Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-544/15-4/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-09
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od D. dokumentujących nabycie towarów i usług przy użyciu kart paliwowych
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód-samochód osobowy; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 9 lipca 2015 r. (data wpływu 13 lipca 2015 r.) uzupełnionym pismem z 21 września 2015 r. (data wpływu 23 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od D. dokumentujących nabycie towarów i usług przy użyciu kart paliwowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od D. dokumentujących nabycie towarów i usług przy użyciu kart paliwowych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z 21 września 2015 r. (data wpływu 23 września 2015 r.), w którym doprecyzowano opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) zajmuje się produkcją sprzętu elektrycznego. Spółka posiada samochody osobowe, z których część stanowi środki trwałe Spółki, część jest natomiast użytkowana na podstawie umowy leasingu.

Spółka zawarła umowę (dalej: „Umowa”) z D. (dalej: „D.” albo „Kontrahent”) o wydanie i używanie kart paliwowych. Integralną część Umowy stanowią „Ogólne Warunki Handlowe” (dalej: „OWH”). Na mocy Umowy oraz OWH, D. wydaje Spółce karty paliwowe (stanowiące własność D. przez cały okres obowiązywania Umowy), które upoważniają Spółkę do bezgotówkowego zakupu takich produktów jak np. paliwo, olej napędowy, płyny eksploatacyjne, usługi myjni, itp. na stacjach paliw honorujących ww. karty.

Przedmiotowa karta nie jest kartą płatniczą i nie uprawnia do zapłaty za towary i usługi oraz pobierania gotówki. Karta upoważnia jedynie Spółkę do dokonywania transakcji bez obowiązku uiszczania zapłaty w chwili jej zawarcia.

Sposób i warunki nabywania towarów i usług przy wykorzystaniu kart paliwowych, a także szczegółowe zasady wydawania i posługiwania się kartami oraz dokonywania i rozliczania transakcji zawartych przy użyciu tych kart jest ustalany w Umowie oraz w OWH. Z przyjętych warunków wynika m.in. iż:

*   D. kalkuluje ceny sprzedaży na podstawie aktualnych cen cennikowych, strefowych lub cen na dystrybutorze, w niektórych przypadkach ceny te mogą się różnić,
*   do cen po jakich Wnioskodawca nabywa towary i usługi, D. dolicza Spółce opłatę serwisową. W zależności od umowy z każdym z Dostawców oraz umów z poszczególnymi spółkami, D. może regulować wysokość opłaty serwisowej,
*   D. zastrzega sobie własność do określonej dostawy i usługi – do momentu całkowitego uregulowania wszystkich należności wynikających z umowy handlowej, włącznie z powstającymi w przyszłości należnościami wynikającymi również z zawartych równocześnie lub później umów, a także kwot salda stanowiących należność z rachunku bieżącego Spółki,
*   D. nie jest zobowiązany do świadczenia dostaw i usług lub do zawierania poszczególnych umów dotyczących zakupu dostaw i usług,
*   D. może – bez podania powodów – w każdym czasie w stosownym terminie, z uwzględnieniem uprawnionych interesów Spółki zakazać korzystania z kart paliwowych.

Po zakończeniu okresu rozliczeniowego, D. wystawia na rzecz Wnioskodawcy fakturę VAT, obejmującą wszystkie transakcje przeprowadzone za pomocą kart paliwowych.

Umowa oraz OWH regulują także inne istotne warunki handlowe. Wszystkie warunki transakcji realizowanych przy wykorzystaniu kart paliwowych określane są samodzielnie przez D. oraz Spółkę bez udziału podmiotów, w których dokonano zakupów towarów i usług.

D.– jako podmiot uczestniczący w wyżej opisanej transakcji – uzyskał interpretacje Ministra Finansów, wydaną 25 lutego 2015 r., (sygn. (…)) potwierdzającą, że transakcje pomiędzy stacjami paliw a D., jak również pomiędzy D. a jego klientami stanowią odpłatną dostawę towarów podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT.

Nabywane przez Spółkę przy wykorzystaniu kart paliwowych towary i usługi związane są z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT, jednakże w stosunku do wydatków związanych z samochodami będącymi przedmiotem wniosku, Spółka nie stosuje preferencji w postaci prawa do odliczenia 100% podatku VAT (przede wszystkim z uwagi na rezygnację z prowadzenia pełnej ewidencji przebiegu pojazdu).

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że w sytuacji zaistnienia wad świadczeń nabywanych przez Wnioskodawcę za pomocą kart paliwowych wydanych przez D., adresatem ewentualnego roszczenia z tytułu rękojmi za wady fizyczne sprzedanych świadczeń jest D., tj. D. jest podmiotem, który ponosi odpowiedzialność wobec Wnioskodawcy za świadczenia nabywane przez niego przy użyciu kart paliwowych oraz podejmuje działania mające na celu rozpatrzenie reklamacji. Kwestia ta znajduje również potwierdzenie w zapisach Ogólnych Warunków Handlowych oraz D., regulującą kwestie korzystania z kart paliwowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez D., za nabycie towarów i usług przez Spółkę przy wykorzystaniu kart paliwowych, z uwzględnieniem ograniczeń przewidzianych w tym zakresie w przepisach ustawy VAT i ustawy zmieniającej, tj. w szczególności czy Spółka, z dniem 1 lipca 2015 r. nabędzie prawo do obniżenia podatku należnego o 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa i oleju napędowego przy użyciu kart paliwowych do posiadanych przez nią samochodów osobowych Spółki związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez D., za nabycie przez Spółkę towarów i usług przy wykorzystaniu kart paliwowych, z uwzględnieniem ograniczeń przewidzianych w tym zakresie w przepisach ustawy VAT i ustawy zmieniającej. Tym samym, od dnia 1 lipca 2015 r. będzie ona również miała prawo do obniżenia podatku należnego o 50% kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa i oleju napędowego do samochodów osobowych Spółki przy użyciu kart paliwowych, które to związane są z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, „opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT – „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`)”.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 8 ustawy VAT – „w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach”.

Ponadto, art. 8 ust. 1 ustawy VAT stanowi, że „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`)”.

Odpowiednio, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy VAT, „w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi”.

Z przytoczonych powyżej regulacji wynika, że ustawa VAT przewiduje szczegółowe uregulowanie sposobu opodatkowania transakcji, w których uczestniczą więcej niż dwa podmioty, przy czym towar jest wydawany przez pierwszego dostawcę bezpośrednio na rzecz ostatniego. Są to tzw. transakcje łańcuchowe, w ramach których przyjmuje się, że każdy z podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw wykonał czynność opodatkowaną VAT. Istotne jest również, iż sam fakt, że podmiot pośredniczący w łańcuchu nie otrzyma fizycznie towaru, nie ma wpływu na zasady opodatkowania VAT. Odpowiednio, analogiczne regulacje dotyczą refakturowania usług, w tej sytuacji D. nabywając usługi, a następnie odsprzedając te usługi Spółce najpierw staje się usługobiorcą a następnie wchodzi w rolę usługodawcy. W obu przypadkach Ustawodawca przyjmuje bowiem fikcję prawną, polegającą na tym, że każdy z podatników uczestniczących w transakcji dokonał czynności opodatkowanej VAT, a w rezultacie jest zobowiązany do naliczenia podatku należnego i wystawienia faktury VAT w odniesieniu do zrealizowanej przez siebie dostawy towarów (wykonanej usługi).

Taki schemat transakcji, realizowany również w opisanym stanie faktycznym przy użyciu kart paliwowych, w całości odpowiada zatem modelowi transakcji łańcuchowych (oraz odpowiednio refakturowaniu usług). Zgodnie z umową zawartą z D., Spółka nabywa od D. towary (w tym, w postaci paliwa i oleju napędowego), bądź drobne inne usługi, których fizyczne wydanie (wykonanie usług) odbywa się pomiędzy Spółką, jako ostatnim podmiotem w łańcuchu, a uprawnionym podmiotem wskazanym w Umowie występującym jako pierwszy podmiot w łańcuchu.

D. występuje tu zatem zarówno jako nabywca, jak i dostawca, biorący udział w łańcuchu dostaw (usług). Oznacza to, że jest podatnikiem VAT z tytułu opisanych transakcji. Na fakt ten wskazuje również sam charakter realizowanych działań, D. jest bowiem aktywnym uczestnikiem transakcji, gdyż negocjuje odpowiednie warunki ze Spółką w zakresie oferowanych przez siebie towarów i usług, ustalając odpowiednie zasady współpracy oraz dostaw towarów i usług, ustala listę towarów i usług, które będą mogły zostać nabyte przy użyciu kart paliwowych oraz zasięg obowiązywania tych kart. D. odpowiednio kształtuje sposób ustalania cen w transakcjach ze Spółką.

