Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4514-49/15/DSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-07-08
Teza: Umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego od Nadleśnictwa na podstawie art. 40a ustawy o lasach - wyłączenie z opodatkowania o którym mowa w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: gospodarka-gospodarka nieruchomościami; nabycie; nieruchomości; sprzedaż; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2015 r. (data wpływu 20 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy sprzedaży mieszkania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy sprzedaży mieszkania.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni zamierza nabyć od Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe państwowej jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny numer … położony w miejscowości K. w budynku numer \`(...)\` Z lokalem tym związany jest udział we własności działki nr 39/5 oznaczonej jako tereny mieszkaniowe o powierzchni 0,2121 ha oraz części wspólnych budynku niesłużących wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wynoszący 504/1000 części. Nabywający przystąpili do przetargu zorganizowanego na podstawie art. 40a ust. 11 ustawy o lasach w wyniku którego zostali wyłonieniu nabywcami wymienionego lokalu stanowiącego obecnie pustostan za kwotę 601.000 zł.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że jest pracownikiem Lasów Państwowych. Przedmiotowa sprzedaż nastąpi na podstawie art. 40a ustawy o lasach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż wymienionego lokalu będzie podlegała opodatkowaniu 2% podatkiem od czynności cywilnoprawnych od wartości nabywanej nieruchomości na podstawie art. 1 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czy też nie będzie podlegała temu podatkowi zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. g) tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawczyni umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż sprzedaż lokalu podlega art. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 40a ustawy o lasach. Zdaniem Wnioskodawczyni ta sprzedaż nie ma konsekwencji podatkowych, ponieważ mieszkanie stanowi własność Skarbu Państwa.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwrot „w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami” ma charakter ogólny. Pojęcie „przepisów o gospodarce nieruchomościami” jest pojęciem szerszym niż „ustawa o gospodarce nieruchomościami”. Zdaniem Wnioskodawczyni odwołanie się przez ustawodawcę w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ogólnie do „przepisów o gospodarce nieruchomościami” powoduje, że należy uwzględniać wszystkie przepisy regulujące czynności cywilnoprawne w sprawach gospodarki nieruchomościami, niezależnie od tego, w jakich aktach prawnych się znajdują. W konsekwencji, Wnioskodawczyni uważa, że jeżeli podstawą sprzedaży budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego jest art. 40a ustawy o lasach, to jest to zbycie mieszczące się dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych w ustawowym pojęciu „przepisy o gospodarce nieruchomościami”.

Art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie odwołuje się wyłącznie do norm prawnych zawartych w konkretnym akcie prawnym (w ustawie o gospodarce nieruchomościami), bowiem ustawodawca użył szerszego pojęcia – przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Zagadnienia dotyczące gospodarki nieruchomościami regulują także inne akty prawne tej samej rangi, w tym ustawa o lasach (art. 2 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Wnioskodawczyni wskazuje, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 lutego 2009 r. sygn. akt I CSK 389/08 stwierdził, że art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami określa relację między przepisami tej ustawy, a innymi ustawami regulującymi szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami.

Zarówno ta ustawa jak i akty prawne wymienione w jej art. 2 tworzą – w opinii Wnioskodawczyni – zespół przepisów o gospodarce nieruchomościami pozostających ze sobą we wzajemnej korelacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 626) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i na podstawie art. 4 pkt 1 przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określający stawki podatku stanowi, że od umowy sprzedaży nieruchomości wynosi ona 2%.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni zamierza nabyć od Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe państwowej jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny. Z lokalem tym związany jest udział we własności nr 39/5 oznaczonej jako tereny mieszkaniowe o powierzchni 0,2121 ha oraz części wspólnych budynku niesłużących wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali wynoszący 504/1000 części. Nabywający przystąpili do przetargu zorganizowanego na podstawie art. 40a ust. 11 ustawy o lasach w wyniku którego zostali wyłonieniu nabywcami wymienionego lokalu stanowiącego obecnie pustostan za kwotę 601.000 zł. Wnioskodawczyni jest pracownikiem Lasów Państwowych. Przedmiotowa sprzedaż następuje na podstawie art. 40a ustawy o lasach.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami lub przepisom o autostradach płatnych. Oznacza to, że powyższe wyłączenie ma zastosowanie w tych sprawach, w których przepisy o gospodarce nieruchomościami stanowią dla określonych podmiotów materialnoprawną podstawę działania.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782) stanowi, że ustawa określa zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie natomiast z jej art. 2 pkt 3 ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, a w szczególności ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2014 r. poz. 1153 oraz z 2015 r. poz. 349 i 671).

