Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.87.2019.6.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-16
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usługi świadczonej przez Wnioskodawcę
Słowa kluczowe: opodatkowanie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2019 r. (data wpływu 26 lutego 2019 r.), uzupełnionym pismami z dnia 9 kwietnia 2019 r. (data wpływu 16 kwietnia 2019 r.) oraz z dnia 2 maja 2019 r. (data wpływu 7 maja 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usługi świadczonej przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usługi świadczonej przez Wnioskodawcę, jak również podatku od gier hazardowych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 9 kwietnia 2019 r. oraz z dnia 2 maja 2019 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, sformułowanie własnego stanowiska w zakresie podatku VAT oraz informacje związane z reprezentacją.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka planuje rozpocząć przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest propagowanie zasad „Bezpiecznej i odpowiedzialnej gry” na E-Platformie … udostępnianej przez T. Sp. z o.o. oraz edukacja klientów w zakresie skutków płynących z zagrożeń hazardowych.

Zgodnie z ustawą z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych, urządzanie gier przez sieć Internet objęte jest monopolem państwa. Spółka nie prowadzi działalności w zakresie gier hazardowych. Spółka chce dostarczać klientom oprogramowanie monitorujące zachowania graczy, w tym propagujące „Bezpieczną grę” na platformie udostępnionej przez legalnego operatora – T. Spółka nie jest wydawcą, organizatorem gier i nie ma wpływu na ich przebieg, wysokość wygranych czy jakiekolwiek inne zdarzenia wynikające z organizacji gier hazardowych. Spółka udostępni klientom jedynie urządzenia elektroniczne (terminale internetowe) wyposażone w oprogramowanie (przeglądarkę internetową) za pomocą której to użytkownik przez sieć może zobaczyć, jakie gry oferuje T. w kasynie internetowym … lub zarejestrować się w nim, zweryfikować konto, grać (w trybie cash play). Spółka oferuje pomoc graczom podczas zakładania konta gracza w serwisie kasynowym T. wyjaśnia zasady Regulaminu, Bonusów i innych zagadnień związanych z korzystaniem z serwisu T. Dostęp do urządzeń mają wyłącznie osoby, które ukończyły 18 rok życia.

Działanie oprogramowania polega na kontrolowaniu zachowań gracza, uświadamianie gracza co do negatywnych skutków hazardu oraz zapobieganiu uzależnieniom i wysokim przegranym.

Oprogramowanie nie ingeruje i nie wkracza w prowadzone gry, które udostępnione są na platformie T.

Spółka udostępnia jedynie ww. oprogramowanie oraz zapewnia usługę w zakresie doradztwa przy zakładaniu konta gracza oraz w zakresie edukacji i poszerzania świadomości graczy odnośnie skutków uzależnienia od hazardu.

Ponadto w piśmie z dnia 9 kwietnia 2019 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano:

1.  Spółka jest czynnym płatnikiem VAT.
2.  Usługa proponowana wg PKWiU – przeważająca zgodnie z KRS:
    *   62.01.11.0 Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania
    *   62.02.20.0 Usługi związane z doradztwem w zakresie oprogramowania komputerowego.

