Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.149.2017.2.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-12
Teza: W zakresie dokumentacji uprawniającej do zastosowania 0% stawki VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów własnych.
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; towar-dostarczenie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2017 r. (data wpływu 5 maja 2017 r.), uzupełnionym w dniu 24 maja 2017 r. (data wpływu 30 maja 2017 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 19 maja 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentacji uprawniającej do zastosowania 0% stawki VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów własnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentacji uprawniającej do zastosowania 0% stawki VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów własnych. Wniosek uzupełniony został w dniu 24 maja 2017 r., na wezwanie tut. Organu z dnia 19 maja 2017 r., skutecznie doręczone Stronie w dniu 24 maja 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

A. jest spółką handlową z siedzibą w Holandii, wpisaną do rejestru prowadzonego przez tamtejszą Izbę Handlowo-Przemysłową. Spółka należy do międzynarodowej grupy. działającej w branży FMCG. Spółka zarejestrowała się dla potrzeb podatku VAT w Polsce.

W związku z tym, że od 1 lipca 2017 r. A. zacznie funkcjonować w ramach łańcucha dostaw Grupy w Europie, Spółka będzie dokonywać dużą ilość transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów z terenu Polski (dalej: WDT). Dokonywane przez Spółkę dostawy w większości będą dotyczyć przemieszczeń towarów pozostających własnością Spółki pomiędzy magazynami zlokalizowanymi w różnych krajach Unii Europejskiej tzw. przemieszczenia towarów własnych.

Mając na uwadze bardzo dużą ilość planowanych w ciągu miesiąca transakcji WDT (kilkadziesiąt tysięcy), przechowywanie podpisanych oryginałów listów przewozowych będzie wymagać dużych nakładów finansowych, zaplecza administracyjnego oraz dużej przestrzeni biurowej koniecznej do składowania takiej ilości dokumentów.

Z tego względu, w celu usprawnienia wszelkich procesów dotyczących przemieszczania towarów, Grupa posiada wdrożony model zarządzania transportem i obrotem towarami w ramach grupy, zapewniającego wysoki poziom bezpieczeństwa narzędzi IT, który stanowi alternatywę do stosowanego obecnie systemu opartego na dokumentacji papierowej jako dowodzie wywozu towarów przez europejskie granice krajów członkowskich UE lub stowarzyszonych.

1.1 Model biznesowy

Istotą modelu łańcucha dostaw Grupy w Europie, zarządzanego przez A. będzie umieszczenie wszystkich kluczowych decydentów w jednej lokalizacji (Holandia). Są nimi osoby:

*   odpowiedzialne za wszystkie kluczowe decyzje w łańcuchu dostaw w Europie;
*   wykorzystujące jedno przedsiębiorstwo zajmujące się całym łańcuchem dostaw w ramach Grupy;
*   odpowiedzialne za operacje zakupu, operacje w ramach fabryk i główne działania dystrybucyjne;
*   pracujące odrębnie z zarejestrowanymi lokalnie firmami (…) w zakresie marketingu i organizacji sprzedaży oraz z zakładami produkcyjnymi (jednostki zaopatrzeniowe);
*   dbające o / ulepszające obsługę klienta;
*   ponoszące wyraźną, przejrzystą odpowiedzialność za zyski i straty w ramach łańcucha dostaw;
*   dbające o stosowanie wspólnych narzędzi.

Szczególne znaczenie ma fakt, że wszystkie surowce, materiały opakunkowe, półprodukty i produkty gotowe stanowią pełną własność A. Wszelkie kluczowe decyzje dotyczące przesuwania towarów są podejmowane w Spółce, tzn.:

*   wszystkie kontrakty dotyczące podstawowych usług transportowych są zawierane przez firmę A. z siedzibą w Holandii (włączając w to nabycia jednorazowe);
*   A. jest odpowiedzialna za płatności związane z zawartymi kontraktami;
*   A. odpowiada za strategiczne planowanie i optymalizację;
*   A. kieruje sposobami opracowania nowości i ulepszeń.

Taki model operacyjny wyznacza jasne granice pomiędzy działaniami, które wykonywane są w Holandii przez firmę A. a działaniami, które można wykonywać w innych lokalizacjach.

