Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-593/12-5/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-09-27
Teza: Istota dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT
Słowa kluczowe: rejestracja; rzeczoznawca; rzeczoznawstwo; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 21.06.2012 r. (data wpływu 25.06.2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17.09.2012 r. (data wpływu 21.09.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.06.2012 r. do tut. Organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, uzupełniony na wezwanie tut. Organu pismem z dnia 17.09.2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Strona w najbliższych tygodniach chciałaby wznowić i zmodyfikować działalność gospodarczą, którą rozpoczęła z dniem 01.12.2011 r. i następnie zawiesiła na okres jednego roku w dniu 23.03.2012 r. Działalność ta dotyczyła usług finansowych w zakresie ubezpieczeń na życie (PKD 66.12.19.Z – przeważająca działalność gospodarcza oraz PKD 66.22.Z), jak również pozostałej działalności naukowej i technicznej o nr PKD 74.90.Z.

Dotychczasowa działalność gospodarcza dotyczyła głównie usług finansowych zwolnionych przedmiotowo z VAT, w tym czasie Strona nie prowadziła działalności związanej z doradztwem.

Działalność, którą Strona chciałaby rozpocząć ograniczałaby się wyłącznie do PKD 71.20.B i dotyczyłaby wykonywania badań obuwia reklamacyjnego z jednoczesnym sporządzaniem pisemnej opinii rzeczoznawczej dotyczącej ocenianego towaru. Strona dopuszcza również możliwości przeprowadzania szkoleń specjalistycznych w późniejszych miesiącach trwania działalności. Dotyczyłyby one zagadnień poprawa konsumenckiego i kompleksowej obsługi reklamowej towarów konsumpcyjnych.

W uzupełnieniu do złożonego wniosku Strona wskazała, że nie jest jednostką oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania. Szkolenia specjalistyczne w zakresie prawa konsumenckiego i kompleksowej obsługi reklamacji towarów konsumpcyjnych, które Strona chciałaby w przyszłości przeprowadzać w ramach świadczonych usług oparte byłyby na dotychczasowym , wieloletnim doświadczeniu i wiedzy zdobytej w tych tematach przez Wnioskodawczynię. Strona nie posiada jednak stosowanego zaświadczenia uprawniającego do przeprowadzania szkoleń. Adresatami oferowanej usługi przeprowadzania szkoleń specjalistycznych są przedsiębiorcy z branży obuwniczej, skórzanej i odzieżowej (producenci, sprzedawcy detaliczni oraz hurtownicy, którzy chcieliby skorzystać z usług w celu podnoszenia wiedzy, umiejętności kompetencji swoich pracowników, a tym samym poprawiliby jakość współpracy z klientami w tej dziedzinie.

Jednocześnie Strona wskazała, że nie uzyskała akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, a usługi nie są finansowane w żadnej części ze środków publicznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, a w szczególności art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Strona może być zwolniona z obowiązku odprowadzania podatku VAT?
2.  Czy rozszerzenie usług o przeprowadzanie szkoleń specjalistycznych w ramach prowadzonej działalności - art. 43 ust. 1 pkt 26-29 ustawy o podatku od towarów –nakładałoby na Stronę obowiązek VAT ?

Zdaniem Strony:

Z uwagi na to, że świadczone usługi będą polegały na dokonywaniu oceny reklamowanego przez klientów towaru (obuwia) pod względem zasadności technicznej, zgodności z umową, zasadami technologii i produkcji obuwia, Strona nie będzie prowadziła usług w zakresie doradztwa, a wartość sprzedaży nie przekroczyła w zeszłym roku podatkowym 150.000 zł, w ocenie Strony nie powinna być podatnikiem podatku VAT.

W ocenie Strony możliwe jest również zwolnienie podmiotowe w przypadku szkoleń specjalistycznych i ewentualnie z uwagi na kształcenie zawodowe. Strona ma wątpliwość co do zastosowania regulacji wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 26-29 ustawy. Oferta szkoleniowa skierowana jest do pracowników sklepów obuwniczych i z galanterią skórzaną oraz do pracowników działów reklamacji, działów obsługi klientów. Szkolenie ma na celu podniesienie wiedzy uczestników na temat postępowania reklamacyjnego, przepisów prawa konsumenckiego i współpracy z klientem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z zapisem art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust.1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz kwotę podatku zapłaconego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1.  sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1 oraz,
2.  przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.

Na mocy art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Ponadto Minister Finansów w § 27 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

Pod pozycją 12 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”. Natomiast pod pozycją 13 ww. załącznika wskazano usługi prawnicze.

Stosownie do zapisu art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy, jeżeli podmioty wymienione w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni w najbliższych tygodniach chciałaby wznowić i zmodyfikować działalność gospodarczą, którą rozpoczęła z dniem 01.12.2011 r. i następnie zawiesiła na okres 1 roku w dniu 23.03.2012 r.

