Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-749/09-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-17
Teza: Czy przewalutowanie pożyczki z waluty obcej na PLN spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu z tytułu różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 updop, lub innych przychodów w rozumieniu art. 12 updop w momencie przewalutowania lub w momencie spłaty pożyczek - w przypadku gdy wartość pożyczek w walucie obcej w dniu ich otrzymania będzie wyższa od wartości tych pożyczek w dniu przewalutowania lub spłaty w PLN?
Słowa kluczowe: pożyczka; przewalutowanie; przychód-powstanie przychodu; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.11.2009 r. (data wpływu 23.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku możliwości powstania przychodów/kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych przy przewalutowania/po przewalutowaniu na PLN pożyczek zaciągniętych w walucie obcej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków w postaci różnic kursowych przy przewalutowania/po przewalutowaniu na PLN pożyczek zaciągniętych w walucie obcej

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Spółka - Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in.: produkcji i sprzedaży cementu, betonu, zapraw i produktów pochodnych, transportu, usług księgowych, usług pośrednictwa finansowego pozostałych gdzie indziej niesklasyfikowanych.

W 2006 roku Spółka zaciągnęła pożyczkę w walucie obcej od podmiotu z siedzibą w Irlandii (funt brytyjski).

Spółka rozważa przewalutowanie pożyczki na walutę polską (PLN).

W ramach operacji przewalutowania, dojdzie do aneksowania istniejących umów pożyczek w taki sposób, że istniejąca kwota zadłużenia wyrażona w walucie obcej zostanie przeliczona na PLN według uzgodnionego kursu na dzień przewalutowania.

Po przewalutowaniu Spółka będzie spłacać pożyczki w walucie polskiej, z rachunków bankowych prowadzonych na rzecz Spółki w PLN.

W ramach operacji przewalutowania nie dojdzie do uregulowania/spłaty pożyczek przez zaciągnięcie nowych potyczek wyrażonych w PLN.

W związku z powyższym wątpliwości Spółki budzi kwestia konsekwencji podatkowych, na gruncie powstawania różnic kursowych, przewalutowania pożyczek oraz ich spłaty w PLN.

Spółka rozlicza różnice kursowe według zasad określonych w art. 15a updop.

Spółka chciałaby również potwierdzić, konsekwencje podatkowe na gruncie powstawania różnic kursowych dotyczące zaciąganych przez Spółkę w przyszłości pożyczek w walucie obcej, które zostałby następnie przewalutowane z waluty obcej na PLN i spłacone w PLN.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przewalutowanie pożyczki z waluty obcej na PLN spowoduje powstanie po stronie Spółki przychodu z tytułu różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 updop, lub innych przychodów w rozumieniu art. 12 updop w momencie przewalutowania lub w momencie spłaty pożyczek - w przypadku gdy wartość pożyczek w walucie obcej w dniu ich otrzymania będzie wyższa od wartości tych pożyczek w dniu przewalutowania lub spłaty w PLN?

W opinii Spółki, zarówno w momencie przewalutowania pożyczki wyrażonej w walucie obcej na PLN, jak i późniejszej spłaty tej pożyczki w PLN nie dojdzie do powstania po stronie Spółki przychodu (w tym przychodu z tytułu dodatnich różnic kursowych) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Odpowiednio, w opinii Spółki, zarówno w momencie przewalutowania, jak i spłaty pożyczek w PLN Spółka nie będzie uprawniona do rozpoznania ujemnych różnic kursowych ani innych kosztów w rozumieniu art. 15 updop.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 updop, podatnicy mają możliwość ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych na podstawie art. 15a tej ustawy, albo według zasad przewidzianych w ustawie o rachunkowości.

W przypadku, gdy dany podatnik nie wybrał metody ustalania różnic kursowych zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, wówczas stosuje on regulację zawartą w art. 15a.

W świetle tego przepisu różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe.

Jednocześnie art. 15a ust. 2 i 3 updop przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których powstają różnice kursowe dla celów podatkowych.

Różnice kursowe od zaciągniętych przez podatników pożyczek (kredytów) zostały uregulowane w art. 15a ust. 2 pkt 5 (dodatnie różnice kursowe) i art. 15a ust. 3 pkt 5 (ujemne różnice kursowe).

