Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1022/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-30
Teza: Czy bezpłatne przekazanie autobusów przez Zamawiającego - Gminę Zarząd Transportu Miejskiego (na rzecz którego będą świadczone usługi) dla Wykonawcy (Spółki) będzie przychodem z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: autobus; gmina; komunikacja-komunikacja miejska; przychód; usługi-usługi przewozowe; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 03 września 2009 r.) uzupełnionym w dniu 30 października 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy bezpłatne otrzymanie przez Spółkę autobusów w celu świadczenia usług przewozowych stanowi dla Spółki przychód z nieodpłatnego świadczenia **\- jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 03 września 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy bezpłatne otrzymanie przez Spółkę autobusów w celu świadczenia usług przewozowych stanowi dla Spółki przychód z nieodpłatnego świadczenia.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 14 października 2009 r. znak: IBPBI/2/423-1022/09/AP wezwano o ich uzupełnienie. Uzupełnienia dokonano w dniu 30 października 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 października 2009 r. - data wpływu 30 października 2009r.):

Spółka w dniu 30 lipca 2009 r. przystąpiła do przetargu zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2O07 r. Nr 223 poz. 1665 z późniejszymi zmianami).

Przedmiotem zamówienia było wykonywanie usług przewozowych w komunikacji miejskiej autobusami będącymi własnością Zamawiającego. Zamawiającym była Gmina - Zarząd Transportu Miejskiego. Zarząd Transportu Miejskiego wybrał ofertę Spółki jako najkorzystniejszą.

W dniu 15 października 2009 r. podpisana została umowa odpłatnego wykonywania świadczenia usług przewozowych na liniach komunikacyjnych w komunikacji miejskiej autobusami będącymi własnością Zamawiającego.

Zamawiający zleca, a Wykonawca - na podstawie rozstrzygniętego nieograniczonego przetargu - przyjmuje do odpłatnego wykonywania świadczenie usług przewozowych na liniach komunikacji miejskiej.

W celu wykonania usługi Zamawiający zgodnie z umową i specyfikacją istotnych warunków zamówienia przekaże Wykonawcy fabrycznie nowe autobusy w ilości 40 sztuk. Pierwsze 10 sztuk autobusów przekaże 27 listopada 2009 r., reszta zgodnie z harmonogramem w umowie. Przekazane autobusy Wykonawca może wykorzystywać wyłącznie do świadczenia usług przewozowych określonych umową.

Usługi przewozowe mają być wykonywane na określonych przez Zlecającego trasach, według ściśle określonych czasowych rozkładów jazdy. Została podana planowana ilość kilometrów z podziałem na poszczególne lata.

Wykonawca nie ma prawa przekazywać ani zlecać podmiotom trzecim prowadzenia w całości lub części usług przewozowych będących przedmiotem niniejszej umowy.

Wykonawca zobowiązany jest m.in. do dbałości o wygląd autobusów, obsługi przez kierowców ubranych w jednolite stroje, utrzymania sprawności urządzeń. Wykonawca musi dysponować bazą transportową, budynkiem warsztatowym, dyspozytornią i myjnią.

Spółka powinna na swój koszt wykonywać przeglądy gwarancyjne, obsługę codzienną, badania techniczne pojazdów, dbać o należytą eksploatację przekazanego taboru, wykonywać naprawy bieżące, serwisować kasowniki, tablice elektroniczne, utrzymać sprawność systemu monitoringu.

Ubezpieczenie OC i AC autobusów należy do Zamawiającego zgodnie z umową.

Wykonawca nie jest spółką użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego. Jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z udziałem mniejszościowym Gminy – 45% wartości udziałów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy bezpłatne przekazanie autobusów przez Zamawiającego - Gminę Zarząd Transportu Miejskiego (na rzecz którego będą świadczone usługi) dla Wykonawcy (Spółki) będzie przychodem z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 z późn. zmianami)?

Zdaniem Spółki, nie następuje otrzymanie nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Otrzymanie nieodpłatnych świadczeń następuje kiedy użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu na czas oznaczony bezpłatnie i bezinteresownie używać oddanej mu rzeczy nie nakładając na biorącego żadnego świadczenia na rzecz dającego do bezpłatnego używania.

W przedstawionej sytuacji umowa nie ma charakteru umowy bezpłatnej, ponieważ strony zobowiązują się do wzajemnych świadczeń. Wykonawca nie może wykorzystywać przekazanego przez zamawiającego majątku do innej działalności niż usługa zgodna z zawartą umową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczając nieodpłatne świadczenie do czynników kształtujących podstawę opodatkowania, nie precyzuje, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”. Zgodnie z wykładnią gramatyczną odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny zaś to „taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).

Dla celów podatkowych, przez nieodpłatne świadczenia należy więc rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika, mające konkretny wymiar finansowy. Powstanie przychodu ze świadczeń nieodpłatnych należy zatem rozważyć zawsze wtedy, gdy podatnik podatku dochodowego od osób prawnych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw (w szczególności ze środków pieniężnych).

W opisanym we wniosku stanie faktycznym Spółka (Wykonawca) wskazuje, iż otrzyma od Zamawiającego autobusy, które zgodnie z umową będzie wykorzystywać wyłącznie do świadczenia usług przewozowych na warunkach określonych przez Zamawiającego. Właścicielem autobusów pozostaje Zamawiający. Otrzymanie od Zamawiającego autobusów nie będzie nieodpłatnym świadczeniem, ponieważ Spółka będzie korzystać z majątku Gminy w celu realizacji jej zadań własnych, czyli świadczenia usług związanych z zapewnieniem lokalnego transportu zbiorowego. W przedmiotowej sprawie mamy więc do czynienia ze świadczeniem wzajemnym.

Niejako dodatkowo wskazać należy, iż nie można mówić o nieodpłatnym świadczeniu w sytuacji, w której z samych warunków przetargu wynikało, iż jego przedmiotem są „same usługi przewozowe”, a tabor niezbędny do ich realizacji zapewnia zamawiający. Fakt ten, w powiązaniu z ograniczeniami dotyczącymi możliwości wykorzystania środków transportu na inne cele niż wskazane w umowie jednoznacznie wskazuje, iż w przedmiotowym stanie faktycznym Spółka nie otrzymała nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Uzupełniając wniosek Wnioskodawca przysłał plik dokumentów (m.in. umowę zawartą pomiędzy Spółką a Gminą). Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego (np. dokonania szczegółowej analizy zapisów zawartych w dokumentach) w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**