Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.179.2021.1.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-09
Teza: Jeżeli wartość sprzedaży z tytułu najmu nieruchomości nie przekroczy limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT, pod warunkiem niewystąpienia czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; limit; obiekt-obiekt kulturalny; umowa-umowa cywilnoprawna; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 kwietnia 2021 r. (data wpływu 12 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieopodatkowania podatkiem VAT odpłatnego udostępniania pomieszczeń Wiejskiego Domu Kultury na podstawie umowy cywilno-prawnej, do przekroczenia limitu obrotu, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

12 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej od towarów i usług w zakresie nieopodatkowania podatkiem VAT odpłatnego udostępniania pomieszczeń Wiejskiego Domu Kultury na podstawie umowy cywilno-prawnej, do przekroczenia limitu obrotu, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gminny Ośrodek Kultury i Biblioteka (dalej jako: Wnioskodawca, Zainteresowany) jest Samorządową Instytucją Kultury, która posiada osobowość prawną i jest wpisana do gminnego rejestru instytucji kultury, powołaną przez Urząd Gminy. Zainteresowany działa na podstawie ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Wnioskodawca organizuje i prowadzi działalność kulturalną polegającą na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, której celem jest pozyskiwanie społeczeństwa do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenia jej wartości, a także służy zaspokojeniu potrzeb czytelniczych ludności i upowszechnianiu wiedzy. W celu prowadzenia działalności statutowej na terenie gminy Wnioskodawca administruje jej majątkiem.

Jednostka otrzymuje dotację podmiotową z Gminy oraz dotacje z Ministerstwa Biblioteki Narodowej za zakup księgozbioru.

Gminny Ośrodek Kultury i Biblioteka nie prowadzi działalności usługowej, a tym samym nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z podpisaną XX stycznia 2019 r. umową nr (…) o przyznaniu dofinansowania na budowę Wiejskiego Domu Kultury w kwocie (…) zł, słownie (…) złotych, zgodnie z umową – w roku 2019 jednostka otrzymała pierwszą transzę w kwocie (…) zł, słownie: (…) złotych, a drugą transzę w roku 2020 w kwocie (…) zł, słownie: (…) złotych. Całkowity koszt inwestycji w latach 2019-2020 wyniósł (…) zł, słownie: (…) złote i (…) groszy. Pełny tytuł projektu „(…)”. Projekt został zrealizowany w ciągu 24 miesięcy od dnia zawarcia umowy nr (…). Efektem zrealizowanego projektu jest wzrost aktywności mieszkańców lokalnej społeczności oraz ich rozwój poprzez budowę infrastruktury sprzyjającej pobudzeniu aktywności lokalnej oraz wypoczynku i rekreacji dzięki Wiejskiemu Domowi Kultury. Wnioskodawca wystąpił już o wydanie interpretacji indywidualnej w roku 2019 w związku z zapisem w umowie, iż pomieszczenia Wiejskiego Domu Kultury będą udostępniane przez Wnioskodawcę nieodpłatnie dla mieszkańców gminy. W związku z realizowanymi inwestycjami Zainteresowany poniósł wydatki, które są udokumentowane fakturami VAT. Wydatki te obejmowały m.in. przygotowanie dokumentacji dotyczącej budowy Wiejskiego Domu Kultury oraz wykonanie robót budowlanych zleconych przez Zainteresowanego podmiotom zewnętrznym. Dodatkowo Wnioskodawca ponosi i będzie ponosić bieżące wydatki związane z utrzymaniem świetlicy – obejmujące zarówno nabycie towarów (m.in. media, środki czystości, etc.), jak i usług (m.in. drobne remonty, konserwacje, utrzymanie czystości, wywóz nieczystości, ubezpieczenie budynku).

W chwili obecnej Wnioskodawca chce podjąć decyzję o zmianie planowanego pierwotnego sposobu wykorzystywania Wiejskiego Domu Kultury, polegające na możliwości odpłatnego udostępnienia pomieszczeń podmiotom trzecim.

