Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.104.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan 17 marca 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od 21 stycznia 2025 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w
    oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Główne
    PKD to 62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania. Wnioskodawca posiada
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art.
    3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca na
    gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowany jest w roku 2025
    podatkiem liniowym. Od 2025 r. prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie oprogramowania webowego, a
    więc takiego, które działa w oknie przeglądarki internetowej. Oprogramowanie, nad
    którym obecnie pracuje Wnioskodawca, nazywa się (...). Program ten jest używany
    poprzez interfejsy (...), aby umożliwić:
    (...)
    Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę jest napisane w języku (...). Pracując
    nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych
    zastosowań. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonego przez niego oprogramowania.
    Wytwarzane przez Podatnika Oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie
    art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają
    charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są
    zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku,
    klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie staje się jednocześnie
    nowym produktem Wnioskodawcy, które (po przejściu odpowiednich testów technicznych
    i technologicznych) następnie udostępniane jest klientom, w zamian za wynagrodzenie.
    Dlatego też, wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania oparte jest na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Niewątpliwie działania te prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki
    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca bez wątpienia w
    ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona

    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. W ramach świadczonych usług zadaniem
    Wnioskodawcy jest projektowanie oprogramowania, programowanie nowych
    funkcjonalności wytworzonego oprogramowania, jak również rozszerzanie i usprawnianie
    istniejących funkcjonalności. W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace
    rozwojowe nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian
    wprowadzanych do produktów. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również
    projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W
    wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną rolę i wytwarza
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj.
    Oprogramowanie.
    Koszty działalności związanej z wytwarzaniem Oprogramowania. W ramach prowadzonej
    działalności, która opiera się na wytwarzaniu, rozwijaniu programów komputerowych,
    Wnioskodawca ponosi lub będzie ponosił szereg wydatków w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania źródła przychodów:
    1) Zakup sprzętu komputerowego oraz elektronicznego - na te wydatki składa się
      komputer wraz z urządzeniami peryferyjnymi niezbędnymi do jego obsługi (monitor,
      myszka, klawiatura, okablowanie, przejściówki, słuchawki, pendrive’y) oraz urządzenia
      typu smartfony oraz tablety. Wnioskodawca bez takiego sprzętu nie byłby w stanie
      wykonywać swojego zawodu, ponieważ jest to przedmiot służący m.in. do
      programowania, debugowania, kompilowania, testowania i tym podobnych czynności
      ukierunkowanych na tworzenie oprogramowania. Tworzenie kodu zdecydowanie
      wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego.
      Sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. W
      szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
      nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
      wydajności jego pracy. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu.
    2) Księgowość - usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na
      potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Należy
      podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności
      samo z siebie, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez
      siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na
      wytwarzaniu chronionych prawem autorskim utworów, a konkretniej programów
      komputerowych. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być
      wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości
      przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac
      programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu
      komputerowego. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia
      przez siebie działalności gospodarczej.
    3) Składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy - są to obciążenia obowiązkowe,
      aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
      przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
      programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które
      mają za cel zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
      działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie wydłuży jego zdolność
      zawodową.
    4) Usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu - nowoczesne formy komunikacji, za
      pośrednictwem Internetu lub usług telekomunikacyjnych, pozwalają na wymianę
      danych za pomocą Internetu, ściągania niezbędnych bibliotek do Oprogramowania czy
      przesyłania efektów pracy (tj. Oprogramowania) kontrahentom do weryfikacji. Ciągły i

