Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.679.2025.2.TK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Skutki podatkowe w zakresie uznania, że czynności, w ramach
których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek
objęty Inwestycją (z wyłączeniem Instalacji), nie stanowią/nie
będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy; w zakresie braku prawa do
odliczenia VAT naliczonego od poniesionych w ramach
Inwestycji wydatków na Instalację; w zakresie braku prawa do
odliczenia VAT naliczonego od pozostałych wydatków
poniesionych na Inwestycję, tj. z wyłączeniem wydatków na
Instalację.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
opodatkowanie-obowiązek opodatkowania
podatnik-podatnik czynny
projekt-projekt pomocowy
termomodernizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy:
    - czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek objęty
      Inwestycją (z wyłączeniem Instalacji), stanowią/będą stanowić czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy;
    - Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych w
      ramach Inwestycji wydatków na Instalację;
    - Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od pozostałych
      wydatków poniesionych na Inwestycję, tj. z wyłączeniem wydatków na Instalację.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 października 2025 r.
    (wpływ 29 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”).
    Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację zadań
    własnych określonych w art. 7 ustawy z dnia o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.

    1465; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o
    samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy z zakresu edukacji
    publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz
    obiektów administracyjnych.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych, zajmujące się m.in. oświatą, opieką społeczną itp., w tym Szkoła
    Podstawowa (...) (dalej: „Szkoła”). Jednostki organizacyjne podlegają tzw. centralizacji dla
    celów podatku VAT z Gminą.
    Gmina planuje w latach 2025-2026 zrealizować inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”,
    „Zadanie” lub „Projekt”). Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze środków własnych
    Gminy, jak również ze środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina wystąpiła z
    wnioskiem o dofinansowanie z Funduszy Europejskich dla (...) na lata 2021-2027.
    Celem Inwestycji jest poprawa jakości szeroko pojętych usług edukacji publicznej, w
    ustawowo przewidzianym zakresie, a także zmniejszenie kosztów utrzymania gminnego
    obiektu szkolnego.
    Gmina będzie realizowała w ramach Projektu następujące działania w/na budynku
    stanowiącym własność Gminy (dalej: „Budynek”), którym zarządza/będzie zarządzać
    Szkoła:
    - modernizacja systemu grzewczego,
    - ocieplenie dachu, ścian wraz z uszczelnieniem okien i drzwi,
    - wymiana oświetlenia,
    - odmalowanie Budynku,
    - wykonanie systemu odprowadzania wody,
    - wykonanie instalacji hydrantowej i odgromowej,
    - wykonanie instalacji fotowoltaicznej na dachu Budynku (dalej: „Instalacja”).
    Budynek, na którym zostanie zamontowana Instalacja stanowi własność JST oraz
    zasadniczo nie będzie on w żaden odpłatny sposób wykorzystywany, w szczególności JST
    nie planuje dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń znajdujących się w
    przedmiotowym Budynku. Tym niemniej, Gmina odpłatnie udostępnia podmiotowi
    trzeciemu niewielką powierzchnię w Budynku celem umieszczenia automatu do sprzedaży
    żywności. Gmina podkreśla, iż skala tego udostępnienia jest marginalna w stosunku do
    pozostałej powierzchni Budynku, a także udostępnianie to nie jest związane bezpośrednio
    z realizacją Inwestycji. Gmina deklaruje w swoich rozliczeniach podatek VAT należny z
    tytułu udostępniania powierzchni w Budynku pod automat z żywnością.
    Również Instalacja nie będzie wykorzystywana w ww. sposób (nie będzie ona
    przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu). W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać
    żadnych dochodów w przedmiotowym zakresie.
    Efekty Inwestycji będą zamontowane na Budynku i nie będą bezpośrednio związane z
    przedmiotem wynajmu/dzierżawy, gdyż jest to niezależne od samej Inwestycji, tj. nie ma
    wpływu na wynajem/dzierżawę w Budynku, a sam wynajem/dzierżawa stanowi
    marginalną część powierzchni Budynku.
    Jednocześnie, Gmina wskazuje, iż realizacja Inwestycji w zakresie montażu Instalacji na
    Budynku, należy do zadań własnych Gminy wynikających z przepisów ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych
    Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

    Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki będą dokumentowane wystawionymi na JST
    przez dostawców/wykonawców fakturami VAT, na których JST będzie oznaczona jako
    nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Gmina będzie posiadała obiektywną możliwość wyodrębnienia wydatków przypadających
    wyłącznie na Instalację zamontowaną na Budynku i na pozostałe wydatki Inwestycji.
    Instalacja zamontowana na Budynku będzie wykorzystywana wyłącznie w celu
    funkcjonowania Budynku.
    Instalacja będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361; dalej:
    „ustawa o OZE”).
    Zgodnie z założeniami, wytworzona w Instalacji energia elektryczna nie będzie przekraczać
    zapotrzebowania Budynku. Niemniej jednak, Gmina nie może całkowicie wykluczyć
    sytuacji, w której wyprodukowana energia elektryczna w Instalacji nie zostanie w całości
    wykorzystana do zaspokojenia potrzeb Budynku, a w konsekwencji, że zostanie ona
    wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przedsiębiorstwa
    energetycznego.
    W konsekwencji Gmina wskazuje, że w związku z uruchomieniem Instalacji na Budynku i
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie, w jej ocenie, prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE.
    W związku z tym, że Instalacja dopiero zostanie utworzona, Gmina wskazuje, że na chwilę
    obecną nie zawarła jeszcze umowy z przedsiębiorstwem energetycznym w zakresie
    dotyczącym przedmiotowego Budynku.
    Niemniej jednak, Gmina planuje, że wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która
    następnie będzie wprowadzana do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie
    rozliczana w ramach tzw. „net-billingu” zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, tj.
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31
    marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE, rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w
    odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
    których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
    dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta
    energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE, sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.

    Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej,
    prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej
    wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b
      symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    1. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej, o
      której mowa we wniosku, są/będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w
      rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)?”,
      wskazali Państwo:
      W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku, oraz w
      związku z wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, które będzie
      wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie w jej
      ocenie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu w rozumieniu art. 2 pkt 27a
      ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r.
      poz. 1361 ze zm.; dalej: „ustawa o odnawialnych źródłach energii”).
    2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy została/zostanie zawarta przez Państwa umowa z
      przedsiębiorstwem energetycznym? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie zasady zostały/zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
        fotowoltaicznej energii elektrycznej?
      b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w
        związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?”,
      wskazali Państwo:
      Gmina pragnie wskazać, że na chwilę obecną umowa z przedsiębiorstwem
      energetycznym nie została jeszcze zawarta. Tym niemniej, Gmina zamierza zawrzeć
      umowę z przedsiębiorstwem energetycznym w przyszłości.
      W konsekwencji, obecnie Gmina nie jest w stanie precyzyjnie wskazać zasad
      rozliczenia wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej.
      Niemniej, Gmina zakłada, że w umowie potencjalnie zostaną zawarte zapisy w
      zakresie zasad rozliczania wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii
      elektrycznej zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii, w zakresie
      rozliczania w modelu net-billing.
      Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
      elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na

      indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
      zapłacie przez Gminę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
      rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez przedmiotowy obiekt.
      Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii rozliczenia, o
      którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej -
      dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie
      wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
      elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
      Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o odnawialnych źródłach energii sprzedawca, o
      którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2,
      na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w
      zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
      wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w
      art. 4c ust. 3.
      Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w przypadku gdy
      prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
      odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
      Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
      energii jeśli prosument energii nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
      kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
      okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią
      nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii przez sprzedawcę w terminie
      nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość
      zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć trzydziestu procent wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy
      zwrot nadpłaty.
      Gmina zakłada, że cała energia, która zostanie wyprodukowana za pomocą instalacji
      fotowoltaicznej zostanie zużyta na potrzeby własne Gminy, tj. na potrzeby
      zapewnienia energii elektrycznej budynku.
      Niemniej, ustawa o odnawialnych źródłach energii przewiduje wynagrodzenie w
      związku z wyprodukowaniem i wprowadzeniem do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej. Należy jednak
      podkreślić, iż Gmina nie otrzyma tych środków do swobodnego dysponowania i
      dopiero po 12 miesiącach – w razie niewykorzystania powstałego depozytu

      prosumenckiego, Gmina otrzyma jedynie 30% wartości wprowadzonej do sieci
      energii.
      Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, że szczegóły w zakresie wynagrodzenia za
      wyprodukowaną i wprowadzoną do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej potencjalnie będą doprecyzowywane
      w umowie, którą Gmina zamierza zawrzeć z przedsiębiorstwem energetycznym.
    3. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku,
      korzystają/będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii?”,
      wskazali Państwo:
      Nie, Gmina w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we
      Wniosku nie będzie korzystała z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
      tj. w systemie tzw. net-meteringu.
    4. W odpowiedzi na pytanie: „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 3 jest twierdząca, to czy
      otrzymują/będą Państwo otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?”,
      wskazali Państwo:
      Mając na uwadze odpowiedź Gminy na pytanie nr 3, pytanie nr 4 jest
      bezprzedmiotowe.
    5. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku,
      korzystają/będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii? Jeśli tak, to czy jest/będzie prowadzone dla Państwa „konto
      prosumenta”, które zawiera ewidencję ilości energii elektrycznej i wartości energii
      elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków
      za energię elektryczną należną Państwu za energię elektryczną wprowadzoną do
      sieci?”,
      wskazali Państwo:
      Gmina wskazuje, że w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we
      Wniosku, będzie korzystała z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
      energii, tj. w systemie tzw. net-billingu. Tym niemniej, Gmina nie zawarła jeszcze
      umowy z przedsiębiorstwem energetycznym, więc na chwilę obecną nie jest w stanie
      określić, czy będzie prowadzone dla Gminy „konto prosumenta”. Biorąc pod uwagę
      przepisy ustawy o odnawialnych źródłach energii, należałoby przyjąć, że będzie dla
      Gminy prowadzone „konto prosumenta”.
      Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, iż jej celem jest co do zasady wykorzystanie całej
      energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na rzecz bieżącego
      zużycia, w konsekwencji, Gmina nie planuje otrzymywać wynagrodzenia z tytułu ww.
      rozliczenia.
    6. W odpowiedzi na pytanie: „Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w
      przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli
      tak, to proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu.”,
      wskazali Państwo:

      Nie, Gmina pragnie wskazać, że instalacja fotowoltaiczna nie będzie mieścić się w
      przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Jak
      Gmina wskazała w odpowiedzi na pytanie nr 5 Organu, Gmina będzie korzystała z
      rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
      oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, wobec czego
      przedmiotowy przepis nie będzie miał zastosowania w przypadku Gminy.
    7. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
      a) wykorzystują/będą mogli ją Państwo wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak,
        to proszę wskazać w jakim terminie?
      b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?”,
      wskazali Państwo:
      Mając na uwadze przedstawioną przez Gminę odpowiedź na pytanie nr 2 powyżej,
      Gmina pragnie wskazać, iż w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną, która powstanie w ramach Projektu
      i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci, zgodnie
      z art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, jeśli Gmina nie
      wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
      odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowić będą nadpłatę, która będzie
      zwracana Gminie przez sprzedawcę energii w terminie nie dłuższym niż do końca 13
      miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie
      będzie mogła przekroczyć trzydziestu procent wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczyć będzie zwrot
      nadpłaty.
      Mając na uwadze powyższe, w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec
      ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci niewykorzystana w określonym terminie
      nadwyżka nie przepadnie, a Gmina będzie mogła ją wykorzystać w późniejszym
      terminie, zgodnie z art. 4 ust. 11 pkt. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    8. W odpowiedzi na pytanie: „Do jakich czynności są/będą wykorzystywane przez
      Państwa towary i usługi nabyte w ramach realizowanej inwestycji pn. „(...)”, tj. czy do
      czynności:
      a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
      b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie
        to czynności),
      c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać
        jakie to czynności)?,
      wskazali Państwo:
      W ocenie Gminy, towary i usługi nabyte w ramach realizowanej inwestycji pn. „(...)”
      zasadniczo w żaden sposób nie będą wykorzystywane odpłatnie.
      Gmina nie planuje wykorzystywać Budynku Szkoły Podstawowej (...) do czynności
      odpłatnych, tj. wynajmu, dzierżawy pomieszczeń. Gmina chce podkreślić, że montaż
      instalacji na budynku jest częścią jej obowiązków, zgodnie z przepisami ustawy o

      samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 15 tej ustawy, do zadań własnych
      gminy należą m.in. kwestie związane z utrzymaniem obiektów i urządzeń publicznych
      oraz administracyjnych na jej terenie.
      Gmina odpłatnie udostępniła jedynie na rzecz przedsiębiorstwa niewielką
      powierzchnię w Budynku celem umieszczenia automatu służącemu sprzedaży
      żywności. Gmina chciałaby zwrócić uwagę, że zakres tego udostępnienia jest
      marginalny i nie ma żadnego powiązania z realizacją Projektu.
      Gmina wskazuje, że instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we Wniosku, będzie
      wykorzystywana do funkcjonowania budynku szkoły, w tym wytwarzania energii
      elektrycznej, która nie będzie przekraczać zapotrzebowania budynku. Proces ten
      służy bezpośrednio funkcjonowaniu obiektu użyteczności publicznej i nie jest
      związany z działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Pytania
    1. Czy czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek
      objęty Inwestycją (z wyłączeniem Instalacji), stanowią/będą stanowić czynności
      podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    2. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych
      w ramach Inwestycji wydatków na Instalację?
    3. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od pozostałych
      wydatków poniesionych na Inwestycję, tj. z wyłączeniem wydatków na Instalację?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    1. Czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek
      objęty Inwestycją (z wyłączeniem Instalacji), nie stanowią/nie będą stanowić czynności
      podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    2. Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych
      w ramach Inwestycji wydatków na Instalację.
    3. Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od pozostałych
      wydatków poniesionych na Inwestycję tj. z wyłączeniem wydatków na Instalację.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad 1.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika również, że pojęcia dostawy towarów i
    świadczenia usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, że co do zasady,

    czynności podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie
    stanowią one dostawy towarów. Takie skonstruowanie zakresu czynności
    opodatkowanych prowadzi do zapewnienia zasady powszechności opodatkowania.
    Opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania,
    podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub
    świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w
    rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu tej ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany przez Gminę zgodnie z
    celami Projektu, tj. poprawy jakości szeroko pojętych usług edukacji publicznej, w
    ustawowo przewidzianym zakresie, a także zmniejszenia kosztów utrzymania gminnego
    obiektu szkolnego.
    Tym samym, w ocenie Gminy, majątek ten nie będzie wykorzystywany w ramach
    czynności opodatkowanych VAT. Gmina wykorzystywać będzie powstałe mienie w ramach
    zadań własnych związanych m.in. z edukacją publiczną oraz utrzymaniem gminnych
    obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1
    pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym).
    Efekty Inwestycji będą służyły czynnościom nieodpłatnym. Tym samym nie będzie tu
    dochodzić do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a rezultaty
    Zadania wykorzystywane będą wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o
    charakterze publicznym, niepodlegające VAT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, majątek będący przedmiotem Inwestycji, z
    wyłączeniem dostaw energii elektrycznej do sieci realizowanych z wykorzystaniem
    Instalacji, nie będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT.
    Ad 2 i 3.
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany
    przez Gminę wyłącznie na potrzeby prowadzenia zajęć szkolnych, w ocenie Gminy, nie
    będzie on zasadniczo wykorzystywany w ramach jakichkolwiek czynności
    opodatkowanych VAT.
    Gmina wykorzystywać będzie przedmiotowe mienie w ramach zadań własnych
    związanych z edukacją publiczną (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym).
    Obiekt ten nie będzie jednocześnie zasadniczo wykorzystywany do żadnych odpłatnych
    czynności, a zlokalizowany automat na terenie Budynku stanowi znikomą, nieadekwatną
    skalę oraz nie jest związany bezpośrednio z realizacją Inwestycji.
    Tym samym nie będzie tu dochodzić do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego
    świadczenia usług, a obiekt wykorzystywany będzie wyłącznie w ramach zadań własnych
    Gminy (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku
    naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych
    przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które ponoszone będą na realizację
    Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT,
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Projektu nie będzie związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami
    opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie będzie uprawniona do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowej
    inwestycji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 5 lutego 2024 r., znak: 0112-KDIL3.4012.767.2023.1.MC, w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) stwierdził, iż: „Jak wynika z powołanych
    powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w
    art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do

