Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.428.2025.3.DG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Dokonując sprzedaży udziałów w opisanych działkach
Wnioskodawca będzie korzystać z przysługującego prawa do
rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art.
15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego
statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku
VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie
sprzedaży nieruchomości, a dostawę; cech czynności
podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
1 ww. ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży udziałów w działkach.
    Uzupełniła go Pani pismem z 22 sierpnia 2025 r. (wpływ 26 sierpnia 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni wraz z matką, jest współwłaścicielką nieruchomości gruntowych
    położonych w (...), gmina (...), powiat (...), objętych księgą wieczystą (...).
    Współwłaścicielki są zgodne co do sposobu dysponowania nieruchomością wspólną.
    Wobec braku możliwości prowadzenia gospodarstwa rolnego przeznaczyły grunty do
    sprzedaży. Nieruchomości te to pozostałość po rodzinnym gospodarstwie rolnym
    prowadzonym przez dziadków Wnioskodawczyni, A.B i B.B. 13 grudnia 1990 r. A.B i B.B.
    umową przekazania gospodarstwa rolnego przenieśli nieodpłatnie na rzecz swojego
    następcy C.B własność całego posiadanego gospodarstwa rolnego, postanawiając „iż
    przedmiot umowy stanowić będzie majątek dorobkowy C.B z żoną D.B.". Wyrokiem sądu z
    23 września 2002 r. zniesiona została wspólność majątkowa małżeńska C.B, a 1 sierpnia
    2003 r. sąd rozwiązał ich małżeństwo. Ze względu na zły stan zdrowia C.B.
    współwłaściciele podjęli decyzję o zbyciu części gospodarstwa dla pozyskania środków
    niezbędnych na leczenie.
    Decyzją o warunkach zabudowy Wójta Gminy 30 grudnia 2016 r. dla działki wchodzącej w
    skład gospodarstwa rolnego numer 1 o powierzchni 0,9660 ha ustalono warunki
    zabudowy dla inwestycji polegającej na „Budowie budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną oraz drogą wewnętrzną". 5 kwietnia
    2017 r. działka 1 uległa podziałowi na działki gruntu o numerach 2, 3, 4 i 5. 19 kwietnia
    2017 r. umową darowizny współwłaściciele C.D i D.B przekazali działkę numer 4
    Wnioskodawczyni. Na działce tej Wnioskodawczyni rozpoczęła budowę domu
    mieszkalnego jednorodzinnego.
    C.B. zmarł 15 czerwca 2018 r., a całość spadku nabyła Wnioskodawczyni, co potwierdzono
    postanowieniem Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku z 22 sierpnia 2019 r., stając się tym
    samym współwłaścicielką w częściach po 1/2 wraz z matką D.B gruntów rolnych o
    powierzchni 2,2620 ha, składających się z działek gruntu o numerach 6, 7, 8, 9 (droga), 10 i
    11.
    Grunty te są wyłącznie nieodpłatnie koszone przez okolicznych rolników. Wobec braku
    możliwości sprzedaży całości nieruchomości oraz w celu uzyskania potwierdzenia
    potencjalnego przeznaczenia gruntów na cele budowlane, Wnioskodawczyni wystąpiła 14
    marca 2022 r. z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla działki 7, uzyskując 17
    maja 2023 r. decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla
    inwestycji pn. „Budowa pięciu domów jednorodzinnych na działce 7 obręb (...)". Decyzją z
    14 czerwca 2024 r. współwłaścicielki uzyskały decyzję Wójta Gminy zatwierdzającą projekt
    podziału działki 7 na 5 działek budowlanych o numerach 12, 13, 14, 15 i 16 oraz działki 17
    stanowiącej drogę dojazdową do nowo utworzonych ww. działek.
    Działki od ich nabycia w drodze dziedziczenia nie były gospodarczo wykorzystywane -
    przede wszystkim nie były objęte jakąkolwiek produkcją rolną, nie są i nie były

    przedmiotem umowy dzierżawy, ani innej tego typu umowy, prowadzone były wyłącznie
    podstawowe prace agrotechniczne mające zapobiegać dalszemu zakrzewianiu terenu.
