Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.260.2025.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Interpretacja indywidualna dotycząca preferencyjnego
opodatkowania dochodów generowanych przez prawa
własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 maja 2025 r. (wpływ 19 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych
    I. Dane techniczne Wnioskodawcy
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) grudnia 2020 r.,
    pod firmą (...), prowadzoną pod adresem ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem
    NIP: (...) i numerem REGON: (...), pod kodami PKD: 74.14.Z, 62.90.Z. Przedmiotowa
    działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”).
    W 2020 i 2021 r. Wnioskodawca rozliczał się na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów, opodatkowywał swoje dochody podatkiem liniowym. Od 2022 do 2024 r.
    korzystał ze zryczałtowanej formy opodatkowania. Od 2025 r. ponownie rozlicza się na
    podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów na zasadach podatku liniowego.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    II. Przedmiot działalności Wnioskodawcy
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania
    programów komputerowych (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania), które według
    art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. 2015 r. poz. 24 ze zm., dalej zwana „ustawa o PAIPP”) są utworami.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności gospodarczej wykonuje czynności:
    a) w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci tworzenia kodu
      źródłowego;

    b) w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania
      określonego programu komputerowego.
    W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca może współpracować z zespołami
    danego Kontrahenta, wówczas ma On z góry określoną rolę wytwarzając zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy. Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w
    ramach zawieranych umów odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób
    wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są wyborem Wnioskodawcy. Ponadto, w
    związku z nienależytym wykonaniem umowy, Zleceniodawcy mają prawo wystąpić do
    Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym.
    Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez Zlecającego te czynności. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania
    zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On związany sztywnymi
    godzinami pracy.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia
    wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją działalność
    Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
      III. Charakterystyka prac programistycznych
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie
    posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie
    przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów:
    modelowanie w środowisku cyfrowym, czyli wytwarzanie podprogramów.
    Podprogram jest programem wewnątrz każdego większego programu, który może być
    użyty ponownie dowolną ilość razy. Podprogram jest wytwarzany za pomocą instrukcji
    wywoływania i powrotu w języku programowania zbieżnym z językiem. Podprogram jest
    (...). W większości nowoczesnych języków wysokiego poziomu podprogramy mogą mieć
    (...). Na poziomie języka zespołów, korzystanie z podprogramów wymaga protokołów
    łączenia podprogramów. Protokoły te obejmują (...).
    Zadaniem Wnioskodawcy jako cyfrowego modelarza jest stworzyć podprogram, na bazie
    (...). Wykorzystywane jest w tym celu oprogramowanie (...). Dodatkowo dochodzą tu
    rozmaite bazy danych, z których pobierane są wszelkie wytyczne, informacje o
    ewentualnych problemach, zastosowanych technologiach, designerskich propozycjach.
    Celem modelarza jest zebrać te wszystkie wytyczne i wymagania i na bazie skanu modelu,
    a w dalszych etapach już na bazie wcześniej stworzonych, własnych modeli rozwijanie
    modeli będących podprogramem, reprezentowanym przez niezmiernie długi ciąg kodu
    matematycznego opisywanego za pomocą (...).
    Jako modelarz Wnioskodawca tworzy propozycje rozwiązań, które wpisują się w
    wymagania klienta, wymagania producenta, a także wszelkie wymagania wynikające z
    konsekwencji oddziaływania na siebie części sąsiadujących tworzących całościowy finalny
    produkt. Wnioskodawca modeluje, poza propozycjami, także oficjalny, zaakceptowany
    model części którą rozwija, niekiedy adaptując do niej rozwiązania z propozycji, którą
    wcześniej stworzy, a która została pozytywnie rozpatrzona. Iteracji, które finalnie
    prowadzą do stworzenia modelu doskonałego pod względem wszystkich wymagań w
    procesie rozwoju podprogramu jest bardzo wiele. Modelarz w swojej pracy wykorzystuje
    szereg funkcjonalności, które są zaszyte w oprogramowaniu. Całość modelowana jest
    tworząc (...). Używane oprogramowanie posiada w swoich bazach reprezentacje graficzne,
    które od razu przekształcają kod, którego reprezentację widzi modelarz na swoim

    monitorze. Każda powierzchnia jest ciągiem kodu i niemożliwe byłoby opisanie całego
    samochodu w środowisku cyfrowym kodem napisanym na klawiaturze. Oprogramowanie
    automatycznie dokonuje konwersji kodu na reprezentację graficzną, przyspieszając cały
    proces, który nadal jest długi i skomplikowany. Klient ostatecznie po określonym czasie
    życia projektu otrzymuje szereg modeli (w zależności na jak dużym obszarze pracuje dany
    modelarz), które są ostatecznie używane przez kolejne działy do wykonywania wizualizacji,
    makiet, prototypów, a także finalnie narzędzi, tłoczników i form. Na podstawie pracy
    modelarza te wszystkie czynności są także wykonywane w trakcie życia projektu, w celu
    głównie produkcji makiet i wizualizacji prezentowanych dla potencjalnych klientów, a
    także zarządu klienta.
    W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP i stanowią jedną z form
    wyrażenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o PIT.
    Wytwarzane Oprogramowania lub ich części przez Wnioskodawcę opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez
    niego nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na
    rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box).
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali.
    W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z danym Kontrahentem Oprogramowaniu lub jego części.
    Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych błędów i zdanie produktów
    odpowiadających pierwotnym wymaganiom określonego Zleceniodawcy.
    IV. Przychody ze zbycia Oprogramowania lub części Oprogramowania
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Strony danej umowy współpracy uzgadniają, że wynagrodzenie płatne jest w ciągu
    umówionej liczby dni każdorazowo od wystawienia faktury. Umowy zawarte pomiędzy
    Wnioskodawcą, a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w
    zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.

    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    V. Indywidualizacja praw własności intelektualnej
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
      1) Projekt jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego
        kilka faktur przychodowych, wówczas część danej FV, która obejmuje
        wynagrodzenie autorskie, będzie przychodem za poszczególną część
        Oprogramowania;
      2) prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma Projektami, wtedy możliwe
        jest wyodrębnienie w ramach danej FV przychodów, przypadających na
        poszczególne Oprogramowania lub ich części;
      3) Projekt zamyka się w obrębie jednej faktury przychodowej, wówczas część
        obejmująca wynagrodzenie autorskie, będzie odnosiła się do przychodu z danego
        Oprogramowania.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. Wszystkie prace realizowane w
    ramach tworzenia programów komputerowych, w szczególności czas ich trwania, są
    rejestrowane w stosownych systemach do zarządzania zadaniami, dzięki czemu
    Wnioskodawca ma informacje, jak czasochłonne były poszczególne Projekty.
      VI. Koszty uzyskania przychodu/Koszty do wskaźnika nexus
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu,
    rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów:
      a) abonament telekomunikacyjny – abonament telefoniczny umożliwia Wnioskodawcy
        konsultację z Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
        dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez
        wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu,
      b) leasing i użytkowanie samochodu – Wnioskodawca ponosi wydatki związane z
        samochodem. Koszty poniesione na leasing oraz użytkowanie samochodu
        umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do Klienta w celu konsultacji
        dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do sklepu w celu nabycia
        potrzebnych urządzeń komputerowych lub elektronicznych, czy to na szkolenia
        poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Auto wykorzystywane jest w
        celu świadczenia usług na rzecz Kontrahentów, jak również do czynności
        wymagających prowadzenie działalności gospodarczej w całym jej zakresie. Biorąc
        pod uwagę wyżej opisane koszty związane z użytkowaniem samochodu, należy
        zauważyć, że korzystanie z niego w ramach działalności Wnioskodawcy nie jest
        możliwe bez wydatków na paliwo, obowiązkowe ubezpieczenia, serwis czy artykuły
        samochodowe,
      c) usługi księgowe i doradcze – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość
        pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z
        preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny, jeśli
        wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis.
        Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma
        więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
        tworzonego programu komputerowego. Również należy podkreślić, że

        prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se.
        Natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z
        Ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej dotyczącej zastosowania preferencyjnej
        stawki podatku), jak i przygotowania wniosku o wydanie interpretacji. W tym
        kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego
        działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową.
        Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie
        działalności gospodarczej,
      d) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, że zakup
        sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer) to koszty stałe,
        które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista.
        Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu
        komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy
        każdego programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga
        wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy stwierdzić,
        że przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez
        Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem
        programu,
      e) materiały, sprzęty biurowe i eksploatacyjne – Wnioskodawca kupuje te artykuły
        (meble, wyposażenie biurowe), ponieważ są Mu niezbędne w prowadzonej
        działalności. Aby móc wykonywać swoje obowiązki, Wnioskodawca musi posiadać i
        rozwijać oraz utrzymywać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    VII. Ewidencja rachunkowa na potrzeby rozliczenia Ulgi IP Box
    Wnioskodawca od 2 grudnia 2020 r., prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód
    z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji Wnioskodawca
    wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT
    i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie
    oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    VIII. Zastosowanie 5% stawki podatku
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 18 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) czy wszystkie „podprogramy”, „Oprogramowania”, „części Oprogramowania” „utwory”,
      to programy komputerowe, które są tworzone i rozwijane/ulepszane bezpośrednio
      przez Pana? Czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt Pana
      prac? Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne
      pojęcia określają różne efekty Pana prac.
    Odpowiedź: Działalności opisane we wniosku są jego przedmiotem i nie stanowią katalogu
    zamkniętego, są to tylko niektóre z działań. Jako przykład wyników prac twórczych,
    Wnioskodawca zamieścił we wniosku poniższy opis powstałych programów
    komputerowych czy też Oprogramowanie (zamiennie), na skutek zleceń
    programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez Wnioskodawcę:

    „Zadaniem Wnioskodawcy jako cyfrowego modelarza jest stworzyć podprogram, na bazie
    (...). Wykorzystywane jest w tym celu oprogramowanie (...). Dodatkowo dochodzą tu
    rozmaite bazy danych, z których pobierane są wszelkie wytyczne, informacje o
    ewentualnych problemach, zastosowanych technologiach, designerskich propozycjach.
    Celem modelarza jest zebrać te wszystkie wytyczne i wymagania i na bazie skanu modelu,
    a w dalszych etapach już na bazie wcześniej stworzonych, własnych modeli rozwijanie
    modeli będących podprogramem, reprezentowanym przez niezmiernie długi ciąg kodu
    matematycznego opisywanego za pomocą (...).
    Jako modelarz Wnioskodawca tworzy propozycje rozwiązań, które wpisują się w
    wymagania klienta, wymagania producenta, a także wszelkie wymagania wynikające z
    konsekwencji oddziaływania na siebie części sąsiadujących tworzących całościowy finalny
    produkt. Wnioskodawca modeluje, poza propozycjami, także oficjalny, zaakceptowany
    model części którą rozwija, niekiedy adaptując do niej rozwiązania z propozycji, którą
    wcześniej stworzy, a która została pozytywnie rozpatrzona. Iteracji, które finalnie
    prowadzą do stworzenia modelu doskonałego pod względem wszystkich wymagań w
    procesie rozwoju podprogramu jest bardzo wiele”.
    Wnioskodawca oświadcza, iż mając na względzie szeroką definicję programu
    komputerowego każdy ze wskazanych efektów prac Wnioskodawcy stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne, realizowane na rzecz Kontrahentów
    stanowią konkretne „programy komputerowe”, zatem odpowiedź na to pytanie została już
    udzielona przed jego wystosowaniem w wezwaniu.
    2) jakie konkretnie Oprogramowania/części Oprogramowania tworzył/tworzy/będzie Pan
      tworzył, rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał i ulepszał/ulepsza/będzie Pan ulepszał w
      okresie którego dotyczy wniosek, w oparciu o zlecone przez Kontrahenta prace
      programistyczne, w stosunku do których przenosił/przenosi/będzie Pan przenosił
      autorskie prawa majątkowe na rzecz Kontrahenta (należy przedstawić szczegółowy ich
      opis – konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje) oraz na czym polegała/polega/będzie
      polegała ich innowacyjność?
    Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności, tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box).
    Poniżej Wnioskodawca ponownie przedstawia realizowane przez niego zlecenia
    informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    „Zadaniem Wnioskodawcy jako cyfrowego modelarza jest stworzyć podprogram, na bazie
    (...). Wykorzystywane jest w tym celu oprogramowanie (...). Dodatkowo dochodzą tu
    rozmaite bazy danych, z których pobierane są wszelkie wytyczne, informacje o

