Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.426.2025.3.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Brak obowiązku wystawienia faktury z tytułu sprzedaży dwóch
działek niezabudowanych na rzecz osoby fizycznej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działalność-działalność rolnicza
faktura-faktura VAT
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik czynny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Osoby prowadzące działalność
rolniczą
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Wystawienie faktury
na żądanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 16
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kwestii obowiązku wystawienia faktury z tytułu sprzedaży
    dwóch niezabudowanych działek powstałych z podziału działek nr 1 i 2.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 czerwca 2025 r. (wpływ 27
    czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Od 15 listopada 2002 r. do 26 stycznia 2024 r. pracował Pan na etacie w (...).
    22 sierpnia 2012 r. w kancelarii notarialnej w A. nabył Pan działkę niezabudowaną o pow.
    66 arów niebędącą w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy A. i
    według aktu notarialnego są to grunty orne o powierzchni 66 arów o numerze działki 2.
    Działkę tę nabył Pan od osoby fizycznej nieposiadającej żadnej działalności gospodarczej i
    zapłacił Pan podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży w wysokości 2%.
    Po śmierci rodziców w 1985 r. i 2015 r. w kancelarii notarialnej w B. 14 grudnia 2015 r.
    nastąpiła umowa o dział spadku i zniesienia współwłasności. W wyniku tej umowy nabył
    Pan na własność całą działkę o nr 3 o pow. 75 arów. Działka ta sąsiaduje ze wspomnianą
    wcześniej działką 2. Działki te są w Pana księgach wieczystych. Podatku od nieodpłatnego
    zniesienia współwłasności nie pobrano na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 4a
    ustawy z dnia 28 lipca 1983 r.
    Na podstawie decyzji z 29 listopada 2023 r. Starosta C. zezwolił na realizację inwestycji
    drogowej pt. „(...)” w A. i działka o nr 3 o pow. 0,75 ha została podzielona na działkę nr 1 o
    pow. 0,74 ha i działkę nr 4 o pow. 0,0092 ha, którą odkupiła Gmina A. (zapłaciła
    odszkodowanie).
    2 grudnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. stwierdził, że na działkę 3 podatek
    od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia nie należy się, gdyż zastosowano zwolnienie
    od podatku. Działka ta, również jak poprzednia 2, nie jest zabudowana ani nie jest ujęta w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, na które ma Pan stosowne
    zaświadczenie z urzędu Gminy A.
    Natomiast od 27 stycznia 2021 r. posiada Pan zaświadczenie o nadanym nr
    indentyfikacyjnym REGON (...) i prowadzi Pan działalność rolniczą pod nazwą
    Gospodarstwo Rolne A.A. specjalizujące się w uprawie zbóż, roślin strączkowych i oleistych.

