Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.1001.2024.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: - Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenia usług udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, - dokumentowanie ww. czynności.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc prawna; świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenia usług udzielania
        nieodpłatnej pomocy prawnej,
      - dokumentowania ww. czynności.
    Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 26 stycznia 2025 r. (data wpływu
    26 stycznia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Aktualnie wykonuje Pani zawód adwokata. Jest Pani wpisana na listę adwokatów Izby
    Adwokackiej w ... Od 2 listopada 2022 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność
    gospodarczą pod firmą Kancelaria Adwokacka Adwokat ..., której przedmiotem jest
    działalność prawnicza (69.10.Z). W ramach działalności świadczy Pani usługi prawnicze na
    rzecz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej oraz przedsiębiorców
    (osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych,
    w tym osób prawnych). Jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT w konsekwencji
    usługi świadczone na rzecz Klientów dokumentuje, w zależności od ich statusu, poprzez
    wystawienie faktury VAT albo rachunku.
    Zawarła Pani umowę w sprawie udzielania nieodpłatnego poradnictwa prawnego z
    Fundacją ... zwaną dalej Fundacją na okres od stycznia do końca grudnia 2024 r. Na rok
    2025 z inną Fundacją również Pani zawiera umowę na tych samych warunkach.
    Przedmiotem umowy jest realizacja świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej i
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5
    sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy, na terenie, w
    lokalizacji oraz zakresie czasowym określonych w umowach.
    Fundacji powierzono, na mocy art. 11 ust. 1 i 2 ustawy, prowadzenie punktów
    nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w różnych
    lokalizacjach w kraju, m.in. w województwie .... W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej
    Pomocy Prawnej udziela Pani porad prawnych osobom fizycznym (w tym osobom
    fizycznym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą niezatrudniającym
    innych osób w ciągu ostatniego roku), które wykazały, że spełniają warunki do uzyskania
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz dokonały zgłoszenia w sposób określony przez Powiat,
    według kolejności zgłoszeń.
    Świadcząc usługi w ramach umowy w lokalu zapewnionego przez Powiat nie działa Pani
    pod szyldem swojej kancelarii - tak jak to ma miejsce przy Pani działalności lecz jako
    prawnik osoba fizyczna. Ludzie przychodzą do Pani jak do osoby fizycznej, której często
    nawet nie znają z imienia i nazwiska. Poza tym nie może Pani przyjmować od osób
    uprawnionych żadnych korzyści materialnych za udzielenie świadczeń ani udzielać

    informacji czy dostarczać wizytówek dotyczących jakichkolwiek odpłatnych świadczeń
    swoich w ramach działalności gospodarczej ani innych osób. W punkcie nie używa Pani
    szyldu, pieczątki, nie podpisuje sporządzanych projektów pism, nie reprezentuje klientów
    przed sądem. Nie wykonuje Pani zatem typowych czynności, które wykonuje w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Potwierdzeniem tego jest fakt braku zapisu w
    umowie o odpowiedzialności Zleceniobiorcy wobec osób trzecich za świadczone usługi.
    Aktualnie w ramach aktualnych umów dyżuruje Pani świadcząc od 1 stycznia 2024 r.
    nieodpłatne poradnictwo w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej codziennie w
    godzinach 8:30-12:30. Miejsca i godziny dyżurów zostały wyznaczone przez powiaty,
    zgodnie z art. 8 ust. 1 i 10 ww. ustawy. Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej odbywa
    się według kolejności zgłoszeń, po umówieniu terminu wizyty. Na żądanie Starosty czas
    trwania dyżuru może zostać wydłużony do co najmniej 5h dziennie w przypadku, o którym
    mowa w art. 8 ust. 6 ustawy, w ramach wynagrodzenia ustalonego w umowie. Zgłoszeń
    dokonuje się telefonicznie pod numerem telefonu wskazanym przez starostę. Starosta
    oprócz dokonywania zgłoszeń telefonicznych może również umożliwić dokonywanie
    zgłoszeń za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Nieodpłatna pomoc
    prawna i nieodpłatne poradnictwo obywatelskie udzielane są przez Fundację realizującą
    zadanie zlecone przez odpowiednie Starostwa Powiatowe na podstawie zawartych z nimi
    umów zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej.
    Zadania polegające na udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczeniu
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej, o których mowa w art.
    11 ust. 7 zdanie drugie, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej
    realizowanymi przez powiat w porozumieniu z gminami albo samodzielnie. Organizację
    pozarządową wyłania się corocznie w otwartym konkursie ofert, o którym mowa w
    ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,
    przeprowadzanym jednocześnie na powierzenie prowadzenia punktów przeznaczonych
    na udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczenie nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego. Organizacja pozarządowa zapewnia udzielanie nieodpłatnej pomocy
    prawnej lub świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie umowy
    zawartej z powiatem, do której stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 2 pkt 1, 1a i 3-
    6b. Organizacja pozarządowa zapewnia udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub
    świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w art. 5
    ust. 2-5, art. 7 oraz art. 8 ust. 2-13 (art. 11 ust. 1-1a, ust. 2, ust. 7, ust. 10).
    Zgodnie z art. 4 ww. ustawy nieodpłatna pomoc prawna i nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie przysługują osobie uprawnionej, która nie jest w stanie ponieść kosztów
    odpłatnej pomocy prawnej, w tym osobie fizycznej prowadzącej jednoosobową
    działalność gospodarczą niezatrudniającą innych osób w ciągu ostatniego roku. Osoba
    uprawniona, przed uzyskaniem nieodpłatnej pomocy prawnej lub nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego, składa pisemne oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść
    kosztów odpłatnej pomocy prawnej. Osoba korzystająca z nieodpłatnej pomocy prawnej
    lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w zakresie prowadzonej działalności
    gospodarczej dodatkowo składa oświadczenie o niezatrudnianiu innych osób w ciągu
    ostatniego roku. Oświadczenie składa się osobie udzielającej nieodpłatnej pomocy
    prawnej lub świadczącej nieodpłatne poradnictwo obywatelskie. Wypełniając kartę
    pomocy "A" w części obejmującej punkt i dyżur wyraźnie jest wskazane, iż punkt jest
    prowadzony przez Fundację.
    W myśl art. 3 ww. ustawy nieodpłatna pomoc prawna obejmuje: 1) poinformowanie osoby
    fizycznej, zwanej dalej "osobą uprawnioną", o obowiązującym stanie prawnym oraz
    przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach, w tym w
    związku z toczącym się postępowaniem przygotowawczym, administracyjnym, sądowym
    lub sądowo administracyjnym lub 2) wskazanie osobie uprawnionej sposobu rozwiązania
    jej problemu prawnego, lub 3) sporządzenie projektu pisma w sprawach, o których mowa

    w pkt 1 i 2, z wyłączeniem pism procesowych w toczącym się postępowaniu
    przygotowawczym lub sądowym i pism w toczącym się postępowaniu sądowo
    administracyjnym, lub 3a) nieodpłatną mediację, lub 4) sporządzenie projektu pisma o
    zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika z urzędu w
    postępowaniu sądowym lub ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy
    podatkowego lub rzecznika patentowego w postępowaniu sądowo administracyjnym oraz
    poinformowanie o kosztach postępowania i ryzyku finansowym związanym ze
    skierowaniem sprawy na drogę sądową. Każdy przypadek udzielenia nieodpłatnej pomocy
    prawnej dokumentuje się w karcie nieodpłatnej pomocy prawnej, zwanej dalej "kartą
    pomocy", przez podanie w szczególności informacji dotyczących zgłoszonej sprawy i
    udzielonej pomocy, dziedziny prawa, której dotyczyła ta pomoc, kategorii sprawy, formy
    udzielonej pomocy, czasu poświęconego na jej udzielenie i liczby wizyt osoby uprawnionej
    w tej samej sprawie, ogólnych informacji o osobie uprawnionej dotyczących w
    szczególności wieku, płci, wykształcenia, dochodu, gospodarstwa domowego i miejsca
    zamieszkania oraz danych dotyczących punktu, osoby udzielającej pomocy i daty jej
    udzielenia. Karta pomocy zawiera część obejmującą opinię osoby uprawnionej o
    udzielonej pomocy. Wypełnienie przez osobę uprawnioną tej części karty pomocy, w tym
    podanie numeru telefonu w celu zasięgnięcia dalszej opinii, jest uzależnione od zgody
    osoby uprawnionej. W karcie pomocy nie podaje się danych osobowych osoby
    uprawnionej, które mogą bezsprzecznie identyfikować osobę.
