Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-357/15-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-02
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na nabycie nowej technologii, o której mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: licencja; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; technologia-nowe technologie; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2015 r. (data wpływu 20 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na nabycie nowej technologii, o której mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na nabycie nowej technologii, o której mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2012 r. Bank (dalej „Wnioskodawca” lub „Bank”) wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związany z działalnością Banku system informatyczny (dalej: „System”), w związku z którym ponosił wydatki w latach 2010-2012. System związany jest m.in. z zawieranymi przez Bank z A. i umowami dyskonta wierzytelności handlowych (dalej: „Umowy dyskonta”). W ramach Umów dyskonta cedenci są uprawnieni do korzystania z Systemu na czas obowiązywania Umowy i jedynie dla celów jej wykonywania na podstawie przyznanego im niepodlegającego przeniesieniu prawa do korzystania z Systemu w celu obsługi systemu elektronicznego przetwarzania i transmisji danych. System podlega zwrotowi do Banku z chwilą wygaśnięcia lub rozwiązania Umowy dyskonta. Za pośrednictwem Systemu A. może m.in. złożyć wiążące wobec Banku oświadczenia potwierdzenia odbioru towarów i usług oraz potwierdzenia istnienia wierzytelności, zrzeczenia się zarzutów przysługujących kupującemu oraz potwierdzenia wyrażenia zgody na przelew wierzytelności przez A. na Bank.

System współpracuje z dotychczasowymi systemami wdrożonymi przez Bank, zapewniając pełną implementację oferty Banku, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności usprawnień.

Wdrożenie Systemu pozwoliło Bankowi na poprawę czasu obsługi klientów poprzez zmniejszenie czasu poświęcanego przez Bank w związku z efektywniejszym wykorzystaniem czasu pracowników, a także na wzrost satysfakcji klientów (m.in. poprzez usprawnienie procesu wprowadzania faktur oraz generowania raportów).

Zastosowanie w Banku Systemu usprawniło obsługę realizowanych wewnętrznych i zewnętrznych procesów gospodarczych. W szczególności, wdrożenie Systemu pozwoliło na: - umożliwienie klientom usług faktoringowych wysyłania do Banku wniosków online oraz otrzymywania raportów online,

*   uniknięcie potrzeby posiadania przez klientów dodatkowego oprogramowania,
*   uproszczenie architektury systemowej,
*   wzmocnienie kanału internetowego jako kanału komunikacji z Bankiem.

System umożliwił ponadto adaptację funkcjonalności webowych do potrzeb klientów, co poprawiło pozycję konkurencyjną Banku na rynku.

System stanowi licencję będącą wartością niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o PDOP”) i spełnia warunki określone w art. 16b ust. 1 ustawy o PDOP, tj.:

*   został nabyty przez Bank,
*   nadawał się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres jego używania był dłuższy niż rok,
*   jest wykorzystywany przez Bank na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Wartość początkową Systemu Bank ustalił zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy o PDOP. Na wartość początkową składały się:

1.  Wydatki na nabycie licencji na korzystanie z Systemu

Bank nabył odpłatną, niewyłączną i niezbywalną licencję na korzystanie z Systemu. Ustalona w umowie cena nabycia licencji, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy o PDOP, stanowiła element wartości początkowej przyjętego do używania Systemu.

1.  Wydatki związane z wdrożeniem nabytych licencji na System

Do wartości początkowej nabytych licencji na korzystanie z Systemu, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o PDOP, Bank zaliczał również koszty związane z wdrożeniem nowego oprogramowania do środowiska informatycznego Banku (dalej: „Prace wdrożeniowe”). Ponoszone koszty związane były z pracami wdrożeniowymi przeprowadzanymi przez podmioty zewnętrzne, a kwotą wliczaną do wartości początkowej nabytych licencji na korzystanie z Systemu była cena zapłacona podmiotowi zewnętrznemu pomniejszona o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.; dalej: „ustawa o VAT”).

1.  Podatek naliczony VAT

Do wartości początkowej Systemu ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o PDOP Wnioskodawca zaliczał również kwotę podatku VAT wynikającą z faktur dokumentujących nabycie licencji na korzystanie z Systemu oraz Prac wdrożeniowych w tej części, w której Bankowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty należnego podatku VAT o podatek naliczony, ani prawo zwrotu różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT.

Do ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych Bank przyjął wszystkie powyższe wydatki, natomiast na potrzeby określenia podstawy ustalania wielkości odliczenia wydatków poniesionych na nowe technologie (art. 18b ust. 4 ustawy o PDOP), Wnioskodawca zamierza przyjąć wyłącznie:

*   kwotę wydatków poniesionych przez Bank na nabycie technologii uwzględnionych w wartości początkowej Systemu, w części, w jakiej została ona zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym System wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku;
*   kwotę przedpłat (zadatków) na poczet wydatków na nabycie Systemu dokonanych przez Bank w roku poprzedzającym rok, w którym System wprowadzony zostały do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wnioskodawca planuje zwrócić się do niezależnej od Banku jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 roku o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1620 ze zm.) o sporządzenie ekspertyzy w odniesieniu do możliwości uznania Systemu za „nową technologię” w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o PDOP, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie dotychczas świadczonych przez Bank usług oraz nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnie 5 lat.

W przypadku, w którym Jednostka naukowa stwierdzi, że System, który został przez Wnioskodawcę wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowi nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o PDOP, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie dotychczas świadczonych przez Bank usług oraz nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnie 5 lat, Bank zamierza skorzystać z tzw. „ulgi na nowe technologie”, która została uregulowana w art. 18b ustawy o PDOP. Podstawę kalkulacji kwoty „ulgi na nowe technologie” stanowić będą wydatki wymienione w punktach od A do C niniejszego stanu faktycznego.

