Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.545.2025.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii elektrycznej,
wystawiane z powodu otrzymania po upływie okresu
dokonania pierwotnej sprzedaży i wystawienia pierwotnych
faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych
pomiarowo; rozliczeniowych, powinny być ujmowane dla
celów VAT w okresie wystawienia takich faktur korygujących.
Słowa kluczowe: energia
faktura-faktura korygująca
korekta
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m. in. w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) należy do Grupy (...), będącej grupą
    energetyczną działającą w obszarze wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych,
    dystrybucji i obrotu oraz sprzedaży energii elektrycznej dla klientów detalicznych i
    biznesowych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym
    przedmiotem jest handel (obrót) energią elektryczną. Spółka posiada koncesje na obrót
    energią elektryczną, jak również obrót gazem ziemnym z zagranicą oraz obrót paliwami
    gazowymi, udzielone przez (...). W ramach prowadzonej działalności Spółka pełni funkcję
    podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie handlowe, tj. uczestnika rynku obrotu
    energią, który pobiera w czasie rzeczywistym dane pomiarowe od (...), kontroluje ilość
    popytu na energię i podaży energii oraz w razie potrzeby bilansuje energię na rynku
    bilansującym na rzecz podmiotów, z którymi posiada zawarte stosowne umowy dotyczące
    obrotu energią elektryczną (w tym wytwórców oraz odbiorców energii).
    W celu realizacji przedmiotu swojej działalności Spółka zawiera z odbiorcami energii
    elektrycznej umowy dotyczące sprzedaży tej energii, w tym tzw. umowy (...) ((...)),
    stanowiące długoterminowe kontrakty dotyczące dostaw energii elektrycznej zawierane
    pomiędzy dostawcą energii, a klientem (konsumentem energii elektrycznej lub jej
    sprzedawcą), w ramach których Spółka zobowiązuje się do dokonywania fizycznych
    dostaw energii pochodzącej z odnawialnych źródeł (wraz z powiązanymi z nią
    gwarancjami pochodzenia) na rzecz jej odbiorców w okresie trwania umowy, po
    określonej cenie.
    W celu realizacji powyższych zadań Spółka zawiera również umowy z podmiotami
    pełniącymi funkcję (...) (dalej: „(...)”), które to podmioty odpowiadają za obsługę ruchu
    sieciowego w elektroenergetycznym systemie dystrybucyjnym oraz prowadzenie z
    użytkownikami tego systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania energii
    elektrycznej dostarczonej do systemu dystrybucyjnego i pobranej z tego systemu.
    Przedmiotem powyższych umów jest świadczenie przez (...) na rzecz Spółki usług
    umożliwiających realizację zawartych przez Spółkę umów dotyczących sprzedaży energii
    na rzecz jej odbiorców oraz wyznaczanie i udostępnianie odpowiednich danych
    pomiarowych dotyczących wielkości poboru energii elektrycznej przez jej odbiorców. W
    ramach tych umów podmioty pełniące funkcje (...) udostępniają Spółce dane pomiarowo-
    rozliczeniowe, w oparciu o które Spółka dokonuje rozliczeń z podmiotami, na rzecz
    których dokonuje sprzedaży energii elektrycznej. Spółka może również świadczyć dla
    podmiotów, na rzecz których dokonuje sprzedaży energii elektrycznej, usługi dotyczące
    bilansowania handlowego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo
    energetyczne, pełniąc wówczas funkcję podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie (lub
    usługi te mogą być świadczone przez podmioty trzecie).

    Dane pomiarowo-rozliczeniowe otrzymane od (...) stanowią podstawę do wystawiania
    przez Spółkę na rzecz odbiorców energii faktur VAT z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.
    Spółka wystawia z tego tytułu faktury VAT w stosunku do przyjętych w umowach
    sprzedaży energii elektrycznej okresów rozliczeniowych i rozpoznaje obowiązek
    podatkowy w VAT zgodnie z dyspozycją art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) oraz ust. 7 ustawy o VAT,
    tj. z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z chwilą upływu terminu
    wystawienia faktury określonego zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4, tj. faktury wystawiane są
    nie później niż z upływem terminu płatności wynikającego z umów dotyczących sprzedaży
    energii elektrycznej, wskazanego w tych umowach jako oznaczony okres upływający od
    dnia wystawienia faktury za dany okres rozliczeniowy.
