Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB2.4511.6.2017.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-17
Teza: w zakresie obowiązków płatnika
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; umowa-umowa zlecenia; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2016 r. (data wpływu 2 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 marca 2017 r. (data wpływu 10 marca 2017 r.) na wezwanie z dnia 16 lutego 2017 r. nr 1462-IPPB2.4511.6.2017.1.MM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca podpisał umowę zlecenie o utrzymanie czystości na terenie budynku z właścicielem mieszkania znajdującego się w budynku mieszkalnym, gdzie zawiązana jest Wspólnota Mieszkaniowa.

W treści umowy paragraf 3 na temat wynagrodzenia brzmi: „1. Za każdy miesiąc zgodnego z niniejszą umową wykonywania przedmiotu umowy, zlecający będzie zobowiązany zapłacie wykonawcy wynagrodzenie w kwocie 1600 zł brutto. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu będzie płatne z dołu do dnia 10 każdego miesiąca. 2. Wynagrodzenie będzie płatne przelewem na rachunek Zleceniobiorcy.”.

W zawartej umowie nie ma informacji o odpracowaniu zaległości czynszowych.

Z powodu zaległości czynszowych powstałych na koncie pracownika w dniu 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca podpisał aneks do umowy, mówiący o zaliczeniu wynagrodzenia na spłatę zobowiązania.

Treść paragrafu 3 po aneksie brzmi następująco: „1. Za każdy miesiąc zgodnego z niniejszą umową wykonywania przedmiotu umowy, zlecający będzie zobowiązany zapłacić wykonawcy wynagrodzenie w kwocie 1600 zł brutto. 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu będzie zaliczane na spłatę zaległości czynszowych dotyczących zleceniobiorcy według stosownej notatki określającej zakres dat dotyczących zaległości powstałej począwszy od dn. 01.11.2012 roku. Rozliczenia trwać będą aż do całkowitego wyczerpania zobowiązania. 3. Po wyczerpaniu zobowiązania związanego z zaległościami zleceniobiorcy wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu będzie płatne z dołu do dnia 10 każdego miesiąca na rachunek bankowy wskazany w umowie Utrzymania Czystości z dn. 1 stycznia 2016 r., której dotyczy niniejszy aneks.”

Celem aneksu jest zaliczenie wynagrodzenia na zaległości czynszowe.

Ponieważ złożony wniosek zawierał braki formalne, tutejszy organ podatkowy pismem z dnia 16 lutego 2017 r. Nr 1462-IPPB2.4511.6.2017.1.MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez :

*   przedstawienie własnego stanowiska Wnioskodawcy (a nie księgowej) adekwatnego do zadanego pytania.

Braki uzupełniono w wyznaczonym terminie (data nadania 8 marca 2017 r.). Wnioskodawca uzupełnił własne stanowisko do złożonego wniosku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym Wnioskodawca zobowiązany jest do odprowadzenia podatku dochodowego od wynagrodzenia z umowy zlecenie zawartej z członkiem wspólnoty, które uznane zostało jako odpracowanie zaległości czynszowych?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Na podstawie informacji posiadanych przez Wnioskodawcę, od stycznia 2016 do czerwca od wynagrodzenia zaliczonego na poczet zaległości nie został naliczony ani odprowadzony podatek dochodowy. Po przeanalizowaniu dokumentów i przepisów, Wnioskodawca nie jest pewny poprawności dokonywanych operacji - nie odprowadzenie podatku od wynagrodzenia. Zdaniem Wnioskodawcy przy formie umowy, którą zawarli z pracownikiem, Wnioskodawca powinien naliczyć i odprowadzić podatek dochodowy. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010, r. Nr 51 poz. 307 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w 2011r.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszystkie rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Żeby nie zaliczyć wynagrodzenia do przychodu Wnioskodawca powinien podpisać inną umowę - umowa spłaty zadłużenia w formie świadczenia rzeczowego, która nie generuje przychodu dla dłużnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;

Natomiast zgodnie z art. 41 osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zauważyć należy, że umowy zlecenia są umowami cywilnoprawnymi, uregulowanymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.).

Według art. 734 § 1 ww. ustawy, przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Stosownie zaś do art. 734 § 2 tej ustawy, w braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie pełnomocnictwa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca podpisał umowę zlecenie o utrzymanie czystości na terenie budynku z właścicielem mieszkania znajdującego się w budynku mieszkalnym, gdzie zawiązana jest Wspólnota Mieszkaniowa . W związku z faktem, iż zleceniobiorca miał zaległości czynszowe, został podpisany aneks do umowy mówiący o zaliczeniu wynagrodzenia na spłatę zaległości czynszowych. Rozliczenia będą trwać aż do całkowitego wyczerpania zobowiązania. Po wyczerpaniu zobowiązania związanego z zaległościami zleceniobiorcy wynagrodzenie, będzie płatne wynagrodzenie z dołu do dnia 10 każdego miesiąca na rachunek bankowy wskazany w umowie Utrzymania Czystości z dnia 1 stycznia 2016 r.

Uwzględniając powyższe okoliczności oraz mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, że przychody w ramach zawartej umowy zlecenia uzyskiwane przez właściciela mieszkania znajdującego się w budynku mieszkalnym, gdzie zawiązana jest Wspólnota Mieszkaniowa - stanowią przychód z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13. Tym samym, na Wnioskodawcy będą ciążyły z tego tytułu obowiązki płatnika zgodnie z ww. art. 41 ustawy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała