Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.214.2025.3.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Odliczenie terapii Treningu Umiejętności Społecznych (brak
dokumentu) oraz wydatków na samochód osobowy w ramach
ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: małoletni
niepełnosprawni
rehabilitacja
samochód-samochód osobowy
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
1

wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 14

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo- w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 marca 2025 r. oraz
    pismem z 19 marca 2025 r.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B.A.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zamierzają Państwo złożyć PIT-37 rozliczając się wspólnie. Na Państwa utrzymaniu jest
    niepełnosprawny syn, który nie ukończył lat 16 (data urodzenia (...) 2014 r.). Państwa syn
    posiada orzeczenie o niepełnosprawności (...) z dnia 20 sierpnia 2024 r. wydane przez
    Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...). Niepełnosprawność syna
    datowana jest od "wczesnego dzieciństwa". Ww. orzeczenie wydano m.in. na podstawie
    badania lekarza specjalisty - psychiatry, który potwierdził u syna rozpoznanie autyzmu
    atypowego oraz zaburzeń hiperkinetycznych wydane również przez lekarza specjalistę -
    psychiatrę. Ponadto Państwa syn posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego
    nr (...) wydane przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną (...). Na mocy przywołanego
    orzeczenia uczęszcza do klasy integracyjnej i korzysta z pomocy nauczyciela
    wspomagającego.
    Realizując zalecone cele terapeutyczne Państwa syn uczęszczał i uczęszcza na zajęcia
    usprawniające m.in. z Treningu Umiejętności Społecznych, na których uczy się i trenuje
    niewłaściwe i niewystarczające zachowania emocjonalno-społeczne. Wszystkie te zabiegi
    mają na celu jak najlepsze funkcjonowanie Państwa syna w społeczeństwie w przyszłości.
    Na wszelkie zajęcia terapeutyczne wozi syna ojciec Państwa prywatnym samochodem.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W 2024 r. zostały poniesione wymienione we wniosku wydatki. Chcą Państwo dokonać ich
    odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej za rok 2024 za okres wrzesień 2024 r. - grudzień
    2024 r.
    Rachunek (...) wystawiony na wskazane we wniosku terapie zawiera: kwotę zapłaty, rodzaj
    usługi - zajęcia rehabilitacyjne TUS, dane osobowe - A.A. (nabywca), dane osobowe
    Państwa syna (C.A.) oraz dane sprzedającego usługę.

    Terapie wskazane we wniosku odbywały się w Poradni (...), specjalizującej się m.in. w
    terapii osób z ADHD, zespołem aspergera, spektrum autyzmu itp., adres: (...).
    Wydatki poniesione przez Państwa na terapie mają ścisły związek z posiadanym przez
    Pani syna rodzajem niepełnosprawności; służą przywracaniu sprawności psychicznej oraz
    ułatwiający wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z
    niepełnosprawności Państwa syna. Zabiegi służą przywracaniu sprawności psychicznej,
    ułatwiają wykonywanie czynności życiowych.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, byli Państwo współwłaścicielami samochodu
    osobowego, o którym mowa we wniosku. W okresie będącym przedmiotem Państwa
    zapytania ponieśli Państwo wydatki na używanie ww. samochodu.
    Terapie TUS Państwa syna są prowadzone przez psycholożki - terapeutki - trenerki TUS.
    Ww. terapie są zabiegami rehabilitacyjnymi.
    Wydatki poniesione na terapie Państwa syna oraz na samochód osobowy: nie zostały
    sfinansowane ze środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
    Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego
    Funduszu Zdrowia, Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub zwrócone w
    jakiejkolwiek innej formie, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie
    zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c, nie
    zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.
    W roku podatkowym, za który chcą Państwo skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskali
    Państwo dochody - A.A. - stosunek pracy; B.A. - funkcjonariusz. Państwa syn nie osiągał
    dochodów.
    Pytania
    1) Czy mogą Państwo odliczyć kwotę terapii Treningu Umiejętności Społecznych w
      rozumieniu zabiegów rehabilitacyjnych i leczniczo-rehabilitacyjnych?
    2) Czy mogą Państwo odliczyć koszt używania samochodu osobowego stanowiącego
      własność podatnika mającego na utrzymaniu dziecko niepełnosprawne, które nie
      ukończyło 16 roku życia?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Uważają Państwo, że zajęcia terapeutyczne Treningu Umiejętności Społecznych w
    przypadku Państwa syna są formą zabiegów rehabilitacyjnych, gdyż jako jedna z wielu
    form pomocy synowi zostały zalecone we wskazaniach przez Zespół Orzekający, w tym mi.
    in. przez lekarza specjalistę - psychiatrę w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego,
    a także zgodnie z definicją terminu "rehabilitacja" jako "przystosowanie do normalnego
    życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają
    wady wrodzone" (żródło: Słownik języka polskiego https://sjp.pwn.pl/szukaj/rehabilitacja.
    html) mają na celu właśnie przywrócenie sprawności psychicznej - obecnie
    niedostatecznej w związku z autyzmem atypowym. Ponadto w orzeczeniu o
    niepełnosprawności i zaliczeniu syna do osób niepełnosprawnych, po badaniu przez
    lekarza specjalistę-psychiatrę Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w
    Warszawie w pkt 6 postanawia, że syn wymaga korzystania z systemu środowiskowego
    wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych,
    opiekuńczych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej,
    organizacje pozarządowe oraz inne placówki. W pkt 8 postanawia, że syn wymaga
    konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia,
    rehabilitacji i edukacji.
    Ponadto, powołują się Państwo na uzasadnienie WSA w Gorzowie Wlkp. do wyroku z dnia
    10.03.2010 r. nr I SA/Go 55/10, które brzmi:

      W ocenie organów podatkowych ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
      nie precyzuje pojęcia "rehabilitacja" oraz "rehabilitacja lecznicza". Powołując się na
      definicję słownikową organy podatkowe wywiodły, że rehabilitacja jest to
      przywracanie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie
      odpowiednich zabiegów leczniczych, rehabilitacja zaś lecznicza, to połączenia
      leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi
      fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo elektrolecznictwo,
      mechanoterapię i kinezyterapię. Dalej organy wskazały, że w art. 26 ust. 7a ustawy
      ustawodawca wyraźnie wskazał, które wydatki uznaje się za wydatki poniesione na
      cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
      uprawniające jednocześnie do dokonania odliczeń. Katalog ten jest zamknięty, zaś
      warunki i zasady dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g art. 26
      ustawy. Organ nie kwestionując zasadności poniesionego na leczenie operacyjne
      wydatku ( operacja umożliwiła poprawienie stanu zdrowia i osiągnięcie sprawności
      fizycznej ), stwierdził, że wydatek ten nie mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a
      ustawy, ponieważ nie można zakwalifikować go jako zabiegu rehabilitacyjnego, lecz
      wyłącznie jako zabieg o innym charakterze niż rehabilitacyjny, zabieg o charakterze
      operacyjnym. Z takim stanowiskiem organów nie można się zgodzić. Uznając co do
      zasady pogląd organów podatkowych, że wszelkie ulgi podatkowe, ich stosowanie,
      jako wyjątek od zasady powszechnego opodatkowania, winny być interpretowane
      ściśle, to podkreślić jednak należy, że interpretacja taka, nie może doprowadzić do
      zanegowania ulgi jako takiej, zwłaszcza w sytuacji, w której ustawodawca, nie określił
      precyzyjnie zasad i ram jej stosowania. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy,
      podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniami wskazanymi w tym przepisie stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1,2,4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2
      lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków
      związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku
      podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na
      którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Stosownie natomiast do ust. 7a pkt
      6 art. 26 ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki
      poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, odpłatność za
      pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczoleczniczych i pielęgnacyjno-
      opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne (podkreślenie Sądu). Rację
      mają organy podatkowe, wskazując, że ustawa nie zawiera definicji pojęcia
      "rehabilitacja" i korzystały przy dokonywaniu interpretacji tego pojęcia z wykładni
      językowej w oparci o jego znaczenie słownikowe. Lecz dokonana w ten sposób przez
      organy wykładnia, jest niewłaściwa i nadaje pojęciu "rehabilitacja" znaczenie
      potoczne, oznaczające przywrócenie kogoś, przystosowanie kogoś, do normalnego
      życia w społeczeństwie, po jakimś zdarzeniu, np. operacyjnym. Takie znaczenie jest
      jednak zbyt wąskie. Zgodnie z Uniwersalnym słownikiem języka polskiego,
      Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r. - rehabilitacja, to przystosowanie od
      normalnego życia w społeczeństwie osób, które doznały przemijającej lub trwałej
      utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami. Rehabilitować, to
      przystosowywać do normalnego życia w społeczeństwie osobę, która doznała
      przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stała się na stałe lub na pewien czas
      inwalidą (s. 913 ). W takim znaczeniu rehabilitacja, to zespół działań, które mają na
      celu przystosowanie, przywrócenie osoby ( która doznała utraty zdrowia ) do
      normalnego życia w społeczeństwie. Działania te nie wykluczają z zasady zabiegów
      operacyjnych. Ważne jest to, aby zabiegi te, były nakierowane na przywrócenie danej
      osoby od normalnego życia w społeczeństwie (...).
    Ponadto, uważają Państwo, że w przypadku syna, zabiegi terapeutyczne są tożsame z
    zabiegami rehabilitacyjnymi, które mogą być świadczone tylko i wyłącznie przez
    wykwalifikowane osoby jako zalecana forma leczenia - terapia behawioralna.

    W procesie rehabilitacji - z uwagi na komfort syna jest on dowożony na zajęcia Państwa
    prywatnym samochodem, więc w Państwa ocenie odliczenie wydatków związanych z
    używaniem samochodu osobowego również jest zasadne, tak jak skorzystanie z odliczenia
    ulgi na cele rehabilitacyjne z tytułu uczestnictwa syna w zajęciach TUS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g tego artykułu.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 6b cytowanej ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    W myśl art. 26 ust. 7a pkt 14 powyższej ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
      niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
      albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
    Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki
    enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a
    ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od
    zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi
    powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1. wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
      nie funkcji przewodnika;
      2. okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
      3. (uchylony)
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
          stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
          pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
          wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W świetle art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I
      grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika
      lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych
      osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w
      zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6
      ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c
      ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o
      którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych
      rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w
      2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa

      w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych
      odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku
      gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2
      ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych
      ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła
      systemowego (Dz.U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2. II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności
      wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
      do dnia 31 sierpnia 1997 r.
    Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o
    niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność
    datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może
    odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia
    niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej
    zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane
    ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem
    wydatki poniesione na inne cele - nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z
    niepełnosprawnością - nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że mają Państwo na utrzymaniu niepełnosprawnego
    syna, który nie ukończył lat 16. Państwa syn posiada orzeczenie o niepełnosprawności z
    dnia 20 sierpnia 2024 r. wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności
    w (...). Niepełnosprawność syna datowana jest od "wczesnego dzieciństwa". Ww.
    orzeczenie wydano m.in. na podstawie badania lekarza specjalisty - psychiatry, który
    potwierdził u syna rozpoznanie autyzmu atypowego oraz zaburzeń hiperkinetycznych
    wydane również przez lekarza specjalistę - psychiatrę. Ponadto Państwa syn posiada

    orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Na mocy przywołanego orzeczenia
    uczęszcza do klasy integracyjnej i korzysta z pomocy nauczyciela wspomagającego.
    Państwa syn uczęszczał i uczęszcza na zajęcia usprawniające m.in. z Treningu
    Umiejętności Społecznych. Wydatki poniesione na terapie Państwa syna oraz na
    samochód osobowy: nie zostały sfinansowane ze środków Zakładowego Funduszu
    Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
    Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych lub zwrócone w jakiejkolwiek innej formie, nie zostały zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na
    zasadach określonych w art. 30c, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy
    o zryczałtowanym podatku dochodowym. W 2024 roku uzyskali Państwo dochody - A.A. -
    stosunek pracy; B.A. - funkcjonariusz. Państwa syn nie osiągał dochodów.
    Możliwość odliczenia przez Państwa w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków
    poniesionych na terapie TUS niepełnosprawnego syna
    Odliczenie wydatków związanych z niepełnosprawnością w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    przysługuje osobie niepełnosprawnej lub podatnikowi, na którego utrzymaniu pozostają
    osoby niepełnosprawne.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że chcieliby Państwo odliczyć w zeznaniu podatkowym
    za okres od września do grudnia 2024 r. wydatki na terapie TUS niepełnosprawnego syna.
    Opisane we wniosku terapie stanowią zabiegi rehabilitacyjne. Realizując zalecone cele
    terapeutyczne Państwa syn uczęszczał i uczęszcza na zajęcia usprawniające m.in. z
    Treningu Umiejętności Społecznych, na których uczy się i trenuje niewłaściwe i
    niewystarczające zachowania emocjonalno-społeczne. Wszystkie te zabiegi mają na celu
    jak najlepsze funkcjonowanie Państwa syna w społeczeństwie w przyszłości. Na wszelkie
    zajęcia terapeutyczne wozi syna ojciec Państwa prywatnym samochodem. Terapie
    odbywały się w Poradni Psychologiczno-Szkoleniowej, specjalizującej się m.in. w terapii
    osób z ADHD, zespołem aspergera, spektrum autyzmu itp. Terapie mają ścisły związek z
    posiadanym przez syna rodzajem niepełnosprawności, służą przywracaniu sprawności
    psychicznej oraz ułatwiający wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie
    wykonania wynika z niepełnosprawności Państwa syna i przywracaniu sprawności
    psychicznej lub ułatwianiu wykonywania czynności życiowych. Terapie TUS Państwa syna
    są prowadzone przez psycholożki - terapeutki - trenerki TUS. Ww. terapie są zabiegami
    rehabilitacyjnymi. Rachunek za terapie TUS został wystawiony na dane Pani i syna oraz
    zawiera: kwotę zapłaty, rodzaj usługi - zajęcia rehabilitacyjne TUS i dane sprzedającego
    usługę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i
    „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN,
    Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu
    wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym
    czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja to przywrócenie choremu sprawności
    fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.
    W konsekwencji, skoro - jak wskazali Państwo we wniosku - terapie, na które uczęszcza
    Państwa niepełnosprawny syn, mają na celu naukę i trening właściwych zachowani
    emocjonalno-społecznych oraz jak najlepsze funkcjonowanie syna w społeczeństwie w
    przyszłości - stwierdzić należy, że ww. terapie TUS mogą być odliczone od dochodu w
    ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.
    W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki poniesione na
    zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków
    stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się
    na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności:
    dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub
    usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