Zainteresowany wystąpił do Samorządu Województwa z pisemnym wnioskiem o uzyskanie zgody na odpłatne udostępnienie Wiejskiego Domu Kultury, z którego otrzymano środki z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W momencie zawierania umowy o dofinansowanie Wnioskodawca planował, iż świetlica będzie wykorzystywana do zaspokajania potrzeb społeczno-kulturalnych mieszkańców wyłącznie nieodpłatnie przez okres 5 lat.

XX listopada 2020 r. w drodze zarządzenia ustalono Regulamin Udostępniania Wiejskiego Domu Kultury. Zgodnie z treścią tego Zarządzenia Wiejski Dom Kultury może być udostępniany do użytku osobom fizycznym i prawnym nieodpłatnie w celu odbycia zebrań wiejskich, organizacji zajęć integracyjnych dla dzieci i dorosłych, w tym w szczególności spotkań kółek zainteresowań, przeprowadzenia wyborów, organizacji gminnych wydarzeń kulturalnych.

Przedmiotowe wydatki dokumentowane są wystawionymi na Wnioskodawcę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT. Zainteresowany ponosi przedmiotowe wydatki w szczególności w celu zapewnienia odpowiednich standardów bezpieczeństwa.

Wnioskodawca dąży do tego, aby nowo powstały Wiejski Dom Kultury był dla mieszkańców, jak najbardziej atrakcyjny. Im większe zainteresowanie obiektem, tym z kolei większe perspektywy na kolejne inwestycje kulturalne na terenie działalności Zainteresowanego.

W związku z rosnącym zainteresowaniem nowym obiektem pojawiają się coraz liczniejsze zapytania o możliwość wynajęcia Wiejskiego Domu Kultury odpłatnie do własnych potrzeb np. urodzin, wesel, jubileuszy, styp oraz odpłatnych zajęć edukacyjnych typu zajęcia językowe, taneczne. A co za tym idzie wzrosną koszty utrzymania obiektu (energia, woda, ścieki, środki czystości, ogrzewanie).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku otrzymania zgody z Samorządu Województwa na odpłatne udostępnienie na podstawie cywilno-prawnej umowy zawieranej przez i na rzecz instytucji kultury, czynności podlegają opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, pokrywa on koszty na utrzymanie nowo powstałego Wiejskiego Domu Kultury z dotacji podmiotowej na cele statutowe, otrzymana dotacja celowa na budowę Wiejskiego Domu Kultury była przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji zadania inwestycyjnego. Dotacja celowa nie jest uzależniona od ilości i wartości świadczonych usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca świadczy wyłącznie usługi, które mieszczą się w katalogu usług zwolnionych od podatku VAT – art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług, oraz zwolnienia przedmiotowego – art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, art. 15 ust. 1 ustawy.

Zainteresowany w przypadku otrzymania zgody z Samorządu Województwa na odpłatne udostępnienie na podstawie umowy cywilno-prawnej zawieranej przez i na rzecz instytucji kultury, uważa, iż nie będzie to skutkować obowiązkiem w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, do momentu, gdy Wnioskodawca przekroczy limit obrotów, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, polegającej na wykorzystaniu towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Art. 96 ust. 3 ustawy stanowi, że podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Naczelnik urzędu skarbowego – zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy – po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Jak stanowi art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Ponadto zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
3.  usług ubezpieczeniowych

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Art. 113 ust. 13 ustawy wskazuje podatników, do których nie stosuje się zwolnień, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9.

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    
    1.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    2.  terenów budowlanych,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
        *   preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
        *   komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
        *   134 urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
        *   maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
    
    1.  hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
        *   pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
        *   motocykli (PKWiU ex 45.4);
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie,
    4.  ściągania długów, w tym factoringu;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest Samorządową Instytucją Kultury, która posiada osobowość prawną i jest wpisana do gminnego rejestru instytucji kultury, powołaną przez Urząd Gminy. Wnioskodawca organizuje i prowadzi działalność kulturalną polegającą na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, której celem jest pozyskiwanie społeczeństwa do aktywnego uczestnictwa w kulturze oraz współtworzenia jej wartości, a także służy zaspokojeniu potrzeb czytelniczych ludności i upowszechnianiu wiedzy.

