Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.238.2017.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-07
Teza: w zakresie opodatkowania wynajmu sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą oraz wynajmu rusztowań wraz z montażem i demontażem
Słowa kluczowe: podwykonawstwo; refakturowanie; sprzęt; usługi-usługi budowlane; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2017 r. (data wpływu 12 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynajmu sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą oraz wynajmu rusztowań wraz z montażem i demontażem – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynajmu sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą oraz wynajmu rusztowań wraz z montażem i demontażem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Generalny Wykonawca”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest świadczenie usług budowlanych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zawiera m.in. umowy na świadczenie usług budowlanych jako Generalny Wykonawca.

Realizując projekty budowlane, Wnioskodawca zawiera umowy na najem sprzętu budowlanego z operatorem, a w przypadku rusztowań umowę najmu obejmującą również ich montaż i demontaż. Przedmiotowe świadczenia na gruncie PKWiU 2008 należy kwalifikować do grupowania 43.99.90.0 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Tym samym świadczenia te stanowią roboty budowlane wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Wynajmowane sprzęty służą Wnioskodawcy zasadniczo do realizacji jego własnego zakresu zadań umownych. Jednocześnie zdarza się, że w ramach tego samego projektu budowlanego sprzęt, maszyny, urządzenia budowlane z operatorem, jak i montowane/demontowane rusztowania wynajmowane od jednego Podwykonawcy są przez Wnioskodawcę udostępnianie innemu Podwykonawcy. W takim przypadku Generalny Wykonawca zostaje obciążony przez Podwykonawcę A kosztami wynajętych sprzętów, maszyn, urządzeń budowlanych z operatorem, a w przypadku rusztowań kosztami wynajmu wraz z kosztami ich montażu i demontażu. W dalszej kolejności przedmiotowe koszty Generalny Wykonawca refakturuje na Podwykonawcę B, który sam nie dysponuje potrzebnymi zasobami i z tego względu korzysta ze sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych z operatorem, czy też rusztowań udostępnionych przez Generalnego Wykonawcę. Refaktura kosztów jakimi Generalny Wykonawca obciążony został przez Podwykonawcę A na Podwykonawcę B odbywa się na zasadzie odsprzedaży przedmiotowych usług budowlanych.

W opisanych wyżej przypadkach, wynagrodzenie Podwykonawcy B obejmuje wykonanie całości prac podwykonawczych wchodzących w zakres umowy zawartej przez niego z Generalnym Wykonawcą. Wynagrodzenie to kalkulowane jest przy założeniu, że Podwykonawca ten wykona prace objęte zakresem umowy zawartej z Generalnym Wykonawcą przy użyciu własnego sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych z operatorem, jak i rusztowań. Wynagrodzenie to nie jest pomniejszane z uwagi na to, że Generalny Wykonawca udostępnia temuż Podwykonawcy sprzęt, maszyny, urządzenia budowlane z operatorem lub rusztowania zamontowane/zdemontowane wynajęte od Podwykonawcy A. W takim przypadku rozliczenia pomiędzy Generalnym Wykonawcą, Podwykonawcą A oraz Podwykonawcą B przebiegają następująco:

1.  Podwykonawca A wystawia na rzecz Generalnego Wykonawcy fakturę za ww. roboty budowlane,
2.  Generalny Wykonawca wystawia na Podwykonawcę B fakturę (refakturę) za ww. roboty budowlane,
3.  Podwykonawca B wystawia na Generalnego Wykonawcę fakturę za całość prac objętych zawartą z nim umową podwykonawczą,
4.  wzajemne wierzytelności Podwykonawcy B i Generalnego Wykonawcy zostają rozliczone (np. w drodze potrącenia),
5.  Generalny Wykonawca wystawia fakturę na Zamawiającego za całość zrealizowanego na jego rzecz przedsięwzięcia budowlanego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy refakturując Podwykonawcy B usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, obejmujące wynajem od Podwykonawcy A sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą, jak i wynajem rusztowań wraz z montażem i demontażem, Wnioskodawca działa w charakterze „podwykonawcy” w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest podatnikiem zobowiązanym do wykazania podatku należnego na fakturach wystawionych Podwykonawcy B, na rzecz którego refaktura ma miejsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, tj. refakturując Podwykonawcy B usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, obejmujące wynajem sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą, jak i wynajem rusztowań wraz z montażem i demontażem, Wnioskodawca działa w charakterze „podwykonawcy” w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest podatnikiem zobowiązanym do wykazania podatku należnego na fakturach wystawionych Podwykonawcy B, na rzecz którego refaktura ma miejsce.

