Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-174613/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-01
Teza: w zakresie ustalenia, czy: - otrzymane dofinansowanie korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, - odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych dotacją nie będą stanowić koszów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, - kwota otrzymanej dotacji powinna zostać uwzględniona w zeznaniu CIT-8.
Słowa kluczowe: dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; refundacja; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty; strata-odliczenie strat; zeznania-zeznania podatkowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 23 grudnia 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 30 grudnia 2013 r.), uzupełnionym 17 marca 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   otrzymane dofinansowanie korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe,**
*   odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych dotacją nie będą stanowić koszów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - **jest prawidłowe,**
*   kwota otrzymanej dotacji powinna zostać uwzględniona w zeznaniu CIT-8 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   otrzymane dofinansowanie korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych dotacją nie będą stanowić koszów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   kwota otrzymanej dotacji powinna zostać uwzględniona w zeznaniu CIT-8.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 11 marca 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-1746/13/SD wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 17 marca 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą w głównej mierze na produkcji i sprzedaży dodatków paszowych, nawozów oraz produktów chemicznych.

Wnioskodawca podpisał z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę o dofinansowanie projektu w ramach działania 4.3 Kredyt technologiczny osi priorytetowej 4 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2003 (winno być 2007-2013). Umowa o dofinansowanie została podpisana na podstawie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116, poz. 730 ze zm.)

Po spełnieniu warunków wynikających z Umowy, Wnioskodawca otrzyma dofinansowanie w formie premii technologicznej będącej refundacją poniesionych wydatków kwalifikowanych, przy czym 15% kwoty premii zostanie przekazane w formie dotacji celowej, a 85% kwoty dofinansowania będzie stanowić płatność z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Wydatki kwalifikowane są to wydatki poniesione na zakup środków trwałych w ramach projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie.

Dofinansowanie z Banku Gospodarstwa Krajowego następuje bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy w banku kredytującym na poczet spłaty kapitału kredytu technologicznego wykorzystanego przez Wnioskodawcę, przy czym Wnioskodawca nie może inaczej zadysponować kwotą dofinansowania, tj. dofinansowanie zawsze pomniejsza kapitał kredytu technologicznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy otrzymane dofinansowanie będzie stanowić przychód zwolniony z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a odpisy amortyzacyjne nie będą stanowić koszów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 48? Czy kwota otrzymanej dotacji powinna zostać uwzględniona w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych CIT-8, tj. czy powinna zwiększać kwotę przychodów w poz. 27 i 30, a następnie zostać wykazana w poz. 40 i 43 oraz w załączniku CIT-8/O w pozycji 8 i 20?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1. Umowa o dofinansowanie została podpisana na podstawie ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116, poz. 730 ze zm.). Zgodnie z art. 9 ust. 7 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, premia technologiczna dla celów podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych traktowana jest jako zwrot przedsiębiorcy wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Natomiast art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) wskazuje, że wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

Wnioskodawca w ramach projektu ponosił i nadal ponosi wydatki na zakup środków trwałych, które w części zostały sfinansowane środkami własnymi, a w części - kredytem technologicznym. Dofinansowanie z Banku Gospodarstwa Krajowego następuje bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy w banku kredytującym na poczet spłaty kapitału kredytu technologicznego wykorzystanego przez Wnioskodawcę, przy czym Wnioskodawca nie może inaczej zadysponować kwotą dofinansowania, tj. dofinansowanie zawsze pomniejsza kapitał kredytu technologicznego.

Wnioskodawca po oddaniu do użytkowania środków trwałych będzie dokonywał odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowego od osób prawych, przy czy kwota amortyzacji nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48.

Uwzględniając zapisy wynikające z ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymana kwota dofinansowania w postaci premii technologicznej będzie stanowić przychód zwolniony od opodatkowania.

Ad.2.

Kwota dofinansowania nie będzie stanowiła przychodu do opodatkowania, natomiast odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych dotacją nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Kwota dotacji będzie stanowić przychód księgowy nie w momencie wpływu na konto Wnioskodawcy, ale będzie zaliczana stopniowo do pozostałych przychodów operacyjnych, równolegle do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych dotacją, zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z dnia 11 marca 2013 r. poz. 330 ze zm.). Kwota odpisów amortyzacyjnych nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów, natomiast kwota pozostałych przychodów operacyjnych nie będzie stanowiła przychodu do opodatkowania.