    Nie został zatem spełniony warunek udokumentowania wydatku przez Pani męża,
    ponieważ Pani mąż nie posiada dokumentu potwierdzającego, że jest kupującym.
    Wydatek, który nie został prawidłowo udokumentowany, nie może być odliczony w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu podatkowym.
    Skoro rachunek za ww. terapie został wystawiony na Pani imię i nazwisko, to wyłącznie
    Pani może odliczyć w zeznaniu za 2024 rok od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    wydatki poniesione przez Panią w okresie od września do grudnia 2024 roku na terapie
    niepełnosprawnego syna, tj. Trening Umiejętności społecznych.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie możliwości odliczenia terapii TUS w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej:
        przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania jest prawidłowe,
        przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania jest nieprawidłowe.
    Możliwość odliczenia przez Państwa w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków
    poniesionych na wydatki na samochód osobowy
    Z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy wynika, że aby skorzystać
    z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych
    wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
        być osobą niepełnosprawną lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo
        dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia,
        być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
        ponieść z tego tytułu wydatki.
    Należy również wyjaśnić, że pod pojęciem wydatków dotyczących eksploatacji samochodu
    osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania
    samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy
    obowiązkowego ubezpieczenia OC. W przypadku wydatków poniesionych na używanie
    samochodu osobowego nie jest natomiast wymagane posiadanie dokumentów
    stwierdzających ich wysokość. Jednakże, na żądanie organów podatkowych podatnik jest
    obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W
    kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi
    będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli
    przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu
    prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na
    jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe
    zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.
    Wskazać jednocześnie należy, że określona w ustawie kwota 2 280 zł jest maksymalną
    kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww.
    wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna posiadała orzeczenie o
    niepełnosprawności i osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę
    niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też
    uzyskała to orzeczenie lub nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku
    podatkowego.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że są Państwo
    właścicielami samochodu osobowego, którym ojciec wozi syna na wszelkie zajęcia
    terapeutyczne. W 2024 r. ponieśliście Państwo wydatki na użytkowanie ww. samochodu
    osobowego.
    Mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzić należy, że jako rodzice niepełnosprawnego syna do 16 roku życia,

    spełniają Państwo warunki uprawniające do odliczenia w okresie od września do grudnia
    2024 r. kosztów używania samochodu osobowego, tj. do skorzystania z ulgi
    rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w powyższym zakresie, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Podsumowanie
    W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz wskazanych przepisów prawa
    należy stwierdzić, że przysługuje Pani prawo do odliczenia w zeznaniu za 2024 r.
    wydatków do kwoty 2280 zł poniesionych na używanie samochodu osobowego oraz
    wydatków poniesionych na terapie TUS Państwa niepełnosprawnego małoletniego syna.
    Pani mężowi również przysługuje prawo do odliczenia w zeznaniu za 2024 r. wydatków do
    kwoty 2280 zł poniesionych na używanie samochodu osobowego. Natomiast Pani mężowi
    nie przysługuje prawo do odliczenia wydatków na terapie TUS Państwa syna, gdyż
    dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków na ww. terapie są wystawione
    wyłącznie na Panią.
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami składając wspólne zeznanie podatkowe, mogą
    Państwo skorzystać z odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, przy czym każdy z
    Państwa odlicza je samodzielnie od swojego dochodu w przysługującym zakresie, który
    wskazałem powyżej. Korzystanie z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej nie wyklucza
    prawa do składania wspólnego zeznania rocznego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu zaś do przywołanego przez Państwa wyroku sądu administracyjnego
    wskazać należy, że jakkolwiek wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni
    obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie
    faktycznym. Rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i w świetle art. 87
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i
    tym samym nie może być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pani - A.A. (Zainteresowana będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy Ordynacja podatkowa.