Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.811.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Zastosowanie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy
zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży towarów w
systemie wysyłkowym.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca
sprzedaż-sprzedaż wysyłkowa
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Delegacja ustawowa w zakresie
rozporządzeń dotyczących wzorów deklaracji
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja
ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
zastosowaniu kas rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 2-
ust. 2
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży
przy zastosowaniu kas rejestrujących (od 1.01.2025)-§ 4-
ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje elektroniczne
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy
    zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym za
    pośrednictwem sklepu internetowego Spółki oraz za pośrednictwem zewnętrznej
    platformy sprzedażowej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą w
    Polsce i zarejestrowanym do VAT w Polsce podatnikiem VAT czynnym.
    Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż szerokiej gamy towarów i usług za
    pośrednictwem platform cyfrowych. Sprzedaż odbywa się na rzecz podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą oraz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż na terenie kraju oraz
    Europy. Sprzedawane towary dostarczane są klientom z magazynów zlokalizowanych w
    Polsce.
    Niniejszy wniosek dotyczy sprzedaży towarów na terytorium Polski na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej („Klient”). Wśród sprzedawanych
    towarów są zarówno towary niewymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia

    ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, do których nie stosuje się zwolnień z
    obowiązku ewidencjonowania bez względu na wysokość osiąganych obrotów, jak również
    towary tam wymienione.
    Zdarzają się sytuacje, w których w ramach jednego zamówienia na rzecz tego samego
    Klienta sprzedawane są towary z obu tych kategorii.
    Na dzień dzisiejszy sprzedaż towarów na rzecz Klientów odbywa się w następujących
    modelach sprzedaży:
      1. w sklepie stacjonarnym, w którym płatność następuje gotówką lub kartą płatniczą,
      2. sprzedaż internetowa prowadzona za pośrednictwem własnych sklepów
        internetowych,
      3. sprzedaż internetowa prowadzona za pośrednictwem zewnętrznej platformy
        sprzedażowej, tzw. (...), m.in. (...), (...), (...), (...).
    W przypadku sprzedaży za pośrednictwem własnych stron internetowych Klient
    zobowiązany jest do dokonania płatności w momencie zamówienia bezpośrednio na
    konto Wnioskodawcy lub przy odbiorze gotówką lub kartą płatniczą na konto
    przewoźnika, który następnie przekazuje płatność na konto bankowe Spółki.
    Klient ma możliwość wyboru metody zapłaty spośród: (...), (...), (...), (...), karta płatnicza, (...) -
    , przelew bankowy (w tym możliwa jest płatność ratalna za pośrednictwem banku (...) oraz
    (...), przelew online, płatność elektroniczna przy odbiorze, (...), (...), (...), (...), (...).
    Wnioskodawca nie wyklucza dodania, obok lub zamiast wskazanych wyżej, nowej metody
    płatności w przyszłości, przy czym w takim przypadku zapłata od nabywcy nadal będzie
    trafiała na konto bankowe Spółki, bezpośrednio od Klienta lub za pośrednictwem
    podmiotu trzeciego.
    W przypadku sprzedaży bezpośrednio przez Spółkę, Klient dokonując zapłaty przelewem
    bankowym za zamówienie wpisuje zazwyczaj w przelewie numer pomocniczy
    wygenerowanego zamówienia dzięki czemu Wnioskodawca może powiązać daną płatność
    z zamówieniem. Nawet przy braku podania numeru pomocniczego zamówienia Spółka
    dokonuje powiązania sprzedaży z zapłatą w oparciu o inne dane. W przypadku płatności
    automatycznych (np. ...) numer zamówienia automatycznie jest tytułem płatności.
    W przypadku sprzedaży za pośrednictwem zewnętrznych platform, Klient zobowiązany
    jest do dokonania płatności w momencie zamówienia lub przy odbiorze gotówką lub kartą
    płatniczą na konto przewoźnika, który następnie przekazuje płatność na rachunek
    bankowy operatora platformy, a ten na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Niezależnie od
    wybranej metody zapłaty płatność trafia w pierwszej kolejności na rachunek bankowy
    operatorów platform, następnie operatorzy platform okresowo przekazują środki
    przelewem zbiorczym na rachunek bankowy Spółki. W płatnościach operatorzy platform
    pełnią rolę pośrednika w przepływie środków. W zakresie współpracy zarówno
    Wnioskodawca jak i operatorzy platform nie przyjmują żadnych płatności w gotówce.
    W przypadku sprzedaży w sklepie internetowym Spółki lub za pośrednictwem zewnętrznej
    platformy sprzedażowej, przy składaniu zamówienia Klient musi podać swoje dane, takie
    jak: imię i nazwisko, adres oraz adres dostawy, adres e-mail oraz numer telefonu.
    Adresem dostawy może być np. paczkomat lub inny punkt odbioru.
    Wnioskodawca nie ma możliwości weryfikacji prawidłowości tych informacji. Może się
    zdarzyć, szczególnie w przypadku sprzedaży internetowej prowadzonej za pośrednictwem
    platform zewnętrznych, że klienci nie podają swoich pełnych danych (np. pomijają imię
    /nazwisko) lub wpisują dane oczywiście nieprawdziwe (np. ciąg przypadkowych liter). Nie
    ma to jednak wpływu na możliwość powiązania otrzymanej płatności z realizowaną
    dostawą towaru na rzecz danego Klienta, który jest identyfikowany w oparciu o dane,
    które podał przy składaniu zamówienia.

    W przypadku sprzedaży internetowej prowadzonej za pośrednictwem własnych stron
    internetowych system IT Wnioskodawcy nadaje zamówieniu numer, którym klient
    posługuje się dokonując płatności. Z tego względu przypisanie płatności do zamówienia
    odbywa się co do zasady automatycznie przy wykorzystaniu systemu IT, bazując na
    numerze zamówienia, a nie adresie dostawy. Wyjątkiem jest ewentualna awaria systemu
    lub płatność przelewem tradycyjnym, w przypadku gdy klient w tytule przelewu nie
    wskaże wygenerowanego numeru zamówienia lub numeru pomocniczego lub gdy osoba
    zlecająca przelew nie jest osobą składającą zamówienie. Są to sytuacje sporadyczne, przy
    czym nawet w takim przypadku, w oparciu o inne parametry transakcji, Spółka dokonuje
    powiązania sprzedaży z zapłatą.
    W przypadku sprzedaży prowadzonej za pośrednictwem platformy zewnętrznej,
    informacja o złożeniu zamówienia wraz z danymi niezbędnymi do jego realizacji, tj. imię i
    nazwisko/nazwa, adres do rozliczeń, w stosownych przypadkach inny adres dostawy oraz
    informacje na temat zamówionych towarów - wpływa do Spółki za pomocą
    elektronicznego systemu do zarządzania towarami. Spółka otrzymuje również utworzony
    przez platformy unikatowy numer danego zamówienia, który następnie zostaje przypisany
    do numeru zamówienia wygenerowanego przez system Spółki. Spółka prowadzi
    ewidencję, w której gromadzi dane dotyczące realizowanej sprzedaży za pośrednictwem
    każdej z platform.
    Po przekazaniu zamówienia do Wnioskodawcy pracownik Spółki kompletuje zamówienie i
    przygotowuje towar do wysyłki.
    Fizyczna dostawa towarów dokonywana jest bezpośrednio pomiędzy Spółką a Klientem
    (towar wysyłany jest z magazynów Spółki w Polsce bezpośrednio do Klienta w Polsce, w
    tym również do wybranego miejsca odbioru niebędącego miejscem zamieszkania np.
    paczkomatu. Dostawa do Klienta realizowana jest w systemie wysyłkowym za
    pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej lub nadania przez firmę przewozową lub
    inną firmę transportową.
    Spółka jest odpowiedzialna za organizację transportu, koszt wysyłki towarów ponosi Klient
    lub Spółka, w zależności od wartości zamówienia. Klient nie dokonuje transportu towarów
    we własnym zakresie. Ponadto, Wnioskodawca jest właścicielem towarów sprzedawanych
    za pośrednictwem zewnętrznych platform internetowych - na żadnym etapie sprzedaży
    nie dochodzi do przeniesienia prawa własności ani prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel ze Spółki na rzecz operatorów platform.
    Wnioskodawca prowadzi w systemach IT ewidencję pozwalającą na identyfikację
    składanych zamówień na towary (przez własne sklepy internetowe lub zewnętrzne
    platformy sprzedażowe), realizowanych dostaw towarów, otrzymanych należności za
    towary (bezpośrednio od Klientów czy za pośrednictwem zewnętrznych platform
    sprzedażowych). Z ww. ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie
    wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata i na czyją rzecz została dokonana
    (dane nabywcy, w tym jego adres, podane na etapie składania zamówienia).
    Obecnie we wszystkich wskazanych modelach sprzedaży Spółka dokumentuje sprzedaż na
    rzecz Klientów za pomocą paragonów fiskalnych. Spółka planuje jednak skorzystać z
    przewidzianego zwolnienia z tej formy dokumentacji dla sprzedaży wysyłkowej.
    W celu dokumentowania transakcji na potrzeby rachunkowe i podatkowe w Spółce,
    Wnioskodawca będzie prowadzić ewidencję sprzedaży, będzie dokumentować sprzedaż
    dla Klientów fakturami, które będzie wykazywać w ewidencji sprzedaży JPK_V7M w formie
    zapisu zbiorczego z oznaczeniem WEW. W regulaminach sprzedaży wysyłkowej
    określonych przez Spółkę, akceptowanych przez Klientów, wskazane będzie, że sprzedaż
    będzie dokumentowana fakturą (o ile nie będzie dotyczyć towarów obowiązkowo
    podlegających ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej).
    Pytania

