Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.223.2017.2.ES
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-25
Teza: w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości rolnej
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunty rolne; spadek; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2017 r. (data wpływu 18 lipca 2017 r.) uzupełnione pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. (data nadania 17 sierpnia 2017 r., data wpływu 22 sierpnia 2017 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 10 sierpnia 2017 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.223.2017.1.ES (data nadania 11 sierpnia 2017 r., data odbioru 16 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości rolnej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości rolnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W czerwcu 2017 roku Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość rolną o powierzchni 2,30 ha składającą się z działki nr. 803 i 804, które stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Działka nr 803 jest zabudowana jednokondygnacyjnym, murowanym budynkiem mieszkalnym, murowaną stodołą i murowaną oborą. Sprzedana nieruchomość nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego.

Kupujący oświadczył, iż nabywana nieruchomość będzie wykorzystywana na cele rolnicze.

Przy sprzedaży okazano decyzję wydaną przez Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych, iż kupujący posiada kwalifikacje rolnicze i że będzie przez conajmniej 10 lat prowadzić gospodarstwo rolne.

Z wypisu z rejestru gruntów wydanego z upoważnienia starosty siedleckiego z dnia 13 lutego 2017 roku, wynika, że działki nr. 803 i 804 zajmują powierzchnię 2,30 ha, stanowią grunty orne.

Z zaświadczenia wydanego z upoważnienia wójta Gminy z dnia 13 lutego 2017 r. wynika, że gmina nie posiada opracowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą z dnia 15 kwietnia 2013 r., działki nr. 803 i 804 znajdują się na terenach rolnych. Działki 803 i 804 nie są objęte decyzją o warunkach zabudowy, która spowodowałaby zmianę zagospodarowania terenu.

Sprzedana nieruchomość wchodziła w skład majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową Wnioskodawczyni i jej zmarłego męża Krzysztofa C.

Na skutek dziedziczenia po mężu Krzysztofie C., zmarłym 06 listopada 2016 roku, stwierdzonego aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym 27 stycznia 2017 roku Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką przedmiotowej nieruchomości.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 sierpnia 2017 r. Nr 0014-KDIP3-1.4011.223.2017.1.ES Wnioskodawczyni doprecyzowała stan faktyczny i wskazała, że nieruchomość rolna została nabyta do majątku wspólnego małżonków w dniu 30 marca 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości rolnej, która w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy sprzedaż nieruchomości rolnej spełnia przesłanki do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne są od podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, które w wyniku sprzedaży nie utraciły charakteru rolnego.

Sprzedana nieruchomość wchodzi w skład gospodarstwa rolnego oraz grunty rolne spełniają warunki uznania go za gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym oraz spełnia warunki do uznania na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

W przepisach ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst. Jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1381 z późn.zm.) zostało wskazane, że gospodarstwem rolnym jest obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, co moim zdaniem pozwala uznać, iż sprzedana nieruchomość wchodzi w skład gospodarstwa rolnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomości upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, ich części lub udziału w nieruchomości do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że nieruchomość rolna została nabyta do majątku wspólnego małżonków w dniu 30 marca 2007 r. W dniu 6 listopada 2016 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. Na skutek dziedziczenia Wnioskodawczyni stała się wyłączną właścicielką przedmiotowej nieruchomości. W czerwcu 2017 roku Wnioskodawczyni sprzedała tę nieruchomość rolną. Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą tego czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości rolnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459 ze zm.) - prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Stosownie do art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego - spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Rozstrzygając kwestię momentu nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości rolnej, należy odwołać się również do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 682), która reguluje stosunki majątkowe między małżonkami. Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14 poz. 176 ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

Reasumując, za datę nabycia przez Wnioskodawczynię nieruchomości rolnej nabytej w drodze dziedziczenia po zmarłym małżonku należy uznać pierwotny moment nabycia ww. nieruchomości, tj. jak wskazała Wnioskodawczyni 30 marca 2007 r.

Zatem zbycie nieruchomości rolnej nie będzie dla Wnioskodawczyni stanowiło źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od daty, kiedy małżonkowie wspólnie nabyli tę nieruchomość do ich majątku wspólnego. W związku z tym ww. sprzedaż przez Wnioskodawczynię nie będzie rodziła obowiązku zapłaty podatku dochodowego. Inaczej mówiąc, przychód ze sprzedaży tej nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu, ponieważ sprzedaż została dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jego nabycie, a skoro nie powstanie źródło przychodu, to nie będzie podstaw do korzystania ze zwolnień podatkowych.

Dlatego też Organ uznał kwestię analizowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za bezprzedmiotową.

W związku z powyższym, pomimo, że Wnioskodawczyni wywiodła prawidłowy skutek prawny w postaci braku obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą nieruchomości rolnej, to ze względu na odmienną argumentację (Wnioskodawczyni wskazała, ze korzysta ze zwolnienia) od zawartej w niniejszej interpretacji, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.