Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-321/16-2/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-19
Teza: Czy zakup nieruchomości niezabudowanych (działek) na potrzeby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; oświata; sprzedaż; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 25 maja 2016 r. (data wpływu do Biura – 30 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości wyłączenia z opodatkowania zakupu nieruchomości na potrzeby szkolnego schroniska młodzieżowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych m.in. w zakresie możliwości wyłączenia z opodatkowania zakupu nieruchomości na potrzeby szkolnego schroniska młodzieżowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od 1 września 2008 r. prowadzi niepubliczną działalność oświatowo-wychowawczą (szkolne schroniska młodzieżowe) w obiektach dzierżawionych oraz stanowiących jej własność na podstawie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych oraz posiada wpis od 1 września 2009 r. w CEIDG. Jest to działalność rozliczana na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów na zasadach ogólnych wg skali podatkowej.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni jest świadczenie usług krótkotrwałego zakwaterowania PKD 55.20.Z. Pozostałe formy aktywności gospodarczej wpisane w CEIDG to PKD: 46,19.Z, 55.10.Z, 55.90.Z, 56.21.Z, 56.30.Z, 62.01.Z, 63.11.Z, 73.12.C, 79.90.B, 79.90.C.

W Szkolnym Schronisku Młodzieżowym, którego dotyczy wniosek o interpretację, wykonywane są tylko czynności przewidziane statutem placówki, tj. 55.20.Z usługi krótkotrwałego zakwaterowania:

*   upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży krajoznawstwa i turystyki jako aktywnej formy wypoczynku,
*   prowadzenie poradnictwa i informacji krajoznawczo-turystycznej,
*   zapewnienie dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych,
*   zapewnienie opieki i wychowania przebywającym w schronisku dzieciom i młodzieży.

W ramach posiadanych wolnych miejsc – zgodnie ze statutem – schronisko może przyjmować także innych turystów krajowych i zagranicznych.

Wszystkie placówki prowadzone przez Wnioskodawczynię (poza tzw. „apartamentem” – nie przeznaczonym dla grup szkolnych) posiadają wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych oraz dodatkowo wszystkie placówki, bez wyjątku, są wpisane do ewidencji działalności gospodarczej, m.in. obiekt, którego dotyczy interpretacja, tj. Szkolne Schronisko Młodzieżowe.

Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku VAT z tytułu świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania: PKD 2007 – przeważająca działalność to 55.20.Z – obiekty noclegowe, turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania; PKWiU 2008: 55.2 – usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania.

Usługi zakwaterowania świadczone przez Wnioskodawczynię w poszczególnych szkolnych schroniskach młodzieżowych są opodatkowane stawką 8% zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 163 ustawy o VAT. Są to usługi świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty, ale polegają one przede wszystkim na zapewnieniu dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom miejsc noclegowych bez lub z wyżywieniem.

Bezpośrednią opiekę i nadzór wychowawczy nad dziećmi i młodzieżą (grupą) sprawuje zawsze wychowawca lub wychowawcy wyznaczeni przez dyrektora placówki, z której przyjeżdżają dzieci. Rolą schroniska jest, poza zapewnieniem dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych, zapewnienie bezpieczeństwa na terenie schroniska oraz sprawowanie ogólnego, pośredniego nadzoru pedagogicznego nad grupą – zapewnienie opieki i wychowania przebywającym w schronisku dzieciom i młodzieży, pomoc i wspieranie wychowawcy w rozwiązywaniu problemów związanych z pobytem w schronisku, prowadzenie poradnictwa i informacji krajoznawczo-turystycznej, upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży krajoznawstwa i turystyki jako aktywnej formy wypoczynku.

Jako dyrektor placówki Wnioskodawczyni zarządza schroniskiem, a przybywającym grupom dzieci i młodzieży, rodzinom z dziećmi udostępnia bazę noclegową. Funkcje bezpośredniej opieki, kształcenia i wychowania pełnią zawsze opiekunowie – nauczyciele grupy przyjeżdżający wraz z nią z danej placówki oświatowo-wychowawczej, opiekuńczo-wychowawczej, itp. lub organizatorzy wypoczynku dzieci i młodzieży.

