Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-580/12-5/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-09-14
Teza: Stawka podatku dla świadczonych usług kominiarskich
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; stawka-stawki podatku; usługi; usługi-usługi kominiarskie; usługi-usługi konserwacyjne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2012 r. (data wpływu 26 czerwca 2012 r.), uzupełnionym pismami z dnia – brak dat (daty wpływu 29 czerwca 2012 r. oraz 31 sierpnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług kominiarskich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług kominiarskich. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 29 czerwca 2012 r. oraz w dniu 31 sierpnia 2012 r. o stosowną opłatę oraz doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną w formie karty podatkowej. W ramach ww. działalności Zainteresowany wykonuje usługi kominiarskie, polegające na:

*   czyszczeniu przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   badaniu przyczyn wadliwego działania przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   wypalaniu sadzy w przewodach kominowych,
*   przeglądach kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   badaniu szczelności instalacji gazowych.

Wymienione wyżej usługi, Wnioskodawca świadczył dla firm, w związku z tym stosował opodatkowanie stawką VAT w wysokości 23%. Zainteresowany zamierza wystąpić w przetargu na obsługę lokali mieszkalnych i budynków mieszkalnych dla odbiorców indywidualnych.

W uzupełnieniu przesłanym w dniu 31 sierpnia 2012 r. Zainteresowany wskazał, iż:

1.  Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Usługi kominiarskie, o których mowa we wniosku, będą dokonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji, przebudowy lub konserwacji obiektów budowlanych, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
3.  Przedmiotowe usługi mieszczą się w definicji robót konserwacyjnych. Wartość towarów zużytych przy świadczeniu robót konserwacyjnych nie przekroczy 50% sumy całkowitej bez podatku wchodzącej do podstawy opodatkowania.
4.  Usługi kominiarskie dokonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji, przebudowy lub konserwacji obiektów budowlanych dotyczą budynków objętych społecznym programem mieszkaniowym i sklasyfikowane są wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w dziale 11 jako: budynki mieszkalne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w tym przypadku prawidłowym opodatkowaniem ww. usług będzie zastosowanie obniżonej stawki VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadząc działalność gospodarczą, Zainteresowany świadczy usługi kominiarskie polegające na:

*   czyszczeniu przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   badaniu przyczyn wadliwego działania przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   wypalaniu sadzy w przewodach kominowych,
*   przeglądach kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   badaniu szczelności instalacji gazowych.

Wnioskodawca uważa, że świadczenie ww. usług można uznać za roboty konserwacyjne polegające na wykonaniu czynności służących utrzymaniu lokali mieszkalnych i budynków mieszkalnych w należytym stanie.

Przez pojęcie lokali mieszkalnych i budynków mieszkalnych Zainteresowany rozumie, iż są to obiekty sklasyfikowane w PKOB w dziale 11:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m 2,
*   lokale mieszkalne, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m 2.

W związku z powyższy, Wnioskodawca uznaje za zasadne zastosowanie obniżonej stawki VAT 8% w przypadku zaistnienia opisanych powyżej warunków.

W przypadku przeprowadzenia robót konserwacyjnych, polegających na wykonaniu czynności służących utrzymaniu lokali i budynków mieszkalnych (sklasyfikowanych w dziale 11 PKOB), w należytym stanie, zastosowanie opodatkowania wykonanej usługi stawką 8% VAT, jest prawidłowe.

Jednocześnie Zainteresowany uważa, że w przypadku wystąpienia sytuacji, gdy będzie wykonywał usługi dla indywidualnych odbiorców lokali mieszkalnych i budynków mieszkalnych, gdzie limity przekraczają odpowiednio powierzchnię 300 m 2 i 150 m 2, winien zastosować obniżoną stawkę 8% VAT do części podstawy opodatkowania, odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej przedstawionej powyżej w punktach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 5a, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się 8% stawkę podatku.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m 2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m 2.

Na mocy art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Art. 2 pkt 12 ustawy, zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowych, 113 – zbiorowego zamieszkania.

Ustawodawca zatem wyraźnie wskazał, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m. in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Ponadto, na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnyc

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia).

Przy czym, zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 powołanego wyżej § 7 rozporządzenia, nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Zgodnie zatem z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% również dla robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. budynków mieszkalnych jednorodzinnych do 300 m 2 powierzchni użytkowej oraz lokali mieszkalnych do 150 m 2 powierzchni użytkowej).

Dla obiektów i lokali wymienionych w § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, przewidziano możliwość zastosowania stawki obniżonej dla robót konserwacyjnych, pod warunkiem, że wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekroczy 50% tej podstawy.

Przepisy ww. ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei na podstawie art. 3 pkt 7a ww. ustawy, przez przebudową należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Pojęcie „modernizacja” – według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ww. ustawy Prawo budowlane, wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Podkreślić zatem należy, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę, a także, czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym) oraz w § 7 ust. 1 rozporządzenia (roboty konserwacyjne).

Ponadto, dla zastosowania obniżonej 8% stawki podatku znaczenie ma nie tylko zakres wykonywanych prac, ale także zaklasyfikowanie obiektu, którego dotyczą te prace, do obiektów budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i nie podlegają ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, zaś możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna, uznać należy, iż stawki te winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy.

Powołane wyżej przepisy wskazują, iż tylko część usług kominiarskich wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego (sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11) podlega opodatkowaniu obniżoną stawką 8%. Stawką tą bowiem opodatkowane są jedynie te usługi, które mają charakter prac budowlanych, modernizacyjnych, remontów oraz robót konserwacyjnych.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca, będący zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której wykonuje usługi kominiarskie, polegające na:

*   czyszczeniu przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   badaniu przyczyn wadliwego działania przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   wypalaniu sadzy w przewodach kominowych,
*   przeglądach kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych,
*   badaniu szczelności instalacji gazowych.

Zainteresowany wskazał, iż ww. usługi kominiarskie będą dokonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji, przebudowy lub konserwacji obiektów budowlanych, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym i sklasyfikowanych wg PKOB w dziale 11 jako: budynki mieszkalne. Wartość towarów zużytych przy świadczeniu robót konserwacyjnych nie przekroczy 50% sumy całkowitej bez podatku wchodzącej do podstawy opodatkowania.

W świetle powyższych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu sprawy stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę przedmiotowe usługi kominiarskie w obiektach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – w zakresie, w jakim będą dokonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji, przebudowy lub konserwacji obiektów budowlanych – będą opodatkowane według obniżonej 8% stawki podatku od towarów i usług, na mocy powołanych przepisów art. 41 ust. 12 ustawy oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia.

Na marginesie należy zaznaczyć, iż usługi kominiarskie, polegające wyłącznie na okresowych przeglądach, kontroli przewodów kominowych, wykonywanych w celu wydania opinii o stanie technicznym przewodów kominowych, dymowych, spalinowych i wentylacyjnych – bez dokonywania napraw i czynności związanych z czyszczeniem – niezależnie od tego w jakich obiektach budowlanych są świadczone, nie mieszczą się w definicji robót budowlanych, remontowych, modernizacyjnych ani konserwacyjnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.