Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.632.2024.1.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Skutki podatkowe wynikające ze współpracy związanej z
dystrybucją ubezpieczeń, a dotyczące momentu rozpoznania
przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu
przekazywanych płatności na współfinansowanie nakładów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
przychód-moment powstania przychodów
umowa-umowa leasingu
usługi-usługi ubezpieczeniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu-Ogólna
zasada
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    19 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 15 listopada 2024 roku o
    wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych wynikających ze
    współpracy związanej z dystrybucją ubezpieczeń dotyczących momentu rozpoznania
    przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu przekazywanych płatności na
    współfinansowanie nakładów.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A. Sp. z o.o.
      (...)
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      • B. Sp. z o.o.
        (...)
      • C. S.A.
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A. Sp. z o.o. („A.”) jest spółką prowadzącą działalność leasingową, przede wszystkim
    w zakresie finansowania samochodów osobowych, innych środków transportu oraz
    maszyn i urządzeń.
    B. Sp. z o.o. („B.”) jest spółką zależną od A. ( A. jest jedynym wspólnikiem B.). B. jest (...)
    ubezpieczeniową (wpisaną do rejestru pośredników ubezpieczeniowych prowadzonego
    przez Komisję Nadzoru Finansowego), która ubezpiecza mienie należące do A. W

    kontekście powyższego, B. działając jako dystrybutor ubezpieczeń oferuje produkty
    ubezpieczeniowe m.in. na rzecz A. oraz klientów A.
    W zakresie dystrybucji ubezpieczeń, w tym na rzecz A. oraz klientów A., B. współpracuje m.
    in. z C. Spółka Akcyjna („C.”) pośrednicząc w sprzedaży produktów ubezpieczeniowych C.
    W powyższym zakresie C. za pośrednictwem B. oferuje m.in. pakiety ubezpieczeń
    komunikacyjnych (OC, AC, NNW, ubezpieczenie szyb), ubezpieczenia GAP, ubezpieczenia
    typu PPI, ubezpieczenia assistance, oraz ubezpieczenia innego niż środki transportu
    majątku ruchomego. B. wykonuje powyższe czynności na podstawie umowy agencyjnej
    zawartej z C. („Umowa Agencyjna”).
    Jednocześnie, A. jest stroną kilku umów generalnych ubezpieczeń zawartych z C.
    regulujących zasady, na jakich C. udziela ochrony ubezpieczeniowej m.in. w zakresie
    przedmiotów umów leasingu zawieranych przez A. („Umowa Generalna”).
    B. zawarła także z A. umowę o wypłatę premii pieniężnej, która reguluje zasady udziału A.
    w podziale przychodów B. osiąganych w związku z wykonywaniem przez B. na rzecz
    zakładów ubezpieczeń, w tym, C., czynności agencyjnych w zakresie indywidualnych umów
    ubezpieczenia zawieranych przez A. („Umowa dot. Premii”). Zawarcie tej umowy wynika z
    faktu, że B. oraz A. współpracują w zakresie obsługi ubezpieczeń dotyczących środków
    trwałych, które są przedmiotem leasingu oferowanego przez A. w ramach podstawowej
    działalności tej spółki, a w konsekwencji strony zgadzają się, że A. powinna partycypować
    w przychodach uzyskiwanych przez B. od zakładów ubezpieczeń, w tym, od C.
    Zawierając umowy leasingu, A. wymaga objęcia przedmiotu leasingu odpowiednimi
    polisami ubezpieczeniowymi. Wynika to zarówno z przepisów prawa (np. ubezpieczenie
    komunikacyjne OC od pojazdów), jak i dążenia do ograniczenia ryzyka (ponoszonego przez
    A.) zmniejszenia wartości lub utraty środków trwałych będących przedmiotem leasingu.
    Podmiotem ubezpieczającym (tu: podmiotem będącym stroną Umowy Generalnej z
    zakładem ubezpieczeniowym - C.) jest A. B. pełni rolę agenta pośredniczącego pomiędzy
    zakładem ubezpieczeń, a ubezpieczającym i z tego tytułu otrzymuje od zakładów
    ubezpieczeń, w tym, od C. (na podstawie Umowy Agencyjnej), prowizję od zawartych oraz
    kontynuowanych umów ubezpieczeń.
    W związku z tak ukształtowaną współpracą B. i A., strony zawarły Umowę dot. Premii, na
    podstawie której B. wypłaca do A. premię w odniesieniu do umów ubezpieczeń, w których
    A. jest ubezpieczającym. B. jest bowiem zainteresowana zwiększeniem ilości
    przedmiotowych umów zawieranych przez A. jako ubezpieczającego, co wynika z faktu, że
    na podstawie Umowy Agencyjnej, B. otrzymuje od C. prowizję uzależnioną od wartości
    odprowadzonych składek od zawartych lub aktywnych umów ubezpieczeniowych. Z kolei z
    perspektywy A., otrzymana od B. premia stanowi motywację do zwiększania ilości
    zawieranych / aktywnych umów ubezpieczeniowych.
    W efekcie zastosowanego modelu rozliczeń, dochodzi do podziału prowizji uzyskanej
    przez B. od zakładów ubezpieczeń, w tym, C., pomiędzy A., a B. (w postaci wypłaty premii
    przez B. do A.). Podział prowizji odzwierciedla zaangażowanie stron w analizowaną
    działalność, w związku z którą B. pełni funkcję agenta pośredniczącego w zawieraniu
    umów, zaś A. angażuje bazę klientów (leasingobiorców), którym oferowane są polisy
    ubezpieczeniowe. Kluczowym czynnikiem, determinującym podział prowizji pomiędzy A. a
    B. jest fakt, że (za pośrednictwem B.) zakład ubezpieczeń (tu: C.) ma możliwość sprzedaży
    produktów ubezpieczeniowych klientom A., którzy są zobligowani do zawarcia
    określonych umów ubezpieczeniowych dotyczących przedmiotu leasingu.
    A. i C. oraz B. i C. nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów prawa
    podatkowego, tj. art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361).
    A., B. oraz C. są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług (VAT).
    A., B. oraz C. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

    W dalszej części wniosku, A., B. oraz C. określani są łącznie jako: „Wnioskodawcy”.
    W ocenie Wnioskodawców, w interesie Wnioskodawców jest rozwój powyżej opisanej
    współpracy, zapewnienie maksymalnej efektywności tej współpracy, dostosowanie
    produktów ubezpieczeniowych oferowanych przez C. („Produkty”) do potrzeb A. oraz jego
    klientów, a także dążenie do uzyskiwania korzyści ekonomicznych z nawiązanej
    współpracy. W związku z powyższym Wnioskodawcy rozważają podjęcie szeregu
    dodatkowych działań w zakresie rozwoju: odpowiednich systemów / Produktów (np.
    zmiany w aktualnych Produktach, wdrażanie nowych Produktów, zmiany procesowe),
    wsparcia sprzedaży (np. konkursy dla sieci sprzedaży, szkolenia / spotkania z siecią
    sprzedaży) oraz komunikacji marketingowej (np. konkursy / promocje dla klientów,
    materiały promujące Produkty). Celem wszystkich tych działań (dalej łącznie jako:
    „Nakłady”) będzie zapewnienie większej atrakcyjności, innowacyjności i wszechstronności
    oferty ubezpieczeniowej dla klientów A., jak również racjonalizacja, optymalizacja i
    zwiększenie skuteczności samego procesu dystrybucji Produktów.
    Nakłady będą zasadniczo dokonywane na poziomie A. oraz B., gdyż z jednej strony A.
    prowadzi działalność leasingową, od której uzależniona jest możliwość dystrybucji
    Produktów przez B., a z drugiej strony to B. jest (będzie) podmiotem prowadzącym
    dystrybucję Produktów. Koszty ponoszone przez A. oraz B. w ramach Nakładów mogą
    obejmować zarówno nabywanie przez A. lub B. określonych świadczeń (usług) czy
    towarów od podmiotów trzecich (zewnętrzni usługodawcy / dostawcy, np. agencje
    marketingowe), jak też finansowanie własnych działań A. lub B. (np. w zakresie
    opracowania określonych rozwiązań technologicznych lub marketingowych przez
    pracowników lub współpracowników A./B.).
    Pomimo, że wydatki na Nakłady będą faktycznie ponoszone na poziomie A. oraz B., to nie
    ulega wątpliwości, że Nakłady będą dokonywane przez A. / B. nie tylko we własnym
    interesie, ale w interesie gospodarczym każdego z Wnioskodawców, gdyż zarówno A., B.
