Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.336.2021.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-02
Teza: Zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; podatnik-podatnik czynny; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2021 r. (data wpływu 29 września 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2021 r. (data wpływu 12 listopada 2021 r.) oraz z dnia 22 listopada 2021 r. (data wpływu 25 listopada 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 29 września 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości. Wniosek uzupełniono w dniu 12 listopada 2021 r. oraz w dniu 25 listopada 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Aktem notarialnym z dnia (…) 1999 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną składającą się z gruntu, budynków oraz urządzeń i budowli. Transakcja zakupu była zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

Nieruchomość od momentem zakupu stanowiła środek trwały i została wpisana do ewidencji środków trwałych. Ponoszono wydatki związane z eksploatacją nieruchomości (media – energia elektryczna) oraz wydatki związane z bieżącymi remontami, podlegającymi odliczeniu od należnego podatku.

Funkcjonalność nieruchomości nie została zmieniona.

Nieruchomość była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako magazyn oraz z tym związane funkcje administracyjno-biurowe.

Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że transakcja sprzedaży będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w brzmieniu): „Art. 43 ust. 1 pkt 10 zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata”.

Transakcja dostawy nieruchomości kontrahentowi będzie podlegać zwolnieniu przedmiotowemu od podatku od towarów i usług.

W piśmie z dnia 8 listopada 2021 r., stanowiących uzupełnienie wniosku Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na zadane pytania o treści:

1\. Czy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?

2\. Jakie budynki, budowle, urządzenia budowlane – w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, ze zm.) znajdują się na działce będącej przedmiotem sprzedaży?

3\. Czy do dnia sprzedaży ponosił/będzie Pan ponosił nakłady na ulepszenie budynków, budowli lub ich części jeśli tak należy wskazać:

\- kiedy były/będą ponoszone?

\- czy stanowiły/stanowią 30% lub więcej wartości początkowej danego budynku, budowli lub ich części?

\- czy po ulepszeniach doszło do pierwszego zasiedlenia tj. do pierwszego zajęcia, oddanie do używania, rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne.

Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685

ze zm.), rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

· wybudowaniu lub

· ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

\- czy od wspomnianego ulepszenia do dnia sprzedaży przez Pana danego budynku, budowli lub ich części miną 2 lata?

\- czy przysługiwało/będzie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części?

Należy podać odrębnie do każdego budynku, budowli lub ich części.

Odpowiedzi:

1.  Oświadczam, że jestem czynnym podatnikiem VAT od 1 stycznia 2002 r.

1.  Na przedmiotowej działce znajdują się:

\- budynki: administracyjno-garażowy, garaż, magazyn paliw z dystrybutorem,

\- budowle: linia energetyczna, studzienki,

\- urządzenia budowlane: myjnia płytowa, drogi, ogrodzenie.

1.  Od dnia 8 kwietnia 1999 r. do 8 listopada 2021 r. nie były ponoszone wydatki na ulepszenie wymienionych budynków, budowli i urządzeń budowlanych. Nie przewiduje ponoszenia wydatków na ich ulepszenie w przyszłości. Dotyczy to każdego pojedynczo wymienionego budynku, budowli i urządzeń budowlanych.

Wnioskodawca w uzupełnieniu ponownie wskazał, że aktem notarialnym z dnia (…) 1999 r. nabył On nieruchomość zabudowaną składającą się z gruntu, budynków oraz urządzeń i budowli. Transakcja zakupu była zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

Nieruchomość od momentu zakupu stanowiła środek trwały i została wpisana do ewidencji środków trwałych. Ponoszono wydatki związane z eksploatacją nieruchomości (media – energia elektryczna) oraz wydatki związane z bieżącymi remontami, podlegającymi odliczeniu od należnego podatku. Funkcjonalność nieruchomości nie została zmieniona.

Nieruchomość była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako magazyn oraz z tym związane funkcje administracyjno-biurowe.

Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że transakcja sprzedaży będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w brzmieniu): „Art. 43 ust. 1 pkt 10 zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata”.

