Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.273.2020.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-09
Teza: Prawo do odliczenia. Dotacja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dotacja; instalacja; montaż; użyteczność-użyteczność publiczna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2020 r. (data wpływu 27 kwietnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 czerwca 2020 r. (data wpływu 16 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „(…)” polegającym na założeniu paneli fotowoltaicznych na budynkach użyteczności publicznej Gminy i na gruncie przy stacjach wodociągowych oraz opodatkowania dotacji uzyskanej na realizację projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w ww. zakresie. Wniosek uzupełniono w dniu 16 czerwca 2020 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 10 czerwca 2020 r.)

Gmina (\`(...)\`) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, Gmina na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.) posiada osobowość prawną, w tym zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne określone w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym samodzielnie lub przez gminne samorządowej jednostki budżetowe. Od 1 stycznia 2017 r. Gmina (\`(...)\`) wraz z gminnymi jednostkami budżetowymi jest jednym podatnikiem podatku VAT.

Gmina (\`(...)\`) złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (RPO) na lata 2014-2020 pod tytułem: „(\`(...)\`)”. Przedmiotowy projekt wywiera pozytywny wpływ na realizację zasad zrównoważonego rozwoju, a realizowana inwestycja jest powiązana z zapisami strategii „Europa 2020”, a dokładnie z priorytetem: Rozwój zrównoważony – wspieranie gospodarki efektywnej korzystającej z zasobów, bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej oraz z działaniem dotyczącym przeciwdziałania zmianom klimatu. Projekt wpisuje się we wskazany cel, ponieważ zakłada budowę instalacji fotowoltaicznych dla 7 obiektów użyteczności publicznej z terenu Gminy (\`(...)\`) (szkół, stacji uzdatniania wody), co wpłynie na zmniejszenie ilości CO2 o 159,02 Mg/rok. Gmina zamierza przyczynić się do poprawy efektywności energetycznej Państwa oraz realizacji pakietu energetyczno-klimatycznego i zasady zrównoważonego rozwoju.

Przedsięwzięcie obejmuje budowę instalacji fotowoltaicznych dostarczających energię na potrzeby 7 obiektów użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie Gminy (\`(...)\`). Obiekty użyteczności publicznej w postaci stacji uzdatniania wody (SUW) objęte projektem to: SUW A (instalacja o mocy 39,96 kW zainstalowana na gruncie); SUW B (instalacja o mocy 30,71 kW zainstalowana na gruncie); SUW C (instalacja o mocy 39,96 kW zainstalowana na gruncie); Szkoła Podstawowa w miejscowości D (instalacja o mocy 22.20 kW zainstalowana na dachu); Szkoła Podstawowa w miejscowości E (instalacja o mocy 7,40 kW zainstalowana na dachu); Szkoła Podstawowa w miejscowości F (instalacja o mocy 29,60 kW zainstalowana na dachu); Urząd Gminy (\`(...)\`) (instalacja o mocy 39,96 kW zainstalowana na dachu). W projekcie zaplanowano także wydatki na promocję (finansowane ze środków własnych Gminy (\`(...)\`)), nadzór inwestorski oraz przygotowanie dokumentacji projektowej. Celem projektu jest zwiększenie wykorzystania energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych przez Gminę poprzez budowę instalacji fotowoltaicznych dla obiektów użyteczności publicznej. Istotnym problemem, któremu ma przeciwdziałać przedmiotowe przedsięwzięcie, jest poziom niskiej emisji zanieczyszczeń na terenie Gminy (\`(...)\`). Jednym z jej źródeł są budynki użyteczności publicznej, które powodują zużycie energii elektrycznej i cieplnej. Projekt będzie dofinansowany ze środków PRO, ponieważ przyczynia się do powstania szeregu korzyści, do których należy m.in. zmniejszenie niskiej emisji i poprawa stanu środowiska. Budynki objęte projektem stanowią własność Gminy, służą do wypełniania zadań publicznoprawnych, czyli czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto sporadycznie i w niewielkim zakresie mogą być wykorzystywane również do czynności opodatkowanych podatkiem VAT na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych (umów najmu lokali). Realizacja projektu będzie finansowana z dwóch źródeł: dotacji z PRO w 80%, tj. w kwocie (…) zł oraz środków własnych Gminy w 20% tj. w kwocie (…) zł. Budynki, na których planuje się instalację są wykorzystywane głównie do zadań w zakresie oświaty i wychowania, administracji publicznej, działalności gospodarczej w zakresie wynajmu pomieszczeń oraz sprzedaży wody przez dzierżyciela.

