Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-884/12/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-13
Teza: 1. „Na jakich zasadach Spółka powinna odliczyć kwotę podatku zapłaconego w Maroku od kwoty podatku zapłaconego w Polsce, mając na względzie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Rabacie w dniu 24 października 1994 r. (Dz. U. 1996 r. Nr 110 poz. 529)? 2. Czy kwoty podatku u źródła zapłacone przez kontrahenta w Maroku są dla Spółki przychodem podlegającym opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; Maroko; należność-należności licencyjne; odliczenia; odliczenia-warunki odliczenia; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 09 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. Organu 17 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniach 25 lipca 2012 r., 02 października 2012 r. oraz 25 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości odliczenia podatku zapłaconego w Maroku (pobranego przez kontrahenta w Maroku) –**jest prawidłowe,**
*   ustalenia, czy kwota ww. podatku u źródła stanowi dla Spółki przychód podatkowy –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości odliczenia podatku zapłaconego w Maroku (pobranego przez kontrahenta w Maroku),
*   ustalenia, czy kwota ww. podatku u źródła stanowi dla Spółki przychód podatkowy.

W dniu 25 lipca 2012 r. dokonano uzupełnienia wniosku. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 17 września 2012 r. Znak: IBPBI/2/423-884/12/CzP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 02 października 2012 r. Wniosek w dalszym ciągu nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 10 października 2012 r. Znak: IBPBI/2/423-884/12/CzP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano ponownie w dniu 25 października 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółką prowadzi działalność polegającą między innymi na naprawie i konserwacji maszyn i metalowych wyrobów gotowych oraz instalowaniu maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia. W związku z prowadzoną działalnością, Spółka świadczy usługi między innymi na terenie Maroka. Usługi te polegają na wysyłaniu pracowników lub innych osób uprawnionych do działania na rzecz Spółki do Maroka, w celu działalności polegającej na wsparciu technicznym klienta Spółki w związku z bieżącym funkcjonowaniem linii produkcyjnej, serwisowaniu linii oraz wykonywaniu prac montażowych. Wykonywanie poszczególnych usług odbywa się w ramach umowy ramowej zawartej na czas oznaczony, a wykonanie poszczególnych (każdorazowo zamówionych przez klienta Spółki) usług trwa od kilku dni do 1 miesiąca, w zależności od potrzeb kontrahenta oraz stopnia skomplikowania prac.

Spółka nie posiada na terenie Maroka stałej placówki, miejsca zarządu, filii, biura, zakładu fabrycznego, warsztatu, lokalu wykorzystywanego jako punkt sprzedaży, używanego do otrzymywania lub uzyskiwania zamówień, placu budowy lub budowy, urządzenia lub przedsięwzięcia montażowego, ani działalności nadzorczej z nimi związanej, przekraczającej 6 miesięcy. Pracownicy wysyłani przez Spółkę wykonują usługi w zakładzie produkcyjnym należącym do kontrahenta. Spółka w umowie ze swoim kontrahentem ustaliła, że ustalone wynagrodzenie będzie traktowane jako wynagrodzenie netto i zostanie zwiększone o kwoty podatku VAT oraz podatku u źródła, jeżeli jest wymagany przez prawo obowiązujące na terenie Maroka. Kontrahent jest zobowiązany do przedstawienia Spółce oficjalnego potwierdzenia kwoty zapłaconego podatku u źródła. Oznacza to, że w przypadku powstania obowiązku zapłaty podatku u źródła, kontrahent Spółki nie potrąca przedmiotowego podatku z wynagrodzenia należnego Spółce zgodnie z umową i poszczególnymi zamówieniami, a odprowadza go za Spółkę dodatkowo.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Na jakich zasadach Spółka powinna odliczyć kwotę podatku zapłaconego w Maroku od kwoty podatku zapłaconego w Polsce, mając na względzie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Rabacie w dniu 24 października 1994 r. (Dz. U. 1996 r. Nr 110 poz. 529)?
2.  Czy kwoty podatku u źródła zapłacone przez kontrahenta w Maroku są dla Spółki przychodem podlegającym opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Ad. 1.

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 20 ust. 1 updop, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie z zastrzeżeniem ust. 2, który stanowi iż takie należności podlegają również opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, lecz podatek w ten sposób wymierzony nie może przekroczyć dziesięciu procent brutto należności licencyjnych. Według ust. 3, określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza także należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 Umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami art. 10, 11 i 12 może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze Państwo zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tym drugim Państwie. Jednak takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która odpowiada tej części dochodu osiągniętej w tym drugim Państwie.