    jak i C. są zainteresowane rozwojem dystrybucji Produktów oraz maksymalizacją korzyści
    związanych z tą dystrybucją (w aspekcie rynkowym i ekonomicznym). Zwiększona
    dystrybucja Produktów przekłada się bowiem na korzyści finansowe dla każdego z
    Wnioskodawców: dla B. - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu
    prowizji agencyjnej otrzymywanej od C., dla A. - bezpośrednio w postaci zwiększenia
    przychodów z tytułu premii pieniężnej otrzymywanej od B., a także pośrednio poprzez
    poprawę jakości usług oferowanych przez A. swoim klientom i poszerzenie oferty
    kierowanej do klientów oraz potencjalnie większe pokrycie ubezpieczeniem przedmiotów
    leasingu, których właścicielem jest A., co powinno przełożyć się także na zwiększenie
    przychodów A. z tytułu podstawowej działalności (leasingowej); dla C. - bezpośrednio w
    postaci zwiększenia przychodów z tytułu sprzedaży ubezpieczeń (w postaci składek
    ubezpieczeniowych), a także pośrednio poprzez zwiększenie rozpoznawalności marki C.
    oraz budowanie pozytywnego wizerunku tej marki na rynku. Ponadto, każdy z
    Wnioskodawców oczekuje także innych korzyści pośrednich, w tym, w postaci zwiększenia
    udziału w rynku finansowym oraz poprawy wskaźników penetracji rynku, zwiększenia
    rozpoznawalności marek A., B. jak i C. na rynku, korzyści wynikających z efektu skali czy
    wreszcie synergii będącej wynikiem zapewnienia kompleksowej oferty i wszechstronnego
    podejścia do potrzeb klienta.
    Z powyższych względów, Wnioskodawcy zgadzają się, że koszty związane z Nakładami
    powinny być ponoszone w odpowiednich częściach przez wszystkich Wnioskodawców
    (współdzielone przez Wnioskodawców), tzn. w taki sposób:
        aby korzyści spodziewane w wyniku podjętych działań były adekwatne do
        ponoszonych Nakładów, oraz
        aby żaden z Wnioskodawców nie był wzbogacony kosztem pozostałych
        Wnioskodawców - poniesionych przez nich Nakładów.

    Tym samym, mając na uwadze oczekiwane korzyści ekonomiczne z ponoszenia Nakładów,
    C. jest zainteresowana współfinansowaniem Nakładów dokonywanych przez A. i B.,
    poprzez przeznaczenie na ten cel i przekazanie A. i B. określnych środków finansowych, w
    uzgodnionych przez strony kwotach i na ustalonych zasadach.
    Zagadnienia związane ze współfinansowaniem Nakładów przez Wnioskodawców zostaną
    uzgodnione w zawartej przez nich odrębnej umowie o współpracy w zakresie marketingu i
    rozwoju („Umowa”). W ramach Umowy, strony uzgodnią m.in.:
        zakres przedmiotowy kwalifikowanych Nakładów, z uwzględnieniem zasad jego
        ewentualnej modyfikacji; Wnioskodawcy przewidują, że powyższy zakres
        przedmiotowy będzie dodatkowo okresowo uszczegóławiany poprzez
        wypracowanie przez strony listy inicjatyw na kolejne okresy (np. kwartały) wraz ze
        wskazaniem działań priorytetowych;
        przewidywany budżet Nakładów, w tym, zasady dotyczące zmian w zakresie
        budżetu;
        udział A., B. oraz C. w budżecie Nakładów, ustalony w wyniku negocjacji stron; przy
        czym mając na uwadze, że planowana przez strony współpraca ma mieć charakter
        długookresowy, Wnioskodawcy przewidują, że udziały Wnioskodawców w budżecie
        Nakładów mogą podlegać zmianom w trakcie obowiązywania Umowy, zależnie od
        aktualnych potrzeb; Wnioskodawcy planują, że udziały te (ich wysokość
        przypadająca na poszczególnych Wnioskodawców) będą ustalane przez strony na
        kolejne okresy obowiązywania Umowy;
        sposób przekazania A. i B. środków z tytułu współfinansowania Nakładów przez C.
        (dalej jako: „Udział C.”), z uwzględnieniem kwot oraz terminów przekazania tych
        środków;
        szczegółowe zasady wydatkowania przez A. i B. środków przekazanych przez C. w
        ramach Udziału C.;
        mechanizmy kontrolne pozwalające C. na weryfikację prawidłowości wykorzystania
        przez A. i B. środków finansowych otrzymanych z tytułu Udziału C., w tym,
        monitorowanie przez C. kosztów i efektów prac związanych z zatrudnieniem
        zasobów deweloperskich, biznesowych i marketingowych;
        zasady odpowiedzialności, w tym, finansowej, stron w przypadku niewywiązania się
        z zobowiązań wynikających z Umowy;
        pozostałe zagadnienia.
    Wnioskodawcy planują, aby środki finansowe z tytułu Udziału C. były przekazywane przez
    C. przelewem na rachunki A. oraz B. w łącznych ryczałtowych kwotach ustalonych przez
    strony w Umowie, w uzgodnionych okresowych transzach (np. transze roczne).
