Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1163/08-4/GZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-20
Teza: Stawka 7% przy refakturowaniu usług przewozu osób, i 0% przy refakturowaniu na rzecz przewoźników powietrznych.
Słowa kluczowe: przewoźnik-przewoźnik powietrzny; przewóz-przewóz osób; refakturowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2008 r. (data wpływu 29 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki przy refakturowaniu usług przewozu osób – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki przy refakturowaniu usług przewozu osób.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest firmą handlingową, wykonującą usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz inne usługi wykonywane na rzecz przewoźników powietrznych. W zakres innych usług wchodzi między innymi dostawa usług cateringowych na pokład samolotu, dokonywana przez Zainteresowanego, na zlecenie przewoźnika powietrznego oraz dowóz załóg samolotu do i z hotelu, a także dowóz pasażerów do miejsc zakwaterowania (miejsce zamieszkania, hotel) w przypadku odwołanych lotów -rejsów.

Zarówno usługi cateringowe jak i usługi transportowe są zlecane przez Wnioskodawcę podmiotom zewnętrznym, a Zainteresowany jedynie dokonuje refakturowania przedmiotowych usług na rzecz podmiotu zlecającego. Do usług zlecanych na zewnątrz, a następnie refakturowanych na ich odbiorcę, Spółka dolicza niewielką marżę tytułem zrekompensowania części kosztów ponoszonych w związku z zakupem tych usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy refakturowaniu usług przewozowych (wraz z narzutem czyli marżą) związanych z dowozem załóg samolotu do i z hotelu oraz związanych z dowozem pasażerów z tytułu odwołanych rejsów wykonywanych przez firmy przewozowe, na rzecz bezpośredniego zleceniodawcy za pośrednictwem Zainteresowanego, dla których przysługuje 7% stawka VAT, Wnioskodawca może stosować taką stawkę jaką stosuje podmiot świadczący tę usługę?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to, że ustawa o VAT nie precyzuje zagadnienia refakturowania usług, korzysta z zapisu art. 28 Dyrektywy unijnej 2006/112/WE Rady Rozdział 3 – Świadczenie usług, który brzmi: „W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi”.

W kontekście tego zapisu Zainteresowany uważa, że może stosować taką stawkę VAT, jaka przysługuje świadczącemu usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Według art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4 – w myśl art. 8 ust. 3 powołanej ustawy – są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Polskie prawo podatkowe nie definiuje pojęcia „refakturowania” kosztów ani „refakturowania” usług. Rozwiązania takie zostały natomiast zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.).

„Refakturowanie” usług przewiduje art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot „refakturujący” daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Zatem, konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Z powyższych ustaleń wynika, że refakturowanie stanowi czynność techniczną, która nie wiąże się ze zmianą charakteru samej usługi, bądź przekształceniem refakturowanej usługi w usługę podlegającą innej stawce podatkowej. Przy refakturowaniu bowiem istnieje domniemanie, że refakturujący podmiot jest świadczącym dane usługi, czyli niejako wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu, który faktycznie świadczy te usługi.

Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym wskazał, iż zakupione usługi dowozu osób opodatkowane stawką 7%, „refakturuje” na przewoźnika powietrznego, doliczając jednak niewielką marżę.

Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 (art. 41 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2 ustawy).

Pod poz. 144 załącznika nr 3 do ustawy, wymieniono usługi pasażerskiego transportu lądowego pozostałe sklasyfikowane do grupowania PKWiU 60.23.

W myśl zapisu art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zatem, o ile świadczone przez Wnioskodawcę na terytorium kraju usługi sklasyfikowane są w ww. grupowaniu PKWiU, stawka podatku dla tych usług wynosi 7%.

Zgodnie z zapisem art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.

Zastosowanie preferencyjnej stawki jest obwarowane zapisem art. 83 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

Cytowany przepis art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy umożliwia zastosowanie stawki podatku 0% do szerokiego zakresu usług. Ustawodawca co prawda wymienił usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługi pasażerów i ładunków, jednakże nie zamknął tego katalogu usług używając określenia „oraz innych o podobnym charakterze”.

Zatem, biorąc pod uwagę analizę powyższych przepisów, o ile Wnioskodawca świadczy usługi dowozu załóg samolotu do i z hotelu, a także dowozu pasażerów do miejsc zakwaterowania (miejsce zamieszkania, hotel) w przypadku odwołanych lotów na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, ma prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% - zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 8 w powiązaniu z art. 83 ust. 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego od zakupu usług cateringowych została wydana odrębna interpretacja indywidualne z dnia 20 marca 2009 r. nr ILPP2/443-1163/08-2/GZ.

Natomiast w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie stawki na refakturowanie usług cateringowych została wydana odrębna interpretacja indywidualne z dnia 20 marca 2009 r. nr ILPP2/443-1163/08-3/GZ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.