Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-76/14-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-08
Teza: ustalenie podstawy opodatkowania z tytułu zysków zakładu położonego w Luksemburgu
Słowa kluczowe: Luksemburg; spółki-spółka osobowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wspólnik; zyski-udział w zyskach
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 12 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu zysków zakładu położonego w Luksemburgu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, posiadającym w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., Nr 361, z późn. zm., dalej: updof).

Wnioskodawca prowadzi w Luksemburgu działalność gospodarczą za pośrednictwem zlokalizowanej tam spółki niemającej osobowości prawnej (dalej: „Spółka”). Wnioskodawca jest wspólnikiem o ograniczonych uprawnieniach zarządczych. Podmiotem zarządzającym Spółką jest osoba fizyczna zamieszkała w Luksemburgu. Wnioskodawca jest uprawniony do udziału w zysku Spółki. Spółka - podobnie jak polskie spółki osobowe - nie jest w Luksemburgu podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikiem podatku dochodowego od dochodów osiągniętych przez Spółkę w Luksemburgu (w części przypadającej na Wnioskodawcę) jest Wnioskodawca.

Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. inwestowanie w udziały/akcje spółek kapitałowych z siedzibą w różnych państwach Unii Europejskiej, obligacje oraz inne papiery wartościowe (dalej „Papiery Wartościowe”). Poza tym, Spółka może również prowadzić inną działalność – o charakterze usługowym, przy czym Spółka nie prowadziła i nie będzie prowadziła działalności w zakresie wolnych zawodów. Bez względu jednak na przedmiot działalności, będzie ona prowadzona wyłącznie na terytorium Luksemburga. Spółka jest zatem zakładem Wnioskodawcy w myśl Konwencji między Rzecząpospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (zmienionej z dniem 1 stycznia 2014 r.), dalej zwana jako „UPO”.

Zgodnie z treścią zmian w UPO, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., dochody Wnioskodawcy realizowane w ramach zakładu prowadzonego w Luksemburgu mogą być opodatkowane zarówno w Luksemburgu, jak i w Polsce, przy czym opodatkowanie w Polsce będzie realizowane na zasadzie zaliczenia. „Zgodnie zatem z art. 24 ust. 2 pkt b) UPO „(\`(...)\`) Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski ze sprzedaży majątku uzyskane w Luksemburgu”.

W opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca podjął wątpliwość dotyczącą zasad opodatkowania przypadających na Niego dochodów Spółki. Spółka sporządza Sprawozdania Finansowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotem opodatkowania Wnioskodawcy w Polsce z tytułu udziału w nieposiadającej osobowości prawnej spółce z siedzibą w Luksemburgu będzie dochód równy zyskowi bilansowemu takiej Spółki ustalonemu zgodnie z regulacjami obowiązującymi w siedzibie Spółki w oparciu o jej Sprawozdania Finansowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotem opodatkowania w Polsce z tytułu udziału w nieposiadającej osobowości prawnej spółce z siedzibą w Luksemburgu będzie dochód równy zyskowi bilansowemu takiej Spółki ustalonemu zgodnie z regulacjami obowiązującymi w siedzibie Spółki w oparciu o jej Sprawozdania Finansowe.

Należy zauważyć, że prowadzenie działalności za pośrednictwem Spółki oznacza, że stanowi ona zakład Wnioskodawcy w Luksemburgu. Zostało to potwierdzone we wcześniejszej indywidualnej interpretacji uzyskanej przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 8 updof, przychody i koszty podatnika z udziału w spółce nieposiadającej osobowości prawnej (jaką jest Spółka) określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (w przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe). Przychody i koszty te łączy się z pozostałymi przychodami i kosztami osiągniętymi ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, chyba że podatnik wybierze opodatkowanie liniowym 19% podatkiem dochodowym ad osób fizycznych.

Regulacja ta oznacza, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podobnie zresztą jak na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) spółki osobowe jako podmioty nieposiadające osobowości prawnej są transparentne podatkowo. W praktyce oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie podlega spółka osobowa, lecz jej wspólnicy.

Jednocześnie art. 3 ust. 1 updof stanowi, że osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegają opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce ich uzyskania.

Zasady opodatkowania w Polsce dochodów osiąganych za granicą przez polskich rezydentów podatkowych często uregulowane są umowami bilateralnymi w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Mają one pierwszeństwo przed przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, określając które państwo i na jakich zasadach może opodatkować określony dochód.

