Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-564/09-5/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-07
Teza: obowiązki płatnika podatku dochodowego wynikające z przekazania osobom fizycznym dodatkowych jednostek uczestnictwa w celu naprawienia popełnionych przez Spółkę błędów.
Słowa kluczowe: koszt; obowiązek-obowiązek płatnika; osoba-osoby fizyczne; płatnik; spółki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10.09.2009 r. (data wpływu 11.09.2009 r.) oraz w uzupełnieniu wniosku z dnia 03.11.2009 r. (data nadania 04.11.2009 r., data wpływu do tut. organu 05.11.2009 r.) stanowiącego odpowiedź na wezwanie z dnia 30.10.2009 r. Nr IPPB2/415-564/09-2/MG (data nadania 30.10.2009 r., data doręczenia 03.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika podatku dochodowego wynikających z przekazania osobom fizycznym dodatkowych jednostek uczestnictwa w celu naprawienia popełnionych przez Spółkę błędów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika podatku dochodowego wynikających z przekazania osobom fizycznym dodatkowych jednostek uczestnictwa w celu naprawienia popełnionych przez Spółkę błędów.

Pismem z dnia 30.10.2009 r. Nr IPPB2/415-564/09-2/MG tut. organ wezwał Spółkę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku w zakresie przedstawienia dokumentu (odpowiednio wypis z KRS lub kopii urzędowo poświadczonego odpisu), z którego wynika sposób reprezentacji Spółki w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów, tj. stosowne umocowanie dla Pana Z. W. i Pana P. L., którzy przedmiotowy wniosek podpisali.

Spółka uzupełniła braki formalne wniosku w ustawowym terminie, pismem z dnia 03.11.2009 r. (data wpływu do tut. organu 05.11.2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność jako towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.

Zgodnie z art. 45 ww. ustawy głównym przedmiotem działalności Spółki jest tworzenie funduszy inwestycyjnych („fundusze”) i zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa, oraz reprezentowanie funduszy w stosunku do podmiotów trzecich. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. Spółka, jako towarzystwo funduszy inwestycyjnych jest organem utworzonych przez siebie funduszy (organ osoby prawnej, jaką jest fundusz).

Jako towarzystwo funduszy inwestycyjnych, Spółka zatrudnia osoby posiadające odpowiednie doświadczenie i przygotowanie zawodowe. Ponadto Spółka i utworzone przez nią fundusze podlegają stałemu nadzorowi sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Finansowego. Spółka obowiązana jest również do wdrażania oraz stosowania procedur zapewniających należyty przebieg procesów wewnętrznych związanych z prowadzeniem działalności operacyjnej, w tym z odsprzedażą, odkupem oraz wyceną jednostek uczestnictwa. Zarówno sprawozdanie finansowe Spółki, jak i sprawozdania finansowe wszystkich zarządzanych przez nią funduszy, w tym metodologia wyceny jednostek uczestnictwa, poddawane są corocznie badaniu przez biegłego rewidenta oraz okresowym audytom wewnętrznym.

Pomimo opisanych powyżej środków stosowanych w celu zapewnienia prawidłowego przebiegu wszystkich procesów związanych z obrotem jednostkami uczestnictwa, zdarzają się sytuacje, w których na skutek błędu ludzkiego wartość lub ilość jednostek uczestnictwa, przypisanych danemu uczestnikowi, odbiega od wartości prawidłowej.

Powyższe jest najczęściej skutkiem błędu technicznego, takiego jak błędne wprowadzenie danych do systemu lub pobranie od klienta opłat manipulacyjnych w niewłaściwej wysokości. Zdarzają się również sytuacje, gdy błąd ma charakter merytoryczny i dotyczy przyjęcia niewłaściwej metodologii i założeń do wyceny jednostek uczestnictwa (np. odmienna ocena zdarzeń, kwestie nie mogące być przedmiotem kazuistycznej regulacji w procedurach wewnętrznych, z uwagi na konieczność interpretacji pewnych zjawisk gospodarczych na skutek których następuje obiektywnie niewłaściwa wycena jednostek uczestnictwa na dany dzień, bądź w danym okresie, choć w subiektywnym przekonaniu pracowników odpowiedzialnych za dokonanie tej wyceny mogła być ona prawidłowa).

