Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-97/10-4/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-19
Teza: Czy wydatki na wdrożenie nowej wersji oprogramowania, mogą zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów podatkowych jednorazowo, czy jednak właściwym byłoby koszty te zakwalifikować do wartości niematerialnych i prawnych i podlegałyby ujęciu w kosztach poprzez odpisy amortyzacyjne?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; cena-cena nabycia; komputery-program komputerowy; koszt-koszty pośrednie; licencja; oprogramowanie; pracownik; szkolenie; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2010 r. (data wpływu 19 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych **jest:**

*   **nieprawidłowe** – w zakresie przygotowania do wdrożenia oprogramowania w związku z nabyciem serwera I(\`(...)\`) wraz z opcjami oprogramowania A, archiwizacją danych (streamer wewnętrzny), zasilaniem awaryjnym, oprogramowaniem A licencje dostępowe B, instalację systemu operacyjnego C (pkt 1 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wykonania do 7 sesji analitycznych oraz opracowania dokumentu Analizy Wdrożeniowej określającej zakres zmian dla nowego systemu (pkt 2 stanu faktycznego),

*   **prawidłowe** – w zakresie zakupu licencji dostępowej D na 23 stanowiska w wersji B (pkt 3 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wykonania do 150 godzin modyfikacji określonych w dokumencie Analizy Wdrożeniowej wytworzonym w etapie 3 (pkt 4 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wykonania transferu danych z obecnie używanych modułów do modułów w nowej wersji (część I pkt 5 stanu faktycznego),

*   **prawidłowe** – w zakresie przeprowadzania szkoleń dla pracowników z użytkowania nowego oprogramowania (część II pkt 5 stanu faktycznego),

*   **prawidłowe** – w zakresie zakupu dwóch nowych licencji dodatkowych, dotyczących modułów wcześniej nieużywanych przez Spółkę, takich jak: analiza finansowa (olap), informacja finansowa dla Zarządu i Rady Nadzorczej (pkt 6 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wdrożenia nowych modułów E oraz informacji (pkt 7 stanu faktycznego).

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 14 października 2010 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka obecnie użytkuje system informatyczny modułowy zawierający w swym zakresie: finanse i księgowość (fiks), środki trwałe (estra), magazyn i sprzedaż (magfakt), bankowość elektroniczną (homebank), kasę oraz kadry i płace (kali). Jest to system opracowany przez jedną firmę informatyczną, działający spójnie. Jest kompatybilny z innym oprogramowaniem technologicznym Spółki. Ponadto, niektóre moduły zostały dostosowane do specyficznych potrzeb Spółki.

System został wdrożony w 2000 r. i jest oparty na sieciowym systemie operacyjnym N. Od tamtej pory system nie był modyfikowany, udoskonalany. Jedyne zmiany dotyczyły dostosowania oprogramowania do zmieniających się przepisów prawnych.

W roku 2010 Zarząd Spółki podjął decyzję o wdrożeniu nowej wersji oprogramowania przede wszystkim ze względu na przestarzałość dotychczasowych programów ich małą funkcjonalność oraz przede wszystkim z powodu przejścia z platformy sieciowej N na platformę F. Dostawcą modułów w nowej wersji jest ta sama firma.

Podpisana umowa wdrożeniowa zawiera w swym zakresie następujące działania:

1.  Przygotowanie do wdrożenia oprogramowania w zakresie nabycia serwera I(\`(...)\`) wraz z opcjami oprogramowania A, archiwizacją danych (streamer wewnętrzny), zasilaniem awaryjnym, oprogramowaniem A – licencje dostępowe B, instalację systemu operacyjnego B - 36 tys. zł.
2.  Wykonanie do 7 sesji analitycznych oraz opracowanie dokumentu Analizy Wdrożeniowej określającej zakres zmian dla nowego systemu. Etap ten ma na celu określenie tych elementów oprogramowania, które mają zostać zmodyfikowane w celu przystosowania ich do specyficznych potrzeb Spółki - 17,5 tys. zł.
3.  Zakup licencji dostępowej D na 23 stanowiska w wersji C - 17 tys. zł.
4.  Wykonanie do 150 godzin modyfikacji określonych w dokumencie Analizy Wdrożeniowej wytworzonym w etapie 3 - 25,5 tys. zł.
5.  Wykonanie transferu danych z obecnie używanych modułów do modułów w nowej wersji, w tym przeprowadzenie szkoleń dla pracowników z użytkowania nowego oprogramowania - 51,7 tys. zł.
6.  Zakup dwóch nowych licencji dodatkowych, dotyczących modułów wcześniej nie używanych przez Spółkę takich jak: analiza finansowa (E), informacja finansowa dla Zarządu i Rady Nadzorczej - 9 tys. zł.
7.  Wdrożenie nowych modułów E oraz informacji - 10,2 tys. zł.

