Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-163/08/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-04
Teza: czy otrzymanie bonusu od obrotu rodzi obowiązek podatkowy w podatku VAT i w jaki sposób powinno być dokumentowane jego przekazanie
Słowa kluczowe: bonus; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek naliczony; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. H. przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2008r. (data wpływu 25 lutego 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2008r. (data wpływu 28 maja 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy otrzymanie bonusu od obrotu rodzi obowiązek podatkowy w podatku VAT i w jaki sposób powinno być dokumentowane jego przekazanie - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy otrzymanie bonusu od obrotu rodzi obowiązek podatkowy w podatku VAT i w jaki sposób powinno być dokumentowane jego przekazanie. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2008r. (data wpływu 28 maja 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 20 maja 2008r. znak: IBPP2/443-163/08/BM.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, na podstawie umowy, zawartej ze Spółką A., otrzymywał bonus od obrotu zrealizowanego w danej lokalizacji (czyli w danym zakładzie Wnioskodawcy). Przedmiotem ww. umowy jest świadczenie przez Agencję Pracy Czasowej na rzecz Pracodawcy tj. Wnioskodawcy odpłatnych usług. Usługi te polegają na zatrudnianiu na podstawie umowy o pracę tymczasową i kierowaniu do Pracodawcy osób – celem wykonywania przez nich pracy na jego rzecz i pod jego kierownictwem. Agencja Pracy Czasowej udzielała Wnioskodawcy rabatów w zależności od obrotów zrealizowanych w danej lokalizacji – w tym przypadku nie ma możliwości powiązania „bonusu od obrotu” z konkretną dostawą towarów. Wysokość bonusu uzależniona została od osiągnięcia odpowiedniego poziomu obrotów w okresie wskazanym w umowie. Otrzymany bonus w 2007r. Wnioskodawca dokumentował poprzez wystawienie faktury VAT ze stawką 22% na rzecz A. z tytułu "bonusu od obrotu". Działanie takie było zgodne z interpretacją Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004r., która nakazuje uznawać wypłatę bonusów jako wynagrodzenie za usługę, której przedmiotem jest określone zachowanie się podmiotu uprawnionego do otrzymania takiego wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymanie bonusu od obrotu rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług?
2.  W jaki sposób powinno być udokumentowane przekazanie przedmiotowego bonusu od obrotu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym otrzymywane przez Wnioskodawcę bonusy stanowią wynagrodzenie za wykonaną usługę - jest błędne.

Zgodnie z pkt 19 umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką A., "Agencja pracy tymczasowej udziela Pracodawcy następujących rabatów, w zależności od obrotów zrealizowanych w danej lokalizacji". Samo pojęcie rabatu jest bardzo szerokie. Rozumie się przez nie przede wszystkim: bonifikaty, opusty, bonusy, premie oraz skonta. Bonus jest to zmniejszenie ceny będące najczęściej wynikiem osiągnięcia określonych pułapów sprzedaży (premia/bonus za sprzedaż). Trudno zatem, zdaniem Wnioskodawcy, za słuszny uznać pogląd - w świetle ustawowej definicji świadczenia usług zawartej w art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług - że osiągnięcie przez Wnioskodawcę określonego pułapu obrotów stanowi wykonanie usługi. Wnioskodawca bowiem dokonuje określonych zakupów dobrowolnie i nie jest w żaden sposób zobowiązany do osiągnięcia określonego pułapu obrotów, a co więcej niezrealizowanie przez niego określonego pułapu nie jest obwarowane żadną sankcją albo innymi negatywnymi konsekwencjami. Przyznany bonus stanowi jedynie sui genris nagrodę i nie może być potraktowany jako zapłata za usługę, ponieważ jak zostało to wyżej wykazanie w przedmiotowej sprawie zachowanie Wnioskodawcy nie może być potraktowane jako świadczenie usług.

Wnioskodawca zauważa, iż powyższy pogląd jest zgodny z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2007r., sygn. I FSK 94/06. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że „Za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi.".