    Jednocześnie, Umowa będzie regulować mechanizm ustalania proporcji, w jakich A. oraz
    B. będą otrzymywać te środki w celu zapewnienia elastyczności i dostosowania środków
    do bieżących potrzeb tych podmiotów. Środki te będą wpłacane przez C. na wskazane
    rachunki A. oraz B., w sposób umożliwiający stronom, w tym, C., kontrolę ich
    wydatkowania zgodnie z zasadami przewidzianymi w Umowie. Otrzymane od C. środki A.
    oraz B. będą wykorzystywać na współfinansowanie Nakładów. Ani A. ani B. nie będą
    uprawnione do wykorzystania środków finansowych otrzymanych od C. z tytułu Udziału C.
    w inny sposób niż przewidziany w Umowie.

    Ani A. ani B. nie będą zobowiązane do żadnych świadczeń na rzecz C. lub na rzecz
    jakichkolwiek innych podmiotów w zamian za środki otrzymane od C. z tytułu Udziału C.
    lub w związku z otrzymaniem tych środków. Obowiązkiem A. oraz B. będzie jedynie
    wykorzystanie otrzymanych środków na zdefiniowane w Umowie cele związane z
    Nakładami (tj. finansowanie z nich kosztów w ramach Nakładów) oraz wywiązanie się z
    pozostałych zobowiązań umownych, w szczególności związanych z umożliwieniem C.
    sprawowania kontroli nad wykorzystaniem przekazanych środków.
    Udział C. nie będzie również przekazywany A. ani B. w formie zwrotu Nakładów (np. z
    tytułu zakupu przez A. lub B. usług lub towarów w ramach Nakładów). Przeciwnie, Udział
    C. będzie przekazywany na rachunki A. oraz B. w ryczałtowych kwotach uzgodnionych
    przez strony, w okresowych transzach, wypłacanych nie rzadziej niż raz w roku, w celu
    finansowania kosztów Nakładów. Po uzyskaniu danej transzy Udziału C., A. oraz B. będą
    korzystać z niej przy finansowaniu Nakładów, zgodnie z zasadami określonymi w Umowie.
    Pytania:
    1. Czy w okolicznościach zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku,
      płatności, które zostaną w sposób definitywny dokonane przez C. na rzecz A. oraz B. z
      tytułu Udziału C., będą stanowić dla C. koszt uzyskania przychodów na podstawie art.
      15 ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy płatności z tytułu Udziału C., o których mowa w pytaniu nr 1, będą stanowić koszt
      inny niż bezpośrednio związany z przychodami, wskazany w art. 15 ust. 4d ustawy o
      CIT (tzw. koszt pośredni), który będzie podlegać zaliczeniu w koszty podatkowe C. w
      dacie jego poniesienia, rozumianej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT?
    3. Czy płatność otrzymana w sposób definitywny przez A. oraz przez B. od C., z tytułu
      Udziału C., powinna zostać rozpoznana przez, odpowiednio, A. oraz B. jako przychód
      podatkowy w momencie jej otrzymania, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT?
    4. Czy otrzymanie przez A. oraz B. Udziału C. nie wpłynie na uprawnienie, odpowiednio,
      A. oraz B. do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu poniesienia
      Nakładów?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie:
    Ad 1
    W Państwa ocenie, płatności z tytułu Udziału C., dokonane przez C. na rzecz A. oraz B.,
    będą stanowić dla C. koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz.
    2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Warunkiem zaliczenia tych płatności przez C. do
    kosztów uzyskania przychodów będzie ich definitywny (bezzwrotny) charakter.
    Ad 2
    W Państwa ocenie, płatności z tytułu Udziału C., o których mowa powyżej, będą stanowić
    dla C. koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami, wskazany w art. 15 ust. 4d
    ustawy o CIT. Momentem właściwym dla zaliczenia tych płatności w koszty podatkowe C.,
    będzie data poniesienia przez nią kosztu. Z kolei dniem poniesienia kosztu, zgodnie z art.
    15 ust. 4e ustawy o CIT, będzie dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
    (zaksięgowano) na podstawie stosownego dowodu księgowego.
    Ad 3
    W Państwa ocenie, że w świetle art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, płatność otrzymana w sposób
    definitywny przez A. oraz przez B. od C. z tytułu Udziału C. powinna zostać rozpoznana
    przez, odpowiednio, A. oraz B. jako przychód podatkowy w momencie jej otrzymania od C.