Każdy z poszczególnych etapów wdrożenia został wyceniony przez firmę informatyczną. Łączna wartość całego zadania to kwota około 167 tys. zł.

Spółka zarówno przy użytkowaniu obecnego oprogramowania, jak i po przejściu na nową wersję jest zobowiązana na podstawie generalnej umowy licencyjnej zawartej na czas nieokreślony wnosić, tzw. roczną opłatę licencyjną, która wiąże się z tak zwanym przedłużeniem kluczy dostępowych do poszczególnych modułów systemu.

Brak płatności spowoduje brak możliwości pracy na oprogramowaniu. Umowa nie wskazuje wszystkich rocznych opłat licencyjnych do zapłacenia, do których zobowiązana jest Spółka.

Spółka dokonuje płatności tylko na kolejny rok po otrzymaniu faktury od firmy informatycznej.

W piśmie uzupełniającym z dnia 14 października 2010 r. Spółka wskazała, iż:

1.  Archiwizacja danych (streamer wewnętrzny) jest to urządzenie zamontowane wewnątrz komputera – serwera, które dokonuje przeniesienia danych z systemów komputerowych na taśmę magnetyczną w celu archiwizacji.
2.  Zakup licencji dostępowej D na 23 stanowiska w wersji C – kwota 17.000 zł oraz zakup dwóch nowych licencji dodatkowych, dotyczących modułów wcześniej nieużywanych przez Spółkę, takich jak: C (analiza finansowa) oraz informacja finansowa dla Zarządu oraz Rady Nadzorczej – kwota 9.000 zł są to pozycje obejmujące udzielenie prawa Spółce do użytkowania oprogramowania.

Pozycja pierwsza umożliwia zainstalowanie oprogramowania na nowym serwerze z systemem Windows (dotychczasowa licencja dotyczyła serwera N i nie może być wykorzystywana na serwerze Windows), druga pozycja natomiast daje szerokie możliwości wykonywania analiz finansowych.

W myśl udzielanych przez dostawcę licencji:

*   „Licencjodawca udziela Licencjobiorcy prawa do korzystania z programów komputerowych o numerach seryjnych na zasadach i warunkach określonych w umowie. Licencjobiorca ma prawo do korzystania z programów wyłącznie na potrzeby własnego przedsiębiorstwa, chyba że w Zakresie szczegółowym postanowiono odmiennie, na niżej opisanych polach eksploatacji:
    1.  wprowadzenie kodu programu do pamięci komputera,
    2.  zrealizowanie przez komputer kodu programu, jednakże bez ingerencji Licencjobiorcy w tenże kod, chyba że zostało to wprost dopuszczone w licencji,
    3.  zwielokrotnienie kodu programu w celu wykonania kopii zapasowej.
*   W każdym przypadku programu opartego o system M Licencjodawca udziela Licencjobiorcy prawa do zainstalowania jednego dodatkowego, poza określonym przez Zakres szczegółowy, egzemplarza programu i do używania go wyłącznie w środowisku testowo – uruchomieniowym, w celu przeprowadzenia testów lub uruchomienia dla potrzeb własnego przedsiębiorstwa na wyżej wymienionych polach eksploatacji. Wszelkie inne warunki korzystania, w odniesieniu do takiego egzemplarza, określa odpowiedni punkt Zakresu szczegółowego.
*   Licencjodawca nie przenosi na rzecz Licencjobiorcy żadnych praw do programów poza wyraźnie wskazanymi w Licencji. Licencjobiorca nie ma prawa do rozpowszechniania, najmu, dzierżawy lub udostępnienia programów osobom trzecim w jakiejkolwiek innej formie, jak również nie ma prawa do przenoszenia całości lub części praw, wynikających z udzielonych licencji”.

