Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1606/10/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-02-24
Teza: Czy Spółka zastosowała właściwe stawki amortyzacyjne w stosunku do poszczególnych obiektów tworzących farmę wiatrową? /pytanie oznaczone we wniosku nr 1/
Słowa kluczowe: amortyzacja; elektrownia-elektrownia wiatrowa; stawka-stawka amortyzacyjna; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2010r. (data wpływu do tut. BKIP 12 listopada 2010r.), uzupełnionym w dniu 07 lutego 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania stawek amortyzacyjnych w stosunku do poszczególnych obiektów tworzących farmę wiatrową, tj. odnośnie: /pytanie oznaczone we wniosku nr 1/

*   obiektów wymienionych w punktach 2-5 oraz 7 i 8 – **jest prawidłowe,**
*   obiektów wymienionych w punktach 2 i 6 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2010r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania stawek amortyzacyjnych w stosunku do poszczególnych obiektów tworzących farmę wiatrową.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 26 stycznia 2011r. znak: IBPBI/2/423-1606/10/CzP, IBPBI/2/423-1607/10/CzP, IBPBI/2/423-1608/10/CzP wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. BKIP 07 lutego 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka posiada farmę wiatrową. Koszty związane z budową farmy ujmowane były przez Spółkę na wyodrębnionym koncie 011 (środki trwałe). Na koncie tym zostały ujęte wszystkie koszty związane z budową farmy, tj. koszty bezpośrednie oraz pośrednie, w tym poniesione do czasu oddania farmy do użytkowania koszty użytkowania wieczystego gruntu, koszty dzierżawy gruntów, koszty poniesione w związku z zawartymi warunkowymi umowami przedwstępnymi nabycia gruntu, koszty służebności gruntowych, koszty finansowe (zarówno zrealizowane, jak i niezrealizowane). Spółka w celu amortyzacji poszczególnych obiektów tworzących farmę, zastosowała w stosunku do nich podane poniżej stawki amortyzacyjne. Stawki te wynikają z przyporządkowania poszczególnych obiektów do grupowań Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej: KŚT):

1.  Budynki rozdzielni wraz z fundamentami (rodzaju 101 KŚT - Budynki przemysłowe) - 4,5%,
2.  Wieże elektrowni wiatrowych wraz z fundamentem i uziemieniem - (rodzaj 201 KŚT - Elektrownie) - 4,5%,
3.  Linie kablowe do budynków stacji transformatorowych oraz pomiędzy budynkami stacji transformatorowych a budynkami rozdzielni - (rodzaj 211 KŚT - Rurociągi sieci rozdzielczej oraz lokalne linie rozdzielcze) -10%,
4.  Zespoły wiatrowo - elektryczne - (rodzaj 346 KŚT - Zespoły wiatrowo-elektryczne) - 7%,
5.  Wyposażenie budynków rozdzielni, w tym m.in.: szafa układów pomiarowych, szafa układów krosowych, szafa systemu nadzoru, rozdzielnia potrzeb własnych, transformator potrzeb własnych, (rodzaj 610 KŚT - Urządzenia rozdzielcze prądu zmiennego) - 18%,
6.  Budynki stacji transformatorowych wraz z fundamentami i wyposażeniem, w tym m.in.: rozdzielnia, szafa krosowa, szafa urządzeń łączności, szafa układów pomiarowych, transformator potrzeb własnych, (rodzaj 613 KŚT - Stacje transformatorowe stałe i przewoźne) - 18%,
7.  Szafy systemu alarmowego (rodzaj 624 KŚT - Urządzenia alarmowe i sygnalizacyjne) -10%,
8.  Transformatory SN/nN (rodzaj 630 KŚT - Transformatory) -10%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka zastosowała właściwe stawki amortyzacyjne w stosunku do poszczególnych obiektów tworzących farmę wiatrową? /pytanie oznaczone we wniosku nr 1/

