Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-207/08-2/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-22
Teza: Jaką wartość uznać za wartość początkową wprowadzając te środki do ewidencji księgowej?
Słowa kluczowe: dzierżawa; teren; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały-wartość środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2008 r. (data wpływu 22 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

x Sp. z o. o. (zwana dalej: „X”) dzierżawiła w latach 2001-2005 obcej spółce teren. Spółka ta za zgodą X na dzierżawionym terenie poczyniła nakłady w postaci wybudowanej bocznicy i portierni. Po zakończeniu okresu dzierżawy X wyraziła zamiar odkupienie poniesionych nakładów na wybudowaną bocznicę i portiernię. Obca spółka przedstawiła operat szacunkowy na kwotę \`(...)\`\`(...)\` zł tytułem wartości bocznicy i portierni. X uznała, że kwota \`(...)\`\`(...)\` zł jest zawyżona, ponieważ wartość księgowa netto tego majątku wynosi\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` zł. Po negocjacji cen Strony ustaliły kwt \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`.zł jako należność za bocznicę i portiernię, wobec powyższego obca spółka wystawiła X fakturę potwierdzającą transakcję. Pomimo tych ustaleń i zakupu bocznicy i portierni za kwotę \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` zł, X zleciła niezależnemu rzeczoznawcy wycenę tegoż majątku ze względu na tak duże rozbieżności wartościowe. Według przedstawionej przez rzeczoznawcę wyceny wartość nabytego majątku powinna wynosić \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. zł. Jako dowód Spółka posiada operat szacunkowy, gdzie opisana jest cała metodologia wyceny zakupionej bocznicy i portierni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką wartość uznać za wartość początkową wprowadzając te środki do ewidencji księgowej?

Zdaniem Wnioskodawcy stosownie do zapisów art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. W cytowanym przepisie, zdaniem Spółki, ustawodawca każe uwzględnić ust. 2-14 tegoż artykułu, jednakże w przedmiotowym przypadku nie występują podobne sytuacje uwzględnione w tych przepisach. Stosując się ściśle do zapisów art. 16g ust. 1 pkt 1 Spółka za wartość początkową zakupionych środków trwałych powinna przyjąć cenę ich zakupu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka zakupiła składnik majątku, który przyjęła do używania jako środek trwały.

Wartość zakupionego środka trwałego wyrażona w cenie określonej na fakturze odbiegała od wartości rynkowej, tj. była niższa od cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku.

Wartość rynkową zakupionego środka trwałego określił biegły rzeczoznawca. Według przedstawionej przez rzeczoznawcę wyceny wartość nabytego majątku powinna wynosić\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` zł. Na potwierdzenie powyższej wyceny Spółka posiada operat szacunkowy, gdzie opisana jest cała metodologia wyceny zakupionej bocznicy i portierni.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że transakcja związana z nabyciem środków trwałych (po cenach niższych niż rynkowe) spowodowała po stronie Spółki powstanie dodatkowej korzyści, która wiąże się z koniecznością rozpoznania dodatkowego przychodu podatkowego z tytułu świadczeń częściowo nieodpłatnych.

Określenie przychodu z tytułu wartości rzeczy i praw częściowo odpłatnych reguluje art. 12 ust. 5a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), który stwierdza, że wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiących przychód podatnika jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad określonych w ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 ustawy stosuje się odpowiednio.

Z przepisu art. 12 ust. 5a ww. ustawy wynika, że w celu ustalenia przychodu z tytułu otrzymania częściowo odpłatnych rzeczy lub praw, należy ustalić wartość rzeczy lub praw na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania i od tak ustalonej wartości odjąć kwotę odpłatności, jaką ponosi podatnik uzyskujący częściowo odpłatne rzeczy lub prawa. Różnica ta będzie stanowiła przychód, który podlegając kontroli organu podatkowego, może być weryfikowany przy zastosowaniu art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W momencie zakupu środków trwałych nabytych za częściową odpłatnością Spółka obowiązana była zgodnie z art. 12 ust. 5a ustawy różnicę między wartością rynkową ustaloną przez biegłego rzeczoznawcę a poniesioną odpłatnością (cena nabycia) zaliczyć do przychodów podatkowych rozpoznanych jako przychody z tytułu świadczeń częściowo nieodpłatnych.

W momencie przekazania środków trwałych do używania Spółka obowiązana była ujawnić składniki majątku w ewidencji środków trwałych, a za wartość początkową tych składników przyjąć wartość rynkową ustaloną przez biegłego rzeczoznawcę. Od przyjętej wartości naliczyć odpisy amortyzacyjne i zaliczyć je w koszty uzyskania przychodów.

Zasady ustalenia wartości początkowej środków trwałych bądź wartości niematerialnych lub prawnych w sytuacji, gdy ich nabycie było częściowo odpłatne reguluje art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się; w razie częściowego odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5a.

Z przepisu tego wynika, że wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w razie częściowo odpłatnego nabycia, stanowi cena ich nabycia zdefiniowana w art. 16g ust. 3 ustawy, powiększona o różnicę między wartością tych składników majątku, ustaloną według zasad określonych w ust. 5a art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania a odpłatnością ponoszoną przez podatnika, czyli ceną nabycia.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock