Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.130.2025.2.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: W zakresie ustalenia, czy w przypadku dokonywania wypłat
należności objętych opinią o stosowaniu preferencji, o której
mowa w art. 26b ustawy o CIT, na rzecz podmiotu
powiązanego, kwoty tych wy; płat nie powinny być wliczane do
progu 2 000 000 zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o
CIT, a tym samym celem zastosowania preferencyjnego
opodatkowania WHT, X nie będzie zobowiązany do składania
oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT
lub uzyskiwania opinii o sto; sowaniu preferencji, gdy kwota
płatności nieobjętych opinią o stosowaniu preferencji (z art. 21
ust. 1 pkt 1 i 22 ust. 1 ustawy o CIT) nie przekroczy 2 000 000 zł.
Słowa kluczowe: banki
limit
opinia
pobór-pobór podatku u źródła
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 2e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 14
    marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku dokonywania wypłat należności
    objętych opinią o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b ustawy o CIT, na rzecz
    podmiotu powiązanego, kwoty tych wypłat nie powinny być wliczane do progu 2 000 000
    zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, a tym samym celem zastosowania
    preferencyjnego opodatkowania WHT, X nie będzie zobowiązany do składania
    oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT lub uzyskiwania opinii o
    stosowaniu preferencji, gdy kwota płatności nieobjętych opinią o stosowaniu preferencji (z
    art. 21 ust. 1 pkt 1 i 22 ust. 1 ustawy o CIT) nie przekroczy 2 000 000 zł.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 11 kwietnia 2025 r.
    Znak: 0111-KDIB2-1.4010.130.2025.1.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło
    18 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X S.A. (dalej: „X”, „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność na
    podstawie ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1646 ze
    zm.; dalej: „Prawo Bankowe”) posiadającym siedzibę na terytorium Polski i podlegającym
    w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia
    (polski rezydent podatkowy). X dokonuje czynności bankowych w rozumieniu Prawa
    Bankowego, w tym m.in. udziela pożyczek/kredytów/gwarancji/poręczeń, prowadzi
    rachunki oszczędnościowe, przeprowadza rozliczenia pieniężne, nabywa oraz zbywa
    wierzytelności pieniężne.
    X w toku swojej działalności zawiera liczne umowy z kontrahentami, również z
    kontrahentami niemającymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegającymi obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o CIT
    (ograniczony obowiązek podatkowy), będącymi podmiotami powiązanymi z X w
    rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Zdarza się, że X jest zobowiązany do wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 22 ust. 1
    ustawy o CIT na rzecz podmiotów powiązanych będących nierezydentami, posiadających
    nieograniczony obowiązek podatkowy w innym kraju niż Polska.
    Jednocześnie, mają miejsce sytuacje, gdy łączna kwota tych należności wypłacanych na
    rzecz danego podmiotu powiązanego przekracza w danym roku podatkowym kwotę 2 000
    000 złotych. W zależności od podmiotu na rzecz którego dokonywane są płatności, o
    których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, X występując w

    charakterze płatnika, stosuje stawkę zryczałtowanego podatku dochodowego (dalej:
    „WHT”) wynikającą z ustawy o CIT/właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania bądź przy spełnieniu określonych warunków stosuje zwolnienie z ustawy
    o CIT/właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Celem zastosowania powyższych preferencji, X w stosunku do niektórych należności
    wypłacanych na rzecz podmiotów powiązanych występuje z wnioskami o wydanie opinii o
    stosowaniu preferencji, o których mowa w art. 26b ustawy o CIT (dalej: „opinia o
    stosowaniu preferencji”). W rezultacie złożonych wniosków, X uzyskał i posiada pozytywne
    opinie o stosowaniu preferencji.
    Jednocześnie, zdarzają się i będą występować sytuacje, w których Wnioskodawca
    dokonuje na rzecz jednego podatnika (podmiotu powiązanego) wypłat, które są objęte
    opinią o stosowaniu preferencji oraz płatności nieobjętych opinią o stosowaniu
    preferencji, niemniej należących do kategorii wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 22
    ust. 1 ustawy o CIT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo dane identyfikujące podmiotów niebędących
    polskimi rezydentami podatkowymi.