      niezakłócony dostęp do Internetu jest istotnym elementem w pracy programistów.
      Także możliwość przeprowadzania rozmów telefonicznych pozwala na komunikację z
      kontrahentem.
    5) Usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna - bez stałego podnoszenia kwalifikacji i
      zdobywania nowych zasobów wiedzy Wnioskodawca nie byłby w stanie wytwarzać
      zindywidualizowanego oprogramowania, odpowiadającego wymogom kontrahenta.
    Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z działalności gospodarczej pochodzą z
    przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania
    wytworzonych przez niego. W wyniku czego wymienione koszty uzyskania przychodu
    ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se
    za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
    30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi Projektami
    realizowanymi przez niego. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego
    kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do
    przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje wydatki do
    przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona
    jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem
    Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta
    praw do programu komputerowego. Jest to autorskie prawo do programu
    komputerowego. Oprogramowanie, będące rezultatem pracy Wnioskodawcy:
    a. jest wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
      sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, tj. programem komputerowym
      podlegającym ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim oraz
    b. zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych. Od 2025 roku Wnioskodawca prowadzi
    na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Przepisy nie narzucają podatnikom
    konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, dlatego też
    Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką komputerową w postaci arkusza
    kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne zestawienie dokumentów. Świadczone
    przez Podatnika usługi dokumentowane są comiesięcznie wystawianymi fakturami
    sprzedaży. W prowadzonej ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej
    współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury,
    stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu
    komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym.
    Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w prowadzonej
    ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone
    fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem
    takich informacji jak nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość
    kosztu, nr dokumentu, data wystawienia). W przypadku gdy w ramach działalności
    gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż
    programistyczne, koszty przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni
    wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na
    wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji
    przychodowej. Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu
    rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we
    wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę
    opodatkowania preferencyjną stawką.

    Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania
    rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025
    r., a także za lata przyszłe.
    Uzupełnienie
    Innowacyjność Oprogramowania, o którym mowa we wniosku, które Wnioskodawca
    tworzył/tworzy/będzie tworzył i rozwijał/rozwija/będzie rozwijał, w okresie, którego
    dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez Zleceniodawcę prace programistyczne, w
    stosunku do których Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe na rzecz
    Zleceniodawcy, polega na znacznym podniesieniu jakości użytkowania przez
    użytkowników tych programów. Spowodowane jest to udoskonaleniem pod względem
    specyfikacji technicznej, komponentów, modułów oprogramowania oraz wdrażaniem
    komponentów autorskich. W tym celu Wnioskodawca wykorzystuje nabytą wiedzę i
    doświadczenie oraz kieruje się najnowszymi teoretycznymi wskazaniami z zakresu
    wytwarzania oprogramowania.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego
    już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w
    celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia
    oprogramowania opisanego we wniosku:
    - projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    - implementację (tworzenie) oprogramowania,
    - testowanie oprogramowania,
    - konieczność projektowania stosownych algorytmów i mechanik,
    - automatyzacje wdrożeń.

    Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie/programy komputerowe w oparciu o
    technologie i języki programowania: (...). Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowe
    oprogramowania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub
    na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę projektowane jest
    stosownie do indywidualnych i specyficznych potrzeb poszczególnych zamawiających,
    zatem każdy z Projektów odróżnia się od pozostałych, a w szczególności w efekcie
    każdego z nich powstaje nowy, niepowtarzalny kod źródłowy. Nowy, ulepszony charakter
    produktów, procesów lub usług nie jest/nie będzie wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii języka programowania (...) powoduje, że
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów
    zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania
    stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia,
    kreatywności, nie powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich
    innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Działalność Wnioskodawcy podejmowana jest w sposób systematyczny, zaplanowany,
    uporządkowany i metodyczny. Wnioskodawca początkowo określa, a w następnej
    kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy.
    Systematyczność ta polega na używaniu specjalistycznych metodologii do wyznaczania
    zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji zasobów oraz czasu niezbędnego do
    realizacji tych zadań, a na podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny
    zostać zrealizowane. Wnioskodawca lokalizuje i identyfikuje zasoby wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych, podejmuje szereg działań mających na celu
    określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem
    przydatności do realizacji celu projektu. Wnioskodawca prowadząc działalność badawczo-
    rozwojową, rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w
    ramach bieżących jak i przyszłych projektów. Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wytwarza oprogramowanie, które jest rezultatem jego własnej,
    indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór
    podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przy każdym programie komputerowym cele do osiągnięcia są te same, czyli stworzenie
    oprogramowania, które spełnia ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je
    stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Wyżej wymienione rezultaty
    Wnioskodawca osiągnął w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej
    na własny rachunek i na własne ryzyko. Korzystał z zasobów rzeczowych w postaci sprzętu
    komputerowego, a także specjalistycznych technologii informatycznych, a finansował
    całość zadań ze środków własnych. Cel tworzenia optymalnego oprogramowania
    Wnioskodawca osiąga dzięki specjalistycznym kursom i szkoleniom. Wnioskodawca
    nieustannie stawia sobie nowe wyzwania edukacyjne i empiryczne, które pomagają w
    rozwiązaniu problemów na potrzeby realnych projektów.
    Dla każdego projektu Wnioskodawca przyjmuje harmonogram, według którego
    realizowane są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne
    (np. w postaci sprzętu komputerowego). Ze względu na charakter branży, Wnioskodawca
    nieustannie poszerza swoją wiedzę na temat algorytmów, bezpieczeństwa, czy języków
    programowania, aby móc wykorzystać ją w prowadzonej działalności. Działalność w
    zakresie tworzenia i modyfikacji oprogramowania ma charakter ciągły i zorganizowany.
    Każdy realizowany przez Wnioskodawcę projekt ma za zadanie wykorzystać istniejącą lub
    nabywaną wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań w postaci innowacyjnych, szytych na
    miarę programów komputerowych. Działalność Wnioskodawcy ma w tym zakresie swoje
    oparcie metodyczne. Uzyskana w ten sposób nowa wiedza służy do tworzenia nowych

