Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.512.2023.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-01-11
Teza: Prawo do opodatkowania transakcji stanowiących eksport towarów stawką podatku VAT w wysokości 0%, na podstawie dokumentu wygenerowanego w systemie Elektroniczny Nadawca, wykorzystywanego przez (...).
Słowa kluczowe: dokumenty; eksport; poczta; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku przy eksporcie towarów - dokument potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

8 listopada 2023 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do opodatkowania transakcji stanowiących eksport towarów stawką podatku VAT w wysokości 0%, na podstawie dokumentu wygenerowanego w systemie Elektroniczny Nadawca, wykorzystywanego przez (\`(...)\`). Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 grudnia 2023 r. (wpływ 19 grudnia 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego:

Zwraca się Pani z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji, dotyczącej dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza UE, uprawniających do zastosowania 0% stawki VAT. Eksportuje Pani towary poza granice UE, za pośrednictwem (\`(...)\`). Jako, że wygenerowane w jej systemie elektroniczne potwierdzenie nadania nie należy do wskazanego w ustawie VAT katalogu dokumentów celnych potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE, choć w rzeczywistości wywóz ten potwierdza, występuje Pani do Krajowej Informacji Skarbowej z zapytaniem, czy będzie on wystarczający do zachowania przez Panią prawa do zastosowania 0% stawki VAT w eksporcie.

Eksport towarów poza granice Unii

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży produktów jeździeckich na rzecz nieprowadzących działalności gospodarczej osób fizycznych, zamieszkujących m.in. w USA, Kanadzie, Chinach. Przykładowa transakcja przebiega następująco:

1\. klient składa na stronie internetowej zamówienie,

2\. płaci za nie,

3\. wystawia Pani fakturę VAT ze stawką 0% i wysyła towar używając systemu „Elektroniczny Nadawca” (\`(...)\`),

4\. w raporcie generowanym przez ten elektroniczny system po dostarczeniu przesyłki są widoczne statusy:

a) „doręczenie”,

b) „przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”,

c) „przesyłka wysłana z Polski”.

Po wysłaniu przez (\`(...)\`) przesyłki poza granice kraju dalsze jej doręczenie do klienta końcowego przejmują zagraniczne firmy, stąd komunikaty mogą się różnić.

### W uzupełnieniu wskazała Pani, że jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

### Doprecyzowała Pani, że dokument wygenerowany w systemie Elektroniczny Nadawca, potwierdza jednoznacznie doręczenie przesyłki do adresata, datę doręczenia oraz pozwala na stwierdzenie tożsamości towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu, na podstawie załączonej dokumentacji wpisanej w numer danej przesyłki w systemie Elektronicznego Nadawcy.

### Każdorazowo jest Pani w posiadaniu dokumentu z systemu Elektroniczny Nadawca z komunikatem „doręczenie” przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres.

### Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

Czy ma Pani prawo do opodatkowania transakcji stanowiących eksport towarów stawką VAT w wysokości 0%, po spełnieniu reszty wymogów, a na podstawie dokumentu wygenerowanego w systemie Elektroniczny Nadawca, wykorzystywanego przez (\`(...)\`)?

### Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

Zgłoszenie wywozowe

Zgodnie z art. 41 ust. 6 stawką podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminy do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium UE. Natomiast ust. 6a precyzuje, że dokumentem tym jest w szczególności:

1\. dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2\. dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3\. zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Chciała Pani zwrócić uwagę, że ww. regulacja art. 41 ust. 6 posługuje się sformułowaniem „w szczególności”, co oznacza, że wskazany katalog dokumentów nie jest katalogiem zamkniętym. Umożliwia to dokumentowanie wywozu towarów także innymi dowodami, byleby wynikało z nich, że eksportowany towar opuścił terytorium UE. Chciałaby Pani odnieść się tutaj do wyroku z dnia 26 czerwca 2016 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który wskazał, iż dodanie do art. 41 ustawy o VAT ust. 6a miało zakończyć spory podatników z organami podatkowymi w zakresie dokumentowania eksportu. Rozumie Pani przez to, że nie tylko wygenerowany z systemu ECS dokument celny IE-599, czy też karta Jednolitego Dokumentu Administracyjnego (SAD) może być jedynym dokumentem potwierdzającym eksport poza UE, biorąc pod uwagę fakt, że niektóre państwa doręczenia towaru mogą takiego dokumentu nie stosować.