## Pytanie

Czy w przypadku dokonywania wypłat należności objętych opinią o stosowaniu
    preferencji, o której mowa w art. 26b ustawy o CIT, na rzecz podmiotu powiązanego,
    kwoty tych wypłat nie powinny być wliczane do progu 2 000 000 zł, o którym mowa w art.
    26 ust. 2e ustawy o CIT, a tym samym celem zastosowania preferencyjnego
    opodatkowania WHT, X nie będzie zobowiązany do składania oświadczenia, o którym
    mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT lub uzyskiwania opinii o stosowaniu preferencji, gdy
    kwota płatności nieobjętych opinią o stosowaniu preferencji (z art. 21 ust. 1 pkt 1 i 22 ust.
    1 ustawy o CIT) nie przekroczy 2 000 000 zł.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, w przypadku dokonywania wypłat należności objętych opinią o
    stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: jako
    „ustawa o CIT”), na rzecz podmiotu powiązanego, kwoty tych wypłat nie powinny być
    wliczane do progu 2 000 000 zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, a tym
    samym celem zastosowania preferencyjnego opodatkowania WHT, X nie będzie
    zobowiązany do składania oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT lub
    uzyskiwania opinii o stosowaniu preferencji, gdy kwota płatności nieobjętych opinią o
    stosowaniu preferencji (z art. 21 ust. 1 pkt 1 i 22 ust. 1 ustawy o CIT) nie przekroczy 2 000
    000 zł.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Uwagi wstępne
    Na podstawie ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105), od 1 stycznia 2022 r. wszedł w życie zmieniony
    art. 26 ust. 2e ustawy o CIT regulujący zasady stosowania tzw. mechanizmu pay and
    refund, który zmodyfikował zasady dotyczące poboru WHT.
    Wśród płatności objętych mechanizmem pay and refund znajdują się m.in. płatności
    wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. płatności odsetkowe, płatności z tytułu
    praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków
    towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za
    udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo

    do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia
    handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w
    dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), a także płatności
    wymienione w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, tj. płatności dywidendowe, oraz z tytułu innych
    przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
    Mechanizm pay and refund zakłada pobór WHT według podstawowych stawek od
    wskazanych kategorii płatności dokonywanych na rzecz podmiotów powiązanych, które
    przekraczają w roku podatkowym kwotę 2 000 000 zł. Pobór WHT następuje niezależnie
    od tego, czy podatnikowi przysługuje zwolnienie z opodatkowania lub prawo do
    zastosowania obniżonej stawki podatku na podstawie ustawy o CIT lub umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania. Limit 2 000 000 zł jest liczony oddzielnie dla każdego
    podmiotu powiązanego, na rzecz którego wypłacane są należności.
    W myśl ustawy o CIT możliwe jest niepobranie WHT w ramach mechanizmu pay and
    refund nawet w przypadku przekroczenia limitu 2 000 000 zł, jeżeli podatnik (lub płatnik)
    uzyska opinię organu podatkowego o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b
    ustawy o CIT lub płatnik złoży oświadczenie o spełnianiu warunków do niepobierania
    podatku/stosowania obniżonej stawki lub zwolnienia z podatku u źródła.
    1. Regulacje podatkowe
    Z treści art. 26 ust. 2e ustawy o CIT wynika, że jeżeli łączna kwota należności wypłacanych
    z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu
    powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te
    należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące
    przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu
    dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki
    podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000
    000 zł:
    1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
    2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Zgodnie z art. 26 ust. 2g ustawy o CIT, jeżeli łączna kwota należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 wypłacona podatnikowi w
    obowiązującym u płatnika roku podatkowym przekracza kwotę, o której mowa w ust. 2e,
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne będące przedsiębiorcami mogą nie pobrać podatku na podstawie właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zastosować stawkę wynikającą z takiej
    umowy bądź zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 lub art. 22 ust. 4, na podstawie
    obowiązującej opinii o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 26b.
    Wyżej wspomniany art. 26 ust. 2g ustawy o CIT, dopuszcza zatem możliwość zastosowania
    preferencyjnej stawki podatkowej lub zwolnienia, pomimo przekroczenia progu 2 000 000
    zł, jeżeli wypłacający należności posiada obowiązującą opinię właściwego organu
    podatkowego wydaną na podstawie art. 26b ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, otrzymanie opinii o stosowaniu preferencji w podatku u źródła
    w odniesieniu do danej kategorii płatności sprawia, że płatności z tego tytułu nie powinno
    się wliczać do limitu 2 000 000 zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.
    W szczególności zaś, celem weryfikacji czy został przekroczony próg 2 000 000 złotych,
    należy zsumować jedynie te wypłaty (kategorie wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 22
    ust. 1 ustawy o CIT), które nie są objęte opinią o stosowaniu preferencji. W ocenie

