Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.328.2019.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-22
Teza: Przychód z nieodpłatnych w związku z zapłaconymi składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne przez Byłego Zamawiającego.
Słowa kluczowe: przychód; składki; ubezpieczenia; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2019 r. (data wpływu 21 maja 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia przychodu z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zapłaconych przez Byłego Zamawiającego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia przychodu z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zapłaconych przez Byłego Zamawiającego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Osoba fizyczna (dalej zwana jako „Wnioskodawca”) podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca w latach 2011 - 2017 na podstawie umowy cywilnoprawnej udzielał świadczeń zdrowotnych na rzecz Pogotowia Ratunkowego we W… (dalej zwane jako „Były Zamawiający”, „Płatnik”).

W wyniku przeprowadzonej u Byłego Zamawiającego kontroli przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, której zakres obejmował m.in. prawidłowość i rzetelność obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne, do pobierania których zobowiązany był jako płatnik Były Zamawiający, podważona została prawidłowość obliczania i pobierania składek od stycznia 2013 r. do października 2015 r. z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej z Wnioskodawcą.

W związku z niedopełnieniem przez Byłego Zamawiającego obowiązków płatnika związanych z obliczaniem, potrącaniem z dochodów ubezpieczonego, rozliczaniem oraz opłacaniem należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy, wynikających z ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 300, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1510, z późn. zm.), Były Zamawiający zobowiązany był do dokonania korekty i odprowadzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z tytułu zawartej z Wnioskodawcą umowy cywilnoprawnej.

Na skutek dokonanej korekty Były Zamawiający, oprócz składek finansowanych w części przypadającej na płatnika, zapłacił również składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę (ubezpieczonego) oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Zaległe składki ZUS zostały zapłacone przez Byłego Zamawiającego w 2018 r.

W 2019 r. Wnioskodawca otrzymał od Byłego Zamawiającego informację PIT-11 za 2018 r., w której w poz. 10 jako źródło przychodów „Inne źródła” ujęta została wartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy w przedstawionym stanie faktycznym wartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne generuje po stronie Wnioskodawcy przychód ze źródła przychodów „Inne źródła” obejmujących równowartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z niedopełnieniem przez Byłego Zamawiającego obowiązków płatnika w zakresie obliczania, potrącania z dochodów ubezpieczonego, rozliczania oraz opłacania należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy, stwierdzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne generuje po stronie Wnioskodawcy przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegający opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z niedopełnieniem przez Byłego Zamawiającego obowiązków płatnika w zakresie obliczania, potrącania z dochodów ubezpieczonego, rozliczania oraz opłacania należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy, stwierdzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne nie generuje po Jego stronie przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm., dalej jako „updof”), podlegającego opodatkowaniu.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 updof, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów wymienione zostały w art. 10 ust. 1 updof. Uzupełnienie przedmiotowego przepisu stanowi art. 11 ust. 1 updof, zgodnie z którym przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychód podatkowy jest zatem określonym przyrostem majątkowym i jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać.

Obowiązki płatnika związane z obliczaniem, potrącaniem z dochodów ubezpieczonych, rozliczaniem oraz opłacaniem należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy określone zostały w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 300, z późn. zm.). W myśl tego przepisu płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Analogiczne rozwiązanie przewiduje art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1510, z późn. zm.).

Na podstawie art. 30 § 1 w zw. z art. 3 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm., dalej zwana jako „O.p.”) płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Zgodnie z przepisami w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych, Były Zamawiający pełnił funkcję płatnika w zakresie obliczenia, potrącenia z dochodów ubezpieczonego, rozliczenia oraz opłacenia należnych składek z tytułu zawartej umowy cywilnoprawnej z Wnioskodawcą. Wykonanie zaległego zobowiązania przez Płatnika w przedmiotowym zakresie nie można utożsamiać z wykonaniem obowiązku za Wnioskodawcę. Późniejsze zapłacenie składek (wywiązanie się z obowiązku prawnego) nie zmienia ich charakteru prawnego, nawet jeżeli w dacie wypłaty nie wiąże już strony stosunek cywilnoprawny. Pozostają one nadal składkami na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Zatem, odprowadzenie przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części Wnioskodawcy oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne to realizacja obowiązku publicznoprawnego Byłego Zamawiającego w celu wywiązania się z obowiązków płatnika, natomiast nie jest działaniem mającym na celu przekazanie określonych korzyści na Jego rzecz. W związku z realizacją obowiązku publicznoprawnego przez Byłego Zamawiającego, wynikającego ze stwierdzonych uchybień przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie otrzymał On od Byłego Zamawiającego, jako płatnika tych składek, ani środków finansowych, ani praw majątkowych, którymi mógłby rozporządzać i które powiększają Jego majątek.

Zwrócić należy uwagę, że niepobranie przez płatnika we właściwym czasie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne skutkowało wypłaceniem świadczeń w wyższej wysokości i pobranie zaliczki na podatek dochodowy w wysokości wyższej niż należna. Obecne rozpoznanie przez Niego przychodu podatkowego z tytułu zapłaty zaległych składek ZUS przez Byłego Zamawiającego oznaczałoby zatem domaganie się powtórnej daniny od opodatkowanych już kwot. Ciężar podatku od tych kwot poniósł już bowiem Były Zamawiający.

Zatem, w Jego ocenie, Były Zamawiający uiszczając obecnie zaległe składki ZUS nie dokonuje żadnego przysporzenia majątkowego, zwiększającego Jego majątek.

Skoro Były Zamawiający nie wywiązał się terminowo ze swojego obowiązku publicznoprawnego i w wyniku stwierdzonych uchybień przez ZUS został zobowiązany do zapłaty zaległych składek, czyli do wykonania własnego obowiązku płatnika, w Jego ocenie nie ma obecnie podstaw do stwierdzenia przychodu podatkowego po Jego stronie. Ciężar konsekwencji stwierdzonych uchybień przez ZUS ponosi Były Zamawiający występujący w roli płatnika, o czym stanowi wymieniony powyżej art. 30 § 1 w zw. z art. 3 pkt 3 lit. c) O.p.

Reasumując, Jego zdaniem, w związku z niedopełnieniem przez Byłego Zamawiającego obowiązków płatnika w zakresie obliczania, potrącania z dochodów ubezpieczonego, rozliczania opłacania należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy wynikających z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stwierdzonych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Niego oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne nie generuje po Jego stronie przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 updof, podlegającego opodatkowaniu.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w jednolitym orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. analogiczna sprawa była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 864/17 oraz w wyroku z dnia 27 października 2015 r, sygn. akt II FSK 1891/13.

Ponadto ww. stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1107/16, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 289/17, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1092/16, czy też w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 781/16.

Zdaniem Wnioskodawcy, podkreślenia wymaga, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretacje indywidualne winien uwzględniać orzecznictwo sądów, co wynika z art. 14e § 1 pkt 1) O.p.

Zgodnie z niniejszym przepisem, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu: zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W kontekście tego przepisu zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 774/18: „Jeżeli zatem możliwa jest zmiana interpretacji indywidualnej na skutek stwierdzenia jej wadliwości w świetle orzecznictwa sądowego to oznacza, że organ interpretacyjny winien analizować orzecznictwo sądów w postępowaniu zmierzający do wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takie orzecznictwo powołuje się osoba składająca wniosek o jej wydanie. Nie można bowiem zapominać, że organ interpretacyjny jest obowiązany, zgodnie z art. 14c § 2 O.p. dokonać oceny stanowiska wnioskodawcy, w tym orzeczeń, na które występujący o interpretację się powołał.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści art. 11 ust. 1 powoływanej ustawy wynika, że przychodami (poza wyjątkami wskazanymi w tym przepisie) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wyjaśnić należy, że za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Zatem, do przychodów należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, który dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby. Takim świadczeniem jest m.in. wykonanie zobowiązania danej osoby przez inny podmiot (np. zapłacenie składki przez pracodawcę środkami z jego majątku w sytuacji, gdy powinna być ona sfinansowana środkami pracownika).

Z definicji pojęcia przychodu, jako świadczenia otrzymanego czy też w niektórych przypadkach postawionego do dyspozycji, wnosić można również o momencie jego uzyskania. Określenie momentu uzyskania przychodu ma bardzo istotne znaczenie przede wszystkim z tego powodu, że podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany jest w danym czasie. Konieczne jest zatem określenie momentu uzyskania przychodu, by przyporządkować przychód do danego okresu rozliczeniowego – roku podatkowego, a w niektórych przypadkach również miesiąca (w przypadku zaliczkowego rozliczania podatku).

W świetle powyższego, zapłacenie ze środków płatnika kwoty składek na ubezpieczenie społeczne w części, w której powinny być pokryte z dochodu osoby fizycznej (ubezpieczonego), skutkuje powstaniem przychodu po stronie osoby fizycznej. Przy czym o sposobie opodatkowania tego przychodu decyduje kwalifikacja do właściwego źródła przychodów zdeterminowana m.in. rodzajem stosunku prawnego łączącego świadczeniodawcę ze świadczeniobiorcą w momencie dokonania świadczenia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są m.in.:

*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2),

*   inne źródła (pkt 9).

Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określony został w art. 13 ww. ustawy.

W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
3.  przedsiębiorstwa w spadku

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 powoływanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne czy częściowo odpłatne.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r., podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot: składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych: potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu – odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca w latach 2011 - 2017 na podstawie umowy cywilnoprawnej udzielał świadczeń zdrowotnych na rzecz Pogotowia Ratunkowego we …. (dalej zwane jako: „Były Zamawiający”, „Płatnik”). W wyniku przeprowadzonej u Byłego Zamawiającego kontroli przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, której zakres obejmował m in. prawidłowość i rzetelność obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne, do pobierania których zobowiązany był jako płatnik Były Zamawiający, podważona została prawidłowość obliczania i pobierania składek od stycznia 2013 r. do października 2015 r. z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej z Wnioskodawcą. W związku z niedopełnieniem przez Byłego Zamawiającego obowiązków płatnika związanych z obliczaniem, potrącaniem z dochodów ubezpieczonego, rozliczaniem oraz opłacaniem należnych składek za każdy miesiąc kalendarzowy, wynikających z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy z dnia o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, Były Zamawiający zobowiązany był do dokonania korekty i odprowadzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z tytułu zawartej z Wnioskodawcą umowy cywilnoprawnej. Na skutek dokonanej korekty Były Zamawiający, oprócz składek finansowanych w części przypadającej na płatnika, zapłacił również składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę (ubezpieczonego) oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Zaległe składki ZUS zostały zapłacone przez Byłego Zamawiającego w 2018 r. W 2019 r. Wnioskodawca otrzymał od Byłego Zamawiającego informację PIT-11 za 2018 r., w której w poz. 10 jako źródło przychodów „Inne źródła” ujęta została wartość zapłaconych przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez Wnioskodawcę oraz zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że uiszczenie przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, w części, w której powinny być sfinansowane przez Wnioskodawcę oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne, które nie zostały przez Niego zwrócone (płatnikowi) w roku, w którym zostały zapłacone – stanowi to dla Wnioskodawcy nieodpłatne świadczenie generujące przychód podatkowy.

Wnioskodawca uzyskał bowiem wymierną korzyść majątkową, gdyż inny podmiot, tj. Były Zamawiający poniósł kosztem swojego majątku wydatek, który winien być sfinansowany majątkiem (dochodami) Wnioskodawcy. Przychód ten w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstał w dacie zapłaty ww. składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, tj. jak wynika z wniosku w 2018 r.

W konsekwencji w 2018 r. u Wnioskodawcy w momencie zapłaty przez Byłego Zamawiającego zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części, w której powinny być sfinansowane z dochodów Wnioskodawcy, a także składek na ubezpieczenie zdrowotne, które nie zostały zwrócone, powstał przychód z innych źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym uzyskany przychód Wnioskodawca zobowiązany jest wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym doszło do otrzymania ww. świadczenia i opodatkować na zasadach ogólnych według skali podatkowej, określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wraz z innymi uzyskanymi dochodami.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo – odnosząc się do powoływanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że dotyczyły one tylko konkretnych spraw osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe przywołane przez Wnioskodawcę wyroki sądów administracyjnych nie są wiążące dla Organu podatkowego. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.