Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.46.2022.9.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-17
Teza: Dotyczy ustalenia czy Spółka uprawniona jest do zaliczenia do
kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT wydatków na
przeprowadzenie wskazanych w stanie faktycznym działań
marketingowych oraz udziału klientów w programie
szkoleniowym dla kierowców z zakresu bezpiecznej jazdy.
Słowa kluczowe: cel-cel reprezentacji i reklamy
koszt-koszty uzyskania przychodów
reklama
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – 30 i 31 marca 2022 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest (...). Spółka pełni funkcję (...) na podstawie umowy o
    współpracy z krajowym dystrybutorem ww. marki (dalej: „Dystrybutor”). Spółka jest
    rezydentem podatkowym w Polsce.
    Zgodnie z umową z Dystrybutorem Spółka jest uprawniona do otrzymania tzw. bonusów
    jakościowych pod warunkiem spełnienia określonych warunków. Jednym z bonusów
    jakościowych jest bonus za aktywność marketingową dealera. Ten bonus jest rozliczany
    kwartalnie. W przypadku nie uzyskania bonusu w danym kwartale nie ma możliwości jego
    nadrobienia/zwiększenia poprzez poprawiony wynik w następnym kwartale. Płatność jest
    niezależna od wyników sprzedaży, ale jej wysokość oparta jest na sprzedaży zrealizowanej
    w danym kwartale. Płatność bonusu wyłączenie w przypadku realizacji 100% aktywności
    marketingowej w danym kwartale.
    Dystrybutor określa jakie aktywności marketingowe zrealizować powinien dealer w danym
    okresie i następnie dokonuje rozliczenia dealera z tych aktywności.
    Przykładowo w danym kwartale 2021 r. Dystrybutor wymagał przeprowadzenia
    następujących działań marketingowych:
      - Lokalna kampania reklamowa dotycząca wprowadzenia nowych modeli samochodów,
      - Przeprowadzenie niestandardowej akcji promocyjnej w social media, zwłaszcza w
        zakresie premiery nowego modelu samochodu,
      - Przeprowadzenie premiery nowego modelu samochodu w salonie albo poza nim,
      - M - udział dealera w programie eventów organizowanych przez Dystrybutora
        (warunek wypłaty bonusa: pisemne zgłoszenie oraz udział Klientów, koszty oraz
        minimalna liczba zgłoszeń jest potwierdzana instrukcją marketingową),
      - Administrowanie rozwiązaniem (...) - ustalenie procesu obsługi zapytań klientów przez
        narzędzie online.
    W każdym przypadku warunkiem wypłaty bonusu jest udokumentowanie wydatków na
    przeprowadzenie danego działania oraz przedstawienie dokumentacji zdjęciowej/filmowej
    jak również zapewnienie kontynuacji danej akcji.
    Wnioskodawca ponosi koszty przeprowadzenia działań marketingowych jak również
    zdarzenia marketingowego - uczestnictwa klientów w programie szkoleniowym (w tym
    ostatnim przypadku otrzymuje faktury kosztowe od Dystrybutora).
    Przeprowadzenie wszystkich wymaganych przez Dystrybutora aktywności jest podstawą i
    ma wpływ na wypłatę bonusu jakościowego. Płatność bonusu jest wyłącznie w przypadku
    realizacji przez dealera 100% aktywności marketingowych w danym okresie. Płatność
    bonusu jakościowego jest niezależna od wyników sprzedaży. W przypadku nie uzyskania
    bonusu w kwartale nie ma możliwości jego nadrobienia w następnych okresach.
    Wnioskodawca stara się uzyskać jak najwięcej bonusów jakościowych - w czasach
    zwiększającej się konkurencji na rynku motoryzacyjnym bonusy stanowią istotny element