    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione
    bowiem – jak wynika z opisu sprawy – realizacja projektu polegającego na wykonaniu
    remontu budynku świetlicy wraz z montażem odnawialnych źródeł energii, wykonywana
    jest w ramach realizacji zadań własnych Gminy. Ponadto, wskazali Państwo, że obiekt po
    zrealizowaniu inwestycji nadal będzie obiektem ogólnodostępnym. Towary i usługi nabyte
    na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu nie będą miały w żadnym zakresie
    związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Przedmiotowa
    inwestycja będzie służyć przede wszystkim do wypełnienia zadań publicznoprawnych
    Gminy, a efekty realizacji zadania nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Nabywane w ramach realizacji projektu towary i usługi nie będą
    wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych. Zatem, w analizowanej
    sprawie podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie będą
    spełnione. Tym samym, w odniesieniu do Projektu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy –
    nie będą mieli Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego”.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji DKIS z dnia 15 maja
    2024 r., znak: 0112KDIL1-2.4012.159.2024.1.ID.
    Ponadto, zdaniem Gminy, na powyższe nie powinno mieć wpływu wprowadzenie do sieci
    energii wyprodukowanej przez Instalację. Jak zostało wskazane powyżej, montaż Instalacji
    ma na celu wyłącznie zapewnienie ekologicznego źródła energii dla Budynku i obniżenie
    bieżących kosztów jego użytkowania związanych z zakupem energii. Ponadto, Gmina nie
    będzie wykorzystywała wytworzonej w ten sposób energii w celach zarobkowych.
    Instalacja ta nie będzie bowiem służyła innym obiektom gminnym, lecz wyłącznie
    Budynkowi, tj. w celach oświatowych (publicznoprawnych).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Inwestycji nie jest/nie będzie związana
    z wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT – Gmina
    bowiem w zakresie Instalacji nie otrzyma od operatora zapłaty w sensie środków
    pieniężnych do w pełni swobodnej dyspozycji. W konsekwencji warunek związku
    przedmiotowych wydatków z czynnościami opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym
    samym Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanym z montażem Instalacji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 17 maja 2022 r., w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał
    następujące: „(...) realizacja Inwestycji w części dotyczącej montażu Instalacji na budynku
    wykorzystywanym przez OSP jest realizowana przez Państwa w ramach zadań własnych
    określonych w ustawie o samorządzie gminnym. Budynek wraz z Instalacją będzie
    nieodpłatnie użytkowany przez OSP. Ww. infrastruktura nie będzie wykorzystywana do
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT, tj. nie będą Państwo czerpać
    żadnych dochodów z tytułu posiadania przedmiotowego majątku.
    W konsekwencji, z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi, nie mają/nie będą Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem i montażem Instalacji na
    budynku użytkowanym przez OSP w związku z realizacją Projektu pn. „Odnawialne źródła
    energii w Gminie (...)”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, wyłączając wydatki na montaż Instalacji na
    Budynku, w stosunku do pozostałych wydatków ponoszonych w ramach Projektu Gminie
    nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.

    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do ponoszonych w ramach Projektu
    wydatków na montaż Instalacji na Budynku, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania, że czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje
      /będzie wykorzystywać majątek objęty Inwestycją (z wyłączeniem Instalacji), nie
      stanowią/nie będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
      rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy,
    - nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego od
      poniesionych w ramach Inwestycji wydatków na Instalację,
    - prawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego od pozostałych
      wydatków poniesionych na Inwestycję, tj. z wyłączeniem wydatków na Instalację.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący
    z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie, z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują,
    jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w

    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi, więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      8) edukacji publicznej.
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług, co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci

      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a -2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;

      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku, gdy:

      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art.
        40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,

      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r. – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie, z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady, zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za
    realizację zadań własnych określonych w art. 7 ustawy z dnia o samorządzie gminnym, m.
    in. określonych w ust. 1 pkt 8 i pkt 15 ww. ustawy. W strukturze organizacyjnej Gminy
    znajdują się jednostki organizacyjne mające status jednostek budżetowych, zajmujące się

