Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.381.2025.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Uznanie transakcji za WNT, o którym mowa w art. 11 ust. 1
ustawy, wykazywania podatku VAT z tytułu tej transakcji w
pliku JPK_VAT oraz ustalenia momentu powstania obowiązku
podatkowego.
Słowa kluczowe: jednolity plik kontrolny (JPK)
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów -
przemieszczenie towarów własnych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 11-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 4-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 10 czerwca 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania opisanej transakcji za
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru na terytorium kraju, o którym mowa w art. 11 ust.
    1 ustawy, wykazywania podatku VAT z tytułu tej transakcji w pliku JPK_VAT oraz ustalenia
    momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towaru na terytorium kraju. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem
    z 15 lipca 2025 r. (wpływ 18 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Spółka Akcyjna (dalej jako również Spółka (...) S.A. lub Wnioskodawca) jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka (...) dokonuje
    wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i nie dokonuje
    sprzedaży niepodlegającej lub zwolnionej od podatku VAT.
    Spółka dokonuje nabycia (...) w celu dokonywania produkcji i dalszej sprzedaży (...) w
    dostawach krajowych i poza granicę kraju.
    Wnioskodawca nosi się z zamiarem nabywania w ramach swojego przedsiębiorstwa (...)
    złożonego w magazynie na terytorium Belgii lub Holandii.
    Cała transakcja obejmująca przedmiotowe (...) przebiegałaby następująco:
    Spółka (...) uczestniczy w transakcji jako ostatnie ogniwo w procesie zakupu surowca do
    produkcji. Podmiot francuski importuje (...) spoza UE. W jego imieniu odprawy dokonuje w
    Belgii albo w Holandii podmiot holenderski lub belgijski do tego uprawniony ((...)). (...)
    zostaje złożone w magazynie w Holandii/Belgii. Przedmiotowe (...) jest następnie
    sprzedawane przez podmiot francuski podmiotowi szwajcarskiemu (spoza UE). (...) nie
    zmienia swojego miejsca składowania. Szwajcarski podmiot sprzedaje (...) ostatecznie
    podmiotowi z Polski, firmie (...) S.A. Spółka (...) organizuje transport i wywozi (...) z
    magazynu z Holandii/Belgii do Polski. Wywóz następuje sukcesywnie, w miarę
    zapotrzebowania na produkcji. Wywozy nie są tożsame ani ilościowo ani wartościowo z
    wystawionymi fakturami, gdyż fakturowanie odbywa się z wyprzedzeniem.
    Kontrahent Spółki (...) S.A. - szwajcarska Spółka (...) nie jest zarejestrowana jako podatnik
    VAT na terytorium krajów członkowskich UE - dokonywałby sprzedaży (...),
    zaimportowanego do Europy i złożonego, według informacji kontrahenta, w magazynie
    prowadzonym w Holandii lub Belgii, zgodnie z art. 156 i zwolnionych od podatku VAT na

    podstawie art. 160 Dyrektywy UE VAT 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
    Wnioskodawca nabywałby przedmiotowe (...) - wraz z nabyciem potwierdzonym fakturą
    przechodziłaby na nabywcę prawo dysponowania towarem jak właściciel - w sposób
    zapewniający ciągłość swojej produkcji, a także stabilność cen zakontraktowanego
    produktu, który jest wrażliwy na zmiany klimatyczne i podlega wahaniom cenowym
    mającym istotny wpływa na planowanie produkcji i ceny sprzedaży (...).
    Po nabyciu większej ilości (...) złożonego w opisanych magazynach, Wnioskodawca
    pobierałby wymagane dla swojej produkcji na dany okres ilości (...), które byłoby
    dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej i transportowane dalej przez
    Spółkę (...) S.A. do Polski z terytorium Holandii lub Belgii. Pobieranie (...) nabytego i
    złożonego w magazynie dokonywane byłoby do wyczerpania ilości objętej nabyciem od
    Spółki (...) i wykazanej w fakturze wystawianej przez tego kontrahenta i opłaconej przez
    Wnioskodawcę w uzgodnionym terminie.
    Obowiązek w zakresie VAT z tytułu importu towarów byłby realizowany w wymienionych
    dwóch krajach. Organizatorem dalszego transportu poszczególnych partii towaru do
    Polski byłaby Spółka (...) S.A., która przewoziłaby (...) do magazynu w (...), w ilościach
    zapewniających potrzeby produkcyjne. Spółka (...) S.A. dysponowałaby dokumentami
    przewozowymi wskazującymi ilości transportowanego towaru. Jeszcze przed
    wyczerpaniem ilości zakupionego już towaru Spółka (...) S.A. nabywałaby kolejną partię (...)
    złożonego w magazynie, w celu zapewnienia ciągłości dostaw.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja pozwoliłaby w pełni rozliczać ilości towaru
    nabytego od kontrahenta i przemieszczonego do Polski.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Czy jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce do celów transakcji
      wewnątrzwspólnotowych?
