Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.290.2024.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-06-14
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej w celu ich dalszego wynajmu oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do nakładów dotyczących tych nieruchomości.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; najem-najem prywatny; wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do celów działalności gospodarczej  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 1 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 6 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

16 kwietnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 15 kwietnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

\- podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej w celu ich dalszego wynajmu oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do nakładów dotyczących tych nieruchomości,

\- podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadzi w Polsce działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem są (\`(...)\`). W dniu 23 października 2010 roku Wnioskodawca, działając jako we własnym imieniu jako osoba fizyczna, nabył prawo własności nieruchomości gruntowych stanowiących działki o numerach X oraz Y położonych w …. Wskazane działki Wnioskodawca nabył od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Transakcja nie była opodatkowana VAT, a Wnioskodawca, jako nabywca, zapłacił 2% podatku od czynności cywilnoprawnych od ceny sprzedaży. W ramach wskazanej działalności gospodarczej Wnioskodawca rozpoczął inwestycję na wskazanych działkach, w postaci budowy budynku użytkowego. Obecnie wskazana budowa jest ewidencjonowana w działalności Wnioskodawcy jako środek trwały w budowie. Na dzień złożenia niniejszego wniosku, na budowę środka trwałego przeznaczono kwotę … zł netto. Inwestycja zbliża się do zakończenia, ale nie ma jeszcze pozwolenia na użytkowanie. Od wszystkich wskazanych nakładów inwestycyjnych Wnioskodawca odliczał VAT naliczony z otrzymanych faktur. Natomiast część opisanej nieruchomości (nieobjęta opisaną inwestycją) już teraz jest wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Obecnie Wnioskodawca rozważa wycofanie ww. nieruchomości gruntowych wraz z nieukończonym budynkiem z ewidencji środków trwałych (w budowie) Wnioskodawcy i przeznaczenie nieruchomości oraz budynku do majątku prywatnego Wnioskodawcy. Następnie Wnioskodawca zakłada wynajęcie całej nieruchomości (z budynkiem) na rzecz spółki powiązanej kapitałowo z Wnioskodawcą. Czynsz najmu będzie ustalony rynkowo i zostanie opodatkowany przez Wnioskodawcę ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jako źródło przychodu wskazane w art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. (tj. tzw. „najem prywatny”). Wnioskodawca będzie wystawiał wynajmującej spółce faktury na kwotę czynszu, opodatkowując najem podatkiem od towarów i usług, w stawce 23%.

### Pytanie

1\. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wycofanie nieruchomości wykorzystywanej w ramach przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawcy, które zostaną oddane w najem opodatkowany VAT, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT?

2\. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wycofanie nieruchomości wykorzystywanej w ramach przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawcy, które zostaną oddane w najem opodatkowany VAT, będzie powodować obowiązek korekty podatku naliczonego przez Wnioskodawcę?

### Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1 W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wycofanie nieruchomości wykorzystywanej w ramach przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawcy, które zostaną oddane w najem opodatkowany VAT, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Na gruncie prawa cywilnego osoba fizyczna stanowi jeden podmiot posiadający jeden i ten sam majątek, niezależni od tego, czy działa „prywatnie” czy też w wykonaniu działalności gospodarczej (a więc jako przedsiębiorca). Rozróżnienie na transakcje „prywatne” oraz „firmowe” ma w przypadku osób fizycznych znaczenie wyłącznie księgowo-podatkowe. Nie zmienia to jednak faktu, że pomiędzy osobą fizyczną a jej działalnością gospodarczą nie da się przeprowadzić jakiejkolwiek transakcji - jest to bowiem jeden podmiot. Dlatego też wycofanie nieruchomości z „majątku firmowego” (poprzez wycofanie budynku z ewidencji środków trwałych lub budynku w budowie z ewidencji środka trwałego w budowie) nie jest jakąkolwiek z czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 u.p.t.u. W szczególności nie jest to dostawa towaru. Wnioskodawca nie może bowiem „przenieść sam na siebie” własności nieruchomości. Tego rodzaju czynność ma charakter techniczny i ewidencyjny. Nie powinna zatem zasadniczo wywoływać jakichkolwiek skutków podatkowych. Rozważenia wymaga jednak, czy tego rodzaju czynność nie stanowi dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u. Zgodnie z tym przepisem, przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. W ocenie Wnioskodawcy, taka sytuacja nie ma miejsca w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Nieruchomości będą bowiem nadal wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy - nie w rozumieniu podatków dochodowych (gdzie najem ten będzie miał charakter prywatny), ale w rozumieniu przepisów o VAT. W świetle definicji zawartej w art. 15 ust. 2 u.p.t.u. działalnością gospodarczą jest wykorzystywanie składników majątku w sposób trwały dla celów zarobkowych. Wnioskodawca, świadcząc usługę najmu w sposób trwały dla celów zarobkowych, będzie prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT. Tym samym taka działalność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec tego w niniejszej sprawie nie występuje „przekazanie na cele osobiste podatnika”. Takie stanowisko potwierdza m.in. wydana w bardzo podobnej sprawie interpretacja indywidualna z 17.02.2023 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.556.2022.1.AKR.