    Płatność ta będzie bowiem stanowić przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o
    CIT, tj. przychód związany z działalnością gospodarczą, odpowiednio, A. oraz B., do
    którego nie stosuje się przepisów art. 12 ust. 3a, 3c, 3d i 3f ustawy o CIT.

    Ad 4
    W Państwa ocenie, otrzymanie przez A. oraz B. Udziału C. nie wpłynie na uprawnienie,
    odpowiednio, A. oraz B. do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu
    poniesienia Nakładów.
    Uzasadnienie stanowiska
    Dot. pytań 1 i 2
    1.1. Podstawa prawna
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w
    roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Ustęp 4b stanowi, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
    przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po
    zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
    1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później
      jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są
      obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
    2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
      tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do
      sporządzania sprawozdania finansowego
    - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
    przychody.
    Z kolei w ust. 4c przewidziano, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
    przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po
    dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym
    następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane
    zeznanie.
    Natomiast stosownie do ust. 4d, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Zgodnie zaś z ust. 4e, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem
    ust. 4a i 4f- 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
    (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto
    koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
    sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    1.2. Zaliczenie kwot wypłaconych z tytułu Udziału C. do kosztów podatkowych C.
    Zgodnie z przywołanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 16 ust. 1. Powyższa definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu każdorazowo wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji dla celów

    podatkowych. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wyłącza możliwość
    zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a
    powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że
    dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania
    przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
    (a) wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
      gospodarczą,
    (b) wydatek nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
    (c) wydatek został właściwie udokumentowany,
    (d) wydatek został poniesiony przez podatnika,
    (e) wydatek jest definitywny, a więc bezzwrotny.
    Zdaniem Wnioskodawców nie ulega wątpliwości, że Udział C. spełni przesłanki
    podsumowane powyżej:
        Kwoty objęte Udziałem C. zostaną faktycznie przekazane spółkom A. oraz B.
        (sfinansowane) ze środków C.
        Udział C. będzie mieć ścisły związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez
        C. oraz zostanie poniesiony przez C. w celu uzyskania przychodów. Wynika to z
        samej natury płatności objętej Udziałem C., która ma służyć współfinansowaniu
        Nakładów w związku z nawiązaną przez Wnioskodawców współpracą. Z kolei
        Nakłady dotyczą uzgodnionych przez strony działań, jakie mają zostać podjęte w
        zakresie rozwoju: odpowiednich systemów / Produktów (np. zmiany w aktualnych
        Produktach, wdrażanie nowych Produktów, zmiany procesowe), wsparcia
        sprzedaży (np. konkursy dla sieci sprzedaży, szkolenia / spotkania z siecią
        sprzedaży) oraz komunikacji marketingowej (np. konkursy / promocje dla klientów,
        materiały promujące Produkty). Celem tych działań będzie zapewnienie większej
        atrakcyjności, innowacyjności i wszechstronności oferty ubezpieczeniowej dla
        klientów A., jak również racjonalizacja, optymalizacja i zwiększenie skuteczności
        samego procesu dystrybucji Produktów. Cel ponoszenia Nakładów wpisuje się w cel
        współpracy nawiązanej pomiędzy A. i B. a C., dotyczącej dystrybucji Produktów, ich
        promowania oraz oferowania klientom A. możliwości zawarcia umów
        ubezpieczenia w zakresie Produktów objętych ofertą C. przy udziale B.
        Z kolei sama formuła współfinansowania Nakładów przez C. - poprzez
        przekazywanie spółkom A. oraz B. środków finansowych w ramach Udziału C. -
        będzie wynikać z trybu dokonywania tych Nakładów. Jak wyjaśniono w opisie
        zdarzenia przyszłego, Nakłady będą zasadniczo dokonywane przez A. oraz B., gdyż
        z jednej strony A. prowadzi działalność leasingową, od której uzależniona jest
        możliwość dystrybucji Produktów przez B., z drugiej zaś strony to B. jest (będzie)
        podmiotem prowadzącym dystrybucję Produktów. Jednakże, jak podkreślono,

        Nakłady będą dokonywane przez A. oraz B. nie tylko we własnym interesie, ale w
        interesie gospodarczym każdego z Wnioskodawców, gdyż zarówno A. oraz B. jak i C.
        są zainteresowane rozwojem Produktów i ich dystrybucji oraz maksymalizacją
        korzyści związanych z dystrybucją Produktów, w aspekcie rynkowym i
        ekonomicznym. Stąd, Wnioskodawcy są zgodni, że koszty związane z Nakładami
        powinny być ponoszone wspólnie przez wszystkich Wnioskodawców
        (współdzielone przez strony). Oznacza to, że płatności z tytułu Udziału C. będą
        pozostawać w sposób oczywisty w związku przyczynowym z działalnością
        ubezpieczeniową C. oraz będą służyć uzyskaniu przychodów.
