Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.68.2020.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-15
Teza: Stwierdzenie, że wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy i droga technologiczna (oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania terenu symbolem PE) stanowią działki niezabudowane oraz, że przeznaczenia PE i 1R zastosowane w Uchwale o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego są przeznaczeniami budowlanymi (dopuszczającymi zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową
Słowa kluczowe: dostawa; działki; nieruchomości; opodatkowanie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 stycznia 2020 r. (data wpływu 4 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z 30 marca 2020 r. (data wpływu 31 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia, że wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy i droga technologiczna (oznaczone w miejscowym planie zagospodarowania terenu symbolem PE) stanowią działki niezabudowane oraz, że przeznaczenia PE i 1R zastosowane w Uchwale o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego są przeznaczeniami budowlanymi (dopuszczającymi zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy i droga technologiczna stanowią działki niezabudowane oraz czy przeznaczenia PE i 1R zastosowane w Uchwale o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego są przeznaczeniami budowlanymi (dopuszczającymi zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z 30 marca 2020 r. (data wpływu 31 marca 2020 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z 17 marca 2020 r. znak 0111-KDIB3-3.4012.68.2020.1.MS.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego będąca czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną i handlową na terenie całej Polski obejmującą zarówno kruszywa piaskowo-żwirowe jak i kruszywa ze skał litych: bazaltu, granitu oraz kwarcytu. Obecnie posiada własne zaplecze wydobywcze, w skład którego wchodzą:

*   3 kopalnie kruszyw łamanych (…),
*   4 kopalnie piasku i żwiru (…).

W przyszłości Spółka rozważa dokonanie zbycia nieruchomości wchodzących w skład kopalni (…) tj. niezabudowanych oraz zabudowanych budynkami i budowlami działek o numerach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 oraz 15. Wszystkie działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ustanowionym w Uchwale MPZP. Na mocy Uchwały MPZP ustalone zostały przeznaczenie oraz sposoby zagospodarowania i warunki zabudowy poszczególnych działek.

Poniżej Spółka przedstawia przepisy z Uchwały MPZP będącej aktem prawa miejscowego, które znajdą zastosowanie w przedmiotowej sprawie:

(i) § 2 ust. 1 Uchwały MPZP:

1\. Plan składa się z integralnych części:

*   tekstowej, której treść stanowi niniejsza uchwała,
*   graficznej, sporządzonej w formie rysunków planu, stanowiących załączniki nr 1A, 1B, 1C, 1D i 1E do uchwały.

(ii) § 3 ust. 3 pkt 12 lit. e Uchwały MPZP:

3\. Następujące oznaczenia na rysunkach planu (stanowiących załączniki nr 1A, 1B, 1C, 1D i 1E) są obowiązującymi ustaleniami planu:

(\`(...)\`)

12) symbole literowe, oznaczające przeznaczenie terenów wyodrębnionych liniami rozgraniczającymi:

e) PE - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych.

(iii) § 5 pkt 3-6 oraz 20 Uchwały MPZP:

Ilekroć w niniejszej uchwale jest mowa o:

(\`(...)\`)

3) terenie - należy przez to rozumieć wydzieloną na rysunku planu liniami rozgraniczającymi i oznaczoną symbolem literowym część obszaru objętego planem, o określonym przeznaczeniu i ustalonych zasadach lub warunkach zagospodarowania;

4) przeznaczeniu terenu - należy przez to rozumieć ustalony planem rodzaj użytkowania, zagospodarowania lub zabudowy terenu;

5) przeznaczeniu podstawowym terenu - należy przez to rozumieć ustalone planem determinujące przeznaczenie terenu określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania i któremu jest podporządkowane przeznaczenie terenu określone jako dopuszczalne;

6) przeznaczeniu dopuszczalnym terenu - należy przez to rozumieć ustalone planem przeznaczenie określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu wzbogacających lub uzupełniających przeznaczenie podstawowe, i mogących z nim harmonijnie współistnieć;

(\`(...)\`)

20) urządzeniach infrastruktury technicznej - należy przez to rozumieć drogi oraz przewody lub urządzenia infrastruktury technicznej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu gospodarki nieruchomościami.

Zgodnie natomiast z art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

2\. Przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

(iv) § 18 ust. 1 Uchwały MPZP:

1.  Zasady ogólne:
    1.  ustala się obsługę terenów zainwestowanych i przeznaczonych do zabudowy, z istniejących i projektowanych sieci oraz urządzeń infrastruktury technicznej;
    2.  dopuszcza się, w obrębie wszystkich terenów lokalizację budowli, urządzeń i sieci infrastruktury technicznej zgodnie z potrzebami poszczególnych dysponentów lub użytkowników, przy zachowaniu ustaleń planu;
    3.  utrzymuje się istniejące sieci i urządzenia infrastruktury technicznej oraz zapewnia możliwość ich remontów, przebudowy, zmiany przebiegu oraz rozbiórki, pod warunkiem zapewnienia ciągłości systemów zaopatrzenia w media.

(v) § 26 Uchwały MPZP:

1.  Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem PE ustala się:
    1.  przeznaczenie podstawowe: tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: Dworszowice I i Dworszowice II;
    2.  przeznaczenie dopuszczalne:
    
    1.  tereny rolnicze,
    2.  tereny zbiorników wodnych,
    3.  urządzenia infrastruktury technicznej;
    
    4.  wyklucza się:
    
    1.  realizację stałej zabudowy, w tym związanej z prowadzoną eksploatacją, za wyjątkiem urządzeń infrastruktury technicznej;
    
    6.  zasady i warunki zagospodarowania terenów:
    
    1.  zachowuje się i wyznacza nowe tereny dla prowadzenia eksploatacji złóż kopalin pospolitych metodą odkrywkową,
    2.  w trakcie prowadzonej eksploatacji wymagane zabezpieczenie środowiska naturalnego przed zanieczyszczeniami, a prowadzona działalność nie może zagrażać zdrowiu i życiu ludzi,
    3.  wykorzystanie terenów dla potrzeb związanych z eksploatacją winno mieć wyłącznie charakter tymczasowy, z obowiązkiem przywrócenia po ukończeniu eksploatacji wartości przyrodniczych lub użytkowych terenów,
    4.  prowadzenie rekultywacji zgodnie z posiadanymi decyzjami,
    5.  dopuszcza się lokalizację obiektów zakładu górniczego o charakterze tymczasowym, przewidzianych do likwidacji po zakończeniu eksploatacji złoża (takich jak: wyrobisk, obiektów budowlanych i technologicznych, obiektów i urządzeń przeróbczych) oraz zwałowisk nadkładu i utworów gliniastoilastych;
    
    8.  parametry i wskaźniki zagospodarowania terenów:
    
    1.  nieprzekraczalna linia zabudowy - zgodnie z § 13 ust.1 pkt 1 uchwały;
    2.  wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej: do 0,40,
    3.  udział powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej: min. 20%;
    
    10.  parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy:
        1.  gabaryty budynków: do 6m w kalenicy głównej,
        2.  geometria dachów: dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych połaci dachowych do 42°,
        3.  wysokość innych obiektów budowlanych nie może przekroczyć 20,0 m, z uwzględnieniem ustaleń § 19 ust. 2.

Poza symbolem „PE”, który określa przeznaczenie działek, MPZP posługuje się także dodatkowym oznaczeniem obszarów, które nie ma wyjaśnień w kwestii przeznaczenia. Z zaświadczenia wydanego przez urząd gminy wynika, że działki o niżej wymienionych numerach ewidencyjnych znajdują się:

(…) - w terenie zabudowy produkcyjnej i usługowej o symbolu na planie: 1PU,

(…) - większa część powierzchni działki (ok. 92%) w terenie prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych PE, w granicach obszarów górniczych OG oraz w granicach udokumentowanych złóż surowców mineralnych UZS, część północna działki (ok. 5%) w terenie zabudowy produkcyjno-usługowej 2PU, część południowa działki o pow. ok. 0,38 ha (stanowiąca ok. 3% całej działki) w terenie rolniczym 1R, a ponadto cała działka znajduje się w granicach terenów górniczych TG,

(…), (…), (…), (…), (…), (…) - w terenie prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych PE, w granicach terenów górniczych TG, w granicach obszarów górniczych OG i w granicach udokumentowanych złóż surowców mineralnych UZS,

(…) - w terenie prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych PE, a część zachodnia i wschodnia dodatkowo w granicach terenów górniczych TG oraz w granicach obszarów górniczych OG i w granicach udokumentowanych złóż surowców mineralnych UZS,

(…), (…), (…), (…) - w terenie prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych PE oraz granicach terenów górniczych TG,

(…) - w terenie zabudowy produkcyjnej i usługowej o symbolu na planie: 1PU oraz w granicach terenów górniczych TG,

(…) - w terenie zabudowy produkcyjnej i usługowej o symbolu na planie: 1PU.

