Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.654.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Brak obowiązku zapłaty podatku VAT na podstawie art. 108
ust. 1 ustawy z tytułu pierwotnie wystawionej faktury oraz
brak prawa do odliczenia podatku wykazanego na fakturze
pierwotnej.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
faktura-faktura korygująca
faktura-faktura pusta
odliczenia-prawo do odliczenia
samofakturowanie
systemy-Krajowy System Faktur (KSeF)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Krajowy System
Faktur (KSeF)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Stosowanie faktur
ustrukturyzowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106d-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106ga-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 108-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku zapłaty podatku VAT na podstawie art. 108
    ust. 1 ustawy z tytułu pierwotnie wystawionej faktury oraz braku prawa do odliczenia
    podatku wykazanego na fakturze pierwotnej wystawionej w procesie samofakturowania.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 22 października 2025 r. (wpływ 29 października 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w piśmie z 22 października 2025 r.)
    A (dalej jako „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest producentem samochodów i części do
    produkcji samochodów.
    W związku z prowadzoną działalnością, Spółka dokonuje zakupu m.in. części i materiałów,
    jak również usług od podmiotów polskich, jak i podmiotów zagranicznych. W przypadku
    podmiotów z siedzibą w Polsce, Spółka dąży do rozliczenia z dostawcami w EURO (kwota
    podatku VAT ustalana jest w złotych polskich).
    W procesie zakupu części i materiałów, jak również zakupu usług, Spółka zawiera z
    dostawcami umowy w sprawie wystawiania faktur, o której stanowi art. 106d ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. –
    dalej jako „ustawa o VAT”).
    Zgodnie z tymi umowami, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za prawidłowe
    wystawienie faktur.
    W procesie samofakturowania, tak samo jak w procesie fakturowania sprzedaży przez
    Spółkę, zdarza się zastosowanie na wystawianej w tym systemie fakturze VAT, błędnego
    kursu waluty, co skutkuje koniecznością wystawienia faktury korygującej VAT.
    System finansowo-księgowy Wnioskodawcy, w którym wystawiane są faktury VAT i będą
    wystawiane faktury (także faktury korygujące) w postaci faktury ustrukturyzowanej, w
    takim przypadku (błędnego kursu waluty) będzie korygował błąd wystawiając fakturę
    korygującą VAT do „0”, a następnie generując kolejną fakturę VAT.
    W wyniku takiego działania nie dojdzie do uszczuplenia dochodów podatkowych ani do
    uchybienia przepisom o momencie powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług.

    Ponieważ to Spółka będzie wystawiała faktury VAT i faktury korygujące w postaci
    ustrukturyzowanej w imieniu własnym, ale także w imieniu i na rzecz dostawców, to w
    zakresie dokumentów dających postawę do odliczenia kwot podatku naliczonego będzie
    ona miała kontrolę nad tymi dokumentami oraz nad realizacją prawa do odliczenia.
    Wystawianie faktur w trybie art. 106d ustawy o VAT oznacza, że Spółka będzie odbiorcą
    faktur wystawionych przez nią w imieniu i na rzecz dostawców.
    Wszystkie wystawione faktury, a więc faktura pierwotna z zastosowanym błędnym kursem
    waluty, faktura korygująca do „0”, jak i kolejna faktura z poprawnym kursem waluty, po
    wprowadzeniu regulacji dotyczącej Krajowego Systemy e-faktur „KSeF”, będą przesyłane
    do tego systemu dotyczy to zarówno faktur dokumentujących sprzedaż Wnioskodawcy,
    jak i faktur wystawianych w trybie art. 106d ustawy o VAT.
    Pytania (ostatecznie przedstawione w piśmie z 22 października 2025 r.)
    1. Czy zastosowanie tego sposobu korygowania ustrukturyzowanych faktur VAT
      przesyłanych do KSeF spowoduje po stronie Spółki obowiązek:
      - zapłaty podatku z tytułu dokumentującej sprzedaż Spółki, pierwotnej, skorygowanej
        do „0“ faktury VAT na podstawie art. 108 ust.1 ustawy o VAT ?
      - prawo do odliczenia podatku naliczonego z pierwotnej, skorygowanej do „0” faktury
        VAT wystawionej w systemie samofakturowania?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 22 października 2025 r.)
    Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 25 lipca 2025 r. znak 0114-KDIP1-3.4012.456.2025.1.JG:
    „art. 108 ust. 1 ustawy o VAT dotyczy sytuacji, w których kwota podatku wynika jedynie z
    samego faktu wystawienia faktury, a więc gdy dana czynność nie jest objęta zakresem
    opodatkowania lub też gdy faktura w ogóle nie odzwierciedla żadnej transakcji.
    Natomiast, jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które co do
    zasady podlega opodatkowaniu, sam fakt wystawienia takiej faktury w sposób niezgodny z
    przepisami nie rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
    Obowiązek zapłaty podatku w trybie tego przepisu wynika wyłącznie z faktu wystawienia
    tzw. pustej faktury. Przepis ten ma działać prewencyjnie przed prowadzaniem do obiegu
    nierzetelnych faktur, z których nieuczciwi przedsiębiorcy mogliby wywodzić prawo do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Natomiast jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które podlega
    opodatkowaniu, to sam fakt wystawienia faktury, która następnie zostanie skorygowana
    do „0" i wystawiona zostanie ponownie faktura z poprawnymi danymi, nie rodzi
    obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy o VAT.
    W opisanych powyżej okolicznościach nie mamy do czynienia z „pustą" fakturą, gdyż
    pierwotnie wystawiona faktura dokumentuje faktyczne zdarzenie gospodarcze, które
    zaistniało, oraz, które jest objęte zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Faktura ta
    zostanie skorygowana do „0", a następnie zostanie wystawiona w odpowiednim okresie
    rozliczeniowym faktura prawidłowa (korygująca zastosowanie błędnego kursu waluty).
    W związku z powyższym, w przedstawionych powyżej okolicznościach, nie ma podstaw do
    naliczenia podatku VAT od pierwotnie wystawionej faktury z nieprawidłowo
    zastosowanym kursem, która zostanie następnie skorygowana do „0" i zastąpiona fakturą
    prawidłową.
    W tym konkretnym przypadku zastosowanie wskazanego sposobu korekty faktur nie
    spowoduje po stronie Spółki obowiązku zapłaty podatku z tytułu pierwotnej faktury na
    podstawie art. 108 ustawy o VAT”.

    Zważywszy, że sytuacja u Wnioskodawcy jest analogiczna jak w opisanej interpretacji
    Spółka stoi na stanowisku, że:
      - ustrukturyzowane i przesłane do KSeF faktury VAT następnie w ten sam sposób
        skorygowane do „0” nie spowodują u Spółki obowiązku zapłaty VAT wykazanego w
        tych nieprawidłowo wystawionych fakturach VAT;
      - po stronie Spółki nie powstanie odpowiedzialność odszkodowawcza w zakresie VAT
        wykazanego na skorygowanych do „0" ustrukturyzowanych fakturach VAT
        wystawianych w trybie art. 106d ustawy o VAT.
    W ocenie Spółki, nie nabędzie Ona w takim przypadku prawa do odliczenia kwoty podatku
    naliczonego z faktury pierwotnej skorygowanej następnie do „0”. Prawo to Wnioskodawca
    nabędzie dopiero na podstawie prawidłowo wystawionej faktury VAT w trybie art. 106d
    ustawy o VAT.
    Za takim stanowiskiem przemawia treść art. 88 ust. 3a pkt 5 ustawy o VAT. Zgodnie z tym
    przepisem: nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
    faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami
    nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z cytowanych powyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć
    każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Jednocześnie pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się
    na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy:

      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez
      to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie
      elektronicznym.
    Według art. 2 pkt 32a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się
      przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z
      przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na podstawie art. 106d ust. 1 ustawy:
      Podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od
      podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:
      1) dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,
      2) o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
      3) dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2 lit. b
      - jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania
        faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura
        zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych
        czynności.
    W myśl art. 106g ust. 1 ustawy:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą
      oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
    Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie
    KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024
    r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych

    innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin
    wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
    Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego
      Systemu e-Faktur.
    Na podstawie art. 106nh ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W okresie trwania niedostępności Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art.
      106ne ust. 4, oraz w przypadku gdy podatnik nie ma możliwości wystawienia faktury
      ustrukturyzowanej z innego powodu niż awaria Krajowego Systemu e-Faktur, o
      której mowa w art. 106ne ust. 1 i 3, podatnik wystawia faktury w postaci
      elektronicznej zgodnie z wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
    Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
      1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego
        miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
      2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na
        terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia
        działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla
        których wystawiono fakturę;
      3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale
        XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych
        procedurach;
      4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą
        działalności gospodarczej;
      5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia
        usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
      6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
    Na podstawie art. 106ga ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub
      faktury w postaci papierowej.
