Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.512.2025.3.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-18
Teza: Zawarcie ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty procesowe
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
nadpłata-zwrot nadpłaty
odsetki
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismami złożonymi 17 czerwca 2025 r. oraz 14 i 16 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sprawa dotyczy zawarcia ugody z Bankiem do dwóch umów o kredyty hipoteczne dla osób
    fizycznych, które zaciągnął Pan wspólnie z żoną ....
    1. Umowa o kredyt hipoteczny nr ... została zawarta 6 października 2006 r. Celem tej
    umowy było uzyskanie dodatkowych środków pieniężnych na zakup działki budowlanej
    pod przyszłą budowę domu. Na jej podstawie Bank wypłacił kwotę 320 001 zł, co
    stanowiło równowartość 134 318,34 CHF. Uzyskanie kredytu umożliwiło zakup działki nr ...
    w .... W księdze wieczystej została ustanowiona hipoteka kaucyjna na rzecz Banku w
    wysokości 480 000 zł.
    2. Umowa o kredyt hipoteczny nr ... została zawarta 8 lipca 2009 r. Celem tej umowy było
    uzyskanie dodatkowych środków pieniężnych na budowę domu na zakupionej uprzednio
    działce. Na jej podstawie Bank wypłacił kwotę 461 500,03 zł, co stanowiło równowartość
    118 822,01 EURO. Po zawarciu tej drugiej umowy kredytowej hipoteka kaucyjna na
    Księdze Wieczystej nr ... została zwiększona o 692 250 zł. Drugi kredyt był wypłacany w
    transzach po wykonaniu prac realizowanych ze środków własnych w łącznej wysokości
    123 500 zł. Kredyt w całości został przeznaczony na wybudowanie domu jednorodzinnego
    na działce nr ... w .... W 2011 r. uzyskano dopuszczenie budynku do użytkowania i nadal w
    nim Pan z małżonką mieszka.
    Od 2006 r. systematycznie Pan oraz Pana żona spłacaliście raty tych kredytów. Bazując na
    doniesieniach medialnych o zawartych w tych umowach klauzulach abuzywnych,
    skorzystaliście Państwo z pomocy kancelarii prawnej ... i złożyliście reklamację do Banku.
    Gdy Bank reklamację odrzucił wytoczyliście proces o unieważnienie tych umów i
    roszczenie o zwrot nadpłaconych rat.
    W dniu 28 września 2022 r. po odbytych rozprawach, Sąd Okręgowy w ... wydał wyrok, w
    którym:
    1. ustalił nieistnienie pomiędzy stronami stosunku prawnego kredytu wynikającego z
      umowy nr ... o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „...” waloryzowany kursem CHF,
      zawartej w dniu 6 października 2006 r. pomiędzy powodami, a ...;
    2. ustalił nieistnienie pomiędzy stronami stosunku prawnego kredytu wynikającego z
      umowy nr ... o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „...” waloryzowany kursem EUR,
      zawartej w dniu 8 lipca 2009 r. pomiędzy powodami, a ...;
    3. zasądził od pozwanego łącznie na Pana oraz Pana żony rzecz kwotę 152 203,05 zł (sto
      pięćdziesiąt dwa tysiące dwieście trzy złote i pięć groszy) oraz kwotę 72 186,95 CHF
      (siedemdziesiąt dwa tysiące sto osiemdziesiąt sześć franków szwajcarskich i
      dziewięćdziesiąt pięć centymów) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od ww.
      kwot, od dnia 17 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty;

    4. zasądził od pozwanego łącznie na Pana oraz Pana żony rzecz kwotę 65 572,13 zł
      (sześćdziesiąt pięć tysięcy pięćset siedemdziesiąt dwa złote i trzynaście groszy) oraz
      kwotę 51.804,99 EURO (pięćdziesiąt jeden tysięcy osiemset cztery euro i
      dziewięćdziesiąt dziewięć eurocentów) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
      od ww. kwot, od dnia 17 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty;
    5. oddalił powództwo w pozostałej części;
    6. zasądził od pozwanego na Pana oraz Pana żony rzecz kwotę 11 834 zł (jedenaście
      tysięcy osiemset trzydzieści cztery złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
      od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu
      kosztów procesu.
    22 listopada 2022 r. Bank złożył apelację i sprawa toczy się przed Sądem Apelacyjnym w ....
    W dniu 21 października 2024 r. Bank złożył przeciwko Panu oraz Pana żonie do Sądu
    Okręgowego w ... dwa pozwy o zapłatę:
    1. 320 001 zł wraz z odsetkami – tytułem umowy o kredyt hipoteczny nr ... zawartej 6
      października 2006 r. Sprawa toczy się, sygn. akt ...;
    2. 461 500,03 zł wraz z odsetkami - tytułem umowy o kredyt hipoteczny nr ... zawartej 8
      lipca 2009 r. Sprawa toczy się, sygn. akt ....
    Na obydwa pozwy pełnomocnik – Kancelaria prawna ... - przygotowała i przesłała do Sądu
    odpowiedzi. Sąd przychylił się do prośby Banku i zawiesił obydwa postępowania do czasu
    rozstrzygnięcia postępowania przed Sądem Apelacyjnym w ....
    W dniu 23 kwietnia 2025 r. dla obydwu umów kredytowych Pan razem z Pana żoną
    zawarliście z Bankiem ugody, których celem jest:
    - polubowne rozstrzygnięcie sporu w zakresie przysługujących roszczeń bez kontynuacji
      sporów w Sądach Apelacyjnym i Okręgowym,
    - dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji zakończenie umów bez dalszych
      roszczeń obu stron.
    W związku z powyższym, Bank zaakceptował, że przysługują Panu oraz Pana żonie
    następujące roszczenia w stosunku do Banku wynikające ze świadczeń spełnionych
    wykonaniem umowy nr ...:
    - 170 858,62 zł tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 101 025,97 CHF tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 1 033,20 zł tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
    - 3 520,00 zł tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
    - 42 538,69 zł tytułem ustalonych przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie
      wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. 10 listopada 2021 r.) do dnia
      27 marca 2025 r.,
    tym samym przysługują Panu oraz Pana żonie w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę
    w wysokości 217 950,51 zł oraz 101 025,97 CHF, a więc łączne roszczenie o zapłatę w
    wysokości 662 495,09 zł. Strony dokonują potrącenia roszczenia klienta w wysokości 662
    495,09 zł z roszczeniem banku w wysokości 320 000,01 zł, wobec czego wierzytelności te
    umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do wysokości
    320 000,01 zł. Na skutek dokonanego potrącenia, bank zobowiązuje się do zapłaty na
    Pana oraz Pana żony rzecz pozostałej kwoty przysługującego Państwu roszczenia, tj. 342
    495,08 zł (słownie: trzysta czterdzieści dwa tysiące czterysta dziewięćdziesiąt pięć złotych,
    08/100). Bank dodatkowo w ramach ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na Pana oraz

    Pana żony rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 18 900 zł. W związku z
    umową kompleksowej obsługi zawartą z kancelarią, która Pana oraz Pana żonę
    reprezentuje, cała kwota 18 900 zł zostaje przekazana bezpośrednio na konto kancelarii.
    W związku z zawarciem ugody, bank akceptuje, że przysługują Panu oraz Pana żonie
    następujące roszczenia w stosunku do banku, wynikające ze świadczeń spełnionych
    wykonaniem umowy nr ...:
    - 60 957,13 zł tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 73 279,79 EUR tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 53 896,29 zł tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
    - 3 692 zł tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
    tym samym przysługują Państwu w stosunku do banku roszczenia o zapłatę w wysokości
    118 545,42 zł oraz 73 279,79 EURO, a więc łączne roszczenie o zapłatę w wysokości 425
    089,44 zł. Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem umowy (wypłatą kapitału
    kredytu), Bankowi przysługuje w stosunku do Pana oraz Pana żony roszczenie o zapłatę
    461 500,03 zł. (dalej jako „Roszczenie Banku”). Strony niniejszym dokonują potrącenia
    roszczenia klienta w wysokości 425 089,44 zł z Roszczeniem Banku w wysokości 461
    500,03 zł, wobec czego wierzytelności te umarzają się nawzajem do wysokości niższej z
    tych wierzytelności, a więc do wysokości 425 089,44 zł. Na skutek dokonanego potrącenia,
    jesteście Państwo zobowiązani do zapłaty na rzecz Banku pozostałej kwoty
    przysługującego mu roszczenia, tj. 36 410,59 zł (słownie: trzydzieści sześć tysięcy czterysta
    dziesięć złotych, 59/100). Bank dodatkowo w ramach ugody zobowiązuje się dokonać
    zwrotu na Pana i Pana żony rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 18 900 zł
    (175 % stawki minimalnej). W związku z umową kompleksowej obsługi zawartą z
    Kancelarią, która Pana i Pana żonę reprezentuje, cała kwota 18 900 zł zostaje przekazana
    bezpośrednio na konto kancelarii. Ponadto, umowa o świadczenie usług zawarta z
    kancelarią poza kwotami dotychczas zapłaconymi za prowadzenie sprawy przed Sądami
    Okręgowymi i Apelacyjnym otrzyma od Pana i Pana żony wynagrodzenie za „succes fee”.
    W wyniku tak dokonanych uzgodnień na Pana i Pana żony konto zostanie przelana kwota
    342 495,08 zł, z której zwrócone zostanie bankowi 36 410,59 zł i finalnie otrzymacie
    Państwo 306 084,48 zł.
    W treści ugody Bank wskazuje, iż w związku z zawartą ugodą Bank wystąpił do Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu faktycznego
    powstałego w wyniku zawartej ugody, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał
    interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód
    podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek
    przygotowania informacji PIT-11. Bank niestety odmówił przedstawienia tego
    oświadczenia.
    W uzupełnieniu z dnia 17 czerwca 2025 r., na zadane pytania, udzielił Pan następujących
    odpowiedzi:
    1. na jaki okres czasu zawarł Pan umowy o kredyt w 2006 r. oraz w 2009 r.?
        Odpowiedź: kredyt z 2006 r. był zawarty na okres czasu 20 lat, tj. od dnia 16
        października 2006 r. do 15 października 2026 r. Kredyt z 2009 r. na okres 34 lat, tj.
        od dnia 21 sierpnia 2009 r. do 2 lipca 2043 r.
    2. czy wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytów solidarnie, a więc do pełnej
      wysokości?
        Odpowiedź: tak.
    3. na podstawie jakich przepisów prawa została podpisana ugoda z bankiem oraz kto był
      stroną zawartego porozumienia?

        Odpowiedź: art. 917 Kodeksu cywilnego – ogólna podstawa do zawierania ugód:
        „Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w celu uchylenia
        niepewności co do roszczeń wynikających z istniejącego stosunku prawnego albo w
        celu zapewnienia ich wykonania, albo w celu uchylenia sporu lub zapobieżenia mu”.
        Art. 58 ustawy – Prawo bankowe – daje bankowi możliwość zmiany warunków
        umowy w drodze porozumienia. A także na podstawie rekomendacji Komisji
        Nadzoru Finansowego (KNF) z grudnia 2020 r. (dotyczy przewalutowania kredytów
        CHF) i w związku z orzecznictwem TSUE i sądów polskich.
        Stronami jest ....
    4. czy w wyniku zawartej ugody z bankiem przedmiotowe umowy kredytu stały się
      nieważne?
        Odpowiedź: Nie, zgodnie z treścią ugód umowy zostały zakończone.
    5. jakie dokładnie kwoty i z jakiego tytułu będą składały się na kwotę 342 495,08 zł, którą
      bank Panu zamierza zwrócić? Czy bank zobowiązał się Panu zwrócić ww. kwotę z
      jednego tytułu czy też w skład tej kwoty wchodzą kwoty wypłacone Panu z różnych
      tytułów – z jakich?
        Odpowiedź: Na ww. kwotę składa się różnica pomiędzy:
        A: roszczeniami kredytobiorcy:
    - 170 858,62 zł tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 1 033,20 zł tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
    - 3 520,00 zł tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
    - 42 538,69 zł tytułem ustalonych przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie
      wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. 10 listopada 2021 r.) do dnia
      27 marca 2025 r., razem 217 950,51 zł oraz
    - 101 025,97 CHF tytułem rat kapitałowo – odsetkowych przeliczonych na PLN po kursie z
      dnia 27 marca 2025 r. = 444 544,58 zł.
          Łącznie 662 495,09 zł.
        B: roszczeniem banku w kwocie udzielonego kredytu – 320 000,01 zł.
        662 495,09 zł – 320 000,01 zł = 342 495,08 zł.
    6. co stanowi wskazana we wniosku kwota w wysokości 342 495,08 zł – czy jest to kwota
      zwrotu uiszczonych przez Pana kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku,
      zawartych w ratach udzielonego Panu kredytu (zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo-
      odsetkowych) – jeśli nie, to proszę wskazać skąd wynika ta kwota;
        Odpowiedź: tak, jest to kwota zwrotu uiszczonych kwot tytułem spłaty zadłużenia
        oraz opłat poniesionych z tytułu tego kredytu – wymienione powyżej oraz część
        odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczone za okres od wyroku Sądu
        Okręgowego w ... (I instancji) do dnia 27 marca 2025 r.
    7. czy ww. kwota stanowi:
    · świadczenie z tytułu:
    - umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego;
    - zastosowania ujemnego oprocentowania;
    - zwrotu nadpłaconego kredytu i odsetek;
          Odpowiedź: nie.
    · dodatkową kwotę pieniężną wypłaconą w związku z Pana zobowiązaniem do
      odstąpienia od dalszych roszczeń związanych z umową kredytową;

          Odpowiedź: nie
    · inną – jaką;
          Odpowiedź: nie.
    8. czy kwota w wysokości 342 495,08 zł stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane
      przez Pana tytułem spłaty kredytu;
        Odpowiedź: nie.
    9. czy ugoda z bankiem określa charakter ww. kwoty (jeśli tak, w jaki sposób);
        Odpowiedź: tak, jest to różnica pomiędzy kwotami roszczeń stron.
    10. czy z zawartej ugody z bankiem wynika, że ww. kwota stanowi zwrot na rzecz Pana
      środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy kredytowej przekazał Pan na
      rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych;
        Odpowiedź: tak.
    11. na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki) została ustalona
      wysokość ww. kwoty;
        Odpowiedź: Kwota została ustalona na podstawie dokonanych wpłat w PLN oraz
        CHF oraz poniesionych opłat i ubezpieczenia niskiego wkładu i części odsetek
        ustawowych wyliczonych od dnia wyroku SO w ... (I-szej instancji).
    12. czy z ugody wynika, że Pan jako współkredytobiorca otrzymał od banku zwrot tego, co
      świadczył Pan na rzecz banku w czasie trwania umowy kredytu?
        Odpowiedź: Tak, lecz nie w całości.
    13. czy kwota w ww. wysokości została już Panu wypłacona przez bank, a jeżeli tak, to
      kiedy?
        Odpowiedź: Kwota z 342 495,08 zł została wpłacona na rachunek bankowy w dniu
        24 kwietnia 2024 r.
    14. czy dla ustalenia ww. kwoty miało znaczenie, jakie kwoty zostały przez Pana wpłacone
      do banku w trakcie spłaty kredytu oraz jakie kwoty otrzymał Pan od banku na
      podstawie umowy kredytu do momentu zawarcia ugody – jeśli tak, jakie są zależności
      pomiędzy tymi wartościami, a ww. kwotą?
        Odpowiedź: Tak – kwoty wpłacone do banku:
    - 170 858,62 zł tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 1 033,20 zł tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
    - 3 520,00 zł tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
    - 101 025,97 CHF tytułem rat kapitałowo – odsetkowych przeliczonych na PLN po kursie z
      dnia 27 marca 2025 r. = 444 544,58 zł.