Zdaniem Spółki, zastosowane stawki amortyzacyjne są właściwe dla każdego ze wskazanych środków trwałych. Zastosowanie przez Spółkę stawek amortyzacyjnych wynikających z Załącznika nr 1 do ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o PDOP) stanowiącego Wykaz Rocznych Stawek Amortyzacyjnych (zwany dalej: Wykazem), zostało dokonane po uprzednim przyporządkowaniu poszczególnych obiektów wchodzących w skład farmy wiatrowej do właściwych grupowań KŚT. Podstawą dokonanej przez Spółkę kwalifikacji było rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz.U. z 1999r. Nr 112 poz. 1317 z późn. zm.). Zgodnie z zasadami metodologicznymi KŚT, za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może być nim np. budynek, maszyna, pojazd mechaniczny itp. Jedynie w nielicznych przypadkach dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt tzw. obiekt zbiorczy, którym może być np. zespół przewodów rurociągowych lub zespół latami jednego typu użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe, itp.

Z punktu widzenia funkcji, jakie poszczególne obiekty spełniają w procesie wytwarzania lub w toku nieprodukcyjnego użytkowania rozróżnia się cztery zasadnicze zbiory środków trwałych, tj.:

*   nieruchomości - zbiór obejmujący grunty,
*   budynki oraz obiekty inżynierii lądowej i wodnej; środki trwałe zaliczone do tego zbioru zapewniają odpowiednie warunki do prowadzenia procesów produkcyjnych oraz działalności nieprodukcyjnej,
*   środki transportu służące do przemieszczania (przewożenia) przedmiotów i osób,
*   inwentarz żywy.

KŚT wyodrębnia 10 następujących grup środków trwałych: 0) grunty,

1.  budynki i lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu niemieszkalnego,
2.  obiekty nżynierii lądowej i wodnej,
3.  kotły i maszyny energetyczne ,
4.  maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania,
5.  specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty,
6.  urządzenia techniczne,
7.  środki transportu,
8.  narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie,
9.  inwentarz żywy.

Kierując się wskazaną powyżej metodologią Wnioskodawca wydzielił i przyporządkował do poszczególnych grupowań wszystkie obiekty tworzące farmę wiatrową. Wchodzące w skład farmy wiatrowej budynki rozdzielni wraz z fundamentami, zostały zakwalifikowane do grupowania 1, rodzaju 101. Grupa 1 obejmuje wszystkie budynki oraz znajdujące się w nich lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego i spółdzielcze prawo do lokalu niemieszkalnego. Rodzaj 101 odnosi się natomiast do budynków przemysłowych i obejmuje budynki przeznaczone na cele produkcyjne dla wszystkich przemysłów.

Budynek rozdzielni wraz z fundamentami jest istotnym elementem produkcji energii elektrycznej, stąd też właściwym jest jego przyporządkowanie do rodzaju 101 KŚT. Konsekwentnie, ponieważ dane obiekty zostały przyporządkowane do rodzaju 101 KŚT, Spółka zastosowała stawkę amortyzacyjną w wysokości 4,5%, zgodnie z pozycją 01 Wykazu. Wieże elektrowni wiatrowych wraz z fundamentami i uziemieniem zostały ujęte przez Wnioskodawcę w grupie 2, rodzaju 201 KŚT. Grupa 2 obejmuje obiekty budowlane naziemne i podziemne o charakterze stałym i nie klasyfikowane jako budynki tj.: kompleksowe budowle na terenach przemysłowych, rurociągi, linie telekomunikacyjne i elektroenergetyczne, infrastrukturę transportu oraz pozostałe obiekty inżynierii lądowej i wodnej.

Rodzaj 201 KŚT obejmuje Elektrownie w tym budowle innych elektrowni wytwarzających energię elektryczną (np. elektrowni opalanych węglem, elektrowni atomowych, elektrowni napędzanych wiatrem). Spółka zaklasyfikowała do odrębnych grup KŚT wieże elektrowni wiatrowych oraz zespoły elektryczno-wiatrowe. Prawidłowość takiego podejścia potwierdzają m.in. interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy 12 listopada 2009r. Znak: ITPB1/415-675/09/HD) oraz z dnia 6 czerwca 2008r. Znak: ITPB3/423-119/08/AW). Skoro zatem wieże elektrowni wiatrowych wraz z fundamentami i uziemieniem mieszczą się w rodzaju 201 KŚT, Spółka działając w oparciu o pozycję 02 Wykazu w stosunku do wskazanych obiektów zastosowała stawkę amortyzacji w wysokości 4,5% - Obiekty inżynierii lądowej i wodnej, z wyłączeniem ogrodów i parków publicznych, skwerów, ogrodów botanicznych i zoologicznych, właściwą dla grupy 2 KŚT.