        Przedsiębiorstwo Przemysłu (...) „(...)” Spółka Akcyjna jest zarejestrowana do celów
        transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce.
    2. Czy jesteście Państwo zarejestrowani jako podatnik podatku od wartości dodanej na
      terytorium państw, z których będą transportowane towary do Polski, tj. w Belgii i
      Holandii? Jakim/nadanym w jakim kraju numerem identyfikacji podatkowej posłużą się
      Państwo w ramach transakcji dokonanej pomiędzy podmiotem ze Szwajcarii a
      Państwa Spółką?
        Przedsiębiorstwo Przemysłu (...) „(...)” Spółka Akcyjna nie jest zarejestrowana jako
        podatnik podatku od wartości dodanej na terytorium państw, z których będą
        transportowane towary do Polski, tj. w Belgii i Holandii. Wnioskodawca posłuży się
        numerem identyfikacji podatkowej nadanym w Polsce (z prefixem PL) w ramach
        transakcji dokonanej pomiędzy podmiotem ze Szwajcarii, a Spółką
        Przedsiębiorstwo Przemysłu (...) „(...)” Spółka Akcyjna.
    3. W którym momencie/na terenie jakiego kraju Spółka będzie nabywała prawo do
      rozporządzania towarami jak właściciel? Czy w czasie gdy towary będą znajdowały się
      w magazynie na terytorium Belgii/Holandii oczekując na wywóz do Polski, Spółka
      będzie miała prawo do rozporządzania jak właściciel tymi towarami?
        Spółka będzie nabywała prawo do rozporządzania towarami jak właściciel w czasie
        gdy towary będą znajdowały się w magazynie VAT na terytorium Belgii/Holandii,
        oczekując na wywóz do Polski. Nabycie prawa rozporządzania towarami jak
        właściciel w Belgii/Holandii będzie następowało z dniem wystawienia faktury przez
        podmiot szwajcarski, która według informacji kontrahenta będzie zawierała w
        języku angielskim lub francuskim oraz polskim klauzulę: „Dostawa w magazynie VAT
        - zwolniona z VAT, zgodnie z artykułem 160 dyrektywy 2006/112/WE”.

    4. Co oznacza stwierdzenie, że „szwajcarska Spółka (...) (...) dokonywałby sprzedaży (...),
      zaimportowanego do Europy i złożonego, (...) w magazynie prowadzonym w Holandii
      lub Belgii, zgodnie z art. 156 i zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 160
      Dyrektywy UE VAT 2006/112/WE”? Czy ww. magazyn to np. skład celny? Do kogo należy
      magazyn położony na terytorium Belgii/Holandii, z którego towary będą
      transportowane do Polski? Czy magazyn ten należy do Spółki, czy do innego podmiotu,
      z którym Spółka ma podpisaną umowę dot. usług magazynowania?
        Według informacji kontrahenta, towar będzie złożony w magazynie VAT i dostawa
        na rzecz Wnioskodawcy będzie już dostawą towarów odprawionych,
        zaimportowanych na terytorium UE. Według wyjaśnień kontrahenta wymieniony
        magazyn, prowadzony przez podmiot trzeci, z którym Wnioskodawca nie posiada
        umowy na składowanie, jest magazynem objętym zwolnieniem od podatku od
        wartości dodanej w Belgii/Holandii na podstawie art. 160 Dyrektywy, co oznacza, że
        dostawa w tym magazynie jest zwolniona od VAT, jako dostawa w miejscu, o którym
        mowa w art. 156 Dyrektywy.
        To kontrahent Wnioskodawcy posiada umowę z podmiotem prowadzącym
        magazyn, a warunki dostawy na rzecz Wnioskodawcy przez podmiot szwajcarski
        umożliwiają nabycie towaru - przejście prawa dysponowania jak właściciel ale
        odbiór w dogodnym dla Wnioskodawcy terminie.
    5. Czy przedmiotem sprzedaży dokonywanej przez podmiot ze Szwajcarii na Państwa
      rzecz będzie towar dopuszczony do obrotu w Unii Europejskiej (zaimportowany)?
        Przedmiotem sprzedaży dokonywanej przez podmiot ze Szwajcarii na rzecz
        Przedsiębiorstwa Przemysłu (...) „(...)” Spółka Akcyjna będzie towar dopuszczony już
        do obrotu w Unii Europejskiej (zaimportowany).
    6. Co oznacza sformułowanie, że „wywozy nie są tożsame ani ilościowo ani wartościowo z
      wystawionymi fakturami, gdyż fakturowanie odbywa się z wyprzedzeniem”?
