Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.536.2024.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 39; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 40; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5b-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 11 i 27 grudnia 2024 r. (daty wpływu).
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od dnia (...) 2021 r. prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą A, której
    przeważającym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD: 62.01.
    Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony

    obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). W roku 2024
    Wnioskodawca rozlicza się z zastosowaniem podatku liniowego.
    Niniejszy wniosek obejmuje zatem rok 2024 i ewentualne lata przyszłe (rok 2025 i
    następne), przy założeniu kontynuacji stanu faktycznego opisanego we wniosku i braku
    zmian legislacyjnych.
    Od marca 2024 r. Wnioskodawca współpracuje z X z siedzibą w Luksemburgu, wpisaną do
    rejestru handlowego i firm w Lusemburgu pod numerem: (...) - dalej jako „spółka”, na
    podstawie pisemnej umowy o świadczenie usług doradczych zawartej w dniu 1 marca
    2024 r.
    Na mocy zawartej przez strony umowy, Wnioskodawca zobowiązał się świadczyć usługi
    doradcze obejmujące:
    – wytwarzanie programów komputerowych i systemów informatycznych,
    – tworzenie i wykonanie testów automatycznych programów komputerowych oraz
      systemów informatycznych,
    – tworzenie i wykonanie testów wydajnościowych programów komputerowych oraz
      systemów informatycznych,
    – tworzenie planów, scenariuszy i innej dokumentacji testowej lub produktowej
      programów oraz systemów informatycznych,
    – inne czynności związane z wytwarzaniem i zapewnianiem jakości systemów
      informatycznych, np. nadzór nad jakością i zgodnością z wymaganiami.
    Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny doradca, bez bezpośredniego nadzoru ze
    strony spółki. Wnioskodawca świadczy usługi w ramach własnej działalności gospodarczej
    i w ramach prowadzonych przez niego indywidualnie prac badawczo-rozwojowych.
    Wnioskodawca nie ma stałych określonych godzin ani sposobu świadczenia usług i
    zobowiązany jest świadczyć usługi w takim miejscu i czasie oraz w taki sposób, który
    zapewni ich terminowe i prawidłowe wykonanie. Wnioskodawca ponosi ryzyko
    gospodarcze związane ze świadczonymi usługami. Wnioskodawca odpowiada na zasadach
    ogólnych za szkody wyrządzone podczas świadczenia powierzonych mu usług, w tym
    także wobec osób trzecich. Wszystko powyższe potwierdza realizację usług w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej pomiędzy stronami, Wnioskodawca
    każdorazowo po dostarczeniu utworu spółce przenosi autorskie prawa majątkowe do
    niego, a spółka je przyjmuje. Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje na
    polach eksploatacji wskazanych w umowie.
    Wnioskodawca każdorazowo określa, na podstawie prowadzonej przez siebie ewidencji
    /raportów prac, jaka część wynagrodzenia za świadczenie usługi w danym miesiącu
    rozliczeniowym stanowi wynagrodzenie za przeniesienie praw własności intelektualnej do
    utworów (sprzedaż autorskich praw majątkowych do utworów). Ewidencja/raport może
    być prowadzona przez Wnioskodawcę w formie dokumentowej, przy użyciu
    odpowiedniego narzędzia informatycznego i jest przesyłana spółce razem z fakturą VAT
    na koniec każdego miesiąca kalendarzowego. Ewidencja/raport zawiera zestawienie
    utworów powstałych w danym miesiącu rozliczeniowym. Strony dopuściły możliwość
    odnotowania jaka część wynagrodzenia przypada na przeniesienie praw własności
    intelektualnej na samej fakturze VAT bez przedkładania ewidencji/raportów.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu przenoszenia praw własności intelektualnej objęte
    jest wynagrodzeniem za usługi. Strony przyjęły miesięczne okresy rozliczeniowe.
    Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie ryczałtowe i zobowiązany jest do bieżącego
    raportowania liczby godzin świadczenia usług. Wnioskodawca zatem skutecznie przenosi
    /przenosił na rzecz ww. spółki autorskie prawa majątkowe i uzyskiwał/uzyskuje w zamian

