Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.621.2025.1.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Dotyczy ustalenia, czy właściwym momentem dla rozpoznania
przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób
prawnych jest moment wystawienia faktury dla usług Asysty.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
moment
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 października 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy właściwym momentem dla

    rozpoznania przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest
    moment wystawienia faktury dla usług Asysty.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Spółka nie jest częścią Grupy
    Kapitałowej.
    Spółka jest producentem (...) dla średnich i dużych firm - (...) Swoją działalność biznesową
    opiera na tworzeniu, rozwoju, wdrażaniu i utrzymywaniu (...) platformy (...), a następnie
    sprzedaży dostępu do platformy. (...) jako platforma (...) do (...) umożliwia działom IT oraz
    projektantom aplikacji (...). (...) umożliwia klientowi końcowemu szybką i efektywną (...) bez
    potrzeby (...). Rewolucyjna technologia (...) radykalnie zmienia proces dostarczania (...),
    poprzez skrócenie czasu i zmniejszenie ryzyka (...). Platforma (...) jest w pełni autorskim
    projektem, który umożliwia (...). W ofercie wnioskodawcy znajdują się specjalistyczne
    aplikacje, wdrożenia usług oraz szkolenia.
    Spółka w swojej ofercie świadczonych usług posiada usługę wdrożenia platformy (...) u
    klienta. Wdrożenie polega na (...). Spółka zawiera z klientem umowę, która obejmuje
    wykonanie prac analitycznych i prac usługowych, których celem jest zaprojektowanie,
    wdrożenie i uruchomienie systemu. Klient wdrażając produkt decyduje w jaki sposób
    będzie z niej korzystać. Z platformy (...) może korzystać w (...), na dowolnym środowisku
    chmurowym albo na własnych serwerach.
    Klient kupując usługę wdrożenia może dodatkowo kupić usługę Asysty, która gwarantuje
    określone czasy reakcji na zgłoszenia klienta przez helpdesk (...).
    W zakresie świadczonej usługi Asysty jest:
    (...).
    Spółka udostępnia klientowi procedurę (...) jako załącznik do umowy oraz nadaje
    uprawnienia do (...). Procedura ta wskazuje, że zgłoszenia realizowane są przez portal
    udostępniony klientowi, w razie awarii portalu klient może dokonywać zgłoszenia poprzez
    maila lub telefonicznie. Reakcja Spółki na zgłoszone błędy oraz błędy krytyczne została
    określona w umowie między stronami i obejmuje robocze dni. W razie, gdyby klient nie
    zakupił usługi Asysty zgłoszenia te również byłby możliwe w ramach gwarancji aczkolwiek
    termin ich rozwiązania nie byłby w żaden sposób gwarantowany. Usługa Asysty stanowi
    dodatek do sprzedawanej usługi wdrożenia, dzięki niemu klient ma możliwość
    skorzystania z usług wsparcia technicznego. To od klienta zależy czy z tej usługi skorzysta,
    ale wykupując tą usługę klient gwarantuje sobie wsparcie techniczne w większym zakresie.
    Można zauważyć, że Spółka sprzedając usługę Asysty sprzedaje klientowi gotowość do
    realizacji określonych świadczeń w okresie obowiązywania pakietu w zamian za
    wynagrodzenie.
    Wynagrodzenie za usługę Asysty jest niezależne od ilości zgłoszeń błędów i usterek (...).
    Powyższe wynagrodzenie za usługę jest najczęściej regulowane z góry na podstawie
    faktury VAT. Regulowanie opłaty z góry jest konieczne, ponieważ klient może korzystać z
    określonych, gwarantowanych czasów reakcji dla usług wsparcia technicznego od
    początku okresu. Klient otrzymuje fakturę za usługę, na której widnieje informacja za jaki
    okres jest usługa. Należność z tytułu wynagrodzenia za pierwszy okres świadczenia Asysty
    zostanie wyliczona proporcjonalnie do ilości dni świadczenia usługi w okresie od daty
    początkowej do końca bieżącego kwartału kalendarzowego. Płatność realizowana jest
    zazwyczaj w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury.
    Klient kupując usługę wdrożenia ma możliwość zakupienia usługi Asysty, nie jest ona
    obowiązkowa. Jednak usługa ta zapewnia wsparcie serwisowe oraz konsultingowe do

