Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-934/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-10
Teza: Możliwość zastosowania podmiotowego zwolnienia Wnioskodawcy świadczącego usługi rachunkowo-księgowe (bez doradztwa)
Słowa kluczowe: księgowanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rachunkowość; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2012r. (data wpływu 4 września 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 listopada 2012r. (data wpływu 26 listopada 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego VAT w związku ze świadczeniem usług kwalifikowanych jako usługi w zakresie księgowości w przedstawionym stanie faktycznym – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego VAT w związku ze świadczeniem usług kwalifikowanych jako usługi w zakresie księgowości w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 listopada 2012r. (data wpływu 26 listopada 2012r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 20 listopada 2012r. nr IBPP1/443-934/12/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zagadnieniem jest możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT dla spółki cywilnej, której wspólnicy świadczą kompleksowe usługi księgowo-rachunkowe – prowadzenie ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości, prowadzenie ewidencji środków trwałych i amortyzacji, ewidencji sprzedaży i zakupu VAT, prowadzenie naliczeń płac i ZUS zatrudnionych pracowników oraz naliczeń ZUS zleceniodawcy, prowadzenie ksiąg przychodów i rozchodów oraz sporządzanie na podstawie ewidencji niezbędnych deklaracji rozliczeniowych i ich kontrola.

Ponadto wspólnicy posiadają prawo jednoosobowego reprezentowania klientów we wszystkich sprawach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a w szczególności wobec Urzędu Skarbowego, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych a także organów Państwowej Inspekcji Pracy i Urzędu Statystycznego.

W szczególności niniejsze pełnomocnictwo upoważnia do działania w imieniu klienta w trakcie kontroli (art. 281a Ordynacji podatkowej), podpisywania w imieniu klientów wszelkich deklaracji podatkowych, ubezpieczeniowych i innych dokumentów związanych z rozliczeniami oraz występowania w kontaktach z organami podatkowymi.

Reprezentacja klienta przed instytucjami stanowi element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości.

Wspólnicy jedynie reprezentują klientów przed organami przedstawiając stan faktyczny, natomiast nie doradzają klientom, nie udzielają porad, nie wskazują sposobów postępowania w jakiejś sprawie.

Wspólnicy nie mają uprawnień doradcy podatkowego, prawnego, finansowego.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od 7 lutego 2007r. z tytułu wykonywania usług księgowych.
2.  Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia od podatku.
3.  Sprzedaż opodatkowana nie przekroczyła w poprzednim roku kwoty 150.000,00 zł.
4.  W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy VAT.
5.  Wnioskodawca nie udziela porad prawnych, usług doradczych, nie sporządza deklaracji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia (nie jako element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości).
6.  1.  Wnioskodawca samodzielnie prowadzi księgi rachunkowe i inne ewidencje do celów podatkowych w ramach zawartej kompleksowej umowy z podatnikiem, płatnikiem.
    2.  Wnioskodawca samodzielnie sporządza zeznania i deklaracje podatkowe w ramach zawartej kompleksowej umowy z podatnikiem, płatnikiem.
    3.  Wnioskodawca wykonuje czynności wprowadzania danych do systemu komputerowego na podstawie powierzonych dokumentów w ramach zawartej kompleksowej umowy z podatnikiem, płatnikiem.
    4.  Wnioskodawca wykonuje czynności prawidłowego ujmowania danych w odpowiednich rejestrach kontrahentów.
    5.  Wnioskodawca podejmuje decyzje o tym w jaki sposób dany dokument ma zaksięgować lub rozliczyć.
    6.  Wnioskodawca posiada pełnomocnictwa, które wykorzystywane są do podpisywania i składania deklaracji podatkowych w imieniu mocodawców. Pełnomocnictwa uprawniają również do reprezentacji klientów przed instytucjami, gdzie jedynie Wnioskodawca przedstawia stan faktyczny istniejący w prowadzonej przez klienta działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 23 listopada 2012r.):

Czy jako spółka cywilna Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT wykonując następujące czynności:

*   prowadzenie rejestrów podatku od towarów i usług,
*   prowadzenie ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości,
*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
*   prowadzenie ewidencji dla potrzeb zryczałtowanego podatku dochodowego,
*   rozliczanie zaliczek i sporządzenie deklaracji na należny podatek dochodowy,
*   rozliczanie oraz sporządzanie deklaracji VAT,
*   prowadzenie kart wynagrodzeń pracowników zatrudnionych przez zleceniodawcę,
*   sporządzenie deklaracji ZUS oraz obliczanie zaliczek na podatek dochodowy od zatrudnionych pracowników przez zleceniodawcę,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych i amortyzacji
*   reprezentowabie klienta zgodnie z posiadanym pełnomocnictwem, które upoważnia do podpisywania w imieniu klienta wszelkich deklaracji podatkowych, ubezpieczeniowych i innych dokumentów związanych z rozliczeniami oraz występowania w kontaktach Urzędem Skarbowym, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, Państwową Inspekcją Pracy i Urzędem Statystycznym (art. 281a Ordynacji podatkowej) przedstawiając stan faktyczny w jakiejś sprawie.