Linie kablowe biegnące do budynków stacji transformatorowych oraz pomiędzy budynkami stacji transformatorowych a budynkami rozdzielni zostały zakwalifikowane przez Spółkę do grupy 2, rodzaju 211 KŚT. Jak wskazano powyżej, grupa 2 obejmuje również linie elektroenergetyczne, przy czym w tego typu budowlach liniowych obiektami są poszczególne ich odcinki, odpowiadające bądź istniejącemu podziałowi administracyjnemu lub eksploatacyjnemu, bądź charakteryzujące się odmienną konstrukcją, ewentualnie innymi cechami technicznymi. Rodzaj 211 odnosi się bezpośrednio do rurociągów, sieci telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych, w tym w szczególności do rozdzielczych linii elektroenergetycznych i telekomunikacyjnych (nadziemnych i podziemnych), jak również do instalacji pomocniczych (stacji i podstacji transformatorowych, słupów telegraficznych itp.) oraz lokalnych sieci telewizji kablowej i związanych z nimi anten zbiorczych. Biorąc pod uwagę powyższe, nie ulega wątpliwości, iż linie kablowe biegnące do budynków stacji transformatorowych oraz pomiędzy budynkami stacji transformatorowych a budynkami rozdzielni powinny być kwalifikowane do rodzaju 211 KŚT. Zważywszy na słuszność przyjętego przyporządkowania linii kablowych do odpowiedniego rodzaju KŚT, stawka amortyzacyjna odpowiednia dla amortyzacji linii kablowych wynosi 10%, zgodnie z pozycją 02 Wykazu właściwą dla rodzaju 211 KŚT - Przewodów sieci technologicznych wewnątrzzakładowych.

W opinii Spółki, zespoły wiatrowo - elektryczne należące do Spółki zostały prawidłowo zakwalifikowane do grupy 3 - kotły i maszyny energetyczne, rodzaju 346, bezpośrednio odnoszącego się do zespołów wiatrowo - elektrycznych. W analizowanym przypadku stawka amortyzacyjna wynosi 7%, zgodnie z pozycją 03 Wykazu - Kotły i maszyny energetyczne właściwą dla grupy 3 KŚT.

Wyposażenie budynków rozdzielni, w tym:

*   szafy układów pomiarowych,
*   szaty układów krosowych,
*   szafy systemu nadzoru,
*   rozdzielnie potrzeb własnych,
*   transformatory potrzeb własnych,

zostały zaliczone przez Spółkę do grupy 6, rodzaj 610 KŚT. Grupa 6 obejmuje m.in. urządzenia rozdzielcze i aparaturę energii elektrycznej, jak np. urządzenia rozdzielcze i aparaturę prądu zmiennego i stałego, urządzenia nastawcze prądu zmiennego i stałego, stacje transformatorowe itp., jak również urządzenia elektroenergetyczne przetwórcze i zasilające, jak np. transformatory, zespoły prostownikowe, kondensatory statyczne i baterie akumulatorów elektrycznych. Natomiast rodzaj 610 obejmuje zespoły (urządzenia rozdzielcze), składające się z aparatury rozdzielczej, pomiarowej, zabezpieczającej, odgromowej itp., łącznie z konstrukcjami, ściankami działowymi, obudową, połączeniami wewnętrznymi, oszynowaniem, sprzętem, fundamentami, kanałami kablowymi, uziemieniami, siecią sprężonego powietrza itp., lecz bez budynku. W skład obiektu wchodzą również połączenia kablowe między zespołami prądotwórczymi lub przetwórczymi a rozdzielniami. Wskazane wyposażenie budynku rozdzielni stanowi samodzielnie funkcjonującą, kompleksową aparaturę, niezbędną do funkcjonowania rozdzielni elektrycznej, dlatego też właściwym było przyporządkowanie do rodzaju 610 - urządzenia rozdzielcze prądu zmiennego.

