Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1095.2025.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w całości
lub części w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku możliwości odliczenia podatku VAT
    naliczonego w całości lub części w związku z realizacją projektu pod nazwą: „...”. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina zamierza zrealizować projekt pod nazwą: „...” – dalej: „Inwestycja”.
    Przedmiotem Inwestycji jest remont istniejących łazienek przy sali gimnastycznej w
    budynku Zespołu Placówek Oświatowych ... w celu dostosowania ich dla osób
    niepełnosprawnych.
    Po zakończeniu Inwestycji, łazienki będą wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem tj.
    przez dzieci uczęszczające do szkoły.
    Wartość pre-wskaźnika oraz wskaźnika VAT, obliczanego w Zespole Placówek
    Oświatowych ... zgodnie z przepisami Ustawy o VAT wynosi poniżej 2% - Gmina nie
    przewiduje, że wartości te będą równe lub większe niż 2% w przeciągu najbliższych 10 lat
    licząc od zakończenia Inwestycji.
    Inwestycja będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tj. do kształcenia ustawowego uczniów.
    Faktury dotyczące Inwestycji są wystawiane na Gminę.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie miał możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego w całości
    lub części przy zakupie towarów i usług nabywanych w związku z realizacją planowanej
    Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego w całości lub części przy zakupie towarów i usług nabywanych w związku z
    realizacją planowanej Inwestycji.
    Uzasadnienie
    Stosownie do art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT
    oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT pozostają w bezspornym
    związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

    Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast według art. 15 ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 omawianej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Podkreślenia wymaga, że sam fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej, jeśli jest ona
    związana z zadaniami, które są wykonywane przez daną jednostkę jako organ władzy
    publicznej, nie implikuje założenia, że dana jednostka w odniesieniu do takiej czynności
    stała się podatnikiem podatku VAT (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
    12 grudnia 2012 roku, sygn.: I FSK 1879/13).
    Na marginesie należy wskazać, że Ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia organu
    władzy publicznej, należy więc przyjąć, że pojęcie to obejmuje wszelkie organy państwowe,
    organy samorządu terytorialnego, jak również wszelkie organy władzy ustawodawczej,
    wykonawczej i sądowniczej.
    Przepis art. 15 ust. 6 ww. ustawy oparty jest na normie wyrażonej w art. 13 Dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej [(Dz. Urz. UE. L Nr 347) – dalej jako: „Dyrektywa VAT”]. Zgodnie ze
    wskazaną regulacją, przedmiotowe organy (krajowe, regionalne i lokalne organy władzy
    oraz inne podmioty prawa publicznego) nie są uważane za podatników, w odniesieniu do
    czynności lub transakcji, w których uczestniczą jako organy publiczne, nawet jeżeli w
    związku z tymi czynnościami lub transakcjami organy te pobierają opłaty, należności lub
    wynagrodzenie. Aby przepis ten mógł zostać zastosowany, muszą zostać spełnione łącznie
    dwie określone w nim przesłanki odnoszące się do samego podmiotu oraz podjętego
    przezeń działania, a mianowicie: działalność musi być wykonywana przez podmiot prawa
    publicznego i wykonując tę działalność, podmiot ów musi działać jako organ władzy
    publicznej.
    Jak zauważył Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 16 września 2008
    roku, sygn.: C-288/07, istotą wyłączenia z grona podatników organów władzy publicznej i
    innych podmiotów publicznych jest to, że konstrukcja Dyrektywy VAT opierająca się na
    zasadzie powszechności opodatkowania działalności gospodarczej, przy szerokiej definicji
    działalności gospodarczej na potrzeby VAT, zakłada, że co do zasady podmioty takie,
    prowadząc swoją działalność – bez tego specyficznego wyłączenia, podlegałyby
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy każdorazowo badać, czy dana czynność jednostki
    samorządu terytorialnego związana z działaniem w charakterze organu władzy publicznej,
    czy działaniem w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT.
    W tym miejscu należy odnieść się do przepisów prawa samorządowego istotnych z punktu
    widzenia przedmiotowej sprawy.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym [(t. j. Dz.U. z
    2016 r. poz. 446) – dalej jako: „Ustawa o samorządzie gminnym”], zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Artykuł ten wśród zadań
    własnych gminy wymienia m.in. sprawy z zakresu:

    - pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych (pkt 6);
    - wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej (art. 6a);
    - edukacji publicznej (pkt 8);
    - utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych (pkt 15);
    - wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do
      działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania
      aktywności obywatelskiej (pkt 17).
    Z kolei wspomniana wyżej Ustawa o samorządzie powiatowym w art. 4 ust. 1 zalicza do
    zadań publicznych o charakterze ponadgminnym m.in. sprawy z zakresu:
    - wspierania osób niepełnosprawnych (pkt 5);
    - przeciwdziałania bezrobociu oraz aktywizacji lokalnego rynku pracy (pkt 17).
    Założenia realizowanego przez Gminę Zadania zbieżne są z wymienionymi wyżej
    zadaniami własnymi Gminy, w szczególności w zakresie wspierania osób
    niepełnosprawnych (art. 4 ust 1 pkt 5 Ustawy o samorządzie powiatowym). Należy zatem
    stwierdzić, że Gmina, realizując planowaną Inwestycję, działać będzie w wykonaniu zadań
    o charakterze publicznym, określonych w ustawach samorządowych.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gmina
    nie będzie miała prawa dokonać odliczenia kwot podatku VAT wynikających z otrzymanych
    faktur, dokumentujących wydatki związane z planowaną Inwestycją.
    Powyższe wynika z faktu, że w analizowanej sprawie nie będą spełnione przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, wskazane w art. 86 ust. 1 Ustawy
    o VAT, tj. Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją ww.
    zadania nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że mając na uwadze opis sprawy, z którego wynika, że
    zamierzają Państwo zrealizować projekt pod nazwą: „...” przyjąłem, że wniosek dotyczy
    wyłącznie zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.

    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86
    ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ - jak wynika z okoliczności sprawy - towary i
    usługi nabywane w ramach projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków
    ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym, z tego tytułu nie będzie
    Państwu przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1
    ustawy.
    Reasumując, nie będą mieli Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w
    całości lub części w związku z realizacją projektu pod nazwą: „...”, ponieważ - jak wynika z
    okoliczności sprawy - towary i usługi nabywane w ramach projektu nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany

    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.