Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.572.2019.3.AMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-30
Teza: Opodatkowanie stawką 23% VAT egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 grudnia 2019 r. (data wpływu 24 grudnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z 20 lutego 2020 r. (data wpływu 26 lutego 2020 r.) oraz pismem z 10 marca 2020 r. (data wpływu 11 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania stawką 23% VAT egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania stawką 23% VAT egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z 20 lutego 2020 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 10 lutego 2020 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.572.2019.1.AMS oraz pismem z 10 marca 2020 r. będącym odpowiedzią na kolejne wezwanie Organu z 2 marca 2020 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.572.2.AMS.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe, ostatecznie sformułowane w piśmie z 20 lutego 2020 r.:

Sprawa dotyczy egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji, w postaci działki o pow. 0,3380 ha, która położona jest, w śródmiejskiej strefie miasta. Nieruchomość należy do Spółki z o. o. w likwidacji.

Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta, znajduje się ona na terenie strefy produkcyjno-technicznej (zgodnie z ewidencją gruntów na zurbanizowanych terenach niezabudowanych lub w trakcie zabudowy - symbol Bp), w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej w większości z okresu przedwojennego oraz zabudowy produkcyjno-technicznej.

Działka posiada kształt litery L. Teren nieruchomości od około 3 lat jest opuszczony i niezabezpieczony przed osobami postronnymi. Nieruchomość nie posiada bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, dojazd odbywa się działką oznaczonej jako droga miejska.

Decyzją z dnia 23 września 2014 r., , zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, uzyskano pozwolenie na budowę zjazdu z drogi gminnej oznaczonej jako działka nr \`(...)\` do działek.

Przedmiotowa nieruchomość objęta jest ustaleniami decyzji Burmistrza Miasta o warunkach zabudowy:

*   z dnia 18 listopada 2010 r. wydanej dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego branży spożywczo-przemysłowej, przeniesionej decyzją na rzecz innego inwestora,
*   z dnia 15 września 2011 r. wydanej dla inwestycji polegającej na budowie 2 pawilonów usługowych.

Według pozwolenia na budowę budynek handlowo-usługowy (obecnie w stanie surowym otwartym zadaszonym) ma mieć pow. użytkową 1.182,71 m2 (pow. zab. 1.234,7 m2), składać się z sali sprzedaży, magazynu, części socjalnej; wolnostojący, 1 - kondygnacyjny, niepodpiwniczony, wykonany w technologii mieszanej. Budowa rozpoczęta w 2014 roku, przerwana około roku 2016. Stan zaawansowania robót budowlanych określono na 39,7%, stan techniczny dobry. Nieruchomość nie jest wykorzystywana przez dłużnika (właściciela).

Dłużnik włada przedmiotową nieruchomością na podstawie warunkowej umowy sprzedaży z dnia 9 października 2014 r. - i umowy przeniesienia własności z dnia 4 grudnia 2014 r. -, akt notarialny przed notariuszem. Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Poprzedni właściciel nieruchomości uzyskał decyzję Burmistrza Miasta o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności.

Dłużnik w likwidacji prowadzi działalność gospodarczą od dnia 7 marca 2011 r., zarejestrowaną w KRS oraz jako czynny podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT z przeważającą działalnością gospodarczą wg PKD 68.10.Z - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Dłużnik jest nadal aktywny gospodarczo.

W odpowiedzi na wezwanie z 2 marca 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  dłużnik włada przedmiotową nieruchomością na podstawie warunkowej umowy sprzedaży z dnia 9 października 2014 - i umowy przeniesienia własności z dnia 4 grudnia 2014 r. - akt notarialny przed notariuszem. Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Dłużnik, prowadzi działalność gospodarczą od dnia 7 marca 2011 r., oraz jako czynny podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust 1 i 2 ustawy VAT, z przeważającą działalnością gospodarczą wg PKD 68.10.Z - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Zgodnie z Wyrokiem ETS z dnia 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95, stwierdzono, że art. 167 i następne Dyrektywy 2006/112/WE należy interpretować w taki sposób, że podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego na towary i usługi nabyte w związku z pracami inwestycyjnymi wykonanymi z przeznaczeniem ich na planowaną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.
2.  inwestycja nie została ukończona. Stan zaawansowania robót budowlanych to ok 39,7%. Nieruchomość od ponad 3 lat jest niewykorzystywana, w tym ulepszana.
3.  inwestycja dłużnika, jako czynnego podatnika podatku VAT nie została zakończona, nie nastąpiło jej pierwsze zasiedlenie i tym samym domniemywam, iż nie była wykorzystywana w żaden sposób.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w piśmie z 20 lutego 2020 r.:

Czy egzekucyjna sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji, w postaci działki o pow. 0,3380 ha będzie opodatkowana stawką 23% podatku od towarów i usług na podstawie Ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy, ostatecznie sformułowane w piśmie z 20 lutego 2020 r.:

Egzekucyjna sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji, w postaci działki o pow. 0,3380 ha będzie opodatkowana stawką 23% podatku od towarów i usług na podstawie Ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314, 1356, 1499 i 1629) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Stosownie natomiast do art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. 1186 ze zm.) budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca – komornik sądowy prowadzi postępowanie egzekucyjne nieruchomości gruntowej w postaci działki wraz z budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji należącej do dłużnika Sp. z o.o. w likwidacji.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy egzekucyjna sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji, w postaci działki będzie opodatkowana stawką 23% podatku od towarów i usług.