    Działając jako zleceniobiorca korzysta Pani ze wskazanego przez Starostwo wyposażonego
    pomieszczenia, sprzętu i materiałów (meble, komputer, drukarka, materiały papiernicze)
    oraz udostępnionego przez Ministerstwo Sprawiedliwości programu do
    ewidencjonowania świadczeń na potrzeby realizacji świadczeń. Na podstawie umowy ma
    Pani obowiązek do przestrzegania ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej oraz aktów
    wykonawczych wydanych na jej podstawie, a także stosowania procedur dotyczących
    realizacji świadczeń, w tym czasu i miejsca wykonywania świadczeń określonych w
    umowach.
    Ponadto, obowiązkiem zleceniobiorcy jest w szczególności: prowadzenie karty czasu
    pracy, osobista obecność w wyznaczonym miejscu i godzinach wykonywania świadczeń
    zgodnie z umową, logowanie się do udostępnionego przez Ministerstwo Sprawiedliwości
    w Internecie systemu informatycznego do ewidencjonowania świadczeń, prowadzenie
    wynikającej z ustawy dokumentacji każdego przypadku udzielenia świadczeń określonych
    w ustawie przy użyciu systemu informatycznego do ewidencjonowania świadczeń,
    wysłanie do Fundacji do 5 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni comiesięcznego
    rejestru karty czasu pracy, zachowanie w tajemnicy informacji związanych ze świadczoną
    nieodpłatną pomocą prawną.
    Fundacja nie zobowiązała Pani w umowie do zawarcia umowy ubezpieczenia od
    odpowiedzialności wobec osób trzecich, zaś zgodnie z interpretacją indywidualną 0112-
    KDIL1-1.4012.616.2024.3.DS: ,,Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie
    przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności”.
    Wskazuje Pani, iż nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Fundacji, ani
    jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad
    udzielonych w trakcie dyżurów, które odbyła Pani w tracie miesiąca. Łączne wynagrodzenie
    odpowiada rzeczywistej liczbie odbytych dyżurów nieodpłatnych porad prawnych w
    danym miesiącu. Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym
    miesiącu dyżur, przeprowadzony według harmonogramu punktu świadczenia
    nieodpłatnej pomocy prawnej zgodnie z przedstawioną podpisaną ewidencją czasu pracy.
    W wykonaniu umowy, poza wynagrodzeniem, nie otrzymuje Pani dodatkowych świadczeń.
    Nienależnie od powyższego, posiada Pani umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności
    wobec osób trzecich, zgodnie z ustawą z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze.
    Podobnie jak w przypadkach rozpoznawanych w interpretacji z 26 września 2022 r. 0113-

    KDIPT1-1.4012.661.2022.1.AK, z 20 kwietnia 2022 r. 0112- KDIL3.4012.60.2022.2.AK i z 11
    stycznia 2022 0113-KDIPT1-1.4012.851.2021.1.AK.
    Z tytułu pełnienia ww. dyżurów otrzymuje Pani zryczałtowane wynagrodzenie: kwotę 4500
    zł brutto za każdy miesiąc świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej w wymiarze 5
    stałych dni w tygodniu po 4 godziny. Wynagrodzenie jest niezależne od ilości udzielonych
    świadczeń. Wynagrodzenie jest przekazywane po każdym przepracowanym miesiącu
    przelewem na rachunek bankowy zleceniobiorcy na podstawie wystawianego do 5-tego
    dnia następnego miesiąca dokumentu księgowego (faktura VAT z 14-dniowym terminem
    płatności oraz ewidencja pracy) w wersji elektronicznej. Podstawą wypłaty wynagrodzenia
    jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur, przeprowadzony według
    harmonogramu punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej zgodnie z podpisaną
    listą obecności.
    W związku z realizacją umowy ponosi Pani wydatki w postaci kosztów dojazdu do miejsca
    dyżuru. W związku z realizacją wskazanej umowy nie ponosi Pani żadnych innych
    wydatków. Wykonywanie umowy zawartej z Fundacją następuje poprzez osobiste
    świadczenie porad prawnych w trakcie dyżurów odbywających się w lokalizacji wskazanej
    w zawartej umowie. W przypadku, gdy Zleceniobiorca nie będzie mógł w danym dniu i
    godzinach świadczyć pomocy prawnej osobiście, obowiązany jest do wyznaczenia
    zastępcy i wcześniejszego powiadomienia Zleceniodawcy podając datę zastępstwa,
    miejsce i dane osoby zastępującej. Zastępstwo może pełnić wyłącznie osoba zgłoszona do
    obsługi nieodpłatnej pomocy prawnej, z którą Zleceniodawca zawarł umowę analogiczną
    do niniejszej umowy. Zgodnie z ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej, porada dotyczy
    przede wszystkim poinformowania o obowiązującym stanie prawnym, przysługujących
    uprawnieniach lub spoczywających obowiązkach, bez podejmowania decyzji za osobę
    uprawnioną odnośnie podejmowanych przez nią czynności.
    Ponadto, realizując umowę zlecenia nie ponosi Pani ryzyka gospodarczego i
    ekonomicznego, rozumianego jako możliwość wystąpienia takich zdarzeń, które mają w
    konsekwencji negatywny wpływ na wynik prowadzonej działalności gospodarczej lub niosą
    ze sobą niebezpieczeństwo poniesienia straty.
    Nie wyraża Pani i nie będzie wyrażała oświadczeń woli w imieniu i na rzecz na Fundacji.
    Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi umowami nie działa Pani jako pełnomocnik
    prowadzący swoją działalność gospodarczą, nie sporządza, ani nie podpisuje Pani pism
    jako Kancelaria. Świadcząc usługi w ramach umowy nie działa Pani pod szyldem swojej
    kancelarii - tak jak to ma miejsce przy Pani działalności - lecz jako prawnik - osoba fizyczna.
    Ludzie przychodzą do Pani jak do osoby fizycznej, której często nawet nie znają z imienia i
    nazwiska. Nie ma Pani na nic wpływu, tak jak to jest przy swojej działalności – ma Pani
    wszystko narzucone w umowie - lokal, sprzęt, usytuowanie punktu, godziny pracy, dzień
    dyżuru, wynagrodzenie, klientów. Poza tym nie może Pani przyjmować od osób
    uprawnionych żadnych korzyści materialnych za udzielenie świadczeń ani udzielać
    informacji czy dostarczać wizytówek dotyczących jakichkolwiek odpłatnych świadczeń
    swoich w ramach działalności gospodarczej ani innych osób. W punkcie nie używa Pani
    swojego szyldu, pieczątki, nie podpisuje sporządzanych projektów pism, nie reprezentuje
    klientów przed sądem. Nie wykonuje zatem typowych czynności, które wykonuje w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Potwierdzeniem tego jest fakt braku
    zapisu w umowie o odpowiedzialności Wykonawcy wobec osób trzecich.
    Ani w umowie, w poprzednią Fundacją do 31.12.24 r., ani w aktualnej umowie z nową
    Fundacją nie ma Pani zapisu kto ponosi odpowiedzialność za realizację umowy wobec
    osób trzecich. Nie została Pani zobowiązana do zawarcia umowy ubezpieczenia od
    odpowiedzialności cywilnej OC, jednak z racji wykonywanego zawodu obowiązkowo
    podlegam takiemu ubezpieczeniu.
    W świetle wyroków TSUE, akceptowanych przez orzecznictwo sądów administracyjnych, za
    samodzielną działalność gospodarczą nie może być uznana działalność prowadzona przy

    wykorzystaniu zasobów innego podmiotu, która nie powoduje ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, nie jest związana z powstaniem odpowiedzialności usługodawcy
    wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością oraz
    jest związana z podporządkowaniem osoby wykonującej taką działalność (wyrok TS z 15
    grudnia 1987 r., C-235/85, Komisja Wspólnot Europejskich v. Królestwo Niderlandów, EU:C:
    1987:161, dalej wyrok C-235/85, Komisja, oraz wyrok TS z 25 lipca 1991 r., C-202/90,
    Ayuntamiento de Sevilla v. Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, EU:
    C:1991:332, dalej wyrok C-202/90, Ayuntamiento).