Stacje uzdatniania wody w miejscowościach: A, B, C są własnością Gminy (\`(...)\`), lecz na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2006 r. oddano je nieodpłatnie w zarządzanie dzierżycielowi. Przedsiębiorstwu (…), które zarządza stacjami wodociągowymi, jak również siecią wodociągową kanalizacyjną, stanowiącą własność Gminy (\`(...)\`), lecz nie wnoszą żadnych opłat (dochodów) na rzecz Gminy z tego tytułu. Za dostarczanie wody do gospodarstw na terenie Gminy (\`(...)\`) ww. Przedsiębiorstwo rozlicza się bezpośrednio z mieszkańcami. Gmina nie uczestniczy w dystrybucji wody do gospodarstw nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów.

Budynki szkoły zostały przekazane przez Gminę na podstawie wydanych decyzji w zarząd poszczególnym dyrektorom szkół.

Budynek Szkoły Podstawowej w miejscowości Z służy do realizacji zadań w zakresie edukacji. Sprzedaż opodatkowana, która występuje głównie dotyczy wynajmu sali sportowej, wystawiania duplikatów legitymacji szkolnych. Prewspótczynnik za 2019 r. wynosi 4%, zaś współczynnik sprzedaży (wss) wynosi 100%.

Budynek Szkoły Podstawowej w miejscowości E służy do realizacji zadań z zakresu edukacji. Sprzedaż opodatkowana to: wynajem sali sportowej, wynajem pomieszczenia dla firmy (\`(...)\`), wystawianie duplikatów legitymacji. Prewspółczynnik za 2019 r. wynosi 0%, wss 0%.

W Szkole Podstawowej w miejscowości F, która służy celom edukacyjnym, na podstawie umowy cywilnoprawnej występuje wynajem lokalu mieszkalnego oraz wynajem lokalu pod urządzenia firmy (…). Prewspółczynnik za 2019 r. wynosi 3%, a wss 97%.

Budynek Urzędu Gminy (\`(...)\`) znajdujący się przy ul. (…) jest własnością Gminy (\`(...)\`) i służy głównie do wypełniania zadań z zakresu administracji publicznej, czyli zadań niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Niewielka część budynku użyteczności publicznej jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ponieważ wynajmowane są dwa pomieszczenia podmiotom zewnętrznym. Działalność Urzędu Gminy również jest związana z działalnością zwolnioną od podatku VAT oraz niepodlegającą opodatkowaniu. Gmina (\`(...)\`) stosuje prewspółczynnik wyliczony na podstawie danych za 2019 r. wartości 6% i wss 94%.

Proporcje wyliczono na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT przy uwzględnieniu § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), zwanego rozp. MF z 17 grudnia 2015 r.

Gmina zakłada, że w kolejnych latach, w związku z narastającymi potrzebami konsumpcyjnymi społeczeństwa, zapotrzebowanie na energię elektryczną obiektów użyteczności publicznej (zwłaszcza stacji uzdatniania wody) będzie wzrastać. W związku z tym potrzebą Gminy jest podjęcie działań w kierunku zwiększenia udziału energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych w jej bilansie energetycznym. Budynki użyteczności publicznej objęte inwestycją to często stare obiekty, z czym wiąże się wysokie roczne zużycie energii elektrycznej oraz duża emisja szkodliwych gazów i pyłów do atmosfery. Wysoka energochłonność tych budynków generuje nadmierne koszty ich utrzymania, co jest znaczącym obciążeniem finansowym Gminy. Racjonalizacja zużycia energii w tych budynkach ma na uwadze zarówno aspekty ekologiczne, jak i ekonomiczne. W stanie istniejącym budynki i obiekty użyteczności publicznej zlokalizowane na teranie Gminy generują wysokie zużycie energii, co wiąże się także z koniecznością ponoszenia dość wysokich wydatków związanych z zakupem energii elektrycznej.

Panele fotowoltaiczne zostaną zamontowane na dachach ww. budynków i na gruncie przy stacjach uzdatniania wody. Nadzór nad pracami pełnić będą inspektorzy nadzoru. Faktury za towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego projektu wystawiane będą na Gminę (\`(...)\`). Projekt realizowany będzie w związku z działalnością statutową Gminy i należy do zadań wskazanych w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 pkt B, pkt 9 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.).

