Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-749/12-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-06
Teza: W zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży biletów lotniczych wraz z opłatami dodatkowymi oraz pobieranej od klientów prowizji.
Słowa kluczowe: bilety; ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; umowa-umowa agencyjna; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30.07.2012r. (data wpływu 6.08.2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży biletów lotniczych wraz z Opłatami Dodatkowymi oraz pobieranej od klientów prowizji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6.08.2012r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży biletów lotniczych wraz z Opłatami Dodatkowymi oraz pobieranej od klientów prowizji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej jako Wnioskodawca lub Spółka) jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka poprzez biuro biletowe położone na terytorium kraju prowadzi sprzedaż biletów komunikacji lotniczej na rzecz osób fizycznych.

Sprzedaż biletów przez Spółkę odbywa się w dwóch formach:

1.  Spółka nabywa bilet komunikacji lotniczej od przewoźnika, a następnie dokonuje odsprzedaży tego biletu osobie fizycznej,
2.  Spółka nie nabywa biletu komunikacji lotniczej od przewoźnika lotniczego na własną rzecz, a jedynie pośredniczy przy zawarciu transakcji pomiędzy przewoźnikiem lotniczym a osobą fizyczną.

Spółka pobiera również od osób fizycznych, na rzecz przewoźnika lotniczego, dodatkowe opłaty m.in. za zmianę rezerwacji, nadbagaż i inne (przewiezienie sprzętu sportowego, pierwszeństwo wejścia na pokład samolotu, rezerwacja miejsca z dodatkową przestrzenią na nogi itp., dalej: Opłaty Dodatkowe”). Opłaty Dodatkowe są pobierane równocześnie ze sprzedażą biletu komunikacji lotniczej (lub pośrednictwie w sprzedaży), a także mogą być pobierane w terminie późniejszym (np. w dniu wylotu pasażera, w trakcie odprawy paszportowo-biletowej).

Za sprzedaż biletów komunikacji lotniczej oraz pośrednictwo w ich sprzedaży, a także pobór Opłat Dodatkowych Spółka obciąża osobę fizyczną opłatą dodatkową (dalej jako „Prowizja”), która stanowi wynagrodzenie Spółki z tytułu świadczonych przez nią usług na rzecz osób fizycznych.

Spółka obowiązana jest do prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych przy użyciu kas rejestrujących. W związku z tym, Spółka ewidencjonuje na kasie rejestrującej kwotę prowizji pobraną przez Spółkę, za świadczenie przez nią usług na rzecz osób fizycznych. Spółka nie ewidencjonuje na kasie rejestrującej sprzedaży własnej biletów komunikacji lotniczej, a także sprzedaży biletów w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego. Spółka nie ewidencjonuje na kasie rejestrującej również kwot pobranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych do biletów.

Powyższe podejście do ewidencjonowania sprzedaży biletów lotniczych i związanych z nimi Opłat Dodatkowych jest powszechnie stosowane również przez inne firmy z branży usług lotniczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka obowiązana jest do ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej biletów komunikacji lotniczej oraz kwot pobranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych do tych biletów?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka do dnia 31 grudnia 2012 r. nie jest obowiązana do ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej biletów komunikacji lotniczej oraz kwot pobieranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych do tych biletów. Spółka obowiązana jest natomiast do ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej jedynie wartości Prowizji, pobieranej przez Spółkę za świadczone przez nią usługi na rzecz osób fizycznych.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm., dalej jako „ustawa o VAT”), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Podatnik dokonujący sprzedaży (m.in. odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej obowiązany jest do zarejestrowania takiej sprzedaży na kasie rejestrującej, a także wydrukowania paragonu dokumentującego daną sprzedaż i wydania go nabywcy towaru bądź usługi.

