Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.278.2025.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Nie kwestionując zaangażowania Wnioskodawczyni w proces
wychowawczy małoletnich dzieci, stwierdzić należy, że mimo
samotnego wychowywania dzieci Wnioskodawczyni nie
posiada statusu „osoby samotnie wychowującej dziecko”,
bowiem przez lata podatkowe 2019, 2020 i 2021
Wnioskodawczyni była w związku małżeńskim.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2000 r. wyszła Pani za mąż za B.A. W 2001 r. urodził się Pani syn C.A. W 2004 r. urodził
    się Pani syn D.A. W 2009 r. rozwiodła się Pani, a dzieci zostały pod Pani opieką. W 2010 r.
    wyszła Pani ponownie za mąż za E.E. W 2012 r. urodził się Państwu syn F.E.
    W 2018 r. Pani pierwszy mąż B.A. zginął tragicznie w wypadku samochodowym. Od roku
    2018 wychowuje Pani syna C.A. i D.A. Pani obecny małżonek nie przysposobił Pani dzieci,
    ani nie adoptował ich. Prawnie jest to osoba dla nich obca, nie posiada żadnych praw
    opiekuńczo-rodzicielskich, nawet nie mógł uczestniczyć w zebraniach szkolnych,
    podejmować decyzji w ich sprawie, ani otrzymywać informacji o nich w instytucjach. C.A. i
    D.A. kontynuują cały czas naukę, posiadają status studenta/ucznia i nie ukończyli jeszcze
    26 lat.

## Pytanie

Czy może Pani się rozliczyć jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2019, 2020,
    2021?
    Pani stanowisko w sprawie
    Według Pani oceny jest to możliwe, od śmierci pierwszego męża samodzielnie wychowuje
    Pani synów C.A. i D.A. Skoro Pani drugi mąż nie przysposobił dzieci z pierwszego
    małżeństwa, to należy przyjąć, że są one wychowywane przez Panią jako samotnego
    rodzica. Dzieci wychowują się w rodzinie zrekonstruowanej.
    Pani zdaniem istnieją podstawy do uznania Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko,
    bez względu na zawarcie przez Panią drugiego związku małżeńskiego.
    Urzędy Skarbowe powinny uwzględnić dobro niepełnej rodziny, którą Pani tworzy ze
    swoimi dziećmi z pierwszego małżeństwa. Podobną linię orzeczniczą przyjęły różne Sądy:
    W świetle art. 3 pkt 17a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.
    2020.111, dalej u.ś.r.) za osobę samotnie wychowującą dziecko uznaje się pannę,
    kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym
    wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno
    dziecko z jego rodzicem.
    Natomiast dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługuje samotnie
    wychowującym dziecko matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi
    prawnemu dziecka, jeżeli nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz
    dziecka od drugiego z rodziców dziecka, ponieważ:
    1) drugi z rodziców dziecka nie żyje;
    2) ojciec dziecka jest nieznany;
    3) powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało
      oddalone.
    W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19
    stycznia 2021 r., II SA/Rz 1052/20, LEX nr 3115159, Sąd wskazał że: „przepis art. 3 pkt 17a u.
    ś.r. należy wykładać prokonstytucyjnie. Przy interpretacji pojęcia osoba samotnie
    wychowująca dziecko należy mieć na względzie to, że co do zasady dziecko wychowuje
    jego naturalny rodzic. W sensie prawnym nie można uznać, aby dziecko miał wychowywać
    również jego ojczym/macocha, chyba że osoby te adoptowały dziecko”.
    Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 lipca 2020 r. w sprawie I OSK
    3084/19 (LEX nr 3040676) wskazał, że: „rodzic samotnie wychowujący dziecko to ten, kto
    wychowuje go bez udziału drugiego rodzica dziecka. Zawarcie przez rodzica dziecka
    związku małżeńskiego nie rzutuje na ocenę tej sytuacji”.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2022 r. sygn.
    akt III SA/Gd 646/21, zgodnie z którym - sąd uznał, że osobą samotnie wychowującą
    dziecko jest wyłącznie osoba stanu wolnego, która wychowuje dziecko bez pomocy innej
    osoby; to taki rodzic który wychowuje swoje dziecko bez drugiego rodzica tego dziecka;

