Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-44/12-3/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-25
Teza: Podatek akcyzowy w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych.
Słowa kluczowe: akcyza; wyroby; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2012 r. (data wpływu 27 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. (data wpływu 24 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych.

Pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. (data wpływu 24 kwietnia 2012 r.) uzupełniono przedmiotowy wniosek w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik posiada instalacje energetycznego spalania (kotły) oraz piece do produkcji wapna (piece wapienne), które wszystkie spełniając ustanowione w przepisach kryteria, objęte są systemem handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych (ETS) ustanowionego Dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r.

W instalacjach tych podatnik zużywa całość nabywanych przez niego wyrobów węglowych - węgla kamiennego (CN 2701) i koksu (CN 2704 00).

Ze złożonego uzupełnienia do wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest członkiem systemu ETS zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. Nr 202, poz. 1248).

Spółka w załączeniu przesłała wykaz wszystkich instalacji objętych Krajowym planem Rozdziału Uprawnień według numerów instalacji (KPRU). Na liście tej, jako beneficjenci przydziałów praw do emisji wyszczególnione są spółki - cukrownie, które w dniu 13 czerwca 2008 r., zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego Wydziału Gospodarczego, zostały wskutek połączenia przejęte przez Wnioskodawcę. W ramach sukcesji generalnej, następca prawny wstąpił w prawa spółek przejmowanych, w tym w szczególności w prawa wynikające z cytowanego wyżej rozporządzenia i tym samym stał się członkiem systemu handlu emisjami (ETS).

(…)

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wyroby węglowe zużywane przez podatnika w całości w instalacjach, które uczestniczą we wspólnotowym systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych (ETS), podlegać będą zwolnieniu od akcyzy w oparciu o art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, niewątpliwie - co wynika z preambuły Dyrektywy - celem wprowadzenia systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych jest ochrona środowiska, w szczególności klimatu poprzez redukcję emisji tychże gazów, w szczególności dwutlenku węgla (C02) do atmosfery.

Podatnik zauważa, że przepis wyrażony w art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym nie wymienia wprost ETS jako systemu prowadzącego do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska i jako takiego spełniającego warunek zwolnienia wyrobów węglowych od podatku akcyzowego.

Jednakże, ze względu na charakter systemu ETS, jego założeń i ustalonych celów w zakresie ochrony środowiska (określona redukcja emisji gazów cieplarnianych), należy bezsprzecznie uznać, że spełnia on dyspozycję określoną w cytowanym wyżej przepisie.

Taka teza - jak zauważa Spółka - znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu do nowelizacji ustawy o podatku akcyzowym, w którym podkreślono, że: „Zwolnieniu podlegać będą zużycie węgla i koksu, gdy wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”.

Za systemy takie uważa się m.in. system ETS, o którym mowa w dyrektywie 2007/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą Dyrektywę Rady 96/61/WE.

Z mocy Dyrektywy i wydanej na jej mocy ustawy krajowej, podatnik wprowadził w życie system ETS - wszystkie jego instalacje, w których następuje spalanie węgla i koksu uczestniczą w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS) zarządzanym w Polsce przez Krajowego administratora systemu handlu uprawnieniami do emisji (KASHUE).

Zgodnie zatem z art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy zużycie przez podatnika w tych instalacjach wyrobów węglowych (węgla kamiennego CN 2701 oraz koksu CN 2704 00) będzie w całości podlegało zwolnieniu od akcyzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 i 21 załącznik nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano na wyroby oznaczone kodem CN ex 2701, tj. węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, oraz ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Zainteresowany posiada instalacje energetycznego spalania (kotły) oraz piece do produkcji wapna (piece wapienne), które wszystkie spełniając ustanowione w przepisach kryteria - objęte są systemem handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych (ETS) ustanowionego Dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r.

W instalacjach tych podatnik zużywa całość nabywanych przez niego wyrobów węglowych - węgla kamiennego (CN 2701) i koksu (CN 2704 00).

Wnioskodawca jest członkiem systemu ETS zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. Nr 202, poz. 1248) - zgodnie z wykazem instalacji objętych Krajowym planem Rozdziału Uprawnień według numerów instalacji (KPRU).

Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż przeznaczenie węgla i koksu do celów opałowych - jak wynika z cyt. powyżej poz. 19 i 21 załącznika nr 1 do ustawy - pozawala zaliczyć je do wyrobów akcyzowych.

Zasadą jest, iż obrót wyrobami akcyzowymi objęty jest opodatkowaniem akcyzą (art. 9a ust. 1 ustawy). Tym niemniej prawodawca przewidział liczne wyjątki od tej zasady. Zgodnie bowiem z art. 31a ust. 2 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w szczególności przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej (art. 31a ust. 2 pkt 9 ustawy).

Przepis ten uzależnia prawo do zwolnienia od akcyzy węgla zużywanego przez podmioty gospodarcze od stosowania systemu prowadzącego do:

*   osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub
*   podwyższenia efektywności energetycznej.

Zauważyć przy tym należy, iż na gruncie krajowym cele dyrektywy 2003/87/WE realizuje ustawa z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695).

Rada Ministrów na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji wydała rozporządzenie z dnia 1 lipca 2008 r. w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji (Dz. U. Nr 202, poz. 1248).

W załączniku do tego rozporządzenia - który stanowi Krajowy Plan Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji - w tabeli 3 w poz. 396, 398, 400, 401, 405, 406, 407, 408, 409, 410, 411, 630, 631, 633, 634, 638, 639, 640, 641, 642, 643, 664, 813, 814, 816, 817, 818, 819, 837 wskazano (…).

Z opisu sprawy wynika, iż obecnie podmiotem prowadzącym instalację uczestniczącą we wspólnotowym systemie handlu uprawnieniami do emisji (…) jest Zainteresowany.

Biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawca spełnia warunki do zwolnienia od akcyzy węgla i koksu zużywanego w jego cukrowniach, objętych Europejskim Systemem Handlu Emisjami (ETS).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.