Reasumując, ponieważ Spółka nie prowadzi zakładu na terenie Maroka, jej przychód w całości opodatkowany jest w Polsce. Jednak jeżeli należności za opłaty licencyjne będą także opodatkowane w Maroku i tam zostanie zapłacony należny podatek, to Spółka na podstawie art. 24 ust. 2 może dokonać odliczenia kwoty równej kwocie podatku od przychodu uzyskanego na terenie Maroka i tam zapłaconego, do wysokości nie większej niż wynosiłby podatek w Polsce obliczony na podstawie wysokości tej części przychodu, która podlegała opodatkowaniu w Maroku.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Według Spółki, kwota podatku zapłaconego przez kontrahenta w Maroku nie może zostać zaliczona jako przychód, ponieważ nie została otrzymana przez Spółkę a bezpośrednio przekazana do odpowiedniego organu podatkowego właściwego dla miejsca wykonywania usług na terenie Maroka.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, iż wydając niniejszą interpretację tut. Organ przyjął opis stanu faktycznego, pytanie i własne stanowisko zawarte w odpowiedzi na wezwanie ujętej w piśmie z dnia 23 października 2012 r.

Ponadto przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena poprawności zakwalifikowania przez marokańskiego kontrahenta wynagrodzenia za świadczoną przez Spółkę na terenie Maroka usługę, polegającą na wsparciu technicznym klienta Spółki w związku z bieżącym funkcjonowaniem linii produkcyjnej, serwisowaniu linii oraz wykonywaniu prac montażowych, do należności, o jakich mowa w art. 12 Konwencji zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Maroka w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 24 października 1994 r. (Dz. U. z 1996 r., Nr 110, poz. 529, dalej „umowa polsko-marokańska”) i w związku z tym potrącenia zryczałtowanego podatku u źródła. Okoliczność powyższa została uznana za element stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Natomiast na podstawie art. 7 ust. 2 updop, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Updop w swej konstrukcji nie zawiera definicji przychodów, a jedynie otwarty katalog przychodów podatkowych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Należy zaznaczyć, iż przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Stosownie do postanowień art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie mają unormowania zawarte w art. 20 ust. 1 updop, który stanowi, iż jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3 updop, w rozliczeniu za rok podatkowy, dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Wskazać przy tym należy, iż przepis art. 17 ust. 1 pkt 3 updop stanowi, o tym że wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.

Powołany przepis art. 20 ust. 1 updop ustanawia następujące przesłanki materialne dokonania przedmiotowego odliczenia:

*   podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
*   podatnik osiąga dochody (przychody) zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą,
*   dochody (przychody) osiągane na terytorium państw obcych podlegają opodatkowaniu w tych państwach,
*   dochody te nie są wolne od podatku w Polsce na mocy postanowień umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, czyli nie ma zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 updop,
*   podatek od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium państw obcych został faktycznie zapłacony w tych państwach.

Na podstawie art. 20 ust. 6 updop, łączna kwota odliczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.

Co istotne, w myśl art. 22a updop, przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Natomiast zgodnie z art. 22b updop, zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie ww. umowa polsko-marokańska.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-marokańskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane takiemu zakładowi. Z kolei w myśl art. 7 ust. 7, jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej konwencji, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Odrębne uregulowania, które będą miały zastosowanie w niniejszej sprawie, wynikają z art. 12 ust. 1 umowy polsko-marokańskiej, zgodnie z którym należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże takie należności podlegają również opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, lecz podatek w ten sposób wymierzony nie może przekroczyć dziesięciu procent brutto należności licencyjnych (art. 12 ust. 2 umowy polsko-marokańskiej).

Z kolei w myśl art. 12 ust. 3 umowy polsko-marokańskiej, określenie „należności licencyjne”, użyte w tym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju wynagrodzenia płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku fabrycznego lub handlowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, za prawo użytkowania lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, lub za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej; należności licencyjne obejmują również prowizje, honoraria i wynagrodzenia z tytułu pomocy technicznej, usług świadczonych przez personel, jak i z tytułu prac badawczych.

