Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.652.2016.2.MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-18
Teza: w zakresie uznania wydzielonego zespołu składników materialnych i niematerialnych w ramach podziału Spółki za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia spod opodatkowania przeniesienia tych składników w ramach podziału Spółki przez wydzielenie.
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 23 września 2016 r. (data złożenia 23 września 2016 r.) uzupełnionym pismem z 2 listopada 2016 r. (data złożenia 2 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wydzielonego zespołu składników materialnych i niematerialnych w ramach podziału Spółki za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia spod opodatkowania przeniesienia tych składników w ramach podziału Spółki przez wydzielenie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2016 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wydzielonego zespołu składników materialnych i niematerialnych w ramach podziału Spółki za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz wyłączenia spod opodatkowania przeniesienia tych składników w ramach podziału Spółki przez wydzielenie. Ww. wniosek został uzupełniony uzupełnionym pismem z 2 listopada 2016 r. (data złożenia 2 listopada 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 27 października 2016 r. znak: 2461-IBPP3.4512.652.2016.1.MN.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 2 listopada 2016 r., przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca –(dalej jako: „K.” lub „Spółka”) specjalizuje się w wydobyciu i sprzedaży wysokiej jakości węgla energetycznego. Posiadane zasoby operatywne gwarantują stabilność dostaw przez co najmniej 40 - 50 lat. Spółka jest jednym z największych krajowych i europejskich producentów węgli energetycznych. Produkcja wysokojakościowych sortymentów handlowych wynosi kilkanaście milionów ton na rok. Przy posiadanych zasobach gwarantuje to stałość wieloletnich dostaw tego surowca. Celem działalności K. jest produkcja i sprzedaż wysokogatunkowego węgla energetycznego.

Dodatkowo obszarem działania jest produkcja towarów i świadczenie usług o charakterze nie górniczym w jednostkach powstałych na bazie restrukturyzowanego majątku K. Spółka jest jednym z największych dostawców węgla kamiennego do krajowej energetyki zawodowej oraz na rynki unijne.

W związku z trudną sytuacją branży górniczej, w Spółce prowadzony jest program naprawczy, który wymusza na K. odseparowanie działalności podstawowej Spółki od wszelkiej jej działalności pobocznej. Wobec tego, Spółka planuje rozdzielenie nie tylko w ramach swojej struktury wewnętrznej, ale przede wszystkim rozdzielenie prawne prowadzonej przez siebie działalności na dwa główne obszary: oddzielenie części biznesu związanej z wydobyciem i produkcją węgla (działalność podstawowa) od pozostałych obszarów, w ramach których prowadzi działalność gospodarczą inną niż podstawowa (działalność dodatkowa).

Działalność mieszkaniowa

Jednym z obszarów działalności gospodarczej prowadzonej przez K., zidentyfikowanym jako działalność dodatkowa, jest świadczenie usług w zakresie wynajmu i dzierżawy nieruchomości o charakterze mieszkaniowym (takich jak w szczególności: lokale mieszkaniowe, garaże etc.) niezwiązanych z działalnością podstawową Spółki – w ramach tego rodzaju działalności Spółka dokonuje również sprzedaży takich składników majątkowych. W zakresie prowadzenia tej działalności Spółka wykorzystuje przypisany wyłącznie do tego rodzaju działalności majątek nieprodukcyjny, na który składają się m.in. budynki, budowle, grunty pod budynkami oraz grunty niezabudowane stanowiące własność lub będące w użytkowaniu wieczystym K., tereny związane z budynkami, lokale mieszkalne i użytkowe oraz garaże stanowiące udział w nieruchomościach wspólnych, lokale mieszkalne i użytkowe w budynkach wolnostojących i garaże w budynkach i wolnostojące, parkingi, infrastruktura, place zabaw (przedmiotowy majątek dalej będzie określany jako: „Majątek mieszkaniowy”). Działalność gospodarcza K. prowadzona w oparciu o przedmiotowy majątek (wynajem, dzierżawa, sprzedaż) prowadzona jest w sposób zorganizowany i ciągły, w związku z czym regularnie z tego tytułu generowane są po stronie Spółki przychody (działalność ta dalej jako: „Działalność mieszkaniowa”).

