Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.267.2025.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Ustalenie miejsca opodatkowania kompleksowej usługi
organizacji Wydarzeń oraz wstawienie faktury z adnotacją
„odwrotne obciążenie”.
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie
targi
świadczenie-miejsce świadczenia usług
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług w
dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji,
rozrywki oraz podobnych usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Określenie
przypadków, w których faktury mogą zawierać zakres
danych węższy niż określony w art. 106e
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28g-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 5
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia miejsca opodatkowania kompleksowej usługi
    organizacji Wydarzeń oraz wstawienia faktury z adnotacją „odwrotne obciążenie”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca lub „Spółka”) jest
    podmiotem prawa polskiego, posiadającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT),
    zarejestrowanym dla celów tego podatku w Polsce.
    Wnioskodawca jest również polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wnioskodawca nie posiada relacji handlowych, kapitałowych ani organizacyjnych z
    podmiotami mającymi siedzibę lub zarząd w krajach lub terytoriach stosujących szkodliwą
    konkurencję podatkową w rozumieniu przepisów o cenach transferowych.
    Wnioskodawca prowadzi działalności gospodarcza jako butikowa agencja edukacyjna,
    specjalizująca się w doradztwie w zakresie edukacji za granicą – w szczególności w
    wyborze szkół z internatem (tzw. boarding schools) oraz programów przygotowujących
    uczniów do aplikowania na najlepsze uczelnie na świecie. Wnioskodawca współpracuje z
    renomowanymi placówkami edukacyjnymi z Europy i Ameryki Północnej, a także wspiera
    uczniów i ich rodziny w całym procesie rekrutacyjnym i wyjazdowym.
    Przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy wpisany w Krajowym Rejestrze
    Sądowym:

        78.10.Z – Działalność związana z wyszukiwaniem miejsc pracy i pozyskiwaniem
        pracowników.
    Przedmiot pozostałej działalności Wnioskodawcy obejmuje:
        63.11.Z – Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i
        podobna działalność,
        63.99.Z – Pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej
        niesklasyfikowana,
        68.10.Z – Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
        68.20.Z – Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi,
        85.59.B – Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.
    W ramach rozwinięcia działalności doradczej, Spółka organizuje wydarzenia targowo-
    konferencyjne pod nazwą „B” – będące międzynarodowymi konferencjami połączonymi z
    targami zagranicznych szkół z internatem. Wydarzenia te odbywają się na terytorium
    Polski i umożliwiają bezpośredni kontakt pomiędzy przedstawicielami szkół zagranicznych
    (m.in. z Wielkiej Brytanii i Szwajcarii) a polskimi rodzinami. Częścią wydarzenia są również
    prelekcje i panele prowadzone przez ekspertów z zakresu edukacji międzynarodowej.
    Wnioskodawca jako wyłączny organizator wydarzenia, zawiera umowy z wystawcami –
    przedstawicielami szkół – na świadczenie usług umożliwiających uczestnictwo w
    wydarzeniu. W ramach opłaty wystawcy otrzymują kompleksowy pakiet usług obejmujący
    m.in.:
        wynajem powierzchni wystawienniczej,
        obsługę rejestracyjną i administracyjną,
        opłaty za media i dostęp do Wi-Fi,
        obsługę stoiska,
        wpis do katalogu wystawców (drukowanego i online),
        identyfikatory dla uczestników,
        karnet parkingowy.
    Wszystkie te elementy składają się na kompleksową usługę organizacji udziału w targach,
    której zasadniczym celem jest umożliwienie wystawcom profesjonalnego
    zaprezentowania oferty edukacyjnej. Usługi dodatkowe nie stanowią celu samego w sobie,
    lecz służą prawidłowej realizacji głównej usługi.
    Oprócz „B”, Wnioskodawca organizuje także inne wydarzenia takie jak „C” oraz mniejsze
    eventy („D”) kilka razy w roku (dalej jako: „Usługi” lub „Wydarzenia”).
    „B” to coroczne wydarzenie edukacyjne, skierowane do rodziców i uczniów w wieku od 6
    do 19 lat, zainteresowanych letnimi programami edukacyjnymi za granicą. Targi te
    stanowią wyjątkową okazję do zapoznania się z ofertą renomowanych szkół i
    organizatorów kursów letnich z Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Francji, Belgii i Kanady.
    Podczas wydarzenia uczestnicy mają możliwość bezpośredniego spotkania z
    przedstawicielami szkół co pozwala na uzyskanie szczegółowych informacji na temat
    programów, takich jak kursy językowe z native speakerami, intensywne treningi sportowe,
    warsztaty artystyczne czy specjalistyczne zajęcia z zakresu przywództwa, medycyny i
    zarządzania. Dodatkowo oferowane są indywidualne konsultacje, pomagając w wyborze
    odpowiedniego programu oraz wspierając w procesie aplikacyjnym i organizacji wyjazdu.