        Łącznie 619 956,40 zł
        oraz
    - 42 538,69 zł tytułem ustalonych przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie
      wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. 10 listopada 2021 r.) do dnia
      27 marca 2025 r.
    15. czy w związku z zawarciem ugody z bankiem dotyczącej kredytów hipotecznych
      nastąpiło „umorzenie” Panu przez bank zadłużenia (zwolnienie z długu) wynikającego z
      zawartych umów o kredyt?
        Odpowiedź: Nie. Umowy zostały zakończone, a roszczenia skompensowane. Bank
        nie zwolnił Pana oraz Pana żony z długu.

    16. co jest dokładnie przedmiotem Pana zapytania: czy wypłacona kwota w wysokości 342
      495,08 zł, czy kwota zastępstwa procesowego w wysokości 18 900 zł, czy obie te kwoty,
      czy inna – jaka?
        Odpowiedź: Przedmiotem zapytania jest kwota 342 495,08 zł oraz 18 900 zł
        zapłacona tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, która została
        przekazana kancelarii ..., która reprezentowała Pana oraz Pana żonę przed Sądem i
        Bankiem.
    W uzupełnieniu z dnia 14 lipca 2025 r., wskazał Pan, że wypłacone odsetki są częścią
    odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie (zwrocie) wpłaconych niesłusznie do banku
    rat kapitałowo-odsetkowych wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. 10
    listopada 2021 r.) do dnia uzgodnienia treści ugody (tj. 27 marca 2025 r.).
    Koszty postępowania sądowego zostały poniesione przez Pana oraz Pana żonę ze
    wspólnych środków. Ogółem koszty wyniosły 52 568 zł, wobec zwrotu na Państwa rzecz
    kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2 x 18 900 zł = 37 800 zł.
    Pytania
    1. Czy kwota 342 495,08 zł stanowiąca kompensatę:
    - 170 858,62 zł wpłaconych rat kapitałowo – odsetkowych;
    - 1 033,20 zł Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
    - 3 520,00 zł opłat i prowizji związanych z kredytem;
    - 42 538,69 zł części odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia
      wpływu pozwu do Banku (tj. 10 listopada 2021 r.) do dnia 27 marca 2025 r.;
    - 444 544,58 zł rat kapitałowo – odsetkowych przeliczonych na PLN po kursie z dnia 27
      marca 2025 r. - 101 025,97 CHF tytułem = 444 544,58 zł;
        z roszczeniem banku w kwocie udzielonego kredytu – 320 000,01 zł według stanu
        faktycznego, otrzymana przez Pana i Pana małżonkę na podstawie Ugody, stanowi
        dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT?
    2. Czy koszty zastępstwa procesowego w wysokości 37 800 zł otrzymane przez Pana i
      Pana małżonkę stanowią dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
      PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w odniesieniu do pytania nr 1 i pytania nr 2, kwoty 342 495,08 zł oraz 37
    800 zł (stanu faktycznego wniosku), otrzymane przez Pana i Pana małżonkę na podstawie
    ugód, nie stanowią dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, źródłami przychodów są (...) inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.

    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b
    ustawy o PIT, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, przez umowę
    kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w
    umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca
    zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty
    wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty
    prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie
    kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części
    lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe
    (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jednak w niniejszej sprawie otrzymana na podstawie ugody kwota 342 495,08 zł oraz 37
    800 zł mieszczą się w sumie wpłat 170 858,62 zł oraz 101 025,97 CHF, tj. w kwocie
    stanowiącej sumę spłat kredytu, jaką wraz z małżonką dokonał Pan na rzecz Banku na
    podstawie Umowy. Oznacza to, że kwota ta nie może stanowić przychodu podatkowego
    po Pana stronie. Nie doszło u Pana do powstania przysporzenia majątkowego. W związku
    z zawarciem Ugody otrzymał Pan zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
    Umowy przekazał Pan wraz z małżonką na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego
    kredytu. Zatem, otrzymał Pan środki będące ekwiwalentem wydatków, które były
    uprzednio poniesione z Pana i Pana żony środków własnych. Kwota otrzymana na
    podstawie Ugody z Bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu Pana majątku.