    Od lutego 2021 r. przystąpił Pan w Urzędzie Skarbowym w B. do czynnego płacenia
    podatku od towarów i usług.
    Obecnie jest Pan na emeryturze i nie ma Pan zarejestrowanej żadnej działalności (firmy) i
    nie płaci Pan żadnych składek ani podatków dochodowych, jedyna Pana działalność to
    gospodarstwo rolne.
    Sąsiad (osoba fizyczna bez działalności) chce odkupić część Pana dwóch działek, tj. 1 i 2, w
    sumie ok. 5 arów na powiększenie swojej sąsiedniej działki.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1) W jakim celu kupił Pan działkę nr 2?
    Odp.: Działkę nr 2 kupił Pan w celu powiększenia Pana sąsiedniej działki nr 3 o pow. 0,75
    ha + 0,66 ha (działka nr 2).
    2) Jak wykorzystywał i wykorzystuje Pan działki nr 1 i 2 od momentu ich nabycia do
      momentu planowanej sprzedaży działek z nich wydzielonych, tj. w szczególności:
          czy ww. działki były wykorzystywane na własne cele osobiste (w jaki konkretnie
          sposób)?
          czy ww. działki były wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności
          gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie i w jaki sposób (do wykonywania
          czynności opodatkowanych bądź wyłącznie zwolnionych od podatku VAT)?
          czy wykorzystywał Pan ww. działki do działalności rolniczej? Jeśli tak, to czy były
          /są dokonywane z nich przez Pana zbiory i dostawa (sprzedaż) produktów
          rolnych opodatkowana podatkiem VAT (jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż ta
          miała miejsce), czy też produkty rolne były wykorzystywane na Pana własne
          potrzeby?
          czy oddawał Pan ww. działki w najem, dzierżawę albo do używania na
          podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać:
            komu udostępnił Pan ww. działki (Kupującemu/innej osobie trzeciej)?
            w jakim okresie sprzedawane działki były udostępniane osobom trzecim?
            czy były udostępniane odpłatnie czy bezpłatnie?
    Odp.: Działki te służyły Panu do produkcji rolnej (siew zbóż, rzepaku, roślin oleistych) i
    służą obecnie, pozyskiwane w ten sposób produkty służyły Panu częściowo do własnych
    celów (hodowla kur i drobiu), do siewu i reszta na sprzedaż do 2021 r. na ryczałt, a po
    lutym 2021 r. na podatek VAT. Okres działalności - od zakupu działki (akt notarialny, dział
    spadku) do chwili obecnej.
    Ww. działek nigdy nie oddawał Pan w najem, dzierżawę ani na inne umowy, przez te
    wszystkie lata płaci Pan podatek rolny na te działki.
    3) Czy do momentu transakcji sprzedaży działek podejmował/będzie Pan podejmował
      jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych
      zmierzające do podniesienia wartości sprzedawanych działek, np. doprowadzenie
      mediów, wytyczenie dróg dojazdowych, uzbrojenie działek, ogrodzenie terenu,
      wystąpienie o warunki zabudowy itp.?
    Odp.: W 2014 r., dwa lata po zakupie działki nr 2, doprowadził Pan sieć kanalizacyjną za
    własne pieniądze na tę działkę, a w 2016 r. na działkę 3 zostało wykonane przyłącze
    wodociągowe przez gminę A. (z Pana opłatą przyłączeniową). Oprócz tych przyłączy nie

    wytyczał Pan żadnych dróg dojazdowych, gdyż jest dogodny dojazd od strony drogi
    gminnej, nie ogradzał Pan terenu i do chwili obecnej nie występował Pan o warunki
    zabudowy dla tych działek.
    4) W jaki sposób poszukiwał Pan nabywcy działek; czy podejmował Pan jakiekolwiek
      aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczające
      poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży ww.
      nieruchomości (np. reklama, skorzystanie z usług biura nieruchomości itp.), czy też
      nabywca zgłosił się do Pana sam?
    Odp.: Nie podejmował Pan żadnych aktywnych działań marketingowych ani nie
    poszukiwał Pan żadnego nabywcy dla tych działek, nabywca zgłosił się sam, gdyż sąsiaduje
    z Pana działkami i chciałby powiększyć swoją działkę na cele budowlane (budowa domu
    jednorodzinnego).
    5) Czy w związku ze sprzedażą działek udzielał Pan innemu niż Kupujący podmiotowi
      /osobie pełnomocnictwa – jeśli tak, to do podjęcia jakich działań ten podmiot był
      zobowiązany do działania w Pana imieniu?
    Odp.: W związku ze sprzedażą działek nikomu nie udzielał Pan żadnych pełnomocnictw.
    6) Kto wystąpił/wystąpi o podział działek nr 1 i 2?
    Odp.: O podział działek nr 1 i 2 wystąpił Pan sam osobiście.
    7) Czy występował Pan o warunki zabudowy dla działek nr 1 i 2, a jeśli tak, to czy było to
      konieczne dla uzyskania decyzji podziałowej?
    Odp.: Nie występował Pan o żadne warunki zabudowy dla tych działek, nie było to
    konieczne dla uzyskania decyzji podziałowej.
    8) Czy na dzień sprzedaży dla działek będących przedmiotem sprzedaży (tj. działek
      powstałych z podziału działek nr 1 i 2) będą obowiązywały decyzje o warunkach
      zabudowy?
    Odp.: Na dzień sprzedaży dla działek będących przedmiotem sprzedaży (tj. działek
    powstałych z podziału działek nr 1 i 2) nie będą obowiązywały decyzje o warunkach
    zabudowy.
    9) Czy wcześniej sprzedawał Pan inne działki i czy z tytułu tej sprzedaży występował Pan
      jako podatnik VAT czynny?
    Odp.: Przed lutym 2021 r. sprzedawał Pan inne działki i z tytułu tej sprzedaży nie
    występował Pan jako czynny podatnik podatku VAT. Sprzedaż nastąpiła poprzez akty
    notarialne i zapłacenie podatku PCC ze strony kupujących.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy po podziale tych dwóch działek na dwie mniejsze (ok. 5 arów) ma Pan wystawić
      normalnie fakturę VAT i doliczyć 23% podatku?
    2. Czy będzie Pan zwolniony z wystawienia faktury VAT i podatku 23%, gdyż te działki były
      zakupione (dział spadku po rodzicach) dawno przed Pana działalnością VAT od lutego
      2021 r.?
    3. Czy ma Pan wystawić normalnie fakturę VAT, a podatek należny wpisać 0 zł?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Pana zdaniem nie musi Pan wystawiać faktury (sprzedaż na PCC).
    Ad 2
    Pana zdaniem działki były zakupione i dział spadku po zmarłych rodzicach miał miejsce
    przed Pana przystąpieniem do podatku VAT (luty 2021 r.), stąd też myśli Pan, że nie musi

