Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.80.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: Sprzedaż nieruchomości; koszty uzyskania przychodu, cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
faktura
koszt-koszty uzyskania przychodów
mieszkanie-sprzedaż mieszkania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2020 roku dokonała Pani zakupu lokalu mieszkalnego w stanie deweloperskim na rynku
    pierwotnym od firmy (...) w (...) przy ul. (...) nr lokalu mieszkalnego (...). Akt przeniesienia
    prawa własności został podpisany 30 grudnia 2020 r.
    Mieszkanie zakupiła Pani samodzielnie za kwotę 236.800 PLN oraz miejsce parkingowe w
    kwocie 5.000 PLN, nie pozostawała Pani wówczas w związku małżeńskim. Ze względu na
    stan nieruchomości (stan deweloperski) wraz z narzeczonym zleciła Pani remont i zakupili
    Państwo wszystkie niezbędne rzeczy stanowiące wykończenie lokalu mieszkalnego m.in.
    zakup podłóg, glazury, urządzeń i sprzętów kuchennych, zabudowa kuchenna czy też
    remont łazienki i zakup wszystkich niezbędnych urządzeń sanitarnych etc.
    2 września 2021 r. dokonała Pani sprzedaży lokalu mieszkalnego za kwotę 435.000 PLN w
    celu zakupu i wykończenia domu jednorodzinnego. Mieszkanie było nabyte tylko przez
    Panią, ale w dniu sprzedaży była Pani już w związku małżeńskim - małżeństwo zawarte 13
    marca 2020 r. W dniu 30 grudnia 2020 roku została ustanowiona rozdzielność majątkowa
    między Panią a mężem.
    Ponieważ nie dysponowała Pani z mężem wystarczającą kwotą na zakup i remont domu,
    zawnioskowaliście o kredyt hipoteczny. Przez błąd pracownika banku, jedynym
    właścicielem i kredytobiorcą został tylko mąż. Nie mieli Państwo już czasu na składanie
    wniosku w innym Banku, ponieważ deweloper oczekiwał już od Państwa zapłaty. Do
    zakupu domu przez męża doszło 9 września 2021 r. w trakcie trwającej rozdzielności
    majątkowej i tak jak powyżej jedynym właścicielem nieruchomości był mąż. W styczniu
    2023 roku mąż aktem darowizny, przekazał Pani na własność 50% udziałów w domu oraz
    została Pani współkredytobiorcą ww. kredytu na dom. Od 1 października 2021 r. wraz z
    mężem i dziećmi wspólnie mieszka Pani w powyżej wskazanym domu jednorodzinnym.
    Pytania
    1. Czy w związku z poczynionymi nakładami pieniężnymi na remont i wykończenie lokalu
      mieszkalnego przy składaniu zeznania podatkowego za 2021 r. powinna Pani
      uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów koszty remontu i wykończenia?
        Dysponuje Pani fakturami wystawionymi na Panią, zamówieniami i paragonami
        wraz z potwierdzeniem płatności z rachunku bankowego, z których wynika
        przedmiot zakupu jak również kto, w jakim czasie, w jakiej kwocie dokonał
        niniejszego zakupu - są to zakup mebli kuchennych do stałej zabudowy, zakup
        urządzeń sanitarnych do łazienki. Jednakże dysponuje Pani również fakturami
        wystawionymi na Pani męża, ale wówczas narzeczonego dotyczącymi zakupu
        artykułów niezbędnych do m. in. położenia podług, glazury, gładzi etc. Jak również
        fakturami na zakup sprzętu AGD do zabudowy.
    2. Czy niniejsze dokumenty mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w tym
      dokumenty wystawione na narzeczonego?

