Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-327/09/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-16
Teza: Czy wydatki związane z wydawanymi nieodpłatnie przez Podatnika towarami (koszty ich zakupu) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1).
Słowa kluczowe: nagrody; promocja; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2009r. (data wpływu do tut. Biura 17 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup nagród wydawanych w ramach sprzedaży premiowanej (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2009r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup nagród wydawanych w ramach sprzedaży premiowanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji produktów gospodarstwa domowego tj. garnki, naczynia, patelnie, brytfany, woki itd. W tym celu Podatnik organizuje spotkania promocyjne, na które zaprasza potencjalnych klientów, którym po uprzedniej prezentacji towarów i po przedstawieniu ich walorów, składa ofertę ich zakupu.

W celu intensyfikacji sprzedaży Podatnik zamierza zorganizować akcję promocyjną swoich towarów, w której za udział w prezentacjach oraz zakup towarów, klienci będą nagradzani. W tym celu zamierza dokonać zakupu zegarków, kompletów noży oraz złotych pierścionków z brylantem, które będą stanowiły nagrody dla uczestników spotkań promocyjnych.

Biorąc powyższe pod uwagę Podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza przekazywać potencjalnym klientom następujące prezenty:

*   każda osoba uczestnicząca w spotkaniu reklamowym otrzyma zegarek o wartości ok. 10 zł netto,
*   jeżeli osoba uczestnicząca w spotkaniu reklamowym dokona zakupów od 2 do 4 naczyń, otrzyma komplet noży, których wartość kształtuje się od 40 zł do 68 zł netto,
*   co dwusetny nabywca towarów otrzyma złoty pierścionek z brylantem równowartości 1.200 zł netto.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wydatki związane z wydawanymi nieodpłatnie przez Podatnika towarami (koszty ich zakupu) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1).

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zwanej w dalszej części wniosku PDOPrU, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 PDOPrU.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów to wydatki, co do których podatnik wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przez podatnika przychodu. Zatem koszt uzyskania przychodu to taki wydatek, który został poniesiony w związku z prowadzoną działalnością i ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Należy podkreślić, że poniesienie wydatku wcale nie musi faktycznie zakończyć się uzyskaniem przychodu, aby wydatek ten uznać za koszt uzyskania przychodu. W art. 15 ust. 1 PDOPrU mowa jest bowiem o wydatku poniesionym „w celu" osiągnięcia przychodów, a nie o wydatku, rezultatem poniesienia którego u podatnika wystąpił przychód. W związku z tym, aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodu, niezbędne jest wykazanie, że w momencie dokonywania wydatku istniały przesłanki pozwalające na stwierdzenie, że wydatek ten może przynieść podatnikowi przychody, a zatem, że jest to wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodów (chyba że jest to wydatek poniesiony w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, o czym mowa poniżej). Nie jest natomiast konieczne, aby faktycznie ten przychód wystąpił. "Ustawodawca, posługując się terminem wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodu, nie posługuje się sformułowaniem skutek. Takie sformułowanie ma istotne znaczenie przy rozpatrywaniu pojęcia kosztów, albowiem czym innym jest cel działania, a czym innym skutek będący następstwem podjętych działań.

Przez sformułowanie w celu należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot celowości, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Z tych też powodów brak skutku, tj. przychodu nie dyskwalifikuje wydatku jako kosztu poniesionego w celu osiągnięcia przychodu" - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2000r. (sygn. akt SA/Rz 1596/97).

Podkreśla, że o zasadności poniesienia konkretnego wydatku decyduje wyłącznie podmiot prowadzący działalność gospodarczą. W związku z tym, jeżeli podejmuje on decyzję o dokonaniu wydatku, gdyż uważa jego poniesienie za celowe z punktu widzenia swojej działalności, a wydatek ten nie doprowadził do uzyskania przychodu, to organy podatkowe nie mogą zasadnie kwestionować uznania takiego wydatku za koszt uzyskania przychodu, o ile, biorąc pod uwagę czynniki obiektywne i charakter działalności tego podmiotu, uznać można, że poniesienie tego wydatku było potrzebne i miało służyć uzyskaniu przychodu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z daty 21 marca 1997 r. (sygn. akt I SA/Gd 3280/90) orzekł, iż "o tym co jest celowe w prowadzonej działalności gospodarczej i może mieć wpływ na uzyskanie przychodu decyduje podatnik prowadzący na własne ryzyko i rachunek działalność gospodarczą. Organ podatkowy pomijając przy ustalaniu podstawy opodatkowania ewidentnie poniesione wydatki i arbitralnie ustalając, że dany wydatek nie jest kosztem uzyskania przychodu, działa niezgodnie z prawem, jeśli podatnik przedstawia obszerną argumentację wskazującą na potrzebę (a nie niezbędność) dokonania wydatku. \[\`(...)\`\] Teza o tym, że wydatek jest tylko wtedy celowy, gdy przynosi określony efekt w postaci przychodu, pomija w ogóle ryzyko w prowadzeniu działalności i wyklucza ponoszenie strat".

Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego kosztami uzyskania przychodu są również takie wydatki, które nie skutkują bezpośrednio zwiększeniem przychodów podatnika, ale pozwalają podatnikowi na utrzymanie istniejącego źródła przychodów i uzyskiwanie z tego źródła przychodów na nie zmniejszonym poziomie.

Podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza dokonać zakupu zegarków, kompletów noży oraz pierścionków, w celu przekazania tych produktów potencjalnym i przyszłym klientom. Zdaniem Podatnika może on zaliczyć niniejsze wydatki jako koszty uzyskania przychodu, gdyż ich zakup ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz będzie miał wpływ na wielkość osiągniętego przez Podatnika przychodu. Jednocześnie przedmiotowe wydatki nie są wymienione w tzw. katalogu negatywnym wydatków niestanowiących kosztu podatkowego, zawartym w art. 16 ust. 1 PDOPrU, w szczególności w pkt 28 niniejszego artykułu, dotyczącym kosztów reprezentacji.

W tym miejscu wskazać należy, iż pojęcie "reprezentacji" nie zostało zdefiniowane w prawie podatkowym. Dlatego też należy stosować wykładnię językową przepisów ustawy. Tym samym wg "Słownika języka polskiego" (pod redakcją prof. M. Szymczaka, PWN, Warszawa 1995, t.III, s.45), reprezentacja to "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

W odniesieniu do działalności gospodarczej, reprezentacja jest rozumiana jako występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia, jako kształtowanie i utrwalanie korzystnego wizerunku firmy, poprzez np. jej wystrój, kontakty oficjalne i handlowe z innymi podmiotami gospodarczymi, sposób podejmowania kontrahentów, wręczanie upominków. W świetle wykładni językowej, za reprezentację nie można uznać wydawania przez przedsiębiorcę nagród związanych z uczestnictwem w sprzedaży premiowej.

Wobec powyższego, o możliwości zaliczenia wydatków związanych z zakupem nagród do kosztów uzyskania przychodów, będzie decydowała ocena dokonana pod kątem oraz związku tych wydatków z przychodami i racjonalnością działania dla osiągnięcia tych przychodów, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W omawianym przypadku wydawane przez Podatnika prezenty (nagrody) będą stanowiły premię za zakupione towary Spółki. Możliwość uzyskania nagrody będzie stanowiła motywację dla klientów Podatnika do dokonywania zakupów. Nagrody będą uatrakcyjniać sprzedaż, będą stanowiły zachętę do dokonywania zakupów o wyższej wartości bądź do systematycznego dokonywania zakupów u Podatnika.

Konkludując powyższe rozważania, stwierdzić należy, że poniesione przez Podatnika wydatki związane z zakupem prezentów dla osób fizycznych – uczestników sprzedaży premiowanej będą stanowiły na podstawie przepisów art. 15 ust. 1 PDOPrU koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej „updop”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów, należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwością osiągnięcia przychodu. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. W związku z powyższym, kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Sprzedaż premiową należy utożsamiać z transakcją, w ramach której obok sprzedaży towaru lub usługi dochodzi do wydania nabywcy premii (nagrody). Jej konstrukcja oparta jest bowiem na założeniu, że każdemu klientowi spełniającemu określone warunki wynikające z ustalonego regulaminu, np. kupującemu określony towar lub towar o określonej wartości albo korzystającemu z określonych usług, wydawana jest nagroda. Przybiera ona zawsze postać rzeczową; nagrodą nie są pieniądze ani towary, które sprzedano nabywcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka zamierza zorganizować spotkanie promocyjne na które zaprosi potencjalnych klientów. Nagrody przyznawane będą za udział w prezentacjach oraz zakup towarów.

Oznacza to, że do kosztów uzyskania przychodów mogą być zaliczone wydatki związane ze sprzedażą premiową – zakupem nagrody, pod warunkiem, że ich poniesienie zostało prawidłowo udokumentowane.

Możliwość i zasady przyznawania premii powinny wynikać z regulaminu konkursu; ich otrzymanie powinno być potwierdzone spełnieniem warunku niezbędnego do otrzymania premii (nagrody), potwierdzeniem ich odbioru przez beneficjentów lub listą nagrodzonych osób i ilością wydanych nagród. Poniesienie wydatku na zakup nagród winno być udokumentowane fakturami.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w sprawach będących przedmiotem pytań odnośnie podatku od towarów i usług została wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.