Intencją Wnioskodawcy nie jest ustalenie czy opisane w stanie faktycznym świadczenia polegające na najmie sprzętu budowlanego z operatorem, a w przypadku rusztowań najmie obejmującym również ich montaż i demontaż stanowią roboty budowlane.

Jak wskazano w stanie faktycznym przedmiotowe świadczenia na gruncie PKWIU 2008 należy kwalifikować do grupowania 43.99.90.0 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Tym samym świadczenia te stanowią roboty budowlane wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Istota pytania zadanego przez Wnioskodawcę sprowadza się do kwestii, czy refakturując usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, Wnioskodawca powinien być uważany za "podwykonawcę" Podwykonawcy B.

Jak bowiem wynika z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT osobami zobowiązanymi do rozliczenia podatku VAT są podmioty nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące cztery warunki:

1.  świadczenie dotyczy usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT;
2.  usługodawca jest podatnikiem VAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie przepisów wprowadzających zwolnienie dla niewielkich przedsiębiorców o obrocie poniżej 200.000 zł rocznie;
3.  usługobiorcą jest podatnik VAT, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
4.  usługodawca świadczy te usługi jako "podwykonawca".

Należy przy tym wskazać, że pojęcie "podwykonawcy" nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT. Z tego względu wątpliwości dotyczą kwestii, czy Wnioskodawca występując w ramach danego przedsięwzięcia budowlanego jako Generalny Wykonawca, zatrudniający do wykonania robót budowlanych podwykonawców, występuje jednocześnie:

*   jako Generalny Wykonawca zlecający Podwykonawcy B wykonanie określonych robót budowlanych oraz
*   jako podwykonawca Podwykonawcy B w zakresie w jakim dokonuje na jego rzecz odsprzedaży nabytych od Podwykonawcy A usług wynajmu sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą, jak i wynajmu rusztowań (w tym ich ewentualnego montażu i demontażu).

Podkreślenia wymaga, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia podwykonawcy. Jak dotychczas kilkakrotnie wskazywał Minister Rozwoju i Finansów dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca”, wystarczające jest posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej.

Tytułem przykładu należy wskazać, że w odpowiedzi na interpelację nr 9331 z dnia 24 stycznia 2017 r. Panów Pawła Kobylińskiego, Pawła Pudłowskiego oraz Jerzego Meysztowicza Minister Rozwoju i Finansów potwierdził, że dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczająca jest definicja zawarta w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego, zgodnie z którą: „podwykonawca - firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy" (http://sjp.pwn. pl/sjp/podwykonawca;2503008).

Powyższe wyjaśnienie Minister Rozwoju i Finansów potwierdził również w wydanych przez siebie wiążących Objaśnieniach podatkowych z dnia 17 marca 2017 r. dotyczących stosowania mechanizmu odwróconego obciążenia w transakcjach dotyczących świadczenia usług budowlanych. Jak wskazano w przedmiotowych Objaśnieniach: „należy mieć na uwadze, że jeżeli „generalny/główny wykonawca” zleci wykonanie usług w ramach swojej umowy zawartej z inwestorem kolejnemu podatnikowi - wówczas ten podatnik staje się jego podwykonawcą. Każdy kolejny podatnik w takim szeregu zleceń staje się podwykonawcą w stosunku do „generalnego/głównego wykonawcy”, niezależnie od liczby dalszych podzleceń usługi. Podzlecone usługi budowlane zostaną opodatkowane na zasadzie odwróconego obciążenia, zatem przy dalszych „podzleceniach” przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca „podzlecający” usługę kolejnemu podatnikowi jest - w stosunku do tego podwykonawcy - głównym wykonawcą swojego zakresu prac (i rozliczy „podzlecone” usługi budowlane na zasadzie odwróconego obciążenia).”