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany od kontrahenta bonus roczny Wnioskodawca będzie mógł dokumentować notą księgową. Podobnie stanowisko zajęła Izba Skarbowa w Warszawie w piśmie z dnia 17 września 2007r. (znak 1401/PH-I/4407/14-46/07/KO), w którym stwierdzono "Odpowiadając natomiast na pytanie w jaki sposób udokumentować przekazanie/otrzymanie bonusu stwierdzić należy, iż nota księgowa jako uniwersalny dokument księgowy służący dokumentowaniu transakcji dla których nie przewidziano odrębnych formularzy jest dokumentem prawidłowym dla udokumentowania otrzymania przez Stronę bonusu.".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

Natomiast przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów i usług, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W praktyce występują również sytuacje, gdzie premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów lub usług w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

W opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia z sytuacją, gdzie Wnioskodawca otrzymywał bonus od obrotu zrealizowanego w danym zakładzie Wnioskodawcy. Przedmiotem umowy jest świadczenie przez Agencję Pracy Czasowej na rzecz Wnioskodawcy odpłatnych usług. Agencja Pracy Czasowej udzielała Wnioskodawcy rabatów w zależności od obrotów zrealizowanych w danym zakładzie – w tym przypadku nie ma możliwości powiązania „bonusu od obrotu” z konkretną dostawą towarów. Wysokość bonusu uzależniona została od osiągnięcia odpowiedniego poziomu obrotów w okresie wskazanym w umowie. Premia ta nie ma więc charakteru dobrowolnego, ale uzależniona jest od określonego zachowania kupującego. Usługobiorcą jest dostawca, który realizuje swój interes ekonomiczny poprzez tworzenie sytuacji, w której kupujący decyduje się na zakup u niego, a nie u innego dostawcy.

Wypłata przedmiotowego bonusa jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Wypłacając bonusy sprzedawca nagradza kupującego za osiągnięcie odpowiedniego poziomu obrotów w czasie wskazanym w umowie, a w konsekwencji za lojalność względem sprzedawcy, tj. za to że kupujący dokona nabyć u wybranego kontrahenta, a nie u jego konkurentów. Bonus powinien być w związku z tym traktowany również jako wynagrodzenie za powstrzymywanie się od nabyć od podmiotów konkurencyjnych. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę podatnik otrzymuje bonus w postaci premii pieniężnej.

Wypłata przedmiotowego bonusa jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Wypłacając bonusy sprzedawca nagradza kupującego za osiągnięcie odpowiedniego poziomu obrotów w czasie wskazanym w umowie, a w konsekwencji za lojalność względem sprzedawcy, tj. za to że kupujący dokona nabyć u wybranego kontrahenta, a nie u jego konkurentów. Bonus powinien być w związku z tym traktowany również jako wynagrodzenie za powstrzymywanie się od nabyć od podmiotów konkurencyjnych. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę podatnik otrzymuje bonus w postaci premii pieniężnej.

Zatem pomiędzy stronami zaistniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

W myśl art. 41 ust. 13 ustawy o VAT towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

W świetle powyższego zachowanie Wnioskodawcy należy uznać za świadczenie usług, zgodnie z cyt. art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym w przedmiotowej sytuacji świadczenie przez Wnioskodawcę ww. usług, za które wypłacane jest wynagrodzenie w postaci bonusu, podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. według 22% stawki podatku VAT.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.**

Nieprawidłowe jest także stanowisko Wnioskodawcy odnośnie dokumentowania czynności przekazania bonusu notą księgową.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Ponieważ w przedmiotowej sytuacji otrzymanie bonusu jest wynagrodzeniem za świadczenie przez Wnioskodawcę usług, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych, czynność ta powinna być udokumentowana wystawieniem przez świadczącego usługę faktury VAT na rzecz nabywcy usług tj. kontrahenta Wnioskodawcy wypłacającego premię pieniężną (nazwaną przez Wnioskodawcę bonusem rocznym).

W związku z powyższym, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy całościowo należało uznać za **nieprawidłowe.**

Ponadto należy zauważyć, iż załączona do przedmiotowego wniosku umowa nie może być przedmiotem oceny przez tut. organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego następuje wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.