Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-191/11-4/KŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-10
Teza: Przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT zakupywanych usług szkoleniowych.
Słowa kluczowe: finansowanie; usługi-usługi szkoleniowe; usługi-usługi zwolnione
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2011 r. (data wpływu 3 lutego 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. (data wpływu 28 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT zakupywanych usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT zakupywanych usług szkoleniowych. Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. uzupełniono wniosek o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego, własne stanowisko oraz o pełnomocnictwo dla osoby podpisanej pod wnioskiem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

X finansuje szkolenia pracowników, beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów ze środków publicznych – budżetu województwa oraz środków unijnych pochodzących z poszczególnych programów wdrażanych przez województwo. W związku ze zmianami dotyczącymi podatku od towarów i usług Wnioskodawca zadaje pytanie czy szkolenia zakupywane dla pracowników, beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów środków unijnych, dla których jednostką zarządzającą jest Zarząd Województwa stanowią usługi kształcenia zawodowego finansowane ze środków publicznych i jako takie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. uzupełniono przedstawione zdarzenie przyszłe o następujące informacje:

1.  Podmioty prowadzące szkolenia dla pracowników nie są podmiotami objętymi systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
2.  Ww. podmioty organizując szkolenia dla pracowników, beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów nie świadczą usług w zakresie kształcenia.
3.  Podmioty prowadzące szkolenia nie posiadają zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
4.  Szkolenia dla pracowników wpływają na ich kształcenie zawodowe poprzez dostarczenie lub uaktualnienie zarówno wiedzy, jak i umiejętności (w tym interpersonalnych) z zakresu poszczególnych obszarów działalności X, co przekłada się na możliwość prawidłowej realizacji zadań oraz wzrost jakości świadczonych usług. W ocenie Wnioskodawcy szkolenia nie służą kształceniu zawodowemu beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów.
5.  Wiedza zdobyta przez osoby szkolone będzie wykorzystywana w pracy zawodowej.
6.  Szkolenia dla pracowników, beneficjentów i potencjalnych beneficjentów nie są prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
7.  Podmioty prowadzące szkolenia nie posiadają akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
8.  Szkolenia zarówno pracowników X, jak i beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów finansowane są w całości ze środków publicznych.
9.  Przez beneficjentów, o których mowa we wniosku należy rozumieć osoby fizyczne oraz przedstawicieli Instytucji i przedsiębiorców, którzy wygrali konkurs w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Poprzez potencjalnych beneficjentów należy rozumieć wszystkie osoby mogące ubiegać się o takie dofinansowanie. Szkolenia prowadzone ze środków Pomocy Technicznej Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 przeznaczone są zarówno na potrzeby ewaluacji realizowanych projektów, jak i dla osób dopiero zainteresowanych pozyskaniem środków UE.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy szkolenia zakupywane dla pracowników X stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane ze środków publicznych i jako takie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy szkolenia zakupywane dla beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów środków unijnych, dla których jednostką zarządzającą jest Zarząd Województwa stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane ze środków publicznych i jako takie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r.), mając na uwadze stosowne zapisy (art. 5 ust. 1) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), bezspornym jest fakt, że szkolenia pracowników, których koszty opłaca X finansowane są w całości ze środków publicznych - dotyczy to zarówno szkoleń finansowanych ze środków własnych budżetu jak i środków pochodzących z poszczególnych programów realizowanych przez województwo.

Ponadto, szkolenia pracowników mają na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych tych osób poprzez dostarczenie lub aktualizację wiedzy lub umiejętności wykorzystywanych dla celów zawodowych. Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy, nie służą kształceniu zawodowemu szkolenia beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów. Zdaniem Zainteresowanego, szkolenia pracowników w pełni wpisują się w definicję usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego zawartą w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 177/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L. Nr 288 str. 1), zgodnie z którą usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i Dyrektywy 77/3881EWG, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego, bądź przekwalifikowania nie ma tutaj znaczenia.

W związku z powyższym:

*   szkolenia pracowników X stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego,
*   szkolenia beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów nie służą kształceniu zawodowemu oraz
*   są finansowane w całości ze środków publicznych,

wobec czego szkolenia pracowników podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie zaznacza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonego art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.) oraz zmienionego art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347.1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Należy wskazać, iż zakres powyższego zwolnienia adresowany jest w szczególności do jednostek objętych systemem oświaty, realizujących usługi kształcenia, do których zalicza się również placówki niepubliczne, które uzyskały wpis do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Zgodnie z przepisem z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W myśl § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto, zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Nadmienić należy, iż ww. rozporządzenie Ministra Finansów obowiązuje od dnia 6 kwietnia 2011 r. i zastąpiło rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), które straciło moc obowiązującą z dniem 5 kwietnia 2011 r. Natomiast ww. przepis § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. jest odpowiednikiem tego samego przepisu rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r.

Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych.

Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Tut. Organ informuje, iż w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego, bądź przekwalifikowania nie ma tutaj znaczenia.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca finansuje szkolenia pracowników X, beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów ze środków publicznych – budżetu województwa oraz środków unijnych pochodzących z poszczególnych programów wdrażanych przez województwo. Szkolenia dla pracowników Urzędu wpływają na ich kształcenie zawodowe poprzez dostarczenie lub uaktualnienie zarówno wiedzy, jak i umiejętności (w tym interpersonalnych) z zakresu poszczególnych obszarów działalności X, co przekłada się na możliwość prawidłowej realizacji zadań oraz wzrost jakości świadczonych usług. W ocenie Wnioskodawcy szkolenia nie służą kształceniu zawodowemu beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów. Wiedza zdobyta przez osoby szkolone będzie wykorzystywana w pracy zawodowej. Szkolenia zarówno pracowników X, jak i beneficjentów i potencjalnych beneficjentów finansowane są w całości ze środków publicznych.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanych przepisach wynika, iż dla oceny tego czy usługi z zakresu organizacji szkoleń dla pracowników Urzędu, beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, konieczne jest stwierdzenie :

1.  czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;
2.  czy są finansowane w całości ze środków publicznych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że przedmiotowe szkolenia będą w całości finansowane ze środków publicznych. Prowadzone szkolenia mają na celu kształcenie zawodowe pracowników X. Wiedza z zakresu tych szkoleń będzie wykorzystywana bezpośrednio w pracy przez pracowników X i umożliwi prawidłową realizację zadań oraz wzrost jakości świadczonych usług. Uczestnikami szkoleń będą także beneficjenci oraz potencjalni beneficjenci środków z Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.

Zatem, biorąc pod uwagę opisane zdarzenie przyszłe oraz powyższe przepisy należy stwierdzić, iż szkolenia dla pracowników X mieszczą się w usługach kształcenia zawodowego, ponieważ pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych. Natomiast szkoleń dla beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów, nie można zakwalifikować do usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, ponieważ zdobyta podczas tych szkoleń wiedza ma na celu umożliwienie pozyskania dodatkowego źródła finansowania własnej działalności gospodarczej ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, a nie zdobycie wiedzy z właściwej branży beneficjenta lub potencjalnego beneficjenta, która będzie w sposób bezpośredni wykorzystywana w pracy zawodowej .

W analizowanej sprawie z uwagi na fakt, że Zainteresowany wskazał, iż podmioty prowadzące szkolenia edukacyjne są spoza systemu oświaty, należy stwierdzić, iż nie jest spełniona przesłanka, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, tym samym ww. usługi edukacyjne nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu.

Jednocześnie przedmiotowe usługi szkoleń nie mogą korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy. W tym przypadku bowiem szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Ponadto, szkolenia te nie są prowadzone przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, zatem nie została spełniona również przesłanka z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, warunkująca zwolnienie.

Jednakże powyższe szkolenia świadczone dla pracowników X mieszczą się w usługach kształcenia zawodowego i Wnioskodawca wskazał, iż są w całości finansowane ze środków publicznych, tym samym spełniają warunki zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy uprawniające do skorzystania ze zwolnienia.

W świetle powyższych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisanego zdarzenia przyszłego, świadczone usługi szkoleniowe dla pracowników X w całości finansowane ze środków publicznych, są usługami w zakresie kształcenia zawodowego i będą od dnia 1 stycznia 2011 r. korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy. Natomiast usługi szkolenia dla beneficjentów oraz potencjalnych beneficjentów, nie stanowią usług w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, więc od dnia 1 stycznia 2011 r. będą opodatkowane stawką 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT zakupywanych usług szkoleniowych. Natomiast, kwestia dotycząca przepisów prawa dotycząca wskazania, czy w zakresie pojęciowym „kształcenia zawodowego” mieszczą się wszystkie szkolenia związane z podnoszeniem kwalifikacji przez pracowników/beneficjentów/potencjalnych beneficjentów oraz dotyczącej wskazania, czy o tym, czy usługa mieści się w zakresie pojęciowym „usług kształcenia zawodowego” decydować ma X, czy podmiot któremu wykonanie takiej usługi powierzono została rozstrzygnięta w odrębnym piśmie z dnia 10 maja 2011 r. nr ILPP1/443-191/11-5/KŁ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.