Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.471.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Opodatkowanie sprzedaży lokali wyodrębnionych z budynku
jako towar handlowy.
Słowa kluczowe: lokal
nakłady
podatnik-podatnik czynny
towar-towar handlowy
zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący zwolnienia od podatku

    VAT sprzedaży wyremontowanych i wyodrębnionych lokali mieszkalnych stanowiących
    towar handlowy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będąca – zgodnie z art. 3
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – polskim rezydentem
    podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w
    Polsce bez względu na miejsce ich osiągania. Jednocześnie Wnioskodawca jest
    zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w rozumieniu art. 96 ust. 4 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Wnioskodawca specjalizuje się w prowadzeniu działalności gospodarczej na rynku
    nieruchomości, w tym wyszukiwaniu nieruchomości z potencjałem gospodarczym lub
    inwestycyjnym.
    Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na dokonywaniu inwestycji bezpośredniej
    lub pośredniej w nieruchomości. Wobec przedmiotowych nieruchomości mogą zostać,
    między innymi, przeprowadzone czynności polegające na modernizacji, przeprowadzaniu
    prac budowlanych, promocji oraz efektywnym zarządzaniu i sprzedażą oraz świadczeniu
    usług związanych z inwestycją, w ramach organizacji Spółki lub korzystając z
    wyspecjalizowanych podmiotów zewnętrznych.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest, zgodnie z klasyfikacją Polskiej Klasyfikacji
    Działalności, między innymi: kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD:
    68.10.Z).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nabył w maju 2024 r., w
    celu odsprzedaży budynek mieszkalny wybudowany, oddany do użytku i w całości
    zasiedlony po raz pierwszy w latach 70-tych XX wieku. Budynek przed nabyciem był
    użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, tj. użytkowany był w charakterze
    mieszkalnym. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą dokonaną przez
    Wnioskodawcę upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
    Transakcja nabycia przedmiotowej nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT
    ze względu na fakt, że sprzedawca nie występował w tej transakcji w charakterze
    podatnika, a transakcja została udokumentowana aktem notarialnym. Dostawa budynku
    nie podlegała opodatkowaniu VAT (podlegała opodatkowaniu p.c.c.), w związku z czym
    Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Budynek został nabyty z zamiarem jego późniejszej odsprzedaży i z tego względu
    zakwalifikowany jako towar handlowy, co oznacza, że nie jest on traktowany jako środek
    trwały w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    W okresie pomiędzy chwilą zakupu przez Wnioskodawcę, a chwilą obecną, został
    przeprowadzony remont całego budynku m.in. remont klatki schodowej,
    odremontowanie elewacji, naprawa i przywrócenie tynków ścian i sufitów, naprawa
    podłóg, wymiana instalacji wodno-kanalizacyjnej i elektrycznej, wymiana stolarki
    drzwiowej i okiennej, naprawa dachu i orynnowania itp.
    W chwili obecnej istnieje jedna księga wieczysta obejmująca całą nieruchomość, natomiast
    Wnioskodawca w ramach przeprowadzonego remontu dokonał inwentaryzacji stanu
    obecnego, wystąpił do Starostwa o wyodrębnienie i uzyskał stosowne zaświadczenia o
    samodzielności dwóch lokali mieszkalnych (zgodnie z obowiązującymi odrębnymi
    przepisami), aby w kolejnym kroku założyć osobne księgi wieczyste dla wyodrębnionych
    mieszkań w ramach zakupionego budynku mieszkalnego.

    Tak jak i cały budynek, wyodrębnione mieszkania są traktowane przez Wnioskodawcę jako
    towar przeznaczony do jak najszybszej odsprzedaży i nie zostały wciągnięte do ewidencji
    środków trwałych.
    Całkowity koszt przeprowadzonego remontu w budynku przekracza wartość 30% ceny
    jego nabycia.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać wyremontowane lokale mieszkalne w ramach
    zdarzenia przyszłego.