    zastosowań (funkcjonalności). Tworzone oprogramowanie ma charakter indywidualny,
    innowacyjny oryginalny oraz rezultat działalności jest odpowiednio utrwalony. W ramach
    działalności Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Przed rozpoczęciem działalności Wnioskodawca posiadał doświadczenie i wiedzę zdobytą
    z odbytych kursów i szkoleń, a także studiów wyższych. Za pomocą technologii, jakich
    używa Wnioskodawca: (...) nieustannie rozwija swoje umiejętności oraz poszerza wiedzę
    zdobytą. Do tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje niemal całą wiedzę
    zdobytą podczas kursów i przeczytanych książek dotyczących programowania oraz
    doświadczenia. Wnioskodawca wykorzystuje wszystkie technologie, w jakich się kształcił
    oraz wcześniej pracował. Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w
    szczególności w zakresie pisania skryptów w językach programowania. Oprogramowania,
    które stworzył Wnioskodawca nie istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd
    jest to innowacyjne w obrębie jego działalności.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności oferował produkty, usługi, procesy służące
    zaawansowanemu oprogramowaniu, wykorzystywanemu w innowacyjnej platformie
    internetowej do obsługi płatności. W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca
    tworzy/modyfikuje/rozwija/ulepsza oprogramowanie, wykorzystuje i rozwija wiedzę i
    umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu
    informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia
    zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej,
    technologii programowania oraz z branży przetwarzania danych.
    Wnioskodawca pracuje przy użyciu wydajnych języków programowania, nowoczesnych
    narzędzi programistycznych oraz technologii takich jak: (...). Wnioskodawca uczy się tych
    technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje
    narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie oprogramowania o niewystępującej
    wcześniej specyfikacji i jakości.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność,
    odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania oprogramowania, efekty pracy
    Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy prawo autorskie, programy komputerowe podlegają
    ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Odnosząc się do powyższych konstrukcji
    prawnych przewidzianych w ustawie o prawie autorskim, należy uznać, że
    oprogramowanie komputerowe stanowi przedmiot ochrony praw autorskich i to już z
    momentem jego wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Warto w tym miejscu odnieść się do objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia
    15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej - IP BOX (dalej zwanymi „Objaśnieniami MF”), które
    podkreślają, że w ustawie o PIT nie znajdziemy definicji pojęcia „programu
    komputerowego” a także brak w świetle polskiego prawa wyczerpującego zdefiniowania
    „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Jednocześnie, zgodnie z
    Objaśnieniami MF praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu
    na dynamiczny rozwój nowych technologii, których programy komputerowe zajmują
    kluczowa pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz
    uniknąć rozbieżności interpretacyjnych (Objaśnienia MF, akapit 74). W Objaśnieniach MF
    wskazuje się także, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko
    lecz szeroko. Zatem należy przyjąć, że obejmuje jego funkcjonalne części składowe, takie
    jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Tworzenie i rozwijanie