        Spółka Szwajcarska po złożeniu towarów do magazynu w Belgii/Holandii
        (zaimportowanych i dopuszczonych do obrotu na terytorium UE) wystawi na
        Wnioskodawcę fakturę na pełną partię towaru - umówioną pomiędzy stronami ilość
        (...). Natomiast odbiory tego towaru z magazynu i ich przetransportowanie do Polski
        będą następowały częściowo, przez dłuższy okres. Nie zostanie wywieziona
        jednorazowo cała partia towaru objęta fakturą lecz z podziałem na mniejsze
        transporty, zgodnie z zapotrzebowaniem produkcyjnym Wnioskodawcy. Okres tego
        wywozu jest trudny z góry do przewidzenia, gdyż zależy to od mocy produkcyjnych
        oraz zamówień realizowanych przez Wnioskodawcę, a sprowadzenie całej partii
        towaru nie ma racjonalnych podstaw ekonomicznych, gdyż wiązałoby się z
        ponownym składowaniem, odpowiednim zabezpieczeniem i ponoszeniem
        dodatkowych kosztów tych czynności.
    7. W jaki sposób strony transakcji (podmiot ze Szwajcarii oraz Państwa Spółka) rozliczą
      podatek na terytorium Belgii/Holandii z tytułu transakcji będącej przedmiotem
      zapytania?
        Dostawcą towarów na terytorium Belgii/Holandii jest podmiot ze Szwajcarii, a nie
        Wnioskodawca zatem na tym podmiocie ciąży obowiązek rozliczenia podatku w
        tych krajach.
        Według informacji przekazanych Wnioskodawcy przez kontrahenta, skorzysta on z
        procedury zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 160 Dyrektywy UE VAT
        2006/112/WE. Nabywca towaru - Wnioskodawca uzyska prawo dysponowania
        towarem jak właściciel w celu jego przewozu do innego kraju członkowskiego UE -
        do Polski w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego w związku z
        przemieszczeniem towarów pomiędzy krajami członkowskimi po ich
        zaimportowaniu. Na fakturze potwierdzającej dostawę towarów na terytorium Belgii

        /Holandii na rzecz Wnioskodawcy ma być zamieszczona klauzula: „Dostawa w
        magazynie VAT - zwolniona z VAT zgodnie z artykułem 160 dyrektywy 2006/112
        /WE”. Według informacji kontrahenta klauzula ta potwierdza rozliczenie podatku na
        terytorium kraju składowania towarów w odpowiednim magazynie i przy
        zachowaniu procedur tam obowiązujących.
    8. W jaki sposób Spółka będzie dokumentowała przemieszczenie towarów z Belgii
      /Holandii do Polski, tj.: jaki dokument będzie wystawiała Spółka w związku z
      przemieszczeniem towarów z Belgii/Holandii do Polski, czy dokument wystawiany
      przez Spółkę będzie stanowił fakturę w rozumieniu przepisów podatkowych państwa
      członkowskiego wysyłki towarów (belgijskich i holenderskich), czy Spółka będzie
      wystawiała ww. dokument przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym zostanie dokonane przemieszczenie danej partii towarów z Belgii
      /Holandii do Polski?
    W związku z przemieszczeniem towarów z Belgii/Holandii do Polski Spółka (...) SA będzie
    sporządzała przede wszystkim dokument wewnętrzny opisujący ilość i rodzaj
    przemieszczanego towaru - zgodny z dokumentami przewozowymi i dowodami wydania z
    magazynu.
    Towary będą wywożone z magazynu VAT w Holandii w imieniu Spółki (...) SA, która wystawi
    fakturę wewnętrzną (fakturę transferową) odzwierciedlającą wywóz z magazynu VAT i
    według informacji kontrahenta pozwala dokonać wywozu z opisanego magazynu i
    odpowiada regulacjom miejsca wydania towaru.
    Przedmiotowa faktura wewnętrzna będzie wystawiana przed upływem 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym zostanie dokonane przemieszczenie danej partii
    towarów z Belgii/Holandii do Polski.
    Pytania
    1) Czy opisane w zdarzeniu przyszłym przemieszczenie przez (...) S. A. na terytorium kraju
      (do Polski) (...), nabytego na terytorium Holandii lub Belgii dla potrzeb działalności
      gospodarczej Wnioskodawcy prowadzonej w Polsce, jest formą
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru na terytorium kraju?
    2) Czy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju, opisanego
      w zdarzeniu przyszłym, Spółka (...) S.A. jest zobowiązana ustalać i wykazywać w pliku
      JPK_VAT należny podatek od towarów i usług oraz ma prawo wykazywać w tej samej
      wysokości podatek naliczony VAT, w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym
      towarów przeznaczonych do czynności opodatkowanych podatkiem VAT?
