Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.641.2016.3.JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-16
Teza: ustalenie kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT-marża
Słowa kluczowe: dostawa; marża; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 sierpnia 2016r. (data wpływu 16 sierpnia 2016r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. organu 15 listopada 2016r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT-marża – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT-marża.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. organu 15 listopada 2016r., przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 4 listopada 2016r. znak: 2461-IBPP2.4512.641.2016.2.JJ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Komis samochody rozpoczął działalność 13.06.2016r. od początku jest podatnikiem VAT, posiada NIP UE, rozlicza się w podatku dochodowym na zasadach ogólnych, Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu samochodami używanymi. Pierwszy zakup oraz sprzedaż w procedurze vat marża miała miejsce w lipcu 2016r. Samochody Wnioskodawca nabywa z terenu UE jak również na umowę kupna sprzedaży z Polski. Samochodów zakupionych nie rejestruje. W związku z zakupem Wnioskodawca ponosi nakłady na wyrejestrowanie samochodu (zaznaczone na fakturze jako usługa wewnątrzwspólnotowa) zamieszczone na tej samej fakturze co zakup samochodu (wykazany jako opodatkowanie marżą) oraz osobną fakturę na opłatę aukcyjną oraz opłaty parkingowe od tego samego kontrahenta dotyczące tego samego samochodu.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża, stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Do wyliczenia vat marża potrzebna jest cena nabycia. Czy właściwym jest powołanie się na definicję zawartą w Dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), która to wykazuje regulacje, iż dla potrzeb zastosowania procedury „VAT - marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika. Czy oznacza to, że kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru za wszystkie usługi poboczne?

W piśmie uzupełniającym wniosek Wnioskodawca przedstawił następujące informacje:

Czy oznacza to, że kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru za wszystkie usługi poboczne (tj. opłatę parkingową, wyrejestrowanie i odbiór samochodu, opłatę aukcyjną)? Zapłata za samochód i wyżej wymienione koszty są nierozłączne, zakup jest dokonywany na aukcji internetowej poprzez licytację i nie da się zakupić pojazdu bez dodatkowych naliczonych opłat. Zapłata za wyżej wymienione transakcje następuje po otrzymaniu faktury pro forma i wymagana jest na rzecz dostawcy. Dostawcą jest firma X i na jej rzecz dokonywana jest płatność jednym przelewem. Po dokonaniu płatności Wnioskodawca otrzymuje osobną fakturę zakupu pojazdu wraz z opłatą za wyrejestrowanie i odbiór pojazdu od firmy X, osobną fakturę za opłatę parkingową od firmy X oraz osobną fakturę za aukcję od firmy Y.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym, które wpłynęło do tut. organu 15 listopada 2016r.):

Czy prawidłowe jest wliczenie kosztów pobocznych (tj. nakłady na wyrejestrowanie samochodu, zaznaczonych jako WDT) dotyczących tego samego samochodu od tego samego sprzedawcy do wartości samochodu przy wyliczaniu vat marża?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym, które wpłynęło do tut. organu 15 listopada 2016r.):

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest wliczenie do wartości samochodu usług pobocznych tj. usług pobocznych jako wyrejestrowanie samochodu wystawionych na tej samej fakturze dot. tego samego samochodu, natomiast Wnioskodawca nie ustosunkowuje się do tematu pozostałych faktur dot. tego samego samochodu (np. opłaty aukcyjnej) od tego samego kontrahenta wystawionych na innych fakturach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT).

Art. 29a ust. 7 stanowi, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Powyższe regulacje wskazują więc, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika. Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone dostawcy towaru.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, które podatnik nabył uprzednio w celu ich odsprzedaży. Istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Z przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego wynika, że komis samochody rozpoczął działalność 13.06.2016r. od początku jest podatnikiem VAT, posiada NIP UE, rozlicza się w podatku dochodowym na zasadach ogólnych, Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu samochodami używanymi. Pierwszy zakup oraz sprzedaż w procedurze vat marża miała miejsce w lipcu 2016r. Samochody Wnioskodawca nabywa z terenu UE jak również na umowę kupna sprzedaży z Polski. Samochodów zakupionych nie rejestruje. W związku z zakupem Wnioskodawca ponosi nakłady na wyrejestrowanie samochodu (zaznaczone na fakturze jako usługa wewnątrzwspólnotowa) zamieszczone na tej samej fakturze co zakup samochodu (wykazany jako opodatkowanie marżą) oraz osobną fakturę na opłatę aukcyjną oraz opłaty parkingowe od tego samego kontrahenta dotyczące tego samego samochodu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia czy prawidłowe jest wliczenie kosztów pobocznych (tj. nakłady na wyrejestrowanie samochodu, zaznaczonych jako WDT) dotyczących tego samego samochodu od tego samego sprzedawcy do wartości samochodu przy wyliczaniu vat marża.

Powyższe regulacje wskazują, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT-marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Oznacza to, że kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru. Zatem cena ta nie zawiera innych należności (w tym kosztów napraw, części oraz należności publicznoprawnych), jeżeli zostały one poniesione przez nabywcę towaru, ale nie zostały zapłacone dostawcy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz ww. przepisy należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania (marżę) w związku ze stosowaniem procedury „VAT-marża” do dostaw towarów używanych (w tym konkretnym przypadku samochodu) Wnioskodawca winien uwzględnić kwotę nabycia ustaloną zgodnie z przepisem art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, tzn. obejmującą składniki wynagrodzenia, które dostawca towaru (samochodu) otrzymał od podatnika (Wnioskodawcy), tj. kwotę jaką Wnioskodawca zapłacił dostawcy za nabycie przedmiotowego pojazdu wraz z opłatą za jego wyrejestrowanie, udokumentowaną na jednej fakturze.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie zakreślonym pytaniem Wnioskodawcy. Stąd też nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia czy w kwocie nabycia Wnioskodawca winien uwzględnić opłaty wymienione w opisie stanu faktycznego, inne niż wskazane w pytaniu oraz czy Wnioskodawca przy sprzedaży samochodu prawidłowo stosuje procedurę VAT-marża, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy ani Wnioskodawca w tym zakresie nie przedstawił swojego stanowiska.

Zmiana któregokolwiek elementu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.