Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-336/15-4/OS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-06
Teza: Prawo do odliczenia.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2015 r. (data wpływu 21 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT od zakupu samochodu osobowego wykorzystywanego wyłącznie do celów służbowych oraz paliwa i kosztów eksploatacji tego samochodu **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT od zakupu samochodu osobowego wykorzystywanego wyłącznie do celów służbowych oraz paliwa i kosztów eksploatacji tego samochodu.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe Spółka z o.o. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury związane z zakupem samochodu objętego zakresem pytania, paliwa, kosztów eksploatacyjnych wystawiane są na Spółkę.

Pod nazwą: ,,koszty eksploatacyjne” Wnioskodawca uważa zakup:

*   opon;

*   żarówek;

*   płynu do chłodnicy;

*   płynu do spryskiwacza;

*   części do samochodu;

*   koszty naprawy samochodu.

Ww. samochód osobowy jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

To, że samochód osobowy wykorzystywany jest tylko i wyłącznie do celów służbowych wynika z obowiązującego w Firmie regulaminu korzystania z tego samochodu oraz prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu. Zostały wprowadzone procedury wynikające między innymi z regulaminu określające, kto i do jakich celów może korzystać z tego samochodu, gdzie jest garażowany samochód oraz to, do czego zobowiązany jest użytkownik tego samochodu.

Wnioskodawca monitoruje zużycie paliwa poprzez wyliczenie wskaźnika średniego zużycia paliwa na 100 km.

Z samochodu objętego zakresem pytania korzysta Przedstawiciel Handlowy. Samochód jest garażowany w godzinach i po godzinach pracy na terenie Zakładu Pracy.

Prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu zawierająca elementy, o których mowa w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT.

Pierwszy wydatek tj. faktura VAT dokumentująca zakup samochodu został poniesiony w dniu 13.05.2015 r. W terminie 7 dni od daty zakup tj. 19.05.2015 r. Wnioskodawca złożył Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informację VAT-26.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do celów prywatnych Wnioskodawca określił w regulaminie używania samochodu wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej Wnioskodawcy:
    *   powierzony samochód służbowy może być wykorzystywany tylko i wyłącznie w celu wykonywania przez pracownika określonych obowiązków służbowych,
    *   obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingu przedsiębiorstwa pojazdu używanego przez pracownika, bez możliwości pobrania go poza tymi godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż działalność przedsiębiorstwa,
    *   ewidencjonowanie wykorzystania samochodu do celów służbowych poprzez prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu,
    *   zakaz używania samochodu do celów prywatnych,
    *   użycie samochodu służbowego w celu prywatnym będzie zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych i będzie podstawą do pełnej odpowiedzialności materialnej pracownika.

1.  Przedstawiciel handlowy wykorzystuje samochód objęty zakresem pytania do realizacji zadań służbowych, pozyskiwanie i obsługa klientów Firmy po określonym obszarze terytorium kraju.
2.  Pracownik, który użytkuje samochód zobowiązany jest do:
    *   użytkowania samochodu służbowego zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy - Prawo o ruchu drogowym,
    *   utrzymanie samochodu w należytym stanie technicznym, w tym do dokonywania kontroli: oświetlenia, stanu ogumienia, poziomu oleju w silniku oraz płynu w układzie chłodniczym,
    *   w przypadku awarii do niezwłocznego zgłoszenia przełożonemu,
    *   dbanie o czystość samochodu,
    *   po zakończonej pracy garażowanie samochodu w siedzibie Firmy
    *   rzetelne prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, zgodnie ze stanem rzeczywistym i w sposób niewadliwy,
    *   dbanie o dokumenty pojazdu w tym w szczególności o ewidencję przebiegu pojazdu.

1.  Koszty eksploatacji samochodu ponosi Wnioskodawca.
2.  Pracownik ma całkowity zakaz używania samochodu służbowego do celów prywatnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W jakiej wysokości Wnioskodawca może odliczyć VAT od zakupu samochodu osobowego wykorzystywanego wyłącznie do celów służbowych, a także od paliwa i kosztów eksploatacji tego samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ustawą z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług art. 86a ust. 3 i 4, Wnioskodawcy przysługuje pełne tj. w 100% odliczenie podatku VAT naliczonego od zakupu samochodu, paliwa wykorzystywanego do tego samochodu oraz od kosztów eksploatacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2.  należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

1.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
2.  wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Stosownie do art. 86a ust. 6 ustawy, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Elementy jakie powinna zawierać ewidencja zostały wskazane w art. 86a ust. 7 ustawy, zgodnie z którym ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd - dokąd)
    4.  liczbę przejechanych kilometrów
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

