Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.24.2018.2.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-08
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie rozliczenia wpłat na IKZE.
Słowa kluczowe: odliczenia; polisa ubezpieczeniowa; ubezpieczenia; wpłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 15 stycznia 2018 r. (data wpływu 16 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. (data wpływu 29 stycznia 2018 r.) oraz pismem z dnia 7 lutego 2018 r. (data wpływu 7 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia wpłat na IKZE – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia wpłat na IKZE.

Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 4 w zw. z art. 14r § Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. nr 0112-KDIL3-2.4011.24.2018.1.TR Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d § 1 Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 23 stycznia 2018 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 25 stycznia 2018 r.), zaś w dniu 29 stycznia 2018 r. uzupełniono ww. wniosek. Ponadto, wniosek uzupełniono również pismem z dnia 7 lutego 2018 r. (data wpływu 7 lutego 2018 r.).

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącym stroną postępowania: Pana X;**
*   **Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania: Panią Y.**

przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca razem z żoną – Panią Y – założyli Indywidualne Konta Zabezpieczenia Emerytalnego w firmie S.A. W dniu xx grudnia 2017 r. oboje zlecili przelewy kwot po 5.115,60 zł na konto bankowe S.A. i tego samego dnia oba przelewy zostały zaksięgowane przez bank małżonków (data transakcji wynika z historii rachunku bankowego). Potwierdzenie transakcji nabycia jednostek funduszu inwestycyjnego w ramach konta IKZE zostało wystawione przez ten podmiot dopiero w dniu 05 stycznia 2018 r. i tego dnia małżonkowie otrzymali – drogą elektroniczną – dokument „Potwierdzenie transakcji”, z którego wynika, że transakcja została zaksięgowana w dniu 03 stycznia 2018 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy, rozliczając się jako osoba fizyczna za 2017 rok, by móc odliczyć od podatku pieniądze wpłacone na IKZE, konieczne jest aby podmiot prowadzący to konto zaksięgował wpłatę w 2017 roku, czy też wystarczy, jeśli do rozporządzenia pieniędzmi doszło w 2017 roku, a czynność techniczna wykonana przez ten podmiot może nastąpić w 2018 roku?

Zdaniem Zainteresowanych: „W przypadku wpłat na indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego, za termin dokonania wpłaty należy przyjąć dzień przekazania przez oszczędzającego środków pieniężnych tytułem wpłaty na IKZE. W przypadku zapłaty gotówką jest to dzień wpłacenia kwoty w kasie instytucji prowadzącej IKZE, lub na rachunek tej instytucji w banku, w placówce pocztowej albo w spółdzielczej kasie oszczędnościowo- kredytowej. Natomiast w obrocie bezgotówkowym jest to dzień obciążenia rachunku bankowego oszczędzającego lub rachunku oszczędzającego w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej – na podstawie polecenia przelewu”. Odpowiedź o powyższej treści otrzymał drogą elektroniczną na zbliżone pytanie prowadzący stronę www.mojaprzyszlaemerytura.pl z Ministerstwa Finansów. Wydaje się, że jest to prawidłowy pogląd, albowiem do czynności prawnej doszło w 2017 roku, a w 2018 roku wykonana została jedynie czynność techniczna, jaką jest sporządzenie przez podmiot prowadzący IKZE potwierdzenia dokonania transakcji.

Stąd też – zdaniem Zainteresowanych – kwoty przekazane na IKZE w dniu xx grudnia 2017 r. powinny podlegać odliczeniu od podatku w roku 2017.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1776), ustawa określa zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKZE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 4 ww. ustawy, wpłata oznacza wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez oszczędzającego na IKE lub IKZE lub przekazanie pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE oszczędzającego.

Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 ustawy, oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23.

Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym, stosownie do art. 13a ust. 1 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone. Zgodnie z ust. 5 ww. artykułu, po przekroczeniu kwoty określonej w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 8, instytucja finansowa jest obowiązana do przekazania nadpłaconej kwoty w sposób określony w umowie o prowadzenie IKZE.

W myśl ust. 8 artykułu 13a ustawy, Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, w drodze obwieszczenia, wysokość kwoty, o której mowa w ust. 1.