Organizacyjny model dla transportu w Grupie składa się z centralnie ulokowanej funkcji zarządzania transportem w Holandii oraz biura, które jest odpowiedzialne za wykonywanie zadań operacyjnych związanych z transportem. Biuro nosi nazwę X (dalej: X) i ma swoją siedzibę w Polska. Jego zespół zarządzający, działający w ramach A. odpowiada za:

*   transport europejski – rozwój;
*   transport europejski – zakupy;
*   transport europejski – operacje (obejmuje również odpowiedzialność za dostawy zewnętrznych operatorów logistycznych transportowych).

Organizację logistyki wspiera funkcja zarządzania finansami, ulokowana w Szwajcarii i biuro pomocnicze odpowiedzialne za realizację operacji finansowych dla łańcucha dostaw Grupy w Europie. Nazwa tego biura to Y, a jego siedziba znajduje się w Holandii). Istnieją 3 zespoły Y zaangażowane w proces transportu / przemieszczania towarów w Europie:

*   Dział Księgowości Finansowej,
*   Zespół ds. Podatków Pośrednich, zajmujący się przygotowywaniem zeznań podatkowych / wypełnianiem zobowiązań podatkowych.
*   Dział Księgowości Łańcucha Dostaw.

1.2 Narzędzia informatyczne.

Podstawowe systemy wykorzystywane przez A. przy wewnętrznym przemieszczeniu towarów własnych to:

*   System planowania zasobów przedsiębiorstwa SAP ECC (dalej również jako SAP lub Sirius) - stosowany do zarządzania przemieszczeniem zapasów i związanymi z tym danymi finansowymi: wszystkie dane i serwery są w pełni zarządzane przez Grupę, która jest ich jedynym właścicielem;
*   System zarządzania transportem - Oracle Transportation Mangement (dalej: TMS) - stosowany w celu integracji wysyłających, przyjmujących, funkcji X i dostawców usług transportowych; system ten oparty jest na wykorzystaniu sieci Web, a wszystkie dane i serwery objęte są przez dostawcę oprogramowania rygorystycznymi umowami w zakresie bezpieczeństwa informacji.
*   Różnorodne systemy zarządzania magazynami prowadzonymi przez osoby trzecie z bezpośrednim interfejsem do systemu SAP ECC - stosowane przez wysyłającego, (okazyjnie) lub przez przyjmującego towary najczęściej, do zarządzania ich fizycznym przechowywaniem.

2\. Opis procesu - przemieszczenie towarów własnych.

Proces transportowy składa się z kilku etapów wykonywanych w różnych systemach, które muszą być ze sobą zgodne, aby dostarczyć odpowiednią ilość produktu, przygotować właściwą fakturę transportową i zapłacić odpowiedniemu przewoźnikowi w uzgodnionym czasie. Można wyróżnić następujące etapy:

1.  Przygotowanie zamówienia, wybór przewoźnika i przyjęcie zamówienia;
2.  Realizacja transportu przez przewoźnika;
3.  Przygotowanie i weryfikacja faktury.

2.1. Przygotowanie zamówienia, wybór przewoźnika i przyjęcie zamówienia.

Wygenerowanie zamówienia polega na tym, że lokalizacja wysyłająca rejestruje zamówienie transportu przez połączenie z SAP bądź ręcznie w systemie TMS. W ten sposób rejestruje się prawie 100% międzynarodowego transportu podstawowego tj. do głównego centrum dystrybucji. Główne centrum dystrybucji to duży magazyn, w którym odbierana jest większość towarów z (międzynarodowych) fabryk. Wszystkie lokalizacje wysyłające (wysyłający) przechowują zapasy, których właścicielem jest firma A. Również strona przyjmująca (przyjmujący) przechowuje zapasy, których właścicielem jest A. Dodatkowe, przesuwane zapasy nie zmieniają właściciela w trakcie przemieszczania - na każdym etapie przemieszczania towarów własnych, ich jedynym właścicielem pozostaje Spółka.

Należy zauważyć, że odniesienie do numerów dokumentów z SAP znajduje się w zamówieniu transportowym TMS. Po zaplanowaniu transportu, numer przesyłki jest tworzony w TMS i wysyłany do systemu SAP. Pozostałe informacje, które są wprowadzane ręcznie do zamówienia transportu przez wysyłającego towary są następujące:

*   lokalizacja nadawcy i odbiorcy;
*   rodzaj towaru;
*   kategoria;
*   ilość na paletach;
*   waga.