\-potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

1.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

Przez pojazdy samochodowe, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy, rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    
    1.  1 − jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 − jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej − jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, posiada samochód osobowy, który jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktury związane z zakupem samochodu objętego zakresem pytania, paliwa, kosztów eksploatacyjnych wystawiane są na Wnioskodawcę. Pod nazwą: ,,koszty eksploatacyjne” Wnioskodawca uważa zakup: opon, żarówek, płynu do chłodnicy, płynu do spryskiwacza, części do samochodu, koszty naprawy samochodu. Wnioskodawca wskazał, iż samochód osobowy wykorzystywany jest tylko i wyłącznie do celów służbowych. Wynika to z obowiązującego w Firmie regulaminu korzystania z tego samochodu oraz prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu. Zostały wprowadzone procedury wynikające między innymi z regulaminu określające, kto i do jakich celów może korzystać z tego samochodu, gdzie jest garażowany samochód oraz to, do czego zobowiązany jest użytkownik tego samochodu. Aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do celów prywatnych Wnioskodawca określił w regulaminie używania samochodu wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej Wnioskodawcy:

*   powierzony samochód służbowy może być wykorzystywany tylko i wyłącznie w celu wykonywania przez pracownika określonych obowiązków służbowych,

*   obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingu przedsiębiorstwa pojazdu używanego przez pracownika, bez możliwości pobrania go poza tymi godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż działalność przedsiębiorstwa,

*   ewidencjonowanie wykorzystania samochodu do celów, służbowych poprzez prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu,

*   zakaz używania samochodu do celów prywatnych,

*   użycie samochodu służbowego w celu prywatnym będzie zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych i będzie podstawą do pełnej odpowiedzialności materialnej pracownika.

Przedstawiciel handlowy wykorzystuje samochód objęty zakresem pytania do realizacji zadań służbowych, pozyskiwanie i obsługa klientów Firmy po określonym obszarze terytorium kraju.

Pracownik, który użytkuje samochód zobowiązany jest do:

*   użytkowania samochodu służbowego zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy - Prawo o ruchu drogowym,

*   utrzymanie samochodu w należytym stanie technicznym, w tym do dokonywania kontroli: oświetlenia, stanu ogumienia, poziomu oleju w silniku oraz płynu w układzie chłodniczym,

*   w przypadku awarii do niezwłocznego zgłoszenia przełożonemu,

*   dbanie o czystość samochodu,

*   po zakończonej pracy garażowanie samochodu w siedzibie Firmy

*   rzetelne prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, zgodnie ze stanem rzeczywistym i w sposób niewadliwy,

*   dbanie o dokumenty pojazdu w tym w szczególności o ewidencję przebiegu pojazdu.

Koszty eksploatacji samochodu ponosi Wnioskodawca. Pracownik ma całkowity zakaz używania samochodu służbowego do celów prywatnych. Wnioskodawca monitoruje zużycie paliwa poprzez wyliczenie wskaźnika średniego zużycia paliwa na 100 km. Z samochodu objętego zakresem pytania korzysta Przedstawiciel Handlowy. Samochód jest garażowany w godzinach i po godzinach pracy na terenie Zakładu Pracy. Prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu zawierająca elementy, o których mowa w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT. Pierwszy wydatek tj. faktura VAT dokumentująca zakup samochodu został poniesiony w dniu 13.05.2015 r. W terminie 7 dni od daty zakup tj. 19.05.2015 r. Wnioskodawca złożył Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informację VAT-26.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

W przedmiotowej sprawie należy przyjąć, że pojazd, o którym mowa we wniosku będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca wprowadził regulamin oraz procedury, z których wynika, iż pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej. Pracownik użytkujący przedmiotowy pojazd ma całkowity zakaz używania samochodu służbowego do celów prywatnych. Samochód jest garażowany w godzinach i po godzinach pracy na terenie Zakładu Pracy. Pracownicy Wnioskodawcy nie mają możliwości pobrania pojazdu poza tymi godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż działalność przedsiębiorstwa. Wnioskodawca monitoruje zużycie paliwa poprzez wyliczenie wskaźnika średniego zużycia paliwa na 100 km Ponadto prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu zawierająca elementy, o których mowa w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT.

Mając na uwadze wskazane we wniosku reguły, sposób kontroli i wykorzystania pojazdu do działalności gospodarczej należy stwierdzić, że Wnioskodawca wprowadził zasady wykluczające użycie samochodu do celów prywatnych i będzie prowadzona wymagana przepisami ewidencja przebiegu pojazdów, należy zatem przyjąć, że samochód ten jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. W konsekwencji powyższego Zainteresowanemu na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy w powiązaniu z art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku z tytułu zakupu pojazdu, paliwa oraz kosztów eksploatacji.

Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego – przestrzegając opisanych zasad – Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu: pojazdu, paliwa oraz kosztów eksploatacji, z uwagi na to, iż przedmiotowy samochód wykorzystywany jest wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą, w ramach czynnościami opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Powyższe uprawnienie przysługuje Zainteresowanemu pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek zawartych w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi– Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach– art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.