Z powyższego wynika, że Spółka ma prawo do zainstalowania oprogramowania, użytkowania funkcji przez nie wykonywanych, wykonania kopii testowej oraz kopii archiwalnej, nie ma jednak praw do dokonywania zmian w oprogramowaniu (kodzie systemu), czy też jakichkolwiek praw majątkowych upoważniających do rozpowszechniania, najmu, dzierżawy, sprzedaży czy przenoszenia praw licencyjnych na inne podmioty.

Opłaty pobrane w momencie udzielenia licencji są opłatami inicjalnymi w pierwszym roku obowiązywania umowy, natomiast w latach kolejnych pobierane są okresowe opłaty roczne przedłużające prawo do użytkowania oprogramowania. Jeżeli Spółka rezygnuje z wnoszenia opłat rocznych wiązało się to będzie także z rezygnacją użytkowania oprogramowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki na wdrożenie nowej wersji oprogramowania, mogą zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów podatkowych jednorazowo, czy jednak właściwym byłoby koszty te zakwalifikować do wartości niematerialnych i prawnych i podlegałyby ujęciu w kosztach poprzez odpisy amortyzacyjne?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty związane z przejściem na nową wersję oprogramowania przede wszystkim w związku ze zmianą sieciowego systemu operacyjnego Nowell na Microsoft Windows oraz przestarzałością dotychczasowych modułów systemu informatycznego mogą być odniesione bezpośrednio w koszty podatkowe i bilansowe.

Wyjątek w opisanej w pytaniu sytuacji stanowią koszty zakupu serwera I(\`(...)\`) wraz z opcjami oprogramowania A, archiwizacją danych (streamer wewnętrzny), zasilaniem awaryjnym, oprogramowaniem A - licencje dostępowe B, instalację systemu operacyjnego C, które stanowią jako całość wartość środka trwałego - komputera (serwera) i winne być amortyzowane.

Pozostałe opłacone licencje ze względu na fakt, że nie przenoszą praw autorskich do programu, a tylko dają prawo do korzystania z niego, a jednocześnie okres ich użytkowania jest uzależniony od wniesienia opłaty rocznej i uzyskania kluczy dostępowych na kolejne okresy roczne, zdaniem Spółki, nie spełniają ustawowej definicji wartości niematerialnej i prawnej.

W przedmiotowym stanie faktycznym, koszty związane z wnoszeniem rocznych opłat licencyjnych są przez Spółkę kwalifikowane do kosztów, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a więc do kosztów pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami. Przepis ten stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Pozostałe elementy zadania, takie jak analiza wdrożeniowa, transfer danych ze starego systemu oraz szkolenia pracowników mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio w dacie poniesienia, tj. w dacie ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie przygotowania do wdrożenia oprogramowania w związku z nabyciem serwera I(\`(...)\`) wraz z opcjami oprogramowania A, archiwizacją danych (streamer wewnętrzny), zasilaniem awaryjnym, oprogramowaniem A licencje dostępowe B, instalację systemu operacyjnego C (pkt 1 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wykonania do 7 sesji analitycznych oraz opracowania dokumentu Analizy Wdrożeniowej określającej zakres zmian dla nowego systemu (pkt 2 stanu faktycznego),

*   **prawidłowe** – w zakresie zakupu licencji dostępowej D na 23 stanowiska w wersji C (pkt 3 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wykonania do 150 godzin modyfikacji określonych w dokumencie Analizy Wdrożeniowej wytworzonym w etapie 3 (pkt 4 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wykonania transferu danych z obecnie używanych modułów do modułów w nowej wersji (część I pkt 5 stanu faktycznego),

*   **prawidłowe** – w zakresie przeprowadzania szkoleń dla pracowników z użytkowania nowego oprogramowania (część II pkt 5 stanu faktycznego),

*   **prawidłowe** – w zakresie zakupu dwóch nowych licencji dodatkowych, dotyczących modułów wcześniej nieużywanych przez Spółkę, takich jak: analiza finansowa (E), informacja finansowa dla Zarządu i Rady Nadzorczej (pkt 6 stanu faktycznego),

*   **nieprawidłowe** – w zakresie wdrożenia nowych modułów E oraz informacji (pkt 7 stanu faktycznego).

