Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1328a/11/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-20
Teza: 1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym powstanie po stronie Spółki obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług? 2.Czy przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do towarów, jak i zakupu materiału niezbędnego do wyprodukowania wyrobu gotowego w postaci mebla kuchennego, który przekazywany jest jako nagroda i sprzedawany za jeden grosz w ramach programu lojalnościowego?
Słowa kluczowe: nagrody; odliczenia-prawo do odliczenia; programy-programy lojalnościowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2011 r. (data wpływu 26 września 2011 r.), uzupełnionym w dniu 5 grudnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania nagród w ramach programów lojalnościowych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2011 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania nagród w ramach programów lojalnościowych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w najbliższym czasie planuje realizację programu lojalnościowego, mającego na celu zapewnienie stałej sprzedaży na odpowiednio wysokim poziomie. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i sprzedaż mebli oraz handel detaliczny. W celu zachęcenia klientów do częstego dokonywania zakupów w miejscu prowadzenia produkcji oraz przez zatrudnionych przedstawicieli handlowych, zostanie stworzony program lojalnościowy. W ramach programu klienci, którymi głównie są szkoły i przedszkola otrzymają punkty uzależnione od wielkości dokonanych zakupów, im większy zakup, tym większa liczba punktów. Zebrane punkty będą wymieniane na określone wyroby gotowe wyprodukowane z materiału zakupionego przez Spółkę jak np. biurko, segment, jak również całkowicie zakupione przez Spółkę towary znajdujące się w ofercie programu. Powyższy program ma przyczynić się do wzrostu sprzedaży produkowanych przez Spółkę mebli, którego celem jest zwiększenie przychodów. Spółka zamierza przekazywać wybrane przez klienta towary zwane nagrodami za jeden grosz. Wystawiając fakturę VAT, czy paragon na sprzedaż premiową za jeden grosz, Spółka będzie prowadzić ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości osób obdarowanych nagrodami, wyłącznie w oparciu o oświadczenie klientów – uczestników programu lojalnościowego, przy czym Spółka nie będzie weryfikować danych osobowych podanych przez klientów. Przekazanie nagród odpłatnie za jeden grosz sprzyjać będzie promocji i reklamie.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym powstanie po stronie Spółki obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług?
2.  Czy przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do towarów, jak i zakupu materiału niezbędnego do wyprodukowania wyrobu gotowego w postaci mebla kuchennego, który przekazywany jest jako nagroda i sprzedawany za jeden grosz w ramach programu lojalnościowego?

Spółka stoi na stanowisku, że odpłatne przekazywanie towarów za symboliczny grosz w ramach akcji lojalnościowej, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1, w związku z art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów. Ustawodawca uznaje za odpłatną dostawę towarów także nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów, jeżeli towary należące do jego przedsiębiorstwa są przekazywane nieodpłatnie na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, a także na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Po nowelizacji ustawy o podatku od towarów i usług art. 7 ust. 2, w brzmieniu ustalonym z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 64, poz. 332) zmiana weszła w życie od dnia 1 kwietnia 2011 r. ujednolicono sporne przepisy i wprowadzono obowiązek opodatkowania VAT wszelkich nieodpłatnych wydań towarów. Z wykładni językowej przepisów art. 7 ust. 2 ustawy wynika jednoznacznie, że każde przekazanie towarów, o ile związane jest z celami prowadzenia przedsiębiorstwa podlega opodatkowaniu. Treść art. 7 ust. 3 ustawy pozwala na uznanie, iż podlega opodatkowaniu także nieodpłatne przekazanie towarów związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, o ile nie stanowi próbek, prezentów o małej wartości lub drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Ustawa nowelizująca wprowadziła bowiem zmiany przepisów dotyczących opodatkowania przekazywanych przez podatników prezentów o małej wartości i próbek.