    wdrożonej platformy (...) z gwarancją określonych ram czasowych. To od klienta zależy czy
    z tej usługi skorzysta. Można zauważyć, że Spółka sprzedając usługę Asysty sprzedaje
    klientowi gotowość do realizacji określonych świadczeń w okresie obowiązywania usługi w
    zamian za wynagrodzenie. Jeśli klient nie zdecyduje się na wykupienie tej usługi, może
    zdecydować się na podpisanie tej umowy w terminie późniejszym.
    Zgodnie z umową usługa Asysty udzielana jest klientowi cyklicznie na okres miesięczny,
    kwartalny lub roczny. Umowa obowiązuje na czas nieokreślony z możliwością jej
    wypowiedzenia z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Klient otrzymuje fakturę za usługę
    Asysty, na której widnieje informacja z okresem obowiązywania usługi (np. 01.01.20XX-
    31.12.2OXX). Na tej podstawie klient płaci za usługę. Usługa ta jest przedłużana na kolejne
    okresy rozliczeniowe na podstawie wystawionej faktury ze wskazaniem okresu
    obowiązywania usługi Asysty zgodnie z pierwotnymi ustaleniami, czyli na okres
    miesięczny, kwartalny lub roczny.
    Opłaty za zakup usługi Asysty fakturowane są zgodnie z urnową i płatne z określonym w
    umowie terminem płatności (zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawienia faktury). Klient
    dokonuje opłaty dla usługi Asysty na podstawie wystawianej faktury, gdzie kwota
    obliczana jest na podstawie cennika. Usługa Asysty fakturowana jest za każdym razem na
    okres zgodny z okresem umownym.
    Opłaty wynikające z usługi Asysty są fakturowane przez Spółkę w pierwszym dniu okresu i
    płatne z terminem zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawnie a faktury, chyba, że strony
    ustaliły inaczej. Po wystawieniu faktury usługa Asysty jest przedłużana klientowi na kolejny
    okres, aby nie utracił on prawa do skorzystania ze wsparcia technicznego w czasach
    gwarantowanych jakie daje usługa Asysty.
    Należność z tytułu usługi Asysty regulowana jest jednorazowo z góry na podstawie faktury
    VAT, najczęściej w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury lub w innym terminie
    ustalonym między stronami. Klient nie może zrezygnować z opłaconej usługi. Jedynie
    może wypowiedzieć umowę z zachowaniem odpowiedniego okresu wypowiedzenia.

## Pytanie

Czy właściwym momentem dla rozpoznania przychodu na gruncie podatku dochodowego
    od osób prawnych jest moment wystawienia faktury dla usług Asysty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, dalej: „ustawa CIT”), przychodami są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Artykuł 12 ust. 3 ustawy CIT wskazuje, że za przychody związane z działalnością
    gospodarczą, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby
    nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
    udzielonych bonifikat i skont.
    Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, które
    rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne,
    powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa. I
    taki właśnie bezzwrotny charakter maja opłaty z tytułu usługi Asysty.
    Objęte powyższą regulacją przychody muszą być więc następstwem prowadzonej
    działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi
    istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Określenie „związane z działalnością
    gospodarczą” pojmuje się dość szeroko uznając tym samym, iż przychodami z tego źródła

