Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-112/15/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-28
Teza: Czy będąc właścicielem całej nieruchomości, którą nabyto w spadku i dziale spadku można sprzedać udział nabyty wyłącznie w drodze spadku?
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; udział-sprzedaż udziałów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 27 kwietnia 2015 r. (data otrzymania 29 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym zamieszkałym w Polsce. Wnioskodawca 24 października 2014 r. stał się właścicielem całej zabudowanej nieruchomości obejmującej działki 485/101 i 486/101 (powstałe w wyniku podziału działek gruntu 485/101 i 486/101) o obszarze 0,1839 ha – na podstawie umowy o dział spadku po zmarłych rodzicach oraz oświadczenia o ustanowieniu służebności mieszkania (bez spłat lub dopłat) o łącznej wartości 250.000,00 zł. Nieruchomość ta została nabyta przez rodziców Wnioskodawcy 16 sierpnia 1966 r. na podstawie umowy sprzedaży do wspólności ustawowej małżeńskiej. Ojciec Wnioskodawcy zmarł w 2001 r. i na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 3 września 2013 r., spadek po nim z ustawy nabył Wnioskodawca w 1/4 części (pozostałe udziały nabyła matka oraz rodzeństwo Wnioskodawcy). W skład spadku wchodził udział w wysokości 1/2 części opisanej nieruchomości, a wartość nabytego spadku – udziału wynoszącego 1/8 część prawa własności nieruchomości po odliczeniu kosztów wyniosła 29.803,00 zł. Podatek od spadku został zapłacony. W 2014 r. zmarła także matka Wnioskodawcy i na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z 29 kwietnia 2014 r., spadek po niej w 1/3 części nabył Wnioskodawca (pozostałe udziały nabyli brat i siostra Wnioskodawcy). W skład spadku po zmarłej matce wchodził udział wynoszący 5/8 części prawa własności nieruchomości. Przed dokonaniem działu spadku Wnioskodawca posiadał udział wynoszący 1/8 części nieruchomości nabyty w spadku po zmarłym w 2001 r. ojcu oraz udział wynoszący 5/24 część nieruchomości nabyty w spadku po zmarłej w 2014 r. matce. Aktem notarialnym z 24 października 2014 r. Wnioskodawca na podstawie umowy o dział spadku po zmarłych rodzicach nabył także pozostałe udziały, a więc całą nieruchomość.

Aktem notarialnym z 17 listopada 2014 r. Wnioskodawca sprzedał udział w wysokości 1/8 części (odpowiadający wysokości przysługującego mu udziału nabytego w spadku po zmarłym ojcu) w prawie własności nieruchomości za cenę 31.250,00 zł. Sprzedaż nie nastąpiła w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży udziału zmuszony był przeznaczyć na pokrycie długów i kosztów związanych ze śmiercią matki. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału wynoszącego 1/8 części zabudowanej nieruchomości (posiadanego od 2001 r. nabytego pierwotnie w spadku po zmarłym ojcu) obejmującej działki gruntu o numerach 485/101 i 486/101 o obszarze 0,1839 ha nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, gdyż od dnia nabycia tego udziału (czyli od dnia śmierci ojca) upłynęło 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału.

Ustalenie daty nabycia tego udziału w nieruchomości w wysokości 1/8 części jako daty śmierci spadkodawcy jest zgodne przepisami Kodeksu cywilnego a także z licznymi tezami orzecznictwa sądów (na przykład wyrok WSA w Bydgoszczy sygn. akt. I SA/Bd 542/12 z 12 lipca 2012 r.) w uzasadnieniu, którego czytamy: „W ocenie Ministra Finansów oznacza to, że dokonana sprzedaż, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a więc nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem”.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż udziału wynoszącego 1/8 części zabudowanej nieruchomości (posiadanego nieprzerwanie od 2001 r.) obejmującej działki gruntu o numerach 485/101 i 486/101 o obszarze 0,1839 ha nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż udziału wynoszącego 1/8 części zabudowanej nieruchomości obejmującej działki gruntu o numerach 485/101 i 486/101 o obszarze 0,1839 ha nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, gdyż od dnia jego nabycia (czyli od dnia śmierci ojca) upłynęło 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie i nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec wyżej powołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) oraz podstawa jej nabycia.

Przepisy prawa w sposób jednoznaczny określają moment i podstawę nabycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości). W przypadku nabycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w drodze spadku za datę nabycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości należy uznać datę otwarcia spadku czyli śmierci spadkodawcy (poszczególnych spadkodawców).

Zgodnie bowiem z art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy (spadkodawców) prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Natomiast postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Powyższe okoliczności oznaczają, że dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci spadkodawcy (poszczególnych spadkodawców).

Zgodnie natomiast z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny – jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Tak więc z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Dochodzi wówczas do powstania wspólności majątku spadkowego. Wspólność ta nie jest tożsama ze wspólnością w częściach ułamkowych w rozumieniu art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, gdyż jej przedmiotem jest spadek, a nie rzecz. Wspólnością objęte są wszystkie prawa majątkowe podlegające dziedziczeniu i istniejące w chwili otwarcia spadku, a więc także prawa z istoty swej podzielne.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Dział spadku jest więc czynnością wtórną do nabycia spadku, nie można nabyć własności rzeczy tylko i wyłącznie w drodze działu spadku, bez nabycia spadku. Dział spadku polega na dokonaniu podziału rzeczy wspólnej należącej do wszystkich współwłaścicieli, ponieważ współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.