W strukturze Spółki odrębność organizacyjna Działalności mieszkaniowej uwidoczniona będzie w Regulaminie Organizacyjnym, gdzie w ramach opisu zakresu zadań i odpowiedzialności Zespołu Restrukturyzacji Kapitałowej i Majątkowej wyodrębniony zostaje obszar Mieszkaniowy wraz z przypisaniem mu całokształtu zadań i obowiązków w tym w szczególności:

*   koordynowanie przygotowania rocznych planów nakładów i kosztów ponoszonych na utrzymanie Majątku mieszkaniowego wykorzystywanego do prowadzenia Działalności mieszkaniowej,
*   koordynowanie przygotowania projektów decyzji zarządu, dotyczących gospodarowania Majątkiem mieszkaniowym Spółki,
*   koordynowanie procesów nabywania oraz zbywania nieruchomości,
*   koordynowanie procesów innego rozporządzania Majątkiem mieszkaniowym, w tym skutkującym obciążeniem poszczególnych jego składników ograniczonymi prawami rzeczowymi,
*   nadzorowanie realizacji zadań powierzonych zarządcom w zakresie wszystkich spraw związanych z zarządzeniem nieruchomościami mieszkaniowymi,
*   bieżący nadzór nad wykonaniem Umowy o zarządzanie.

Istnieje również ściśle przypisany do tego obszaru wyżej wymieniony majątek a jego identyfikacja odbywa się na poziomie ewidencji księgowej. Analogicznie do Działalności mieszkaniowej przypisane są umowy sprzedażowe (np. umowy najmu z poszczególnymi lokatorami) i zakupowe (np. nabycie niezbędnych usług służących dla realizacji działalności mieszkaniowej jak np. dostawa wody i odprowadzanie ścieków, utrzymanie czystości i porządku, czyszczenie przewodów kominowych, sprzedaż energii cieplnej, usługi remontowe, usługi windykacyjne i inne). W związku z tym istnieją również przypisane do Działalności mieszkaniowej bezpośrednio z nią związane należności i zobowiązania.

W związku z wolą zwiększenia efektywności prowadzenia Działalności mieszkaniowej oraz faktem, iż przedmiotem podstawowej działalności spółki jest działalność o charakterze wydobywczym, a także w związku ze specyficznymi regulacjami prawnymi dotyczącymi zarządzania działalnością o charakterze wynajmu nieruchomości mieszkalnych Spółka korzysta z usługi zarządzania świadczonej przez podmiot zewnętrzny. Podjęcie takiej decyzji pozwoliło m.in. na zminimalizowanie zasobów Spółki potrzebnych do wykonywania tej części działalności (np. zaangażowania czasowego pracowników K.) przy ciągłym zachowaniu przychodów związanych z prowadzoną Działalnością mieszkaniową. Powierzenie Działalności mieszkaniowej do wyspecjalizowanego podmiotu zapewnia również, że działalność ta będzie wykonywana z zachowaniem panujących na rynku standardów, oczekiwanych przez klientów.

Powyższa decyzja doprowadziła do zawarcia odpłatnej umowy o świadczenie usług (dalej jako: „Umowa o zarządzanie”), na podstawie której spółka Ś. świadczy na rzecz K. usługi związane z zarządzaniem (wynajmem i dzierżawą) prowadzoną przez Spółkę Działalnością mieszkaniową. Jednocześnie obie spółki zawarły jeszcze jedną umowę o świadczenie usług gospodarowania nieruchomościami, na podstawie której Ś jest uprawniona w imieniu i na rzecz K. pośredniczyć w zbywaniu Majątku mieszkaniowego.

Jednym z głównych obszarów działalności Ś jest prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie zarządzania nieruchomościami – podmiot ten zarządza zarówno nieruchomościami własnymi jak i świadczy usługi w tym zakresie na rzecz innych podmiotów. W związku z zawarciem Umowy o zarządzenie, Ś przejął szereg obowiązków związanych z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej od Spółki, do których należą m.in.

*   zawieranie, zmiana i rozwiązywanie umów najmu lub dzierżawy w stosunku do nieruchomości wchodzących w skład Majątku mieszkaniowego,
*   prowadzenie ewidencji najemców i dzierżawców,
*   naliczanie i pobieranie w imieniu Spółki czynszów najmu i dzierżawy,
*   utrzymanie w należytym stanie porządku i czystości pomieszczeń, urządzeń oraz budynków, jak również otoczenia tych budynków, w tym terenów zielonych,
*   utrzymanie nieruchomości wchodzących w skład Majątku mieszkaniowego w należytym staniem technicznym, w tym: wykonywanie prac konserwatorskich i remontowych,
*   usuwanie awarii i ich skutków w zarządzanych nieruchomościach wchodzących w skład Majątku mieszkaniowego,
*   informowanie Spółki o wysokości zaległości czynszowych, wpłatach dokonanych przez dłużników i zawartych z nimi ugodami,
*   przedkładanie Spółce monitoringów, raportów, zestawień i analiz dotyczących zarządzonego majątku.

W Umowie o zarządzanie w szczególności dokładnie zidentyfikowano, jakie składniki majątkowe tworzą Majątek mieszkaniowy, w oparciu o który K. prowadzi Działalność mieszkaniową, powierzoną obecnie Ś.

Należy również podkreślić fakt, że usługi świadczone przez Ś na rzecz K. dotyczą wyłącznie zarządzania prowadzoną przez K. Działalnością mieszkaniową – innymi słowy, stroną wszelkich umów w zakresie wynajmu, dzierżawy i sprzedaży nieruchomości wykorzystywanych przy prowadzeniu tej działalności nadal zawsze pozostaje K..

W związku ze świadczeniem przez Ś usług na rzecz K., Ś jest zobowiązana do sporządzania rocznego planu kosztów i wydatków oraz planu remontów i inwestycji związanych z prowadzeniem w imieniu i na rzecz K. Działalności mieszkaniowej, które każdorazowo podlegają zatwierdzeniu przez Spółkę. Wobec powyższego, istnieje możliwość bezpośredniego przypisania do prowadzonej Działalności mieszkaniowej ponoszonych przez nią kosztów oraz osiąganych przychodów oraz należności i zobowiązań z nią związanych.

Należy również zaznaczyć, że wszelkie wpływy wynikające ze sprzedaży Majątku mieszkaniowego wykorzystywanego w Działalności mieszkaniowej zasilają wyodrębniony rachunek bankowy Spółki. Konto to zasilają również zaliczki na poczet sprzedaży nieruchomości z Majątku mieszkaniowego. Pozostałe wpływy związane z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej (takie jak np. bieżące wpływy z najmu lub dzierżawy) zasilają kolejny odrębny (tj. przypisany tylko do tego rodzaju działalności) rachunek bankowy Spółki.

Ze względu na specyfikę Działalności mieszkaniowej oraz fakt, iż jej obsługa zapewniana jest na podstawie umów usługowych, w spółce nie ma personelu przypisanego tylko i wyłącznie do Działalności mieszkaniowej.

Podział przez wydzielenie

W ramach działań związanych z programem naprawczym planowane jest dokonanie wydzielenia ze struktur Spółki i przeniesienia do Ś części przedsiębiorstwa Spółki związanej z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej.

Wydzielenie to zostanie dokonane poprzez przeprowadzenie transakcji podziału przez wydzielenie w trybie przewidzianym w przepisie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.; dalej: „Kodeks spółek handlowych”). Podział przeprowadzony zostanie zatem poprzez przeniesienie części majątku spółki dzielonej (K.) na istniejącą spółkę (Ś) – przeniesieniu będzie podlegał zespół składników majątkowych materialnych i niematerialnych przy wykorzystaniu którego Spółka prowadzi Działalność mieszkaniową. W związku z podziałem przygotowany zostanie plan podziału, z którego będzie wynikał m.in. dokładny opis i podział składników majątkowych, które zostaną przekazane w ramach transakcji na spółkę przejmującą, tj. Ś (dalej: „Plan podziału”).

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że wydzielana część Spółki, która zostanie przekazana w ramach podziału przez wydzielenie na rzecz Ś.(dalej: „Ś"), stanowi zespół funkcjonalnie ze sobą połączonych składników materialnych i niematerialnych. Jest to bowiem zespół składników majątkowych służący wyodrębnionemu segmentowi działalności – opisanej we wniosku o interpretację indywidualną tzw. działalności mieszkaniowej, polegającej w szczególności na wynajmie nieruchomości (mieszkań) na rzecz podmiotów trzecich (lokatorów). Jest to funkcja wyraźnie odrębna od działalności Spółki, która to zajmuje się przede wszystkim działalnością polegającą na wydobyciu węgla kamiennego. Opisany zespół składników majątkowy, wraz z aktywami oraz umowami z podmiotami zewnętrznymi (w tym przy zapewnieniu w ramach obecnie funkcjonującej umowy o zarządzanie) może funkcjonować na rynku jako samodzielne przedsiębiorstwo.

Ś, na bazie nabytego zespołu składników, będzie kontynuowała działalność gospodarczą dotychczas prowadzoną przez ten zespół składników w ramach Spółki, polegającą w szczególności na wynajmie mieszkań na rzecz podmiotów zewnętrznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zespół składników niematerialnych i materialnych przenoszonych na Ś w drodze podziału Spółki przez wydzielenie stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
2.  Czy przeniesienie opisanego w zdarzeniu przyszłym zespołu składników materialnych i niematerialnych w drodze podziału przez wydzielenie na Ś podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1 Zespół składników niematerialnych i materialnych przenoszonych na Ś w drodze podziału Spółki przez wydzielenie stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad. 2 Przeniesienie opisanego w zdarzeniu przyszłym zespołu składników materialnych i niematerialnych w drodze podziału przez wydzielenie na Ś nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Biorąc pod uwagę wskazaną definicję oraz stanowiska prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych, należy przyjąć, że status zorganizowanej części przedsiębiorstwa posiada tylko taka część mienia przedsiębiorstwa, która łącznie spełnia następujące warunki:

1.  stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej,
3.  zorganizowana część przedsiębiorstwa mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Sposób rozumienia tych regulacji jest przedmiotem bogatego orzecznictwa.

Jednym z kluczowych orzeczeń jest tu wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 10 listopada 2011 r. o sygn. C-444/10 w sprawie Christel Schriever. Trybunał wskazał tu na cel regulacji wyłączających z opodatkowania VAT transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części i idący za tym funkcjonalny a nie tylko literalny charakter tego wyłączenia. Jak wskazał tu Trybunał regulacja ta „ma za zadanie umożliwić państwom członkowskim ułatwienie przekazywania przedsiębiorstw’ łub części przedsiębiorstw, poprzez uproszczenie tych transakcji i unikanie naruszenia płynności finansowej nabywcy nadmiernym obciążeniem podatkowym, które i tak odzyskałby on następnie poprzez odliczenie naliczonego podatku VAT I dalej Jak z tego wynika, stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa łub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej”, Przy czym co istotne „kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”. Dla przykładu TSUE podkreślił, iż „jeżeli działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń łub pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie aktywów w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy może mieć miejsce również bez przekazania prawa własności nieruchomości’. Co istotne Trybunał orzekł, iż „jak wynika z powyższych rozważań, w celu ustalenia, czy transakcja mieści się w pojęciu przekazania aktywów w rozumieniu szóstej dyrektywy, należy dokonać całościowej oceny okoliczności faktycznych, w jakich transakcja ta następuje. W ramach tej oceny szczególne znaczenie będzie mieć charakter działalności gospodarczej, o którą chodzi ”.

Orzeczenie to jest tym istotniejsze, iż wskazany przepis art. 2 pkt 27e, ustawy o VAT powinien być interpretowany z uwzględnieniem treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który stanowi, iż w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

Stąd, co istotne, z powyższego orzecznictwa wynika, iż weryfikacja czy zespół składników majątkowych przekazywany w ramach transakcji podziału przez wydzielenie spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinna zostać przeprowadzona z uwzględnieniem charakteru działalności, o którą chodzi – w tym przypadku o Działalność mieszkaniową, a więc działalność w której kluczowymi składnikami są nieruchomości podlegające wynajmowi, dzierżawie lub sprzedaży oraz dotychczasowe umowy związane z przedmiotową działalnością.

Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawcy, część Spółki związana z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej która ma zostać wydzielona na Ś spełnia wszystkie wymienione wyżej warunki, pozwalające uznać ją za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych

Wydzielana część K. za pośrednictwem której prowadzona jest Działalność mieszkaniowa i która przekazywana będzie w ramach podziału przez wydzielenie na Ś stanowi zespół funkcjonalnie ze sobą połączonych składników materialnych i niematerialnych, wyodrębnionych formalnie i faktycznie w ramach struktury organizacyjnej Spółki – owo wyodrębnienie przejawia się przede wszystkim w aspekcie funkcjonalnym, gdyż Majątek mieszkaniowy wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby prowadzenia Działalności mieszkaniowej K., tj. w zakresie uzyskiwania przychodów z najmu lub dzierżawy oraz sprzedaży nieruchomości niewchodzących w skład majątku produkcyjnego – w szczególności majątku związanego z mieszkaniami. Wyodrębnienie to widać również w aspekcie faktycznym – w ramach K. Majątek mieszkaniowy podlega precyzyjnemu wyodrębnieniu w ramach Spółki, co wynika z okoliczności, iż jest on oddany w zarządzanie do Ś w związku z prowadzeniem przez K. Działalności mieszkaniowej za pośrednictwem tego podmiotu. To z kolei wymusza dokładną jego identyfikację i opisanie (taka identyfikacja Majątku mieszkaniowego jako całości następuje w wielu dokumentach wewnętrznych K., a w szczególności ma miejsce w samej Umowie o zarządzanie zawartej z Ś). Co jednak istotniejsze majątek ten jest wyodrębniony na poziomie księgowym ściśle przypisany do obszaru mieszkaniowego.

Takimi wyodrębnionymi składnikami majątkowymi będą przede wszystkim tworzące Majątek mieszkaniowy nieruchomości, ale również należności, zobowiązania, środki pieniężne związane z Działalnością mieszkaniową oraz wierzytelności i uprawnienia wynikające z umów związanych z Działalnością mieszkaniową. Zobowiązania dotyczące Działalności mieszkaniowej zostaną, w związku z transakcją wydzielenia, przejęte przez Ś.

Wyodrębnienie organizacyjne

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza wyodrębnienie części działalności przedsiębiorstwa w strukturze całego podmiotu. W świetle tego Spółka stoi na stanowisku, że przesłanka ta w zakresie prowadzonej Działalności mieszkaniowej jest spełniona.