Biorąc powyższe pod uwagę, wynikające z przepisów postępowanie oraz fakt, że przepisy wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają obowiązku wykazywania kwoty dofinansowania w zeznaniu CIT-8 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwota dofinansowania nie musi być uwzględniona w poz. 27, 30, 40 i 43 zeznania CIT -8 oraz w załączniku CIT-8/O w poz. 8 i 20.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca podpisał z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę o dofinansowanie projektu w ramach działania 4.3 Kredyt technologiczny osi priorytetowej 4 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2003. Po spełnieniu warunków wynikających z Umowy, Wnioskodawca otrzyma dofinansowanie w formie premii technologicznej będącej refundacją poniesionych wydatków kwalifikowanych, przy czym 15% kwoty premii zostanie przekazaną w formie dotacji celowej, a 85% kwoty dofinansowania stanowić będzie płatność z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dofinansowanie z Banku Gospodarstwa Krajowego następuje bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy w banku kredytującym na poczet spłaty kapitału kredytu technologicznego wykorzystanego przez Wnioskodawcę, przy czym Wnioskodawca nie może inaczej zadysponować kwotą dofinansowania, tj. dofinansowanie zawsze pomniejsza kapitał kredytu technologicznego.

Rozważając charakter otrzymanych przez Spółkę (Beneficjenta) środków, należy odnieść się do regulacji ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.), która z dniem 1 stycznia 2010 r. wprowadziła szereg zmian w zakresie przepływu środków przeznaczonych na finansowanie programów operacyjnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o „środkach europejskich” - rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

Stosownie do art. 5 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b.

W tym miejscu wskazać należy, że funduszami strukturalnymi są fundusze tworzone w budżecie Wspólnoty Europejskiej umożliwiające pomoc w restrukturyzacji i modernizacji gospodarki krajów członkowskich drogą interwencji w kluczowych sektorach i regionach (poprawa struktury). Są one wskazane w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1083/2006 z 11.7.2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) Nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.7.2006 r., s. 25 ze zm.).

W latach 2007-2013 działały dwa fundusze strukturalne:

1.  Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (rozporządzenie (WE) Nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 5.7.2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylające rozporządzenie (WE) Nr 1783/1999; Dz. Urz. UE L 210 z 31.7.2006 r., s. 1 ze zm.).
2.  Europejski Fundusz Społeczny (rozporządzenie (WE) Nr 1081/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 5.7.2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie (WE) Nr 1784/1999; Dz. Urz. UE L 210 z 31.7.2006 r., s. 12 ze zm.).

W analizowanej sytuacji część dofinansowania (85%) stanowi płatności z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Są to zatem środki pochodzące z funduszu strukturalnego, o którym stanowi art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Natomiast 15% dofinansowania wypłacane jest w formie dotacji celowej.

Na podstawie art. 111 pkt 16 ustawy o finansach publicznych, dochodami podatkowymi i niepodatkowymi budżetu państwa są środki europejskie i środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b, na realizację projektów pomocy technicznej oraz środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. c i d oraz pkt 6, po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa.

Z kolei na mocy art. 112 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, wydatki budżetu państwa są przeznaczone w szczególności na wkład krajowy na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich (…).

Zgodnie z art. 117 ust. 1 omawianej ustawy, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 lit. b tiret drugie.

W budżecie środków europejskich ujmuje się:

1.  dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
2.  wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji (art. 117 ust. 2 ww. ustawy).

Dochody i wydatki budżetu środków europejskich ujmuje się w ustawie budżetowej.

Programy finansowane z udziałem środków europejskich są ujmowane w załączniku do ustawy budżetowej (art. 121 ust. 1 ustawy o finansach publicznych).

W myśl art. 124 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, wydatki budżetu państwa dzielą się m.in. na dotacje i subwencje (pkt 1) oraz wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich (pkt 6).

Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych (art. 126 ustawy o finansach publicznych). Z kolei, dotacjami celowymi są środki przeznaczone m.in. na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich (art. 127 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 186 ustawy o finansach publicznych, wydatki na realizację programów i projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, mogą być przeznaczone na:

1.  realizację projektów przez jednostki budżetowe;
2.  płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
3.  dotacje celowe dla beneficjentów;
4.  realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;
5.  realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.

