Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1110/08-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-01
Teza: Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione przez Spółkę w związku z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji akcji?
Słowa kluczowe: akcja-emisja akcji; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.06.2008 r. (data wpływu 10.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.06.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

X S.A. („Spółka” lub „X”) jest spółką prawa handlowego, która zamierza wyemitować nowe akcje, które zostaną wprowadzone do publicznego obrotu na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. W związku z publiczną emisją akcji Spółka poniesie wydatki z tytułu wynagrodzenia za usługi związane z emisją akcji. Będą to w szczególności: koszty doradztwa prawnego, podatkowego, finansowego, przygotowania prospektu emisyjnego, koszty oferowania papierów wartościowych (koszty biura maklerskiego: opracowanie i analiza przedemisyjna Spółki, współpraca przy przygotowaniu Prospektu, złożenie wniosku do KNF, organizacja oferty przez sieć - zapisy na akcje, rozliczenie wpłat itp.), konieczne opłaty notarialne, sądowe i giełdowe. Celem emisji jest pozyskanie środków finansowych, które zostaną przeznaczone na realizację określonych celów ekonomicznych (działalność gospodarczą prowadzoną przez Spółkę). Kwoty pozyskane na skutek emisji akcji zostaną spożytkowane na prowadzenie działalności gospodarczej, z której uzyskane przychody podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (produkcja i dystrybucja kosmetyków, przychody z tytułu opłat franszyzowych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione przez Spółkę w związku z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji akcji?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione przez Spółkę w związku z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji akcji.