W myśl zmienionej UPO art. 24 ust. 2 pkt b), „Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski ze sprzedaży majątku, które zgodnie z postanowieniami artykułów 7, 10, 11, 12, 13 lub 14 mogą być opodatkowane w Luksemburgu, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski ze sprzedaży majątku uzyskane w Luksemburgu”.

W konsekwencji, dochód (zysk) Wnioskodawcy z tytułu udziału w Spółce powinien być opodatkowany w Polsce, natomiast Wnioskodawca może zaliczyć na poczet podatku płatnego w Polsce podatek zapłacony w Luksemburgu.

W świetle powyższych uregulowań, co do zasady, Wnioskodawca będzie podlegać na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązkowi podatkowemu z tytułu dochodów uzyskiwanych z uczestnictwa w niebędącej osobą prawną Spółce z siedzibą w Luksemburgu (która zarazem nie będzie podatnikiem podlegającym opodatkowaniu luksemburskim podatkiem dochodowym).

Jednocześnie do Spółki jako zakładu zlokalizowanego w Luksemburgu stosują się obowiązujące w jego siedzibie przepisy regulujące kwestie prowadzenia ksiąg, sporządzania sprawozdawczości finansowej i podatkowej. Regulacje te w szczególności odnosić się będą do kwestii wysokości oraz momentu rozpoznania przychodu, rodzajów rozpoznawanych kosztów i ich wysokości, reguł amortyzacji.

Celem Wnioskodawcy jest precyzyjne ustalenie według jakich reguł określać powinien dochód do opodatkowania w Polsce, w sytuacji kiedy sprawozdawczość finansowa Spółki musi być przygotowywana zgodnie z opisanymi wyżej regułami obowiązującymi w Luksemburgu, zaś sam Wnioskodawca, z uwagi na powierzenie zarządzania profesjonalnemu menedżerowi, korzystać może tylko ze sprawozdawczości finansowej przygotowanej przez Spółkę.

W opinii Wnioskodawcy, z tytułu otrzymanych dochodów Spółki Jego rozliczenie powinno wyglądać następująco:

1.  dochód Wnioskodawcy powinien zostać ustalony zgodnie z luksemburskimi przepisami podatkowymi i bilansowymi mającymi zastosowanie do Spółki (czyli podmiotu luksemburskiego);
2.  w dalszej kolejności Zleceniodawca w zależności od brzemienia przepisów wewnętrznego prawa podatkowego Luksemburga powinien wykazać dochód określony w punkcie a) w rozliczeniu wobec luksemburskich organów podatkowych i ewentualnie zapłacić podatek;
3.  Wnioskodawca wykazuje dochód (zysk) osiągnięty z udziału w Spółce, na podstawie danych i informacji uzyskanych ze Spółki w oparciu o jej wyniki podatkowe i finansowe w polskim rozliczeniu podatkowym na terytorium Polski i pomniejsza ewentualny podatek do zapłaty o podatek zapłacony w Luksemburgu (z ograniczeniami wynikającymi z limitu odliczenia wskazanymi w art. 24 ust. 2 pkt b) UPO).

Ustalenie dochodu u Wnioskodawcy, stanowiącego zysk zakładu w oparciu o przepisy podatkowe zakładu i przepisy obowiązujące w kraju położenia zakładu jest konieczne z następujących powodów:

1.  zakład jest zobowiązany do prowadzenia sprawozdawczości finansowej w oparciu o regulacje obowiązuje w miejscu działania (czyli Luksemburgu);
2.  zakład nie może prowadzić księgowości i rozliczeń podatkowych w oparciu o prawo polskie. Musi prowadzić je w oparciu o prawo luksemburskie. Zatem, nie jest faktycznie możliwe ustalenie dochodu zakładu w oparciu o polskie prawo i przepisy podatkowe;
3.  podatnik spółki niebędącej osobą prawną i zarazem niebędącej podatnikiem jest zobowiązany do przygotowania deklaracji podatkowych w oparciu o sprawozdanie finansowe spółki luksemburskiej. Na podstawie art. 45 ust. 1 u.p.d.f. będzie on musiał się z owych dochodów rozliczyć do 30 kwietnia roku następującego po danym roku;
4.  przepisy UPO wszędzie posługują się pojęciem zysku (art. 7 ust. 1 UPO „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa \`(...)\`”, art. 13 ust. 2 UPO „Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku”). Wykładnia systemowa wskazuje, że gdyby ustawodawca chciał posłużyć się przychodem, wtedy użyłby tego sformułowania. Także wykładnia literalna potwierdza powyższe założenia. Zgodnie z definicją zysku wyrażoną w Słowniku Języka Polskiego „Zysk to: 1. „nadwyżka wpływów nad wydatkami”; 2. „korzyść, pożytek”.