    (ulepszanie) oprogramowania polega na całościowym lub częściowym stworzeniu
    funkcjonalnego oprogramowania, które kontrahent wykorzystuje do swojej działalności.
    Oprogramowanie to może różnić się od siebie w zależności od specyfiki konkretnego
    zamówienia oraz potrzeb zamawiającego. Wnioskodawca tworzy i rozwija
    oprogramowanie w oparciu o autorskie i indywidualne pomysły, a prace nad
    oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz
    narzędzi i technologii. Powstające oprogramowanie jest nowym wytworem intelektu
    Wnioskodawcy, dzięki któremu Wnioskodawca przyczynia się do wzbogacenia
    dotychczasowego stanu rzeczy o nowe treści. W związku z powyższym, zdaniem
    Wnioskodawcy, tworzone oraz rozwijane przez niego oprogramowanie jest programem
    komputerowym w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. Reasumując, zdaniem
    Wnioskodawcy, oprogramowanie, będące rezultatem pracy Wnioskodawcy:
    a. jest wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
      sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT - tj. programem komputerowym
      podlegającym ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim oraz
    b. zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    W związku powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania
    wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    W przypadku rozwijania „Oprogramowania”, efekty pracy Wnioskodawcy w postaci
    powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją
    stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Wydatki na usługę księgową nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Pod pojęciem usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca rozumie koszt dostępu do
    Internetu i opłaty związane z telefonią komórkową. Pod pojęciem usług szkoleniowych
    Wnioskodawca rozumie odpłatne kursy, które umożliwiają rozwój i podnoszenie
    kompetencji. Są to kursy związane z programowaniem. W obu przypadkach są to wydatki,
    które Wnioskodawca może ponieść w przyszłości. Wydatki te będą związane wyłącznie z
    działalnością noszącą znamiona działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez
    Wnioskodawcę. Wszystkie wymienione koszty zostaną poniesione dla potrzeb
    konkretnych prac rozwojowych w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), tzn. działalności
    obejmującej nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Sposób przenoszenia praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje
    to z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy. Faktury, które Wnioskodawca wystawia
    na rzecz Kontrahenta nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy na
    Kontrahenta, ze względu na to, że całość stanowi wynagrodzenie z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy.
    Pytania

    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
      art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    3. Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na:
        – zakup sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
        – księgowość;
        – składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
        – usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
        – usługi szkoleniowe i literaturę specjalistyczną;
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do
      zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do dochodu ze sprzedaży
      Oprogramowania?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT,
      prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie wytwarzania Oprogramowania,
      spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej określonej w ustawie o PIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż
      Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 5 w zw. z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
      koszty wskazane we wniosku stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem
      Oprogramowania i należy je po odpowiednim alokowaniu uwzględnić we wzorze
      Nexus.
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest
      uprawniony do zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do dochodu ze
      sprzedaży Oprogramowania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad 1
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ustawa prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe

    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył, więc, nacisk na
    wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów
    lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów. Tym samym, w ocenie
    Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową należy uznać działalność spełniającą
    łącznie następujące przesłanki:
    • działalność o charakterze twórczym obejmującą prace rozwojowe,
    • podejmowaną w sposób systematyczny,
    • polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
    • celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji
      oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów,
      procesów lub usług,
    • prace rozwojowe nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.
    W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej
    działalność Podatnika, w zakresie tworzenia Oprogramowania, dostosowana do obecnych
    lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT. Definicja prac rozwojowych
    jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych procesów,
    produktów. Zatem innowacyjna i twórcza działalność Wnioskodawcy w zakresie
    projektowania i tworzenia Oprogramowania z zastosowaniem narzędzi informatycznych i
    specjalistycznego oprogramowania wpisuje się, w definicję prac rozwojowych. Opisywana
    działalność Wnioskodawcy prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań informatycznych,
    odpowiadającej potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również cechującej się
    innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo potwierdza
    okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik. Podatnik
    przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, przygotowaniem oraz wdrożeniem
    stworzonego Oprogramowania, nie ma pewności, czy będzie działało poprawnie oraz
    spełniało wymogi kontrahentów. W konsekwencji, potwierdza to, iż sam proces tworzenia
    Oprogramowania nie jest w żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany ale wymaga
    określonej działalności twórczej oraz szerokiej wiedzy dotyczącej technologii, jej
    ograniczeń i możliwości stosowania. Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny
    - tworzenie Oprogramowania do przeprowadzania automatycznych testów jest u
    Podatnika ciągłym procesem, cechującym się innowacyjnością, oraz wychodzącym
    naprzeciw potrzebom kontrahentów i rynku - jest podstawą działalności Wnioskodawcy.
    Podejmowana przez Podatnika działalność spełnia również przesłankę wykorzystania
    wiedzy i umiejętności do opracowywania nowego lub ulepszonych Oprogramowania. Jak
    bowiem wskazano, stworzenie Oprogramowania wymaga posiadania odpowiedniego
    poziomu wiedzy specjalistycznej z zakresu technologii informatycznych, przeprowadzenia
    szeregu weryfikacji, tak by finalny efekt prac pełniał odpowiednie wymagania. Wykonanie
    opisywanych czynności wymaga konkretnych umiejętności, posiadanych przez Podatnika.
    Wnioskodawca pragnie również wskazać, iż spełniona jest przesłanka celu prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej w postaci wykorzystania wiedzy do planowania
    produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług. Wszystkie opisane czynności o charakterze twórczym,
    prowadzone są w celu stworzenia nowego Oprogramowania, dopasowanego do
    zapotrzebowania kontrahentów oraz rynku. Opisywana działalność w zakresie tworzenia
    Oprogramowania nie ma charakteru prac rutynowych, polegających na wprowadzeniu
    okresowych zmian, a skupiona jest wokół wprowadzania nowych i innowacyjnych
    rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu nowych rozwiązań informatycznych (tj.