    Wnioskodawczyni jest czynna zawodowo pracując w pełnym wymiarze czasu pracy, nie
    prowadzi żadnej działalności gospodarczej, w tym działalności rolniczej, nie jest i nigdy nie
    była czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W celu poprawy warunków
    mieszkaniowych Wnioskodawczyni podjęła budowę domu mieszkalnego na działce 4.
    Przewidywany koszt inwestycji, z uwagi na brak jakiegokolwiek uzbrojenia technicznego
    działki, przekraczał możliwości finansowe Wnioskodawczyni. Dla pozyskania środków
    finansowych na dokończenie budowy Wnioskodawczyni podjęła decyzję o podziale działki
    7 i sprzedaży działek (udziałów) uzyskanych w drodze dziedziczenia. Podobną decyzję,
    wobec osiągnięcia wieku emerytalnego i uzyskaniu w czerwcu 2025 r. decyzji o zaliczeniu
    do II niepełnosprawności, podjęła współwłaścicielka.
    Podział działki 7 ograniczył się do czynności prawno-geodezyjnych. Na gruncie nie
    przeprowadzono żadnych prac budowlanych, drogowych lub melioracyjnych mających na
    celu podniesienie wartości gruntu. Działki nie zostały ogrodzone.
    Podobnie podziałowi w trybie rolnym poddano działkę numer 6, tworząc z niej działki o
    numerach 18, 19, 20 i 21. Dla działki 20 decyzją z 8 lipca 2024 r. Wójt Gminy ustalił warunki
    zabudowy i zagospodarowania terenu dla „Budowy trzech domów jednorodzinnych na
    działce 20, obręb (...)". W listopadzie 2024 r działka 20 została podzielona na trzy działki o
    numerach 22, 23 i 24. Aktualnie trwają również prace nad podziałem działek o numerach
    18 i 21. Tym samym zostanie wydzielonych i przygotowanych do sprzedaży 15 działek - 13
    działek budowlanych i 2 działki drogowe, stanowiące zabezpieczenie dojazdu do
    wydzielonych działek.
    Poza działką otrzymaną w darowiźnie w 2017 r. i działkami nabytymi w drodze
    dziedziczenia w 2018 r. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości. Dotychczas
    Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży jedynie działki (udziału w działce) numer 10, dla
    której Wójt Gminy 17 sierpnia 2022 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania
    terenu dla inwestycji pn. „Budowa dwóch domów jednorodzinnych”. Sprzedaż miała
    miejsce 4 listopada 2022 r. w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży nieruchomości
    rolnej z 3 października 2022 r, po otrzymaniu oświadczenia KOWR, iż nie skorzysta z
    prawa pierwokupu nieruchomości rolnej. Sprzedaż nie została opodatkowana podatkiem
    od towarów i usług.
    Wnioskodawczyni, poza uzyskaniem warunków zabudowy oraz wyłącznie geodezyjnym
    podziałem nie planuje i nie będzie wykonywała żadnych dalszych czynności związanych z
    przygotowanie działek do budowy. Nie będzie prowadziła prac mających na celu
    uzbrojenie techniczne działek, ani nie będzie występowała o wydanie pozwolenia na
    budowę.
    Wnioskodawczyni zamierza sprzedawać działki samodzielnie poprzez informacje
    umieszczone bezpośrednio na gruncie oraz ogłoszenia publikowane na internetowych
    stronach dotyczących ofert sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż może dotyczyć
    jednocześnie kilku działek lub osobno pojedynczych działek. Powinna być ograniczona do
    jednego aktu notarialnego przenoszącego własność bez umów przedwstępnych, ale
    Wnioskodawczyni dopuszcza możliwość zawarcia takich umów, jeśli będą one warunkiem
    otrzymania kredytu przez kupującego. Umowa przedwstępna ograniczy się wyłącznie do
    wskazania wielkości zadatku oraz określenia terminu do zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Wnioskodawczyni nie będzie udzielała pełnomocnictw do uzyskania przez nabywcę zgód,
    pozwoleń opinii, decyzji itp. Po ewentualnym zawarciu umowy przedwstępnej strona
    kupująca nie będzie upoważniona do dokonywania na działkach inwestycji
    infrastrukturalnych podnoszących ich wartość, ani nie będzie zobowiązana do ponoszenia
    jakichkolwiek nakładów finansowych do dnia zawarcia umowy finalnej.
    Aktualnie nie są prowadzone prace nad stworzeniem miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego zatem w momencie planowanej sprzedaży działek

    nieruchomości nie będą objęte palem. Wnioskodawczymi ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Udział w działkach gruntu o numerach 6, 7, 8, 9, 10 i 11 nabyty przez Wnioskodawczynię w
    drodze spadku po zmarłym ojcu, wchodzi w skład gospodarstwa rolnego nabytego przez
    rodziców Wnioskodawczyni Umową nieodpłatnego przekazania gospodarstwa rolnego od
    dziadków Wnioskodawczyni.
    Decyzje o warunkach zabudowy dla działki nr 20 zostały wydane z inicjatywy
    współwłaścicieli przedmiotowej działki tj. Wnioskodawczyni i jej matki. Wyłącznym celem,
    dla którego wystąpiono o wydanie warunków zabudowy było uzyskanie, wobec braku
    miejscowego planu zagospodarowania terenu, informacji o możliwym sposobie
    wykorzystania działki. Wnioskodawczyni poza uzyskaniem decyzji nie inicjowała
    jakichkolwiek dalszych działań inwestycyjnych, w tym w szczególności nie podejmowała
    żadnych działań w celu uzyskania pozwolenia na budowę.
    Nie wszystkie pozostałe działki, których sprzedaż jest przedmiotem zapytania uzyskały
    decyzje o warunkach zabudowy. Dotychczas decyzję o warunkach zabudowy uzyskano dla
    działek 7 o pow. 0,74 ha, która została podzielona na działki 12, 13, 14, 15, 16 i działkę
    drogową o numerze 17 oraz dla działki 20, która została podzielona na 3 działki o pow.
    około 0,1 ha o numerach 22, 23 i 24. Decyzje zostały wydane z inicjatywy współwłaścicieli,
    tj. Wnioskodawczyni i jej matki.
    Wszystkie podziały poszczególnych działek zostały wykonane na wnioski składane przez
    współwłaścicieli, tj. Wnioskodawczynię i Jej matkę. Działania te zostały wymuszone
    brakiem zainteresowania zakupem całych działek ze względu na ich znaczną
    powierzchnię. Działki o powierzchni 0,7 ha i 1,0 ha nie znalazły nabywcy, a wszyscy
    potencjalnie zainteresowani ofertą rezygnowali z zakupu oświadczając, że poszukują
                      2działki o powierzchni około 1000 m. W tym stanie rzeczy wyłącznie podział działek dawał
    szanse na ich sprzedaż. Ze względu na zabezpieczenie osobistych potrzeb
    współwłaścicielek sprzedaż gruntów w celu pozyskania kapitału stała się pilna. Mama
    Wnioskodawczyni, pomimo uzyskania w 2023 r. prawa do emerytury, do marca 2025 r.
    pozostawała aktywna zawodowo pracując w Sądzie Rejonowym w (...). Pogarszający się
    stan zdrowia spowodował, że w czerwcu 2025 r. uzyskała decyzję o zaliczeniu do drugiej
    grupy niepełnosprawności. Już w 2003 r. przeszła poważną operację kręgosłupa
    lędźwiowego, a aktualnie oczekuje na operację kręgosłupa szyjnego. Sprzedaż gruntów
    ma zabezpieczyć środki na rehabilitację oraz na przystosowanie mieszkania do potrzeb
    osoby niepełnosprawnej. Stan jej zdrowia wyklucza jakąkolwiek aktywność zawodową
    bądź gospodarczą.