    W praktyce działalności prowadzonej przez Spółkę regularnie zdarzają się sytuacje, w
    których Spółka jest zmuszona do wystawiania faktur korygujących dotyczących
    wystawionych uprzednio faktur VAT dotyczących sprzedaży energii elektrycznej, z powodu
    otrzymania po upływie okresu dokonania pierwotnej sprzedaży i wystawienia pierwotnych
    faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych pomiarowo-rozliczeniowych,
    dotyczących rzeczywistej ilości dostarczonej na rzecz odbiorców energii elektrycznej.
    Korekty danych pomiarowo-rozliczeniowych i związana z nimi konieczność wystawiania
    faktur korygujących mogą skutkować zarówno zwiększeniem wykazanej w pierwotnych
    fakturach wystawianych przez Spółkę z tytułu sprzedaży energii kwot podstawy
    opodatkowania VAT i przychodu (korekty in plus), jak i zmniejszeniem tych kwot (korekty
    in minus).
    Konieczność dokonywania tego rodzaju korekt spowodowana jest faktem, że część
    podmiotów pełniących funkcję (...) nie przekazuje Spółce rzeczywistych danych
    pomiarowo-rozliczeniowych w terminach wystawienia faktur za dane okresy
    rozliczeniowe, wynikające z umów zawieranych przez Spółkę z odbiorcami energii, co
    zmusza Spółkę do wystawiania pierwotnych faktur VAT za okresy rozliczeniowe na
    podstawie szacowanego poboru energii przez odbiorcę, a następnie do dokonywania
    korekt tych danych zgodnie z rzeczywistymi danymi pomiarowo-rozliczeniowymi po
    otrzymaniu tych danych od odpowiedniego (...). Wystawianie pierwotnych faktur VAT na
    podstawie szacowanego poboru energii przez odbiorcę konieczne jest również w
    przypadku niektórych rodzajów taryf za energię elektryczną, stosowanych zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa wobec określonych odbiorców tej energii, w przypadku
    których dane pomiarowo-rozliczeniowe udostępniane są przez (...) w odstępach
    czasowych dłuższych niż okresy rozliczeniowe i terminy wystawiania faktur wynikające z
    umów zawieranych przez Spółkę z odbiorcami energii, np. co dwa miesiące.
    Ponadto, w przypadku niektórych zawieranych przez Spółkę umów dotyczących sprzedaży
    energii dla wielu odbiorców (w przypadku których sprzedaż energii na rzecz wielu
    odbiorców na określonych warunkach jest objęta jedną umową), zmiana danych
    pomiarowo-rozliczeniowych dotyczących ilości sprzedanej energii na rzecz niektórych
    odbiorców wpływa, zgodnie z formułą cenową zawartą w umowie, na zmianę ceny
    jednostkowej za energię elektryczną dostarczoną dla pozostałych odbiorców objętych
    umową, co zmusza Spółkę do wystawiania w przyjętych okresach korekt pierwotnych
    faktur VAT z tytuły sprzedaży energii, wystawionych dla wszystkich odbiorców energii
    elektrycznej objętych daną umową.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii elektrycznej, wystawiane z powodu
    otrzymania po upływie okresu dokonania pierwotnej sprzedaży i wystawienia pierwotnych

    faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych pomiarowo-rozliczeniowych,
    zarówno zmniejszające, jak i zwiększające podstawę opodatkowania VAT, powinny być
    ujmowane dla celów VAT w okresie wystawienia takich faktur korygujących?
    Państwa stanowisko
    W ocenie Spółki, faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii elektrycznej, wystawiane
    z powodu otrzymania po upływie okresu dokonania pierwotnej sprzedaży i wystawienia
    pierwotnych faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych pomiarowo-
    rozliczeniowych, zarówno zmniejszające, jak i zwiększające podstawę opodatkowania VAT,
    powinny być ujmowane dla celów VAT w okresie wystawienia takich faktur korygujących.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w VAT powstaje z
    chwilą wystawienia faktury z tytułu m.in. dostaw energii elektrycznej. Na podstawie
    natomiast art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku m.in. dostaw energii elektrycznej, gdy
    podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą upływu terminu wystawienia faktury (zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4
    ustawy o VAT fakturę z tytułu dostaw energii elektrycznej wystawia się nie później niż z
    upływem terminu płatności), a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą
    upływu terminu płatności. Obowiązek podatkowy w VAT w stosunku do dostaw energii
    elektrycznej powstaje więc co do zasady z chwilą wystawienia faktury.
