Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1437/11-5/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-02-06
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: aport; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą „A”, przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2011 r. (data wpływu 14 listopada 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 listopada 2011 r. (data wpływu 25 listopada 2011 r.) oraz pismem z dnia 20 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wniosek uzupełniono pismami z dnia: 22 listopada 2011 r. oraz 20 stycznia 2012 r. poprzez doprecyzowanie własnego stanowiska w sprawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Pan prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „A” (dalej „Wnioskodawca” lub „Sprzedający”) zamierza wnieść aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której będzie wspólnikiem, zorganizowaną część przedsiębiorstwa (ZCP), obejmującą działalność gospodarczą prowadzoną w zakładzie położonym w miejscowości Ś., B(…) (dalej „B”). Działalność prowadzona dotychczas przez zakład produkcyjny w „B”, będąca przedmiotem ZCP, polega na produkcji wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku. Wnioskodawca prowadzi również działalność w miejscowości G., R. - działalność ta nie będzie stanowić przedmiotu opisywanej transakcji.

W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa wejdą:

1.  wszystkie maszyny i urządzenia niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku, znajdujące się w zakładzie produkcyjnym w „B”,
2.  wartości niematerialne i prawne związane z prowadzoną działalnością,
3.  zapasy materiału do produkcji, produkty gotowe, próbki, produkcja w toku, materiały i części,
4.  prawa ochronne do znaków towarowych,
5.  prawa i zobowiązania wynikające z umów handlowych dotyczących produkcji w zakładzie w „B”,
6.  prawa i zobowiązania wynikające z innych umów (np. dostawa wody, energii elektrycznej, itp.),
7.  dokumentacja księgowa oraz wszelkie inne dokumenty, w których posiadaniu jest Wnioskodawca, a które dotyczą zakładu produkcyjnego w „B”, w tym m. in.: listy kontrahentów, zestawienia sprzedaży, cenniki oraz katalogi, literaturę sprzedaży, materiały reklamowe, dane produkcyjne, specyfikacje techniczne produktów, zestawienia produkcji, archiwum korespondencji, licencje, zgody i zezwolenia, systemy informatyczne, prawa własności intelektualnej, umowy dotyczące systemów informatycznych, dokumentacja pracownicza i ZUS,
8.  przejście zakładu pracy na Spółkę jako nowego pracodawcy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy.

Wyżej wymienione składniki wchodzą w skład odrębnej części organizacyjnej w strukturze przedsiębiorstwa - zakładu produkcyjnego w „B”, w którym prowadzona jest produkcja wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku.

Odrębność zakładu w „B” obrazuje wpis do rejestru ewidencji działalności gospodarczej (odrębne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej).

Koszty i przychody zakładu w „B” są wyodrębnione w księgowości analitycznej Wnioskodawcy.

Po wniesieniu ZCP do Spółki, Spółka wstąpi w prawa i przejmie zobowiązania Wnioskodawcy z umów handlowych i dystrybucyjnych z dniem wniesienia. Zespół składników stanowi funkcjonalnie odrębną całość i obejmuje elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych w zakresie produkcji wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku.

Wnioskodawca, wraz z małżonką, na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej, posiada prawo własności nieruchomości, w tym budynków, położonych w „B” i wykorzystuje je do prowadzenia działalności w zakresie produkcji wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku. Na Spółkę nie będzie przenoszone prawo własności budynków wykorzystywanych dotychczas do prowadzenia ww. działalności. Spółka będzie dzierżawić ww. nieruchomości od Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż opisane wniesienie można będzie uznać za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a tym samym, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, transakcja ta będzie zwolniona z zapłaty podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym wyżej stanie mamy do czynienia z wniesieniem do spółki aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a co za tym idzie czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W ocenie Wnioskodawcy zakupione składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład aportu ZCP pozwalają nabywcy na podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.

Z opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyłączono czynności określone w art. 6 ustawy. Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Jednocześnie, w oparciu o przepisy art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych -wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWW) należy zaznaczyć, iż zbycie całości lub części przedsiębiorstwa za wynagrodzeniem, bez wynagrodzenia lub w drodze aportu podlega wyłączeniu z zakresu opodatkowania podatkiem VAT.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) (dalej: „k.c.”).

Zgodnie z art. 551 k.c., przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 551 k.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W art. 2 pkt 27e ustawy, ustawodawca zdefiniował „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Wskazania ponadto wymaga, iż art. 2 pkt 27e ustawy nie określa katalogu składników majątku przedsiębiorstwa, których wydzielenie, bądź pozostawienie w przedsiębiorstwie pozwalałoby w każdym przypadku ustalić, iż doszło do wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Niemniej jednak przyjmuje się, iż zorganizowaną część przedsiębiorstwa musi charakteryzować niezależność finansowa i organizacyjna, a po wydzieleniu część przedsiębiorstwa musi stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowe warunki w opisywanej transakcji zostaną spełnione.

