Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-968/12/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-18
Teza: sprzedaż działki niezabudowanej
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2012r. (data wpływu 12 września 2012r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 7 grudnia 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2012r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działki.

Wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 7 grudnia 2012r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-968/12/ES z dnia 28 listopada 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 13 października 1971r. na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego Wnioskodawca otrzymał prawo własności nieruchomości o powierzchni 1,02 ha, jako spadek po śmierci ojca.

W latach 1973-75 Wnioskodawca budował na tej działce budynek mieszkalny.

W związku z chorobą i brakiem środków finansowych na wykończenie budynku i ogrodzenia, w 1986r. Wnioskodawca sprzedał wydzieloną z tej nieruchomości działkę 949m2.

W 1990r. Wnioskodawca sprzedał wydzieloną działkę z tej nieruchomości, o powierzchni 1100m2.

W 2001r. Wnioskodawca sprzedał kolejną wydzieloną z tej nieruchomości działkę 1128m2.

W 2007r. Wnioskodawca sprzedał następną działkę z tej nieruchomości 1348m2.

W tym roku 2012 Wnioskodawca jest zmuszony ze względu na sytuację rodzinną sprzedać działkę o powierzchni 1183m2.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazuje, że nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Działka wykorzystywana była jako łąka – pastwisko. Faktycznie działka wykorzystywana była jako pastwisko i uprawę warzyw na potrzeby własne.

Działka nabyta w drodze spadku została wykorzystana na budowę domu, łąki – pastwiska oraz uprawę warzyw na potrzeby własne.

Działka, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać została nabyta przez Wnioskodawcę w drodze spadku.

Na pytanie tut. organu: „Jeśli w momencie sprzedaży działka będzie zabudowana, to jaki będzie rodzaj tej zabudowy?”, Wnioskodawca odpowiedział: „Nie dotyczy.” Należy zatem przyjąć, że w momencie sprzedaży działka nie będzie zabudowana.

Działka nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Działka nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie był rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nie prowadził gospodarstwa rolnego. Ww. działka nie była przedmiotem najmu.

Według planu zagospodarowania przestrzennego ta działka o pow. 1183m2 jest częściowo przeznaczona jako teren do zabudowy oraz jako rolna.

Nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca nie podejmuje żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia działki. Wnioskodawca nie podejmuje żadnych działań marketingowych.

Planowanym nabywcą działki jest syn sąsiada.

Na pytanie tut. organu: „Czy w związku z wcześniejszą sprzedażą gruntów Wnioskodawca odprowadzał podatek VAT, czy składał deklarację VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?”, Wnioskodawca odpowiedział: „Nie odprowadzałem podatku VAT ani też nie składałem deklaracji VAT-7 i zgłoszenia rej. VAT-R.”

Sprzedaż działki, której dotyczy wniosek jeszcze nie miała miejsca.

Przyczyną sprzedaży tej działki jak i wszystkich poprzednich działek było – brak mieszkania, co skłoniło Wnioskodawcę do budowy budynku w latach 1973-1975, a następnie instalacja gazowa w budynku rok 1986, lata 1990-2007 zmiana dachu, okien, bieżące remonty. Aktualnie choroba małżonka Wnioskodawcy i związane z tym koszty jak również zabezpieczenia dalszego leczenia tej ciężkiej choroby są przyczyną sprzedaży tej ostatniej działki. Małżonkowie mają po 68 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku, które wpłynęło do tut. organu w dniu 7 grudnia 2012r.):

Czy sprzedaż działki, której dotyczy wniosek byłaby opodatkowana podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko uzupełnione pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 7 grudnia 2012r.), nie jest to przez niego prowadzona działalność gospodarcza, zatem Wnioskodawcę nie obowiązuje podatek VAT od towarów i usług.

Wnioskodawca uważa, że ta sprzedaż nie może być opodatkowana podatkiem VAT, bo działka nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej ani też rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r.).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT tzn. została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy lub polega na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Jeżeli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 nie można go uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę majątku prywatnego. Majątek taki nabywany był bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż planowana sprzedaż działki, której Wnioskodawca jest właścicielem, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż będzie dokonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie będzie czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca, nie będący podatnikiem podatku VAT, jest właścicielem nieruchomości – niezabudowanej działki o powierzchni 1183m2 którą nabył w 1971r. w drodze spadku, a którą zamierza sprzedać.

Dotychczas działka była wykorzystywana jako pastwisko i pod uprawę warzyw na potrzeby własne, nie była przez Wnioskodawcę wykorzystana, ani do prowadzenia działalności gospodarczej, ani do prowadzenia działalności rolniczej. Dla przedmiotowej działki nie wydano decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca nie podjął żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia działki, nie prowadzi żadnych działań marketingowych w celu jej sprzedaży (nabywcą działki będzie syn sąsiada). W momencie sprzedaży działka będzie niezabudowana. Aktualnie choroba małżonka Wnioskodawcy i związane z tym koszty jak również zabezpieczenia dalszego leczenia tej ciężkiej choroby są przyczyną sprzedaży tej ostatniej działki. Wnioskodawca wcześniej sprzedał 4 działki wydzielone z działki otrzymanej w spadku (w 1986r., 1990r. 2001r. i w 2007r.). W związku ze sprzedażą nie płacił podatku VAT, nie złożył deklaracji VAT-7 ani zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.

W przedmiotowej sprawie w związku ze sprzedażą niezabudowanej działki o powierzchni 1183m2 Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy o VAT. Nic nie wskazuje bowiem na to, że otrzymując w spadku nieruchomość, Wnioskodawca działał w charakterze handlowca, a okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży ww. działki, nie wskazują, iż miałaby być ona czyniona z zamiarem wykonywania w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Dostawę przedmiotowej działki niezabudowanej uznać należy za transakcję okazjonalną, jednorazową czyli taką, która nie będzie czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Wnioskodawca co prawda dokonał podziału otrzymanego w spadku gruntu i kolejno w latach 1986r., 1990r. 2001r. i 2007r. sprzedał 4 wydzielone działki lecz środki uzyskane z tych sprzedaży przeznaczył na wykończenie budowanego budynku mieszkalnego i ogrodzenia a następnie instalacji gazowej w budynku, zmianę dachu, okien, bieżące remonty. Aktualnie choroba małżonka Wnioskodawcy i związane z tym koszty jak również zabezpieczenia dalszego leczenia tej ciężkiej choroby są przyczyną sprzedaży ostatniej działki.

Ponadto Wnioskodawca nie podjął żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia działki ani żadnego działania marketingowego w celu sprzedaży przedmiotowej działki.

Dokonując przedmiotowego rozstrzygnięcia, należy oprzeć się na orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości UE wydanych w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji nie wystąpił ciąg okoliczności, które wskazywałyby na działalność zbliżoną do działalności podmiotu zajmującego się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nie zakupił gruntu lecz otrzymał go w spadku, co prawda dokonał podziału otrzymanego w spadku gruntu i kolejno w latach 1986r., 1990r. 2001r. i 2007r. sprzedał 4 wydzielone działki lecz w żaden sposób tych działek nie uatrakcyjniał, a środki uzyskane z tych sprzedaży przeznaczył na wykończenie budowanego budynku mieszkalnego i ogrodzenia a następnie instalacji gazowej w budynku, zmianę dachu, okien, bieżące remonty. Aktualnie choroba małżonka Wnioskodawcy i związane z tym koszty jak również zabezpieczenie dalszego leczenia tej ciężkiej choroby są przyczyną sprzedaży ostatniej działki.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie nie można przypisać Wnioskodawcy aktywności porównywalnej do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.

Reasumując, jeżeli Wnioskodawca nie wykorzystuje przedmiotowej działki do działalności gospodarczej, a planowane przez niego czynności związane z jej dostawą nie będą przybierać formy zawodowej (profesjonalnej) i nie będą miały zorganizowanego charakteru, wówczas dostawę tej działki należy uznać za sprzedaż majątku prywatnego Wnioskodawcy, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej sprzedaży działki. Tym samym planowana dostawa przedmiotowej działki, nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, że sprzedaż tej działki nie może być opodatkowana podatkiem VAT, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.