    Zgodnie z kolei z art. 106j ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury
    podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    podatnik wystawia fakturę korygującą. Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy o VAT w
    przypadku obniżenia podstawy opodatkowania w związku z wystawieniem faktury
    korygującej, obniżenia tego dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
    wystawił fakturę korygującą (pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
    dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
    obniżenia podstawy opodatkowania określone w fakturze korygującej – warunku tego
    jednak, zgodnie z ust. 15 powołanego przepisu, nie stosuje się m.in. w przypadku
    sprzedaży energii elektrycznej). Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy o VAT w
    przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
    dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
    zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy o VAT wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury
    wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że
    wystawiona faktura nie jest adekwatna do przebiegu danej czynności – podatnik wystawia
    fakturę korygującą. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych,
    prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o
    rzetelności wystawionego dokumentu. A zatem istotą faktur korygujących jest korekta
    faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych,
    z uwzględnieniem zmian zaistniałych lub stwierdzonych po wystawieniu faktury.
    Regulacje ustawy o VAT dotyczące wystawiania i ujmowania faktur korygujących
    dotyczących dostaw energii elektrycznej uwzględniają przy tym specyfikę tego rodzaju
    transakcji i ich masowy charakter, wymuszające szczególne zasady rozliczeń oparte na
    odczytach urządzeń pomiarowych w poszczególnych punktach poboru energii
    elektrycznej. Odczyty te dostarczają danych o ilości dostarczonej energii i stanowią
    podstawę wyliczenia wynagrodzenia podatnika należnego z tytułu dokonywania takich
    dostaw. Ze względu również na specyfikę działalności dotyczącej sprzedaży energii
    elektrycznej, rzeczywiste dane dotyczące zużycia energii przez odbiorcę dostarczane są (w

    sytuacjach opisanych w stanie faktycznym niniejszego wniosku) do sprzedawcy energii
    przez podmioty pełniące funkcję operatorów systemu dystrybucyjnego z opóźnieniem, lub
    też ulegają korekcie po zakończeniu podstawowego okresu rozliczeniowego, określonego
    w umowie dotyczącej sprzedaży energii zawartej przez sprzedawcę z jej odbiorcą, za który
    wystawiana jest faktura pierwotna. Zmusza to podmiot będący sprzedawcą energii do
    wystawiania faktur korygujących, zarówno zmniejszających jak i zwiększających kwotę
    należnego mu od odbiorcy wynagrodzenia z tytułu sprzedaży energii, a tym samym
    również podstawę opodatkowania VAT. Ewentualna zmiana kwoty należnego
    wynagrodzenia i podstawy opodatkowania VAT (in minus albo in plus) wynika przy tym z
    okoliczności ujawnionych, stwierdzonych lub zgłoszonych w stosunku do poszczególnych
    punktów poboru energii elektrycznej po wystawieniu faktury pierwotnej za przyjęty w
    umowie zwartej pomiędzy sprzedawcą i odbiorcą energii podstawowy okres rozliczeniowy
    (którym najczęściej jest miesiąc kalendarzowy).
    Specyfika działalności w zakresie dostarczania tzw. mediów, w tym sprzedaży energii
    elektrycznej, została uwzględniona w uregulowaniach ustawy o VAT art. poprzez
    wprowadzenie dla tego rodzaju działalności szczególnego momentu powstania obowiązku
    podatkowego, związanego z co do zasady z wystawieniem faktury (bądź upływem terminu
    płatności), jak również szczególnego terminu do wystawienia faktury, odpowiednio
    powiązanego z upływem terminu płatności faktury z tytułu dostaw energii, który może
    zostać określony w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą i odbiorcą energii (zgodnie z
    zasadami przewidzianymi w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a w zw. z ust. 7 i art. 106i ust. 3 pkt 4
    ustawy o VAT). Ponadto wprowadzono również szczególne zasady w zakresie
    dokonywania korekt podstawy opodatkowania in minus (brak wymogu posiadania
    dokumentacji dotyczącej uzgodnienia z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków
    obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do sprzedaży energii elektrycznej).
    Zgodnie z kolei z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest co do zasady
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.
    W myśl ust. 13 powołanego artykułu, zmniejszenia podstawy opodatkowania przy
    sprzedaży udokumentowanej fakturą z wykazaną kwotą podatku uwzględnia się co do
    zasady w okresie, w którym wystawiono fakturę korygującą, pod warunkiem spełnienia
    określonych wymogów (w tym posiadania dokumentacji potwierdzającej poczynione przez
    strony uzgodnienia w tym zakresie, co jednak zgodnie z ust. 15 pkt 3 nie ma zastosowania
    w stosunku do sprzedaży energii elektrycznej).