    Nie ma Pani wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Fundacji ani jego
    negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad udzielonych w
    trakcie dyżurów, które odbywam w trakcie miesiąca, ani od ilości klientów. Wynagrodzenie
    to jest stałe co miesiąc w takiej samej kwocie i nie ma żadnej części wynagrodzenia
    zmiennego. Wynagrodzenie jest niezależne od ilości udzielonych świadczeń.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej z Fundacją nie stanowi kategorii przychodów, o których mowa w art. 12 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej z Fundacją stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na pytanie z wezwania nr 6: Jakich usług dotyczy zakres pytania nr 2?
    odpowiedziała Pani:
    Faktycznie pytanie to nie zostało przeze mnie doprecyzowane. Oczywiście pytanie miało
    związek z czynnościami, które dokładnie wskazywałam w stanie faktycznym, czyli dotyczy
    usług świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach umowy zawartej z Fundacją,
    zgodnie z uzupełnionym przeze mnie wnioskiem.
    Pytania (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
      1) Czy wobec tak przedstawionego stanu faktycznego jest Pani zobowiązana
        odprowadzić podatek od towarów i usług z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia z
        umowy zlecenia zawartej z Fundacją w przedmiocie realizacji świadczeń z zakresu
        nieodpłatnej pomocy na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o
        nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz
        edukacji prawnej?
      2) Czy jest Pani uprawniona do wystawienia faktury dokumentującej świadczenie
        zwolnione z VAT, a jeżeli tak, to czy i jaką podstawę prawną należy ująć w takiej
        fakturze? Czy powinna Pani może wystawić notę księgową?
        Oczywiście pytanie miało związek z czynnościami, które dokładnie Pani wskazywała
        w stanie faktycznym, czyli dotyczy usług świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej
        w ramach umowy zawartej z Fundacją, zgodnie z uzupełnionym przez Panią
        wnioskiem.
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad.1
    Kluczowym w tym zakresie jest art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku VAT, który stanowi
    jakich czynności nie uznaje się za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą. Aby
    odpłatne świadczenie usług było opodatkowane VAT-em, muszą one być świadczone w

    ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, który w związku z ich
    wykonaniem, będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działalnością gospodarczą podatnika jest działalność prawnicza, klasyfikowana wg kodu
    PKD 69.10.Z. Działalność ta obejmuje, m.in. doradztwo prawne, przygotowywanie
    dokumentów prawnych: umów, statutów, porozumień, testamentów oraz
    reprezentowanie jednej strony przeciwko drugiej przed sądem. Aby świadczone przez
    Panią, na rzecz Fundacji, usługi nieodpłatnej pomocy prawnej, były opodatkowane VAT-
    em, musiałyby być one świadczone w ramach prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej – Kancelaria Adwokackiej. A tak nie jest, bowiem Zleceniobiorca w
    kontaktach z klientami nieodpłatnej pomocy prawnej nie działa jako Kancelaria, lecz jako
    osoba fizyczna - prywatna - adwokat pozostający w dyspozycji Fundacji, która nie ma
    żadnego wpływu na dobór klientów, bowiem zapisów dokonuje Starostwo, a klient składa
    jedynie oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść kosztów odpłatnej pomocy prawnej, nie
    używa Pani w punkcie logo kancelarii, pieczątki, nie podpisuje Pani sporządzonych
    projektów pism, nie reprezentuje Pani osób przed sądem, nie pobiera Pani od nich
    wynagrodzenia, a lokal może być wykorzystywany wyłącznie do celów świadczenia
    nieodpłatnej pomocy prawnej. W toku sprawy w ogóle pism się nie pisze.
    W punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej Zleceniobiorca nie wykonuje typowych
    czynności, charakterystycznych dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Nie zmienia tego fakt zawierania umów jako Kancelaria Adwokacka – vide interpretacja
    0112-KDIL1-1.4012.556.2022.1.HW. W umowach często jest nawet zapis, że w żaden
    sposób nie może Pani klientowi punktu nieodpłatnej pomocy prawnej proponować swoich
    odpłatnych usług ani nawet innych osób, np. poprzez wręczenie wizytówki. Nawet, jak nie
    ma tego zapisu w umowie, to nie powinna Pani tego robić, w myśl Kodeksu Etyki
    Adwokackiej.