Dodała Pani także, iż kluczowe jest stwierdzenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ujęte w wyroku z dnia 28 marca 2019 r., które porusza fakt, iż przepisy krajowe nie mogą uzależniać prawa do zastosowania zwolnienia z VAT przewidzianego dla wywozu towarów poza UE od objęcia tych towarów procedurą celną w sytuacji, gdy bezsporne jest, że zostały spełnione przesłanki do objęcia zwolnieniem (w szczególności przesłanka faktycznego wywozu towaru) - sprawa C-275/18, Milan Vins przeciwko Odvolaci Financni Reditelstvi.

Chciałaby Pani tutaj wskazać także na treść rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu, który podkreślił, że „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zasada neutralności wymaga aby odliczenie podatku VAT naliczonego przysługiwało, jeżeli zostały spełnione wymogi materialne, nawet wówczas, gdy niektóre wymogi formalne zostały pominięte przez podatników” (wyrok TSUE z dnia 28 lipca 2016 r., sprawa C-332/15 oraz powołane tam orzecznictwo). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 11 października 2010 r. stwierdził, że dla ustalenia, iż należy zastosować właściwą dla eksportu stawkę VAT, wystarczy posiadanie przez podatnika takich dowodów, które łącznie potwierdzają dokonanie wywozu poza terytorium UE (sygn. akt I FPS 1/10).

Podsumowując, na podstawie przywołanej wyżej argumentacji i głosu orzecznictwa, chciałaby Pani poznać stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej odnośnie dokumentów generowanych z systemu „Elektroniczny Nadawca” (\`(...)\`). Na zakończenie przytoczyła Pani jeszcze interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 11 stycznia 2021 r. (sygn. akt 0111-KDIB3-3.4012.603.2020.1.MAZ), odnoszącą się do podobnej sytuacji w innej firmie: „(\`(...)\`) mając na uwadze przywołane orzeczenia TSUE i NSA, należy uznać, że po spełnieniu reszty przesłanek, Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania stawki opodatkowania 0% przewidzianej dla eksportu towarów, które są wysłane za pośrednictwem (\`(...)\`) do osób fizycznych, zamieszkałych poza terytorium Unii Europejskiej, nie prowadzących działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy Spółka posiada dokumenty pochodzące z Elektronicznego Systemu Nadawcy Poczty Polskiej, opatrzone statusem „doręczenie”, a w przypadku statusów: „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia” lub „Przesyłka wysłana z Polski” pod warunkiem, że posiada odpowiedzi z (\`(...)\`) na zgłoszenie reklamacyjne potwierdzające doręczenie przesyłki do adresata wraz z podaniem daty doręczenia”.

Obecnie wysyła Pani paczki poza UE i dokonuje dodatkowej odprawy celnej tych paczek w celu uzyskania dokumentu IE-599. Generuje to olbrzymie dodatkowe koszty miesięczne, ponieważ Poczta Polska nie oferuje usługi odprawy celnej, a jedynie otrzymuje Pani od (\`(...)\`) dokument generowany przez system Elektroniczny Nadawca, w którym każda przesyłka, która zawiera towar, który jest opodatkowany 0% VAT (kraj docelowy jest poza UE), ma nadany numer, do którego dołączony jest numer dokumentu konkretnej sprzedaży. Po doręczeniu paczki w punkcie docelowym poza UE system generuje dokument, w którym widnieje potwierdzenie doręczenia paczki, a co za tym idzie - opuszczenie terytorium UE.

W Pani ocenie, w świetle przedstawionej sprawy, uważa Pani, iż ma Pani prawo do zastosowania stawki 0% VAT względem sprzedaży dokonywanej na rzecz nabywców spoza UE, stanowiącej eksport towarów. Uważa Pani dokument generowany przez system Elektroniczny Nadawca za równoznaczny z dokumentem IE-599, który jest niezbędny do rozliczenia się poprawnie z Urzędem Skarbowym. Oba dokumenty potwierdzają w taki sam sposób wywóz towaru poza UE.