    Oprogramowania), odpowiadających na problemy z jakimi spotykają się kontrahenci oraz
    rynek. Wnioskodawca w swoich projektach rozwija fachową i specjalistyczną wiedzę oraz
    umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów
    dotyczących oprogramowania. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nie świadczy
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy
    spełnienie ww. przesłanek, w świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie
    stanu faktycznego oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że działalność w
    zakresie tworzenia Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której
    mowa w art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT.
    Ad 2
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że „Kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej są: (...) 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.”
    Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    (dalej również: „IP”) jest:
    • autorskie prawo do programu komputerowego,
    • które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np.
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst
      jednolity - Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. - dalej: „uPAiP”),
    • wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
    • w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).”
    Artykuł 1 ust. 2 uPAiP wskazuje, że: „W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są
    utwory: 1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi
    (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); (...)”
    Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 3 uPAiP: „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od
    chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.”
    Przedmiotowe regulacje wskazują, że autorskie prawo jest prawem przysługującym
    twórcom do utworów, tj. zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek
    postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny
    sposób, w tym słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym. W
    szczególności, art. 1 ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawa autorskiego są takie
    utworzy jak stworzone przez autora programy komputerowe.
    Regulacje ustawy o PIT oraz uPAiP nie definiują pojęcia programu komputerowego.
    Zasadnym wydaje się sięgnięcie do regulacji unijnych w tym kontekście. Zgodnie z
    postanowieniami Dyrektywy Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej
    programów komputerowych (91/250/EWG)1, która wskazuje iż do celów niniejszej
    dyrektywy pojęcie „program komputerowy” obejmuje programy w jakiejkolwiek formie,
    włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje
    również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu

    komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że
    program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie. Powyższe wskazuje,
    że programem komputerowym jest każdy kod źródłowy, wytworzony przez autora. Tym
    samym, pojęcie programu komputerowego, na potrzeby uPAiP jest szerokie. Stanowisko
    to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 2 maja 2012 r.
    w sprawie SAS Institute Inc. przeciwko World Programming Ltd, (sygn. C-406/10), gdzie
    Trybunał wskazał, że „Zatem przedmiot ochrony dyrektywy 91/250 obejmuje formy
    wyrażenia programu komputerowego, jak również przygotowawcze prace projektowe
    pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub późniejsze stworzenie takiego programu
    (ww. wyrok w sprawie Bezpecnostni softwarova asociace, pkt 37). Trybunał wniósł z tego,
    że kod źródłowy i kod obiektowy programu komputerowego stanowią formy jego
    wyrażenia, które w związku z tym zasługują na objęcie ich ochroną przyznawaną
    programom komputerowym przez prawo autorskie na podstawie art. 1 ust. 2 dyrektywy
    91/250.” Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu
    przepisów dotyczących praw autorskich. W konsekwencji, Oprogramowanie (tj. kod
    źródłowy) wytwarzane przez Podatnika podlega ochronie prawnej określonej przez
    przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst
    jednolity - Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. Mając na względzie powyższe, w
    przedmiotowym przypadku, sprzedaż wytwarzanego przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, tj.:
    • stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące Wnioskodawcy,
    • podlega ochronie prawnej z mocy prawa,
    • jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności
      gospodarczej,
    • wytwarzanie Oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika
      działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn: (i) dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i (ii)
    wskaźnika tzw. nexus, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT „Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza
    się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami.” W konsekwencji, dla określenia wysokości dochodu z kwalifikowanych
    prawa własności intelektualnej konieczne jest określenie wysokości:
    1) przychodów uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym z tytułu sprzedaży
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz

    2) kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX
    dalej: „Objaśnienia IP Box”, „(...) do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, czyli do
    kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we
    wskaźniku nexus będą na przykład koszty utrzymania nieruchomości, w której
    prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa zmierzająca do wytworzenia
    kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości.
    Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5
    istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia
    bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia,
    utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem
    pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP
    i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus. 119. Należy zauważyć, że zgodnie z
    akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być
    uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach
    podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów
    kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu
    OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie
    pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.”
    Powyższe regulacje oraz objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez
    koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowalnego prawa własności
    intelektualnej, które uwzględnia się przy kalkulacji:
    1. wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,
    2. wartości wskaźnika nexus, należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z
      wytwarzaniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej.
    Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z wytworzeniem IP konieczne jest
    wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem tworzenia IP, tj. czy dany wydatek
    jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez podatnika. W związku z powyższym, w
    celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty bezpośrednio
    związane z IP konieczne jest ustalenie ich związku z wytworzeniem IP.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Podatnik ponosi szereg kosztów bezpośrednio
    związanych z wytwarzaniem Oprogramowania, tj. wydatki na.:
    1) zakup sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
    2) księgowość;
    3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
    4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
    5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna.
    Powyższe wydatki funkcjonalnie bezpośrednio powiązane są z wytwarzaniem przez
    Podatnika Oprogramowania. Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są
    również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu
    osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj.
    prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie, w
    zakresie wydatków związanych z wytwarzaniem Oprogramowania oraz w zakresie
    pozostałych obszarów działalności gospodarczej, Wnioskodawca dokonuje podziału tych

    kosztów i przypisania ich wg klucza przychodowego, tj. wg proporcji przychodów ze
    sprzedaży Oprogramowania do pozostałych przychodów związanych z działalnością
    gospodarczą.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku,
    należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Powyższe rozumienie znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych.
    Przykładowo:
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 24 grudnia 2019 r. (nr
      0113-KDIPT2-3.4011.586.2019.2.SJ) wskazał, że: „Jak wskazuje Wnioskodawca we
      wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej musi ponosić
      wydatki na zakup sprzętu komputerowego i akcesoriów, które są Mu niezbędne do
      wykonania Oprogramowania - wytwarzania przedmiotów kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej. Bezpośredni związek z działalnością badawczo-rozwojową
      ma również używanie samochodu osobowego. Wobec powyższego, za prawidłowe
      należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, ponoszone wydatki w
      zakresie w jakim przeznaczane na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone
      według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów
      ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę
      działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 29 listopada 2019 r. (nr
      0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał, że: „Zatem przyjąć należy, że jeżeli
      podatnik poniósł rzeczywiście wydatki w postaci dostępu do Internetu, usług
      telekomunikacyjnych, oprogramowania dodatkowego np. antywirusowego, koszty
      związane z samochodem osobowym, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej to wydatki związane z wytworzeniem w
      ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne
      poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność
      badawczo- rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
      zastrzeżeniem ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2020 r. (nr
      0112-KDIL2-1.4011.79.2020.2.KF) wskazał, że: „Reasumując, wydatki ponoszone przez
      Wnioskodawcę na dzierżawę komputera osobistego wraz z oprogramowaniem od
      Spółki, zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem oraz dostęp do
      Internetu, a także - przy zachowaniu wskazanej przez Wnioskodawcę proporcji - koszty
      związane z leasingiem operacyjnym i eksploatacją samochodu osobowego, usługami
      księgowymi, usługami telekomunikacyjnymi, zakupem artykułów biurowych oraz
      wydatki na tzw. zaplecze techniczne (obejmujące opłaty za możliwość korzystania z
      infrastruktury technicznej Spółki oraz obsługę sekretarską) - mogą stanowić koszty, o
      których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      jako koszty związane z bezpośrednio przez Niego prowadzoną działalnością badawczo-
      rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 27 października 2020 r.
      (nr 0115-KDWT.4011.69.2020.2.MK) wskazał, że: „W odniesieniu do składek na
      ubezpieczenie społeczne należy wskazać, że mogą one stanowić koszty uzyskania
      przychodów, pod warunkiem, że nie zostaną odliczone przez Wnioskodawcę od
      dochodu po zakończeniu roku podatkowego (art. 26 ust. 13a ustawy o podatku

