Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-81/14/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-16
Teza: Czy koszty remontu drogi będą kosztem uzyskania przychodu dla podatnika? Czy będą one podlegać amortyzacji, czy też mogą być jednorazowo odpisane jako koszt?
Słowa kluczowe: amortyzacja; drogi-drogi publiczne; koszt-koszty uzyskania przychodów; remonty; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2014 r. (data wpływu 18 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie potrącalności wydatków na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę strażnicy, budowę parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2014 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie potrącalności wydatków na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę strażnicy, budowę parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe

X S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) realizuje na terenie \`(...)\` inwestycję polegającą na budowie, a w przyszłości eksploatacji terminalu do odbioru i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego (dalej: Terminal LNG), która to inwestycja wymaga spełnienia specjalnych wymogów bezpieczeństwa, w tym ochrony przeciwpożarowej (dalej: ppoż.).

Projekt budowlany Terminalu LNG wymagał m.in. uzgodnienia z P.. (dalej: P..), w celu potwierdzenia zgodności zawartych w nim rozwiązań z wymaganiami ochrony ppoż. Istotnym jest, iż Spółka nie uzyska pozwolenia na użytkowanie Terminalu LNG po jego wybudowaniu, jeśli nie zapewni odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa przedmiotowej inwestycji w trakcie jej rozruchu, a w przyszłości eksploatacji, wynikającej z właściwych przepisów prawa, a w szczególności ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz.1380 ze zm.) oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 ze zm.).

Należy zauważyć, iż z uwagi na charakter inwestycji Spółka nie ma możliwości i nie zakłada prowadzenia działalności operacyjnej do czasu zakończenia inwestycji i oddania Terminalu LNG do eksploatacji. Tym samym w chwili obecnej cała aktywność Spółki jest skoncentrowana wyłącznie na przygotowaniu inwestycji do realizacji, w tym również na zapewnieniu odpowiedniej ochrony ppoż. Terminalu LNG. Po zakończeniu inwestycji Spółka rozpocznie działalność operacyjną w zakresie regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w oparciu o infrastrukturę techniczną Terminalu LNG.

W trakcie rozmów z P.. nad uzgodnieniem projektu budowlanego ustalono, że w celu zapewnienia inwestycji odpowiedniego poziomu ochrony ppoż. Spółka mogłaby:

(i) utworzyć zakładową straż pożarną, lub

(ii) powierzyć obowiązki związane z zapewnieniem ochrony ppoż. Terminalu LNG jednostce P\`(...)\` w \`(...)\` (dalej: Jednostka), która zastąpiłaby w działaniach zakładową straż pożarną Spółki.

Z przeprowadzonej przez Spółkę analizy ekonomicznej wynika, iż rozwiązanie zakładające utworzenie własnej zakładowej straży pożarnej wymagałoby poniesienia przez Spółkę bardzo wysokich nakładów finansowych związanych nie tylko z utworzeniem, ale również z późniejszym utrzymaniem na terenie Terminalu LNG jednostki ratowniczo-gaśniczej.

W związku z powyższym Spółka podjęła rozmowy z P.. o wdrożeniu drugiego z rozważanych rozwiązań, o którym mowa powyżej, tj. powierzenia obowiązków związanych z zapewnieniem ochrony ppoż. Terminalu LNG jednostce w \`(...)\`. Należy przy tym wskazać, iż przejęcie przez Jednostkę obowiązków zakładowej straży pożarnej Spółki wymagałoby utworzenia przez P\`(...)\`jednostki ratowniczo-gaśniczej w pobliżu realizowanej przez Spółkę inwestycji. W takim przypadku, z uwagi na fakt, iż Jednostka nie posiada wystarczających środków finansowych na ten cel, Spółka będzie zobowiązana do wybudowania strażnicy wraz z niezbędną infrastrukturą (dalej: Strażnica) oraz zakup odpowiedniego sprzętu i środków ratowniczych (niezbędnych do właściwej organizacji i prowadzenia akcji ratowniczych przez Jednostkę).

Po ukończeniu prac związanych z budową Strażnicy Spółka - na mocy stosownego porozumienia zawartego z Jednostką - przekaże poniesione przez nią nakłady na wybudowanie Strażnicy nieodpłatnie na rzecz Jednostki. Analogicznie, zakupiony przez Spółkę sprzęt i środki ratownicze także zostaną - na mocy stosownego porozumienia zawartego z Jednostką - przekazane nieodpłatnie Jednostce.