    wystawiać faktury, gdyż przy zakupie (+ spadek) nie posiada Pan faktur zakupowych, tylko
    akty notarialne z podatkiem PCC.
    Ad 3
    Jest Pan zwolniony z wystawienia faktury, gdyż wszystkie czynności zakupowe są po
    stronie kupującego, który musi zapłacić podatek PCC (od czynności cywilnoprawnych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.

    W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności

    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
      po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
      po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
      wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku nieruchomości, podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności
    gospodarczej, o której mowa w ustawie, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub pewnym okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Należy stwierdzić, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym,
    wykorzystywanie majątku osobistego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie
    to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy
    majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z
    przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

    Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne
    jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2 pkt 15 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej – rozumie się
      produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się
      przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy,
    należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, mieści się w
    pojęciu działalności gospodarczej. Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy – co do
    zasady – posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność
    rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika
    podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą
    opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W niniejszej sprawie należy przytoczyć – celem wyjaśnienia – orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach C-180/10 i C-181/10. I
    tak, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że
    osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006
    /112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.
    Jednakże co ważne, wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który
    korzystał ze zwolnienia od podatku VAT. Natomiast w przypadku, gdy sprzedaży działki
    należącej do przedsiębiorstwa rolnego dokonuje rolnik będący zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT, należy uznać, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą
    podejmowaną przez podatnika VAT czynnego.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże wynika
    z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
    osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Z opisu sprawy wynika, że 22 sierpnia 2012 r. kupił Pan od osoby fizycznej nieprowadzącej
    działalności gospodarczej niezabudowaną działkę nr 2 w celu powiększenia sąsiedniej
    działki nr 3. 14 grudnia 2015 r. w wyniku umowy o dział spadku i zniesienia
    współwłasności nabył Pan na własność całą niezabudowaną działkę nr 3. Obie działki nie
    są ujęte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    Na podstawie decyzji z 29 listopada 2023 r. Starosta C. zezwolił na realizację inwestycji
    drogowej i działka nr 3 została podzielona na działkę nr 1 i działkę nr 4, którą odkupiła
    Gmina A.
    Od 27 stycznia 2021 r. prowadzi Pan działalność rolniczą pn. Gospodarstwo Rolne A.A. Od
    lutego 2021 r. przystąpił Pan do czynnego płacenia podatku VAT.
    Obecnie jest Pan na emeryturze i jedyna Pana działalność to ww. gospodarstwo rolne.
    Jak Pan wskazał, działki nr 1 i 2 służyły i służą Panu do produkcji rolnej. Pozyskiwane w ten
    sposób produkty służyły Panu częściowo do własnych celów, a reszta na sprzedaż – do
    2021 r. ryczałt, po lutym 2021 r. sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT.
    Ww. działek nie oddawał Pan w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innych
    umów.
    W 2014 r. za własne pieniądze doprowadził Pan sieć kanalizacyjną na działkę nr 2, a w
    2016 r. zostało wykonane przyłącze wodociągowe na działkę nr 1 z Pana opłatą
    przyłączeniową. Oprócz powyższego, nie podejmował Pan innych czynności zmierzających
    do podniesienia wartości sprzedawanych działek. W związku ze sprzedażą działek nie
    udzielał Pan nikomu pełnomocnictw.
    Zamierza Pan sprzedać osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej
    (sąsiadowi) dwie działki powstałe po podziale działek nr 1 i 2. Nabywca zgłosił się sam,
    gdyż sąsiaduje z Pana działkami i chciałby powiększyć swoją działkę w celu budowy domu
    jednorodzinnego.
    O podział działek nr 1 i 2 wystąpił Pan osobiście.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą kwestii obowiązku wystawienia faktury z tytułu ww.
    sprzedaży.
    W pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy sprzedaż działek będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc ustalić, czy w odniesieniu do tej
    czynności będzie spełniał Pan przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowych) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan już podjął i podejmie w odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że fakt prowadzenia
    działalności rolniczej, z tytułu której jest Pan od lutego 2021 r. czynnym podatnikiem
    podatku VAT i wykorzystywania przedmiotowych gruntów jako element gospodarstwa
    rolnego w działalności rolniczej, ma znaczenie dla opodatkowania podatkiem VAT dostawy
    ww. działek. W niniejszej sprawie działki nr 1 i 2, z których zostaną wydzielone dwie
    sprzedawane działki, były i są wykorzystywane do działalności rolniczej opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług. Z okoliczności sprawy nie wynika zatem, aby działki te były
    wykorzystywane przez Pana w celach osobistych.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że sprzedawane działki nie były i nie są
    wykorzystywane przez Pana w celach prywatnych (osobistych) w całym okresie ich
    posiadania. Jak wynika z okoliczności sprawy, przedmiotem sprzedaży będą działki, które
    były i są wykorzystywane w działalności gospodarczej (działalności rolniczej), z tytułu której
    jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem, w odniesieniu do sprzedaży