    m.in. oświatą, opieką społeczną itp., w tym Szkoła Podstawowa (...). Jednostki
    organizacyjne podlegają tzw. centralizacji dla celów podatku VAT z Gminą.
    Gmina planuje w latach 2025-2026 zrealizować inwestycję pn. „(...)”. Inwestycja zostanie
    sfinansowana zarówno ze środków własnych Gminy, jak również ze środków
    zewnętrznych – w tym zakresie Gmina wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie z
    Funduszy Europejskich (...) na lata 2021-2027.
    Celem Inwestycji jest poprawa jakości szeroko pojętych usług edukacji publicznej, w
    ustawowo przewidzianym zakresie, a także zmniejszenie kosztów utrzymania gminnego
    obiektu szkolnego.
    Gmina będzie realizowała w ramach Projektu następujące działania w/na budynku
    stanowiącym własność Gminy, którym zarządza/będzie zarządzać Szkoła:
    - modernizacja systemu grzewczego,
    - ocieplenie dachu, ścian wraz z uszczelnieniem okien i drzwi,
    - wymiana oświetlenia,
    - odmalowanie Budynku,
    - wykonanie systemu odprowadzania wody,
    - wykonanie instalacji hydrantowej i odgromowej,
    - wykonanie instalacji fotowoltaicznej na dachu Budynku (dalej: „Instalacja”).
    Budynek, na którym zostanie zamontowana Instalacja stanowi własność JST oraz
    zasadniczo nie będzie on w żaden odpłatny sposób wykorzystywany, w szczególności JST
    nie planuje dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń znajdujących się w
    przedmiotowym Budynku. Tym niemniej, Gmina odpłatnie udostępnia podmiotowi
    trzeciemu niewielką powierzchnię w Budynku celem umieszczenia automatu do sprzedaży
    żywności. Gmina podkreśla, iż skala tego udostępnienia jest marginalna w stosunku do
    pozostałej powierzchni Budynku, a także udostępnianie to nie jest związane bezpośrednio
    z realizacją Inwestycji.
    Gmina deklaruje w swoich rozliczeniach podatek VAT należny z tytułu udostępniania
    powierzchni w Budynku pod automat z żywnością.
    Również Instalacja nie będzie wykorzystywana w ww. sposób (nie będzie ona
    przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu). W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać
    żadnych dochodów w przedmiotowym zakresie.
    Efekty Inwestycji będą zamontowane na Budynku i nie będą bezpośrednio związane z
    przedmiotem wynajmu/dzierżawy, gdyż jest to niezależne od samej Inwestycji, tj. nie ma
    wpływu na wynajem/dzierżawę w Budynku, a sam wynajem/dzierżawa stanowi
    marginalną część powierzchni Budynku.
    Jednocześnie, Gmina wskazuje, iż realizacja Inwestycji w zakresie montażu Instalacji na
    Budynku, należy do zadań własnych Gminy wynikających z przepisów ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki będą dokumentowane wystawionymi na JST
    przez dostawców/wykonawców fakturami VAT, na których JST będzie oznaczona jako
    nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Gmina będzie posiadała obiektywną możliwość wyodrębnienia wydatków przypadających
    wyłącznie na Instalację zamontowaną na Budynku i na pozostałe wydatki Inwestycji.
    Instalacja zamontowana na Budynku będzie wykorzystywana wyłącznie w celu
    funkcjonowania Budynku.
    Instalacja będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.

    Zgodnie z założeniami, wytworzona w Instalacji energia elektryczna nie będzie przekraczać
    zapotrzebowania Budynku. Niemniej jednak, Gmina nie może całkowicie wykluczyć
    sytuacji, w której wyprodukowana energia elektryczna w Instalacji nie zostanie w całości
    wykorzystana do zaspokojenia potrzeb Budynku, a w konsekwencji, że zostanie ona
    wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przedsiębiorstwa
    energetycznego.
    W związku z tym, że Instalacja dopiero zostanie utworzona, Gmina na chwilę obecną nie
    zawarła jeszcze umowy z przedsiębiorstwem energetycznym w zakresie dotyczącym
    przedmiotowego Budynku.
    Niemniej jednak, Gmina planuje, że wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która
    następnie będzie wprowadzana do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie
    rozliczana w ramach tzw. „net-billingu” zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE, tj.
    rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci.
    W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we Wniosku, oraz w
    związku z wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie, w jej ocenie, prosumentem
    energii odnawialnej w rozumieniu w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych
    źródłach energii.
    Gmina wskazuje, że na chwilę obecną umowa z przedsiębiorstwem energetycznym nie
    została jeszcze zawarta. Gmina zamierza zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem
    energetycznym w przyszłości. W konsekwencji, obecnie Gmina nie jest w stanie
    precyzyjnie wskazać zasad rozliczenia wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji
    fotowoltaicznej. Gmina zakłada, że w umowie potencjalnie zostaną zawarte zapisy w
    zakresie zasad rozliczania wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej
    zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii, w zakresie rozliczania w modelu net-
    billing. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
    elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
    zapłacie przez Gminę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
    rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez przedmiotowy obiekt. Gmina zakłada, że cała
    energia, która zostanie wyprodukowana za pomocą instalacji fotowoltaicznej zostanie
    zużyta na potrzeby własne Gminy, tj. na potrzeby zapewnienia energii elektrycznej
    budynku. Niemniej, ustawa o odnawialnych źródłach energii przewiduje wynagrodzenie w
    związku z wyprodukowaniem i wprowadzeniem do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej. Należy jednak
    podkreślić, iż Gmina nie otrzyma tych środków do swobodnego dysponowania i dopiero
    po 12 miesiącach – w razie niewykorzystania powstałego depozytu prosumenckiego –
    Gmina otrzyma jedynie 30% wartości wprowadzonej do sieci energii. Jednocześnie, Gmina
    wskazuje, że szczegóły w zakresie wynagrodzenia za wyprodukowaną i wprowadzoną do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej
    potencjalnie będą doprecyzowywane w umowie, którą Gmina zamierza zawrzeć z
    przedsiębiorstwem energetycznym.
    Gmina wskazuje, że w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we
    Wniosku, będzie korzystała z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z
    tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, tj. w
    systemie tzw. net-billingu. Gmina nie zawarła jeszcze umowy z przedsiębiorstwem
    energetycznym, więc na chwilę obecną nie jest w stanie określić, czy będzie prowadzone
    dla Gminy „konto prosumenta”. Biorąc pod uwagę przepisy ustawy o odnawialnych
    źródłach energii, należałoby przyjąć, że będzie dla Gminy prowadzone „konto
    prosumenta”.