Strażnica zostanie wybudowana na gruncie, do którego Spółka nie posiada żadnego tytułu prawnego. Natomiast sprzęt i środki ratownicze, których zakup planowany jest przez Spółkę to w szczególności pożarnicze samochody specjalne i specjalistyczne, działka wodno-pianowe, generator pianowy, kamera termowizyjna, odzież specjalna, pompa oraz łódź do działań na morzu.

Jedynym celem budowy przez Spółkę Strażnicy oraz przekazania sprzętu i środków ratowniczych nieodpłatnie na własność Jednostce będzie zapewnienie ochrony ppoż. realizowanej przez Wnioskodawcę inwestycji, a tym samym spełnienie przez Wnioskodawcę warunków umożliwiających uzyskanie pozwolenia na użytkowanie Terminalu LNG. Jednostka będzie mogła wykorzystywać Strażnicę oraz przedmiotowy sprzęt również w sytuacjach niezwiązanych z zabezpieczeniem przeciwpożarowym Spółki, na przykład do organizowania i prowadzenia akcji ratowniczych na terenie miasta \`(...)\`.

Dodatkowo, elementem koniecznym do realizacji przez Spółkę budowy Terminalu LNG jest przebudowanie układu drogowego znajdującego się poza terenem należącym do Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 16 ust. l ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. 2013.260) budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Terminal LNG zlokalizowany jest pomiędzy ulicą Ku Morzu (od strony wschodniej) i terenami kolejowymi (od strony południowej i zachodniej), zaś od strony północnej graniczy on z terenami portu. W dniu 15 lipca 2009 r. Spółka zawarła z Prezydentem Miasta Y porozumienie nr …o współdziałaniu w realizacji budowy drogi. Na mocy § 2 ust. 1 tego porozumienia Spółka zobowiązana jest do przebudowy biegnącej wzdłuż terenu Terminalu LNG ulicy K.z przekwalifikowaniem z kategorii F (zamknięty) na kategorię A (ogólnodostępny) przejazdu kolejowego łączącego ulicę B. z ulicą K. oraz budowy parkingu i zejściana plażę (dalej łącznie: Inwestycje).

Po ukończeniu poszczególnych Inwestycji Spółka przekaże poniesione przez nią nakłady na realizację Inwestycji nieodpłatnie na rzecz odpowiednich podmiotów - nakłady poniesione na drogę, parking oraz zejście na plażę zostaną przekazane Gminie Y, natomiast nakłady poniesione na przejazd kolejowy zostaną przekazane Z. Przepisy ustawy o drogach publicznych nie przewidują bowiem żadnego wynagrodzenia dla inwestorów z tytułu realizowanych przez nich prac. Spółka nie otrzyma zatem żadnego wynagrodzenia z tytułu prac związanych z realizacją Inwestycji od właścicieli gruntów,na których te Inwestycje zostaną zrealizowane

Ponadto Wnioskodawca chciałby zauważyć, iż po wybudowaniu Strażnicy, nabyciu sprzętu i środków ratowniczych oraz zakończeniu poszczególnych Inwestycji i przekazaniu ich lub poniesionych na nie nakładów odpowiednio Jednostce, Gminie Y oraz Z., Spółka nie zamierza zawrzeć jakiejkolwiek umowy dotyczącej używania tych składników majątkowych (w szczególności umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze).

Jednocześnie, wszystkie wymienione powyżej wydatki zostaną poniesione przez Spółkę wyłącznie w związku z budową Terminalu LNG. Wydatki te nie zostałyby poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o budowie Terminalu LNG, a bez ich poniesienia oddanie Terminalu LNG do używania nie byłoby możliwe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, budowę parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego stanowić będą dla Spółki zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP koszty uzyskania przychodów inne niż kosztów bezpośrednio związane z przychodami potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP, tj. w dacie, w której zostaną one ujęte jako koszt bilansowy (o ile nie będzie to ujęcie w postaci rezerwy czy biernego rozliczenia między okres owego kosztów)?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, budowę parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego stanowić będą dla Spółki zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami potrącalne wdacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust 4e ustawy o PDOP, tj. w dacie, w której zostaną one ujęte jako koszt bilansowy (o ile nie będzie to ujęcie w postaci rezerwy czy biernego rozliczenia między okresowego kosztów).

Definicja kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych została zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP. Powołany przepis stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z treści art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP wynika natomiast, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h ustawy o PDOP, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Wykładnia art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP prowadzi do wniosku, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie uzasadnione koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy.

W konsekwencji, aby poniesiony przez podatnika wydatek stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi łącznie spełniać następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   został poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W ocenie Spółki wskazane powyżej przesłanki umożliwiające zakwalifikowanie wydatków na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz wydatków związanych z przebudową drogi i przejazdu kolejowego do kosztów uzyskania przychodów zostaną spełnione.