Zgodnie z powyższym, aby można było uznać, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa muszą być spełnione łącznie trzy warunki, a mianowicie:

1.  zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania) musi być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; (o wyodrębnieniu finansowym może świadczyć każde wyodrębnienie, na podstawie którego możemy poznać sytuację finansową części przedsiębiorstwa, które będzie przedmiotem zbycia);
2.  wyodrębnione składniki muszą być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych (w tym przypadku produkcja wyrobów gumowych metodą wtrysku);
3.  po wyodrębnieniu, część przedsiębiorstwa musi być niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym te zadania.

Podstawowym wymogiem jest zatem to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), wyodrębnionych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, zdolnych do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizujących określone zadania gospodarcze. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zaistnienie omawianych powyżej przesłanek skutkuje uznaniem zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, aport wnoszony do spółki w postaci składników majątkowych i niemajątkowych przedsiębiorstwa stanowić będzie zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wszystkie wyżej wskazane warunki są bowiem spełnione.

Wnioskodawca prowadzi zakład w miejscowości „B”, który będzie przedmiotem ZCP. Wyodrębnienie jest dokonane zarówno pod względem geograficznym ( „B”), finansowym (możliwość przyporządkowania kosztów i przychodów oraz należności i zobowiązań do zakładu w „B”, tj. prowadzenie systemu księgowego w sposób pozwalający ustalić powyższe wartości), jak i strukturalnym (pracownicy zatrudnieni w zakładzie w „B”, inny przedmiot produkcji). Nieruchomość w „B” będąca obecnie własnością małżonków będzie również używana przez ZCP po wniesieniu aportu do Spółki, Spółka będzie ją bowiem dzierżawić od małżonków.

Po wniesieniu aportu do Spółki, Spółka będzie posiadać wszystkie aktywa i pasywa pozwalające na realizację zadań w zakresie produkcji wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku w zakładzie w „B”.

W piśmie z dnia 22 listopada 2011 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca przywołał wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydany w dniu 10 listopada 2011 r. sprawa C-444/10. Powołane przez Zainteresowanego rozstrzygnięcie TSUE odzwierciedla interpretację przepisów ustawy o VAT, która została przedstawiona we wniosku Zainteresowanego.

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wynika z uzasadnienia do wyroku TSUE, by transakcja nie była opodatkowana podatkiem VAT należy przyjąć, iż całość przekazanych składników pozwala na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej przez ich nabywcę. Ponadto, jeżeli kontynuacja działalności gospodarczej wymaga, by nabywca użytkował ten sam lokal co zbywca, co do zasady nic nie stoi na przeszkodzie by udostępnienie mu tego lokalu odbyło się w drodze umowy dzierżawy.

Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, iż w ramach opisywanej transakcji zostaną wydzielone i przekazane wszystkie elementy przedsiębiorstwa, które pozwolą na kontynuowanie prowadzonej działalności przez nabywcę. Co więcej, strony transakcji już teraz ustaliły, iż nieruchomość, w której prowadzony jest zakład w „B” będzie przedmiotem dzierżawy, a tym samym pozwoli to na późniejsze kontynuowanie działalności w dotychczasowym budynku.

Reasumując, stan sprawy będący przedmiotem rozstrzygnięcia TSUE jest zbieżny z opisem transakcji, która jest przedmiotem wniosku Zainteresowanego. Z uwagi na powyższe, można przyjąć, iż i w tym przypadku mamy do czynienia z transakcją mającą za przedmiot zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a tym samym wyłączoną spod opodatkowania podatkiem VAT.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym z dnia 20 stycznia 2012 r. Zainteresowany wskazuje, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wyrok z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. sprawy C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever) by transakcja nie była opodatkowana podatkiem VAT należy przyjąć, iż całość przekazanych składników pozwala na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej przez ich nabywcę. Ponadto, jeżeli kontynuacja działalności gospodarczej wymaga, by nabywca użytkował ten sam lokal co zbywca, to zdaniem Trybunału wystarczające jest by nieruchomość była dzierżawiona przez kupującego.

Interpretacja przepisów ustawy o VAT przedstawiona przez Wnioskodawcę we wniosku z dnia 8 listopada 2011 r. oraz analiza wyroku TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w piśmie z dnia 22 listopada 2011 r. jednoznacznie wskazują, iż opisywana transakcja dotyczyć będzie przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, bowiem część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy po wydzieleniu stanowić będzie niezależną strukturę pod względem organizacyjnym, finansowym i strukturalnym.

