Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.905.2024.4.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Zastosowanie ulgi na powrót do dochodów osiąganych z jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i do wynagrodzenia uzyskanego z tytułu umowy o pracę.
Słowa kluczowe: Norwegia; ulga-ulga na powrót; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152-lit. a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ulgi na powrót. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19
    grudnia 2024 r. (data wpływu 19 grudnia 2024 r.), pismem z 15 stycznia 2025 r. (data
    wpływu 15 stycznia 2025 r.) oraz pismem z 11 lutego 2025 r. (data wpływu 11 lutego 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Obecnie mieszka Pan w Norwegii, gdzie prowadzi działalność gospodarczą i podlega pod
    norweski system ubezpieczeń społecznych. Dla ułatwienia rozliczeń z kontrahentami
    mieszkającymi w Polsce posiada Pan firmę w Polsce. Planuje Pan powrót do Polski i
    chciałby Pan upewnić się, czy fakt posiadania firmy w Polsce w dowolnej formie (np.
    jednoosobowa działalność gospodarcza, spółka jednoosobowa lub udziały w spółce)
    wpływa na możliwość skorzystania z ulg podatkowych przewidzianych dla osób
    powracających z zagranicy. Zastanawia się Pan również, czy prowadzenie tej działalności w
    Polsce w okresie przed powrotem koliduje z możliwością skorzystania z takich ulg.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Posiada Pan obywatelstwo polskie.
    Planowana data przeprowadzki to styczeń 2026 roku, z dokładnością do kilku tygodni.
    Z ulgi na powrót zamierza Pan skorzystać możliwe jak najszybciej, jednak zgodnie z
    przepisami nie wcześniej niż po upływie 183 dni od dnia przeprowadzki, tj. od lipca 2026
    roku.
    Przebywał Pan w Polsce przez okres dłuższy niż 183 dni w roku podatkowym, zanim
    przeprowadził się Pan się za granicę (mieszkał Pan w Polsce przez 29 lat, do 2020 roku).
    Miał Pan miejsce zamieszkania w Polsce nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
    kalendarzowych poprzedzających okres pobytu za granicą. Mieszkał Pan w Polsce do 2020
    roku.
    Do momentu powrotu do Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Norwegii, gdzie rozlicza Pan swoje dochody globalne. Jednocześnie w
    Polsce rozlicza Pan dochody osiągane na jej terytorium.
    Od momentu Pana powrotu do Polski będzie Pan posiadał nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Pana firma w Polsce nie stanowi zakładu podatkowego/stałej placówki, ponieważ
    działalność prowadzi Pan zdalnie, a adres w Polsce jest jedynie adresem rejestracyjnym.
    W Polsce rozlicza się Pan z przychodów uzyskanych z działalności gospodarczej za
    pośrednictwem swojej firmy zarejestrowanej na terenie Polski.
    Firma w Polsce prowadzona jest w formie jednoosobowej działalności gospodarczej,
    jednak rozważa Pan możliwość założenia spółki z o.o. w przyszłości.
    Firma jest zarejestrowana w Polsce. Obecnie przyjął Pan podatek liniowy jako formę
    opodatkowania działalności gospodarczej.
    Od stycznia 2026 roku będzie Pan posiadać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), tj. kiedy
    planuje Pan przeprowadzić się do Polski i mieszkać na stałe.
    Od stycznia 2026 roku, będzie Pan posiadał stałe miejsce zamieszkania, tj. kiedy zamierza
    Pan osiedlić się w Polsce na stałe.
    Miał Pan wcześniej miejsce zamieszkania na terytorium Polski do 2020 roku.

    Od 2020 roku nieprzerwanie mieszka Pan w Norwegii, co obejmuje okres co najmniej
    trzech lat poprzedzających planowany powrót do Polski.
    Świadczył Pan pracę na rzecz polskich podmiotów do czasu przeprowadzki do Norwegii w
    2020 roku. Pracował Pan zarówno w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i
    kilku umów o pracę. Od czasu zamieszkania w Norwegii Pana dochody na rzecz
    podmiotów polskich pochodzą wyłącznie z tantiem za autorstwo książki oraz z
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Chciałby Pan odliczyć ulgę na powrót od podatku dochodowego z przychodów uzyskanych
    w ramach działalności gospodarczej (opodatkowanej liniowo). W przypadku podjęcia pracy
    na etacie, również od wynagrodzenia z tego tytułu. Dodatkowo, jeśli zdecyduje się Pan na
    założenie spółki z o.o., to także od wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka
    zarządu.