Zdaniem Spółki wydatki, które zostaną przez nią poniesione na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz wydatki związane z przebudową drogi i przejazdu kolejowego niewątpliwie pozostają w związku z prowadzonym przez Spółkę procesem inwestycyjnym - wydatki te nie zostałyby poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o budowie Terminalu LNG - i stanowią koszt uzyskania przychodów.

W bezpośrednim interesie Spółki jest bowiem zapewnienie realizowanej inwestycji odpowiedniego poziomu ochrony ppoż. oraz spełnienie wszystkich warunków umożliwiających uzyskanie pozwolenia na użytkowanie Terminalu LNG. Poniesienie rozważanych przez Spółkę wydatków na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego jest niezbędne dla oddania Terminalu LNG do użytkowania, a w konsekwencji osiągania przez Spółkę w przyszłości przychodów będących efektem eksploatacji budowanego obecnie Tenninalu LNG. Innymi słowy bez poniesienia wskazanych powyżej wydatków Spółka nie uzyskałaby pozwolenia na użytkowanie Terminalu LNG, a tym samym nie osiągałaby przychodów z jego eksploatacji w przyszłości.

Niemniej jednak wydatki te nie są powiązane w sposób bezpośredni z przychodami, które Wnioskodawca zamierza osiągać w przyszłości, a więc przychodami związanymi z przyszłą eksploatacją Terminalu LNG. Tym samym powyższe wydatki nie mogą zostać uznane za koszty bezpośrednio związane z przyszłymi, planowanymi jedynie przychodami będącymi efektem eksploatacji budowanego Terminalu LNG. Zgodnie bowiem z ugruntowanym poglądem, koszty bezpośrednio związane z przychodami to wydatki, których poniesienie przekłada się wprost

na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód).

W konsekwencji, powyższe wydatki poniesione na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz wydatki związane z przebudową drogi i przejazdu kolejowego należy uznać za koszty pośrednie uzyskania przychodu. W obecnym stanie prawnym ustawa o PDOP rozróżnia bowiem dwie kategorie kosztów uzyskania przychodów, tj. koszty bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami oraz koszty inne niż koszty bezpośrednie, zwane kosztami pośrednimi, przez które rozumie się w szczególności takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są one racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Koszty pośrednie nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest tym samym możliwości ustalenia w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowe wydatki nie stanowią wydatków poniesionych na wytworzenie własnego środka trwałego, a tym samym nie mogą być rozliczane w ciężar kosztów uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o PDOP środkami trwałymi są składniki majątkowe posiadające następujące cechy:

*   są własnością lub współwłasnością podatnika,

*   przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

*   są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

*   są budowlami, budynkami lub lokalami będącymi odrębną własnością, maszynami, urządzeniami i środkami transportu lub innymi przedmiotami,

*   zostały nabyte lub wytworzone przez podatnika i są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Mając na uwadze wskazane powyżej przesłanki umożliwiające zakwalifikowanie poszczególnych składników majątku do środków trwałych, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż nie zostaną one spełnione w przypadku sprzętu i środków ratowniczych, których zakup rozważa Spółka, a także w przypadku Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę, które zostaną wybudowane przez Wnioskodawcę oraz w odniesieniu do drogi i przejazdu kolejowego, które Spółka zamierza przebudować.

Jak już zostało wskazane przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego, po wybudowaniu Strażnicy, nabyciu sprzętu i środków ratowniczych oraz zakończeniu poszczególnych Inwestycji Spółka nieodpłatnie przekaże je lub poniesione przez nią nakłady odpowiednio na rzecz Jednostki, Gminy Y oraz Z. Tym samym, nie zostanie spełniony podstawowy warunek umożliwiający zakwalifikowanie efektów prac Spółki do środków trwałych, mianowicie przewidywany okres użytkowania składników majątku nie przekroczy roku (Spółka nie zamierza wykorzystywać wskazanych składników majątkuw związku z prowadzoną działalnością gospodarczą). Ponadto, wybudowana przez Wnioskodawcę Strażnica, parking i zejście na plażę oraz przebudowana droga i przejazd kolejowy nie będą stanowiły własności lub współwłasności Spółki (po zakończeniu budowy/ przebudowy poczynione przez Spółkę nakłady zostaną przekazane odpowiednio Jednostce, Gminie Y oraz Z), co jest warunkiem koniecznym dla zaliczenia powstałych w wyniku działań Spółki składników majątku do środków trwałych.

