Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-540/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-30
Teza: ustalenia, czy wydatki związane z wdrożeniem i funkcjonowaniem Programu Motywacyjnego, w tym wypłaty środków z tytułu Realizacji Jednostek Uczestnictwa będą stanowiły dla Spółki pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu
Słowa kluczowe: instrumenty-pochodne instrumenty finansowe; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; programy-program motywacyjny; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 14 października 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 20 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki związane z wdrożeniem i funkcjonowaniem Programu Motywacyjnego, w tym wypłaty środków z tytułu Realizacji Jednostek Uczestnictwa będą stanowiły dla Spółki pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki związane z wdrożeniem i funkcjonowaniem Programu Motywacyjnego, w tym wypłaty środków z tytułu Realizacji Jednostek Uczestnictwa będą stanowiły dla Spółki pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) zamierza wprowadzić dla wybranych osób program motywacyjny oparty o instrument pochodny. W ramach programu, osobom zajmującym kluczowe stanowiska w Spółce, związanym ze Spółką stosunkiem prawnym (np. umową o pracę lub uchwałą o powołaniu na Członka Zarządu), zostaną przyznane Jednostki uczestnictwa będące pochodnymi instrumentami finansowymi (dalej: „Jednostki uczestnictwa”). W tym celu, Wnioskodawca zamierza zaproponować wybranym osobom (dalej: „Osoby uprawnione”) podpisanie indywidualnych umów o przyznanie i realizację instrumentów finansowych.

Przystąpienie do Programu przez Osoby uprawnione będzie dobrowolne. Zasady funkcjonowania programu i indywidualne warunki przystąpienia dla poszczególnych Osób uprawnionych, zostaną potwierdzone w indywidualnych umowach z Osobami uprawionymi. Celem programu będzie zapewnienie rozwoju firmy oraz wzrost jej wyników poprzez powiązanie celów Osób uprawnionych z celami strategicznymi Spółki. Wartość Jednostek uczestnictwa będzie uzależniona od wskaźników finansowych, jak np. osiągniętego przez Spółkę wyniku Cash Flow, oznaczającego wartość nadwyżki finansowej Spółki (rozumianej jako zysk przed opodatkowaniem + amortyzacja), wypracowanej przez Spółkę w kwartale kalendarzowym, za który przyznawany jest instrument finansowy.

Realizacja praw wynikających z Jednostek uczestnictwa będzie mogła być dokonywana nie częściej niż raz na kwartał, w miesiącu, w którym zostanie sporządzone i przekazane do Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) sprawozdanie F-01 za dany kwartał kalendarzowy, jednakże nie później niż w terminie dwóch miesięcy od zakończenia danego kwartału kalendarzowego. Wartość Jednostek uczestnictwa będzie uzależniona od wartości wskaźników finansowych.

W przypadku wskaźnika Cash Flow będzie to:

*   wartość Cash Flow rozumiana jako zysk przed opodatkowaniem + amortyzacja,
*   wartość wskaźnika wyrażonego jako % Cash Flow ustalona w umowie o przyznanie i realizację instrumentów finansowych.

Wypłata z tytułu Realizacji Jednostek uczestnictwa będzie dokonywana w ciągu dwóch miesięcy od miesiąca, w którym zostało sporządzone i przekazane do GUS sprawozdanie F-01 za dany kwartał kalendarzowy.

Jednostki uczestnictwa będą przyznawane Osobom uprawnionym nieodpłatnie. Korzyści wynikające z przyznania Jednostek uczestnictwa będą warunkowe, co związane jest nieodłącznie z niepewnością zysku i charakterem pochodnych instrumentów finansowych. W momencie przyznania Jednostki uczestnictwa nie będą posiadały przypisanej hipotetycznej wartości docelowej w przyszłości, natomiast ich realna wartość będzie równa zero. Osoby uprawnione w momencie przyznania nie będą mogły ich w żaden sposób zbyć, obciążyć lub przenieść jakichkolwiek praw wynikających z ich posiadania na rzecz osób trzecich. Dopiero po zaistnieniu opisanych powyżej zdarzeń warunkujących realizację pochodnego instrumentu finansowego, po stronie Osób uprawnionych może pojawić się roszczenie w stosunku do Wnioskodawcy wynikające z posiadanych Jednostek uczestnictwa.