    ewentualnych problemach, zastosowanych technologiach, designerskich propozycjach.
    Celem modelarza jest zebrać te wszystkie wytyczne i wymagania i na bazie skanu modelu,
    a w dalszych etapach już na bazie wcześniej stworzonych, własnych modeli rozwijanie
    modeli będących podprogramem, reprezentowanym przez niezmiernie długi ciąg kodu
    matematycznego opisywanego za pomocą (...).
    Jako modelarz Wnioskodawca tworzy propozycje rozwiązań, które wpisują się w
    wymagania klienta, wymagania producenta, a także wszelkie wymagania wynikające z
    konsekwencji oddziaływania na siebie części sąsiadujących tworzących całościowy finalny
    produkt. Wnioskodawca modeluje, poza propozycjami, także oficjalny, zaakceptowany
    model części którą rozwija, niekiedy adaptując do niej rozwiązania z propozycji, którą
    wcześniej stworzy, a która została pozytywnie rozpatrzona. Iteracji, które finalnie
    prowadzą do stworzenia modelu doskonałego pod względem wszystkich wymagań w
    procesie rozwoju podprogramu jest bardzo wiele”.
    3) w odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzył/tworzy/będzie Pan tworzył,
      rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał i ulepszał/ulepsza/będzie Pan ulepszał
      Oprogramowania/części Oprogramowania proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy dysponował/dysponuje/będzie Pan dysponował przed
        rozpoczęciem realizacji poszczególnego Oprogramowania/części
        Oprogramowania?
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał/wykorzystuje/będzie Pan
        wykorzystywał i rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał w ramach tej działalności?
      c) przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały/powstają/będą powstawały
        poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia
        odróżniają tworzone i rozwijane/ulepszane oprogramowanie od już istniejących?
      d) jakie produkty, usługi, procesy oferował/oferuje Pan w swojej działalności i jakie
        będzie Pan oferował?
      e) co Pan zaplanował/zaplanuje i jakie cele Pan postawił/postawi?
      f) co było/jest/będzie efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało
        /powstanie przy realizacji opisanych projektów?
      g) w jaki sposób realizował/realizuje/będzie Pan realizował zaplanowane
        przedsięwzięcie?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytania oznaczone jako od a do g.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę

    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    4) w czym przejawiał/przejawia/będzie się przejawiał twórczy charakter działalności
      opisanej we wniosku w odniesieniu do Oprogramowań/części Oprogramowań, których
      dotyczy wniosek?
      Należy ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował/podejmuje/będzie Pan
      podejmował w celu opracowania nowych i rozwijania/ulepszania istniejącego
      Oprogramowania/części Oprogramowania, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do wytworzenia i rozwinięcia
        Oprogramowania/części Oprogramowania zostały/zostają/zostaną podjęte w celu
        realizacji zlecanych zadań?
      b) w oparciu o jakie technologie zostało/zostaje/zostanie wytworzone/rozwinięte
        /ulepszone przez Pana Oprogramowania/części Oprogramowania? Jakie
        konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana
        praktyce gospodarczej zastosowano/będą zastosowane?
      c) co powoduje, iż wytworzone nowe lub rozwinięte/ulepszone Oprogramowania
        /części Oprogramowania różniły/różnią/będą się różniły od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana? Na czym polegała/polega/będzie polegała oryginalność
        tych oprogramowań?
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało/powoduje
        /będzie powodować, iż Oprogramowania/części Oprogramowania po ich
        wytworzeniu lub rozwinięciu/ulepszeniu różniły/różnią/będą się różniły od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie oznaczone jako od a do d.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie

    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    „Zadaniem Wnioskodawcy jako cyfrowego modelarza jest stworzyć podprogram, na bazie
    (...). Wykorzystywane jest w tym celu oprogramowanie (...). Dodatkowo dochodzą tu
    rozmaite bazy danych, z których pobierane są wszelkie wytyczne, informacje o
    ewentualnych problemach, zastosowanych technologiach, designerskich propozycjach.
    Celem modelarza jest zebrać te wszystkie wytyczne i wymagania i na bazie skanu modelu,
    a w dalszych etapach już na bazie wcześniej stworzonych, własnych modeli rozwijanie
    modeli będących podprogramem, reprezentowanym przez niezmiernie długi ciąg kodu
    matematycznego opisywanego za pomocą (...).
    Jako modelarz Wnioskodawca tworzy propozycje rozwiązań, które wpisują się w
    wymagania klienta, wymagania producenta, a także wszelkie wymagania wynikające z
    konsekwencji oddziaływania na siebie części sąsiadujących tworzących całościowy finalny
    produkt. Wnioskodawca modeluje, poza propozycjami, także oficjalny, zaakceptowany
    model części którą rozwija, niekiedy adaptując do niej rozwiązania z propozycji, którą
    wcześniej stworzy, a która została pozytywnie rozpatrzona. Iteracji, które finalnie
    prowadzą do stworzenia modelu doskonałego pod względem wszystkich wymagań w
    procesie rozwoju podprogramu jest bardzo wiele”.
    Powyższe oprogramowania są nowością w działalności Wnioskodawcy, bowiem wcześniej
    nie tworzył on podobnych rozwiązań.
      5) wobec wskazania we wniosku, że:
      Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w
      sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy.
      proszę wyjaśnić:
      a) jakie cele na wstępie postawił/postawi Pan sobie w zakresie poszczególnych
        realizowanych Oprogramowań/części Oprogramowań oraz źródeł finansowania
        zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Za każdym razem ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
      b) jakie konkretnie cele zostały/zostaną osiągnięte, w ramach jakich zasobów
        ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło/nastąpi opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
    spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując
    jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
      c) na czym polegała/polega/będzie polegała systematyczność w odniesieniu do Pana
        działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności?

    Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez niego planem.
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały/zostaną opracowane (w jakim
        okresie), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do
        Oprogramowań/części Oprogramowań?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, który został
    każdorazowo zrealizowany.
    6) czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan Oprogramowaniem/częściami
      Oprogramowania zawsze były/są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      a) zawsze odznaczały/odznaczają/będą się odznaczały rzeczywiście oryginalnym,
        twórczym charakterem, zawsze były/są/będą kreacją nowej, nieistniejącej
        wcześniej wartości niematerialnej;
      b) nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
        jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
        określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      c) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahenta?
    Odpowiedź: Poniższa odpowiedź obejmuje pytanie oznaczone jako od a do c.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    7) czy sposób „przenoszenia” praw do Oprogramowania/części Oprogramowania
      każdorazowo spełniał/spełnia/będzie spełniał warunki przewidziane w przepisach
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z
      zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    8) czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan odpowiednio Oprogramowaniem/częściami
      Oprogramowania zawsze, tj. zarówno w przypadku ich wytwarzania, jak i rozwijania i
      ulepszania, były/są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy
      przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych oprogramowań?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.

    9) czy w sytuacji, gdy Oprogramowania/części Oprogramowania były/są/będą wytwarzane
      /rozwijane/ulepszane w zespole (we współpracy z innymi programistami), to efektem
      prac prowadzonych samodzielnie przez Pana był/jest/będzie:
      - program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych, czy
      - część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami –
        wytworzonymi przez inne osoby – stanowi program komputerowy podlegający
        ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Zarówno w przypadku realizacji zlecenia wyłącznie przez Wnioskodawcę, jak
    również w ramach współpracy w ramach zespołu danego Kontrahenta, Wnioskodawca
    jest wyłącznym twórcą utworów, które powstają w efekcie podejmowanych przez Niego
    przedsięwzięć bowiem każdy z członków zespołu jest odpowiedzialny za realizację
    powierzonej mu części projektu. Część programu (nowa funkcjonalność), którą wówczas
    tworzy Wnioskodawca, jest utworem (odrębnym programem komputerowym) w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy dodać, że
    finalne oprogramowanie (produkt) składa się z wielu części, a Wnioskodawca jest autorem
    jednej z owych części tego (finalnego) oprogramowania.
    10) czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Pana powstaje część
      oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi
      przez inne osoby – stanowi program komputerowy podlegający ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. osoby
      (współtwórcy, w tym Pan) przenoszą razem (łącznie) na rzecz Kontrahenta (jako
      współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do
      stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i Pan z tego tytułu
      otrzymuje wynagrodzenie?
    Odpowiedź: Część programu (nowa funkcjonalność), którą tworzy Wnioskodawca, jest
    utworem (odrębnym programem komputerowym) w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Finalne oprogramowanie (produkt) składa się z wielu
    części, a Wnioskodawca jest autorem jednej z owych części tego (finalnego)
    oprogramowania, podobnie jak pozostali członkowie zespołu. Każdy z nich tworzy część
    finalnego oprogramowania, każda z tych części stanowi utwór. Wnioskodawca przenosi na
    Kontrahenta prawa autorskie wyłącznie do wytworzonej przez siebie części finalnego
    oprogramowania.
    11) czy w przypadku, gdy rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał i ulepszał/ulepsza/będzie
      Pan ulepszał Oprogramowania/części Oprogramowania:
      a) był/jest/będzie Pan właścicielem lub współwłaścicielem tego Oprogramowania/części
        Oprogramowania, który Pan rozwija/ulepsza, jeżeli nie – to czy w stosunku do tego
        Oprogramowania/części Oprogramowania posiada Pan wyłączną licencję, tj.
        umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tego prawa?
    Odpowiedź: Jeśli Wnioskodawca ulepsza/modyfikuje oprogramowanie na rzecz
    zleceniodawców lub tworzy nowe moduły samodzielnie, bądź współpracując z innymi
    programistami (na skutek czego powstaje nowy produkt), po uzyskaniu całości ogółu
    autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania przez Kontrahenta nie
    przysługuje Wnioskodawcy licencja wyłączna do korzystania z tego prawa
    kwalifikowanego, jak również nie staje się On właścicielem/współwłaścicielem tego
    oprogramowania.
    W celu odpowiedzi na pytanie Wnioskodawca opisze proces rozwijania/ulepszania
    oprogramowania:

    Wnioskodawcy będą do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawcy prawa do
    programu, przysługiwały prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które
    to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe
    funkcjonalności, to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na
    podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (na podstawie art. 74).
    Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, które to oprogramowanie staje się w
    momencie jego stworzenia własnością Wnioskodawcy, która to w dalszej kolejności
    przechodzi na rzecz Zleceniodawcy wskutek wykonania z Nim umów. Jest to jedna z trzech
    typów płaszczyzn jego działalności. Kolejnymi są ulepszanie i rozwijania oprogramowania,
    często tego, które sam stworzył. Nie będzie On więc właścicielem oprogramowania
    modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które
    powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe
    oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego, to nowe funkcjonalności będące
    osobnym oprogramowaniem. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami
    oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie.
    Podsumowując: Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności,
    które ulepszają/modyfikują programy Zleceniodawcy i które są odrębnym przedmiotem
    ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Chwilowo więc (do momentu przeniesienia) owych części oprogramowania będzie ich
    właścicielem i następnie przeniesie własność owych części (podlegających osobnej
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) na
    Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe analogicznie odnosi się do realizowania przez
    Wnioskodawcę projektu w ramach zespołu, gdyż wówczas Wnioskodawca jest twórcą
    utworów powstałych w ramach podejmowanych przez Niego przedsięwzięć i analogicznie
    przenosi On własność i majątkowe prawa autorskie na Kontrahenta, a w dalszej kolejności
    ewentualnie ulepsza/modyfikuje to oprogramowanie.
      b) Pana działania zmierzały/zmierzają/będą zmierzały do poprawy użyteczności albo
        funkcjonalności tego Oprogramowania/części Oprogramowania?
    Odpowiedź: Działania Wnioskodawcy zmierzały do poprawy użyteczności i funkcjonalności
    tego Oprogramowania czy też części Oprogramowania.
      c) czy zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego lub ulepszanego
        Oprogramowania/części Oprogramowania miały/mają/będą miały charakter
        rutynowych/okresowych zmian?
    Odpowiedź: W stosunku do działalności Wnioskodawcy, produkty, procesy lub usługi mają
    nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów
    lub usług.
      d) czy w wyniku podjętych przez Pana czynności powstaje odrębny od tego
        oprogramowania utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegający
        ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Odpowiedź: W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstaje odrębny od
    tego programu komputerowego utwór (nowe kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do „programu komputerowego”),
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
        - jeżeli tak - czy przenosił/przenosi/będzie Pan przenosił całość autorskich praw
          majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa,

    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w
    zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa.
        - jeżeli nie – czy Pana wynagrodzenie było/jest/będzie tylko wynagrodzeniem za
          efekty swoich prac badawczo-rozwojowych?
    12) czy w przypadku, gdy rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał i/lub ulepszał/ulepsza
      /będzie Pan ulepszał Oprogramowania/części Oprogramowania, a w wyniku ich
      rozwoju/ulepszania nie powstało nowe prawo własności intelektualnej, to był/jest
      /będzie Pan właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem tego oprogramowania
      na podstawie licencji wyłącznej?
    Odpowiedź: Właścicielem rozwijanego i rozbudowywanego o kolejne moduły/interfejsy
    oprogramowania jest Zleceniodawca, a Wnioskodawca dokonuje jedynie jego ulepszenia,
    rozwinięcia i rozbudowy. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania
    Kontrahentowi Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego
    oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą przysługiwały (także pochodzące z licencji)
    prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku
    jego dalszego rozwijania/ulepszania. Będą mu, do momentu przeniesienia na rzecz
    Zleceniodawców, przysługiwały autorskie prawa majątkowe do składowych (części
    oprogramowania). W związku z tym Wnioskodawca nie jest użytkownikiem prawa na
    podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej.
    13) w jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego Oprogramowania/części
      Oprogramowania i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na Kontrahenta
      (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co potwierdza
      przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
      2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
      przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
      bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
    b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz.
      123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
      przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    14) dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 2 grudnia 2020 r. od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również
    w przyszłości.
    15) czy ponosił/ponosi/będzie ponosił Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w
      stosunku do osób trzecich (innych niż Kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności
    w ramach realizacji zleceń.

    16) w jaki sposób umowy z Kontrahentem reguluje kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    17) jak należy rozumieć, że:
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym?
      W szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
        prace nad określonym programem komputerowym”, skoro „program
        komputerowy” jest w całości efektem Pana pracy?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” czy poziom „zaangażowania” przekłada się na
        wartość Pana wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego.
    18) jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z Kontrahentem? Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
        warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych
        prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub
        zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Są to okresy miesięczne. Ponadto poszczególne umowy z Kontrahentami jako
    okresy rozliczeniowe przewidują stałe okresy czasowe, zwykle są to okresy miesięczne.
    Zakończenie okresu rozliczeniowego jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek
    warunków przez Wnioskodawcę.
    19) jak na gruncie poszczególnych umów z Kontrahentem wygląda relacja między
      przeniesieniem przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnego efektu Pana pracy a
      upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
      tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego
    autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która
    stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz
    świadczenie usług, Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego
    wynagrodzenie wypłacane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury.
    Wartość wynagrodzenia wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego
    okresu rozliczeniowego Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu

    komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie
    określa jaka była to część całego czasu poświęconego na świadczenie usług w danym
    okresie rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    20) jak należy rozumieć sformułowanie:
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego,
      które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych programów
      komputerowych w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do programów
      komputerowych na Kontrahenta (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po
      których prawa do poszczególnych „programów” nie są już Pana składnikiem majątku
      wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca po zakończeniu okresu rozliczeniowego przenosi na
    Kontrahenta prawa do wytworzonej części programu komputerowego, który stanowi
    utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, za co otrzymuje
    na koniec okresu rozliczeniowego wynagrodzenie.
    21) jakich konkretnie kosztów użytkowania samochodu dotyczy Pana wniosek? Proszę o
      wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez
      Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wydatek wskazany przez Wnioskodawcę dotyczy opłat z tytułu leasingu i jego
    eksploatacji. Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na opłaty
    faktur z tytułu leasingu operacyjnego, paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i
    części eksploatacyjnych.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    22) kosztów zakupu jakiego konkretnie sprzętu komputerowego i elektronicznego dotyczy
      Pana wniosek? W treści wniosku wskazał Pan „Należy podkreślić, iż zakup sprzętu
      komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer) (...)”. Należy wskazać
      zamknięty katalog tych kosztów.
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu
    komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: komputer
    stacjonarny, klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny
    (laptop), telefon, okablowanie, router internetowy. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie
    wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty zakupu sprzętu
    komputerowego i elektronicznego
    Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia działalności związanej z tworzeniem,
    rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek. Zakupiony sprzęt
    komputerowy i elektroniczny służy Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń
    programistycznych.
    23) czy wydatki na usługi doradcze obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Nie. Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    24) kosztów zakupu jakich konkretnych materiałów, sprzętów biurowych i
      eksploatacyjnych dotyczy Pana wniosek? W opisie sprawy wymienił Pan koszty mebli i
      wyposażenia biurowego. Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków. Proszę także o
      wyjaśnienie jakich konkretnych mebli i wyposażenia biurowego dotyczy Pana wniosek.

    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła,
    tonerów do drukarki, papieru, długopisów.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    25) czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana czwarte pytanie były/są
      /będą ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana konkretnych działań
      obejmujących tworzenie/rozwijanie/ulepszanie oprogramowań?
    Odpowiedź: Wszystkie wymienione we wniosku koszty są kosztami uzyskania przychodu
    faktycznie ponoszonymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z
    poszczególnych praw własności intelektualnej, tj. z działań polegających na tworzeniu i
    rozwijaniu „programów komputerowych”. Wszystkie z nich są bezpośrednio związane z
    powstaniem przychodu z poszczególnych praw własności intelektualnej.
    26) w jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      Oprogramowań/części Oprogramowań? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus
      wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z
      konkretnego Oprogramowania/części Oprogramowania? Czy stosuje Pan inne zasady
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te
      zasady).
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
    przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie
    przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
    wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    27) o jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy.
    28) czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowana jest wyłącznie w przypadku,
      gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
      kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest
      możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu
      kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego

      przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie”
      odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z
      przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej
      odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    Pytania (pytanie nr 3 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 maja 2025 r.)
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
    programów komputerowych (Oprogramowanie, części Oprogramowania) stanowi
    działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
    Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej na:
      a) usługi telekomunikacyjne;
      b) leasing i użytkowanie samochodu;
      c) usługi księgowe i doradcze;
      d) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego;
      e) materiały, sprzęty biurowe i eksploatacyjne
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz
    stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki
    opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    5. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi IP Box w odniesieniu do
    zakończonych lat podatkowych w których rozliczał się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów na zasadach podatku liniowego, poprzez korektę złożonego
    zeznania PIT-36L i dołączenie załącznika PIT/IP do złożonej korekty zeznania rocznego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.

    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie lub części
        Oprogramowania w zależności od potrzeb Klientów, z którym współpracuje, a dany
        Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
        programistycznych w zależności od swoich potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: Zleceniodawcy, z którymi Wnioskodawca współpracuje,
        oczekują od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
        natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych),
        pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków
        programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub
        znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem;
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej przez Niego działalności na rzecz Zleceniodawców jest przeniesienie
        autorskich praw majątkowych z Oprogramowania lub części Oprogramowania na
        Zleceniodawcę, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego programu
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Klientów. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Należy również podkreślić, że prace opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym,
    zmierzające do powstania Oprogramowania lub części Oprogramowania nie mają
    charakteru prac rutynowych.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

      b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane
    w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje
    działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostnł
    softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem, stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
        uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone Oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże Oprogramowań. W zamian za wykonane usługi

    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3. (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 18 maja 2025 r.)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie, gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
      a) usługi telekomunikacyjne,
      b) leasing i użytkowanie samochodu,
      c) usługi księgowe i doradcze,
      d) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na

    prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą, jego zdaniem, działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu
        ustawy o PIT;
      2) wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowalnych praw własności intelektualnej;
      3) uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej;
      4) określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku
        za pomocą wskaźnika nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;
      5) prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z
        kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W przedmiotowym przypadku
    Wnioskodawca:
      1) prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
        badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;
      2) w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane
        prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;
      3) programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje
        On przychody;
      4) dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu
        komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego
        Oprogramowania bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie obliczyć
        wartość nexus dla każdego z nich;
      5) wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z
        odrębnie prowadzonej na bieżąco Ewidencji.
    W związku z tym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego.
    Ad 5.
    Zgodnie z art. 81 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1977 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm., dalej zwana „o.p.”) jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej,
    podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Ponadto, w myśl art. 70 § 1 o.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Na podstawie powyższego, Wnioskodawca uważa, że jest uprawniony do skorzystania z
    Ulgi IP Box za zakończone lata podatkowe, w których rozliczał się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na zasadach podatku liniowego, poprzez
    skorygowanie zeznania rocznego PIT-36L i dołączenie do deklaracji załącznika PIT/IP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.);