    Na pytanie czy posiada/będzie posiadał Pan certyfikat rezydencji lub inne dowody
    dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską do dnia zmiany
    miejsca zamieszkania na terytorium Polski, odpowiedział Pan: „Tak, będę posiadał
    dokumenty”.
    Wskazał Pan, że będzie posiadał dokumenty potwierdzające Pana pracę w Norwegii,
    jednak nie przez cały okres pobytu, ponieważ w późniejszym czasie założył Pan tam
    działalność gospodarczą. Dodatkowo posiada i będzie Pan posiadał dokumenty
    potwierdzające najem nieruchomości w Norwegii. Każda osoba mieszkająca w Norwegii
    otrzymuje numer personalny (fødselsnummer), który potwierdza jej status rezydenta.
    Zgodnie z norweskimi przepisami może Pan wystąpić o potwierdzenie miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej), jednak nie ma Pan
    pewności, czy norweski urząd skarbowy dostarczy inne dodatkowe dokumenty.
    Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót.
    Nie zmieniał Pan miejsca zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską ani nie przebywał na jej
    terytorium dłużej niż 183 dni w żadnym z wymienionych lat (2020-2025).
    Przyjeżdżał i będzie Pan przyjeżdżał do Polski w celach odwiedzin znajomych, rodziny oraz
    spędzenia kilku dni urlopu. Nie ma Pan w planach podejmowania spraw zawodowych. Nie
    ma Pan żony ani dzieci. W Norwegii mieszka Pan na stałe. Podlega Pan pod norweski
    system ubezpieczeń społecznych, płaci tam podatki, wynajmuje mieszkanie i prowadzi
    firmę. W Polsce prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą.
    Pana źródło dochodów w latach 2020–2025 oraz do dnia poprzedzającego zmianę miejsca
    zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską pochodzą zarówno z działalności gospodarczej
    prowadzonej w Norwegii, jak i w Polsce. Nie posiada Pan żadnych kredytów. Obecnie nie
    posiada Pan nieruchomości, jednak możliwe, że przed powrotem do Polski nabędzie Pan
    nieruchomość na jej terytorium. Znajomych ma Pan zarówno w Polsce, jak i w Norwegii.
    Posiada Pan konta bankowe w kilku krajach, w tym w Polsce. Ubezpieczenie społeczne ma
    Pan w Norwegii i do czasu zmiany rezydencji podatkowej pozostanie Pan objęty
    norweskim systemem ubezpieczeniowym.
    Życie społeczne i kulturalne prowadzi Pan w wielu krajach, w tym w Polsce, Norwegii,
    Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i innych krajach, gdzie ma Pan znajomych. W żadnym kraju nie
    należy Pan do żadnego klubu. Nie zajmuje się Pan też polityką. W ramach prowadzonej
    działalności zajmuje się Pan między innymi rozwojem wirtualnej polskojęzycznej
    społeczności programistycznej.
    Dla uproszczenia sprawy, w ramach wniosku o interpretację indywidualną pyta Pan o
    zastosowanie ulgi na powrót w odniesieniu do dwóch kategorii przychodów:
    a) Przychodów wynikających z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej
    (JDG).

    b) Przychodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę, jeśli podejmie Pan zatrudnienie po
    powrocie do Polski.
    Nie uwzględnia Pan w pytaniu przychodów z innych źródeł, takich jak udziały w spółce,
    działalność w ramach spółki z o.o.
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu
    Czy w przypadku powrotu do Polski i uzyskania statusu rezydenta podatkowego, będzie
    Pan uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do przychodów
    uzyskiwanych z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej (opodatkowanej
    podatkiem liniowym) oraz ewentualnie przychodów z tytułu umowy o pracę?