    Powyższe oznacza, że kwota 342 495,08 zł oraz 37 800 zł, otrzymana przez Pana i Pana
    żonę na podstawie Ugód, nie stanowi dla Pana przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem PIT.
    Podobnie m.in.:
    1. Dyrektor KIS w interpretacji z 10 lutego 2025 r., nr 0115-KDIT1.4011.822.2024.1.JG:
      „Skoro zatem - jak Państwo wskazali - kwota 387 000 zł jest częściowym zwrotem
      wpłaconych rat kredytowych (mieści się w kwocie spłaconych bankowi rat) to kwota ta
      nie będzie stanowiła przychodu po Państwa stronie. W analizowanej sprawie po
      Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z
      zawarciem ugody otrzymają Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na
      mocy umowy przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty rat udzielonego
      Państwu kredytu. A zatem otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem
      wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota
      otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu
      w Państwa majątku”.
    2. Dyrektor KIS w interpretacji z 27 lutego 2025 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.65.2025.2.MKA:
      „Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzymał Pan od banku w wyniku zawartej
      ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego
      jej otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia
      majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna podatkowo. Dlatego stwierdza
      Pan, że wypłacona przez bank w ramach ugody kwota, nie będzie stanowiła dla Pana
      przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
      art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych. Zatem, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od tej kwoty”.

    Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1646 ze zm.): Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji
    kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych). W opisanej przez Pana sytuacji bank dokonując
    wyliczenia ostatecznej kwoty do wypłaty na Pana i Pana żony rzecz uwzględnił poniesione
    wcześniej przez Państwo koszty w związku z zawarciem umowy kredytowej. Przy czym
    kwota zwrotu stanowi nadwyżkę wpłaconych przez was środków ponad wypłacony wam
    kapitał. Zatem, kwota zwrotu uwzględniona w ugodzie nie powoduje faktycznego
    przyrostu w Pana i Pana małżonki majątku, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego
    zmniejszenia Państwa majątku. Wobec tego, zwrot ten nie spełnia celu przychodu jakim
    jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez
    zmniejszenie jego pasywów.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej.
    W myśl § 1 ust. 2 rozporządzenia, kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
    mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Nie ulega wątpliwości, iż całokształt stanu faktycznego oraz same Umowy (kredyty), o
    których mowa w tym wniosku - spełnia wszelkie warunki wskazane w rozporządzeniu,
    które pozwalają na zastosowanie instytucji zaniechania poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.
    Odnosząc się do kwestii otrzymania przez Pana oraz Pana żonę na podstawie ugody
    odsetek ustawowych za opóźnienie, to instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art.
    481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.), zgodnie z którym: „Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia
    pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł
    żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
    odpowiedzialności nie ponosi”.
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: „Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
    należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
    podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku”.
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zatem, odsetki ustawowe za opóźnienie (zgodnie z ugodą wyliczone za okres od dnia
    wpływu pozwu do Banku do 27 marca 2025 r.) dotyczą świadczenia niepodlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Oznacza to, że odsetki te podlegają zwolnieniu
    od opodatkowania na podstawie wyżej zacytowanego art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W kwestii zwrotu przez bank kosztów zastępstwa procesowego (pytanie 2), wskazuje Pan,
    że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.): „Do niezbędnych kosztów procesu
    prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem,
    radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty
    sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość
    zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku
    nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie
    sądu prowadzącego postępowanie”.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 ww. Kodeksu: „Do niezbędnych kosztów procesu strony
    reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki
    opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz
    koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony”.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego: „Wysokość kosztów sądowych,
    zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w
    sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego
    regulują odrębne przepisy”.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdza Pan, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego, w
    ramach zawartej ugody, nie powoduje powstania po Pana stronie przychodu, w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji zwrot
    ten nie stanowi po Pana stronie przysporzenia, wzrostu Pana majątku. Otrzymana kwota
    stanowi jedynie zwrot części poniesionych wcześniej wydatków. Dlatego otrzymanie przez
    Pana oraz Pana żonę na podstawie ugód zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nie
    stanowi dla Pana przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony)
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank na Pana rzecz określonej w ugodzie kwoty
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania, czy też
    odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też
    zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.

