Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.114.2021.7.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-15
Teza: Brak opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości (upływ pięciu lat).
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-źródła przychodu; sprzedaż-sprzedaż działek; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2021 r. (data wpływu 8 czerwca 2021 r.) uzupełnionym w dniu 16 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem złożonym w dniu 16 sierpnia 2021 r. stanowiącym odpowiedz na wezwanie Organu z dnia 9 sierpnia 2021 r., nr 0115-KDWT.4011.114.2021.4.MK, 0113-KDIPT1-2.4012.429.2021.3.PRP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką nieruchomości na które składają się działki o numerach: 1, 5, 6, 2, 4, 7 opisane w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy. Są to nieruchomości rolne o łącznej powierzchni 6,0461 ha. Zostały one nabyte przez przekazanie gospodarstwa rolnego w 1984 r., a także w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej w 1996 r. i zamiany w 2005 r. Obecnie Wnioskodawczyni wraz z mężem, który jest współwłaścicielem powyższych nieruchomości, zamierzają je sprzedać spółce jako jedynemu nabywcy. Przed zbyciem nieruchomości będą podzielone na działki o powierzchni do 1 ha. Wszystkie działki będą sukcesywnie zbywane jednemu nabywcy- spółce przez okres kilku lat. Koszty podziału działek, w tym monitorowanie podziału będzie obciążało spółkę, Wnioskodawczyni nie będzie ponosić kosztów z tym związanych, a jedynie udzieli pełnomocnictw do prowadzenia sprawy przez pracowników spółki. Na przedmiotowych działkach spółka zamierza uzyskać, jako przyszły nabywca warunki zabudowy. Może zdarzyć się tak, że przy zbyciu konkretna działka będzie posiadała warunki zabudowy, lub też nie będzie wydanej takiej decyzji. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i jest polskim rezydentem podatkowym.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawczyni nie zamierza zbywać innych nieruchomości, poza opisanymi we wniosku, natomiast w przeszłości dokonała sprzedaży dwóch działek w 2010 r. Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do zwiększenia wartości nieruchomości, czy też ich uatrakcyjnienia. Nieruchomości zostały ogrodzone w latach 80 ubiegłego wieku w celu zabezpieczenia produkcji rolnej i sadowniczej, przed dostępem osób niepożądanych i dzikich zwierząt. Wnioskodawczyni nie składała także wniosków o doprowadzenie mediów, w tym sieci wodociągowej czy energetycznej. Korzystając z uprzejmości znajomego, który prowadzi biuro pośrednictwa nieruchomości, zostało wystawione nieodpłatne ogłoszenie na stronie internetowej o zamiarze sprzedania działki, poza tym Wnioskodawczyni nie podejmowała i nie zamierza podejmować żadnych działań marketingowych. Działki o numerach: 1, 2, 3, 4 nie są zabudowane, natomiast na działce nr 5 jest częściowo posadowiony dom mieszkalny i budynki gospodarcze, na działce nr 6 jest posadowiony częściowo dom mieszkalny, na działce nr 7 znajduje się „altana” określona w ewidencji jako: budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa o powierzchni 15 m2, wybudowana w 1987 r. Na moment sprzedaży powyższych nieruchomości nie zostanie wydana żadna decyzja o warunkach zabudowy oraz nie będzie uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który obejmowałby którąkolwiek z działek.

Nieruchomości były wykorzystywane do produkcji rolnej i sadowniczej. Obecnie działki będące przedmiotem sprzedaży są udostępnione na podstawie umowy dzierżawy zawartej 17 lutego 2017 r. na okres 10 lat i wykorzystywane w ten sam sposób. Opłacany jest podatek rolny, który jest odprowadzany przez byłego męża Wnioskodawczyni. W związku ze sprzedażą opisane działki utracą charakter rolny.

Wnioskodawczyni zawarła 2 lipca 2021 r. umowę przedwstępną w formie aktu notarialnego, zgodnie z którą zobowiązała się do przeniesienia własności nieruchomości na spółkę w terminie do 31 marca 2022 r., a spółka zobowiązała się do zakupu nieruchomości w tym terminie i zapłaty ceny sprzedaży. Umowa przyrzeczona zostanie zawarta, jeśli zostaną spełnione następujące warunki:

*   rozwiązanie umowy dzierżawy, obowiązującej na tych nieruchomościach,
*   uzyskanie decyzji o środowiskowych warunkach dla planowanej inwestycji budowy osiedla domków jednorodzinnych na nabytej nieruchomości,
*   uzyskanie uchwały Rady Miasta o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej na nabywanej nieruchomości w trybie ustawy o ułatwieniach w przygotowywaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących z dnia 5 lipca 2018 r. (tj. z dnia 20 grudnia 2019 r. Dz. U. z 2020 r. poz. 2019) polegającej na zabudowie osiedlem domków jednorodzinnych,
*   brak obciążeń i długów związanych z przedmiotową nieruchomością,
*   aktualność zapewnień i gwarancji złożonych w umowie przedwstępnej.

Wnioskodawczyni udzieliła pełnomocnictwa dla doradcy podatkowego w związku ze złożonym wnioskiem o interpretację indywidualną, nie udzieliła natomiast pełnomocnictwa spółce. Spółka prowadzi rozmowy z Radą Miasta i Burmistrzem miasta, ale działa we własnym imieniu.

Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie prowadziła w przeszłości działalności gospodarczej, w związku z tym opisane wyżej nieruchomości nie są i nie były związane z działalnością gospodarczą.

W uzupełnieniu wniosku wskazano także, że do zbycia nieruchomości dojdzie w całości, bez podziału na mniejsze działki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zbycie nieruchomości będzie stanowiło dla Wnioskodawczyni przychód z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie będzie podlegał opodatkowaniu ze względu na upływ 5 lat?
2.  Czy zbycie tych nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

**Zdaniem Wnioskodawczyni,** zbycie nieruchomości po podziale na mniejsze działki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.)- dalej u.p.d.o.f. źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jak stanowi art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., pod pojęciem działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej należy rozumieć działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zbycie nieruchomości nabytych jako gospodarstwo rolne w 1984 r., które w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej stało się wspólną własnością małżonków w 1996 r. nie stanowi prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni zaprzestanie wykorzystywania tych nieruchomości w celach rolniczych z uwagi na wiek. W związku z tym, że do Wnioskodawczyni i jej małżonka zgłosił się przedstawiciel spółki, który jest zainteresowany zakupem tej nieruchomości. Właściciele postanowili sprzedać te nieruchomości w ramach zarządzania swoim majątkiem. Nie zamierzają nabywać kolejnych nieruchomości, czy też prowadzić jakiejkolwiek działalności na tych gruntach. Spółka zobowiązała się przeprowadzić postępowanie zmierzające do podziału nieruchomości na działki o powierzchni mniejszej niż 1 ha i to spółka będzie podejmowała starania o uzyskanie ewentualnych warunków zabudowy na swoją rzecz.

Ponieważ Wnioskodawczyni posiada przedmiotowe działki znacznie dłużej niż 5 lat, z uwagi na brzmienie przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 uważa, że nie będzie zobowiązana rozpoznawać przychodu podlegającego opodatkowaniu w związku ze zbyciem tych nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej i nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Odrębnym źródłem przychodu, określonym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej ‒ oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,
*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni nabyła opisane we wniosku nieruchomości w wyniku przekazania gospodarstwa rolnego w 1984 r., a także w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej w 1996 r. oraz zamiany w 2005 r. Nieruchomości te były wykorzystywane do produkcji rolnej i sadowniczej, a obecnie są oddane w dzierżawę. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej, w związku z tym nieruchomości nigdy nie były związane z działalnością gospodarczą.

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać nieruchomości jednemu nabywcy. W związku ze sprzedażą działki utracą charakter rolny. Wnioskodawczyni nie dokonywała żadnych działań w celu uatrakcyjnienia i zwiększenia wartości nieruchomości. Nieruchomości zostały ogrodzone w latach 80 ubiegłego wieku. Jedna z działek została wystawiona na sprzedaż na stronie internetowej biura pośrednictwa nieruchomości. Pozostałe działki nie były wystawione na sprzedaż. W przeszłości Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży dwóch działek, natomiast w przyszłości nie zamierza dokonywać kolejnych sprzedaży poza opisanymi we wniosku.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Wnioskodawczynię do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z nabyciem oraz planowanym odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do zwiększenia wartości nieruchomości, czy też ich uatrakcyjnienia oraz nie planuje sprzedaży innych działek w przyszłości. Ponadto Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, a przedmiotowa działka wykorzystywana była do produkcji rolniczej i sadowniczej. Całokształt czynności, a w szczególności fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie długiego okresu czasu od ich nabycia wskazuje, że planowana sprzedaż działek nie nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży nie będzie stanowiła przychodu ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Równocześnie należy stwierdzić, że sprzedaż ww. działek nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.