Uzasadnienie

1.  Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przepis ten stanowi implementację art. 168 Dyrektywy Rady 2006/112/WE, formułującego podstawowe prawo podatnika VAT, tj. prawo do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika.
2.  Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest gwarancją zasady neutralności VAT dla podatników tego podatku. Konieczność respektowania zasady neutralności podatku VAT dla podatników prowadzących działalność opodatkowaną tym podatkiem niejednokrotnie była przedmiotem orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wyroku w sprawie C-268/83 (Rompelman) ETS stwierdził, że „system odliczeń ma na celu zwolnienie podatnika w całości od obciążeń podatkiem VAT naliczonym lub zapłaconym w toku całości jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia zatem to, by całość działalności gospodarczej, niezależnie od jej celu lub rezultatów, pod warunkiem, iż działalność taka sama w sobie podlega VAT, była opodatkowana w całkowicie neutralny sposób”. Z kolei w orzeczeniu w sprawie C-317/94 (Elida Gibbs) bardzo trafnie scharakteryzował rolę podatnika podatku VAT w kontekście zasady neutralności. Trybunał stwierdził, że „(…) jedną z zasad, na których opiera się system VAT jest zasada neutralności, w takim, sensie, iż w każdym z krajów podobne towary powinny być poddane podobnym obciążeniom podatkowym, niezależnie od tego, jak długi jest ich proces produkcji i łańcuch dystrybucyjny. Podstawowa zasada wyjaśnia rolę i zakresy obowiązków podatników w ramach mechanizmów powołanych do celów poboru podatku VAT. W rzeczywistości, to nie sami podatnicy ponoszą ciężar podatku VAT. Jedynym wymogiem nałożonym na nich, gdy uczestniczą w procesie produkcji i dystrybucji przed etapem końcowego opodatkowania, niezależnie od liczby transakcji, jest, na każdym etapie procesu, pobór podatku w imieniu organów skarbowych i rozliczenie się z niego przed tymi organami. W celu zagwarantowania pełnej neutralności mechanizmu, gdy chodzi o podatników, Szósta dyrektywa przewiduje, w Tytule XI, system odliczeń mający na celu zapewnienie, by podatnicy nie zostali nieprawidłowo obciążeni podatkiem VAT (…)” (tłum. obu fragmentów: Ł. Karpiesiuk w: J. Martini, Ł. Karpiesiuk, VAT w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2007).
3.  Nie ulega wątpliwości, że emisja akcji nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem (por. C-465/03 Kretztechnik AG). Okoliczność ta jest jednak nieistotna dla oceny prawa Spółki do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z emisją akcji i wprowadzeniem ich do publicznego obrotu.
4.  Kluczowy z punktu widzenia prawa do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków jest natomiast fakt, że planowana przez Spółkę emisja akcji służyć będzie pozyskaniu środków finansowych dla celów prowadzonej przez nią działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Ustawodawca nie określił bowiem żadnych granic związku zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Jedynym kryterium w tym zakresie powinno być istnienie racjonalnego związku pomiędzy nabyciem towarów czy usług, a sprzedażą opodatkowaną. Jeśli zakupy można przyporządkować do prowadzonej przez podatnika działalności opodatkowanej podatkiem VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego (szerzej w: J. Martini (red.), Z. Liptak, P. Kowalczyk, P. Skorupa, M. Wojda, Ustawa o VAT. Komentarz, Difin 2005, str. 581—582). Dlatego prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków powinno być oceniane przez pryzmat rodzaju działalności gospodarczej, dla celów której pozyskuje ona środki finansowe w drodze emisji akcji. Biorąc pod uwagę, że jest to działalność opodatkowania VAT, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków bez względu na to, że emisja akcji jako taka nie podlega opodatkowaniu VAT.
5.  Powyższe stanowisko Spółki znajduje w pełni potwierdzenie w wyroku ETS w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG. ETS stwierdził, że koszty emisji akcji stanowią część kosztów ogólnych działalności i jako takie pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z prowadzoną działalnością. Warto w tym miejscu przywołać stosowny fragment tego orzeczenia: „(…) uwzględniając fakt, iż, po pierwsze, emisja akcji jest transakcją nienależącą do zakresu przedmiotowego VI Dyrektywy, po drugie zaś, transakcja ta została zawarta przez Kretztechnik celem podniesienia kapitału z korzyścią dla jej ogólnie pojętej działalności gospodarczej, należy uznać, iż poniesione koszty świadczeń uzyskanych przez tę spółkę w ramach owej transakcji stanowią część kosztów ogólnych i w konsekwencji stanowią element cenotwórczy jej towarów. Takie świadczenia pozostają w istocie w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika (zob. ww. wyroki w sprawach BLP Group, pkt 25; Midland Bank, pkt 31; Abbey National, pkt 35 oraz 36, jak również Cibo Participations, pkt 33)”. ETS podkreśla więc, że emisja akcji jest bowiem jedynie sposobem pozyskania kapitału dla prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. To właśnie z punktu widzenia tej działalności gospodarczej należy oceniać istnienie i zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z