Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1241/11/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-12
Teza: Dot. sposobu ustalenia wartości otrzymanego na podstawie umowy darowizny gruntu, podzielonego na działki, które stanowić będą towary handlowe w Spółce cywilnej, której Wnioskodawczyni będzie wspólnikiem.
Słowa kluczowe: cena-cena zakupu; darowizna; grunty; księgi-księgi przychodów i rozchodów; remanent-remanent początkowy; spółki-spółka cywilna; towar-towar handlowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 02 grudnia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 06 i 10 lutego 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   sposobu ustalenia wartości niezabudowanych nieruchomości gruntowych wniesionych w formie aportu do Spółki cywilnej, uznanych za towary handlowe w tej spółce – **jest prawidłowe**,
*   podstawy prawnej określenia wartości ww. nieruchomości oraz momentu na który wartość tą należy określić – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 02 grudnia 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, m.in. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości niezabudowanych nieruchomości gruntowych wniesionych w formie aportu do Spółki cywilnej, uznanych za towary handlowe w tej spółce oraz momentu na który wartość tą należy określić. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 02 lutego 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-1241/11/RM, IBPBII/436-482/11/AA wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 06 i 10 lutego 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni w drodze darowizny otrzymała od swojego syna grunt orny o powierzchni 15.000 m2. Grunt ten podzieliła na 16 działek z czego 11 zamierza wprowadzić jako wkład do spółki cywilnej, której głównym przedmiotem działalności będzie działalność deweloperska. Spółka cywila będzie prowadziła podatkową księgę przychodów i rozchodów. Działki te będą stanowiły towar handlowy, który zostanie sprzedany wraz z wybudowanymi na nich nieruchomościami (budynki mieszkalne). Wartość działek zostanie ustalona na podstawie cen rynkowych z dnia wprowadzenia działek jako wkładu do spółki. Towar wprowadzony do spółki nie zostanie zaksięgowany bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów w momencie wprowadzenia działek jako wkładu do spółki natomiast zostanie uwzględniony w remanencie początkowym firmy. Zapis ten będzie miał znaczenie podatkowe, gdyż wpłynie na ustalenie dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wartość działek można wycenić przez rzeczoznawcę i określić ich wartość rynkową z dnia wprowadzenie do spółki?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawczyni, powinna wycenić przez rzeczoznawcę wartość działek i określić ich wartość rynkową z dnia wprowadzenia ich do spółki na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 24 ust. 2 ww. ustawy, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Stosownie natomiast do § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.), podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej "spisem z natury", na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności. Podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia (\`(...)\`) (§ 29 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że Wnioskodawczyni powinna ująć w remanencie początkowym wniesione do spółki cywilnej w formie aportu niezabudowane nieruchomości gruntowe uznane za towary handlowe w tej spółce, które uprzednio zostały wydzielone z gruntu otrzymanego w drodze darowizny, a w remanencie końcowym towary handlowe (grunty) nie sprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przy czym, w myśl § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, przez cenę zakupu rozumie się cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku - wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni, iż wartości działek niezabudowanych wniesionych jako towary handlowe do Spółki cywilnej, wydzielonych z gruntu otrzymanego w drodze darowizny winna być określona wg wartości rynkowej jest prawidłowe. W razie trudności z dokonaniem tej wyceny Wnioskodawczyni może w tym zakresie skorzystać z pomocy biegłego rzeczoznawcy.

Jednakże ustalenie ww. wartości rynkowej winno nastąpić w wartości historycznej, tj. w wartości rynkowej jaką przedmiotowe nieruchomości gruntowe miały w dniu ich nabycia przez Wnioskodawczynię w drodze umowy darowizny. Zauważyć przy tym należy, iż spółka cywilna „nie nabywa” rzeczy i praw majątkowych, albowiem nie posiada majątku odrębnego od majątku jej wspólników. Skoro zatem spółka cywilna nie nabyła wniesionych do niej w formie aportu nieruchomości gruntowych, uznanych za towary handlowe w tej spółce, to ich wycena może być dokonana wyłącznie w wartości historycznej, a więc w wartości jaką miały w chwili ich nabycia przez wspólnika wnoszącego wkład (Wnioskodawczyni), zważywszy przy tym, iż wspólnik ten nabył je nieodpłatnie (umowa darowizny).

Jednocześnie wskazać należy, iż powołany przez Wnioskodawczynię art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, zgodnie z którym, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18 uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w innych nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba, że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości, odnosi się do ustalenia wartości początkowej środka trwałego, a nie sposobu wyceny towaru handlowego. W związku z powyższym przepis ten nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni z zakresie:

*   sposobu ustalenia wartości niezabudowanych nieruchomości gruntowych wniesionych w formie aportu do Spółki cywilnej, uznanych za towary handlowe w tej spółce – jest prawidłowe,
*   podstawy prawnej określenia wartości ww. nieruchomości oraz momentu na który wartość tą należy określić – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienić należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest kwestia możliwości ujęcia wartości ww. towarów, jako kosztu uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej. Zakres ten nie jest bowiem przedmiotem pytania i podlegającego ocenie stanowiska Wnioskodawczyni.

Wskazać także należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.