Schroniska prowadzone przez Wnioskodawczynię nie oferują zajęć z dziećmi i młodzieżą. Wnioskodawczyni nie organizuje kolonii i nie jest organizatorem kolonii, jedynie sprzedaje miejsca noclegowe (udostępnia obiekt organizatorom wypoczynku dzieci i młodzieży). Wnioskodawczyni nie zatrudnia nauczycieli, którzy sprawowaliby bezpośrednie funkcje opieki, kształcenia i wychowania nad konkretną grupą oraz innymi dziećmi. Sprawuje te funkcje w sposób pośredni, gdyż bezpośredni nadzór nad grupą sprawują wychowawcy wyznaczeni przez dyrektorów placówek macierzystych. A w przypadku rodzin z dziećmi, bezpośredni nadzór nad dziećmi mają opiekunowie prawni.

W dniu 31 lipca 2013 r. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość w P. w celu wybudowania i utworzenia tam szkolnego schroniska młodzieżowego. Wśród kosztów nabycia był też podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 16.000 zł pobrany przez notariusza na podstawie art. 7 ust. l pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Po uzyskaniu pozwolenia na budowę, wybudowaniu, dokonaniu niezbędnych prac adaptacyjnych, wszelkich kontroli i odbiorów w dniu 30 czerwca 2014 r. obiekt został wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych jako Szkolne Schronisko Młodzieżowe – niepubliczna placówka oświatowo-wychowawcza. Statutowe cele schroniska to:

*   upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży krajoznawstwa i turystyki jako aktywnej formy wypoczynku,
*   prowadzenie poradnictwa i informacji krajoznawczo-turystycznej,
*   zapewnienie dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych,
*   zapewnienie opieki i wychowania przebywającym w schronisku dzieciom i młodzieży.

W ramach posiadanych wolnych miejsc schronisko może przyjmować także innych turystów krajowych i zagranicznych.

Wnioskodawczyni jako osoba prowadząca, zgodnie ze statutem, odpowiada za całość zagadnień organizacyjnych i finansowych w tym za sprawy finansowe, personalne, ppoż. i BHP.

Na działalność placówki oświatowo-wychowawczej Szkolnego Schroniska Młodzieżowego Wnioskodawczyni otrzymuje dotację podmiotową udzielaną w trybie dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych oraz innych niepublicznych placówek oświatowych działających na terenie powiatu.

Jako podmiot działający na zasadach określonych w ustawie o systemie oświaty Szkolne Schronisko Młodzieżowe korzysta ze zwolnienia z podatku od nieruchomości.

W dniu 29 kwietnia 2016 r. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość – dwie działki niezabudowane sąsiadujące z posesją, na której mieści się Szkolne Schronisko Młodzieżowe. Nieruchomości zostały nabyte na potrzeby prowadzonej niepublicznej placówki oświatowo-wychowawczej pod nazwą Szkolne Schronisko Młodzieżowe. W dniu podpisania aktu notarialnego notariusz naliczył i pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych w kwotach 1.800 zł i 2.200 zł na podstawie art. l i art. 7 ust. l pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności publicznoprawnych (winno być: cywilnoprawnych).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zakup nieruchomości przeznaczonej na Szkolne Schronisko Młodzieżowe podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
2.  Czy zakup nieruchomości niezabudowanych (działek) na potrzeby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, z uwagi na szczególny rodzaj prowadzonej działalności opartej na statucie niepublicznej placówki oświatowo-wychowawczej, posiadającej wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, stosownie do treści art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którą nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia, zarówno zakup nieruchomości zabudowanej w celu utworzenia tam szkolnego schroniska młodzieżowego, jak i zakup dwóch działek niezabudowanych, sąsiadujących ze Szkolnym Schroniskiem Młodzieżowym, na potrzeby prowadzonej niepublicznej placówki oświatowo-wychowawczej pod nazwą Szkolne Schronisko Młodzieżowe, powinny korzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy możliwości wyłączenia z opodatkowania zakupu nieruchomości niezabudowanych (działek) na potrzeby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego, natomiast w zakresie możliwości wyłączenia z opodatkowania zakupu nieruchomości, na której zostanie wybudowane Szkolne Schronisko Młodzieżowe, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie znak: IBPB-2-1/4514-321/16-1/ASz.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 223) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej oraz zdrowia.