Pracownik działu obsługi klienta X widzi zamówienie transportu wystawione przez wysyłającego i wybiera dostępnego, związanego umową dostawcę usług transportowych w systemie TMS (zasadą jest, że tylko A. może (re)negocjować kontrakty - X może korzystać z usług tylko takich dostawców, którzy zawarli umowy z U.).

Pracownik działu obsługi klienta X umieszcza zamówienie transportu w systemie TMS, tak aby dostawca usług transportowych mógł je przyjąć lub odrzucić. W przypadku odrzucenia zamówienia przez danego dostawcę usług transportowych, wybierany jest inny dostawca.

Dostawca usług transportowych akceptuje zamówienie w systemie TMS. Dopóki dostawca nie przyjmie zamówienia transportu, transport nie będzie realizowany.

2.2. Realizacja transportu przez przewoźnika

2.2.1. Przygotowanie zamówienia przemieszczenia towarów

Zamówienie przemieszczania zapasów tworzone jest na podstawie planowanego zapotrzebowania materiałowego danej lokalizacji przyjmującej w Grupie.

Zanim towary opuszczą miejsce wysyłki, przygotowywany jest dokument dostawy. Dokument dostawy w systemie SAP oraz jego wydruk zawierają dokładne informacje dotyczące towaru i ilości, a zazwyczaj także szczegóły dotyczące palet. Zasadą jest, że zaksięgowanie dostawy / wydanych towarów ma obejmować całkowitą ilość towarów dla jednego fizycznego miejsca dostawy.

Na paletę naklejany jest kod kreskowy. Kod jest skanowany, gdy paleta zostaje umieszczona w samochodzie dostawczym. W systemie SAP dane dotyczące palet przechowywane są jako część dokumentu dostawy.

Aby towary opuściły miejsce wysyłki, należy zaksięgować wydanie towaru z odnośnikiem do odpowiedniego dowodu dostawy. Po zaksięgowaniu wydrukowany zostaje dowód dostawy, a poziom zapasów w miejscu wysyłki automatycznie się zmniejsza. Jednocześnie system SAP wysyła również preawizo dostawy (WMS-240 Idoc) do miejsca odbioru, jeżeli jest ono wymagane. Wtedy również dokument przemieszczenia CMR jest drukowany bezpośrednio z systemu SAP, albo wypełniany ręcznie.

Oprócz uaktualnienia statusu przesyłki w TMS, również dostawca usług transportowych zostaje poinstruowany, aby potwierdzić odbiór transportu w systemie TMS. Nie odbywa się to na ogół w czasie rzeczywistym, ale powinno nastąpić w ciągu 24 godzin. Dane, które dostawca usług transportowych powinien wprowadzić to data i godzina odbioru towaru.

2.2.2. Przygotowanie faktury statystycznej

Po wydaniu towaru zawsze następuje automatyczne przygotowanie faktury statystycznej, monitorowane przez Dział Księgowości Łańcucha Dostaw. Faktura statystyczna generowana jest w przypadku przemieszczenia towarów własnych i określa wartość towaru oraz stawkę VAT. Faktura zawiera odniesienie do odpowiedniego dokumentu dostawy i takie same dane, ilości towaru jak w dokumencie dostawy. W przypadku przemieszczeń towarów pozostających własnością Spółki, faktura jest od razu czyszczona bez wydruku czy wydania jej odbiorcy, ponieważ służy tylko do celów statystycznych związanych z podatkiem VAT.

Zespół ds. Podatku Pośredniego w Holandii, na podstawie wszystkich statystycznych dokumentów fakturowania, przygotowuje raporty związane z podatkiem VAT należnym i naliczonym.

2.2.3. Przyjęcie towaru

Kiedy towar dociera do miejsca odbioru, najpierw odbywa się kontrola sprawdzająca, czy ilość towaru jest dokładnie taka sama jak w dokumencie CMR. Kontroli dokonuje przeszkolona osoba z miejsca odbioru. Jeżeli kontrola zakończyła się wynikiem pozytywnym, towary mogą być bezpiecznie wyładowane.