    „C” odbywa się w prestiżowych lokalizacjach takich jak (...) i przyciąga zarówno rodziny
    planujące pierwszy wyjazd edukacyjny dziecka, jak i tych, którzy chcą poszerzyć
    dotychczasowe doświadczenia edukacyjne swoich pociech. Wydarzenie to łączy w sobie
    atmosferę profesjonalnych targów z indywidualnym podejściem do potrzeb każdej
    rodziny, oferując kompleksowe wsparcie w planowaniu letnich aktywności edukacyjnych.
    Wydarzenie „D” stanowi kameralne wydarzenie, które ma na celu przybliżenie rodzinom z
    Polski możliwości edukacji dzieci w prestiżowych zagranicznych szkołach z internatem – w
    Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Włoszech czy USA.
    Spotkania odbywają się zazwyczaj w formie brunchów lub kolacji w eleganckich
    lokalizacjach w dużych miastach, takich jak (...), (...) czy (...). Ich kameralny charakter –
    zazwyczaj uczestniczy nie więcej niż 50 osób – sprawia, że uczestnicy mogą swobodnie
    rozmawiać z przedstawicielami renomowanych szkół, dzielić się swoimi wątpliwościami i
    uzyskać odpowiedzi dostosowane do indywidualnej sytuacji dziecka.
    W wydarzeniu biorą udział zarówno rodzice, jak i uczniowie w wieku od około 11 do 16 lat,
    którzy rozważają edukację zagraniczną. Obecność dyrektorów i reprezentantów znanych
    szkół, takich jak (...) czy (...), pozwala na nawiązanie bezpośredniego kontaktu oraz
    uzyskanie szczegółowych informacji o programach nauczania takich jak (...), (...), czy (...).
    Celem spotkania jest nie tylko prezentacja oferty edukacyjnej, ale również stworzenie
    przestrzeni do wymiany doświadczeń między rodzinami – zarówno tymi, które dopiero
    rozważają edukację za granicą, jak i tymi, które już mają takie doświadczenia.
    „D” to wydarzenie wyróżniające się osobistym podejściem, spokojną atmosferą i wysokim
    poziomem merytorycznym, skierowane do tych, którzy szukają czegoś więcej niż masowe
    targi edukacyjne.
    Wydarzenia organizowane przez Spółkę, opisane powyżej, mających na celu zapewnienie
    wystawcy skutecznej prezentacji jego oferty podczas danego wydarzenia, odbywają się
    wyłącznie w Polsce. Klientami Spółki są zarówno podmioty krajowe, jak i zagraniczne (dalej
    jako: „Kontrahenci” lub „Usługobiorcy”). Kontrahenci Spółki mają siedzibę m.in. w Wielkiej
    Brytanii, Szwajcarii czy w Stanach Zjednoczonych. Kontrahenci zagranicznie nie posiadają
    stałego miejsca oprowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

## Pytanie

Czy miejsce świadczenia kompleksowych usług, organizacji Wydarzeń, opisanych w
    zaistniałym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, gdy Kontrahent (nabywca Usług) nie
    posiada siedziby ani stałego miejsca zamieszkania na terytorium Polski, należy określać
    zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym czy Spółka powinna wystawić fakturę
    z adnotacją „odwrotne obciążenie”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia Usług w świetle ustawy o VAT, w sytuacji,
    w której nabywca Usług (Kontrahent ) nie posiada siedziby ani miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski, a także nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Polski,
    należy określić zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, tj. w
    kraju siedziby Usługobiorcy, a tym samym w takim przypadku Wnioskodawca powinien
    wystawić fakturę dokumentującą wyświadczenie Usług z adnotacją „odwrotne obciążenie”.
    Uzasadnienie stanowiska Podatnika
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 Ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub

    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    W art. 28a ust. Ustawy o VAT, na potrzeby stosowania przepisów o miejscu świadczenia
    usług sformułowano definicje podatnika. Zgodnie z nią podatnik to:
      a) podmiot, który samodzielnie wykonuje działalność gospodarczą na zasadach
        określonych w Ustawie o VAT, lub
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem na podstawie pkt a) powyżej, ale która jest
        zobowiązana do identyfikacji do celów podatku VAT.
    W doktrynie wskazuje się, że „podatnikiem (czyli przedsiębiorcą) dla potrzeb stosowania
    przepisów o miejscu świadczenia jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu ustawy, względnie podmiot prowadzący „działalność gospodarczą
    odpowiadającą działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy”, bez względu na cele i
    rezultaty takiej działalności. Z powyższej definicji wynika, że podatnikiem jest zarówno
    podatnik polski, jak i podatnik z innego państwa członkowskiego oraz podatnik z kraju
    trzeciego (będący podatnikiem podatku o podobnym charakterze do VAT)”. – A.
    Bartosiewicz (w:) VAT. Komentarz, wyd. XVIII, Warszawa 2024, art. 28(a).
    Ponadto wyrażony jest także pogląd, że „pojęcie podatnika obejmuje nie tylko podmioty
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą zdefiniowaną w ustawie o VAT, lecz
    również podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą zdefiniowaną w
    innych systemach prawnych, której definicja odpowiada tej przyjętej w polskich
    przepisach. Definicja podatnika obejmuje zatem również podatników podatku od wartości
    dodanej czy podatku o podobnym charakterze, a w przypadku gdy w danym systemie
    prawnym brak jest tego rodzaju podatków, każdy podmiot wykonujący samodzielnie
    działalność gospodarczą odpowiadającą działalności gospodarczej określonej w
    przepisach o podatku od towarów i usług. Podatnikiem może być przedsiębiorca z kraju
    trzeciego, w którym nie obowiązuje VAT. Usługa taka będzie opodatkowana w kraju
    siedziby odbiorcy z zastrzeżeniem, że nie jest ona świadczona na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej znajdującego się w Unii Europejskiej” – J.
    Matarewicz (w:) Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, LEX/el.
    2024, art. 28(a).
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w Ustawie o VAT, miejscem świadczenia usług w
    przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej (art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT).
    Jak natomiast stanowi ust. 2 art. 28b Ustawy o VAT:
    „W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej.”
    Z niniejszych przepisów Ustawy o VAT wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona
    na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a Ustawy o VAT inna niż wskazana w art. 28e, art.
    28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ww. ustawy podlega
    opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest
    świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy,
    które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas
    miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
    dla którego ta usługa jest świadczona.
    Od ogólnej zasady zawartej w przepisie art. 28b Ustawy o VAT, zgodnie z którą miejscem
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik ten posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, ustawodawca przewidział szereg odstępstw,
    wprowadzających szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia określonych kategorii
    usług.

    Na gruncie niniejszej sprawy, ewentualne wątpliwości co do właściwego miejsca
    opodatkowania mogłyby powstać wyłącznie w kontekście dwóch wyjątków, tj.:
        zgodnie z art. 28g ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług wstępu na
        imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub
        podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami
        wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te
        imprezy faktycznie się odbywają oraz
        stosownie do art. 28e Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług związanych z
        nieruchomościami, w tym m.in. usług zakwaterowania, użytkowania nieruchomości
        czy usług architektów, jest miejsce położenia danej nieruchomości.
    W myśl art. 28g ust. 1 ustawy (obowiązującego do 31 grudnia 2024 r.):
    „Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe,
    naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług
    pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz
    podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.”
    Ustawą z 8 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1721), która weszła w życie 1 stycznia 2025
    r. zmieniono treść art. 28g ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
    „Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe,
    naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług
    pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz
    podatnika, w przypadku gdy obecność na nich nie jest wirtualna, jest miejsce, w którym te
    imprezy faktycznie się odbywają.”
    W kontekście ustalenia miejsca świadczenia usług wstępu konieczne jest także odwołanie
    się do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r., dalej
    jako: „Rozporządzenie”, ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1), dalej
    jako „Dyrektywa”.
    W art. 32 Rozporządzenia zdefiniowało pojęcie usług wstępu poprzez m.in. wskazanie,
    jakie usługi wchodzą w zakres tego pojęcia:
    „Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne,
    rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują
    świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian
    za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty
    okresowej.”
    Z kolei w myśl art. 32 ust. 2 lit. c) Rozporządzenia:
    „Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności: do prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i
    naukowe, takie jak konferencje i seminaria.”
    Natomiast w zakresie usług pomocniczych do usług wstępu zastosowanie znajdzie art. 33
    Rozporządzenia, zgodnie z którym:
    „Usługi pomocnicze, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują usługi,
    które są bezpośrednio powiązane ze wstępem na wydarzenia kulturalne, artystyczne,
    sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, świadczone oddzielnie na
    rzecz osoby uczestniczącej w wydarzeniu za opłatą.”
    Powyższe przepisy jednoznacznie wskazują, że usługą wstępu na targi w rozumieniu art.
    28g Ustawy o VAT jest wyłącznie świadczenie polegające na umożliwieniu fizycznego