Ustawodawca, normując w przepisie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy wyłączenie z obowiązku zapłaty podatku w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej, nie określił szczegółowo jego zakresu. Zatem mając na względzie ogólną zasadę prawa podatkowego, zgodnie z którą przepisy dotyczące wyłączeń i zwolnień podatkowych stanowiące odstępstwo od zasady powszechnego opodatkowania powinno się interpretować ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, należy przyjąć, że celem ustawodawcy było objęcie wyłączeniem tych czynności cywilnoprawnych, które dokonywane są w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej.

Jako, że pojęcie „sprawa” ma charakter ogólny, to należy przyjąć, że powyższe uregulowanie będzie dotyczyło tych wszystkich spraw, dla których materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia zawarta jest w przepisach regulujących kwestie wymienione w art. 2 pkt 1 lit. f) powołanej ustawy.

Przepisy dotyczące spraw podlegających wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych w zakresie dotyczącym nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej znajdują się w następujących aktach prawnych:

1.  ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 r., poz. 2156, ze zm.),
2.  ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572, ze zm.),
3.  ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2016 r., poz. 572).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni od 1 września 2008 r. prowadzi niepubliczną działalność oświatowo-wychowawczą (szkolne schroniska młodzieżowe) w obiektach dzierżawionych oraz stanowiących jej własność na podstawie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych oraz posiada wpis od 1 września 2009 r. w CEIDG.

Rolą schroniska jest, poza zapewnieniem dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych, zapewnienie bezpieczeństwa na terenie schroniska oraz sprawowanie ogólnego, pośredniego nadzoru pedagogicznego nad grupą – zapewnienie opieki i wychowania przebywającym w schronisku dzieciom i młodzieży, pomoc i wspieranie wychowawcy w rozwiązywaniu problemów związanych z pobytem w schronisku, prowadzenie poradnictwa i informacji krajoznawczo-turystycznej, upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży krajoznawstwa i turystyki jako aktywnej formy wypoczynku.

Funkcje bezpośredniej opieki, kształcenia i wychowania pełnią zawsze opiekunowie – nauczyciele grupy przyjeżdżający wraz z nią z danej placówki oświatowo-wychowawczej, opiekuńczo-wychowawczej, itp. lub organizatorzy wypoczynku dzieci i młodzieży.

W dniu 31 lipca 2013 r. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość w P. w celu wybudowania i utworzenia szkolnego schroniska młodzieżowego.

Po uzyskaniu pozwolenia na budowę, wybudowaniu, dokonaniu niezbędnych prac adaptacyjnych, wszelkich kontroli i odbiorów w dniu 30 czerwca 2014 r. obiekt został wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych jako Szkolne Schronisko Młodzieżowe – niepubliczna placówka oświatowo-wychowawcza.

W ramach posiadanych wolnych miejsc schronisko może przyjmować także innych turystów krajowych i zagranicznych.

Na działalność placówki oświatowo-wychowawczej Szkolnego Schroniska Młodzieżowego Wnioskodawczyni otrzymuję dotację podmiotową udzielaną w trybie dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych oraz innych niepublicznych placówek oświatowych działających na terenie powiatu.

W dniu 29 kwietnia 2016 r. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość – dwie działki niezabudowane sąsiadujące z posesją, na której mieści się Szkolne Schronisko Młodzieżowe. Nieruchomości zostały nabyte na potrzeby prowadzonej placówki.

Należy zauważyć, że zasady funkcjonowania szkolnych schronisk młodzieżowych określa wskazana powyżej ustawa o systemie oświaty.

W świetle przepisów ustawy o systemie oświaty szkolne schronisko młodzieżowe jest placówką oświatowo-wychowawczą umożliwiającą rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Do zadań szkolnych schronisk młodzieżowych należy:

*   upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży krajoznawstwa i różnych form turystyki jako aktywnych form wypoczynku
*   prowadzenie poradnictwa i informacji krajoznawczo-turystycznej,
*   zapewnienie dzieciom i młodzieży oraz ich opiekunom tanich miejsc noclegowych,
*   zapewnienie opieki i wychowania! dzieciom i młodzieży przebywającym w schronisku.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że brak jest bezpośredniego związku między nabyciem nieruchomości na potrzeby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego a realizacją celów określonych w ustawie o systemie oświaty, aby umowa sprzedaży, której przedmiotem jest ta nieruchomość mogła korzystać z wyłączenia od podatku w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej.