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Przytoczona powyżej regulacja wskazuje, iż podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej oraz wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, czy też zachowanie albo zabezpieczenie źródła pozyskiwania przychodu.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) (tj. gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania autorskie lub pokrewne prawa majątkowe oraz licencje – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Podstawą legalnego korzystania przez dany podmiot z oprogramowania komputerowego jest umowa:

1.  zakupu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, w następstwie której nabywca nabywa nieograniczone prawa do korzystania z programu na wszystkich jego polach eksploatacji, zaś zbywca wyzbywa się całości autorskich praw majątkowych,
2.  o korzystanie z autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, następstwem której korzystający nabywa prawa do eksploatowania tego programu na tych polach eksploatacji, w zakresie których korzystanie - bez zgody właściciela majątkowych praw autorskich do programu - stanowiłoby naruszenie tych praw. Zakres ochrony majątkowych praw autorskich do programu komputerowego wskazuje art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tak skonstruowane umowy dotyczące oprogramowania komputerowego objęte są powyższą regulacją art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Stosownie do art. 16g ust. 3 tejże ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Przepis ten nie określa zamkniętego katalogu wydatków, o czym świadczy zwrot „w szczególności”.

Na postawie art. 16g ust. 14 ww. ustawy, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

W tym miejscu należy wskazać, iż w przypadku systemów komputerowych, mamy bardzo często do czynienia z procesem ich wdrożenia, aby przedmiotowa wartość niematerialna i prawna nadawała się do gospodarczego wykorzystania. Na proces ten składa się zespół czynności dostosowawczych, takich jak: zaprojektowanie, budowa i wdrożenie oprogramowania, dostarczenie i udzielenie przez wykonawcę licencji na korzystanie z oprogramowania, czy wykonanie migracji danych z wcześniejszego systemu do dostarczonego oprogramowania. Są to niewątpliwie czynności związane z instalacją, wdrożeniem i uruchomieniem systemu komputerowego, umożliwiające jego użytkowanie.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, iż obecnie użytkuje Ona system informatyczny modułowy. System został wdrożony w 2000 r. i jest oparty na sieciowym systemie operacyjnym N. Ze względu na przestarzałość dotychczasowych programów, ich małą funkcjonalność oraz z powodu przejścia z platformy sieciowej N na platformę L, Zarząd Spółki w 2010 r. podjął decyzję o wdrożeniu nowej wersji oprogramowania.

W związku z powyższym, zawarto umowę wdrożeniową, w której każdy z etapów został wyceniony, zawierającą w swym zakresie m.in. działania:

1.  przygotowanie do wdrożenia oprogramowania w zakresie nabycia serwera I(\`(...)\`) wraz z opcjami oprogramowania A, archiwizacją danych (streamer wewnętrzny), zasilaniem awaryjnym, oprogramowaniem A – licencje dostępowe B, instalację systemu operacyjnego C (pkt 1 stanu faktycznego),
2.  wykonanie do 7 sesji analitycznych oraz opracowanie dokumentu Analizy Wdrożeniowej określającej zakres zmian dla nowego systemu. Etap ten ma na celu określenie tych elementów oprogramowania, które mają zostać zmodyfikowane w celu przystosowania ich do specyficznych potrzeb Spółki (pkt 2 stanu faktycznego),
3.  wykonanie do 150 godzin modyfikacji określonych w dokumencie Analizy Wdrożeniowej wytworzonym w etapie 3, tj. dot. zakupu licencji dostępowej na 23 stanowiska (pkt 4 stanu faktycznego),
4.  wykonanie transferu danych z obecnie używanych modułów do modułów w nowej wersji, (część I pkt 5 stanu faktycznego),
5.  wdrożenie nowych modułów olap oraz informacji (pkt 7 stanu faktycznego).