Chce Pani zaprzestać używania zewnętrznej odprawy celnej, która jest bardzo kosztowna, lecz musi Pani wiedzieć, że Urząd Skarbowy nie będzie miał zastrzeżeń do rozliczania Pani eksportu z zastosowaniem 0% stawki VAT, którą będzie Pani dokumentować dokumentem generowanym przez Elektroniczny Nadawca, a nie dokumentem IE-599.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe**.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

\- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy:

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

W myśl art. 41 ust. 6 ustawy:

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy:

Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Wskazać jednak należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i zastosowania preferencyjnej stawki 0%.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży produktów jeździeckich na rzecz nieprowadzących działalności gospodarczej osób fizycznych, mających miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej (USA, Kanada, Chiny). Towary są przesyłane za pośrednictwem operatora pocztowego ((\`(...)\`)) poprzez system „Elektroniczny Nadawca”. Jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Jak wynika z treści wniosku, otrzymany przez Panią raport, wygenerowany w systemie Elektroniczny Nadawca (\`(...)\`), potwierdza jednoznacznie doręczenie przesyłki do adresata, datę doręczenia oraz pozwala na stwierdzenie tożsamości towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu na podstawie dołączonej dokumentacji wpisanej w numer danej przesyłki w systemie Elektroniczny Nadawca. Każdorazowo jest Pani w posiadaniu dokumentu z komunikatem „doręczenie” przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości dotyczą określenia czy dokument wygenerowany w Elektronicznym Systemie Nadawcy (\`(...)\`) stanowi dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6 i 6a ustawy oraz czy posiadając taki dokument, w przypadku wysłania towaru do osoby fizycznej nieprowadzonej działalności gospodarczej za pośrednictwem (\`(...)\`), po spełnieniu reszty przesłanek, będzie Pani miała prawo do zastosowania stawki podatku VAT 0% dla całej wartości takiej sprzedaży stanowiącej eksport towarów.

Odnosząc się do kwestii Pani wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogła Pani opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% - musi Pani posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”.

Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem Automatycznego Systemu Eksportu (AES). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia, tj. urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE 518 system AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE 599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.

Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599 może być wydany nie tylko przez administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:

*   elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
*   wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
*   elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.

Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

Odnosząc się do przedstawionych przez Panią wątpliwości należy wskazać, że definicja „towarów w przesyłce pocztowej” zawarta jest w art. 1 pkt 24 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. UE L.2015.343.1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie delegowane”). Zgodnie ze wskazanym przepisem, „towary w przesyłce pocztowej” oznaczają towary inne niż przesyłki z korespondencją, zawarte w paczce lub pakiecie pocztowym i przewożone na odpowiedzialność operatora pocztowego lub przez niego zgodnie z przepisami Konwencji Światowego Związku Pocztowego przyjętej dnia 10 lipca 1984 r. pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych. Z kolei w art. 1 pkt 25 rozporządzenia delegowanego zawarta została definicja „operatora pocztowego”, które to pojęcie oznacza operatora mającego siedzibę w danym państwie członkowskim i wyznaczonego przez dane państwo do świadczenia międzynarodowych usług regulowanych Konwencją Powszechnego Związku Pocztowego.

Uzasadnione w tym miejscu będzie odwołanie się do powołanego przez Panią wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18, który stwierdził, że: „(…) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich okolicznościach TSUE stwierdził, że „(\`(...)\`) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).

Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym również przez Panią wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem (\`(...)\`) poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przez właściwy urząd celny.

Należy również podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy należy zauważyć, że – jak wynika z treści wniosku – dokument wygenerowany w systemie Elektronicznego Nadawcy (\`(...)\`) potwierdza jednoznacznie doręczenie przesyłki do adresata, datę doręczenia oraz pozwala na stwierdzenie tożsamości towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że dokument wygenerowany w systemie Elektronicznego Nadawcy (\`(...)\`) opatrzony jest komunikatem, że dana przesyłka została „doręczona”, wskazująca na dokładną datę doręczenia przesyłki do adresata, nie jest dokumentem, który został literalnie wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy. Jest to natomiast dokument „urzędowy”, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem operatora pocztowego (podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności pocztowej) i uprawniający Panią – po spełnieniu pozostałych przesłanek – do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla eksportu towarów.

Tym samym Pani stanowisko należy uznać za **prawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).