        Z kolei w momencie zakupu domu, będącego wówczas własnością Pani męża
        niektóre faktury jak np. za instalację pieca gazowego faktura z 30 września 2021 r.
        czy też butli gazowej zewnętrznej faktura z 24 września 2021 r. zostały wystawione
        na męża. Środki na te cele zostały wydatkowane z pieniędzy jakie otrzymała Pani
        wraz z mężem ze sprzedaży mieszkania.
    3. Czy te faktury może Pani uznać jako wydatki na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie środki jakie zostały wydatkowane na remont i wykończenie lokalu
    mieszkalnego znacząco wpłynęły na wzrost jego wartości. Lokal mieszkalny został
    sprzedany wraz z całą zabudową kuchenną i wszystkimi sprzętami tam zamontowanymi, a
    nakłady finansowe poniesione w związku z remontem spowodowały, że nowi właściciele
    mogli wprowadzić się do lokalu mieszkalnego od razu, bez wykonywania jakichkolwiek
    prac remontowych. W tym mieszkaniu żyła Pani razem z narzeczonym, później mężem i
    oboje ponosiliście wydatki związane w remontem i wykończeniem lokalu mieszkalnego,
    stąd w Pani ocenie nie ma znaczenia na kogo były wystawiane faktury, bowiem wszystkie
    poniesione koszty zostały „w murach” mieszkania znacząco podnosząc jego standard,
    dzięki czemu udało się sprzedać nieruchomość w atrakcyjnej cenie.
    W odniesieniu do pytania w zakresie zakupu pieca i butli gazowej zewnętrznej - zapłata za
    faktury została sfinansowana ze środków po sprzedaży lokalu mieszkalnego i wykonana
    przelewem z Państwa wspólnego rachunku bankowego – dysponuje Pani potwierdzeniem
    płatności z którego jasno wynika, że oboje z mężem jesteście właścicielami rachunku,
    jedynie na fakturze widnieje tylko mąż. Zakup tych sprzętów w Pani ocenie mieści się w
    katalogu wydatków na cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości miało miejsce po

    upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art.10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    W myśl art. 47 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U.
    z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Zatem na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez
    zawarcie stosownej umowy (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową
    bądź ustanawiającej rozdzielność majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w
    sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie
    w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na
    przyszłość i mają charakter organizacyjny. Ponadto w doktrynie prawa rodzinnego
    podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego małżonek pozostaje w stosunku do
    niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co oznacza, że jego uprawnienia do
    dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład majątku osobistego nie podlegają co
    do zasady żadnym ograniczeniom, w tym wynikającym z przepisów prawa rodzinnego,
    takim jak konieczność uzyskania zgody współmałżonka co do możliwości rozporządzania
    konkretnym składnikiem majątku osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie
    pomiędzy małżonkami czynności rozporządzających prowadzących do przeniesienia
    określonego przedmiotu majątkowego z majątku osobistego do majątku wspólnego, czy
    majątku osobistego jednego małżonka do majątku osobistego drugiego małżonka.
    Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje
    zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie
    mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z
    nich przyczynił się do jego powstania.
    Z treści wniosku wynika, że lokal mieszkalny, będący przedmiotem sprzedaży we wrześniu
    2021 r., nabyła Pani w drodze kupna na rynku pierwotnym od dewelopera w dniu 30
    grudnia 2020 r. Lokal mieszkalny został nabyty w ustanowionym ustroju rozdzielności
    majątkowej małżeńskiej i należał do Pani majątku osobistego.
    Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż w 2021 r. nieruchomości nabytej w 2020 r., stanowi
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

    Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze kupna-sprzedaży
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy,
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 6f ww. ustawy,
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło

      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
    Przepis art. 22 ust. 6c tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione.
    Analiza treści art. 22 ust. 6c i 6e ww. ustawy, prowadzi zatem do wniosku, że zaliczenie do
    kosztów uzyskania przychodu poniesionych na nieruchomość nakładów uwarunkowane
    zostało koniecznością:
    1. zwiększenia jej wartości,
    2. poniesienia w czasie posiadania przedmiotowej nieruchomości, oraz
    3. udokumentowania fakturami VAT lub dokumentami stwierdzającymi poniesienie opłat
      administracyjnych.
    Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych za nakłady należy zatem rozumieć
    wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość.
    Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie
    posiadania nieruchomości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej
    odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym
    charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości, niezależnie od tego, czy zostały one
    sfinansowane kredytem bankowym, czy też środki na ten cel pochodziły z oszczędności
    nabywcy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod
    pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisu.
    W doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość
    należy rozumieć sumę wydatków poniesionych na substancję danej nieruchomości.
    Uznaje się, że są to nie tylko nakłady ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale
    również nakłady o charakterze budowlanym, remontowym.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia
    „remont”. W związku z powyższym właściwym jest odwołanie się w tej kwestii do ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), w
    szczególności zaś do art. 3 pkt 8, który stanowi, że:
      Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym
      robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a
      niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów
      budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym
    budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych,
    zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej
    instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu
    przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji).
    Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 4 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub
    lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa
    się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku
    mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej,
    którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas
    użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak:

    dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.”
    W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian,
    podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna,
    kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych
    konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu.
    Rozpatrując powyższe należy mieć na względzie także fakt, że aby dany wydatek zaliczyć
    jako nakład zwiększający wartość nieruchomości w czasie jej posiadania musi zostać
    udokumentowany w sposób, o którym mowa w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z powyższym przepisem, warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do
    kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości, jest m.in. posiadanie faktury
    VAT lub dokumentu stwierdzającego poniesienie opłaty administracyjnej.
    Ustawodawca wprost wskazuje więc jakimi dokumentami potwierdzającymi poniesienie
    nakładów podatnik powinien dysponować.
    Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na podstawie
    dokumentów innych niż wymienione w art. 22 ust. 6e powyższej ustawy.
    Sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia
    tego wydatku do kosztów nabycia, wytworzenia lub nakładów, o których mowa w art. 22
    ust. 6c ustawy.
    Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika, że ponieważ wydatek w jakiś
    sposób z różnych względów towarzyszy, np. nabyciu to należy uznać go za wydatek
    mający wpływ na wysokość podstawy opodatkowania.
    Zatem, w analizowanej sprawie kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości będą udokumentowane koszty wykończenia i remontu.
    Podkreślić przy tym należy, że tylko wydatki związane z poniesionymi nakładami, które
    zostały udokumentowane fakturami VAT mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W rozpatrywanej sprawie, dla możliwości zaliczenia danego wydatku w koszty uzyskania
    przychodu, istotne jest poniesienie przez Panią tego wydatku. Wydatek ten powinien być
    odpowiednio udokumentowany przez Panią. Zatem faktura wystawiona na imię i
    nazwisko Pani mogłaby stanowić podstawę do zaliczenia wydatku w koszty uzyskania z
    tytułu sprzedaży nieruchomości. Nie można uznać natomiast, że faktury wystawione na
    imię i nazwisko Pani narzeczonego (a później męża) oraz paragony i zamówienia
    uprawniają do uznania tych wydatków jako poniesionych przez Panią.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że faktury wystawione wyłącznie na imię i
    nazwisko Pani męża, nie będą w rozpatrywanej sprawie stanowiły podstawy
    udokumentowania wydatków poniesionych przez Panią.
    Zacytowany powyżej art. 22 ust. 6e wprost wskazuje, że wysokość nakładów ustala się
    jedynie na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług
    oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Tym samym skoro – jak sama wskazała Pani w opisie sprawy – nie posiada Pani faktur
    VAT, które potwierdzałyby poniesione przez Panią wydatki, a jedynie paragony i
    zamówienia wraz z potwierdzeniem płatności z rachunku bankowego, z których wynika
    przedmiot zakupu jak również kto, w jakim czasie, w jakiej kwocie dokonał niniejszego

    zakupu to wyjaśniam, że sposób udokumentowania tych wydatków nie będzie zgodny z
    art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem wydatków
    udokumentowanych w ww. sposób nie może Pani ująć w kosztach uzyskania przychodów.
    Wydatkowanie przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na instalację pieca gazowego
    i butli gazowej zewnętrznej
    Odnosząc się do Pani kolejnych wątpliwości interpretacyjnych wyjaśniam, że jak stanowi
    art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) może jednak na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Stosownie do treści tego przepisu:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy:

      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1. wydatki poniesione na:
      a. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego,
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej,
      2. wydatki poniesione na:
      a. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
      lit. a),
      c. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Stosownie do art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione
      na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt
      131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-
      c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze

      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    W myśl art. 21 ust. 28 ww. ustawy.
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      -przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 29 powyższej ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Wedle zaś art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 30a tej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
      (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
      zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt
      1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków
      uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o
      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem
      (pożyczką).
    Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie
    wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym
    terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.
    Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wprowadza również termin, w jakim
    należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie.