    W konsekwencji, faktury korygujące dotyczące sprzedaży udokumentowanej fakturą z
    wykazaną kwotą podatku, skutkujące zmniejszeniem kwoty podatku wykazanej w
    pierwotnej fakturze, bez względu na ich przyczynę, ujmuje się na zasadach określonych w
    art. 29a ust. 13 ustawy – co do zasady w okresie, w którym wystawiono fakturę korygującą
    (przy czym dla korekt in minus dotyczących m.in. sprzedaży energii elektrycznej nie jest
    wymagane posiadanie dodatkowej dokumentacji).
    Z kolei dla ujmowania faktur korygujących dotyczących zwiększenia podstawy
    opodatkowania, przepis art. 29a ust. 17 ustawy o VAT wskazuje jako właściwy okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Przy
    czym przepis ten w konkretnych przypadkach należy odczytywać z uwzględnieniem zasad
    powstania obowiązku podatkowego z tytułu danej czynności – w odniesieniu do sprzedaży
    energii elektrycznej obowiązek ten powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później niż z
    upływem terminu płatności.
    Zestawienie powołanych wyżej przepisów dotyczących momentu powstania obowiązku
    podatkowego w VAT, a także momentu rozpoznawania korekt podstawy opodatkowania
    oraz kwot VAT w związku z wystawianiem faktur korygujących w odniesieniu do sprzedaży
    energii elektrycznej, prowadzi do wniosku, że okresem właściwym do ujęcia dla celów VAT
    faktur korygujących dotyczących sprzedaży energii elektrycznej, zarówno zmniejszających
    (korekta in minus), jak i zwiększających (korekta in plus) podstawę opodatkowania oraz

    VAT należny, powinien być (za wyjątkiem przypadku, w którym faktura byłaby wystawiana
    po upływie terminu płatności za udokumentowaną tą fakturą sprzedaż energii
    elektrycznej – co jednak nie jest możliwe w sytuacji, w której tak jak w stanie faktycznym
    będącym przedmiotem niniejszego wniosku termin płatności faktury za sprzedaż energii
    elektrycznej jest umownie powiązany z datą wystawienia faktury, to jest termin ten
    zgodnie z umową przypada po upływie wskazanego w umowie okresu od dnia
    wystawienia faktury) okres, w którym wystawiona zostaje faktura korygująca.
    Uzasadnione jest to szczególnym momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    m.in. sprzedaży energii elektrycznej, który to obowiązek powstaje (co do zasady) z
    momentem wystawienia faktury dokumentującej tę sprzedaż.
    Powyższe stanowisko potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 12 marca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.1015.2024.2.
    ALN, w której wskazał (w odniesieniu do zagregowanych faktur korygujących dotyczących
    usług dystrybucji energii elektrycznej, w przypadku których obowiązek podatkowy w VAT
    powstaje na analogicznych zasadach jak w przypadku sprzedaży energii elektrycznej):
    „Przechodząc do momentu ujmowania zbiorczych korekt przez Z. należy wskazać, że w
    zakresie faktur korygujących „in minus” zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z ww. przepisem obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się za okres
    rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z
    posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru
    lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a
    faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie
    rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada
    dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania
    dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Przy czym dla korekt dotyczących świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej nie
    jest wymagane posiadania dodatkowej dokumentacji – art. 29a ust. 15 ustawy. (...)
    Zatem Z. będzie upoważniona do obniżenia podstawy opodatkowania w miesiącu
    wystawienia zbiorczej faktury korygującej. (...)
    Natomiast w przypadku, zwiększenia podstawy opodatkowania (korekta „in plus”) należy
    zwrócić uwagę na art. 29a ust. 17 ustawy, który stanowi, że w zależności od przyczyny
    korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy
    opodatkowania – podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w
    rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała.
    W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:
    - jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia
    faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w
    którym została wykazana faktura pierwotna;
    - w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
    sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem
    podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za
    miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce,
    gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości,
    natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej;
    - późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia
    podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym została
    wykazana faktura pierwotna.

