Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9/033/15/SEW/2012/PK-60
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-05-07
Teza: skutki podatkowe wniesienia, w formie aportu, wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej
Słowa kluczowe: aport; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2010 r. nr IBPBI/1/415-863/10/RM wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2010 r., uzupełnionym w dniu 23 listopada 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia, w formie aportu, wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej, **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 2 grudnia 2010 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy wniesienie, w formie aportu, wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej powoduje skutki w podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 10 września 2010 r., uzupełniony w dniu 23 listopada 2010 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe. Działalność ta polega m.in. na spawaniu i montażu instalacji w przemyśle. W skład prowadzonej działalności wchodzą m.in. następujące składniki majątkowe:

1.  dzierżawiony budynek, w którym znajdują się:

*   hala produkcyjna,
*   magazyn,
*   pomieszczenia biurowe;

3.  rozpoczęta inwestycja w zakresie budowy własnego budynku biurowo-magazynowego;
4.  specjalistyczne urządzenia służące do realizacji usług;
5.  specjalistyczna baza transportowa;
6.  prawa do zawartych umów leasingu samochodów;
7.  nazwa przedsiębiorstwa;
8.  licencje na oprogramowanie komputerowe służące prowadzeniu przedsiębiorstwa;
9.  pracownicy oraz zobowiązania wobec nich wynikające z zawartych umów;
10.  baza klientów firmy;
11.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;
12.  tajemnice przedsiębiorstwa - technologia i organizacja produkcji.

Wskazane składniki materialne i niematerialne stanowią zespół wzajemnie ze sobą powiązanych elementów służących prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług spawalniczo - montażowych.

Wnioskodawca planuje utworzenie spółki komandytowej, której będzie udziałowcem, w celu objęcia zakresem jej działania, działalności wykonywanej dotychczas w ramach ZPUH. W związku z powyższym, Wnioskodawca ma zamiar wnieść do spółki komandytowej wkład niepieniężny w postaci prowadzonego dotychczas przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 5a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm., dalej: „ustawa o PDOF”) w zw. z art. 551 Kodeksu cywilnego (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93 ze zm.).

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie: Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa, do spółki komandytowej, stanowić będzie dla Wnioskodawcy podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki komandytowej w postaci przedsiębiorstwa jest neutralne z punktu widzenia ustawy o PDOF, w szczególności, w momencie dokonania wkładu niepieniężnego, dla Wnioskodawcy nie powstaje przychód polegający opodatkowaniu.

W celu uzasadnienia swojego stanowiska, Wnioskodawca na wstępie wskazuje na transparentny charakter opodatkowania spółek osobowych prawa handlowego. Przez omawianą transparentność należy rozumieć fakt, iż dochód osiągnięty przez spółkę osobową opodatkowany jest na poziomie jej wspólników (proporcjonalnie do posiadanego przez nich udziału), nie zaś na poziomie samej spółki. Znajduje to wyraz w art. 8 ust. 1 ustawy o PDOF, który stanowi, iż przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Podobną regulację w zakresie kosztów zawiera art. 8 ust. 2 ustawy o PDOF.

Zdaniem Wnioskodawcy, aby móc mówić o opodatkowaniu podatkiem dochodowym przeniesienia własności określonych składników majątku, musi nastąpić jego odpłatne zbycie z rozumieniu regulacji ustawy o PDOF, czyli przeniesienie prawa własności przez jedną ze stron transakcji na drugą. Tymczasem w oparciu o przedstawione powyżej regulacje wniesienie do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego nie może być traktowane jako jego zbycie. Mimo, iż na gruncie prawa cywilnego w stosunku do takich aportów można mówić o zbyciu przedmiotu wkładu niepieniężnego, to jednak na gruncie prawa podatkowego takie zbycie w ogóle nie ma miejsca, ponieważ składniki te nie zostają przeniesione na innego podatnika. Przeciwnie, Wnioskodawca, który wniósł tego rodzaju aport, będzie w dalszym ciągu bezpośrednio opłacał podatek dochodowy należny od zysków wypracowanych z działalności prowadzonej przy wykorzystaniu przedmiotu aportu.

