Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-2/09-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-26
Teza: Czy w sytuacji, gdy przepływ środków w walucie obcej następuje przez rachunek bankowy Oddziału, prowadzony w walucie obcej (EUR), a zatem nie dochodzi do faktycznej sprzedaży waluty do banku lub jej nabycia od banku, do wyliczenia różnic kursowych od środków własnych zasadne jest przyjęcie odpowiednio kursu sprzedaży i kursu kupna banku, z którego usług Oddział korzysta? Czy w sytuacji, gdy dochodzi do faktycznej sprzedaży waluty do banku lub jej nabycia od banku oraz negocjacji z bankiem kursu, który zostaje zastosowany do konwersji środków własnych z EUR na PLN, zasadne jest przyjęcie do wyliczenia różnic kursowych od środków własnych odpowiednio negocjowanego kursu kupna/sprzedaży banku, faktycznie zastosowanego do konwersji waluty, wskazanego przez bank w odpowiednim dokumencie?
Słowa kluczowe: banki; kurs; oddział; rachunki-rachunek bankowy; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Oddziału przedstawione we wniosku z dnia 29.12.2008 r. (data wpływu 02.01.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poprawności zastosowania wskazanych kursów do przeliczenia waluty obcej na złote przy ustalaniu podatkowych różnic kursowych od własnych środków pieniężnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.01.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie poprawności zastosowania wskazanych kursów do przeliczenia waluty obcej na złote przy ustalaniu podatkowych różnic kursowych od własnych środków pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca - stanowi oddział (dalej: Oddział) niemieckiej spółki kapitałowej.

Oddział, stosownie do regulacji art. 9b ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP, rozlicza różnice kursowe w oparciu o metodę podatkową, tj. metodę wskazaną w art. 1 5a ustawy o PDOP.

Wyliczenie różnic kursowych od środków własnych, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o PDOP, jest dokonywane na podstawie metody kursów przeciętnych.

Dla celów rozliczenia transakcji zakupu udziałów w innej spółce Oddział założył rachunki walutowe prowadzone w walucie obcej (EUR), zwane dalej odpowiednio;

*   A P A oraz

*   A A.

Wpływy oraz wypływy na/z obydwa ww. rachunki nastąpiły w walucie EUR, bez ich konwersji na walutę polską.

Wyciągi bankowe w zakresie ruchu środków na tych rachunkach (uznania i obciążenia) oraz salda prezentowane są przez bank tylko w walucie obcej.

W dniu 21 marca 2008 r. na konto A P A wpłynęły środki stanowiące kwotę uzgodnionej zaliczki na poczet zakupu udziałów w innej spółce, które zostały, bez uprzedniej konwersji, przelane na konto zbywcy udziałów w dniu 26 czerwca 2008 r.

Z kolei na konto AA w dniu 26 czerwca 2008 r. wpłynęły środki pieniężne wyrażone w EUR, z których ponad połowa została dalej przelana z tego konta w dniu 27 czerwca 2008 r.

Ze względu na fakt, że wypływ środków nastąpił już po ich konwersji na PLN, gdzie konwersja środków oraz ich wypływ nastąpiły w tym samym dniu, do wyceny tego wypływu Oddział zastosował kurs waluty wskazany w dokumencie otrzymanym z banku, potwierdzającym wysokość kursu negocjowanego, który został zastosowany dla wymiany ww. środków pieniężnych na PLN.

Innymi słowy, w omawianym przypadku do wyceny rozchodu środków własnych Oddziału zastosowano kurs wynegocjowany z bankiem, który został zastosowany w sytuacji rzeczywistego przewalutowania waluty na złote

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w sytuacji, gdy przepływ środków w walucie obcej następuje przez rachunek bankowy Oddziału, prowadzony w walucie obcej (EUR), a zatem nie dochodzi do faktycznej sprzedaży waluty do banku lub jej nabycia od banku, do wyliczenia różnic kursowych od środków własnych zasadne jest przyjęcie odpowiednio kursu sprzedaży i kursu kupna banku, z którego usług Oddział korzysta?
2.  Czy w sytuacji, gdy dochodzi do faktycznej sprzedaży waluty do banku lub jej nabycia od banku oraz negocjacji z bankiem kursu, który zostaje zastosowany do konwersji środków własnych z EUR na PLN, zasadne jest przyjęcie do wyliczenia różnic kursowych od środków własnych odpowiednio negocjowanego kursu kupna/sprzedaży banku, faktycznie zastosowanego do konwersji waluty, wskazanego przez bank w odpowiednim dokumencie?

Zdaniem Oddziału:

Ad 1)

Oddział stoi na stanowisku, że w przypadku braku rzeczywistego przewalutowania środków pieniężnych z waluty obcej (EUR) na PLN w opisanym powyżej stanie faktycznym istnieje możliwość zastosowania przy wyliczeniu różnic kursowych od środków własnych kursów faktycznych z tych dni, tj. odpowiednio kursów kupna i sprzedaży banku, z którego usług Oddział korzysta.

Sytuacje, w których powstają dodatnie lub ujemne różnice kursowe, opisuje szczegółowo art. 15a ustawy o PDOP.

Przepis ten - na potrzeby wskazania metodologii wyliczenia podatkowych różnic kursowych - posługuje się niezdefiniowanym w ustawie pojęciem „faktycznie zastosowany kurs waluty z tego dnia”.

W świetle wykładni językowej oraz zgodnie z ukształtowaną linią interpretacyjną organów podatkowych „kurs faktycznie zastosowany to taki, po jakim dokonuje się wyceny w danym dniu transakcji walutowej (przeliczenia waluty obcej). Kurs faktycznie zastosowany nie jest więc jednoznaczny z kursem faktycznie zrealizowanym. Faktycznie zastosowany kurs waluty bowiem to kurs, który należy zastosować w celu dokonania wyceny danej transakcji na określony dzień, aby stwierdzić, czy nie występują stany faktyczne, o których mowa w art. 15a ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jest to zatem kurs po jakim dokonuje się faktycznej wyceny wdanym dniu, w którym została dokonana dana operacja gospodarcza.”(interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13.05.2008 r., Sygn. akt: ITPB3/423-143/08/AW).

Jak wynika z wyżej przytoczonej definicji, faktycznie zastosowany kurs walutowy nie musi być kursem zrealizowanym, dlatego nie należy wiązać go tylko z sytuacjami związanymi z rzeczywistym nabyciem i zbyciem (wymianą) walut.

Wobec powyższego, zdaniem Oddziału, podatkowe rozliczenie różnic kursowych powinno być dokonywane wg faktycznie zastosowanego kursu walutowego, pomimo że nie miała miejsca operacja kupna i sprzedaży waluty.

Zdaniem Oddziału z powodu braku ustawowej definicji pojęcia faktycznie zastosowanego kursu waluty”, należy odnieść się do wykładni tego pojęcia przedstawianej przez organy podatkowe, co oznacza przyjęcie, że faktycznie zastosowanym kursem waluty do wyceny środków własnych na rachunkach walutowych jest odpowiednio kurs kupna lub kurs sprzedaży banku z dnia wpływu/wypływu waluty na rachunki walutowe Oddziału.

Potwierdzeniem powyższej tezy jest pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w ww. interpretacji, który stwierdził, że faktycznie zastosowanym kursem może być „kurs kupna lub sprzedaży banku, z którego usług korzysta podatnik”.

Ad 2)

W sytuacji rzeczywistej konwersji środków wyrażonych w walutach obcych na PLN, zdaniem Oddziału, dla celów wyliczenia podatkowych różnic kursowych prawidłowe jest uwzględnienie kursów wynegocjowanych z bankiem, zastosowanych do konwersji waluty na PLN.

W opinii Oddziału, w sytuacji konwersji środków wyrażonych w walutach obcych na PLN, kurs faktycznie zastosowany to taki, po którym doszło do konwersji tych środków, w tym kurs negocjowany z bankiem.

Potwierdzeniem powyższej tezy jest pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, który stwierdził, że kursami faktycznie zastosowanymi ”są wszelkie kursy walutowe zastosowane przez podatnika, w tym bankowe, również przy transakcjach walutowych związanych z indywidualną umową z bankiem.”(interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10.03.2008 r., sygn. akt: ILPB3/423-12/08-2/HS).

Dodatkowo, Oddział powołuje się na pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zgodnie z którym „kurs faktycznie zastosowany to taki kurs, po jakim dokonuje się wyceny w danym dniu transakcji walutowej (przeliczenia waluty obcej). Co do zasady, może to zatem być kurs wynegocjowany lub wynikający z umowy.”(interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14.01.2008 r., sygn. akt: IBPB3I423W-1 2/JDIKAN-555/08/07).

Odnosząc się zatem do interpretacji organów skarbowych w odniesieniu do definicji „kursu faktycznie zastosowanego”, kurs wynegocjowany i zastosowany przez bank jest kursem, po którym dokonuje się faktycznej wyceny środków w danym dniu i wyczerpuje zdaniem Oddziału definicję „kursu faktycznie zastosowanego”.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Oddziału w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe,** z uwzględnieniem warunku art. 15a ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), tj. jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty w zdarzeniu opisanym we wniosku (w tym kurs wynegocjowany z bankiem) będzie wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.