    3) Kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu opisanego w zdarzeniu przyszłym
      przemieszczenia (...) na terytorium kraju, przy założeniu pozytywnej odpowiedzi na
      pytanie nr 1 i potwierdzeniu, że przemieszczenie tego towaru do Polski jest formą
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Opisane w zdarzeniu przyszłym przemieszczenie przez (...) S.A. na terytorium kraju (do
    Polski) (...), nabytego w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy od kontrahenta
    szwajcarskiego na terytorium Holandii lub Belgii, jest formą wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów na terytorium kraju i podlega z tego tytułu rozliczeniu w Polsce przez
    Wnioskodawcę - zgodnie z art. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ad 2
    Wnioskodawca dokonując przemieszczenia na terytorium kraju (do Polski) (...), nabytego
    na terytorium Holandii lub Belgii, dokonuje tzw. nietransakcyjnego
    wewnątrzwspólnotowego nabycia (...) na terytorium kraju i jest zobowiązany do wykazania

    w pliku JPK_VAT tej czynności jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, od którego
    należy wykazać należny podatek od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca w tym
    samym okresie jest uprawniony wykazać podatek VAT naliczony - odpowiednio do
    wysokości wykazanego podatku VAT należnego z tytułu dokonanego nabycia - zgodnie z
    art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. d ustawy o podatku do towarów i usług.
    Ad 3
    Obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabywania (...) przez Spółkę (...) S.
    A., opisanego w zderzeniu przyszłym, powstaje za okresy, w których upłynie 15-ty dzień
    miesiąca po miesiącu wystawienia przez kontrahenta faktur dokumentujących dokonanie
    dostawy towarów złożonych w magazynie na terytorium Holandii lub Belgii - zgodnie z art.
    20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku do towarów i usług (Dz. U. z
    202 r. poz. 361 ze zam. - w treści wniosku również jako ustawa o podatku od towarów i
    usług lub ustawa o VAT):
    Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od
    wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały
    przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach
    prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym
    również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i
    towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
    Hipoteza i dyspozycja cytowanej normy prawa podatkowego wypełniona jest opisanym
    zdarzeniem przyszłym, w którym Spółka (...) S.A. zamierza dokonywać w ramach
    prowadzonego przedsiębiorstwa nabywania na terytorium innych państw członkowskich
    towarów, które następnie będą przemieszczane z terytorium tych państw członkowskich
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nabycie towarów złożonych w opisanym
    magazynie nastąpi od podmiotu nie będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej i
    nie zarejestrowanego jako taki podmiot w kraju magazynowania towarów i rozpoczęcia
    ich transportu do Polski. Zatem po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek
    rozliczania nabycia wewnątrzwspólnotowego towarów przemieszczanych z krajów
    członkowskich, w których towary zostaną nabyte.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, nabycie
    wewnątrzwspólnotowe towarów jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Cytowany wyżej art. 11 ustawy o podatku od towarów i usług zalicza opisane w zdarzeniu
    przyszłym przemieszczenie towarów do formy ich nabycia wewnątrzwspólnotowego.
    Obowiązkiem podatnika jest zatem ustalenie i wykazanie podatku należnego VAT od tej
    czynności - zgodnie z przepisami ustawy o VAT, a w tym zgodnie z art. 20, art. 41, art. 99 i
    art. 100 ustawy o VAT.
    Jeżeli więc przepisy nakładają na podatnika obowiązek wykazywania podatku VAT
    należnego od przedmiotowych czynności, a nabywa on towary dla potrzeb własnej
    działalności opodatkowanej VAT, to wykazany VAT należny daje podstawy do wykazywania
    podatku VAT naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego, zgodnie z
    treścią przepisu art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. d ustawy o podatku do towarów i usług.

    Powołany przepis wyraźnie stanowi, że kwotę podatku naliczonego stanowi kwota
    podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w
    art. 11 ustawy o VAT. Uprawnione jest więc neutralne rozliczenie podatku VAT od
    opisanych w zdarzeniu przyszłym czynności, przy spełnieniu wymogów ustawowych.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług:
    W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż
    15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru
    będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.
    Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    Ponieważ podmiot dokonujący dostawy na rzecz Wnioskodawcy nie jest podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, gdyż posiada siedzibę działalności gospodarczej w
    Szwajcarii i nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w krajach, w których
    Wnioskodawca zamierza nabyć towary, to terminem powstania obowiązku podatkowego z
    tytułu planowanych czynności będzie 15-ty dzień każdego kolejnego miesiąca po
    miesiącach wystawienia faktur przez kontrahenta ze Szwajcarii.
    Termin ten jest właściwy zdaniem Wnioskodawcy dla rozliczania wewnątrzwspólnotowych
    nabyć towarów opisanych w zdarzeniu przyszłym ponieważ zgodnie z przedstawionym
    opisem wraz z wystawieniem faktur przechodzi na Spółkę (...) S.A. prawo dysponowania
    towarem objętym fakturą jak właściciel, a w tym prawo pobierania towaru z magazynu
    celem przemieszczenia jego do kraju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 7 ustawy:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Według art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce
    wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki.
    Ponadto, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa
      w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika
      podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z
      terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,
      jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa
      członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone,

      wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia
      towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej
      podatnika.