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z dnia 23 listopada 2012r.), świadczenia usług rachunkowo-księgowych wymienionych w poz. 69, nawet kompleksowych, nie można utożsamiać ze świadczeniem usług doradztwa. Niewątpliwie świadczenie usług księgowych wiąże się z posiadaniem określonej wiedzy pozwalającej na jej wykonywanie, niemniej jednak nie jest to równoznaczne z uznaniem, że Wnioskodawca świadczy usługi doradcze gdyż nie posiada takowych uprawnień, ani nie udziela fachowych zaleceń, porad zwłaszcza ekonomicznych. Posiadane pełnomocnictwa wykorzystywane są do podpisywania i składania deklaracji podatkowych w imieniu mocodawców. Pełnomocnictwa uprawniają również do reprezentacji klientów przed instytucjami, gdzie jedynie Wnioskodawca przedstawia stan faktyczny istniejący w prowadzonej przez klienta działalności gospodarczej.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że świadczenie przez jego biuro kompleksowych usług rachunkowo-księgowych wymienionych w poz. 69 jak również posiadane przez niego pełnomocnictwa, które uprawniają do reprezentowani klientów przed US, ZUS, PIP, GUS i przedstawiania stanu faktycznego, nie jest tożsame z wykonywaniem usług wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy i korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 powołanej ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ww. ustawy wynika, że jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 tej ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Należy zauważyć, iż w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”. W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 41, poz. 213), czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei, w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Według art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Natomiast zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy o rachunkowości, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 ww. art. 76a ustawy o rachunkowości, przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie,

–w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

–o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, iż zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż terminu „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z wniosku wynika, że wspólnicy spółki cywilnej świadczą kompleksowe usługi księgowo-rachunkowe – prowadzenie ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości, prowadzenie ewidencji środków trwałych i amortyzacji, ewidencji sprzedaży i zakupu VAT, prowadzenie naliczeń płac i ZUS zatrudnionych pracowników oraz naliczeń ZUS zleceniodawcy, prowadzenie ksiąg przychodów i rozchodów oraz sporządzanie na podstawie ewidencji niezbędnych deklaracji rozliczeniowych i ich kontrola. Ponadto wspólnicy posiadają prawo jednoosobowego reprezentowania klientów we wszystkich sprawach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a w szczególności wobec Urzędu Skarbowego, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych a także organów Państwowej Inspekcji Pracy i Urzędu Statystycznego. W szczególności niniejsze pełnomocnictwo upoważnia do działania w imieniu klienta w trakcie kontroli (art. 281a Ordynacji podatkowej), podpisywania w imieniu klientów wszelkich deklaracji podatkowych, ubezpieczeniowych i innych dokumentów związanych z rozliczeniami oraz występowania w kontaktach z organami podatkowymi. Reprezentacja klienta przed instytucjami stanowi element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości. Wspólnicy jedynie reprezentują klientów przed organami przedstawiając stan faktyczny, natomiast nie doradzają klientom, nie udzielają porad, nie wskazują sposobów postępowania w jakiejś sprawie.

Wspólnicy nie mają uprawnień doradcy podatkowego, prawnego, finansowego.

Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od 7 lutego 2007r. z tytułu wykonywania usług księgowych. Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia od podatku. Sprzedaż opodatkowana nie przekroczyła w poprzednim roku kwoty 150.000,00 zł. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy VAT. Wnioskodawca nie udziela porad prawnych, usług doradczych, nie sporządza deklaracji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia (nie jako element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości). Wnioskodawca samodzielnie prowadzi księgi rachunkowe i inne ewidencje do celów podatkowych w ramach zawartej kompleksowej umowy z podatnikiem, płatnikiem. Wnioskodawca samodzielnie sporządza zeznania i deklaracje podatkowe w ramach zawartej kompleksowej umowy z podatnikiem, płatnikiem. Wnioskodawca wykonuje czynności wprowadzania danych do systemu komputerowego na podstawie powierzonych dokumentów w ramach zawartej kompleksowej umowy z podatnikiem, płatnikiem. Wnioskodawca wykonuje czynności prawidłowego ujmowania danych w odpowiednich rejestrach kontrahentów. Wnioskodawca podejmuje decyzje o tym w jaki sposób dany dokument ma zaksięgować lub rozliczyć. Wnioskodawca posiada pełnomocnictwa, które wykorzystywane są do podpisywania i składania deklaracji podatkowych w imieniu mocodawców. Pełnomocnictwa uprawniają również do reprezentacji klientów przed instytucjami, gdzie jedynie Wnioskodawca przedstawia stan faktyczny istniejący w prowadzonej przez klienta działalności gospodarczej.

Mając na uwadze opis świadczonych usług, brak uprawnień Wnioskodawcy do wykonywania doradztwa podatkowego, analizę pojęcia usług doradczych należy wskazać, że opisane przez Wnioskodawcę usługi nie będą stanowiły usług w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy.

Zatem Wnioskodawca, może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł, gdyż upłynął rok od momentu, w którym Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia od podatku VAT.

Korzystanie ze zwolnienia jest możliwe przy założeniu, że Wnioskodawca nie wykonuje innych czynności, które ze zwolnienia korzystać nie mogą (art. 113 ust. 13 ustawy o VAT oraz § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług).

Ponadto należy zauważyć, iż korzystanie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT jest możliwe od początku roku, zatem jeżeli na moment złożenia wniosku ORD-IN Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, to ze zwolnienia może skorzystać dopiero od 1 stycznia 2013r., pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej w 2012r. nie przekroczy łącznie kwoty 150.000 zł i Wnioskodawca nie będzie wykonywał, poza świadczeniem kompleksowych usług księgowo-rachunkowych, innych czynności, które ze zwolnienia korzystać nie mogą, określonych w art. 113 ust. 12 ustawy o VAT oraz w § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego, bądź zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.