    Ponadto, Gmina podkreśla, iż jej celem jest co do zasady wykorzystanie całej energii
    elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na rzecz bieżącego zużycia, w
    konsekwencji, Gmina nie planuje otrzymywać wynagrodzenia z tytułu ww. rozliczenia.
    Gmina wskazuje, iż w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną, która powstanie w ramach Projektu i
    wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci, zgodnie z art.
    4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, jeśli Gmina nie wykorzysta
    zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym
    miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
    stanowić będą nadpłatę, która będzie zwracana Gminie przez sprzedawcę energii w
    terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu.
    Wysokość zwracanej nadpłaty nie będzie mogła przekroczyć trzydziestu procent wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczyć
    będzie zwrot nadpłaty. Mając na uwadze powyższe, w przypadku wystąpienia nadwyżki
    energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do
    sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci niewykorzystana w określonym
    terminie nadwyżka nie przepadnie, a Gmina będzie mogła ją wykorzystać w późniejszym
    terminie, zgodnie z art. 4 ust. 11 pkt. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    W ocenie Gminy, towary i usługi nabyte w ramach realizowanej inwestycji pn. „(...)”
    zasadniczo w żaden sposób nie będą wykorzystywane odpłatnie. Gmina nie planuje
    wykorzystywać Budynku Szkoły Podstawowej (...) do czynności odpłatnych, tj. wynajmu,
    dzierżawy pomieszczeń. Gmina podkreśla, że montaż instalacji na budynku jest częścią jej
    obowiązków, zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie gminnym.
    Gmina odpłatnie udostępniła jedynie na rzecz przedsiębiorstwa niewielką powierzchnię w
    Budynku celem umieszczenia automatu służącemu sprzedaży żywności. Gmina zwraca
    uwagę, że zakres tego udostępnienia jest marginalny i nie ma żadnego powiązania z
    realizacją Projektu.
    Gmina wskazuje, że instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we Wniosku, będzie
    wykorzystywana do funkcjonowania budynku Szkoły, w tym wytwarzania energii
    elektrycznej, która nie będzie przekraczać zapotrzebowania budynku. Proces ten służy
    bezpośrednio funkcjonowaniu obiektu użyteczności publicznej i nie jest związany z
    działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Wątpliwości Gminy w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy czynności, w ramach
    których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek objęty Inwestycją (z
    wyłączeniem Instalacji), stanowią/będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu
    VAT.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy
    realizacja przez Państwa ww. Inwestycji (z wyłączeniem Instalacji) będzie dokonywana w
    ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Wskazali Państwo, że Budynek (Szkoły Podstawowej), którego dotyczy Inwestycja, stanowi
    własność JST oraz zasadniczo nie będzie on w żaden odpłatny sposób wykorzystywany, w
    szczególności JST nie planuje dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń
    znajdujących się w przedmiotowym Budynku. Projekt będzie realizowany w ramach zadań
    własnych określonych w art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym (zadania
    własne z zakresu edukacji publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych). Celem Inwestycji jest poprawa
    jakości szeroko pojętych usług edukacji publicznej, w ustawowo przewidzianym zakresie, a
    także zmniejszenie kosztów utrzymania gminnego obiektu szkolnego.
    Przedstawione okoliczności sprawy pozwalają uznać, że realizując opisaną Inwestycję (z
    wyłączeniem Instalacji) nie będą Państwo wykonywać działalności gospodarczej, o której

