Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.208.2017.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-04
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych urządzeniem oraz wyposażeniem sauny.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; płatnik; sauna; wyposażenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2017 r. (data wpływu 6 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych urządzeniem oraz wyposażeniem sauny - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych urządzeniem oraz wyposażeniem sauny.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest komandytariuszem C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. Zgodnie z przepisami art. 8 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy o PDOF zarówno przychody (ust. 1) jak i koszty uzyskania przychodów (ust. 2) spółki niebędącej osobą prawną stanowią przychody oraz koszty odpowiednio każdego z jej wspólników, które określa się proporcjonalnie do ich prawa do udziału w zysku takiej spółki. Z tego tytułu Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży informatycznej, zajmując się przede wszystkim rozwojem produktów dotyczących działalności marketingowej i reklamowej w Internecie (np. tworzy narzędzia do śledzenia ruchu internetowego oraz doboru odpowiedniej reklamy kontekstowej). Pracownicy branży informatycznej, w tym również pracownicy C., są narażeni na szereg niekorzystnych dla zdrowia czynników związanych z wielogodzinną pracą biurową przed monitorami. Branża ta jest szczególnie narażona na schorzenia związane z układem krążenia, wadami postawy, znaczącym pogorszeniem się wzroku, jak również na wysoki poziom stresu związany z pracą pod presją czasu (w związku z terminami narzuconymi przez klientów odnośnie realizacji zamówionych projektów), mocną konkurencją w branży etc. Powyższe czynniki mają bezpośredni wpływ na zdrowie fizyczne jak i psychiczne pracowników, co z kolei przekłada się na spadek ich produktywności. Dlatego też Spółka, w ramach propagowania zdrowego stylu życia i dbałości o kulturę fizyczną osób w niej zatrudnionych, wdrożyła dla swoich pracowników szereg programów, mających na celu ich aktywizację fizyczną obniżenie poziomu stresu, zachowanie dobrego stanu zdrowia - zarówno fizycznego jak i psychicznego.

Działania te - będące w istocie świadczeniami ze stosunku pracy lub pokrewnego - z perspektywy Spółki służą także utrzymaniu pracowników w odpowiedniej kondycji psychofizycznej, co przekłada się na ich lepszą wydajność w pracy, zmniejszoną podatność na wszelkiego rodzaju choroby oraz stres. Innymi słowy programy wdrożone przez Spółkę służą zarówno samym pracownikom, jak również w sposób pośredni pracodawcy. Jedną z inicjatyw wdrożonych przez C. w tym zakresie jest udostępnienie pracownikom w siedzibie Spółki sauny wraz z wyposażeniem. Prawo do korzystania z tego typu świadczenia jest uregulowane w „Regulaminie Benefitów C.", stanowiącym wewnętrzną regulację dotyczącą korzyści pracowniczych (jako załącznik do regulaminu wynagradzania). Pracownicy mogą korzystać z sauny w każdej chwili, zwłaszcza w przypadkach spadku wydajności w pracy, wywołanego opisanymi powyżej niekorzystnymi czynnikami (np. stresem). Korzystanie z tego pomieszczenia jest całkowicie dobrowolne i odbywa się w miarę potrzeb indywidualnych pracowników. Każdy pracownik jest obowiązany korzystać z sauny w zakresie umożliwiającym wykonanie powierzonych mu zadań, a czas pracy nie może przekroczyć wymiaru, o którym mowa w obowiązującym w Spółce regulaminie pracy. Spółka nie monitoruje w żaden sposób, którzy pracownicy skorzystali z sauny, czy w ogóle z niej skorzystali, jak często to robią, względnie jak długo tam przebywają. Trudno zresztą byłoby wyobrazić sobie takiego pracodawcę, który by w ten sposób monitorował (kontrolował, czy wręcz nadzorował) swoich podwładnych. Ostatecznie pracownicy i tak są rozliczani z efektów swojej pracy (np. na podstawie zakończonych z sukcesem projektów), a nie z liczby godzin w niej spędzonych.

Z perspektywy Spółki korzystanie z sauny ma na celu przede wszystkim dbałość o kondycję psychofizyczną pracowników, w tym przypadku rozchodzi się zarówno o sferę fizyczną, jak również i psychiczną (działanie relaksacyjne, antystresowej. Korzystanie z sauny wpływa korzystnie na samopoczucie pracowników poprzez zmniejszenie czy wręcz zniwelowanie stresu wywołanego opisanymi powyżej niekorzystnymi czynnikami. Podejmując decyzję o urządzeniu i wyposażeniu sauny w siedzibie Spółki kierowano się następującymi, udowodnionymi naukowo, czynnikami:

Kilkunastominutowy seans w pomieszczeniu nagrzanym nawet do 100° C, rozgrzewa ludzką skórę do 42° C, a temperaturę całego ciała podnosi o jeden stopień. W wyniku tego organy wewnętrzne odczuwają niewielką "gorączkę". Taki stan wzmaga produkcję ciałek odpornościowych we krwi, które skutecznie zabijają wirusy i bakterie. Korzystanie z sauny wpływa zatem korzystnie na układ immunologiczny (odpornościowy).

Skorzystanie z sauny, a następnie z zimnego prysznica, doskonale aktywizuje ukrwienie oraz rozluźnia mięśnie. Tym samym korzystanie z sauny pomaga zapobiegać typowym dla branży informatycznej schorzeniom układu krążenia, jak również bólom mięśni (z uwagi na wielogodzinną pracę przed monitorami w niezmiennej pozycji).

Niejako efektem ubocznym ww. dobroczynnych skutków korzystania z sauny jest działanie relaksacyjne, pozwalające na zmniejszenie, czy wręcz zniwelowanie stresu typowego dla pracowników branży informatycznej. Korzystanie z sauny pozwala zatem skutecznie zredukować codzienny stres i zmęczenie.

\-W ocenie Wnioskodawcy pracownik utrzymujący dobrą kondycję fizyczną oraz psychiczną jest bardziej wydajny, pracuje szybciej, popełnia mniej błędów (albo w ogóle ich nie popełnia), jest potencjalnie mniej konfliktowy, ma lepszy kontakt z zespołem. Zatem kadra zarządzająca Spółki (w tym Wnioskodawca) uznała taki wydatek za w pełni uzasadniony, wpisujący się ponadto w filozofię propagowania zdrowego stylu życia (zarówno w kontekście zdrowia fizycznego jak i psychicznego).

Nadmienić należy, iż część wyposażenia ww. sauny (jej poszczególne elementy) przekracza granicę 3500 zł i została zakwalifikowana jako środki trwałe podlegające amortyzacji.

Dodać również należy, iż opisywana sauna jest zlokalizowana w siedzibie Spółki, która wynajmuje powierzchnie biurowe (użytkowe) od innego podmiotu.

W związku z urządzeniem, wyposażeniem oraz bieżącym utrzymaniem ww. sauny Spółka - jak również w odpowiedniej proporcji Wnioskodawca - poniosła, względnie nadal ponosi, w sumie cztery kategorie (rodzaje) wydatków:

1.  na urządzenie oraz wyposażenie ww. pomieszczenia rozliczonych, względnie nadal rozliczanych, na bieżąco jako koszty pośrednie;
2.  na urządzenie oraz wyposażenie ww. pomieszczenia rozliczanych poprzez odpisy amortyzacyjne od własnych środków trwałych zlokalizowanych tamże;
3.  na urządzenie oraz wyposażenie ww. pomieszczenia rozliczanych poprzez odpisy amortyzacyjne od inwestycji w obcym środku trwałym (wynajętej powierzchni biurowej);
4.  na utrzymanie ww. pomieszczenia, tj. przede wszystkim na czynsz najmu, ewentualnie opłaty za media oraz inne bieżące wydatki przypadające na powierzchnię sauny.

Wydatki te zostały poniesione (względnie będą ponoszone) ze środków obrotowych Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ww. wydatki na urządzenie oraz wyposażenie sauny oraz na jej bieżące utrzymanie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy (w odpowiedniej proporcji do jego udziału w zysku Spółki) na podstawie art. 22 ust. 1, względnie na podstawie art. 22 ust. 8 (odpisy amortyzacyjne od środków trwałych) ustawy o PDOF, jako tzw. koszty pośrednie, czyli koszty poniesione celem zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, ww. wydatki na urządzenie oraz wyposażenie sauny oraz na jej bieżące utrzymanie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy (w odpowiedniej proporcji do jego udziału w zysku Spółki) na podstawie art. 22 ust. 1, względnie na podstawie art. 22 ust. 8 (odpisy amortyzacyjne od środków trwałych) ustawy o PDOF, jako tzw. koszty pośrednie, czyli koszty poniesione celem zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy ww. wydatki powinny wpłynąć korzystnie na samopoczucie fizyczne pracowników (układ immunologiczny, układ krążenia, rozluźnienie napięcia mięśni) oraz psychiczne (znacząca reedukacja napięcia wywołanego stresem, działanie relaksacyjne) pracowników Spółki. Tym samym będzie to miało korzystny wpływ na jakość i wydajność w pracy oraz zmniejszy liczbę potencjalnych sytuacji konfliktowych w zespołach.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Uwagi wstępne - przepisy prawa podatkowego:

Zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 1 ustawy o PDOF, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF.

W związku z powyższym do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszelkie wydatki, zarówno te bezpośrednio (koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów), jak i pośrednio (koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów) związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (katalog z art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF).

W doktrynie oraz praktyce prawa podatkowego wskazuje się, iż aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione (kumulatywnie, łącznie) następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik);

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;

*   został właściwie udokumentowany;

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z brzmienia przepisu art. 22 ust. 1 ustaw o PDOF wynika zatem, że kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Natomiast stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1) ustawy o PDOF nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Jednakże na mocy art. 22 ust. 8 ustawy o PDOF kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne), dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Kolejne jednostki redakcyjne art. 22a ustawy o PDOF definiują natomiast pojęcia środka trwałego „własnego" (art. 22a ust. 1), jak również zezwalają na amortyzowanie „inwestycji w obcych środkach trwałych" (art. 22a ust. 2 pkt 1).

Wydatki będące przedmiotem niniejszego wniosku:

Bezspornym jest, iż kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty pracownicze związane są ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby nie stosunek pracy, pracodawca nie ponosiłby wskazanych wydatków).

Jak już była o tym mowa na wstępie, Spółka, w ramach propagowania zdrowego stylu życia i dbałości o kulturę fizyczną osób w niej zatrudnionych, wdrożyła dla swoich pracowników szereg programów, mających na celu ich aktywizację fizyczną, obniżenie poziomu stresu, zachowanie dobrego stanu zdrowia - zarówno fizycznego jak i psychicznego. Działania te - będące w istocie świadczeniami ze stosunku pracy lub pokrewnego - z perspektywy Spółki służą także utrzymaniu pracowników w odpowiedniej kondycji psychofizycznej, co przekłada się na ich lepszą wydajność w pracy, zmniejszoną podatność na wszelkiego rodzaju choroby oraz stres. Innymi słowy programy wdrożone przez Spółkę służą zarówno samym pracownikom, jak również i pracodawcy.

Jedną z inicjatyw wdrożonych przez C. w tym zakresie jest udostępnienie pracownikom w siedzibie Spółki pomieszczenia sauny wraz z wyposażeniem. Prawo do korzystania z tego typu świadczenia jest uregulowane w „Regulaminie Benefitów C.", stanowiącym wewnętrzną regulację dotyczącą korzyści pracowniczych (załącznik do regulaminu wynagradzania).

Z perspektywy Spółki korzystanie z sauny ma na celu przede wszystkim dbałość o kondycję psychofizyczną pracowników, w tym przypadku rozchodzi się zarówno o sferę fizyczną jak również i psychiczną (działanie relaksacyjne, antystresowe).Korzystanie z sauny wpływa korzystnie na samopoczucie pracowników poprzez zmniejszenie czy wręcz zniwelowanie stresu (wywołanego opisanymi powyżej niekorzystnymi czynnikami. Podejmując decyzję o urządzeniu i wyposażeniu sauny w siedzibie Spółki kierowano się następującymi, udowodnionymi naukowo, czynnikami:

*   Kilkunastominutowy seans w pomieszczeniu nagrzanym nawet do 100° C, rozgrzewa ludzką skórę do 42° C, a temperaturę całego ciała podnosi o jeden stopień. W wyniku tego organy wewnętrzne odczuwają niewielką "gorączkę". Taki stan wzmaga produkcję ciałek odpornościowych we krwi, które skutecznie zabijają wirusy i bakterie. - Korzystanie z sauny wpływa zatem korzystnie na układ immunologiczny (odpornościowy).
*   Skorzystanie z sauny, a następnie z zimnego prysznica, doskonale aktywizuje ukrwienie oraz rozluźnia mięśnie. Tym samym korzystanie z sauny pomaga zapobiegać typowym dla branży informatycznej schorzeniom układu krążenia, jak również bólom mięśni (z uwagi na wielogodzinną pracę przed monitorami w niezmiennej pozycji).
*   Niejako efektem ubocznym ww. dobroczynnych skutków korzystania z sauny jest działanie relaksacyjne, pozwalające na zmniejszenie, czy wręcz zniwelowanie stresu typowego dla pracowników branży informatycznej. Korzystanie z sauny pozwala zatem skutecznie zredukować codzienny stres i zmęczenie.

W ocenie Wnioskodawcy pracownik utrzymujący dobrą kondycję fizyczną oraz psychiczną jest bardziej wydajny, pracuje szybciej, popełnia mniej błędów (albo w ogóle ich nie popełnia), jest potencjalnie mniej konfliktowy, ma lepszy kontakt z zespołem. Zatem kadra zarządzająca Spółki (w tym Wnioskodawca) uznała taki wydatek za w pełni uzasadniony, wpisujący się ponadto w filozofię propagowania zdrowego stylu życia (zarówno w kontekście zdrowia fizycznego jak i psychicznego).

Należy w tym miejscu wspomnieć, że tego rodzaju świadczenia (urządzenie i wyposażenie sauny zlokalizowanej w siedzibie Spółki) nie mogą być traktowane jako „świadczenie socjalne" (wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ust. 1 pkt 42 ustawy o PDOF). Opisane świadczenia są bowiem całkowicie niezależne od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej poszczególnych pracowników, a więc nie spełniają definicji (wydatków na działalność socjalną o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Powyższe wydatki poniesione zostały przez Spółkę (w tym również Wnioskodawcę) ze środków obrotowych, są one definitywne oraz zostały właściwie udokumentowane. Mają zatem w ocenie Wnioskodawcy pośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą: przyczyniają się do poprawy kondycji fizycznej oraz pośrednio również psychicznej pracowników, a tym samym poprawiają jakość pracy oraz wydajność osób zatrudnionych, co ma - w sposób pośredni - wpływ na przychody Wnioskodawcy.

Reasumując należy wskazać, opisane na wstępie w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wydatki na urządzenie i wyposażenie sauny oraz na jej bieżące utrzymanie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy (w odpowiedniej proporcji do jego udziału w zysku Spółki) na podstawie art. 22 ust. 1, względnie na podstawie art. 22 ust. 8 (odpisy amortyzacyjne od środków trwałych) ustawy o PDOF, jako tzw. koszty pośrednie, czyli koszty poniesione celem zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.