emisją akcji. Ocena ta wymaga zbadania, czy zakupy związane z emisją akcji można racjonalnie przyporządkować do działalności opodatkowanej podatnika. Dobitnie potwierdza to kluczowy fragment uzasadnienia wyroku w sprawie Kretztechnik: „W konsekwencji, zgodnie z brzmieniem art. 17(1) i (2) VI Dyrektywy, Kretztechnik przysługuje prawo do odliczenia całości podatku VAT obciążającego wydatki poniesione przez tę spółkę w związku z różnymi świadczeniami wykonanymi na jej rzecz w ramach prowadzonej przez nią emisji akcji, pod warunkiem jednak iż wszystkie transakcje dokonywane przez tę spółkę w ramach jej działalności gospodarczej są opodatkowane. Jeżeli bowiem podatnik dokonuje jednocześnie transakcji, dla których podatek podlega odliczeniu, jak i transakcji, dla których podatek nie podlega odliczeniu, jest on uprawniony, stosownie do art. 17(5) akapit pierwszy VI Dyrektywy, do odliczenia tylko takiej części podatku VAT, jaka przypada na kwotę tych pierwszych transakcji (ww. wyroki w sprawach Abbey National, pkt 37 oraz Cibo Participations, pkt 34)”. Komentując powyższy wyrok, T. Michalik wskazuje, że zdaniem ETS „emisja akcji służy (nie jest niezbędna, a jedynie służy) prowadzonej przez podatnika działalności. A zatem, wydatki poniesione na emisję akcji są w istocie wydatkami związanymi bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością (…). Emisja akcji spowodowała pozyskanie kapitału, który spółka miała przeznaczyć na prowadzenie opodatkowanej działalności gospodarczej stąd oczywisty jest związek wydatków poniesionych w związku z emisją akcji z przyszłą (choćby jedynie planowaną) działalnością opodatkowaną” (por. T. Michalik, VAT. Komentarz. Rok 2007, wyd. CH Beck 2007, str. 583).
6.  Prawo podatników do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z emisją akcji znajduje również potwierdzenie w świetle praktyki krajowych sądów administracyjnych oraz organów podatkowych. Przykładowo, stanowisko takie przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 14 marca 2007 r. (sygn. I SA/Lu 70/07). Podobnie wypowiedział się Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w piśmie z dnia 23 maja 2007 r. (nr 1471/VUR1/443-22/07/RB), stwierdzając m.in. „w rozpatrywanym przypadku zachodzi bezpośredni związek między poniesionymi przez Spółkę wydatkami (m. in. koszty sporządzenia i drukowania prospektu emisyjnego, koszty usług doradczych, koszty opłat notarialnych i sądowych, koszty opłat związanych z wpisem do KRS itp.) a działalnością niepodlegającą ustawie o VAT jaką jest emisja akcji. Analizując jednakże ekonomiczną stronę emisji akcji (podwyższenia kapitału) niewątpliwie będzie ona realizowana w celu pozyskania przez spółkę środków finansowych potrzebnych do zachowania, czy też rozwijania własnej działalności (inwestycje, ekspansja na rynki zagraniczne, przejęcie innych podmiotów). W tej sytuacji należałoby uznać, iż emisja akcji ma związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą (pozyskanie środków na finansowanie działalności gospodarczej spółki, rozwinięcie działalności). Powyższe wydatki (chociaż niewątpliwie pośrednio) mają wpływ na uzyskiwane przez podmiot gospodarczy przychody — chociaż przyszłe i niepewne - i zdaniem Naczelnika tut. Urzędu mogą być związane ze sprzedażą tj. innymi czynnościami Spółki, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (spełniając przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT)”. Analogiczne stanowisko przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu w decyzji z dnia 27 października 2006 r. (nr PP II 443/781/2006/PK). Powołując cytowany wyrok w sprawie Kretztechnik stwierdził m.in.: „Jak wynika w szczególności z cytowanego orzeczenia ETS, emisja akcji nie mieści się w zakresie odpłatnego świadczenia usług i nie podlega podatkowi od towarów i usług. Z drugiej jednak strony wydatki związane z tąże emisją, która miała na celu pozyskanie środków na prowadzenie działalności gospodarczej należy zakwalifikować do wydatków ogólnych działalności gospodarczej, co skutkuje prawem do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tychże wydatków w odpowiednim zakresie (całość/struktura). Dodać należy, iż nie budzi wątpliwości, że ponoszenie wydatków na inne formy uzyskania środków na dofinansowanie działalności np.: koszty uzyskania kredytu bankowego, czy pożyczki dają podstawę do rozliczenia podatku naliczonego. Zatem zasada ta winna dotyczyć wszystkich rodzajów kosztów obsługi pozyskania nowego (dodatkowego) kapitału na dofinansowanie działalności opodatkowanej, realizowanej przez ponoszącego tenże koszt. (…) S.A. dokonując wydatków związanych z publiczną emisją akcji - potwierdzonych fakturami VAT - ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikających z tych faktur w takiej części jaka odnosi się do sprzedaży opodatkowanej - zgodnie z art. 86 i nast. ustawy o podatku od towarów i usług”.
7.  Mając powyższe na uwadze, należy uznać za prawidłowe stanowisko Spółki, zgodnie z którym jest ona uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione przez Spółkę w związku z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji akcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ww. ustawy).

W świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z powyższych regulacji wynika, iż emisja akcji nie znajduje się w zakresie przedmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie stanowi dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, ani też świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 wspomnianej ustawy. Jednak, chociaż emisja akcji jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z tą czynnością, o ile transakcje dokonane przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności gospodarczej są opodatkowane.

Na podstawie zapisu art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika więc, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku VAT i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Istotny jest więc związek pomiędzy zakupami a działalnością gospodarczą (opodatkowaną VAT) prowadzoną przez Wnioskodawcę. Ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek pomiędzy zakupami a sprzedażą opodatkowaną może mieć charakter bezpośredni (np. zakup materiałów do wytworzenia produktu podlegającego odsprzedaży) lub pośredni (np. koszty administracyjne), jak również może dotyczyć takich czynności, które mimo, że nie podlegają opodatkowaniu, są potrzebne w funkcjonowaniu Spółki.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wydatki związane z emisją akcji oraz wprowadzeniem ich do obrotu publicznego są ponoszone celem pozyskania przez Spółkę środków finansowych, które zostaną przeznaczone na realizację określonych celów ekonomicznych (działalność gospodarczą prowadzoną przez Spółkę). Należy więc uznać, że wydatki te wywierają wpływ na wysokość uzyskiwanych przez Spółkę przychodów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (spełniając przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT). Zatem w przypadku Wnioskodawcy występuje pośredni związek emisji akcji z prowadzoną działalnością, gdyż poniesione wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują jednak wyjątki, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnia przesłanki upoważniające go do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z unormowaniem art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Należy zaznaczyć, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie powyższych towarów bądź usług nie powstaje automatycznie w momencie uznania poniesionych wydatków na towary i usługi za koszt uzyskania przychodów. Fakt, iż dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów jest kwestią odrębną od tego, czy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W pierwszej kolejności bowiem należy dokonać analizy, czy dany zakup towaru bądź usługi związany jest z transakcjami opodatkowanymi podatnika, a dopiero w drugiej kolejności (jeżeli dany zakup jest związany z czynnościami opodatkowanymi) – czy można go uznać za koszt uzyskania przychodów. Zatem, jeżeli wydatki poniesione przez Podatnika nie są związane z czynnościami opodatkowanymi, fakt uznania ich za koszty uzyskania przychodów jest sprawą drugorzędną i pozostającą bez wpływu na możliwość odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji należy stwierdzić, iż Podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi i co do zasady są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawa należy uznać, iż Spółce przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z wydatkami poniesionymi w związku z emisją akcji. Warunkiem istnienia prawa do odliczenia jest jednak możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z uwzględnieniem wyjątków zawartych w ustawie o podatku od towarów i usług (art. 88 ust. 1 pkt 2 oraz art. 88 ust. 3 ww. ustawy).

Podkreślenia wymaga fakt, iż powyższa pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego opiera się na przyjętym założeniu, iż opisane wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.).

Jednocześnie zauważyć należy, iż przedmiotowa interpretacja nie rozstrzyga kwestii zaliczenia danych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Ciężar udowodnienia powyższego faktu spoczywa bowiem na Podatniku, a możliwość obniżenia kwoty należnego podatku od towarów i usług o kwotę podatku naliczonego przy zakupie towarów lub usług jest ściśle związana z dopuszczalnością zaliczenia wydatków poniesionych na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy również stwierdzić, że powołane przez Wnioskodawcę: wyrok sądu administracyjnego sygn. I SA/Lu 70/07, postanowienie znak 1471/VUR1/443-22/07/RB oraz decyzja znak PP II 443/781/2006/PK, są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.