Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.387.2021.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-29
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację zadania
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 14 czerwca 2021 r. (data wpływu 16 czerwca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 23 czerwca 2021 r. (data wpływu 24 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „(…)"- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2021 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 23 czerwca 2021 r. (data wpływu 24 czerwca 2021 r.) dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku z tytułu wydatków poniesionych na realizację zadania pn. „(…)".

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest jednostką samorządu terytorialnego, która posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu (…) 2020 r. Wnioskodawca podpisał z Województwem umowę o przyznaniu pomocy na zadanie pn. „(…)" realizowane w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020.

Odbiór końcowy zadania nastąpił … kwietnia 2021 r.

Celem projektu było podniesienie jakości infrastruktury rekreacyjno-turystycznej w Mieście poprzez utworzenie miejsca rekreacji i wypoczynku zarówno dla dzieci, młodzieży jak i dorosłych wraz z przeprowadzeniem zajęć rekreacyjno-edukacyjnych na obiekcie dla dzieci szkolnych oraz seniorów. Zadanie polegało na wybudowaniu siłowni zewnętrznej i obejmowało wykonanie robót pomiarowych i ziemnych, montaż 3 urządzeń do ćwiczeń, 1 stolika do gry w szachy oraz tablicy informacyjnej. Infrastruktura jest ogólnodostępna, a korzystanie z niej jest nieodpłatne.

Zadaniem projektu była poprawa jakości życia mieszkańców w gminie, rozwój infrastruktury rekreacyjno-sportowej oraz zaspokojenie zbiorowych potrzeb społecznych poprzez umożliwienie wszystkim mieszkańcom oraz turystom - niezależnie od wieku - dostępu do atrakcyjnej formy aktywności fizycznej na świeżym powietrzu. Inwestycja ta stanowi także formę promocji zdrowego i aktywnego stylu życia, gdyż regularny ruch jest naturalnym sposobem zapobiegania wielu schorzeń. Budowa siłowni zewnętrznej ma przysłużyć się kształtowaniu postaw prozdrowotnych i spędzaniu wolnego czasu w sposób aktywny. Zrealizowane przedsięwzięcie stanowi nie tylko interesujący obiekt małej architektury, ale jest także miejscem spotkań i integracji mieszkańców.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nakłady poniesione na realizację zadania pn. „(…)" realizowanego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nakłady poniesione na realizację zadania pn. „…" Realizując powyższą inwestycję gmina wykonywała zadanie własne określone w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, obejmujące sprawy z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. W myśl zapisu art. 15 ust. 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - gmina wykonując swoje zadania statutowe, co do zasady nie działa w charakterze podatnika VAT. Powstała w ramach realizacji zadania infrastruktura jest ogólnodostępna, związana z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców Miasta i nie wiąże się z żadną odpłatnością jej użytkowników. Gmina nie wykorzystuje powstałej infrastruktury rekreacyjnej do czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych i tym samym infrastruktura ta nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych, co w rezultacie uniemożliwia Wnioskodawcy obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur związanych z realizacją tego zadania - zgodnie z art. 86 ust.1 i ust.2 pkt 1 lit. a ustawy z 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,
*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania te obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu … 2020 r. Wnioskodawca podpisał z Województwem umowę o przyznaniu pomocy na zadanie pn. „…." realizowane w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020. Odbiór końcowy zadania nastąpił 22 kwietnia 2021 r. Celem projektu było podniesienie jakości infrastruktury rekreacyjno-turystycznej w Mieście poprzez utworzenie miejsca rekreacji i wypoczynku zarówno dla dzieci, młodzieży jak i dorosłych wraz z przeprowadzeniem zajęć rekreacyjno-edukacyjnych na obiekcie dla dzieci szkolnych oraz seniorów. Zadanie polegało na wybudowaniu siłowni zewnętrznej i obejmowało wykonanie robót pomiarowych i ziemnych, montaż 3 urządzeń

do ćwiczeń, 1 stolika do gry w szachy oraz tablicy informacyjnej. Infrastruktura jest ogólnodostępna, a korzystanie z niej jest nieodpłatne. Zadaniem projektu była poprawa jakości życia mieszkańców w gminie, rozwój infrastruktury rekreacyjno-sportowej oraz zaspokojenie zbiorowych potrzeb społecznych poprzez umożliwienie wszystkim mieszkańcom oraz turystom - niezależnie od wieku - dostępu do atrakcyjnej formy aktywności fizycznej na świeżym powietrzu. Inwestycja ta stanowi także formę promocji zdrowego i aktywnego stylu życia, gdyż regularny ruch jest naturalnym sposobem zapobiegania wielu schorzeń. Budowa siłowni zewnętrznej ma przysłużyć się kształtowaniu postaw prozdrowotnych i spędzaniu wolnego czasu w sposób aktywny. Zrealizowane przedsięwzięcie stanowi nie tylko interesujący obiekt małej architektury, ale jest także miejscem spotkań i integracji mieszkańców.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nakłady poniesione na realizację opisanego zadania.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – infrastruktura powstała w ramach realizowanego zadania (siłownia zewnętrzna, urządzenia do ćwiczeń, stolik do gry w szachy) związana jest z zaspakajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców i nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Korzystanie z niej jest ogólnodostępne i nieodpłatne.

Tym samym Wnioskodawca nie ma – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nakłady poniesione na realizację zadania pn.: „…." .

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 3 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.