Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-868/14/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-21
Teza: Czy polska spółka jako płatnik podatku dochodowego powinien odprowadzać podatek dochodowy do polskiego urzędu skarbowego z tytułu wypłaconego dodatku za pełnienie funkcji prezesa obywatelowi niemieckiemu?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; Niemcy; rezydencja-certyfikat rezydencji; ryczałt; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 października 2014 r., (data wpływu do Biura – 21 października 2014 r.), uzupełnionym 7 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania należności wypłacanej obywatelowi Republiki Federalnej Niemiec z tytułu pełnienia obowiązków prezesa zarządu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania należności wypłacanej obywatelowi Republiki Federalnej Niemiec z tytułu pełnienia obowiązków prezesa zarządu.

Z uwagi na braki formalne wniosku, w piśmie z 23 grudnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-868/14/BD wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 7 stycznia 2015 r.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (Spółka) jest firmą polską z kapitałem niemieckim, w której Prezesem Zarządu Spółki jest rezydent Republiki Federacji Niemiec, przebywający w Polsce sporadycznie, tj. poniżej 185 dni w roku kalendarzowym. Jego centrum interesów życiowych jest w Niemczech. Na podstawie Uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników został mu przyznany dodatek za pełnienie funkcji Prezesa Zarządu w polskiej spółce w walucie Euro, płatny na jego rachunek w Niemczech.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy polska Spółka jako płatnik podatku dochodowego powinna odprowadzać podatek dochodowy do polskiego urzędu skarbowego z tytułu wypłaconego dodatku za pełnienie funkcji prezesa obywatelowi niemieckiemu?
2.  Jeśli tak to w jakiej wysokości?
3.  Jakiego rodzaju składki powinny zostać odprowadzone w Polsce od takiego dodatku?
4.  Czy certyfikat rezydencji obywatela niemieckiego uprawnia Spółkę jako płatnika do zwolnienia z obowiązku pobierania podatku w Polsce?
5.  Czy płatnik powinien wystawić dodatkowe dokumenty oprócz rozliczenia miesięcznego (IFT-1) i rocznego (IFT-1R) do rozliczenia się przez obywatela Niemiec z dochodów w Niemczech?

Zdaniem Wnioskodawcy, pełniący w Spółce funkcję Prezesa – obywatel Niemiec – w oparciu o art. 16 pkt 1 i 2 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, a także na podstawie certyfikatu rezydencji, powinien płacić podatki jedynie w kraju, którego jest rezydentem, czyli w Niemczech. W związku z tym jest zwolniony z obowiązku płacenia podatków od ww. dodatku za pełnienie funkcji w Polsce. Powyższe oznacza, że Polska Spółka jako płatnik podatku dochodowego nie ma obowiązku potrącania z ww. dodatku jakichkolwiek kwot z tytułu podatku dochodowego płaconego w Polsce jak i żadnych składek związanych z tym dodatkiem. Dokumentami potwierdzającymi wypłacenie dodatku z tytułu pełnienia funkcji Prezesa będą w tym wypadku dokumenty IFT-1 (miesięczne) oraz IFT-1R (roczne). Dodatek ten wykazany na tych dokumentach będzie w pełnej kwocie a podatek wyniesie 0 zł.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania należności wypłacanej obywatelowi Republiki Federalnej Niemiec z tytułu pełnienia obowiązków prezesa zarządu (pyt. nr 1, 2, 4 i 5). Natomiast w pozostałym zakresie (pyt. nr 3) wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

W myśl art. 4a cyt. ustawy, przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest firmą polską z kapitałem niemieckim, w której Prezesem Zarządu Spółki jest rezydent Republiki Federacji Niemiec, przebywający w Polsce sporadycznie, tj. poniżej 185 dni w roku kalendarzowym. Jego centrum interesów życiowych jest w Niemczech. Potwierdzeniem tego jest certyfikat rezydencji podatkowej. Na podstawie Uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników został mu przyznany dodatek za pełnienie funkcji Prezesa Zarządu w polskiej spółce w walucie Euro, płatny na jego rachunek w Niemczech.

W stosunku do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego znajdą zastosowanie odpowiednie uregulowania zawarte w umowie z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz.U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. umowy, wynagrodzenia członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu pełnienia obowiązków pełnomocnika spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie – art. 16 ust. 2 cyt. umowy.

Jak zatem wynika z ww. artykułu – zgodnie z postanowieniami umowy polsko-niemieckiej – wynagrodzenie osób mających miejsce zamieszkania w Niemczech uzyskiwane z tytułu członkostwa w zarządzie spółki (w tym z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu) mającej siedzibę w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce. Trzeba bowiem podkreślić, że sformułowanie używane w postanowieniach umowy „mogą być” nie oznacza dowolności miejsca opodatkowania lecz zezwala państwu źródła na opodatkowanie dochodów w nim osiągniętych.

To oznacza, że do opodatkowania tychże przychodów należy zastosować uregulowania zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z omawianego tytułu, tj. z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu (w tym jej prezesa) kwalifikowane są do art. 13 pkt 7. W myśl tego przychodu za przychody z działalności wykonywanej osobiście – o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 – uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W przypadku osoby będącej nierezydentem przychód ten podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zgodnie z którym podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20 % przychodu.

W myśl art. 29 ust. 2 cytowanej ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

W myśl postanowień art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Stosownie do art. 41 ust. 4 cyt. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 i 14 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 tej ustawy.

W myśl art. 41 ust. 9 omawianej ustawy podatkowej – w przypadku, o którym mowa w ust. 4, płatnik pobiera zryczałtowany podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 29 bez względu na to, czy podatnik ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a, jeżeli uzyska od tego podatnika certyfikat rezydencji.

Na podstawie art. 42 ust. 1 zdanie pierwsze ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 tej ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (IFT-1/IFT-1R), również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Jak stanowi ust. 4 cyt. artykułu, na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych – imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny i przytoczone przepisy prawa stwierdzić należy, że wypłacany dodatek funkcyjny dla rezydenta niemieckiego pełniącego funkcję Prezesa Zarządu w polskiej Spółce – pomimo legitymowania się przez rezydenta niemieckiego certyfikatem rezydencji – podlega w Polsce opodatkowaniu zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wysokość podatku z tego tytułu to 20% przychodu.

Na Wnioskodawcy jako płatniku spoczywa obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku w ww. wysokości oraz wystawienia informacji podatkowych IFT-1/IFT-1R, tj. Informacji o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w Polsce miejsca zamieszkania. Informację IFT-1R Wnioskodawca jest zobowiązany sporządzić za cały rok podatkowy, bez względu na to czy w ciągu roku sporządzana była miesięczna informacja IFT-1. Natomiast informację IFT-1 Wnioskodawca sporządza tylko na wniosek podatnika (w ciągu roku podatkowego). W powyższych informacjach płatnik zobowiązany jest wykazać zarówno kwotę przychodu podlegającego opodatkowaniu, tj. wartość wypłacanego dodatku, stawkę podatku (tutaj: 20%) oraz kwotę pobranego podatku.

Nadmienić należy, iż z powołanych przepisów nie wynika, aby na płatniku ciążył obowiązek wystawienia innych informacji, iż przywołane powyżej.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.