Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1651/11/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-16
Teza: Czy darowizna nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: darowizna; działalność-działalność gospodarcza; działki; nieruchomości; podatnik-podatnik czynny; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 2 listopada 2011r. (data wpływu 8 listopada 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 stycznia 2012r. (data wpływu 16 stycznia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy darowizna nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, oraz możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla tej czynności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy darowizna nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, oraz możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla tej czynności.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 stycznia 2012r. (data wpływu 16 stycznia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 5 stycznia 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

P.jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr 4/2 obręb 6 j. ew. N. H. w K., objętej księgą wieczystą Kw prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla K. IV Wydział Ksiąg Wieczystych. P. odzyskała własność przedmiotowej nieruchomości, uprzednio przejętej przez Skarb Państwa, na podstawie orzeczenia częściowego Komisji, działającej na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, z dnia 22 listopada 2002 roku.

Dla terenu, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa nieruchomość, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego; sporządzone zostało jedynie studium uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym teren ten jest oznaczony jako „teren o przeważającej funkcji usług komercyjnych”. W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostwo Powiatowe w K. działka nr 4/2 jest oznaczona symbolem „R”.

Przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana na cele działalności gospodarczej – stanowi przedmiot dzierżawy na rzecz dzierżawcy – przedsiębiorcy, na podstawie umowy dzierżawy z dnia 30 marca 2011 roku, zawartej na okres 30 lat. Umowa dzierżawy zawiera zastrzeżenie, że np. w przypadku darowizny nieruchomości na rzecz kościelnej osoby prawnej nabywca nieruchomości wstąpi w prawa i obowiązki wydzierżawiającego, a umowa dzierżawy będzie kontynuowana na dotychczasowych zasadach.

P. jest podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z czynnościami dzierżawy przedmiotowej nieruchomości.

P. zamierza darować działkę nr 4/2 na rzecz Klasztoru.

Każdy ze wskazanych podmiotów posiada osobowość prawną.

Klasztor, po uzyskaniu prawa własności działki nr 4/2, zamierza przeznaczyć ją na cele działalności gospodarczej – tj. kontynuować dzierżawę na rzecz dotychczasowego dzierżawcy – przedsiębiorcy (Klasztor wstąpi w prawa i obowiązki wydzierżawiającego – obecnie P.– wynikające z umowy dzierżawy). Klasztor, w związku z obecnie wykonywanymi – w odniesieniu do części nieruchomości stanowiących jego własność – czynnościami dzierżawy, jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Planowana darowizna przedmiotowej nieruchomości stanowić będzie czynność sporadyczną dla obu stron transakcji.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 6 lutego 2012r. Wnioskodawca wskazał, że czynność darowizny, o której mowa we wniosku z dnia 3 listopada 2011 roku stanowi nadal czynność zamierzoną i nie została dokonana.

Zgodnie z opisem zawartym we wniosku z dnia 3 listopada 2011 roku, przedmiotem darowizny ma być nieruchomość stanowiąca działkę nr 4/2 obręb 6 j. ew. N. H. w K., objęta księgą wieczystą Kw prowadzoną przez Sąd Rejonowy dla K. IV Wydział Ksiąg Wieczystych.

Nieruchomość ta, jak wskazano, stanowi jedną geodezyjnie wyodrębnioną działkę.

Przedmiotowa nieruchomość jest przedmiotem dzierżawy na rzecz osoby trzeciej, jednak wedle wiedzy Wnioskodawcy w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości nie uzyskiwano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Przedmiotowa nieruchomość jest przedmiotem dzierżawy na rzecz osoby trzeciej, jednak wedle wiedzy Wnioskodawcy przedmiotowa nieruchomość nie jest zabudowana i nie będzie zabudowana w momencie dokonania darowizny.

Zgodnie z opisem zawartym we wniosku z dnia 3 listopada 2011 roku,P. odzyskała własność przedmiotowej nieruchomości, uprzednio przejętej przez Skarb Państwa, na podstawie orzeczenia częściowego Komisji, działającej na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, z dnia 22 listopada 2002 roku. Wobec powyższego, P. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości.