Co więcej we wspomnianych objaśnieniach na przykładzie konsorcjum wskazano, że w sytuacji gdy „z zapisów umowy konsorcjum wynika, że jeden z konsorcjantów (A) reprezentuje całe konsorcjum przed inwestorem - w kontaktach biznesowych jest on podmiotem, który wystawia faktury za zrealizowane przez konsorcjum usługi, odpowiada za jakość i terminowość wykonanych usług, przyjmuje zapłatę za wykonane przez konsorcjum usługi itd. (tzw. Lider konsorcjum). Podmiot A dokonuje też rozliczeń z poszczególnymi konsorcjantami za wykonane przez nich na rzecz Lidera konsorcjum usługi budowlane - w zakresie określonym w umowie konsorcjum.

Faktury za zrealizowane roboty budowlane wystawiane są:

*   przez poszczególnych konsorcjantów (B i C) dla podmiotu A za zakres robót pozostający w ich wykonaniu,
*   przez A dla inwestora - za całość zrealizowanych robót (na które składają się roboty wykonane przez A, B i C - zgodnie z umową).

Przy tego rodzaju stosunkach biznesowych uznać należy, że:

*   B i C są podwykonawcami A - obowiązek rozliczenia podatku VAT od wykonanych przez tych podatników czynności będzie ciążył na A na zasadzie odwróconego obciążenia,
*   A - jako generalny wykonawca - usługę na rzecz inwestora rozlicza na zasadach ogólnych, tj. wystawia fakturę zawierającą podatek VAT i rozlicza go w swojej deklaracji,
*   jeżeli nastąpi wykonywanie usług również miedzy A oraz B lub C, to A wystawia także fakturę na zasadzie odwrotnego obciążenia.”

W ocenie Wnioskodawcy na analogicznych zasadach do przywołanego wyżej przykładu konsorcjantów, w sytuacji takiej jak opisana w stanie faktycznym, tj. świadcząc (refakturując) Podwykonawcy B usługi budowlane wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, Wnioskodawca działa w charakterze „podwykonawcy” i jest zobowiązany do wystawienia Podwykonawcy B faktury na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Podkreślenia wymaga, że wątpliwości odnośnie traktowania jako podwykonawcy kolejnego podatnika w danym szeregu zleceń nie budziłaby sytuacja, w której tym kolejnym podatnikiem byłby podmiot inny niż Generalny Wykonawca, który sam faktycznie wykonywałby na rzecz Podwykonawcy B część podzleconych prac.

Zdaniem Wnioskodawcy przypadek ten nie różni się jednak od okoliczności, w których Generalny Wykonawca refakturuje na Podwykonawcę B usługi wchodzące w zakres prac Podwykonawcy B.

Uznać należy, że Wnioskodawca refakturując usługi nabyte od Podwykonawcy A na rzecz Podwykonawcy B działa w istocie jak kolejny podatnik świadczący usługi podwykonawcze.

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Dla wyjaśnienia treści ww. przepisu warto powołać się na utrwalone już orzecznictwo. Z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 961/15 wynika, że „w art. 8 ust. 2a u.p.t.u. ustanowiono fikcję prawną, że jeżeli podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej nie wykonuje samodzielnie usług, lecz we własnym imieniu dostarcza je nabywcy, to podatnik ten usługę tę nabył i następnie usługę tę wyświadczył. Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Czynność refakturowania, której zasadniczym celem jest przeniesienie przez refakturującego kosztów danej usługi na rzecz faktycznego jej beneficjenta, polega na wystawieniu przez podatnika na rzecz tego beneficjenta jedynie refaktury dokumentującej wyświadczenie przez podatnika tej samej usługi, którą otrzymał”.

