Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-498/14/MZa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-11
Teza: Czy można się ubiegać o zwrot części podatku VAT za następujące materiały budowlane, tj. kabina prysznicowa z szybą ze szkła hartowanego – PKWiU: 25.11.10.0, brodzik z konglomeratu – PKWiU: 22.23.12.0, zlewozmywak kuchenny z silgranitu – PKWiU: 22.23.19.0.?
Słowa kluczowe: wydatek; zwrot; zwrot-zwrot wydatków; zwrot-zwrot wydatków związanych z budownictwem
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 12 maja 2014 r. (data otrzymania 16 maja 2014 r.), uzupełnionym 21 lipca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie uprawnienia do zwrotu części wydatku poniesionego na zakup kabiny prysznicowej, brodzika oraz zlewozmywaka kuchennego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2014 r. otrzymano wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie uprawnienia do zwrotu części wydatku poniesionego na zakup kabiny prysznicowej, brodzika oraz zlewozmywaka kuchennego.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 10 lipca 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-498/14/MZa wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 21 lipca 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W grudniu 2013 r. Wnioskodawca nabył następujące materiały budowlane:

*   2 kabiny prysznicowe z szybą ze szkła hartowanego firmy S., modele R.P.L. \`(...)\` (półokrągła) i R.P.L. … (kwadratowa), numer PKWiU: 25.11.10.0,
*   2 brodziki z konglomeratu firmy S., modele R.M.(półokrągły) i RONAL WMQ (kwadratowy), numer PKWiU: 22.23.12.0,
*   zlewozmywak kuchenny z silgranitu firmy B., model M. …, numer PKWiU: 22.23.19.0.

Wymienione powyżej materiały Wnioskodawca zakupił w celu użycia ich w procesie wykańczania domu jednorodzinnego, który właśnie buduje. W związku ze wspomnianą budową domu Wnioskodawca chciał skorzystać z ulgi dotyczącej możliwości uzyskania zwrotu części podatku VAT za materiały budowlane zakupione na cele związane z budową domu jednorodzinnego, a o który to zwrot można ubiegać się jeszcze w 2014 r. za materiały zakupione do końca 2013 r.

Wnioskodawca uzyskał telefoniczną informację, że przysługuje mu zwrot części wydatków na wymienione materiały.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy można się ubiegać o zwrot części podatku VAT za następujące materiały budowlane: kabina prysznicowa z szybą ze szkła hartowanego – PKWiU: 25.11.10.0, brodzik z konglomeratu – PKWiU: 22.23.12.0, zlewozmywak kuchenny z silgranitu – PKWiU: 22.23.19.0?

Zdaniem Wnioskodawcy, pozycje wymienione w pytaniu podlegają zwrotowi części podatku VAT za materiały budowlane zakupione na cele związane z budową domu jednorodzinnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 38 i art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz.U. z 2013 r. poz. 1304 ze zm.) – z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.) regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Jednakże na podstawie art. 32 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – osoba fizyczna, która przed dniem 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, ma prawo ubiegać się po dniu 31 grudnia 2013 r. o zwrot części wydatków na dotychczasowych zasadach.

Jednocześnie prawo do ubiegania się o zwrot części poniesionych wydatków ograniczone zostało w czasie.

Jak wynika bowiem z art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych i udokumentowanych fakturą wystawioną dla osoby fizycznej w okresie:

1.  od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2014 r.;
2.  od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2015 r.;
3.  od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2016 r.;
4.  od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2017 r.;
5.  od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. – składa się nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r.

W przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 2, składany jest po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2013 r., limity kwoty zwrotu obliczone zgodnie z zasadami określonymi w art. 3 ust. 5 i 6 ustawy wymienionej w ust. 1 dotyczą okresów liczonych od dnia złożenia tego wniosku do dnia 31 grudnia 2018 r. (art. 32 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi).

Treść zacytowanych przepisów wskazuje, że osobie fizycznej spełniającej warunki określone w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym przysługuje przez określony w ustawie czas prawo do ubiegania się o zwrot ww. wydatków pomimo uchylenia ustawy ten zwrot regulującej.

Zatem na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, tj. na dotychczasowych zasadach o zwrot części wydatków na zakup materiałów budowlanych według harmonogramu określonego w art. 32 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, mają prawo ubiegać się osoby fizyczne, które przed 1 stycznia 2014 r. faktycznie poniosły wydatki wynikające z wystawionych faktur na zakup materiałów budowlanych.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

W art. 2 pkt 1 ww. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym została zawarta definicja budynku mieszkalnego. W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym – rozumie się przez to budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Przepis ten definiuje pojęcie budynku mieszkalnego przez odniesienie do pojęcia budynku, które nie zostało jednak w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym zdefiniowane.

Określając zatem pojęcie budynku, należy odnieść się do definicji zawartej w prawie budowlanym. Budynkiem, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 poz. 1409 ze zm.) jest obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – zwrot, o którym mowa w ust. 1 dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od 1 maja 2004 r.

Zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, tj. stawką 22% i wyższą (art. 3 ust. 3 w zw. z art. 11a ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy – dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 2 pkt 3 ww. ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o fakturze – rozumie się przez to fakturę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentującą zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy – prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3,
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Z kolei z treści art. 5 ust. 1 ww. ustawy wynika, że zwrot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym, który to wniosek może być składany nie częściej niż raz w roku (art. 5 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 5 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – do wniosku o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym składanego w urzędzie skarbowym należy załączyć kopię:

1.  pozwolenia na budowę albo – w przypadku remontu, o którym mowa w ust. 4 pkt 7 – dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego;
2.  faktur dokumentujących poniesione wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – w sprawie zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, urząd skarbowy wydaje decyzję, w której określa kwotę zwrotu, z zastrzeżeniem ust. 3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, urząd skarbowy wydaje w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku (art. 6 ust. 2 ww. ustawy). Jeżeli prawidłowość złożonego przez osobę fizyczną wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, nie budzi wątpliwości, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty wykazanej we wniosku bez wydania decyzji (art. 6 ust. 3 ustawy).

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy budzi możliwość ubiegania się o zwrot części poniesionych wydatków na zakup dwóch kabin prysznicowych, dwóch brodzików oraz zlewozmywaka kuchennego oznaczonych przypisanymi im kodami PKWiU.

Od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. obowiązywał załącznik do obwieszczenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 września 2010 r. w sprawie ogłoszenia obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. Min. Infrastruktury Nr 11, poz. 35).

Ustawodawca w poz. 15 załącznika do ww. obwieszczenia wymienia grupę towarów oznaczonych symbolem PKWiU ex 22.23: „Wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa – z wyłączeniem: – zbiorników, kadzi, cystern i podobnych pojemników o pojemności powyżej 300 l, z tworzyw sztucznych do innych zastosowań (PKWiU ex 22.23.13.0); – stolarki okrętowej (PKWiU ex 22.23.14.0); – linoleum i pokryć podłogowych gumowych (PKWiU ex 22.23.15.0). Natomiast poz. 42 ww. załącznika stanowi materiały o przyporządkowanym symbolu PKWiU ex 25.11.10.0: „Budynki prefabrykowane z metalu – z wyłączeniem konstrukcji stalowych budynków jednokondygnacyjnych, halowych i pawilonowych, szkieletów budynków i budowli dwu – i wielokondygnacyjnych, konstrukcji nośnych budowlanych z aluminium”.

Symbol „ex”, znajdujący się przed każdą z wymienionych grup oznacza, że w danej grupie materiałów budowlanych zostały zawarte towary, które oznaczone pewnymi kodami bądź jedynie wymienione w tej klasyfikacji nie uprawniają do ubiegania się o zwrot w związku z ich zakupem.

I tak, w poz. 15 ww. załącznika wyłączenie takie stanowią:

*   zbiorniki, kadzie, cysterny i podobne pojemniki o pojemności powyżej 300 l, z tworzyw sztucznych do innych zastosowań oznaczone symbolem PKWiU ex 22.23.13.0;
*   stolarka okrętowa oznaczona symbolem PKWiU ex 22.23.14.0;
*   linoleum i pokrycia podłogowe gumowe oznaczone symbolem PKWiU ex 22.23.15.0.

Z kolei poz. 42 ww. załącznika zakresem wyłączenia objęła konstrukcje stalowe budynków jednokondygnacyjnych, halowych i pawilonowych, szkielety budynków i budowli dwu- i wielokondygnacyjnych oraz konstrukcje nośne budowlane z aluminium.

Zatem skoro zakupione przez Wnioskodawcę brodzik o symbolu PKWiU 22.23.12.0 oraz zlewozmywak kuchenny o symbolu PKWiU 22.23.19.0 nie zawierają się w wyłączeniach towarów zawartych w poz. 15 załącznika do obwieszczenia Ministra Infrastruktury, to przy spełnieniu pozostałych warunków przysługuje od nich zwrot części wydatków związanych z ich zakupem.

Analogiczna sytuacja jest w przypadku nabycia kabiny prysznicowej oznaczonej symbolem PKWiU 25.11.10.0, bowiem towar ten nie jest konstrukcją stalową budynków jednokondygnacyjnych, halowych i pawilonowych, szkieletem budynków i budowli dwu- i wielokondygnacyjnych ani też konstrukcją nośną budowlaną z aluminium. Analiza zawartych w poz. 42 załącznika wyłączeń prowadzi więc do wniosku, że omawiana kabina prysznicowa nie jest objęta zakresem wyłączenia zawartym w tej pozycji.

Z powyższych wyjaśnień wynika zatem, że skoro materiały budowlane wymienione we wniosku zawierają się w spisie materiałów budowlanych określonych w załączniku do obwieszczenia Ministra Infrastruktury i nie zostały objęte zakresem wyłączeń zawartych w odpowiadających im pozycjach załącznika (poz. 15 i 42), to ich zakup uprawnia Wnioskodawcę do ubiegania się o zwrot części wydatków poniesionych na ich zakup, na podstawie przepisów ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.