Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4514-277/15-3/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-25
Teza: Przyjmując za Wnioskodawcą, że umowa pożyczki/umowy pożyczek zostanie objęta/zostaną objęte zakresem podatku od towarów i usług, powyższa czynność/powyższe czynności zostanie/zostaną wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2015 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki/umów pożyczek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki/umów pożyczek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która ma (i na moment zdarzenia przyszłego będzie miała) miejsce zamieszkania w Polsce i podlega (i na moment zdarzenia przyszłego będzie podlegać) nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Wnioskodawca planuje zaciągnąć oprocentowaną pożyczkę lub oprocentowane pożyczki od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub od spółki osobowej powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej łącznie: „Pożyczkodawca”), w której będzie odpowiednio udziałowcem lub wspólnikiem.

Nie jest również wykluczone, że w celu osiągnięcia zysku w postaci odsetek od pożyczek, Pożyczkodawca będzie także udzielał pożyczek innym podmiotom niż Wnioskodawca, w tym również innym swoim udziałowcom lub wspólnikom.

Czynność polegająca na udzielaniu pożyczek będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej Pożyczkodawcy, która na moment opisanego zdarzenia będzie obejmować m.in. działalność w zakresie udzielania kredytów (PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów). Wskazany rodzaj działalności gospodarczej - PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów - będzie również wskazany w umowie spółki Pożyczkodawcy.

Pożyczkodawca na moment zawarcia umowy pożyczki (umów pożyczek) z Wnioskodawcą będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Umowa pożyczki zostanie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Środki pieniężne będą na moment zawarcia umowy pożyczki znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W dniu 16 lipca 2015 r. wpłynęło uzupełnienie, w którym Wnioskodawca wskazał m.in., że:

*   Wnioskodawca pragnie doprecyzować, iż oczekuje wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie przepisów ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649, dalej: „ustawa o PCC”), w szczególności w zakresie art. 2 pkt 4 w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PCC. Wnioskodawca wyjaśnia, że przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, dalej: „ustawa o VAT”) powołane zostały w przedmiotowym wniosku wyłącznie w zakresie, w jakim bezpośrednio wiążą się z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC. Zgodnie z tym przepisem, podatkowi PCC nie podlegają czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest: a) opodatkowana VAT, albo b) zwolniona z podatku VAT. Tym samym, w celu zastosowania wyłączenia z opodatkowania czynności podatkiem PCC, konieczne jest określenie, że przynajmniej jedna ze stron transakcji jest opodatkowana podatkiem VAT albo zwolniona z tego podatku.

*   Tak jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, zawartym we wniosku o interpretację, podmiot, który udzieli pożyczki Wnioskodawcy („Pożyczkodawca”) na moment zawarcia umowy pożyczki (pożyczek) z Wnioskodawcą będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie doprecyzować, że w zdarzeniu przyszłym, w związku, z którym Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji, Pożyczkodawca udzielając pożyczki (pożyczek) Wnioskodawcy będzie działał w charakterze podatnika VAT, a sama czynność udzielenia pożyczki (pożyczek) na rzecz Wnioskodawcy będzie stanowić czynność znajdującą się w zakresie ustawy o VAT, która będzie zarazem czynnością zwolnioną z tego podatku.

*   Powyższe wskazania dotyczące Pożyczkodawcy są, zdaniem Wnioskodawcy, wystarczającym uzasadnieniem jego stanowiska sformułowanego we wniosku, zgodnie z którym, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC na Wnioskodawcy nie będzie ciążyć obowiązek w zakresie PCC w odniesieniu do pożyczki (pożyczek), która ma mu zostać udzielona przez Pożyczkodawcę.

*   Zdaniem Wnioskodawcy (w świetle powyższego) posiada on uprawnienie (interes) w uzyskaniu od Ministra Finansów interpretacji indywidualnej, w ramach której organ podatkowy wskaże, czy udzielenie na rzecz Wnioskodawcy przez Pożyczkodawcę pożyczki/pożyczek (czynność zwolniona z VAT – jak wskazał Wnioskodawca powyżej), zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, będzie czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie PCC i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC. Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej musi złożyć podmiot, który jest zainteresowany wydaniem interpretacji w swojej indywidualnej sprawie, i która musi dotyczyć sfery opodatkowania albo braku opodatkowania tego podmiotu. Biorąc pod uwagę, że udzielenie przez Ministra Finansów odpowiedzi na pytanie zadane przez Wnioskodawcę będzie rzutować na prawidłowe rozliczenie Wnioskodawcy w podatku PCC (organ stwierdzi, czy Wnioskodawca jest albo nie jest zobowiązany do zapłaty tego podatku), zdaniem Wnioskodawcy, nie ma wątpliwości, że stanowi on podmiot, który na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej: „Ordynacja podatkowa”) jest zainteresowany wydaniem w jego indywidualnej sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W związku z przedstawionym wyżej zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca wnosi o udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

Czy udzielenie na jego rzecz przez Pożyczkodawcę pożyczki/pożyczek będzie - zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych - czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie PCC i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie na jego rzecz przez Pożyczkodawcę pożyczki/pożyczek będzie - zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych - czynnością niepodlegającą obowiązkowi podatkowemu w zakresie PCC i tym samym na Wnioskodawcy (jako pożyczkobiorcy) nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie PCC.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.  Czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych

Co do zasady, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PCC, opodatkowaniu PCC podlegają m.in. umowy pożyczki.