Jeżeli zatem wartość nieruchomości nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z wartością udziału posiadanego przed działem spadku – nie następuje nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności.

Jednakże nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w udziale przekraczającym udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) stanowi o nowej dacie nabycia nieruchomości w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Poza sporem jest bowiem, że aż do tego momentu każdy ze spadkobierców był właścicielem swojego udziału w spadku. Z chwilą działu spadku jedni spadkobiercy tracą własność udziałów nabytych przez siebie w spadku, a własność tę dopiero z tą chwilą nabywają inni spadkobiercy. W dacie śmierci spadkodawcy spadkobierca jest jedynie jednym ze współwłaścicieli rzeczy lub prawa. Taki spadkobierca jest w dacie śmierci spadkodawcy właścicielem udziału w rzeczy lub prawie. Pozostałe udziały może nabyć, ale dopiero w wyniku dokonania innych czynności prawnych – od pozostałych spadkobierców. Tak więc co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w jego wyniku podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym dziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska przykładowo przywołać można wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11 czy też wyrok Wojewódzkiego Administracyjnego w Białymstoku z 22 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 433/10, w którym sąd stwierdził, że (…) momentem nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części obejmującej udział spadkowy będzie moment nabycia spadku, w pozostałym zaś zakresie – moment działu spadku.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w dniu śmierci ojca tj. w 2001 r. Wnioskodawca nabył udział 1/8 w nieruchomości (1/4 z 1/2), natomiast w dniu śmierci matki tj. w 2014 r. nabył udział 5/24 w nieruchomości (1/3 z 5/8). Łączny udział Wnioskodawcy w nieruchomości będącej przedmiotem spadku po zmarłych rodzicach wynosił zatem 8/24. Na podstawie zawartej 24 października 2014 r. umowy o dział spadku po zmarłych rodzicach Wnioskodawca stał się właścicielem całej nieruchomości. Tym samym na podstawie umowy o dział spadku Wnioskodawca nabył udział 16/24 w nieruchomości, który uprzednio należał do pozostałych spadkobierców.

Zatem Wnioskodawca w opisanej przez siebie sytuacji powinien rozpoznać dwie daty nabycia nieruchomości:

*   2001 r., kiedy nabył udział 1/8 w drodze spadku po ojcu,
*   2014 r., kiedy nabył pozostały udział w nieruchomości tj. udział 7/8 w drodze spadku po matce i w drodze działu spadku (5/24 + 16/24 = 21/24 czyli 7/8).

Z dalszej części przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wynika że 17 listopada 2014 r. Wnioskodawca sprzedał udział 1/8 w nieruchomości, przy czym Wnioskodawca twierdzi, że sprzedał wyłącznie udział nabyty przez niego 2001 r. w drodze spadku po ojcu. Stanowisko Wnioskodawcy jest błędne.

Nie można bowiem przyjąć, że sprzedany udział w nieruchomości jest konkretnie tym udziałem nabytym w 2001 r., a więc nabytym wyłącznie w spadku po ojcu. Udziały nie są oznaczonymi częściami w prawie własności. Udziały wyrażają uprawnienie do całej własności. Nabycie przez Wnioskodawcę sprzedanego udziału wynoszącego 1/8 (tak jak całej nieruchomości) nastąpiło w dwóch datach, tj. zarówno w 2001 r. (w spadku po ojcu) jak i w 2014 r. (w spadku po matce i w dziale spadku). Na udział 1/8, który Wnioskodawca sprzedał składają się zatem udziały nabyte w tych dwóch ww. datach. Nieuprawnione jest zatem twierdzenie, że Wnioskodawca sprzedał udział nabyty wyłącznie w spadku po ojcu. Wnioskodawca nabywając kolejno w poszczególnych latach udziały w nieruchomości nabywał prawo do każdego metra kwadratowego tej nieruchomości w takiej wielkości i w takiej dacie jak nabywany udział. Zatem nabywając w 2001 r. w spadku po ojcu udział 1/8 w nieruchomości Wnioskodawca stał się właścicielem 1/8 w każdym metrze kwadratowym tej nieruchomości. Wnioskodawca nabywając bowiem ww. udział w prawie własności nieruchomości stał się jej współwłaścicielem, co oznacza że miał prawo do każdego metra kwadratowego w tej nieruchomości. Podobnie nabywając kolejne udziały w nieruchomości w spadku po matce i w drodze działu spadku Wnioskodawca w kolejnych datach nabywał udziały w każdym jej metrze kwadratowym. Wynika to z istoty współwłasności. W momencie nabycia udziału w prawie własności każdy ze współwłaścicieli staje się bowiem współwłaścicielem całej nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności, a więc każdego metra kwadratowego tej nieruchomości. Sprzedając udział 1/8 Wnioskodawca nie zbył więc części nieruchomości określonej tym udziałem, ale cząstkę swoich uprawnień właściciela w całej nieruchomości. A uprawnienia te były nabywane w dwóch datach – w 2001 r. i w 2014 r. Nie da się twierdzić, że skoro przedmiotem zbycia był udział 1/8, to był to akurat ten udział, który został nabyty w 2001 r. w spadku po ojcu. Udziały nie są przecież oznaczone, bo nie chodzi o zbycie określonej części rzeczy, ale o zbycie prawa, jedynie określonego ułamkiem. Innymi słowy nie można zidentyfikować zbywanego udziału, bo chodzi o zbycie prawa a nie o zbycie części rzeczy.