    uczestnictwa w wydarzeniu (np. poprzez zakup biletu). Odmienny charakter ma natomiast
    świadczenie kompleksowej usługi związanej z organizacją stoiska wystawienniczego,
    obejmującej szereg elementów mających na celu zapewnienie wystawcy skutecznej
    prezentacji jego oferty podczas danego wydarzenia – tak jak ma to miejsce w przypadku
    świadczenia przez Spółkę opisanych usług.
    W konsekwencji, w odniesieniu do Wnioskodawcy, który organizuje kompleksowe
    wydarzenie targowe umożliwiające wystawcom prezentację ich oferty, nie znajduje
    zastosowania art. 28g Ustawy o VAT. Świadczenie to nie polega bowiem na udzieleniu
    prawa wstępu w zamian za opłatę za bilet, lecz na realizacji szeregu usług składających się
    na złożone świadczenie targowe. W związku z tym miejsce świadczenia należy ustalić
    zgodnie z art. 28b Ustawy o VAT.
    Kolejnym z wyjątków od ogólnej zasady określania miejsca świadczenia usług jest sytuacja
    przewidziana w art. 28e Ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, miejscem świadczenia
    usług związanych z nieruchomościami – takich jak usługi pośrednictwa, rzeczoznawstwa,
    zakwaterowania, użytkowania lub używania nieruchomości oraz świadczenia architektów
    czy nadzoru budowlanego – jest miejsce położenia nieruchomości.
    W praktyce interpretacyjnej organów podatkowych podkreśla się jednak, że aby usługę
    uznać za związaną z nieruchomością w rozumieniu art. 28e Ustawy o VAT, sama
    nieruchomość musi stanowić element centralny dla realizowanego świadczenia.
    Tymczasem, jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 4 stycznia 2023 r. (0114-KDIP1-2.4012.514.2022.2.JO), w przypadku
    usługi organizacji targów, na która składają się m.in. udostępnienie powierzchni
    wstawienniczej, wejściówki, katalogi oraz opłaty administracyjne, nieruchomość (czyli
    fizyczna przestrzeń wystawiennicza) nie jest świadczeniem dominującym. Usługi te mają
    charakter złożony i zorientowana jest na umożliwienie uczestnictwa w Wydarzeniach, a nie
    na samą możliwość korzystania z nieruchomości.
    Analogiczne stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych. Przykładowo, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2013 r. (sygn. I SA/Wr 1419/12) podkreślono, że usługa najmu
    powierzchni wstawienniczej nie może być kwalifikowana jako usługa związana z
    nieruchomością, jeżeli stanowi ona jedynie element szerszego świadczenia – jakim jest
    kompleksowa organizacja udziału w wydarzeniu targowym. Sąd jednoznacznie stwierdził,
    że dla nabywców celem nie było nabycie samej powierzchni, lecz możliwość
    zaprezentowania się na targach.
    Kolejno Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wyroku z dnia 9 marca 2006 r. w
    sprawie C-114/05 (Gillian Beach Ltd.) uznał, że organizacja targów i wystaw – jako
    kompleksowe świadczenie obejmujące różnorodne działania promocyjno-informacyjne –
    nie powinna być utożsamiana z usługami związanymi z nieruchomością, nawet jeśli
    jednym z elementów jest wynajem przestrzeni. TSUE wskazał, że usługa ta ma na celu
    umożliwienie odbiorcom przedstawienia produktów, usług lub informacji w ramach
    jednorazowej prezentacji – co przesądza o jej odrębnym, niemajątkowym charakterze.
    Podobne stanowisko zajął również Wojewódzki Sądu Administracyjny w Poznaniu w
    wyroku z dnia 24 lipca 2012 r. (sygn. I SA/Po 372/12) uznając, że usługi obejmujące
    wynajem powierzchni wystawienniczej wraz ze świadczeniami dodatkowymi nie powinny
    być traktowane jako związane z nieruchomościami. Jak słusznie zauważono, celem
    świadczenia nie jest zapewnienie dostępu do nieruchomości w sensie prawnym lub
    fizycznym, lecz umożliwienie udziału w określonym wydarzeniu.
    Na tle wskazanego przepisu należy zastrzec, że w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywodzi się, że dla zastosowania wskazanej regulacji
    konieczne jest, aby świadczona usługa miała bezpośredni związek z daną, konkretną
    nieruchomością. I tak, w wyroku z 7 września 2006 r. w sprawie Heger Rudi GmbH v
    Finanzamt Graz-Stadt (sygn. C-166/05), Trybunał odniósł się do tej kwestii stwierdzając, że