Przez cały okres trwałości projektu Gmina będzie właścicielem projektowanej infrastruktury.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 10 czerwca 2020 r. w odpowiedzi na pytania o treści:

1.  „Czy otrzymane przez Gminę dofinansowanie ze środków zewnętrznych może być wykorzystane tylko i wyłącznie w celu realizacji projektu pn.: „ (\`(...)\`)”, który obejmie budowę instalacji fotowoltaicznych dla 7 obiektów użyteczności publicznej z terenu Gminy?” – Wnioskodawca wskazał, że „Dofinansowanie ze środków zewnętrznych, które Gmina (\`(...)\`) ma otrzymać może być wykorzystane tylko wyłącznie na realizację projektu pn.: (\`(...)\`). Realizacja będzie obejmowała budowę instalacji fotowoltaicznych dla 7 obiektów użyteczności publicznej z terenu Gminy”.
2.  „Czy wysokość otrzymanego dofinansowania będzie uzależniona od ilości nieruchomości biorących udział w projekcie?” – Wnioskodawca wskazał, że „Wysokość otrzymanego dofinansowania nie będzie uzależnione od ilości nieruchomości biorących udział w projekcie. Projekt od początku zakładał założenie instalacji fotowoltaicznych na 7 obiektach użyteczności publicznej”.
3.  „Czy wysokość otrzymanego dofinansowania będzie uzależniona od liczby instalacji?” – Wnioskodawca wskazał, że „Wysokość otrzymanego dofinansowania nie będzie uzależniona od liczby instalacji. W momencie wnioskowania o dotację Gmina (\`(...)\`) podała liczbę 7 budynków użyteczności publicznej, na których chce zamontować instalacje fotowoltaiczne”.
4.  „Czy w trakcie realizacji projektu Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany do rozliczania się z otrzymanych środków finansowych, jeśli tak, to z kim i w jaki sposób będzie je rozliczać?” – Wnioskodawca wskazał, że „Gmina wnioskowała o dofinansowanie projektu pn.: (\`(...)\`), do Urzędu Marszałkowskiego Województwa jako Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa. W czasie trwania projektu Gmina będzie wnioskowała o środki finansowe na zasadzie zaliczki, zaś po zakończeniu realizacji projektu i pozytywnym zweryfikowaniu i zaakceptowaniu przez Instytucję Zarządzającą RPO Gmina (\`(...)\`) otrzyma pozostałą kwotę dofinansowania zgodnie z zawartą umową o dofinansowanie”.
5.  „Czy gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania realizowałaby przedmiotowy projekt?” – Wnioskodawca wskazał, że „W przypadku gdyby Gmina nie otrzymałaby dofinansowania na realizację przedmiotowego projektu, to byłby on nierealizowany”.
6.  „Czy dotacja będzie przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z realizacją przedmiotowego projektu czy ma na celu również jakiekolwiek sfinansowanie ceny realizowanych przez Gminę usług?” – Wnioskodawca wskazał, że„Przedmiotowa dotacja będzie przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z realizacją projektu i nie będzie wpływała na sfinansowanie ceny realizowanych przez Gminę usług. Gmina przystępuje do projektu pn.: (\`(...)\`) ze względu na to, że owy projekt przeciwdziała zmianom klimatu, zmniejsza emisję zanieczyszczeń do atmosfery. Znacznie poprawi się środowisko naturalne na terenie Gminy (\`(...)\`), a pośrednio na terenie strefy (…) j objętej postanowieniami programu ochrony powietrza. Inwestycja przyczyni się także do zmniejszenia oddziaływania obiektów użyteczności publicznej, a zwłaszcza paliw wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej wykorzystywanych do ich eksploatacji, na klimat. Ceny wynajmu lokali w budynku Urzędu Gminy jaki i w budynkach szkolnych nie ulegną zmianie. Natomiast stacje uzdatniania wody na których będzie założona fotowoltaika są przekazane dzierżycielowi. Gmina nie czerpie żadnych korzyści finansowych z działalności ww. stacji. Gmina oddała nieodpłatnie Przedsiębiorstwu (…) w zarządzanie sieci wodociągowe i kanalizacyjne wraz ze stacjami. To przedsiębiorstwo rozlicza się bezpośrednio z mieszkańcami Gminy. Gmina nie uczestniczy w dystrybucji wody do gospodarstw i nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów. Zarządca ustala ceny wody i przekazuje je do akceptacji do (…). (…) zatwierdzają proponowaną stawkę przez Przedsiębiorstwo (…). Gmina dostaje tylko informacje jaką stawką za pobranie wody zostanie obciążony mieszkaniec Gminy z którym Dzierżyciel ma umowę”.
