Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-195/09-3/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-25
Teza: Czy P. odrębnie może rozliczać – obliczać podatek dochodowy od lokat w poszczególnych funduszach czy też od ogółu zmian w kilku funduszach jednej osoby?
Słowa kluczowe: banki; fundusz-fundusz inwestycyjny; koszt; lokaty; przychód; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 16.03.2009 r. (data wpływu 11.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania lokat kapitałowych za pośrednictwem płatnika - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania lokat kapitałowych za pośrednictwem płatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W rocznym zeznaniu – deklaracji o dochodach (poniesionej straty) za 2008 r. według ustalonego wzoru PIT-37, w poz. 57 do 61 Wnioskodawca wykazał dane o przychodach i kosztach swojego udziału za pośrednictwem Banku SA w funduszach inwestycyjnych P., zgodnie z dokumentacją i stanie faktycznym. Zmniejszenie lokaty poniżej sumy wpłaconej jest kosztem – stratą podlegającą uwzględnieniu w rocznym zeznaniu. Urząd Skarbowy w dniu 16.03.2009 r. z tego powodu odmówił przyjęcia deklaracji.

Do złożonego wniosku, Wnioskodawca dołączył zeznanie PIT-37 za 2008 rok wraz z załącznikami, uwzględniającymi pozycję dotyczącą oszczędności lokowanych w Banku.

Wnioskodawca uzyskał informację, że powinien złożyć PIT-37 za 2008 r. bez uwzględnienia rezultatu oszczędzania i lokowania środków pieniężnych, z czym trudno jest mu się zgodzić.

Jeżeli w ustawie nie przewidziano takiego ograniczenia, to rozumie się, że jest ono niewymagalne, a uwzględnienie go jest prawidłowe. Podmiotem opodatkowania jest suma wszystkich dochodów, wynik z wszystkich tytułów osiągniętych przez podatnika – osobę fizyczną. Od przyrostu lokat w funduszu inwestycyjnym naliczony został podatek dochodowy od osób fizycznych jak Wnioskodawca opisał w uzasadnieniu do wniosku. W ustawie brak jest wyłączenia z podstawy opodatkowania kosztów utrzymania lokat w funduszu inwestycyjnym za pośrednictwem Banku, prowadzącego rachunek bieżący i rachunki bankowe lokat terminowych.

Wnioskodawca wnosi o udzielenie wyjaśnienia, że interpretacja Wnioskodawcy jest zasadna i zeznanie za rok podatkowy 2008 w wersji przedstawionej organ podatkowy winien przyjąć.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy P. odrębnie może rozliczać – obliczać podatek dochodowy od lokat w poszczególnych funduszach czy też od ogółu zmian w kilku funduszach jednej osoby?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Lokaty w funduszu inwestycyjnym nastąpiły za poradą doradców inwestycyjnych, doradców klienta Banku, twierdzących, że są korzystniejsze od lokat terminowych. Kiedy Wnioskodawca dowiedział się o spadku wysokości tych lokat i o ich zależności od notowań giełdowych, to przeniósł te lokaty na rachunek bieżący, a następnie na lokaty terminowe.

Doradcy klienta nie dostarczyli Wnioskodawcy w formie pisemnej prospektów ustalonych dla poszczególnych funduszy. Bank uchyla się od pokrycia strat jakie Wnioskodawca poniósł powołując się na prospekty – jakich Wnioskodawcy nie dostarczono.

Zmniejszenie – spadku wysokości – funduszy inwestycyjnych wymaga jasnego uregulowania, uzupełnienia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli jest uzasadnienie do obciążeń tym podatkiem dochodów kapitałowych – odsetek, to również zasadne jest uznanie kosztów ich uzyskania. A do kosztów uzyskania zalicza opłaty za ryzyko i opłaty ubezpieczenia. P. odprowadził pobierając z rachunku Wnioskodawcy zaliczkę na podatek w wysokości 1.036,00 zł od przyrostu w wysokości 9.600,00 zł w Funduszu środków pieniężnych, gdy na innych funduszach nastąpiły spadki jakie Wnioskodawca przytoczył.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 ww. ustawy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) – c).

W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in.:

*   pkt 2) - odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą;
*   pkt 5) –przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Stosownie zaś do zapisu art. 5a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych - oznacza to fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Zgodnie z brzmieniem art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się z zastrzeżeniem art. 52a zryczałtowany 19% podatek dochodowy.

W myśl art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą, pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.

Natomiast zapis art. 30a ust. 7 ww. ustawy stanowi, iż dochodów (przychodów), o którym mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.

Stosownie do art. 30a ust. 6 ustawy, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 do 4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 4 płatnicy, o których mowa w ust. 1 są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Art. 42 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku Bank pełni funkcję płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz z tytułu odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych przez osoby fizyczne na rachunkach bankowych nie związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko w sprawie stwierdza, iż ustawa o podatku dochodowym nie zawiera jasnych regulacji dotyczących opodatkowania uzyskiwanych dochodów z tytułu inwestowania w fundusze inwestycyjne.

Wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, opodatkowanie dochodów z tytułu zysków osiągniętych za pośrednictwem banku w związku z lokowaniem oszczędności w fundusze inwestycyjne, jest uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, banki, mają obowiązek poboru należnego zryczałtowanego podatku, w ramach wypełniania obowiązków płatnika.

Dochodów osiągniętych z tytułu oszczędzania w formie lokat kapitałowych, tj. z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika oraz przychodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych nie łączy się z innymi dochodami, co oznacza, że w zeznaniu o osiągniętych dochodach w roku podatkowym (PIT-37) takich dochodów nie należy wykazywać.

Reasumując należy stwierdzić, iż w sytuacji przedstawionej we wniosku P., jako płatnik podatku, ma obowiązek obliczać podatek dochodowy od lokat kapitałowych w poszczególnych funduszach inwestycyjnych.

Do wniosku podatnik dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Dlatego dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja Nr 10, 09-402 Płock