Zastosowanie wyłączenia od podatku od czynności cywilnoprawnych w przypadku umowy sprzedaży mającej za przedmiot nabycie nieruchomości niezabudowanych (działek) na potrzeby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego prowadziłoby do nieuzasadnionej rozszerzającej wykładni art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Powyższa interpretacja przepisów art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest zbieżna z wykładnią wojewódzkich sądów administracyjnych − zaprezentowaną w orzeczeniu o sygn. I SA/Gd 1451/15 z 9 grudnia 2015 r. oraz sygn. I SA/GI 196/15 z 1 października 2015 r. − przepisu art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2015 r., poz.783, z późn. zm.) zawierającego wyłączenie od opłaty skarbowej dokonanych czynności urzędowych, wydanych zaświadczeń lub zezwoleń oraz składnych pełnomocnictw w sprawach nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyżej wskazanym wyroku sygn. I SA/Gd 1551/15: „(\`(...)\`) nie można przyjąć, że kwalifikacja czynności obejmującej pozwolenie na przebudowę i rozbudowę budynku do spraw z zakresu nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej jest determinowana późniejszym przeznaczeniem (charakterem) tego obiektu. Argumentów pozwalających uznać, że uzyskane pozwolenia znajdują materialną podstawę w przepisach z zakresu nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej nie przedstawiła również strona skarżąca, ograniczając się do wskazania, że podjęte przez nią działania służyły adaptacji budynku do celów edukacyjnych. W opinii Sądu nie ulega wątpliwości, że wykładnia językowa komentowanego uregulowania powoduje, iż możliwy zakres omawianego wyłączenia jest stosunkowo szeroki, jednak nie do tego stopnia, by można było mówić o ekscesie w postaci nadmiernego (i niczym nieusprawiedliwionego) zastosowania wyłączenia z obowiązku ponoszenia opłaty skarbowej, zwłaszcza w świetle określonej w art. 84 Konstytucji RP zasady powszechności opodatkowania.”

Mając powyższe na względzie, należy wysnuć wniosek, że skoro wydania pozwolenia na budowę lub przebudowę szkoły nie można traktować jako sprawy z zakresu nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej, to tym bardziej czynność cywilnoprawna mająca za przedmiot zakup nieruchomości, która wykorzystana zostanie na potrzeby szkolnego schroniska młodzieżowego nie może być uznana jako dokonana w sprawie nauki, szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej.

Jak wskazała Wnioskodawczyni, zgodnie ze statutem Schroniska placówka może –– poza dziećmi i młodzieżą – przyjmować również innych turystów krajowych i zagranicznych, ponadto nie oferuje zajęć z dziećmi i młodzieżą, nie organizuje kolonii, a jedynie sprzedaje miejsca noclegowe. Wskazane czynności nie są czynnościami z zakresu nauki, szkolnictwa, czy oświaty pozaszkolnej. Zatem uznać należy, że umowa sprzedaży, na podstawie której Wnioskodawczyni nabyła wskazane we wniosku nieruchomości niezabudowane (działki), ma związek z czynnościami w sprawach nauki czy szkolnictwa, ale jest to związek pośredni. Nie jest to więc związek wystarczający do zaistnienia przesłanki bezpośrednio warunkującej zastosowanie wyłączenia z opodatkowania określonego w art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Również nie stanowi wystarczającej przesłanki, do skorzystania z ww. wyłączenia fakt, że prowadzona przez Wnioskodawczynię działalność oparta jest na statucie niepublicznej placówki oświatowo-wychowawczej posiadającej wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Reasumując, zawarta umowa sprzedaży nieruchomości niezabudowanych (działek) na potrzeby Szkolnego Schroniska Młodzieżowego nie może zostać zakwalifikowana jako czynność cywilnoprawna wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. f) ustawy, gdyż nie jest to czynność cywilnoprawna w sprawach nauki czy szkolnictwa. Zatem zakup ww. nieruchomości podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.