Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-75/10/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-29
Teza: Czy wnioskodawca może odliczyć obliczoną przez siebie kwotę ulgi prorodzinnej?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 22 stycznia 2010r.), uzupełnionym w dniu 30 marca 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia ulgi z tytułu wychowania dziecka - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia ulgi z tytułu wychowania dziecka.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 15 marca 2010r. Znak: IBPB II/1/415-75/10/ASz wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 30 marca 2010r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca ma 32 lata, jest rozwiedziony, ma jedno dziecko - córkę. Na podstawie wyroku dziecko przebywa z matką. Wnioskodawca nie został pozbawiony praw rodzicielskich, systematycznie dąży do poszerzenia praw do kontaktów z dzieckiem.

Po wielu rozprawach wnioskodawca uzyskał obszerne (jak na polskie warunki) możliwości kontaktów z córką. W roku podatkowym 2009 kontakty odbywały się następująco:

*   każdy poniedziałek i czwartek w godz. 16.00 – 19.00,
*   w każdy pierwszy i trzeci weekend miesiąca od soboty godz. 10.00 do niedzieli godz. 19.00,
*   w każdy drugi dzień świąt Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy od 10.00 – 19.00,
*   jeden tydzień wakacji letnich w sierpniu.

Od dnia 06 listopada 2009r. kontakty z córką zostały rozszerzone i odbywają się następująco:

*   co drugi weekend (nieparzysty) miesiąca od piątku godz. 17.00 do niedzieli 19.00,
*   w każdą środę godz. 17.00 – 19.00,
*   poniedziałki tygodni parzystych każdego miesiąca od piątku godz. 17.00 – 19.30,
*   drugi dzień świąt bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy godz. 10.00 – 19.00,
*   w urodziny córki lata parzyste 10.00 – 19.00,
*   w wigilię lata nieparzyste 10.00 – 19.00,
*   pierwszy tydzień ferii zimowych oraz dwa tygodnie wakacji letnich.

Wnioskodawca podkreślił, że nie ma możliwości jakiegokolwiek porozumienia z matką dziecka.

Ponadto wnioskodawca poinformował, że podczas gdy dziecko jest pod jego opieką, uczestniczy w zajęciach fakultatywnych (dot. przede wszystkim spotkań tygodniu).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można sumować godziny opieki w ramach 1 miesiąca?

Jednocześnie, na podstawie przesłanych informacji oraz dokumentów wnioskodawca wnosi o udzielenie informacji, względnie wyliczenie przysługującej mu ulgi na dziecko.

Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie przedstawił swoje stanowisko w sprawie:

86 dni x 3 godziny = 258 h

8 dni x 2 godziny = 16 h

4 dni x 2,5 godziny = 10 h

Weekend sobota 10.00 – niedziela 19.00 x 19 = 627 h

Weekend piątek 17.00 – niedziela 19.00 x 4 = 200 h

Święta 10.00 – 19.00 x 3 = 27 h

Wakacje od 01 – 08 sierpnia 2009r. – 8 x 24 = 192 h

Suma wszystkich godzin, w czasie których wnioskodawca ma wpływ na wychowanie dziecka to 1330.

W przeliczeniu na pełne doby 1330/24 = 55,44

Ulga na dziecko w przeliczeniu na jeden dzień 3,089

Kwota do odliczenia = 3,089 x 55,44 = 171,25 PLN.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w 2009r. - od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W tym miejscu należy zauważyć, że dziecko pozostaje aż do osiągnięcia pełnoletności pod władzą rodzicielską. Władza ta przysługuje obojgu rodzicom.

Władza rodzicielska przysługuje tylko jednemu z rodziców jedynie w przypadkach, gdy:

1.  jedno z rodziców nie żyje,
2.  jedno z rodziców nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych,
3.  jedno z rodziców zostało pozbawione władzy rodzicielskiej,
4.  władza rodzicielska jednego z rodziców została zawieszona.

Przy czym władza rodzicielska obejmuje w szczególności:

1.  obowiązek i prawo do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka,
2.  wychowywanie dziecka,
3.  kierowanie dzieckiem,
4.  obowiązek troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka,
5.  przygotowywanie dziecka do życia w społeczeństwie odpowiednio do jego uzdolnień.

Na podstawie art. 27f ust. 2 ww. ustawy odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 (czyli w 2009r. 1/6 z 556,02 zł = 92,67 zł), za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1. Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

W myśl art. 27f ust. 3 powyższej ustawy w przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Na podstawie art. 27f ust. 5 ww. ustawy odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka,
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca jest rozwiedziony, ma jedno dziecko. Na podstawie wyroku dziecko przebywa z matką. Wnioskodawca nie został pozbawiony prawa rodzicielskich.

W związku z tym – zgodnie z cyt. art. 27 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców. Odliczenie ulgi będzie wymagało uzgodnienia przez małżonków proporcji, w jakiej dokonają odliczenia za okresy, w których wspólnie wykonywali władzę rodzicielską nad córką. Wynika to z faktu, iż brak takiego uzgodnienia może spowodować, iż suma odliczeń dokonanych przez małżonków - w ich zeznaniach podatkowych za 2009r.- przekroczy kwotę 1.112,04 zł (92,67 zł x 12 miesięcy) rocznie. Ustawodawca natomiast jednoznacznie określił limit odliczenia tytułem omawianej ulgi i wskazał, w jakich przypadkach ulga winna być dzielona wg klucza 1/30 kwoty miesięcznej za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem. W przypadku, gdy władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, tejże proporcji nie można ściśle zastosować. Ulga bowiem przysługuje im wspólnie i podlega wykazaniu w zeznaniu w częściach równych lub wg proporcji przez małżonków przyjętej. Tym samym organ wydający niniejszą interpretację nie może potwierdzić – w świetle powołanych przepisów - iż wnioskodawca może odliczyć tytułem ulgi prorodzinnej wskazaną przez niego kwotę.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.