W świetle przytoczonych wyjaśnień należy uznać, że o podwykonawstwie można mówić jeśli mamy do czynienia z szeregiem zleceń pomiędzy kolejnymi podatnikami. W takiej sytuacji każdy kolejny podatnik w szeregu staje się podwykonawcą w stosunku do generalnego wykonawcy. Jak opisano w stanie faktycznym, w analizowanym przypadku Zamawiający składa zlecenie na wykonanie przedsięwzięcia budowlanego Generalnemu Wykonawcy, ten z kolei podzleca część prac do wykonania Podwykonawcy B. Jednocześnie Generalny Wykonawca refakturuje Podwykonawcy B usługi budowlane nabyte od Podwykonawcy A - w związku z czym działa jak podatnik świadczący te usługi na rzecz Podwykonawcy B. W takim przypadku Wnioskodawca staje się zatem kolejnym podatnikiem w szeregu zleceń, który powinien być traktowany jako „podwykonawca” zobowiązany do wystawienia Podwykonawcy B faktury na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym, tj. refakturując Podwykonawcy B usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, obejmujące wynajem od Podwykonawcy A sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą, jak i wynajem rusztowań wraz z montażem i demontażem, Wnioskodawca działa w charakterze „podwykonawcy” w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest podatnikiem zobowiązanym do wykazania podatku należnego na fakturach wystawionych Podwykonawcy B, na rzecz którego refaktura ma miejsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przy tym w myśl art. 8 ust. 2a ustawy w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Zgodnie z art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy tym, w myśl art. 17 ust. 1h ustawy - w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8 usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Natomiast, transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

W przypadku, wystąpienia dalszych „podzleceń” podwykonawca zlecający staje się głównym wykonawcą swojego zakresu prac w stosunku do swojego podwykonawcy i jest on wówczas zobowiązany do rozliczenia „podzleconych” usług budowlanych na zasadzie odwróconego obciążenia.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN - podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca;2503008).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca - zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT, w ramach prowadzonej działalności zawiera m.in. umowy na świadczenie usług budowlanych. Realizując projekty budowlane, Wnioskodawca zawiera umowy na najem sprzętu budowlanego z operatorem, a w przypadku rusztowań umowę najmu obejmującą również ich montaż i demontaż. Co do zasady wynajmowane sprzęty służą Wnioskodawcy do realizacji jego własnego zakresu zadań umownych ale zdarza się, że w ramach tego samego projektu budowlanego sprzęt, maszyny, urządzenia budowlane z operatorem, jak i montowane/demontowane rusztowania są wynajmowane przez Wnioskodawcę od Podwykonawcy A a następnie udostępniane Podwykonawcy B, który nie dysponuje potrzebnymi zasobami. W takim przypadku Podwykonawca A obciąża Wnioskodawcę kosztami wynajętych sprzętów, maszyn, urządzeń budowlanych z operatorem, a w przypadku rusztowań kosztami wynajmu wraz z kosztami ich montażu i demontażu. Następnie ww. koszty Wnioskodawca refakturuje na Podwykonawcę B, na zasadzie odsprzedaży usług budowlanych. Wynagrodzenie Podwykonawcy B jest kalkulowane przy założeniu, że wykona on prace objęte zakresem umowy zawartej z Wnioskodawcą przy użyciu własnego sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych z operatorem oraz rusztowań, obejmuje wykonanie całości prac podwykonawczych wchodzących w zakres umowy łączącej Strony i nie jest pomniejszane z uwagi na to, że Wnioskodawca udostępnia Podwykonawcy B sprzęt, maszyny, urządzenia budowlane z operatorem lub rusztowania zamontowane/zdemontowane wynajęte od Podwykonawcy A. Rozliczenia dokonywane między Stronami przebiegają wg następującego schematu: Podwykonawca A wystawia na rzecz Wnioskodawcy fakturę za roboty budowlane. Następnie z tytułu ww. prac Wnioskodawca wystawia na Podwykonawcę B fakturę (refakturę). Z kolei Podwykonawca B wystawia na rzecz Wnioskodawcy fakturę za całość prac objętych zawartą z nim umową podwykonawczą a wzajemne wierzytelności Podwykonawcy B i Wnioskodawcy zostają rozliczone (np. w drodze potrącenia). Wnioskodawca wystawia fakturę na Zamawiającego za całość zrealizowanego na jego rzecz przedsięwzięcia budowlanego. Wnioskodawca zakwalifikował świadczenia będące przedmiotem wniosku do grupowania PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych”.

Na tle tak przedstawionych okoliczności sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy refakturując Podwykonawcy B usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT, obejmujące wynajem od Podwykonawcy A sprzętu budowlanego wraz z obsługą oraz wynajem rusztowań wraz z ich montażem i demontażem, Wnioskodawca działa w charakterze „podwykonawcy” a w konsekwencji czy Wnioskodawca jest podatnikiem zobowiązanym do wykazania podatku należnego na fakturach wystawionych Podwykonawcy B, na rzecz którego refaktura ma miejsce.