    „sprzeczne z systematyką art. 9 ust. 2 lit. a Szóstej Dyrektywy byłoby dopuszczenie, aby w
    zakresie tej zasady szczególnej mieściło się każde świadczenie usług, które pozostaje w
    jakimkolwiek, nawet niewielkim związku z nieruchomością, ponieważ znaczna liczba usług
    jest mniej lub bardziej związana z nieruchomością”. Uznano tym samym, że tylko
    świadczenie usług, jakie pozostaje w bezpośrednim związku z nieruchomością, może
    zostać opodatkowane w miejscu położenia tej nieruchomości.
    Podkreślić należy, że przedmiotem rzeczywistej działalności Spółki jest m.in. profesjonalna
    organizacja wydarzenia o nazwie „B” – specjalistycznych targów edukacyjnych połączonych
    z konferencją, dedykowanych zagranicznym szkołom z internatem (boarding schools).
    Wydarzenie to stanowi unikalną platformę umożliwiającą bezpośredni kontakt
    przedstawicieli renomowanych placówek edukacyjnych z Europy i Ameryki Północnej z
    polskimi rodzinami zainteresowanymi edukacją międzynarodową.
    W ramach „B” uczestnicy mają możliwość uczestniczenia w prelekcjach oraz panelach
    dyskusyjnych prowadzonych przez ekspertów z dziedziny edukacji, jak również odbycia
    indywidualnych spotkań z reprezentantami szkół. Wydarzenie prezentuje ofertę
    programów edukacyjnych na poziomie szkoły średniej oraz programów przygotowujących
    do podjęcia studiów na prestiżowych uczelniach zagranicznych.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy kompleksową usługę
    organizacji wydarzenia targowego, w ramach której Kontrahenci (wystawcy) uzyskują
    możliwość zaprezentowania swojej oferty edukacyjnej. Usługi te obejmują nie tylko
    udostępnienie powierzchni wystawienniczej, ale również szereg świadczeń dodatkowych,
    takich jak: wpis do katalogu wystawców (zarówno w wersji papierowej, jak i
    elektronicznej), identyfikatory wystawców, karnet parkingowy oraz dostęp do sieci Wi-Fi
    na czas trwania wydarzenia. Wskazane elementy nie stanowią celu samego w sobie, lecz
    służą prawidłowej realizacji głównego świadczenia, jakim jest umożliwienie uczestnictwa i
    promocji wystawców podczas targów.
    Z punktu widzenia Kontrahentów Wnioskodawcy, celem nabycia wskazanej usługi jest
    uzyskanie możliwości zaprezentowania swojej oferty edukacyjnej w ramach targów oraz
    dotarcia do potencjalnych odbiorców końcowych, w szczególności rodziców i uczniów.
    Wnioskodawca jest wyłącznym organizatorem wydarzenia i odpowiada za jego
    kompleksową realizację.
    Podobna sytuacja dotyczy pozostałych wydarzeń organizowanych przez Spółkę: „C” oraz
    „D”.
    Zgodnie z poglądami doktryny każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy
    jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie
    powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma
    miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę
    zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do
    których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
    Wskazać również należy, że ani Dyrektywa ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji
    świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek
    uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach
    świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na
    bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione
    żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.
    Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub
    więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie

    główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze,
    to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne tj.
    dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla
    klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego
    świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd - pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 - pkt 16; wyrok z 17 stycznia
    2013 r., w sprawie C-224/11 - pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-
    155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. - pkt 21).
    W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy
    jednoznacznie wskazać, że organizowane przez Spółkę wydarzenia mają charakter usługi
    złożonej, której zasadniczym celem jest umożliwienie Kontrahentom, tj. Usługobiorcom
    skutecznego zaprezentowania swojej oferty edukacyjnej. Udostępnienie powierzchni
    wystawienniczej stanowi jedynie element pomocniczy w ramach całościowego
    świadczenia i nie może być uznane za usługę dominującą. W rezultacie, brak jest podstaw
    do zastosowania art. 28e Ustawy o VAT, dotyczącego ustalanie miejsca świadczenia usług
    związanych z nieruchomościami.
    Analiza całokształtu okoliczności faktycznych prowadzi do wniosku, że świadczenie
    realizowane przez Spółkę nie polega wyłącznie na wynajmie określnej powierzchni, lecz
    obejmuje szereg wzajemnie powiązanych elementów, takich jak działania promocyjne,
    organizacyjne i logistyczne, które łącznie tworzą jednolite świadczenie związane z
    udziałem w wydarzeniu targowym. W ocenie Spółki fakt, że targi odbywają się w
    konkretnej lokalizacji, nie przesądza jeszcze o związku świadczonej usługi z
    nieruchomością w rozumieniu art. 28e Ustawy o VAT, ponieważ lokalizacja ta nie stanowi
    celu samego w sobie, a jedynie warunek techniczny dla realizacji usługi zasadniczej.
    Jak wynika z przedstawionego opisu, Spółka świadczy przedmiotowego usługi m.in. na
    rzecz podmiotów z Wielkiej Brytanii oraz Szwajcarii. W takim przypadku – przy braku
    podstaw do zastosowania przepisów szczególnych, tj. art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
    art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n Ustawy o VAT – miejsce świadczenia Usług należy
    określić zgodnie z zasadą ogólną, tj. na podstawie art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT. Oznacza
    to, że usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, lecz w państwie siedziby
    Usługobiorcy.
    W myśl art. 106a pkt 2 Ustawy o VAT, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do
    dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na
    terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na
    terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania
    albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
    miejscem świadczenia jest terytorium:
      a. państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
        podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
        dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b. państwa trzeciego.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 10, 12-14 oraz 18 Ustawy o VAT, faktura powinna zawierać m.
    in.:

        kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto; stawkę podatku;
        sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
        kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
        w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
        rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
        nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 1 Ustawy o VAT, faktura może nie zawierać w
    przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a - danych określonych w ust. 1 pkt 10 i
    12-14. Tym samym, zgodnie z powyższymi przepisami faktury dokumentujące organizację
    Usług winne zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.
    Reasumując, w ocenie Podatnika miejscem świadczenia Usług organizacji targów w świetle
    Ustawy o VAT, w sytuacji, w której nabywca usługi nie posiada siedziby ani miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski, a także nie prowadzi działalności na terytorium Polski,
    należy określić zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, tj. w
    kraju siedziby Usługobiorcy, a tym samym w takim przypadku Wnioskodawca powinien
    wystawić faktury dokumentujące zorganizowanie Usług z adnotacją „odwrotne
    obciążenie”.
    Organy podatkowe stoją na podobnym stanowisku, a potwierdzają to następujące
    interpretacje indywidualne:
        pismo z dnia 11 lutego 2025 r. Dyrektora KIS, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.623.2024.1.
        JO;
        pismo z dnia 20 stycznia 2025 r. Dyrektora KIS, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.624.2024.1.
        JO;
        pismo z dnia 29 października 2024 r. Dyrektora KIS, sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.439.2024.2.AP;
        pismo z dnia 12 czerwca 2018 r. Dyrektora KIS, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.274.2018.2.
        PC;
        pismo z dnia 3 października 2019 r. Dyrektora KIS, sygn. 0114-KDIP1-
        3.4012.279.2019.2.ISK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego.

## Dodatkowe informacje

Dodatkowo wskazuję, że obecny publikator prawny ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług to: t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:

        zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym
    opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.