Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1323/11-5/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-14
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód-samochód osobowy; towar-przekazanie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2011 r. (data wpływu 14 września 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. (data wpływu 6 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania usług. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. (data wpływu 6 grudnia 2011 r.) o brakującą opłatę oraz o podpis Wnioskodawczyni pod oświadczeniem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą od roku 1989 działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Przedmiotem działalności Zainteresowanej jest produkcja obuwia oraz najem.

PKD:

*   6820.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
*   6810.Z - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
*   4120.Z - roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,
*   6831.Z - pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,
*   4312.Z – przygotowanie terenu pod budowę,
*   4110.Z - realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków,
*   1520.Z - produkcja obuwia

oraz inne.

Ewidencja księgowa działalności prowadzona jest na zasadach ogólnych (księga przychodów i rozchodów).

Nieruchomość stanowiąca przedmiot inwestycji jest własnością małżonków i jest środkiem trwałym firmy prowadzonej przez Wnioskodawczynię od roku 2005.

W związku z rozwojem firmy w latach 2011-2015 zaplanowana jest budowa kompleksu mieszkalno-usługowego z parkingami i infrastrukturą.

Dla zapewnienia wykonania inwestycji, a później jej obsługi i użytkowania zachodzi konieczność rozbudowy istniejącego wjazdu z działki do drogi publicznej na skrzyżowanie typu rondo, dlatego została zawarta Umowa między Wnioskodawczynią, a Miastem zwana dalej „porozumieniem”.

Przedmiotowa budowa ronda pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, bowiem dotychczasowy wjazd na teren nieruchomości w opinii Miasta już na obecnym etapie jest kolizyjny. Dlatego w porozumieniu zawartym z Miastem, Miasto postawiło przebudowę wjazdu na rondo jako warunek konieczny do realizacji nowego niedrogowego przedsięwzięcia, w tym również uzyskania pozwolenia na jego realizację. Podstawę do tego daje Miastu ustawa o drogach publicznych.

Budowa ronda wykonywana będzie na drodze powiatowej oraz w części na gruncie przekazanym przez Wnioskodawczynię umową darowizny na rzecz Miasta przed rozpoczęciem inwestycji drogowej. Tak więc inwestycja drogowa – budowa ronda odbywać się będzie w całości na gruncie miejskim. Szczegółowe warunki realizacji inwestycji drogowej (ronda) zostały określone w załączonym porozumieniu. Po zakończeniu prac inwestycja drogowa (rondo) zostanie nieodpłatnie przekazana na rzecz Miasta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie nieodpłatne ronda, uznając to za nieodpłatne świadczenie usług, niepodlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nieodpłatne przekazanie ronda na rzecz Miasta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W ocenie Zainteresowanej przedmiotowe przekazanie należy uznać za nieodpłatne świadczenie usług na rzecz Miasta, co wynika również z zawartej umowy (porozumienia) z Miastem i jest bezpośrednio związane z prowadzonym przez nią przedsiębiorstwem. Z uwagi na fakt, że podstawowym źródłem przychodu jest najem powierzchni handlowych i usługowych oraz budowa mieszkań, realizacja ronda jako warunek konieczny wchodzi więc w zakres jej działalności.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT tylko w przypadku, gdy spełnione są łącznie dwa następujące warunki:

*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami,
*   nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Brak przynajmniej jednego z ww. warunków wyłącza wyżej opisaną darowiznę z opodatkowania podatkiem VAT. W opinii Zainteresowanej spełnia ona pierwszy warunek, natomiast drugi – przez cyt. „za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa uznać należy, tylko takie usługi, których świadczenie odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności” w przedmiotowej sprawie nie występuje.

Zainteresowana wskazała, iż w uzasadnieniu swojego stanowiska posłużyła się interpretacjami urzędów skarbowych oraz wyrokami sądów administracyjnych (w załączeniu wyrok WSA w Warszawie w analogicznej sprawie).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Art. 8 ust. 2 ustawy stanowi, iż za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Z powyższego wynika, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a zatem za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą od roku 1989 działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Przedmiotem działalności Zainteresowanej jest produkcja obuwia oraz najem.