    Wnioskodawczyni pozostaje nadal czynna zawodowo, pracując w pełnym wymiarze czasu
    pracy w Sądzie Okręgowym w (...). Od 18 lat, ma na wyłącznym utrzymaniu syna (który nie
    uzyskał renty rodzinnej po ojcu z uwagi na brak minimalnego, wymaganego ustawą stażu
    pracy). Zły stan zdrowia Wnioskodawczyni i jej syna wywołany genetycznie dotyczą w
    szczególności różnych schorzeń kręgosłupa kwalifikując je do leczenia operacyjnego.
    Wnioskodawczyni oprócz kwalifikacji do operacji kręgosłupa szyjnego cierpi na naczyniaka
    w kręgosłupie, torbiel w mózgu na szyszynce, torbiel w węzłach chłonnych szyjnych
    /przyusznych oraz przepuklinę rozworu przełykowego, a u syna stwierdzono jałową
    martwicę guzowatości piszczeli i osteoporozę. Koszt bieżącego leczenia i rehabilitacji
    wymaga środków nieporównywalnie większych aniżeli możliwe do odłożenia z jednej
    pensji uzyskanej w budżetówce.
    W celu poprawy warunków mieszkaniowych Wnioskodawczyni podjęła budowę domu na
    działce 4, którą otrzymała w darowiźnie od rodziców. Niestety ukończenie inwestycji
    pomimo stale rosnącego zadłużenia kredytowego pozostaje nieosiągalne. Brak

    jakiegokolwiek uzbrojenia technicznego działki oraz wzrost cen materiałów i usług
    budowlanych powoduje konieczność spieniężenia majątku uzyskanego w drodze
    dziedziczenia.
    Szeroko przedstawiona sytuacja materialna i zdrowotna oraz chęć zabezpieczenia
    środków na dalszą edukację syna, który za dwa lata kończy szkołę średnią, wymuszają
    podjęcie działań mających na celu zbycie gruntów, stanowiących jedyny możliwy do
    spieniężenia majątek Wnioskodawczyni. Nie bez znaczenia jest również fakt braku
    możliwości samodzielnego użytkowania gruntów tak z uwagi na zaangażowanie
    zawodowe, jak i na ogólny stan zdrowia.
    Podkreślenia wymaga, że ze strony Wnioskodawczyni przygotowanie działek do sprzedaży
    ograniczyło się wyłącznie do podziału na mniejsze odpowiadające potrzebom rynkowym i
    uzyskaniu potwierdzenia możliwości ich zabudowy poprzez uzyskanie warunków
    zabudowy. Na gruncie przeprowadzono wyłącznie czynności prawno-geodezyjne nie
    podejmując żadnych działań marketingowych, budowlanych, drogowych czy
    melioracyjnych mających na celu podniesienie wartości wydzielonych działek. Wniosek o
    podział i wniosek o warunki zabudowy składane były zawsze przez współwłaścicielki, ale
    była to jedyna ich aktywność w stosunku do zbywanych nieruchomości.

## Pytanie

W związku z przedstawionym stanem faktycznym i planowaną sprzedażą 15 działek, w tym
    13 budowlanych i 2 drogowych powstałych po podziale działek nr 7, i 6, Wnioskodawczyni
    zwraca się z niniejszym wnioskiem celem ustalenia czy sprzedaż wydzielonych działek
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni transakcja sprzedaży działek uzyskanych w drodze
    dziedziczenia oraz utworzonych na skutek podziału działki numer 7 w warunkach
    opisywanych we wniosku, pomimo iż stanowią one działki budowlane, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, albowiem Wnioskodawczyni nie
    jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Uwzględniając
    uwarunkowania jakie mają towarzyszyć transakcji sprzedaży działek, Wnioskodawczyni nie
    będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT.
    Za takim stanowiskiem przemawiają następujące argumenty:
    1) zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
      (Dz. U. z 2025 r. poz. 775) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu ww. podatkiem
      podlegają: odpłatna dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju,
      eksport towarów, import towarów na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowe
      nabycie towarów za wynagrodzeniem na terenie kraju, wewnątrzwspólnotowa
      dostawa towarów;
    2) art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
      pkt 1 ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
      właściciel (...);
    3) czynności są opodatkowane podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy
      wykonywane są przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającego w
      takim charakterze w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy - podatnikiem są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej
    w rozumieniu ustawy.
