Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.642.2023.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-12-29
Teza: Ustalenia, czy Spółka, która zostanie wpisana na listę pośredników kredytowych i będzie świadczyć usługi w zakresie umów o kredyt konsumencki jako pośrednik może wybrać opodatkowanie estońskim CIT, tj. czy nie jest podmiotem nieuprawnionym do Ryczałtu w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy CIT
Słowa kluczowe: podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek – CIT estoński; pośrednictwo; wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28k-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28k-ust. 1-pkt 2

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

2 listopada 2023 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 1 listopada 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka, która zostanie wpisana na listę pośredników kredytowych i będzie świadczyć usługi w zakresie umów o kredyt konsumencki jako pośrednik może wybrać opodatkowanie estońskim CIT, tj. czy nie jest podmiotem nieuprawnionym do Ryczałtu w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy CIT.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Spółka jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego dnia (…) 2023 r. pod nr (…). Wnioskodawca jest polskim rezydentem i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka ma zamiar świadczyć usługi w zakresie umów o kredyt konsumencki. Wnioskodawca będzie również wpisany przez Komisję Nadzoru Finansowego do Rejestru Pośredników Kredytowych - Dział II (pośrednicy kredytu konsumenckiego).

Spółka na zasadzie cesji umowy ma zamiar przejąć od osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, umowę agencyjną zawartą z bankiem w zakresie świadczenie usług polegających na:

1) pośredniczeniu w zawieraniu i zmianie umów o produkty finansowe znajdujące się w ofercie banku takich jak:

a) umów rachunków bankowych, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 3 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2018 r. poz. 2187), umów kredytu konsumenckiego w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. z 2019 r. poz. 1083, winno być: t.j. z 2023 r. poz. 1028 ze zm., zwaną dalej: „ustawą o kredycie konsumenckim”), umów o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty zawieranych z konsumentami jako produkty własne banku;

b) produktów finansowych innych podmiotów, oferowanych przez bank działającego w charakterze pośrednika lub agenta.

2) wydawaniu Klientom Raport BIK Pass Plus (Produkt BIK) w oparciu o przyjęty od Klienta wniosek o ww. Raport.

W konsekwencji przedmiotem świadczeń przez Spółkę usług będzie oferowanie, przygotowywanie i zawieranie umów o kredyt konsumencki na podstawie umowy zawartej z bankiem.

Spółka rozważa po uzyskaniu indywidualnej interpretacji na podstawie art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa CIT”) złożyć zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (dalej: „estoński CIT”). Po podjęciu decyzji Wnioskodawca zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy CIT na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania estońskim CIT zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości, z kolei na pierwszy dzień opodatkowania estoński CIT otworzy księgi rachunkowe. Rokiem obrachunkowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy.

Wspólnikami Spółki są wyłącznie osoby fizyczne nieposiadające praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciele (fundatorzy) lub beneficjenci fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym.

Wnioskodawca nie posiada udziałów, akcji w kapitale jakiejkolwiek innej spółki, nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym.

Wszystkie pozostałe warunki wskazane w art. 28j ustawy CIT, które upoważniają Spółkę do wyboru opodatkowania Ryczałtem również zostaną spełnione.

Zgodnie jednak z art. 28k ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy CIT estoński CIT jest wykluczony dla:

\- przedsiębiorstw finansowych, o których mowa w art. 15c ust. 16 ustawy CIT,

\- instytucji pożyczkowych w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy o kredycie konsumenckim.

W związku z tym Wnioskodawca ma wątpliwości, czy jako podmiot wpisany do rejestru pośredników kredytowych nie zostanie uznany za podmiot nieuprawniony do estońskiego CIT.

**Pytanie**

Czy Spółka, która zostanie wpisana na listę pośredników kredytowych i będzie świadczyć usługi w zakresie umów o kredyt konsumencki jako pośrednik może wybrać opodatkowanie estońskim CIT, tj. czy nie jest podmiotem nieuprawnionym do Ryczałtu w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy CIT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jako pośrednik kredytu konsumenckiego, która zostanie wpisana na listę pośredników kredytowych może wybrać opodatkowanie estońskim CIT. Spółka nie jest podmiotem nieuprawnionym do estońskiego CIT w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy CIT.

Ustawa CIT w art. 28k wskazuje, że estońskiego CIT nie stosuje się do instytucji pożyczkowych w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.

Zgodnie z art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. z 2022 r. poz. 246, winno być: t.j. z 2023 r. poz. 1028 ze zm., dalej jako: „ustawa o kredycie konsumenckim”), instytucja pożyczkowa to kredytodawca inny niż:

a) bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku zagranicznego, instytucja kredytowa lub oddział instytucji kredytowej w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 1896 ze zm., winno być: (Dz.U. z 2022 r. poz. 2324, 2339, 2640 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180);

b) spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa;

c) podmiot, którego działalność polega na udzielaniu kredytów konsumenckich w postaci odroczenia zapłaty ceny lub wynagrodzenia na zakup oferowanych przez niego towarów i usług.