W analizowanej sprawie dłużnik - Sp. z o.o. w likwidacji jest właścicielem opisanej we wniosku działki wraz z budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji (w stanie surowym otwartym zadaszonym). Przedmiotowa działka została nabyta przez spółkę w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym planowana sprzedaż działki wraz z budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi postępowanie egzekucyjne sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji (stan otwarty surowy zadaszony) – zabudowanej działki należącej do dłużnika - Sp. z o.o. w likwidacji. Wznoszenie budynku handlowo-usługowego rozpoczęto w 2014 roku i przerwano w 2016 roku. Budynek handlowo-usługowy jest od ponad trzech lat niewykorzystywany, w tym ulepszany. Inwestycja dłużnika, jako czynnego podatnika podatku VAT, nie została zakończona – jak podaje Wnioskodawca budynek jest w stanie surowym zadaszonym, stopień zaawansowania robót budowlanych to ok. 39,7%. Wskazuje to zatem, że nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie przedmiotowego budynku, nie był on zdaniem Wnioskodawcy wykorzystywana w żaden sposób. Działka została nabyta przez spółkę w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wskazano powyżej planowana sprzedaż działki wraz z budynkiem handlowo-usługowym w trakcie realizacji będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Równocześnie zaznaczyć należy, że opis zdarzenia przyszłego wskazuje, że z uwagi na stan zaawansowania robót budowlanych, tj. budynek handlowo-usługowy w stanie surowym otwartym zadaszonym, nie doszło do pierwszego zasiedlenia budynku stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy.

W związku z powyższym, dostawa – budynku handlowo-usługowego w stanie otwartym surowym zadaszonym – nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Dostawa nie będzie również objęta zwolnieniem stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Dłużnik jest czynnym podatnikiem podatku VAT, przeważającą działalnością dłużnika jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Nieruchomość mająca być przedmiotem zbycia, zabudowana budynkiem handlowo-usługowym w stanie surowym otwartym zadaszonym (stania zaawansowania robót budowlanych 39,7%), została przez dłużnika nabyta w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Budowa rozpoczęła się w roku 2014 i została przerwana w roku 2016. Dłużnik włada przedmiotową nieruchomością na podstawie warunkowej umowy sprzedaży z dnia 9 października 2014 r. i umowy przeniesienia własności z 4 grudnia 2014r. Dłużnik jest nadal aktywny gospodarczo. Powyższe wskazuje zatem, że nakłady ponoszone przez dłużnika na zbywanej nieruchomości zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym w stanie surowym otwartym zadaszonym związane były z opodatkowaną działalnością gospodarczą dłużnika, co prowadzi do wniosku, Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z pracami inwestycyjnymi wykonanymi z przeznaczeniem ich na prowadzoną działalność gospodarczą. Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w kontekście przywołanych przepisów prawa oraz stanowiska Wnioskodawcy, wskazuje że nie są spełnione warunki niezbędne do zwolnienia dostawy opisanego we budynku handlowo-usługowego (w stanie surowym otwartym zadaszonym) z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. budynku handlowo-usługowego nie będzie korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10 a ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla tej wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak już wyjaśniono, dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj. towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania oraz brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów. Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Skoro zgodnie z podanymi we wniosku informacjami przedmiotowy budynek handlowo-usługowy nie został ukończony jest w stanie surowym otwartym zadaszonym i nie był wykorzystywany w żaden sposób, to sprzedaż tegoż budynku handlowo-usługowego nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.

W konsekwencji, zwolnieniem od podatku – w związku z art. 29a ust. 8 ustawy – nie będzie objęty również grunt tj. działka, na którym posadowiony jest opisany budynek handlowo-usługowy w realizacji (w stanie surowym otwartym zadaszonym).

Podsumowując, z uwagi na nieobjęcie dostawy budynku handlowo-usługowego (w stanie surowym otwartym zadaszonym) zwolnieniem od podatku w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a oraz pkt 2 ustawy, przedmiotowa egzekucyjna sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej tymże budynkiem handlowo-usługowym (działki zabudowanej) będzie opodatkowana stawką 23% podatku od towarów i usług.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Przedmiotową interpretację wydano przy uwzględnieniu wyjaśnień Wnioskodawcy oraz przy założeniu prze Dłużnikowi faktycznie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z inwestycją w postaci budynku handlowo-usługowego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.