Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-76/15-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-23
Teza: moment powstania przychodu z tytułu rozliczania najmu/dzierżawy/leasingu operacyjnego w okresach rozliczeniowych
Słowa kluczowe: dzierżawa; leasing-leasing operacyjny; moment; najem; okres-okres rozliczeniowy; przychód; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2015 r. (data nadania 3 czerwca 2015 r., data wpływu 8 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”). W przyszłości Spółka stanie się właścicielem środków trwałych, które w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej będą przez Spółkę oddane w odpłatne użytkowanie podmiotom trzecim, na potrzeby prowadzonej przez te podmioty działalności gospodarczej.

Wspomniane środki trwałe mogą zostać oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu/dzierżawy lub umowy leasingu operacyjnego, tj. spełniającego warunki wskazane w art. 17b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”).

Umowy mają zostać zawarte na czas oznaczony i zawierać będą postanowienie, iż usługa będzie rozliczana w ustalonych okresach rozliczeniowych (miesięcznych bądź kwartalnych, bądź rocznych).

Jednocześnie, strony umowy mogą uzgodnić w umowie, że najemca lub leasingobiorca będzie zobligowany do zapłaty z góry płatności należnych za kolejne okresy rozliczeniowe. Zaliczka byłaby płatna po podpisaniu umowy, w ustalonym przez strony terminie płatności.

W przypadku dokonania płatności na podstawie umowy z góry, Spółka najpóźniej z dniem upływu terminu płatności wystawi fakturę dokumentującą przysługującą jej zapłatę zaliczki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w razie oddania przez Spółkę środków trwałych na podstawie umowy najmu/dzierżawy lub leasingu operacyjnego, przychód podatkowy będzie powstawał na koniec każdego z określonych w umowie okresów rozliczeniowych, nie rzadziej niż raz w roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w razie oddania przez Spółkę środków trwałych na podstawie umowy najmu/dzierżawy lub leasingu operacyjnego, przychód podatkowy będzie powstawał na koniec każdego z określonych w umowie najmu/dzierżawy lub leasingu okresów rozliczeniowych, nie rzadziej niż raz w roku w wysokości określonej w umowie, jako rata należna za dany okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3a ustawy CIT za datę powstania tego rodzaju przychodów uważa się co do zasady dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

*   wystawienia faktury albo
*   uregulowania należności.

Jednocześnie wyjątek od tej zasady został przewidziany w art. 12 ust. 3c ustawy CIT, zgodnie z którym, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Przepis ten w praktyce ma zastosowanie w odniesieniu do usług o charakterze ciągłym, świadczonych w dłuższym okresie czasu i rozliczanych cyklicznie. Do tego rodzaju usług należą w szczególności usługi najmu, dzierżawy, leasingu oraz inne usługi o podobnym charakterze.

Spółka wskazała, iż w jej opinii, do przychodów z tytułu najmu/dzierżawy lub leasingu, winna znaleźć zastosowanie wskazana powyżej zasada wynikająca z art. 12 ust. 3c ustawy CIT. Spółka pragnie bowiem podkreślić, iż zgodnie z postanowieniami umowy najmu/dzierżawy lub leasingu, usługa będzie rozliczana w okresach rozliczeniowych (miesięcznych bądź kwartalnych, bądź rocznych). Tym samym, w opinii Spółki, przychód podatkowy z tytułu najmu/dzierżawy lub leasingu, Spółka winna wykazywać na koniec każdego okresu rozliczeniowego ustalonego w umowie (nie rzadziej niż raz w roku).

W opinii Spółki na powyższą zasadę nie powinien mieć wpływu moment wystawienia faktury lub otrzymania zapłaty. Zdaniem Spółki, przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT jest bowiem przepisem szczególnym w stosunku do generalnej zasady określonej w art. 12 ust. 3a ustawy CIT. A zatem w razie zgodnej woli stron wyrażonej w umowie odnośnie rozliczania usługi w okresach rozliczeniowych, momentem, w którym powstanie przychód podatkowy winien być jedynie koniec ustalonego okresu rozliczeniowego, a nie moment wystawienia faktury lub data zapłaty (np. zaliczki płatnej z góry za przyszłe okresy).

Sam fakt otrzymania zaliczki tytułem płatności za przyszłe okresy rozliczeniowe nie będzie skutkował powstaniem przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy CIT, do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat na poczet usług, które wykonane zostaną w przyszłych okresach rozliczeniowych.

Powyższe podejście zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 2011 r. (sygn. ITPB3/423-169/11/DK), który wskazał, iż „istotnym dla wskazania daty powstania przychodu jest okoliczność ustalenia w umowie (fakturze) rozliczania w okresach rozliczeniowych i ustalenie tych okresów. Wystąpienie więc tej sytuacji – zależnej wyłącznie od woli stron – skutkuje rozliczaniem przychodu w zgodzie z cytowanym przepisem art. 12 ust. 3c ustawy, tj. w okresach rozliczeniowych. W takim przypadku przychód z tytułu usług o ustalonym okresie rozliczeniowym powinien być określany w ostatnim dniu przyjętego przez strony okresu rozliczeniowego, a data wystawienia faktury oraz termin płatności nie decydują o terminie powstania przychodu”.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 18 czerwca 2012 r. (sygn. ILPB3/423-97/12-2/JG) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 31 sierpnia 2011 r. (sygn. nr IBPBI/1/415-593/11/AB).

Reasumując, zdaniem Spółki, w razie oddania przez Spółkę środków trwałych na podstawie umowy najmu/dzierżawy lub leasingu, przychód podatkowy będzie powstawał na koniec każdego z określonych w umowie najmu okresów rozliczeniowych, nie rzadziej niż raz w roku.

Wobec powyższego, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska zaprezentowanego w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu, jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.