    za to kwalifikowane dochody. Wyodrębnienie programów komputerowych i przeniesienie
    praw do nich, oprócz ww. postanowień zawartych w umowie, potwierdzają także same
    czynności faktyczne stron. W danym miesiącu Wnioskodawca wytwarza programy
    komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania, do których przenosił/przenosi
    autorskie prawa majątkowe na spółkę. Programy były i są odbierane/przyjmowane przez
    spółkę. Wnioskodawca wystawia miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za
    przeniesienie praw), a spółka opłaca taką fakturę. Pomiędzy pracami Wnioskodawcy, a
    uzyskiwanym wynagrodzeniem istnieje bezpośrednia i faktyczna zależność, albowiem
    gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów komputerowych, nie rozwijał/ulepszał
    oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia za wykonanie umowy, a przede
    wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    kwalifikowanych IP. Programy komputerowe były i są wyodrębniane przez Wnioskodawcę
    w ewidencji prowadzonej na potrzeby ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca jest członkiem zespołu inżynierów oprogramowania i jego rolą jest
    wykonywanie testów automatycznych, czyli tworzenie programów, które odpowiadają za
    automatyzację manualnych czynności u zleceniodawcy, jak np. testowanie, przygotowanie
    danych, import czy export. Dodatkowo implementacje powiązanych z nią procesów jak
    tworzenie pipelinów oraz generowanie raportów. Każdy z członków zespołu wykonuje
    powierzone mu zadania samodzielnie i w ramach prowadzonej przez niego działalności.
    Wnioskodawca pracuje nad oprogramowaniem, które zalicza się do rozwiązań
    prototypowych, ponieważ połączenie nowych technologii z istniejącym środowiskiem i
    systemami klienta, jest czymś nowym i wymagane jest tworzenie ich od podstaw.
    Rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę skupiają się na dostarczeniu kodu, który
    zapewni automatyczne testy tych połączeń. Wnioskodawca w czasie objętym wnioskiem
    wytworzył programy komputerowe takie jak:
    – projekt do testów automatycznych dla rozwiązań billingowych - klient/spółka tworzy
      customowy produkt do wystawiania faktur i potrzebuje odpowiednich testów
      automatycznych, które upewnią go, że system działa prawidłowo;
    – projekt do testów automatycznych dla rozwiązań logistycznych - klient/spółka rozwija
      unikalny system logistyczny i potrzebuje odpowiednich testów automatycznych, które
      upewnią go, że system działa prawidłowo;
    – projekt do testów automatycznych dla integracji z (...) - klient/spółka tworzy customową
      integrację z (...) i potrzebuje odpowiednich testów automatycznych, które upewnią go,
      że system działa prawidłowo.
    Wszystkie tworzone funkcjonalności/programy komputerowe mają charakter innowacyjny
    a to z tego względu, że klient posiada unikatowe środowisko, wymagania, procesy, które
    wymagają tworzenia rozwiązań od podstaw z wykorzystaniem najnowszych technologii. Są
    to rozwiązania „szyte na miarę” dla klienta/spółki. Programy testują nie tylko interfejs
    użytkownika, ale również serwisy Api, bazy danych i wszystkie inne składowe całego
    systemu, które wymagają dopasowania do tej unikalnej kombinacji. Wnioskodawca nie
    korzysta z żadnego istniejącego rozwiązania, a tworzy cały projekt od nowa. W ramach
    swoich prac twórczych Wnioskodawca wykonuje takie czynności jak:
    – bada obszar, który wymaga automatycznych testów - sprawdza za co odpowiada, z
      czym się łączy, jakie są problemy, jakie są plany na rozwój, rola oraz przydatność w
      procesie, wpływ środowiska, na którym operuje i innych systemów,
    – projektuje nowy projekt, który uwzględni te wszystkie czynniki, oraz weryfikuje czy
      spełnia założenia,
    – programuje program, sprawdza czy działa poprawnie, wprowadza poprawki lub rozwija
      dodatkowe narzędzia potrzebne do jego działania,
    – tworzy pipeliny, które odpowiadają za automatyzację procesu wykonywania testów
      automatycznych, w tym raportowanie,

    – powtarza proces, jeżeli zachodzą zmiany w systemie.
    Wnioskodawca na potrzeby projektów korzystał/korzysta z takich narzędzi i technologii
    jak:. (...). Wnioskodawca na potrzeby świadczenia usług nieustannie poszerza swoją
    wiedzę potrzebną do tworzenia nowych rozwiązań. Każdy projekt wymaga
    indywidualnego podejścia. Poza zdobyciem wiedzy domenowej, czyli jak działa system w
    środowisku klienta/spółki, Wnioskodawca musi dostosować swoją wiedzę z zakresu
    technologii (przykładowo klient korzysta z bazy (...), więc wiedza z zakresu (...) jest
    przydatna, ale wymaga dopełnienia). Analogicznie dotyczy to pracy z aplikacjami, które są
    napisane w różnych językach, np. (...), czy frameworkach, np. (...). Każda kombinacja
    technologiczna systemów klienta, wymaga poznania wynikających z tego zależności i
    poznania również tych technologii.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności danego oprogramowania. Te
    nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy, są
    wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując
    zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu
    /zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o
    innowacje zapoznawał się z problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe,
    nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne
    skutki zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testował je i następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał
    do istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe
    funkcjonalności tak aby było konkurencyjne, odpowiadało na potrzeby klienta
    /użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się (i jest tak nadal) rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były
    /nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez klienta/spółkę.
    Mając na uwadze wszystko powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca współpracując z
    ww. spółką tworzy programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy
    ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Ochrona programu
    komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę
    wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na
    gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie
    zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może
    poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć
    działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki
    sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym
    etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur
    geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego
    aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu
    komputerowego.