W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że wybudowana przez Spółkę Strażnica, parking, zejście na plażę, a także przebudowana droga i przejazd kolejowy znajdujące się na gruncie nienależącym do Spółki nie będą stanowiły środków trwałych będących własnością lub współwłasnością Spółki oraz nie będą używane przez Spółkę przez okres przekraczający rok. W konsekwencji nie mogą zostać zaliczone do środków trwałych Spółki a poniesione na nie wydatki nie mogą być rozliczane w ciężar kosztów - uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych. Powyższe dotyczą również sprzętu i środków ratowniczych, które zostaną nabyte przez Spółkę a następnie nieodpłatne przekazanie na rzecz Jednostki.

W ocenie Wnioskodawcy wydatki na budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę, oraz wydatki związane z przebudową drogi i przejazdu kolejowego nie stanowią również budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie oraz inwestycji w obcych środkach trwałych, o których mowa w art. 16a ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o PDOP, a tym samym nie mogą być rozliczane w ciężar kosztów uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych.

Ustawa o PDOP nie zawiera definicji pojęcia „inwestycji w obcym środku trwałym”, jednakże w doktrynie i orzecznictwie przyjęto, że taką inwestycją są nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest w ramach wykonywanej działalności gospodarczej na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej z właścicielem obcego środka trwałego. Są to zatem poniesione wydatki mające na celu przystosowanie środka trwałego do używania go przez podmiot, który poniósł koszt inwestycji.

Natomiast, regulacja dotycząca budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie znajduje zastosowanie w przypadku, gdy podatnik niebędący właścicielem gruntu, obejmuje grunt na określony czas we władanie na podstawie umowy zawartej z jego właścicielem przewidującej zgodę na wybudowanie na gruncie budynku lub budowli, które będą następnie wykorzystywane w ramach wykonywanej działalności gospodarczej przez podmiot, który poniósł wydatki na wzniesienie budynku lub budowli.

W tym miejscu Wnioskodawca chciałaby podkreślić, że po wybudowaniu Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę, a także po zakończeniu przebudowy drogi i przejazdu kolejowego oraz przekazaniu poniesionych przez Spółkę nakładów odpowiednio na rzecz Jednostki, Gminy Y oraz Z powstałe w efekcie prac Spółki składniki majątku nie będą użytkowane przez Spółkę na podstawie wymienionych powyżej umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Spółka nie będzie również posiadać odrębnego tytułu prawnego do korzystania z gruntów, na których zostały posadowione wskazane powyżej składniki majątku.

W konsekwencji, brak jest podstaw do zakwalifikowania wydatków na przebudowę drogi i przejazdu kolejowego jako inwestycji w obcych środkach trwałych, a wydatków na budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę jako budynków lub budowli wybudowanych na cudzym gruncie.

Tym samym, tak jak wskazano na wstępie, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki które zostaną poniesione przez Spółkę na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz wydatki związane z przebudową drogi i przejazdu kolejowego stanowić będą dla Spółki pośrednie koszty uzyskania przychodów.

Jak wskazywano już powyżej wydatki te będą spełniać przesłanki umożliwiające zakwalifikowanie ich do kosztów uzyskania przychodów, mianowicie zostaną poniesione przez Spółkę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (realizowaną budową Terminalu LNG), w celu osiągnięcia w przyszłości przychodów związanych z eksploatacją Terminalu LNG. Spółka chciałaby zauważyć, że poniesienie planowanych wydatków na zakup sprzętu środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego jest niezbędne dla oddania Terminalu LNG do używania, a w konsekwencji osiągania przez Wnioskodawcę w przyszłości przychodów będących efektem eksploatacji budowanego Terminalu LNG. Bez poniesienia wskazanych powyżej wydatków Spółka nie uzyskałaby pozwolenia na użytkowanie Terminalu LNG, a tym samym nie byłoby możliwe osiąganie przez nią przychodów z tytułu jego eksploatacji. Jednocześnie, przedmiotowe wydatki nie zostały wymienione w katalogu wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, a ich poniesienie zostanie przez Wnioskodawcę właściwie udokumentowane.

Spółka pragnie wskazać, iż w odniesieniu do niektórych kategorii wydatków organy podatkowe wypracowały praktykę, pozwalającą zaliczyć ich wartość do pośrednich kosztów uzyskania przychodów. Jako, że wydatki te znajdą się również wśród kosztów, które zostaną poniesione przez Spółkę w związku z realizowaną budową Terminalu LNG, Spółka pragnie przytoczyć treść wybranych interpretacji indywidualnych.