      dochodowym od osób prawnych).” „Wobec powyższego, poniesione w związku z
      prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, koszty składek
      na ubezpieczenia społeczne, usług księgowych, amortyzacji i użytkowania samochodu
      oraz zakupu komputera mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność
      badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej dla
      potrzeb wyliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i
      mogą zostać ujęte pod literą „a” tego wskaźnika.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 27 lutego 2020 r. (nr
      0114-KDIP3-1.4011.570.2019.3.MG) wskazał, że: „(...) należy zgodzić się także ze
      stanowiskiem Wnioskodawcy odnośnie pytania Nr 5, dotyczącego uznania, że składkę
      na fundusz pracy, którą Wnioskodawca opłaca, można uznać za związaną
      bezpośrednio z wytworzeniem kwalifikowanego IP. (....). W związku z powyższym
      Wnioskodawca będzie mógł obowiązkową składkę ma Fundusz Pracy ująć w
      dodatkowej ewidencji, którą Wnioskodawca zaprowadzi na potrzeby IP Box.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 5 maja 2020 r. (nr 0114-
      KDIP2-1.4011.11.2020.2.MR) wskazał, że: „Wobec powyższego, koszty poniesione
      /ponoszone przez Wnioskodawcę, które związane są z zakupem sprzętu, licencje na
      oprogramowanie mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność
      badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      czyli koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 8 czerwca 2020 r. (nr
      0112-KDIL2-2.4011.229.2020.2.IM) wskazał, że: „Zatem wydatki ponoszone przez
      Wnioskodawcę na licencje na oprogramowanie, sprzęt komputerowy, szkolenia i
      kursy, książki, koszty związane z eksploatacją samochodu (wymiana opon,
      serwisowanie i naprawy, polisa), koszty związane z telefonem, koszty związane z
      prowadzeniem biura (z wyjątkiem wynajmu biura, remontem i polisą), koszty
      księgowości i usług prawnych, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić
      koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę
      działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej.”
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastawania 5% stawki podatku
    dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj.:
    1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo rozwojowej w rozumieniu ustawy
      o PIT,
    2) wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowalnych praw własności intelektualnej,
    3) uzyskiwane dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej,
    4) określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika nexus, dla każdego IP odrębnie,
    5) prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą IP. W przedmiotowym przypadku Podatnik:

    1) prowadzi działalność gospodarczą w ramach której prowadzi działalność badawczo-
      rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT,
    2) w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowalne
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie,
    3) Oprogramowanie sprzedaje na rzecz kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje przychody,
    4) dokonuje alokacji kosztów IP (tj. bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP) do
      przychodów ze sprzedaży Oprogramowania, przez co określa dochód ze sprzedaży
      Oprogramowania oraz jest w stanie obliczyć wartość nexus dla każdego
      Oprogramowania,
    5) wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5% wynika z odrębnie
      prowadzonej ewidencji.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5%
    stawki podatku dochodowego.
    Stanowisko Podatnika znajduje potwierdzanie w licznych interpretacjach organów
    podatkowych. Przykładowo:
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 listopada 2019 r., nr
      0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, wskazał: „Przenosząc powyższe na grunt
      rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę
      dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę całości praw autorskich
      do programu komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został
      wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się
      do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
      preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 25 października 2019 r. nr
      0114- KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG, wskazał: „Mając powyższe na uwadze, dochód z
      odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego
      prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i
      zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca
      może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki
      5%.”
    • Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 października 2019 r. nr
      0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA, wskazał: „Odnosząc przepisy podatkowe do
      przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:
        1. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe w
        ramach indywidualnej działalności gospodarczej,
        2. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w bezpośrednio
        prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane
        w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
        3. rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania stworzonego przez inne osoby przez
        Wnioskodawcę następuje w oparciu o udzieloną mu w tym celu niewyłączną
        licencję, zgodnie z umową zawartą ze Spółką,
        4. wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma
        charakter twórczy,
        5. wytwarzane, rozwijane i ulepszane oprogramowanie podlega ochronie na
        podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