Na moment transakcji podziału przez wydzielenie Działalność mieszkaniowa wydzielona będzie organizacyjnie przede wszystkim w Regulaminie Organizacyjnym K., gdzie w ramach zadań Zespołu Restrukturyzacji

Kapitałowej i Majątkowej przypisany będzie obszar działalności mieszkaniowej – w stosunku do którego określony zostanie odpowiedni zakres zadań nadzorczych oraz wskazano jakie składniki majątkowe wchodzą w jego skład (Majątek mieszkaniowy).

Dodatkową przesłanką przemawiającą za odrębnością organizacyjną widzialnej części biznesu polegającej na prowadzeniu Działalności mieszkaniowej jest fakt, że na potrzeby jej bieżącego funkcjonowania Spółka zawarła umowy dotyczące wyłącznie tego obszaru działalności – w szczególności umowę o świadczenie usług księgowych w zakresie Działalności mieszkaniowej czy też umowę windykacyjną wierzytelności wynikających z prowadzonej Działalności mieszkaniowej. Dodatkowo wyłącznie na potrzeby Działalności mieszkaniowej wydzielone są konta bankowe K., na które przekazywane są wpływy ze sprzedaży składników Majątku mieszkaniowego jak i również wpływy z jego wynajmu lub dzierżawy.

Wyodrębnienie finansowe

Warunkiem istnienia odrębności finansowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest możliwość przypisania do niej określonych kosztów, przychodów, należności i zobowiązań. W praktyce podatkowej wykształcił się pogląd, zgodnie z którym wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać samodzielności finansowej - wystarczające jest bowiem prowadzenie rachunkowości w taki sposób, aby można było przyporządkować koszty, przychody, należności i zobowiązania do zorganizowanej części przedsiębiorstwa - kluczowa jest więc tutaj możliwość oddzielania finansów całego przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Tezę taką prezentuje m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 5 stycznia 2015 r., sygn. IPTPP2/443- 738/14-4/DS. Podsumowując, istotnym jest tutaj element istniejącego stanu faktycznego, który pozwala na faktyczne powiązanie danych finansowych z danym ZCP.

W analizowanej sytuacji wydzielana część przedsiębiorstwa charakteryzuje się wyodrębnieniem finansowym, gdyż przede wszystkim można do niej bezpośrednio przypisać przychody i koszty działalności – jak już bowiem Wnioskodawca wskazywał, obecnie obowiązki związane z bieżącym prowadzeniem Działalności mieszkaniowej przejęte zostały na podstawie odpowiednich umów przez Ś – Spółka prowadzi w związku z tym ewidencję wpływów z czynszów oraz innych przychodów oraz kosztów związanych z Działalnością mieszkaniową na odrębnych kontach rachunkowych, w związku z czym jest w stanie określić wynik finansowy takiej działalności. Dodatkowo, w okresach miesięcznych sporządzany jest rachunek wyników dla prowadzonej Działalności mieszkaniowej.

Kwoty z opisywanej działalności wpływają również na odrębne konta bankowe, założone wyłącznie na potrzeby funkcjonowania Działalności mieszkaniowej. Spółka jest więc w stanie, w odniesieniu do przedmiotowej działalności dokładnie określić przychody i należności z nią związane – zarówno w ujęciu faktycznym (wpływy na odrębne rachunku bankowe) jak i formalnie – na podstawie księgowań na odrębnych kontach i sporządzania rachunku wyników Działalności mieszkaniowej. Spółka jest również w stanie przypisać określone koszty i zobowiązania do Działalności mieszkaniowej – jak już bowiem K. wskazywała, Ś przekazuje jej corocznie plan kosztów i wydatków oraz plan remontów i inwestycji związanych z prowadzeniem przekazanej jej części działalności gospodarczej K..

Ponadto, dla potrzeb zarządczych i kontrolingu oraz księgowych, wykonywana Działalność mieszkaniowa ujmowana i analizowana jest oddzielnie. Ewidencja księgowa ujmowana jest na wyodrębnionych dla Działalności mieszkaniowej kontach księgowych.

Podsumowując, K. jest obecnie w stanie dokładnie zidentyfikować przychody, koszty, należności środki pieniężne i zobowiązania związane z Działalnością mieszkaniową. Dodatkowo na poziomie księgowym spółka jest w stanie wyodrębnić aktywa i pasywa Działalności mieszkaniowej (aktywa trwałe, należności, środki pieniężne, zobowiązania etc.).

W konsekwencji przesłankę wyodrębnienia finansowego należy uznać za spełnioną.