Wnioskodawca wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4) lit. a) i b) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 86, poz. 959 z późn. zm.) nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, dla ustalenia, czy planowana czynność darowizny nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych – w takim przypadku obowiązanym do jego zapłaty, zgodnie z art. 4 pkt 3) powołanej wyżej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, byłby obdarowany, czyli Wnioskodawca – istotne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy którakolwiek ze stron przedmiotowej darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub jest zwolniona od podatku od towarów i usług. Okoliczność ta w pełni uzasadnia stwierdzenie, że Wnioskodawca jest zainteresowanym w sprawie opisanej we wniosku z dnia 3 listopada 2011 roku i jest to jego indywidualna sprawa w rozumieniu przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy darowizna opisanej nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Jeżeli darowizna opisanej nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to czy podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – dalej: „Ustawa VAT”) przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Darowizna przedmiotowej nieruchomości nie oznacza realizacji celu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, a dodatkowo P. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tej czynności, ponieważ własność nieruchomości została przywrócona na podstawie orzeczenia częściowego Komisji, a nie na podstawie czynności lub zdarzenia rodzącego skutki w podatku od towarów i usług. Oznacza to, że darowizna przedmiotowej nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednakże gdyby uznać, że przedmiotowa darowizna podlega opodatkowaniu tym podatkiem, to jest ona zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9) ustawy VAT, ponieważ przedmiotowa nieruchomość jest nieruchomością niezabudowaną inną niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę; nieruchomość jest bowiem oznaczona w rejestrze gruntów jako nieruchomość rolna, a dane z rejestru gruntów, przy braku planu zagospodarowania przestrzennego, są decydujące dla stwierdzenia przeznaczenia terenu (vide wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2011 roku w sprawie do sygnatury akt: I FPS 8/10).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co do zasady, podlega tylko taka dostawa towarów, która ma charakter odpłatny.

Jednak w ściśle określonych przypadkach nieodpłatne zbycie towarów może być przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 7 ust. 3 ww. ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania je za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania). Należy podkreślić, że w sytuacji, gdy podatnik odliczył podatek naliczony przy zakupie towarów, to ich nieodpłatne przekazanie, gdyby było nieopodatkowane, w rezultacie prowadziłoby do sytuacji, gdy żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Pozostawałoby to w sprzeczności z zasadą powszechności i neutralności opodatkowania. Nieodpłatne przekazanie towarów, które nie wypełniają definicji prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 lub próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy, traktowane jest jak dostawa towarów i rodzi konieczność opodatkowania podatkiem VAT.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – czynność jest wykonana przez podmiot, który w odniesieniu do tej czynności działa w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, po drugie – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podmiot dokonujący danej czynności działa jako podatnik. Istotne jest więc ustalenie, czy okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że czynność darowizny jest dokonywana jest przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że P. jest właścicielem nieruchomości stanowiącej jedną geodezyjnie wyodrębnioną działkę nr 4/2. P. odzyskała własność przedmiotowej nieruchomości, uprzednio przejętej przez Skarb Państwa, na podstawie orzeczenia częściowego Komisji, działającej na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, z dnia 22 listopada 2002 roku. Wobec powyższego, P. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości.

Przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana na cele działalności gospodarczej – stanowi przedmiot dzierżawy na rzecz dzierżawcy – przedsiębiorcy, na podstawie umowy dzierżawy z dnia 30 marca 2011 roku, zawartej na okres 30 lat. Umowa dzierżawy zawiera zastrzeżenie, że np. w przypadku darowizny nieruchomości na rzecz kościelnej osoby prawnej nabywca nieruchomości wstąpi w prawa i obowiązki wydzierżawiającego, a umowa dzierżawy będzie kontynuowana na dotychczasowych zasadach.

P. jest podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z czynnościami dzierżawy przedmiotowej nieruchomości.

P. zamierza darować działkę nr 4/2 na rzecz Wnioskodawcy.

Każdy ze wskazanych podmiotów posiada osobowość prawną.

Wnioskodawca, po uzyskaniu prawa własności działki nr 4/2, zamierza przeznaczyć ją na cele działalności gospodarczej – tj. kontynuować dzierżawę na rzecz dotychczasowego dzierżawcy – przedsiębiorcy. Wnioskodawca, w związku z obecnie wykonywanymi – w odniesieniu do części nieruchomości stanowiących jego własność – czynnościami dzierżawy, jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy darowizna opisanej nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że P. w odniesieniu do zamierzonej czynności darowizny ww. nieruchomości (będącej przedmiotem dzierżawy na rzecz innego przedsiębiorcy) niewątpliwie działa w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wykorzystywanie wskazanej nieruchomości do celów zarobkowych przesądza o uznaniu, że działka ta stanowi składnik majątku przedsiębiorstwa darczyńcy, wykorzystywany przez niego w działalności gospodarczej.

Tym samym stwierdzić należy, że planowana czynność darowizny ww. nieruchomości zostanie dokonana przez podatnika (Polską Prowincję Zakonu) w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, zaś przedmiotem darowizny będzie towar należący do jego przedsiębiorstwa.

Z treści wniosku wynika jednak, że P. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości.

Odnosząc zatem przedstawione zdarzenie przyszłe do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że darowizna przedmiotowej nieruchomości dokonywana na rzecz Wnioskodawcy, w związku z nabyciem której P. nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że darowizna przedmiotowej nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe z tym jednak zastrzeżeniem, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu przytoczonym przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku obowiązywał do dnia 31 marca 2011r.

Ze względu na fakt, iż w zakresie pierwszego pytania sformułowanego przez Wnioskodawcę uznano, że darowizna przedmiotowej nieruchomości dokonywana na rzecz Wnioskodawcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, odpowiedź na pytanie drugie stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.