        6. Wnioskodawca będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie
        podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą na
        monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych,
        7. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
        oprogramowania za co otrzymuje wynagrodzenie.
      Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
      postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
      przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie
      jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być
      uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub
      ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Mając powyższe na uwadze,
      dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę
      oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w
      ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów
      z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
      preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w
    sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotem Pana działalności
    jest - Pozostała działalność w zakresie programowania PKD to 62.10.B. Zajmuje się Pan
    wytwarzaniem oprogramowania webowego. Za przykład tworzonego oprogramowania
    wskazał Pan oprogramowanie (...). Program ten używany jest poprzez interfejsy (...), aby
    umożliwić:
    (...)
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W sprawie wskazał Pan, że wytwarzane oprogramowanie oparte jest na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmujące m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Realizowane przez Pana prace
    w zakresie rozwoju oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez
    łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych, tworzone są zupełnie nowe elementy oprogramowania, które mają
    sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi technologicznemu
    Zaznaczył Pan, że zaprojektował i stworzył nowe oprogramowanie, niewystępujące
    dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżnia się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie projektowane jest
    stosownie do indywidualnych i specyficznych potrzeb użytkowników końcowych. Nowy,
    ulepszony charakter produktu, procesów lub usług nie jest i nie będzie wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do produktu,
    procesów lub usług.
    Twórczy charakter Pana działalności przejawia się wytworzeniem programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Podkreślił Pan, że każde zadanie lub problem w zakresie
    tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni.
    Wybiera Pan rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do
    nowych lub ulepszonych programów i przygotowuje do nich analizę. Wykonywane
    czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w swojej działalności.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,

    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Z opisu sprawy wynika, że działalność, w ramach której tworzy Pan oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób systematyczny, zaplanowany, uporządkowany i metodyczny.
    Początkowo określa, a w następnej kolejności bazuje Pan na przyjętym przez siebie,
    sprawdzonym systemie pracy. Systematyczność ta polega na używaniu specjalistycznych
    metodologii do wyznaczania zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji zasobów oraz
    czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, a na podstawie tego planowania, w którym
    momencie powinny zostać zrealizowane.
    Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wskazał Pan, że bez wątpienia
    w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Dla każdego projektu przyjmuje Pan harmonogram, według którego realizowane są
    poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne (np. w postaci
    sprzętu komputerowego).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że ze względu na charakter branży, nieustannie poszerza Pan
    swoją wiedzę na temat algorytmów, bezpieczeństwa, czy języków programowania, aby
    móc wykorzystać ją w prowadzonej działalności. Każdy realizowany projekt ma za zadanie
    wykorzystać istniejącą lub nabywaną wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań w postaci
    innowacyjnych, szytych na miarę programów komputerowych. Działalność ma w tym

    zakresie swoje oparcie metodyczne. Uzyskana w ten sposób nowa wiedza służy do
    tworzenia nowych zastosowań (funkcjonalności). Tworzone oprogramowanie ma
    charakter indywidualny, innowacyjny oryginalny oraz rezultat działalności jest
    odpowiednio utrwalony. W ramach działalności prowadzi Pan w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Wskazał Pan również, że przed rozpoczęciem działalności posiadał doświadczenie i wiedzę
    zdobytą z kursów i szkoleń, a także studiów wyższych. Za pomocą technologii, jakich
    używa (...) o nieustannie rozwija swoje umiejętności oraz poszerza wiedzę zdobytą. Do
    tworzenia oprogramowania wykorzystuje niemal całą wiedzę zdobytą podczas kursów i
    przeczytanych książek dotyczących programowania oraz doświadczenia. Wykorzystuje
    wszystkie technologie, w jakich się kształcił oraz wcześniej pracował. Łączy wiedzę
    teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania skryptów w językach
    programowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.

    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych,
    ulepszonych zastosowań. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonego przez siebie oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    działalności prowadzonej w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,

        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie

    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, w każdym przypadku tworzenia, ulepszenia utworów, efekty Pana
    pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Prowadzona ewidencja
    pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja
    taka prowadzona jest od 2025 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w 2025 roku oraz w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy

    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    – wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    – kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    – dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana, poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22
    ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
    zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, można uznać za koszty do obliczenia
    wskaźnika Nexus , o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznym, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    – zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że wydane zostały w
    indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.