Zważywszy na przytoczone argumenty, nie ulega wątpliwości, iż przyporządkowanie wyposażenia budynków rozdzielniom zostało dokonane prawidłowo, a w konsekwencji odpowiednią stawką amortyzacyjną będzie stawka w wysokości 18% właściwa dla podgrupy 61 KŚT - z podgrupy 61 urządzenia rozdzielcze i aparatura energii elektrycznej przewoźna, na podstawie pozycji 06 Wykazu. Do rodzaju 613, grupy 6, Wnioskodawca zakwalifikował budynki stacji transformatorowych wraz z fundamentami i wyposażeniem, w tym m.in.:

*   rozdzielniami,
*   szafami krosowymi,
*   szafami urządzeń łączności,
*   szafami układów pomiarowych,
*   transformatorami potrzeb własnych.

Jak Spółka wskazała powyżej, grupa 6 obejmuje m.in. stacje transformatorowe. Zakres rodzaju 613, odnosi się do kompletnych stacji transformatorowych miejskich, wiejskich i przemysłowych - z wyłączeniem stacji słupowych - posiadających nie więcej niż pięć pól rozdzielczych wysokiego napięcia oraz przewoźnych i ruchomych stacji transformatorach. W tym przypadku obiektem jest poszczególna kompletna stacja transformatorowa przewoźna lub stała wraz z budynkiem i normalnym wyposażeniem, lecz bez transformatorów. Mając na uwadze charakterystykę rodzaju 613 KŚT, w opinii Spółki, postąpiono prawidłowo kwalifikując budynki stacji transformatorowych wraz z fundamentami i wyposażeniem bez uwzględniania w ich zakresie transformatorów do wskazanego rodzaju KŚT.

Co się z tym wiąże, podobnie jak w przypadku wyposażenia budynków odpowiednią stawką amortyzacyjną będzie stawka w wysokości 18% właściwa dla podgrupy 61 KŚT - z podgrupy 61 urządzenia rozdzielcze i aparatura energii elektrycznej przewoźna. Ponadto zdaniem Spółki, postąpiła ona prawidłowo kwalifikując szafy systemu alarmowego do rodzaju 624 KŚT właściwego dla urządzeń alarmowych i sygnalizacyjnych z wyłączeniem urządzeń oznakowania nawigacyjnego oraz latarni oświetleniowych, ujętych w podgrupie 22. W opinii Spółki, amortyzacji powinno się dokonywać w oparciu o stawkę w wysokości 10%, zgodnie z pozycją 06 Wykazu, właściwą dla grupy 6 KŚT - Urządzeń technicznych.

Należące do Spółki oraz będące elementem farmy wiatrowej transformatory SN/nN, zostały zakwalifikowane przez nią do rodzaju 630 KŚT. Wskazane grupowanie obejmuje transformatory, z wyłączeniem:

*   transformatorów stanowiących składową część maszyn lub urządzeń złożonych, np. prostowników, aparatów spawalniczych, pieców elektrycznych itp.,
*   specjalnych transformatorów laboratoryjnych ujętych w grupie 8,
*   szynowania.

Ponieważ transformatory SN/nN nie wchodzą w zakres żadnego z wyłączeń wskazanych powyżej, zdaniem Spółki postąpiła ona słusznie ujmując je w zakresie rodzaju 630 KŚT. Konsekwentnie, podobnie jak w przypadku systemów alarmowych, amortyzacji powinno się dokonywać w oparciu o stawkę w wysokości 10%, zgodnie z pozycją 06 Wykazu, właściwą dla grupy 6 KŚT - Urządzeń technicznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 updop, w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu ich zużycia (odpisy amortyzacyjne).

W myśl art. 16a ust. 1 updop, amortyzacji podlegają - z zastrzeżeniem art. 16c - stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Tak więc, aby dany składnik majtku był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:

1.  stanowić własność lub współwłasność podatnika,
2.  być kompletnym i zdatnym do użytku w dniu przyjęcia do używania,
3.  przewidywany jego okres używania musi być dłuższy niż rok,
4.  winien być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (decyduje zamiar podatnika).

Przepis art. 16i ust. 1 updop stanowi, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Kwestie właściwej klasyfikacji środków trwałych zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 roku w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. Nr 112, poz. 1317 ze zmianami). Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. O zaliczeniu danego środka do odpowiedniej klasyfikacji (grupy, podgrupy i rodzaju) środków trwałych decyduje jego przeznaczenie oraz konstrukcja i wyposażenie.

Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Natomiast w przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania m.in. środka trwałego według Klasyfikacji Środków Trwałych, zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, który udziela informacji w zakresie stosowania takiej klasyfikacji.

Mając na względzie powyższe, zauważyć należy, iż organ podatkowy nie jest uprawniony do dokonywania klasyfikacji środków trwałych do odpowiedniej grupy. Klasyfikacji tej powinien dokonać sam podmiot gospodarczy przy ewentualnej pomocy uprawnionego organu statystycznego. Z uwagi na powyższe, prawidłowość dokonanej przez podatnika klasyfikacji poszczególnych środków trwałych na gruncie ww. KŚT nie była przedmiotem niniejszej interpretacji.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż obiekty tworzące farmę wiatrową, o których mowa we wniosku, zaklasyfikowane przez Spółkę do odpowiednich grup środków trwałych mogą być amortyzowane według następujących stawek zawartych w Wykazie stawek amortyzacyjnych, tj.:

1.  Budynki rozdzielni wraz z fundamentami (rodzaju 101 KŚT - Budynki przemysłowe) - 2,5%,
2.  Wieże elektrowni wiatrowych wraz z fundamentem i uziemieniem - (rodzaj 201 KŚT - Elektrownie) - 4,5%,
3.  Linie kablowe do budynków stacji transformatorowych oraz pomiędzy budynkami stacji transformatorowych a budynkami rozdzielni - (rodzaj 211 KŚT - Rurociągi sieci rozdzielczej oraz lokalne linie rozdzielcze) -10%,
4.  Zespoły wiatrowo - elektryczne - (rodzaj 346 KŚT - Zespoły wiatrowo-elektryczne) - 7%,
5.  Wyposażenie budynków rozdzielni, w tym m.in.: szafa układów pomiarowych, szafa układów krosowych, szafa systemu nadzoru, rozdzielnia potrzeb własnych, transformator potrzeb własnych, (rodzaj 610 KŚT - Urządzenia rozdzielcze prądu zmiennego) - 18%,
6.  Budynki stacji transformatorowych wraz z fundamentami i wyposażeniem, w tym m.in.: rozdzielnia, szafa krosowa, szafa urządzeń łączności, szafa układów pomiarowych, transformator potrzeb własnych, (rodzaj 613 KŚT - Stacje transformatorowe stałe i przewoźne) - 10%,
7.  Szafy systemu alarmowego (rodzaj 624 KŚT - Urządzenia alarmowe i sygnalizacyjne) -10%,
8.  Transformatory SN/nN (rodzaj 630 KŚT - Transformatory) -10%.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółki w zakresie zastosowania stawek amortyzacyjnych w stosunku do obiektów wymienionych w punktach 2 -5 oraz 7 i 8 jest prawidłowe.

Natomiast w odniesieniu do zastosowanej przez Spółkę stawki amortyzacyjnej dla budynków rozdzielni wraz z fundamentami należy zauważyć, iż z Wykazu Rocznych Stawek Amortyzacyjnych stanowiącego Załącznik nr 1 do updop wynika, iż stawka amortyzacji dla budynków niemieszkalnych wynosi 2,5%. Zatem stawka amortyzacji dla budynków rozdzielni wraz z fundamentami (które mieszczą się w podgrupie 10 KŚT – budynki niemieszkalne) wynosi 2,5%.

Ponadto odnośnie obiektów wymienionych w punkcie 6, tj. budynków stacji transformatorowych wraz z fundamentami i wyposażeniem należy zauważyć, iż stawka 18% dotyczy nie całej podgrupy 61 KŚT, ale tylko urządzeń rozdzielczych i aparatury energii elektrycznej przewoźnej. Natomiast z opisu stanu faktycznego wynika, że obiekty te tworzą stację transformatorową stałą, zatem nie są objęte stawką 18%, tylko 10%.

Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółki w zakresie zastosowania stawek amortyzacyjnych w stosunku do obiektów wymienionych w punktach 1 oraz 6 jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że odnośnie spraw będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3 wydano odrębne interpretacje indywidualne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.