Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-268/09-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-01
Teza: Czy nakłady na gruncie, przejęte i zlikwidowane w opisanych wyżej okolicznościach, mogą zostać zaliczone do kosztu wytworzenia środków trwałych?
Słowa kluczowe: budowa-pozwolenie na budowę; grunty; inwestycje; inwestycje-inwestycje w środkach trwałych; koszt; koszt-koszt wytworzenia; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; modernizacja; opłata; pozwolenia; rozbudowa; stan; stan-stan faktyczny-ustalenie stanu faktycznego; ugody; ugody-ugoda sądowa; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; zwrot-zwrot nakładów; środek-środek trwały; środek-środek trwały-likwidacja środka trwałego; środek-środek trwały-wartość środka trwałego-wartość netto środka trwałego; środek-środek trwały-wytworzenie środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 02 kwietnia 2009 r. (data wpływu 08 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia przez Spółkę do kosztu wytworzenia nakładów przyjętych i zlikwidowanych na własnym gruncie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia przez Spółkę do kosztu wytworzenia nakładów przyjętych i zlikwidowanych na własnym gruncie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku 2000 Spółka zawarła z X ugodę zamykającą wieloletni spór prawny o własność gruntu. W wyniku ugody Spółka dokonała zwrotu nakładów na gruncie w łącznej kwocie 1.510.239,65 zł. Nakłady te, w postaci budynku restauracji X i innych budowli, zostały przekazane Spółce w styczniu 2009 roku.

Do tego czasu X wynajmowała nieruchomość gruntową, co również przewidywały postanowienia ugody. Umowa najmu, pierwotnie zawarta na rok, była wielokrotnie przedłużana, ze strony Spółki z powodu braku środków finansowych na realizację planowanego w tym miesiącu projektu.

W roku 2008 Spółka podjęła decyzję o rozpoczęciu dużego zadania inwestycyjnego obejmującego swym zasięgiem teren zajęty przez budynek restauracji oraz dwa sąsiadujące z nim obiekty administracyjne, w efekcie ma powstać nowoczesne centrum usługowo – administracyjne.

Obecnie trwa przygotowanie dokumentacji technicznej, niezbędnej do uzyskania pozwolenia na budowę.

Przejęcie nakładów od X wynikało z planów inwestycyjnych, w związku z czym, nie przyjęto ich do użytkowania jako własne środki trwałe Spółki, a od razu przekazano do likwidacji.

Rozbiórka budynku i budowli zakończyła się w marcu 2009 roku. Z całego obiektu pozostała część piwnic, które być może zostaną uwzględnione w nowym projekcie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nakłady na gruncie, przejęte i zlikwidowane w opisanych wyżej okolicznościach, mogą zostać zaliczone do kosztu wytworzenia środków trwałych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek poniesiony na zwrot nakładów zgodnie z zawartą ugodą w łącznej kwocie 1.510.239,65 zł należy zaliczyć na zwiększenie nakładów związanych z realizacją nowego zadania inwestycyjnego.

W ocenie Spółki, są to koszty wytworzenia środków trwałych, o których mowa w art. 16g ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), gdzie za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Definicja kosztu wytworzenia nie jest katalogiem zamkniętym, na co wskazuje sformułowanie „… i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych”.

Spółka przejęła nakłady, poczynione przez inny podmiot na jej gruncie, w celu przygotowania terenu pod projektowaną inwestycję. Obiekt, stanowiący owe nakłady, nie został przez Spółkę przyjęty do użytkowania, tylko od razu przekazany do rozbiórki. Stopień likwidacji obiektu nie pozwala mówić o jego modernizacji, nie jest to też rekonstrukcja.

