Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-147/07/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-01-28
Teza: Czy wydatki poniesione na studia podyplomowe może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? Jeśli tak, to czy refundację 50% opłaty za naukę powinna zaliczyć do kosztów jednorazowo w momencie poniesienia, czy rozliczyć w czasie?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; studenci; studia-opłata za studia; studia-studia podyplomowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2007 r. (data wpływu 16 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków na studia podyplomowe pracownika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków na studia podyplomowe pracownika.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółka skierowała pracownika, zatrudnionego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na studia podyplomowe, których kierunek jest związany z zakresem powierzonych pracownikowi obowiązków.

Przedsiębiorstwo zawarło w tej kwestii porozumienie z pracownikiem, na mocy którego zobowiązało się do refundacji opłaty za naukę, tj. opłaty za I semestr trwający od 13.10.2007 r. do 27.01.2008 r. oraz zwrotu kosztów przejazdu przez cały okres trwania studiów. Z kolei pracownik jest zobowiązany do przepracowania u pracodawcy 24 miesięcy po ukończeniu nauki chyba, że pracodawca rozwiąże z nim w tym okresie stosunek pracy.

**W związku z powyższym, Spółka zadała pytanie.**

Czy wydatki poniesione na studia podyplomowe może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? Jeśli tak, to czy refundację 50% opłaty za naukę powinna zaliczyć do kosztów jednorazowo w momencie poniesienia, czy rozliczyć w czasie?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na studia podyplomowe może zaliczyć, na podstawie otrzymanej faktury, do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zakres tematyczny studiów obejmuje zagadnienia będące przedmiotem pracy pracownika więc istnieje związek pomiędzy ponoszonymi wydatkami na jego studia a przychodem firmy.

Koszty kształcenia pracownika powinny być rozliczone zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzn. kwotę dofinansowania opłaty za naukę za I semestr należy podzielić przez liczbę miesięcy przypadających w semestrze i przypisać odpowiednio do roku 2007 (za okres październik – grudzień) i do roku 2008 (za styczeń).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) – dalej: ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z wykładani gramatycznej użytego przez ustawodawcę zwrotu „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia do celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zatem aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesiony wydatek ma wpływ lub może mieć wpływ na powstanie czy też zwiększenie przychodu.

Należy jednakże mieć na uwadze fakt, iż to na Spółce spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy poniesionymi wydatkami (w tym także na podnoszenie kwalifikacji), a osiąganymi przychodami z tej działalności.

Tak więc, wydatki poniesione przez Spółkę na studia podyplomowe pracownika, tj. refundacja opłat za I semestr może zostać zakwalifikowana jako koszt podatkowy, gdyż koszt podnoszenia kwalifikacji przez pracowników nie został wymieniony w katalogu negatywnym kosztów podatkowych, zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Natomiast wydatków pracodawcy z tytułu zwrotu kosztów przejazdu na studia nie można uznać za koszt uzyskania przychodów Spółki, jako że stanowią one osobiste wydatki studiującego związane z dokształcaniem i ich ponoszenie przez Wnioskodawcę nie ma wpływu na osiąganie lub zwiększanie przychodów czy też zabezpieczenie lub zachowanie ich źródła.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody – por. art. 15 ust. 4 ustawy.

Wskazana norma art. 15 ust. 4 ustawy, wskazuje, iż ustalając moment uznania wydatku za koszt podatkowy, należy rozstrzygnąć, czy istnieje możliwość jego powiązania z przychodem osiągniętym w roku podatkowym. Podatnik bowiem ponosi koszty, które bezpośrednio wiążą się z konkretnymi przychodami osiągniętymi w roku podatkowym lub też obciążają go koszty mające pośredni wpływ na osiągane przez niego przychody w ogóle. Wydatki powiązane bezpośrednio z osiągniętym przychodem należy uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów w roku osiągnięcia przychodu chyba, że nie można ich zarachować w tym roku.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie – art. 15 ust. 4c ustawy.

Natomiast w myśl ust. 4d art. 15 ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z tego też względu koszty kształcenia pracownika należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.