Przykładowym wydatkiem, w przypadku którego organy podatkowe potwierdziły możliwość jego zaliczania do pośrednich kosztów uzyskania przychodów, są wydatki związane z budową/przebudową drogi publicznej. Potwierdzenie tego poglądu znaleźć można przykładowo w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 lutego 2013 r. (sygn. ILPB3/423-469/12-2/KS oraz sygn. ILPB3/423-469/12-3/KS), w których organ stwierdził, iż „(\`(...)\`) wydatki (nakłady) poniesione przez Spółkę w związku z realizacją przebudowy drogi gminnej, którą następnie Spółka (\`(...)\`) przekaże Gminie, będą stanowiły dla Niej koszty uzyskania przychodów, proporcjonalnie do wysokości partycypacji w kosztach, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”, a także wskazał, że „(\`(...)\`) uznanie wydatków jakie Spółka poniesie w związku z realizacją przebudowy drogi gminnej za koszty pośrednie oznacza, iż podlegają one potrąceniu zgodnie z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Podobne stanowisko w odniesieniu do kosztów związanych z budową miejsc parkingowych towarzyszących budowie pawilonu handlowego, wyraził także Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej w dniu 6 października 2009 r. interpretacji indywidualnej (sygn. IPPB5/423-433/09-4/JC). Zdaniem organu „(\`(...)\`) wydatki poniesione na budowę infrastruktury towarzyszącej należy uznać za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, bowiem nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach, lecz ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania.”.

W świetle zacytowanych przepisów art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o PDOP przy ustalaniu momentu poniesienia kosztów pośrednich dla celów podatkowych należy uwzględnić moment, na który dany koszt został prawidłowo ujęły w księgach rachunkowych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 20l3 r. poz. 330 ze zm.), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Jeżeli zatem określone wydatki Spółka będzie dla celów rachunkowych rozpoznawać w czasie, to w ujęciu podatkowym wydatki te będą zaliczane do kosztów podatkowych odpowiednio w okresie, w którym zostaną one ujęte jako koszty w wyniku bilansowym zgodnie z ustawą o rachunkowości. Konsekwentnie, jeżeli bilansowo dany wydatek trafi do kosztów w określonym momencie w przyszłości, wówczas jego ujęcie podatkowe będzie odpowiednio uzależnione od uznania go za taki koszt w ujęciu bilansowym. Moment uznania wydatku za koszt podatkowy uzależniony będzie tym samym od uznania go za taki koszt w ujęciu bilansowym.

Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo, Spółka chciałaby powołać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 maja 2012 r. (sygn. IBPBI/2/423-495/12/BG), w której organ wskazał, iż „(\`(...)\`) moment uznania wydatku za koszt podatkowy jest w obecnym stanie prawnym uzależniony od uznania go za taki koszt w ujęciu rachunkowym. Ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych określa więc datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (każda jednostka powinna określić zasady rozliczania kosztów w polityce rachunkowości). Przy czym z przepisu wynika, iż nie chodzi o jakiekolwiek ujęcie danego wydatku w księgach rachunkowych tylko ujęcie tego wydatku jako koszt na koncie kosztowym. Tym samym, zdaniem tut. Organu, stosowany przez Spółkę sposób rozliczania kosztów dla celów rachunkowych powinien znaleźć odzwierciedlenie w sposobie zaliczania danych wydatków do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.”

Również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 28 września 2010 r. (sygn. IPPB3/423-400/10-4/GJ) potwierdził, iż „(\`(...)\`) podstawowe znaczenie ma dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, jako dzień do którego dany wydatek powinien zostać przypisany. Zgodnie bowiem z brzmieniem powołanego przepisu, data ta stanowi również moment rozpoznania kosztu do celów podatkowych. Oznacza to więc, że w przypadku, gdy koszt rozpoznany zostanie jednorazowo dla celów księgowych, to również jednorazowo powinien zostać rozpoznany dla celów podatkowych. Zasada ta obowiązuje również w sytuacji przeciwnej, tj. jeśli koszt zostaje rozpoznany dla celów księgowych na przestrzeni lat, również dla celów podatkowych powinien być rozpoznany na przestrzeni lat.”.

W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego przez nią stanowiska, zgodnie z którym wydatki które zostaną poniesione przez Spółkę na zakup sprzętu i środków ratowniczych, budowę Strażnicy, parkingu i zejścia na plażę oraz przebudowę drogi i przejazdu kolejowego stanowić będą dla Spółki zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o PDOP koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o PDOP, tj. w dacie, w której zostaną one ujęte jako koszt bilansowy (o ile nie będzie to ujęcie w postaci rezerwy czy biernego rozliczenia międzyokresowego kosztów).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.