Do wartości początkowej inwestycji powinny więc zostać zaliczone nie tylko koszty związane bezpośrednio z wytworzeniem lub zakupem środków trwałych, lecz również koszty pośrednio związane z inwestycją, warunkujące jej prowadzenie, poniesione do dnia jej zakończenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Natomiast stosownie do art. 16g ust. 4 tej ustawy, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Ponadto koszt wytworzenia koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W oparciu o ww. regulacje, należy stwierdzić, iż wartość początkową środka trwałego, wytworzonego we własnym zakresie (tj. w efekcie zakończonego i rozliczonego procesu budowy prowadzonego w ramach działalności gospodarczej), wyznacza koszt wytworzenia, na który składają się następujące wydatki poniesione do dnia przyjęcia środka trwałego do używania:

1.  wartość w cenie nabycia: - zużytych do wytworzenia rzeczowych składników majątkowych, - wykorzystanych usług obcych,
2.  koszty wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi, związane z wytworzeniem składnika majątkowego (np. składki ZUS),
3.  odsetki, prowizje i różnice kursowe od wszelkich zobowiązań finansujących wytworzenie środka trwałego, ale tylko naliczone za okres do dnia przekazania do używania środka trwałego,
4.  inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego.

Natomiast do kosztu wytworzenia środka trwałego nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji naliczonych od dnia przekazania środka trwałego do używania.

W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na przepis art. 4a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.).

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych w budowie - rozumie się przez to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa PWN (wersja internetowa – www.pwn.pl) „budowa” to nie tylko budowanie domu, mostu, drogi itp. Pojęcie to oznacza również „zespół i wzajemne powiązanie części składowych całości” lub „tworzenie, organizowanie czegoś”. W związku z tym, „inwestycja”, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to również czynność polegająca na stworzeniu czegoś, powiązaniu różnych składników w całość, tj. polegająca na nabyciu lub wytworzeniu we własnym zakresie środka trwałego. Zatem każdą inwestycję charakteryzuje określone następstwo podejmowanych działań (rozpoczęcie, realizacja, zakończenie, oddanie do użytkowania). Z momentem podjęcia pierwszych czynności związanych z daną inwestycją, a następnie podjęcie dalszych czynności związanych z budową, wszelkie wydatki poniesione na te cele są kosztami związanymi z tą inwestycją. Nakład inwestycyjny oznacza bowiem wszystkie koszty podjęte dla realizacji inwestycji, w tym na działania wstępne, przygotowujące prace rzeczowe. W przypadku budowy środka trwałego należy do nakładów inwestycyjnych zaliczyć wydatki poniesione na budowę tego obiektu, bezpośrednio lub pośrednio związane z tą budową, wydatki bez których powstanie budynku nie byłoby możliwe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka zawarła ugodę zamykającą wieloletni spór prawny o własność gurtu. W wyniku ugody, Spółka dokonała zwrotu poniesionych przez X nakładów, w postaci budynku restauracji i innych budowli, w kwocie 1.510.239,65 zł. W związku planem inwestycyjnym zakładającym budowę nowoczesnego centrum usługowo – administracyjnego, ww. nakłady nie zostały przyjęte do użytkowania jako własne środki trwałe, a od razu przekazane do likwidacji.

Tak więc, wydatek ten, jako wydatek związany z wybudowaniem nowoczesnego centrum usługowo – administracyjnego powinien zwiększać wartość początkową danego środka trwałego.

W przedstawionym stanie faktycznym, poniesione nakłady, z tytułu zawartej ugody, stanowią koszt wytworzenia nowego środka trwałego, gdyż są związane z procesem inwestycyjnym zmierzającym do wytworzenia nowego środka trwałego.

Powyższe wydatki są przez Spółkę ponoszone w związku z planowaną inwestycją, w wyniku której dojdzie do wytworzenia nowoczesnego centrum usługowo - administracyjnego. Są to wydatki, które mają charakter przygotowawczy, ukierunkowany na podjęcie inwestycji tj. przed przyjęciem środka trwałego do używania. Dlatego też należy je uznać za koszty pozostające w bezpośrednim związku z kosztem wytworzenia danego środka trwałego.

Reasumując, wydatki związane ze zwrotem nakładów poniesionych z tytułu zawartej ugody, o ile wcześniej nie były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, stanowią – w myśl art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – koszt wytworzenia, a zarazem wartość początkową wytworzonego środka trwałego i będą stanowić koszty uzyskania przychodów dopiero poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16a – 16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, po oddaniu nowopowstałego budynku do użytkowania (art. 15 ust. 6 ww. ustawy).

Tut. Organ podatkowy informuje, że załącznik dołączony do wniosku, w postaci Ugody, nie był przedmiotem oceny. Dlatego też nie podlega interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.