    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w opisanych
      okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta za
      pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej, w przypadku złożenia przez Klienta
      zamówienia w sklepie internetowym Spółki, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku
      ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
      Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w opisanych
      okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta za
      pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej, w przypadku złożenia przez Klienta
      zamówienia przez zewnętrzną platformę sprzedażową, może korzystać ze zwolnienia z
      obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
      Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w opisanych
      okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa towarów od Spółki na rzecz Klienta, w
      przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez stronę internetową Spółki lub
      zewnętrzną platformę sprzedażową, a dostarczona do Klienta za pośrednictwem firmy
      transportowej, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania
      sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z
      pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym faktura wystawiona
      do sprzedaży wysyłkowej zwolnionej z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na
      kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41
      załącznika do Rozporządzenia, nie musi być wykazana w części ewidencyjnej pliku
      JPK_V7M, albowiem tego rodzaju sprzedaż jest ujmowana zapisem zbiorczym, z
      oznaczeniem „WEW”?
    5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku
      sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu przyszłym, w sytuacji złożenia przez
      Klienta zamówienia obejmującego zarówno towary zwolnione z obowiązku
      ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
      Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i
      wyłączone z tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje
      obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie tej pozycji
      z zamówienia, która odnosi się do towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1
      Rozporządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa
    towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia w
    sklepie internetowym Spółki, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku
    ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
    Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa
    towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez
    zewnętrzną platformę sprzedażową, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku
    ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
    Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, dostawa
    towarów od Spółki na rzecz Klienta, w przypadku złożenia przez Klienta zamówienia przez

    stronę internetową Spółki lub zewnętrzną platformę sprzedażową, a dostarczona do
    Klienta za pośrednictwem firmy transportowej, może korzystać ze zwolnienia z obowiązku
    ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
    Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, faktura wystawiona do sprzedaży wysyłkowej zwolnionej z
    obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
    Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia nie musi być
    wykazana w części ewidencyjnej pliku JPK_V7M, albowiem tego rodzaju sprzedaż jest
    ujmowana zapisem zbiorczym, z oznaczeniem „WEW”.
    Ad 5.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu
    przyszłym, w sytuacji złożenia przez Klienta zamówienia obejmującego zarówno towary
    zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie §
    2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i
    wyłączone z tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje
    obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie tej pozycji z
    zamówienia, która odnosi się do towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy
    Ad pytanie 1 oraz pytanie 2
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są
    obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas
    rejestrujących.
    Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży
    przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani do wystawienia i wydania nabywcy
    paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży:
    a) w postaci papierowej lub
    b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim
      uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej
      Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w
      postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.
    Z kolei przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Generalną zasadą obowiązującą podatników VAT jest więc obowiązek prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, jeżeli dostawa towarów
    nastąpiła na rzecz szczególnych kategorii odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy
    podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić
    warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze m.in. interes publiczny.
    Kwestie dotyczące zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i niektórych
    czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy
    zastosowaniu kas rejestrujących, oraz warunki korzystania ze zwolnienia reguluje
    Rozporządzenie, które jest aktem prawnym wydawanym cyklicznie.
    Regulacje zawarte w Rozporządzeniu przewidują możliwość zwolnienia podatnika z
    obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na

    wysokość obrotu - do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie
    podmiotowe - § 3) oraz dla określonych czynności wymienionych w załączniku (zwolnienie
    przedmiotowe - § 2).
    W zakresie zwolnienia o charakterze przedmiotowym, § 2 ust. 1 Rozporządzenia wskazuje,
    że zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej
    jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do
    Rozporządzenia. Z kolei z § 2 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie zwolnień przewiduje, że w
    odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do Rozporządzenia
    zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym
    załączniku.
    Zatem podatnik nie jest zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu
    kasy rejestrującej dostawy towarów lub świadczonych usług, które w świetle
    Rozporządzenia mogą korzystać ze zwolnienia.
    Zgodnie z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia, ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących korzysta:
        Dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi),
        jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za
        pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
        (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z
        ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej
        konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w
        tym jego adres).
    Przy czym, zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w § 2 i § 3
    Rozporządzenia nie stosuje się w przypadku dostawy towarów, które zostały wymienione
    w § 4 Rozporządzenia.
    Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas
    rejestrujących podlegają czynności wymienione w § 4 ust. 1 Rozporządzenia, dokonywane
    na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    Tym samym, § 4 Rozporządzenia zawiera katalog czynności, do których nie mają
    zastosowania zwolnienia przedmiotowe, podmiotowe oraz podmiotowo-przedmiotowe.
    Oznacza to, że podatnik dokonujący czynności wymienionych w ww. przepisie nie ma
    prawa do korzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej.
    Wyłączenie to dotyczy jednak konkretnych wskazanych przez ustawodawcę towarów.
    Natomiast w stosunku do pozostałych czynności, innych niż wymienione w § 4 ust. 1
    Rozporządzenia, podatnicy mogą korzystać z innych tytułów zwolnienia (podmiotowo-
    przedmiotowych oraz przedmiotowych), o ile spełniają warunki dla nich przewidziane.
    Aby przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w
    powiązaniu z poz. 41 załącznika do Rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione
    następujące warunki:
      1. dostawa towaru nastąpi w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami
        kurierskimi),

      2. dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za
        pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
        (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
      3. z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej
        konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w
        tym jego adres),
      4. przedmiotem dostawy nie są towary, jak również usługi wymienione w § 4
        Rozporządzenia.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania
    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do niego.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka dokonuje sprzedaży towarów w
    systemie wysyłkowym. Sprzedawane towary obejmują zarówno towary wymienione w § 4
    Rozporządzenia (do których zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za
    pomocą kasy fiskalnej nie ma zastosowania), jaki i towary niewymienione w tym
    paragrafie (do których zwolnienie może mieć zastosowanie).
    Poniższa argumentacja dotyczy wyłącznie towarów niewymienionych w § 4
    Rozporządzenia, bowiem dostawa towarów wymienionych w Rozporządzeniu zawsze
    odbywa się przy użyciu kasy fiskalnej. Zatem za spełniony należy uznać warunek czwarty,
    aby przedmiotem dostawy nie były towary, jak również usługi wymienione w § 4
    Rozporządzenia.
    Towary wysyłane są do Klienta z magazynów Spółki za pośrednictwem poczty lub
    przesyłek kurierskich. Możliwa jest wysyłka także za pośrednictwem firm transportowych,
    jednak taki sposób dostawy został ujęty w pytaniu nr 3 i uzasadnieniu do pytania nr 3.
    Pytanie 1 oraz 2, a także uzasadnienie do tych pytań nie obejmuje swoim zakresem
    towarów nadawanych w inny sposób niż przez pocztę lub przesyłki kurierskie.
    Biorąc pod uwagę, że sprzedaż będzie realizowana wyłącznie w systemie wysyłkowym, w
    formie przesyłek kurierskich lub za pośrednictwem poczty, spełniona zostanie pierwsza
    przesłanka zwolnienia, o której mowa w poz. 41 Załącznika. W konsekwencji, w ocenie
    Wnioskodawcy warunek pierwszy należy uznać za spełniony.
    Płatność za całość zamówienia odbywa się sposobami wskazanymi w opisie stanu
    faktycznego, w tym m.in. kartą płatniczą, płatnościami internetowymi, płatnościami BLIK,
    przelewem online lub tradycyjnym oraz płatnością za pobraniem. Każda z tych form
    płatności ostatecznie trafia do Spółki wyłącznie na konto bankowe, nawet w przypadku
    płatności gotówką za pobraniem - wówczas płatność jest przekazywana na rachunek
    bankowy przewoźnika współpracującego ze Spółką, a następnie na rachunek bankowy
    Spółki. Należy zaznaczyć, że w odniesieniu do tego typu płatności (płatności za pobraniem,
    gdzie pośrednikiem w realizacji płatności jest poczta lub firma kurierska) organy
    podatkowe uznają, że również ta forma może korzystać ze zwolnienia z obowiązku
    stosowania kasy fiskalnej na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 41 załącznika do
    Rozporządzenia.
    Takie stanowisko zajął m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji
    indywidualnej z 21 stycznia 2014 r., ILPP2/443-994/13-5/MN oraz Dyrektor Izby Skarbowej
    w Warszawie z 14 lutego 2013 r., IPPP2/443-1212/12-3/RR, interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 sierpnia 2017 r., 0115-KDIT1-
    1.4012.222.2017.1.AJ.
    Również w odniesieniu do płatności online organy podatkowe zajmują ugruntowane
    stanowisko, zgodnie z którym przyznają podatnikom prawo do zwolnienia z kasy fiskalnej
    dostawy towarów w systemie wysyłkowym przy takiej formie płatności. Wykładnia

