uwagi na związek poniesionych wydatków na rekultywację terenów poeksploatacyjnych z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi, ma on prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Należy ponadto zauważyć, że źródło finansowania nie ma wpływu na prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki, bowiem żaden przepis ustawy o podatku od towarów i usług, jak również przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347, str. 1 ze zm.), nie zawierają ograniczeń w prawie do odliczenia w zależności od źródła finansowania danego wydatku.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny sprawy należy stwierdzić, że Zainteresowany ma prawo pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturach z tytułu nabycia towarów i usług związanych z rekultywacją terenów poeksploatacyjnych, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.