7.  „Czy w przypadku niezrealizowania projektu Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych?” – Wnioskodawca wskazał, że „W przypadku niezrealizowania projektu Gmina (\`(...)\`) zobowiązana jest do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych, ponieważ dotacja jest przeznaczona na konkretny projekt”.
8.  „Czy Gmina może/będzie mogła przeznaczyć otrzymane dofinansowanie na inny cel niż projekt, o którym mowa we wniosku?” – Wnioskodawca wskazał, że „Gmina (\`(...)\`) nie będzie mogła otrzymanego dofinansowania przeznaczyć na inny cel niż zakłada projekt. Celem projektu jest budowa instalacji fotowoltaicznych dostarczających energię na potrzeby 7 obiektów użyteczności publicznej zlokalizowanej na terenie Gminy (\`(...)\`)”.
9.  „Od czego uzależniona jest wysokość otrzymanego przez Gminę dofinasowania, tj. w jaki sposób kalkulowana jest wysokość dofinansowania?” – Wnioskodawca wskazał, że „Wysokość otrzymanego przez Gminę dofinansowania jest uwzględnione w regulaminie RPO 2014-2020 (…). W ramach kryterium ocenie podlegać będzie podwyższenie wkładu własnego. Punktację przyznawano w sposób: 1 punkt za 1 punkt procentowy podwyższenia wkładu własnego Beneficjenta w odniesieniu do minimalnego wymaganego wkładu określonego w ogłoszeniu o konkursie. Maksymalny poziom dofinansowania UE jest na projekty nieobjęte pomocą publiczną – kwota pomocy nie może przekroczyć 85%. Minimalny wkład własny Beneficjenta na projekty nieobjęte pomocą publiczną – minimalny wkład własny wynosi 15% kosztów kwalifikowanych”.
10.  „Czy Wnioskodawca ma możliwość przypisania konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, tj. do działalności gospodarczej (opodatkowanej, zwolnionej) jak również do celów innych niż działalność gospodarcza (niepodlegająca opodatkowaniu)? – należy wskazać odrębnie dla każdego budynku” – Wnioskodawca wskazał, że „Stacje uzdatniania wody w miejscowościach: A, B, C są własnością Gminy (\`(...)\`), lecz na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2006 r. oddano je nieodpłatnie w zarządzanie dzierżycielowi. Przedsiębiorstwo (…) zarządza stacjami wodociągowymi, jak również siecią wodociągową kanalizacyjną, stanowiącą własność Gminy (\`(...)\`). (…) nie wnosi żadnych opłat (dochodów) na rzecz Gminy z tego tytułu. Za dostarczanie wody do gospodarstw na terenie Gminy (\`(...)\`) ww. Przedsiębiorstwo rozlicza się bezpośrednio z mieszkańcami. Gmina nie uczestniczy w dystrybucji wody do gospodarstw i nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów. (…) ma podpisaną umowę z zakładem energetycznym na dostarczanie energii elektrycznej do stacji uzdatniania wody. Faktury są wystawiane na Przedsiębiorstwo (…) w związku z tym Gmina nie ma możliwości przypisania wydatków do określonych czynności. Budynki Szkół Podstawowych służą do realizacji podstawowych zadań w zakresie oświaty i wychowania, w tym edukacji dzieci i młodzieży. Budynek Szkoły Podstawowej w miejscowości Z. Działalność opodatkowana: wynajem sali gimnastycznej, dzierżawa gruntu dla firmy (\`(...)\`), wyżywienie uczniów. Działalność zwolniona: wystawianie duplikatów legitymacji i świadectw. Budynek Szkoły Podstawowej w miejscowości E. Działalność opodatkowana: wynajem sali gimnastycznej, wynajem pomieszczenia pod urządzenia dla firmy (\`(...)\`), wyżywienie uczniów. Działalność zwolniona: wystawianie duplikatów legitymacji i świadectw. Budynek Szkoły Podstawowej w miejscowości F. Działalność opodatkowana: wynajem sali gimnastycznej, wynajem pomieszczenia dla firmy (\`(...)\`). Działalność zwolniona, wystawianie duplikatów legitymacji, wynajem pomieszczenia mieszkalnego. W budynku Urzędu Gminy (\`(...)\`) realizuje się zadania głównie w zakresie administracji publicznej. Uboczna działalność gminy: Działalność opodatkowana: wynajem lokali podmiotom zewnętrznym, udostępnienie pomieszczenia na urządzenia firmy (\`(...)\`), dzierżawa gruntów przeznaczonych na działalność pozarolniczą. Działalność zwolniona: wynajem pomieszczenia mieszkalnego, dzierżawa gruntów rolnych”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (pytania sformułowane we wniosku z dnia 27 kwietnia 2020 r.)