Wyodrębnienie funkcjonalne i możliwość funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo

Przesłanka istnienia wyodrębnienia funkcjonalnego oznacza, że składniki majątkowe tworzące część przedsiębiorstwa muszą umożliwić podatnikowi realizację określonych zadań gospodarczych – poprzez prowadzenie działalności gospodarczej w określonym zakresie. Innymi słowy – ZCP musi obejmować elementy, których suma pozwoli na samodzielne wykonywanie tych działań gospodarczych, które ZCP realizuje w obecnej strukturze przedsiębiorstwa. Tak też Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. BPP3/4512-113/15/MN czy też interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 5 stycznia 2015 r. sygn. IBPP4/443-436/14/LG.

Jak już Spółka wskazywała, wyodrębniony zespół składników tworzący część Spółki zajmującą się prowadzeniem Działalności mieszkaniowej przeznaczony jest wyłącznie do działalności gospodarczej K. w zakresie uzyskiwania przychodów z wynajmu, dzierżawy oraz sprzedaży określonego, nieprodukcyjnego majątku nieruchomego. Wyodrębniana część K. związana z Działalnością mieszkaniową pełni więc obecnie w strukturach Spółki określone i wyodrębnione funkcje, gdyż stanowi całość działalności gospodarczej K. w opisanym zakresie. Zdaniem Spółki, przeniesienie wydzielonej części K. związanej z Działalnością mieszkaniową do odrębnego podmiotu (w tym przypadku – w ramach podziału przez wydzielenie do Ś) pozwoliłoby na samodzielne funkcjonowanie w zakresie działalności opartej o wynajem, dzierżawę i sprzedaż nieruchomości. Powyższa teza jest tym bardziej uzasadniona w przedmiotowej sytuacji, gdzie wydzielenie tego majątku nastąpi do SDSM, która to spółka obecnie na zlecenie K. zajmuje się w ramach swojej działalności gospodarczej kompleksowym zarządzaniem Działalnością mieszkaniową K..

Dodatkowo, w związku ze wspomnianym stopniem wydzielenia, zdaniem Wnioskodawcy przenoszona część przedsiębiorstwa jest w stanie również funkcjonować na rynku jako samodzielne przedsiębiorstwo. Należy tutaj bowiem w pierwszej kolejności zauważyć, że w przypadku przedsiębiorstw opartych na prowadzeniu działalności z w zakresie najmu, dzierżawy i sprzedaży nieruchomości podstawowym składnikiem budującym takie przedsiębiorstwo są same nieruchomości, które w przedmiotowym przypadku zostają bezpośrednio przypisane do wydzielanej części K. związanej w prowadzeniem Działalności mieszkaniowej. Do tego rodzaju działalności w przypadku spółki przypisanych jest szereg umów sprzedażowych (związanych z najmem szeregu nieruchomości: lokali mieszkalnych, garaży etc.), jak i zakupowych.

Bez znaczenia dla możliwości samodzielnego funkcjonowania na rynku w tym zakresie jest również zdaniem Wnioskodawcy fakt, że wydzielona część przedsiębiorstwa w zakresie określonych obszarów działalności musiałaby korzystać z usług podmiotów zewnętrznych, np. usług księgowych. Fakt, że dana część przedsiębiorstwa musi w pewnym stopniu korzystać z usług zewnętrznych nie pozbawia jej cechy podmiotu, który na gruncie definicji ZCP może być uznany za działający jako niezależne przedsiębiorstwo, mogące samodzielnie funkcjonować na rynku, tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 maja 2016 r. sygn. IPPB5/4510-473/16-4/AK, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. IPPP3/4512-8/16-2/WH czy też interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2014 r. sygn. IPPP1/443-990/14-3/AW.

Wobec tego należy stwierdzić, że zarówno przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego i możliwości działania wydzielanej części przedsiębiorstwa jako samodzielnego podmiotu na rynku w przedmiotowej sytuacji jest spełniona.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, analizowany zespół składników majątkowych materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, w postaci części Spółki związanej z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej spełnia wszelkie przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Końcowo można wskazać na fakt, że w wydawanych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego Minister Finansów dopuszcza istnienie ZCP zajmującej się prowadzeniem działalności gospodarczej związanej z zarządzaniem nieruchomościami, przykładowo:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. ILPB3/4510-1-13/16- 4/EK
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 października 2013 r., sygn. IPPB5/423-484/13-4/MK
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 3 stycznia 2013 r., sygn. IPTPB3/423-366/12-2/IR.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy planowana transakcja podziału Spółki przez wydzielenie, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W opinii Wnioskodawcy planowana czynność przeniesienia na Ś składników niematerialnych i materialnych związanych z dotychczasową Działalnością mieszkaniową, który zgodnie z uzasadnieniem odpowiedzi na pytanie pierwsze powinien być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie będzie podlegać opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść tytułu IV działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.).