Podczas rozładunku naklejka na paletach jest skanowana przy pomocy ręcznego terminala, co pozwala na rejestrację towaru w systemie zarządzania magazynem osoby trzeciej, który posiada bezpośredni interfejs z systemem SAP Spółki oraz na wysłanie wiadomości (WMS-250 Idoc) do systemu SAP. Dzięki tej wiadomości księgowany jest odbiór towarów w systemie SAP i dostawa w lokalizacji przyjmującej.

Na podstawie takiego komunikatu, A. posiada całkowitą pewność, że towar został dostarczony do lokalizacji przyjmującej w innym państwie członkowskim UE. Konsekwentnie, jeżeli towar nie został pomyślnie dostarczony, jego przemieszczenie nie widnieje w systemie SAP. Wyłącznie potwierdzenie dostarczenia towarów na podstawie jego rejestracji w systemie magazynowym lokalizacji przyjmującej poprzez zeskanowanie kodu kreskowego, pozwala na automatyczne ujęcie tego przemieszczenia w systemie SAP Spółki i jednoznacznie potwierdza otrzymanie towaru przez lokalizację przyjmującą w innym kraju UE.

Użytkownicy systemu Sirius są zazwyczaj oznaczani jako konkretne osoby, a w wyjątkowych przypadkach mogą to być lokalizacje. Niedopuszczalne jest wprowadzanie użytkowników „figurantów”. Użytkowanie systemu Sirius chronione jest hasłem, a strategie IT zabraniają dzielenia się hasłem z innymi osobami. Odbiór towaru mogą zaksięgować wyłącznie upoważnieni użytkownicy. Takie upoważnienie może ograniczać organizacja / lokalizacja (nadawca nie może bowiem zaksięgować przyjęcia towaru w miejscu odbioru). Jednocześnie, wysyłana jest aktualizacja statusu przesyłki „zakończony” do TMS.

Ponadto dostawcy usług transportowych są instruowani, aby potwierdzać transport „dostarczony” w systemie TMS po dostawie ładunku. Tylko ładunki, które zostały potwierdzone jako dostarczone, powodują wygenerowanie prefaktury w systemie TMS. Również na tej podstawie. Spółka posiada informacje, który ładunek został dowieziony do lokalizacji przyjmującej.

Jeżeli towar nie został dostarczony w dobrym stanie lub dokonano za dużo lub za mało dostaw. Spółka posiada określone procedury pozwalające na odwzorowanie rzeczywistych danych dotyczących dostaw w systemie SAP.

2.3. Przygotowanie i weryfikacja faktury

Y przygotowuje prefakturę, która jest raportem kosztów generowanym na podstawie wykonanych przemieszczeń, przeznaczonym do użytku dostawców usług transportowych. Prefaktury tworzone są w systemie TMS na podstawie „potwierdzonych ładunków” (ładunków dostarczonych do lokalizacji przyjmującej), a następnie wysyłane do dostawców usług transportowych. Prefaktura zawiera szczegółowy wykaz zamówień transportowych zrealizowanych w ciągu jednego miesiąca. Prefaktura ujmuje ilości netto w przeliczeniu na transport i łączną ilość netto.

Konsekwentnie, wyłącznie dostawy, których przyjęcie jak i dostarczenie zostało potwierdzone przez przewoźnika / spedytora, mogą zostać zawarte w prefakturze.

Dostawca usług transportowych sprawdza prefakturę bezpośrednio w systemie TMS. Dostawca powinien sprawdzić poprawność faktury w ciągu 5 dni następujących po końcu miesiąca.

Dostawca usług transportowych wysyła wystawioną przez siebie fakturę (oryginał) do A. Zgodnie z umową, dostawcy usług transportowych muszą sprawdzić prefaktury i poprosić o poprawki przed wysłaniem swojej faktury, która musi dokładnie zgadzać się pod względem ilości załadunku i wartości z prefakturą. Prefaktura zawiera istotne informacje dotyczące wszystkich zamówień transportu w systemie TMS (numer zamówienia transportu, nadawcę, odbiorcę, numer referencyjny SAP, ilość i wagę palet, rodzaj towaru i kategorię). Dostawcom usług transportowych zaleca się załączanie prefaktur do ich faktur miesięcznych.