1.  Czy Gminie (\`(...)\`) przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach związanych z realizacją projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 pod tytułem: „(\`(...)\`)”, polegającego na założeniu paneli fotowoltaicznych na budynkach użyteczności publicznej Gminy, według proporcji, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT obliczonych zgodnie z rozporządzenia MF z 17 grudnia 2015 r. obliczonych oddzielnie dla każdej jednostki organizacyjnej na bazie roku 2019, gdzie w budynkach prowadzona jest zarówno działalność statutowa, jak i pozostała działalność gospodarcza (opodatkowana, zwolniona i niepodlegająca VAT)?
2.  Czy od montażu instalacji fotowoltaicznych na gruncie przy stacjach wodociągowych, których właścicielem jest Gmina (\`(...)\`), a które są przekazane dzierżycielowi, przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
3.  Czy otrzymana przez Gminę (\`(...)\`) kwota dotacji na realizację projektu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
4.  Jeśli dotacja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w części, to czy będzie możliwe jej rozliczenie proporcjonalnie do wykonania robót od których będzie przysługiwało gminie prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy (własne stanowisko sformułowane we wniosku z dnia 27 kwietnia 2020 r.)

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy Gminie będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków na zakup i instalację paneli fotowoltaicznych na obiektach użyteczności publicznej i gruncie, o których mowa w opisie sprawy. Ww. budynki i grunty, na których zostaną zainstalowane instalacje OZE, Gmina wykorzystuje zarówno do czynności pozostających poza zakresem ustawy VAT, jak i czynności zwolnionych z VAT oraz czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. Art. 86 ust. 2a ustawy VAT mówi, że w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy VAT oraz do celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy VAT – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, tzw. proporcji.

Natomiast na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Stosowanie do art. 90 ust. 2 ww. przepisu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości kwot o których mowa w art. 90 ust.1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 proporcję, o której mówi art. 90 ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu, z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takle prawo. W związku z powyższym Gminie powinno przysługiwać prawo do pomniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości: w przypadku obiektów stacji uzdatniania wody nie przysługuje odliczenie podatku VAT, bo Gmina jest tylko właścicielem owych obiektów ale nie uzyskuje żadnych dochodów z tego tytułu; w przypadku Szkoły Podstawowej w msc. Z wykorzystywanej do działalności edukacyjnej oraz działalności opodatkowanej – odliczenie naliczonego podatku VAT nastąpi na podstawie proporcji, o której mowa w art. 86 ustawy o VAT oraz na podstawie proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT – proporcja 4%, wss 100%; zaś w przypadku Szkoły Podstawowej w msc. E nie będzie możliwości odliczenia podatku VAT mimo, że występuje tam działalność mieszana, ponieważ proporcja i wss wynoszą 0%; natomiast w szkole Podstawowej w F będzie można odliczyć podatek VAT naliczony zgodnie z prewspółczynnikiem 3% i wss 97%, gdyż jest tam oprócz prowadzonej statusowej działalności działalność opodatkowana, zwolniona z podatku i niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług; w przypadku budynku Gminy (\`(...)\`) wykorzystywanym do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu, zwolnionych oraz opodatkowanych odliczenie naliczonego podatku VAT nastąpi na podstawie wyliczonego prewspółczynnika 8% wss 94%.

Ad. 2

Zdaniem Gminy nie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od montażu instalacji fotowoltaicznych na gruncie przy stacjach wodociągowych, których właścicielem jest Gmina, a które są przekazane dzierżycielowi ponieważ Gmina (\`(...)\`) nie czerpie żadnych korzyści finansowych z działalności ww. stacji. Gmina oddała nieodpłatnie Przedsiębiorstwu (…) w zarządzanie sieci wodociągowe i kanalizacyjne wraz ze stacjami. To przedsiębiorstwo rozlicza się bezpośrednio z mieszkańcami Gminy. Nasza Gmina nie uczestniczy w dystrybucji wody do gospodarstw i nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy kwota dotacji na realizację przez Gminę inwestycji w ramach przedmiotowego projektu nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż zgodnie z art. 29a ustawy VAT podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi zapłatę włącznie z otrzymanymi dotacjami, a dotacja powinna mieć bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Montaż Instalacji fotowoltaicznych na budynkach stacji uzdatniania wody nie będzie miał bezpośredniego wpływu na ceny świadczonych usług wodno-kanalizacyjnych. Otrzymanie dotacji nie spowoduje zmiany taryfy za zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków. Podobnie będzie w przypadku montażu instalacji na budynkach szkół i budynku urzędu gminy, ponieważ nie zmienią się stawki za wynajmowane lokale, a w pomieszczeniach wynajmowanych nie ma podliczników na dostarczane media i nie ma możliwości ich wyodrębnienia w czynszu, gdyż media są naliczane ryczałtem.

