Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-591/09/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-09-03
Teza: Opodatkowanie wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem.
Słowa kluczowe: dostawa; faktura-faktura VAT; grunty; nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; odszkodowania; organ-organ władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2009r. (data wpływu 8 czerwca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 sierpnia 2009r. (data wpływu 11 sierpnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem – **jest nieprawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 sierpnia 2009r. (data wpływu 11 sierpnia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 31 lipca 2009r.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

****

Prawomocną decyzją z dnia 19 grudnia 2008r. Starosta Powiatu R. wywłaszczył na rzecz Skarbu Państwa niezabudowaną nieruchomość gruntową położoną w T., składającą się z 21 działek zapisanych w operacie szacunkowym i ewidencji gruntów i budynków jako użytki kopalne będące własnością Gminy K. Zgodnie z decyzją wywłaszczona nieruchomość ma służyć realizacji celu publicznego - budowie zbiornika przeciwpowodziowego na rzece O. Niniejszą decyzją przyznano Gminie K. odszkodowanie w kwocie 1.359.900,00 zł. Przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie przeznaczonym pod budowę zbiornika przeciwpowodziowego „R." - zgodnie z prawomocną decyzją Wojewody z dnia 5 lipca 2004 roku o ustaleniu lokalizacji zbiornika przeciwpowodziowego R. na rzece O.

Działki znajdują się na terenach, które zostały wyłączone z granic miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K., natomiast w aktualnie obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. przeznaczone są pod budowę zbiornika przeciwpowodziowego „R.". Wartość rynkową ustalono na podstawie operatu szacunkowego z dnia 20 października 2008r., sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego B. T. – K., zgodnie z którym wartość ta wynosi 1.359.900,00 zł. Nieruchomość stanowią stare wyrobiska pożwirowe, wypełnione wodą, zarośnięte drzewami i krzewami. Z uzasadnienia decyzji wynika, iż w operacie szacunkowym określono wartość wywłaszczonej nieruchomości według aktualnego sposobu jej użytkowania, ponieważ przeznaczenie nieruchomości, zgodnie z celem wywłaszczenia nie powoduje zwiększenia jej wartości. Oceniając wartość dowodową sporządzonego operatu organ I instancji brał pod uwagę stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 21 kwietnia 2008r. sygn. akt, zgodnie z którym planowany zbiornik przeciwpowodziowy nie ma charakteru komercyjnego. Odszkodowanie wyliczono według wzoru ilość hektarów x stawka za hektar, czyli Gmina otrzymując odszkodowanie według operatu szacunkowego otrzymała je w wartości netto. Operaty szacunkowe sporządza się w wartości netto, zgodnie z Krajowym Standardem Wyceny Podstawowym Nr1 - KSWP-1- wartość rynkową nieruchomości określa się bez uwzględnienia kosztów transakcji kupna sprzedaży oraz związanych z tą transakcją podatków i opłat. Mając na uwadze powyższe powstała wątpliwość czy kwota otrzymanego przez Gminę K. odszkodowania w zamian za wywłaszczoną nieruchomość stanowi czynność opodatkowaną w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), przy założeniu odpowiedzi pozytywnej powstało pytanie czy jest to czynność opodatkowana stawką VAT 22% czy też jest to czynność podlegająca stawce zwolnionej z VAT. Wnioskodawca przyjął (po pozyskaniu takiej informacji przez Skarbnika Gminy na szkoleniu RIO w Katowicach), że wydanie nieruchomości za odszkodowaniem z tytułu wywłaszczenia stanowi czynność opodatkowaną VAT, jednocześnie na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jest to czynność zwolniona z podatku VAT i dnia 9 lutego 2009r. wystawił R. Z. G. W. w G. fakturę VAT przyjmując, że transakcja jest zwolniona z VAT zgodnie z normą art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Jednakże mając na uwadze różnorakie orzecznictwo podatnik powziął wątpliwość w powyższym zakresie, albowiem zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. nieruchomość wywłaszczona jest przeznaczona pod budowę zbiornika przeciwpowodziowego „R.". Zatem dnia 3 kwietnia 2009r. podatnik zapłacił 22% VAT od przedmiotowej transakcji (przy założeniu, że otrzymana kwota była kwotą netto), korygując deklarację VAT za miesiąc luty 2009, wystawił również fakturę korygująca VAT z dnia 3 kwietnia 2009r. nabywcy – R. Z. G. W. w G. nr 1/2009 do faktury nr z dnia 9 lutego 2009r., którą przesłał dnia 3 kwietnia 2009r. R. Z. G. W. w G. nie zgodził się ze stanowiskiem podatnika i pismem z dnia 15 kwietnia 2009r. zwrócił fakturę korygującą VAT nr 1/2009 z dnia 3 kwietnia 2009r. uzasadniając zwrot faktem, iż odszkodowanie za wywłaszczone grunty zostało przekazane w wysokości zgodnej z Decyzją Starosty R.