W art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z ww. przepisem, podział może być dokonany przez:

1.  przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie),
2.  zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek),
3.  przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki),
4.  przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).

Zatem należy stwierdzić, że przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy – przeniesienie własności.

W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych, podział przez wydzielenie i przeniesienie na nową spółkę części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wyjaśnić jednak tutaj należy, że w sytuacji gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Oznacza to, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że celem jego działalności jest produkcja i sprzedaż wysokogatunkowego węgla energetycznego. Dodatkowo obszarem działania jest produkcja towarów i świadczenie usług o charakterze nie górniczym w jednostkach powstałych na bazie restrukturyzowanego majątku K..

W związku z trudną sytuacją branży górniczej, w Spółce prowadzony jest program naprawczy, który wymusza na K. odseparowanie działalności podstawowej Spółki od wszelkiej jej działalności pobocznej. Wobec tego, Spółka planuje rozdzielenie nie tylko w ramach swojej struktury wewnętrznej, ale przede wszystkim rozdzielenie prawne prowadzonej przez siebie działalności na dwa główne obszary: oddzielenie części biznesu związanej z wydobyciem i produkcją węgla (działalność podstawowa) od pozostałych obszarów, w ramach których prowadzi działalność gospodarczą inną niż podstawowa (działalność dodatkowa).

Jednym z obszarów działalności gospodarczej prowadzonej przez K., zidentyfikowanym jako działalność dodatkowa, jest świadczenie usług w zakresie wynajmu i dzierżawy nieruchomości o charakterze mieszkaniowym (takich jak w szczególności: lokale mieszkaniowe, garaże etc.) niezwiązanych z działalnością podstawową Spółki – w ramach tego rodzaju działalności Spółka dokonuje również sprzedaży takich składników majątkowych. W zakresie prowadzenia tej działalności Spółka wykorzystuje przypisany wyłącznie do tego rodzaju działalności majątek nieprodukcyjny, na który składają się m.in.: budynki, budowle, grunty pod budynkami oraz grunty niezabudowane stanowiące własność lub będące w użytkowaniu wieczystym K., tereny związane z budynkami, lokale mieszkalne i użytkowe oraz garaże stanowiące udział w nieruchomościach wspólnych, lokale mieszkalne i użytkowe w budynkach wolnostojących i garaże w budynkach i wolnostojące, parkingi, infrastruktura, place zabaw (Majątek mieszkaniowy). Działalność gospodarcza K. prowadzona w oparciu o przedmiotowy majątek (wynajem, dzierżawa, sprzedaż) prowadzona jest w sposób zorganizowany i ciągły, w związku z czym regularnie z tego tytułu generowane są po stronie Spółki przychody (Działalność mieszkaniowa).

W strukturze Spółki odrębność organizacyjna Działalności mieszkaniowej uwidoczniona będzie w Regulaminie Organizacyjnym, gdzie w ramach opisu zakresu zadań i odpowiedzialności Zespołu Restrukturyzacji Kapitałowej i Majątkowej wyodrębniony zostaje obszar Mieszkaniowy wraz z przypisaniem mu całokształtu zadań i obowiązków.

Istnieje również ściśle przypisany do tego obszaru wyżej wymieniony majątek a jego identyfikacja odbywa się na poziomie ewidencji księgowej. Analogicznie do Działalności mieszkaniowej przypisane są umowy sprzedażowe (np. umowy najmu z poszczególnymi lokatorami) i zakupowe (np. nabycie niezbędnych usług służących dla realizacji działalności mieszkaniowej jak np. dostawa wody i odprowadzanie ścieków, utrzymanie czystości i porządku, czyszczenie przewodów kominowych, sprzedaż energii cieplnej, usługi remontowe, usługi windykacyjne i inne). W związku z tym istnieją również przypisane do Działalności mieszkaniowej bezpośrednio z nią związane należności i zobowiązania.

W związku z wolą zwiększenia efektywności prowadzenia Działalności mieszkaniowej Spółka korzysta z usługi zarządzania świadczonej przez podmiot zewnętrzny. Podjęcie takiej decyzji pozwoliło m.in. na zminimalizowanie zasobów Spółki potrzebnych do wykonywania tej części działalności (np. zaangażowania czasowego pracowników K.) przy ciągłym zachowaniu przychodów związanych z prowadzoną Działalnością mieszkaniową.

W ramach działań związanych z programem naprawczym planowane jest dokonanie wydzielenia ze struktur Spółki i przeniesienia do Ś części przedsiębiorstwa Spółki związanej z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej.