Na mocy art. 188 ust. 1 wskazanej ustawy, podstawą dokonania płatności na rzecz beneficjenta jest zlecenie płatności wystawione przez instytucję, z którą beneficjent zawarł umowę o dofinansowanie projektu, oraz pisemna zgoda dysponenta części budżetowej na dokonanie płatności, z zastrzeżeniem, że w przypadku gdy projekt realizuje instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca będąca zarządem województwa lub przez zarząd województwa upoważniona, zlecenia płatności są wystawiane przez zarząd województwa.

Instytucja, o której mowa w ust. 1, informuje właściwego dysponenta części budżetowej o zleceniach płatności przekazywanych do Banku Gospodarstwa Krajowego, a w przypadku programów finansowanych z udziałem środków europejskich, dla których instytucją zarządzającą lub pośredniczącą jest zarząd województwa, także zarząd województwa (art. 188 ust. 4 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 192 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, Minister Finansów przekazuje na rachunki w Banku Gospodarstwa Krajowego środki na płatności na rzecz beneficjentów, a w przypadku Wspólnej Polityki Rolnej - na rzecz agencji płatniczych, o których mowa w odrębnych ustawach.

Należy wskazać, że Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka finansowany jest ze środków Unii Europejskiej oraz budżetu państwa. Środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wypłacane są przez Ministerstwo Finansów - środki te przelewane są z rachunku prowadzonego w Banku Gospodarstwa Krajowego, natomiast środki pochodzące z budżetu państwa wypłacane są przez Ministerstwo Gospodarki.

Na mocy ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116 poz. 730, ze zm.), znowelizowanej ustawą z dnia 3 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 85 poz. 457), przedsiębiorcy wdrażający nowe technologie mogą otrzymać wsparcie ze środków Funduszu Kredytu Technologicznego.

Wsparcie dla przedsiębiorcy stanowi premia technologiczna stanowiąca spłatę części kapitału kredytu technologicznego, udzielonego przez bank komercyjny. Środki własne przedsiębiorcy muszą stanowić nie mniej niż 25% kosztów kwalifikowanych inwestycji technologicznej finansowanej z kredytu technologicznego. Beneficjentem pomocy mogą być podmioty gospodarcze mające siedzibę (osoby fizyczne - miejsce zamieszkania) na terenie RP i spełniające kryteria mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy, zgodnie z Rozporządzeniem KE 800/2008 oraz posiadające zdolność kredytową.

Wsparcie finansowe przeznaczone jest na realizację inwestycji technologicznych, mających na celu zakup i wdrożenie nowej technologii lub wdrożenie własnej nowej technologii stosowanej na świecie nie dłużej niż 5 lat oraz uruchomienie na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług.

Udział premii technologicznej w wartości kosztów kwalifikowanych, poniesionych ze środków kredytu technologicznego lub udziału własnego przedsiębiorcy, ustalany jest zgodnie z pułapami określonymi w mapie pomocy regionalnej (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 października 2006 r., Dz.U. Nr 190, poz. 1402).

Odnosząc się do konsekwencji podatkowych otrzymanego dofinansowania wskazać należy, że ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm., dalej: „updop”) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie, którymi podmiot może rozporządzać jak właściciel.

W związku z powyższym, otrzymana kwota dofinansowania stanowi przychód podatkowy Spółki w dacie jej otrzymania (art. 12 ust. 1 pkt 1 updop). Przychód ten jednak korzystać będzie ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych.

Do zwolnienia otrzymanej przez Spółkę kwoty dofinansowania zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 47 i art. 17 ust. 1 pkt 52 updop, w myśl których wolne od podatku są odpowiednio:

*   dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach;
*   płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 updop, wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

Zakres powołanego przepisu dotyczy zatem dochodów podatników, otrzymanych na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków dotyczących środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, pochodzących z dotacji uzyskanych z innych źródeł niż budżet państwa lub budżety jednostek samorządowych, czy też z budżetu środków europejskich takich jak środki publiczne będące w dyspozycji niektórych funduszy celowych czy agencji rządowych, które zgodnie z kreującymi je ustawami mają także prawo udzielania dotacji. Zwolnienie przedmiotowe obejmuje także subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, pochodzące zarówno z budżetu państwa, jak i budżetów jednostek samorządowych, jeśli nie będą mogły zostać zaliczone do dotacji, jak i otrzymane od innych podmiotów zajmujących się rozdysponowaniem środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca w stosunku do otrzymanych środków pieniężnych nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 21 updop.

