Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4011.88.2017.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-21
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych od wartości początkowej przedmiotu umowy leasingu, który stanowią m.in. prawa ochronne na znaki towarowe udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej oraz prawa z rejestracji unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, a także części odsetkowej opłat poniesionych w związku z umową leasingu finansowego
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing finansowy; umowa-umowa leasingu; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2017 r. (data wpływu 22 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych od wartości początkowej przedmiotu umowy leasingu, który stanowią m.in. prawa ochronne na znaki towarowe udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej oraz prawa z rejestracji unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, a także części odsetkowej opłat poniesionych w związku z umową leasingu finansowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2017 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych od wartości początkowej przedmiotu umowy leasingu, który stanowią m.in. prawa ochronne na znaki towarowe udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej oraz prawa z rejestracji unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, a także części odsetkowej opłat poniesionych w związku z umową leasingu finansowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą i podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (dalej: „Wnioskodawca”).

W przyszłości, Wnioskodawca planuje zawrzeć z innym podmiotem prowadzącym jednoosobowo działalność gospodarczą (dalej: „Finansujący”) umowę o korzystanie z wartości niematerialnych i prawnych spełniającą definicję umowy leasingu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Umowa”).

Finansujący również podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Na podstawie Umowy, Finansujący odda Wnioskodawcy do odpłatnego korzystania wartości niematerialne i prawne w postaci znaków towarowych słownych i słowno-graficznych, do których Finansującemu będą przysługiwać:

1.  prawa ochronne na znaki towarowe udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „UPRP”),
2.  prawa z rejestracji znaków towarowych Unii Europejskiej (tzw. unijnych znaków towarowych) zarejestrowanych w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (dalej: „EUIPO”),
3.  ewentualnie również prawa ze zgłoszeń znaków towarowych do rejestracji dokonanych w UPRP lub EUIPO (dalej łącznie zwane: „WNiP”).

Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, że WNIP mogą być również znaki zarejestrowane pierwotnie w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego jako wspólnotowe znaki towarowe, które z dniem 23 marca 2016 r. automatycznie przekształciły się w unijne znaki towarowe.

Umowa zostanie zawarta na czas określony. Zgodnie z Umową, odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych od wartości początkowej WNiP będzie dokonywać Wnioskodawca. W związku z zawarciem Umowy Finansujący nie będzie dokonywać od WNiP odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych.

Umowa będzie przewidywać podział opłat z tytułu korzystania z WNiP na: część kapitałową i część odsetkową. Wartość początkowa WNiP określona w Umowie, jako suma ustalonych w Umowie kapitałowych części opłat, pomniejszonych o należny podatek od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”), będzie równa wartości rynkowej WNiP. Podobnie, część odsetkowa opłat zostanie ustalona na poziomie rynkowym. Umowa będzie dotyczyć udostępnienia przez Finansującego WNiP po raz pierwszy czyli będzie to pierwsza tego rodzaju umowa dotycząca tych składników majątkowych.

Istnieje możliwość, że Wnioskodawca zawrze z Finansującym kilka Umów. Podkreślenia wymaga jednak fakt, że jedna WNiP będzie przedmiotem tylko jednej Umowy.

Przed zawarciem Umowy WNiP będą znajdować się w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Finansującego.

Wnioskodawca przewiduje, że już po zawarciu Umowy, przekształci formę prowadzonej działalności w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) na podstawie art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1578 ze zm., dalej: „KSH”).

Powołując się na treść art. 5842 § 1 KSH należy wskazać, że po przekształceniu działalności Wnioskodawcy - Spółce przysługiwać będą z mocy prawa wszystkie prawa i obowiązki wynikające ze stosunków umownych nawiązanych przez Wnioskodawcę, tzn. prawa i obowiązki z tytułu zawarcia Umowy przez Wnioskodawcę staną się z dniem przekształcenia prawami i obowiązkami Spółki.

Po przekształceniu Spółka w niezmienionym zakresie kontynuować będzie działalność gospodarczą Wnioskodawcy, nie ulegnie zmianie sposób wykorzystania WNIP przekazanych Wnioskodawcy na podstawie Umowy. Spółka płacić będzie wyłącznie opłaty z tytułu korzystania z WNiP dotyczące okresów następujących po przekształceniu działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej WNiP w trakcie obowiązywania Umowy oraz część odsetkowa opłat z tytułu korzystania z WNiP uiszczanych w trakcie obowiązywania Umowy będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 3 w części dotyczącej praw ochronnych na znaki towarowe udzielone przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej oraz prawa z rejestracji znaków towarowych Unii Europejskiej (tzw. unijnych znaków towarowych) zarejestrowanych w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej)

Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej WNiP w trakcie obowiązywania Umowy oraz część odsetkowa opłat z tytułu korzystania z WNiP uiszczanych w trakcie obowiązywania Umowy będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm., dalej: „Ustawa PIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle art. 22 ust. 8 Ustawy PIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.

Jak zostało to wskazane w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy w odpowiedzi na pytania nr 1 i 2, przedmiot Umowy będzie obejmował podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne (tj. WNiP), o których mowa w art. 22b Ustawy PIT, co oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie będzie można zaliczyć uiszczanych na podstawie Umowy opłat, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej WNiP (stosownie do treści art. 23f Ustawy PIT). A contrario uiszczana na podstawie Umowy opłata w pozostałej części, to jest w części niestanowiącej spłaty wartości początkowej WNiP, będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy.

Wobec tego, część odsetkową opłat uiszczanych na podstawie Umowy (jako niestanowiącą spłaty wartości początkowej WNiP i nieuwzględnioną w wartości początkowej WNiP) Wnioskodawca powinien móc zaliczać do kosztów podatkowych.

Podobnie, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej WNiP na podstawie art. 22 ust. 8 Ustawy PIT w związku z art. 22b ust. 2 pkt 3 Ustawy PIT będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej WNiP w trakcie obowiązywania Umowy oraz część odsetkowa opłat z tytułu korzystania z WNiP uiszczanych w trakcie obowiązywania Umowy będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

Jako wskazówkę w zakresie sposobu stosowania przepisów podatkowych potwierdzającą powyżej zaprezentowane stanowisko Wnioskodawcy można wskazać interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 lutego 2017 r., Znak: 3063-ILPB1- 3.4511.257.2016.1.MC, w której uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy: wnioskodawca powinien mieć możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu, proporcjonalnie do jego udziału w zyskach Spółki, części odsetkowej opłat uiszczanych na podstawie Umowy, jako niestanowiącą spłaty wartości początkowej ŚT/WNiP i nieuwzględnioną w wartości początkowej ŚT/WNiP oraz z 17 sierpnia 2016 r., Znak: ILPB3/4510-1-288/16-5/KS, w której Organ w całości podzielił stanowisko wnioskodawcy, że odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej ŚT lub WNiP w trakcie obowiązywania umowy oraz część odsetkowa opłat z tytułu korzystania z ŚT lub WNiP uiszczanych w trakcie obowiązywania umowy będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, przytoczone interpretacje indywidualne wydane zarówno na gruncie Ustawy PIT, jak Ustawy CIT są relewantne, gdyż w przedmiotowej kwestii regulacje Ustawy PIT i Ustawy CIT są, w ocenie Wnioskodawcy, tożsame.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.