    Powołany przepis rozszerza zakres transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego
    do Polski. W myśl tej regulacji, przemieszczenie towarów traktowane będzie jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie wtedy, gdy przemieszczane towary są własnością
    podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa członkowskiego, z
    którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom wykonywanym przez
    niego, jako podatnika, na terytorium kraju. W takim przypadku w państwie, z którego
    przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów,
    natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich
    wewnątrzwspólnotowe nabycie - dokonywane przez ten sam podmiot.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
    Według art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym towary
      znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Zatem, importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu określa art.
    26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na
    którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii
    Europejskiej.

    Według art. 156 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006 r. (Dz.Urz.UE.L
    Nr 347, str. 1), zwanej dalej „Dyrektywą”:
      1. Państwa członkowskie mogą zwolnić następujące transakcje:
      a) dostawy towarów przeznaczonych do zgłoszenia organom celnym i, w stosownym
      przypadku, umieszczenia w miejscu tymczasowego składowania;
      b) dostawy towarów przeznaczonych do umieszczenia w wolnym obszarze celnym
      lub w składzie wolnocłowym;
      c) dostawy towarów, które mają zostać objęte procedurą składu celnego lub
      procedurą uszlachetniania czynnego;
      d) dostawy towarów, które mają zostać wprowadzone na wody terytorialne w celu
      ich zainstalowania na platformach wiertniczych lub wydobywczych, do celów
      budowy, naprawy, konserwacji, przebudowy lub wyposażenia takich platform lub
      połączenia takich platform wiertniczych lub platform wydobywczych ze stałym lądem;
      e) dostawy towarów, które mają zostać wprowadzone na wody terytorialne w celu
      zaopatrzenia w paliwo i ogólnego zaopatrzenia platform wiertniczych lub
      wydobywczych.
      2. Miejscami, o których mowa w ust. 1, są miejsca określone jako takie w
      obowiązujących wspólnotowych przepisach celnych.
    W myśl art. 160 Dyrektywy:
      1. Państwa członkowskie mogą zwolnić następujące transakcje:
      a) dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane w miejscach, o których mowa
      w art. 156 ust. 1, jeżeli na terytorium danego państwa nadal ma miejsce jedna z
      sytuacji określonych w tym ustępie;
      b) dostawy towarów i świadczenie usług dokonywane w miejscach, o których mowa
      w art. 157 ust. 1 lit. b i w art. 158, jeżeli na terytorium danego państwa nadal ma
      miejsce jedna z sytuacji, o których mowa, odpowiednio, w ust. 1 lit. b) i ust. 1 wyżej
      wymienionych artykułów.
      2. W przypadku gdy państwa członkowskie korzystają z możliwości przewidzianej w
      ust. 1 lit. a) w odniesieniu do czynności prowadzonych w składach celnych,
      podejmują one środki niezbędne do wprowadzenia procedur dotyczących składów
      innych niż celne pozwalających na zastosowanie ust. 1 lit. b) do takich samych
      transakcji, gdy dotyczą one towarów wymienionych w załączniku V, i są dokonywane
      w składach innych niż celne.
    Zgodnie z art. 201 ust. 1 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952
    /2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L
    269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.), zwanym dalej UKC:
      Towary nieunijne przeznaczone do wprowadzenia na rynek Unii lub przeznaczone do
      osobistego użytku lub konsumpcji na obszarze celnym Unii są obejmowane
      procedurą dopuszczenia do obrotu. Dopuszczenie do obrotu nadaje towarom
      nieunijnym unijny status celny.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka nabywa (...) do produkcji (...). W transakcji będą
    uczestniczyły: podmiot francuski, podmiot szwajcarski ((...)) oraz Spółka. W pierwszej
    kolejności, podmiot francuski zaimportuje (...) spoza UE i za pośrednictwem
    uprawnionego podmiotu holenderskiego lub belgijskiego ((...)) dokona odprawy towarów
    w Belgii lub w Holandii. (...) zostanie złożone w magazynach zlokalizowanych w tych
    krajach (Holandia/Belgia). Następnie podmiot francuski sprzeda (...) znajdujące się w ww.
    magazynie podmiotowi szwajcarskiemu ((...) nie zmienia miejsca składowania), który z

    kolei sprzeda (...) Spółce. Przedmiotem sprzedaży dokonanej przez podmiot ze Szwajcarii
    na rzecz Spółki będzie towar dopuszczony do obrotu na terytorium UE (zaimportowany).
    Magazyn, w którym będzie składowany towar, objęty jest zwolnieniem od podatku od
    wartości dodanej w Belgii/Holandii, na podstawie art. 160 Dyrektywy, co zgodnie ze
    wskazaniem Spółki oznacza, że dostawa w tym magazynie jest zwolniona od VAT, jako
    dostawa w miejscu, o którym mowa w art. 156 Dyrektywy. Magazyn prowadzony jest przez
    podmiot trzeci, z którym umowę zawarł kontrahent Spółki.