Ad.4

Zdaniem Gminy dotacja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług dlatego nie będzie można jej rozliczyć przyporządkowując proporcjonalnie do wykonania robót. Montaż instalacji fotowoltaicznych na stacjach uzdatniania wody nie będzie miał bezpośredniego wpływu na ceny świadczonych usług wodno-kanalizacyjnych. Otrzymanie dotacji nie spowoduje zmiany taryfy za zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków. Dotację Gmina przeznaczy w 80% na opłacenie faktury dla wykonawcy usług montażu OZE, pozostałe 20% opłaty za fakturę Gmina pokryje z własnych środków. Otrzymana dotacja będzie więc dotacją kosztową udzieloną na budowę instalacji, zostanie przekazana na pokrycie wydatków kwalifikowanych projektu i nie będzie stanowiła dla gminy wynagrodzenia. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż dotacja na zakup instalację paneli fotowoltaicznych nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane.

Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest osobie fizycznej, osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zatem Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713) wynika, że do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 15 ww. ustawy).

W tym miejscu należy wskazać, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik powinien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT i/lub zwolnionej od VAT) oraz działalności innej niż działalność gospodarcza (niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

I tak, w myśl art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 86 ust. 2h ustawy, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r. poz. 2193), zwanego dalej „sposobem określenia proporcji”, ustawodawca w § 3 ust. 1 wskazał, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. W przepisie § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 powołanego rozporządzenia wskazano dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, jednostkę budżetową i zakład budżetowy.

Wyrażoną wyżej generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają w sposób technicznoprawny regulacje zawarte w art. 90 i art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to – na mocy art. 90 ust. 2 ustawy – podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Natomiast, stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy, obowiązującego od 1 stycznia 2014 r., przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje zatem, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Należy jednak podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy. W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, Gmina na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym posiada osobowość prawną, w tym zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne określone w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym samodzielnie lub przez gminne samorządowej jednostki budżetowe. Od 1 stycznia 2017 r. Gmina (\`(...)\`) wraz z gminnymi jednostkami budżetowymi jest jednym podatnikiem podatku VAT. Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (RPO) na lata 2014-2020 pod tytułem: „ (\`(...)\`)”. Przedmiotowy projekt wywiera pozytywny wpływ na realizację zasad zrównoważonego rozwoju, a realizowana inwestycja jest powiązana z zapisami strategii „Europa 2020”, a dokładnie z priorytetem: Rozwój zrównoważony – wspieranie gospodarki efektywnej korzystającej z zasobów, bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej oraz z działaniem dotyczącym przeciwdziałania zmianom klimatu. Projekt wpisuje się we wskazany cel, ponieważ zakłada budowę instalacji fotowoltaicznych dla 7 obiektów użyteczności publicznej z terenu Gminy (\`(...)\`) (szkół, stacji uzdatniania wody), co wpłynie na zmniejszenie ilości CO2 o 159,02 Mg/rok. Gmina zamierza przyczynić się do poprawy efektywności energetycznej Państwa oraz realizacji pakietu energetyczno-klimatycznego i zasady zrównoważonego rozwoju. Przedsięwzięcie obejmuje budowę instalacji fotowoltaicznych dostarczających energię na potrzeby 7 obiektów użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie Gminy. Obiekty użyteczności publicznej w postaci stacji uzdatniania wody (SUW) objęte projektem to: SUW A, SUW B, SUW C, Szkoła Podstawowa w miejscowości D, Szkoła Podstawowa w miejscowości E, Szkoła Podstawowa w miejscowości. F, Urząd Gminy (\`(...)\`). Celem projektu jest zwiększenie wykorzystania energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych przez Gminę poprzez budowę instalacji fotowoltaicznych dla obiektów użyteczności publicznej. Istotnym problemem, któremu ma przeciwdziałać przedmiotowe przedsięwzięcie, jest poziom niskiej emisji zanieczyszczeń na terenie Gminy (\`(...)\`). Jednym z jej źródeł są budynki użyteczności publicznej, które powodują zużycie energii elektrycznej i cieplnej. Projekt będzie dofinansowany ze środków PRO, ponieważ przyczynia się do powstania szeregu korzyści, do których należy m.in. zmniejszenie niskiej emisji i poprawa stanu środowiska. Budynki objęte projektem stanowią własność Gminy, służą do wypełniania zadań publicznoprawnych, czyli czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto sporadycznie i w niewielkim zakresie mogą być wykorzystywane również do czynności opodatkowanych podatkiem VAT na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych (umów najmu lokali). Budynki, na których planuje się instalację są wykorzystywane głównie do zadań w zakresie oświaty i wychowania, administracji publicznej, działalności gospodarczej w zakresie wynajmu pomieszczeń oraz sprzedaży wody przez dzierżyciela. Stacje uzdatniania wody w miejscowościach: A, B, C są własnością Gminy (\`(...)\`), lecz na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2006 r. oddano je nieodpłatnie w zarządzanie Przedsiębiorstwu (…), które zarządza stacjami wodociągowymi, jak również siecią wodociągową kanalizacyjną, stanowiącą własność Gminy (\`(...)\`), lecz nie wnoszą żadnych opłat (dochodów) na rzecz Gminy z tego tytułu. Za dostarczanie wody do gospodarstw na terenie Gminy (\`(...)\`) ww. Przedsiębiorstwo rozlicza się bezpośrednio z mieszkańcami. Gmina nie uczestniczy w dystrybucji wody do gospodarstw nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów. Panele fotowoltaiczne zostaną zamontowane na dachach ww. budynków i na gruncie przy stacjach uzdatniania wody. Nadzór nad pracami pełnić będą inspektorzy nadzoru. Faktury za towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego projektu wystawiane będą na Gminę.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach związanych z realizacją projektu pn.: „(\`(...)\`)”, polegającego na założeniu paneli fotowoltaicznych na budynkach użyteczności publicznej Gminy oraz na gruncie przy stacjach wodociągowych.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z założeniem paneli fotowoltaicznych na budynkach użyteczności publicznej Gminy, należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy przedsięwzięcie obejmuje budowę instalacji fotowoltaicznych dostarczających energię na potrzeby m.in. obiektów użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie Gminy (\`(...)\`). Obiekty użyteczności publicznej objęte projektem to m.in. Szkoła Podstawowa w miejscowości D, Szkoła Podstawowa w miejscowości E, Szkoła Podstawowa w miejscowości F, Urząd Gminy (\`(...)\`). Budynki objęte projektem stanowią własność Gminy, służą do wypełniania zadań publicznoprawnych, czyli czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto sporadycznie i w niewielkim zakresie mogą być wykorzystywane również do czynności opodatkowanych podatkiem VAT na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych (umów najmu lokali).

