Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1162/12-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-28
Teza: Możliwość zastosowania 0% stawki podatku względem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta łotewskiego
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12.11.2012 r. (data wpływu 20.11.2012 r.), uzupełnionym w dniu 02.01.2013 r. (data wpływu 07.01.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 24.12.2012 r. (skutecznie doręczone w dniu 27.12.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 0% stawki podatku względem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta łotewskiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.11.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 0% stawki podatku względem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta łotewskiego.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 02.01.2013 r. złożonym w dniu 02.01.2013 r. (data wpływu 07.01.2013 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 24.12.2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma dokonywała sprzedaży towaru na rzecz kontrahenta łotewskiego. Transport towaru do ww. firmy odbywa się bezpośrednio z magazynów firmy, transport odbywa się środkiem własnym kontrahenta.

Dokumentami potwierdzającymi wywóz towaru poza granicę Polski są dokumenty CMR wystawione w następujący sposób:

nadawca – dane firmy,

miejsce przeznaczenia – adres odbiorcy łotewskiego,

miejsce załadunku – adres firmy,

załączone dokumenty – FVS,

cechy towaru – sprzęt RTV, AGD, Audio-Video,

podpis i stempel nadawcy – dane firmy,

podpis i stempel przewoźnika – dane przewoźnika łotewskiego,

podpis i stempel odbiorcy – kontrahenta łotewskiego,

przewoźnik – numer rejestracyjny samochodu,

kolejni przewoźnicy – dane przewoźnika łotewskiego,

Sprzedaż dla kontrahenta łotewskiego udokumentowana jest w następujący sposób:

FVS w PLN,

dokument WZ,

na FVS umieszczona jest informacja o transporcie osobistym kontrahenta i podany numer rejestracyjny samochodu sposób zapłaty za ww. gotówką.

Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, iż w przedmiotowym przypadku transport odbywa się bezpośrednio przez kontrahenta łotewskiego przy użyciu własnego – jego środka transportu.

Wnioskodawca posiada dokumenty zawierające nazwę i adres siedziby działalności gospodarczej – nabywcy towarów – dokument ten stanowi faktura VAT sprzedaż.

Towary są przewożone na adres siedziby działalności gospodarczej.

Określenie towarów i ich ilości jest wykazane na dokumencie WZ.

Potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do siedziby działalności gospodarczej odbywa się na dokumencie WZ, fakturze VAT sprzedaż, zbiorczym dokumencie – zestawienie sprzedaży i dokumencie CMR.

Rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary jest znany Wnioskodawcy i umieszczany na fakturze VAT sprzedaż z adnotacją – transport środkiem własnym kontrahenta nr. rejestracyjny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy tak udokumentowana sprzedaż i wywóz stanowi podstawę do zastosowania stawki 0% podatku VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Firma uważa, iż posiada pełne prawo do zastosowania stawki 0% podatku VAT, w myśl artykułu 42 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ udokumentowała transport do kontrahenta łotewskiego, kontrahent potwierdził odbiór towaru na dokumencie WZ i CMR, dodatkowo uregulował płatność za ww. towar.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Niemniej jednak zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku, a nawet zwolnień od podatku.

I tak, w myśl art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Przy czym przepis art. 42 ust. 3 ustawy stanowi, iż dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane przez przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Stosownie do ust. 4 cytowanego artykułu w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2.  adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3.  określenie towarów i ich ilości;
4.  potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5.  rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

Ponadto na mocy art. 42 ust. 11 ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonywał sprzedaży towaru na rzecz kontrahenta łotewskiego, którego transport odbywał się bezpośrednio z magazynów Wnioskodawcy przez kontrahenta łotewskiego przy użyciu własnego – jego środka transportu.

Sprzedaż dla kontrahenta łotewskiego udokumentowana jest w następujący sposób:

FVS w PLN - na FVS umieszczona jest informacja o transporcie osobistym kontrahenta i podany numer rejestracyjny samochodu sposób zapłaty za ww. gotówką,

dokument WZ.

Dokumentami potwierdzającymi wywóz towaru poza granicę Polski są dokumenty CMR wystawione w następujący sposób:

nadawca – dane firmy,

miejsce przeznaczenia – adres odbiorcy łotewskiego,

miejsce załadunku – adres firmy,

załączone dokumenty – FVS,

cechy towaru – sprzęt RTV, AGD, Audio-Video,

podpis i stempel nadawcy – dane firmy,

podpis i stempel przewoźnika – dane przewoźnika łotewskiego,

podpis i stempel odbiorcy – kontrahenta łotewskiego,

przewoźnik – numer rejestracyjny samochodu,

kolejni przewoźnicy – dane przewoźnika łotewskiego,

Potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do siedziby działalności gospodarczej odbywa się na dokumencie WZ, fakturze VAT sprzedaż, zbiorczym dokumencie – zestawienie sprzedaży i dokumencie CMR.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy tak udokumentowana sprzedaż i wywóz stanowi podstawę do zastosowania stawki 0% podatku VAT.

Jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze skutki podatkowe, niż w przypadku dostaw krajowych.

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnowej dostawy towarów, w sytuacji gdy ich wywóz odbywa się bezpośrednio przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu mają kopia faktury, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku oraz odrębnego dokumentu zawierającego dane wskazane w art. 42 ust. 4 ustawy. Przepisy nie zastrzegają przy tym ani wzoru, ani żadnej szczególnej formy dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy. Wymagane jest tylko, aby taki dokument zawierał miejsce na wpisanie co najmniej danych określonych w ww. przepisie.

Z informacji zawartych w przedstawionym stanie faktycznym wynika, że Wnioskodawca przedmiotową sprzedaż dokumentuje fakturą sprzedaży (FVS) oraz dokumentem WZ. Ponadto posiada dokument CMR, w którym znajdują się m.in. takie dane jak:

*   nadawca – dane Wnioskodawcy,
*   miejsce przeznaczenia – adres odbiorcy łotewskiego,
*   cechy towaru – sprzęt RTV, AGD, Audio-Video,
*   podpis i stempel odbiorcy – kontrahenta łotewskiego,
*   przewoźnik – numer rejestracyjny samochodu.

Przy tym jak wskazuje Wnioskodawca potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do siedziby działalności gospodarczej odbywa się na dokumencie WZ, fakturze VAT sprzedaż, zbiorczym dokumencie – zestawienie sprzedaży i dokumencie CMR.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że opisane w przedmiotowym stanie faktycznym dokumenty, które posiada Wnioskodawca, upoważniają do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%.

Końcowo tut. Organ informuje, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie możliwości zastosowania 0% stawki podatku względem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta łotewskiego (pytania oznaczonego we wniosku ORD-IN numerem 3) natomiast w zakresie prawidłowości sporządzenia dokumentu CMR (pytania oznaczonego we wniosku ORD-IN numerem 1) oraz kwestii odpowiedzialności za podany numer rejestracyjny samochodu (pytania oznaczonego we wniosku ORD-IN numerem 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ podatkowy zauważa, iż w związku z tym, że Wnioskodawca uiścił opłatę w wysokości wyższej od należnej kwota 40 zł, zgodnie z 14f § 2a Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona na rachunek bankowy wskazany we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.