    przychodów dealerów samochodowych często decydujący o zyskowności i rentowności
    prowadzonej działalności.
    W związku z tym Wnioskodawca ponosi koszty przeprowadzania działań marketingowych i
    uczestnictwa klientów programie szkoleniowym w zakresie bezpiecznej jazdy - wydatki na
    nie stanowią kilka do kilkunastu procent kwoty bonusu jakościowego o którego
    otrzymanie stara się Wnioskodawca.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 31 marca 2022 r. wskazaliście Państwo, że:
    1. w związku z przeprowadzeniem wskazanych we wniosku działań marketingowych i
    zdarzenia marketingowego, tj.:
      a) lokalnej kampanii reklamowej dotyczącej wprowadzenia nowych modeli
        samochodów, Wnioskodawca poniósł wydatki na spoty reklamowe w lokalnych
        stacjach radiowych, billboardy rozmieszczone w okolicy.
          Wydatki marketingowe obejmują:
          - działania we własnych social mediach takich jak (...),
          - kampanie banerowe w wybranych portalach internetowych.
      b) niestandardowej akcji promocyjnej w social media: stworzenie kreacji wraz z
        dedykowaną stroną internetową (landing page), w celu pozyskania danych
        osobowych potencjalnych klientów.
      c) premiery nowego modelu samochodu w salonie albo poza nim:
      - koszty zamówienia wydrukowanych zaproszeń dla potencjalnych klientów oraz
        koszty ich wysyłki,
      - koszty wyżywienia uczestników,
      - koszty transportu pojazdów w przypadku wydarzenia poza salonem, np.
        wydarzenie plenerowe,
      - organizacja wydarzenia przez agencję w tym wynajęcie np. oświetlenia, wynajęcie
        sceny, nagłośnienia, hostessy, oprawa muzyczna, konferansjer, mobilnej szatni,
        upominki dla uczestników itp.
    d) M, koszty podróży i uczestnictwa klientów w szkoleniu realizowanym na torze
        wyścigowym w kraju albo za granicą, w tym koszty noclegów Wnioskodawca
        pokrywa w całości lub częściowo.
    e) administrowania rozwiązaniem (...). Administrowanie systemem X po stronie dealera
        przy użyciu centralnie dostarczonego narzędzia informatycznego. Administrowanie
        polega na zarządzaniu kalendarzem jazd próbnych potencjalnych klientów, którzy
        dokonali zdalnego zapisu na jazdę wybranym modelem. W każdym salonie w A, B i
        C wyznaczona została osoba odpowiedzialna za koordynację.
    f) uczestnictwa klientów w programie szkoleniowym w zakresie bezpiecznej jazdy.
        Wydatki związane z udziałem Klientów w treningach/szkoleniach jazdy na torze
        wyścigowym, podczas których uczeni są technik bezpiecznej jazdy jak również driftu
        czy sportowej jazdy z wykorzystaniem dostępnych w produktach marki (...)
        systemów bezpieczeństwa. Koszty podróży i uczestnictwa klientów w szkoleniu
        realizowanym na torze wyścigowym w kraju albo za granicą w tym koszty noclegów
        Wnioskodawca pokrywa w całości lub częściowo Wnioskodawca.
    2. Ww. wydatki nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy przez Dystrybutora w jakiejkolwiek
      formie. Okoliczność poniesienia wydatków przez Wnioskodawcę jest uwzględniana
      przez Dystrybutora przy kalkulacji bonusu przysługującego Wnioskodawcy.
    3. Bonus marketingowy zależny jest od wykonania przez Wnioskodawcę wszystkich celów
      marketingowych określonych przez Dystrybutora. Wysokość bonusu nie jest

      uzależniona proporcjonalnie od wysokości wydatków poniesionych przez
      Wnioskodawcę i nie uwzględnia poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów, ale
      stanowi kryterium otrzymania bonusu. Podstawą kalkulacji wysokości bonusu jest
      ilość oraz wartość pojazdów samochodowych sprzedanych w danym okresie.
    4. Jeżeli Wnioskodawca nie zrealizuje aktywności marketingowej określonej przez
      Dystrybutora i w związku z tym nie uzyska bonusu, to Dystrybutor nie zwróci
      poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków. W zakresie podejmowania starań o
      uzyskanie bonusu ryzyko poniesienia wydatków w celu zrealizowania celów
      marketingowych pozostaje po stronie Wnioskodawcy.
    5. Wszystkie materiały (akcesoria) przekazywane Klientom podczas eventów są
      opatrzone logiem marki producenta samochodów, której przedstawicielem na Polskę
      jest Dystrybutor. Wykorzystywane są także materiały reklamowe przygotowywane na
      zamówienie Wnioskodawcy, gdzie obok ww. marki umieszczane jest również logo
      Wnioskodawcy.

## Pytanie

Czy Spółka uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów CIT
    wydatków na przeprowadzenie wskazanych w stanie faktycznym działań marketingowych
    oraz udziału klientów w programie szkoleniowym dla kierowców z zakresu bezpiecznej
    jazdy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.; dalej: „
    ustawa o CIT”) Spółka uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla
    celów CIT wydatków na przeprowadzenie wskazanych w stanie faktycznym działań
    marketingowych oraz udziału klientów w programie szkoleniowym dla kierowców z
    zakresu bezpiecznej jazdy jako wydatków mających na celu uzyskanie przychodu w
    postaci wypłaty przez Dystrybutora na rzecz Spółki bonusu jakościowego.
    Warunki zaliczania ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów
    Artykuł 15 ust. 1 ustawy o CIT wprowadza generalną zasadę dotyczącą zaliczania
    ponoszonych przez podatników wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z
    tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródło przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z kolei art. 16 ust. 1 ustawy o CIT wprowadza tzw. negatywny katalog kosztów, które
    pomimo spełnienia warunku opisanego w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT nie mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W świetle powyższych przepisów, aby dany
    wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest, aby:
    - spełniał warunek wynikający z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz
    - nie był wymieniony wśród wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na
      podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W opinii Spółki, ponoszone przez nią poszczególne kategorie wydatków na organizację
    spotkań opisanych w stanie faktycznym spełniają oba warunki umożliwiające zaliczenie ich
    do kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z zacytowanym na wstępie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wydatek zaliczany do
    kosztów uzyskania przychodów powinien wykazywać bezpośredni lub pośredni związek z
    przychodami Spółki. W szczególności powinien on zostać poniesiony w celu:
    - osiągnięcia przychodów lub
    - zachowania przychodów lub