1.  Na pytanie „Czy przedmiotem świadczonych przez Wnioskodawcę usług będą usługi polegające na udzielaniu licencji na korzystanie z oprogramowania, o którym mowa we wniosku?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak, jest to wiodący produkt spółki – oprogramowanie, opisane we wniosku.
2.  Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie będą świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
3.  Wnioskodawca nie będzie świadczył usług bezpośrednio na rzecz gracza. Odbiorcą usługi będą w większości właściciele lokali gastronomicznych, barów, małych punktów prasowych, kawiarni. Wnioskodawca udziela licencji na oprogramowanie oraz szkoli pracowników danego lokalu w zakresie zasad odpowiedzialnej gry, a dopiero te osoby mają bezpośredni kontakt z Klientem.
4.  Wnioskodawca będzie się rozliczał z innym podmiotem niż Klient. Klient za proponowaną usługę zapłaci właścicielowi lokalu, który następnie rozliczy się z Wnioskodawcą (po pierwsze za licencję, po drugie za przeprowadzone szkolenia).
5.  Wynagrodzenie będzie procentowe od obrotu.
6.  Spółka będzie zawierała umowy pisemne z właścicielami lokali lub przedstawicielami handlowymi, którzy jako licencjobiorcy będą w swoim imieniu zawierali umowy pisemne z pozyskanymi podmiotami. Do zadań Licencjobiorcy będzie należeć:
    1.  propagowanie wśród swoich klientów zasad odpowiedzialnej i bezpiecznej gry dla osób korzystających z e -platformy \`(...)\`,
    2.  edukowanie klientów z zakresu zagrożeń jakie niosą ze sobą wszelkie gry hazardowe,
    3.  edukowanie klientów z zakresu obowiązującego regulaminu, praw i obowiązków platformy \`(...)\` w szczególności kasyna internetowego,
    4.  edukowanie klientów o bonusach i innych promocjach oraz zasadach ich przydzielania i działania,
    5.  powiadamianie klientów o nowych ofertach platformy \`(...)\`,
    6.  pomoc klientom w założeniu konta na platformie \`(...)\`,
    7.  prowadzenie nadzoru nad wydatkami klientów oraz czasem poświęconym na grę na platformie \`(...)\`,
    8.  udostępnienie miejsca dla urządzenia elektronicznego klientom wraz z dostępem do Internetu za pomocą którego będą mogli założyć konto na platformie \`(...)\` oraz aktywnie z niej korzystać,
    9.  dbanie o przestrzeganie przez osoby korzystające z Oprogramowania Licencjodawcy przepisów ustawy o grach hazardowych,
    10.  pobranie opłaty od klienta za wszelkie wyżej wymienione usługi,
    11.  poinformowanie klientów o przepisach RODO oraz przyjęcie podpisanego oświadczenia klienta i przesłanie go do Licencjodawcy.Za powyższe Licencjobiorca zapłaci Licencjodawcy wynagrodzenie procentowe od ilości wykonanych usług. Obowiązki Licencjodawcy – tj. w pkt 5) zdanie 3.
7.  Spółka nie prowadzi i nie będzie prowadziła działalności w zakresie gier hazardowych. Udostępniane terminale będą miały dostęp jedynie do legalnego kasyna internetowego …, a podmiotem urządzającym gry będzie T., nie Spółka.

Za powyższe Licencjobiorca zapłaci Licencjodawcy wynagrodzenie procentowe od ilości wykonanych usług. Obowiązki Licencjodawcy – tj. w pkt 5) zdanie 3.

1.  Spółka nie prowadzi i nie będzie prowadziła działalności w zakresie gier hazardowych. Udostępniane terminale będą miały dostęp jedynie do legalnego kasyna internetowego …, a podmiotem urządzającym gry będzie T., nie Spółka.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługa proponowana przez Spółkę jest opodatkowana podatkiem VAT czy podatkiem od gier?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 9 kwietnia 2019 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku), proponowana usługa Spółki jest opodatkowana podatkiem VAT. Działalność Spółki, o której mowa we wniosku, zgodnie z KRS, to działalność związana z oprogramowaniem, opodatkowana podatkiem VAT w wysokości 23%. Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem VAT.

Zgodnie z art. 5. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 41. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146aa. 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jak wynika z opisanego stanu faktycznego, Spółka oferuje konkretne usługi polegające na propagowaniu zasad odpowiedzialnej gry. Spółka nie jest podmiotem urządzającym lub prowadzącym gry hazardowe. Sama gra dostępna jest na legalnej platformie monopola – T.. Spółka pobiera opłaty za świadczone usługi, które zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług są opodatkowane stawką 23% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestię opodatkowania podatkiem VAT usługi świadczonej przez Wnioskodawcę wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy określaniu zakresu stosowania preferencyjnych stawek podatku i zwolnień przedmiotowych od podatku w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do tych towarów i usług, dla których przepisy w zakresie VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Jednakże, zgodnie z § 3 pkt 1 wskazanego rozporządzenia, do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2019 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, ze zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem usług.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W tym miejscu należy wskazać, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z kolei w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zaznaczenia wymaga, że zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy, zwalnia się od podatku działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie.

Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka planuje rozpocząć przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest propagowanie zasad „bezpiecznej i odpowiedzialnej gry” na e-platformie \`(...)\` udostępnianej przez T. sp. z o.o. oraz edukacja klientów w zakresie skutków płynących z zagrożeń hazardowych. Spółka chce dostarczać klientom oprogramowania monitorującego zachowanie graczy, w tym propagujące „bezpieczną grę” na platformie udostępnionej przez legalnego operatora –T. Spółka nie jest wydawcą, organizatorem gier i nie ma wpływu na ich przebieg, wysokość wygranych czy jakiekolwiek inne zdarzenia wynikające z organizacji gier hazardowych. Spółka udostępni klientom urządzenie elektroniczne (terminale internetowe) wyposażone w oprogramowanie (przeglądarkę internetową) za pomocą którego użytkownik przez sieć może zobaczyć jakie gry oferuje T. w kasynie internetowym \`(...)\` lub zarejestrować się w nim, zweryfikować konto, i grać (w trybie cash play). Spółka oferuje pomoc graczom podczas zakładania konta, wyjaśnia zasady regulaminu, bonusów i innych zagadnień związanych z korzystaniem z serwisu Totalizatora. Działalność oprogramowania polega na kontrolowaniu zachowania gracza, uświadamianiu gracza co do negatywnych skutków hazardu oraz zapobieganiu uzależnianiom i wysokim przegranym. Oprogramowanie nie ingeruje i nie wkracza w prowadzone gry, które udostępniane są na platformie T. Spółka udostępnia jedynie ww. oprogramowanie oraz zapewnia usługę z zakresie doradztwa przy zakładaniu konta gracza oraz w zakresie edukacji poszerzania świadomości graczy odnośnie skutków uzależnienia od hazardu. Spółka nie prowadzi i nie będzie prowadziła działalności w zakresie gier hazardowych. Udostępniane terminale będą miały dostęp jedynie do legalnego kasyna internetowego …, a podmiotem urządzającym gry będzie T., nie Spółka.