    przedmiotowych działek, nie można uznać, że przedmiotem dostawy będą składniki Pana
    majątku osobistego, a ich sprzedaż będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym.
    Zaznaczenia bowiem wymaga, że ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że
    aby nieruchomości nie stanowiły majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie
    mogą one służyć takiej działalności w całym okresie ich posiadania.
    Tak więc analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy, powołanych regulacji oraz
    aktualnego orzecznictwa, prowadzi do wniosku, że należy Pana uznać za podatnika
    podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek wydzielonych z działek nr 1 i 2.
    W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży przez Pana
    działek wydzielonych z działek nr 1 i 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zaznaczyć należy, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady
    powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub
    uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego –
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Z opisu sprawy wynika, że niezabudowane działki nr 1 i 2, z których zostaną wydzielone
    dwie działki będące przedmiotem sprzedaży, nie są ujęte w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, na dzień sprzedaży dla działek będących
    przedmiotem sprzedaży nie będą obowiązywały decyzje o warunkach zabudowy.
    W związku z powyższym, sprzedaż dwóch niezabudowanych działek wydzielonych z
    działek nr 1 i 2 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy.
    W konsekwencji, nie będzie Pan zobowiązany do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT
    w związku ze sprzedażą ww. działek.
    Przechodząc do kwestii obowiązku udokumentowania transakcji fakturą należy zaznaczyć,
    że kwestie dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Jak stanowi art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W myśl art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik dobrowolnie wystawił fakturę zgodnie z przepisami podatku od towarów i usług.
    W przedmiotowej sprawie dostawa działek wydzielonych z działek nr 1 i 2 będzie
    dokonywana na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Ponadto,
    jak wyżej rozstrzygnięto, dostawa ww. działek, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zatem nie będzie miał Pan
    obowiązku wystawienia faktury z tytułu sprzedaży ww. działek.
    Nadmienić należy, że obowiązek wystawienia faktury, powstanie w sytuacji gdy nabywca -
    stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy - wystąpi z żądaniem wystawienia faktury oraz
    żądanie zostanie wniesione w terminie wskazanym w ww. przepisie.
    Przy czym ma Pan też możliwość dobrowolnego wystawienia faktury dokumentującej
    sprzedaż przedmiotowych działek (bez żądania nabywcy). Skoro jak wyżej wskazano
    sprzedaż działek wydzielonych z działek nr 1 i 2 będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT, to wystawiając fakturę powinien Pan wykazać sprzedaż tych działek jako
    transakcję zwolnioną, tj. bez naliczenia kwoty podatku VAT.
    Pana stanowisko, zgodnie z którym nie ma Pan obowiązku wystawienia faktury z tytułu
    sprzedaży przedmiotowych działek, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3
    dotyczących podatku od towarów i usług. W zakresie pytania nr 4 dotyczącego podatku od
    czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.