## Pytanie

Czy sprzedaż wyremontowanych i wyodrębnionych lokali mieszkalnych (nie będących
    środkiem trwałym) znajdujących się w budynku opisanym w przedmiotowym wniosku
    będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT, gdy poniesione wydatki dotyczące materiałów i usług przekroczą 30%
    wartości początkowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, sprzedaż lokali mieszkalnych opisana w zdarzeniu przyszłym i nabytych
    z rynku wtórnego zasiedlonych dłużej niż 2 lata oraz nie będących środkiem trwałym
    Wnioskodawcy może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, również w przypadku gdy poniesione wydatki dotyczące materiałów i
    usług dokonanych w lokalach przekroczą 30% wartości początkowej danego lokalu.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, od podatku VAT zwalnia się dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Próbując ustalić zasady opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowe jest ustalenie daty pierwszego zasiedlenia oraz okresu, jaki upłynął od tego
    momentu.
    Przez pierwsze zasiedlenie ustawa o VAT (art. 2 pkt 14 ustawy o VAT) nakazuje rozumieć,
    jako oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zgodnie z powyższym, opodatkowana VAT jest wyłącznie dostawa budynku, budowli lub
    ich części, jeżeli jest dokonywana przed lub w okresie do 2 lat od pierwszego zasiedlenia –
    rozumianego jako rozpoczęcie użytkowania budynku po jego wybudowaniu lub znacznym
    ulepszeniu (ponad 30%).
    Dodać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków,
    budowli i ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Powyższe oznacza, że grunt jest opodatkowany stawką jak zbywany budynek, budowla lub
    ich części, które są na nim posadowione.
    Mając na uwadze powyższe, istotne jest, z punktu widzenia zastosowania zwolnienia, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, czy w odniesieniu do nieruchomości
    oraz wyodrębnianych w jej ramach lokali mieszkalnych doszło do pierwszego zasiedlenia i
    minęły od tego czasu dwa lata.

    Jak wynika ze przedstawionego stanu faktycznego i wiedzy Wnioskodawcy, budynek był
    przez jej poprzednich właścicieli zasiedlony na cele mieszkalne, przynajmniej od lat 70-
    tych XX wieku. Ponadto, z posiadanych przez Spółkę informacji, jak i ze stanu technicznego
    nabytej nieruchomości wynika, że jej uprzedni właściciel nie dokonywał w ciągu co
    najmniej 2 lat przed nabyciem budynku przez Wnioskodawcę ulepszeń przekraczających
    30% jego wartości. Należałoby uznać tym samym, że budynek podlegał już pierwszemu
    zasiedleniu i od tego czasu upłynął termin dwóch lat i tym samym warunek 2-letniego
    okresu pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą jest spełniony.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca wyremontował budynek
    oraz wyodrębnił nowe samodzielne lokale mieszkalne. Wartość prac przekroczyła 30%
    wartości ceny nabycia budynku i wartości przypadającej na poszczególne lokale.
    Konieczne jest zbadanie zatem, czy w wyniku prac planowanych przez Wnioskodawcę
    budynek został ulepszony w sposób kwalifikujący go do ponownego pierwszego
    zasiedlenia, o którym mowa w przepisach ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ulepszeniem taki jest „ulepszenie, w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej”.
    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „Ustawa i CIT”), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku
    przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową
    tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich
    ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
    których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł.
    Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
    przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
    podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w
    stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w
    szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Jak zostało to wskazane w interpretacji indywidualnej z 29 lipca 2020 r., wydanej przez
    Dyrektora KIS, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.286.2020.2.MSO: „ulepszeniem, o którym mowa w
    przepisach o podatku dochodowym jest ulepszenie środka trwałego takie jak:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,
    - rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały,
    - rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany,
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Tym samym, nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź
    rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub
    modernizacji, powodującą istotną zmianę cech użytkowych. Zatem nieruchomości (np.
    lokale mieszkalne), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec
    ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczyć ulepszenia środków trwałych”.
    Mając na uwadze powyższe, w związku z tym, że Wnioskodawca będzie traktował budynek
    (a także wyodrębniane w jego ramach lokale mieszkalne) jak towar (w związku z ich