Oznacza to, że zbywając udział 1/8 w posiadanej nieruchomości Wnioskodawca dokonał zbycia udziału 1/8 nabytego w dwóch ww. datach i w wymienionych udziałach. Zatem Wnioskodawca sprzedał 1/8 w udziale 1/8 nabytym w 2001 r. w spadku po ojcu oraz 1/8 w udziale 7/8 nabytym w 2014 r. drodze spadku po matce i dziale spadku. Tylko w taki sposób dochodzi bowiem do zbycia udziału w prawie do nieruchomości. Udział w prawie to nie udział w części rzeczy.

Podsumowując, Wnioskodawca sprzedany udział w nieruchomości nabył w 1/8 w 2001 r. i 7/8 w 2014 r.

Tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości przypadający na udział nabyty w spadku po ojcu w 2001 r., czyli 1/8 uzyskanego przychodu (1/8 x 31.250 zł) – nie podlega w ogóle opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w spadku po ojcu do dnia sprzedaży upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast pozostały przychód, czyli przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości przypadający na udział nabyty w 2014 r. w spadku po matce i w drodze działu spadku wynoszący łącznie 7/8 (7/8 x 31.250 zł) stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż w stosunku do tego udziału nie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami, koszty ogłoszeń w prasie, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Zauważyć jednak należy, że jeśli Wnioskodawca poniósł takie koszty, to odliczyć będzie mógł jedynie 7/8 tych kosztów czyli taką ich część, która proporcjonalnie odpowiada udziałowi nabytemu w spadku po matce i w dziale spadku, bo tylko przychód ze sprzedaży nieruchomości przypadający na ten udział nabyty w 2014 r. stanowi źródło przychodu. Pozostała część kosztów przypada na udział nabyty w 2001 r., którego zbycie nie stanowi w ogóle źródła przychodu (a skoro tak, to nie generuje także kosztów).

Natomiast koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), Wnioskodawca ustali na podstawie art. 22 ust. 6d, ponieważ udział w nieruchomości przypadający na udział nabyty w drodze spadku po matce Wnioskodawca nabył nieodpłatnie a z wniosku nie wynika, żeby udziały od rodzeństwa w drodze działu spadku nabyte były odpłatnie (w zamian za spłatę).

Stosownie do treści art. 22 ust. 6d ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1 ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł – stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy.

Podsumowując, przychód uzyskany z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2001 r. (tj. 1/8 ceny sprzedaży) w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Natomiast przychód odpowiadający udziałowi nabytemu w 2014 r. w spadku po matce i w dziale spadku (tj. 7/8 ceny sprzedaży) podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym.

Za niedopuszczalne uznać należy bowiem twierdzenie Wnioskodawcy, że sprzedany udział 1/8 w nieruchomości to akurat ten udział nabyty w 2001 r. w spadku po ojcu w związku z czym sprzedaż tego udziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jeszcze raz należy podkreślić, że Wnioskodawca w 2001 r. nabył jedynie udział wynoszący 1/8 w każdym metrze kwadratowym gruntu wchodzącego w skład opisywanej nieruchomości. W analogiczny sposób nastąpiło nabycie w drodze spadku po matce i w dziale spadku. Wnioskodawca nie zbył części nieruchomości określonej udziałem nabytym wyłącznie w drodze spadku po ojcu, ale cząstkę swoich uprawnień właściciela do całej nieruchomości, którą nabył w dwóch datach – w 2001 r. i w 2014 r. Nie można zidentyfikować zbywanego udziału, bo chodzi o zbycie prawa a nie o zbycie części rzeczy.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Wnioskodawcę stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 12 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 542/12 należy zauważyć, że Wnioskodawca nie zacytował całego stanowiska Organu, które brzmi: „W ocenie Ministra Finansów oznacza to, że dokonana sprzedaż, w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a więc nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Do sprzedaży przedmiotowego udziału doszło bowiem po upływie 5 lat, liczonych od końca roku, w którym doszło do nabycia. Natomiast w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności osiągnięty dochód, zdaniem organu, podlegał będzie opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w u.p.d.o.f. (…)”. Zatem stanowisko Ministra Finansów wcale nie potwierdza, że można sprzedać konkretny udział w nieruchomości lecz, że w przypadku sprzedaży nieruchomości dochodzi do zbycia udziału nabytego w drodze spadku oraz w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, dlatego kwestię opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości należy rozpatrywać w zależności od sposobu nabycia udziałów w nieruchomości.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.