Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-743/13-4/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-11-08
Teza: Czy małżonkowie mogą złożyć oddzielne korekty zeznania podatkowego za 2012 r. w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa?
Słowa kluczowe: deklaracje; korekta; małżonek; preferencje; rozliczanie (rozliczenia); wniosek; zeznania-zeznania wspólne
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku (data wpływu 29 lipca 2013 r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 31 października 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie korekty zeznania podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie korekty zeznania podatkowego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 18 października 2013 r., znak ILPB2/415-743/13-2/ES, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 18 października 2013 r., skutecznie doręczono w dniu 21 października 2013 r. W dniu 31 października 2013 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej w dniu 28 października 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wspólnie z żoną złożyli PIT-36 za 2012 r.

Zainteresowany wyjaśnił, że małżonka prowadziła działalność gospodarczą, natomiast Zainteresowany uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę. Błędnie małżonkowie odliczyli stratę z tytułu działalności gospodarczej żony, tj. stratę w wysokości 100% i złożyli korektę zeznania podatkowego.

Małżonkowie chcieli oddzielnie złożyć zeznania podatkowe (PIT-y/korekty), ponieważ strata z tytułu działalności małżonki jest odliczona z dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu umowy o pracę, co jest niezgodne z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ww. przepis wskazuje, że poniesiona w roku podatkowym strata może być odliczona (odpowiednio) od dochodu z tego samego źródła.

Ponadto Zainteresowany nadmienił, że stanowisko Urzędu Skarbowego w Świdnicy w przedmiocie złożenia odrębnych zeznań podatkowych jest przeciwne do prezentowanego przez Zainteresowanego, tj. małżonkowie nie mogą złożyć oddzielnych zeznań podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy małżonkowie mogą złożyć oddzielne korekty zeznania podatkowego za 2012 r. w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgonie z art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa podatnik ma prawo skorygować uprzednio złożoną deklarację, a przez korektę rozumie się również sposób opodatkowania, czyli możliwość złożenia oddzielnych zeznań podatkowych/ PIT-ów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Na mocy powyższego, podatek określony na imię obojga małżonków, należy uznać za wspólny podatek małżonków.

Natomiast w świetle art. 45 ust. 1 ww. ustawy – podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wraz z żoną złożyli wspólne zeznanie podatkowe PIT-36 za 2012 r. Małżonkowie osiągali dochody w roku podatkowym:

*   Zainteresowany z tytułu umowy o pracę,
*   małżonka Zainteresowanego z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, przy czym osiągnęła stratę, o którą nieprawidłowo (w zeznaniu podatkowym ) pomniejszyli dochód.

W związku z faktem błędnie odliczonej straty małżonkowie chcieliby odrębnie złożyć zeznania podatkowe za 2012 r. (PIT-y/korekty).

Zatem kluczową kwestią do rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie jest to, czy istnieje prawo do złożenia korekty wspólnego zeznania podatkowego za 2012 r. w postaci odrębnych korekt zeznań podatkowych za 2012 r. w odniesieniu do Wnioskodawcy jak i małżonki Wnioskodawcy.

Wobec takiego stanu rzeczy tut. Organ przedstawia co następuje.

W wyniku wniosku wyrażonego we wspólnym zeznaniu rocznym, małżonkowie podlegają opodatkowaniu łącznie od sumy swoich dochodów, po uprzednim dokonaniu odliczeń od dochodu odrębnie przez każdego z nich. W takim przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

Natomiast zgodnie z art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Na podstawie § 2 ww. artykułu skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Mając na uwadze cytowane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że możliwość skorzystania z uprzywilejowanej formy opodatkowania dochodów małżonków została z woli ustawodawcy w sposób wyraźny uzależniona od spełnienia ściśle określonych warunków. I tak, między innymi, wniosek o zastosowanie tej formy należy złożyć w określony sposób, tj. w rocznym zeznaniu podatkowym (zawierającym stosowne oświadczenie w tej materii) i w określonym terminie, tj. do dnia 30 kwietnia roku następującego po danym roku podatkowym. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości złożenia tego wniosku ani w inny sposób ani też w innym czasie. Przeciwnie, wprost uniemożliwia złożenie wniosku o preferencyjne rozliczenie po upływie terminu do złożenia zeznania.

W tym miejscu należy podkreślić, że tylko do dnia 30 kwietnia 2013 r. - można złożyć oświadczenia o łącznym opodatkowaniu dochodów osiąganych przez małżonków. Do upływu tego dnia możliwa jest również zmiana tego oświadczenia. Po dacie 30 kwietnia 2013 r. złożenie nowego - zmienionego oświadczenia jest niedopuszczalne i prawnie nieskuteczne.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że jeżeli małżonkowie w terminie do dnia złożenia zeznania (30 kwietnia) złożyli zeznanie podatkowe, zaznaczyli kwadrat wskazujący na wybór wspólnego opodatkowania, to po ww. terminie nie mają możliwości skorzystania z indywidualnego opodatkowania swoich dochodów.

Zaznaczając kwadrat w punkcie 6.2 zeznania PIT-36 małżonkowie wyrażają jednoznacznie wolę wspólnego opodatkowania. Zgodnie z informacją zawartą na formularzu PIT-36 zaznaczenie odpowiednich kwadratów i złożenie podpisów traktuje się na równi ze złożeniem wniosku o zastosowanie wskazanego sposobu opodatkowania. Dlatego taki sposób wyboru na zeznaniu podatkowym prowadzi do braku możliwości skorzystania z odrębnego (indywidualnego) opodatkowania swoich dochodów tak dla Wnioskodawcy jak również żony Wnioskodawcy. Skoro małżonkowie po tym terminie nie mogą skorzystać z indywidualnego opodatkowania swoich dochodów i złożyć odrębnych zeznań podatkowych za 2012 r. to tym bardziej nie mają prawa do złożenia oddzielnych korekt wspólnie złożonego zeznania podatkowego za 2012 r., jak tego chce Wnioskodawca.

Reasumując, Wnioskodawca wraz z małżonką nie mogą złożyć oddzielnych korekt zeznania podatkowego za 2012 r., ponieważ wskazane wyżej przepisy prawa podatkowego nie zezwalają na ich złożenie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.