    Zasady wykładni gramatycznej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej zawartej
    w art. 15 ust. 2 ustawy prowadzą do wniosku, że działalnością gospodarczą może być
    nawet pojedyncza czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar wykonywania w sposób
    częstotliwy (czyli stały i powtarzalny), przy czym czynność ta winna być wykonywana przez
    producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub
    wykonującego wolny zawód, czyli podmiot występujący w odniesieniu do takiej czynności
    w charakterze podatnika.
    Sprzedaż działek przez Wnioskodawczynię nie może zostać zakwalifikowana jako
    dokonana w ramach działalności gospodarczej, albowiem Wnioskodawczyni nie ma
    zamiaru dokonywania tych czynności (sprzedaży) w sposób ciągły i zarobkowy, a jedynie w
    celu wyprzedaży części posiadanego majątku prywatnego pozyskanego w drodze
    dziedziczenia dla pozyskania środków na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych
    oraz potrzeb swojej rodziny.
    Dominującym w literaturze i orzecznictwie pozostaje pogląd, że o tym czy dokonanie
    podziału gruntu na kilka działek i ich sukcesywna sprzedaż będzie opodatkowana
    podatkiem VAT, tj. czy dana osoba będzie występować w roli podatnika VAT decydować
    będą przede wszystkim zamiary podatnika co do nieruchomości w momencie jej nabycia.
    Opodatkowaniu podatkiem VAT powinna podlegać sprzedaż jeżeli nieruchomość została
    nabyta w celach inwestycyjnych - tj. w celu dokonania podziału i odsprzedaży
    wydzielonych działek z zyskiem lub w celu wykorzystania w inny zarobkowy sposób
    (Dyrektor Izby Skarbowej w (...), 23 lipca 2008 r. IBPP1/443-758/08/LSz). Jeżeli natomiast
    podatnik posiadał i użytkował nieruchomość przez dłuższy czas to nie można mówić, że
    dana osoba działa jako handlowiec będący podatnikiem VAT, jedynie dokonywała
    sprzedaży swojego majątku prywatnego, wykonując tym samym swoje prawo własności
    (Dyrektor Izby Skarbowej w (...)10 lipca 2008 r. IBPP1/443-567/08/LSZ), Dyrektor Izby
    Skarbowej w (...) 7 lipca 2008 r. IPPP1/443-83/07-9/SM; Dyrektor Izby Skarbowej w (...) 9
    czerwca 2008 r. ILPP1/443-295/08-2/AK.
    Tym bardziej nie można mówić o nabyciu w celu podziału i odsprzedaży gdy nabycie jest
    wynikiem dziedziczenia, a przedmiot dziedziczony ma wyłącznie walor majątkowy, gdyż
    nie służy prowadzeniu działalności gospodarczej przez spadkobiercę. Przekształcenie
    odziedziczonych praw majątkowych w środki pieniężne wymusza wykonanie
    podstawowych czynności i podjęcie kroków mających na celu ustalenie wartości i
    uzyskanie optymalnej ceny. Jedynie takie działania zostały w przedmiotowej sprawie
    podejmowane. Wystąpienie o warunki zabudowy dla działek położonych w terenie, dla
    którego brak szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jedyną formą
    potwierdzenia wartości gruntów, a podział na mniejsze działki przy braku zainteresowania
    kupnem większego obszaru jest działaniem wymuszonym, niezbędnym etapem
    doprowadzenia do sprzedaży.
    Dodatkowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2009 r.
    wskazano kryteria pomocne dla oceny, czy sprzedaż przez osobę fizyczną działek
    budowlanych jest opodatkowaną działalnością gospodarczą (por. też wyroki NSA z 24
    kwietnia 2007 r. sygn. akt I FSK 603/06; z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07; z 28
    marca 2008 r., sygn. akt I FSK 475/07; z 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I FSK 1329/07). W
    ocenie NSA sprzedaż działek budowlanych przez osobę fizyczną aby mogła zostać
    opodatkowana podatkiem VAT winna mieć charakter zawodowy (profesjonalny), a zatem

    stały (zakładający powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji) tj. zorganizowany, a
    nabycie gruntów musi nastąpić w celach wykonywania tej działalności (czyli w celach
    handlowych), a nie w jakichkolwiek innych. W omawianym orzeczeniu NSA wskazał także,
    że nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej sprzedaż jednej lub kilku działek
    dokonana w celach spożytkowania pozyskanych środków na zaspokojenie celów
    osobistych sprzedawcy i jego rodziny, gdyż w takim wypadku brak jest podstaw do
    twierdzenia, że sprzedaż taka przybiera charakter zawodowy.
    Podobna ocena została wyrażona także w orzeczeniu z 15 września 2011 r. TSUE w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z którego wynika m.in., że czynności związane
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie
    mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej
    nie oznacza automatycznie uznania, iż jest realizowana w ramach działalności
    gospodarczej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit 2 Dyrektywy. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego typu aktywność „handlową" wskazywać musi ciąg
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Tym samym w ocenie Wnioskodawczyni planowana sprzedaż będzie wyłącznie czynnością
    okazjonalną stanowiącą rozporządzenie majątkiem prywatnym, a nie prowadzeniem
    działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcia należy wskazać, iż
    wobec braku po stronie Wnioskodawczyni zamiaru sprzedaży działek już w dacie ich
    nabycia, które nastąpiło do majątku prywatnego w drodze dziedziczenia, nie zachodzi
    podejrzenie zamiaru prowadzenia działalności handlowej. W chwili pierwotnego nabycia
    udziału w nieruchomości nie było możliwości przewidzenia jakie będzie przeznaczenie
    gruntu. W dacie nabycia gruntów stanowiły one łąki i pastwiska stałe i taki charakter
    upraw utrzymany jest do dnia dzisiejszego. Wnioskodawca na etapie składania wniosku o
    wydanie warunków zabudowy uzyskał wyłącznie oświadczenie wydane przez (...) S.A. o
    możliwości przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Nie wykonano jednak żadnych
    instalacji celem podłączenia działki. Nie zostały również zabezpieczone dostawa wody i
    odbiór ścieków. Inwestor winien podjąć decyzję w tej sprawie indywidualnie. Możliwość
    podłączenia do systemów wodociągowych i kanalizacyjnych lub o ewentualnej budowie
    studni oraz szczelnych zbiorników na ścieki (szamb) lub oczyszczalni pozostaje w gestii
    inwestora. Wnioskodawczyni nie planuje jakichkolwiek dalszych działań, a zwłaszcza nie
    będzie realizować jakichkolwiek prac budowlanych, w tym ogrodzeń czy robót drogowych.
    Wnioskodawczyni zamierza przeznaczyć w całości uzyskane ze sprzedaży środki na
    zabezpieczenie własnych potrzeb mieszkaniowych oraz innych potrzeb najbliższej rodziny.
    Całość przedstawionych okoliczności nie daje podstaw aby uznać Wnioskodawczynię za
    podatnika VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości (gruntów, ale i
    udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana

    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w opisanych działkach,
    istotne jest, czy w celu dokonania tej sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9

    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną czynną zawodowo, pracującą w pełnym
    wymiarze czasu pracy. Nie prowadzi Pani żadnej działalności gospodarczej, w tym
    rolniczej, ani nie jest i nigdy nie była czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W 2017 r. nabyła Pani na podstawie umowy darowizny działkę nr 4, na której rozpoczęła
    budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego. Następnie w 2019 r., w drodze
    dziedziczenia, nabyła Pani w częściach po 1/2 wraz z matką grunty rolne o powierzchni
    2,2620 ha, składające się z działek o numerach 6, 7, 8, 9 (droga), 10 i 11.