    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 Kodeksu
    cywilnego. Zgodnie z tym przepisem:
      Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z
      nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek
    zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron
    zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym
    potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika

    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pan wskazał w uzupełnieniu wniosku – kwota, którą bank
    Panu wypłacił, stanowi zwrot uiszczonych kwot tytułem spłaty zadłużenia oraz opłat
    poniesionych z tytułu tego kredytu, to stwierdzam, że zwrot ten nie będzie stanowił dla
    Pana przychodu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pana majątku. Otrzymana przez Pana kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłacił Pan wcześniej do banku. Wypłata przez bank na Pana rzecz tego
    zwrotu będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    Zatem, pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W złożonym wniosku Pana wątpliwości dotyczą również kwestii opodatkowania
    wypłaconych Panu przez bank odsetek za opóźnienie w wypłacie kwoty z ugód.
    Wskazać należy, że różnego rodzaju świadczenia, w tym m.in. odszkodowania,
    zadośćuczynienia oraz odsetki za zwłokę w wypłacie tychże świadczeń stanowią – co do
    zasady – przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie świadczenia z ww.
    tytułów są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od
    podatku dochodowego.
    Wyjaśnić zatem należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2
    ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel
      może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i
      chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
      odpowiedzialności nie ponosi.
      § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki
      ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego
      Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy
    przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od

      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
      Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Wobec powyższego odsetki ustawowe za opóźnienie, stanowią dla Pana przychód z innych
    źródeł stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w związku z tym, że jak wskazano ww. kwota,
    którą bank Panu wypłacił nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, to wypłacone Panu odsetki będą korzystać ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b tej ustawy.
    Zatem, stanowisko do pytania nr 1 w całości uznano za prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda.
    W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na podstawie art. 96 ww. ustawy:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzam, że skutki podatkowe związane
    ze zwrotem kosztów zastępstwa procesowego należy odnosić bezpośrednio do
    Kredytobiorcy niezależnie od dalszych rozliczeń pomiędzy Kredytobiorcą - Panem, a
    pełnomocnikiem.
    Nie ma zatem znaczenia, czy „technicznie” zwrot kosztów został przelany na Pana konto,
    czy od razu na konto pełnomocnika prowadzącego Pana sprawę. Dla celów podatkowych
    otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jest obojętna
    podatkowo.
    Zwrócone na Pana rzecz koszty zastępstwa procesowego nie stanowią przysporzenia po
    Pana stronie i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ, w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów procesowych, nie nastąpi realne
    przysporzenie majątkowe. Kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez
    Pana wydatków – nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.
    Pieniądze te nie są więc Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, nie ma Pan obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów
    podatkowych.
    Wobec powyższego, stanowisko do pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Stanowisko uznano za prawidłowe, mimo, że powołał Pan rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) dotyczy wymienionych w nim
    kwot powstałych w związku z umorzeniem i otrzymanych świadczeń z tytułu kredytu
    mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
    indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
    zastosowania ujemnego oprocentowania.
    W Pana sprawie jak wyżej wyjaśniłem ww. kwota zwrotu, którą Pan otrzymał od banku w
    związku z zawarciem ugody z bankiem nie stanowi źródła przychodu, zatem w tej sprawie
    ww. rozporządzenie nie ma zastosowania. Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. odnosi się do kwot umorzonych, a nie do kwot zwróconych/wypłaconych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu

    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku
    do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna
    dotyczy wyłącznie Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (współkredytobiorców, tj. Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.