    Przychody z tytułu wynagrodzenia od Fundacji są przychodami z tytułu działalności,
    wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 8a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych - przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
    zlecenia, uzyskiwane od Fundacji. Nie zmienia tego fakt nazwy umowy - umowa na
    świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej, a nie umowa zlecenie, bowiem o istocie
    umowy decyduje nie jej nazwa, ale treść, czyli brzmienie postanowień umownych,
    określających przedmiot umowy oraz prawa i obowiązki stron. Zlecenie należy do umów o
    świadczenie usług - vide komentarz Ciszewski Jerzy, Lex - do której, zgodnie z art. 750 k.c.,
    stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, w umowach bada się zgodnie z art. 65 p.2 k.
    c., jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opiera się na jej dosłownym brzmieniu.
    Celem zawartej z Fundacją umowy, było, zgodnie z § 1 ust. 1 umowy, osobiste świadczenie
    przez Zleceniobiorcę, za wynagrodzeniem, usług nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach
    zorganizowanego, w tym celu, punktu, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Poza tym
    strony umowy nazwanej w sposób właściwy zleceniem - "Powiat zleca, a Zleceniobiorca
    zobowiązuje się" § 1, ust. 1 umowy, wbrew nazwie umowy, jej treść i cel przesądza o tym,
    że była to umowa zlecenie i mieści się w zakresie art. 13 pkt 8a ustawy o PIT. Umowy nie
    zawsze nazywano umowami zlecenie - vide 0112-KDIL1- 2.4012.91.2022.3.PM - umowa o
    świadczeniu poradnictwa obywatelskiego. Co do pozostałych przesłanek z art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy o VAT z tytułu wykonywania czynności pomiędzy stronami powstał stosunek
    prawny, tworzący więzy co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wobec osób trzecich, świadcząc wymienione usługi
    Zleceniobiorca nie dysponuje samodzielnością, nie używa pieczątki, logo kancelarii, nie
    podpisuje pism, nie reprezentuje osób przed sądem, nie ma wpływu na dobór klientów,
    wynagrodzenie, lokal, sprzęt, godziny pracy.
    W zakresie warunków wykonywania umowy i wynagrodzenia, Zleceniobiorca jest
    całkowicie podporządkowany Fundacji, tak jak w stosunku pracy i w żadnym zakresie nie
    występuje świadcząc usługi jako Kancelaria Adwokacka, a jako osoba prywatna - fizyczna.
    Wynagrodzenie jest ryczałtowe i nie zależy od ilości udzielonych porad. Punkt jest z góry

    wyznaczony w określonej miejscowości, pod wskazanym adresem, nr lokalu i wg ściśle
    określonych godzin. Umeblowanie, sprzęt - komputer, drukarka, papier zapewnia
    Starostwo, zgodnie z Rozporządzeniem MS z 21 grudnia 2008 r. - § 5 ust. 1 pkt 1-3. Lokal
    nie może być wykorzystywany na inne cele niż świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Dni dyżuru też są góry wyznaczone. Zleceniobiorca nie ponosi zatem ryzyka
    ekonomicznego, ani gospodarczego. Jedynym kosztem są koszty dojazdu do punktu,
    zgodnie z wcześniejszymi interpretacjami, brak w umowie zapisu o odpowiedzialności
    zlecającego wobec osób 3-cich, a nie po stronie Zleceniobiorcy, jak też brak zapisu o
    odpowiedzialności Zleceniobiorcy uważa się za spełnienie warunku braku tej
    odpowiedzialności po stronie Zleceniobiorcy. Milczenie umowy na ten temat, uważa się za
    spełnienie przesłanki odpowiedzialności Zlecającego wobec osób trzecich. Wobec
    powyższego, Wnioskodawca uważa, że spełnił łącznie wszystkie przesłanki z art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy o VAT i nie musi płacić podatku od świadczenia na rzecz Fundacji usług
    nieodpłatnej pomocy prawnej, nawet jak zawiera umowy jako Kancelaria.
