Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.379.2021.9.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze
sprzedaży odziedziczonej nieruchomości gruntowej
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: kredyt-spłata kredytu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 14 kwietnia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniony w odpowiedzi na wezwanie pismem z 5 lipca 2021 r. (data
    wpływu 8 lipca 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 23 września 2020 r. Wnioskodawczyni sprzedała niezabudowaną i niezamieszkaną
    nieruchomość gruntową położoną w X, której była jedynym właścicielem. Sprzedaż
    nastąpiła na rzecz osób niepowiązanych (ani faktycznie, ani prawnie) z Wnioskodawczynią.
    Nieruchomość ta stanowiła wyłączną własność Wnioskodawczyni, którą Wnioskodawczyni
    nabyła w drodze dziedziczenia testamentowego po mężu, który zmarł w dniu 14 grudnia
    2017 r. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku zostało wydane w dniu
    20 grudnia 2019 r. i uzyskało następnie walor prawomocności.
    Kwotę uzyskaną z tytułu sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni przeznaczyła na:
    1. Spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w Banku przez męża Wnioskodawczyni na
      zakup lokalu mieszkalnego położonego w Y w dniu 8 września 2014 r. Mąż
      Wnioskodawczyni i Wnioskodawczyni z dziećmi początkowo zamieszkiwali na tej
      nieruchomości lokalowej. Następnie przeprowadzili się do nieruchomości
      zabudowanej budynkiem mieszkalnym na terenie X. Właścicielem obu nieruchomości
      był najpierw mąż Wnioskodawczyni, a obecnie Wnioskodawczyni na podstawie
      dziedziczenia testamentowego. Na skutek tego Wnioskodawczyni została następcą
      prawnym zmarłego męża także w zakresie umowy kredytu hipotecznego, o którym

      mowa była wyżej. Na dzień sprzedaży niezabudowanej i niezamieszkanej
      nieruchomości (tj. 23 września 2020 r.), aż do dnia dzisiejszego Wnioskodawczyni
      zamieszkuje na nieruchomości położonej w X. Na dzień uregulowania tego
      zobowiązania, obciążało ono Wnioskodawczynię.
    2. Generalny remont kuchni i przedpokoju (zakup materiału i zapłacenie robocizny) na
      nieruchomości, w której zamieszkuje Wnioskodawczyni, który został przeprowadzony
      po sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.
    3. Uregulowanie zaległości czynszowej lokalu mieszkalnego położonego w Y, o którym
      była mowa w pkt 1., która powstała przed sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    4. Uregulowanie zaległości z tytułu podatku od nieruchomości związanej z lokalem
      mieszkalnym położonym w Y, o którym była mowa w pkt 1, która powstała przed
      sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Mąż Wnioskodawczyni nabył niezabudowaną nieruchomość gruntową położoną w X w