Ad. 2 W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, wycofanie nieruchomości wykorzystywanej w ramach przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego Wnioskodawcy, które zostaną oddane w najem opodatkowany VAT, nie będzie powodować obowiązku korekty podatku naliczonego przez Wnioskodawcę. Zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.t.u., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak już wskazano, Wnioskodawca, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, będzie tego rodzaju podatnikiem, gdyż wynajem nieruchomości w każdych okolicznościach jest usługą opodatkowaną VAT. W przypadku zmiany sposobu wykorzystywania nieruchomości, jak w opisanej sytuacji, Wnioskodawca, jako czynny podatnik VAT, ma obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wydatków na nabycie i wytworzenie budynku, które zostały wcześniej odliczone przez Wnioskodawcę (art. 91 u.p.t.u.). Wskazany przepis nie znajdzie jednak zastosowania w niniejszej sprawie. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dochodzi bowiem do „zmiany sposobu wykorzystania” nieruchomości - będzie ona nadal wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. W tym przypadku do świadczenia usługi najmu, jako czynny podatnik VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1610 ze zm.):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Jak wynika z art. 659 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 2224 oraz z 2022 r. poz. 807 i 1561).

Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze niemieszkalnym podlegają opodatkowaniu właściwą dla tej czynności stawką podatku VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej.

W związku z tym, „prywatny” najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi Pan w Polsce działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem są (\`(...)\`). 23 października 2010 r. Działając we własnym imieniu jako osoba fizyczna, nabył Pan prawo własności nieruchomości gruntowych stanowiących działki nr X i nr Y od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Transakcja nie była opodatkowana VAT. W ramach działalności gospodarczej rozpoczął Pan inwestycję na ww. działkach w postaci budowy budynku użytkowego. Wskazana budowa jest ewidencjonowana w Pana działalności jako środek trwały w budowie. Inwestycja zbliża się do zakończenia, ale nie ma jeszcze pozwolenia na użytkowanie. Od wszystkich nakładów inwestycyjnych odliczał Pan VAT naliczony z otrzymanych faktur. Część opisanej nieruchomości (nieobjęta opisaną inwestycją) już teraz jest wykorzystywana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Obecnie rozważa Pan wycofanie ww. nieruchomości gruntowych wraz z nieukończonym budynkiem z ewidencji środków trwałych (w budowie) i przeznaczenie nieruchomości oraz budynku do majątku prywatnego, a następnie zakłada Pan wynajęcie całej nieruchomości (z budynkiem) na rzecz spółki powiązanej z Panem kapitałowo. Będzie Pan wystawiał wynajmującej spółce faktury na kwotę czynszu, opodatkowując najem podatkiem od towarów i usług.

Ma Pan wątpliwości, czy wycofanie z działalności gospodarczej ww. nieruchomości, w celu ich dalszego wykorzystywania na potrzeby najmu, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT oraz czy będzie Pan musiał dokonać korekty odliczonego wcześniej podatku.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy w odniesieniu do kwestii opodatkowania czynności wycofania ww. budynku/lokali z obecnie prowadzonej działalności, należy wskazać, że - jak wynika z okoliczności sprawy – nieruchomości, objęte zakresem postawionego we wniosku pytania, po ich wycofaniu z działalności gospodarczej, będzie Pan wynajmował jako zarejestrowany czynny podatnik VAT, a więc nadal będą one wykorzystywane przez Pana w sposób ciągły dla celów zarobkowych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem, w odniesieniu do czynności wycofania ww. nieruchomości z obecnie prowadzonej działalności, które po ich wycofaniu nadal będzie Pan wynajmował, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi dostawa towaru na Pana cele osobiste. Co za tym idzie, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Natomiast jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy:

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Jak stanowi art. 91 ust. 7a ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Planuje Pan przenieść przedmiotową nieruchomość do majątku prywatnego. Przy czym, co istotne, sposób wykorzystania Nieruchomości nie ulegnie zmianie, gdyż – jak Pan wskazał - cała nieruchomość (z budynkiem) zostanie wynajęta na rzecz spółki. Wskazał Pan, że będzie wystawiał wynajmującej spółce faktury na kwotę czynszu, opodatkowując najem podatkiem od towarów i usług, w stawce 23%.

W opisanej sytuacji mając na uwadze wskazane przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy wskazać, że nie będzie Pan miał obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w odniesieniu do wydatków ponoszonych na przedmiotowe nieruchomości stanowiące środek trwały Pana przedsiębiorstwa, gdyż przekazanie nieruchomości z działalności gospodarczej do Pana majątku celem jej wynajmu nie będzie stanowiło zmiany w sposobie jej wykorzystania, bowiem nieruchomość ta nadal będzie przez Pana wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych VAT, tj. wynajmu.

Nie nastąpi więc w tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że w związku z wycofaniem z majątku przedsiębiorstwa nieruchomości stanowiącej środek trwały Pana przedsiębiorstwa i przekazaniem tej nieruchomości do majątku prywatnego – w celu wynajmu prywatnego opodatkowanego podatkiem od towarów i usług – nie będzie Pan miał obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).