Z uzyskanego zaświadczenia wynika, że 3% działki 863/3 jest położone w terenie rolniczym.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie również § 29 Uchwały MPZP:

1.  Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R ustala się:
    1.  przeznaczenie podstawowe: tereny rolnicze;
    2.  przeznaczenie dopuszczalne:
    
    1.  zabudowa zagrodowa,
    2.  zabudowa służąca produkcji rolniczej,
    3.  wody powierzchniowe płynące i stojące, zbiorniki retencyjne,
    4.  urządzenia infrastruktury technicznej;
    
    4.  wyklucza się.
    
    1.  lokalizację zabudowy nie związanej z rolnictwem,
    2.  lokalizację ferm i prowadzenie produkcji zwierzęcej powyżej 20 DJP;
    
    6.  zasady i warunki zagospodarowania terenów:
    
    1.  użytki rolne dopuszczone do lokalizacji budynków i urządzeń budowlanych służących produkcji rolniczej,
    2.  dopuszcza się wykorzystanie terenu dla potrzeb prowadzenia upraw ogrodniczych, sadów, urządzenia przydomowej zieleni rekreacyjnej,
    3.  lokalizacja obiektów gospodarczych i inwentarskich związanych z chowem i hodowlą zwierząt wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach odrębnych z zakresu warunków technicznych jakim po-winny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie;
    
    8.  parametry i wskaźniki zagospodarowania terenów:
    
    1.  nieprzekraczalna linia zabudowy - zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 uchwały,
    2.  wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej: do 0,30,
    3.  udział powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej: min. 70%;
    
    10.  parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy:
    
    1.  gabaryty budynków:
    
    *   wysokość budynków mieszkalnych - do 8 m w kalenicy głównej,
    *   wysokość budynków garażowych, gospodarczych i wiat - do 6 m w kalenicy głównej,
    
    3.  geometria dachów:
    
    *   budynków mieszkalnych: dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych poła-ci dachowych w granicach 15°-42°,
    *   budynków garażowych, gospodarczych i wiat: w nawiązaniu do geometrii dachu budynku mieszkalnego; dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych połaci dachowych w granicach 15°-35°,
    
    5.  wysokość innych obiektów budowlanych nie może przekroczyć 16,0 m, z uwzględnieniem ustaleń § 19 ust. 2.”
    

Z MPZP wynika więc, że dla terenów oznaczonych symbolem 1R ustala się jako przeznaczenie podstawowe tereny rolnicze, jednakże MPZP przewiduje także przeznaczenie dopuszczalne takie jak zabudowa zagrodowa, zabudowa służąca do produkcji rolniczej, wody powierzchniowe płynące i stojące, zbiorniki retencyjne, urządzenia infrastruktury technicznej.

Na takich terenach wyklucza się jednak lokalizację zabudowy nie związanej z rolnictwem i lokalizację ferm i prowadzenie produkcji zwierzęcej powyżej 20 DJP.

Na niektórych działkach znajdują się rurociąg pulpy lub droga technologiczna z gruboziarnistego kruszywa. Rurociąg lub droga technologiczna znajdują się w szczególności na działkach oznaczonych symbolem „PE”.

Rurociąg pulpy to przewód służący do odprowadzania produktu ubocznego dla kopalni, czyli pulpy, który przebiega przez niektóre ze zbywanych działek. Ze względu na to, iż w złożu z kruszywem piaskowo-żwirowym występują przewarstwienia gruntów o charakterze gliniastym, kruszywo to poddawane jest płukaniu i przesiewaniu w celu usunięcia najdrobniejszych frakcji. W efekcie oddzielone podziarno, w postaci silnie uwodnionej pulpy, transportowane jest, za pomocą rurociągu, do stawu osadowego, gdzie poddawane jest sedymentacji i odwodnieniu.

Cechą charakterystyczną omawianego rurociągu jest brak trwałego związania z gruntem. Stanowi on bowiem konstrukcję przypominającą wąż pożarniczy - składa się on z połączonych ze sobą niedużych rur wykonanych z tworzywa PCV, fi 315 mm. Tak samo jak wąż pożarniczy rurociąg pulpy może być bez większych problemów przemieszczony w inne miejsce, bądź zlikwidowany. Rurociąg nie jest w żaden sposób umocowany, tzn. że leży swobodnie na powierzchni ziemi, w niektórych miejscach zaś przysypany jest piaskiem. Jego konstrukcja nie odpowiada trwałym rurociągom, spawanym z metalowych rur, opartym wprost na fundamentach lub umiejscowionym na estakadach posadowionych na fundamentach. Nie jest to również rurociąg wybudowany pod ziemią. Mając na uwadze powyższe należy więc stwierdzić, że rurociąg pulpy jest ruchomym elementem infrastruktury kopalni żwiru odprowadzającym pulpę (odpad) z linii technologicznej zakładu przeróbczego do stawu osadowego, do którego wykonania nie potrzeba było robót budowlanych oraz znacznych wydatków. Opisany wyżej rurociąg pulpy został uprzednio nabyty przez Spółkę w 2008 r.

Droga technologiczna stanowi utwardzoną drogę niezbędną do właściwego funkcjonowania kopalni Dworszowice, w szczególności zaś do transportu kruszywa z kopalni. Droga ta znajduje się na działkach nr (…), (…), (…), (…), (…), (…). W celu jej utworzenia przeprowadzone zostały czynności takie jak wyrównanie nawierzchni oraz jej wzmocnienie materiałem gruboziarnistym. Na jej wykonanie Spółka przeznaczyła środki w kwocie ponad 120 000 zł. Droga technologiczna została oddana do użytkowania dnia 27 października 2010 r.

Wszystkie zbywane działki oraz położone na niektórych z nich budowle i budynki wykorzystywane są przez Spółkę w działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT przez ponad 2 lata od ich wybudowania lub nabycia.

Żaden z budynków lub budowli położonych na zbywanych nieruchomościach nie był i nie będzie przed datą dostawy wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej z VAT.

W związku z powyższą transakcją Spółka ma wątpliwość co do tego w jaki sposób opodatkować niektóre spośród zbywanych działek.

W piśmie z 30 marca 2020 r. Wnioskodawca udzielił następujące odpowiedzi na zadane pytania:

1\. Kiedy Wnioskodawca nabył wskazane we wniosku działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…)?

Ad. 1. Wskazane działki zostały nabyte przez Wnioskodawcę w 2007 roku.

2\. Czy przy nabyciu ww. działek Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i czy Wnioskodawca z tego prawa skorzystał?

Ad. 2.

1.  Działki (…) i (…) zostały nabyte od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, w związku z czym nie było możliwości odliczenia podatku, gdyż nie został on w ogóle naliczony;
2.  Działki (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), zostały nabyte od podatnika VAT czynnego. Zbywca wystawił faktury VAT ze stawką 22%, a Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku;
3.  Działka (…) została nabyta od podatnika VAT czynnego. Zbywca wystawił fakturę ze zwolnieniem z VAT, a Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku.

3\. Kiedy planowana jest sprzedaż wskazanych we wniosku działek?

Ad. 3. Spółka oczekuje na wydanie interpretacji indywidualnej w ramach niniejszego postępowania, aby mieć pewność co do sposobu opodatkowania nieruchomości. Transakcja sprzedaży planowana jest na 2020 r. Nabywcą będzie podatnik VAT czynny. Spółka i nabywca planują przed sprzedażą złożyć oświadczenie, na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług, o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części.

4\. W odniesieniu do działek nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), Wnioskodawca wskazał, że są to działki niezbudowane przy czym znajduje się na nich ruchomy (niezwiązany z gruntem) rurociąg do odprowadzania pulpy a na działkach nr (…), (…), (…), (…), (…), i (…) znajduje się droga wzmocniona materiałem gruboziarnistym. Jednocześnie w opisie sprawy Wnioskodawca stwierdza, że „Wszystkie zbywane działki oraz położone na niektórych z nich budowle i budynki wykorzystywane są przez Spółkę w działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT przez ponad 2 lata od ich wybudowania lub nabycia.” Proszę zatem o jednoznaczne wskazanie czy na przedmiotowych działkach znajdują się jeszcze inne obiekty poza wymienionymi, które Wnioskodawca planuje sprzedać?

Ad. 4.

Na przedmiotowych działkach znajdują się następujące obiekty:

1.  (…) - brak obiektów;
2.  (…) - brak obiektów;
3.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
4.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
5.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
6.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku(zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację) , droga technologiczna, której dotyczy pytanie nr 5 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
7.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację) , droga technologiczna, której dotyczy pytanie nr 5 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
8.  (…) rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją uzupełnienia wniosku o interpretację), droga technologiczna, której dotyczy pytanie nr 5 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
9.  (…) - brak obiektów;
10.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację), droga technologiczna, której dotyczy pytanie nr 5 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację) ;
11.  (…) - brak obiektów;
12.  (…) - brak obiektów;
13.  (…) - wiata, budynki socjalno-biurowe, rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację), linia energetyczna, droga technologiczna, której dotyczy pytanie nr 5 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację), parking (utwardzony), drogi i place (utwardzone), stacja trafo, instalacja wodno-kanalizacyjna;
14.  (…) - rurociąg pulpy, którego dotyczy pytanie nr 4 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację), droga technologiczna, której dotyczy pytanie nr 5 we wniosku (zgodnie z numeracją z uzupełnienia wniosku o interpretację);
15.  (…) - brak obiektów;
16.  (…) - brak obiektów;

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że we wniosku pytał wyłącznie o kwalifikacje rurociągu pulpy i drogi technologicznej, gdyż co do pozostałych obiektów budowlanych nie ma istotnych wątpliwości co do sposobu opodatkowania VAT.

Jednocześnie Spółka wskazuje, że nadal stoi na stanowisku, że zarówno rurociąg pulpy, jak i droga technologiczna nie są obiektami budowlanym w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, a tym samym działki, na których znajdują się wyłącznie te nie stanowią działek zabudowanych (ewentualnie rurociąg pulpy oraz droga technologiczna pozostają bez wpływu na opodatkowanie działek, na których znajdują się inne obiekty).

5\. Na jakich działkach posadowiony jest rurociąg do odprowadzania pulpy?

Ad.5. Rurociąg pulpy posadowiony jest na działkach numer (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) oraz (…).

6\. Czy wskazany we wniosku rurociąg do odprowadzania pulpy oraz droga wzmocniona materiałem gruboziarnistym stanowią budynki i budowle lub ich części lub obiekt liniowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) oraz budynki i obiekty inżynierii lądowej i wodnej w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz.U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.)? Należy wskazać ewentualne symbole PKOB tych obiektów, określone zgodnie z ww. rozporządzeniem. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) - zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów.

Ad. 6. Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy wyrażonym we wniosku rurociąg pulpy jest obiektem służącym do odprowadzenia produktu ubocznego dla kopalni, czyli pulpy. Nie jest on trwale związany z gruntem, przypomina wąż pożarniczy. Składa się z połączonych ze sobą niedużych rur wykonanych z tworzywa PCV, fi 315 mm. Droga technologiczna powstała przez wyrównanie nawierzchni oraz jej wzmocnienie materiałem gruboziarnistym (gruboziarnistym kruszywem). Stan faktyczny dotyczący obu ww. rzeczy Wnioskodawca opisał szczegółowo we wniosku o wydanie interpretacji.

Jednocześnie w uzasadnieniu stanowiska własnego, w zakresie obu obiektów, Wnioskodawca wyraził swój pogląd, tj. przedstawił sposób rozumienia przepisów prawa i wyjaśnił, że jego zdaniem rzeczy te nie stanowią budowli.

Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług do klasyfikacji statystycznej należy odwołać się w takim zakresie, w jakim ustawa o VAT odsyła do takiej klasyfikacji (art. 5a ustawy o VAT). W zakresie przepisów ustawy o VAT, o interpretację których wnioskowała Spółka, tj. art. 2 oraz art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług takiego odwołania do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych nie ma. Gdyby ustawodawca chciał żeby w zakresie ww. przepisów posiłkować się tą klasyfikacją wprowadziłby do przepisów stosowne odwołanie, tak jak to uczynił np. w art. 41 ust. 12 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, w którym odwołał się do klasyfikacji PKOB. Z powyższego należy wnosić, że nie było intencją ustawodawcy odwoływanie się do PKOB na potrzeby kwalifikacji budynków, budowli lub ich części, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT. W konsekwencji, zgodnie z utrwalonym poglądem, na potrzeby interpretacji wskazanych przepisów należy posiłkować się definicjami sformułowanymi na gruncie przepisów Prawa budowlanego.

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy nie jest celowe wskazywanie symboli z Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w zakresie rurociągu pulpy i drogi technologicznej.

Jednocześnie czyniąc zadość wezwaniu Dyrektora KIS, Spółka prezentuje własne stanowisko w tym zakresie.

Zgodnie z objaśnieniami do PKOB przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Obiekty inżynierii lądowej i wodnej są to wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki ani rurociąg pulpy, ani droga technologiczna nie stanowią obiektów budowlanych w rozumieniu PKOB, a zatem nie podlegają tej klasyfikacji.

7\. Czy dla działek (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) oraz (…) na moment sprzedaży wydane zostaną decyzje o warunkach zabudowy?

Ad. 7. Dla przedmiotowych działek, na moment sprzedaży, nie zostaną wydane decyzje o warunkach zabudowy.

8a. Jakie jest podstawowe przeznaczenie każdej z działek mających być przedmiotem planowanej sprzedaży? Przy czym wskazując przeznaczenie działek należy wprost wskazać czy z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wynika, że plan ten dopuszcza możliwość ich zabudowy, jeżeli tak to jakiego rodzaju może to być zabudowa.

Ad. 8a.

Spółka wskazuje, że we wniosku i uzupełnieniu sformułowała pytania o budowlane przeznaczenie działek o przeznaczeniu oznaczonym w MPZP jako „PE” oraz „1R”. Niezrozumiałe jest zatem żądanie określenia przeznaczenia, podstawowego i dodatkowego, wszystkich planowanych do zbycia działek.

Tym niemniej, czyniąc zadość wezwaniu Dyrektora KIS, Spółka prezentuje przeznaczenie, podstawowe i dodatkowe, wszystkich planowanych do zbycia działek.

Poniżej przedstawiamy podstawowe przeznaczenia każdej z działek zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego:

1.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
2.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
3.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
4.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
5.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
6.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
7.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
8.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
9.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
10.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
11.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
12.  (…) (symbol PE) - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),
13.  (…) (symbol 1PU) - zabudowa produkcyjna;
14.  (…) (symbol 1PU) - zabudowa produkcyjna;
15.  (…) (symbol 1PU) - zabudowa produkcyjna;
16.  (…) (symbole PE, 2PU oraz IR) - odpowiednio: tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…),; zabudowa produkcyjna; tereny rolnicze.

W zakresie symbolu PE Uchwała o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego jasno wskazuje, że na terenach oznaczonych tym symbolem dopuszcza się lokalizacje obiektów zakładu górniczego, a więc dopuszcza się wznoszenie obiektów budowlanych przeznaczonych do eksploatacji kruszywa w kopalni. Zgodnie z zasadami i warunkami zagospodarowania terenów wskazanymi w MPZP takie obiekty to w szczególności wyrobiska, obiekty budowlane i technologiczne oraz obiekty i urządzenia przeróbcze. Oznacz to więc, że grunty o takim przeznaczeniu należy uznać za tereny budowlane.

Działki oznaczone symbolami 1PU i 2PU, zgodnie z MPZP, są przeznaczone dla lokalizacji produkcyjnej lub usługowej, co również potwierdza, że są to tereny budowlane.

Działki oznaczone symbolem IR są przeznaczone do lokalizacji budynków i urządzeń budowlanych służących produkcji rolniczej, a więc również są terenami budowlanymi.

8b. Jakie jest dodatkowe (uzupełniające) przeznaczenie mających być przedmiotem sprzedaży działek z podaniem czy zapisy w tym zakresie dopuszcza możliwość ich zabudowy, jeżeli tak to jakiego rodzaju może to być zabudowa.

Ad. 8b.

Poniżej przedstawiamy dodatkowe, uzupełniające przeznaczenie każdej z działek zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego (zgodnie z MPZP przez „przeznaczenie dopuszczalne terenu" należy rozumieć ustalone planem przeznaczenie określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu zbogacających lub uzupełniających przeznaczenie podstawowe, i mogących z nim harmonijnie współistnieć):

1.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (i) tereny rolnicze, (ii) tereny zbiorników wodnych, (iii) urządzenia infrastruktury technicznej;
2.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (iv) tereny rolnicze, (iv) tereny zbiorników wodnych, (v) urządzenia infrastruktury technicznej;
3.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (vii) tereny rolnicze, (viii) tereny zbiorników wodnych, (ix) urządzenia infrastruktury technicznej;
4.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (x) tereny rolnicze, (xi) tereny zbiorników wodnych, (xii) urządzenia infrastruktury technicznej;
5.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xiii) tereny rolnicze, (xiv) tereny zbiorników wodnych, (xv) urządzenia infrastruktury technicznej;
6.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xvi) tereny rolnicze, (xvii) tereny zbiorników wodnych, (xviii) urządzenia infrastruktury technicznej;
7.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xix) tereny rolnicze, (xx) tereny zbiorników wodnych, (xxi) urządzenia infrastruktury technicznej;
8.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xxii) tereny rolnicze, (xxiii) tereny zbiorników wodnych, (xxiv) urządzenia infrastruktury technicznej;
9.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xxv) tereny rolnicze, (xxvi) tereny zbiorników wodnych, (xxvii) urządzenia infrastruktury technicznej;
10.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xxviii) tereny rolnicze, (xxix) tereny zbiorników wodnych, (xxx) urządzenia infrastruktury technicznej;
11.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xxxi) tereny rolnicze, (xxxii) tereny zbiorników wodnych, (xxxiii) urządzenia infrastruktury technicznej;
12.  (…) (symbol PE) - przeznaczenie dopuszczalne: (xxxiv) tereny rolnicze, (xxxv) tereny zbiorników wodnych, (xxxvi) urządzenia infrastruktury technicznej;
13.  (…) - (symbol 1PU) - przeznaczenie dopuszczalne: zabudowa usługowa;
14.  (…) - (symbol 1PU) - przeznaczenie dopuszczalne: zabudowa usługowa;
15.  (…) - (symbol 1PU) - przeznaczenie dopuszczalne: zabudowa usługowa;
16.  (…) (symbole PE, 2PU oraz IR)
    *   przeznaczenie dopuszczalne (PE):
    (xxxvii) tereny rolnicze, (xxxviii) tereny zbiorników wodnych, (xxxix) urządzenia infrastruktury technicznej;.*   przeznaczenie dopuszczalne (IR):
    (xl) zabudowa zagrodowa, (xli) zabudowa służąca produkcji rolniczej, (xlii) wody powierzchniowe płynące i stojące, zbiorniki retencyjne, xliii. urządzenia infrastruktury technicznej,*   przeznaczenie dopuszczalne (2PU):(xliv) zabudowa usługowa.

Zgodnie z MPZP zasady i warunki zagospodarowania terenów są wspólne dla przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego. W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy wszystkie wskazane działki mają charakter budowlany.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeznaczenie „PE” zastosowane w Uchwale o MPZP jest przeznaczeniem budowlanym (dopuszczającym zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek, dla których w Uchwale MPZP określono przeznaczenie „PE” będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeznaczenie „1R” zastosowane w Uchwale o MPZP jest przeznaczeniem budowlanym (dopuszczającym zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego działki, dla której części w Uchwale MPZP określono przeznaczenie „1R” będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy, stanowią działki niezabudowane (niezależnie od tego, że jest na nich zlokalizowany wyżej wspomniany rurociąg niezwiązany trwale z gruntem), w związku z czym dostawa tych działek podlegać będzie opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”)?
4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się droga technologiczna, nie stanowią działek zabudowanych (niezależnie od tego, że jest na nich zlokalizowana wyżej wspomniana droga), w związku z czym dostawa tych działek podlegać będzie opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”)?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeznaczenie „PE” zastosowane w Uchwale o MPZP jest przeznaczeniem budowlanym (dopuszczającym zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek, dla których w Uchwale MPZP określono przeznaczenie „PE”, będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeznaczenie „1R” zastosowane w Uchwale o MPZP jest przeznaczeniem budowlanym (dopuszczającym zabudowę), w związku z czym sprzedaż niezabudowanej wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego działki, dla której części w Uchwale MPZP określono przeznaczenie „1R”, będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%.

Ad. 3.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy, stanowią działki niezabudowane (niezależnie od tego, że jest na nich zlokalizowany wyżej wspomniany rurociąg niezwiązany trwale z gruntem), w związku z czym dostawa tych działek będzie podlegać opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”).

Ad. 4.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje droga technologiczna, nie stanowią działek zabudowanych (niezależnie od tego, że jest na nich zlokalizowana wyżej wspomniana droga), w związku z czym dostawa tych działek podlegać będzie opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”).

Ad.1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy o VAT za tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, że w zależności od przeznaczenia gruntu określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (w niniejszej sprawie w Uchwale MPZP), dostawa takich terenów może zostać uznana za dostawę terenów budowlanych - opodatkowanych VAT lub terenów innych niż budowlane - zwolnionych z VAT.

Zgodnie z § 3 ust. 3 Uchwały MPZP oznaczenia na rysunkach planu (stanowiących załączniki nr 1A, 1B, 1C, 1D i 1E) są obowiązującymi ustaleniami planu, natomiast zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 12 lit. e symbol literowy „PE” oznacza przeznaczenie oznaczonych nim terenów jako tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych. Doprecyzowanie przeznaczenia terenów oznaczonych „PE” dokonane zostało w § 26 Uchwały MPZP. Zgodnie z tym przepisem dla terenów oznaczonych na rysunku symbolem „PE” ustala się:

*   jako przeznaczenie podstawowe: tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych - (…) i (…),
*   jako przeznaczenie dopuszczalne: tereny rolnicze, tereny zbiorników wodnych lub urządzenia infrastruktury technicznej.

Przepis § 26 ust. 1 pkt 3 lit. a Uchwały MPZP wyklucza dla przeznaczenia „PE” realizację stałej zabudowy, w tym związanej z prowadzoną eksploatacją, za wyjątkiem urządzeń infrastruktury technicznej. Poprzez urządzenia infrastruktury technicznej należy rozumieć, zgodnie z § 5 pkt 20 Uchwały MPZP, drogi oraz przewody lub urządzenia infrastruktury technicznej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu gospodarki nieruchomościami. W punktach 5 i 6 przepisu § 5 rozwinięte zostały również terminy podstawowego i dopuszczalnego przeznaczenia terenu. Poprzez podstawowe przeznaczenie terenu należy rozumieć ustalone planem determinujące przeznaczenie terenu określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania i któremu jest podporządkowane przeznaczenie terenu określone jako dopuszczalne. Natomiast dopuszczalne przeznaczenie terenu jest ustalonym planem przeznaczeniem określającym jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu wzbogacających lub uzupełniających przeznaczenie podstawowe, i mogących z nim harmonijnie współistnieć.

Zasady i warunki zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem „PE” określa § 26 ust. 1 pkt 4 Uchwały MPZP. Zgodnie z tym przepisem w stosunku do tych terenów:

*   zachowuje się i wyznacza nowe tereny dla prowadzenia eksploatacji złóż kopalin pospolitych metodą odkrywkową,
*   w trakcie prowadzonej eksploatacji wymagane jest zabezpieczenie środowiska naturalnego przed zanieczyszczeniami, a prowadzona działalność nie może zagrażać zdrowiu i życiu ludzi,
*   wykorzystanie terenów dla potrzeb związanych z eksploatacją winno mieć wyłącznie charakter tymczasowy, z obowiązkiem przywrócenia po ukończeniu eksploatacji wartości przyrodniczych lub użytkowych terenów,
*   prowadzenie rekultywacji zgodnie z posiadanymi decyzjami,
*   dopuszcza się lokalizację obiektów zakładu górniczego o charakterze tymczasowym, przewidzianych do likwidacji po zakończeniu eksploatacji złoża (takich jak: wyrobisk, obiektów budowlanych i technologicznych, obiektów i urządzeń przeróbczych) oraz zwałowisk nadkładu i utworów gliniastoilastych.

W przedmiotowej sprawie zbyciu podlegać będą m.in. działki niezabudowane, oznaczone ww. symbolem „PE”. Zgodnie z przepisami Uchwały MPZP opisanymi powyżej, podstawowym przeznaczeniem terenów oznaczonych symbolem „PE” jest prowadzenie eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych - (…) i (…). Przepisy te dopuszczają jednak oprócz przeznaczenia podstawowego również przeznaczenie dopuszczalne określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu wzbogacających lub uzupełniających przeznaczenie podstawowe, i mogących z nim harmonijnie współistnieć.

W przypadku terenów oznaczonych symbolem „PE” jako przeznaczenie dopuszczalne wskazane są m.in. urządzenia infrastruktury technicznej, za które Uchwała MPZP uważa drogi oraz przewody lub urządzenia infrastruktury technicznej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu gospodarki nieruchomościami, tj. art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten stanowi, że przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Ponadto Uchwała MPZP w § 26 ust. 1 pkt 4 lit. e wskazując zasady i warunki zagospodarowania terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem „PE” stanowi, iż dopuszcza się lokalizacje obiektów zakładu górniczego o charakterze tymczasowym, przewidzianych do likwidacji po zakończeniu eksploatacji złoża, takich jak m.in. obiektów budowlanych i technologicznych, oraz zwałowisk nadkładu i utworów gliniastoilastych. Z przepisu tego wynika, że Uchwała MPZP dopuszcza wznoszenie obiektów budowlanych. Zdaniem Wnioskodawcy wyżej wspomniane przeznaczenie dopuszczalne terenów oznaczonych symbolem „PE”, czyli możliwość budowy na tych terenach urządzeń infrastruktury technicznej oraz obiektów budowlanych przeznaczonych do eksploatacji kruszywa w kopalni oznacza, że grunty o ww. przeznaczeniu należy uznać za tereny budowlane zdefiniowane w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Dopuszczalność budowy ww. urządzeń infrastruktury technicznej oraz obiektów budowlanych w ramach zakładu górniczego decyduje więc o tym, że dostawa działek niezabudowanych, oznaczonych symbolem „PE”, nie zrealizuje przesłanki zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Dostawa ta podlegać więc będzie opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy o VAT za tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, że w zależności od przeznaczenia gruntu określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (w niniejszej sprawie w Uchwale MPZP), dostawa takich terenów może zostać uznana za dostawę terenów budowlanych - opodatkowanych VAT lub terenów innych niż budowlane - zwolnionych z VAT.

Zgodnie z § 3 ust. 3 Uchwały MPZP oznaczenia na rysunkach planu (stanowiących załączniki nr 1A, 1B, 1C, 1D i 1E) są obowiązującymi ustaleniami planu, natomiast zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 12 lit. g symbol literowy „1R” oznacza przeznaczenie oznaczonych nim terenów jako tereny rolnicze. Doprecyzowanie przeznaczenia terenów oznaczonych „1R” dokonane zostało w § 29 Uchwały MPZP. Zgodnie z tym przepisem dla terenów oznaczonych na rysunku symbolem „1R” ustala się:

*   jako przeznaczenie podstawowe: tereny rolnicze,
*   jako przeznaczenie dopuszczalne: zabudowę zagrodową, zabudowę służącą do produkcji rolniczej, wody powierzchniowe płynące u stojące, zbiorniki retencyjne, urządzenia infrastruktury technicznej.

Przepis § 29 ust. 1 pkt 3 lit. a i b Uchwały MPZP wykluczają dla przeznaczenia „1R” lokalizację zabudowy nie związanej z rolnictwem i lokalizację ferm i prowadzenie produkcji zwierzęcej powyżej 20 DJP. Poprzez podstawowe przeznaczenie terenu należy rozumieć ustalone planem determinujące przeznaczenie terenu określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania i któremu jest podporządkowane przeznaczenie terenu określone jako dopuszczalne. Natomiast dopuszczalne przeznaczenie terenu jest ustalonym planem przeznaczeniem określającym jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu wzbogacających lub uzupełniających przeznaczenie podstawowe, i mogących z nim harmonijnie współistnieć.

Zasady i warunki zagospodarowania terenów oznaczonych symbolem „1R” określa § 29 ust. 1 pkt 4 Uchwały MPZP. Zgodnie z tym przepisem:

*   użytki rolne dopuszczone są do lokalizacji budynków i urządzeń budowlanych służących produkcji rozlicznej,
*   dopuszcza się wykorzystanie terenu dla potrzeb prowadzenia upraw ogrodniczych, sadów, urządzenia przydomowej zieleni rekreacyjnej,
*   lokalizacja obiektów gospodarczych i inwentarskich związanych z chowem i hodowlą zwierząt wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach odrębnych z zakresu warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie.

W przedmiotowej sprawie zbyciu podlegać będą m.in. działki niezabudowane, oznaczone ww. symbolem „1R”. Zgodnie z przepisami Uchwały MPZP opisanymi powyżej, podstawowym przeznaczeniem terenów oznaczonych symbolem „1R” jest przeznaczenie rolnicze. Przepisy te dopuszczają jednak oprócz przeznaczenia podstawowego również przeznaczenie dopuszczalne określające jedną lub kilka funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu wzbogacających lub uzupełniających przeznaczenie podstawowe, i mogących z nim harmonijnie współistnieć.

W przypadku terenów oznaczonych symbolem „1R” jako przeznaczenie dopuszczalne wskazana jest m.in. zabudowa zagrodowa, zabudowa służąca do produkcji rolniczej, a także urządzenia infrastruktury technicznej. Uchwała MPZP nie definiuje w żaden sposób pojęcia „zabudowy zagrodowej”. Zgodnie z § 5 pkt 10 Uchwały MPZP przez zabudowę służącą do produkcji rolniczej należy rozumieć zabudowę inwentarską, gospodarczą, składową, magazynową i produkcyjną oraz budowle rolnicze służące wyłącznie produkcji rolniczej, w tym zabudowę uznaną za dział specjalny produkcji rolnej oraz służącą przetwórstwu rolno-spożywczemu. Natomiast przez urządzenia infrastruktury technicznej należy rozumieć drogi oraz przewody lub urządzenia infrastruktury technicznej w rozumieniu przepisów odrębnych z zakresu gospodarki nieruchomościami, tj. art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten stanowi, że przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

Uchwała MPZP dopuszcza wznoszenie obiektów budowlanych na terenach oznaczonych symbolem „1R”. Zdaniem Wnioskodawcy dopuszczalne przeznaczenie terenów oznaczonych symbolem „1R" tj. możliwość budowy na tych terenach zabudowy zagrodowej, zabudowy służącej do produkcji rolniczej, a także urządzeń infrastruktury technicznej oznacza, że grunty o ww. przeznaczeniu należy uznać za tereny budowlane zdefiniowane w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Dopuszczalność budowy ww. obiektów decyduje więc o tym, że dostawa działek niezabudowanych, oznaczonych symbolem „1R”, nie zrealizuje przesłanki zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Dostawa ta podlegać więc będzie opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%.”

Ad. 3.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy o VAT za tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, że w zależności od przeznaczenia gruntu określonego w Uchwale MPZP, dostawa takich terenów może zostać uznana za dostawę terenów budowlanych - opodatkowanych VAT lub terenów innych niż budowlane - zwolnionych z VAT.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Budynkiem jest, jak stanowi art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast poprzez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego).

Obiektem liniowym jest, jak stanowi art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego, obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

W przedmiotowej sprawie na niektórych z działek będących przedmiotem rozważanej przez Spółkę transakcji, znajduje się rurociąg pulpy. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego rurociąg pulpy stanowi przewód służący do odprowadzania produktu ubocznego dla kopalni, czyli pulpy, który przebiega przez niektóre ze zbywanych działek. Ze względu na to, iż w złożu z kruszywem piaskowo-żwirowym występują przewarstwienia gruntów o charakterze gliniastym, kruszywo to poddawane jest płukaniu i przesiewaniu w celu usunięcia najdrobniejszych frakcji. W efekcie oddzielone podziarno, w postaci silnie uwodnionej pulpy, transportowane jest, za pomocą rurociągu, do stawu osadowego, gdzie poddawane jest sedymentacji i odwodnieniu.

Cechą charakterystyczną omawianego rurociągu jest brak trwałego związania z gruntem. Stanowi on bowiem konstrukcję przypominającą wąż pożarniczy - składa się on z połączonych ze sobą niedużych rur wykonanych z tworzywa PCV, fi 315 mm. Tak samo jak wąż pożarniczy rurociąg pulpy może być bez większych problemów przemieszczony w inne miejsce, bądź zlikwidowany. Rurociąg nie jest w żaden sposób umocowany, tzn. że leży swobodnie na powierzchni ziemi, w niektórych miejscach zaś przysypany jest piaskiem. Jego konstrukcja nie odpowiada trwałym rurociągom, spawanym z metalowych rur, opartym wprost na fundamentach lub umiejscowionym na estakadach posadowionych na fundamentach. Nie jest to również rurociąg wybudowany pod ziemią. Mając na uwadze powyższe należy więc stwierdzić, że rurociąg pulpy jest ruchomym elementem infrastruktury kopalni żwiru odprowadzającym pulpę (odpad) z linii technologicznej zakładu przeróbczego do stawu osadowego, do którego wykonania nie potrzeba było robót budowlanych oraz znacznych wydatków. Opisany wyżej rurociąg pulpy został uprzednio nabyty przez Spółkę w 2008 r.

W kontekście przepisu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego należy wskazać, że zgodnie z tym przepisem każdy obiekt budowlany powinien zostać wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Termin „wznieść” oznacza inaczej wybudować, czyli wskazuje na określony proces, zespół czynności prowadzący do powstania określonego obiektu. W przedmiotowej sprawie natomiast rurociąg pulpy stanowi połączenie plastikowych rur, leżących bez żadnego mocowania na powierzchni ziemi, czasami zaś przysypany jest piaskiem. W związku z tym jego utworzenie nie wymagało żadnego procesu „wznoszenia” obiektu.

Wskazany rurociąg to rzecz ruchoma, nie przypominająca w żadnym stopniu masywnych, trwałych konstrukcji takich jak np. rurociągi gazowe. Przypomina on bowiem konstrukcję węża pożarniczego, którego przeniesienie oraz usunięcie nie wymaga skomplikowanych czynności. Tak samo w przedmiotowej sprawie połączenie rur z PCV nie wymagało od Wnioskodawcy wykonywania złożonych czynności, ani wielkich nakładów. Należy więc w kontekście znamiona „wznoszenia” wskazanego w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego wskazać, iż przedmiotowy rurociąg pulpy nie został wybudowany.

Mając powyższe na uwadze, rurociąg pulpy nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, a tym samym nie jest budowlą.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Natomiast art. 2 pkt 33 ustawy o VAT stanowi, że poprzez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że zbywane działki, na których położony jest rurociąg pulpy stanowić będą działki niezabudowane, ponieważ rurociąg nie stanowi budowli w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Jednocześnie działki, na których położony jest rurociąg oznaczone są symbolem „PE”, który dopuszcza zabudowę. Działki te będą więc stanowić tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W następstwie tego zbycie niezabudowanych działek oznaczonych symbolem „PE”, na których znajduje się rurociąg pulpy, nie będzie zwolnione z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek niezabudowanych oznaczonych symbolem „PE”, na których położony jest rurociąg pulpy niestanowiący budowli, podlegać będzie opodatkowaniu VAT w wysokości 23% jako dostawa terenów budowlanych.

Ad. 4

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy o VAT za tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, że w zależności od przeznaczenia gruntu określonego w Uchwale MPZP, dostawa takich terenów może zostać uznana za dostawę terenów budowlanych - opodatkowanych VAT lub terenów innych niż budowlane - zwolnionych z VAT.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Budynkiem jest, jak stanowi art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast poprzez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego).

Obiektem liniowym jest, jak stanowi art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego, obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że na działkach nr (…), (…), (…), (…), (…), (…) będących przedmiotem rozważanej dostawy znajduje się droga technologiczna z gruboziarnistego kruszywa. Jak Spółka wskazała, stanowi ona drogę wzmocnioną materiałem gruboziarnistym służącą funkcjonalnie reszcie elementów składających się na kopalnię Dworszowice.

W celu utworzenia drogi przeprowadzone zostały czynności takie jak wyrównanie nawierzchni oraz jej wzmocnienie materiałem gruboziarnistym. Użycie gruboziarnistego kruszywa (a nie np. płyt betonowych) wskazuje na to, iż droga nie powstała w efekcie procesu budowlanego, czyli nie została wzniesiona. Zdaniem Wnioskodawcy nie będzie więc ona spełniać znamion obiektu budowlanego, którego definicję wprowadza art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem poprzez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Wśród obiektów budowlanych wymienione zostały budowle poprzez które należy rozumieć, zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, m.in. obiekty liniowe, wśród których ustawodawca explicite wymienia drogi wraz ze zjazdami.

Powyższe potwierdza również orzecznictwo organów podatkowych. Droga z płyt betonowych, (zatem powstała w innym procesie niż droga, której dotyczy niniejszy wniosek) uznana została za budowlę w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 marca 2015 r. nr IPPP1/4512-63/15-2/IGO. W zdarzeniu przyszłym opisanym w tej interpretacji wnioskodawca opisuje prace, które zostały wykonane do wybudowania drogi: „(\`(...)\`) wybudowanie drogi nie ograniczało się do „byle jakiego” położenia płyt lecz polegało na wykonaniu szeregu czynności takich jak wykorytowanie, wyrównanie nawierzchni, wykonania podbudowy piaskiem i tłuczniem, ułożenia betonowych płyt drogowych, w sposób umożliwiający mijanie pojazdów (przy czym płyty drogowe zostały wyprofilowane w taki sposób aby zapewnić grawitacyjne odwodnienie drogi). Wszystkie prace zostały zlecone podmiotom specjalizującym się w wykonywaniu danego rodzaju robót, właściwych dla wybudowania takiej drogi.(\`(...)\`).”. Wnioskodawca stwierdza więc, że „znajdującą się na Działkach drogę z płyt MON należy uznać za budowlę na gruncie Podatku VAT”. Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy uznając drogę z płyt betonowych za budowlę.

A contrario, drogi o której mowa w niniejszym wniosku nie można uznać za budowlę (nie została zbudowana z płyt betonowych, ale wyłącznie wzmocniona materiałem gruboziarnistym).

Powyższe potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 grudnia 2017 r. nr 0115-KDIT1-2.4012.654.2017.2.AGW, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż nieruchomości na których znajduje się plac handlowy z płyt jumbo, betonu lub asfaltu, są nieruchomościami zabudowanymi. Organ uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdził również tym samym stanowisko wnioskodawcy, iż plac handlowy z płyt jumbo, betonu lub asfaltu stanowi budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

A contrario, drogi o której mowa w niniejszym wniosku, nie można uznać za budowlę (nie została zbudowana z płyt betonowych, jumbo lub asfaltu, ale wyłącznie wzmocniona materiałem gruboziarnistym).

Jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2016 r. nr ILPP5/4512-1-71/16-4/PG brak utwardzenia drogi gruntowo-żwirowej (a więc takiej, z jaką do czynienia mamy w niniejszym wniosku), czyli wykonania robót budowlanych, powoduje iż nie powstaje obiekt budowlany. W związku z tym, zdaniem wnioskodawcy w ww. interpretacji, działki na których znajduje się nieutwardzona droga żwirowo-gruntowa oraz nieutwardzone place składowe nie są działkami zabudowanymi. Powyższe stanowisko wnioskodawcy potwierdził organ.

Odnosząc powyższe do drogi, o której mowa w niniejszym wniosku, drogi tej nie można uznać za budowlę, gdyż została wyłącznie wzmocniona materiałem gruboziarnistym, bez przeprowadzania robót budowlanych.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 marca 2015 r. nr IPPP1/4512-14/15-3/AP na Działce X będącej przedmiotem dostawy znajdowała się m.in. „(\`(...)\`) droga powstała na skutek wykarczowania terenu. Wykarczowanie terenu wiązało się z usunięciem dziko rosnących roślin (m.in. traw, krzaków), których wycięcie nie wymagało pozwolenia na wycinkę. Następnie droga została utwardzona tłuczniem. Jednak na skutek użytkowania drogi na dzień dokonania dostawy droga ta wyglądała jak zwykła droga gruntowa.(\`(...)\`)”. Wnioskodawca w powołanej interpretacji twierdził, że Działka X stanowi działkę niezabudowaną, jednak przeznaczoną pod zabudowę i w konsekwencji opodatkowaną 23% stawką podatku VAT. Jak wynikało ze stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę droga na działce X nie jest, jego zdaniem, budowlą, ponieważ pomimo jej wcześniejszego utwardzenia, tłuczeń za pomocą którego została utwardzona uległ „rozjeżdżeniu”. W następstwie tego droga stanowiła jedynie formę ukształtowania terenu zakwalifikowaną przez wnioskodawcę jako drogę gruntową niebędącą budowlą. Organ podzielił stanowisko wnioskodawcy uznając, że przedmiotem dokonanej dostawy był grunt niezabudowany.

Podobnie w niniejszej sprawie droga technologiczna została wyłącznie wzmocniona materiałem gruboziarnistym, zatem nie powinna zostać uznana za budowlę.

Powyższe orzecznictwo potwierdza stanowisko Spółki, iż wykonanie takich czynności jak wyrównanie nawierzchni i wzmocnienie materiałem gruboziarnistym nie powoduje, że drogę technologiczną, o której mowa w niniejszym wniosku, można uznać za budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, orzecznictwo organów podatkowych oraz cechy charakterystyczne drogi technologicznej należy stwierdzić, że nie stanowi ona budowli będącej budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. W następstwie tego, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać działki, na których położona jest droga technologiczna za działki niezabudowane budowlą (drogą).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Natomiast art. 2 pkt 33 ustawy o VAT stanowi, że poprzez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że zbywane działki, na których położona jest droga technologiczna stanowić będą działki niezabudowane, ponieważ droga technologiczna nie stanowi budowli w rozumieniu art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Jednocześnie działki, na których położona jest droga technologiczna oznaczone są symbolem „PE”, który dopuszcza zabudowę. Działki te będą więc stanowić tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W następstwie tego zbycie niezabudowanych działek oznaczonych symbolem „PE”, na których znajduje się droga technologiczna, nie będą zwolnione z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek niezabudowanych oznaczonych symbolem „PE”, na których położona jest droga technologiczna niestanowiąca budowli, podlegać będzie opodatkowaniu VAT w wysokości 23% jako dostawa terenów budowlanych.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym:

*   przeznaczenie „PE” zastosowane w Uchwale o MPZP jest przeznaczeniem budowlanym (dopuszczającym zabudowę), w związku z czym sprzedaż niezabudowanych wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego działek, dla których w Uchwale MPZP określono przeznaczenie „PE”, będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%,
*   przeznaczenie „1R” zastosowane w Uchwale o MPZP jest przeznaczeniem budowlanym (dopuszczającym zabudowę), w związku z czym sprzedaż niezabudowanej wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego działki, dla której części w Uchwale MPZP określono przeznaczenie „1R”, będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%,
*   wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy, stanowią działki niezabudowane (niezależnie od tego, że jest na nich zlokalizowany wyżej wspomniany rurociąg niezwiązany trwale z gruntem), w związku z czym dostawa tych działek będzie podlegać opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”),
*   wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się droga technologiczna, stanowią działki niezabudowane (niezależnie od tego, że jest na nich zlokalizowany wyżej wspomniany rurociąg niezwiązany trwale z gruntem), w związku z czym dostawa tych działek będzie podlegać opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy, a te z kolei dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunt jak i budynek, budowla, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

*   po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
*   po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 146aa ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r. rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, chyba że budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 2 lata. A zatem wykorzystywanie obiektu przez okres co najmniej 2 lat do czynności opodatkowanych pozwala podatnikowi na zastosowanie zwolnienia od podatku nawet w sytuacji, gdy ponosił on wydatki nie niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, w związku z którymi to wydatkami miał prawo do odliczenia podatku VAT.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Natomiast w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości niezabudowanych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przy czym przez tereny budowlane – w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W świetle powyższego przepisu opodatkowane podatkiem VAT są tylko takie dostawy stanowiące nieruchomości gruntowe niezabudowane, których przedmiotem są tereny przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będące na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Przy czym, przepis art. 2 pkt 33 ustawy o VAT jednoznacznie stanowi, że przeznaczenie terenu należy ustalić na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego tj. wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W konsekwencji, opodatkowane podatkiem od towarów i usług są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz – w przypadku braku takiego planu – wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”.

Zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej reguluje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945).

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Więc co do zasady o charakterze danego gruntu rozstrzyga odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług artykuł 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Rozpatrując pojęcie grunty przeznaczone pod zabudowę należy w niektórych przypadkach odwołać się również do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.). W art. 3 pkt 1, 2, 3, 3a i 4 ustawy Prawo budowlane wskazano co należy rozumieć przez: obiekt budowlany budynek, budowlę, obiekt liniowy, obiekt małej architektury.

Z opisu sprawy przedstawionego w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność produkcyjną i handlową na terenie całej Polski obejmującą zarówno kruszywa piaskowo-żwirowe jak i kruszywa ze skał litych: bazaltu, granitu oraz kwarcytu. Obecnie posiada własne zaplecze wydobywcze, w skład którego wchodzą:

*   3 kopalnie kruszyw łamanych (…),
*   4 kopalnie piasku i żwiru (…).

W przyszłości Wnioskodawca rozważa dokonanie zbycia nieruchomości wchodzących w skład kopalni Dworszowice tj. niezabudowanych oraz zabudowanych budynkami i budowlami działek o numerach: (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) oraz (…).

W uzupełnieniu wniosku z 30 marca 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że na działkach nr: (…), (…), (…), (…), (…), (…) i (…) – nie są posadowione żadne obiekty budowlane.

Na działkach nr (…), (…), (…), posadowiony jest rurociąg pulpy.

Na działkach (…), (…), (…), (…), (…) posadowiony jest rurociąg pulpy i droga technologiczna.

Natomiast na działce nr (…) oprócz rurociągu pulpy i drogi technologicznej znajduje się wiata i budynki socjalno-biurowe.

Wnioskodawca wskazał, że rurociąg pulpy to przewód służący do odprowadzania produktu ubocznego dla kopalni, czyli pulpy, który przebiega przez niektóre ze zbywanych działek. Ze względu na to, iż w złożu z kruszywem piaskowo-żwirowym występują przewarstwienia gruntów o charakterze gliniastym, kruszywo to poddawane jest płukaniu i przesiewaniu w celu usunięcia najdrobniejszych frakcji. W efekcie oddzielone podziarno, w postaci silnie uwodnionej pulpy, transportowane jest, za pomocą rurociągu, do stawu osadowego, gdzie poddawane jest sedymentacji i odwodnieniu.

Cechą charakterystyczną omawianego rurociągu jest brak trwałego związania z gruntem. Stanowi on bowiem konstrukcję przypominającą wąż pożarniczy - składa się on z połączonych ze sobą niedużych rur wykonanych z tworzywa PCV, fi 315 mm. Tak samo jak wąż pożarniczy rurociąg pulpy może być bez większych problemów przemieszczony w inne miejsce, bądź zlikwidowany. Rurociąg nie jest w żaden sposób umocowany, tzn. że leży swobodnie na powierzchni ziemi, w niektórych miejscach zaś przysypany jest piaskiem. Jego konstrukcja nie odpowiada trwałym rurociągom, spawanym z metalowych rur, opartym wprost na fundamentach lub umiejscowionym na estakadach posadowionych na fundamentach. Nie jest to również rurociąg wybudowany pod ziemią. Mając na uwadze powyższe należy więc stwierdzić, że rurociąg pulpy jest ruchomym elementem infrastruktury kopalni żwiru odprowadzającym pulpę (odpad) z linii technologicznej zakładu przeróbczego do stawu osadowego, do którego wykonania nie potrzeba było robót budowlanych oraz znacznych wydatków. Opisany wyżej rurociąg pulpy został uprzednio nabyty przez Spółkę w 2008 r.

Natomiast Droga technologiczna stanowi utwardzoną drogę niezbędną do właściwego funkcjonowania kopalni Dworszowice, w szczególności zaś do transportu kruszywa z kopalni. W celu jej utworzenia przeprowadzone zostały czynności takie jak wyrównanie nawierzchni oraz jej wzmocnienie materiałem gruboziarnistym. Na jej wykonanie Spółka przeznaczyła środki w kwocie ponad 120 000 zł. Droga technologiczna została oddana do użytkowania dnia 27 października 2010 r.

W odniesieniu do przedstawionego opisu, wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą stwierdzenia czy wskazane w opisie zdarzenia przyszłego działki, na których znajduje się rurociąg pulpy i droga technologiczna stanowią działki niezabudowane, w związku z czym dostawa tych działek podlegać będzie opodatkowaniu z uwagi na budowlany charakter gruntów (oznaczonych symbolem „PE”) – pytania nr 3 i 4.

W niniejszej sytuacji, należy zatem przeanalizować, czy działki nr (…), (…), (…), na których położony jest rurociąg pulpy oraz działki nr (…), (…), (…), (…), na których położony jest rurociąg pulpy i znajduje się droga technologiczna są działkami zabudowanymi czy też niezabudowanymi.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 148).

I tak, w myśl art. 3 pkt 1), 2), 3) prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony zużyciem wyrobów budowlanych;
2.  budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty idach;
3.  budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową; 3a. obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane oraz kable zainstalowane w kanale technologicznym nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Przez roboty budowlane – należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego - art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego.

Przez urządzenia budowlane należy natomiast rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki - art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego.

Z analizy powołanych przepisów w kontekście przedstawionych zdarzeń przyszłych wynika, że rurociąg pulpy nie jest budowlą ani innym obiektem budowlanym. Jak wskazał Wnioskodawca jest ruchomym elementem infrastruktury kopalni żwiru odprowadzającym pulpę (odpad powstały po poddaniu kruszywa płukaniu i przesiewaniu w celu usunięcia najdrobniejszych frakcji.) do stawu osadowego, gdzie poddawana jest sedymentacji i odwodnieniu. Składa się on z połączonych ze sobą niedużych rur wykonanych z tworzywa PCV, fi 315 mm. Nie jest trwale związany z gruntem tzn. leży swobodnie na powierzchni ziemi, w niektórych miejscach zaś przysypany jest piaskiem. Może być bez większych problemów przemieszczony w inne miejsce, bądź zlikwidowany.

Wnioskodawca wskazał, że jego konstrukcja nie odpowiada trwałym rurociągom, spawanym z metalowych rur, opartym wprost na fundamentach lub umiejscowionym na estakadach posadowionych na fundamentach.

Również drogi technologicznej utwardzonej materiałem gruboziarnistym - jak podał Wnioskodawca - nie można uznać za samodzielny obiekt budowlany (obiekt liniowy) w myśl cyt. wyżej przepisów, rozumiany jako całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Jak wskazał Wnioskodawca, droga ta powstała na skutek wyrównania terenu i utwardzenia go materiałem gruboziarnistym i służy Wnioskodawcy do transportu kruszywa z kopalni. Z wniosku nie wynika, że wskazana droga zawiera też typowe elementy infrastruktury jak krawężniki, pobocze, odwodnienie, oznaczenia jezdni itp. Droga technologiczna, nie pełni samodzielnych funkcji budowlanych. Zdaniem Wnioskodawcy rzeczy te nie stanowią budowli, ani rurociąg pulpy ani droga technologiczna nie stanowią obiektów budowlanych.

W niniejszej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania ani art. 43 ust. 1 pkt 10 ani art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż nie wystąpi dostawa budowli, do której można by „przypisać” grunt. Ponadto w związku z tym, że na działkach (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) nie znajdują się inne naniesienia niż wskazane wyżej rurociąg pulpy i droga technologiczna, przedmiotem planowanej dostawy będzie grunt niezabudowany.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) na których znajduje się rurociąg pulpy i droga technologiczna, stanowią działki niezabudowane należało uznać za prawidłowe.

Ponadto z wniosku wynika, że na działce nr 649/1 oprócz rurociągu pulpy oraz drogi technologicznej posadowione są również wiata, budynki socjalno-biurowe, parking (utwardzony), drogi i place (utwardzone), stacja trafo oraz instalacja wodno-kanalizacyjna. Zatem z uwagi na to, iż na działce nr 649/1 posadowione są również inne obiekty budowlane uznanie, że rurociąg pulpy oraz droga technologiczna nie są budowlami w rozumieniu prawa budowlanego nie powoduje zmiany charakteru tej działki.

Zatem również stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe.

Ponadto Wnioskodawca ma wątpliwości czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeznaczenia PE i 1R zastosowane w Uchwale o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego są przeznaczeniami budowlanymi (dopuszczającymi zabudowę), w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek, dla których w Uchwale MPZP określono przeznaczenie PE i 1R będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23%.

Jak już wskazano, ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje zwolnienie od podatku dla dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane i określa, że terenami budowlanymi są grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W piśmie z 30 marca 2020 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu Wnioskodawca wskazał, że działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), mają w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbol PE - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…).

Natomiast działka nr 863/3 ma symbole PE, 2PU oraz IR - odpowiednio: tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…); zabudowa produkcyjna; tereny rolnicze. Większa część powierzchni działki (ok. 92%) to tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych PE, w granicach obszarów górniczych OG oraz w granicach udokumentowanych złóż surowców mineralnych UZS, część północna działki (ok. 5%) to tereny zabudowy produkcyjno-usługowej 2PU, część południowa działki o pow. ok. 0,38 ha (stanowiąca ok. 3% całej działki) to tereny rolnicze 1R, a ponadto cała działka znajduje się w granicach terenów górniczych TG.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z § 26 Uchwały o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego:

1.  Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem PE ustala się:
    1.  przeznaczenie podstawowe: tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…);
    2.  przeznaczenie dopuszczalne:
    
    1.  tereny rolnicze,
    2.  tereny zbiorników wodnych,
    3.  urządzenia infrastruktury technicznej;
    
    4.  wyklucza się:
    
    1.  realizację stałej zabudowy, w tym związanej z prowadzoną eksploatacją, za wyjątkiem urządzeń infrastruktury technicznej;
    
    6.  zasady i warunki zagospodarowania terenów:
    
    1.  zachowuje się i wyznacza nowe tereny dla prowadzenia eksploatacji złóż kopalin pospolitych metodą odkrywkową,
    2.  w trakcie prowadzonej eksploatacji wymagane zabezpieczenie środowiska naturalnego przed zanieczyszczeniami, a prowadzona działalność nie może zagrażać zdrowiu i życiu ludzi,
    3.  wykorzystanie terenów dla potrzeb związanych z eksploatacją winno mieć wyłącznie charakter tymczasowy, z obowiązkiem przywrócenia po ukończeniu eksploatacji wartości przyrodniczych lub użytkowych terenów,
    4.  prowadzenie rekultywacji zgodnie z posiadanymi decyzjami,
    5.  dopuszcza się lokalizację obiektów zakładu górniczego o charakterze tymczasowym, przewidzianych do likwidacji po zakończeniu eksploatacji złoża (takich jak: wyrobisk, obiektów budowlanych i technologicznych, obiektów i urządzeń przeróbczych) oraz zwałowisk nadkładu i utworów gliniastoilastych;
    
    8.  parametry i wskaźniki zagospodarowania terenów:
    
    1.  nieprzekraczalna linia zabudowy - zgodnie z § 13 ust.1 pkt 1 uchwały;
    2.  wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej: do 0,40,
    3.  udział powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej: min. 20%;
    
    10.  parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy:
        1.  gabaryty budynków: do 6m w kalenicy głównej,
        2.  geometria dachów: dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych połaci dachowych do 42°,
        3.  wysokość innych obiektów budowlanych nie może przekroczyć 20,0 m, z uwzględnieniem ustaleń § 19 ust. 2.

Natomiast zgodnie z § 29 Uchwały MPZP:

1.  Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R ustala się:
    1.  przeznaczenie podstawowe: tereny rolnicze;
    2.  przeznaczenie dopuszczalne:
    
    1.  zabudowa zagrodowa,
    2.  zabudowa służąca produkcji rolniczej,
    3.  wody powierzchniowe płynące i stojące, zbiorniki retencyjne,
    4.  urządzenia infrastruktury technicznej;
    
    4.  wyklucza się.
    
    1.  lokalizację zabudowy nie związanej z rolnictwem,
    2.  lokalizację ferm i prowadzenie produkcji zwierzęcej powyżej 20 DJP;
    
    6.  zasady i warunki zagospodarowania terenów:
    
    1.  użytki rolne dopuszczone do lokalizacji budynków i urządzeń budowlanych służących produkcji rolniczej,
    2.  dopuszcza się wykorzystanie terenu dla potrzeb prowadzenia upraw ogrodniczych, sadów, urządzenia przydomowej zieleni rekreacyjnej,
    3.  lokalizacja obiektów gospodarczych i inwentarskich związanych z chowem i hodowlą zwierząt wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach odrębnych z zakresu warunków technicznych jakim po-winny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie;
    
    8.  parametry i wskaźniki zagospodarowania terenów:
    
    1.  nieprzekraczalna linia zabudowy - zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 uchwały,
    2.  wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej: do 0,30,
    3.  udział powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej: min. 70%;
    
    10.  parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy:
        1.  gabaryty budynków:
        
        *   wysokość budynków mieszkalnych - do 8 m w kalenicy głównej,
        *   wysokość budynków garażowych, gospodarczych i wiat - do 6 m w kalenicy głównej,
        
        3.  geometria dachów:
        
        *   budynków mieszkalnych: dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych poła-ci dachowych w granicach 15°-42°,
        *   budynków garażowych, gospodarczych i wiat: w nawiązaniu do geometrii dachu budynku mieszkalnego; dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych połaci dachowych w granicach 15°-35°,
        
        5.  wysokość innych obiektów budowlanych nie może przekroczyć 16,0 m, z uwzględnieniem ustaleń § 19 ust. 2.”

Z powołanych postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że na działkach oznaczonych symbolem PE dopuszcza się lokalizację obiektów zakładu górniczego o charakterze tymczasowym, przewidzianych do likwidacji po zakończeniu eksploatacji złoża (takich jak: wyrobisk, obiektów budowlanych i technologicznych, obiektów i urządzeń przeróbczych) oraz zwałowisk nadkładu i utworów gliniastoilastych. W § 26 Uchwały o Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego wskazano parametry i wskaźniki zagospodarowania terenów (nieprzekraczalna linia zabudowy - zgodnie z § 13 ust.1 pkt 1 uchwały (wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej: do 0,40, udział powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej: min. 20%) oraz parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy (gabaryty budynków: do 6m w kalenicy głównej, geometria dachów: dachy symetryczne, dwu- lub wielospadowe, kąt nachylenia głównych połaci dachowych do 42°, wysokość innych obiektów budowlanych nie może przekroczyć 20,0 m, z uwzględnieniem ustaleń § 19 ust. 2). Zatem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działki oznaczone symbolem PE stanowią grunty przeznaczone pod zabudowę.

Natomiast zgodnie z § 29 Uchwały MPZP dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R ustala się przeznaczenie dopuszczalne w zakresie zabudowy zagrodowej, zabudowa służąca produkcji rolniczej, wody powierzchniowe płynące i stojące, zbiorniki retencyjne, urządzenia infrastruktury technicznej. Zatem również zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki oznaczone symbolem 1R stanowią grunty przeznaczone pod zabudowę.

Wobec powyższego, działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), które w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego mają symbol PE - tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…), stanowią teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.

Również działka nr (…) posiadająca w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbole PE, 2PU oraz 1R - odpowiednio: tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…); zabudowa produkcyjna; tereny rolnicze, stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.

W rezultacie, zbycie działek nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wskazano wyżej, według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że – jak wynika z wniosku – niezabudowane działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Wnioskodawca wskazał bowiem, że wszystkie zbywane działki oraz położone na niektórych z nich budowle i budynki wykorzystywane są przez Spółkę w działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT przez ponad 2 lata od ich wybudowania lub nabycia.

Zatem w przedmiotowej sprawie dla dostawy ww. działek nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z uwagi na powyższe, sprzedaż niezabudowanej działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) nie będzie podlegać zwolnieniu. Tym samym winna być opodatkowana podstawową stawka podatku VAT w wysokości 23%.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że przeznaczenie PE i 1R zastosowane w Uchwale MPZP wskazują na budowlane przeznaczenie działek w związku z czym sprzedaż wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego niezabudowanych działek będzie podlegać opodatkowaniu VAT stawką podstawową w wysokości 23% jest prawidłowe.

Ponadto Organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony opis sprawy. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Przedmiotem interpretacji nie było opodatkowanie działek nr (…), (…) i (…). Z zadanych przez Wnioskodawcę pytań wynikało, że przedmiotem interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ma być opodatkowanie sprzedaży niezabudowanych działek, dla których w miejskim planie zagospodarowania przestrzennego określono przeznaczenie PE (tereny prowadzenia eksploatacji surowców mineralnych w granicach ustanowionych terenów górniczych: (…) i (…) oraz 1R (tereny rolnicze), zatem przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia opodatkowania działki zabudowanej nr 649/1, oraz działek niezabudowanych nr (…) i (…) oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 1PU - zabudowa produkcyjna. Ponadto Wnioskodawca we wniosku nie przedstawił własnego stanowiska w zakresie opodatkowania działek nr (…), (…) i (…).

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 z późn. zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.