    - zabezpieczenia źródła przychodów.
    Zdaniem Spółki ponoszone przez nią poszczególne kategorie wydatków niewątpliwie
    wykazują ścisły związek z osiąganymi przez nią przychodami, jak również służą
    zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródeł przychodów.
    W zakresie spełnienia drugiego warunku koniecznego do uznania danych wydatków za
    koszty uzyskania przychodów niezbędne jest, aby dany wydatek nie był wymieniony w tzw.
    negatywnym katalogu kosztów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zdaniem Spółki, wydatki poniesione na organizację spotkań opisanych we wniosku, nie
    spełniają kryteriów żadnego z wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W szczególności nie mogą być uznane za wydatki reprezentacyjne, o których mowa w art.
    16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Powołany powyżej przepis wyłącza z kosztów uzyskania
    przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne,
    zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Ustawa o CIT nie wprowadza definicji pojęcia reprezentacja. W związku z powyższym,
    próby jego zdefiniowania były wielokrotnie podejmowane przez podatników, organy
    podatkowe oraz sądy w indywidualnych sprawach podatników. W praktyce, pojawiły się
    rozbieżności co do rozumienia tego terminu, nawet pomiędzy poszczególnymi składami
    sędziowskimi Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”). Z jednej strony
    utożsamiany był on z „okazałością, wytwornością, wystawnością i przepychem”, natomiast
    z drugiej interpretowany był jako „przedstawicielstwo, reprezentowanie czyichś interesów,
    występowanie w czyimś imieniu”. W wyroku z 17 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd
    Administracyjny w składzie 7 sędziów (sygn. akt II FSK 702/11) odrzucił możliwość
    definiowania terminu reprezentacja jako „przedstawicielstwo, reprezentowanie czyichś
    interesów, występowanie w czyimś imieniu”, uznając że: „wyjaśnić należało, że kryteria
    wyprowadzone z przepisów o przedstawicielstwie nie mogły w ocenie składu orzekającego
    zostać uznane za przydatne do wskazania kosztów reprezentacji, o których mowa w art.
    16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. (...) Termin ten związany jest zatem z pewnymi czynnościami
    faktycznymi (np. spotkanie z kontrahentem w restauracji i zjedzenie wspólnie posiłku), a
    nie reprezentacją w sensie prawnym”. Sąd ten nie zgodził się również, aby o zaliczeniu
    danych wydatków do kosztów reprezentacji decydowały takie cechy, jak okazałość,
    wytworność, wystawność, czy przepych: „Naczelny Sąd Administracyjny w składzie
    poszerzonym na tle przedstawionego poglądu będącego wynikiem uwzględnienia
    wykładni językowej zgadza się co do tego, ze każda sprawa powinna być przedmiotem
    odrębnej oceny ze względu na rodzaj konkretnych wydatków kwalifikowanych jako koszty
    reprezentacji wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. Natomiast podobnie jak to
    miało w rozpatrywanej sprawie takimi decydującymi kwalifikatorami nie mogły być ani
    miejsce świadczenia usług gastronomicznych ani też przypisana im cecha bliżej nie
    określonej „wystawności”, „przepychu” czy też „okazałości”. Powodem odrzucenia tego
    kryterium wyodrębniania działań reprezentacyjnych stała się jego zbyt duża nieostrość,
    rodząca ryzyko uzależnienia zakresu zjawisk przypisywanych temu terminowi od
    indywidualnej, relatywnej oceny osoby dokonującej rozgraniczenia wydatków
    reprezentacyjnych”. Jednocześnie, poszerzony skład NSA w powyższym wyroku
    zaproponował wykładnię terminu reprezentacja jako działań nastawionych wyłącznie na
    wykreowanie pożądanego wizerunku firmy: „Celem kosztów reprezentacyjnych jest
    stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane
    koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli
    wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie
    takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako
    przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup
    żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, iż wydatki te zawsze muszą
    zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas,
    gdy mają charakter reprezentacyjny. Kwalifikacja każdego przypadku powinna być