Fakt samodzielności zakładu na gruncie prawa podatkowego jest także potwierdzony w wyroku WSA w Opolu z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt I SA/Wr 2303/02, na tle Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z RFN (zapisy umów są analogiczne).

„Skoro zatem, w ramach szczególnych umów dotyczących unikania podwójnego opodatkowania dochodów tej samej osoby prawnej, ale uzyskiwanych na terytorium poszczególnych umawiających się Państw, przewidziano prawo do odrębnego opodatkowywania dochodów Oddziału Spółki, (\`(...)\`), to konsekwencją tego była również możliwość uwzględnienia przez niego we własnych kosztach uzyskania przychodu, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, których nie był właścicielem w znaczeniu cywilnoprawnym.”

Także doktryna prawa podatkowego potwierdza stanowisko Wnioskodawcy. Zgodnie ze stanowiskiem komentarza do Modelu Konwencji OECD pod redakcją prof. Bogumiła Brzezińskiego (wyd. „Oficyna Prawa Polskiego”, Warszawa 2010 r., s. 500 „podkreśla się samodzielność zakładu na gruncie prawa podatkowego”.

W konsekwencji, przedmiotem opodatkowania Wnioskodawcy w Polsce z tytułu udziału w nieposiadającej osobowości prawnej spółce z siedzibą w Luksemburgu będzie dochód równy zyskowi bilansowemu takiej spółki ustalonemu zgodnie z regulacjami obowiązującymi w siedzibie Spółki w oparciu o jej Sprawozdania Finansowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z poźn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

*   posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

*   przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 4a ww. ustawy, art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, posiadającym w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy oraz prowadzi w Luksemburgu działalność gospodarczą za pośrednictwem zlokalizowanej tam spółki niemającej osobowości prawnej. Wnioskodawca jest wspólnikiem o ograniczonych uprawnieniach zarządczych. Podmiotem zarządzającym Spółką jest osoba fizyczna zamieszkała w Luksemburgu. Wnioskodawca jest uprawniony do udziału w zysku Spółki. Spółka - podobnie jak polskie spółki osobowe - nie jest w Luksemburgu podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikiem podatku dochodowego od dochodów osiągniętych przez Spółkę w Luksemburgu (w części przypadającej na Wnioskodawcę) jest Wnioskodawca. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. inwestowanie w udziały/akcje spółek kapitałowych z siedzibą w różnych państwach Unii Europejskiej, obligacje oraz inne papiery wartościowe. Poza tym, Spółka może również prowadzić inną działalność – o charakterze usługowym, przy czym Spółka nie prowadziła i nie będzie prowadziła działalności w zakresie wolnych zawodów. Bez względu jednak na przedmiot działalności, będzie ona prowadzona wyłącznie na terytorium Luksemburga. Spółka jest zatem zakładem Wnioskodawcy w myśl Konwencji między Rzecząpospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w Luksemburgu za pośrednictwem spółki niemającej osobowości prawnej – zakładu, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzona w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r., Nr 110, poz. 527, z poźn. zm.). Z dniem 25 lipca 2013 r. wszedł w życie Protokół zmieniający Konwencję między Rzecząpospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. podpisany 7 czerwca 2012 r. (Dz. U. z dnia 26 sierpnia 2013 r., poz. 964). Protokół ten ma zastosowanie do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiąganego w pierwszym dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dacie, w której niniejszy Protokół wejdzie w życie, tj. od 1 września 2013 r. (art. 9 ust. 2 lit. a) Protokołu).

Na mocy art. 9 ust. 2 lit. b) Protokołu – stosuje się jego postanowienia – w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu oraz podatków od majątku, do podatków pobieranych za jakikolwiek rok podatkowy rozpoczynający się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejszy Protokół wejdzie w życie.