W celu odliczenia podatku naliczonego, Wnioskodawca w pierwszej kolejności winien przypisać konkretne wydatki do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności jest związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do działalności gospodarczej (opodatkowanej oraz zwolnionej), jak również do celów innych niż działalność gospodarcza (niepodlegających opodatkowaniu), których Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania w całości do działalności gospodarczej, to wówczas Wnioskodawca do tych wydatków jest zobowiązany do stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy i § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia w sprawie sposobu określenia proporcji.

Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, nabywane towary i usługi dotyczące realizowanego projektu na budynkach użyteczności publicznej (Szkoła Podstawowa w miejscowości D, Szkoła Podstawowa w miejscowości E, Szkoła Podstawowa w miejscowości F, Urząd Gminy (\`(...)\`)) są wykorzystywane przez Wnioskodawcę zarówno do czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku i nie ma możliwości jednoznacznego przyporządkowania ich do czynności opodatkowanych, bądź zwolnionych, Wnioskodawca zobowiązany jest do zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując należy stwierdzić, że skoro wydatki związane z realizacją projektu dotyczącego budowy instalacji fotowoltaicznych na budynkach użyteczności publicznej są związane – co wprost podano we wniosku – z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi od podatku oraz niepodlegającymi opodatkowaniu, a Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych rodzajów czynności, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu przy zastosowaniu proporcji wynikającej z art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, według „sposobu określenia proporcji” właściwego dla jednostki organizacyjnej faktycznie wykorzystującej zakupione towary i usługi z zastosowaniem proporcji o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Natomiast jeśli proporcja jak i prewspółczynnik są równe bądź nie przekraczają 2%, to Wnioskodawca na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, może przyjąć, że proporcja wynosi 0% i nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z montażem instalacji fotowoltaicznych na gruncie przy stacjach wodociągowych (Stacja Uzdatniania Wody A, Stacja Uzdatniania Wody B, Stacja Uzdatniania Wody C), należy wskazać, że – jak wskazano we wniosku – na podstawie umowy z dnia 29 grudnia 2006 r. oddano je nieodpłatnie w zarządzanie Przedsiębiorstwu (…), które zarządza stacjami wodociągowymi, jak również siecią wodociągową kanalizacyjną, stanowiącą własność Gminy, lecz nie wnoszą żadnych opłat (dochodów) na rzecz Gminy z tego tytułu. Za dostarczanie wody do gospodarstw na terenie Gminy ww. Przedsiębiorstwo rozlicza się bezpośrednio z mieszkańcami. Gmina nie uczestniczy w dystrybucji wody do gospodarstw nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów.