Wnioskodawca nie jest instytucją pożyczkową w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy o kredycie konsumenckim. Spółka świadczy usługi polegające na oferowaniu, przygotowaniu albo zawieraniu umów o kredyt konsumencki. Wnioskodawca jest pośrednikiem kredytowym i jest zarejestrowany w rejestrze pośredników, prowadzonym przez Komisję Nadzoru Finansowego.

W pkt 3 art. 5 ww. ustawy o kredycie konsumenckim zawarta jest definicja pośrednika kredytowego, którym jest przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, inny niż kredytodawca, który w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej uzyskuje korzyści majątkowe, w szczególności wynagrodzenie od konsumenta, dokonując czynności faktycznych lub prawnych związanych z przygotowaniem, oferowaniem lub zawieraniem umowy o kredyt.

Spółka nie jest instytucją pożyczkową w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim. Spółka jest pośrednikiem kredytowym z art. 5 pkt 3 tejże ustawy. Spółka została wpisana przez Komisję Nadzoru Finansowego do rejestru pośredników kredytowych. W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy, Spółka jako pośrednik kredytu konsumenckiego, który został wpisany na listę pośredników kredytowych może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek. Spółka nie jest podmiotem nieuprawnionym do estońskiego CIT w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, tj. nie jest instytucją pożyczkową w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim.

Zgodnie z art. 15c ust. 16 ustawy CIT przez przedsiębiorstwo finansowe rozumie się:

1) bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

2) instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

3) spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;

4) firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 3 pkt 33 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

5) towarzystwo, zarządzającego alternatywną spółką inwestycyjną, spółkę zarządzającą oraz zarządzającego z Unii Europejskiej, o których mowa odpowiednio w art. 2 pkt 3, 3a, 10 i 10c ustawy o funduszach inwestycyjnych;

6) krajowy zakład ubezpieczeń oraz zagraniczny zakład ubezpieczeń w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 1 pkt 18 i 55 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1130);

7) krajowy zakład reasekuracji oraz zagraniczny zakład reasekuracji w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 1 pkt 19 i 56 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

8) dobrowolny fundusz w rozumieniu art. 8 pkt 3a ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

9) otwarty fundusz w rozumieniu art. 8 pkt 5 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

10) pracowniczy fundusz w rozumieniu art. 8 pkt 6 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

11) towarzystwo w rozumieniu art. 8 pkt 7 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

12) pracodawcę zagranicznego w rozumieniu art. 8 pkt 10 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

13) zarządzającego zagranicznego w rozumieniu art. 2 pkt 24 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 686 i 2320);

14) fundusze inwestycyjne otwarte oraz alternatywne fundusze inwestycyjne utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych;

15) kontrahenta centralnego w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE. L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm. 161);

16) centralny depozyt papierów wartościowych w rozumieniu art. 3 pkt 21a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest przedsiębiorstwem finansowym, o którym mowa w art. 15c ust. 16 ustawy CIT. Nie może zatem zostać uznana za podmiot nieuprawniony do ryczałtu w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 ustawy CIT.

Takie również stanowisko m.in. potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej indywidualnej interpretacji dnia 17 czerwca 2022 r., Znak: 1.4010.167.2022.1.SG (winno być: 0111-KDIB1-1.4010.167.2022.1.SG).

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadzone zostały do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy regulujące nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek kapitałowych - stanowiący alternatywny w stosunku do dotychczasowego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy powyższe weszły w życie 1 stycznia 2021 r.

Ten nowy sposób opodatkowania będący odejściem od dotychczasowych zasad podatkowych, ze względu na swoją specyfikę i odrębność został uregulowany w nowym rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatytułowanym „Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych” (dodano artykuły od 28c do 28t), a także w przepisach ogólnych ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie.

Podatnik, aby móc wybrać nową formę opodatkowania jest zobowiązany spełnić warunki określone w art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa CIT”). Dodatkowo przepisy te wyłączają wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji.

W myśl bowiem art. 28k ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy CIT:

Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:

1) przedsiębiorstw finansowych, o których mowa w art. 15c ust. 16;

2) instytucji pożyczkowych w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii ustalenia, czy Spółka, która zostanie wpisana na listę pośredników kredytowych i będzie świadczyć usługi w zakresie umów o kredyt konsumencki jako pośrednik może wybrać opodatkowanie estońskim CIT, tj. czy nie jest podmiotem nieuprawnionym do Ryczałtu w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy CIT.

