Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.898.2018.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-02
Teza: brak możliwości odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 listopada 2018 r. (data wpływu 23 listopada 2018 r.), uzupełnionym pismem z 19 grudnia 2018 r. (data wpływu 21 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją projektu pn. „(…)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją projektu pn. „(…)”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 grudnia 2018 r. (data wpływu 21 grudnia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 12 grudnia 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.898.2018.1.AB.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Miasto w 2016 r. złożyło wniosek o dofinansowanie zakupu średniego samochodu ratowniczo- gaśniczego dla OSP z Regionalnego Programu Operacyjnego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W wyniku pierwszego etapu rozpatrzenia wniosków Miasto nie uzyskało dofinansowania. Pomimo tego Gmina z własnych środków w 2016 r. zakupiła w/w samochód ratowniczo-gaśniczy. Zakup został udokumentowany fakturą VAT, jednak Gmina nie dokonała odliczenia podatku naliczonego zawartego w tej fakturze, uznając że wydatek nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną.

We wrześniu 2016 r. na podstawie umowy został pojazd został przekazany w bezpłatne użyczenie Ochotniczej Straży Pożarnej. Obecnie Gmina ponownie ubiega się o otrzymanie dotacji, w formie refundacji poniesionych wydatków na zakup tego pojazdu. Przedmiotem projektu jest uzyskanie refundacji wydatków z tytułu zakupu średniego samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP, nabycie którego ma związek z przeciwdziałaniem powstania zagrożeń naturalnych i technologicznych w gminie, powiecie, a także do zminimalizowania ich skutków.

Powyższy cel został osiągnięty poprzez realizację celów bezpośrednich:

*   zwiększenie zdolności działań ratunkowo-gaśniczych wykonywanych przez OSP, w tym zakresie
*   działań drogowych, poprzez zastosowanie innowacji technicznych i produktowych (możliwość zabrania większej ilości sprzętu);
*   skrócenie czasu reakcji na zagrożenia środowiskowe (większe możliwości działań) i szybsze dotarcie na miejsce akcji, a co za tym idzie zwiększenie efektywności;
*   zapewnienia mieszkańcom pomocy w przypadku wystąpienia nieprzewidywalnych zjawisk naturalnych (nawałnice wichury, trąby powietrzne, etc.);
*   poprawę bezpieczeństwa i warunków pracy strażaków.

Z tytułu zakupu wozu strażackiego i jego późniejszego nieodpłatnego udostępnienia OSP, Miasto nie uzyskało, ani nie będzie uzyskiwać żadnych przychodów. Przedstawione zadania należą do zadań własnych Miasta wynikających z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dn. 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zgodnie z którym zadania własne obejmują sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwo obywateli oraz obrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej.

Zakupiony pojazd nie był i nie będzie wykorzystywany w celach, związanych z świadczeniem jakichkolwiek usług odpłatnych, czy usług prowadzących do uzyskiwania przychodów. Zakupiony pojazd specjalistyczny został oznakowany, zarejestrowany w Starostwie Powiatowym (własność Gminy potwierdzają zapisy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu).

Przedmiotowy samochód jest i będzie wykorzystywany jedynie w celach, związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego - prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych narzuconych ustawowo Gminie. W związku z powyższym prowadzona działalność nie będzie stanowić konkurencji dla innych podmiotów.

Gmina posiada status czynnego podatnika podatku VAT.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Ad.1.

Nazwa projektu - „(…)”.

Ad.2.

Na fakturze dokumentującej zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego figuruje jako nabywca Gmina.

Ad. 3.

Samochód ratowniczo-gaśniczy nie był/nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych Gminy.

W związku z powyższym opisem Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy z tytułu zakupu średniego samochodu ratowniczo-gaśniczego, przekazanego do OSP na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia, Gminie przysługiwała lub przysługuje możliwość dokonania odliczenia w całości lub części podatku VAT naliczonego w trakcie realizacji zadania?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem gminy, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 ze. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie jaki towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatników, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zwartych umów cywilnoprawnych. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. samorządzie gminnym (Dz. U z 2018 r., poz. 994, ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu ochrony przeciwpożarowej - art. 7 ust. 1 pkt 14.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wskazane do realizacji przedsięwzięcie pn. „Zakup średniego samochodu ratowniczo-gaśniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej” zostało podjęte w celu pozyskania refundacji wydatku poniesionego w celu realizacji obowiązków kwalifikowanych przez ustawę o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy, którego efektem będzie zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Powstały środek trwały został udostępniony społeczeństwu nieodpłatnie, nie generuje i nie będzie generował dochodów dla miasta co przesądza, że transakcja odbyła się w ramach władztwa publicznego.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ zakupione towary i usługi niezbędne dla realizacji inwestycji nie będą wykorzystywane do żadnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, skutkujących sprzedażą opodatkowaną, toteż Gmina, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy VAT, nie będzie działała w charakterze podatnika towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Miasto nie ma miało i nie ma obecnie możliwości obniżenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1.  wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo -przedmiotowy,
2.  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia od podatku konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    1.  czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    2.  ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy – w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy – należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i realizatorem projektu pn. „(…)”. W 2016 r. Wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie zakupu średniego samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP. W wyniku pierwszego etapu rozpatrzenia wniosków Miasto nie uzyskało dofinansowania. We wrześniu 2016 r. na podstawie umowy został pojazd został przekazany w bezpłatne użyczenie Ochotniczej Straży Pożarnej. Obecnie Gmina ponownie ubiega się o otrzymanie dotacji, w formie refundacji poniesionych wydatków na zakup tego pojazdu. Przedmiotem projektu jest uzyskanie refundacji wydatków z tytułu zakupu średniego samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP. Wykonywane zadania należą do zadań własnych Miasta wynikających z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dn. 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zgodnie z którym zadania własne obejmują sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwo obywateli oraz obrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej.

Miasto podkreśla, że zakupiony pojazd nie był i nie będzie wykorzystywany w celach, związanych z świadczeniem jakichkolwiek usług odpłatnych, czy usług prowadzących do uzyskiwania przychodów. Przedmiotowy samochód jest i będzie wykorzystywany jedynie w celach, związanych z zapewnieniem czynnego bezpieczeństwa publicznego - prowadzeniem akcji ratowniczo-gaśniczych narzuconych ustawowo Gminie. Samochód ratowniczo-gaśniczy nie był/nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych Gminy.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy należy wskazać, że w świetle powołanych przepisów, głównym celem ponoszonych wydatków w zakresie wykonania wskazanej w opisie sprawy inwestycji, polegającej na zakupie samochodu pożarniczego, będzie wykonywanie zadań publicznych (zadań własnych Gminy) w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Jak już zostało wyjaśnione podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z całokształtu działań Wnioskodawcy związanych z poniesionymi wydatkami na zakup samochodu pożarniczego wynika, że jego nabycie nie będzie miało związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym, z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Przedmiotowy zakup, zrealizowany został przez organ władzy publicznej w zakresie zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany – czyli ustawą o samorządzie gminnym. Dodatkowo, jak wskazał Wnioskodawca, Gmina jak również użytkownik tj. OSP, nie wykonują i nie będą wykonywać żadnej działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, przy wykorzystaniu samochodu pożarniczego.

Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostają spełnione, gdyż Gmina, realizując opisane we wniosku przedsięwzięcie (zakup w 2016 r. samochodu ratowniczo-gaśniczego), nie działała w charakterze podatnika VAT.

Podsumowując, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn. „(…)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie zostają spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie działa jako podatnik VAT, a samochód ratowniczo-gaśniczy, którego zakup ma zostać refundowany w ramach realizacji ww. projektu nie służy do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.