W celu prowadzenia działalności statutowej na terenie gminy Wnioskodawca administruje jej majątkiem.

Zainteresowany nie prowadzi działalności usługowej, a tym samym nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta ze zwolnienia podmiotowego.

Wnioskodawca chce podjąć decyzję o zmianie planowanego pierwotnego nieodpłatnego sposobu wykorzystywania Wiejskiego Domu Kultury, polegającą na możliwości odpłatnego udostępnienia pomieszczeń podmiotom trzecim. Zainteresowany wystąpił do Samorządu Województwa z pisemnym wnioskiem o uzyskanie zgody na odpłatne udostępnienie Wiejskiego Domu Kultury, z którego otrzymano środki z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W związku z rosnącym zainteresowaniem nowym obiektem pojawiają się coraz liczniejsze zapytania o możliwość wynajęcia Wiejskiego Domu Kultury odpłatnie do własnych potrzeb np. urodzin, wesel, jubileuszy, styp oraz odpłatnych zajęć edukacyjnych typu zajęcia językowe, taneczne. A co za tym idzie wzrosną koszty utrzymania obiektu (energia, woda, ścieki, środki czystości, ogrzewanie).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, nieopodatkowania podatkiem VAT odpłatnego udostępniania pomieszczeń Wiejskiego Domu Kultury na podstawie umowy cywilno-prawnej, do przekroczenia limitu obrotu, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy.

W pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga czy planowana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie odpłatnego udostępnienia pomieszczeń Wiejskiego Domu Kultury podmiotom trzecim będzie stanowić działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

W tym miejscu zauważyć należy, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę.

Wskazać zatem należy, że Wnioskodawca wykonując cywilne umowy najmu, będzie świadczył na rzecz najemców usługi, w rozumieniu przepisów ustawy. W wykonaniu umów najmu Wnioskodawca będzie dokonywał bowiem na rzecz osób trzecich świadczeń niebędących dostawą towarów. Majątek (pomieszczenia Wiejskiego Domu Kultury) pozostaną własnością Zainteresowanego i będą wynajmowane za odpłatnością, co będzie stanowić przedmiot podlegania opodatkowaniu w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że odpłatne udostępnianie (wynajem) przez Wnioskodawcę Wiejskiego Domu Kultury (lub jego pomieszczeń) na rzecz podmiotów trzecich, będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną. Tym samym dla tej czynności Wnioskodawca będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a czynność ta w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatne świadczenie usług.

W konsekwencji należy stwierdzić, że odpłatne udostępnienie (wynajem) przez Wnioskodawcę Wiejskiego Domu Kultury na rzecz podmiotów trzecich, stanowić będzie usługę podlegającą opodatkowaniu VAT – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym Wnioskodawca dokonując wynajmu pomieszczeń będzie działał w charakterze podatnika VAT. Wskazać natomiast należy, że do momentu nieprzekroczenia wartości sprzedaży opodatkowanej (w tym z tytułu najmu pomieszczeń) w wysokości 200 000 zł, sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Przy czym należy mieć na względzie wyłączenia zawarte w art. 113 ust. 13.

Podsumowując, skoro Wnioskodawca zamierza wynajmować Wiejski Dom Kultury odpłatnie na rzecz podmiotów trzecich, to jeżeli wartość sprzedaży z tytułu najmu nieruchomości nie przekroczy limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. przepisów, pod warunkiem niewystąpienia czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku otrzymania zgody z Samorządu Województwa (…) na odpłatne udostępnienie na podstawie umowy cywilno-prawnej zawieranej przez i na rzecz instytucji kultury – odpłatny najem Wiejskiego Domu Kultury nie będzie skutkować obowiązkiem w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, do momentu, gdy Wnioskodawca przekroczy limit obrotów, o którym stanowi art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku w sprawie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.