Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.655.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
wyżywienie sportowca.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym
    (19%). W ramach działalności świadczy Pan usługi jako profesjonalny sportowiec.
    Pana praca polega na wykonywaniu intensywnego wysiłku fizycznego, a utrzymanie
    odpowiedniej formy sportowej jest warunkiem niezbędnym do osiągania przychodów z tej

    działalności. W związku z tym stosuje Pan specjalistyczną dietę sportową, której celem jest
    utrzymanie odpowiedniej kondycji fizycznej, regeneracji po wysiłku oraz zapobieganie
    kontuzjom.
    Dieta obejmuje m.in. produkty wysokiej jakości, często specjalistyczne, takie jak: (...) oraz
    odpowiednie suplementy diety dopuszczone do obrotu w Polsce. W ramach studiów
    licencjackich i magisterskich realizował Pan przedmioty dotyczące żywienia w sporcie,
    suplementacji i dietetyki sportowej (...), jednak nie posiada Pan formalnego tytułu
    dietetyka ani wykształcenia kierunkowego w zakresie dietetyki. Posiada Pan natomiast
    wiedzę praktyczną i teoretyczną pozwalającą na samodzielne opracowanie diety
    dostosowanej do Pana potrzeb jako zawodowego sportowca.
    Zamierza Pan dokumentować wydatki na zakup żywności przez faktury i paragony oraz
    ewentualnie plan żywieniowy (samodzielnie opracowany lub stworzony przez dietetyka).
    Pytania
    1. Czy wydatki poniesione na zakup żywności, w tym produktów spożywczych
      niezbędnych do realizacji specjalistycznej diety sportowej, której celem jest
      utrzymanie odpowiedniej formy fizycznej i zdolności do wykonywania zawodu
      profesjonalnego sportowca, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w
      jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym?
    2. Czy w celu zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu konieczne jest
      posiadanie indywidualnego jadłospisu lub planu żywieniowego sporządzonego przez
      dietetyka, czy też wystarczające jest samodzielne opracowanie planu diety przez Pana,
      który ukończył studia wyższe i w ramach programu tych studiów odbył zajęcia z
      zakresu żywienia w sporcie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że wydatki na zakup żywności niezbędnej do utrzymania specjalistycznej diety
    sportowej w Pana przypadku powinny stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu
    art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ:
    · są one ponoszone w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów z działalności
      gospodarczej,
    · istnieje bezpośredni związek pomiędzy prawidłowym odżywianiem a możliwością
      wykonywania pracy zawodowego sportowca na najwyższym poziomie,
    · w Pana sytuacji wydatki te mają charakter zawodowy, a nie osobisty, gdyż dieta jest
      elementem procesu treningowego i przygotowania sportowego.
    Ponadto uważa Pan, że w świetle przepisów brak jest wymogu, aby plan diety został
    opracowany wyłącznie przez osobę z tytułem dietetyka. Wystarczające jest posiadanie
    rzetelnego planu żywieniowego, opartego na wiedzy naukowej, a tę wiedzę Pan posiada
    dzięki ukończonym studiom wyższym i odbytym w ich trakcie zajęciom z zakresu żywienia
    w sporcie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że

    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów.
    W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
    Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim
    jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością
    gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na
    wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku
    przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź
    też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania
    owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Wskazuję również, że sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji
    kosztów. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje
    automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności
    gospodarczej świadczy Pan usługi jako profesjonalny sportowiec. Stosuje Pan
    specjalistyczną dietę sportową, której celem jest utrzymanie odpowiedniej kondycji
    fizycznej, regeneracji po wysiłku oraz zapobieganie kontuzjom. Dieta obejmuje m.in.
    produkty wysokiej jakości, często specjalistyczne, takie jak: (...) oraz odpowiednie
    suplementy diety. Nie posiada Pan formalnego tytułu dietetyka ani wykształcenia

    kierunkowego w zakresie dietetyki, ale w ramach studiów licencjackich i magisterskich
    realizował Pan przedmioty dotyczące żywienia w sporcie, suplementacji i dietetyki
    sportowej. Posiada Pan wiedzę praktyczną i teoretyczną pozwalającą na samodzielne
    opracowanie diety dostosowanej do Pana potrzeb jako zawodowego sportowca. Zamierza
    Pan dokumentować wydatki na zakup żywności przez faktury i paragony oraz ewentualnie
    plan żywieniowy (samodzielnie opracowany lub stworzony przez dietetyka).
    Pana wątpliwość dotyczy kwestii czy wydatki poniesione na zakup żywności, w tym
    produktów spożywczych niezbędnych do realizacji specjalistycznej diety sportowej, mogą
    stanowić koszty uzyskania przychodu w Pana jednoosobowej działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem liniowym oraz czy konieczne jest posiadanie indywidualnego
    jadłospisu lub planu żywieniowego sporządzonego przez dietetyka, czy też wystarczające
    jest samodzielne opracowanie planu diety przez Pana.
    Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych wyżej przepisów prawnych
    wskazuję, że wydatki poniesione przez Pana na zakup żywności, w tym produktów
    spożywczych niezbędnych do realizacji specjalistycznej diety sportowej, mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym pamiętać, że to na Panu, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu
    zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, spoczywa
    obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również obowiązek właściwego ich
    udokumentowania.
    Podsumowanie: wydatki poniesione przez Pana na zakup żywności, w tym produktów
    spożywczych niezbędnych do realizacji specjalistycznej diety sportowej, której celem jest
    utrzymanie odpowiedniej formy fizycznej i zdolności do wykonywania zawodu
    profesjonalnego sportowca, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w Pana
    jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym.
    W celu zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu nie jest konieczne
    posiadanie indywidualnego jadłospisu lub planu żywieniowego sporządzonego przez
    dietetyka. Wystarczające jest samodzielne opracowanie planu diety przez Pana. Posiada
    Pan bowiem specjalistyczną wiedzę pozwalającą na samodzielne opracowanie diety
    dostosowanej do Pana potrzeb jako profesjonalnego sportowca (ukończył Pan studia
    wyższe i w ramach programu tych studiów odbył Pan zajęcia z zakresu żywienia w sporcie).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.