Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-117/07-4/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-01-03
Teza: Czy diety i ryczałt za noclegi wypłacane pracownikom będącym w delegacji są kosztami uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów; ryczałt
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana H. K., przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2007 r. (data wpływu 3 października 2007 r.), uzupełnionym w dniu 20 listopada 2007 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów diet z tyt. podróży służbowej pracowników **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów diet z tyt. podróży służbowej pracowników.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 8 listopada 2007 r. nr ILPB/415-117/07-2/AMN, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wpłatę brakującej kwoty 75 zł bądź wskazanie, którego zdarzenia przyszłego dotyczy uiszczona kwota oraz o sprecyzowanie zapytania dotyczącego diet i ryczałtu przysługującego pracodawcy w kontekście stosowania przepisów prawa podatkowego i przedstawienia w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie, a także przedstawienia własnego stanowiska w sprawie dotyczącej zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu diet i ryczałtu za noclegi wypłacanych zatrudnionym pracownikom będącym w podróży służbowej.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 12 listopada 2007 r., wniosek uzupełniono pismem z dnia 19 listopada 2007 r. (data wpływu 20 listopada 2007 r.).

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca wskazał, że prowadzi firmę transportową i zatrudnia na umowę o pracę trzech kierowców samochodów ciężarowych.

Wnioskodawca wraz z pracownikami wykonuje pracę na terenie Polski oraz krajów Unii Europejskiej. Wyjazdy służbowe trwają nawet przez pięć dni w tygodniu, co miesięcznie może wynieść łącznie siedemdziesiąt noclegów.

Wnioskodawca z tytułu wyjazdów zagranicznych wypłaca pracownikom diety, natomiast nie wypłaca ryczałtów za noclegi. Pracownicy z tytułu wyjazdów krajowych nie otrzymują żadnych świadczeń. Wnioskodawca podał, że każdy samochód wyposażony jest w leżankę.

Wnioskodawca prowadzi księgowość w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wypłacone pracownikom diety oraz ryczałty za noclegi z tytułu wyjazdów służbowych na terenie kraju i poza granicami, będą kosztami uzyskania przychodów z działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, każdy kierowca samochodu ciężarowego niezależnie od tego, czy jest przedsiębiorcą, czy pracownikiem, ponosi koszty związane z podróżą służbową. Należy więc rekompensować je w postaci wypłaconych diet oraz ryczałtów za noclegi, które powinny być kosztami uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu nie uważa się wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nim współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Diety i inne należności za czas podróży służbowej wypłacone pracownikom do wysokości określonej w odrębnych przepisach, nie zostały wymienione w art. 23 ustawy.

Wobec powyższego należy uznać, że o ile odrębne przepisy wydane przez właściwego ministra określają obowiązek wypłacania diet i innych należności za czas podróży służbowej, to wypłacone ww. należności stanowią koszt uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów diet z tyt. podróży służbowej osoby fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 3 stycznia 2008 r. nr ILPB1/415-117/07-5/AMN. Natomiast wniosek w zakresie ustalenia obowiązku dokonywania wypłat diet oraz ryczałtów za noclegi, rozstrzygnięto pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. nr ILPB1/415-117/07-6/AMN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.