Transakcja dostawy nieruchomości kontrahentowi będzie podlegać zwolnieniu przedmiotowemu od podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 listopada 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że Nieruchomość gruntowa zabudowana w dniu sporządzenia aktu notarialnego (…) 1999 r. składająca się z:

\- budynki: administracyjno-garażowy, magazyn paliw z dystrybutorem – rozebrany z uwagi na całkowitą dekapitalizację;

\- budowle: linie energetyczna jako sieć wewnętrzna od miejsca przyłącza poza nieruchomością do istniejącej sieci energetycznej operatora, studzienki do wewnętrznej kanalizacji z bezodpływowymi zbiornikami na ścieki;

\- urządzenia budowlane: myjnia płytowa (stanowiąca element drogi wewnętrznej), drogi wewnętrzne manewrowe, ogrodzenie.

Z dniem zakupu w dacie aktu notarialnego, nieruchomość jako całość, bez wykluczenia jakiegokolwiek pojedynczego elementu, została przyjęta na ewidencję środków trwałych. Całość stanowi własność i jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej w przedsiębiorstwie (…) nieprzerwanie od kwietnia 1999 r. Ponoszono wydatki na bieżące utrzymanie nieruchomości wymienionych budynków, budowli i urządzeń budowlanych. W granicach nieruchomości nie mają miejsca prawa osób trzecich, w formie własności bądź dzierżawy.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy sprzedaż nieruchomości jako zdarzenie przyszłe będzie zwolnione z podatku od towarów i usług?

**Zdaniem Wnioskodawcy**, będąc czynnym podatnikiem od towaru i usług, przy wykorzystywaniu nieruchomości w działalności opodatkowanej, przy dostawie może Mu przysługiwać zwolnienie przedmiotowe od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., gdzie określa się zwolnienie od podatku, za wyjątkiem gdy:

\- dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, lub

\- pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Zakup nieruchomości w kwietniu 1999 r. był zwolniony z podatku od towarów i usług i w stosunku do niniejszego obiektu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana po jej nabyciu i objęciu w kwietniu 1999 r. zgodnie z przeznaczeniem funkcjonalnym, na prowadzenie magazynu i realizacją czynności administracyjno-biurowych z tym związanych. Przez cały okres od momentu zakupu, były ponoszone koszty związane z utrzymaniem jej funkcjonalności poprzez bieżące remonty oraz wydatki na dostarczane media – energia elektryczna. Nie wpływały one na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości w całym okresie użytkowania.

Z uwagi na wykorzystywanie w prowadzonej działalności gospodarczej – w tym odprowadzanym podatkiem od nieruchomości na rzecz samorządowej jednostki terytorialnej właściwej dla rzeczonej nieruchomości, spełniony będzie warunek dostawy w ramach kolejnego zasiedlenia (nie będące pierwszym zasiedleniem), przekraczającego czas minimalnego użytkowania w rozumieniu jako zasiedlenia, na okres ponad dwóch lat, jak wskazuje ustawa.

Sprzedaż nieruchomości w opisanej sytuacji będzie zwolniona z podatku od towarów i usług, z uwagi na spełnianie okoliczności związanych z ciągłym i wieloletnim użytkowaniem w prowadzonej działalności gospodarczej, przy ponoszonych wydatkach bieżących. Również w stosunku do której w momencie zakupu w 1999 r. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – transakcja zwolniona była z podatku od towarów i usług.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przy tym przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Przy tym w przypadku budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku odpowiednio na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” . W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 powołanej ustawy, pod pojęciem budynku rozumie się taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W świetle art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku i opodatkować łącznie z tym budynkiem, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

Należy również przywołać przepis art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm. ), zgodnie z którym nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:

*   grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
*   budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
*   części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).

Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Zgodnie z § 2 cyt. przepisu, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. W myśl § 3 powołanej normy, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.

Stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego – urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od 1 stycznia 2002 r. jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Aktem notarialnym z dnia (…) 1999 r. nabył On nieruchomość zabudowaną składającą się z budynków (budynku administracyjno-garażowym, magazyn paliw z dystrybutorem – rozebrany z uwagi na całkowitą dekapitalizację), budowli (linie energetyczne jako sieć wewnętrzna od miejsca przyłącza poza nieruchomością do istniejącej sieci energetycznej operatora, studzienki do wewnętrznej kanalizacji z bezodpływowymi zbiornikami na ścieki), urządzeń budowlanych (myjnia płytowa stanowiąca element drogi wewnętrznej, drogi wewnętrzne manewrowe, ogrodzenie). Transakcja zakupu była zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Z dniem zakupu w dacie aktu notarialnego, nieruchomość jako całość, bez wykluczenia jakiegokolwiek pojedynczego elementu, została przyjęta do ewidencji środków trwałych. Całość stanowi własność i jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej w przedsiębiorstwie nieprzerwanie od kwietnia 1999 r. W granicach Nieruchomości nie mają miejsca prawa osób trzecich, w formie własności bądź dzierżawy. Od dnia 8 kwietnia 1999 r. do 8 listopada 2021 r. nie były ponoszone wydatki na ulepszenie wymienionych budynków, budowli i urządzeń budowlanych. Wnioskodawca nie przewiduje ponoszenia wydatków na ich ulepszenie w przyszłości. Dotyczy to każdego pojedynczo wymienionego budynku, budowli i urządzeń budowlanych. Jedynie ponoszono wydatki na bieżące utrzymanie nieruchomości wymienionych budynków, budowli i urządzeń budowlanych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania dostawy Nieruchomości.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, planowana sprzedaż podlegać będzie opodatkowaniu tym podatkiem.

Jednak, jak wskazano powyżej, czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT może jednocześnie być zwolniona od tego podatku.

W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy rozstrzygnąć, czy względem budynków, budowli lub ich części wchodzących w skład Nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Mając na uwadze wskazane informacje należy stwierdzić, że w odniesieniu do Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży upłynie okres przekraczający dwa lata. Jak wskazał bowiem Wnioskodawca, Nieruchomość została nabyta (…) 1999 r. Na Nieruchomości w dniu zakupu znajdowały się: budynki (administracyjno-garażowy, magazyn paliw z dystrybutorem – rozebrany z uwagi na całkowitą dekapitalizację), budowle (linie energetyczna jako sieć wewnętrzna od miejsca przyłącza poza nieruchomością do istniejącej sieci energetycznej operatora, studzienki do wewnętrznej kanalizacji z bezodpływowymi zbiornikami na ścieki), urządzenia budowlane (myjnia płytowa stanowiąca element drogi wewnętrznej, drogi wewnętrzne manewrowe, ogrodzenie). Nieruchomość jako całość, bez wykluczenia jakiegokolwiek pojedynczego elementu, została przyjęta do ewidencji środków trwałych. Całość stanowi własność i jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy. Od dnia 8 kwietnia 1999 r. do 8 listopada 2021 r. nie były ponoszone wydatki na ulepszenie wymienionych budynków, budowli i urządzeń budowlanych. Jedynie ponoszono wydatki na bieżące utrzymanie Nieruchomości, ale żaden z budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości nie był przedmiotem ulepszeń, powodujących zwiększenie jego wartości początkowej o co najmniej 30%. Zatem w odniesieniu do dostawy Nieruchomości spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ponadto zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będzie miało zastosowanie do dostawy innych naniesień posadowionych na działce (urządzeń budowlanych: myjnia płytowa stanowiąca element drogi wewnętrznej, drogi wewnętrzne manewrowe, ogrodzenie).

Urządzenia budowlane należy traktować jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którymi są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W konsekwencji, zwolnieniem od podatku – w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy – objęta będzie również działka gruntu, na której posadowione są opisane we wniosku budynki, budowle i urządzenia budowalne.

W związku z tym, że dostawa przedmiotowych naniesień będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, analiza zwolnienia ww. czynności wynikająca z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezpodstawna.

**Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.**

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.