    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły dyrektywy 2009/24/WE,
    zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także przygotowawcze prace
    projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z zastrzeżeniem, że
    charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z
    nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu komputerowego
    wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które zawierają dane służące
    poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi rozwiązaniami informatycznymi.
    Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”, przy czym termin ten należy
    utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami interfejsów programu
    komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików, informacje o strukturze
    danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji, zmienne, parametry i
    wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie funkcji programu,
    parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw funkcji i inne
    informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem operacyjnym.
    Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach programowania,
    przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego rodzaju ich
    usystematyzowania (tak Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz
    red. prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4). Nadto w objaśnieniach
    Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie programu komputerowego
    należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym są każde kody źródłowe,
    interfejsy, algorytmy w językach programowania czy dokumentacja projektowa/techniczna
    rozumiana jako zestaw instrukcji.
    Mając na uwadze wszystko powyższe, wskazać trzeba, iż Wnioskodawca tworzy tak
    rozumiane programy komputerowe - kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania - a więc utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa
    autorskiego i stanowiące kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę
    IP BOX (ustawy o PIT). Wnioskodawca tworzy bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy
    w językach programowania składające się na określone moduły oprogramowania, o
    których mowa powyżej (funkcjonalności). W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane
    były/są nowe funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe
    Wnioskodawca rozumie właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego
    składające się na określone moduły (pakiety) oprogramowania - nowe funkcjonalności,
    które były/są dostarczane spółce i do których Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa
    majątkowe i osobiste.
    Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach
    współpracy ze spółką były nowe funkcjonalności - kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w
    językach programowania, tj. programy komputerowe - utwory chronione w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności/zadania Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do
    tworzenia utworów chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku. Czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę nie miały nie mają charakteru rutynowego.
    Wnioskodawca tworząc nowe funkcjonalności rozwijał oprogramowanie dla i na potrzeby
    spółki/klienta i odbywa się to na podstawie umowy zawartej ze spółką.
    Prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna działalność
    na potrzeby kontraktu zawartego ze spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    albowiem Wnioskodawca nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa nową
    wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a następnie
    wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych. Powstałe programy
    komputerowe były/są efektem jego własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem
    zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi

    powstawał nowy produkt. Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie
    wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, proces myślowy i efekt tego procesu.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe jak i rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania były/są to osobne utwory, algorytmy w językach programowania, a więc
    utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności polegające na wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez
    Wnioskodawcę (kodów źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły
    oprogramowania, jak również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa
    majątkowe były/są następnie przenoszone na spółkę odbywały się każdorazowo na
    podstawie umowy zawartej ze spółką.
    Wnioskodawca działalność opisaną we wniosku, a polegającą na tworzeniu programów
    komputerowych dla spółki kwalifikuje jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jest to, jednakże
    samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie przedstawionego przez niego opisu
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca jednak w ramach pytania
    interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania również tej kwestii przez organ, gdyż prace
    rozwojowe stanowią element definicji prac badawczo-rozwojowych uregulowanych
    przepisami ustawy o PIT. Podkreślić przy tym trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie
    może uchylać się od swojego obowiązku w tym zakresie, domagając się jednoznacznego
    wskazania przez Wnioskodawcę czy prowadzi prace rozwojowe czy też nie, albowiem
    prowadziłoby to do samodzielnej odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi
    jego wątpliwość i które poddaje rozważaniom organu. Zwrócić należy uwagę, że w
    najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. w wyroku w sprawie o
    sygn. akt: II FSK 2703/20 z dnia 9 września 2022 r., sąd wskazał, że organy skarbowe nie
    mogą przerzucać odpowiedzialności za ocenę prawną deklarowanych faktów na
    podatnika. Rolą wnioskującego jest zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę
    deklarację pod względem prawnym, nie tylko według przepisów podatkowych. Powinien
    też dokonać wykładni przepisów licznych ustaw niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na
    finalną ocenę podatkową.
    Tym samym Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia jedynie fakty, których
    domaga się oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych. Zamiarem
    Wnioskodawcy jest uzyskanie oceny czy podejmowana przez niego działalność polegająca
    na tworzeniu programów komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w opisany we
    wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa
    w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe,
    o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy, a opisane przez niego we wniosku. Prace
    wykonywane przez Wnioskodawcę, a zakwalifikowanego przez niego jako prace
    rozwojowe były i są wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach
    danego projektu, nad którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej
    funkcjonalności opisanej we wniosku oprogramowania.
    Prace te obejmowały łącznie: nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności,
    łączenie przez niego wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy
    wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych
    oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac),
    kształtowanie wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywanie tej wiedzy i
    umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą
    planowaniu projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów -
    programów komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz spółki.
    Wnioskodawca prowadzi tak rozumiane prace rozwojowe w okresie współpracy ze
    spółkami i były/są one kontynuowane przez okres objęty wnioskiem. Poszczególne prace
    dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych modułów/funkcjonalności opisanego
    oprogramowania.

    Celem lub celami tych prac było wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i
    w konsekwencji rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały
    /obejmują czynności takie jak: zbadanie/analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania,
    planowanie rozwiązania i prac, implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania,
    implementacja rozwiązania właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania
    właściwego. Celem/celami jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego
    /rozwijanego/ulepszanego oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą
    funkcjonalność (lub funkcjonalności), którą zamówiła spółka, w pełni odpowiadającą jej
    potrzebom/potrzebom klienta, zaprojektowaną i zaimplementowaną stricte pod spółkę,
    odróżniającą się od gotowych rozwiązań na rynku.
    Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna, utrzymalna,
    skalowalna i bezpieczna. Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat swoich prac
    jakim był konkretny program komputerowy, który miał działać w konkretny sposób i
    służyć konkretnym celom/odpowiadać na konkretne zapotrzebowania. Ten produkt
    jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i wykorzystania nowo
    zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie innowacyjnego produktu, który
    jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy. W wyniku prac Wnioskodawca
    zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony: produkt, tj. program
    komputerowy/programy komputerowe w ramach usług świadczonych na rzecz spółki.
    Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone na potrzeby realizacji kontraktu ze
    spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał/uzyskuje kwalifikowane dochody.
    Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej działalności gospodarczej.
    Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były innowacyjne, nie miały swoich
    odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby spółki/użytkowników systemu.
    Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub pogłębić posiadaną przez niego
    wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych funkcjonalności. Wnioskodawca w
    ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza, programy
    komputerowe dla spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o charakterze
    twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale
    poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do
    tworzenia nowych zastosowań. Programy komputerowe i autorskie prawa majątkowe do
    nich były wynikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac opisanych we wniosku.
    Systematyczność prac Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca
    zaplanował i przeprowadził chociażby realizację modułów/nowych funkcjonalności
    oprogramowania (rozwinięć każdego oprogramowania opisanego we wniosku i
    uzupełnieniu) w ramach danego projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując
    wcześniej określone cele do osiągnięcia - mając na uwadze zapotrzebowania danej spółki
    /użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca działał/działa
    w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany a przy tym regularny.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności (od początku współpracy ze spółką)
    nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w
    tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu
    tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług).
    Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy (opisywanych prac) były/są rozwiązaniami
    niewystępującymi dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne,
    że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności
    Wnioskodawcy nie obejmowały/nie obejmują prac rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i
    poprawy funkcjonalności tworzonego oprogramowania.
    Programy komputerowe, do których autorskie prawa majątkowe były i są przenoszone na
    spółkę były/są tworzone przez Wnioskodawcę w ramach opisanych prac. Wnioskodawca
    prowadził te prace w odniesieniu do każdego tworzonego przez niego kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca do tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał zdobytą już wcześniej
    wiedzę, jednak na potrzeby projektów ją poszerzał. Otrzymywane przez Wnioskodawcę

    przychody były/są bezpośrednim skutkiem prowadzonej przez niego i opisanej we
    wniosku działalności, były/są efektami tej działalności. Gdyby Wnioskodawca nie
    wytwarzał programów komputerowych w sposób opisany we wniosku, nie uzyskiwałby
    przychodów ze współpracy z kontrahentem (spółką). Opisane prace zostały zakończone
    pozytywnym wynikiem. Tymi wynikami/wynikiem były nowe moduły, rozwinięcia,
    funkcjonalności oprogramowania. Wynik/wyniki tych prac miały każdorazowo formę
    programów komputerowych. Ten wynik/te wyniki były wykorzystywane na potrzeby
    działalności Wnioskodawcy w celach zarobkowych, komercyjnych, ponieważ, jak wskazano
    powyżej, Wnioskodawca przenosił na spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich
    praw majątkowych do wytwarzanych w omówiony sposób programów komputerowych.
    Wnioskodawca osiągał/osiąga dochody ze zbycia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej na rzecz danej spółki.
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć
    kwalifikowane dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach
    opisanej współpracy ze spółką za rok 2024 (od marca 2024 r.) z uwzględnieniem stawki
    podatku dochodowego wynoszącej 5%. Wnioskodawca zamierza kontynuować
    współpracę ze spółką również w latach następnych na tych samych zasadach, dlatego też
    zamierza w następnych latach (tj. w roku 2025 i dalszych) ponownie rozliczyć się z
    uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% o ile pozwolą na to
    obowiązujące przepisy prawa. Wnioskodawca ma świadomość, że w przypadku zmiany
    stanu faktycznego w przyszłości lub zmian legislacyjnych, interpretacja wydana na gruncie
    niniejszego wniosku nie będzie stanowiła dla niego dalszej ochrony i zajdzie konieczność
    wystąpienia z nowym wnioskiem.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań. Ewidencja (prowadzona od marca 2024 r.) zawiera comiesięczne zestawienie
    dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego
    IP na koniec danego miesiąca. Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru
    zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości
    pod symbole wzoru. Prowadzenie ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób
    bieżący zostało zapoczątkowane z chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w związku z którym
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencji podatkowej.
    Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie
    zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75. „Objaśnień podatkowych z dnia 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej - IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w
    budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak
    wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia
    podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę
    prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.

    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca tworzy/rozwija oprogramowanie, które zalicza się do rozwiązań
    prototypowych, ponieważ połączenie nowych technologii z istniejącym środowiskiem i
    systemami klienta, jest czymś nowym i wymagane jest tworzenie ich od podstaw.
    Rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę skupiają się na dostarczeniu kodu, który
    zapewni automatyczne testy tych połączeń. Oprogramowanie, tak jak to zostało opisane
    we wniosku, odpowiada za testowanie komunikacji między modułami całego systemu
    oraz testowanie ich działania. W zależności od działu są różne systemy logistyczne,
    bilingowe, (...), a każdy kolejny system to osobny projekt z testami, który jako osobny
    moduł integruję się w architekturę testowanego systemu. Każdy z tych systemów jest
    unikalny, ponieważ kombinacja środowiska klienta oraz jego wymagań są unikalne. W
    efekcie projekt, który będzie testował taki system też potrzebuje innowacyjnego podejścia
    i dopasowania się do takiego systemu. Wnioskodawca w czasie objętym wnioskiem
    wytworzył programy komputerowe takie jak:
    – projekt do testów automatycznych dla rozwiązań billingowych - klient/spółka tworzy
      customowy produkt do wystawiania faktur i potrzebuje odpowiednich testów
      automatycznych, które upewnią go, że system działa prawidłowo;
    – projekt do testów automatycznych dla rozwiązań logistycznych - klient/spółka rozwija
      unikalny system logistyczny i potrzebuje odpowiednich testów automatycznych, które
      upewnią go, że system działa prawidłowo;
    – projekt do testów automatycznych dla integracji z (...) - klient/spółka tworzy customową
      integrację z (...) i potrzebuje odpowiednich testów automatycznych, które upewnią go,
      że system działa prawidłowo.
    Pod pojęciem „projektu” należy rozumieć tworzone przez Wnioskodawcę programy
    komputerowe, prototypy. Taki program ma swoją strukturę, która jest określana mianem
    projektu, albo solucji. Natomiast projekt jest częścią kodu źródłowego łączy w sobie klasy,
    interfejsy, skrypty, pliki.
    Rezultatem tworzonego projektu są instrukcje przeznaczone do komputera, które
    pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Projekt zawiera w sobie klasy,
    interfejsy, skrypty oraz inne pliki, które stanowią kod źródłowy napisany w jeżyku
    programowania (np. w języku (...)). Taki kod źródłowy jest następnie kompilowany do tzw.
    kodu pośredniego, który jest zrozumiały przez procesor i w efekcie następnie może być
    przez niego wykonywany.
    Wytworzony projekt to szczegółowe specyfikacje określające architekturę systemu
    informatycznego, specyfikacje programu komputerowego, specyfikacje interfejsów,
    specyfikacje struktury danych, specyfikacje algorytmów. Zanim Wnioskodawca utworzy
    projekt z testami automatycznymi to analizuje architekturę całego systemu klienta i stara
    się go wkomponować, tak aby mógł się komunikować z wszystkimi poszczególnymi
    modułami i w efekcie testować ich komunikację między sobą oraz prawidłowe działanie,
    więc projekt oczywiście posiada swoją strukturę, w skład której wchodzą klasy, interfejsy,
    biblioteki oraz setki innych plików, czyli tzw. „specyfikacje”. Wnioskodawca tworzy
    pojedynczy moduł, który jest częścią architektury/systemu.
    Projekt pozwala odtworzyć instrukcje przeznaczone dla komputera i przekształcić je do
    postaci kodu źródłowego. Przy założeniu, że projekt przyjmuje wiele zmiennych, które
    wpływają na kod źródłowy, który w efekcie po kompilacji do kodu pośredniego jest
    wykonywany przez procesor.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy oprogramowania, te nowe funkcjonalności były/są
    kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy, są wytworem jego intelektu.
    Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując zadanie do realizacji, a

    polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już
    wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o innowacje zapoznawał się z
    problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania
    /rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne skutki
    zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne
    /prototypy, testował je i następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał do istniejącego
    oprogramowania. Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby
    było konkurencyjne, odpowiadało na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniało się od
    rozwiązań dostępnych na rynku.
    Oryginalność oprogramowania polega na tym, że nie ma ono swoich odpowiedników na
    rynku. Są to rozwiązania prototypowe, które powstały przy zastosowaniu najnowszych
    technologii. Wnioskodawca na potrzeby projektów korzystał/korzysta z takich narzędzi i
    technologii jak: (...). Wnioskodawca na potrzeby świadczenia usług nieustannie poszerza
    swoją wiedzę potrzebną do tworzenia nowych rozwiązań. Każdy projekt wymaga
    indywidualnego podejścia. Poza zdobyciem wiedzy domenowej, czyli jak działa system w
    środowisku klienta/spółki, Wnioskodawca musi dostosować swoją wiedzę z zakresu
    technologii (przykładowo klient korzysta z bazy (...), więc wiedza z zakresu (...) jest
    przydatna, ale wymaga dopełnienia). Analogicznie dotyczy to pracy z aplikacjami, które są
    napisane w różnych językach, np. (...), czy frameworkach, np. (...). Każda kombinacja
    technologiczna systemów klienta, wymaga poznania wynikających z tego zależności i
    poznania również tych technologii.
    Tak jak to zostało skazane powyżej, poza zdobyciem wiedzy domenowej, czyli jak działa
    system w środowisku klienta/spółki, Wnioskodawca musi dostosować swoją wiedzę z
    zakresu technologii (przykładowo klient korzysta z bazy (...), więc wiedza z zakresu (...) jest
    przydatna, ale wymaga dopełnienia). Analogicznie dotyczy to pracy z aplikacjami, które są
    napisane w różnych językach, np. (...), czy frameworkach, np. (...). Każda kombinacja
    technologiczna systemów klienta, wymaga poznania wynikających z tego zależności i
    poznania również tych technologii. Wszystko powyższe powoduje, że tworzone
    rozwiązania różnią się od tych w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Skoro system
    klienta jest unikatowy, bo ma swoją określoną specyfikę i wymagania odnośnie działania,
    to oprogramowanie do testowania też musi wpasować się w tą unikatowość, a
    zrozumienie jak ona działa jest niezbędną wiedzą domenową, którą Wnioskodawca musi
    nabyć. Ponadto, klient stosuje różne kombinacje technologii, których customowe działanie
    wymaga od Wnioskodawcy dodatkowej nauki i indywidualnego podejścia.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie,
    podejmowana uporządkowany, zaplanowany, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Wnioskodawca osiągnął cele w ramach własnych zasobów ludzkich (własnym działaniem),
    własnym sprzętem (zasoby rzeczowe) i w ramach własnej działalności gospodarczej
    (zasoby finansowe).
    Wnioskodawca opracował i zrealizował następujące harmonogramy w odniesieniu do
    tworzonego oprogramowania testującego (według rozwoju lub utworzenia nowych
    systemów):
    – integracja z nowym systemem logistycznym w okresie od marca 2021 r. do lipca 2022 r.,
    – nowy system billingowy w okresie od lipca 2022 r. do czerwca 2024 r.,
    – integracja z (...) w okresie od czerwca 2024 r. i wciąż trwa, a po jego zakończeniu
      zostaną przedstawione kolejne plany.
    Przed rozpoczęciem prac nad poszczególnymi systemami, wiedza Wnioskodawcy była na
    bardzo podstawowym poziomie i mógł jedynie domyślać się jak mogą działać

    poszczególne systemy. Natomiast analiza architektury systemu i poszerzenie wiedzy
    domenowej pozwoliło mu na dobranie odpowiednich technologii i podejścia, które
    wpasują się w istniejący system.
    Jak już to zostało wskazane we wniosku i powyżej, poza zdobyciem wiedzy domenowej,
    czyli jak działa system w środowisku klienta/spółki, Wnioskodawca musi dostosować swoją
    wiedzę z zakresu technologii (przykładowo klient korzysta z bazy (...), więc wiedza z
    zakresu (...) jest przydatna, ale wymaga dopełnienia). Analogicznie dotyczy to pracy z
    aplikacjami, które są napisane w różnych językach, np. (...), czy frameworkach, np. (...).
    Każda kombinacja technologiczna systemów klienta, wymaga poznania wynikających z
    tego zależności i poznania również tych technologii. Wszystko powyższe powoduje, że
    tworzone rozwiązania różnią się od tych w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy.
    W zakresie swojej działalności, od jej rozpoczęcia Wnioskodawca pracował nad projektami:
    1) projekt dotyczący integracji z nowym systemem logistycznym,
    2) projekt dotyczący tworzenia nowego systemu bilingowego,
    3) projekt dotyczący integracji z (...).
    Każdy z tych systemów znajdował się w innej domenie z perspektywy biznesu oraz
    użytkownika. Ponadto te systemy pracowały w odrębnej architekturze i posiadały
    odmienne technologie wykorzystane do ich utworzenia. W związku z tym za każdym
    Wnioskodawca musiał przeprowadzać proces poznania domeny, analizy, projektowania
    oraz doboru technologii, aby program który utworzy, wpasował się nie tylko
    technologicznie, ale również biznesowo. Ponadto w każdym z tych projektów,
    Wnioskodawca musiał dokształcić się nie tylko z wiedzy biznesowej aby zrozumieć
    zachowania użytkownika, ale również technologicznej, aby program który utworzy lepiej
    integrował się z pozostałymi modułami w architekturze systemu.
    Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie poprzez wykonywanie
    następujących czynności:
    – bada obszar, który wymaga automatycznych testów - sprawdza za co odpowiada, z
      czym się łączy, jakie są problemy, jakie są plany na rozwój, rola oraz przydatność w
      procesie, wpływ środowiska, na którym operuje i innych systemów,
    – projektuje nowy projekt, który uwzględni te wszystkie czynniki, oraz weryfikuje czy
      spełnia założenia,
    – programuje program, sprawdza czy działa poprawnie, wprowadza poprawki lub rozwija
      dodatkowe narzędzia potrzebne do jego działania,
    – tworzy pipeliny, które odpowiadają za automatyzację procesu wykonywania testów
      automatycznych, w tym raportowanie,
    – powtarza proces, jeżeli zachodzą zmiany w systemie.
    Efektem działań jest oprogramowanie i funkcjonalności, które zalicza się do rozwiązań
    prototypowych, ponieważ połączenie nowych technologii z istniejącym środowiskiem i
    systemami klienta, jest czymś nowym i wymagane jest tworzenie ich od podstaw.
    Rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę skupiają się na dostarczeniu kodu, który
    zapewni automatyczne testy tych połączeń.
    W przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów (w tym projekty do testów) efekty
    prac Wnioskodawcy są w każdym przypadku odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego (w tym
    projekty do testów), każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

    Wnioskodawca jest odpowiedzialny za realizację powierzonego mu zadania, tj.
    wytworzenia konkretnej funkcjonalności do oprogramowania – modułu. Wnioskodawca
    tworzy dany moduł oprogramowania - zespół/pakiet kodów źródłowych, który następnie
    jest implementowany do istniejącej aplikacji, która w ten sposób jest ulepszana/rozwijana.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania przysługującego mu prawa
    majątkowego do wytworzonych przez niego samodzielnie funkcjonalności, modułów
    oprogramowania. Wnioskodawca nie przenosi, ani nie sprzedaje praw do całego systemu,
    ani do efektów prac innych osób.
    W efekcie pracy twórczej tworzone przez Wnioskodawcę nowe funkcjonalności są
    odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie określnej w z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i w myśl tego artykułu. Efekty prac
    Wnioskodawcy są wyodrębniane.
    Wnioskodawca nie osiąga dochodu z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do całego
    systemu wytworzonego przez większy zespół programistów, którego jest członkiem.
    W przypadku Wnioskodawcy nie zachodzi sytuacja, gdzie autorskie prawo do programu
    komputerowego przysługiwało/przysługuje niepodzielnie wszystkim twórcom.
    Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez niego
    samodzielnie modułów oprogramowania/nowych funkcjonalności - programów
    komputerowych na podstawie indywidualnie zawartej przez Wnioskodawcę umowy.
    Gdy mowa jest we wniosku o „częściach oprogramowania” Wnioskodawca ma na myśli
    nowe funkcjonalności, moduły oprogramowania, które jako takie programy komputerowe
    są następnie implementowane do istniejącego systemu (a który jest w ten sposób
    ulepszany, rozwijany). Przez część oprogramowania należy rozumieć nowy moduł
    oprogramowania, funkcjonalność, zespół kodów źródłowych, algorytmów składających się
    na taki moduł.
    W każdym przypadku części - są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Tworzone przez Wnioskodawcę nowe funkcjonalności/moduły są odrębnymi
    programami komputerowymi podlegającymi ochronie określnej w art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych i w myśl tego artykułu. Efekty prac Wnioskodawcy są
    wyodrębniane.
    „Przeniesienie” każdej „części oprogramowania” nastąpiło/nastąpi zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    „Dokumentacja testowa lub produktowa programów oraz systemów informatycznych”, o
    której mowa we wniosku, jest nierozerwalnie związana z wytwarzanym/rozwijanym
    /ulepszanym przez Wnioskodawcę oprogramowaniem.
    „Dokumentacja testowa lub produktowa programów oraz systemów informatycznych”
    obejmuje przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu
    komputerowego, których charakter jest taki, że program komputerowy może korzystać z
    nich na późniejszym etapie.
    „Dokumentacja testowa lub produktowa programów oraz systemów informatycznych”
    obejmuje instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalają przekształcić je do
    postaci kodu źródłowego.
    Dokumentacja, którą tworzy Wnioskodawca, pozwala odtworzyć instrukcje przeznaczone
    dla komputera i przekształcić je do postaci kodu źródłowego.
    Każda stworzona przez Wnioskodawcę dokumentacja podlega ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    „Przeniesienie” każdej „dokumentacji oprogramowania” nastąpiło/nastąpi zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Pytania
    1. Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we
      wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której
      mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
      Wnioskodawcę)?
    3. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
      do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w ramach
      świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
      możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w roku 2024 (od marca 2024 r.) i w latach
      następnych (tj. w roku 2025 i kolejnych)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 1.
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 30 ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż zgodnie z Objaśnieniami Ministerstwa: „pojęcie
    programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc „programem komputerowym”
    jest każdy kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku programowania. Holistycznie i
    funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe,
    takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs” (s. 37, https://www.podatki.
    gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-box/, dostęp: 2.8.2019 r.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia.
    Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w
    tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Jak już zostało wskazane w opisie stanu
    faktycznego, ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez
    niego formy wyrażenia. W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu
    źródłowego (source code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka
    programowania niekiedy przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów
    tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu maszynowego (object code),
    zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na gruncie prawa autorskiego
    będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie zostały one zakończone.
    Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może poprzedzać sporządzenie
    schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć działań (flow-chart),
    przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki sposób może zostać

    zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad nim.
    Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur geometrycznych, mogą być
    następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego aplikacji.
    W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy, algorytmy, w językach
    programowania składające się na moduły oprogramowania, w których zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania, jak również dokumentację techniczną
    /wykonawczą.
    W konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa majątkowe i
    osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone na
    zleceniodawcę).
    Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 2.
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób
    mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace
    rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4
    ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl
    tych przepisów:
    – badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    – prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadził działalność badawczo-rozwojową, tj. prace rozwojowe
    o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art.
    5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu
    i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ służyły tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżała
    między innymi po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez

    Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot
    ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają charakter systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie
    oprogramowania w przyszłości.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
    sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym możliwe jest
    zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
    ustawy o PIT w okresie roku 2024 i w latach następnych (tj. w roku 2025 i kolejnych) .
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca
    wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za
    uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca
    wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy). Przepis ten dotyczy sytuacji,
    gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla
    potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej
    działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem
    posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy,
    właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej
    podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego
    prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do
    podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane
    przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które
    podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności
    intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie
    na rzecz danego kontrahenta. W toku realizowanych prac, Wnioskodawca wytwarzał
    /wytwarza utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał/zyskuje
    wszystkie prawa do wytworzonych utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za co
    otrzymał wynagrodzenie. Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Takie stanowisko znajduje
    również potwierdzenie w ostatnich wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej interpretacjach (interpretacja z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-
    1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0112-KDWL.4011.428.2022.2.AK,
    z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0115-KDIT1-4022.117.2022.2.MK, z dnia 8 lipca 2022 r.
    znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.118.2022.2.JJ).
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego -
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Przedmiotowe części oprogramowania, tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko.
    Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Reasumując tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe - kody źródłowe,
    stanowią program komputerowy, który znajduje się w katalogu kwalifikowanych praw
    autorskich IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przenoszenie autorskich majątkowych praw do oprogramowania
    lub jego części, programów komputerowych w ramach współpracy ze zleceniodawcą i
    uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do skorzystania z ulgi IP
    BOX. Wnioskodawca przenosił/przenosi na zleceniodawcę całość majątkowych praw
    autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej otrzymuje i będzie otrzymywał
    wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem - w ocenie Wnioskodawcy -osiągał kwalifikowane
    dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o czym mowa powyżej.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnosi się również do współpracy ze spółką w latach
    następnych, albowiem Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę z nią na
    dotychczasowych, takich samych zasadach.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, której przeważającym
    przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD: 62.01.Z). W ramach
    współpracy z kontrahentem Pana zadaniem jest wykonywanie testów automatycznych,
    czyli tworzenie programów, które odpowiadają za automatyzację manualnych czynności u
    zleceniodawcy, jak np. testowanie, przygotowanie danych, import czy export a dodatkowo
    dodatkowo implementacje powiązanych z nią procesów, takich jak tworzenie pipelinów
    oraz generowanie raportów. Oprogramowanie odpowiada za testowanie komunikacji
    między modułami całego systemu oraz testowanie ich działania. W zależności od działu są
    różne systemy logistyczne, bilingowe, (...), a każdy kolejny system to osobny projekt z
    testami, który jako osobny moduł integruje się w architekturę testowanego systemu.
    Wnioskodawca w czasie objętym wnioskiem wytworzył programy komputerowe takie jak:
    – projekt do testów automatycznych dla rozwiązań billingowych,
    – projekt do testów automatycznych dla rozwiązań logistycznych,
    – projekt do testów automatycznych dla integracji z (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że twórczy charakter Pana działalności przejawia się w tym,
    że na skutek Pana działań podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania utworów
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności danego oprogramowania. Te
    nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem Pana działalności, są wytworem
    Pana intelektu. W każdym przypadku, gdy przyjmował Pan zadanie do realizacji, a
    polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już
    wcześniej oprogramowania o innowacje zapoznawał się Pan z problemem użytkownika,
    analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania
    wstępne, analizował potencjalne skutki zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności,
    wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne/prototypy, testował je i następnie przekazywał
    kontrahentowi, wdrażał do istniejącego oprogramowania. Pana oprogramowanie było/jest
    rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby było konkurencyjne, odpowiadało na potrzeby
    klienta/użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Oryginalność Pana oprogramowania polega na tym, że nie ma ono swoich
    odpowiedników na rynku. Są to rozwiązania prototypowe, które powstały przy

    zastosowaniu najnowszych technologii. Tworzone przez Pana produkty były innowacyjne,
    nie miały swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby spółki
    /użytkowników systemu.
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczały się (i jest tak nadal) rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie
    „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klienta
    /spółkę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że działalność w ramach, której tworzy/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność Pana prac polegała/polega na tym, że
    zaplanował i przeprowadził Pan realizację modułów/nowych funkcjonalności
    oprogramowania (rozwinięć każdego oprogramowania) w ramach danego projektu,
    realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do osiągnięcia -
    mając na uwadze zapotrzebowania danej spółki/użytkowników końcowych systemu,
    harmonogram i zasoby. Działał/działa Pan w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany a przy tym regularny.
    W ramach dotychczasowej współpracy ze spółką osiągnął Pan cele w postaci
    zrealizowanych projektów. Opracował i zrealizował Pan następujące harmonogramy w
    odniesieniu do tworzonego oprogramowania testującego:
    – integracja z nowym systemem logistycznym w okresie od marca 2021 r. do lipca 2022 r.,
    – nowy system billingowy w okresie od lipca 2022 r. do czerwca 2024 r.,
    – integracja z (...) w okresie od czerwca 2024 r. i wciąż trwa, a po jego zakończeniu
      zostaną przedstawione kolejne plany.

    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    We wniosku wskazał Pan, że działalność na potrzeby kontraktu zawartego ze spółką
    obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług. Powstałe programy komputerowe były/są
    efektem Pana samodzielnej działalności twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i
    wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie.
    Na potrzeby projektów korzystał/korzysta Pan z takich narzędzi i technologii jak: (...).
    Nieustannie poszerza Pan swoją wiedzę potrzebną do tworzenia nowych rozwiązań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;

    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan, że jego prace obejmowały łącznie, nabywanie wiedzy i umiejętności, łączenie
    wiedzy i umiejętności, kształtowanie wiedzy i umiejętności oraz wykorzystywanie tej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą
    planowaniu projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów -
    programów komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz spółki. Efekty Pana
    samodzielnej działalności były/są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w jego
    praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniały się
    od rozwiązań już funkcjonujących. Pana czynności nie obejmowały/nie obejmują prac
    rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i poprawy funkcjonalności tworzonego
    oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie/rozwijanie/ulepszanie przez Pana programów
    komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-
    rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W opisie sprawy wskazał Pan, że w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania
    utworów efekty Pana prac są w każdym przypadku odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego, każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi
    w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Od marca 2024 r. prowadzi Pan odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw

    własności intelektualnej w zeznaniach podatkowych za rok 2024 oraz w zeznaniach za lata
    kolejne, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i
    obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    • zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.