X zatwierdza kwoty znajdujące się na powyżej wspomnianych fakturach. W obrębie X funkcjonuje kilku Menedżerów ds. Operacji Logistycznych z dostępem i uprawnieniami do zatwierdzania ilości faktur transportowych w Sirius (widzą kwoty faktur i mogą ją zatwierdzić). Po uzyskaniu zgody ze strony X i utworzeniu przez Y potwierdzenia odbioru towaru. I. może przetworzyć fakturę w oparciu o uzgodnioną procedurę.

Centrum księgowe A. (I.) przetwarza fakturę od dostawcy usług transportowych -I. zajmuje się wszystkimi fakturami zakupu dla A. Skanuje otrzymane faktury, sprawdza, czy załączono do nich prefaktury i czy ilości netto na fakturze są poprawne. W razie wykrycia jakichkolwiek rozbieżności I. odrzuca fakturę i zwraca ją dostawcy usług transportowych, przedstawiając przyczynę(y) odrzucenia. Po procesie kontrolnym, I. przygotowuje również księgowanie finansowego zobowiązania, co znaczy, że faktura jest zaksięgowana.

Użytkownicy I. nie mogą logować się bezpośrednio do systemu SAP, ale korzystają z serwera Citrix podłączonego do platformy SAP. Użytkownicy I. mają specjalne, bardzo ograniczone uprawnienia w odniesieniu do dostępu do danych finansowych Grupy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wydruki z systemów informatycznych SAP i TMS (opisanych w punkcie 1 i 2 niniejszego wniosku), które są wykorzystywane przez Spółkę w związku z obsługą ruchu towarów, stanowiących wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów w ramach własnego przedsiębiorstwa, mogą być uznane za dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji wraz z innym dowodem, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3, będą uprawniać A. do zastosowania stawki 0% dla takich transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydruki z systemów informatycznych SAP i TMS, które są wykorzystywane przez Spółkę w związku z obsługą ruchu towarów, należących do U., stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w ramach własnego przedsiębiorstwa, mogą być uznane za dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji wraz z innym dowodem, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 tj. specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, będą uprawniać podatnika do zastosowania stawki 0% dla takich transakcji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowe dostawa towarów.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów została zdefiniowana w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT jako wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2-8 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 41 ust. l ustawy o VAT podstawowa stawka podatku od towarów i usług (dalej: podatku VAT) wynosi 23% (art. 41 ust. l w związku z art. 146a ustawy o VAT). Ustawodawca przewidział także preferencyjne stawki wybranych transakcji, obniżone do wysokości 8%, 5% i 0%.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 0%, z zastrzeżeniem art. 42 ustawy o VAT. W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0% pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej,
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Z uwagi na fakt, że w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku towar nie będzie dostarczany bezpośrednio przez Spółkę, lecz przez przewoźnika, muszą również zostać spełnione warunki, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, dowodami, o których mowa w ust. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT są następujące dokumenty:

*   dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów zlecany jest przewoźnikowi (spedytorowi),
*   specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

\-jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Spółka zwraca uwagę, że ustawa o VAT nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym (łącznie z pozostałym dowodem wskazanym w art. 42 ust. 3 ustawy), że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W praktyce często utożsamia się pojęcie dokumentu przewozowego z listem przewozowym. Pojęcie listu przewozowego zostało natomiast zdefiniowane w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238 ze zm.). Zgodnie z zawartą tam definicją listu przewozowego, list taki jest dowodem zawarcia umowy przewozu. W myśl art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny. Jednakże brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji Genewskiej o międzynarodowym przewozie drogowym towarów. Zatem sama Konwencja Genewska również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego CMR.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki nie należy utożsamiać pojęcia dokumentu przewozowego z art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT tylko i wyłącznie z listem przewozowym CMR. Za „dokument przewozowy”, o którym mowa w przepisie uznać należy każdy dokument potwierdzający powierzenie przewoźnikowi lub spedytorowi przewozu lub spedycji towaru (zgodnego ze specyfikacją i fakturą) poza terytorium kraju i dostarczenie tego towaru do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Jeżeli dokument taki potwierdza okoliczność, że doszło do zawarcia umowy przewozu (tj. zawiera essentialia negotii umowy przewozu - obowiązkiem wysyłającego jest wydanie towaru i zapłata wynagrodzenia za przewóz, natomiast podstawowym obowiązkiem przewoźnika jest przewiezienie towaru do miejsca przeznaczenia i wydanie go odbiorcy), należy uznać, że ma on moc dowodową i jest „dokumentem przewozowym”, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, może być każdy dokument, również wygenerowany przy wykorzystaniu systemu informatycznego, z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Zatem dokumentem tym może być zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy (np. wydruki z systemów informatycznych potwierdzające dostarczenie ładunku do lokalizacji przyjmującej).