Zgodnie natomiast z § 7 ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. z 2008 r. Nr 212, poz. 1338 z późn. zm., dalej jako „rozporządzenie w sprawie kas”), podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Mając na uwadze powyższe przepisy, co do zasady, w przypadku pośrednictwa w sprzedaży biletów lotniczych Spółka obowiązana jest do ewidencjonowania na kasie Prowizji, a także wartości sprzedaży prowadzonej w imieniu przewoźnika lotniczego (wartość biletu komunikacji lotniczej oraz Opłat Dodatkowych). Podobnie, gdy Spółka dokonuje odsprzedaży biletów komunikacji lotniczej, co do zasady Spółka obowiązana jest do ewidencjonowania na kasie rejestrującej Prowizji oraz wartości odsprzedanych biletów lotniczych wraz z Opłatami Dodatkowymi.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawodawca przewidział jednak zwolnienie z obowiązku rejestrowania przy użyciu kas rejestrujących sprzedaży biletów komunikacji lotniczej. W § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 930, dalej jako „rozporządzenie w sprawie zwolnień”) wskazano, że do dnia 31 grudnia 2012 r. zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia. Natomiast w poz. 42 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień wymieniono „sprzedaż biletów komunikacji lotniczej oraz posiłków i towarów na pokładach samolotów”.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że sprzedaż biletów komunikacji lotniczej zwolniona jest z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej. Powyższe zwolnienie obejmuje również pośrednictwo w tej sprzedaży. W ocenie Wnioskodawcy, Spółka nie jest również obowiązana do ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej kwot pobieranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych do sprzedawanych biletów lotniczych. Uiszczenie dodatkowych opłat przez osobę fizyczną, takich jak np. za umożliwienie pierwszeństwa wejścia na pokład samolotu lub przewiezienie ponadwymiarowego bagażu jest nierozerwalnie związana z nabyciem przez osobę fizyczną biletu komunikacji lotniczej. Bez kupna takiego biletu, nabycie przykładowo usługi polegającej na pierwszeństwie wejścia na pokład byłoby nieracjonalne, a sama usługa nie mogłaby zostać w ogóle wykonana. Powyższe odnosi się do wszystkich kwot pobieranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych.

Stąd też, w ocenie Spółki, pobieranie Opłat Dodatkowych od osób fizycznych należy traktować jako ściśle związane ze sprzedażą biletów komunikacji lotniczej, która to do dnia 31 grudnia 2012 r. podlega zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w zw. z poz. 42 załącznika do tego rozporządzenia.

Wnioskodawca również wskazał, że brak ewidencjonowania sprzedaży biletów lotniczych oraz Opłat Dodatkowych przy użyciu kasy rejestrującej nie ma negatywnego wpływu na prawidłowość rozpoznania wysokości obrotu, stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem VAT. Wszystkie dane potrzebne do rozliczenia podatku od towarów i usług są gromadzone w systemie Wnioskodawcy, stąd też Wnioskodawca może prawidłowo wywiązać się ze wszystkich obowiązków ciążących na nim, jako na podatniku podatku od towarów i usług.

W podsumowaniu, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym nie jest obowiązany do ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej biletów komunikacji lotniczej oraz kwot pobieranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych do tych biletów. Wnioskodawca obowiązany jest natomiast do ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej jedynie wartości Prowizji, pobieranej przez Spółkę za świadczone przez nią usługi na rzecz osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. ustawy 1, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W art. 111 ust. 8 ustawy o VAT upoważniono Ministra Finansów do wydania rozporządzenia, w którym może uregulować kwestie zwolnienia określonych grup podatników oraz czynności na czas określony z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu.

Kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników w obecnym stanie prawnym, tj. od 1 stycznia 2011r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2010r. Nr 138, poz. 930). Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia oraz wysokość obrotu – do określonej tymi przepisami wysokości obrotów.

Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. - sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W ww. załączniku zawierającym katalog czynności zwolnionych z opodatkowania w poz. 42 znajdują się usługi sprzedaży biletów komunikacji lotniczej oraz posiłków i towarów na pokładach samolotów.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi sprzedaż biletów komunikacji lotniczej na rzecz osób fizycznych.

Sprzedaż biletów przez Spółkę odbywa się w dwóch formach:

1.  Spółka nabywa bilet komunikacji lotniczej od przewoźnika, a następnie dokonuje odsprzedaży tego biletu osobie fizycznej,
2.  Spółka nie nabywa biletu komunikacji lotniczej od przewoźnika lotniczego na własną rzecz, a jedynie pośredniczy przy zawarciu transakcji pomiędzy przewoźnikiem lotniczym a osobą fizyczną.

Spółka pobiera również od osób fizycznych, na rzecz przewoźnika lotniczego, dodatkowe opłaty m.in. za zmianę rezerwacji, nadbagaż i inne (przewiezienie sprzętu sportowego, pierwszeństwo wejścia na pokład samolotu, rezerwacja miejsca z dodatkową przestrzenią na nogi itp., dalej: Opłaty Dodatkowe”). Opłaty Dodatkowe są pobierane równocześnie ze sprzedażą biletu komunikacji lotniczej (lub pośrednictwie w sprzedaży), a także mogą być pobierane w terminie późniejszym (np. w dniu wylotu pasażera, w trakcie odprawy paszportowo-biletowej).

Za sprzedaż biletów komunikacji lotniczej oraz pośrednictwo w ich sprzedaży, a także pobór Opłat Dodatkowych Spółka obciąża osobę fizyczną opłatą dodatkową (prowizja), która stanowi wynagrodzenie Spółki z tytułu świadczonych przez nią usług na rzecz osób fizycznych.