Nieruchomość stanowiąca przedmiot inwestycji jest własnością małżonków i jest środkiem trwałym firmy prowadzonej przez Wnioskodawczynię od roku 2005. W związku z rozwojem firmy w latach 2011-2015 zaplanowana jest budowa kompleksu mieszkalno-usługowego z parkingami i infrastrukturą. Zainteresowana wskazała, iż dla zapewnienia wykonania inwestycji, a później jej obsługi i użytkowania zachodzi konieczność rozbudowy istniejącego wjazdu z działki do drogi publicznej na skrzyżowanie typu rondo. W związku z czym została zawarta Umowa między Wnioskodawczynią, a Miastem.

W ocenie Zainteresowanej przedmiotowa budowa ronda pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, bowiem dotychczasowy wjazd na teren nieruchomości w opinii Miasta już na obecnym etapie jest kolizyjny. Dlatego w porozumieniu zawartym z Miastem, Miasto postawiło przebudowę wjazdu na rondo jako warunek konieczny do realizacji nowego niedrogowego przedsięwzięcia, w tym również uzyskania pozwolenia na jego realizację.

Budowa ronda wykonywana będzie na drodze powiatowej oraz w części na gruncie przekazanym przez Wnioskodawczynię umową darowizny na rzecz Miasta przed rozpoczęciem inwestycji drogowej. Tak więc inwestycja drogowa – budowa ronda odbywać się będzie w całości na gruncie miejskim. Po zakończeniu prac inwestycja drogowa (rondo) zostanie nieodpłatnie przekazana na rzecz Miasta.

Odnosząc opisaną przez Wnioskodawczynię sytuację do obowiązujących przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż skoro inwestycja drogowa będzie dokonywana na gruncie stanowiącym własność Miasta, nie można uznać, iż przekazanie przez Wnioskodawczynię na rzecz Miasta powyższej infrastruktury stanowi dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowym wypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Miasto, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowało również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do rozbudowanej infrastruktury drogowej trwale z tym gruntem związanej.

W związku z powyższym koniecznym jest rozważenie kwestii zakwalifikowania przedmiotowej czynności rozbudowy infrastruktury drogowej – ronda przez Wnioskodawczynię na rzecz Miasta jako nieodpłatnego świadczenia usług, które nie będzie podlegało regulacjom ustawy o podatku do towarów i usług.

Należy zauważyć, że powołany przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nie uzależnia faktu opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika od prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tym świadczeniem.

Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowana, w celu wykonania zaplanowanej inwestycji w postaci kompleksu mieszkalno-usługowego z parkingami i infrastrukturą, a później jej obsługi i użytkowania zawarła umowę z Miastem, w której Miasto postawiło przebudowę wjazdu na rondo jako warunek konieczny do realizacji nowego niedrogowego przedsięwzięcia, w tym również uzyskania pozwolenia na jego realizację.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawczyni dokonując rozbudowy istniejącego wjazdu z działki do drogi publicznej na skrzyżowanie typu rondo dążyć będzie do zapewnienia sobie obrotów, które będą uzyskiwane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – będzie osiągać obroty opodatkowane podatkiem VAT wynikające z najmu powierzchni handlowych i usługowych oraz sprzedaży mieszkań.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem infrastruktury drogowej – ronda na gruncie miejskim, Wnioskodawczyni będzie świadczyć usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana będzie z prowadzonym przez Zainteresowaną przedsiębiorstwem.

Reasumując, nieodpłatne świadczenie na rzecz Miasta polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową infrastruktury drogowej – ronda, będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto zaznacza się, iż powołane przez Wnioskodawczynię w uzasadnieniu stanowiska: wyrok sądu administracyjnego oraz interpretacja indywidualna zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

Informuje się, iż w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację ronda zostały wydane odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.