Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-159b/09/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-12-07
Teza: W opisanej sytuacji nie będzie obowiązku prowadzenia ewidencji oraz składania oświadczeń wskazanych w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień, gdyż przytoczone warunki zwolnienia dotyczą art. 30 ust. 6 i 7 ustawy. Natomiast nie dotyczą one zwolnienia od podatku akcyzowego wskazanego w art. 30 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; ewidencja; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2009 roku (data wpływu 23.09.2009r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 listopada 2009 roku, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie stosowania warunków zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2009 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie stosowania warunków zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych (siłownie wiatrowe) na podstawie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. Produkowana energia elektryczna w całości jest sprzedawana zakładom energetycznym, które nie są odbiorcami końcowymi. W związku z tym na podstawie art. 30 ust. 1, Zainteresowany korzysta ze zwolnienia od akcyzy na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca musi składać oświadczenia w myśl paragrafu 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 roku i prowadzić ewidencję jako wypełnienie warunków zwolnienia od podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy prowadzenie ewidencji pozwalającej na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii i przekazywanie naczelnikowi urzędu celnego oświadczenia o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej (do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii) występuje tylko w przypadku zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych (art. 30 ust. 6).

W opisanych okolicznościach, Zainteresowany wyraża pogląd, że korzystając ze zwolnienia z akcyzy z tytułu produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych nie musi składać oświadczeń. Ponadto w myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów nie jest zobowiązany do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej, skoro nie dokonuje jej sprzedaży nabywcy końcowemu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.), zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii, na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.

Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymania tych procesów produkcyjnych.

W przypadku korzystania z powyższego zwolnienia należy stosować warunki określone w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32 poz. 228). Przepis ten stanowi, iż zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną:

*   prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii;
*   przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wyprodukowana przez Wnioskodawcę energia elektryczna w całości jest sprzedawana zakładom energetycznym, które nie są odbiorcami końcowymi. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, iż korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy.

Zatem odnosząc wskazane regulacje do opisu stanu faktycznego stwierdza się, iż w opisanej sytuacji nie będzie obowiązku prowadzenia ewidencji oraz składania oświadczeń wskazanych w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień, gdyż przytoczone warunki zwolnienia dotyczą art. 30 ust. 6 i 7 ustawy. Natomiast nie dotyczą one zwolnienia od podatku akcyzowego wskazanego w art. 30 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.