Spółka obowiązana jest do prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych przy użyciu kas rejestrujących. W związku z tym, Spółka ewidencjonuje na kasie rejestrującej kwotę prowizji pobraną przez Spółkę, za świadczenie przez nią usług na rzecz osób fizycznych. Spółka nie ewidencjonuje na kasie rejestrującej sprzedaży własnej biletów komunikacji lotniczej, a także sprzedaży biletów w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego. Spółka nie ewidencjonuje na kasie rejestrującej również kwot pobranych od osób fizycznych tytułem Opłat Dodatkowych do biletów.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest, czy wykonując przedmiotowe usługi na rzecz klientów może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasach rejestrujących.

W świetle wyżej wskazanych przepisów prawnych stwierdzić należy, iż prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 przysługuje w sytuacji świadczenia ściśle określonych usług, które zostały wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa pasażerskiego transportu lotniczego w formie biletów lotniczych, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy, takie jak opłaty dodatkowe np. za nadbagaż, zmianę rezerwacji itp. Wyliczenie, co się składa na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie jest wykluczone z tego powodu, że do poszczególnych elementów wykazane są odrębnie ceny. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie można mówić o jednym świadczeniu głównym – usłudze sprzedaży biletów lotniczych, którą dopełniają inne świadczenia pomocnicze jak opłaty dodatkowe za pierwszeństwo wejścia do samolotu, za nadbagaż lub nieforemny bagaż, zmianę rezerwacji i inne, które bez sprzedaży biletu na lot pasażera samolotem nie mogłyby być wykonane. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że klient jest zainteresowany nabyciem świadczenia głównego – biletu na lot samolotem, które mogą uzupełnić ww. świadczenia dodatkowe, które dla klienta nie stanowią celu ekonomicznego.

Zatem w ocenie tut. Organu sprzedaż biletu lotniczego wraz z Opłatami Dodatkowymi stanowi należność za jedno świadczenie – tj. usługę lotniczego transportu pasażerskiego, której wyrazem jest bilet lotniczy. W konsekwencji powyższego Wnioskodawca nie jest zobowiązany dokonywać ewidencji na kasie rejestrującej sprzedawanych biletów lotniczych wraz z Opłatami Dodatkowymi zarówno w sytuacji gdy dokonuje tej sprzedaży na własną rzecz jak i na rzecz osób trzecich, realizowanej w ramach pośrednictwa.

Z opisu przedstawionej sprawy wynika również, że Wnioskodawca nie nabywa biletów lotniczych na własną rzecz, lecz jedynie pośredniczy w ich sprzedaży między przewoźnikiem lotniczym a klientem. W takiej sytuacji Wnioskodawca oprócz należności za bilet wraz z ewentualnymi Opłatami Dodatkowymi pobiera od klienta prowizję.

Stosownie do § 7 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.), podatnicy są obowiązani stosować kasy wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, bez prawa ich używania przez osoby trzecie, z zastrzeżeniem ust. 7.

W oparciu o ust. 7 wskazanego paragrafu, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Powołany wyżej przepis nakazuje podatnikom dokonującym sprzedaży towarów lub usług na rzecz osób trzecich, z tytułu której pobierają prowizję, ewidencjonować na kasie rejestrującej całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Jednakże Wnioskodawca dokonuje sprzedaży usługi – biletu lotniczego, która na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących i poz. 42 załącznika do tego rozporządzenia jest zwolniona z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej. Ponadto z przepisu tego nie wynika, aby nie dotyczył on sprzedaży biletów lotniczych realizowanej w drodze pośrednictwa. Zatem w takiej sytuacji Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji na kasie rejestrującej jedynie pobieranej od klienta prowizji.

W konsekwencji powyższego tutejszy Organ stwierdza, że w stosunku do usług sprzedaży biletów lotniczych wraz z Opłatami Dodatkowymi, które świadczy Wnioskodawca, będzie miało zastosowanie zwolnienie z obowiązku ich ewidencji na kasie rejestrującej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących i poz. 42 załącznika do tego rozporządzenia. Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji prowizji, którą pobiera od klientów, w sytuacji gdy dokonuje sprzedaży biletów na rzecz osób trzecich. Przedmiotowe zwolnienie Spółka może stosować do dnia 31.12.2012r., tj. do dnia obowiązywania regulacji prawnych dotyczących zwolnienia z obowiązku stosowania kas rejestrujących zawartych w powołanym rozporządzeniu.

W konsekwencji powyższego tut. Organ oceniając stanowisko Wnioskodawcy uznał je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.