Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1568/12/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-03-04
Teza: Przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu zaciągniętego przez inne osoby, do którego wnioskodawca przystąpił.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 04 grudnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 grudnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2010 r. wnioskodawca sprzedał mieszkanie za sumę 160.000 zł. Miał od tej czynności opłacić podatek w wysokości 10% (16.000 zł), jednakże złożył oświadczenie, iż w przeciągu 2 lat pieniądze ze sprzedaży wyda albo na nowe mieszkanie/dom albo na jego remont. W 2010 r. wnioskodawca został współkredytobiorcą domu, który kupiła jego córka i zięć. Wnioskodawca stał się również jego współwłaścicielem (akt darowizny 10% nieruchomości). Od chwili stania się formalnym współwłaścicielem nieruchomości wnioskodawca przeznaczył część pieniędzy na remont bezpośredni (np. dachu), a także na spłatę kredytu bankowego zaciągniętego przy nabyciu ww. nieruchomości, poprzez miesięczne uiszczanie zobowiązań wobec banku. Cała kwota na zakup nieruchomości wraz pieniędzmi na remont pochodziła z zaciągniętego kredytu. Po upływie dwóch lat bez naruszenia terminu wnioskodawca przelał na konto Urzędu Skarbowego podatek pomniejszony o kwotę wydanych pieniędzy. Wysokość podatku ustalił korzystając bezpośrednio z pomocy Urzędu Skarbowego. Osoby, do których wnioskodawca zwracał się z zapytaniem o prawidłowość dokonanych odliczeń wskazywały, że jego postępowanie jest prawidłowe. Jedna osoba wyraziła wątpliwości wobec faktu czy rzeczywiście wnioskodawca zakupił nieruchomość jeśli została mu ona podarowana. Jako źródło wątpliwości wskazała nieprecyzyjność przepisów. Z jednej strony podarowano wnioskodawcy nieruchomość czyli nie kupił jej, ale z drugiej nieruchomość będzie jego własnością dopiero po spłacie pożyczki. Dopóki kredytobiorcy nie spłacą kredytu ciąży na nich hipoteka. Kredytobiorcy muszą spłacać kolejne raty kredytu czyli w zasadzie kupują ten dom na raty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wobec powyższego wnioskodawca mógł dokonać odliczenia od podatku kwoty spłaconego przez niego kredytu?

Zdaniem wnioskodawcy, stanie się jednym z kredytobiorców, a co za tym idzie osobą obciążoną zobowiązaniem, uczyniło z wnioskodawcy osobę, która może dokonać takiego odliczenia, tym bardziej, że córka i zięć nie mogli dokonać aktu darowizny bez zgody banku, żądającego aby wnioskodawca stał się współkredytobiorcą. Wnioskodawca najpierw stał się osobą współodpowiedzialną za kredyt, a dopiero później współwłaścicielem domu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wskazał, że od czynności sprzedaży mieszkania dokonanej w 2010 r. miał zapłacić podatek wysokości 10%. Okoliczność ta jednoznacznie wskazuje zatem, iż do nabycia ww. mieszkania musiało dojść przed 01 stycznia 2007 r., tym samym dokonując oceny skutków podatkowych jego sprzedaży należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 z późn. zm.) zmieniono bowiem zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

I tak w myśl art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Zasada, o której mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) (art. 28 ust. 2a ww. ustawy).

W świetle art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż część przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2010 r. lokalu mieszkalnego wnioskodawca przeznaczył na spłatę kredytu bankowego zaciągniętego przez jego córkę i zięcia na zakup domu. Do kredytu tego wnioskodawca jako współkredytobiorca został dopisany w 2010 r. Wnioskodawca na podstawie umowy darowizny został również współwłaścicielem domu (w udziale 1/10), na zakup którego został zaciągnięty przedmiotowy kredyt. Wątpliwości wnioskodawcy budzi okoliczność czy wydatki poniesione na spłatę ww. kredytu mogą zostać uznane za wydatki na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ww. ustawy nie mogą zostać uznane wydatki poniesione na spłatę kredytu zaciągniętego przez córkę i zięcia wnioskodawcy na zakup domu. Wnioskodawca nie jest bowiem osobą, która ten kredyt zaciągnęła tylko osobą, która przystąpiła do długu, a kredyt nie został zaciągnięty na własne cele mieszkaniowe wnioskodawcy. Nie zmienia tego fakt, iż wnioskodawca na podstawie umowy darowizny został współwłaścicielem (w udziale wynoszącym 1/10) nieruchomości, na zakup której został zaciągnięty przedmiotowy kredyt. Istotne jest bowiem, że kredyt ma być zaciągnięty przez podatnika na realizację jego własnego celu mieszkaniowego. Tymczasem w przedmiotowej sprawie na nabycie nieruchomości wnioskodawca kredytu nie zaciągnął, bo nieruchomość otrzymał pod tytułem darmym, w drodze darowizny. Nie można zatem twierdzić, iż przystąpienie do kredytu oznacza jego zaciągnięcie przez wnioskodawcę na cele mieszkaniowe.

Wyjaśnić ponadto należy wnioskodawcy, iż nabycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) w drodze umowy darowizny ma charakter nieodpłatny. Za niedopuszczalne uznać należy twierdzenia wnioskodawcy, iż kupuje przedmiotowy dom na raty ponieważ musi spłacać kolejne raty kredytu. Wnioskodawca udział w przedmiotowej nieruchomości nabył w sposób nieodpłatny, a fakt obciążenia nieruchomości hipoteką zabezpieczającą kredyt zaciągnięty na jej zakup, nie oznacza, że wnioskodawca nabywa nieruchomość na raty. Wnioskodawca jest jej pełnoprawnym współwłaścicielem od momentu zawarcia umowy darowizny.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy uznać należało za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.