Bank nie prowadził i nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Bank ma prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18b ustawy o PDOP, tj. do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% zdefiniowanych w stanie faktycznym wniosku wydatków na System, na zasadach przewidzianych w art. 18b ustawy o PDOP, zakładając, że niezależna Jednostka naukowa potwierdzi, że System ten stanowi nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o PDOP?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy założeniu, że niezależna Jednostka naukowa potwierdzi, że System opisany w stanie faktycznym stanowi nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o PDOP, Bankowi będzie przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18b ustawy o PDOP, tj. do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% zdefiniowanych w stanie faktycznym wniosku wydatków na System.

Zgodnie z art. 18b ust. 1 ustawy o PDOP, od podstawy opodatkowania odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii, przy czym - stosownie do art. 18b ust 2 tejże ustawy - za nowe technologie uważa się „wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki”.

Zgodnie art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOP, po spełnieniu warunków przewidzianych w art. 16b ust. 1 ustawy o PDOP, nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje stanowią wartości niematerialne i prawne.

Jak stanowi art. 18b ust. 2a ustawy o PDOP „przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw”.

Podstawą ustalenia wielkości odliczenia - co wynika z art. 18b ust. 4 ustawy o PDOP - jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji (art. 18b ust. 5 ustawy o PDOP).

Odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej zgodnie z art. 18b ust. 4 i 5 ustawy o PDOP.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym wydatki na System, mogą stanowić podstawę ustalenia wielkości odliczenia ulgi na nowe technologie u Wnioskodawcy.

W szczególności, należy bowiem zauważyć, że kwota wydatków została prawidłowo uwzględniona w wartości początkowej przyjętego do używania Systemu, jako że zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP, za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Jednocześnie, jak stanowi art. 16g ust. 3 tej samej ustawy, za cenę nabycia uważa się „kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT”.

Wydatki na System zdefiniowane w pkt A.

Należy uznać, że kwota należna zbywcy, czyli podmiotowi udzielającemu licencji na korzystanie z praw do Systemu (wydatki opisane w pkt A stanu faktycznego) powinna - zgodnie z art. 18b ust. 4 ustawy o PDOP - stanowić podstawę ustalenia wielkości odliczenia ulgi na nowe technologie u Wnioskodawcy.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie została potwierdzona w licznych interpretacjach podatkowych - wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo:

*   interpretacja indywidualna z dnia 7 czerwca 2013 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPB4/423-74/13-4/DS),
*   interpretacja indywidualna z dnia 12 czerwca 2012 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPB3/423-100/12-2/KJ).

Wydatki na System zdefiniowane w pkt B

Podobnie - zdaniem Wnioskodawcy - wydatki związane z wdrożeniem nabytych licencji na korzystanie z Systemu (wydatki opisane w pkt B stanu faktycznego), które zostały poniesione na rzecz podmiotów zewnętrznych powinny - w myśl art. 18b ust. 4 ustawy o PDOP - stanowić podstawę ustalenia wielkości odliczenia ulgi na nowe technologie u Wnioskodawcy.

Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że za cenę nabycia, która stanowi wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych - zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o PDOP - uważa się „kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych”.

Należy wskazać, że Bank nie mógłby dokonać prawidłowej implementacji Systemu oraz wykorzystać z jej pełnej funkcjonalności bez przeprowadzenia Prac wdrożeniowych. Wydatki na Prace wdrożeniowe stanowiły nierozłączny koszt związany z wdrożeniem. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że wydatki na Prace wdrożeniowe powinny stanowić element wartości początkowej nabytego przez Bank Systemu i tym samym mogą stanowić podstawę ustalenia wielkości odliczenia ulgi na nowe technologie u Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 18b ust. 4 ustawy o PDOP, podstawą ustalenia wielkości odliczenia w uldze na nowe technologie jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Prawidłowość zaprezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska w tym zakresie została potwierdzona przez organy podatkowe w szeregu wydanych interpretacji podatkowych, przykładowo:

*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 czerwca 2013 r. (sygn. ILPB4/423-74/13-4/DS),
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 kwietnia 2013 r. (sygn. IPTPB3/423-20/13-6/GG),
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 czerwca 2013 r. (sygn. ILPB4/423-72/13-4/ŁM),
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 12 czerwca 2012 r. (sygn. IPTPB3/423-100/12-2/KJ),
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 czerwca 2011 r. (sygn. ITPB3/423-201/11/AW).

Wydatki na System zdefiniowane w pkt C

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę treść art. 16g ust. 3 ustawy o PDOP, również kwota podatku naliczonego VAT wynikająca z faktur dokumentujących nabycie Systemu oraz Prac wdrożeniowych w części, w której Bankowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, ani prawo zwrotu różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT, powinna powiększać wartość początkową Systemu i stanowić podstawę ustalenia wielkości odliczenia ulgi na nowe technologie u Wnioskodawcy.

Podobne stanowisko w tym zakresie zajął:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 12 kwietnia 2013 r. (sygn. IPPB5/423-63/13-4/MW),
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 21 grudnia 2012 r. (sygn. ILPB4/423-315/12-6/ŁM).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy - przy założeniu, że niezależna Jednostka naukowa potwierdzi, że System opisany w stanie faktycznym stanowi nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o PDOP - Bankowi będzie przysługiwało prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18b ustawy o PDOP, tj. do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% zdefiniowanych w stanie faktycznym wydatków na System.

W związku z powyższym Bank wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.