Odnosząc się do kwestii wskazania, w jakim zakresie Wnioskodawca jest zainteresowanym w sprawie przyjęto na podstawie art. 33 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591), iż Gmina jest samorządową osobą prawną, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nią zadania wykonywane są przy pomocy urzędu gminy. Zatem aktualnie Gmina K. nie posiada NIP-u, zaś NIP został nadany Urzędowi Gminy K. Z uwagi na podzielone poglądy w zakresie rejestracji i statusu podatnika VAT Urzędu Gminy lub Gminy w Gminie K. w związku z faktem posiadania NIP-u przez Urząd Gminy, transakcje z zakresu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług są rozliczane przez Urząd Gminy K. Jednakże mając na uwadze zmiany poglądów orzecznictwa i doktryny w przedmiotowym zakresie (w tym również takie, iż Gmina i Urząd są odrębnymi podmiotami w rozumieniu przepisów ustawy o VAT oraz winny być zarejestrowane odrębnie jako podatnicy podatku VAT) Wójt zamierza w najbliżej przyszłości wystąpić do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach o wydanie indywidualnej interpretacji w zakresie prawidłowego zastosowania numeru NIP dla Gminy i Urzędu Gminy. Natomiast sprawa będąca przedmiotem interpretacji jest zdarzeniem zaistniałym, a w dniu wystąpienia zdarzenia NIP posiadał Urząd Gminy. Zdaniem Wnioskodawcy okoliczności te nie mogą stanowić podstawy udzielenia odmowy wnioskowanej interpretacji (co potwierdza m.in. Wyrok WSA w Gdańsku sygn. raz prawa wspólnotowego).

W związku z tym Wnioskodawca precyzuje, iż podmiotem zwracającym się z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji zgodnie ze złożonym wnioskiem jest „Urząd Gminy K.”.

Decyzja Starosty R. w sprawie wywłaszczenia działek została wystawiona 19 grudnia 2008r., stała się prawomocna w dniu 19 stycznia 2009r. Natomiast wydanie nieruchomości nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2009r.

Zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT jest Wnioskodawca.

Gmina K. nie posiada osobnego numeru NIP. Deklaracje VAT-7 składa Urząd Gminy K. NIP nadano Urzędowi Gminy K. Faktura VAT została wystawiona przez Urząd Gminy K. Grunt będący przedmiotem wywłaszczenia był całkowicie niezabudowany. Teren ten stanowił grunty po przeprowadzonej eksploatacji kruszywa naturalnego czyli wyrobiska pożwirowe wypełnione wodą wraz z otaczającym je terenem pokrytym najczęściej trawą krzakami oraz drzewkami-samosiejkami (oznaczone jako użytki kopalne -"K").

Na terenie tym nigdy nie wybudowano budynków i budowli nawet nietrwale związanych z gruntem, a więc tym samym nie było możliwości zasiedlenia czegoś czego nie było.

Dla przedmiotowego terenu Wojewoda dnia 5 lipca 2004r. wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji zbiornika przeciwpowodziowego R. na rzece O., zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania (pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 10 sierpnia 2009r. - data wpływu 11 sierpnia 2009r.) :**