Przykładowo, sytuacja dotycząca błędnej wyceny wystąpiła m. in. w okresie od września 2008 r. do marca 2009 r. i dotyczyła dokonania nieprawidłowej wyceny wartości aktywów netto przypadających na jednostki uczestnictwa trzech zarządzanych przez Spółkę funduszy. Nieprawidłowa wycena dotyczyła pewnych składników aktywów tych funduszy, tj. dwóch zagranicznych obligacji korporacyjnych, których rentowność, z uwagi na wbudowany element derywatu, uzależniona była przez ich emitentów od zmiany wiarygodności kredytowej Polski na międzynarodowych rynkach finansowych. Nieprawidłowość wyceny tych składników aktywów polegała na braku uwzględnienia w wartości godziwej tych papierów wartościowych przesłanek do obniżenia ww. wiarygodności kredytowej Polski, a więc i wzrostu rentowności tych obligacji. Pomimo występowania tu możliwości różnej oceny sytuacji, powyższe postępowanie zostało uznane przez audytora za dokonanie wyceny w sposób niewłaściwy.

Spółka mając na uwadze brzmienie art. 33 ust. 3 oraz art. 64 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie okresowych sprawozdań oraz bieżących informacji dotyczących działalności i sytuacji finansowej towarzystw funduszy inwestycyjnych i funduszy inwestycyjnych dostarczanych przez te podmioty Komisji Papierów Wartościowych i Giełd dokonuje w opisanych wyżej sytuacjach stosownych korekt.

W przypadku błędów technicznych korekty te polegają najczęściej na doprowadzeniu do prawidłowego stanu rejestru klienta, od którego pobrano opłatę manipulacyjną w niewłaściwej wysokości, bądź w inny sposób nieprawidłowo zrealizowano jego zlecenie. Korekta dokonywana jest najczęściej poprzez zakup na koszt Spółki dodatkowych jednostek uczestnictwa.

W przypadku błędów polegających na nieprawidłowej wycenie wartości jednostek uczestnictwa, na podstawie skorygowanych wartości aktywów netto przypadających na jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych dotkniętych nieprawidłową wyceną, Spółka ustała wpływ zastosowania poprzedniej metodologii wyceny na sytuację uczestników tych funduszy i podejmuje decyzję o nabyciu i przydzieleniu ze środków własnych dodatkowych jednostek uczestnictwa tym klientom, których wartość jednostek uczestnictwa widniejąca w prowadzonych na ich rzecz rejestrach odbiegała w dół od wartości prawidłowej, wskutek dokonania opisanej powyżej błędnej wyceny. W przypadku zdarzeń dotyczących większej ilości klientów, metodologia przypisania uczestnikom dodatkowych jednostek jest weryfikowana przez niezależnego audytora.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z nabyciem przez Spółkę na własny koszt na rzecz klientów będących osobami fizycznymi jednostek uczestnictwa zarówno w celu dokonania korekty zaistniałych błędów technicznych, jak i błędów w wycenie, na Spółce ciążą jakiekolwiek obowiązki płatnika lub obowiązki związane z wystawieniem i przesłaniem osobom fizycznym, które otrzymały te dodatkowe jednostki uczestnictwa, oraz właściwemu dla nich urzędowi skarbowemu informacji PlT8C lub jakiejkolwiek innej deklaracji albo informacji?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Spółka stoi na stanowisku, iż przekazanie osobom fizycznym dodatkowych jednostek uczestnictwa w celu naprawienia błędów technicznych, bądź błędów w wycenie nie skutkuje powstaniem obowiązku wystawienia i przesłania osobom fizycznym, które otrzymały te jednostki oraz właściwemu dla nich urzędowi skarbowemu, informacji PIT-8C lub jakiejkolwiek innej deklaracji albo informacji. Na Spółce nie będą również ciążyły w związku z powyższym obowiązki płatnika.
2.  Zdaniem Spółki nabycie na rzecz klientów dodatkowych jednostek uczestnictwa w celu dokonania korekty zaistniałych błędów technicznych, bądź błędów w wycenie, należy zaklasyfikować jako zwrot nieprawidłowo pobranych świadczeń na rzecz Spółki. Nie powinno być więc traktowane, jako przychód podatkowy klientów.

Aby można było mówić o powstaniu przychodu po stronie klienta, musiałby on otrzymać realne przysporzenie majątkowe. Dokonywany zakup dodatkowych jednostek uczestnictwa nie powinien być traktowany jako takie przysporzenie, a jedynie jako działanie o charakterze restytucyjnym. Celem Spółki jest bowiem eliminacja błędów skutkujących nieprawidłowym rozliczeniem transakcji z klientami, a nie przyznawanie klientom jakichkolwiek dodatkowych świadczeń. Przychód w tym przypadku możne być zdaniem Spółki identyfikowany dopiero w momencie zbycia tych jednostek uczestnictwa, będzie to przychód z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „updof”).

