Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-539/13-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-10-07
Teza: Czy zważywszy na przedstawiony stan faktyczny w przypadku udostępniania sygnału telewizji cyfrowej i radia innym Operatorom, czego konsekwencją jest świadczenie usługi indywidualnym odbiorcom końcowym (Abonentom) mamy do czynienia z usługami polegającymi na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, a zatem zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług zastosowanie ma 8 % stawka podatku?
Słowa kluczowe: telewizja; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2013r. (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 15 lipca 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług udostępniania sygnału telewizji cyfrowej i radia na zasadzie sublicencji udzielanej operatorom telewizji kablowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2013r. do Urzędu Skarbowego został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług udostępniania sygnału telewizji cyfrowej i radia na zasadzie sublicencji udzielanej operatorom telewizji kablowej.

Działając na podstawie art. 15 ustawy Ordynacja podatkowa, Naczelnik Urzędu Skarbowego w …, pismem z dnia 12 lipca 2013r., przesłał ww. pismo Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 15 lipca 2013r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach swojej działalności telewizji kablowej świadczy m.in. usługi radia i telewizji cyfrowej na zasadzie sublicencji udzielanej innym Operatorom telewizji kablowych (Partnerom).

Czynności te polegają na dostarczeniu przez Spółkę sygnału radia i telewizji drogą kablową odbiorcom końcowym (Abonentom), mającym zawartą indywidualną Umowę Abonencką z Partnerem na usługi radia i telewizji. Odbiór sygnału przez Abonenta następuje za pomocą urządzeń odbiorczych (dekoderów) udostępnianych Abonentowi i przez Partnera.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zważywszy na przedstawiony stan faktyczny w przypadku udostępniania sygnału telewizji cyfrowej i radia innym Operatorom, czego konsekwencją jest świadczenie usługi indywidualnym odbiorcom końcowym (Abonentom) mamy do czynienia z usługami polegającymi na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, a zatem zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług zastosowanie ma 8 % stawka podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 169 (w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013r.) wskazano, że opodatkowaniu 8% stawką podatku podlegają, bez względu na symbol PKWiU, usługi inne niż usługi elektroniczne, polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, z wyłączeniem usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranych przez korzystających z usługi czasie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak stanowi przepis art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 169 mieszczą się „Usługi, inne niż usługi elektroniczne, polegające na umożliwieniu odbioru programów telewizyjnych i radiowych w rozumieniu przepisów o radiofonii i telewizji za pomocą urządzeń odbiorczych, z wyłączeniem usług polegających na wypożyczaniu filmów i audycji w wybranym przez korzystającego z usługi czasie”, bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 22 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011r., Nr 43, poz. 226, z późn. zm.), rozpowszechnianiem jest:

1.  bezprzewodowa emisja programu do równoczesnego, powszechnego odbioru (system powszechnego odbioru),
2.  wprowadzanie programu do sieci kablowej (system zbiorowego odbioru).

Rozprowadzaniem w myśl art. 4 pkt 3 ww. ustawy o radiofonii i telewizji jest przejmowanie w całości i bez zmian programu nadawcy krajowego i zagranicznego, rozpowszechnianego do powszechnego odbioru, i równoczesne jego rozpowszechnianie.

Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 4 ww. ustawy o radiofonii i telewizji:

*   pkt 1- usługą medialną jest usługa w postaci programu albo audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, za którą odpowiedzialność redakcyjną ponosi jej dostawca i której podstawowym celem jest dostarczanie poprzez sieci telekomunikacyjne ogółowi odbiorców audycji, w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych; usługą medialną jest także przekaz handlowy;

*   pkt 4 dostawcą usługi medialnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa ponosząca odpowiedzialność redakcyjną za wybór treści usługi medialnej i decydująca o sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie;

*   pkt 5 nadawcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i zestawia program oraz rozpowszechnia go lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechniania;

*   pkt 7 rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców;

*   pkt 8 rozprowadzaniem jest przejmowanie rozpowszechnionego programu w całości i bez zmian oraz równoczesne, wtórne jego rozpowszechnianie;

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka w ramach swojej działalności telewizji kablowej świadczy m.in. usługi radia i telewizji cyfrowej na zasadzie sublicencji udzielanej innym Operatorom telewizji kablowych (Partnerom). Czynności te polegają na dostarczeniu przez Spółkę sygnału radia i telewizji drogą kablową odbiorcom końcowym (Abonentom), mającym zawartą indywidualną Umowę Abonencką z Partnerem na usługi radia i telewizji. Odbiór sygnału przez Abonenta następuje za pomocą urządzeń odbiorczych (dekoderów) udostępnianych Abonentowi i przez Partnera.

Należy podkreślić, iż pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi (grupy towarów lub usług) opodatkowanych stawką obniżoną, a określonych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową (art. 41 ust. 1 wskazanej ustawy). Stosowanie stawki podstawowej ma zatem charakter reguły ogólnej. Wszelkie wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż obniżoną stawkę podatku VAT należy stosować do usług, które polegają na dostarczeniu sygnału radia i telewizji ostatecznym odbiorcom (abonentom), mającym zawartą indywidualną umowę z operatorem. Natomiast, Wnioskodawca świadczy usługi radia i telewizji na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą, tj. na rzecz innych operatorów, którzy będą świadczyć usługi radia i telewizji cyfrowej na rzecz odbiorców końcowych.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz wyżej powołane uregulowania stwierdzić należy, iż świadczenie przez Wnioskodawcę usług udostępniania sygnału telewizji cyfrowej i radia innym operatorom, którzy następnie świadczą usługi indywidualnym odbiorcom, nie będzie korzystało z obniżonej stawki podatku VAT. W omawianym przypadku odbiór sygnału przez Abonenta następuje za pomocą urządzeń odbiorczych (dekoderów) udostępnianych Abonentowi przez Partnerów, którzy mają zawarte indywidualne umowy z Abonentami na świadczenie usług radia i telewizji.

Reasumując, usługi będące przedmiotem wniosku świadczone przez Wnioskodawcę, nie są usługami, o których mowa w poz. 169 załącznika nr 3 do ustawy, wobec tego nie korzystają z preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem VAT 8%, lecz będą podlegać opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.