****

1.  Czy wywłaszczenie nieruchomości gminy za odszkodowaniem na rzecz R. Z. G. W. w G. stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT?, a jeśli tak to:
2.  Czy od otrzymanego odszkodowania należy zapłacić podatek VAT i w jakiej wysokości (22% czy zwolnione) oraz czy podstawą opodatkowania jest kwota otrzymanego odszkodowania tj. 1.359.900,00 zł jako kwota netto: czy też kwotę 1.359.900,00 zł należy potraktować jako kwotę brutto?
3.  Jeśli przyjąć, iż kwota 1.359.900,00 zł jest kwotą netto, to czy są podstawy prawne, aby obciążyć podatkiem VAT R. Z. G. W. w G.?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z normą art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) w związku z normą 13 Dyrektywy w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006r. (2006/112/WE RADY) wywłaszczenie i otrzymane przez podatnika odszkodowanie nie stanowiło czynności opodatkowanej. Przyjmując, że pogląd powyższy może nie zostać uwzględniony podatnik zważył, co następuje. W związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z normą art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług Gmina K. dostarczyła odpłatnej dostawy towarów (gruntów) w zamian za odszkodowanie. Powinna więc wystawić fakturę VAT, ale ze stawką zwolnioną (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9). Dostarczane grunty są terenami niezabudowanymi innymi niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę „w znaczeniu komercyjnym”. Powyższe wynika zarówno z Decyzji Starosty „\`(...)\`wywłaszczyć nieruchomość opisaną w pkt 1 niniejszej decyzji z przeznaczeniem na realizację celu publicznego \`(...)\`” jak również powołanie się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 21 kwietnia 2008r. sygn. akt. II SA/GI/1010/07, zgodnie z którym planowany zbiornik przeciwpowodziowy nie ma charakteru komercyjnego. Planowany zbiornik przeciwpowodziowy ma być zbiornikiem suchym. Zatem zdaniem Wnioskodawcy, teren ten nie jest terenem budowlanym oraz przeznaczonym pod zabudowę, gdyż grunty pod urządzeniami przeciwpowodziowymi są gruntami rolnymi zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 7 (ustawa z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j Dz. U. z 2004r. Nr 121, poz. 1266, ze zm.), co pozwala na zastosowanie normy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Przyjmując jednak że norma art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT może nie mieć zastosowania na podstawie naczelnych zasad systemu podatku VAT określonych w Dyrektywie Rady z dnia 11 kwietnia 1967 (Dyrektywa 112) powtórzonych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. Wnioskodawca uznaje, że w każdej fazie obrotu opodatkowaniu podatkiem VAT podlega tylko wartość dodana, liczona od wartości netto towaru lub usługi, tzn. po odliczeniu wartości opodatkowanej już w poprzednich etapach obrotu. Cechą charakterystyczną podatku VAT jest potrącalność - co oznacza, iż odliczenie od podatku należnego od sprzedaży kwot zapłaconych na poprzednich etapach procesu z takim skutkiem, że podatek na danym etapie stosuje się wyłącznie do wartości dodanej na tym etapie oraz że końcowe obciążenie podatkowe ponosi ostatecznie konsument. W tym Wnioskodawca nie wytworzył „wartości dodanej” a otrzymał jedynie odszkodowanie za wywłaszczenie w kwocie netto. Dlatego też Wnioskodawca uznaje, iż otrzymane odszkodowanie w wysokości 1.359.900,00 zł nie może być kwotą brutto. Potrącalność podatku VAT łączy się z zasadą neutralności (poprzez realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego podatnik nie ponosi faktycznie ciężaru tego podatku) i opodatkowania konsumpcji. W przypadku Wnioskodawcy, podatnik nie ma prawa odliczenia podatku VAT. Zatem nawet w przypadku gdyby przyjąć, iż nasza dostawa gruntu w zamian za odszkodowanie stanowi czynność opodatkowaną stawką 22% oraz jako kwotę netto przyjąć 1.359.900,00 zł (wartość określoną w Decyzji), Wnioskodawca uznaje, iż ciężarem podatku powinno zostać obciążone ostatnie ogniwo w łańcuchu konsumpcji czyli R. Z. G. W. w G.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

****

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się - zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów na terytorium kraju zasadniczo rozumie się - w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT - przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – stosownie do art. 15 ust. 2 cyt. ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej. I tak na podstawie art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przytoczonego przepisu wynika, że organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy działają w charakterze podatników tylko wtedy, gdy:

*   wykonują czynności, które nie mieszczą się w ramach ich zadań albo

*   wykonują czynności, które wprawdzie mieszczą się w ramach ich zadań, jednak są wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), jednostki samorządu terytorialnego korzystają ze zwolnienia od podatku w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanych w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m. in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent). W myśl art. 33 ust. 1, wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Jak wynika z powyższego, urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno organizacyjnej gminy.

Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. Zatem Urząd Gminy działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma Gmina, nie zaś Urząd Gminy.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że wydanie nieruchomości nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2009r. w zamian za odszkodowanie na podstawie decyzji Starosty R. w sprawie wywłaszczenia działek z dnia 19 grudnia 2008r., która stała się prawomocna w dniu 19 stycznia 2009r.

We wskazanych okolicznościach ma miejsce dostawa towaru, a odszkodowanie stanowi wynagrodzenie, czyniąc wspomnianą czynność faktycznie odpłatną.

W analizowanym przypadku w roli organu władzy publicznej wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej występuje organ dokonujący wywłaszczenia. Organem tym może być wojewoda lub starosta, dokonujący wywłaszczenia w imieniu Skarbu Państwa. Czynność wykonywana przez organ dokonujący wywłaszczenia nie stanowi dostawy towaru, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podmiotem, który dokonuje dostawy towaru jest dotychczasowy właściciel nieruchomości, czyli Gmina (w której imieniu działa Urząd Gminy). Zbywając nieruchomość Wnioskodawca nie realizuje ani zadań własnych, ani zadań zleconych.