Zdaniem Spółki najlepszym przykładem wskazującym na zasadność powyższego rozumowania jest przypadek pobrania od klienta zbyt wysokich opłat manipulacyjnych. Dokupienie na rejestr uczestnika jednostek za kwotę zawyżenia opłaty jest tu jedynie formą zwrotu kwoty nienależnie pobranej. Analogiczna sytuacja występuje co do zasady w przypadku innych błędów technicznych. Również w sytuacji, gdy dokonano nieprawidłowej wyceny, dokupienie dodatkowych jednostek na rejestr uczestnika ma na celu jedynie skorygowanie popełnionego błędu.

3\. Pomimo, iż zdaniem Spółki nabycie na rzecz klientów dodatkowych jednostek uczestnictwa w celu dokonania korekty zaistniałych błędów technicznych, bądź błędów w wycenie nie powinno być uznane za przychód klientów, w praktyce świadczenia powyższe klasyfikuje się niekiedy jako odszkodowania. Mianowicie organy podatkowe w opublikowanych interpretacjach stały na stanowisku, iż nabycie przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych w opisanych sytuacjach dodatkowych jednostek uczestnictwa na rzez osób fizycznych stanowi dla tych osób przychód z innych źródeł, w rozumieniu art. 20 ust. 1 updof, podlegający zwolnieniu z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 updof. Uznając te interpretacje za zasadne, Spółka również nie będzie zobligowana wystawić i przesłać organom podatkowym oraz uczestnikom zarządzanych przez siebie funduszy informacji PIT-8C. Nie będą na niej również ciążyć obowiązki płatnika w tym zakresie. Poniżej Spółka przedstawia więc argumentację przemawiającą za takim stanowiskiem.

3.1. Zgodnie z art. 20 ust. 1 updof za przychody z innych źródeł uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

W piśmiennictwie oraz interpretacjach organów podatkowych (przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Nr IPPB2/415-78/09-2/AS z dnia 28 kwietnia 2009 r.), dominuje pogląd, że do przychodów z innych źródeł zalicza się w przypadku osób nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób, które nie łączy z wypłacającym odszkodowanie stosunek pracy lub stosunek pokrewny, również otrzymywane przez te osoby rekompensaty lub odszkodowania.

W przypadku uzyskania przychodów z innych źródeł w rozumieniu ww. przepisu art. 20 ust. 1 updof, podmiot przekazujący te świadczenia ma co do zasady obowiązek sporządzania i przesyłania podatnikom oraz właściwym urzędom skarbowym informacji wg ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego z tego tytułu przez osobę fizyczną przychodu (PIT-8C), w terminie do końca lutego następnego roku (art. 42a updof). Osoba fizyczna jest obowiązana w takim przypadku doliczyć otrzymane świadczenia do swoich przychodów w zeznaniu rocznym, opodatkowując je stawką progresywną, wynikającą ze skali podatkowej.

Niemniej powyższy obowiązek sporządzenia informacji PlT-8C nie występuje, m. in. w przypadku, gdy przychody z art. 20 ust. 1 updof objęte są zwolnieniem przedmiotowym lub podmiotowym, przewidzianym w art. 21 updof.

3.2. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 3 updof wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

*   określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,

*   odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,

*   odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,

*   odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,

*   odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,

*   odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,

*   odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Oczywiste jest, iż żaden z powyższych wyjątków nie ma zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym.

3.3. Jako podmiot szczególnego rodzaju, podlegający szczególnemu nadzorowi, towarzystwo funduszy inwestycyjnych, jako organ osoby prawnej jaką jest fundusz inwestycyjny, ponosi odpowiedzialność wobec uczestników zarządzanych przez siebie funduszy z tytułu dokonania niewłaściwej wyceny ich jednostek i zobligowane jest do obliczenia i wypłaty świadczeń w oparciu o następujące przepisy prawa:

1.  art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, zgodnie z którym za szkody poniesione przez osoby nabywające lub odkupujące jednostki uczestnictwa funduszu inwestycyjnego za pośrednictwem dystrybutora (pośrednika), odpowiadają solidarnie towarzystwo funduszy inwestycyjnych i dystrybutor, chyba że szkoda jest wynikiem okoliczności, za które dystrybutor nie ponosi odpowiedzialności;
2.  art. 64 ww. ustawy, zgodnie z którym towarzystwo funduszy inwestycyjnych odpowiada wobec uczestników funduszu inwestycyjnego za wszelkie szkody spowodowane niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem swoich obowiązków w zakresie zarządzania funduszem i jego reprezentacji, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków jest spowodowane okolicznościami, za które towarzystwo odpowiedzialności nie ponosi. Za szkody powstałe z przyczyn, o których mowa powyżej fundusz inwestycyjny nie ponosi odpowiedzialności;
3.  § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie okresowych sprawozdań oraz bieżących informacji dotyczących działalności i sytuacji finansowej towarzystw funduszy inwestycyjnych i funduszy inwestycyjnych dostarczanych przez te podmioty Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, zgodnie z którym fundusz inwestycyjny otwarty jest obowiązany do przekazywania, w formie raportu bieżącego, informacji o błędnej wycenie wartości aktywów netto przypadającej na jednostkę uczestnictwa, ze wskazaniem w szczególności:

*   daty błędnej wyceny wartości aktywów netto przypadającej na jednostkę uczestnictwa;

*   wartości błędnie wycenionej jednostki uczestnictwa oraz wartości prawidłowo wycenionej jednostki uczestnictwa;

*   sposobu rozliczenia skutków błędu w wycenie wartości aktywów netto przypadającej na jednostkę uczestnictwa z uczestnikami funduszu, którym zbyto lub, od których odkupiono jednostki uczestnictwa po niewłaściwie wyliczonej cenie;

*   informacji, czy tego rodzaju błąd miał miejsce w przeszłości, z opisem podjętych wówczas działań;

*   informacji o decyzjach podjętych w celu zapobieżenia powstaniu podobnych błędów w dalszej działalności funduszu;

*   liczby jednostek uczestnictwa zbytych i odkupionych przez fundusz w oparciu o błędną wycenę aktywów.

3.4. Z powyższego wynika, że w omawianym przypadku znajduje zastosowanie zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych dodatkowych jednostek nabywanych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych w celu dokonania korekty zaistniałych błędów. Potwierdzają to poniższe interpretacje organów podatkowych wydane w podobnych sprawach.

W postanowieniu z 8 marca 2007 r., sygn 1472/DPC/415-1/07/PK Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego stwierdził, iż:

„wyrównanie straty w związku z zawinionym działaniem Towarzystwa, w szczególności takim jak błędne wprowadzanie danych ze zlecenia do systemu, a także pobrania niewłaściwej stawki opłaty manipulacyjnej lub wykonania niewłaściwie dyspozycji uczestnika jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych po spełnieniu kumulatywnie ww. przesłanek (wina po stronie Towarzystwa oraz uszczuplenie w majątku osoby fizycznej, w związku z tą winą Towarzystwa - przyp. autora)”.

Podobne stanowisko zajął Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w postanowieniach:

1.  z 29 listopada 2006 r. sygn. 1472/DPC/415-91/06/PK
2.  z 27 stycznia 2006 r. sygn. 1472/DPC/415-112/05/MS
3.  z 5 grudnia 2005 r. sygn. 1472/DPC/415-89/05/MS

Również Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia 24 lipca 2007 r., ZD/406-29/PIT/06 potwierdził możliwość zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych do odszkodowań wypłaconych w związku z nieprawidłowościami w wykonaniu usług przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych:

„W opisanym stanie faktycznym, podstawą wyrównania przez Wnioskodawcę straty na rzecz uczestnika funduszu inwestycyjnego są przepisy art. 33 ust. 3 i art. 64 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Ustawa ustala, jako zasadę, odpowiedzialność Towarzystwa za wyrządzoną szkodę, ta zaś jest ponoszona w wysokości odszkodowania w postaci dodatkowych jednostek uczestnictwa, jakie uczestnik uzyskałby, gdyby zlecenie zostało zrealizowane prawidłowo lub wypłaty uczestnikowi kwoty pieniężnej, jaką powinien otrzymać w przypadku prawidłowej reaIizacji zlecenia.

Powyższe, zdaniem tutejszego organu podatkowego, uprawnia do stwierdzenia, iż jest to odszkodowanie korzystające ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednocześnie niewymienione w przepisach art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a) – g)”.

Skoro świadczenia dokonywane przez Spółkę na rzecz swoich klientów - osób fizycznych spełniają kryteria określone w art. 21 ust. 1 pkt 3 updof, to zdaniem Spółki nie będzie ona zobowiązana do wystawienia i przesłania osobom fizycznym, które otrzymały te świadczenia, informacji PIT 8C, ani żadnych innych deklaracji.