Zdaniem Wnioskodawcy, aport wnoszony do spółki w postaci składników majątkowych i niemajątkowych przedsiębiorstwa stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Wnioskodawca prowadzi bowiem zakłada w miejscowości w „B”, który to będzie przedmiotem ZCP. Wyodrębnienie jest dokonane zarówno pod względem geograficznym ( „B”), finansowym (możliwość przyporządkowania kosztów i przychodów oraz należności i zobowiązań do zakładu w „B”, tj. prowadzenie systemu księgowego w sposób pozwalający ustalić powyższe wartości), jak i strukturalnym (pracownicy zatrudnieni w zakładzie w „B”, inny przedmiot produkcji). Nieruchomość w „B” będąca własnością małżonków będzie również używana przez ZCP po wniesieniu aportu do Spółki, Spółka będzie ją bowiem dzierżawić od małżonków.

Reasumując, Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, iż w ramach opisywanej transakcji zostaną wydzielone i przekazane wszystkie elementy przedsiębiorstwa, które pozwolą na kontynuowanie prowadzonej działalności przez nabywcę. Co więcej, strony transakcji już teraz ustaliły, iż nieruchomość, w której prowadzony jest zakład w „B” będzie przedmiotem dzierżawy, a tym samym pozwoli to na późniejsze kontynuowanie działalności w dotychczasowym budynku.

W opinii Wnioskodawcy spełnione są wszystkie przesłanki, by opisywaną transakcję uznać za wyłączoną spod opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza wnieść aportem do spółki z o.o., w której będzie wspólnikiem, zorganizowaną część przedsiębiorstwa obejmującą działalność prowadzoną w zakładzie położonym w miejscowości „B”. Działalność prowadzona dotychczas przez zakład produkcyjny w „B”, będąca przedmiotem ZCP, polega na produkcji wyrobów gumowych dla przemysłu motoryzacyjnego metodą wtrysku. Aport będzie obejmować następujące składniki: wszystkie maszyny i urządzenia niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji wyrobów, wartości niematerialne i prawne związane z prowadzoną działalnością, zapasy materiału do produkcji, produkty gotowe, próbki, produkcja w toku, materiały i części, prawa ochronne do znaków towarowych, prawa i zobowiązania wynikające z umów handlowych dotyczących produkcji w zakładzie, prawa i zobowiązania wynikające z innych umów (np. dostawa wody, energii elektrycznej, itp.), dokumentacja księgowa oraz wszelkie inne dokumenty, w których posiadaniu jest Wnioskodawca, a które dotyczą zakładu produkcyjnego, w tym m. in.: listy kontrahentów, zestawienia sprzedaży, cenniki oraz katalogi, literaturę sprzedaży, materiały reklamowe, dane produkcyjne, specyfikacje techniczne produktów, zestawienia produkcji, archiwum korespondencji, licencje, zgody i zezwolenia, systemy informatyczne, prawa własności intelektualnej, umowy dotyczące systemów informatycznych, dokumentacja pracownicza i ZUS. Przejście zakładu pracy na Spółkę jako nowego pracodawcy nastąpi zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy. Ww. składniki wchodzą w skład odrębnej części organizacyjnej w strukturze przedsiębiorstwa - zakładu produkcyjnego, w którym prowadzona jest produkcja wyrobów gumowych. Odrębność zakładu obrazuje wpis do rejestru ewidencji działalności gospodarczej (odrębne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej). Koszty i przychody zakładu są wyodrębnione w księgowości analitycznej Wnioskodawcy. Po wniesieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki, Spółka wstąpi w prawa i przejmie zobowiązania Wnioskodawcy z umów handlowych i dystrybucyjnych z dniem wniesienia. Zespół składników stanowi funkcjonalnie odrębną całość i obejmuje elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych w zakresie produkcji wyrobów gumowych.

Ponadto, Wnioskodawca, wraz z małżonką, na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej, posiada prawo własności nieruchomości, w tym budynków, które wykorzystuje do prowadzenia działalności w zakresie produkcji wyrobów gumowych. Na Spółkę nie będzie przenoszone prawo własności budynków wykorzystywanych dotychczas do prowadzenia ww. działalności. Jednakże – jak wskazał Wnioskodawca – Spółka będzie dzierżawić ww. nieruchomości od Wnioskodawcy.

Zatem, jak wyjaśniono powyżej podstawowym wymogiem do uznania sprzedaży majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań, należności oraz środków pieniężnych), podlegający wydzieleniu w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Istotnym jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż brak nieruchomości w przekazywanym majątku w niektórych przypadkach nie wpływa na funkcjonalne związki pomiędzy pozostałymi składnikami, które pozwalają na prowadzenie dotychczasowej działalności handlowej. Nieruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej można bowiem uzyskać w formie odpłatnego posiadania zależnego (wynajem, dzierżawa, leasing).

W przedmiotowej sprawie istotne jest to, iż – jak wskazano we wniosku – Spółka będzie dzierżawić od Wnioskodawcy nieruchomości wykorzystywane dotychczas do prowadzenia działalności.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż przedmiotowy majątek wnoszony przez Wnioskodawcę wypełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy i na mocy art. 6 pkt 1 ustawy jego dostawa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.