Ani organ władzy publicznej (wójt, burmistrz), ani urząd obsługujący ten organ (urząd gminy) wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Zarówno organy władzy publicznej, jak i urzędy obsługujące te organy nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku przeniesienia z mocy prawa prawa własności nieruchomości nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego (działający w jej imieniu Urząd Gminy) nie może również skorzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w przepisie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Dokonując przeniesienia prawa do rozporządzania nieruchomością Gmina (w której imieniu działa Urząd Gminy) nie realizuje ani zadań własnych, ani zadań zleconych przez organ administracji rządowej.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zasadą podatku od towarów i usług jest powszechność opodatkowania. Zastosowanie zwolnienia od podatku w stosunku do czynności podlegającej opodatkowaniu powinno być uzasadnione przez spełnienie określonych przepisami przesłanek warunkujących to zwolnienie.

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Jeśli chodzi o zwolnienie przedmiotowe dla dostawy gruntu niezabudowanego to ustawodawca przewidział takowe w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jedynie w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu. Zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę. W przypadku jego braku, zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego,
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, jak ma to miejsce w przypadku przedstawionym przez Wnioskodawcę, należy posłużyć się decyzją o warunkach zabudowy.

Odnosząc się do ewidencji gruntów i budynków, zauważyć należy, iż dokument ten stanowi jedynie urzędowy zbiór informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) informacje dotyczące gruntów znajdujące się w ewidencji dotyczą: położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych, a także stosunków właścicielskich. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m.in. planowania przestrzennego. Jednakże tylko w zakresie danych faktycznych w niej zawartych.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż o przeznaczeniu danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decydujące znaczenie ma przeznaczenie terenu określone w decyzji o warunkach zabudowy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem dostawy była nieruchomość, która znajduje się na terenie przeznaczonym pod budowę zbiornika przeciwpowodziowego „R.” - zgodnie z prawomocną decyzją Wojewody z dnia 5 lipca 2004r. o ustaleniu lokalizacji zbiornika przeciwpowodziowego R. na rzece O.

W związku wydaniem dla przedmiotowego terenu przez Wojewodę decyzji z dnia 5 lipca 2004r. o ustaleniu lokalizacji zbiornika przeciwpowodziowego R. na rzece O. (zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), stwierdzić należy, iż przedmiotowa nieruchomość bezsprzecznie należy do kategorii gruntów przeznaczonych pod zabudowę. Należy przy tym wskazać, iż bez znaczenia dla opodatkowania przedmiotowej transakcji podatkiem od towarów i usług pozostaje fakt, iż planowana budowa zbiornika przeciwpowodziowego na dostarczonej przez Wnioskodawcę nieruchomości gruntowej nie ma charakteru komercyjnego. Tak samo bez wpływu dla sprawy pozostaje klasyfikacja przedmiotowego gruntu wynikająca z ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka zawarta w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, pozwalająca na zastosowanie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy niezabudowanej nieruchomości innej niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Zatem przedmiotowa dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT przy zastosowaniu stawki podstawowej tj. w wysokości 22%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie dalszych kwestii podnoszonych przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, że co do zasady (poza wyjątkami określonymi w ustawie np. w art. 32 ustawy o VAT) przepisy prawa podatkowego pozostawiają stronom transakcji rozstrzygnięcie kwestii wysokości wynagrodzenia za dostawę towarów czy świadczenie usług. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze (art. 29 ust. 2 ustawy o VAT). Ponadto, zgodnie z treścią art. 29 ust. 9 ww. ustawy, w przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i 12.

Jednocześnie zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.) ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że jeśli, zgodnie z odpowiednimi przepisami innych gałęzi prawa, dotyczącymi przyznania i wypłaty odszkodowania oraz jego wysokości, Wnioskodawca za wywłaszczoną nieruchomość otrzyma wyłącznie kwotę odszkodowania, o której mowa we wniosku, to należy uznać, że jest to kwota należna z tytułu sprzedaży, czyli kwota obejmująca całość świadczenia należnego od nabywcy, którą dla wyliczenia obrotu (podstawy opodatkowania) należy traktować jako kwotę brutto zawierającą podatek VAT, dla którego wyliczenia należy zastosować metodę „w stu”.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Z uwagi na fakt, że występującym o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest Strona dokonująca dostawy towarów, a zapytanie oraz własne stanowisko Wnioskodawcy dotyczy częściowo również R. Z. G. W. w G., przedmiotowa interpretacja nie wywołuje dla R. Z. G. W. w G. skutków określonych w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Końcowo należy zaznaczyć, iż w zakresie pytania nr 3 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****************