    Spółka szwajcarska wystawi na Spółkę fakturę na umówioną między stronami ilość (...) (na
    pełną partię towaru). Ze względów ekonomicznych (dodatkowe koszty związane z
    ponownym składowaniem i zabezpieczeniem), Spółka nie będzie wywoziła całej
    zafakturowanej ilości (...) do Polski jednorazowo. Spółka będzie pobierała i transportowała
    do Polski taką ilość (...) jaka jest Jej aktualnie potrzebna do produkcji (do wyczerpania ilości
    zakupionego towaru).
    W kwestii rozliczenia podatku w Belgii/Holandii w związku z analizowaną transakcją Spółka
    wskazała, że podmiot ze Szwajcarii jako dostawca towarów zobowiązany jest do
    rozliczenia podatku na terytorium tych państw. Kontrahent skorzysta z procedury
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 160 Dyrektywy UE VAT 2006/112/WE.
    Faktura potwierdzająca dostawę towarów na terytorium Belgii/Holandii na rzecz Spółki
    będzie zawierała klauzulę: „Dostawa w magazynie VAT - zwolniona z VAT, zgodnie z
    artykułem 160 dyrektywy 2006/112/WE”, która potwierdza rozliczenie podatku na
    terytorium kraju składowania towarów w odpowiednim magazynie, przy zachowaniu
    obowiązujących tam procedur.
    W związku z przemieszczeniem towarów z Belgii/Holandii do Polski Spółka będzie
    posiadała dokumenty przewozowe wskazujące ilości transportowanego towaru. Spółka
    będzie sporządzała dokument wewnętrzny opisujący ilość i rodzaj przemieszczanego
    towaru, zgodny z dokumentami przewozowymi i dowodami wydania z magazynu. Przed
    upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostanie dokonane
    przemieszczenie danej partii towarów z Belgii/Holandii do Polski - Spółka będzie
    wystawiać fakturę wewnętrzną (fakturę transferową) odzwierciedlającą wywóz z
    magazynu VAT.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz jest zarejestrowana
    do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce. Spółka nie jest zarejestrowana
    jako podatnik podatku od wartości dodanej na terytorium Belgii i Holandii. W ramach
    transakcji dokonanej z podmiotem ze Szwajcarii, Spółka posłuży się numerem identyfikacji
    podatkowej nadanym w Polsce.
    Spółka szwajcarska nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT na terytorium krajów
    członkowskich UE.
    Ad 1
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy przemieszczenie (...) z Holandii lub Belgii
    do Polski stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru na terytorium kraju.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że co do zasady, czynność
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) wymaga istnienia dwóch stron
    transakcji, tj. jeden podmiot dokonuje dostawy towarów i rozpoznaje
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów natomiast nabywca rozpoznaje
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów towarzyszy więc zawsze lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę
    transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy
    wewnątrzwspólnotowej). Przy czym należy podkreślić, że niewłaściwe rozpoznanie
    dostawy przez kontrahenta zagranicznego nie powoduje, że u polskiego nabywcy nie
    wystąpi WNT.

    Potraktowanie danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wymaga
    spełnienia dwóch podstawowych warunków. Po pierwsze podmiot z jednego państwa
    członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel - zatem na
    rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa. Po drugie, nabywane towary są
    przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy
    czym pozostaje bez znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to
    czynione, gdyż towary w wyniku dokonanej dostawy mogą być wysyłane lub
    transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    W analizowanej sprawie, towar transportowany jest na terytorium państw członkowskich
    UE (Belgia/Holandia) spoza UE. Na terytorium tych państw podmiot francuski (pierwszy
    nabywca) dokonuje importu towaru, a następnie sprzedaje podmiotowi szwajcarskiemu. Z
    kolei podmiot szwajcarski dokonuje dostawy towarów na rzecz Spółki. Kontrahent
    szwajcarski nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT na terytorium krajów członkowskich
    UE.
    Należy zauważyć że o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości
    dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług) czy też nie, nie decyduje fakt
    zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, lecz charakter czynności jakie
    wykonuje. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w tym państwie członkowskim jako
    podatnik podatku od wartości dodanej, to występuje jako taki podatnik z uwagi na fakt
    wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z wniosku wynika, że kontrahent szwajcarski wynajmuje magazyn na terytorium Belgii
    /Holandii (zawarł umowę z podmiotem prowadzącym ww. magazyn). Przy tym, jak
    wskazała Spółka, podmiot ze Szwajcarii jest dostawcą towarów na terytorium Belgii
    /Holandii, w związku z czym ciąży na nim obowiązek rozliczenia podatku w tych krajach.