    Jednak z uwagi na szczególny moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    dostawy energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej – w dacie
    wystawienia faktury – na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a i b ustawy, sposób ustalania
    momentu powstania obowiązku podatkowego należy brać pod uwagę zarówno w
    przypadku wystawiania faktur pierwotnych, jak również w przypadku wystawiania faktur
    korygujących.
    Zatem w stosunku do transakcji krajowych, dla których określono szczególny moment
    powstania obowiązku podatkowego (art. 19a ust. 5 ustawy o VAT) ww. korekty „in plus”
    powinny być ujmowane zgodnie ze szczególnymi zasadami powstania obowiązku
    podatkowego.
    Zatem, w analizowanej sprawie, w przypadku zwiększenia podstawy opodatkowania
    zbiorcza faktura korygująca „in plus” powinna zostać rozliczona w okresie, w którym
    została wystawiona”
    Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawił (w
    odniesieniu do faktur korygujących in plus dotyczących refakturowania kosztów tzw.
    mediów na najemców nieruchomości) w interpretacji indywidualnej z 9 czerwca 2025 r.,
    sygn. 0112-KDIL1-2.4012.116.2025.2.MR, stwierdzając w tej interpretacji:
    „Natomiast w przypadku, zwiększenia podstawy opodatkowania (korekta in plus) należy
    zwrócić uwagę na art. 29a ust. 17 ustawy, który stanowi, że w zależności od przyczyny
    korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy
    opodatkowania – podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w
    rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała.
    Jednak z uwagi na szczególny moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    dostawy energii elektrycznej – w dacie wystawienia faktury – na podstawie art. 19a ust. 5
    pkt 4 lit. a ustawy, sposób ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego należy
    brać pod uwagę zarówno w przypadku wystawiania faktur pierwotnych, jak również w
    przypadku wystawiania faktur korygujących.
    Zatem w stosunku do transakcji krajowych, dla których określono szczególny moment
    powstania obowiązku podatkowego (art. 19a ust. 5 ustawy) ww. korekty in plus powinny
    być ujmowane zgodnie ze szczególnymi zasadami powstania obowiązku podatkowego.
    W związku z powyższym, w analizowanej sprawie, w przypadku zwiększenia podstawy
    opodatkowania faktura korekta następcza in plus powinna zostać rozliczona w okresie, w
    którym została wystawiona”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego
    stanowiska, zgodnie z którym faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii elektrycznej,
    wystawiane z powodu otrzymania po upływie okresu dokonania pierwotnej sprzedaży i
    wystawienia pierwotnych faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych pomiarowo-
    rozliczeniowych, zarówno zmniejszające, jak i zwiększające podstawę opodatkowania VAT,
    powinny być ujmowane dla celów VAT w okresie wystawienia takich faktur korygujących.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
      a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
      b) świadczenia usług:
      - telekomunikacyjnych,
      - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,
      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Według art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    W myśl art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Przy czym zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy:
      Warunku posiadania dokumentacji, o którym mowa w ust. 13, nie stosuje się w
      przypadku:
      1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania
      znajduje się poza terytorium kraju;
      3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego,
      usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu
      przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24-37,
      50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy;
      4) (uchylony)
      5) wystawienia faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej.
    Na gruncie przepisów ustawy VAT w zakresie korekty podstawy opodatkowania, w
    odniesieniu do transakcji, o których mowa w art. 29a ust. 15 ustawy ustawodawca
    zdecydował się na stosowanie odrębnych zasad korygowania (zrezygnował on z warunku
    posiadania przez sprzedawcę dokumentacji).
    Natomiast w myśl z art. 29a ust. 17 ustawy:
      W przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej
      podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała
      przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.

    Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4)(uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
      korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek
      podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych
      pozycji.
    W oparciu o art. 106j ust. 3 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę
      korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego
      odbiorcy w danym okresie, która:
      1) zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust lub
      udzielana obniżka;
      2) może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą - w
      przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.
    Należy zauważyć, że faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym
    zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów
    przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi
    wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie
    stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy
    rozumieć jako sporządzenie dokumentu, który potwierdza rzeczywiste transakcje
    gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Z ww. przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające
    wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy,
    podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia
    się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w
    jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie

    wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury
    korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych
    i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności
    wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur
    pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości
    sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Zaznaczyć należy, że faktury korygujące
    można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania
    (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku
    ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury
    korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać
    podziału faktur „in plus” ze względu na powód ich wystawienia:
    - jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia
      faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za
      okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
    - w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
      sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
      zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji
      podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek
      będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w
      prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była
      możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.