      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od (...)
    grudnia 2020 r., która dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej. Pana działalność dotyczy wytwarzania, rozwijania
    oraz ulepszania programów komputerowych. W ramach Pana działalności gospodarczej
    wykonuje Pan czynności w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci
    tworzenia kodu źródłowego oraz w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w
    wyniku rozwijania lub ulepszania określonego programu komputerowego. Realizuje Pan
    zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności: modelowanie
    w środowisku cyfrowym, czyli wytwarzanie podprogramów. Podprogram jest programem
    wewnątrz każdego większego programu, który może być użyty ponownie dowolną ilość
    razy. Podprogram jest programem wewnątrz każdego większego programu, który może
    być użyty ponownie dowolną ilość razy. Podprogram jest wytwarzany za pomocą instrukcji
    wywoływania i powrotu w języku programowania zbieżnym z językiem. Podprogram jest
    (...). W większości nowoczesnych języków wysokiego poziomu podprogramy mogą mieć
    (...). Na poziomie języka zespołów, korzystanie z podprogramów wymaga protokołów
    łączenia podprogramów. Protokoły te obejmują (...).
    Pana zadaniem jako cyfrowego modelarza jest stworzyć podprogram, na bazie (...).
    Wykorzystywane jest w tym celu oprogramowanie (...). Dodatkowo dochodzą tu rozmaite
    bazy danych, z których pobierane są wszelkie wytyczne, informacje o ewentualnych
    problemach, zastosowanych technologiach, designerskich propozycjach. Celem
    modelarza jest zebrać te wszystkie wytyczne i wymagania i na bazie skanu modelu, a w
    dalszych etapach już na bazie wcześniej stworzonych, własnych modeli rozwijanie modeli
    będących podprogramem, reprezentowanym przez niezmiernie długi ciąg kodu
    matematycznego opisywanego za pomocą (...).

    Jako modelarz tworzy Pan propozycje rozwiązań, które wpisują się w wymagania klienta,
    wymagania producenta, a także wszelkie wymagania wynikające z konsekwencji
    oddziaływania na siebie części sąsiadujących tworzących całościowy finalny produkt.
    Modeluje Pan, poza propozycjami, także oficjalny, zaakceptowany model części którą
    rozwija, niekiedy adaptując do niej rozwiązania z propozycji, którą wcześniej stworzy, a
    która została pozytywnie rozpatrzona. Iteracji, które finalnie prowadzą do stworzenia
    modelu doskonałego pod względem wszystkich wymagań w procesie rozwoju
    podprogramu jest bardzo wiele. Modelarz w swojej pracy wykorzystuje szereg
    funkcjonalności, które są zaszyte w oprogramowaniu. Całość modelowana jest tworząc
    (...). Używane oprogramowanie posiada w swoich bazach reprezentacje graficzne, które od
    razu przekształcają kod, którego reprezentację widzi modelarz na swoim monitorze.
    Każda powierzchnia jest ciągiem kodu i niemożliwe byłoby opisanie całego samochodu w
    środowisku cyfrowym kodem napisanym na klawiaturze. Oprogramowanie automatycznie
    dokonuje konwersji kodu na reprezentację graficzną, przyspieszając cały proces, który
    nadal jest długi i skomplikowany. Klient ostatecznie po określonym czasie życia projektu
    otrzymuje szereg modeli (w zależności na jak dużym obszarze pracuje dany modelarz),
    które są ostatecznie używane przez kolejne działy do wykonywania wizualizacji, makiet,
    prototypów, a także finalnie narzędzi, tłoczników i form. Na podstawie pracy modelarza te
    wszystkie czynności są także wykonywane w trakcie życia projektu, w celu głównie
    produkcji makiet i wizualizacji prezentowanych dla potencjalnych klientów, a także
    zarządu klienta.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych oraz
    doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów. Wytwarzane Oprogramowania lub ich części przez Wnioskodawcę
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    algorytmu, czynność programowania oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie
    dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony,
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,

    weryfikacja, zakończenie. Bez wątpienia Pana działalność na rzecz danego Kontrahenta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności
    prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części
    Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana
    działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie ma charakter twórczy o
    indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada
    charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiony na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Tworzy Pan
    oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany
    Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w stanie stwierdzić, że
    tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan
    prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze
    przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności, tzn. są to działania, które
    choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. W
    uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu

    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Jest Pan zobowiązany w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą jest Pan zobowiązany
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez niego planem. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram
    prac, który został każdorazowo zrealizowany. Cel jaki na wstępie Pan sobie postawił w
    zakresie poszczególnych realizowanych Oprogramowań/części Oprogramowań oraz
    źródeł finansowania zaplanowanych prac za każdym razem jest ten sam – stworzenie
    oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie
    zaplanowane funkcjonalności. Cele jakie zostały/zostaną osiągnięte przy każdym
    oprogramowaniu są te same, czyli stworzenie oprogramowania spełniającego ustalone
    wymagania.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz
    danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Podkreślił Pan, iż
    nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub
    usterek w powstałym na podstawie umowy z danym Kontrahentem Oprogramowaniu lub
    jego części jest Pan odpowiedzialny za naprawienie tych błędów i zdanie produktów
    odpowiadających pierwotnym wymaganiom określonego Zleceniodawcy. Czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każda nowa
    funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii. Wszystkie prace realizowane w ramach tworzenia
    programów komputerowych, w szczególności czas ich trwania, są rejestrowane w
    stosownych systemach do zarządzania zadaniami, dzięki czemu ma Pan informacje, jak
    czasochłonne były poszczególne Projekty. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że
    programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Jak Pan dodał, istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które
    mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej
    wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie
    konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów, lub też powodowało
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
    rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Pana praca polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Tworzy Pan programy komputerowe – utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują
    się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem
    do wykonania oprogramowania, każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię,
    co wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie

    posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie jest Pan podmiotem, który pełni
    wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi Pan ryzyko związane ze swoją
    działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa
    do stworzonego dzieła. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i
    pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Przystępując do tworzenia
    oprogramowania planuje Pan jego realizację w ten sposób, aby prace odbywały się w
    ramach harmonogramu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Pana
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował Pan podobnych rozwiązań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;

    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, na podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii
    informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z
    tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz
    swoich Kontrahentów. Wytwarzane przez Pana Oprogramowania lub ich części opierają
    się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. Bez wątpienia Pana działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez
    niego nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na
    rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Nie świadczy Pan usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z danym Kontrahentem Oprogramowaniu lub jego części. Jest Pan
    odpowiedzialny za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających
    pierwotnym wymaganiom określonego Zleceniodawcy. Czynności wykonywane przez
    Pana nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każda nowa funkcjonalność wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii. Wszystkie prace realizowane w ramach tworzenia programów
    komputerowych, w szczególności czas ich trwania, są rejestrowane w stosownych
    systemach do zarządzania zadaniami, dzięki czemu ma Pan informacje, jak czasochłonne
    były poszczególne Projekty. Tworzy Pan programy komputerowe samodzielnie,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Efektem Pana prac, którym są
    programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako

    mające charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,

    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                        (a + b) x 1,3
                        a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został

    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzy, rozwija/ulepsza Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w
    ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej
    definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe;
    - z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi przekazuje Pan na
    jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania w zamian za
    wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności są przychodem z tytułu
    sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego;
    - po upływie okresu rozliczeniowego przenosi Pan na Kontrahenta autorskie prawa
    majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która stanowi utwór w
    rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz świadczenie usług,
    otrzymuje Pan po upływie okresu rozliczeniowego wynagrodzenie wypłacane na
    podstawie wystawionej przez Pana faktury;
    - od 2 grudnia 2020 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej było/jest/będzie kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem należy stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
    komputerowego w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowi
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi
    kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik nie
    ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.

    Jednakże preferencja IP Box jest zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, lecz nie ma jej w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.). W konsekwencji, preferencją IP Box nie są objęte osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu
    ewidencjonowanego.
    Oznacza to, że z preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej IP Box nie mogą skorzystać podatnicy opodatkowani ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Ponieważ w latach 2022-2024 korzystał Pan ze zryczałtowanej formy opodatkowania, nie
    ma Pan możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5% od
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do
    programu komputerowego – osiągniętego w stanie faktycznym w latach 2022, 2023 oraz
    2024.
    Wskazał Pan w opisie sprawy, że od 2025 r. ponownie rozlicza się na zasadach podatku
    liniowego. Jeżeli w następnych latach, tj. od 2026 r. będzie Pan nadal stosował formę
    opodatkowania, która umożliwia skorzystanie z ulgi IP Box, do dochodów z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętych z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wytworzonych w ramach działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem liniowym lub według skali podatkowej, będzie mógł Pan
    zastosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, na zasadach opisanych w art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach
    rocznych za lata 2020 (za okres od 2 grudnia 2020 r.), 2021 oraz 2025.
    Natomiast w latach 2022, 2023 oraz 2024, w których był Pan opodatkowany ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych nie może Pan zastosować stawki opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z kolei w odniesieniu do kolejnych lat podatkowych, tj. od 2026 r., należy wskazać, że jeśli
    Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się to w sytuacji, jeżeli będzie Pan
    stosować formę opodatkowania niewykluczającą możliwości skorzystania z preferencyjnej
    stawki opodatkowania (wg skali podatkowej/podatek liniowy) będzie Pan mógł skorzystać
    z omawianej preferencji w zeznaniach za kolejne lata podatkowe.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest
    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem i rozwojem
    kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus.
    Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku
    podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    a) usługi telekomunikacyjne – abonament telefoniczny;
    b) leasing i użytkowanie samochodu – leasing operacyjny, paliwo, ubezpieczenie, serwis,
      wymiana płynów i części eksploatacyjnych;
    c) usługi księgowe i doradcze;
    d) zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego – komputer stacjonarny, klawiatura,
      mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer mobilny (laptop), telefon,
      okablowanie, router internetowy;
    e) materiały, sprzęty biurowe i eksploatacyjne – zakup biurka, krzesła, tonerów do
      drukarki, papieru, długopisów
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczącej możliwości dokonania korekty
    złożonego zeznania PIT-36L i dołączenia załącznika PIT/IP do złożonej korekty w
    odniesieniu do zakończonych lat podatkowych, w których rozliczał się Pan na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów na zasadach podatku liniowego zauważyć
    należy, iż zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już

    – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji.
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu
    przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a Ordynacji podatkowej.
    PIT/IP stanowi załącznik do deklaracji PIT-36 oraz PIT-36L w związku z osiąganymi
    przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Pozwala on na korzystanie
    z 5% podatku w stosunku do dochodu z praw własności intelektualnej.
    Tym samym, jest Pan uprawniony do skorzystania z ulgi IP Box w odniesieniu do
    zakończonych lat podatkowych, w których rozliczał się Pan na podstawie podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów na zasadach podatku liniowego, tj. za 2020 r. oraz 2021 r.,
    poprzez korektę złożonego zeznania PIT-36L i dołączenie załącznika PIT/IP do złożonej
    korekty zeznania rocznego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych i
    zastosuje się Pan do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.