Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-496/07-3/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-02-08
Teza: Wydatki poniesione z tytułu wypłaconego odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, w tym zasądzone przez sąd koszty zastępstwa procesowego i koszty sądowe nie będą stanowić dla Spółki kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: koszt-koszty sądowe; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-koszty zastępstwa procesowego; koszt-zwrot kosztów; odszkodowania; zapłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 08.11.2007r. przekazanego przez Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie przy piśmie z dnia 12.11.2007r. (data wpływu 22.11.2007r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2007r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia zasądzonego przez sąd odszkodowania, kosztów zastępstwa procesowego i kosztów sądowych do kosztów uzyskania przychodów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W związku z wypadkiem samochodowym, któremu uległa pracownica Spółki, Spółka obawiając się, że pracownica ta będzie nieobecna w pracy przez wiele miesięcy, a w związku z tym nie będzie w stanie wykonywać swoich zadań pracowniczych, podjęła decyzję o wypowiedzeniu jej umowy o pracę. Pracownica wystąpiła przeciwko Spółce do sądu o odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Ponadto dochodziła zasądzenia od Spółki kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Rejonowy w sprawie z powództwa byłej pracownicy spółki wyrokiem z dnia 27.06.2007r. zasądził od Spółki na rzecz powódki:

1.  kwotę 11.991 zł brutto tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę,
2.  kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Ponadto sąd zasądził od pozwanej Spółki na rzecz Skarbu Państwa kwotę 356 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Spółka zapłaciła zasądzone kwoty na rzecz powódki oraz Skarbu Państwa. Koszty te, w łącznej kwocie 15.947 zł - zostały przez Spółkę zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu (pozostałe koszty operacyjne).

Wnioskodawca zakwalifikował wypłacone odszkodowanie, zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrot kosztów sądowych - w łącznej kwocie 15.947 zł - jako koszt uzyskania przychodu, gdyż koszty te są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Rozwiązanie, które zostało w tym przypadku zastosowane (decyzja o wypowiedzeniu umowy o pracę pracownicy, która prawdopodobnie byłaby przez wiele miesięcy nieobecna w pracy), miało na celu unikniecie ponoszenia przez Spółkę dodatkowych, niezasadnych kosztów (konieczność zatrudnienia i przeszkolenia dodatkowej osoby przy utrzymaniu etatu nieobecnej pracownicy).

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy zasądzone przez sąd i zapłacone przez Spółkę odszkodowanie, zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrot kosztów sądowych, w łącznej kwocie 15.947 zł zostały przez Spółkę prawidłowo zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu?

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. A zatem przy kwalifikowaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w ustawie – wymaga nie tylko oceny pod kątem czy jego poniesienie miało związek z konkretnym przychodem, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy. Jako, że przepisy omawianej ustawy nie przewidują bezpośredniego wyłączenia kosztów odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę oraz kosztów procesowych z kosztów uzyskania przychodu, zasadnicze znaczenie dla dokonania oceny możliwości zaliczenia wskazanych kosztów do kosztów uzyskania przychodu będzie miało określenie, czy powyższe koszty zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Uprawnienia pracownika w razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę uregulowane zostało w art. 45 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) zgodnie z którym w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu.

W związku z powyższym należy zauważyć, iż celem poniesionych przez Spółkę kosztów odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów sądowych - nie jest uzyskanie przychodu, ani zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, gdyż istotą sporu była zasadność roszczenia i wysokość odszkodowania przyznanego niepracującej już w Spółce pracownicy za rozwiązanie z nią umowy o pracę.

Ponadto należy wskazać, iż koszty związane z działalnością gospodarczą jednostki oprócz tego, że muszą być wynikiem racjonalnego i celowego działania nie mogą obciążać budżetu skutkami działań sprzecznych z prawem lub zasadami współżycia społecznego powodujących zmniejszenie jego wpływów.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż wydatki poniesione z tytułu wypłaconego odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, w tym zasądzone przez sąd koszty zastępstwa procesowego i koszty sądowe nie będą stanowić dla Spółki kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.