Według art. 7 ust. 1 Konwencji, zyski przedsiębiorstw Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. Konwencji, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 Konwencji, w Polsce podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

1.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień liter b) i c), jednakże może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.
2.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski ze sprzedaży majątku, które zgodnie z postanowieniami artykułów 7, 10, 11, 12, 13 lub 14 mogą być opodatkowane w Luksemburgu, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski ze sprzedaży majątku uzyskane w Luksemburgu.
3.  Postanowień litery a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub majątku posiadanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w przypadku gdy Luksemburg stosuje postanowienia niniejszej Konwencji dla zwolnienia takiego dochodu lub majątku z opodatkowania, lub stosuje postanowienia artykułu 10 ustępu 2, lub artykułu 11 lub 12 do takiego dochodu.

Jak wynika z powyżej cytowanych przepisów Konwencji, w sytuacji, kiedy osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce (nieograniczony obowiązek podatkowy) osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Rzeczpospolita Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Luksemburgu.

Zatem, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca w rozliczeniu za rok podatkowy powinien połączyć przychody uzyskane w Polsce z przychodami osiągniętymi przez zakład w Luksemburgu, analogicznie postąpić winien w przypadku kosztów uzyskania tych przychodów. W przypadku wystąpienia nadwyżki łącznych przychodów nad kosztami ich uzyskania powstanie dochód, w sytuacji nadwyżki łącznych kosztów nad przychodami powstanie strata podatkowa.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (ust. 2 art. 9 ustawy).

Jeśli bowiem Wnioskodawca – wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej, stanowiącej Jego zagraniczny zakład – jest podatnikiem mającym w Polsce miejsce zamieszkania (nieograniczony obowiązek podatkowy), to w zakresie uzyskiwanych przez Niego – pośrednio przez zakład – przychodów oraz ponoszonych kosztów zastosowanie znajdą polskie przepisy podatkowe.

Oznacza to, że Polska posiada jurysdykcję podatkową w zakresie ustalania wysokości przychodów i kosztów generowanych przez zagraniczne zakłady polskich rezydentów. Tym samym, polska ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie regulować wszystkie kwestie wiążące się z przychodami i kosztami generowanymi przez zakład, mające wpływ na opodatkowanie Wnioskodawcy podatkiem dochodowym w Polsce. Skoro w omawianym kontekście Wnioskodawca jest obowiązany doliczyć przychody i koszty zakładu w Luksemburgu do przychodów i kosztów osiąganych ogółem, to polska ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych jest przesądzająca (zgodnie z zasadą terytorialności przedsiębiorca jest opodatkowany ze wszystkich swoich dochodów w państwie swojej rezydencji) m.in. w zakresie:

1.  zdefiniowania pojęcia „dochód” i „strata” oraz sposobu ich opodatkowania/rozliczania w podatku dochodowym,
2.  zdefiniowania pojęcia „przychód” i określenia momentu jego rozpoznania dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce,
3.  zdefiniowania pojęcia „koszt uzyskania przychodu” i określenia momentu jego rozpoznania dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym w Polsce.

Podkreślenia wymaga też, że zakład który Wnioskodawca posiada w Luksemburgu – mimo, że na gruncie Konwencji posiada swoistą odrębność – nie jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego.

W rezultacie powyższego, wyłącznie polskie regulacje podatkowe będą miały znaczenie prawne przy ustalaniu dochodu/straty dla potrzeb opodatkowania Wnioskodawcy podatkiem dochodowym w Polsce. Wszystkie elementy przychodów i kosztów wykazane (lub niewykazane) bądź aktywowane w ewidencji prowadzonej przez luksemburski zakład Wnioskodawcy będą bowiem – dla potrzeb rozliczenia w Polsce – weryfikowane pod kątem ich zgodności z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności więc, przy określaniu zakresu zastosowania polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy brać pod uwagę datę zdarzeń istotną z podatkowego punktu widzenia, tzn. moment uzyskania przychodów i rozpoznania kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb opodatkowania w Polsce.

Odnosząc się do powołanego wyroku – wskazać należy, że wyroki dotyczą konkretnych, indywidualnych spraw podatników podjętych w określonym stanie faktycznym i są wiążące tylko w tych sprawach. Dlatego, stosownie do art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego interpretację indywidualną.

Ponadto należy nadmienić, że zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy.

W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki osobowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.