Ponadto, w myśl art. 24 ust. 1 umowy polsko - marokańskiej, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze Państwo zwolni, z zastrzeżeniem postanowień ustępów 2 i 3, taki dochód lub majątek od podatku. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze Państwo zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tym drugim Państwie. Jednak takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która odpowiada tej części dochodu osiągniętej w tym drugim Państwie (art. 24 ust. 2 umowy polsko-marokańskiej).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółka świadczy usługi na terenie Maroka. Usługi te polegają na wysyłaniu pracowników lub innych osób uprawnionych do działania na rzecz Spółki do Maroka, w celu działalności polegającej na wsparciu technicznym klienta Spółki w związku z bieżącym funkcjonowaniem linii produkcyjnej, serwisowaniu linii oraz wykonywaniu prac montażowych. Wykonywanie poszczególnych usług odbywa się w ramach umowy ramowej zawartej na czas oznaczony, a wykonanie poszczególnych, każdorazowo zamówionych przez klienta Spółki usług trwa od kilku dni do 1 miesiąca (w zależności od potrzeb kontrahenta oraz stopnia skomplikowania prac).

Spółka nie posiada na terenie Maroka stałej placówki, miejsca zarządu, filii, biura, zakładu fabrycznego, warsztatu, lokalu wykorzystywanego jako punkt sprzedaży, używanego do otrzymywania lub uzyskiwania zamówień, placu budowy lub budowy, urządzenia lub przedsięwzięcia montażowego, ani działalności nadzorczej z nimi związanej, przekraczającej 6 miesięcy. Pracownicy wysyłani przez Spółkę wykonują usługi w zakładzie produkcyjnym należącym do kontrahenta. Spółka w umowie ze swoim kontrahentem ustaliła, że ustalone wynagrodzenie będzie traktowane jako wynagrodzenie netto i zostanie zwiększone o kwoty podatku VAT oraz podatku u źródła (jeżeli jest wymagany przez prawo obowiązujące na terenie Maroka). Kontrahent jest zobowiązany do przedstawienia Spółce oficjalnego potwierdzenia kwoty zapłaconego podatku u źródła. Oznacza to, że w przypadku powstania obowiązku zapłaty podatku u źródła, kontrahent Spółki nie potrąca przedmiotowego podatku z wynagrodzenia należnego Spółce zgodnie z umową i poszczególnymi zamówieniami, a odprowadza go za Spółkę dodatkowo.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż Spółka jako podmiot mający siedzibę na terytorium Polski posiada nieograniczony obowiązek podatkowy. W związku z tym, obowiązana jest wykazywać wszelkie swoje przychody, zarówno uzyskane na terytorium Polski, jak i zagranicą. Jako „przychody uzyskane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” należy wskazać te przychody, które zgodnie z przepisami innych krajów i z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą podlegać opodatkowaniu w innym państwie (m.in. należności wynikające z art. 12 umowy polsko-marokańskiej). Zatem w przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie przepisy art. 20 ust. 1 updop w związku z art. 24 ust. 2 umowy polsko – marokańskiej.

Podstawę naliczenia podatku u źródła stanowi kwota brutto należności (art. 12 ww. umowy). Kwoty brutto nie można utożsamiać z kwotą faktycznie uzyskanego przez Wnioskodawcę wynagrodzenia, bowiem ta ostatnia kwota jest różnicą pomiędzy przychodem brutto a potrąconym i zapłaconym podatkiem od kwoty brutto należności. Nie można kwoty faktycznie otrzymanej, po potrąceniu marokańskiego podatku, traktować jako przychód brutto. Kwotę brutto na którą składa się m.in. podatek u źródła zapłacony przez kontrahenta w Maroku, Spółka powinna zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 updop i wykazać w rozliczeniu rocznym. Nie zmienia tego również fakt, iż część należnego Spółce wynagrodzenia została bezpośrednio przekazana do odpowiedniego organu podatkowego właściwego dla miejsca wykonywania usług na terenie Maroka. Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia zapłaconego w Maroku podatku od kwoty brutto należności (art. 12 ww. umowy) na podstawie art. 24 ust. 2 umowy polsko - marokańskiej, w związku z art. 20 ust. 1 updop. Od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów, Spółka może odliczyć kwotę równą podatkowi zapłaconemu w Maroku. Przy czym należy mieć na uwadze, iż kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie (Maroku).

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki w zakresie :

*   możliwości odliczenia podatku zapłaconego w Maroku (pobranego przez kontrahenta w Maroku) –jest prawidłowe,
*   ustalenia, czy kwota ww. podatku u źródła stanowi dla Spółki przychód podatkowy –jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.