    Z aktualnych interpretacji podatkowych wynika, iż nieodpłatna pomoc prawna nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT m.in. 0112-KDIL1-1.4012.616.2024.3.DS; 0112-KDIL1-
    3.4012.66.2023.2.AKS; 0114-KDIP42.4012.401.2023.1.MC; 0112-KDIL1-1.4012.80.2024.2.
    HW i nie może być rozliczana na podstawie faktury, albowiem stanowi działalność
    wykonywaną osobiście.
    Stanowisko pyt. 2
    Należy wskazać, że zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w
    Rozdziale 1 - Faktury. W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług,
    o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Elementy, jakie powinna zawierać faktura
    wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy: Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia
    faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art.
    113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy: Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem: a) czynności, o
    których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w
    ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem: a)
    przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4
    oraz art. 106a pkt 3 i 4, b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, 2) sprzedaż
    zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 - jeżeli żądanie
    jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w
    którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży -
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Podatnik wykonujący
    czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w przypadku sprzedaży
    towaru lub usługi. Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem
    podatnik nie może z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wystawić faktury.

    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.): Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika
    obowiązek wystawienia faktury, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą są
    obowiązani, na żądanie kupującego lub usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający
    dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma
    zastosowanie do podatników, jednakże w ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z
    ustawy nie wynika obowiązek wystawienia faktury.
    Jak rozstrzygnięto w wielu interpretacjach indywidualnych wskazywanych przez Panią
    powyżej świadczenie usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie
    zawartych umów z Fundacją, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej
    w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie powinna Pani być z tego tytułu
    podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku.
    W Pani ocenie usługi z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umów, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego, przy
    spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wykonywane
    przez Panią czynności na rzecz Fundacji z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, nie powinny podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Tym samym, otrzymane z tego tytułu wynagrodzenie nie
    powinno stanowić wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji brak jest podstaw do wystawienia faktur w celu udokumentowania ww.
    czynności, bowiem faktury są dowodem dokumentującym wykonanie czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest również podstaw do
    wystawienia rachunku, o którym mowa w art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej, z tytułu
    świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej, ponieważ w ww. zakresie nie prowadzi Pani
    działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy wskazać, że aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
        wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
        czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym
        wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków
        wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
        wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Na mocy art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej,
      naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w
      konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z
      tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty
      tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania
      sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz
      przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;

      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z
      pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób
      powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z
      wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
      jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
      prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa
      w pkt 7.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia, oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto

    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania, poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala wyłączyć
    wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Panią oraz Fundację.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:

      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom
    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca
    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją
    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także
    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma

    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważenia wymaga, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą – Panią a zleceniodawcą – Fundacją wykaże, że spełnione są
    wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana za podatnika VAT. Jednocześnie brak
    spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca występuje w charakterze
    podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie oraz
    pomoc prawna świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego – w niniejszej sprawie Fundacji.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie –
    warunek drugi).
    Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że aktualnie wykonuje Pani zawód adwokata. Zawarła Pani umowę
    w sprawie udzielania nieodpłatnego poradnictwa prawnego z Fundacją. Na rok 2025 z
    inną Fundacją również Pani zawiera umowę na tych samych warunkach. Przedmiotem
    umowy jest realizacja świadczeń z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r.