Do rozstrzygnięcia, czy Spółka jest podmiotem uprawnionym do wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych z uwagi na wyłączenie z art. 28k ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy CIT pozostaje zatem kwestia ustalenia, czy Spółka jest przedsiębiorstwem finansowym, o którym mowa w art. 15c ust. 16 ustawy CIT bądź instytucją pożyczkową w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1028 ze zm.).

I tak zgodnie z art. 5 pkt 2a ustawy o kredycie konsumenckim:

Instytucja pożyczkowa to kredytodawca inny niż:

a) bank krajowy, bank zagraniczny, oddział banku zagranicznego, instytucja kredytowa lub oddział instytucji kredytowej w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 2324, 2339, 2640 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180),

b) spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa,

c) podmiot, którego działalność polega na udzielaniu kredytów konsumenckich w postaci odroczenia zapłaty ceny lub wynagrodzenia na zakup oferowanych przez niego towarów i usług,

d) krajowa instytucja płatnicza, mała instytucja płatnicza, krajowa instytucja pieniądza elektronicznego, unijna instytucja płatnicza lub unijna instytucja pieniądza elektronicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2360 i 2640) w zakresie, w jakim udziela kredytu płatniczego, o którym mowa w art. 74 ust. 3 tej ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy o kredycie konsumenckim:

Pośrednik kredytowy to przedsiębiorca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, inny niż kredytodawca, który w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej uzyskuje korzyści majątkowe, w szczególności wynagrodzenie od konsumenta, dokonując czynności faktycznych lub prawnych związanych z przygotowaniem, oferowaniem lub zawieraniem umowy o kredyt.

Natomiast zgodnie z art. 15c ust. 16 ustawy CIT:

Przez przedsiębiorstwo finansowe rozumie się:

1) bank krajowy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

2) instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;

3) spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową;

4) firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 3 pkt 33 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

5) towarzystwo, zarządzającego alternatywną spółką inwestycyjną, spółkę zarządzającą oraz zarządzającego z Unii Europejskiej, o których mowa odpowiednio w art. 2 pkt 3, 3a, 10 i 10c ustawy o funduszach inwestycyjnych;

6) krajowy zakład ubezpieczeń oraz zagraniczny zakład ubezpieczeń w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 1 pkt 18 i 55 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2283);

7) krajowy zakład reasekuracji oraz zagraniczny zakład reasekuracji w rozumieniu odpowiednio art. 3 ust. 1 pkt 19 i 56 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

8) dobrowolny fundusz w rozumieniu art. 8 pkt 3a ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

9) otwarty fundusz w rozumieniu art. 8 pkt 5 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

10) pracowniczy fundusz w rozumieniu art. 8 pkt 6 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

11) towarzystwo w rozumieniu art. 8 pkt 7 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

12) pracodawcę zagranicznego w rozumieniu art. 8 pkt 10 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;

13) zarządzającego zagranicznego w rozumieniu art. 2 pkt 24 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2139 oraz z 2022 r. poz. 904);

14) fundusze inwestycyjne otwarte oraz alternatywne fundusze inwestycyjne utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych;

15) kontrahenta centralnego w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.);

16) centralny depozyt papierów wartościowych w rozumieniu art. 3 pkt 21a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Z kolei w myśl art. 15c ust. 17 ustawy CIT:

Za przedsiębiorstwo finansowe nie uważa się instytucji pożyczkowych, o których mowa w art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2022 r. poz. 246 i 2339).

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że wyłączenie z opodatkowania uzyskiwanych dochodów ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych z art. 28k ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy CIT nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem Spółka nie jest przedsiębiorstwem finansowym, o którym mowa w art. 15c ust. 16 ustawy CIT i nie jest instytucją pożyczkową w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy o kredycie konsumenckim. Jak wynika z opisu sprawy Spółka ma zamiar świadczyć usługi w zakresie umów o kredyt konsumencki i będzie wpisana przez Komisję Nadzoru Finansowego do Rejestru Pośredników Kredytowych - Dział II (pośrednicy kredytu konsumenckiego). Spółka będzie zatem pośrednikiem kredytowym w rozumieniu art. 5 pkt 3 ustawy o kredycie konsumenckim. Tym samym Spółka nie będzie podmiotem nieuprawnionym do opodatkowania w postaci ryczałtu od dochodu spółek w rozumieniu art. 28k ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy CIT.

Tym samym wskazać należy, że jeżeli do Spółki nie będą miały zastosowania pozostałe warunki wyłączające możliwość opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych z art. 28k ustawy CIT oraz Spółka będzie spełniać warunki z art. 28j ustawy CIT, to będzie uprawniona do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych.

Zatem Państwa stanowisko, należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiążą tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Co istotne wskazane wyżej rozstrzygnięcie nie pozostaje w sprzeczności z niniejszą interpretacją indywidualną.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383).