    Sąd wskazał: „Przy dokonywaniu interpretacji art. 3 pkt 17a ustawy istotny jest sposób
    wychowywania dziecka uprawnionego do świadczenia, czyli to kto go wychowuje, na co
    wskazuje wykładnia zwrotu »chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z
    jego rodzicem«, który używając słowa »z jego rodzicem« ma na myśli rodzica
    biologicznego. Zatem spełniona jest przesłanka samotnego wychowywania dziecka zawsze
    wówczas, gdy jest ono wychowywane tylko przez jednego jego rodzica, tj. biologicznego
    ojca lub matkę dziecka”.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 marca 2022 r. sygn.
    akt II SA/Rz 1793/21 - „W niniejszej sprawie Sąd podziela wskazaną wyżej linię orzeczniczą
    oraz stojące u jej podstaw argumenty. Ponadto należy przytoczyć stanowisko WSA w
    Rzeszowie wyrażone w wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 1052/20, że
    przepis art. 3 pkt 17a u.ś.r. wyraźnie odwołuje się do prawnorodzinnej kategorii »
    wychowania dziecka«. Ponieważ u.ś.r. nie definiuje autonomicznie tego pojęcia, konieczne
    w tym zakresie jest sięgnięcie do regulacji wynikającej z ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (K.r.io.). Zgodnie z art. 95 § 1 w zw. z art. 92 i art. 93 § 1 K.r.
    io. władza rodzicielska nad dzieckiem aż do uzyskania przez nie pełnoletności przysługuje
    co do zasady jego rodzicom, obejmując prawo i obowiązek rodziców do wychowywania
    dziecka. Z przepisów tych wynika, że osobą wychowującą dziecko jest zasadniczo jego
    naturalny rodzic. Nie jest natomiast w sensie prawnym osobą wychowującą dziecko mąż
    matki albo żona ojca, niebędący rodzicami tego dziecka, chyba że osoby te przysposobią
    dziecko drugiego małżonka (art. 1211 K.r.io.)”.
    Podobnie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (III SA/Kr 257/24). Sąd w
    niniejszej sprawie stanął na stanowisku spójnym z licznymi wyrokami Naczelnego Sądu
    Administracyjnego: z dnia 2 czerwca 2017 r. I OSK 26/17, z dnia 7 lipca 2016 r. I OSK 2822
    /14, z dnia 20 czerwca 2018 r. I OSK 1876/16, z dnia 8 listopada 2018 r. I OSK 1083/180, z
    dnia 10 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 3084/19, czy z dnia 11 grudnia .2020 r. I OSK 1877/20,
    LEX nr 3179792: „Tak więc przesłanka samotnego wychowywania dziecka - w rozumieniu
    art. 3 pkt 17a u.ś.r. - spełniona jest zawsze, gdy dziecko jest wychowywane tylko przez
    jednego z rodziców, co oznacza, że osoba pozostająca w związku małżeńskim i
    wychowująca dziecko spoza małżeństwa jest osobą samotnie wychowującą dziecko w
    rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r.”
    „Przepis art. 3 pkt 17a u.ś.r. winien być bowiem interpretowany zgodnie z treścią wyroku
    Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 maja 2005 r. (sygn. akt K 16/04), a zatem w duchu
    art. 71 ust. 1 i art. 18 Konstytucji RP. Przepis art. 71 ust. 1 Konstytucji RP nakazuje zaś
    państwu prowadzenie takiej polityki społecznej i gospodarczej, która uwzględnia dobro
    rodziny oraz przyznaje rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej i
    społecznej prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Nie jest zaś
    możliwe dokonywanie zróżnicowania pomocy materialnej wypłacanej ze środków
    publicznych tylko części z rodzin, wyodrębnionej według kryteriów nieodpowiadających
    wymaganiom ww. przepisu konstytucyjnego. Pamiętać bowiem trzeba, jak podkreślił to
    Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 maja 2005 r. - że świadczenie rodzinne winno
    chronić dobro dziecka, jako wartość konstytucyjną, a nie interes osoby utrzymującej
    dziecko” (wyrok NSA z 11 grudnia 2020 r. I OSK 1877/20, LEX nr 3179792).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019
    r. do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono

      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
        (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o
        systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
        Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
        podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w
    brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
        (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o
        systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
        Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
        podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości
        przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w
        art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o
        której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    W świetle art. 6 ust. 4a cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019
    r. do 31 grudnia 2021 r.:

      Zasada i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 4, mają zastosowanie również
      do osób, o których mowa w art. 3 ust. 2a, samotnie wychowujących w roku
      podatkowym dzieci, jeżeli łącznie spełniają następujące warunki:
      1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita
        Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
        do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
      2) osiągnęły podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        przychody w wysokości stanowiącej co najmniej 75% całkowitego przychodu
        osiągniętego w danym roku podatkowym;
      3) udokumentowały certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów
        podatkowych.
    Art. 6 ust. 4b. ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia
    2021 r.:
      Do podatników, o których mowa w ust. 4a, przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu
    obowiązującym od 1 marca 2017 r. do 23 czerwca 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
        r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
        okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast art. 6 ust. 8 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2021 r. do
    31 grudnia 2021 r. stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych. Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma
      zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie
      wychowująca dziecko lub jej dziecko:
    Na mocy art. 6 ust. 9 cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r.
    do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o

      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Ze wskazanych przepisów wynika, że aby korzystać z preferencyjnego opodatkowania
    dochodów na zasadach w nich przewidzianych należy mieć ściśle określony stan cywilny
    oraz wychowywać samotnie dzieci.
    Co istotne, do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci ustawodawca zaliczył zarówno
    osoby, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), jak i osoby,
    których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub
    został rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie
    wychowującą dzieci jest również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw
    rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa i przedstawiony we wniosku opis zdarzenia
    oraz nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowawczy małoletnich dzieci,
    stwierdzić należy, że mimo samotnego wychowywania dzieci nie posiada Pani statusu
    „osoby samotnie wychowującej dziecko”, bowiem przez lata podatkowe 2019, 2020 i 2021
    była Pani w związku małżeńskim. Tym samym nie spełnia Pani warunku posiadania
    określonego stanu cywilnego. W konsekwencji, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania
    z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2019,
    2020 i 2021 r., według zasad określonych w art. 6 ust. 4 tej ustawy.
    Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Powyższe stanowisko potwierdzają prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego o sygn. akt: I SA/Bd 79/42 z 26 marca 2024 r., III SA/Wa 2497/14 z 5
    marca 2015 r., I SA/Gl 1182/10 z 23 marca 2011 r., I SA/Gl 1183/10 z 23 marca 2011 r.,
    sygn. akt I SA/Łd 1155/11 z 7 grudnia 2011 r. oraz III SA/Wa 1614/24 z 18 września 2024 r.
    Sąd zwrócił uwagę na stan cywilny osoby samotnie wychowującej dziecko:
        w wyroku WSA sygn. akt I SA/Kr 289/24 z 25 lipca 2024 r.:
      (...) skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica,
      starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca
      nie może z niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. (...) Zatem nie
      będąc w okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku
      do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą
      pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw
      rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności - nie można wnioskodawczyni
      przypisać statusu "osoby samotnie wychowującej dzieci".
    Odnosząc się natomiast do powołanych przez Panią wyroków Wojewódzkich Sądów
    Administracyjnych stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte zapadły w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i nie stanowią one
    materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
    Powołane przez Panią wyroki, tj.: sygn. akt. III SA/Gd 646/21 z 7 kwietnia 2022 r., II SA/Rz
    1052/20 z 19 stycznia 2021 r., II SA/Rz 1793/21 z 29 marca 2022 r., I OSK 3084/19 z 10 lipca
    2020 r., III SA/Kr 257/24), z dnia 2 czerwca 2017 r. I OSK 26/17, z dnia 7 lipca 2016 r. I OSK

    2822/14, z dnia 20 czerwca 2018 r. I OSK 1876/16, z dnia 8 listopada 2018 r. I OSK 1083
    /180, czy z dnia 11 grudnia .2020 r. I OSK 1877/20 dotyczą innego stanu faktycznego, w
    tym m.in. ojciec dziecka był nieznany, czy ojciec dziecka zmarł.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.