Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-188/10/UH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-09
Teza: opodatkowanie montażu stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych oraz jego prawidłowe fakturowanie
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; przyłącze; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2010r. (data wpływu 1 marca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania montażu stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych oraz jego prawidłowego fakturowania – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania montażu stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych oraz jego prawidłowego fakturowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Prowadzi działalność gospodarczą, której główną część stanowią usługi na rzecz podmiotów gospodarczych oraz jednostek samorządu terytorialnego, ponadto w siedzibie firmy Wnioskodawca sprzedaje głównie osobom fizycznym m.in. nabyte od podmiotów prowadzących sprzedaż hurtową obudowy filtracyjne oraz wkłady filtracyjne, ponadto świadczy usługi w zakresie montażu domowych stacji uzdatniania wody. Usługi te zaliczane są w PKWiU wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. do symbolu 45.33.20 (Roboty związane z montażem instalacji wodno-kanalizacyjnych). Ww. domowe stacje uzdatniania wody to duże urządzenia, instalowane centralnie na głównym przyłączu wodnym nieruchomości. Urządzenia te wymagają każdorazowo profesjonalnej instalacji wraz z analizą fizyko-chemiczną, konfiguracją w miejscu docelowym oraz uruchomieniem. Systemy tego typu wyposażone są w centralne zawory sterujące wymagające odpowiedniej wiedzy z zakresu ich konfiguracji i programowania. Często stacje te instalowane są u osób niemających możliwości podłączenia do wodociągów miejskich. W takich przypadkach stacja zapewnia uzdatnianie wody w kilku etapach (odżelazianie, odmanganianie, korekta pH oraz dezynfekcja). Wielu klientów prywatnych decyduje się na tego typu systemy w celu poprawy jakości wody do picia oraz wody użytkowej. Dobór optymalnych urządzeń rozpoczyna się od podstawowej analizy fizyko-chemicznej wody klienta. Następnie instalacja odbywa się z wykorzystaniem profesjonalnych narzędzi hydraulicznych takich jak: zaciskarki, zgrzewarki, gwintownice, spawarki, palniki, lutownice oraz narzędzia pomocnicze. W trakcie instalacji wykorzystywana jest również niezbędna armatura (zawory, rury, kształtki, manometry, kryzy, reduktory oraz elementy instalacji kanalizacyjnej). Często instalacja zawiera w sobie prace budowlane i elektryczne związane z poprowadzeniem instalacji wodnej oraz przyłącza elektrycznego.

Niezależnie od zleceniodawcy i rodzaju budynku, w którym prace te były wykonywane, usługi te Wnioskodawca opodatkowywał dotychczas podatkiem VAT z zastosowaniem stawki 22%. Jednak część robót związana jest z instalacjami w budynkach mieszkalnych. Jak Wnioskodawca zorientował się, firmy konkurencyjne jednolicie w takich przypadkach stosują stawkę 7% podatku VAT do całej wartości usługi, tj. do ceny uzwględniającej wszystkie elementy kalkulacyjne, w tym wartość zamontowanej stacji oraz innych zużytych materiałów. Z umowy nie wynika, że przedmiotem umowy jest odrębna dostawa stacji uzdatniania wody i niezależna od tej dostawy usługa montażu tej stacji, a wręcz odwrotnie - przedmiotem umowy jest wykonanie usługi z wykorzystaniem własnych urządzeń i materiałów.

Podsumowując, Wnioskodawca stwierdził, iż nie jest producentem tych stacji (w ogóle nie zajmuje się działalnością wytwórczą), zamontowane urządzenia są integralną częścią instalacji wodnej, a zatem i budynku jako całości, nie są urządzeniami peryferyjnymi. Przedmiotem umowy nie jest sprzedaż towarów lecz wyłącznie wykonanie usługi. Ponadto wykonywane usługi wymagają wiedzy fachowej i doświadczenia zawodowego i wykonanie tego rodzaju prac (podobnie jak wykonanie demontażu stacji) nie jest możliwe przy wykorzystaniu drobnych narzędzi znajdujących się zwykle na wyposażeniu gospodarstwa domowego, lecz do ich wykonania niezbędny jest specjalistyczny sprzęt i oprzyrządowanie, zaś wykonanie standardowej usługi trwa zwykle od kilku do kilkunastu godzin.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w opisanym stanie faktycznym dla opodatkowania montażu stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych właściwą stawką podatku od towarów i usług jest 7%?

Czy konieczne jest w takich przypadkach wyodrębnianie w treści faktury wartości zamontowanej stacji uzdatniania wody oraz innych zużytych do wykonania usługi materiałów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym właściwą stawką podatku od towarów i usług dla opodatkowania montażu stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych jest 7%. Zgodnie z art. 41 ust. 12-12c ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług stawkę podatku VAT w wysokości 7% stosuje się m.in. do budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Natomiast w zakresie nieobjętym ww. przepisami stawkę tę stosuje się zgodnie z § 37 rozporządzenia ministra finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w okresie do 31 grudnia 2010r. do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, tj. budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, jak również innych budynków i lokali wymienionych w ww. § 37 rozporządzenia. Ponieważ ww. usługi wykonywane przez Wnioskodawcę w części przypadków wykonywane są w budynkach (lub ich częściach), o których mowa w ww. przepisach, w tych przypadkach należy jego zdaniem stosować stawkę 7% podatku VAT do całej wartości usługi, z uwzględnieniem wartości zużytych przy wykonaniu usługi urządzeń i materiałów. Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy znajduje w jednolicie brzmiących interpretacjach Dyrektorów Izb Skarbowych, dla przykładu w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr IBPP2/443-213/09/UH z 7 kwietnia 2009r., interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPP1/443-664/07-4/SM z 18 lutego 2008r. oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy nr ITPP1/443-614/07/MM z 25 stycznia 2008r., zamieszczonych na stronie internetowej Ministerstwa Finansów.

Zdaniem Wnioskodawcy w takich przypadkach nie jest konieczne wyodrębnianie w treści faktury wartości zamontowanej stacji uzdatniania wody oraz innych zużytych do wykonania usługi materiałów. Ponieważ z umowy nie wynika, że przedmiotem umowy jest odrębna dostawa stacji uzdatniania wody i niezależna od tej dostawy usługa montażu tej stacji, należy zdaniem Wnioskodawcy przyjąć, że dopuszczalne (choć niekonieczne) jest wskazanie w treści faktury zużytych urządzeń i materiałów, ew. z podaniem ich wartości, informacje te pozostaną jednak bez wpływu na opodatkowanie podatkiem VAT. Podstawę opodatkowania usługi jako całości stanowi bowiem ogólna kwota należna od nabywcy, pomniejszona o kwotę podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się 7% stawkę podatku.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto w myśl § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) w okresie do 31 grudnia 2010r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika, że 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia robót budowlanych, dlatego też należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Ponadto klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). Na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010r. do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.).

Zgodnie z tą Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług w Dziale 45 mieszczą się roboty budowlane. Dział ten obejmuje:

1.  prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
2.  prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, rozbiórką, odbudową, remontem i konserwacją już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną,
3.  montaż i wznoszenie budynków i budowli z prefabrykatów, montaż i wznoszenie konstrukcji stalowych.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy m.in. usługi w zakresie montażu domowych stacji uzdatniania wody które sklasyfikował według PKWiU do grupowania 45.33.20 – Roboty związane z montażem instalacji wodno-kanalizacyjnych. Ww. domowe stacje uzdatniania wody instalowane są na głównym przyłączu wodnym nieruchomości. Wnioskodawca nie jest producentem tych stacji. Zamontowane urządzenia stanowią integralną część instalacji wodnej a zatem i budynku jako całości. Przedmiotem umowy nie jest sprzedaż stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych lecz wykonanie usługi z wykorzystaniem własnych urządzeń i materiałów.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dla usługi montażu stacji uzdatniania wody w budynkach mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, właściwą jest 7% stawka podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze ww. przepisy stwierdzić należy, iż o ile faktycznie usługa montażu stacji uzdatniania wody sklasyfikowana jest pod symbolem PKWiU 45.33.20 - Roboty związane z montażem instalacji wodno-kanalizacyjnych, to podlega ona opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT, pod warunkiem, że wykonywana jest wewnątrz budynków mieszkalnych stałego zamieszkania lub ich częściach sklasyfikowanych w PKOB 11.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii czy koniecznym jest wyodrębnianie w treści faktury wartości zamontowanej stacji uzdatniania wody oraz innych zużytych do wykonania usługi materiałów należy stwierdzić co następuje:

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

3.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl § 5 ust. 3 ww. rozporządzenia sprzedawca może określić w fakturze również kwoty podatku dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych towarów i usług wykazanych w tej fakturze; w tym przypadku łączna kwota podatku może być ustalona w wyniku podsumowania jednostkowych kwot podatku.

Z ww. przepisu wynika zatem, iż sprzedawca może określić w fakturze również kwoty podatku dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych towarów i usług wykazanych w tej fakturze. W związku z powyższym łączna kwota podatku może być ustalona w wyniku podsumowania poszczególnych, jednostkowych kwot podatku.

Sprzedawca może zatem, wykazywać w fakturze sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatkowe oraz kwoty podatku od tych sum (§ 5 ust. 1 pkt 10 i 11 ww. rozporządzenia Ministra Finansów) albo określać w fakturze kwoty wartości sprzedaży poszczególnych towarów i usług wykazanych w fakturze i kwoty podatku dotyczące tych wartości (§ 5 ust. 3). W tym drugim przypadku łączna kwota podatku może być ustalona wyniku podsumowania jednostkowych kwot podatku.

Należy jednakże zauważyć, iż strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Wnioskodawca stwierdził, iż z umowy nie wynika, że przedmiotem umowy jest odrębna dostawa stacji uzdatniania wody i niezależna od tej dostawy usługa montażu tej stacji, a wręcz odwrotnie - przedmiotem umowy jest wykonanie usługi z wykorzystaniem własnych urządzeń i materiałów.

W sytuacji zatem, gdy umowa między Wnioskodawcą a kontrahentem nie będzie przewidywała odrębnego fakturowania montażu i odrębnego fakturowania dostawy towarów (części, materiały), wówczas wykonanie przedmiotowej usługi należy udokumentować poprzez wystawienie faktury na usługę kompleksową, w której cenie winna być uwzględniona wartość zużytych do jej wykonania materiałów (w tym również będącej przedmiotem montażu stacji) z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla usługi montażu tej stacji wykonywanej w budynkach mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych według PKOB w grupowaniu 11.

Należy przy tym zauważyć, iż na tak wystawionej fakturze nie trzeba wskazywać (choć jest to dopuszczalne) wartości zużytych do jej wykonania urządzeń i materiałów.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy również w tym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy całościowo należy uznać za prawidłowe.

Podkreślić także należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania wskazanych we wniosku budynków według PKOB, jak też świadczonych przez niego usług według PKWiU. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji budynków według PKOB i usług według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania PKOB lub PKWiU zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania ww. obiektów według PKOB a także świadczonych usług według PKWiU, a w razie wątpliwości Wnioskodawca może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Należy też zauważyć, że interpretacja niniejsza traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów stanu faktycznego (w szczególności błędnej klasyfikacji statystycznej dokonanej przez Wnioskodawcę) lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.