Wnioskodawca będzie się rozliczał z innym podmiotem niż Klient. Klient za proponowaną usługę zapłaci właścicielowi lokalu, który następnie rozliczy się z Wnioskodawcą (po pierwsze za licencję, po drugie za przeprowadzone szkolenia). Wynagrodzenie będzie procentowe od obrotu. Z analizy wniosku wynika, że klasyfikacja statystyczna usług wykonywanych przez Spółkę, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) to: 62.01.11.0 – Usługi związane z projektowaniem, programowaniem i rozwojem oprogramowania oraz 62.02.20.0 – Usługi związane z doradztwem w zakresie oprogramowania komputerowego.

Spółka będzie zawierała umowy pisemne z właścicielami lokali lub przedstawicielami handlowymi, którzy jako licencjobiorcy będą w swoim imieniu zawierali umowy pisemne z pozyskanymi podmiotami. Do zadań Licencjobiorcy będzie należeć:

1.  propagowanie wśród swoich klientów zasad odpowiedzialnej i bezpiecznej gry dla osób korzystających z e-platformy \`(...)\`,
2.  edukowanie klientów z zakresu zagrożeń jakie niosą ze sobą wszelkie gry hazardowe,
3.  edukowanie klientów z zakresu obowiązującego regulaminu, praw i obowiązków platformy \`(...)\` w szczególności kasyna internetowego,
4.  edukowanie klientów o bonusach i innych promocjach oraz zasadach ich przydzielania i działania,
5.  powiadamianie klientów o nowych ofertach platformy \`(...)\`,
6.  pomoc klientom w założeniu konta na platformie \`(...)\`,
7.  prowadzenie nadzoru nad wydatkami klientów oraz czasem poświęconym na grę na platformie \`(...)\`,
8.  udostępnienie miejsca dla urządzenia elektronicznego klientom wraz z dostępem do Internetu za pomocą którego będą mogli założyć konto na platformie \`(...)\` oraz aktywnie z niej korzystać,
9.  dbanie o przestrzeganie przez osoby korzystające z Oprogramowania Licencjodawcy przepisów ustawy o grach hazardowych,
10.  pobranie opłaty od klienta za wszelkie wyżej wymienione usługi,
11.  poinformowanie klientów o przepisach RODO oraz przyjęcie podpisanego oświadczenia klienta i przesłanie go do Licencjodawcy.

Za powyższe Licencjobiorca zapłaci Licencjodawcy wynagrodzenie procentowe od ilości wykonanych usług.

Z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca – w zamian za odpłatność – świadczy usługę udostępniania właścicielom lokali gastronomicznych oprogramowania komputerowego monitorującego zachowania gracza wraz ze szkoleniem pracowników danego lokalu w zakresie zasad odpowiedzialnej gry. Po stronie Zainteresowanego zatem dochodzi do odpłatnego świadczenia usługi, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy czym, tut. Organ stwierdza, że do ww. usługi nie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku VAT ani obniżona stawka podatku VAT.

Jak wynika bowiem z wydanej w dniu 13 maja 2019 r. interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od gier hazardowych nr 0111-KDIB3-3.4013.44.2019.7.PK, z tytułu czynności opisanych we wniosku Spółka nie będzie podatnikiem podatku od gier hazardowych, a czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem. W konsekwencji dla czynności objętych wnioskiem nie znajdzie zastosowania zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy.

Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy, to należy stwierdzić, iż świadczona przez Wnioskodawcę usługa, objęta zakresem wniosku, będzie opodatkowana podstawową stawką podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Końcowo tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usługi świadczonej przez Wnioskodawcę. Natomiast w zakresie podatku od gier hazardowych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.