Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.111.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Obowiązki płatnika w związku z finansowaniem udziału w
Szkoleniach dla członków Rady Nadzorczej.
Słowa kluczowe: banki
członkowie-członkowie rady nadzorczej
działalność-działalność wykonywana osobiście
nocleg
obowiązek-obowiązek płatnika
przychód-powstanie przychodu
szkolenie
wyżywienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Przychody osób należących do organów
stanowiących osób prawnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika w związku z pokryciem kosztów noclegów i wyżywienia oraz
    ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych Członków Rady Nadzorczej na posiedzeniu
    wyjazdowym. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Rada Nadzorcza (...) jest statutowym organem Banku sprawującym stały nadzór nad
    działalnością Banku we wszystkich obszarach jego działania. Obowiązki Rady Nadzorczej
    wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów prawa oraz wewnętrznych regulacji
    Banku, a także z Rekomendacji, stanowisk oraz upublicznionych metodyk Komisji Nadzoru
    Finansowego.
    Członkowie Rady Nadzorczej Banku z uwagi na pełnioną funkcję, powierzone obowiązki i
    odpowiedzialność za sprawne funkcjonowanie Banku objęci są wymogami w zakresie
    posiadania kwalifikacji wynikających z art. 22aa ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
    bankowe oraz Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego
    Urzędu Giełd i Papierów Wartościowych z dnia 21 marca 2018 r. (EBA/GL/2017/12) w
    sprawie oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących
    najważniejsze funkcje („Wytyczne EBA”), a także postanowienia Rekomendacji Z wydanej
    przez Komisję Nadzoru Finansowego dotyczącej zasad ładu wewnętrznego w banku.
    Ponadto członkowie Rady Nadzorczej będący członkami Komitetu Audytu powinni
    posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie rachunkowości lub badania sprawozdania
    finansowego.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 8 ustawy Prawo bankowe, Bank zapewnia środki niezbędne do
    przygotowania członków Zarządu i Rady Nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji.
    Pokrycie kosztów szkoleń przyjmuje formę bezpośredniego poniesienia kosztów przez
    Bank. Szkolenia przeprowadzane mogą być przez podmioty zewnętrzne, jak i wewnętrzne
    przy wykorzystaniu środków Banku, a ich tematyka związana jest przedmiotowo z
    obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji członka Rady Nadzorczej.
    Wiedza i umiejętności nabywane w ramach szkoleń mają przede wszystkim na celu
    utrzymywanie na wysokim poziomie kwalifikacji członków Rady związanych z realizacją
    obowiązków, w ścisłym powiązaniu z pełnieniem przez nich funkcji nadzorczej.

    Zgodnie z zapisami Regulaminu działania Rady Nadzorczej (...) posiedzenia Rady mogą
    odbywać się w formie tradycyjnej lub zdalnej. Posiedzenia tradycyjne Rady odbywają się w
    siedzibie Banku lub innym miejscu określonym w zawiadomieniu o zwołaniu posiedzenia.
    Posiedzenie Rady zwoływane jest poprzez zawiadomienie przekazane listem poleconym
    lub w inny sposób przyjęty przez Radę, na 7 dni przed terminem posiedzenia Rady.
    Członkowie Rady mają obowiązek uczestniczyć w pracach i posiedzeniach Rady.
    Wyjaśnienie nieobecności członka Rady powinno być przedstawione Przewodniczącemu
    Rady najpóźniej w dniu poprzedzającym posiedzenie Rady, chyba że nieobecność
    następuje z powodu, którego nie dało się przewidzieć. Rada Nadzorcza podejmuje decyzje
    w formie kolejno numerowanych uchwał Rady oraz w formie stanowisk Rady. Warunkiem
    podjęcia uchwał i stanowisk jest udział co najmniej połowy członków Rady, w tym
    Przewodniczącego Rady lub Zastępcy Przewodniczącego Rady.
    Członkowie Rady Nadzorczej otrzymują wynagrodzenie za udział w pracach Rady
    Nadzorczej. Wysokość wynagrodzenia określa Uchwała Zebrania Przedstawicieli (...).
    Wysokość wynagrodzenia członków tego organu jest adekwatna do pełnionej funkcji i do
    wykonywanych zadań. Bank w przyszłości zamierza zorganizować kilkudniowe (dwu-, trzy-
    lub czterodniowe) wyjazdowe posiedzenia (krajowe i zagraniczne) połączone ze
    szkoleniami zorganizowanymi przez firmy zewnętrzne. Członkowie Rady będą mieli
    zapewniony transport, noclegi i wyżywienie podczas wyjazdu.

## Pytanie

Czy pokrycie przez Bank na rzecz członków Rady Nadzorczej kosztów transportu,
    noclegów, wyżywienia oraz kosztów szkoleń zewnętrznych na posiedzeniu wyjazdowym
    nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będzie ciążył na
    Banku obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy.
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, świadczenia polegające na finansowaniu kosztów transportu,
    noclegów i wyżywienia w ramach wyjazdowych posiedzeń oraz ewentualnych kosztów
    szkoleń zewnętrznych organizowanych na takim wyjazdowym posiedzeniu nie stanowią
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, i przez to nie nakładają na Bank jako płatnika obowiązku naliczenia,
    pobrania i wpłacania zaliczki na podatek dochodowy członków Rady Nadzorczej.
    Podobne stanowisko zostało zawarte w interpretacji indywidualnej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 kwietnia 2024 r., znak: 0112-KDIL2-
    1.4011.254.2024.1.MKA, z 4 października 2024 r. znak: 0112-KDIL2-1.4011.640.2024.3.KF
    oraz z 7 stycznia 2025 r., znak: 0112-KDIL2-1.4011.874.2024.1.KF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z treścią tego przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana
    osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,

      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a,
      płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na
      rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
      właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, powinno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym
    powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem, gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po
    stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w
    postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest
    przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik
    skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem pracodawca spełnił określone świadczenie
    na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje

    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu nie
    każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że pokrywają Państwo koszty szkoleń dla członków
    Rady Nadzorczej. Finansowanie przez Państwo szkoleń oraz udział członków RN w
    szkoleniach stanowi realizację obowiązków wynikających z ustawy Prawo bankowe oraz
    innych regulacji przytoczonych przez Państwa we wniosku.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie rady nadzorczej banku powinni
    posiadać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich
    funkcji i powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia
    środków niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich
    funkcji i środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Uwzględniając powyższe wyjaśnienia oraz okoliczności przedstawione w opisie sprawy,
    pokrycie przez Państwa kosztów transportu, noclegów i wyżywienia oraz szkoleń
    zewnętrznych Członków Rady Nadzorczej na posiedzeniu wyjazdowym nie będzie
    stanowić dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Tym samym – z tytułu ww. świadczeń – nie będzie ciążył na Państwu
    obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.