    odrębna, uzależniona od jego okoliczności. (...) wydatki na reprezentację to koszty, jakie
    ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie
    swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji”
    kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia”.
    Sąd zwrócił również uwagę, że analizując pojęcie reprezentacji należy mieć na względzie
    zmieniające się zwyczaje oraz realia gospodarcze: „Dokonując oceny kwalifikacji wydatków
    w okolicznościach konkretnej sprawy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy
    kierować się w tym zakresie (brak definicji ustawowej oraz wnioski płynące z analizy
    zmiany poglądów na tle poszczególnych przypadków) posłużyć się również dynamiczną
    wykładnią funkcjonalną, spowodowaną zmieniającą się rzeczywistością gospodarczą. To
    co dawniej mogło zostać uznane za reprezentację do takiej kategorii nie zostanie zaliczone
    obecnie ze względu na zmieniające się realia prowadzenia działalności gospodarczej,
    przyjęte w tym zakresie dobre praktyki i obyczaje. Dotyczy to akceptowanych i
    stosowanych powszechnie zachowań, bez których nie jest możliwe prowadzenie
    działalności gospodarczej - uzyskiwanie przychodów podlegających opodatkowaniu”.
    Mając na uwadze stanowisko zajęte przez NSA wskazać należy, że Spółka realizuje
    wskazane w stanie faktycznym działania marketingowe oraz zapewnia udział klientów w
    programie szkoleniowym dla kierowców z zakresu bezpiecznej jazdy organizowanym
    przez Dystrybutora. Prosty rachunek ekonomiczny wskazuje na opłacalność ponoszenia
    wydatków na Wydarzenia - wydatki na nie stanowią kilka do kilkunastu procent kwoty
    bonusu jakościowego, o którego otrzymanie stara się Wnioskodawca.
    W świetle przedstawionej powyżej argumentacji, Spółka stoi na stanowisku, że ponoszone
    przez nią wydatki związane z organizacją spotkań opisanych we wniosku spełniają
    wszystkie warunki przewidziane ustawą o CIT, niezbędne do tego, aby można było je
    zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 6 maja 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-1.4010.46.2022.2.BS, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie
    ustalenia czy Spółka uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla
    celów CIT wydatków w związku z przeprowadzeniem działań marketingowych, tj.:
    a) lokalnej kampanii reklamowej dotyczącej wprowadzenia nowych modeli samochodów,
      Wnioskodawca poniósł wydatki na spoty reklamowe w lokalnych stacjach radiowych,
      billboardy rozmieszczone w okolicy. Wydatki marketingowe obejmują:
    - działania we własnych social mediach takich jak (...),
    - kampanie banerowe w wybranych portalach internetowych,
    b) niestandardowej akcji promocyjnej w social media: stworzenie kreacji wraz z
      dedykowaną stroną internetową (landing page), w celu pozyskania danych osobowych
      potencjalnych klientów,
    c) premiery nowego modelu samochodu w salonie albo poza nim:
    - koszty zamówienia wydrukowanych zaproszeń dla potencjalnych klientów oraz koszty ich
      wysyłki,
    - koszty wyżywienia uczestników,
    - koszty transportu pojazdów w przypadku wydarzenia poza salonem, np. wydarzenie
      plenerowe,
    - organizacja wydarzenia przez agencję w tym wynajęcie np. oświetlenia, wynajęcie sceny,
      nagłośnienia, hostessy, oprawa muzyczna, konferansjer, mobilnej szatni, upominki dla
      uczestników itp.,
    d) administrowania rozwiązaniem (...). Administrowanie systemem X po stronie dealera
      przy użyciu centralnie dostarczonego narzędzia informatycznego. Administrowanie

      polega na zarządzaniu kalendarzem jazd próbnych potencjalnych klientów, którzy
      dokonali zdalnego zapisu na jazdę wybranym modelem. W każdym salonie w A, B i C
      wyznaczona została osoba odpowiedzialna za koordynację,
    – za prawidłowe,
    natomiast w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    związanych z akcją marketingową (...) oraz udziałem klientów w programie szkoleniowym
    dla kierowców z zakresu bezpiecznej jazdy uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 8 maja 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 24 maja 2022 r. (wpływ tego samego dnia) wnieśli Państwo skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc na
    podstawie art. 146 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy o uchylenie zaskarżonej
    Interpretacji w części w jakiej stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe oraz na
    podstawie art. 200 i art. 205 ustawy o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz
    Skarżącej.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z dnia 21 czerwca 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-1.
    4010.46.2021.3.BS
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 14
    września 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 692/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 15 lipca 2025 r. sygn. akt II FSK
    1394/22 oddalił skargę kasacyjną Organu.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 15 lipca 2025 r. i
    wpłynął do mnie 21 października 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
        Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
        sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
        prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
        przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        Warszawie w ww. wyrokach;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest
        prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym, tj. w 2022 r.

    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie
    wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
        element czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
        interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we
        wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska
        wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od
        uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w
        pełnym zakresie.