Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1366/11-4/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-29
Teza: Z jaką datą powstaje podstawa prawna do rozpoznania obowiązku podatkowego?
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; termin-termin płatności; umowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2011 r. (data wpływu 28 września 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. (data wpływu 14 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku podatkowego. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. (data wpływu 14 grudnia 2011 r.) o brakującą opłatę oraz o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 12 września 2011 r. Wnioskodawca podpisał z Gminą porozumienie, które określa zasady rozliczania pomiędzy stronami kosztów funkcjonowania instalacji oświetlenia terenu wokół Przychodni. Zgodnie z treścią porozumienia koszty zużycia energii elektrycznej przez instalację oświetlenia terenu w okresie od jej powstania, tj. od czerwca 2008 r. do dnia podpisania porozumienia zostaną zwrócone przez Gminę na rzecz Wnioskodawcy. Koszty, o których mowa zostaną zwrócone przez Gminę na podstawie wystawionych faktur dla każdego z 19 okresów rozliczeniowych, w których Wnioskodawca rozliczył zużycie energii elektrycznej z jej dostawcą. Podstawą określenia wartości każdej z 19 refaktur jest iloczyn wartości zużycia 1 kWh obowiązującej w danym okresie rozliczeniowym i średniego zużycia energii elektrycznej. Faktury wystawione przez Wnioskodawcę na podstawie podpisanego porozumienia będą miały 21-dniowy termin płatności. Zgodnie z treścią porozumienia Wnioskodawca wystawił w miesiącu wrześniu 19 faktur za dostawę energii elektrycznej. Faktury dotyczące zużycia energii elektrycznej w latach 2008-2010 zawierają stawkę VAT 22%, natomiast dotyczące sprzedaży w roku bieżącym zostały wystawione ze stawką podatku VAT 23%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Z jaką datą powstaje podstawa prawna do rozpoznania obowiązku podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie. Zainteresowany wskazał, iż zawarte porozumienie posiada wszelkie znamiona umowy, a także został określony termin płatności na 21 dni od dnia wystawienia faktury. Oznacza to, iż obowiązek podatkowy powstanie w październiku 2011 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, według art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podstawowa zasada dotycząca powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług została sformułowana w art. 19 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

Natomiast jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części (art. 19 ust. 11 ustawy).

Ogólna zasada wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru, wykonania usługi lub wystawienia faktury VAT (pod warunkiem, że została wystawiona do 7. dnia od wykonania usługi). Jednakże, od tej zasady ustawodawca określił szereg wyjątków, ustalających w sposób odmienny moment powstania obowiązku podatkowego (uzależniony np.: od formy wydania towaru, rodzaju transakcji, otrzymania zapłaty itp.).

I tak na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. a ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w dniu 12 września 2011 r. podpisał z Gminą porozumienie, które określa zasady rozliczania pomiędzy stronami kosztów funkcjonowania instalacji oświetlenia terenu wokół Przychodni (Wnioskodawcy). Zgodnie z treścią porozumienia koszty zużycia energii elektrycznej przez instalację oświetlenia terenu w okresie od jej powstania, tj. od czerwca 2008 r. do dnia podpisania porozumienia zostaną zwrócone przez Gminę na rzecz Wnioskodawcy. Koszty, o których mowa zostaną zwrócone przez Gminę na podstawie wystawionych faktur dla każdego z 19 okresów rozliczeniowych, w których Wnioskodawca rozliczył zużycie energii elektrycznej z jej dostawcą. Faktury wystawione przez Wnioskodawcę na podstawie podpisanego porozumienia będą miały 21-dniowy termin płatności. Zgodnie z treścią porozumienia Wnioskodawca wystawił w miesiącu wrześniu 19 faktur za dostawę energii elektrycznej.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż Wnioskodawca winien ująć wystawione faktury z tytułu odsprzedaży kosztów zużycia energii elektrycznej odpowiednio w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu.

Wskazać w tym miejscu należy, iż dla powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług z tytułu dostawy energii elektrycznej znaczenie ma termin płatności, określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu ww. dostaw, przy czym umową właściwą dla rozliczeń z tytułu refakturowania kosztów ww. energii elektrycznej nie jest umowa z dostawcą tej energii, ale umowa zawarta pomiędzy podmiotem dokonującym ich odsprzedaży i podmiotem faktycznie z nich korzystającym. Termin może zostać ustalony przez strony dowolnie zgodnie z zasadą swobody kształtowania umów (art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny - Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Do najważniejszych zasad prawa cywilnego należy zasada autonomii woli stron, wyrażająca kompetencje podmiotów prawa cywilnego do swobodnego kształtowania stosunków cywilnoprawnych poprzez czynności prawne, a wśród nich głównie umowy.

W myśl art. 3531 Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Jak wskazał Wnioskodawca, zawarte przez niego i Gminę porozumienie regulujące zasady rozliczania kosztów funkcjonowania instalacji oświetlenia terenu wokół Przychodni posiada wszelkie znamiona umowy, w której został określony termin płatności na 21 dni od dnia wystawienia faktury dokumentującej odsprzedaż energii elektrycznej.

Odnosząc powyższe do treści przytoczonych przepisów wskazać należy, iż z uwagi na fakt, że w zawartym pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą porozumieniu (umowie) regulującym zasady rozliczania kosztów funkcjonowania instalacji oświetlenia terenu wokół Przychodni został określony termin płatności, to w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. a ustawy, tj. obowiązek podatkowy z tytułu odsprzedaży energii elektrycznej powstał zgodnie z chwilą upływu tego terminu (czyli 21 dni od dnia wystawienia faktury dokumentującej odsprzedaż energii elektrycznej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, iż w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz w zakresie stawki podatku zostały wydane odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.