Spółka stoi na stanowisku, że Jednostki uczestnictwa będą stanowić pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. dalej: „UPDOF”) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c oraz lit. i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2014 r., poz. 94 ze zm., dalej: „Ustawa OIF”).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki związane z wdrożeniem i funkcjonowaniem programu (w tym wypłaty środków z tytułu Realizacji Jednostek uczestnictwa) stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu pośrednio związane z przychodami, potrącalne dla celów podatkowych w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu w korespondencji ze zobowiązaniem wobec Osób uprawnionych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z wdrożeniem i funkcjonowaniem programu (w tym wypłaty środków z tytułu realizacji Jednostek uczestnictwa) będą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu pośrednio związane z przychodami, potrącalne dla celów podatkowych w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu w korespondencji ze zobowiązaniem wobec Osób uprawnionych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „UPDOP”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 UPDOP.

Podatnik może zatem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki, pod warunkiem, że:

*   nie zostały one enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 UPDOP oraz
*   istnieje związek pomiędzy ich poniesieniem a możliwością uzyskania przychodu podatkowego lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

W konsekwencji, wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeśli związany jest z osiąganymi przychodami lub przychodami, które dzięki tym działaniom mogą zostać potencjalnie osiągnięte lub zabezpieczone.

W przedmiotowej sytuacji bez wątpienia istnieje związek między poniesionymi przez Spółkę wydatkami na funkcjonowanie programu, a przychodami Spółki. Charakter i założenia programu mogą przyczynić się m.in. do zwiększenia efektywności Osób uprawnionych, co przełoży się na generowanie przez Spółkę dodatkowych przychodów/zabezpieczenia jej przychodów. Innymi słowy, przyznanie Jednostek uczestnictwa wpłynie na zwiększenie motywacji osób związanych ze Spółka stosunkiem prawnym (Osób uprawnionych), do działania zgodnie z celami biznesowymi Spółki. Co należy podkreślić, Spółka będzie zawierała umowy dotyczące instrumentów finansowych wyłącznie z osobami, które współpracują ze Spółką i mają wpływ na jej wyniki finansowe.

W przedmiotowej sytuacji istnieje zatem związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy wydatkami poniesionymi przez Spółkę w związku z wdrożeniem i funkcjonowaniem programu, a potencjalnym przychodem lub zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła przychodów Spółki. Związek ten, zdaniem Wnioskodawcy, ma charakter pośredni.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d UPDOP, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Z powyższych przepisów wynika, że koszty pośrednie powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w roku ich poniesienia. Dla celów podatkowych momentem poniesienia takich kosztów, będzie moment ujęcia przedmiotowych wydatków w księgach jako koszt na podstawie odpowiedniego dowodu księgowego.

Tym samym, ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych (z wyjątkiem ujęcia jako rezerwa lub rozliczenia międzyokresowe bierne), określa datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Koszt podatkowy powstaje zatem w dniu faktycznego zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu w korespondencji z innym kontem niż rezerwy i rozliczenia międzyokresowe bierne, czyli w korespondencji z zobowiązaniem. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z wdrożeniem i funkcjonowaniem programu (w tym wypłaty środków z tytułu realizacji Jednostek uczestnictwa) stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu pośrednio związane z przychodami, potrącalne dla celów podatkowych w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych kosztu w korespondencji z zobowiązaniem wobec Osób uprawnionych.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że podejście Spółki znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, m.in. w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 lipca 2015 r. ( sygn. ILPB3/4510-1-154/15-2/JG),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 czerwca 2014 r. (sygn. ILPB3/423-132/14-2/JG),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 maja 2014 r. (sygn. ILPB3/423-60/14-2/JG),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 maja 2014 r. (sygn. ILPB3/423-97/14-2/JG),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 października 2013 r. (sygn. IPPB3/423-659/13-2/MC).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi

na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.