    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy (nie zostały tu bowiem spełnione przesłanki określone w tym
    przepisie, a więc wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w
    sposób ciągły do celów zarobkowych), w związku z czym nie można Państwa uznać za
    podatnika podatku od towarów i usług z tego tytułu.
    Tym samym, skoro majątek objęty Inwestycją (budynek Szkoły Podstawowej (...)) jest
    /będzie wykorzystywany przez Gminę do wykonywania zadań własnych Gminy, to
    czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać ww. budynek nie
    stanowią/nie będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W konsekwencji, Państwa działania związane z realizacją Inwestycji (z wyłączeniem
    Instalacji) nie stanowią/nie będą stanowić ani dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać
    majątek objęty Inwestycją (z wyłączeniem Instalacji), nie stanowią/nie będą stanowić
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia:
    - czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych
      w ramach Inwestycji wydatków na Instalację, oraz
    - czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od pozostałych
      wydatków poniesionych na Inwestycję, tj. z wyłączeniem wydatków na Instalację.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza, zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia

    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
    Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a -2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:

      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją ww.

    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak takiego
    prawa będzie w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane
    do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą
    mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację
    projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we
    własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
    działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym.
    Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego
    wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia
    (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż
    wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną
    (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    Z opisu sprawy wynika, że w sytuacjach nadwyżek energii, niewykorzystanych na bieżąco,
    energia ta będzie wprowadzana przez Państwa do krajowej sieci elektroenergetycznej.

    Będzie obowiązywało rozliczenie na zasadzie net-billingu, czyli systemu wartościowego
    rozliczenia nadwyżki energii wyprodukowanej przez prosumenta (Gmina).
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Zauważyć należy, że model rozliczenia w ramach tak zwanego „net-billingu” przewiduje, że
    wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana
    wartościowo, jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w
    danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.

    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie
    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii
    elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT –
    poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej będącej
    przedmiotem wniosku do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zawrą Państwo umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach inwestycji pn. „(...)” należy zauważyć,
    że instalacja fotowoltaiczna będzie służyć do wytwarzania energii elektrycznej, której
    dostawa, w przypadku wprowadzenia energii do sieci, będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług
    oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy
    energii elektrycznej.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – wydatki ponoszone na projekt w części obejmującej
    budynek Szkoły Podstawowej (...) będą związane z wykonywaniem nieodpłatnie przez
    Gminę zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie
    gminnym. Przedmiotowy budynek Szkoły służy/będzie służyć do wypełnienia zadań
    własnych Gminy, m.in. w zakresie edukacji publicznej. Tak więc realizacja inwestycji w ww.
    części, będzie miała związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze zadań
    własnych, a zatem będzie miała związek z czynnościami wykonywanymi poza działalnością
    gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku Szkoły
    Państwa działania w charakterze prosumenta, stanowią/stanowić będą działalność
    gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą
    opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki
    poniesione na wykonanie przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej – wbrew Państwa
    twierdzeniu – są/będą związane zarówno z działalnością gospodarczą (czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż działalność gospodarcza
    (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z ponoszeniem wydatków na realizację wskazanej
    inwestycji, w części obejmującej wykonanie instalacji fotowoltaicznej na dachu budynku
    ww. Szkoły, w sytuacji, gdy będą mieli Państwo możliwość przyporządkowania wydatków

    do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) i do działalności innej niż gospodarcza, to będzie przysługiwało Państwu
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie będzie przysługiwało
    natomiast Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków
    poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację Inwestycji w części dotyczącej instalacji fotowoltaicznej w całości
    do działalności gospodarczej, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy będzie przysługiwało
    Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą/będą
    mogli Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że w odniesieniu do inwestycji pn. „(...)” w części
    obejmującej montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku Szkoły i wytwarzaniem z jej
    udziałem energii elektrycznej, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w zakresie w jakim te wydatki będą związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Natomiast, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” z wyłączeniem
    wydatków na Instalację.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 2 jest nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    poniesionych w ramach realizacji inwestycji pn. „(...)” wydatków na Instalację.
    Natomiast Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe – w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego od pozostałych
    wydatków poniesionych na inwestycję pn. „(...)”, z wyłączeniem wydatków na Instalację.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub

    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.