Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-669/08-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-15
Teza: Stawka podatku VAT dla eksploatacji węzłów cieplnych i legalizacji liczników.
Słowa kluczowe: ekspozycja; konserwacja; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; roboty-roboty budowlane; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko SPÓŁKI AKCYJNEJ, przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2008 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 15 lipca 2008 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 21 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku:

1.  dla usług konserwacji węzłów cieplnych – **jest prawidłowe,**
2.  dla usług legalizacji liczników – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka posiada umowy na eksploatację zleconą węzłów cieplnych w budynkach mieszkaniowych, polegającą na utrzymaniu ich w stanie zdatnym do używania (konserwacja), oraz legalizację liczników, czyli sprawdzanie poprawności działania co niejednokrotnie wiąże się z demontażem i późniejszym montażem tego samego licznika lub nowego w przypadku, gdy poprzedni okaże się niesprawny. Po wykonaniu usług Wnioskodawca wystawia faktury dla kontrahentów ze stawką 7%, traktując przedmiot umowy jako konserwację budynku.

Od dnia 1 stycznia 2008 r. uregulowania w zakresie obniżonej stawki podatku VAT do budownictwa znalazły się w art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT oraz § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.)

Nowe przepisy odnoszą się jednak tylko do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych; lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 oraz obiektów sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Nie wspominają natomiast nic o infrastrukturze towarzyszącej temu budownictwu, tym samym roboty z nią związane należy opodatkować podstawową stawką podatku VAT.

Zainteresowany zaznacza jednak, że zgodnie z PKOB - budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi. W rezultacie Wnioskodawca twierdzi, że § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r., nie mówi o infrastrukturze towarzyszącej, tylko o budynkach. A zatem powołując się na PKOB 11 węzły cieplne oraz liczniki należy traktować jako budynek, ponieważ są na stałe zainstalowane w budynku i służą jego mieszkańcom.

Zdaniem Wnioskodawcy węzły cieplne oraz liczniki zainstalowane w budynkach traktować należy jako budynek, nie zaś jako infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu. Co za tym idzie wszelkie modernizacje, remonty i konserwacje tych węzłów i liczników traktować należy jako modernizacje, remonty i konserwacje budynków. Daje to możliwość stosowania stawki 7% na usługi eksploatacji węzłów cieplnych oraz legalizacji liczników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka prawidłowo kwalifikuje zdarzenie i stosuje obniżoną 7% stawkę podatku VAT na wykonywanie usług eksploatacji węzłów cieplnych oraz legalizacji liczników zainstalowanych w budynkach mieszkalnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi eksploatacji węzłów cieplnych i legalizacji liczników klasyfikuje prawidłowo, ponieważ urządzenia zainstalowane są w budynku, nie funkcjonują samodzielnie i służą mieszkańcom. W związku z tym przyjęto, że usługi te sklasyfikowano jako konserwacje budynków mieszkalnych - zgodnie z PKOB 11 i zastosowano stawkę 7% zgodnie z art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT oraz § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w zakresie stawki podatku dla usług konserwacji węzłów cieplnych oraz za nieprawidłowe w zakresie stawki podatku dla usług legalizacji liczników.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…), zaś przez świadczenie usług, o którym mowa w ww. przepisie, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl tego zastrzeżenia, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Na mocy art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto, zgodnie § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 -12c ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z treści powołanych przepisów wynika, iż preferencyjna 7% stawka podatku dotyczy robót budowlano-montażowych, remontów i robót konserwacyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego, sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca ma podpisane umowy na eksploatację zleconą węzłów cieplnych w budynkach mieszkaniowych, polegającą na utrzymaniu ich w stanie zdatnym do używania (konserwacja), oraz legalizację liczników, czyli sprawdzanie poprawności działania, co niejednokrotnie wiąże się z demontażem i późniejszym montażem tego samego licznika lub nowego w przypadku, gdy poprzedni okaże się niesprawny. Po wykonaniu usług Spółka wystawia faktury dla kontrahentów ze stawką 7%, traktując przedmiot umowy jako konserwację budynku. Przedmiotowe urządzenia są zamontowane w budynku, nie funkcjonują samodzielnie i służą mieszkańcom.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia konserwacja, dlatego też należy odwołać się do przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836).

Zgodnie z § 3 pkt 4 ww. rozporządzenia, konserwacja oznacza wykonywanie robót mających na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku.

Wykonywane przez Zainteresowanego usługi polegające na utrzymaniu węzłów cieplnych w stanie zdatnym do używania (konserwacja), mieszczą się w zakresie robót konserwacyjnych, o których mowa w § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia, a budynki, w których są świadczone przedmiotowe usługi należą do jednej ze wskazanych w powyższych przepisach kategorii budynków, to realizowane roboty konserwacyjne będą podlegały opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług. Również usługi dotyczące liczników, jeżeli polegałyby na ich montażu i demontażu można zaliczyć do robót konserwacyjnych, o których mowa w § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia i zastosować preferencyjną stawkę podatku VAT 7%.

Natomiast zdaniem tut. Organu, usług określonych przez Wnioskodawcę jako legalizacja liczników nie można zaliczyć do robót konserwacyjnych objętych zakresem § 5 ust. 1a pkt 1 rozporządzenia. W związku z powyższym dla przedmiotowych usług Zainteresowany będzie zobowiązany zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.