    przeznaczaniem do dalszej odsprzedaży), a nie jak środki trwałe – planowane przez
    Wnioskodawcę prace nie będą stanowiły ulepszenia budynku, nawet jeżeli ich wartość
    przekroczy 30% ceny nabycia budynku, tym samym budynek (ani poszczególne lokale
    mieszkalne) nie będą kwalifikowały się do ponownego pierwszego zasiedlenia.
    Dodatkowo należy podkreślić, że na powyższe nie wpłynie fakt prawnego wyodrębnienia
    w ramach budynku nowych lokali mieszkalnych – powstanie odrębnych własności lokali
    „nie konsumuje” pierwszego zasiedlenia, które nastąpiło już w stosunku do całego
    budynku. Zostało to potwierdzone m.in. w interpretacji wydanej przez Dyrektora KIS z 14
    marca 2018 r. sygn. 0115-KDIT1-3.4012.26.2018.1.MD, w której potwierdził, że: „(...) pojęcie
    pierwszego zasiedlenia odnosi się do budynku, budowli lub ich części. Przy czym, wobec
    braku odmiennego unormowania, częścią budynku jest pewien fizycznie określony
    fragment jego struktury, bez względu na to, czy stanowi osobną nieruchomość lokalową,
    czy część składową nieruchomości budynkowej. Ustanowienie odrębnej własności lokali
    będzie dotyczyło tych samych części budynku (istniejącej powierzchni budynku), w
    stosunku do których miało miejsce pierwsze zasiedlenie. Skoro zatem określone części
    budynku (i w efekcie cały budynek łącznie) były przedmiotem pierwszego zasiedlenia, to
    żadna okoliczność (z wyjątkiem ulepszenia budynku) nie może powodować, że do ich
    pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, dojdzie po raz kolejny”.
    Na powyższe nie będzie miało wpływu również to, czy remont zostanie wykonany przed
    wyodrębnieniem lokali czy po ich wyodrębnieniu (o ile lokale także będą ujmowane jako
    towary), ponieważ, zgodnie z przedstawionymi powyżej argumentami, wydatki na remont
    nie będą stanowiły w tym przypadku ulepszenia ani budynku ani ulepszenia
    wyodrębnionych lokali mieszkalnych, jako że ulepszeniu, w rozumieniu omawianych
    przepisów może podlegać wyłącznie środek trwały.
    Zostało to również potwierdzone w powyżej przytoczonej interpretacji indywidualnej z 29
    lipca 2020 r., wydanej przez Dyrektora KIS, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.286.2020.2.MSO, w
    której organ wskazał: „W obrębie nieruchomości, na parterze oraz piętrach istniały lokale,
    które w przeszłości były zasiedlone. Poddasze również było wykorzystywane przez
    mieszkańców (jako części wspólne). W ramach prowadzonych prac budowlanych
    wydzielono z istniejących lokali nowe lokale mieszkalne, znajdujące się na parterze i
    piętrach budynków. Obecnie są to samodzielne lokale mieszkalne. W budynkach znajduje
    się również poddasze. Dotychczas stanowiło ono część wspólną nieruchomości. Aktualnie
    spółka prowadzi prace budowlane, które mają doprowadzić w każdym z budynków do
    zmiany sposobu wykorzystania poddasza, poprzez wydzielenie lokali mieszkalnych. Spółka
    ma zamiar wydzielić fizycznie lokale mieszkalne na poddaszu, uzyskać samodzielność
    lokali i ustanowić ich odrębną własność, sprzedawać lokale osobom trzecim. Wydatki
    przekroczą 30% wartości początkowej. Kamienice będące przedmiotem wniosku stanowią
    towar handlowy. Zostały wprowadzone do ksiąg rachunkowych jako towar handlowy
    przeznaczony do odsprzedaży. (...) Co do zasady stwierdzić należy, że w przypadku
    wydzielenia nowych lokali w istniejącym budynku (traktowanych jako towar handlowy) nie
    mamy do czynienia z czynnością zdefiniowaną w art. 2 pkt 14 ustawy jako pierwsze
    zasiedlenie. Czynność wydzielenia lokalu w istniejącym budynku, stanowiącym towar
    handlowy nie spełnia bowiem definicji wybudowania ani ulepszenia, o których mowa w
    art. 2 pkt 14 ustawy. (...) Część kamienicy – poddasze, w której zostaną wydzielone lokale
    mieszkalne była wykorzystywana w celach gospodarczych przez poprzedniego właściciela
    od 2011 r. Zatem należy przyjąć, że doszło już do pierwszego zasiedlenia części budynków
    (kamienic), z których lokale mieszkalne zostaną wydzielone. (...) W związku z powyższym
    należy stwierdzić, że wydzielone na poddaszu lokale mieszkalne powinny zostać
    sprzedane z zastosowaniem zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy”.
    Podsumowując, zarówno zbycie budynku jak i wyodrębnionych w jej ramach lokali
    mieszkalnych przez Wnioskodawcę będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przy czym, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub zwolnienie od podatku
    (podmiotowe lub przedmiotowe).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje – po spełnieniu określonych warunków – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    pkt 10a ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc

    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od
    towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Na podstawie art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w
      tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
    · przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;
    · rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały;
    · rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;
    · adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany;
    · modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem
    nieruchomość (np. lokal), który nie będzie stanowić u podatnika środka trwałego, nie
    może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego
    zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do
    chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do
    zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich
    części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą
    być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy, regulujących prawo do zwolnienia od podatku dostaw
    budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych
    towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego
    podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności
    towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter
    wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość
    wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik
    uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez
    niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona
    ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku
    od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Zatem, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą
    gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy stanie się bezzasadne.