    Spółka wskazała również, że faktura potwierdzająca dostawę towarów dokonaną na Jej
    rzecz na terytorium Belgii/Holandii będzie zawierała klauzulę: „Dostawa w magazynie VAT
    - zwolniona z VAT zgodnie z artykułem 160 dyrektywy 2006/112/WE”, co potwierdza
    rozliczenie podatku na terytorium kraju składowania towarów w odpowiednim magazynie
    i przy zachowaniu procedur tam obowiązujących. Przestawione okoliczności wskazują
    więc, że pomimo braku rejestracji dla celów VAT w krajach UE, podmiot szwajcarski działa
    na terytorium Belgii i Holandii w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej.
    Podmiot szwajcarski dokonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    wartości dodanej, w tym przypadku wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z
    terytorium Belgii/Holandii. Tym samym, kontrahent szwajcarski (dostawca towaru) - dla tej
    transakcji działa w innym państwach członkowskich w charakterze podatnika podatku od
    wartości dodanej.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście obowiązujących przepisów
    prawa pozwala zatem przyjąć, że nabycie towarów przez Spółkę od podmiotu
    szwajcarskiego spełnia przesłanki do uznania transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz jest zarejestrowana
    do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce. Jak wskazałem, podmiot ze
    Szwajcarii, dokonując dostawy towarów na rzecz Spółki będzie działał jako podatnik
    podatku od wartości dodanej. W wyniku dostawy towarów dokonanej na rzecz Spółki,
    towar zostanie przetransportowany z Belgii/Holandii do Polski, tj. na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki.
    Jednocześnie, Spółka będzie wykorzystywała nabywany towar w działalności gospodarczej
    (produkcja).
    Zatem, przemieszczenie (...) z Belgii lub Holandii na terytorium kraju będzie stanowić dla
    Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy,
    które Spółka powinna opodatkować na terytorium kraju, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3
    ustawy.

    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 1, z którego wynika, że przemieszczenie do
    Polski (...), nabytego w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy od kontrahenta
    szwajcarskiego na terytorium Holandii lub Belgii stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów na terytorium kraju i podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 11 ustawy jest
    nieprawidłowe.
    Ad 3
    Spółka wyraziła również wątpliwości dotyczące ustalenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu dokonanego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na
    terytorium kraju.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 19a ust. 1
    ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powołany art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co
    oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana
    została dostawa towarów bądź świadczenie usług i podatek ten powinien być rozliczony za
    ten okres.
    Natomiast w myśl art. 20 ust. 5 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie
      później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
      dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z
      zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
    Regulacja zawarta w art. 20 ust. 5 ustawy zobowiązuje podatnika dokonującego
    rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów do rozpoznania
    obowiązku podatkowego 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia
    chyba, że przed tym dniem podatnik podatku od wartości dodanej, będący dostawcą
    nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę
    dokumentującą dokonaną dostawę, gdyż wówczas obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą wystawienia faktury. W takim przypadku, tj. w przypadku wystawienia faktury przez
    podatnika podatku od wartości dodanej przed upływem 15. dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia
    tej faktury.
    Natomiast w przypadku gdy podatnik podatku od wartości dodanej nie wystawił faktury
    przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek
    podatkowy powstaje z upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    Z przyjętego rozstrzygnięcia wynika, że przemieszczenie towarów z Holandii/Belgii do
    Polski będzie stanowić dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym
    mowa w art. 9 ust. 1 ustawy. Jednocześnie jak wskazałem, podmiot szwajcarski (dostawca
    towaru) dla tej transakcji działał w innym państwie członkowskim (Belgia/Holandia) w
    charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. Oznacza to, że wystawioną przez
    niego fakturę należy traktować jak dokument, o którym mowa w art. 20 ust. 5 ustawy, tj.
    fakturę wystawioną przez podatnika podatku od wartości dodanej.

    Mając na uwadze powołany przepis należy więc wskazać, że w sytuacji, gdy dostawca ze
    Szwajcarii wystawi fakturę dokumentującą dostawę towarów przed 15. dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym zostanie dokonana ich dostawa, obowiązek
    podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstanie z chwilą
    wystawienia tej faktury. W pozostałych przypadkach obowiązek podatkowy z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy rozpoznać 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowego nabycia.
    We własnym stanowisku w sprawie Spółka wskazała, że z uwagi na to, że podmiot ze
    Szwajcarii dokonujący dostawy na rzecz Spółki nie jest podatnikiem podatku od wartości
    dodanej, to momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu opisanych transakcji
    będzie 15-ty dzień każdego kolejnego miesiąca, po miesiącach wystawienia faktur przez
    kontrahenta ze Szwajcarii.
    Z przyjętego rozstrzygnięcia wynika natomiast, że fakturę wystawioną przez
    szwajcarskiego kontrahenta należy traktować jak dokument, o którym mowa w art. 20 ust.
    5 ustawy. W związku z czym, jeśli ww. faktura zostanie wystawiona przed upływem 15.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego
    przedmiotem WNT, to obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia tej faktury.