    są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także
    przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu
    niektórych operacji finansowych.
    Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje
    podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego
    stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się
    zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz ich powinności jego
    spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związanych jest z
    powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa
    cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa
    cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
    Dla ustalenia przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych istotnym
    zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego.
    Podstawowa zasada określenia daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy CIT.
    Za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego
    lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1. wystawienia faktury albo
    2. uregulowania należności.
    Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu.
    Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń. Pierwszeństwo w
    kształtowaniu daty powstania przychodu na dzień dokonania czynności - wydania rzeczy,
    zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym
    dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który
    stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej
    zdarzenia, tj. wydane rzeczy, zbycie prawa majątkowego, wykonanie lub częściowe
    wykonanie usługi wystąpią po dniu wystawienia faktury czy pod dniu dokonania zapłaty
    należności, o momencie powstania przychodu decyduje dzień wystawienia faktury lub
    uregulowania należności, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.
    W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3a ustawy CIT, co oznacza, że
    przychód powstanie z dniem zaistnienia najwcześniejszego ze zdarzeń wymienionych w
    tym przepisie, tj. wykonania usługi, wystawienia faktury bądź uregulowania płatności.
    Patrząc na fakt, iż faktura jest zawsze wystawiana przez Spółkę przed dniem płatności
    odnosząc przedstawione przepisy, należy wskazać, że przychód należy rozpoznać w
    terminie wystawienia faktury, mimo iż klient może nie uiścić terminowo wymaganej za
    korzystanie opłaty. W takiej sytuacji Spółka mimo nieuzyskania faktycznego wpływu
    środków pieniężnych w terminie będzie zobowiązana wykazać przychód podatkowy w
    terminie wystawienia faktury z tytułu pierwszego zakupu bądź przedłużenia usługi Asysty.
    Prawidłowość przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska potwierdzona została w
    interpretacjach indywidualnych. Tytułem przykładu wskazać można:
    • Interpretację indywidualną, gdzie wniosek składany był przez Spółkę, Interpretacja
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dn. 6 marca 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-
    2.4010.751.2024.2.BD, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że:
    „(...) moment powstania przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób
    prawnych jest moment wystawienia faktury”.
    • Interpretację Izby Skarbowej z 29 września 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.268.2020.2.
    ŚS, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment
    powstania przychodu jest zgodny z art. 12ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych.”

    • Interpretację Izby Skarbowej z 9 czerwca 2017 r., sygn. 0115-KDIT2-3.4010.38.2017.2.JG
    w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment powstania
    przychodu jest zgodny z art. 12ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.”
    • Interpretację Izby Skarbowej w Katowicach z 18 stycznia 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1460-
    10/AP, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment
    powstania przychodu jest zgodny z art. 12ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych.”
    Wobec powyższego w imieniu Wnioskodawcy uprzejmie wnoszę o potwierdzenie
    przedstawionego powyżej stanowiska w sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:
    Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których
    rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne,
    powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.
    Objęte powyższą regulacją przychody muszą być więc następstwem prowadzonej
    działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi
    istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Określenie „związane z działalnością
    gospodarczą” pojmuje się dość szeroko uznając tym samym, iż przychodami z tego źródła
    są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także
    przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu
    niektórych operacji finansowych.
    Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje
    podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego
    stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się
    zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego
    spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem
    wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to
    przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj.
    możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

    Dla ustalenia przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych istotnym
    zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy CIT:
    Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust.
    3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania
    usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    Z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, wynika, że dla rozpoznania przychodu osiąganego przez
    podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą istotne pozostają daty
    zaistnienia następujących zdarzeń:
    - w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa
      majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;
    - wystawienia faktury;
    - uregulowania należności.
    Przychód osiągany przez podatnika co do zasady powstaje w dacie zajścia
    najwcześniejszej z ww. okoliczności. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania
    przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego,
    wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub
    uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania
    przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia, tj. wydanie rzeczy,
    zbycie prawa majątkowego, wykonanie lub częściowe wykonanie usługi wystąpią po dniu
    wystawienia faktury czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania
    przychodu decyduje dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności, a nie fakt
    zaistnienia konkretnego zdarzenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy właściwym momentem dla rozpoznania
    przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest moment
    wystawienia faktury dla usług Asysty.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że przychód należny z tytułu
    świadczenia usług Asysty powinien być rozpoznany, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy CIT, w
    dacie zajścia najwcześniejszej z okoliczności, tj. wykonania usługi, wystawienia faktury lub
    uregulowania należności. W przedstawionym przez Państwa stanie faktycznym
    najwcześniejszym zdarzeniem jest wystawienie faktury, które wyznacza moment
    rozpoznania przychodu.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w
    niej zawarte dotyczy konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie
    może przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.