    celowościowa omawianego przepisu w kontekście płatności online zaprezentowana
    została m.in. w interpretacji indywidualnej z 18 grudnia 2013 r. (sygn. IPPP2/443-1127/13-2
    /KOM), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że:
    „W odniesieniu do płatności poprzez systemy płatnicze on-line Organ zauważa, że taka
    forma płatności, ponieważ dokonywana jest z konta nabywcy przedmiotowych towarów
    na konto bankowe Wnioskodawcy, spełnia przesłankę do uznania, że została dokonana za
    pośrednictwem banku. Przemawia za tym również wykładnia celowościowa, ponieważ
    obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej na podstawie
    rozporządzenia objęta jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna w żaden inny sposób
    nieudokumentowana. Natomiast w opisanym przypadku każda sprzedaż „pozostawia po
    sobie ślad” w postaci wpływu na konto Wnioskodawcy w związku z wcześniejszą
    sprzedażą. Także wpłaty dokonywane bezpośrednio przez klientów oraz wpłaty
    pobraniowe dokonywane przez operatora logistycznego za dostarczone przesyłki,
    wpływają bezpośrednio na firmowe konto bankowe Wnioskodawcy, a zatem również te
    formy płatności spełniają przesłankę do uznania, że zostały dokonane za pośrednictwem
    banku”.
    Oznacza to, że zapłatę za wszystkie transakcje sprzedaży Spółka otrzymuje na rachunek
    bankowy i tym samym, drugi warunek zwolnienia, o którym mowa powyżej należy uznać
    za spełniony.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi kompleksową
    ewidencję w systemach IT, która umożliwia precyzyjną identyfikację każdego zamówienia,
    niezależnie od kanału sprzedaży. Taki sposób prowadzenia dokumentacji handlowej
    pozwala na jednoznaczne przypisanie zapłaty do konkretnej czynności (konkretnego
    zamówienia) oraz Klienta (w oparciu o dane uzyskane od nabywcy, w tym jego adres).
    W przypadku sprzedaży przez własne sklepy internetowe system automatycznie nadaje
    każdemu zamówieniu unikalny numer, który Klient wykorzystuje przy dokonywaniu
    płatności, co zapewnia automatyczne powiązanie płatności z konkretną transakcją
    (towarem oraz klientem). Nawet w sytuacjach wyjątkowych, takich jak awaria systemu lub
    brak podania numeru zamówienia w tytule przelewu, Spółka dysponuje mechanizmami
    pozwalającymi na powiązanie sprzedaży z zapłatą w oparciu o inne parametry transakcji.
    W modelu sprzedaży za pośrednictwem platform zewnętrznych proces identyfikacji jest
    równie precyzyjny. Spółka otrzymuje od operatorów platform wszystkie niezbędne dane
    dotyczące zamówienia, w tym unikatowy numer nadany przez platformę, który następnie
    zostaje powiązany z numerem wygenerowanym przez system Spółki. Prowadzona
    ewidencja gromadzi kompletne informacje o każdej transakcji realizowanej za
    pośrednictwem poszczególnych platform, co umożliwia jednoznaczne określenie, jakiej
    konkretnie czynności dotyczyła zapłata i na czyją rzecz Spółka dokonała sprzedaży.
    Należy podkreślić, że nawet w przypadku wyboru przez Klienta dostawy towaru do punktu
    odbioru (np. paczkomatu) system, obok wyboru konkretnego punktu odbioru, wymaga
    także podania adresu Klienta.
    Warunek ten pozostaje spełniony również w sytuacjach, gdy klient nie poda wszystkich
    wymaganych danych lub poda dane nieprawdziwe. Należy zauważyć, że poz. 41 załącznika
    do Rozporządzenia nie wymaga podania imienia i nazwiska nabywcy, ale jego „danych”
    (inaczej niż w przypadku art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT) oraz adresu, a nie adresu
    zamieszkania (inaczej niż w przypadku art. 28k ustawy o VAT). W konsekwencji, posłużenie
    się przez Spółkę przekazanymi przez Klienta danymi na potrzeby jego identyfikacji należy
    uznać za wystarczające i adekwatne.
    Taka interpretacja znajduje pełne uzasadnienie w porównaniu z „tradycyjną” sprzedażą
    dokumentowaną paragonem fiskalnym, gdzie dochodzi do gromadzenia danych
    personalnych nabywcy (nabywca nie jest identyfikowany z imienia, nazwiska i adresu). W
    przypadku sprzedaży paragonowej identyfikacja konkretnej czynności i jej adresata opiera
    się na innych elementach dowodowych niż dane personalne kupującego, a mimo to

    właśnie taka forma dokumentacji jest dostępna w przypadku braku spełnienia przesłanek
    do zwolnienia. Natomiast, nawet jeśli klient poda niepełne lub nieprawdziwe dane
    personalne, system ewidencyjny Spółki pozwala na precyzyjne określenie przedmiotu
    transakcji, jej wartości, daty realizacji oraz adresu dostawy. Te elementy w połączeniu z
    numerem zamówienia i danymi płatności tworzą kompletny obraz transakcji, który w pełni
    spełnia wymóg identyfikacji zapłaty, konkretnej czynności i jej adresata.
    Dodatkowo należy podkreślić, że Spółka nie ma prawnej ani technicznej możliwości
    weryfikacji prawdziwości danych podawanych przez klientów, co jest naturalną cechą
    handlu elektronicznego. Wymóg spełnienia omawianego warunku nie może być
    interpretowany w sposób nakładający na podatnika obowiązki wykraczające poza jego
    możliwości techniczne i prawne. Istotne jest, że Spółka podejmuje wszelkie dostępne
    działania w celu gromadzenia i ewidencjonowania danych transakcyjnych, a ewentualne
    nieprawidłowości po stronie klientów nie mogą być podstawą do kwestionowania
    prawidłowości prowadzonej ewidencji.
    W rezultacie, sposób dokumentacji sprzedaży w systemie wysyłkowym umożliwia
    jednoznaczną identyfikację każdej transakcji oraz osoby, na rzecz której dokonano
    dostawy. Spełniony jest zatem ostatni, trzeci warunek przewidziany w § 2 ust. 1 w zw. z
    poz. 41 załącznika do Rozporządzenia.
    Tym samym należy uznać za spełnione wszystkie warunki umożliwiające Spółce zwolnienie
    z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży wysyłkowej, przedstawionej w opisie zdarzenia
    przyszłego, za pomocą kas rejestrujących.
    Ad pytanie 3
    W zakresie uzasadnienia do pytania nr 3 stan faktyczny oraz powyższa argumentacja (do
    pytania 1 oraz 2) pozostaje niezmienna w odniesieniu do poniższych przesłanek do
    skorzystania ze zwolnienia z obowiązku dokumentowania sprzedaży wysyłkowej za
    pomocą kasy fiskalnej tj.:
        dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za
        pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
        (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
        z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej
        konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w
        tym jego adres),
        przedmiotem dostawy nie są towary, jak również usługi wymienione w § 4
        Rozporządzenia.
    Natomiast w przedmiotowym pytaniu Spółka chce potwierdzić prawo do skorzystania z
    tego zwolnienia w odniesieniu do dostawy towarów, przedstawionej w opisie zdarzenia
    przyszłego, jeżeli dostawa ta nastąpi za pośrednictwem firmy transportowej (inaczej niż w
    sytuacji z pytania 1 oraz 2, gdzie dostawa ta odbywa się za pośrednictwem poczty lub
    przesyłki kurierskiej).
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca nie zdefiniował w Rozporządzeniu pojęcia
    "dostawy towarów w systemie wysyłkowym". Odwołując się jednak do wytycznych
    wynikających z wykładni językowej, można wnioskować, że tego typu sprzedaż ma miejsce
    w przypadku, gdy klient zamawia towary (zwykle przez Internet) z obowiązkiem
    dostarczenia ich do miejsca, w którym dokona odbioru tych towarów. Zgodnie ze
    słownikiem języka polskiego "wysyłka" to "wysłanie czegoś", "to, co się wysyła" (www.sjp.
    pwn.pl). Wysyłać oznacza zaś m.in. "przekazać coś komuś za pośrednictwem poczty,
    urządzeń technicznych lub jakiejś osoby".