Wydzielenie to zostanie dokonane poprzez przeprowadzenie transakcji podziału przez wydzielenie w trybie przewidzianym w przepisie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks spółek handlowych. Podział przeprowadzony zostanie zatem poprzez przeniesienie części majątku spółki dzielonej (K.) na istniejącą spółkę (Ś) – przeniesieniu będzie podlegał zespół składników majątkowych materialnych i niematerialnych przy wykorzystaniu którego Spółka prowadzi Działalność mieszkaniową.

Ponadto z treści wniosku wynika, że wydzielenie obszaru mieszkaniowego ma charakter funkcjonalny i jest odpowiednio odzwierciedlone w strukturze organizacyjnej Spółki oraz w jej ewidencji rachunkowej. Podział funkcjonalny ustanowiony jest przez realizację odrębnych zadań gospodarczych. Każdy z tych działów zajmuje się odrębnym obszarem dzielności gospodarczej Wnioskodawcy – działalność podstawowa związana z wydobyciem i produkcją węgla oraz działalność dodatkowa tzw. Działalność mieszkaniowa.

Dodatkowo w związku z faktem, że Ś sporządza roczny plan kosztów i wydatków oraz plan remontów i inwestycji związanych z prowadzeniem w imieniu i na rzecz K. Działalności mieszkaniowej, które każdorazowo podlegają zatwierdzeniu przez Spółkę, istnieje możliwość bezpośredniego przypisania do prowadzonej Działalności mieszkaniowej ponoszonych przez nią kosztów oraz osiąganych przychodów oraz należności i zobowiązań z nią związanych. Wszelkie wpływy wynikające ze sprzedaży Majątku mieszkaniowego wykorzystywanego w Działalności mieszkaniowej zasilają wyodrębniony rachunek bankowy Spółki. Konto to zasilają również zaliczki na poczet sprzedaży nieruchomości z Majątku mieszkaniowego. Pozostałe wpływy związane z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej (takie jak np. bieżące wpływy z najmu lub dzierżawy) zasilają kolejny odrębny (tj. przypisany tylko do tego rodzaju działalności) rachunek bankowy Spółki.

Należy również zaznaczyć, że ze względu na specyfikę Działalności mieszkaniowej oraz fakt, iż jej obsługa zapewniana jest na podstawie umów usługowych, w spółce nie ma personelu przypisanego tylko i wyłącznie do Działalności mieszkaniowej.

Wydzielana część Spółki, która zostanie przekazana w ramach podziału przez wydzielenie na rzecz Ś., stanowi zespół funkcjonalnie ze sobą połączonych składników materialnych i niematerialnych. Jest to bowiem zespół składników majątkowych służący wyodrębnionemu segmentowi działalności tzw. działalności mieszkaniowej, polegającej w szczególności na wynajmie nieruchomości (mieszkań) na rzecz podmiotów trzecich (lokatorów). Jest to funkcja wyraźnie odrębna od działalności Spółki, która to zajmuje się przede wszystkim działalnością polegającą na wydobyciu węgla kamiennego. Opisany zespół składników majątkowy, wraz z aktywami oraz umowami z podmiotami zewnętrznymi (w tym przy zapewnieniu w ramach obecnie funkcjonującej umowy o zarządzanie) może funkcjonować na rynku jako samodzielne przedsiębiorstwo.

Powyższe zatem prowadzi do wniosku, że ww. zespół składników majątkowych o charakterze materialnym, jak i niematerialnym, stanowiący obszar działalności mieszkaniowej Wnioskodawcy będzie w chwili dokonania podziału Spółki wyodrębniony pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, a ww. składniki materialne są ze sobą funkcjonalnie powiązane i służą realizacji zadań gospodarczych Działu zajmującego się obszarem działalności mieszkaniowej.

Ś, na bazie nabytego zespołu składników, będzie kontynuowała działalność gospodarczą dotychczas prowadzoną przez ten zespół składników w ramach Spółki, polegającą w szczególności na wynajmie mieszkań na rzecz podmiotów zewnętrznych.

Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, zdaniem Organu w opisanej sytuacji zostały spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania zespołu składników majątku materialnych i niematerialnych tworzących Dział zajmujący się obszarem działalności mieszkaniowej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

W konsekwencji uznania majątku tworzącego Dział zajmujący się obszarem działalności mieszkaniowej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, planowana czynność przeniesienia tego majątku – Działu zajmującego się obszarem działalności mieszkaniowej do Spółki Przejmującej w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 ustawy kodeks spółek handlowych będzie wyłączona spod działania ustawy o VAT jako czynność niepodlegająca przepisom ustawy, zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego zespół składników majątkowych materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, w postaci części Spółki związanej z prowadzeniem Działalności mieszkaniowej spełnia wszelkie przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji planowana czynność przeniesienia na Ś składników niematerialnych i materialnych związanych z dotychczasową Działalnością mieszkaniową nie będzie podlegać opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Tym samym w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienne zdarzenie przyszłe, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.