D. posiada zatem realne władztwo nad dostarczanymi towarami i usługami. Co szczególnie istotne, D. może odmówić sprzedaży towarów i świadczenia usług na rzecz Spółki, poprzez zablokowanie karty paliwowej. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, iż D. dokonuje więc dostawy towarów i usług i tym samym działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT.

Istotne jest tu zatem uznanie, że na każdy z podmiotów uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie praw do rozporządzania rzeczą jak właściciel, czyli w istocie przeniesienie (uznanie, że dokonało się przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz ustalania warunków takiego korzystania. W przypadku zatem, gdy kolejny w łańcuchu podmiot ma prawo do kształtowania ceny i innych warunków nabycia towaru, to uznać należy, że podmiot taki posiada prawo do faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel.

Kwestię dostawy towarów rozpatrywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-185/01, w której Trybunał zauważył, iż „dostawa towarów nie odwołuje się do przeniesienia własności zgodnie z procedurami określonymi w stosownym prawie krajowym, lecz obejmuje wszelkie przeniesienie majątku rzeczowego przez jedną stronę, które uprawnia drugą stronę w rzeczywistości do dysponowania nim tak, jakby ta strona była właścicielem tego majątku”. Należy tu również przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nr 464/10, w której uznano, iż istotną okolicznością dla uznania, iż mamy do czynienia z dostawą towarów (świadczeniem usług) jest kwestia realnej możliwości odmowy sprzedaży towarów (świadczenia usług) przez przedsiębiorcę na rzecz klientów. Z opisu warunków Umowy oraz OWH wynika, natomiast, że D. może odmówić sprzedaży towarów/usług na rzecz Spółki.

Stanowisko Spółki w tym zakresie znajduje odzwierciedlenie w linii interpretacyjnej Ministra Finansów, której wyraz dał m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2014 roku, sygn. ITPP2/443-1266/14/AW: „W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, że w zaistniałym stanie faktycznym przysługuje jej – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od D., dokumentujących zakup towarów i usług, w tym zakup paliwa, dokonanych przy użyciu kart paliwowych, w takim zakresie, w jakim te towary i usługi wykorzystywane są do czynności podlegających opodatkowaniu i służą pojazdom o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t., zarówno w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 kwietnia 2014 r. jak i po tym dniu”.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2014 roku, sygn. ILPP2/443 -909/14-4/AD: „W związku z umowami zawartymi pomiędzy Spółką a Korzystającymi na podstawie art. 7 ust. 8 oraz art. 8 ust. 2a ustawy; dokonuje on dalszej odpłatnej dostawy towarów (paliwa) oraz świadczenia usług (myjnia, odkurzacz) na rzecz Korzystających, a więc czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca jest zobligowany do opodatkowania dokonanych dostaw towarów i świadczenia usług na rzecz Korzystających ze stawką podatku w wysokości 23%. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 marca 2015 roku, sygn. IBPP2/443-1248/14/KO: „Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje (będzie przysługiwać) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług przy użyciu kart paliwowych wystawionych przez X na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy pod warunkiem, że te towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zachowaniem warunków i ograniczeń wynikających z art. 86a i 88 ustawy”.

Należy ponadto wyraźnie podkreślić, iż w tym zakresie D., będący stroną tej samej transakcji otrzymał również pozytywną interpretację indywidualną (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. IPPP3/443-1213/14-3/IG) w zakresie kwalifikacji przedmiotowych transakcji przy użyciu kart paliwowych na gruncie podatku VAT. W interpretacji tej organ podatkowy wskazał:

„Działalność gospodarcza wykonywana przez Wnioskodawcę bazuje na tzw. transakcjach łańcuchowych. Wnioskodawca zawiera umowy ze stacjami paliw o dostawę paliw, z tym, że paliwo jest wydawane bezpośrednio klientowi Wnioskodawcy za okazaniem wspomnianej karty flotowej, wydanej mu przez Wnioskodawcę. Stacja partnerska Wnioskodawcy wyposażona jest w specjalny czytnik kar, w którym po wprowadzeniu okazanej karty flotowej następuje rejestracja transakcji. Poprzez system teleinformatyczny Wnioskodawca na bieżąco jest informowany o tym, że dochodzi do transakcji przy użyciu karty i w miarę konieczności może do niej nie dopuścić np. poprzez zablokowanie karty z uwagi na zaległości płatnicze. Stacja paliw wystawia na Wnioskodawcę fakturę zbiorczą, obejmującą wszystkie zarejestrowane w danym okresie transakcje przy użyciu karty i w miarę konieczności może do niej nie dopuścić np. poprzez zablokowanie karty z uwagi na zaległości płatnicze. Stacja paliw wystawia na Wnioskodawcę fakturę zbiorczą, obejmującą wszystkie zarejestrowane w danym okresie transakcje dokonane przy użyciu karty, a Wnioskodawca z kolei dwa razy w miesiącu wystawia fakturę na swojego klienta. Cena, jaką klient Wnioskodawcy uiszcza za dostarczane paliwo jest inna niż cena jaką musiałby uiścić, gdyby nie był klientem Wnioskodawcy. Wynika to z faktu, iż Wnioskodawca przy zawieraniu umowy ze stacjami paliw negocjuje stawki, warunki dostaw oraz terminy płatności, a następnie odsprzedając paliwo swoim klientom proponuje im własne stawki oraz terminy płatności.

Ponieważ do wydania towaru będzie dochodzić na terytorium kraju, stacje partnerskie wystawiając faktury za dostawę paliwa na rzecz Wnioskodawcy naliczać będą podatek od towarów i usług wg stawki obowiązującej dla danego towaru. Kwota podatku od towarów i usług wykazana na fakturach wystawionych przez stacje paliw stanowić będzie dla Wnioskodawcy podatek naliczony. Wystawiając fakturę nowemu klientowi, Wnioskodawca również będzie wykazywał podatek należny z tytułu sprzedaży.

W świetle powyżej przedstawionych okoliczności, czynności dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a jego klientem stanowiące odpłatną dostawę towarów, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT”.

Na powyższe elementy zwrócił także uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 października 2014 r. sygn. I FSK 1478/13, w którym sąd wskazał:

„Jeżeli z treści umów wynika, że podmiot ten będzie miał wpływ na istotne elementy transakcji to wówczas należy uznać, iż rozporządza on rzeczą jak właściciel, czyli jest czynną stroną transakcji, w ramach której kolejna w szeregu dostawa, tj. dostawa na rzecz nabywcy, będzie dokonana (uznana za dokonaną) przez niego”.

Powyższe w uzasadnieniu potwierdził również w wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. III SA/Wa 3837/14. Podobnie również w wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2014 r. sygn. III SA/Wa 2040/13.

Tym samym, w ocenie Spółki przedmiotowe transakcje, polegające na nabywaniu towarów i usług przy użyciu kart paliwowych powinny być kwalifikowane jako transakcje łańcuchowe. Zatem czynności dokonywane pomiędzy D. a Spółką stanowią odrębne czynności, opodatkowane podatkiem VAT.

Mając powyższe na uwadze, a także fakt, iż nabycie przedmiotowych towarów/usług przy użyciu kart paliwowych związane jest z działalnością opodatkowaną Spółki, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od ich nabycia.

Stosownie bowiem do art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT wynika natomiast, że „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”.

Z kolei, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy VAT, „w przypadku, wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu;
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca;
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca;
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których, mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34”.

Z powyższego wynika, iż podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi o charakterze samochodów osobowych, przeznaczonych do użytku mieszanego, w tym do wydatków związanych z nabyciem paliwa i oleju napędowego do takich samochodów. Dotyczy to również sytuacji, gdy samochody są co prawda wykorzystywane w całości do działalności opodatkowanej, ale podatnik nie spełnia warunków formalnych (np. nie prowadzi pełnej ewidencji przebiegu pojazdu).

Należy przy tym uwzględnić przepis art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej, zgodnie z którym „obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych,
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Tym samym, uznać należy, iż w świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego Spółka posiadać będzie prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawianych przez D., dokumentujących nabywanie towarów i usług przy wykorzystaniu kart paliwowych, z uwzględnieniem ograniczeń przewidzianych w tym zakresie w przepisach ustawy VAT oraz ustawy zmieniającej. Zatem od 1 lipca 2015 r. będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku VAT od nabycia towarów i usług związanych z samochodami Spółki – w tym od nabywanego paliwa i oleju napędowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.