    Od takiej formy dostaw towarów należy odróżnić sprzedaż realizowaną stacjonarnie, gdy
    towar znajduje się w punkcie sprzedaży (np. w placówce handlowej) w momencie zawarcia
    umowy i może być od razu wydany nabywcy. Zatem w przypadku, gdy towar jest
    zamawiany przez stronę internetową Spółki lub platformę zewnętrzną, a następnie
    przemieszczany do punktu wskazanego przez klienta przez firmę transportową, mamy do
    czynienia z dostawą towarów w systemie wysyłkowym, o której mowa w pkt 41 załącznika
    do Rozporządzenia. Dostawa w systemie wysyłkowym zgodnie z Rozporządzeniem jest
    realizowana zatem w każdym przypadku, gdy towary są dostarczane do wybranego przez
    Klienta miejsca dostarczenia towaru, a zatem także w przedmiotowej sytuacji Spółki.
    W opisywanym przypadku towary będą dostarczane do Klienta za pośrednictwem firmy
    zajmującej się transportem towarów. Taki schemat sprzedaży wynika w szczególności z
    faktu, że sprzedaż towarów na rzecz Klientów nie będzie realizowana w sposób
    bezpośredni, tj. przy wykorzystaniu np. sklepu stacjonarnego, lecz właśnie w systemie
    wysyłkowym, poprzez umożliwienie Klientom dokonywania zakupów za pośrednictwem
    Internetu. W tym znaczeniu kluczowym dla stwierdzenia, iż sprzedaż towarów w tym
    modelu odbywa się w systemie wysyłkowym, jest fakt dostarczenia towarów do miejsca
    odbioru, co pozwala odróżnić sprzedaż realizowaną stacjonarnie, gdy towar znajduje się w
    punkcie sprzedaży (np. w placówce handlowej).
    W tym zakresie należy wskazać, iż dostawa towarów ma odbyć się w systemie
    wysyłkowym, tj. w szczególności pocztą lub przesyłkami kurierskimi, przy czym
    ustawodawca nie dookreślił przy tym, iż chodzi o realizację przesyłek pocztowych czy
    kurierskich przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012
    r. - Prawo pocztowe, ani też nie wskazał, że wymienione w nawiasie usługi pocztowe i
    kurierskie są jedynymi, które można uznać za „system wysyłkowy”.
    Szczególnie istotnym argumentem przemawiającym za szeroką interpretacją pojęcia
    "system wysyłkowy" jest świadoma decyzja ustawodawcy o nieokreśleniu, że chodzi
    wyłącznie o realizację przesyłek pocztowych czy kurierskich przez operatora
    wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Mimo, że Rozporządzenie
    wydawane jest od lat cyklicznie, a problemy interpretacyjne w tym zakresie już się
    pojawiały w praktyce, ustawodawca konsekwentnie nie zdecydował się na wprowadzenie
    odniesienia do prawa pocztowego. Taka postawa legislacyjna nie może być przypadkowa i
    wskazuje na zamierzoną elastyczność w interpretacji tego przepisu.
    Brak takiego odniesienia może być podyktowany szybko zmieniającą się rzeczywistością
    gospodarczą i przybywającymi firmami trudniącymi się szeroko rozumianym transportem
    towarów. Współczesny rynek usług pocztowych, kurierskich, transportowych, czy też po
    prostu szeroko rozumianych usług logistycznych charakteryzuje się dynamicznym
    rozwojem nowych form dostawy i transportu, które wykraczają poza tradycyjne ramy
    prawa pocztowego. Pojawiają się nowe podmioty świadczące usługi kurierskie, firmy
    zajmujące się dostawami przesyłek paletowych, operatorzy paczkomatów, a także
    platformy agregujące różne formy dostaw. Ograniczenie zwolnienia wyłącznie do
    operatorów wyznaczonych w rozumieniu prawa pocztowego mogłoby prowadzić do
    nieuzasadnionego zawężenia jego stosowania i wykluczenia nowoczesnych form
    organizacji dostaw, które de facto realizują te same cele co tradycyjne usługi pocztowe i
    kurierskie.
    Zdaniem Wnioskodawcy ustawodawca, świadom tej dynamicznie zmieniającej się
    rzeczywistości, celowo zastosował szerokie sformułowanie "system wysyłkowy",
    obejmujące w szczególności pocztę i przesyłki kurierskie (wymienione w nawiasie) bez
    dodatkowych ograniczeń podmiotowych. Takie podejście pozwala na objęcie zwolnieniem
    wszystkich form dostaw towarów, w których udział biorą profesjonalne firmy
    transportowe, niezależnie od ich statusu w świetle prawa pocztowego, co jest zgodne z
    ratio legis przepisu, którym jest dostosowanie obowiązków ewidencyjnych do specyfiki
    sprzedaży na odległość.

    Warto również zwrócić uwagę na ekonomiczny sens regulacji dotyczącej zwolnień w
    sprzedaży wysyłkowej. Celem tych przepisów jest dostosowanie obowiązków
    ewidencyjnych do specyfiki nowoczesnych form handlu elektronicznego, w których
    dostawa towarów do klienta niekoniecznie następuje wyłącznie poprzez pocztę lub firmy
    kurierskie.
    Mając na uwadze, że w poz. 41 załącznika do Rozporządzenia mowa jest o dostawach w
    systemie wysyłkowym, po którym następuje uszczegółowienie jak należy rozumieć
    „system wysyłkowy”, należy uznać, że pojęcie „system wysyłkowy” ma charakter wiodący,
    zaś treść nawiasu ma charakter wtórny. Z powyższego wynika, że treść nawiasu („pocztą
    lub przesyłkami kurierskimi”) jest wskazówką jak należy rozumieć system wysyłkowy, ale
    nie jest ograniczeniem, wskazującym że wyłącznie poczta i przesyłki kurierskie stanowią
    „system wysyłkowy”. Taki wniosek wynika w szczególności z faktu, że gdyby ustawodawcy
    chodziło o to, by tylko przesyłki pocztowe i kurierskie pozwalały na stosowanie zwolnienia
    z Rozporządzenia, zbędne byłoby wprowadzenie pojęcia „systemu wysyłkowego”,
    poprzedzającego nawias. Poz. 41 załącznika do Rozporządzenia wskazywałaby w takim
    przypadku wprost, że chodzi o dostawy pocztą i przesyłkami kurierskimi, co byłoby
    prostym i jednoznacznym zabiegiem legislacyjnym.
    Tymczasem, zgodnie z zasadami techniki prawodawczej, każda część przepisu musi mieć
    znaczenie normatywne. Oznacza to, że wprowadzenie pojęcia „systemu wysyłkowego”
    miało znaczenie prawne i to inne niż zakres wskazany w nawiasie. Należy zatem dojść do
    przekonania, że znaczenie to jest szersze, a usługi poczty i przesyłki kurierskie są
    uszczegółowieniem, wskazującym na przykładowe metody realizacji dostawy w systemie
    wysyłkowym.
    Powyższe rozumienie treści poz. 41 załącznika do Rozporządzenia jest przy tym spójne z
    ideą przedstawioną wcześniej, tj. zamiarem ustawodawcy posłużenia się sformułowaniem
    pozwalającym na objęcie swym zakresem zmieniającego się rynku usług transportowych,
    tak aby reagować na potrzeby rynku.
    Tym samym uznać należy, że zwolnieniu z obowiązku ewidencjonowania będą mogły
    podlegać także dostawy dokonywane przez Spółkę za pośrednictwem firm
    transportowych, których rola sprowadza się do roli kuriera - podmiotu zobowiązanego do
    odbioru, przetransportowania i dostarczenia przesyłki, niezależnie od tego jaki podmiot
    zapewnia dotarcie przesyłki do klienta.
    Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów
    podatkowych wydanych w odniesieniu do stanów faktycznych, w których podmiotami
    transportującymi towary były firmy transportowe, np.: interpretacja Dyrektora Izby
    Skarbowej w Łodzi z 12 września 2013 r. sygn. IPTPP4/443-372/13-4/ALN oraz
    interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 marca 2015 r. sygn. ITPP1/443-
    1588/14/AJ).
    W tym miejscu przypomnieć należy, że wymóg stosowania przez określone grupy
    podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na
    potrzebę zapewnienia kontroli rzetelności deklarowanych przez pewne grupy podatników
    podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania w kasie dotyczy bowiem tych
    transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je
    dokumentujących (faktury są wystawiane wyłącznie na żądanie nabywców - osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). W tym przypadku - przy braku
    innych form dokumentowania transakcji (utrwalania tego, że miały one miejsce) -
    istniałoby realne niebezpieczeństwo zaniżania obrotów (podstawy opodatkowania).
    Ewentualne wykrycie tego faktu byłoby znacznie utrudnione w przypadku, gdyby sprzedaż
    bezfakturowa nie została udokumentowana w żaden inny sposób. Obowiązek
    ewidencjonowania sprzedaży w kasie rejestrującej ma bowiem dyscyplinować podatników
    i przeciwdziałać przypadkom zaniżania obrotów. Zwolnienie z obowiązku
    ewidencjonowania na podstawie § 2 Rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do ww.

    Rozporządzenia miało zaś na celu przede wszystkim przyznanie ulgi dla podatników
    otrzymujących płatności w formie bezgotówkowej. Zapłata gotówką nie umożliwia bowiem
    bezpośredniej identyfikacji podmiotu dokonującego zapłaty, kwoty należności, czasu
    płatności oraz podstawy dokonywanej zapłaty. Przekazanie środków pieniężnych w
    gotówce odbywa się bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą i nabywcą, bez udziału
    profesjonalnych instytucji i jednostek zajmujących się transferem pieniędzy. Z punktu
    widzenia bezpieczeństwa obrotu pewniejszą formą transferów pieniężnych są transakcje
    przeprowadzane w formie bezgotówkowej. Omawiane zwolnienie z obowiązku
    ewidencjonowania dotyczy więc w szczególności takich rodzajów płatności, które
    odnotowywane są w systemie bankowym, a więc płatności dokonywanych za
    pośrednictwem instytucji zajmujących się profesjonalnie transferami pieniężnymi (w
    szczególności banków), gdzie przy braku innych form dokumentowania transakcji
    (utrwalania tego, że miały one miejsce) nie występuje realne niebezpieczeństwo zaniżania
    obrotów (podstawy opodatkowania).
    Również z tego względu wymóg dostawy w systemie wysyłkowym musi być realizowany
    przy udziale podmiotu trzeciego, co ma na celu ograniczenie ryzyka ukrycia przez
    podatnika faktycznie realizowanych dostaw, co mogłoby mieć miejsce gdyby sprzedawca
    sam dostarczał towary bezpośrednio nabywcom. Udział niezależnego podmiotu trzeciego
    w procesie dostawy tworzy dodatkową warstwę kontrolną, która utrudnia manipulacje w
    zakresie ukrywania rzeczywistych obrotów. Podmiot trzeci, realizując dostawę, pozostawia
    ślad dokumentowy swojej działalności, który może być przedmiotem weryfikacji przez
    organy kontrolne, co znacząco zwiększa transparentność całego procesu sprzedażowego.
    W tym kontekście nie ma znaczenia, czy podmiotem trzecim realizującym dostawę będzie
    poczta, firma kurierska czy inna firma transportowa, ponieważ kluczowy jest sam fakt
    potwierdzenia przez niezależny podmiot, że dana dostawa rzeczywiście miała miejsce.
    Każdy z tych podmiotów, działając profesjonalnie na rynku usług logistycznych, prowadzi
    własną dokumentację realizowanych przesyłek, która stanowi obiektywne potwierdzenie
    wykonania usługi dostawy (przemieszczenia) towaru do nabywcy. Niezależnie od rodzaju
    podmiotu realizującego transport, jego udział w procesie sprzedażowym tworzy
    zewnętrzny punkt weryfikacji, który ogranicza możliwość zatajenia transakcji przez
    sprzedawcę.
    Ratio legis tego rozwiązania jest zatem jasne - chodzi o zapewnienie, że każda dostawa
    objęta zwolnieniem pozostawi ślad w dokumentacji podmiotu niezależnego od
    sprzedawcy, co umożliwi organom kontrolnym weryfikację rzeczywistości i zakresu
    prowadzonej działalności gospodarczej. Taki mechanizm kontrolny jest szczególnie istotny
    w przypadku transakcji z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej,
    gdzie brak obowiązku wystawiania faktur mógłby stwarzać przestrzeń do zaniżania
    wykazywanych obrotów.
    Zdaniem Spółki w jej przypadku spełnione są również pozostałe warunki zastosowania
    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej (szerzej
    opisane w uzasadnieniu do pytań 1 oraz 2).
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki należy uznać, że w przypadku sprzedaży
    wysyłkowej opisanej w stanie faktycznym, gdy dostawa towaru odbywa się za
    pośrednictwem firmy transportowej, wszystkie przesłanki wynikające z § 2 ust. 1 w zw. z
    poz. 41 załącznika do Rozporządzenia należy uznać za spełnione i Spółka może korzystać
    ze zwolnienia z dokumentowania danej sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej.
    Ad pytanie 4
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik musi wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa
    w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
    od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem. Ponadto, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę

    dokumentującą sprzedaż na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy
    będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej (niebędącego
    podatnikiem). W regulaminach sprzedaży wysyłkowej określonych przez Spółkę,
    akceptowanych przez Klientów, wskazane będzie, że sprzedaż będzie dokumentowana
    fakturą (o ile nie będzie dotyczyć towarów obowiązkowo podlegających ewidencjonowaniu
    na kasie rejestrującej). W konsekwencji każda sprzedaż do Klientów zwolniona z
    obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej będzie dokumentowana przez
    Spółkę fakturą.
    Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani
    składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do
    25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10,
    art. 130c i art. 133. Dodatkowo, w myśl art. 99 ust. 11b deklaracje, o których mowa w ust.
    1 -3, 3c-6, 8-9 i 11 a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Wreszcie według art. 99 ust. 11c ustawy o VAT, deklaracje podatkowe, o których mowa w
    ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy
    z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
    publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
    określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
    zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Obowiązek prowadzenia ewidencji wynika z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem
    podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których
    sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani
    prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i
    sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      · rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w
        tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      · kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      · kontrahentów;
      · dowodów sprzedaży i zakupów.
    Jak stanowi art. 109 ust. 3b ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są
    obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do
    urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której
    mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Jednocześnie od dnia 1 października 2020 r., obowiązuje rozporządzenie ws. deklaracji i
    ewidencji. Rozporządzenie ws. deklaracji i ewidencji pomimo wielu nowelizacji w
    kluczowych dla sprawy Wnioskodawcy pozostało niezmienione. Na mocy rozporządzenia
    ws. deklaracji i ewidencji wprowadzono obowiązek wykazywania w ewidencji m.in.
    odpowiedniego symbolu oznaczającego określoną procedurę podatkową.
    Rozporządzenie ws. deklaracji i ewidencji w § 10 zobowiązuje podmioty do wskazywania
    określonych danych w celu prawidłowego rozliczenia podatku należnego. I tak zgodnie z §
    10 ust. 5 ewidencja zawiera następujące oznaczenia dowodów sprzedaży:
        „RO” - dokument zbiorczy wewnętrzny zawierający sprzedaż z kas rejestrujących;
        „WEW” - dokument wewnętrzny;
        „FP” - faktura, o której mowa w art. 109 ust. 3d ustawy.

    W kontekście powyższych zapisów warto przytoczyć stanowisko Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej zawarte w interpretacji z dnia 20 maja 2021 r. 0112-KDIL3.
    4012.43.2021.3.MS: Oznaczenie „WEW” dotyczy między innymi czynności, które nie są
    udokumentowane oryginalnymi dokumentami zakupu/sprzedaży, tj. fakturą i dotyczy
    między innymi:
        nieodpłatnego przekazania towarów na cele osobiste,
        korekty rocznej podatku naliczonego w związku ze zmianą współczynnika
        odliczenia podatku naliczonego, sprzedaży zwolnionej dla której nie wystawiono
        faktury,
        sprzedaży bezrachunkowej (sprzedaży na rzecz osób fizycznych która jest
        zwolniona z ewidencji na kasie fiskalnej),
        rozliczenie „importu usługi” dla której nie została wystawiona faktura.
    Powyższą treść warto uzupełnić wyjaśnieniami zamieszczonymi w broszurze informacyjnej
    Ministerstwa Finansów: Broszura - JPK_VAT z deklaracją od 1 kwietnia 2023. Zgodnie z
    informacją zawartą na stronie 16 w polu „TypDokumentu” stwierdzono, że dowodem
    sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieewidencjonowanej przy użyciu kasy rejestrującej
    powinien być dowód wewnętrzny z oznaczeniem „WEW”.
    Warto dodać, że § 10 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia ws. deklaracji i ewidencji zawiera
    następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego: wysokość
    podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego nieudokumentowane fakturami
    oraz nieobjęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111
    ust. 1 ustawy, wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na stawki podatku oraz
    sprzedaż zwolnioną od podatku.
    W kontekście powyższego punktu 9, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w przypadku
    wystawienia faktur dla osób fizycznych nieprowadzących działalności i rolników
    ryczałtowych w dalszym ciągu powinien wykazywać w ewidencji wysokości zbiorcze z takiej
    sprzedaży na podstawie dowodu wewnętrznego "WEW" zawierającego dane z całego
    miesiąca, czy też powinien taką fakturę ujmować oddzielnie i nie uwzględniać sprzedaży
    nią udokumentowanej w zapisie zbiorczym.
    Wreszcie zgodnie z treścią § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ws. deklaracji i ewidencji, w
    ewidencji nie wykazuje się faktur dokumentujących czynności ujęte w ewidencji, o której
    mowa w pkt 9 (tj. nieobjęte obowiązkiem ewidencji przy użyciu kas rejestrujących). Tym
    samym, podobnie jak nie wykazuje się w ewidencji VAT faktur wystawionych na rzecz
    konsumentów, a dotyczących sprzedaży zewidencjonowanej na kasie rejestrującej, tak i
    nie wykazuje się odrębnie faktur, jeśli sprzedaż jest zwolniona z obowiązku
    ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.
    Wobec powyższego, sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej, zwolniona z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej, w przypadku gdy
    została wystawiona faktura można wykazywać w ewidencji VAT na podstawie
    miesięcznego dokumentu zbiorczego z oznaczeniem "WEW". W tym samym zapisie
    zbiorczym powinny zostać ujęte także dostawy towarów na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, zwolnione z obowiązku ewidencji na kasie
    rejestrującej, w przypadku gdy na rzecz Klienta nie został wystawiony żaden dokument.
    Ad pytanie 5
    W opinii Wnioskodawcy w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu
    przyszłym, obejmującej jednocześnie towary zwolnione z obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z
    pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i wyłączone z tego zwolnienia na

    podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje obowiązek zaewidencjonowania
    sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie dostawy towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1
    Rozporządzenia.
    Kluczowym argumentem przemawiającym za przedstawionym stanowiskiem jest literalna
    wykładnia przepisów Rozporządzenia, które w żadnym miejscu nie stanowią o obowiązku
    ewidencjonowania całego zamówienia w przypadku sprzedaży mieszanej. Przepisy
    Rozporządzenia konsekwentnie odnoszą się do „sprzedaży towarów” konkretnych
    kategorii, a nie do „zamówień” czy „transakcji” jako całości. Oznacza to, że ustawodawca
    świadomie ukształtował regulację w sposób odnoszący się do poszczególnych towarów, a
    nie do całościowych operacji handlowych.
    Analiza brzmienia § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika
    wskazuje, że zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania dotyczy sprzedaży konkretnych
    towarów tam wymienionych. Jednocześnie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wprowadza
    wyłączenie ze zwolnienia również w odniesieniu do sprzedaży określonych towarów, a nie
    całych zamówień. Gdyby intencją ustawodawcy było objęcie obowiązkiem
    ewidencjonowania całego zamówienia zawierającego choćby jeden towar wyłączony ze
    zwolnienia, zostałoby to expressis verbis określone w przepisach.
    Brak takiego sformułowania w przepisach nie może być interpretowany jako przeoczenie
    ustawodawcy, lecz jako świadoma decyzja legislacyjna. Przepisy prawa podatkowego
    podlegają ścisłej wykładni, co oznacza, że obowiązki podatkowe nie mogą być rozszerzane
    poza literalne brzmienie przepisów. Skoro Rozporządzenie nie zawiera regulacji
    nakazującej ewidencjonowanie zamówienia mieszanego, a jedynie odnosi się do
    sprzedaży konkretnych kategorii towarów, to właśnie taka wykładnia powinna być przyjęta.
    Dodatkowo, konstrukcja prawna zastosowana w Rozporządzeniu, polegająca na
    określeniu zwolnień dla konkretnych towarów, a następnie wyłączeń z tych zwolnień
    również dla konkretnych towarów, potwierdza, że ratio legis tej regulacji opiera się na
    różnicowaniu obowiązków w zależności od rodzaju sprzedawanych towarów, a nie od
    charakteru całej transakcji.
    Przyjęcie interpretacji rozszerzającej, zgodnie z którą obecność choćby jednego towaru
    wyłączonego ze zwolnienia powodowałaby konieczność ewidencjonowania całego
    zamówienia, oznaczałoby wyjście poza literalne brzmienie przepisów i wprowadzenie
    obowiązku niewynikającego wprost z regulacji prawnej. Takie podejście byłoby sprzeczne
    z zasadami wykładni prawa podatkowego, które wymagają ścisłego trzymania się
    brzmienia przepisów przy określaniu obowiązków podatników.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku sprzedaży
    wysyłkowej obejmującej zamówienie mieszane, obowiązek ewidencjonowania na kasie
    rejestrującej dotyczy wyłącznie sprzedaży tych pozycji towarowych z zamówienia, które są
    określone w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie pytania nr
    1, 2, 4 i 5 oraz za nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika
    z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika,
    że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej
    dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych. Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania
    ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez
    podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art.
    111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem
    ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.
    Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze
      rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre
      czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze
      zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu
      państwa (...).
    Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas
    rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów
    rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z
    obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1902), zwane dalej rozporządzeniem.
    Rozporządzenie określa zwolnienia na czas określony niektórych grup podatników i
    niektórych czynności z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku
    należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz warunki korzystania ze zwolnienia.
    Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia:
      Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie
      dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do
      rozporządzenia.
    W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia:
      W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do
      rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z
      warunkami określonymi w tym załączniku.
    Zgodnie z poz. 41 załącznika do rozporządzenia ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących korzysta:
      Dostawa towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi),
      jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za
      pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
      (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji
      i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie
      czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego
      adres)
    Dostawa niektórych towarów została wyłączona przez ustawodawcę z prawa do
    zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia. Szczegółowo zostały
    one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

    W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:
      Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:
      1) dostawy:
      a) gazu płynnego,
      b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),
      c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z
      zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym motocykli
      (CN 8407 i 8408),
      d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),
      e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów
      (CN 8609 00),
      f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN
      8716 90),
      g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to
      jest do:
      ciągników,
      pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,
      samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do
      przewozu osób,
      włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami
      wyścigowymi,
      pojazdów silnikowych do transportu towarów,
      pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo
      przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów pogotowia
      technicznego, dźwigów samochodowych,
      pojazdów strażackich, betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek,
      przewoźnych warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych
      z wyłączeniem motocykli,
      h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz
      urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,
      i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych,
      gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten,
      wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku,
      nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,
      j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,
      k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,
      l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów
      fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,
      m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie
      może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,
      n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,

      o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych
      jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez
      względu na kod CN,
      p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów
      dostarczanych na pokładach samolotów,
      q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 %, napojów
      alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których
      zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem
      towarów dostarczanych na pokładach samolotów,
      r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów
      dostarczanych na pokładach samolotów,
      s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia
      lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach
      samolotów,
      t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy
      powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym
      rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do
      odmrażania,
      u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla
      brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,
    Aby zatem przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku
    ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
    rozporządzenia w powiązaniu z poz. 41 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie
    zostać spełnione następujące warunki:
        dostawa towaru nastąpi w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami
        kurierskimi),
        dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za
        pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
        (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),
        z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej
        konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w
        tym jego adres),
        przedmiotem dostawy nie są towary, jak również usługi wymienione w § 4
        rozporządzenia.
    Niespełnienie jednego z warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z
    obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT
    czynnym. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż szerokiej gamy towarów i
    usług za pośrednictwem platform cyfrowych. Niniejszy wniosek dotyczy sprzedaży
    towarów na terytorium Polski na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej („Klient”).
    Wśród sprzedawanych towarów są zarówno towary niewymienione w § 4 ust. 1 pkt 1
    Rozporządzenia, jak również towary tam wymienione.

    Obecnie sprzedaż towarów na rzecz Klientów odbywa się m.in. za pośrednictwem
    własnych sklepów internetowych, za pośrednictwem zewnętrznej platformy sprzedażowej,
    tzw. (...), m.in. (...), (...), (...), (...).
    W przypadku sprzedaży za pośrednictwem własnych stron internetowych Klient
    zobowiązany jest do dokonania płatności w momencie zamówienia bezpośrednio na
    konto Spółki lub przy odbiorze gotówką lub kartą płatniczą na konto przewoźnika, który
    następnie przekazuje płatność na konto bankowe Spółki. W zakresie współpracy zarówno
    Spółka jak i operatorzy platform nie przyjmują żadnych płatności w gotówce.
    W przypadku sprzedaży w sklepie internetowym Spółki lub za pośrednictwem zewnętrznej
    platformy sprzedażowej, przy składaniu zamówienia Klient musi podać swoje dane, takie
    jak: imię i nazwisko, adres oraz adres dostawy, adres e-mail oraz numer telefonu.
    Adresem dostawy może być np. paczkomat lub inny punkt odbioru.
    W przypadku sprzedaży internetowej prowadzonej za pośrednictwem własnych stron
    internetowych system IT Wnioskodawcy nadaje zamówieniu numer, którym klient
    posługuje się dokonując płatności. Z tego względu przypisanie płatności do zamówienia
    odbywa się co do zasady automatycznie przy wykorzystaniu systemu IT, bazując na
    numerze zamówienia, a nie adresie dostawy.
    W przypadku sprzedaży prowadzonej za pośrednictwem platformy zewnętrznej,
    informacja o złożeniu zamówienia wraz z danymi niezbędnymi do jego realizacji, tj. imię i
    nazwisko/nazwa, adres do rozliczeń, w stosownych przypadkach inny adres dostawy oraz
    informacje na temat zamówionych towarów - wpływa do Spółki za pomocą
    elektronicznego systemu do zarządzania towarami. Spółka otrzymuje również utworzony
    przez platformy unikatowy numer danego zamówienia, który następnie zostaje przypisany
    do numeru zamówienia wygenerowanego przez system Spółki. Spółka prowadzi
    ewidencję, w której gromadzi dane dotyczące realizowanej sprzedaży za pośrednictwem
    każdej z platform.
    Po przekazaniu zamówienia do Spółki pracownik Spółki kompletuje zamówienie i
    przygotowuje towar do wysyłki.
    Fizyczna dostawa towarów dokonywana jest bezpośrednio pomiędzy Spółką a Klientem
    (towar wysyłany jest z magazynów Spółki w Polsce bezpośrednio do Klienta w Polsce, w
    tym również do wybranego miejsca odbioru niebędącego miejscem zamieszkania np.
    paczkomatu. Dostawa do Klienta realizowana jest w systemie wysyłkowym za
    pośrednictwem poczty lub przesyłki kurierskiej lub nadania przez firmę przewozową lub
    inną firmę transportową.
    Spółka jest odpowiedzialna za organizację transportu, koszt wysyłki towarów ponosi Klient
    lub Spółka, w zależności od wartości zamówienia. Klient nie dokonuje transportu towarów
    we własnym zakresie. Ponadto, Spółka jest właścicielem towarów sprzedawanych za
    pośrednictwem zewnętrznych platform internetowych - na żadnym etapie sprzedaży nie
    dochodzi do przeniesienia prawa własności ani prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel ze Spółki na rzecz operatorów platform.
    Spółka prowadzi w systemach IT ewidencję pozwalającą na identyfikację składanych
    zamówień na towary. Z ewidencji tej i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie
    wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła zapłata i na czyją rzecz została dokonana
    (dane nabywcy, w tym jego adres, podane na etapie składania zamówienia).
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Spółki w pierwszej kolejności dotyczą
    tego czy Spółka, ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z
    pozycją nr 41 załącznika dla dostawy towarów w przypadku złożenia przez Klienta
    zamówienia w sklepie internetowym Spółki lub przez zewnętrzną platformę sprzedażową,
    a dostawa będzie dokonywana za pośrednictwem poczty lub przesyłkami kurierskimi, jak
    również za pośrednictwem firmy transportowej.

    W tym miejscu zauważyć należy, że jak wynika z opisu sprawy zakres tych wątpliwości
    dotyczy wyłącznie towarów nie wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, gdyż
    towary wymienione w § 4 rozporządzenia Spółka zawsze ewidencjonuje na kasie
    rejestrującej.
    Aby odpowiedzieć na Państwa pytania w pierwszej kolejności należy wskazać, że co do
    zasady w znaczeniu potocznym sprzedaż wysyłkowa stanowi formę sprzedaży detalicznej,
    gdzie kupujący dokonuje transakcji poprzez złożenie zamówienia – np. drogą pocztową,
    telefonicznie lub poprzez Internet, po czym wybrany towar dostarczany jest za
    pośrednictwem poczty lub firmy kurierskiej do nabywcy.
    Posiłkowo można wskazać, że uregulowania prawne dotyczące m.in. sprzedaży w systemie
    wysyłkowym zawiera ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2759 ze zm.), która reguluje zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy
    na odległość.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Umowa zawarta na odległość oznacza umowę zawartą z konsumentem w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie.
    Cechami charakterystycznymi umowy zawieranej na odległość jest :
        brak jednoczesnej fizycznej obecności stron, tj. przedsiębiorcy i konsumenta,
        zawarcie umowy z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość (np.
        poprzez Internet).
    Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że w przypadku dostawy towarów w systemie
    wysyłkowym korzystającej ze zwolnienia w obowiązku ewidencjonowania na kasie
    rejestrującej istotnym jest, by:
        zostało złożone zamówienie i zawarta umowa sprzedaży z wykorzystaniem
        środków porozumiewania się na odległość (np. telefonicznie lub poprzez Internet)
        bez fizycznej obecności stron transakcji,
        towar został przemieszczony od dostawcy do klienta lub do wskazanego przez
        niego miejsca pocztą lub przesyłką kurierską, co oznacza, że nie może on zostać
        wydany klientowi w sklepie stacjonarnym z chwilą zawarcia umowy kupna-
        sprzedaży lub dostarczony za pośrednictwem firmy (bądź osoby zatrudnionej w
        Spółce) trudniącej się wysyłką lub transportem towarów lub innej świadczącej
        usługi z zakresu wysyłki/transportu towarów.
    W tym miejscu należy odnieść się do zapisu „pocztą lub przesyłkami kurierskimi”
    znajdującego się w pozycji 41 załącznika do rozporządzenia w celu prawidłowego
    wypełnienia warunku do korzystania z omawianego zwolnienia od ewidencjonowania za
    pomocą kasy rejestrującej dokonywanej przez Spółkę sprzedaży.
    Należy zaznaczyć, że ustawodawca wprost wskazał, że jedynie wysyłki towaru za
    pośrednictwem poczty lub przesyłkami kurierskimi uprawniają do skorzystania ze
    zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej na
    podstawie § 2 w powiązaniu z poz. 41 załącznika do rozporządzenia, przy spełnieniu
    pozostałych warunków wynikających z ww. przepisu.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 366 ze zm.) zwanej dalej „ustawą pocztową”:

      Ustawa określa zasady wykonywania działalności gospodarczej polegającej na
      świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym, zwanej dalej
      „działalnością pocztową”.
    W myśl art. 46 ust. 1 ustawy pocztowej:
      Do świadczenia usług powszechnych na terytorium całego kraju jest obowiązany
      operator wyznaczony.
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy pocztowej:
      Użyte w ustawie określenie operator wyznaczony – oznacza operatora pocztowego
      obowiązanego do świadczenia usług powszechnych.
    W odniesieniu natomiast do usług kurierskich wskazać należy, iż co prawda nie zostały
    one wprost uregulowane w prawie polskim, jednak do zagadnień tych nawiązuje ustawa z
    dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1262) jak i ustawa
    pocztowa.
    Przesyłka kurierska w myśl art. 3 pkt 19 ustawy pocztowej stanowi:
      Przesyłka kurierska - przesyłkę listową będącą przesyłką rejestrowaną lub paczkę
      pocztową, przyjmowaną, sortowaną, przemieszczaną i doręczaną w sposób łącznie
      zapewniający:
      a) rejestrację dnia i godziny nadania przesyłki pocztowej,
      b) śledzenie przesyłki pocztowej od momentu nadania do momentu doręczenia,
      c) doręczenie przesyłki pocztowej w gwarantowanym terminie określonym w
        regulaminie świadczenia usług pocztowych lub w umowach o świadczenie usług
        pocztowych,
      d) doręczenie przesyłki pocztowej adresatowi lub osobie uprawnionej do odbioru w
        miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z adresatem, w sposób
        zapewniający rejestrację dnia i godziny doręczenia przesyłki pocztowej.
    Z kolei z treści ustawy Prawo przewozowe wynika, iż usługa przewozu może obejmować
    przesyłki i w tym zakresie oznacza przyjęcie oraz przemieszczenie z jednego miejsca w
    drugie przesyłki towarowej na podstawie dokumentu przewozowego.
    Odpowiedzialność bowiem operatora pocztowego (firmy kurierskiej) jest pełna i obejmuje
    niewykonanie lub nienależyte wykonanie usługi, o czym stanowią przepisy art. 87-88
    ustawy pocztowej, zaś zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy Prawo przewozowe:
      Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za utratę, ubytek lub uszkodzenie przesyłki
      powstałe od przyjęcia jej do przewozu aż do jej wydania oraz za opóźnienie w
      przewozie przesyłki.
    Jednocześnie dodać należy, że działalność operatora pocztowego, a zatem również firmy
    kurierskiej działającej na podobnych zasadach, zalicza się do działalności regulowanej i w
    tym sensie wymaga dodatkowej rejestracji oraz spełnienia określonych warunków.
    Tymczasem uruchomienie usług przewozu rzeczy sprowadza się tylko do zarejestrowania
    działalności gospodarczej.
    Powołać w tym miejscu należy treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Łodzi sygn. akt I SA/Łd 376/21 z 23 września 2021 r., z którego wynika, że
      „w poz. 36 wskazanego załącznika do Rozporządzenia ustawodawca wyraźnie
      wskazał, iż chodzi o dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub
      przesyłami kurierskimi). Redakcja niniejszego przepisu nie pozostawia żadnych
      wątpliwości, że możliwości wymienione w nawiasie nie są wyliczeniem
      przykładowym.”

    Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz przytoczone przepisy wskazać należy, że w
    przedmiotowej sprawie w części dotyczącej braku obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej, gdzie dostawa towarów odbywa się w systemie wysyłkowym za
    pośrednictwem poczty lub firm kurierskich – zostaną spełnione wszystkie warunki
    wynikające z § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia.
    Dostawa towarów w systemie wysyłkowym będzie dostarczana przesyłkami kurierskimi
    lub za pośrednictwem poczty, płatność otrzymywana jest na rachunek bankowy, a z
    ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę będzie jednoznacznie wynikać, jakiej
    konkretnej czynności dotyczyła i kto dokonał płatności. Tym samym w tym przypadku
    Spółka będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie
    rejestrującej sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej na podstawie ww. przepisu.
    W odniesieniu natomiast do sprzedaży towarów w systemie wysyłkowym za pomocą innej
    firmy świadczącej usługi transportowe należy wskazać, że nie są/nie będą spełnione
    warunki umożliwiające zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej
    tej sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na
    podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia. Tym
    samym Spółka będzie zobowiązana do ewidencjonowania obrotów przy pomocy kasy
    rejestrującej. Pomimo bowiem, że płatność otrzymywana jest na rachunek bankowy, a z
    dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej czynności dotyczyła
    dana zapłata, Spółka jest również w stanie określić, którego klienta dotyczy dana płatność i
    powiązać płatność z konkretnym zamówieniem, to nie zostanie spełniony jeden z
    warunków określonych w poz. 41 załącznika – „dostawy towarów w systemie wysyłkowym
    (pocztą lub przesyłkami kurierskimi)”.
    W związku z powyższym Spółka nie ma prawa do zastosowania zwolnienia z
    ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży towarów w systemie
    wysyłkowym na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w myśl
    § 2 ust. 1 w zw. z poz. 41 załącznika do rozporządzenia w odniesieniu do wysyłki towarów
    za pomocą firmy transportowej. W tej sytuacji Spółka jest zobowiązana do
    ewidencjonowania sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej.
    W konsekwencji odpowiadając na pytania Spółki stwierdzić należy, że transakcje
    polegające na dostawie towarów w systemie wysyłkowym - jeżeli wysyłka odbywa się przy
    pomocy firmy kurierskiej bądź poczty - dokonywane na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, za które płatność dokonywana jest w formie
    online oraz przez instytucję pośredniczącą, będą zwolnione z obowiązku prowadzenia
    ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących zgodnie z § 2 w zw. z poz. 41 załącznika do
    Rozporządzenia.
    Natomiast dostawa towarów w systemie wysyłkowym - jeżeli wysyłka odbywa się przy
    pomocy firmy transportowej - dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej, za które płatność dokonywana jest w formie online oraz przez
    instytucję pośredniczącą, nie będzie zwolniona z obowiązku wynikającego z art. 111 ust. 1
    ustawy. Przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 41 załącznika do
    rozporządzenia nie będzie wówczas miał zastosowania.
    Zatem stanowisko Spółki uznaję za prawidłowe w zakresie pytania nr 1 i 2 i za
    nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3.
    Wątpliwości Spółki dotyczą również tego czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z
    którym faktura wystawiona na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej do sprzedaży wysyłkowej zwolnionej z obowiązku ewidencjonowania
    sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 Rozporządzenia w związku z

    pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia, nie musi być wykazywana w części
    ewidencyjnej pliku JPK_V7M, albowiem tego rodzaju sprzedaż jest ujmowana zapisem
    zbiorczym, z oznaczeniem „WEW”.
    Jak wyżej wskazano część sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej którą realizuje Spółka będzie zwolniona z obowiązku
    ewidencjonowania na kasie rejestracyjnej. Spółka będzie wystawiała faktury na rzecz osób
    fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT i będzie wykazywać je w ewidencji
    sprzedaży JPK_V7M.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Stosownie do treści art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020
      r. poz. 346, 568, 695, 1517 i 2320), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której
      mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu
      pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na
      podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi
      w tych przepisach.
    Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane
      pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
      podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
        1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
        2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym
        korekty podatku naliczonego;
        3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

    W myśl § 10 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15
    października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach
    podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 poz.
    1988 ze zm.)
      Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku
      należnego: wartość sprzedaży bez podatku (netto) oraz wysokość podatku
      należnego, w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż zwolnioną od podatku,
      wynikające ze zbiorczych informacji z ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111
      ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 9 lit. c ww. rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i
    Rozwoju z dnia 15 października 2019 r.
      Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku
      należnego: wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego:
      nieobjęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111
      ust. 1 ustawy, z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 1-7
      wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż
      zwolnioną od podatku;
    Stosownie do przepisu § 10 ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i
    Rozwoju z dnia 15 października 2019 r.
      Ewidencja zawiera następujące oznaczenia dowodów sprzedaży:
        1) „RO” – dokument zbiorczy wewnętrzny zawierający sprzedaż z kas
        rejestrujących;
        2) „WEW” – dokument wewnętrzny;
      3) „FP” – faktura, o której mowa w art. 109 ust. 3d ustawy.
    Oznaczenie „WEW” dotyczy między innymi czynności, które nie są udokumentowane
    oryginalnymi dokumentami zakupu/sprzedaży tj. fakturą i dotyczy między innymi:
      - nieodpłatnego przekazania towarów na cele osobiste,
      - korekty rocznej podatku naliczonego w związku ze zmianą współczynnika odliczenia
        podatku naliczonego,
      - sprzedaży zwolnionej dla której nie wystawiono faktury,
      - sprzedaży bezrachunkowej (sprzedaży na rzecz osób fizycznych która jest zwolniona
        z ewidencji na kasie fiskalnej),
      - rozliczenie „importu usługi” dla której nie została wystawiona faktura.
    Zatem, sprzedaż nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej należy wykazać na podstawie
    zapisu zbiorczego oznaczanego „WEW”.
    Natomiast obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących wynika z ww. art. 111 ust. 1 ustawy przepis ten określa generalną zasadę, z
    której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy
    rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz
    określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.

    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur
    dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami
    VAT.
    Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:
      na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
        1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
        nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
        1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
        a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
        ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
        b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Stosownie do art. 106g ust. 1 ustawy:
      faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Zgodnie z powyższym, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy
    (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą
    sprzedaż.
    Prowadząc ewidencje VAT podatnik powinien mieć przede wszystkim na uwadze cel,
    wyraźnie określony w ustawie, któremu ma służyć nałożenie na podatnika obowiązków
    ewidencyjnych. Należy również zauważyć, że art. 109 ust. 3 ustawy nie przewiduje
    ustalenia powszechnie obowiązującej formy ewidencji, wskazuje jedynie na elementy,
    które powinna zawierać ewidencja. Podatnicy mogą zatem prowadzić ją w dowolnej
    formie, byleby zawierała wszelkie wymagane w przepisach ustawy elementy.
    Z ww. przepisów wynika, że jeżeli dokonywana przez podatnika sprzedaż na rzecz osób
    fizycznych i rolników ryczałtowych nie podlega fiskalizacji za pomocą kasy rejestrującej, a
    podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury, to transakcja taka powinna zostać
    ujęta w ewidencji na podstawie dokumentu wewnętrznego. W JPK_VAT z deklaracją do
    takiego dokumentu ma zastosowanie oznaczenie „WEW”.
    Tym samym, w przedstawionych okolicznościach sprawy, w przypadku braku obowiązku
    stosowania ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, sprzedaż
    udokumentowaną w sposób opisany powyżej (fakturą wystawioną na żądanie klientów),
    nieewidencjonowaną na kasie rejestrującej, należy wykazać na podstawie zapisu
    zbiorczego oznaczanego „WEW”, tak jak transakcje nieudokumentowane fakturą. Bez
    względu na to w którym momencie klient Spółki zgłosi żądanie, czy przed czy po
    dokonaniu transakcji, i ww. faktura zostanie wystawiona.

    Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 4 uznaję za prawidłowe.
    Wątpliwości Spółki dotyczą również kwestii tego czy prawidłowe jest stanowisko Spółki,
    zgodnie z którym, w przypadku sprzedaży wysyłkowej opisanej w zdarzeniu przyszłym, w
    sytuacji złożenia przez Klienta zamówienia obejmującego zarówno towary zwolnione z
    obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1
    Rozporządzenia w związku z pozycją nr 41 załącznika do Rozporządzenia jak i wyłączone z
    tego zwolnienia na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, istnieje obowiązek
    zaewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wyłącznie tej pozycji z zamówienia,
    która odnosi się do towaru określonego w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia.
    Przepis art. 111 ust. 1 ustawy wprowadza regułę, w myśl której podatnicy dokonujący
    dostaw towarów na rzecz określonych odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, mają obowiązek prowadzić
    ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
    Zwolnienie z tego obowiązku jest dopuszczalne wyłącznie po wypełnieniu przez podatnika
    określonych warunków. Jak wskazano powyżej w uzasadnieniu tej interpretacji przy
    dostawie przez Spółkę niektórych towarów wystąpią sytuacje gdy Spółka będzie mogła
    zastosować zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie fiskalnej na podstawie § 2
    poz. 41 załącznika do rozporządzenia po spełnieniu wszystkich warunków określonych
    tym przepisem.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Ustawodawca w § 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wskazuje wprost na towary podlegające
    ewidencji na kasie fiskalnej zatem to konkretne towary jako rzeczy zostały wykazane w
    tym przepisie.
    Zatem w sytuacji gdy Klient dokona w jednym zamówieniu zakupu towarów których
    sprzedaż przez Spółkę podlega bezwzględnemu ewidencjonowaniu na kasie fiskalnej z
    uwagi na § 4 rozporządzenia i towarów których sprzedaż podlega zwolnieniu z
    ewidencjonowania na kasie fiskalnej na podstawie § 2 poz. 41 załącznika to jak wynika
    wprost z ww. przepisów na kasie fiskalnej zaewidencjonowana powinna być jedynie
    sprzedaż tych towarów które zostały wymienione w § 4 rozporządzenia.
    Tym samym, stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 5 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwa prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.