Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1076/14/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-08
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów wraz z prawem własności znajdujących się na nich budynków.
Słowa kluczowe: podatek; zasiedzenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu 11 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów wraz z prawem własności znajdujących się na nich budynków – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów wraz z prawem własności znajdujących się na nich budynków.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wpisanej do CEDIG od 1 czerwca 2001 r.

W dniu 30 września 2008 r., na podstawie notarialnej umowy sprzedaży Rep A. 7021/2008, nabył Pan wraz z żoną, w ramach wspólności majątkowej, prawo wieczystego użytkowania działek nr 68/19 o powierzchni 0,0432 ha i nr 68/20 o powierzchni 0,0550 ha, z prawem własności znajdujących się na nich budynków, tj. magazynu, rampy i ogrodzenia, dla celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Nieruchomości te zostały nabyte z kredytu bankowego w CHF w kwocie 166.467,90 CHF z oprocentowaniem 7,07% w stosunku rocznym i zabezpieczone zostały hipoteką łączną zwykłą oraz hipoteką łączną kaucyjną na rzecz \`(...)\` S.A. Dla potrzeb kredytowych została sporządzona wycena nieruchomości w 2008 r., którą złożył Pan w Banku na wartość 600.000,00 PLN. Nieruchomości te zostały objęte ewidencją środków trwałych.

Cena zakupu nieruchomości wyniosła 350.000,00 zł. Była to cena netto, bowiem nabycie tych nieruchomości zostało zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT, albowiem budynki i budowle będące przedmiotem nabycia były towarem używanym w rozumieniu art. 43 ust. 1 tej ustawy.

Koszty, które poniósł Pan związane z nabyciem tej nieruchomości stanowiły kwotę 10.859,00 zł, na które składały się: podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży i ustanowienia hipoteki łącznej zwykłej i łącznej kaucyjnej - 7.375,00 zł, wynagrodzenie notariusza - 2.684,00 zł, koszty opłaty sądowej za dokonanie wpisów w KW - 800,00 zł.

Użytkował Pan wyżej wymienione nieruchomości do prowadzonej działalności gospodarczej, a od dnia 25 stycznia 2010 r. nieruchomości te dzierżawił spółce z o.o. i z tego tytułu uzyskiwał przychody w postaci czynszu. Przez cały ten okres nieruchomości te amortyzował stawką liniową od dnia 1 sierpnia 2008 r. do dnia 31 lipca 2014 r. Wielkość amortyzacji wynosiła 160.554,57 zł i została zarachowana w koszty.

Nie ponosił Pan kosztów bieżących remontów, nie modernizował i nie rozbudowywał tych nieruchomości - dlatego wartość tych nieruchomości nie uległa podwyższeniu.

Obecnie zamierza zbyć tę nieruchomość na rzecz dzierżawcy za cenę 350.000,00 zł. Zarówno Pan, jak i spółka z o.o., są czynnymi podatnikami VAT.

Oferowana przez Pana cena nieruchomości nie odbiega od cen rynkowych, ponieważ jest to nieruchomość o funkcji komercyjnej, przeznaczona na działalność produkcyjną, przemysłową, składową i usługową, gdzie dopuszcza się lokalizację o funkcji mieszkaniowej, jako towarzyszącą obiektom usług komercyjnych. Nieruchomości te mają zapewniony dostęp do drogi publicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zbycie tych nieruchomości będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług, czy też zwolnione od tego podatku w świetle przepisów art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r. zważywszy, że jako nabywca nieruchomości będących przedmiotem zamierzonego zbycia nie miał Pan możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i od daty nabycia tych nieruchomości upłynęło 5 lat licząc od końca roku 2008, w którym nastąpiło nabycie tych nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro z treści „art. 43.1 pkt. 2 ” ustawy o VAT wynika, że nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to również zamierzona sprzedaż nieruchomości ma prawo do zwolnienia od VAT.

Pana wątpliwości co do opodatkowania sprzedaży nieruchomości VAT sprowadzają się do tego, że sprzedaż ma nastąpić między dwoma czynnymi podatnikami VAT, natomiast z treści art. 43 nie wynika wprost, że w przypadku sprzedaży tzw. towarów używanych następuje zwolnienie od VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stawka podatku - zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W świetle przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2013 r., zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (ust. 2 tego artykułu).

Jak stanowią przepisy obowiązujące od dnia 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Artykuł 43 ust. 2 ustawy został uchylony.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

W świetle art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z treści ust. 11 ww. artykułu wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

W myśl ust. 7a tego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że planowane zbycie budynków i budowli, tj. magazynu, rampy i ogrodzenia, objęte będzie zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem spełnione zostaną warunki, o których mowa w tym przepisie. Przedmiotowe obiekty najpóźniej w dniu 25 stycznia 2010 r. zostały po raz pierwszy zasiedlone w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż od tej daty są przedmiotem dzierżawy a Pan nie dokonywał ich ulepszeń, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a planowaną dostawą upłynie okres co najmniej dwóch lat.

Wobec powyższego – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – zwolnieniu będzie podlegało również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów związanych z tymi budynkami.

Jakkolwiek słusznie Pan wskazał, że zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów wraz z prawem własności znajdujących się na nich budynków będzie korzystało ze zwolnienia od podatku, wywodzenie tego faktu z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy - niezależnie od faktu, że od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy został zmieniony a ust. 2 tego artykułu uchylony – które dotyczyły dostawy rzeczy ruchomych spowodowało, że oceniając stanowisko całościowo należało uznać je za nieprawidłowe.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Pan, jako współwłaściciel zbywanych nieruchomości, zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla żony będącej ich współwłaścicielem, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.