Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-849/09-7/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-27
Teza: Czy wartość otrzymanych towarów handlowych będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu? Czy w sytuacji, w której nie będzie ona stanowić kosztów uzyskania przychodów jako remanent początkowy, należy zachować się analogicznie przy sporządzaniu remanentu końcowego również wycenić te towary, i nie uwzględniać ich wartości przy ustalaniu dochodu rocznego?
Słowa kluczowe: darowizna; koszt-koszty uzyskania przychodów; obowiązek-obowiązek podatkowy; przedsiębiorstwa; spis-spis z natury; towar-towar handlowy; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2009 r. (data wpływu 10 sierpnia 2009 r.) uzupełnionym w dniach 19 sierpnia 2009 r. i 24 sierpnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ujmowania w spisie z natury towarów handlowych **– jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ujmowania w spisie z natury towarów handlowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r., znak ILPB1/415-849/09-2/AA, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 17 sierpnia 2009 r., a w dniach 19 sierpnia 2009 r. i 24 sierpnia 2009 r., wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca ma otrzymać w dniu 31 grudnia 2009 r. w drodze darowizny od jednego z rodziców prowadzone przez niego przedsiębiorstwo. W skład przedsiębiorstwa wejdą środki trwałe, w tym nieruchomości, wyposażenie oraz towary handlowe. Darowizna zostanie dokonana w formie aktu notarialnego. Obdarowany będzie prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów rozliczając dochody na zasadach ogólnych wg stawki liniowej.

Wnioskodawca ma zamiar zaprowadzić ewidencję środków trwałych i ująć w niej wszystkie składniki majątku nabyte w drodze darowizny, odpowiadające definicji środka trwałego, przyjmując ich wartość początkową, jako cenę rynkową, określoną w akcie notarialnym. Wycena składników majątkowych zostanie dokonana przez biegłego rzeczoznawcę na dzień 30 listopada 2009 r.

W odniesieniu do towarów handlowych, które pozostaną na dzień 31 grudnia 2009 r., Wnioskodawca ma zamiar wycenić je według cen rynkowych i ująć w remanencie początkowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ujmowania w spisie z natury towarów handlowych.

Czy wartość otrzymanych towarów handlowych będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu? Czy w sytuacji, w której nie będzie ona stanowić kosztów uzyskania przychodów jako remanent początkowy, należy zachować się analogicznie przy sporządzaniu remanentu końcowego również wycenić te towary, i nie uwzględniać ich wartości przy ustalaniu dochodu rocznego?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien ująć otrzymane w drodze darowizny towary handlowe w remanencie początkowym i wartość tego remanentu wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wartość wynikająca z tego remanentu winna być uwzględniona przy ustalaniu dochodu, zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten określa sposób ustalenia dochodu u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i wyraźnie nakazuje uwzględnienie różnicy pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych. Rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów nakazuje uwzględnić otrzymane towary handlowe w remanencie początkowym, a ustawa operuje pojęciem remanentu początkowego, i nie zawiera zastrzeżenia, że przy ustaleniu dochodu nie uwzględnia się remanentu początkowego zawierającego towary handlowe nabyte nieodpłatnie. Poza tym dochód ze sprzedaży tych towarów handlowych będzie opodatkowany w działalności prowadzonej przez obdarowanego, zasadnym jest więc uwzględnienie wartości tych towarów po stronie kosztów. Tym bardziej, że z wydanych przez organy podatkowe interpretacji wynika, że darczyńca ma obowiązek korekty kosztów zakupu o wartość darowanych towarów. W związku z tym koszty zakupu tych towarów nie wystąpią ani u darczyńcy ani u obdarowanego, natomiast obdarowany musi wykazać dochód ze sprzedaży tych towarów, a w zasadzie przychód - gdyż nie ma kosztów zakupu - do opodatkowania.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny winna być uwzględniona przy ustalaniu dochodu rocznego.

W przeciwnym razie może zdarzyć się, że towary handlowe, lub ich część, nabyte w drodze darowizny, nie zostaną sprzedane przez kolejne np. cztery lata i w takiej sytuacji Wnioskodawca przy każdym spisie z natury będzie musiał wyodrębniać te towary z ogólnej wartości spisu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 24 ust. 2 ww. ustawy u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa (…).

Stosownie do treści § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury” na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Towary handlowe objęte spisem z natury winny być wycenione według cen zakupu lub nabycia albo wg cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu z natury, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia – zgodnie z § 29 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że Wnioskodawca otrzymane w drodze darowizny towary handlowe powinien ująć w remanencie początkowym i wartość tego remanentu wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przy czym w myśl § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia przez cenę zakupu rozumie się cenę jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty, opusty, inne podobne obniżenia w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku – wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Zauważyć jednak należy, iż skoro nabycie towarów handlowych nastąpiło w drodze darowizny, wartość tych towarów nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż Wnioskodawca ww. towary handlowe otrzymał nieodpłatnie i tym samym nie została spełniona jedna z przesłanek wynikających z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast pomimo ciążącego na podatniku obowiązku ujęcia ww. towarów w remanencie początkowym, jak i remanencie końcowym wartość towarów wynikająca z wyceny tych remanentów, nie może być brana pod uwagę, przy ustaleniu dochodu rocznego stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że w dniu 27 października 2009 r. wydano odrębne interpretacje indywidualne dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   obowiązku podatkowego, nr ILPB1/415-849/09-4/AA,
*   kosztów uzyskania przychodów, nr ILPB1/415-849/09-5/AA,
*   ustalenia wartości początkowej środków trwałych, nr ILPB1/415-849/09-6/AA.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.