    Wnioskodawcy, wskazuje na to zarówno sam cel wprowadzenia do ustawy o CIT opinii o
    stosowaniu preferencji (całkowite wyłączenie danej kategorii płatności z reżimu art. 26 ust.
    2e ustawy o CIT, tj. obowiązkowego poboru WHT od tych należności), jak i literalne
    brzmienie art. 26 ust. 2g ustawy o CIT. Opinia o stosowaniu preferencji jest więc dla
    płatnika/podatnika, swego rodzaju, alternatywą w stosunku do obowiązkowego poboru
    podatku u źródła dla płatności przekraczających 2 000 000 zł.
    Za powyższym stanowiskiem przemawia również wykładnia funkcjonalna art. 26b ustawy
    o CIT, a więc jaką funkcję w całokształcie przepisów dotyczących obowiązku poboru
    podatku u źródła spełnia potwierdzenie uzyskane przez podatnika/płatnika w opinii o
    stosowaniu preferencji. Skoro organ podatkowy, na wniosek zainteresowanego, dokonuje
    oceny możliwości zastosowania preferencji podatkowych (zwolnienia wynikającego z
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo przepisów krajowych), to brak jest
    uzasadnionych podstaw, aby tę ocenę organów podatkowych ignorować, dokonać poboru
    podatku, a następnie zwrócić się do organów podatkowych z wnioskiem o zwrot podatku.
    Taka wykładania przepisów prowadziłaby do niedających się do pogodzenia wniosków z
    punktu widzenia racjonalnego ustawodawcy. Dodatkowo, wykładnia ta prowadziłaby do
    generowania dodatkowej pracy zarówno dla samego płatnika jak i organów podatkowych,
    tj. najpierw weryfikacja przez organy podatkowe uprawnienia do skorzystania z
    preferencji podatkowej na podstawie wniosku o wydanie opinii o stosowaniu preferencji,
    a następnie weryfikacja uprawnienia do zwrotu podatku – gdyby przyjąć, że do progu 2
    000 000 zł należy również wliczyć kwoty objęte opinią o stosowaniu preferencji
    podatkowych.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, przeciwne rozumowanie, tj. że kwota objęta opinią o
    stosowaniu preferencji wlicza się do limitu 2 000 000 zł stosowanego na potrzeby wypłat
    innych należności (nieobjętych opinią o stosowaniu preferencji) powodowałoby, że
    miałyby miejsce sytuacje, w których płatnicy, pomimo uzyskania opinii o stosowaniu
    preferencji dla znacznych kwot wypłacanych na rzecz podmiotów kwalifikowanych, w
    ogóle nie korzystaliby z preferencji wynikającej z kwoty 2 000 000 zł objętej łagodniejszym
    reżimem WHT (art. 26 ust. 1 zamiast art. 26 ust. 2e ustawy o CIT) dla kwot, które
    przedmiotowego progu by nie przekraczały. W takim przypadku opinia o stosowaniu
    preferencji nie spełniałaby swojej funkcji.
    Jednocześnie, co istotne, przyjęcie odmiennego od Wnioskodawcy rozumowania
    powodowałoby, że chcąc zastosować preferencyjne opodatkowanie WHT podatnicy
    /płatnicy każdorazowo musieliby występować o opinię o stosowaniu preferencji lub
    składać oświadczenie w trybie art. 26 ust. 7a ustawy o CIT nawet wtedy, gdy kwoty wypłat,
    o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 ustawy o CIT będą nieznaczne. Nie
    ulga zatem wątpliwości, że nie takie było założenie ustawodawcy decydującego się na
    wprowadzenie określonych rozwiązań skutkujących możliwością zastosowania
    preferencyjnego opodatkowania WHT.
    Z powyższym spójny jest również pkt 33 uzasadnienia do ustawy z 23 października 2018 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193), wprowadzającej art. 26b ustawy o CIT, zgodnie z którym
    „w celu umożliwienia podatnikom korzystania ze zwolnień przewidzianych w art. 21 ust. 3
    oraz art. 22 ust. 4 ustawy o CIT po przekroczeniu kwoty, o której mowa w art. 26 ust. 1 tej
    ustawy, przewiduje się możliwość uzyskania opinii o stosowaniu zwolnienia, po spełnieniu
    ustawowych wymogów i złożeniu wniosku do organu podatkowego (art. 26b ust. 1 ustawy
    o CIT)”.
    Zgodnie z art. 26b ust. 1 ustawy o CIT, organ podatkowy na wniosek złożony przez
    podatnika, płatnika lub podmiot dokonujący wypłaty należności za pośrednictwem
    podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze
    wydaje opinię o stosowaniu przez płatnika zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego od wypłacanych na rzecz podatnika należności, o których mowa w art. 21

    ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1, lub stosowaniu stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobraniu podatku zgodnie z taką
    umową (opinia o stosowaniu preferencji), jeżeli we wniosku zostało wykazane spełnienie
    warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub w art. 22 ust. 4-6 albo warunków
    zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W sytuacji, w której organ podatkowy wydał opinię o stosowaniu preferencji, to należy
    ocenić, że w odniesieniu do tych płatności nie istnieje ryzyko niepobrania należnego
    poboru podatku lub pobrania go w niewłaściwej wysokości, w konsekwencji nie istnieje
    ryzyko uszczuplenia należności budżetu państwa. Organ podatkowy wydając opinię bada
    dokładnie wszelkie okoliczności warunkujące skorzystanie z danej preferencji podatkowej
    w WHT i ma prawo odmówić wydania opinii w sytuacji, gdy warunki nie są spełnione.
    Powyższe powoduje, że w odniesieniu do płatności objętych opinią korzystanie z
    mechanizmu pay and refund staje się bezprzedmiotowe.
    Jednocześnie, jak zostało wskazane bezpośrednio w projekcie objaśnień podatkowych z 19
    czerwca 2019 r.: „do kalkulacji progu 2 mln zł nie są wliczane te wypłaty, które objęte są
    opinią o stosowaniu zwolnienia, uregulowaną w art. 26b ustawy o CIT”.
    Natomiast, zgodnie z art. 14n § 4 pkt 1 Ordynacji podatkowej zastosowanie się przez
    podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych (powinno być
    interpretacji indywidualnej) powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k- 14m.
    Ochrona ta rozciąga się, zgodnie z art. 14p Ordynacji Podatkowej, także na płatników.
    Wprawdzie Ordynacja podatkowa nie przewiduje analogicznej mocy ochronnej dla
    projektu objaśnień podatkowych, niemniej jednak w ocenie Wnioskodawcy powołane
    stanowiska mogą być wskazówką dla podatników w jaki sposób należy rozumieć korelację
    art. 26b ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Wnioskodawca dodatkowo
    zwraca uwagę, że ww. projekt objaśnień został wydany na gruncie przepisów
    obowiązujących do dnia 1 stycznia 2022 roku, tj. dotyczył interpretacji art. 26b ustawy o
    CIT w brzmieniu przed nowelizacją wprowadzającą opinię o stosowaniu preferencji (tj. co
    do zasady dotyczył opinii o stosowaniu zwolnienia). Niemniej jednak, w ocenie
    Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że sam cel wprowadzenia art. 26b do ustawy o CIT nie
    uległ zmianie, powyższe może stanowić wskazówkę również na gruncie wykładni
    przepisów dotyczących opinii o stosowaniu preferencji.
    Uznanie, iż do kalkulacji progu 2 000 000 zł nie są wliczane wypłaty, które objęte są opinią
    o stosowaniu preferencji, uregulowaną w art. 26b ustawy o CIT potwierdził również
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 18 stycznia 2024
    roku, Znak: 0111-KDIB1-2.4010.640.2023.1.EJ, tj.:
    „W konsekwencji, w przyszłości będą Państwo dokonywać płatności, które będą objęte
    wydaną opinią o stosowaniu preferencji, jak również mogą Państwo dokonywać płatności,
    które nie są objęte tą opinią, ale które są objęte regulacją zawartą w art. 26 ust. 2e ustawy
    o CIT. Jeszcze raz należy podkreślić, że w myśl art. 26 ust. 2e ustawy o CIT nakazującego
    pobrać zryczałtowany podatek, postanowienia tego przepisu stosuje się z zastrzeżeniem
    powołanego wyżej art. 26 ust. 2g tej ustawy. Regulacja ta przewiduje, że w przypadku
    przekroczenia kwoty 2 000 000 zł, o której mowa w art. 26 ust. 2e ww. ustawy, płatnik
    może nie pobrać podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, zastosować stawkę wynikającą z takiej umowy bądź zwolnienie na
    podstawie obowiązującej opinii o stosowaniu preferencji. Tym samym mając na uwadze
    przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że należności
    wypłacane przez Państwa, które będą objęte opinią o stosowaniu przez Płatnika
    zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (opinia o stosowaniu
    preferencji), nie będą brane pod uwagę przy kalkulacji progu 2 000 000 zł. ”.
    Analogiczne wnioski wynikają również z poniższych interpretacji indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    1) 10 stycznia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.645.2023.1.ANK,

    2) 10 stycznia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.654.2023.1.DK,
    3) 10 stycznia 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.636.2023.1.AK,
    4) 4 grudnia 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.546.2023.2.ANK,
    5) 22 czerwca 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.250.2023.1.JF,
    6) 16 listopada 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.591.2022.1.ANK,
    7) 21 czerwca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.192.2022.1.AW,
    8) 17 czerwca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.176.2022.2.BD.
    Podsumowując, z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dokonywania
    wypłat na rzecz podmiotów powiązanych, objętych opinią o stosowaniu preferencji, o
    której mowa w art. 26b ustawy o CIT, kwoty tych wypłat nie powinny być wliczane do
    progu 2 000 000 zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, a tym samym celem
    zastosowania preferencyjnego opodatkowania WHT, X nie będzie zobowiązany do
    składania oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o CIT lub uzyskiwania
    opinii o stosowaniu preferencji, gdy kwota płatności nieobjętych opinią o stosowaniu
    preferencji (z art. 21 ust. 1 pkt 1 i 22 ust. 1 ustawy o CIT) nie przekroczy 2 000 000 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości
    zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
    zastosować do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.