    Pana stanowisko
    W Pana ocenie, zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi dotyczącymi ulgi na
    powrót, ma Pan prawo do jej zastosowania do wskazanych powyżej przychodów. Ulgę na
    powrót powinien Pan móc zastosować zarówno do dochodów osiąganych z
    jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i do wynagrodzenia uzyskanego z tytułu
    umowy o pracę.
    Podkreśla Pan również, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie aspektów podatkowych i
    nie odnosi się do kwestii związanych z systemem ubezpieczeń społecznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pana we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163).
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 3 ww. ustawy źródłem przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
        się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa na
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
      Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie
      Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii,
      Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
      Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do
      tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit.
    a) tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z treści wniosku wynika, że od 2020 r. mieszka Pan w Norwegii, gdzie prowadzi działalność
    gospodarczą i podlega pod norweski system ubezpieczeń społecznych. Dla ułatwienia
    rozliczeń z kontrahentami mieszkającymi w Polsce posiada Pan firmę w Polsce. Planuje
    Pan powrót do Polski. Planowana data przeprowadzki to styczeń 2026 roku, z
    dokładnością do kilku tygodni. Do momentu powrotu do Polski podlega Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Norwegii. Od momentu Pana powrotu
    do Polski będzie Pan posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Od stycznia
    2026 roku będzie Pan posiadać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów
    osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), tj. kiedy planuje Pan
    przeprowadzić się do Polski i mieszkać na stałe.
    Zatem wskazać należy, że spełni Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z treści wniosku wynika, że od 2020 r. do momentu powrotu do Polski posiada/będzie Pan
    posiadał stałe miejsce zamieszkania w Norwegii. Zatem, spełni Pan również wymagania
    wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Jednym z warunków wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest posiadanie
    przez podatnika obywatelstwa polskiego.
    Z treści wniosku wynika, że posiada Pan obywatelstwo polskie. Wobec powyższego spełni
    Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy, albowiem
    przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpi w
    związku z posiadaniem przez Pana obywatelstwa polskiego.

    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że będzie Pan posiadał dokumenty potwierdzające
    Pana pracę w Norwegii, jednak nie przez cały okres pobytu, ponieważ w późniejszym
    czasie założył Pan tam działalność gospodarczą. Dodatkowo posiada i będzie Pan posiadał
    dokumenty potwierdzające najem nieruchomości w Norwegii. Każda osoba mieszkająca w
    Norwegii otrzymuje numer personalny (fødselsnummer), który potwierdza jej status
    rezydenta. Zgodnie z norweskimi przepisami może Pan wystąpić o potwierdzenie miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej), jednak nie ma Pan
    pewności, czy norweski urząd skarbowy dostarczy inne dodatkowe dokumenty.
    Z treści wniosku wynika zatem, że posiada/będzie posiadał Pan dokumenty
    potwierdzające, że Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem
    do Polski znajdowało się w Norwegii. Spełnia Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, spełnia Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww.
    ustawy, jako że nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót.
    Stosownie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, spełnia Pan również
    zastrzeżenie wynikające z art. 53 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw, ponieważ – jak wskazał Pan w opisie sprawy – przeniesie Pan swoje miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., tj.
    powróci Pan do Polski w styczniu 2026 r.
    Wskazał Pan, że po powrocie do Polski chciałby Pan odliczyć ulgę na powrót od podatku
    dochodowego z przychodów uzyskanych w ramach działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem liniowym oraz przychodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę.

    W związku z planowanym w 2026 r. przeniesieniem przez Pana miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski będzie przysługiwało Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na
    powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz ze
    stosunku pracy.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie obejmowało przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy – w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpi
    przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. w latach 2026-2029, albo od początku roku
    następnego, tj. w latach 2027-2030.
    Fakt prowadzenia działalności w Polsce przed powrotem do Polski nie ma wpływu na
    możliwość skorzystania z tej ulgi, bowiem jak Pan sam wskazał we wniosku przed
    powrotem do Polski będzie miał Pan stałe miejsce zamieszkania i nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Norwegii.
    Stanowisko Pana jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie obowiązku podatkowego i miejsce
    zamieszkania. Powyższe informacje zostały przyjęte jako element stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.