Tut. Organ wydając niniejszą interpretację indywidualną uznał tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21 updop, za nieprawidłowe; jak wskazano bowiem powyżej środki pochodzące ze środków krajowych, czyli z budżetu państwa wypłacane przez Bank Gospodarstwa Krajowego korzystać będą ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 updop, natomiast kwota wsparcia wypłacana w formie płatności ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (środki przelewane przez Bank) zwolniona będzie z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 updop.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów i to zarówno w zakresie kosztów bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami.

Na podstawie art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Pojęcie środków trwałych oraz wartości wartości niematerialnych i prawnych określone zostało w art. 16a i 16b updop.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W art. 16c updop, wymieniono składniki majątku uznane za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, które amortyzacji nie podlegają.

Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przytoczonego przepisu wynika, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części, która m.in. została podatnikowi w jakiejkolwiek formie zwrócona. Zatem wszelkie dotacje, subwencje, dopłaty, otrzymane środki pieniężne stanowiące zwrot poniesionych wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych objęte są zakresem przedmiotowym cyt. powyżej art. 16 ust. 1 pkt 48 updop.

Biorąc powyższe pod uwagę, w sytuacji gdy wartość poniesionych przez Spółkę wydatków na nabycie lub wytworzenie środków trwałych zostanie zrefundowana (zwrócona), to stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 48 updop, dotyczące ich odpisy amortyzacyjne (których podstawę stanowi ustalona zgodnie z przepisami wartość początkowa, która nie ulega korekcie w związku z otrzymaniem dotacji) będą podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc się natomiast do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 stwierdzić należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 updop, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Wzór zeznania o którym mowa powyżej został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 listopada 2011 r. w sprawie określenia wzorów deklaracji, zeznania, oświadczenia oraz informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz.U. Nr 265, poz. 1575).

Stosownie do art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania tym podatkiem jest – z zastrzeżeniem wypadków, o których mowa w art. 21 i 22 – dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty. Podstawę opodatkowania stanowi natomiast dochód ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 albo w art. 7a ust. 1 tej ustawy po odliczeniu wartości wskazanych w art. 18 ust. 1. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 updop). Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł, z których dochód jest wolny od podatku oraz kosztów uzyskania tych przychodów (art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o pdop). Oznacza to, że dochody wolne od podatku nie są uwzględniane przy wyliczeniu podstawy opodatkowania (straty).

Podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, po zakończeniu roku podatkowego jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego na formularzu CIT-8. W części D.1 tego formularza Spółka jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, powinna wykazać wszystkie osiągnięte w roku podatkowym przychody (poz. 27 i następne zeznania), zaś w części D.2 wykazać należy koszty uzyskania przychodów poniesione w roku podatkowym. Należy zaznaczyć, że o ile w poz. 27 Spółka winna wykazać wszystkie przychody (a więc także te, które korzystają ze zwolnienia przedmiotowego), to w części D.2 powinny zostać uwzględnione jedynie koszty uzyskania przychodów (w części tej nie będą zatem wykazane te koszty, które sfinansowane zostały otrzymaną dotacją albowiem koszty te nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 updop).

Dochody wolne od opodatkowania (w niniejszej sprawie, będą to dochody korzystające ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 i 52 updop) winny być wykazane w załączniku do zeznania CIT-8 – CIT-8/O „Informacja odliczeniach od dochodu i od podatku oraz o dochodach wolnych i zwolnionych od podatku” (część B.1, poz. 12 i 20), a następnie przeniesione do poz. 40 zeznania CIT-8.

Zatem w części B.1 informacji CIT-8/O należy wykazać wszystkie przychody wolne od podatku, a następnie wyłączyć je z podstawy opodatkowania.

Reasumując stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy:

*   otrzymane dofinansowanie korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe,
*   odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych dotacją nie będą stanowić koszów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe,
*   kwota otrzymanej dotacji powinna zostać uwzględniona w zeznaniu CIT-8 – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.