W art. 10 ust. 1 ustawy o PDOF wskazane zostały źródła przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, do których zaliczone zostały m.in. przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3 cytowanego przepisu), przychodu z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych (pkt 7 cytowanego przepisu) oraz odpłatne zbycie nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz do domu jednorodzinnego, prawa wieczystego użytkowania oraz innych rzeczy jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (pkt 8 cytowanego przepisu).

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 2) wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki w postaci środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jest wyłączone ze źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8) ustawy o PDOF.

W tym miejscu Wnioskodawca odwołuje się do regulacji art. 17 ust. 1 pkt 9) ustawy o PDOF, stanowiących lex specialis w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wnoszonych przez przedsiębiorców wkładów niepieniężnych. Zgodnie z tym przepisem za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. Należy podkreślić, iż w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, spółki posiadające osobowość prawną, to spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółka akcyjna. Zważając na przytoczony przepis nie ulega wątpliwości, że ustawodawca zdecydował się na opodatkowanie wyłącznie sytuacji wniesienia aportu do spółek kapitałowych. Bezspornie, na podstawie powołanego przepisu, nie podlega opodatkowaniu wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci m.in. przedsiębiorstwa, do spółek osobowych.

Jak wynika z treści art. 4 § 1 pkt 1 i art. 102 Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2000r. Nr 94 poz. 1037 ze zm. - dalej KSH), spółka komandytowa jest spółką osobową. Spółki osobowe z kolei, choć mogą we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywane (art. 8 KSH), nie są osobami prawnymi, lecz jednostkami organizacyjnymi wyposażonymi w zdolność prawną (art. 331 Kodeksu cywilnego). Zatem, skoro art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF wprost definiuje jako przychód z kapitałów pieniężnych nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny, to oczywistym jest, że, nie ma on zastosowania w przypadku objęcia za aport udziałów w spółce nie mającej osobowości prawnej, jaką jest spółka komandytowa.

W opinii Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę racjonalność polskiego ustawodawcy należy bez wątpienia stwierdzić, iż jego celem nie było obejmowanie opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych, wkładu niepieniężnego wnoszonego przez podatnika do spółek osobowych prawa handlowego.

Wnioskodawca podkreśla, że za słusznością stanowiska przyjętego przez niego przemawia również wykładnia historyczna konsekwencji wniesienia wkładu niepieniężnego na gruncie ustawy o PDOF. Przed wejściem w życie art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF w dniu 1 stycznia 2001 r. wniesienie aportu do spółki kapitałowej również nie podlega opodatkowaniu. Co więcej, zgodnie z pierwotnym brzmieniem powyższego przepisu przychód stanowiła nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny. Na mocy art. 1 pkt 9 lit. a) tiret drugi ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003r. Nr 2, poz. 1956) w art. 17 ust. 1 pkt 9 po wyrazie „spółce” dodano „mającej osobowość prawną”, co wskazuje na wyraźne dążenie do doprecyzowania katalogu przychodów z kapitałów pieniężnych, zgodnie z którym opodatkowaniu podlega jedynie aport wnoszony do spółek posiadających osobowość prawną, a zatem spółek kapitałowych w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych.

W opinii Wnioskodawcy, za brakiem opodatkowania wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, przemawia także treść art. 17 ust. 1a ustawy o PDOF, który w żaden sposób nie przystaje do sytuacji wniesienia aportu do spółki osobowej. Zgodnie z jego treścią przychód z tytułu wniesienia wkładu do spółki kapitałowej w związku z objęciem udziałów o określonej wartości nominalnej powstaje w dniu:

1.  zarejestrowania spółki albo
2.  wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki albo
3.  wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

Wnioskodawca, dodaje, iż racjonalny ustawodawca przewidział opodatkowanie wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółek kapitałowych poprzez umieszczenie w ustawie nowej kategorii przychodu w postaci wartości nominalnej objętych udziałów lub akcji, co oznacza, iż zdaniem tegoż ustawodawcy samo wniesienie wkładu do spółki kapitałowej nie jest odpłatnym zbyciem i nie powinno skutkować opodatkowaniem podatkiem dochodowym.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, dokonanie aportu przedsiębiorstwa do spółki komandytowej, nie wypełnia dyspozycji żadnej z norm ustawy o PDOF i nie powinno z tego tytułu powodować jakichkolwiek konsekwencji dla Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do wnioskowania per analogiam i stanowiło jawne naruszenie art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, który wprost konstytuuje obowiązek ujmowania wprost i jednoznacznie w ustawach, wszelkich obciążeń podatkowych nakładanych na podatników.

Jak twierdzi Wnioskodawca, oczywistym jest również, że wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej nie będzie mogło podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF (przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej).

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o PDOF przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Zgodnie z ust. 2 pkt 1 tego przepisu, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi;
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22g ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa nie przekracza 1.500 zł;
3.  wartościami niematerialnymi

– ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawowym warunkiem przyjęcia, ze zbycia środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą stanowi przychód z działalności gospodarczej, jest odpłatny charakter owego zbycia. Tym samym, aby uznać, że wniesienie przedsiębiorstwa w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jako wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej, jest przychodem z tej działalności, należałoby wykazać, iż dokonanie takiej czynności pociąga za sobą przysporzenia dla osoby dokonującej takiego przeniesienia.

Tymczasem, w opinii Wnioskodawcy, udziały otrzymane przez Wnioskodawcę w zamian za wniesiony do spółki komandytowej wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa, w żadnej mierze nie mogą być uznawane za element odpłatności.

Co prawda udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu, jak wynika z art. 50 § 1 KSH, a umowa spółki co do zasady powinna zawierać oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika, to jednak nieprawidłowym byłoby stanowisko, że ta wartość wkładu jest ekwiwalentem wniesionego aportu. Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, dopiero przez wniesienie wkładu do spółki komandytowej wspólnik uczestniczy w przedsięwzięciach gospodarczych, w zyskach i stratach, co do zasady proporcjonalnie do jego rzeczywiście wniesionego wkładu ale umowa spółki może te kwestie uregulować odmiennie. Ewentualna korzyść majątkowa z uczestnictwa w spółce komandytowej będzie, więc wypadkową zysku i straty powstałych w danym okresie rozliczeniowym. Samo więc wniesienie wkładu nie powoduje po stronie wnoszącego powstania przychodu.

Mając na uwadze przytoczone powyżej argumenty oraz wysoce jednolitą najnowszą linię orzecznictwa sądów administracyjnych zasadnym, zdaniem Wnioskodawcy, jest przyjęcie stanowiska, iż wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa, do spółki komandytowej, nie spowoduje powstania przychodu u Wnioskodawcy wnoszącego ten wkład, i konsekwentnie nie powstanie konieczność opodatkowania powstałego dochodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca pragnie wskazać również art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Z cytowanego przepisu wynika zatem, że podstawą do zmiany interpretacji indywidualnej z urzędu jest jej nieprawidłowość, wynikająca m.in. z niezgodności z orzecznictwem sądów administracyjnych. Skoro więc organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej ma jednocześnie uprawnienie do jej zmiany, wynikające z nieprawidłowości, to racjonalnie założyć należałoby, że już na etapie udzielania odpowiedzi na zadane przez podatnika pytanie powinien on uwzględnić wszelkie czynniki – w tym orzecznictwo sądów.

Wnioskodawca pragnie również odnieść się do założeń Ministerstwa Finansów do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 19 maja 2010 r. W powołanych założeniach Minister Finansów stanął jednoznacznie na stanowisku, iż wniesienie wkładów niepieniężnych do spółek osobowych nie powinno powodować jakichkolwiek konsekwencji po stronie podmiotu wnoszącego wkład. Skoro zatem Minister Finansów pragnie doprecyzować przepisy ustawy o PDOF i wprost wyłączyć spod jej działania wkłady niepieniężne wnoszone do spółek osobowych, w zakresie obowiązków podatkowych wnoszącego, należy uznać, że wyłączenie to istniało dotychczas mimo, iż nie wynikało wprost z żadnego przepisu ustawy o PDOF.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał następujące wyroki:

*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. I SA/Ke 121/09,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 04 grudnia 2009 r., sygn. I SA/Kr 1231/09,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 912/09,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 marca 2010 r., sygn. I SA/Bd 70/10,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 04 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Ke 71/10,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 maja 2010 r., sygn. I SA/Wr 153/10,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. I SA/Po 1124/09,
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 01 grudnia 2009 r., sygn. I SA/Go 428/09.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 2 grudnia 2010 r. Nr IBPBI/1/415-863/10/RM, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, stwierdzając m.in., że (\`(...)\`) w art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Z uwagi na powyższe odpłatne zbycie każdego innego składnika (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych), wykorzystywanego w działalności gospodarczej lub mającego związek z wykonywaną kiedyś działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (\`(...)\`) w momencie wniesienia przedsiębiorstwa do nowoutworzonej spółki komandytowej dojdzie do odpłatnego zbycia poszczególnych składników majątku wchodzących w skład tego przedsiębiorstwa. Nastąpi bowiem przeniesienie na rzecz spółki komandytowej własności składników majątku należących uprzednio do Wnioskodawcy, za co Wnioskodawca uzyska wkład w spółce osobowej o określonej wartości.

W konsekwencji po stronie Wnioskodawcy wystąpi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. (\`(...)\`)

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Z kolei art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a oraz art. 17 ust. 1 pkt 9 tej ustawy stanowi, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, a także nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny.

Zagadnienie czy wniesienie przez osobę fizyczną do spółki osobowej wkładu niepieniężnego powoduje skutki prawnopodatkowe znalazło odzwierciedlenie w wyrokach sądów administracyjnych. Jednakże orzecznictwo w tym zakresie nie było jednolite.

Z uwagi na rozbieżne rozstrzygnięcia sądów administracyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w dniu 14 marca 2011 r. podjął uchwałę sygn. akt II FPS 8/10. W uchwale Sąd wskazał m.in., że _(…) Wniesienie aportu do spółki osobowej nie jest zatem „zbyciem udziałów”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a/ u.p.d.o.f. Relacja tego przepisu ustawy do jej art. 17 ust. 1 pkt 9 jest jak lex specjalis do lex generali. Jeśli w majątku podatnika pojawia się przychód otrzymany w zamian za wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki, to przychód taki jest opodatkowany tylko wówczas, gdy spółka ta posiada osobowość prawną. Otrzymanie udziałów w spółce osobowej w zamian za wkład niepieniężny jest więc podatkowo obojętne. Tym samym w związku z wniesieniem wkładu do spółki osobowej w drodze aportu nie powstaje przychód, który mógłby być opodatkowany. (…)._

Podjęcie uchwały w przedmiocie wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, spowodowało wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych.

Minister Finansów, stosownie do art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej dokonuje, z urzędu, jej zmiany, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów administracyjnych.

Odnosząc się zatem do przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego stwierdza się brak podstaw do zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy, bowiem działanie jakie zamierza podjąć Wnioskodawca nie spowoduje powstania przychodu, gdyż transakcja wniesienia, w formie aportu, do spółki osobowej (np. spółki komandytowej) wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa nie stanowi odpłatnego zbycia, o którym mowa w tym przepisie. Zastosowania nie ma również art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy, który wprost definiuje jako przychód z kapitałów pieniężnych nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny, gdyż spółka komandytowa, w której obejmowane są udziały, jest spółką osobową. Wymienione regulacje prawne nie dotyczą wkładów do spółek niebędących osobą prawną.

Osoba fizyczna wnosząca wkład niepieniężny do spółki osobowej otrzymuje udziały w tej spółce, których wartość materialna nie stanowi ceny nabycia tych udziałów. Otrzymujący udziały wspólnik nabywa całokształt praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w przedsięwzięciu gospodarczym w ramach spółki osobowej, do której przystąpił przez wniesienie wkładu. Po stronie wspólnika nie powstaje jednak dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Czynność wniesienia, w formie aportu, wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa do spółki komandytowej pozostaje neutralna podatkowo i nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie wnoszącego wkład niepieniężny, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych np.: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Gd 912/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1043/10, wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1202/10.

Mając na uwadze powyższe stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, w imieniu Ministra Finansów, gdyż jest nieprawidłowa.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.