    dniu 19 października 2016 r. na podstawie umowy darowizny i ustanowienia służebności
    mieszkania. Mąż Wnioskodawczyni na podstawie wskazanej umowy został jedynym
    właścicielem tej nieruchomości (weszła ona do jego majątku osobistego). Nieruchomość
    została nabyta za czasów małżeństwa Wnioskodawczyni i jej zmarłego męża. Na
    przestrzeni trwania małżeństwa nigdy nie doszło do powstania rozdzielności majątkowej.
    a. Kredyt hipoteczny zaciągnięty na nieruchomość w Y przez męża Wnioskodawczyni
      został zaciągnięty na nieruchomość, która stanowiła wyłączną własność męża
      Wnioskodawczyni. Do jej zakupu doszło przed zawarciem małżeństwa.
    b. Wnioskodawczyni dokonała remontu nieruchomości w X, w której mieszka i realizuje
      własne cele mieszkaniowe.
    c. Wnioskodawczyni początkowo realizowała własne cele mieszkaniowe na
      nieruchomości w Y, gdzie zamieszkiwała z mężem. W 2016 r. przeprowadziła się ona
      wraz z mężem do nieruchomości w X i od tej pory na wymienionej nieruchomości
      realizuje własne cele mieszkaniowe. Nieruchomość w Y na podstawie dziedziczenia
      testamentowego stanowi wyłączną własność Wnioskodawczyni. Nieruchomość ta
      obecnie nie jest wykorzystywana w żaden sposób i nikt w niej nie zamieszkuje. W
      przyszłości Wnioskodawczyni dopuszcza możliwość zamieszkania w tej nieruchomości
      przez swoją córkę.
    Wydatki na remont kuchni i przedpokoju potwierdzone są fakturami/rachunkami
    wystawionymi na nazwisko Wnioskodawczyni. Remont obejmował położenie nowych
    podłóg (panele podłogowe w kuchni i płytek podłogowych w przedpokoju) i sfinansowanie
    ich zakupu, wyrównanie ubytków w tynku i częściowe wykonanie gładzi, wymiana instalacji
    elektrycznej, wybudowanie nowych ścianek działowych z płyt kartonowogipsowych,
    pomalowanie pomieszczeń i ułożenie płytek ściennych oraz kamienia elewacyjnego na
    jednej ścianie w przedpokoju, zakup niezbędnych sprzętów AGD oraz zakup mebli, zakup i
    zamontowanie nowego parapetu w kuchni, skucie starej posadzki w przedpokoju wraz z
    wylewką i wykonanie nowej wylewki i położenie nowej podłogi, wykonanie pokrycia
    schodów płytą kartonowo- gipsową w zejściu do piwnicy, oszlifowanie zewnętrznej części
    schodów znajdujących się w przedpokoju.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych w związku z uzyskaniem środków pieniężnych z tytułu sprzedaży nieruchomości
    w sytuacji, gdy środki te przeznaczyła na uregulowanie zobowiązań związanych z
    udzielonym kredytem hipotecznym dotyczącym innej nieruchomości (zaciągniętym przed
    transakcją sprzedaży), a także zaległości czynszowej i podatkowej takiej nieruchomości
    (powstałymi przed transakcją sprzedaży), a nadto przeznaczyła część przedmiotowych

    środków na przeprowadzenie remontu części nieruchomości, na której podatnik
    faktycznie zamieszkuje?
    Zdaniem Wnioskodawczyni
    Jest ona uprawniona do skorzystania z ulgi mieszkaniowej wynikającej z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a w zw. z art. 21 ust. 1
    pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25-29 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Tym samym nie jest ona zobowiązana do uiszczenia podatku
    dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości.
    Zasadą jest to, iż na skutek dokonanej transakcji Wnioskodawczyni uzyskała dochód, który
    podlega opodatkowaniu. Niemniej jednak, w ocenie Wnioskodawczyni jest ona
    uprawniona do skorzystania z ulgi mieszkaniowej w związku z wyżej opisanymi
    wydatkami, co wynika z przywołanych wyżej przepisów.
    Każdy z opisanych wydatków odnosił się do własnego celu mieszkaniowego
    Wnioskodawczyni. Faktem jest, że Wnioskodawczyni stała się następcą prawnym praw i
    obowiązków przysługujących jej zmarłemu mężowi. Innymi słowy należy uznać, iż z chwilą
    nabycia spadku stała się ona kredytobiorcą oraz właścicielką nieruchomości wchodzących
    w skład masy spadkowej. Skoro tak, to regulując uprzednio zaciągnięty kredyt hipoteczny
    realizowała de facto swój własny cel mieszkaniowy. Podobnie sytuacja przedstawia się,
    gdy Wnioskodawczyni uregulowała zadłużenia czynszowe oraz podatkowe związane z tą
    nieruchomością, które powstało przed datą sprzedaży nieruchomości. Z chwilą
    dziedziczenia Wnioskodawczyni stała się bowiem dłużnikiem, który jest odpowiedzialny za
    ich uregulowanie. Z kolei, gdy chodzi o wydatkowanie środków na przeprowadzenie
    remontu, to ponownie trzeba zauważyć, że odnosi się on do nieruchomości należącej do
    Wnioskodawczyni i w sposób ewidentny zmierza do zaspokajania własnych celów
    mieszkaniowych.
    Najistotniejszym zagadnieniem jest to, że z przedmiotowej ulgi Wnioskodawczyni może
    skorzystać także, gdy rozdysponowuje majątek otrzymany tytułem dziedziczenia na
    uregulowanie pewnych należności wchodzących w skład spadku, które odnoszą się do
    celów mieszkaniowych, oraz własnych celów mieszkaniowych. Zdaniem Wnioskodawczyni,
    nawet, jeżeli wydatki dotyczące innej nieruchomości, należałoby oceniać jako niezwiązane
    z jej celami mieszkaniowymi, to ocena ta musi zostać zmieniona z momentem, gdy staje
    się ona następcą prawnym. W takim bowiem przypadku cele te, stają się celami
    Wnioskodawczyni, co wynika z kwestii następstwa prawnego (922 k.c. i 925 k.c.).
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 10 sierpnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0114-KDIP3-1.4011.379.2021.2.AK, w której uznałem Pani stanowisko w zakresie
    możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży odziedziczonej
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej za:
        prawidłowe – odnośnie możliwości skorzystania przez Wnioskodawczynię ze
        zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych w stosunku do wydatków poniesionych na
        remont nieruchomości – z wyłączeniem mebli, które nie są na stałe połączone z
        elementami konstrukcyjnymi budynku oraz sprzętów AGD innych niż piekarnik i
        płyta kuchenna,
        nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.
    Interpretację doręczono Pani 16 sierpnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    15 września 2021 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach.
    Wniosła Pani o:
    1. - uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i przekazanie sprawy do
      ponownego rozpoznania,
    2. - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym
      kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według
      norm prawem przepisanych bądź według spisu kosztów, o ile zostanie złożony,
    3. wyznaczenie rozprawy,
    4. uwzględnienie skargi w całości przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
      Bielsku-Białej w ramach procedury samokontroli.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił Pani skargę na zaskarżoną interpretację –
    wyrokiem z 17 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1456/21.
    Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 5 marca 2025 r., sygn. akt II FSK 759/22 –
    uchylił zaskarżony wyrok WSA z 17 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1456/21 w całości oraz
    zaskarżoną interpretację indywidualną z 10 sierpnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-
    1.4011.379.2021.2.AK (data wpływu wyroku 30 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części
        prawidłowe i w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze
    źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy formułuje generalną
    zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie stanowi źródło przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym
    samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogólne nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są
    łącznie dwa warunki:
    1. odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
      stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    2. zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2019 roku.
    W myśl art. 10 ust. 5 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w
    przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczony
    będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub
    praw majątkowych przez spadkodawcę. Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego
    uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości
    (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres
    posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia
    nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie
    podlega opodatkowaniu.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w
    drodze spadku”.
    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego (np. wyroki NSA z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia

    28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120
    /11, z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II
    FSK 625/13, z dnia 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno
    nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i
    nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego.
    Dodatkowo należy zauważyć, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach
    nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.
    W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1740 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 tej ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast na mocy art. 925
      Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Zgodnie natomiast z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359, ze zm.)
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku osobistego każdego z
      małżonków należą między innymi przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem
      wspólności ustawowej (art. 33 ww. Kodeksu).
    Jak wynika z art. 33 Kodeksu, do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
            przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
            przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę,
            chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
            prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym
            przepisom;
            przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych
            potrzeb jednego z małżonków;
            prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
            przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub
            wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną
            krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu

            małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy
            zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia
            widoków powodzenia na przyszłość;
            wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej
            działalności zarobkowej jednego z małżonków;
            przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia
            jednego z małżonków;
            prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz
            inne prawa twórcy;
            przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego,
            chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że nabycie przez
    Wnioskodawczynię nieruchomości (niezabudowanej oraz mieszkalnych) nastąpiło w
    drodze spadku i w związku z tym do określenia skutków podatkowych z tytułu sprzedaży
    nieruchomości zastosowanie ma art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Wnioskodawczynię
    nieruchomości niezabudowanej podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie miało
    miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    przez spadkodawcę – męża Wnioskodawczyni.
    W analizowanej sprawie mąż Wnioskodawczyni nabył nieruchomość gruntową położoną w
    X w dniu 19 października 2016 r. na podstawie umowy darowizny i ustanowienia
    służebności mieszkania. Mąż Wnioskodawczyni na podstawie wskazanej umowy został
    jedynym właścicielem tej nieruchomości (weszła ona do jego majątku osobistego).
    Przedmiotową nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła w spadku po mężu a następnie we
    wrześniu 2020 r. dokonała jej odpłatnego zbycia.
    Z przestawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2017 r. Wnioskodawczyni nabyła
    spadek po zmarłym mężu, w skład spadku wchodziły nieruchomości mieszkalne,
    nieruchomość gruntowa niezabudowana w X oraz kredyt hipoteczny zaciągnięty przez
    męża Wnioskodawczyni na zakup nieruchomości mieszkalnej w Y, a także długi czynszowe
    oraz długi z tytułu zaległych podatków od nieruchomości mieszkalnej w Y.
    Mając na uwadze fakt, iż od dnia nabycia nieruchomości przez męża Wnioskodawczyni do
    dnia jej odpłatnego zbycia nie upłynęło 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie, uzyskany przychód podlega opodatkowaniu zgodnie z treścią
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wedle art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z
    art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
    nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych).
    Stosownie do art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy:

      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W świetle art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a- c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 powołanej ustawy stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Na mocy art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1 rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Natomiast, jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia
    znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
    rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania
    przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W
    razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn,
    które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ
    podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość
    ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33 % od wartości wyrażonej w cenie, koszty
    opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć
    zatem związek przyczynowo-skutkowy. Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane
    ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje
    pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza
    umowy cywilnoprawnej.

    W przedmiotowej sprawie przychodem Wnioskodawczyni z odpłatnego zbycia
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej jest zatem cena określona w umowie
    sprzedaży – akcie notarialnym (w przypadku gdyby cena nieruchomości wskazana w
    umowie znacznie odbiegała od wartości rynkowej przychód ten określi organ podatkowy
    w wysokości wartości rynkowej), pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (o ile takowe
    zostały przez Wnioskodawczynię poniesione).
    Od kosztów odpłatnego zbycia należy odróżnić koszty uzyskania przychodu, których
    zasady ustalania określone zostały w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019
    r. :
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn.
    Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również
    udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz
    przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej
    rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych
    nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim,
    rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o
    zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik
    spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i
    polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Jak stanowi art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Koszt nabycia, co do zasady określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość. Koszty nabycia nieruchomości obejmują
    nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np.
    wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych – pod warunkiem, że
    w istocie nabywca takie wydatki poniósł.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,:
      W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest
    obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do
    zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po
    upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku
    włącznie. (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

    W analizowanej sprawie środki uzyskane ze sprzedaży odziedziczonej nieruchomości
    Wnioskodawczyni chce przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w
    ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit.
      a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30;
    Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele
    mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło
    nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z
    którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie (art. 21 ust. 25a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 26 cytowanej ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Stosownie do art. 21 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        1. za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        2. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
          budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie w
    sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na
    zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości zaliczając do
    nich nabycie lokalu bądź budynku mieszkalnego oraz gruntu związanego z tym lokalem
    lub budynkiem jak również spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie takiej nieruchomości.
    W w/w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:.
      „(...) Ma rację autor skargi kasacyjnej, że ustawa o podatku dochodowym i fizycznych
      dotyczy realizacji własnego celu mieszkaniowego. W przypadku S sprowadziło się to
      do uregulowania wcześniej zaciągniętego zobowiązania kredytowego, które to
      zobowiązanie przeszło na Skarżącą z momentem spadku po zmarłym
      współmałżonku. Słusznie podnosi Skarżąca, że cel spadkodawcy realizowany był od
      momentu zawarcia związku małżeńskiego w powiązaniu z celami jego

      współmałżonka czyli Skarżącej. W momencie otwarcia spadku Skarżąca w istocie
      przejęła realizację tego celu, wraz z tą realizacją również obowiązek spłaty kredytu,
      który pozwalał na realizację ww. celu. Z opisanego stanu faktycznego nie wynika aby
      środki uzyskane ze sprzedaży części spadkowego posłużyły na realizację celu innego
      niż mieszkaniowy. Powszechnie akceptowalną wartością jest w tym przypadku
      zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych rodziny.
      Środki uzyskane przez Skarżącą bowiem posłużyły na spłatę zaciągniętego przez
      spadkodawcę zobowiązania służącego ww. celu. Należy wskazać, że w takim
      wypadku różnicuje się sytuację spadkobierców w zależności od tego, czy składnikiem
      odziedziczonego majątku były środki pieniężne, czy nieruchomość. Spłata długów z
      odziedziczonych środków pieniężnych nie powoduje powstania obowiązku
      podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast zbycie
      nieruchomości w celu ich spłaty, taki skutek wywołuje. Brak jest racjonalnego
      uzasadnienia różnego traktowania spadkobierców tylko z tego powodu, że w skład
      spadku wchodzi nieruchomość.
      W sytuacji Skarżącej opodatkowanie przychodu przeznaczonego na pokrycie długu
      spadkowego, którego cel w istocie nie uległ zmianie bowiem umowa o kredyt
      hipoteczny zawarta przez spadkodawcę nie uległa zmianie i określony w niej cel też
      nie. W niniejszej sprawie przyjęcie wykładni językowej z pominięciem długów
      spadkowych, mających wpływ na wysokość definitywnego przysporzenia, jakie w
      wyniku sprzedaży odziedziczonej nieruchomości, uzyskała Skarżąca, prowadziłoby do
      niesłusznych, niesprawiedliwych wniosków, gdyż Skarżąca zobowiązana byłaby do
      zapłaty podatku od kwoty przeznaczonej w istocie na zaspokojenie własnych
      mieszkaniowych (...)”.
    Mając na uwadze powyższe, planowany przez Wnioskodawczynię sposób wydatkowania
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu
    mieszkalnego przez zmarłego małżonka będzie mógł korzystać ze zwolnienia zawartego w
    treści art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z treści rozpatrywanego wnioski oraz jego uzupełnienia wynika, że środki ze sprzedaży
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej, nie później niż w okresie trzech lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpi jego odpłatne zbycie zostaną przeznaczone również
    na: remont mieszkania, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje, polegający w
    szczególności na remont kuchni i przedpokoju potwierdzone są fakturami/rachunkami
    wystawionymi na nazwisko Wnioskodawczyni. Remont obejmował położenie nowych
    podłóg (panele podłogowe w kuchni i płytek podłogowych w przedpokoju) i sfinansowanie
    ich zakupu, wyrównanie ubytków w tynku i częściowe wykonanie gładzi, wymiana instalacji
    elektrycznej, wybudowanie nowych ścianek działowych z płyt kartonowogipsowych,
    pomalowanie pomieszczeń i ułożenie płytek ściennych oraz kamienia elewacyjnego na
    jednej ścianie w przedpokoju, zakup niezbędnych sprzętów AGD oraz zakup mebli, zakup i
    zamontowanie nowego parapetu w kuchni, skucie starej posadzki w przedpokoju wraz z
    wylewką i wykonanie nowej wylewki i położenie nowej podłogi, wykonanie pokrycia
    schodów płytą kartonowo- gipsową w zejściu do piwnicy, oszlifowanie zewnętrznej części
    schodów znajdujących się w przedpokoju.
    W tym miejscu wskazać należy, że z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową
    okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest
    przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja
    uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że

    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną
    na „własne cele mieszkaniowe”. Przy tym, „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy –
    zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Natomiast dla oceny skutków podatkowych wydatkowania środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości na wskazane przez Wnioskodawczynię we wniosku rodzaje
    wydatków na remont lokalu mieszkalnego, którego Wnioskodawczyni jest właścicielem i w
    którym zamieszkuje, należy odnieść się do regulacji art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wśród wydatków na własne cele mieszkaniowe wymieniono w nim wydatki poniesione m.
    in. na remont własnego lokalu mieszkalnego. Przez własny budynek, lokal lub
    pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub
    pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego
    podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26
    ww. ustawy).
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo
    budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) jako:
      „wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających
      na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy
      czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie
      pierwotnym”. Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
      nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na
      gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej

      ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów
      służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego
      od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu
    jako nieruchomości i jej części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od
    lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw.
    wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej nowo wybudowanego lokalu. W każdym przypadku remont dotyczy „materii”
    lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia
    technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa
    bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi
    lokalu.
    Mając na uwadze wyżej przedstawione rozumienie pojęcia „remont”, należy wskazać, że
    wydatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodu ze sprzedaży nieruchomości na zakup,
    położenie nowych podłóg (panele podłogowe w kuchni i płytek podłogowych w
    przedpokoju), wyrównanie ubytków w tynku i częściowe wykonanie gładzi, wymiana
    instalacji elektrycznej, wybudowanie nowych ścianek działowych z płyt
    kartonowogipsowych, pomalowanie pomieszczeń i ułożenie płytek ściennych oraz
    kamienia elewacyjnego na jednej ścianie w przedpokoju, zakup i zamontowanie nowego
    parapetu w kuchni, skucie starej posadzki w przedpokoju wraz z wylewką i wykonanie
    nowej wylewki i położenie nowej podłogi, wykonanie pokrycia schodów płytą kartonowo-
    gipsową w zejściu do piwnicy, oszlifowanie zewnętrznej części schodów znajdujących się w
    przedpokoju, koszty usług z tym związane - mieści się w kategorii wymienionych w art. 21
    ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków
    poniesionych na remont własnego lokalu mieszkalnego (położonego w państwie
    członkowskim Unii Europejskiej). Tym samym będą uprawniały Wnioskodawczynię do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
    W odniesieniu do wydatków poniesionych na zakup niezbędnych sprzętów AGD oraz
    zakup mebli – wskazać należy, iż ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy, będą korzystały tyko te wydatki, które zostały poczynione na zakup mebli
    wykonanych na wymiar/do zabudowy stałej, które są trwale połączone z elementami
    konstrukcyjnymi/budowlanymi budynku oraz wydatki poniesione tylko na zakup takich
    sprzętów AGD jak piekarnik, płyta kuchenna. Powyższe oznacza, że nie każdy zakup mebli
    i każdego sprzętu AGD może zostać zaliczony do kategorii wydatków realizujących cele
    mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ww. ustawy.
    Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że w sytuacji gdy
    Wnioskodawczyni – począwszy od dnia odpłatnego zbycia odziedziczonej nieruchomości,
    nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym dokonano
    odpłatnego zbycia – środki ze sprzedaży nieruchomości gruntowej tj. uzyskany przychód w
    całości przeznaczyła na remont nieruchomości w której zamieszkuje i realizuje własne cele
    mieszkaniowe oraz spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomość w
    Y, to ich wydatkowanie na ten cel uprawnia Wnioskodawczynię do zwolnienia
    wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z wyłączeniem wydatków poniesionych na zakup mebli,
    które nie są na stałe połączone z elementami konstrukcyjnymi budynku oraz sprzętów
    AGD innych niż piekarnik i płyta kuchenna, .

    Natomiast spłata zaległości czynszowych i podatkowych powstałych na nieruchomości w Y
    – przed transakcją sprzedaży, nie została wymieniona przez ustawodawcę w treści
    powyżej cytowanego art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o
    których mowa w ust. 1 pkt 131.
    Zaległości czynszowe, podatkowe – stanowią dług spadkowy a spłata długów spadkowych
    nie uprawnia Wnioskodawczyni do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dług spadkowy nie może również stanowić kosztu odpłatnego zbycia w rozumieniu art. 19
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dług ten stanowi spłatę
    zobowiązań spadkodawcy, które Wnioskodawczyni musiałaby uregulować nawet
    wówczas, gdyby nie dokonywała sprzedaży.
    Dlatego też przy obliczaniu przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości wartość
    spłaconych długów spadkowych nie może zostać przez Wnioskodawczynię uwzględniona.

## Dodatkowe informacje

Niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu
    wydania interpretacji tj. 16 sierpnia 2021 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi
    ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 5 marca 2025 r. sygn. akt I FSK 759/22.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.