    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych limituje
    wartość dochodu, jaki podlega zwolnieniu do wysokości, która odpowiada iloczynowi:
        dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz
        udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z tego
        odpłatnego zbycia.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w
    przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości
    lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust.
    25 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat
    od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie środków z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał
    realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    W ww. przepisie ustawodawca wskazał, że przychód ze sprzedaży ma zostać wydatkowany
    na „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe”
    przymiotnikiem „własne”, świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do
    zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że
    celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Samo poniesienie wydatku nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka
    uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”.
    Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może
    przeznaczyć go na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych. Poprzedzenie
    wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca
    przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że
    celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc, uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy, zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    We wniosku przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że:
    1. 2 września 2021 r. dokonała Pani sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w 2020 r.,
      do którego posiadała Pani prawo własności i który został nabyty tylko przez Panią po
      zawarciu związku małżeńskiego, ale w ustanowionym ustroju rozdzielności
      majątkowej małżeńskiej.
    2. 9 września 2021 r. doszło do zakupu domu, którego jedynym właścicielem był Pani mąż.

    3. w styczniu 2023 roku Pani mąż aktem darowizny, przekazał Pani na własność 50%
      udziałów w domu oraz została Pani współkredytobiorcą ww. kredytu na dom. Dom
      mieszkalny został nabyty w trwającym ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
    4. obecnie jest Pani współwłaścicielem domu (50 % udziałów przekazane darowizną przez
      męża) oraz współkredytobiorcą zaciągniętego kredytu hipotecznego, którego celem
      finansowania był zakup i remont niniejszego domu. W domu na który zaciągnięto
      kredyt mieszka Pani wraz z mężem i dziećmi od 1 października 2021 r.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest sytuacja, gdy
    środki ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego Pani majątek osobisty przeznaczy
    Pani na instalację pieca gazowego i butli gazowej zewnętrznej dokumentując powyższe
    fakturami wystawionymi na Pani męża, gdy nie była Pani właścicielem domu.
    W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na skorzystanie z ulgi
    mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i wykończenia nieruchomości
    ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku/lokalu
    mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego).
    Wobec powyższego prace wykończeniowe w budynku mieszkaniowym zakupionym od
    dewelopera (instalacja pieca gazowego i butli gazowej zewnętrznej) można zakwalifikować
    do wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Jednakże odnosząc się do wydatków, które zostały potwierdzone fakturami VAT
    wystawionymi na Pani męża nadmienić należy, że ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania
    poniesionego wydatku. Niemniej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych skoro zamierza Pani skorzystać ze zwolnienia winna liczyć się Pani z
    koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego
    na własne cele mieszkaniowe. Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując
    możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników
    udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych
    dowodów.
    Wydatkowanie środków pieniężnych na własne cele mieszkaniowe powinno być – dla
    celów podatkowych – udokumentowane rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami w postaci
    rachunków, faktur czy też innych dowodów zasługujących na wiarę, z których w sposób
    niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. Zatem, faktury
    wystawione na imię i nazwisko Pani męża, nawet wówczas gdy potwierdzają zakup
    wydatków na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia ich przy obliczaniu
    przez Panią dochodu zwolnionego. Faktury wystawione na imię i nazwisko Pani męża w
    żaden sposób nie dowodzą, że środki ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zostały
    wydatkowane przez Panią oraz, że pochodziły z Pani majątku odrębnego (osobistego).
    Pani stanowisko jest nieprawidłowe w części dotyczącej dokumentowania poniesionych
    wydatków (kosztów uzyskania przychodu) fakturami wystawionymi na Pani męża,
    paragonami i zamówieniami oraz Pani stanowisko jest również nieprawidłowe w części
    dotyczącej wydatków na cele mieszkaniowe, które zostały potwierdzone fakturami VAT
    wystawionymi na Pani męża.
    Pani stanowisko jest prawidłowe w zakresie kosztów uzyskania przychodu, gdy posiada
    Pani faktury wystawione na swoje imię i nazwisko.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.