    Zatem, w zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna
    zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy
    opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała. Generalnie,
    zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania
    powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu
    bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią
    w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę opodatkowania jest
    spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że zawierają Państwo z odbiorcami energii elektrycznej umowy
    dotyczące sprzedaży tej energii, w tym tzw. umowy (...) ((...)), stanowiące długoterminowe
    kontrakty dotyczące dostaw energii elektrycznej zawierane pomiędzy dostawcą energii, a
    klientem (konsumentem energii elektrycznej lub jej sprzedawcą), w ramach których
    zobowiązują się Państwo do dokonywania fizycznych dostaw energii pochodzącej z
    odnawialnych źródeł (wraz z powiązanymi z nią gwarancjami pochodzenia) na rzecz jej
    odbiorców w okresie trwania umowy, po określonej cenie. W celu realizacji powyższych
    zadań zawierają Państwo również umowy z podmiotami pełniącymi funkcję (...) (dalej:
    „(...)”), które to podmioty odpowiadają za obsługę ruchu sieciowego w
    elektroenergetycznym systemie dystrybucyjnym oraz prowadzenie z użytkownikami tego
    systemu rozliczeń wynikających z niezbilansowania energii elektrycznej dostarczonej do
    systemu dystrybucyjnego i pobranej z tego systemu. Przedmiotem powyższych umów jest
    świadczenie przez (...) na rzecz Spółki usług umożliwiających realizację zawartych przez
    Spółkę umów dotyczących sprzedaży energii na rzecz jej odbiorców oraz wyznaczanie i
    udostępnianie odpowiednich danych pomiarowych dotyczących wielkości poboru energii
    elektrycznej przez jej odbiorców. W ramach tych umów podmioty pełniące funkcje (...)
    udostępniają Państwu dane pomiarowo-rozliczeniowe, w oparciu o które dokonują
    Państwo rozliczeń z podmiotami, na rzecz których dokonuje sprzedaży energii
    elektrycznej. Dane pomiarowo-rozliczeniowe otrzymane od (...) stanowią podstawę do
    wystawiania przez Państwa na rzecz odbiorców energii faktur VAT z tytułu sprzedaży
    energii elektrycznej. Państwo wystawiają z tego tytułu faktury VAT w stosunku do
    przyjętych w umowach sprzedaży energii elektrycznej okresów rozliczeniowych i
    rozpoznaje obowiązek podatkowy w VAT zgodnie z dyspozycją art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a)

    oraz ust. 7 ustawy o VAT, tj. z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż z chwilą
    upływu terminu wystawienia faktury określonego zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4, tj. faktury
    wystawiane są nie później niż z upływem terminu płatności wynikającego z umów
    dotyczących sprzedaży energii elektrycznej, wskazanego w tych umowach jako oznaczony
    okres upływający od dnia wystawienia faktury za dany okres rozliczeniowy.
    W praktyce działalności prowadzonej przez Państwa regularnie zdarzają się sytuacje, w
    których są Państwo zmuszeni do wystawiania faktur korygujących dotyczących
    wystawionych uprzednio faktur VAT dotyczących sprzedaży energii elektrycznej, z powodu
    otrzymania po upływie okresu dokonania pierwotnej sprzedaży i wystawienia pierwotnych
    faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych pomiarowo-rozliczeniowych,
    dotyczących rzeczywistej ilości dostarczonej na rzecz odbiorców energii elektrycznej.
    Korekty danych pomiarowo-rozliczeniowych i związana z nimi konieczność wystawiania
    faktur korygujących mogą skutkować zarówno zwiększeniem wykazanej w pierwotnych
    fakturach wystawianych przez Spółkę z tytułu sprzedaży energii kwot podstawy
    opodatkowania VAT i przychodu (korekty in plus), jak i zmniejszeniem tych kwot (korekty
    in minus).