    Natomiast w przypadku, gdy kontrahent ze Szwajcarii nie wystawi faktury przed upływem
    15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru
    będącego przedmiotem WNT, obowiązek podatkowy powstanie z upływem 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego
    przedmiotem WNT.
    Tym samym, oceniając całościowo stanowisko w zakresie pytania 3 należy uznać je za
    nieprawidłowe.
    Ad 2
    Wątpliwości przedstawione we wniosku dotyczą również wykazywania podatku VAT z
    tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w pliku JPK_VAT.
    Spółka wskazuje, że jest zobowiązana do ustalenia i wykazania podatku należnego w
    związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, o którym mowa w art. 11 ustawy,
    zgodnie z art. 20, art. 41, art. 99 i art. 100 ustawy. Przy czym, z uwagi na to, że nabywa
    towary na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT, to wykazany VAT należny
    daje podstawy do wykazania podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu na podstawie
    art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. d ustawy. Zgodnie z tą regulacją, w przypadku
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ustawy, kwotę
    podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak ustaliłem, dostawa dokonana pomiędzy dostawcą ze
    Szwajcarii i Spółką nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym
    mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, lecz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w rozumieniu
    art. 9 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że stosownie do art. 99 ust.
    1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:

      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Stosownie do art. 99 ust. 13a i 13b ustawy:
      13a. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na
      elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym
      mowa w ust. 11c.
      13b. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
      rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z
      objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji
      podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami,
      uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego
      obowiązku przez organ podatkowy.
    Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który
    pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie istotną rolę w tym
    podatku odgrywają deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją). Przy ich pomocy
    podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania
    podatkowego.
    Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz.
    1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w
    formie JPK_V7M i JPK_V7K.
    Ponadto, na podstawie art. 100 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
      obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:
      1) wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do
      których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości
      dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej,
      2) wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub
      art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na
      potrzeby podatku od wartości dodanej,
      3) dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku
      od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
      zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
      4) usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od
      wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami,
      zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż

      zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla
      których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
      5) przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock, o której
      mowa w dziale II rozdziale 3b, oraz o zmianach w zakresie tej procedury zawartych w
      informacjach
      - zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.
    Przy tym, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 4c ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.
    Jak wynika z cytowanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Przy czym, na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 2 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod
      warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on
      obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku
    podatkowego w zakresie danej czynności wiąże się z koniecznością wykazania podatku
    należnego w składanych przez podatnika deklaracjach (plik JPK_VAT). W przypadku
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów to nabywca towarów jest podatnikiem, co
    oznacza, że to na nim ciąży obowiązek wykazania podatku należnego od dokonanej
    dostawy.
    Tak więc, podatnik, który nabywa towary w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów na terytorium kraju musi rozliczyć w Polsce podatek VAT z tego tytułu, tj. ma on
    obowiązek dokonania samoobliczenia podatku należnego i wykazania go w deklaracji
    podatkowej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy. Przy tym, jak stanowi
    powołany art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy - kwota podatku naliczonego jest kwotą podatku
    należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9
    ustawy.
    Spółka będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT nabywa (...) do
    produkcji (...) przeznaczonej do sprzedaży. Spółka wskazała, że dokonuje wyłącznie
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT i nie dokonuje sprzedaży niepodlegającej lub
    zwolnionej od podatku VAT. Jednocześnie, jak wynika z przyjętego rozstrzygnięcia

    transakcja, w ramach której Spółka nabywa od podmiotu ze Szwajcarii (...) do produkcji,
    stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.
    W świetle obowiązujących przepisów prawa należy uznać, Spółka zobowiązana jest do
    wykazania w pliku JPK_VAT wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w
    art. 9 ust. 1 ustawy, od którego należy wykazać należny podatek VAT. Jednocześnie, w tym
    samym okresie Spółka uprawniona jest do wykazania podatku VAT naliczonego -
    odpowiednio do wysokości wykazanego podatku VAT należnego z tytułu dokonanego
    nabycia - zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy. W takim przypadku, kwota VAT
    należnego wykazana przez Spółkę będzie jednocześnie kwotą VAT naliczonego
    podlegającą odliczeniu (z uwzględnieniem wyłączeń ustawowych), na podstawie
    powołanego art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy.
    Z uwagi na fakt, że Spółka w swoim stanowisku odwołuje się do art. 11 ustawy i z tym
    przepisem wiąże swoje prawa i obowiązki podatkowe, natomiast w mojej ocenie
    transakcja objęta wnioskiem stanowi WNT, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, to
    oceniając całościowo stanowisko w zakresie pytania 2 uznaję je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie wskazuję, że niniejsza interpretacja nie odnosi się do prawidłowości
    opodatkowania i dokumentowania transakcji dokonywanych na terytorium innych państw
    członkowskich UE (w Belgii i Holandii) ponieważ kwestie te nie podlegają ocenie na
    podstawie polskiej ustawy o podatku od towarów i usług.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.