Takie stanowisko Spółki zgadza się ze stanowiskiem prezentowanym przez Ministra Finansów w następujących interpretacjach:

*   z dnia 6 lutego 2017 r.. sygn. 1462-IPPP3.4512.855.2016.1.PC,
*   z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. IPPP3/4512-25/16-2/KP,
*   z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. 1BPP2/4512-890/15/KO.
*   z dnia 22 marca 2011 r., sygn. IPPP3/443-1280/10-2/KC.

Stanowisko Spółki potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych, w szczególności uchwała NSA z dnia 11 października 2010 r. (sygn. I FPS 1/10), zgodnie z którą „przy uwzględnieniu kompleksowej wykładni art. 42 ust. 1. 3 i 11 u.p.t.u. na którą składają się wykładnie: gramatyczna, systemowa oraz prowspólnotowa, na przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne należy odpowiedzieć, że w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8. poz. 60 ze zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”

Odnosząc się do regulacji wspólnotowych w tym zakresie, zgodnie z art. 138 ust. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 347/1) państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

Tym samym, regulacje wspólnotowe nie uzależniają zastosowania stawki 0% w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od posiadania jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wywóz towarów do innego kraju Unii Europejskiej. W świetle powyższych przepisów, posiadane przez Spółkę wydruki z systemów informatycznych potwierdzające odebranie ładunku przez lokalizację przyjmującą powinny być wystarczającym dowodem pozwalającym na zastosowanie stawki 0%.

Spółka zaznacza, że zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, komunikat generowany przy wykorzystaniu bezpośredniego interfejsu systemu magazynowego lokalizacji przyjmującej z systemem SAP Spółki, daje całkowitą pewność, że towary zostały pomyślnie dostarczone do magazynu w innym kraju Unii Europejskiej. Natomiast komunikat systemu TMS stanowi dodatkowy dowód wykonania transportu towarów przez przewoźnika / spedytora i pozwala Spółce na sprawdzenie zgodności jego danych z informacjami zawartymi w systemie SAP. Spółka jest zatem w stanie potwierdzić przemieszczenie towarów własnych na podstawie obu systemów, eliminując jakiekolwiek rozbieżności między danymi zawartymi w systemie SAP i TMS. Spółka podkreśla również, że oba opisywane systemy podlegają wysokim rygorom bezpieczeństwa, które gwarantują, że dane w nich zawarte są zgodne z rzeczywistym przemieszczeniem towarów w ramach grupy.

Konsekwentnie, jeśli dokumenty wygenerowane z systemów informatycznych, a w szczególności na bazie systemu SAP potwierdzają jednoznacznie, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, należy je uznać za dokument, który wraz z pozostałym dokumentem wskazanym w art. 42 ust. 3 pkt 3, stanowi potwierdzenie dokonania dostawy towarów będących przedmiotem WDT do lokalizacji przyjmującej w innym państwie członkowskim. Tym samym w ocenie Spółki, dokumenty takie uprawniają do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% w związku z dokonaniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, wydruki z systemów informatycznych SAP i TMS, które są wykorzystywane przez Spółkę w związku z obsługą ruchu towarów należących do U., stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w ramach własnego przedsiębiorstwa, mogą być uznane za dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji wraz z innym dowodem, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 tj. specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, będą uprawniać podatnika do zastosowania stawki 0% dla takiej transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W tym miejscu należy wskazać, że jednoznaczne rozstrzygniecie czy dokumenty, którymi będzie dysponować Spółka rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ pierwszej instancji, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja ogranicza się wyłącznie do oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania i jako element zdarzenia przyszłego przyjęto, że zostały spełnione pozostałe wymogi dla uznania przedmiotowych transakcji jako wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.