    Konieczność dokonywania tego rodzaju korekt spowodowana jest faktem, że część
    podmiotów pełniących funkcję (...) nie przekazuje Spółce rzeczywistych danych
    pomiarowo-rozliczeniowych w terminach wystawienia faktur za dane okresy
    rozliczeniowe, wynikające z umów zawieranych przez Spółkę z odbiorcami energii, co
    zmusza Państwa do wystawiania pierwotnych faktur VAT za okresy rozliczeniowe na
    podstawie szacowanego poboru energii przez odbiorcę, a następnie do dokonywania
    korekt tych danych zgodnie z rzeczywistymi danymi pomiarowo-rozliczeniowymi po
    otrzymaniu tych danych od odpowiedniego (...). Wystawianie pierwotnych faktur VAT na
    podstawie szacowanego poboru energii przez odbiorcę konieczne jest również w
    przypadku niektórych rodzajów taryf za energię elektryczną, stosowanych zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa wobec określonych odbiorców tej energii, w przypadku
    których dane pomiarowo-rozliczeniowe udostępniane są przez (...) w odstępach
    czasowych dłuższych niż okresy rozliczeniowe i terminy wystawiania faktur wynikające z
    umów zawieranych przez Państwa z odbiorcami energii, np. co dwa miesiące.
    Ponadto, w przypadku niektórych zawieranych przez Państwa umów dotyczących
    sprzedaży energii dla wielu odbiorców (w przypadku których sprzedaż energii na rzecz
    wielu odbiorców na określonych warunkach jest objęta jedną umową), zmiana danych
    pomiarowo-rozliczeniowych dotyczących ilości sprzedanej energii na rzecz niektórych
    odbiorców wpływa, zgodnie z formułą cenową zawartą w umowie, na zmianę ceny
    jednostkowej za energię elektryczną dostarczoną dla pozostałych odbiorców objętych
    umową, co zmusza Państwa do wystawiania w przyjętych okresach korekt pierwotnych
    faktur VAT z tytuły sprzedaży energii, wystawionych dla wszystkich odbiorców energii
    elektrycznej objętych daną umową.
    Zgodnie z dyspozycją art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury
    podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Zatem, faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii elektrycznej udokumentowanej
    fakturą z wykazaną kwotą podatku, skutkujące zmniejszeniem kwoty podatku wykazanej
    w pierwotnej fakturze, bez względu na ich przyczynę, ujmuje się na zasadach określonych
    w art. 29a ust. 13 ustawy w okresie w którym wystawiono fakturę korygującą.
    Jednocześnie zauważyć należy, że zgodnie z art. 29a ust. 15 pkt 3 ustawy o VAT dla korekt
    in minus dotyczących sprzedaży energii elektrycznej nie jest wymagane posiadanie
    dokumentacji.
    Zatem wystawiane przez Państwa faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii
    zmniejszające podstawę opodatkowania powinny być ujmowane dla celów VAT w okresie
    wystawienia takich faktur korygujących.

    Natomiast w przypadku, zwiększenia podstawy opodatkowania (korekta „in plus”) należy
    zwrócić uwagę na art. 29a ust. 17 ustawy, który stanowi, że w zależności od przyczyny
    korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy
    opodatkowania - podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w
    rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała.
    I tak:
    - jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia
      faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za
      okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
    - w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
      sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
      zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji
      podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek
      będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w
      prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była
      możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej;
    - późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia
      podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym
      została wykazana faktura pierwotna.
    Jednak z uwagi na szczególny moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
    dostawy energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji energii elektrycznej - w dacie
    wystawienia faktury - na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a i b ustawy, sposób ustalania
    momentu powstania obowiązku podatkowego należy brać pod uwagę zarówno w
    przypadku wystawiania faktur pierwotnych, jak również w przypadku wystawiania faktur
    korygujących.
    Zatem w stosunku do transakcji krajowych, dla których określono szczególny moment
    powstania obowiązku podatkowego (art. 19a ust. 5 ustawy o VAT) ww. korekty „in plus”
    powinny być ujmowane zgodnie ze szczególnymi zasadami powstania obowiązku
    podatkowego.
    Zatem, w analizowanej sprawie, w przypadku zwiększenia podstawy opodatkowania
    faktura korygująca „in plus” powinna zostać rozliczona w okresie, w którym została
    wystawiona.
    Podsumowując, faktury korygujące dotyczące sprzedaży energii elektrycznej, wystawiane z
    powodu otrzymania po upływie okresu dokonania pierwotnej sprzedaży i wystawienia
    pierwotnych faktur VAT rzeczywistych lub skorygowanych danych pomiarowo-
    rozliczeniowych, zarówno zmniejszające, jak i zwiększające podstawę opodatkowania VAT,
    powinny być ujmowane dla celów VAT w okresie wystawienia takich faktur korygujących.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie wydana w odrębnym rozstrzygnięciu.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.