    Z opisu sprawy wynika, że:
    - są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny,
    - prowadzą Państwo działalność polegającą na dokonywaniu inwestycji bezpośredniej lub
      pośredniej w nieruchomości,
    - nabyli Państwo w maju 2024 r., w celu odsprzedaży, budynek mieszkalny wybudowany,
      oddany do użytku i w całości zasiedlony po raz pierwszy w latach 70-tych XX wieku,
    - pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą dokonaną przez Państwa upłynie okres
      dłuższy niż dwa lata,
    - transakcja nabycia przedmiotowej nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem
      VAT ze względu na fakt, że sprzedawca nie występował w tej transakcji w charakterze
      podatnika,
    - dostawa budynku nie podlegała opodatkowaniu VAT, w związku z czym nie
      przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego,
    - budynek został nabyty z zamiarem jego późniejszej odsprzedaży i z tego względu
      zakwalifikowany jako towar handlowy, co oznacza, że nie jest on traktowany jako
      środek trwały w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
    - w okresie pomiędzy chwilą zakupu nieruchomości przez Państwa, a chwilą obecną,
      został przeprowadzony remont całego budynku,
    - w ramach przeprowadzonego remontu dokonali Państwo inwentaryzacji stanu
      obecnego i wystąpili Państwo do Starostwa o wyodrębnienie oraz uzyskanie
      stosownego zaświadczenia o samodzielności dwóch lokali mieszkalnych,
    - cały budynek, jak i wyodrębnione mieszkania są traktowane przez Państwa jako towar
      przeznaczony do jak najszybszej odsprzedaży i nie zostały wciągnięte do ewidencji
      środków trwałych,
    - całkowity koszt przeprowadzonego remontu w budynku przekracza wartość 30% ceny
      jego nabycia.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż wyremontowanych i
    wyodrębnionych lokali mieszkalnych (nie będących środkiem trwałym) będzie zwolniona
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdy poniesione
    wydatki dotyczące materiałów i usług przekroczą 30% wartości początkowej.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla ww. lokali mieszkalnych zastosowanie
    znajdzie zwolnienie od podatku należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy w
    odniesieniu do tych lokali miało miejsce pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 2 pkt
    14 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, pierwsze zasiedlenie to zajęcie nieruchomości do używania po jej
    wybudowaniu lub ulepszeniu, jakie nastąpi w wyniku sprzedaży lub przekazania
    nieruchomości do prowadzenia własnej działalności. Natomiast ulepszenie – zgodnie z art.
    16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest pojęciem, które
    dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    Co do zasady stwierdzić należy, że w przypadku wydzielenia nowych lokali w istniejącym
    budynku (traktowanych jako towar handlowy) nie mamy do czynienia z czynnością
    zdefiniowaną w art. 2 pkt 14 ustawy jako pierwsze zasiedlenie. Czynność wydzielenia lokali
    w istniejącym budynku, stanowiącym towar handlowy nie spełnia bowiem definicji
    wybudowania, ani ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Ponadto, należy wskazać, że o wydatkach poniesionych przez Państwa Spółkę na remont
    budynku nie można mówić jak o wydatkach na ulepszenie wskazanych w art. 2 pkt 14
    ustawy, gdyż – jak Państwo wskazali – cały budynek, jak i wyodrębnione mieszkania są

    traktowane przez Państwa jako towar przeznaczony do jak najszybszej odsprzedaży i nie
    zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Tym samym, skoro w rozpatrywanej
    sprawie wyodrębnione z budynku lokale nie są środkiem trwałym Państwa Spółki, to
    nakłady ponoszone przez Państwa Spółkę zarówno na cały budynek jak i na te lokale nie
    będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu cyt. wyżej przepisu ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie podatku
    dochodowego od osób prawnych „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie
    składników majątku będących środkiem trwałym.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie
    pierwsze zasiedlenie – jak wynika z treści wniosku – budynku mieszkalnego
    wybudowanego, oddanego do użytku i w całości zasiedlonego po raz pierwszy miało
    miejsce w latach 70-tych XX wieku.
    Zatem, sprzedaż wyremontowanych i wyodrębnionych lokali mieszkalnych z budynku już
    zasiedlonego nie będzie wobec tego dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Do
    sprzedaży przedmiotowych lokali dojdzie bowiem po upływie 2 lat licząc od daty
    pierwszego zasiedlenia przedmiotowego budynku. W konsekwencji, w odniesieniu do
    przedmiotowych lokali mieszkalnych, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z tym, że dostawa lokali mieszkalnych będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww.
    czynności – wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Podsumowanie
    Sprzedaż wyremontowanych i wyodrębnionych lokali mieszkalnych (nie będących
    środkiem trwałym) będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, nawet gdy poniesione wydatki dotyczące materiałów i usług
    przekroczą 30% wartości początkowej.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.