Przedmiotowe wydatki jako bezpośrednio związane z wdrożeniem nowego oprogramowania winny zostać zaliczone do ceny jego nabycia i stanowić o wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż koszty poniesione przez Spółkę na działania wdrożeniowe wymienione powyżej, jeżeli zostały poniesione przed oddaniem oprogramowania komputerowego do używania, zwiększają – stosownie do art. 16g ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wartość początkową tego oprogramowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika również, iż zawarta umowa wdrożeniowa oprócz powyżej wymienionych działań, obejmuje swym zakresem także:

1.  zakup licencji dostępowej D na 23 stanowiska w wersji C (pkt 3 stanu faktycznego),
2.  zakup dwóch nowych licencji dodatkowych, dotyczących modułów wcześniej nie używanych przez Spółkę takich jak: analiza finansowa (E), informacja finansowa dla Zarządu i Rady Nadzorczej (pkt 6 stanu faktycznego).

W związku z powyższym, Spółka ma prawo do zainstalowania tego oprogramowania, użytkowania funkcji przez nie wykonywanych, wykonania kopii testowej oraz kopii archiwalnej, nie ma jednak praw do dokonywania zmian w oprogramowaniu (kodzie systemu), czy też jakichkolwiek praw majątkowych upoważniających do rozpowszechniania, najmu, dzierżawy, sprzedaży czy przenoszenia praw licencyjnych na inne podmioty. Spółka wskazała również, iż opłaty pobrane w momencie udzielenia licencji są opłatami inicjalnymi w pierwszym roku obowiązywania umowy, natomiast w latach kolejnych pobierane są okresowe opłaty roczne przedłużające prawo do użytkowania oprogramowania.

Zatem, w tym przypadku mamy do czynienia z umową o korzystanie z egzemplarza programu, która nie przenosi na korzystającego (tj. Spółkę) żadnych praw autorskich do programu i w następstwie której korzystający (tj. Spółka) może eksploatować taki program tylko w zakresie, w jakim jest to niezbędne do korzystania z tego programu zgodnego z jego przeznaczeniem. W szczególności, w następstwie takiej umowy, korzystający nie nabywa prawa do eksploatowania tego programu na tych polach eksploatacji, w zakresie których korzystanie - bez zgody właściciela majątkowych praw autorskich do programu - stanowiłoby naruszenie tych praw. W szczególności, korzystający (tj. Spółka) nie może więc rozpowszechniać programu uzyskanego na podstawie takiej umowy.

Jak wynika z przedmiotowego wniosku, Spółka w powyższym zakresie (pkt 3 i 6 stanu faktycznego) nabyła na podstawie umowy prawo do korzystania z licencji dostępowej oraz dodatkowych licencji dotyczących modułów wcześniej nie używanych, wykorzystywanych dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Na podstawie umowy wdrożeniowej licencjodawca udzielił Spółce prawa do ich zainstalowania i użytkowania na własne potrzeby.

W takim przypadku wydatków na nabycie tych licencji, w tym dotyczących opłat cyklicznych płaconych przez Spółkę tytułem korzystania z nich nie można uznać za cenę nabycia tych praw stanowiącą wartość początkową. Zatem, przedmiotowe należności przekazywane licencjodawcy nie są objęte dyspozycją przepisów o amortyzacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że powyższe wydatki stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu. Moment ich potrącalności określa art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na podstawie art. 15 ust. 4d tej ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ww. ustawy).

Reasumując, zakupione licencje wymienione w pkt 3 i 6 działań wdrożeniowych, w tym również roczne opłaty, jako że umowy dot. tych licencji nie przenoszą praw autorskich, to nie spełniają ustawowej definicji wartości niematerialnej i prawnej, zatem stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów potrącalne zgodnie z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto, Wnioskodawca w części II pkt 5 stanu faktycznego wskazał, że w związku z wdrożeniem nowego oprogramowania nastąpi przeprowadzenie szkoleń dla pracowników.

Wobec powyższego, w kwestii kosztów związanych ze szkoleniem pracowników w związku z użytkowaniem nowego oprogramowania, należy stwierdzić, iż nie mają one związku z samym uruchomieniem i funkcjonowaniem oprogramowania, a więc nie będą zwiększać wartości początkowej nabytego prawa majątkowego. Wydatki na szkolenia mają bowiem na celu podnoszenie kwalifikacji pracowników użytkujących oprogramowanie.

Reasumując, wydatki te winny być oceniane i kwalifikowane na zasadach ogólnych, tj. po spełnieniu przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Po wykazaniu związku poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, mogą zostać zaliczone bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów w dniu ich poniesienia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.