        Płatności o charakterze zbliżonym do Udziału C. nie zostały także wymienione w art.
        16 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie wystąpi przesłanka negatywna wymieniona w
        art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wykluczająca możliwość zaliczenia wydatku w koszty.
        Przekazanie Udziału C. zostanie odpowiednio udokumentowane - z jednej strony,
        postanowieniami zawartej przez strony Umowy, z drugiej zaś, dowodami wpływu
        na rachunki A. oraz B. Strony wystawią również stosowne dowody księgowe
        dokumentujące przekazanie środków przez C. i ich wpływ do A. oraz B.
        Pytanie nr 1 dotyczy ponadto takiej sytuacji, w której płatności dokonywane przez
        C. na rzecz A. oraz B. w ramach Udziału C. będą mieć charakter definitywny
        (bezzwrotny).
    Mając powyższe na uwadze, z uwagi na spełnienie przesłanek wynikających art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT, płatności z tytułu Udziału C. będą stanowić koszt uzyskania przychodów dla
    C. (pod warunkiem dokonania tych płatności w sposób definitywny). Zatem prawidłowe
    jest stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1 zawartego we wniosku.
    1.3. Moment zaliczenia płatności do kosztów podatkowych C.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów, w oparciu o kryterium stopnia i charakteru
    powiązania wydatku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika, ustawodawca
    wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty
    bezpośrednie) i koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można
    wprost przypisać do konkretnych przychodów, ale które są racjonalnie uzasadnione jako
    zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Do kosztów bezpośrednich zaliczane są wydatki ściśle (bezpośrednio) związane z
    konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy w związku z charakterem
    prowadzonej działalności tj. gdy można przypisać konkretnym kosztom konkretne
    przychody uzyskiwane w danym okresie. Tego rodzaju koszty zalicza się do kosztów
    podatkowych co do zasady w momencie, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
    przychody.
    Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, tj. tzw. koszty pośrednie, ze swej
    istoty nie wiążą się z konkretnymi przychodami - nie da się ich bezpośrednio przypisać do
    odpowiadających im przychodów z tytułu sprzedaży towarów lub usług. Jak trafnie
    wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1261
    /11: „do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich
    uzyskanie”.

    W przypadku kosztów pośrednich, zasadą jest ich potrącanie dla celów podatkowych w
    dacie ich poniesienia. Wyjątkiem jest sytuacja, w której koszty te dotyczą okresu
    przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy
    danego roku podatkowego. W takim przypadku, koszty te stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Z kolei dniem poniesienia kosztu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o
    CIT, jest dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
    podstawie stosownego dowodu księgowego. Samo pojęcie „dzień, na który ujęto koszt”
    musi być interpretowane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.), z których wynikają normy
    określające m.in., do jakich okresów rozrachunkowych przyporządkowane są określone
    koszty i przychody. Przy czym nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek ujęcie wydatku w
    księgach, tylko jego „ujęcie jako kosztu” tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt z
    punktu widzenia przepisów ww. ustawy, w tym zachowania zasady ostrożności (art. 7 ww.
    ustawy), zasady istotności (art. 8 ust.1 ww. ustawy) i zasady współmierności przychodów i
    kosztów (art. 6 ww. ustawy).
    Podsumowując - jeżeli dany wydatek odnosi się do konkretnego przychodu, należy
    zaliczyć go do bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów. W przypadku natomiast,
    gdy dany wydatek dotyczy szerszego spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie
    można go powiązać ze skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego kwalifikacja do
    tzw. kosztów pośrednich. Z kolei z treści art. 15 ust. 4e ustawy o CIT wynika, że moment
    uznania wydatku o charakterze pośrednim za koszt podatkowy jest w obecnym stanie
    prawnym uzależniony od uznania go za taki koszt w ujęciu bilansowym.
    Jak wykazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawców dotyczącego pytania nr 1,
    wydatek definitywnie ponoszony przez C. z tytułu Udziału C., będzie stanowić dla tej spółki
    koszt uzyskania przychodów. W opinii Wnioskodawców, koszt ten nie może zostać
    zaliczony do kosztów bezpośrednio związanych z przychodem, w przedstawionym wyżej
    rozumieniu tego pojęcia, ponieważ nie można go przypisać do konkretnych przychodów
    uzyskiwanych przez C. Koszt ten nie będzie również mieć ścisłego związku z konkretnym
    okresem (lub przychodami uzyskiwanymi przez C. w konkretnym okresie). Udział C. będzie
    wypłacany do A. oraz B. okresowo, nie rzadziej niż raz w roku, przy czym kwoty wypłacane
    przez C. z tego tytułu mogą podlegać zmianom w trakcie obowiązywania Umowy, zależnie
    od aktualnych potrzeb. Jak wyjaśniono w opisie zdarzenia przyszłego, kwotowe
    zobowiązania C. z tytułu Udziału C. będą ustalane przez strony na kolejne okresy
    obowiązywania Umowy.