Zdaniem Spółki, w przypadku opisanym w stanie faktycznym, przekazanie odpłatnie za jeden grosz nagród w programie lojalnościowym, nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Jednocześnie Spółka zauważyła, że fakt istnienia ceny za dany towar powoduje, że dana czynność jest odpłatna (a więc nie znajdują zastosowania przepisy art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług). Przekazanie nagród w ramach programu lojalnościowego ma związek z prowadzoną działalnością, towary przekazywane są w celu promocji i reklamy przedsiębiorstwa. Ponadto Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do towarów, które przekazywane są jako nagrody, jak również od zakupionych materiałów na wyprodukowanie wyrobu gotowego przeznaczonego na nagrodę np. mebel kuchenny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Przepisu ust. 2 – na mocy art. 7 ust. 3 ustawy – nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Przepis art. 7 ust. 4 ustawy, definiuje prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób,
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Natomiast art. 8 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z kolei zgodnie art. 8 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka w celu zwiększenia sprzedaży produkowanych mebli zamierza stworzyć program lojalnościowy. W ramach tego programu klienci, którymi są głównie szkoły i przedszkola otrzymają punkty uzależnione od wielkości dokonanych zakupów. Zebrane punkty będą wymieniane na określone wyroby gotowe, wyprodukowane z materiału zakupionego przez Spółkę (np. biurko, segment), jak również zakupionych przez Spółkę towarów, znajdujących się w ofercie programu. Spółka zamierza przekazywać wybrane przez klienta towary, zwane nagrodami za jeden grosz. Spółka będzie prowadzić ewidencję, pozwalającą na ustalenie tożsamości osób obdarowanych nagrodami, wyłącznie w oparciu o oświadczenie klientów – uczestników programu lojalnościowego. Przekazanie nagród odpłatnie za jeden grosz sprzyjać będzie promocji i reklamie Spółki.

Ze opisu zdarzenia przyszłego wynika zatem, że nabywanie nagród jest niezbędne do wykonania przez Spółkę programu lojalnościowego, wykonywanego w ramach działań marketingowych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Bez nabycia nagród Wnioskodawca nie mógłby prowadzić programu lojalnościowego.

Skoro z opisu sprawy wynika, że przekazywanie nagród w ramach realizowanego programu lojalnościowego będzie miało charakter odpłatny, nie można uznać tej czynności ani za nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, ani też za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu przepisu art. 8 ust. 2 ustawy. Zatem w tym zakresie należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, w którym wyraziła ona pogląd, że w przedmiotowym przypadku nie znajdują zastosowania przepisy art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednakże przekazywanie nagród w ramach realizowanego programu lojalnościowego za jeden grosz wyczerpywać będzie znamiona odpłatnej dostawy towarów i tym samym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z cytowanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy zaznaczyć, że zgodnie z ogólnymi regułami konstrukcyjnymi VAT odliczeniu może podlegać tylko ten podatek naliczony (ta jego część), który związany jest z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Ustawa stanowi, że podatek winien być wyodrębniony w przypadku, gdy podatnik wykonuje zarówno czynności dające prawo do odliczenia, jak i czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo. Obowiązek wyodrębnienia kwot podatku przypisywanych do poszczególnych rodzajów czynności (opodatkowane, zwolnione, niepodlegające opodatkowaniu), ma charakter bezwzględny.

Z cytowanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że prawo do odliczenia przysługuje w tym zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Nie przysługuje ono zatem w zakresie wykonywania czynności niepodlegających w ogóle podatkowi oraz w zakresie wykonywania czynności zwolnionych z podatku.

W związku z tym, że głównym profilem działalności wykonywanej przez Spółkę jest produkcja i sprzedaż mebli a przekazywanie nagród w ramach realizowanego programu lojalnościowego za jeden grosz wyczerpywać będzie znamiona odpłatnej dostawy towarów i tym samym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, uznać należy, że nabywanie lub wytworzenie produktów Spółki jest związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Zatem, przysługiwać jej będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych towarów (nagród), czy też materiałów niezbędnych do wyprodukowania wyrobu gotowego w postaci mebli, przekazywanych następnie jako nagrody.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.