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), należy wskazać, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 13a ww. ustawy).

Zatem, osoby, które w danym roku podatkowym dokonywały wpłat na IKZE mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od uzyskanego dochodu. Jeżeli wysokość dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym jest niższa od kwoty dokonanej wpłaty na IKZE, podatnik może dokonać odliczenia tylko do wysokości dochodu. Pozostała kwota nie ulega odliczeniu w latach następnych.

Podkreślić również należy, że wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu. Limit ten nie jest co prawda określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie wysokości kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego w roku 2017 (Monitor Polski z dnia 30 listopada 2016 r., poz. 1160) i w 2017 r. wynosił 5 115,60 zł.

Wątpliwość Zainteresowanych wzbudził sposób rozliczenia kwoty wpłaconej na IKZE, mianowicie czy powinni odliczyć dokonaną wpłatę w rozliczeniu podatkowym za rok 2017 czy za rok 2018.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym podano, że w dniu 28 grudnia 2017 r. oboje Zainteresowani zlecili przelewy kwot po 5.115,60 zł na konto bankowe S.A. i tego samego dnia oba przelewy zostały zaksięgowane przez bank małżonków (data transakcji wynika z historii rachunku bankowego). Potwierdzenie transakcji nabycia jednostek funduszu inwestycyjnego w ramach konta IKZE zostało wystawione przez ten podmiot dopiero w dniu 05 stycznia 2018 r. i tego dnia małżonkowie otrzymali – drogą elektroniczną – dokument „Potwierdzenie transakcji”, z którego wynika, że transakcja została zaksięgowana w dniu 03 stycznia 2018 r.

Zaakcentowania wymaga, że podstawę rozliczenia ulgi związanej z wpłatami na IKZE stanowią dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, wskazujące w szczególności dane identyfikujące podmiot dokonujący wpłaty, jej tytuł oraz kwotę. Przede wszystkim dowód ten powinien zawierać datę poniesienia wydatku, co pozwoli ustalić prawo do ulgi w danym roku podatkowym.

W tym miejscu wskazać również należy, że w prawie podatkowym za termin dokonania zapłaty uważa się w obrocie bezgotówkowym moment obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.

Wynika to z art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstawie polecenia przelewu lub zapłaty za pomocą innego niż polecenie przelewu instrumentu płatniczego, zwanego dalej „innym instrumentem płatniczym”.

Również w doktrynie uznaje się, że w obrocie bezgotówkowym dniem zapłaty jest dzień obciążenia rachunku podatnika. Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. III AUa 825/15: Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Zatem dla ustalenia daty zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela.

W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. III AUa 1290/15 stwierdzając, że Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na realizację przelewu. Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia polecenia przelewu przez bank.

Powyższe rozważania odnoszące się do definicji przelewu bankowego mogą prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa wykładnia mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pozwala na stwierdzenie, że chwilą decydującą o tym, czy składka została zapłacona w terminie jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie moment jego księgowania – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w poleceniu przelewu.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym wskazano, że data złożenia dyspozycji przedmiotowych przelewów i ich zaksięgowania – tj. 28 grudnia 2017 r. – jest potwierdzona dokumentacją bankową.

Mając na względzie przedstawione powyżej uregulowania prawne, należy wysnuć jednoznaczny wniosek, że skoro Zainteresowani dokonali przedmiotowych przelewów środków tytułem wpłaty składek na IKZE w dniu 28 grudnia 2017 r., to niezależnie od tego kiedy instytucja finansowa faktycznie zrealizowała dyspozycję i kiedy środki te zostały zaksięgowane na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego, należy traktować, że wpłaty te zostały dokonana w dniu 28 grudnia 2017 r.

Reasumując: na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego, Zainteresowanym przysługuje możliwość odliczenia wpłat dokonanych na IKZE w dniu 28 grudnia 2017 r. w rozliczeniu podatkowym za rok 2017 r.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo, informuje się również, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej organ interpretacyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, przedstawionym przez wnioskodawcę (grupę zainteresowanych) i stanowiskiem wnioskodawcy (grupy zainteresowanych).

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.