Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1030/12-4/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-01-31
Teza: Czy od sprzedaży wydzielonych z gruntów rolnych działek budowlanych należy odprowadzić podatek od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działki; grunty; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2012 r. (data wpływu 8 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. (data wpływu 22 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek gruntu. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca dnia 5 grudnia 2006 r. przejął po rodzicach gospodarstwo rolne. Jest rolnikiem nieprowadzącym działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem od towarów i usług) i grunty, które posiada uprawia rolniczo.

W roku 2012 Zainteresowany wystąpił do gminy, aby część gruntów z gospodarstwa rolnego wydzielić na działki budowlane z zamiarem ich sprzedaży, ponieważ ten wydzielony grunt nie przynosił zysku gospodarstwu (V klasa gruntu). Grunty, które Wnioskodawca zamierza zbyć na działki budowlane nabył w celach rolnych.

Wnioskodawca ma zamiar sprzedać 6 działek o powierzchni: 4 działki po 1.000 m2 i 2 działki po 1.100 m2. Działki nie są uzbrojone, jedynie została wydzielona droga wewnętrzna, która będzie należała do Zainteresowanego w celu dojazdu do pozostałych gruntów rolnych. Uzyskanie środków ze sprzedaży działek Wnioskodawca zamierza przeznaczyć w całości na rozwój gospodarstwa rolnego.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 21 stycznia 2013 r. Zainteresowany poinformował, iż:

1.  grunt, o którym mowa we wniosku nie był udostępniany odpłatnie osobom trzecim na podstawie umowy dzierżawy ani użyczenia,
2.  Wnioskodawca nie występował do Gminy o przekwalifikowanie w planie zagospodarowania przestrzennego posiadanych działek na działki przeznaczone pod zabudowę. Działki te sprzedaje jako grunt rolny,
3.  Zainteresowany wystąpił o warunki zabudowy działek będących przedmiotem sprzedaży, poza czynnościami opisanymi we wniosku,
4.  Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować innych czynności w celu przygotowania działek do sprzedaży,
5.  w związku z wcześniejszym zainteresowaniem potencjalnych nabywców działek, Zainteresowany przystąpił do wydzielenia gruntu na przedmiotowe działki,
6.  Urząd Miejski nie posiada ważnego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy,
7.  Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości, jak również żadnej innej oprócz prowadzenia gospodarstwa rolnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od sprzedaży wydzielonych z gruntów rolnych działek budowlanych należy odprowadzić podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, od sprzedaży ww. działek nie należy odprowadzać podatku od towarów i usług. Środki jakie uzyska Zainteresowany ze sprzedaży działek zamierza w całości przeznaczyć na dalszy rozwój gospodarstwa rolnego (zakup sprzętu, maszyn rolniczych itp.) Sprzedaży tej nie traktuje jako działalności gospodarczej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy, tylko jedynie jako zdobycie środków na polepszenie prowadzenia działalności rolniczej na pozostałych gruntach.

Sprzedawane grunty nie przynosiły zysku, a pozyskane środki pozwolą na polepszenie sytuacji gospodarstwa Zainteresowanego. W konsekwencji, Wnioskodawca uważa, że art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania do sprzedaży przez Zainteresowanego działek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Niemniej, aby dostawa towaru podlegała opodatkowaniu powinna być wykonana przez podatnika podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy, Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej lub zabudowanej, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą również zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca dnia 5 grudnia 2006 r. przejął po rodzicach gospodarstwo rolne. Zainteresowany nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości, jak również żadnej innej oprócz prowadzenia gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca w roku 2012, w związku z wcześniejszym zainteresowaniem potencjalnych nabywców, przystąpił do wydzielenia gruntu na działki z zamiarem ich sprzedaży, gdyż wydzielony grunt nie przynosił zysku gospodarstwu. Grunty, które Wnioskodawca zamierza zbyć na działki budowlane nabył w celach rolnych i nie udostępniał odpłatnie osobom trzecim na podstawie umowy dzierżawy ani użyczenia. Wnioskodawca nie występował do Gminy o przekwalifikowanie w planie zagospodarowania przestrzennego posiadanych działek na działki przeznaczone pod zabudowę. Działki te sprzedaje jako grunt rolny, jednakże wystąpił o warunki zabudowy działek będących przedmiotem sprzedaży. Zainteresowany ma zamiar sprzedać 6 działek: 4 działki po 1.000 m2 i 2 działki po 1.100 m2. Działki nie są uzbrojone, jedynie została wydzielona droga wewnętrzna, która będzie należała do Zainteresowanego w celu dojazdu do pozostałych gruntów rolnych. Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować innych czynności w celu przygotowania działek do sprzedaży. Uzyskanie środków ze sprzedaży działek Wnioskodawca zamierza przeznaczyć w całości na rozwój gospodarstwa rolnego.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanych działek niezabudowanych Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej. Grunt, o którym mowa we wniosku nie był udostępniany odpłatnie osobom trzecim na podstawie umowy dzierżawy ani użyczenia. Ponadto, z treści wniosku nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Zainteresowany nie podjął bowiem ciągu działań (takich jak: uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców itd.), które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Zatem, Wnioskodawca dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek gruntu korzystać będzie z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy w zakresie sprzedaży działek, a dostawę działek cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując, w związku ze sprzedażą przedmiotowych działek, wydzielonych z gruntów rolnych, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.