Ponadto ustawa o gospodarce nieruchomościami precyzuje na czym polegać może gospodarowanie nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 13 ust. 1 tej ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.

Zgodnie z art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2014 r., poz. 1153 z późn. zm.), Lasy Państwowe mogą sprzedawać nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi i samodzielne lokale mieszkalne, zwane dalej „lokalami”, oraz grunty z budynkami mieszkalnymi w budowie, nieprzydatne Lasom Państwowym. Ustęp 2 analizowanego przepisu stanowi natomiast, że ustalenie ceny nieruchomości przy sprzedaży, o której mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.

W myśl art. 40a ust. 4 ww. ustawy pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%, a spłata należności może zostać rozłożona na 60 rat miesięcznych, przy czym oprocentowanie nie może przekraczać w stosunku rocznym stopy referencyjnej, określającej minimalne oprocentowanie podstawowych operacji otwartego rynku prowadzonych przez Narodowy Bank Polski, powiększonej o 2 punkty procentowe. Jeżeli osobą uprawnioną jest emeryt lub rencista, cena nabycia lokalu ustalona jest na 5% jego wartości.

W przedmiotowej sprawie, ewentualne zastosowanie wyłączenia określonego w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych winno wiązać się więc z wykazaniem, że źródłem powstania danej czynności był konkretny przepis z zakresu gospodarki nieruchomościami. Tymczasem – jak wynika z przedstawionego w niniejszej sprawie stanu faktycznego – do nabycia nieruchomości dojdzie w trybie art. 40a ustawy o lasach. Oznacza to, że podstawę do zbycia nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni stanowić będzie, jak wskazano to w treści wniosku, art. 40a ustawy o lasach, a nie przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Analiza cytowanego przepisu wskazuje, że zawiera on kompleksowe uregulowanie kwestii zbywania przez Lasy Państwowe nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi i samodzielnych lokali mieszkalnych oraz gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie. Zawarte w nim przepisy określają bowiem nie tylko krąg osób uprawnionych do nabywania ww. nieruchomości na zasadach preferencyjnych, ale również sposób ustalania ceny i sposób jej zapłaty. Z tego też względu nie można uznać, że to przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowią podstawę czynności sprzedaży. Powyższego nie zmienia także okoliczność odesłania w pewnych kwestiach, nieuregulowanych w ustawie o lasach (jak np. przy ustalaniu ceny sprzedaży nieruchomości w art. 40a ust. 2 ustawy o lasach), do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odwołanie takie ma bowiem na celu jedynie uniknięcie powtarzania pewnych rozwiązań ustalonych w jednym akcie prawnym w kolejnej ustawie.

W konsekwencji stwierdzić należy, że zawarta przez Wnioskodawczynię umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego od Nadleśnictwa na podstawie art. 40a ustawy o lasach będzie podlegała opodatkowaniu 2% podatkiem od czynności cywilnoprawnych obliczonym od wartości rynkowej nabywanego lokalu. Jednocześnie, jak wynika z toku dotychczasowej argumentacji, wyłączenie z opodatkowania o którym mowa w art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania.

Końcowo, odnosząc się do powołanego wyroku Sądu Najwyższego, wskazać należy, iż nie jest on wiążący dla tutejszego organu. Wyrok sądowy dotyczy bowiem tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.