    Mając powyższe na uwadze, w opinii Wnioskodawców, kwoty wypłacone przez C. do A.
    oraz B., z tytułu Udziału C., powinny zostać zakwalifikowane jako pośredni koszt uzyskania
    przychodów, potrącany w dacie jego poniesienia. Z kolei dniem poniesienia kosztu
    uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, będzie dzień, na który ujęto
    koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie stosownego dowodu
    księgowego. Zatem prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 2.
    Uzasadnienie do pytania nr 3
    2.1. Podstawa prawna
    W świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Zgodnie z ust. 3, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami
    specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody
    uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b
    ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
    otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

    Na podstawie ust. 3a, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z
    zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
    wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 1)
    wystawienia faktury albo 2) uregulowania należności.
    Zgodnie z ust. 3c, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych,
    za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego
    w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Ust. 3d stanowi, że
    przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu
    przewodowego.
    Na podstawie ust. 3f, za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z
    pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.
    Ustęp 3e wskazuje, że w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do
    którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień
    otrzymania zapłaty.
    W świetle art. 12 ust. 4 pkt 6a), do przychodów nie zalicza się zwróconych wydatków
    niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
    2.2. Zaliczenie kwot otrzymanych z tytułu Udziału C. do przychodów podatkowych A. oraz
      B.
    Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy, należy w pierwszym rzędzie stwierdzić, że
    środki finansowe otrzymane przez A. oraz B. w ramach Udziału C. stanowić będą, dla -
    odpowiednio - A. oraz B. przychód, o którym mowa w świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    CIT.
    Zważywszy, że mowa tu o przychodzie związanym z działalnością gospodarczą A. oraz B.,
    to zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychód osiągnięty w roku podatkowym, co do
    zasady, zostanie uznany również należny przychód, choćby nie został jeszcze faktycznie
    otrzymany.
    W ocenie Wnioskodawców, w odniesieniu do środków, jakie mają zostać otrzymane przez
    A. oraz B. w ramach Udziału C., nie stosuje się zasad zawartych w art. 12 ust. 3a ustawy o
    CIT, gdyż środki te nie będą dotyczyć zapłaty za: wydanie rzeczy, zbycie prawa
    majątkowego lub wykonanie usługi, albo częściowe wykonanie usługi. Nie będzie również
    mieć zastosowania ust. 3c, ponieważ przepis ten dotyczy rozliczenia wynagrodzenia z
    tytułu usługi, a usługa w tym przypadku nie wystąpi. Z oczywistych przyczyn, w zdarzeniu
    przyszłym objętym wnioskiem, nie będzie mieć zastosowania ust. 3d (który dotyczy
    dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego) ani ust. 3f (odnoszący się
    do realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych).
    Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy ustawy o CIT, jak również okoliczności
    zdarzenia przyszłego, którego dotyczy niniejszy wniosek, Wnioskodawcy stoją na
    stanowisku, że dla ustalenia daty powstania przychodu z tytułu otrzymania przez A. oraz
    B. środków finansowych w ramach Udziału C., należy odwołać się do regulacji zawartej w
    art. 12 ust. 3e ustawy o CIT. Z przepisu tego należy wnioskować, że w sytuacji otrzymania
    przez A. oraz B. przychodu, o którym mowa w ust. 3, tj. przychodu związanego z
    działalnością gospodarczą, odpowiednio, A. oraz B., do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c,
    3d i 3f, za datę powstania przychodu, dana spółka - tj. odpowiednio, A. lub B. - powinna
    uznać dzień otrzymania zapłaty.
    Tym samym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3
    objętego wnioskiem, zgodnie z którym właściwym momentem rozpoznania przez A. oraz
    B. przychodu podatkowego z tytułu otrzymania od C. środków w ramach Udziału C., będzie
    dzień otrzymania tych środków przez - odpowiednio - A. lub B.

