Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-787/11-4/JR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-02-23
Teza: Czy mając na uwadze postanowienia ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art 3 w związku z art 4a oraz postanowienia art 18 umowy miedzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej, opodatkowaniu podlega całość świadczenia otrzymana z francuskiego systemu emerytalnego, czy tylko ta część, która stanowi „czyste świadczenie? Zapytanie dotyczy 2010 roku.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; Francja; renta; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2011 r. (data wpływu 15 grudnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 stycznia 2012 r. (data wpływu 20 stycznia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dodatków do emerytury otrzymanej z francuskiego systemu emerytalnego **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie opodatkowania dodatków do emerytury otrzymanej z francuskiego systemu emerytalnego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z czym pismem z dnia 10 stycznia 2012 r., Nr IPTPB2/415-787/11-2/JR, wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 12 stycznia 2012 r., natomiast w dniu 20 stycznia 2012 r. uzupełniono ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej 18 stycznia 2012 r.)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni, w 1992 r. przejęła po zmarłym mężu świadczenie emerytalne wypłacane przez francuski organ rentowy. Jest to emerytura z tytułu pracy w rolnictwie. Świadczenie to jest wypłacane za pośrednictwem Banku w Polsce. Kwota otrzymanej emerytury za 2010 r. wynosi 3.172,12 euro. Jednocześnie w dniu 10 marca 2011 r. organ rentowy francuski wydał pismo, w którym stwierdza że kwota otrzymanej emerytury, którą należy zadeklarować do opodatkowania wynosi 589,00 euro. Natomiast pozostała kwota tj. 2.583,12 euro jest to tzw. dodatek L814-2 w kwocie 2.524,22 euro oraz dodatek na dzieci w wysokości 58,90 euro. Zgodnie z francuskim prawodawstwem dodatki te są wolne od podatku dochodowego jako korzyść mająca na celu wyrównanie do kwoty ustawowego minimum świadczeń obowiązujących we Francji.

W okresie od 1992 r. do rozliczenia za 2009 r. część emerytury będąca wyrównaniem do ustawowego minimum we Francji była w Polsce wolna od podatku dochodowego. Natomiast począwszy od rozliczenia za 2010 r. zwolnienie to zostało zakwestionowane.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni powołując się na odpowiedź udzieloną przez MSA Dordogne, Lot i Garonne Zdrowie, rodzina, emerytura, usługi, dział świadczeń emerytalnych z siedzibą we Francji informuje, że zwiększenie świadczenia na podstawie artykułu L814-2, jest korzyścią niepodlegającą opodatkowaniu, a mającą na celu wyrównanie do kwoty stanowiącej ustawowe minimum świadczeń obowiązujących we Francji. Ponieważ korzyść ta nie ma związku ze składkami wpłacanymi przez ubezpieczonego, nie podlega opodatkowaniu i nie musi być deklarowana.

Podobnie wygląda sprawa zniżek na dzieci w wysokości 10% kwoty przedmiotowej korzyści, które, podobnie jak podwyżka L814-2, nie jest korzyścią podlegającą opodatkowaniu, lecz bonifikatą z tytułu posiadania (lub wychowywania) co najmniej trojga dzieci. Kwota ta zatem nie podlega opodatkowaniu z tych samych powodów.

W związku z powyższym tylko świadczenie po zmarłym małżonku wynikające z opłaconych przez męża składek powinno być zgłaszane jako podlegające opodatkowaniu z tytułu dochodów za rok 2010.

Do wniosku załączone zostały:

*   kserokopia tłumaczenia przysięgłego pisma z dnia 10 marca 2011 r.,

*   kserokopia tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia z dnia 3 listopada 2011 r.,

*   kserokopia tłumaczenia przysięgłego pisma z dnia 15 czerwca 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy mając na uwadze postanowienia ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art. 3 w związku z art. 4a oraz postanowienia art. 18 Umowy miedzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej, opodatkowaniu podlega całość świadczenia otrzymana z francuskiego systemu emerytalnego, czy tylko ta część, która stanowi „czyste świadczenie”?

