Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-912b/11/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-25
Teza: Czy w przypadku usług gastronomicznych świadczonych przez podatnika i sprzedawanych za symboliczną kwotę 0,05 zł przy dokonaniu zakupu w okolicznościach opisanych w punkcie 68. wniosku, kosztem uzyskania przychodów koszt wytworzenia tych wyrobów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; promocja-akcja promocyjna; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 sierpnia 2011 r. (data wpływu 29 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik będący osobą fizyczną prowadzi działalność gospodarczą obejmującą sprzedaż detaliczną towarów (delikatesy spożywcze) oraz usługi gastronomiczne (bar-bistro). Chciałby wprowadzić promocję - sprzedaż z rabatem finansowym - skierowaną do konsumentów nabywających towary w jego delikatesach. Uczestnik programu otrzyma 1 zł za każde wydane 20 zł w delikatesach - kwota ta zostanie naliczona i dodana w ciągu 24h od dokonania zakupu do salda specjalnej karty magnetycznej otrzymanej od podatnika przez każdego z uczestników (karty pozostaną własnością podatnika). Zgromadzoną w ten sposób kwotę uczestnicy będą mogli wymieniać na usługi gastronomiczne (w postaci dań i napojów - poza alkoholem) w barze, również należącym do podatnika. Nagrody te uczestnik odbierze bezpośrednio w barze za okazaniem karty, przy czym z karty tej odejmowana będzie kwota odpowiadająca otrzymanej przez uczestnika nagrodzie. Uczestnik zobowiązany będzie do uiszczenia opłaty w wysokości 0,05 zł niezależnie od wartości realizowanej nagrody, na co otrzyma paragon fiskalny. W przypadku, jeśli cena usługi gastronomicznej przekroczy środki zgromadzone na karcie, uczestnik programu dopłaci brakującą kwotę, na co otrzyma paragon fiskalny. W programie nie będą mogli brać udziału pracownicy zatrudnieni przez podatnika ani ich rodziny. Regulamin planowanej promocji stanowi załącznik do niniejszego wniosku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku usług gastronomicznych świadczonych przez podatnika i sprzedawanych za symboliczną kwotę 0,05 zł przy dokonaniu zakupu w okolicznościach opisanych w punkcie 68. wniosku, przychodem podatkowym podatnika jest cena sprzedaży po uwzględnieniu udzielonego rabatu, a kosztem uzyskania przychodów koszt wytworzenia tych wyrobów?
2.  Czy konieczne będzie opodatkowanie podatkiem VAT posiłków i napojów wydawanych w ramach opisanej promocji i jaka będzie podstawa opodatkowania?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnymi pismami.

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazuje, iż na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Konsekwentnie, wydatek jest traktowany jako koszt podatkowy jeżeli:

*   ma bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu z działalności gospodarczej, albo
*   ma wpływ na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,
*   nie znajduje się w katalogu kosztów negatywnych określonych w art. 23 ww. ustawy.

Podaje Pan, iż w toku prowadzonej działalności, ponosi koszty na zakup towarów lub usług, które są wykorzystywane w procesie produkcji wyrobów gastronomicznych, które następnie oferuje do sprzedaży. Działalność ta stanowi jedno z dwóch podstawowych źródeł przychodów. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane powyżej koszty są ponoszone w celu osiągnięcia przez podatnika przychodów. Także w przypadku sprzedaży promocyjnej, koszty te mają związek z osiąganym przez Pana przychodem (jak wskazano wcześniej, rozpoznaje Pan przychody z tytułu sprzedaży promocyjnej).

Zwraca Pan uwagę, iż akcje promocyjne mają dodatkowo na celu zapewnienie długofalowej współpracy z klientami, co w efekcie ma gwarantować przychody podatnika w długim okresie. Konsekwentnie, należy uznać, że w przypadku wydatków związanych ze sprzedażą usług gastronomicznych w zakresie akcji promocyjnej, wydatki te są dodatkowo ponoszone w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów podatnika. Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ograniczeń możliwości uznania poniesionych kosztów za koszty uzyskania przychodów z tej przyczyny, że podatnik uzyskuje przychody ze sprzedaży promocyjnej.

Wobec powyższego uważa Pan, iż przysługuje mu prawo do traktowania wydatków związanych ze świadczeniem usług objętych sprzedażą promocyjną, jako koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. Innymi słowy, może Pan uznać za koszty podatkowe wszystkie opisane powyżej wydatki (z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty bądź osiągnięty został w mniejszym stopniu.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości. Natomiast kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ze względu na kryterium celowości, leży bowiem w gestii podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych.

W treści wniosku wskazał Pan, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi m.in. usługi gastronomiczne (bar-bistro), w ramach których ponosi wydatki na zakup towarów, które są wykorzystywane w procesie produkcji wyrobów gastronomicznych przeznaczonych do sprzedaży. Jednocześnie zamierza wprowadzić promocję skierowaną do konsumentów nabywających towary w Pana delikatesach. Uczestnik programu otrzyma 1 zł za każde wydane 20 zł. Kwota ta zostanie dodana do salda specjalnej karty magnetycznej otrzymanej przez każdego z uczestników. Zgromadzoną w ten sposób kwotę uczestnicy będą mogli wymieniać na nabycie od Pana usługi gastronomicznej.

Jak wskazano na wstępie aby wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi zostać poniesiony, a celem jego poniesienia powinno być osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Akcja promocyjna bez wątpienia służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodu, a także uzyskiwaniu przychodu z prowadzonej przez Pana działalności. Działania promocyjne prowadzone w ramach sprzedaży detalicznej bez wątpienia wpływają (mają wpłynąć) na wzrost popytu zarówno na oferowane przez Pana towary (w delikatesach) jak i usługi gastronomiczne (w barze).

Mając zatem na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji przedstawionej we wniosku wymienione w nim poniesione przez Pana wydatki na zakup towarów, które będą wykorzystywane w procesie produkcji wyrobów (usług) gastronomicznych przeznaczonych do sprzedaży w ramach akcji promocyjnej, ma Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.