    o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji

    prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy, na terenie, w lokalizacji oraz zakresie
    czasowym określonych w umowach. Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej odbywa
    się według kolejności zgłoszeń, po umówieniu terminu wizyty. Na żądanie Starosty czas
    trwania dyżuru może zostać wydłużony do co najmniej 5h dziennie w przypadku, o którym
    mowa w art. 8 ust. 6 ustawy, w ramach wynagrodzenia ustalonego w umowie. Działając
    jako zleceniobiorca korzysta Pani ze wskazanego przez Starostwo wyposażonego
    pomieszczenia, sprzętu i materiałów (meble, komputer, drukarka, materiały papiernicze)
    oraz udostępnionego przez Ministerstwo Sprawiedliwości programu do
    ewidencjonowania świadczeń na potrzeby realizacji świadczeń. Wskazuje Pani, iż nie ma
    wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Fundacji, ani jego negocjacji, w
    szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad udzielonych w trakcie
    dyżurów, które odbyła Pani w tracie miesiąca. Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy
    zrealizowany w danym miesiącu dyżur, przeprowadzony według harmonogramu punktu
    świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej zgodnie z przedstawioną podpisaną ewidencją
    czasu pracy. W wykonaniu umowy, poza wynagrodzeniem, nie otrzymuje Pani
    dodatkowych świadczeń. Ponadto, realizując umowę zlecenia nie ponosi Pani ryzyka
    gospodarczego i ekonomicznego, rozumianego jako możliwość wystąpienia takich
    zdarzeń, które mają w konsekwencji negatywny wpływ na wynik prowadzonej działalności
    gospodarczej lub niosą ze sobą niebezpieczeństwo poniesienia straty. Nie wyraża Pani i
    nie będzie wyrażała oświadczeń woli w imieniu i na rzecz na Fundacji. W aktualnej umowie
    z Fundacją nie ma Pani zapisu kto ponosi odpowiedzialność za realizację umowy wobec
    osób trzecich. Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na
    podstawie umowy zawartej z Fundacją nie stanowi kategorii przychodów, o których mowa
    w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie za
    świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy zawartej z
    Fundacją stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Analiza okoliczności sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczenie
    przez Panią usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie zawartej umowy
    zlecenia, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o
    podatku od towarów i usług.
    Realizując czynności na podstawie umowy zlecenia nie ponosi Pani odpowiedzialności
    wobec osób trzecich za wykonywane czynności oraz nie ponosi ryzyka gospodarczego i
    ekonomicznego związanego z wykonywanymi ww. czynnościami.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanej umowy zlecenia powoduje powstanie stosunku
    prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Pani jako
    Zleceniobiorca związana jest ze Zleceniodawcą więzami prawnymi co do warunków
    wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności Zleceniodawcy wobec
    osób trzecich. Jak bowiem wskazano wyżej, warunek ten będzie także spełniony, gdy dana
    umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, wykonywane przez Panią czynności, tj. usługi z zakresu nieodpłatnej pomocy
    prawnej na podstawie zawartej umowy zlecenia, objętych zakresem pytania, nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym, otrzymane z tego tytułu
    wynagrodzenie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w
    analizowanej sprawie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług od
    świadczonych na podstawie umów zlecenia usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że z tytułu
    świadczenia usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach określonych w
    ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnym
    poradnictwie obywatelskim, nie będzie Pani zobowiązana do odprowadzenia podatku od
    towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

    W dalszej kolejności Pani wątpliwości dotyczą kwestii dokumentowania ww. usług.
    Zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w Rozdziale 1 –
    Faktury.
    W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może z
    tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wystawić faktury.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.):

      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub
      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub
      wykonanie usługi.
    Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w
    ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek
    wystawienia faktury.
    Jak wyżej rozstrzygnąłem, świadczenie przez Panią usług z zakresu pomocy prawnej na
    podstawie zawartej umowy z Fundacją, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej
    określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie jest Pani z tego
    tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku. Usługi z zakresu pomocy
    prawnej na podstawie umowy zawartej z Fundacją nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji brak jest podstaw do wystawienia faktur w celu udokumentowania ww.
    czynności, bowiem faktury są dowodem dokumentującym wykonanie czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Brak jest również podstaw do wystawienia rachunku, o którym mowa w art. 87 § 1
    Ordynacji podatkowej, z tytułu świadczenia pomocy prawnej, ponieważ w ww. zakresie nie
    prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Podsumowując, skoro ww. usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, brak jest podstaw do wystawiania przez Panią faktur lub rachunków. Powyższe
    wynagrodzenie z umowy zawartej z Fundacją w przedmiocie realizacji świadczeń z zakresu
    pomocy prawnej, może być udokumentowane na podstawie innych dokumentów
    księgowych, w tym not księgowych. Zaznaczenia jednak wymaga, że nota księgowa nie jest
    dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako
    taka nie jest objęta ich regulacją. Brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie ww.
    przepisów dla takiego sposobu udokumentowania.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.