Niemniej jednak w ustawie o PCC przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym tej ustawy jest wyłączona z opodatkowania. Stosownie bowiem do postanowienia art. 2 pkt 4 tej ustawy, nie podlegają PCC czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tych czynności jest: (i) opodatkowana podatkiem od towarów i usług albo (ii) jest z tego podatku zwolniona (z określonymi wyłączeniami wskazanymi w ustawie, które to wyłączenia nie dotyczą umowy pożyczki).

Tym samym ustalenie, czy przedmiotowa umowa pożyczki/umowy pożyczek podlega/podlegają opodatkowaniu PCC, wymaga w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia, czy przynajmniej jedna ze stron z tytułu udzielenia tej pożyczki/pożyczek jest opodatkowana podatkiem VAT albo jest z tego podatku zwolniona.

1.  Udzielenie pożyczki jako świadczenie usług zwolnionych z opodatkowania VAT

W celu określenia, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu VAT (lub jest zwolnione z opodatkowania VAT) należy ustalić:

1.  czy jest ono objęte zakresem przedmiotowym przepisów ustawy o VAT, oraz
2.  czy podmiot dokonujący tego świadczenia - tutaj Pożyczkodawca - występuje w tej sytuacji w charakterze podatnika VAT, oraz
3.  czy przepisy ustawy o VAT przewidują zwolnienie z opodatkowania VAT tego świadczenia.

2.1. Udzielenie pożyczki/pożyczek jako świadczenie usługi

Z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 tej ustawy. W przypadku udzielania pożyczek występuje niewątpliwie świadczenie Pożyczkodawcy na rzecz innego podmiotu (tutaj Wnioskodawcy), polegające na udostępnieniu kapitału, zasadniczo za wynagrodzeniem w postaci odsetek. Czynność udzielania pożyczek w zamian za wynagrodzenie stanowi zatem odpłatne świadczenie usług dla celów ustawy o VAT.

Jednakże dla rozstrzygnięcia kwestii, czy świadczenie polegające na udzielaniu oprocentowanych pożyczek podlega opodatkowaniu VAT, niezbędne jest ustalenie, czy udzielając pożyczek Pożyczkodawca będzie działał w charakterze podatnika VAT w tym zakresie.

2.2. Udzielanie pożyczek jako czynność wykonywana w zakresie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy

Udzielając pożyczki/pożyczek na rzecz Wnioskodawcy Pożyczkodawca będzie niewątpliwie działał w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei za działalność gospodarczą (w świetle art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT) uważa się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, przy czym przez towary - zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT - należy rozumieć m.in. rzeczy, w tym w ocenie Wnioskodawcy, niewątpliwie pieniądze stanowiące w istocie rzeczy sui generis oznaczone co do gatunku.

Zdaniem Wnioskodawcy, takie sformułowanie definicji działalności gospodarczej jednoznacznie wskazuje, że w zamyśle ustawodawcy jakiekolwiek wykorzystywanie przez podatników VAT majątku rzeczowego (w tym pieniędzy):

*   w sposób ciągły;

*   w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu w jakiejkolwiek postaci (np. w postaci odsetek od udzielonego kapitału)

stanowi niewątpliwie działalność gospodarczą.

W konsekwencji w przypadku podmiotów gospodarczych udzielane przez nie pożyczki - polegające na udostępnieniu kapitału na rzecz innego podmiotu - stanowią element prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu VAT.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych. Dla przykładu, już w wyroku z dnia 13 marca 2007 r. (sygn. III SA/Wa 3554/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał sprawę opodatkowania umowy pożyczki.

W wyroku tym, Sąd stwierdził, że „zgodnie z art. 15 ust. 2 zdanie drugie (ustawy o VAT) działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub dóbr niematerialnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. (\`(...)\`) Pieniądze nie zostały wyłączone z majątku, z którego można osiągać stały dochód. Niewątpliwie pieniądze należy zaliczyć do „tangible property”. W polskim tłumaczeniu dyrektywy użyto zwrotu „majątek rzeczowy”, co podkreśla rozumienie rzeczy na gruncie prawa polskiego, jako przedmiotów materialnych (art. 45 k.c.), i które to pojęcie rzeczy obejmuje pieniądz polski. Zatem (\`(...)\`) w wyniku analizy art. 4 VI Dyrektywy należy dojść do wniosku, że podatnikiem podatku VAT jest podmiot wykorzystujący majątek rzeczowy (pieniądze) w celu uzyskiwania z tego tytułu stałego dochodu (odsetek w 60 ratach)”.