Pierwszy z tych przepisów wskazuje, iż dodatnie różnice kursowe (przychód) powstają, jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest wyższa od wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast art. 15a ust. 3 pkt 5 updop przewiduje, że ujemne różnice kursowe (koszty uzyskania przychodu) powstają, gdy wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest niższa od wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ponadto należy zauważyć, iż w myśl art. 15a ust. 7 ustawy za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 art. 15a (który stanowi zdarzenie początkujące powstawanie różnic kursowych), uważa się „dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności”.

Treść ostatniego z cytowanych przepisów updop prowadzi do wniosku, iż obecnie - w przeciwieństwie do stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2006 r., pojęcie „zapłaty” obejmuje nie tylko faktyczny transfer środków pieniężnych, ale także inne prawne formy uregulowania zobowiązania przez podatnika.

Biorąc pod uwagę treść art. 15a ustawy, w opinii Spółki, operacja przewalutowania pożyczki nie jest objęta regulacją prawną zawartą w tym przepisie.

Jak wynika bowiem z art. 15a ust. 7 updop (w związku z art. 15a ust. 2 i 3 updop), zasadniczą przesłanką powstania różnic kursowych (dodatnich oraz ujemnych) dla celów podatkowych jest uregulowanie przez podatnika zobowiązania w jakiejkolwiek formie, a więc w formie pieniężnej (faktyczna spłata pożyczki) lub niepieniężnej (np. przez potrącenie lub świadczenia w naturze). Natomiast przewalutowanie polega jedynie na zmianie waluty, w jakiej dane zobowiązanie zostało wyrażone (pożyczka została udzielona), przy jednoczesnym dalszym istnieniu tego zobowiązania (wyrażonego w PLN) pomiędzy tymi samymi stronami. Tym samym operacja przewalutowania nie prowadzi do uregulowania zobowiązania wynikającego z udzielonej podatnikowi pożyczki, a w szczególności nie stanowi spłaty pożyczki (po przewalutowaniu dłużnik jest nadal zobowiązany do spłaty pożyczki, a wierzyciel ma prawo domagać się jej spłaty), co jest warunkiem koniecznym do powstania różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy.

W konsekwencji należy uznać, iż przewalutowanie zaciągniętych przez Spółkę pożyczek nie spowoduje powstania dodatnich ani ujemnych różnic kursowych dla celów podatkowych. Mimo, że w wyniku zmiany waluty pożyczki mogą powstać różnice w wysokości pożyczki, która została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na PLN według właściwego kursu), i wartością tej pożyczki wyrażonej w PLN po przewalutowaniu, różnice te są nieistotne z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu z tytułu różnic kursowych.

Przewalutowanie pożyczek nie będzie również skutkowało powstaniem po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu ani kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu updop w momencie późniejszej spłaty tych pożyczek w PLN.

Z przytoczonych przepisów wynika, iż otrzymanie i zwrot pożyczki nie ma wpływu na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym (z wyjątkiem możliwości rozpoznania na tej operacji różnic kursowych). W konsekwencji, jeśli przewalutowanie spowoduje zwiększenie kwoty pożyczki, to spłata przez Spółkę wartości, o którą zwiększyła się w ten sposób pożyczka, nie będzie stanowić dla niej kosztu uzyskania przychodu.

Analogiczne w przypadku, gdy na skutek przewalutowania Spółka będzie zobowiązana do zwrotu mniejszej kwoty pożyczki niż pierwotnie otrzymała (po przeliczeniu na PLN) przy jej zaciągnięciu, to kwota stanowiąca różnice kursowe pomiędzy wartością pożyczki z dnia jej zaciągnięcia a jej wartością po przewalutowaniu nie będzie stanowiła dla Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Spółka podnosi, że stanowisko o braku możliwości powstania różnic kursowych w przypadku przewalutowania (zarówno w momencie przewalutowania, jak i późniejszej spłaty zobowiązania) jest prezentowane w wydawanych przez organy podatkowe tzw. wiążących interpretacjach prawa podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałych zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.