Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-701/14/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-12
Teza: dot. możliwości opodatkowania przez Wnioskodawcę przychodów uzyskanych z najmu nieruchomości, o której mowa we wniosku w ramach tzw. najmu prywatnego.
Słowa kluczowe: czynsz; działalność-działalność gospodarcza; najem; nieruchomości; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 4 czerwca 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 12 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przychodów uzyskiwanych z wynajmu spółce cywilnej, której Wnioskodawca jest wspólnikiem wskazanej we wniosku nieruchomości w zakresie tej części przychodów, które odpowiadają:

*   jego udziałowi w spółce - **jest nieprawidłowe,**
*   udziałowi w spółce jego małżonki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przychodów uzyskiwanych z wynajmu wskazanej we wniosku nieruchomości.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wspólnie z żoną prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży części samochodowych. Działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej, w której Wnioskodawca i jego żona są jedynymi wspólnikami z udziałami po 50%. Wnioskodawca wraz z żoną (po połowie), są jedynymi właścicielami nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i użytkowym. Nieruchomość stanowi ich majątek prywatny i nie jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki. Poza działalnością w spółce wspólnicy nie prowadzą innej działalności gospodarczej w żadnym zakresie. Wnioskodawca z żoną rozważają zawarcie ze Spółką (przez każdego z małżonków) umowy najmu budynku użytkowego, w którym Spółka będzie prowadzić działalność gospodarczą. Wysokość czynszu zostanie ustalona w oparciu o aktualne ceny rynkowe. Wnioskodawca planuje w przyszłości, za najem przedmiotowej nieruchomości, wystawić rachunek na spółkę cywilną, zgodnie z umową najmu, na koniec każdego okresu rozliczeniowego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przychód z wynajmu nieruchomości będącej przedmiotem niniejszego wniosku, mogę opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%?

(część pytania oznaczonego we wniosku Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest opodatkowanie przychodu z wynajmu przedmiotowej nieruchomości zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5% i potraktowanie tego wynajmu jak prywatnego. Jego zdaniem, cała otrzymana przez niego kwota czynszu wynikającaz rachunku wystawionego dla spółki cywilnej stanowi przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądzez tytułu najmu lokalu spółce cywilnej, w której jest wspólnikiem, będą stanowić odrębne źródło przychodów, przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że mógłby wybrać opodatkowanie ww. dochodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnym źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gosp. rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych Wnioskodawca stwierdza, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie natomiast do treści art. 9a ust. 6 ww. ustawy, Wnioskodawca zauważa, że dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, o czym stanowi art. 2 ust. 1a tejże ustawy.

Ponieważ Wnioskodawca w 2014 r. zamierza wynajmować lokal mieszkalny i użytkowy, zatem zgodnie z wymogami ustawowymi złoży oświadczenie o wyborze formy opodatkowania ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5% we właściwym urzędzie skarbowym z informacją o opodatkowaniu przychodu z tego najmu przez Wnioskodawcę. Istotnym jest, że forma działalności najmu nie przybierze u Wnioskodawcy cech działalności gospodarczej, przede wszystkich cech zorganizowania. Jego działalność w tym zakresie nie będzie nosiła znamion profesjonalizmu, zorganizowania. Nie będzie posiadać żadnej zorganizowanej infrastruktury do poszukiwania najemców na przedmiotowe lokale, a także nie będzie posiadał żadnej zorganizowanej struktury do obsługi tej działalności.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. ustawy, od przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5%.

Z powyższego wynika, że co do zasady, podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych mogą wybrać, czy najem nieruchomości będzie przez nich prowadzony w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też w ramach tzw. najmu prywatnego. Od wyboru dokonanego przez podatnika zależy kwalifikacja uzyskiwanych z tego tytułu przychodów do odpowiedniego źródła przychodów (z pozarolniczej działalności gospodarczej, bądź z najmu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują kwestii związanych z zasadami zawierania umów najmu. Wskazać również należy, że w świetle przepisów powyższej ustawy wybór kwalifikacji i sposobu rozliczania przychodów w ramach źródła przychodów jakim jest m.in. najem, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem.

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Podstawą generowania przychodów z tytułu najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu oraz ustalają w jaki sposób będą płacone wszelkie opłaty eksploatacyjne. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz w świetle obowiązujących przepisów prawa Wnioskodawca uznaje, że z uwagi na fakt, że umowa najmu nie została zawarta w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a ponadto spełnione zostaną warunki zawarte w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, cała otrzymana przez niego kwota czynszu, na podstawie zawartej ze Spółką cywilną umowy, stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zostanie opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat

i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przy czym, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, ww. ustawy.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że aby przychody uzyskane z tytułu najmu nieruchomości, mogły zostać zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodów z tzw. najmu prywatnego, a które przy spełnieniu warunków określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, mogły być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5% - nieruchomość ta nie może stanowić składnika majątku prowadzonej działalności, a dotycząca jej najmu umowa musi zostać zawarta poza działalnością gospodarczą. Bowiem podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Jednakże na gruncie przedmiotowej sprawy zauważyć należy, że wątpliwości co do dopuszczalności prawnej (skuteczności) budzi już sama możliwość zawarcia umowy najmu, pomiędzy Wnioskodawcą i jego małżonką a „spółką cywilną”, której są oni jedynymi wspólnikami, jako zawartej z samym sobą, co na gruncie prawa cywilnego jest w zasadzie niedopuszczalne. Ponieważ jednak, jak wynika z wniosku, planują oni zawarcie takiej umowy najmu, a zgodnie z przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, przedmiotem interpretacji indywidualnej mogą być wyłącznie przepisy prawa podatkowego, oceniając jej skutki podatkowe stwierdzić należy, że aby można było mówić o przychodzie podatkowym, a tym samym i o zasadach jego opodatkowania, w majątku podatnika musi zaistnieć przysporzenie. Przysporzenie to może przy tym polegać tak na zwiększeniu jego aktywów, jak i zmniejszeniu jego zobowiązań. Skoro spółka cywilna nie posiada własnego majątku, ani odrębnej od jej wspólników osobowości (podmiotowości prawnej), a na gruncie podatków dochodowych nie jest odrębnym podatnikiem tych podatków (podatnikami są bowiem jej wspólnicy), to w zakresie w jakim spółka (wspólnicy tej spółki) „świadczy(ą)” na rzecz wspólnika tej spółki, a wspólnik „otrzymuje” świadczenie, mamy częściowo do czynienia ze świadczeniem na rzecz samego siebie, a więc tego samego podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja świadczenia przez spółkę na rzecz wspólnika prowadzącego odrębnie działalność gospodarczą (w zakresie związanym z tą działalnością, co na gruncie niniejszej sprawy nie ma jednak miejsca).

W konsekwencji niezależnie od kwestii skuteczności prawnej wskazanej we wniosku umowy uznać należy, że otrzymanie przez Wnioskodawcę czynszu od spółki (w części odpowiadającej jego udziałowi w spółce) uznać należy za świadczenie na rzecz samego siebie, a więc za zdarzenie nie powodujące powstania przychodu podatkowego. Natomiast ta część czynszu otrzymanego od spółki, która odpowiadać będzie udziałowi w spółce małżonki Wnioskodawcy nie stanowi świadczenie od „siebie samego”; tym samym będzie stanowić przychód podatkowy, który przy spełnieniu warunków określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, będzie mógł być opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, wg stawki 8,5 % uzyskanych przychodów.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy dotyczące możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przychodów uzyskiwanych z wynajmu spółce cywilnej, której Wnioskodawca jest wspólnikiem wskazanych we wniosku nieruchomości w zakresie tej części przychodów, które odpowiadają:

*   jego udziałowi w spółce - jest nieprawidłowe,
*   udziałowi w spółce jego małżonki - jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie będącym przedmiotem wniosku ORD-IN, wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.