4\. W świetle powyższego w ocenie Spółki należy uznać, iż z tytułu przekazania klientom dodatkowych jednostek uczestnictwa zarówno w celu skorygowania zaistniałych błędów technicznych, jak i błędów w wycenie jednostek Spółka nie ma obowiązku wystawić i przesłać organom podatkowym oraz uczestnikom zarządzanych przez siebie funduszy informacji PIT-8C, zarówno gdyby przyjąć, iż kwoty te nie stanowią w ogóle przychodów podatkowych, jak również wówczas, gdyby uznać te kwoty za przychody, o których mowa w art. 20 ust. 1 updof, gdyż wówczas miałoby do nich zastosowanie zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność, jako towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych. Występują sytuacje, w których na skutek błędu ludzkiego wartość lub ilość jednostek uczestnictwa, przypisanych danemu uczestnikowi, odbiega od wartości prawidłowej. Powyższe jest najczęściej skutkiem błędu technicznego, takiego jak błędne wprowadzenie danych do systemu lub pobranie od klienta opłat manipulacyjnych w niewłaściwej wysokości, jak również sytuacje, gdy błąd ma charakter merytoryczny i dotyczy przyjęcia niewłaściwej metodologii i założeń do wyceny jednostek uczestnictwa. Mając na uwadze brzmienie art. 33 ust. 3 oraz art. 64 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, a także § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie okresowych sprawozdań oraz bieżących informacji dotyczących działalności i sytuacji finansowej towarzystw funduszy inwestycyjnych i funduszy inwestycyjnych dostarczanych przez te podmioty Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, Spółka dokonuje w przedmiotowych sytuacjach stosownych korekt. Korekta błędów technicznych, jak i błędów polegających na nieprawidłowej wycenie wartości jednostek uczestnictwa dokonywana jest najczęściej poprzez zakup na koszt Spółki dodatkowych jednostek uczestnictwa, które następnie przekazywane są klientom będącym osobami fizycznymi, celem naprawienia zaistniałych błędów.

W związku ze szczegółową analizą treści przewstawionego stanu faktycznego należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż u uczestnika funduszu z chwilą wydania dodatkowych jednostek uczestnictwa nie powstaje przychód w postaci otrzymanych nieodpłatnie jednostek uczestnictwa. Zasadne jest bowiem odwołanie się do treści przepisu art. 33 ust. 3 oraz art. 64 ustawy o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 ze zm.), zgodnie z którymi Spółka zobowiązane jest do naprawienia wszelkich szkód poniesionych przez uczestników spowodowanych niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem swoich obowiązków w zakresie zarządzania zbiorczym portfelem papierów wartościowych lub funduszem i jego reprezentacji, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków jest spowodowane okolicznościami, za które towarzystwo odpowiedzialności nie ponosi.

W ocenie organu podatkowego, opierając się o powołane przez Spółkę przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych, które wyraźnie określają, iż osobie fizycznej, u której powstała strata (nie z jej winy) należy wyrównać powstałą stratę, zatem wyrównanie uczestnikowi funduszu straty (uszczuplenia w majątku) spowodowanej zawinionym działaniem Spółki, poprzez przekazanie mu dodatkowych jednostek uczestnictwa, nie skutkuje powstaniem u uczestnika przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, organ podatkowy zauważa, że tylko w sytuacji, gdy przekazanie dodatkowych jednostek uczestnictwa klientom Spółki stanowiłoby dla tych osób przychód podlegający opodatkowaniu, zasadnym byłoby rozpatrywanie zwolnienia w kontekście art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując, w związku z nabyciem przez Spółkę na własny koszt na rzecz klientów będących osobami fizycznymi jednostek uczestnictwa zarówno w celu dokonania korekty zaistniałych błędów technicznych, jak i błędów w wycenie, na Spółce nie ciążą i nie będą ciążyły obowiązki płatnika lub obowiązki związane z wystawieniem i przesłaniem osobom fizycznym, które otrzymały dodatkowe jednostki uczestnictwa, oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji PlT-8C lub jakiejkolwiek innej deklaracji albo informacji, z uwagi na to, iż przekazanie klientom Spółki dodatkowych jednostek nie może być traktowane jako przysporzenie, a jedynie jako działanie o charakterze restytucyjnym.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń w przedstawionych stanach faktycznych, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzeń przyszłych, stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informujemy, że opłata w wysokości 160 zł (uiszczona nienależnie, ponieważ przedstawione zagadnienie dotyczy jednego stanu faktycznego i jednego zdarzenia przyszłego, zaś Spółka wpłaciła kwotę 240 zł) wniesiona w dniu 10.09.2009 r. na konto Izby Skarbowej w Warszawie stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona na wskazany we wniosku adres siedziby Spółki, zgodnie z treścią art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.