    W świetle art. 106ga ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, podatnicy mogą wystawiać faktury
      ustrukturyzowane.
    W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej
      platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
    Według art. 106na ust. 1 ustawy:
      Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do
      Krajowego Systemu e-Faktur.
    Jak stanowi art. 106na ust. 3 ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu
      e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
    Zgodnie z art. 106na ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

      W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w
      art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę
      otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego
      nabywcę.
    Wskazania również wymaga, że zgodnie z art. 106s w brzmieniu obowiązującym od 1
    lutego 2026 r.:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub
      świadczenia usług, w których podatnik nie ma obowiązku wystawiania faktur
      ustrukturyzowanych, uwzględniając:
      1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności
        wymagających udokumentowania;
      2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności
        przez podatników;
      3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności
        przez podatników;
      4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego
        dokumentowania czynności przez podatników.
    W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony),
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
      – podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Stosownie do art. 106j ust. 2 ustawy:
      Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
      2a. numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy
      faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla
      których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
      a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
      b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
      korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek
      podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych
      pozycji.
    Przy czym, zgodnie z art. 14 ustawy z 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz niektórych innych ustaw:
      Do faktur korygujących wystawionych od dnia 1 września 2023 r. do faktur
      wystawionych przed tym dniem stosuje się przepis art. 106j ust. 2 pkt 2a ustawy
      zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
    Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

      Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury
      ustrukturyzowanej.
    Z powyższych przepisów wynika, że faktura dokumentuje sprzedaż. Podatnik dokonujący
    sprzedaży zobowiązany jest do udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie
    faktury. Faktura jest zatem dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie
    zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT. Prawidłowość
    materialnoprawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze, tj. potwierdza m.in. dostawę towarów i świadczenie usług. Faktura
    jest niewątpliwie dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej
    faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim
    przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania
    właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Przy czym fakturę korygującą
    wystawić może jedynie podatnik, który wystawił fakturę pierwotną.
    Tym samym, co do zasady, w sytuacji, gdy podatnik wystawił fakturę, natomiast po jej
    wystawieniu dojdzie do sytuacji, o których mowa w art. 106j ust. 1 ustawy, podatnik jest
    zobowiązany do skorygowania pierwotnej faktury poprzez jej korektę. W sytuacji
    natomiast, gdy transakcja udokumentowana fakturą wystawioną na rzecz nabywcy została
    wprowadzona do obrotu, ale nie została zrealizowana, podatnik ma prawo wystawić
    fakturę korygującą „do zera”.
    Z wniosku wynika, że Spółka w związku z prowadzoną działalnością, dokonuje zakupu m.
    in. części i materiałów, jak również usług od podmiotów polskich, jak i podmiotów
    zagranicznych. W przypadku podmiotów z siedzibą w Polsce, dążą Państwo do rozliczenia
    z dostawcami w EURO (kwota podatku VAT ustalana jest w złotych polskich). W procesie
    zakupu części i materiałów, jak również zakupu usług, Spółka zawiera z dostawcami
    umowy w sprawie wystawiania faktur, o których stanowi art. 106d ustawy. W procesie
    fakturowania Państwa sprzedaży oraz samofakturowania zdarza się zastosowanie na
    wystawianej fakturze VAT, błędnego kursu waluty, co skutkuje koniecznością wystawienia
    faktury korygującej VAT. Państwa system finansowo-księgowy, w którym wystawiane są
    faktury VAT i będą wystawiane faktury (także faktury korygujące) w postaci faktury
    ustrukturyzowanej, w takim przypadku, tj. zastosowania błędnego kursu waluty, będzie
    korygował błąd wystawiając fakturę korygującą VAT do „0”, a następnie generując kolejną
    fakturę VAT. W wyniku takiego działania nie dojdzie do uszczuplenia dochodów
    podatkowych ani do uchybienia przepisom o momencie powstania obowiązku
    podatkowego w podatku od towarów i usług. Będą Państwo wystawiać faktury VAT i
    faktury korygujące w postaci ustrukturyzowanej. Wszystkie wystawione faktury, a więc
    faktura pierwotna z zastosowanym błędnym kursem waluty, faktura korygująca do „0”, jak
    i kolejna faktura z poprawnym kursem waluty, po wprowadzeniu regulacji dotyczącej
    Krajowego Systemu e-faktur „KSeF”, będą przesyłane do tego systemu.
    Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy zastosowanie opisanego we
    wniosku sposobu korekty faktur VAT, dokumentujących sprzedaż Spółki, spowoduje po
    stronie Spółki obowiązek zapłaty podatku z tytułu pierwotnej, skorygowanej do „0” faktury
    na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest
      obowiązana do jego zapłaty.
    Art. 103 ust. 1 ustawy wskazuje natomiast, że:
      Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania
      naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy

      miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem
      ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.
    Powyższy przepis, co do zasady, zobowiązuje wystawcę faktury do zapłaty wykazanej w
    niej kwoty podatku, niezależnie od okoliczności wystawienia takiej faktury. Zatem każda
    faktura z wykazaną kwotą podatku, wprowadzona do obrotu prawnego, powoduje
    konieczność zapłaty tego podatku. Już samo wystawianie faktur, które nie dokumentują
    faktycznych zdarzeń gospodarczych, bez względu na ujęcie ich w rejestrach prowadzonych
    dla celów rozliczenia podatku od towarów i usług oraz wykazanie podatku należnego z
    nich wynikającego w deklaracji, skutkuje zaistnieniem obowiązków wynikających z art. 108
    ust. 1 ustawy.
    Jednakże, art. 108 ust. 1 ustawy dotyczy sytuacji, w których kwota podatku wynika jedynie
    z samego faktu wystawienia faktury, a więc gdy dana czynność nie jest objęta zakresem
    opodatkowania lub też, gdy faktura w ogóle nie odzwierciedla żadnej transakcji. Jeżeli
    natomiast faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które co do zasady
    podlega opodatkowaniu, sam fakt wystawienia takiej faktury w sposób niezgodny z
    przepisami nie rodzi obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.
    Obowiązek zapłaty podatku w trybie art. 108 ustawy wynika wyłącznie z faktu wystawienia
    tzw. pustej faktury. Jest to przepis o charakterze prewencyjnym, albowiem ma on
    przeciwdziałać wprowadzaniu do obiegu nierzetelnych faktur, z których nieuczciwi
    przedsiębiorcy mogliby wywodzić prawo do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast
    jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które podlega
    opodatkowaniu, to sam fakt wystawienia faktury, która następnie zostanie skorygowana
    do „0” i wystawiona zostanie ponownie faktura z poprawnymi danymi, nie rodzi
    obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy.
    W opisanych okolicznościach nie mamy do czynienia z „pustą” fakturą, gdyż pierwotnie
    wystawiona faktura dokumentuje faktyczne zdarzenie gospodarcze (sprzedaż Spółki),
    które zaistniało, i które jest objęte zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Faktura ta
    zostanie skorygowana do „0”, a następnie zostanie wystawiona w odpowiednim okresie
    rozliczeniowym faktura prawidłowa.
    W związku z powyższym, w przedstawionych okolicznościach, nie ma podstaw do
    naliczenia podatku VAT od pierwotnie wystawionej faktury dokumentującej sprzedaż
    Spółki, z nieprawidłowo zastosowanym kursem, która zostanie następnie skorygowana do
    „0” i zastąpiona fakturą prawidłową.
    Wszystkie wystawione faktury dokumentujące sprzedaż Spółki, a więc faktura pierwotna z
    zastosowanym błędnym kursem waluty, faktura korygująca do „0”, jak i kolejna faktura z
    poprawnym kursem waluty, po wprowadzeniu regulacji dotyczącej Krajowego Systemu e-
    faktur „KSeF”, będą przesyłane do tego systemu.
    W konsekwencji, stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku, zastosowanie
    wskazanego sposobu korekty faktur dokumentujących sprzedaż Spółki nie spowoduje po
    stronie Spółki obowiązku zapłaty podatku z tytułu pierwotnej faktury na podstawie art.
    108 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości związanych z prawem do odliczenia
    podatku z pierwotnej, skorygowanej następnie do „0” faktury, wystawionej w systemie
    samofakturowania, należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że
    zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 5 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego.