Podobnie, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 6 lutego 2013 r. (sygn. IPPP1/443-1154/12-2/PR) stwierdził, że „udzielenie oprocentowanej pożyczki stanowi odpłatne świadczenie na rzecz innego podmiotu. W konsekwencji, czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie (odsetki), stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT”. Z kolei w interpretacji z dnia 4 lutego 2013 r., (sygn. IPPP1/443-1270/ 12-2/MP) ten sam organ uznał, iż „czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (\`(...)\`) Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. W świetle powyższego, czynność udzielenia pożyczki spełnia definicję usług zawartą w art. 8 ust. 1 ustawy, można bowiem zidentyfikować beneficjenta świadczenia, którym będzie pożyczkobiorca, mogący korzystać z kapitału udostępnionego przez pożyczkodawcę.”

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej Bydgoszczy w interpretacji z dnia 19 grudnia 2012 r. (sygn. ITPP1/443-1174/12/AT): „czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy”.

Podsumowując, mając na uwadze, że Pożyczkodawca będzie udzielał w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej oprocentowane pożyczki, to udzielając pożyczki (pożyczkę) na rzecz Wnioskodawcy będzie działał w tym zakresie w charakterze podatnika VAT, wykonującego czynność udzielania pożyczek (sklasyfikowaną w PKD 64.92.Z - pozostałe formy udzielania kredytów).

2.3. Udzielenie pożyczek jako usługa finansowa zwolniona z VAT

W opinii Wnioskodawcy, opisywana transakcja powinna być zakwalifikowana jako czynność udzielania pożyczek pieniężnych, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Powyższy przepis stanowi, iż zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Oznacza to, że udzielanie pożyczek stanowi czynność podlegającą ustawie o VAT, ale jest jednocześnie czynnością zwolnioną z tego podatku. W świetle ww. przepisów udzielenie pożyczek na rzecz Wnioskodawcy przez Pożyczkodawcę stanowić będzie usługę finansową zwolnioną od podatku VAT.

1.  Udzielenie pożyczki/pożyczek przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy w świetle opodatkowania PCC

Mając zatem na uwadze, że:

*   Pożyczkodawca będzie w związku z udzieloną/udzielonymi na rzecz Wnioskodawcy pożyczką/pożyczkami występował w charakterze podatnika VAT;

*   pożyczka/pożyczki, które mają być udzielone Wnioskodawcy stanowić będzie czynność zwolnioną z opodatkowania VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT,

na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC na Wnioskodawcy nie będzie ciążyć obowiązek w zakresie PCC w odniesieniu do tej pożyczki, bowiem jedna ze stron (tj. Pożyczkodawca) tych umów pożyczek będzie podatnikiem VAT z tego tytułu.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych. Zaprezentowane wyżej rozumowanie potwierdzają m.in. następujące interpretacje indywidualne w zakresie zwolnienia z VAT udzielania pożyczek (pożyczki):

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 27 marca 2015 r., sygn. IBPBII/1/436-394/14/ASz,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 20 marca 2015 r., sygn. IBPBII/1/436-386/14/DP,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. IPTPB2/436-161/14-4/KK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/1/436-326/14/MZ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/1/436-324/14/MK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 15 grudnia 2014 r., sygn. IPTPB2/436-126/14-4/KK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 30 października 2014 r., sygn. IBPBII/1/436-256/14/MZ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 27 marca 2014 r., sygn. ILPB2/436-3/14-4/TR,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 17 lutego 2014 r., sygn. ILPB2/436-301/13-2/WS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. ITPB2/436-216/13/DSZ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. ILPB2/436-268/13-6/MK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. ILPB2/436-282/13-2/MK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. ILPB2/436-279/13-3/MK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 31 grudnia 2013 r., sygn. ILPB2/436-266/13-2/WS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. ITPB2/436-197/13/TJ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. ITPB2/436-170/13/TJ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. ILPB2/436-217/13-2/TR,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. ILPB2/436-213/13-2/WS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 13 września 2013 r., sygn. IPTPB2/436-83/13-2/KK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, z dnia 29 października 2013 r., sygn. ITPB2/436-153/13/DSZ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 9 września 2013 r., sygn. IPTPB2/436-69/13-5/KK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 9 września 2013 r., sygn. IPTPB2/436-69/13-6/KK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. IPTPB2/436-57/13-4/KK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. IPPB2/436-241/13-4/LS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. IBPBII/1/436-111/13/AA,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. IBPBII/1/436-112/13/BD,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. IPPB2/436-207/13-4/LS,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 17 maja 2013 r., sygn. IBPBII/1/436-64/13/AA.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 626) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie podlegała również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z powyższym należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy powyższa czynność będzie podlegała regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie umowy pożyczki podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zatem, przyjmując za Wnioskodawcą, że umowa pożyczki/umowy pożyczek zostanie objęta/zostaną objęte zakresem podatku od towarów i usług, powyższa czynność/powyższe czynności zostanie/zostaną wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.