    Wystąpiła Pani wraz ze współwłaścicielką z wnioskami o podział i o warunki zabudowy dla
    działki nr 20 (powstałej, obok działek nr 18, 19 i 21 w wyniku podziału działki nr 6) oraz
    działki nr 7. Na podstawie uzyskanych decyzji działka nr 7 została podzielona na działki 12,
    13, 14, 15, 16 i działkę o numerze 17 stanowiącą drogę dojazdową di do ww. nowo
    utworzonych działek, natomiast działka nr 20 została podzielona na 3 działki o numerach
    22, 23 i 24. Poza uzyskaniem decyzji nie inicjowała Pani jakichkolwiek dalszych działań
    inwestycyjnych, w tym w szczególności nie podejmowała żadnych działań w celu uzyskania
    pozwolenia na budowę. Podziały działek zostały wymuszone brakiem zainteresowania
    zakupem całych działek ze względu na ich znaczną powierzchnię, związku z czym
    wyłącznie podział działek dawał szanse na ich sprzedaż.
    Działki będące przedmiotem sprzedaży, od ich nabycia, nie były wykorzystywane
    gospodarczo, ani nie były objęte jakąkolwiek produkcja rolną. Na ww. działkach
    prowadzone były wyłącznie podstawowe prace agrotechniczne mające zapobiegać
    dalszemu zakrzewieniu terenu. Na gruncie nie przeprowadzano żadnych prac
    budowlanych, drogowych czy melioracyjnych mających na celu podniesienie wartości
    gruntu. Działki nie zostały ogrodzone. Ponadto działki nie są i nigdy nie były przedmiotem
    dzierżawy ani innej tego typu umowy.
    W omawianej sprawie istotnym jest to, że poza uzyskaniem warunków zabudowy dla
    działki nr 20 oraz nr 7 oraz wyłącznie ich geodezyjnym podziałem nie wykonywała Pani
    żadnych innych czynności związanych z przygotowaniem działek do budowy. Nie będzie
    Pani prowadziła prac mających na celu uzbrojenie techniczne gruntów, ani nie będzie Pani
    występowała o wydanie pozwolenia na budowę. W związku z planowaną sprzedażą

    udziałów w przedmiotowych działkach nie podejmowała Pani żadnych działań
    marketingowych. Zamierza Pani sprzedać udziały w działkach samodzielnie poprzez
    umieszczenie informacji o sprzedaży bezpośrednio na gruncie oraz opublikowanie
    ogłoszenia na stronach internetowych. Nie będzie Pani również udzielała pełnomocnictw
    do uzyskania przez nabywcę zgód, pozwoleń, opinii czy decyzji.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy transakcja sprzedaży udziałów w przedmiotowych
    działkach będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży udziałów w
    opisanych działkach w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za
    podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z przedstawionego opisu sprawy nie
    wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które
    wskazywałyby na aktywność w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Podejmowane przez Panią działania nie świadczą o zamiarze wykonywania działalności
    gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nabyła Pani swoje
    udziały w działkach w drodze spadku, zatem nabycie to nie nastąpiło w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i nie nastąpiło z zamiarem wykorzystywania
    nieruchomości w związku z działalnością gospodarczą.
    Nieruchomość nie była nigdy w żadnym stopniu wykorzystywana w prowadzonej
    działalności gospodarczej, nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych
    umów o podobnym charakterze. Na gruncie przeprowadzono wyłącznie czynności prawno-
    geodezyjne (podział działek i uzyskanie warunków zabudowy) nie podejmując żadnych
    działań marketingowych, budowlanych, drogowych czy melioracyjnych mających na celu
    podniesienie wartości wydzielonych działek. Zamierza Pani sprzedawać je samodzielnie,
    poprzez informacje umieszczone bezpośrednio na gruncie oraz ogłoszenia publikowane w
    Internecie.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    udziałów w opisanych działkach nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż tych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców.
    Dokonując sprzedaży udziałów w działkach, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt.
    ustawy, w zakresie sprzedaży działek, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. . Całokształt okoliczności
    przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani aktywność mieści się w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem
    TSUE w sprawach C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziałów w opisanych działkach będzie Pani korzystać z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę -
    cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww.
    ustawy.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pani,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaścicielki działek.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.