Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-41/07/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-10-01
Teza: Czy w ramach zawartej umowy leasingu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu marcu 2007 roku tzw. "zerową" ratę opłaty leasingowej w wysokości 76.976,00 zł, która jest wielokrotnie wyższa od rat następnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasing-raty leasingowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2007 roku (data wpływu 23 lipca 2007 roku) uzupełnionym pismem z dnia 30 sierpnia 2007 roku (data wpływu 3 września 2007 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tzw. „zerowej” raty leasingowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2007 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tzw. „zerowej” raty leasingowej uiszczonej zgodnie z harmonogramem opłat ustalonym przez strony zawartej umowy leasingu.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Prowadzi Pan działalność gospodarczą, z której dochody opodatkowane są na zasadach ogólnych, przy zastosowaniu ksiąg rachunkowych. W dniu 12 marca 2007 roku zawarł Pan w ramach działalności umowę leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód osobowy marki LEKSUS LS. Samochód wykorzystywany jest na potrzeby działalności gospodarczej. Jednocześnie w ramach ustalonego harmonogramu spłat jest Pan zobowiązany do uiszczenia m.in. tzw. „zerowej” raty leasingowej w wysokości 76.976,00 zł, która wielokrotnie przewyższa wartość pozostałych rat. Wydatek ten został udokumentowany fakturą VAT z dnia 22 marca 2007 roku, wystawioną przez firmę leasingową. Ponadto z treści postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Grajewie z dnia 24 kwietnia 2007 roku Nr PD-415/1541/GK-1/III-1/07 wynika, że wydatek ten może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Przedstawiony stan faktyczny został uzupełniony pismem z dnia 30 sierpnia 2007 roku, w którym doprecyzowano, iż umowa zawarta przez stronę w dniu 12 marca 2007 roku jest „umową leasingu”, na mocy której finansujący oddaje do odpłatnego używania i korzystania dla korzystającego środek trwały podlegający amortyzacji, o której to mowa w art. 23a ustawy podatkowej. Ponadto zdaniem podatnika określenie „zerowa” rata leasingowa, oznacza ratę leasingową ustaloną przez strony w umowie leasingu z dnia 12 marca 2007 roku na kwotę 76.976,00 zł, do której zapłaty do dnia 2 marca 2007 roku jest zobowiązany „korzystający” na rzecz „finansującego”.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy tzw. „zerową” ratę opłaty leasingowej, w wysokości 76.976,00 zł, która jest wielokrotnie wyższa od rat następnych można w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu marcu 2007 roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek z tytułu przedmiotowej raty leasingowej jest związany pośrednio z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej. Ponieważ w niniejszej sprawie, za dzień poniesienia kosztu, o którym mowa w art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uznać dzień wystawienia przez leasingodawcę faktury VAT tj. dzień 22 marca 2007 roku, w związku z czym zapłacona „zerowa” rata leasingowa w kwocie 76.976,00 zł może zostać w całości zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu marcu 2007 roku.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.**

Zgodnie z art. 23a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami), przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Na podstawie art. 23b ust. 1 ww. ustawy, definiującego tzw. leasing operacyjny opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do art. 23b ust. 2 ustawy, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86 , poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324),
2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178) – do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Biorąc pod uwagę powyższe, jeżeli umowa zawarta przez Pana spełnia warunki określone w art. 23b ust. 1 ww. ustawy oraz finansujący nie korzysta z wymienionych w art. 23b ust. 2 zwolnień, wówczas raty leasingowe stanowią koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Stosownie do art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Natomiast, zgodnie z art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w myśl art. 22 ust. 5d ww. ustawy uważa się dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Raty leasingowe niewątpliwie są kosztami pośrednio związanymi z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, zatem rozstrzygając kwestię potrącalności tych kosztów u podatników prowadzących księgi rachunkowe, należy stosować powołany przepis art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co do zasady, raty leasingowe opłacane przez leasingobiorcę w okresie trwania umowy, dotyczą ściśle określonego czasu, nie przekraczającego roku podatkowego. Dlatego są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie ich poniesienia.

Jednakże podkreślić należy, że – bez względu na nazewnictwo (czynsz inicjalny, opłata wstępna, pierwsza rata) – jeżeli uiszczenie wynikającej z umowy leasingu określonej kwoty jest warunkiem skuteczności tej umowy (jej zawarcia), to - z uwagi na tę właśnie rolę –należy przyjmować, że jest to koszt dotyczący całej umowy i ściśle określonego czasu jej trwania, z reguły przekraczającego rok podatkowy. Z tego względu opłaty o charakterze wstępnym należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do czasu trwania umowy.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że o ile przedmiot leasingu wykorzystywany jest przez Pana na potrzeby działalności gospodarczej i umowa leasingu spełnia warunki wskazane w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zapłacona „zerowa” rata leasingu jest ratą leasingową ustaloną przez strony w umowie leasingu z dnia 12 marca 2007 roku, nie mającą charakteru wstępnego, warunkującego zawarcie umowy ma Pan prawo zaliczenia jej do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia, tj. ujęcia w księgach rachunkowych, zgodnie z art. 22 ust. 5d ustawy.

Powyższej interpretacji udzielono na podstawie stanu faktycznego opisanego w złożonym wniosku z dnia 23 lipca 2007 roku i uzupełnieniu z dnia 30 sierpnia 2007 roku. Dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji celem wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20.