Mając na uwadze powyższe, w kontekście niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wykonywana przez Wnioskodawcę ww. czynność, tj. nieodpłatne przekazanie stacji wodociągowych w zarządzanie Przedsiębiorstwu (…) realizowane jest poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę okoliczność, że przekazując nieodpłatnie ww. majątek Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, czynności takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, co w konsekwencji powoduje brak możliwości odliczenia podatku VAT.

Podsumowując, Gminie nie będzie przysługiwać w ogóle prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z montażem instalacji fotowoltaicznych na stacjach wodociągowych (Stacja Uzdatniania Wody A, Stacja Uzdatniania Wody B, Stacja Uzdatniania Wody C).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy uzyskana dotacja na realizację projektu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a -30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl ust. 6 powołanego artykułu, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Powyższe regulacje wskazują, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje, których nie da się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Należy uznać, że opodatkowanie dotacji stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie dotacje stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są dotacjami związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Inne dotacje nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Istotne zatem, dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja mająca bezpośredni wpływ na cenę”.

W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach: C-184/00 z dnia 22 listopada 2001 r. Office des produits wallons ASBL przeciwko państwu belgijskiemu oraz C-353/00 z dnia 13 czerwca 2002 r. Keeping Newcastle Warm Limited przeciwko Commissioners of Customs and Excise.

I tak, w wyroku w sprawie C-184/00 TSUE stwierdził, że sam fakt, że dofinansowanie wpływa na ostateczną cenę świadczenia, nie ma znaczenia dla uznania, czy powinno ono zwiększać podstawę opodatkowania VAT. W praktyce bowiem prawie zawsze dofinansowanie działalności podatnika wpływa w jakiś w sposób na poziom stosowanych przez niego cen. Elementem istotnym, wpływającym na ewentualne włączenie dofinansowania do podstawy opodatkowania, jest natomiast stwierdzenie, czy dotacje są przekazywane w celu dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Ponadto Trybunał stwierdził, że sformułowanie – dotacje bezpośrednio związane z ceną – należy interpretować w taki sposób, aby dotyczyło ono jedynie dotacji odpowiadających całości lub części wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług, które wypłacane są sprzedawcy lub dostawcy przez stronę trzecią.

Z kolei w wyroku w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT. Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za darmo), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

W analizowanym przypadku otrzymana dotacja stanowi dofinansowanie wyłącznie wskazanego we wniosku projektu pn.: „ (\`(...)\`)”. Gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania, nie realizowałaby obecnie projektu. Otrzymana dotacja będzie przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z realizacją ww. projektu i nie będzie wpływała na sfinansowanie ceny realizowanych przez Gminę usług.

Mając na uwadze powyższe w kontekście przywołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do otrzymanej przez Gminę dotacji nie zachodzi sytuacja, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia w zamian za określone wynagrodzenie, bowiem otrzymana dotacja stanowi dofinansowanie wyłącznie wskazanego we wniosku projektu pn.: „ (\`(...)\`)”. Udzielona Wnioskodawcy dotacja jest więc dotacją kosztową – do kosztu realizacji inwestycji. Otrzymane przez Gminę dofinansowanie zostanie przekazane na pokrycie wydatków projektu i nie będzie stanowiło dla Gminy wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, w związku z tym, że dotacja będąca przedmiotem wniosku będzie stanowić wyłącznie dofinansowanie do realizacji przedmiotowego projektu oraz dofinansowanie to nie będzie miało wpływu na cenę świadczonych przez Gminę usług, to nie będzie stanowić ona podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy. Konsekwentnie, dotacja ta nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 3 uznano za prawidłowe.

Wnioskodawca wskazał, że oczekuje odpowiedzi na pytanie nr 4 jedynie w sytuacji uznania, że dotacja będzie podlegała opodatkowaniu. Uwzględniając zatem udzieloną odpowiedź na pytania nr 3, w której wskazano, że dotacja będąca przedmiotem wniosku nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, udzielenie odpowiedzi na pytania nr 4 stało się zbędne.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna przynosi skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.