Dotychczasowa działalność gospodarcza dotyczyła głównie usług finansowych zwolnionych przedmiotowo z VAT, w tym czasie Strona nie prowadziła działalności związanej z doradztwem. Działalność, która Strona chciałaby rozpocząć ograniczałaby się do wyłącznie do PKD 71.20.B i dotyczyłaby wykonywania badań obuwia reklamacyjnego z jednoczesnym sporządzaniem pisemnej opinii rzeczoznawczej dotyczącej ocenianego towaru. Jak wskazała Strona świadczone usługi będą polegały na dokonywaniu oceny reklamowanego przez klientów towaru (obuwia) pod względem zasadności technicznej, zgodności z umową, zasadami technologii i produkcji obuwia, Strona nie będzie prowadziła usług w zakresie doradztwa.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwo” ani pojęcia „rzeczoznawstwo”. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994, „rzeczoznawca” to specjalista powoływany do wydawania orzeczenia czy opinii w sprawach spornych wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych, biegły, ekspert, natomiast „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż ze zwolnienia nie mogą korzystać ci podatnicy, którzy świadczą czynności wykonywane w ramach rzeczoznawstwa, które stanowią jednocześnie doradztwo – inne niż doradztwo rolnicze związane z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związane ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz wskazane wyżej przepisy, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy świadczone przez Wnioskodawczynię usługi wykonywania badań obuwia reklamacyjnego z jednoczesnym sporządzaniem pisemnej opinii rzeczoznawczej dotyczącej ocenianego towaru będą polegały na dokonywaniu oceny reklamowanego przez klientów towaru (obuwia) pod względem zasadności technicznej, zgodności z umową, zasadami technologii i produkcji obuwia, a Strona nie będzie prowadziła w tym zakresie usług doradztwa, Wnioskodawczyni będzie mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać jednak należy, iż jeżeli wartość sprzedaży w danym roku podatkowym przekroczy u Wnioskodawczyni kwotę wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy, to Zainteresowana utraci prawo do zwolnienia w momencie przekroczenia tej kwoty, w myśl art. 113 ust. 5 ustawy. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. W związku z czym Strona zobowiązana będzie dokonać rejestracji jako podatnik podatku VAT.

Ponadto w złożonym wniosku Strona wskazała, że Strona dopuszcza również możliwości przeprowadzania szkoleń specjalistycznych w późniejszych miesiącach trwania działalności. Dotyczyłyby one zagadnień poprawa konsumenckiego i kompleksowej obsługi reklamowej towarów konsumpcyjnych. Jak wskazała Strona adresatami oferowanej usługi przeprowadzania szkoleń specjalistycznych są przedsiębiorcy z branży obuwniczej, skórzanej i odzieżowej (producenci, sprzedawcy detaliczni oraz hurtownicy), którzy chcieliby skorzystać z usług w celu podnoszenia wiedzy, umiejętności kompetencji swoich pracowników, a tym samym poprawiliby jakość współpracy z klientami. Wnioskodawczyni nie jest jednostka oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania, nie posiada stosowanego zaświadczenia uprawniającego do przeprowadzania szkoleń, nie uzyskała akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, a usługi nie są finansowane w żadnej części ze środków publicznych.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Jednakże, w myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo- rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i usług ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z podatku zwalnia się usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast, zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Od dnia 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. Nr 77 str. 1). Przepis art. 44 ww. rozporządzenia wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Uwzględniając powyższe w kontekście wyżej powołanych przepisów stwierdzić należy, iż świadczone przez Stronę usługi spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż mają na celu uzyskanie wiedzy niezbędnej do celów zawodowych. Prowadzone przez Wnioskodawczynię szkolenia nie są jednak objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 29 ustawy, gdyż Strona nie uzyskała na ich prowadzenie akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, nie są one prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, nie są finansowane ze środków publicznych.

Zatem prowadzone przez Stronę szkolenia podlegają opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ustawy.

Tym samym wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usług szkoleniowych należy uwzględnić do obliczenia limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem w sytuacji, gdy łączna wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usług badań obuwia reklamacyjnego i usług szkoleniowych nie przekroczy kwoty 150.000 zł, Strona będzie mogła nadal korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Oznacza to zatem, iż do czasu przekroczenia w ciągu roku podatkowego łącznej wartości sprzedaży w wysokości 150.000 zł Strona nie będzie zobowiązana do odprowadzania podatku należnego z tytułu świadczenia usług szkoleniowych.

Zgodnie z art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy, Strona będzie zobowiązana do złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego dla potrzeb podatku VAT przed dniem w którym Strona utraci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Uwzględniając powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

W tym miejscu zauważyć należy, iż wydając przedmiotową interpretacje Organ podatkowy przyjął jako element stanu faktycznego, że Strona świadczyła usługi finansowe zwolnione przedmiotowo z podatku od towarów i usług.

Odnośnie możliwości prowadzenia specjalistycznych szkoleń na podstawie umowy o dzieło/zlecenia bez konieczności rozszerzania działalności gospodarczej zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.