Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.495.2019.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-23
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2019 r. (data wpływu 6 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizowaną inwestycją pn. „Zagospodarowanie terenu gminnego na cele turystyki, rekreacji, kultury i wypoczynku”– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizowaną inwestycją pn. „Zagospodarowanie terenu gminnego na cele turystyki, rekreacji, kultury i wypoczynku”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina realizuje inwestycję pn. Zagospodarowanie terenu gminnego na cele turystyki, rekreacji, kultury i wypoczynku. Zadanie było realizowane w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w latach 2014-2020. Zakres inwestycji obejmował: budowę boiska wielofunkcyjnego o nawierzchni poliuretanowej wraz z wyposażeniem; budowę placu zabaw z urządzeniami zabawowymi; budowę siłowni na powietrzu wraz z urządzeniami sprawnościowymi; przebudowę oświetlenia; wykonanie stanowisk piknikowych oraz miejsc przygotowanych do użytku gości wspólnego biesiadowania; wyposażenie terenu w elementy zagospodarowania - zestawy piknikowe, ławki, kosze na śmieci, stojaki na rowery oraz elementy komunikacji (chodniki).

Gmina realizowała inwestycję na cele zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, wypełniając zadania własne. Inwestycja będzie ogólnodostępna dla wszystkich mieszkańców nieodpłatnie. Nie będzie zatem służyła do wykonywania czynności opodatkowanych.

Celem realizacji inwestycji jest poprawa jakości życia mieszkańców i wspieranie aktywności mieszkańców poprzez inwestycje w sferze turystyki, rekreacji wypoczynku i kultury. Gmina Pomiechówek dąży do odzyskania dawnej świetności jako gmina turystyczna. Budowa placu zabaw boiska wielofunkcyjnego, miejsc parkingowych, ciągów pieszo-rowerowych, siłowni na powietrzu oraz utworzenie plaży z tarasem widokowym nad rzeką, pozwoli na większą integrację mieszkańców, stworzy miejsce spotkań różnych grup społecznych a co za tym idzie przyczyni się do rozwoju, poprawy atrakcyjności turystycznej przy jednoczesnej ochronie walorów przyrodniczych (środowiska naturalnego) na terenie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług służących do realizacji opisanej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług służących do realizacji opisanej inwestycji.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm). Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Gmina realizuje inwestycję, która będzie ogólnodostępna nieodpłatnie dla mieszkańców. W stanie faktycznym mamy do czynienia z nabywanymi towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli są wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Wobec powyższego Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zasada ta wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści powołanych przepisów wynika, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek wszelkie czynności, które mają charakter cywilnoprawny i spełniają ww. definicję działalności gospodarczej.

W świetle przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10).

Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje inwestycję pn. „Zagospodarowanie terenu gminnego w miejscowości na cele turystyki, rekreacji, kultury i wypoczynku”. Zakres inwestycji obejmował: budowę boiska wielofunkcyjnego o nawierzchni poliuretanowej wraz z wyposażeniem; budowę placu zabaw z urządzeniami zabawowymi; budowę siłowni na powietrzu wraz z urządzeniami sprawnościowymi; przebudowę oświetlenia; wykonanie stanowisk piknikowych oraz miejsc przygotowanych do użytku gości wspólnego biesiadowania; wyposażenie terenu w elementy zagospodarowania - zestawy piknikowe, ławki, kosze na śmieci, stojaki na rowery oraz elementy komunikacji (chodniki). Wnioskodawca realizował inwestycję na cele zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, wypełniając zadania własne. Inwestycja będzie ogólnodostępna dla wszystkich mieszkańców nieodpłatnie. Nie będzie zatem służyła do wykonywania czynności opodatkowanych. Celem realizacji inwestycji jest poprawa jakości życia mieszkańców i wspieranie aktywności mieszkańców poprzez inwestycje w sferze turystyki, rekreacji wypoczynku i kultury. Budowa placu zabaw boiska wielofunkcyjnego, miejsc parkingowych, ciągów pieszo-rowerowych, siłowni na powietrzu oraz utworzenie plaży z tarasem widokowym nad rzeką pozwoli na większą integrację mieszkańców, stworzy miejsce spotkań różnych grup społecznych a co za tym idzie przyczyni się do rozwoju, poprawy atrakcyjności turystycznej przy jednoczesnej ochronie walorów przyrodniczych (środowiska naturalnego).

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług służących do realizacji opisanej inwestycji.

Na podstawie wskazanych przez Wnioskodawcę informacji stwierdzić należy, że w opisanej sprawie nie jest spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy tj. związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca wskazuje, że realizowana inwestycja nie będzie służyć do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizowaną inwestycją na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „Zagospodarowanie terenu gminnego na cele turystyki, rekreacji, kultury i wypoczynku”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.