    Uzupełniająco należy odnieść się do przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, zgodnie z
    którym do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Należy podkreślić, że wskazany powyżej przepis odnosi się wyłącznie do poniesionych
    przez podatnika i (i) zwróconych podatnikowi wydatków, (ii) niezaliczonych do kosztów
    uzyskania przychodów. Zatem dla zastosowania ww. przepisu istotne jest przede
    wszystkim, aby dany wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie
    mu zwrócony. Drugim warunkiem jest, aby przedmiotowy wydatek został wyłączony z
    kosztów uzyskania przychodów.
    Jednak w analizowanej sprawie, co podkreślono w ramach opisu zdarzenia przyszłego,
    kwoty przekazane spółkom A. oraz B. w ramach Udziału C. w żadnym razie nie mają
    charakteru zwrotu Nakładów poniesionych przez A. lub B. (np. w związku z zakupem przez
    A. lub B. usług lub towarów w ramach Nakładów). Przeciwnie, Udział C. będzie
    przekazywany na rachunki A. oraz B. w ryczałtowych kwotach uzgodnionych przez strony,
    w okresowych transzach, w celu współfinansowania przez C. kosztów Nakładów. Co
    więcej, nie ma podstaw dla uznania, że płatności z tytułu Udziału C. będą dotyczyć
    jakichkolwiek wydatków niezaliczonych przez A. lub B. do kosztów uzyskania przychodów.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawców, przepis art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT
    pozostaje bez wpływu na stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3, które
    zostało podsumowane powyżej.
    Uzasadnienie do pytania nr 4
    3.1. Podstawa prawna
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    3.2. Otrzymanie przez A. oraz B. Udziału C. a uprawnienie A. / B. do rozpoznania kosztów
      uzyskania przychodów z tytułu poniesienia Nakładów
    Jak wyjaśniono powyżej, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wydatek poniesiony przez
    podatnika może stanowić koszt uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego
    zaistnienia przesłanek opisanych w pkt 1.2. powyżej. Zdaniem Wnioskodawców nie ulega
    wątpliwości, że Nakłady ponoszone przez A. oraz B. spełnią ww. przesłanki.
    Jak już wyjaśniono, celem ponoszenia przez A. oraz B. Nakładów będzie zapewnienie
    większej atrakcyjności, innowacyjności i wszechstronności oferty ubezpieczeniowej dla
    klientów A., jak również racjonalizacja, optymalizacja i zwiększenie skuteczności samego
    procesu dystrybucji Produktów. Będzie to zatem cel ściśle powiązany z prowadzoną przez
    każdą ze spółek ( A. oraz B.) działalnością gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, że Nakłady
    zostaną poniesione przez, odpowiednio, A. oraz B. w celu uzyskania przychodów oraz
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Cel ten wynika z istoty współpracy
    nawiązanej pomiędzy A. oraz B. a C., w związku z którą A. oraz B. oczekują osiągnięcia
    określonych korzyści ekonomicznych. Nakłady zostaną faktycznie sfinansowane przez A.
    oraz B. z własnych środków, a ich poniesienie zostanie udokumentowane zgodnie z
    zasadami obowiązującymi w tych spółkach.
    Z kolei przepis art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie zawiera żadnej regulacji, która pozwalałaby
    na uznanie, że otrzymanie przez A. oraz B. Udziału C. w jakikolwiek sposób wpływa na
    uprawnienie, odpowiednio, A. lub B. do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z
    tytułu poniesienia Nakładów.
    W szczególności, nie stanowi takiej podstawy przepis art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT,
    nakazujący wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, dokonywanych według zasad
    określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym

    wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości
    niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W przypadku Udziału C. nie mówimy bowiem o zwrocie na rzecz A. oraz B. jakichkolwiek
    kosztów, w szczególności kosztów związanych z dokonywaniem odpisów z tytułu zużycia
    środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Nawiązując do uzasadnienia
    przedstawionego w odniesieniu do pytania nr 3, należy powtórzyć, że w analizowanej
    sprawie, kwoty przekazane spółkom A. oraz B. w ramach Udziału C. w żadnym razie nie
    będą mieć charakteru zwrotu Nakładów poniesionych przez te spółki. Przeciwnie, Udział C.
    będzie przekazywany na rachunki A. oraz B. w ryczałtowych kwotach uzgodnionych przez
    strony i nie będzie ustalany poprzez odniesienie do ponoszonych przez nie kosztów.
    W konsekwencji, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że otrzymanie przez A. oraz B.
    Udziału C. nie wpłynie na uprawnienie, odpowiednio, A. lub B. do rozpoznania kosztów
    uzyskania przychodów z tytułu poniesienia Nakładów. Tym samym, prawidłowe jest
    stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania nr 4.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez zainteresowanych w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 w zw. z
    art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej.