Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-105/11-5/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-21
Teza: Czy wydatki sfinansowane pomocą publiczną stanowią koszty uzyskania przychodów w 2010 r. i w 2011 r.?
Słowa kluczowe: dotacja; kapitał-kapitał ludzki; koszt
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2011 r. (data wpływu 27 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 15 kwietnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów, w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie odliczenia od podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3, art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. nr ILPB1/415-105/11-2/AGr wezwano Zainteresowaną do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 8 kwietnia 2011 r., natomiast w dniu 15 kwietnia 2011 r. Zainteresowana uzupełniła wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie od czerwca 2010 r. do maja 2011 r. udzielona została Zainteresowanej pomoc publiczna w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013 Priorytet VI, Działanie 6.2. Stosowne umowy zostały zawarte między Beneficjentem - instytucją pośredniczącą a firmą Wnioskodawczyni. Źródłem pochodzenia środków jest Europejski Fundusz Społeczny. Zgodnie z wnioskiem o przyznanie środków finansowych na uruchomienie działalności, Wnioskodawczyni występuje w projekcie jako uczestnik projektu.

Zgodnie z umowami i zaświadczeniami o pomocy de minimis Wnioskodawczyni udzielono w wartościach brutto 3 rodzaje pomocy publicznej:

1.  pomoc finansowa na świadczenie usług szkoleniowo-doradczych w okresie od 1 czerwca 2010 r. do 30 listopada 2010 r., która polegała na udzieleniu specjalistycznego wsparcia szkoleniowo-doradczego w zakresie księgowości, prawa, pisania umów, odzyskiwania należności,
2.  środki finansowe w kwocie brutto na rozwój przedsiębiorczości (dotacja) w okresie od 1 czerwca 2010 r. do 31 sierpnia 2010 r. Polegało to na jednorazowym wsparciu kapitałowym ułatwiającym sfinansowanie pierwszych wydatków inwestycyjnych umożliwiających funkcjonowanie nowo powstałego mikroprzedsiębiorstwa. Wartość dotacji była wypłacona w dwóch transzach: zaliczka 80% (otrzymana w dniu 28 czerwca 2010 r.) i płatność końcowa nie większa niż 20% (otrzymana w dniu 20 października 2010 r.). Środki finansowe zostały przeznaczone pokrycie wydatków związanych z zakupem wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych, o okresie użytkowania dłuższym niż rok. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się dla urządzeń o wartości netto poniżej 3500 zł jednorazowo, powyżej w postaci odpisu miesięcznego. Odpisów jednorazowych i miesięcznych w części sfinansowanej dotacją nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów,
3.  miesięcznego wsparcia pomostowego podstawowego (w okresie od 1 czerwca 2010 r. do 30 listopada 2010 r.) i przedłużonego (w okresie od 1 grudnia 2010 r. do 31 maja 2011 r.) wypłacanego w kwotach brutto. Przeznaczone jest na wspomaganie firmy Wnioskodawczyni we wskazanych wyżej okresach, wykorzystane na pokrycie składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz na czynsz.

Z faktur dotyczących zakupów Wnioskodawczyni odliczyła podatek od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy wydatki sfinansowane pomocą publiczną stanowią koszty uzyskania przychodów w 2010 r. i w 2011 r.?

Zdaniem Wnioskodawczyni – wydatki sfinansowane otrzymaną pomocą publiczną nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45 i 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Artykuł 23 ww. ustawy określa negatywny katalog wydatków, które nie należą do kosztów uzyskania przychodu podatkowego. Kosztem uzyskania przychodów nie są bowiem wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo -skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.

Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu powinien, w myśl powołanych przepisów spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

W interpretacji indywidualnej z dnia 21 kwietnia 2011 r. nr ILPB1/415-105/11-4/AGr tut. organ stwierdził, iż otrzymana przez Wnioskodawczynię pomoc w części nieprzeznaczona na cele inwestycyjne stanowi w 2010 r. i 2011 r. przychód w świetle art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ten korzysta ze zwolnienia na mocy art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu. Natomiast pomoc otrzymana na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowi w 2010 r. i 2011 r. przychodu z działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wydatki sfinansowane z otrzymanej przez Wnioskodawczynię pomocy publicznej w części nieprzeznaczonej na cele inwestycyjne oraz związane z bieżącą działalnością firmy (składka zdrowotna, czynsz), o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 137, nie mogą stanowić w 2010 r. i 2011 r. kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto w odniesieniu do sfinansowania ww. środkami wydatków poniesionych na zakup środków trwałych czy też wartości niematerialnych i prawnych należy wskazać, iż stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

*   wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zatem w świetle ww. przepisu wydatki poniesione na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w myśl ww. art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Kosztem tym, mogą być natomiast odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Jednakże w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Oznacza to, iż odpisy amortyzacyjne od przedmiotowych środków trwałych oraz wartości niematerialnej i prawnej nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Zainteresowaną działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów rozstrzygnięto w dniu 21 kwietnia 2011 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-105/11-4/AGr oraz w zakresie odliczenia od podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne rozstrzygnięto w dniu 21 kwietnia 2011 r. interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-105/11-6/AGr.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.