Jak wcześniej wskazano ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku ma charakter indywidualny co oznacza, że w każdym konkretnym przypadku należy stwierdzić, czy dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy o VAT oraz czy usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę.

Wnioskodawca wskazał jednoznacznie w opisie sprawy, że świadczenia będące przedmiotem niniejszego wniosku obejmujące wynajem sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą, jak i wynajem rusztowań wraz z montażem i demontażem należą do grupowania PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych”. Zatem usługi te stanowią usługi wskazane przez ustawodawcę w załączniku nr 14 do ustawy jako te, do których ma zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia. Kwestią do ustalenia pozostaje więc, czy w analizowanej sprawie Wnioskodawca działa jako podwykonawca.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca na zlecenie Zamawiającego realizuje przedsięwzięcie budowlane. Realizując to przedsięwzięcie Wnioskodawca wykonanie części prac zleca Podwykonawcy B. Ponadto Wnioskodawca realizując to przedsięwzięcie nabywa od Podwykonawcy A usługę najmu sprzętu budowlanego z operatorem, a w przypadku rusztowań usługę najmu obejmującą również ich montaż i demontaż, tj. jak wskazał świadczenia kwalifikowane do grupowania PKWiU 43.99.90.0. Jednocześnie sprzęt, maszyny, urządzenia budowlane z operatorem, jak i montowane/demontowane rusztowania wynajmowane od Podwykonawcy A Wnioskodawca udostępnia Podwykonawcy B obciążając Podwykonawcę B kosztami wynajętych sprzętów, maszyn, urządzeń budowlanych z operatorem, a w przypadku rusztowań kosztami wynajmu wraz z kosztami ich montażu i demontażu wystawiając na jego rzecz fakturę (refakturę). Zatem w analizowanym przypadku Wnioskodawca udostępniając Podwykonawcy B sprzęt, maszyny, urządzenia budowlane z operatorem, jak i montowane/demontowane rusztowania wynajmowane od Podwykonawcy A na zasadzie odsprzedaży przedmiotowych usług działa względem Podwykonawcy B w charakterze podwykonawcy, o którym mowa art. 17 ust. 1h ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawca dokonując odsprzedaży na rzecz Podwykonawcy B usług wynajmu sprzętu, maszyn, urządzeń budowlanych wraz z obsługą, jak i wynajem rusztowań wraz z montażem i demontażem zakwalifikowanych do grupowania PKWiU 43.99.90.0 działa w charakterze „podwykonawcy” w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy. Tym samym Wnioskodawca nie jest podmiotem zobowiązanym do wykazania podatku należnego na fakturach wystawionych Podwykonawcy B, dokumentujących niniejsze świadczenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie wskazać należy, że w poz. 42 załącznika nr 14 do ustawy o VAT wymienione zostały sklasyfikowane w PKWiU 43.99.20.0 „Roboty związane z montowaniem i demontowaniem rusztowań”. Jednak wobec zaklasyfikowania wszystkich świadczonych przez Wnioskodawcę usług do PKWiU 43.99.90.0 wymienionych w poz. 48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT obejmującego „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych” oraz wskazania, że intencją Wnioskodawcy nie jest ustalenie, czy usługi opisane w stanie faktycznym stanowią roboty budowlane lecz czy Wnioskodawca refakturując usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT powinien być traktowany jako podwykonawca, tym samym niniejsza interpretacja odnosi się do sytuacji gdy przedmiotem świadczenia są usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Ponadto należy podkreślić, że analiza prawidłowości klasyfikacji świadczenia będącego przedmiotem niniejszego wniosku do grupowania PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych” nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Wskazać należy, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania. Tut. Organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego. W związku z powyższym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane w złożonym wniosku. W konsekwencji, tut. Organ nie dokonywał klasyfikacji świadczenia dot. najmu sprzętu budowlanego z operatorem, najmu rusztowań wraz z ich montażem i demontażem przyjmując klasyfikację wskazaną przez Wnioskodawcę. Zatem, za element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przyjęto, że świadczenie będące przedmiotem niniejszego wniosku objęte jest klasyfikacją PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych”. Tym samym, kwestia uznania ww. świadczenia za roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych należącego do grupowania PKWiU 43.99.90.0, nie jest objęta zakresem interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.