    Zatem, w przypadku faktur wystawianych przez nabywcę w ramach tzw.
    samofakturowania warunkiem obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z tych faktur jest zaakceptowanie danej faktury przez podmiot,
    w imieniu i na rzecz którego faktura ta została wystawiona.
    W przypadku stosowania procedury samofakturowania – faktura nie jest wystawiana
    przez dostawcę, a tym samym nabywca wchodzi w jej posiadanie już z chwilą jej
    wystawienia. Z uwagi na fakt, że w procedurze samofakturowania dostawca upoważnił
    nabywcę do wystawiania faktur w jego imieniu i na jego rachunek, tym samym przyjąć
    należy, iż zgodził się, aby wystawiając fakturę nabywca zastąpił go w tym zakresie, ze
    wszystkimi z tym związanymi implikacjami prawnymi. Tak wystawioną fakturę należy
    traktować na równi z fakturą wystawianą przez dostawcę według tradycyjnego schematu.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że wymóg przedstawienia faktury wystawionej w ramach
    „samofakturowania” do akceptacji dostawcy (sprzedawcy) pełni funkcję kontrolną –
    kontrola ta ma charakter kontroli wewnętrznej sprawowanej pomiędzy stronami umowy o

    „samofakturowanie” i sprowadza się do umożliwienia dostawcy sprawowania pieczy nad
    prawidłowością rozliczeń z kontrahentem. Dostawca (sprzedawca) upoważnia bowiem
    nabywcę do wystawiania faktur w jego imieniu i na jego rachunek, jednakże musi mieć
    również prawo do kontroli, czy faktury te zostały przez nabywcę wystawione prawidłowo.
    Przedstawienie faktury do akceptacji powinno następować w terminie umożliwiającym
    dokonanie terminowego rozliczenia podatku przez dostawcę.
    Zatem zatwierdzenie faktur przez sprzedawcę jest bardzo istotne dla obu stron.
    Sprzedawcy pozwala na upewnienie się, że faktury wystawione są prawidłowo i
    terminowo. Natomiast nabywca nie traci prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego,
    ponieważ w świetle art. 88 ust. 3a pkt 5 ustawy nie uprawniają do odliczenia faktury oraz
    faktury korygujące wystawione przez nabywcę, które nie zostały zaakceptowane przez
    sprzedającego.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mechanizm kontroli takich faktur przez sprzedawców
    znajduje odzwierciedlenie w art. 88 ust. 3a pkt 5 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią
    podstawy do obniżenia podatku należnego faktury, faktury korygujące wystawione przez
    nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami, które nie zostały zaakceptowane przez
    sprzedającego. Jeśli sprzedawca nie dokona akceptacji takich faktur, uznając że są one w
    jakimś zakresie nieprawidłowe, nabywcy nie może przysługiwać prawo do odliczenia
    podatku VAT wykazanego na takiej fakturze.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane wyżej w tym zakresie
    wyjaśnienia, należy uznać, że jeśli w ramach procedury samofakturowania mają Państwo
    do czynienia z fakturami, które nie są zaakceptowane przez dostawców, wówczas faktury
    te nie zostaną wprowadzone do obiegu prawnego. W konsekwencji, w przypadku braku
    akceptacji faktury pierwotnej przez dostawcę (sprzedawcę), nie mają Państwo możliwości
    skorzystania z prawa odliczenia podatku naliczonego wynikającego z ww. faktury.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie:
    - zastosowanie wskazanego sposobu korekty faktur nie spowoduje po stronie Spółki
      obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy, z tytułu pierwotnej
      faktury dokumentującej sprzedaż Spółki;
    - w przypadku braku akceptacji faktury pierwotnej przez dostawcę (sprzedawcę), Spółka
      nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z pierwotnej, skorygowanej
      do „0” faktury VAT wystawionej w systemie samofakturowania.
    Tym samym, oceniając całościowo Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja rozstrzyga w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT na podstawie
    art. 108 ust. 1 ustawy z tytułu pierwotnie wystawionej faktury, dokumentującej sprzedaż
    Spółki oraz braku prawa do odliczenia podatku wykazanego na fakturze pierwotnej
    wystawionej w procesie samofakturowania. Natomiast w zakresie pytania dotyczącego
    wskazania, czy Spółka będzie narażona na odpowiedzialność względem dostawcy za
    zapłatę należnego podatku VAT wynikającego z faktury VAT pierwotnej, zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.