W uzupełnieniu wniosku doprecyzowano, że zapytanie dotyczy 2010 roku.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z postanowieniami art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów”. Natomiast art. 4a tejże ustawy nakazuje przy opodatkowywaniu przychodów osiąganych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosować postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska. W dniu 20 czerwca 1975 r. została podpisana Umowa pomiędzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku. Na podstawie art. 18 tej umowy renty, emerytury i podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniego zatrudnienia wypłacane osobie zamieszkałej w jednym Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu w tym Państwie. Mając na uwadze wyżej przytoczone przepisy, Wnioskodawczyni stwierdza, iż opodatkowaniu w Polsce podlega tylko kwota emerytury wypłaconej przez zagraniczny organ rentowy. Natomiast pozostała część otrzymanej kwoty nie podlega opodatkowaniu, gdyż nie spełnia definicji świadczenia otrzymanego z tytułu poprzedniego zatrudnienia. Poparciem tej tezy, zdaniem Wnioskodawczyni jest otrzymane od organu francuskiego wyjaśnienie, dlaczego część emerytury stanowiąca wyrównanie do minimum nie jest opodatkowana (tłumaczenie przysięgłe w załączeniu).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni stwierdziła, że jej zdaniem, z pisma MSA Dordogne, Lot i Garonne, jednoznacznie wynika, że otrzymane dodatki na dzieci oraz dodatek z tytułu L814-2 mają charakter świadczeń lub dodatków rodzinnych, dlatego też powinny korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r., Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 4a tej ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z uwagi na to, iż Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania w Polsce, a otrzymywane przez Nią świadczenie emerytalne wraz dodatkami są wypłacane przez instytucję francuską, w niniejszej sprawie znajdą zastosowania postanowienia Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Francją.

Stosownie do art. art. 18 Umowy sporządzonej w dniu 20 czerwca 1975 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5), z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ust. 2 renty, emerytury i podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniego zatrudnienia, wypłacane osobie zamieszkałej w jednym Umawiającym się Państwie (w Polsce) podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Polsce).

W myśl art. 21 ust. 1 ww. Umowy części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w jednym z Umawiających się Państw (w Polsce), bez względu na to skąd pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Polsce).

Wobec powyższego, do emerytury oraz dodatków wypłacanych przez francuską instytucję osobie zamieszkałej w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego, gdyż w świetle ww. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania świadczenia te podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest m. in. emerytura lub renta.

W myśl 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne wypłacone na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 91 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są wypłacone, za pośrednictwem płatnika, przy emeryturach i rentach zagranicznych podwyżki (zwiększenia) mające charakter dodatków rodzinnych, pod warunkiem przedstawienia płatnikowi dokumentu stwierdzającego wysokość podwyżki.

Świadczenia dodatkowe (podwyżki, zwiększenia) będą miały wówczas charakter dodatków rodzinnych, jeżeli jedyną podstawą ich otrzymania jest fakt pozostawania członków rodziny na utrzymaniu podatnika otrzymującego emeryturę czy też rentę.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż dodatek na dzieci i podwyżka L814-2 wypłacane Wnioskodawczyni przy rencie, przez francuską instytucję, mają charakter dodatków rodzinnych. A zatem, są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, jednakże nie na podstawie wskazanej we wniosku przez Wnioskodawczynię, a na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 91 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem przedstawienia płatnikowi (bankowi) dokumentu stwierdzającego wysokość tego dodatku (podwyżki).

Powyższe powoduje, że stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że złożenie przez Wnioskodawczynię fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, przedstawionego przez Wnioskodawczynię oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Nadmienia się, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach, postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, prowadzonego w trybie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa.

Niniejsza interpretacja wydana jest w oparciu przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i przedstawione przez Wnioskodawczynię stanowisko.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.