Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.326.2025.4.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Prawo do odliczenia od poniesionych wydatków na
utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (m.in. czynsz,
energia, woda i inne media) przeliczone zgodnie z proporcją w
ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
faktura
lokal-lokal mieszkalny
majątek-majątek prywatny
media
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na
    utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego wykorzystywanego zarówno na cele
    prywatne, jak i do działalności gospodarczej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 8 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest wpisany na listę radców prawnych i prowadzi działalność gospodarczą
    w zakresie świadczenia pomocy prawnej, jednocześnie nie wykluczając szerszego
    spektrum prowadzenia działalności gospodarczej pozostającym z poszanowaniem dla
    przepisów powszechnie obowiązującego prawa oraz aktów podejmowanych przez
    samorząd radców prawnych - w szczególności przepisów ustawy o radcach prawnych,
    kodeksu etyki radcy prawnego oraz regulaminu wykonywania zawodu radcy prawnego.
    Dochody uzyskane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej są opodatkowane wg
    skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej: Ustawa o PIT).
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w lokalu mieszkalnym stanowiącym
    jego własność, w którym obecnie zamieszkuje. Lokal jest sfinansowany kredytem
    hipotecznym, który Wnioskodawca otrzymał przed rozpoczęciem prowadzenia
    działalności gospodarczej. Pomieszczenia, w których będzie prowadzona działalność
    gospodarcza, nie będą przeznaczone wyłącznie na wykorzystanie na cele działalności
    gospodarczej, stąd niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania
    mieszkania na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni mieszkania
    (dalej: Proporcja).
    Wnioskodawca zakłada, że szacunkowo Proporcja będzie wynosiła 50%. Pomieszczenia
    wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej to:
    1) pomieszczenie, gdzie będzie znajdował się sprzęt biurowy wraz z aneksem kuchennym,
    2) toaleta.
    Pomieszczenia te stanowią 100 % powierzchni całego mieszkania. Biorąc pod uwagę, że
    ww. pomieszczenia nie mają wydzielonej części wyłącznie do prowadzenia działalności ani
    wyposażenia, które może być wykorzystywane wyłącznie na jej cele, oraz uwzględniając
    ich mieszany charakter wykorzystywania na cele prywatne, jak i cele działalności
    gospodarczej, w ocenie Wnioskodawcy, racjonalne jest ustalenie Proporcji na poziomie
    50%.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1) Czy w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan/będzie
      zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT (kiedy dokonał Pan/planuje
      dokonać ewentualnej rejestracji jako podatnik VAT czynny – proszę wskazać datę)?
      Odpowiedź: W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan
      zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Rejestracji dokonał Pan 3
      czerwca 2024 r.
    2) Czy z tytułu zapłaty czynszu otrzymuje Pan fakturę, a jeśli tak kto widnieje jako
      nabywca - Pan jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (faktura
      bez NIP), czy Pan jako firma (faktura z danymi i z numerem NIP działalności
      gospodarczej).
      Odpowiedź: Z tytułu zapłaty czynszu nie otrzymuje Pan faktury. Czynsz jest opłacany
      na podstawie zaliczkowych opłat miesięcznych.
    3) Czy w momencie otrzymania ewentualnych faktur za czynsz i media będzie Pan
      podatnikiem podatku VAT niekorzystającym ze zwolnienia od podatku VAT?
      Odpowiedź: Tak, usług prawniczych nie obejmuje zwolnienie podmiotowe, jaki i
    przedmiotowe.
    4) Do jakich czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie Pan
      wykorzystywał mieszkanie?

          opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
          zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
      Odpowiedź: Opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
    5) Czy jest Pan w stanie obiektywnie określić, w jakim zakresie nabyte poszczególne
      media i czynsz są/będą wykorzystywane do celów prowadzonej działalności
      gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT – jak będzie Pan to wyliczał i na
      podstawie jakich kryteriów będzie Pan przyporządkowywał poniesione koszty mediów
      czy koszty czynszu do działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: Nie jest Pan w stanie, dlatego też w wniosku wskazał Pan, że wydatki na
      utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego będą podlegały odliczeniu VAT, po
      przeliczeniu zgodnie z Proporcją.
    6) Czy zarejestrował Pan siedzibę działalności gospodarczej w tym lokalu mieszkalnym?
      Odpowiedź: Tak.
    7) Czy otrzymał Pan/otrzymuje faktury od dostawców poszczególnych mediów m.in.
      energii, wody, „innych mediów” (jakich), a jeśli tak, to kto widnieje na nich jako
      nabywca – Pan jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (faktura
      bez NIP), czy Pan jako firma (faktura z danymi i z numerem NIP działalności
      gospodarczej)?
      Odpowiedź: Na fakturach od dostawców widnieje jako nabywca ja jako osoba fizyczna
      (faktura bez NIP).
    8) Czy w mieszkaniu przyjmuje/będzie Pan przyjmował potencjalnych klientów
      zainteresowanych Pana usługami w zakresie świadczenia pomocy prawnej?
      Odpowiedź: Tak, w ramach spotkań online za pomocą komunikatorów internetowych.
    9) W jakich sytuacjach i w jakim zakresie mieszkanie jest/będzie przez Pana
      wykorzystywane na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą/cele
      prywatne (osobiste)?
      Odpowiedź: Lokal jest wykorzystywany do celów mieszkalnych, odpoczynku,
      spożywania posiłków, spania.
    10) Skonkretyzował Pan przedmiot wniosku tj. wskazał jakich „innych mediów” dotyczy
      Pana zapytanie, należy je konkretnie wymienić i jednocześnie w odniesieniu do tych
      mediów wskazać analogicznie informacje zawarte w pkt 9 wezwania.
      Odpowiedź: Opłaty za Internet. Na fakturach od dostawy widnieje jako nabywca Pan
      jako osoba fizyczna (faktura bez NIP).
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy poniesione wydatki na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (m.in. czynsz,
    energia, woda, inne media) przeliczone zgodnie z Proporcją będą podlegały odliczeniu VAT
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie podatku od towarów i usług
    W ocenie Wnioskodawcy wydatki na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (m.in.
    czynsz, energia, woda, inne media) przeliczone zgodnie z Proporcją będą podlegały
    odliczeniu VAT w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: Ustawa o VAT) przedsiębiorca ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gospodarczej. To oznacza, że skoro Wnioskodawca wykorzystuje
    lokal mieszkalny zarówno w celach prywatnych, jak i firmowych, to musi określić udział

    procentowy, w jakim nieruchomość jest wykorzystywana do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Zgodnie z ustaloną Proporcją, Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    odliczenia:
        podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości,
        czynszu,
        mediów wykorzystywanych w tym lokalu (woda, energia elektryczna).
    Wnioskodawca może więc przemnożyć podatek VAT wynikający ze wskazanych wyżej
    wydatków przez wartość Proporcji. Wynik tego działania pozwoli na ustalenie w jakiej
    wysokości przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT w związku z
    ponoszonymi wydatkami na utrzymanie lokalu mieszkalnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
        nieprawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
        wydatków z tytułu zapłaty czynszu za lokal mieszkalny wykorzystywany zarówno na
        cele prywatne, jak i do działalności gospodarczej,
        prawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
        dokumentujących nabycie energii, wody i internetu wykorzystywanych zarówno na
        cele prywatne, jak i do działalności gospodarczej prowadzonej w mieszkaniu.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a. nabycia towarów i usług,
      b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika,
    któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to
    elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje
    zawarte w art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ww. ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia pomocy prawnej we
        własnym lokalu mieszkalnym, w którym obecnie Pan zamieszkuje;
        w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej od 3 czerwca 2024 r. jest Pan
        zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT;
        w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mieszkanie jest wykorzystywane
        do czynności opodatkowanych;
        pomieszczenia, w których będzie prowadzona działalność gospodarcza, nie będą
        przeznaczone wyłącznie na wykorzystanie na cele działalności gospodarczej.
        Wskazał Pan, że niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania
        mieszkania na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni
        mieszkania. Zakłada Pan, że szacunkowo Proporcja będzie wynosiła 50%;
        w mieszkaniu w ramach spotkań online za pomocą komunikatorów internetowych
        będzie przyjmował Pan potencjalnych klientów;

    W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Pana dotyczą prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na utrzymanie i korzystanie z lokalu
    mieszkalnego (m.in. czynsz, energia, woda, internet) wykorzystywanego na cele prywatne i
    na cele działalności gospodarczej.
    Aby podatnik mógł dokonać chociażby częściowego odliczenia podatku VAT powinien
    posiadać fakturę zakupu, z której jasno będzie wynikało, że to właśnie on jest nabywcą
    towaru lub usługi. W przypadku gdy podatnik prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą na fakturze powinno znaleźć się jego imię i nazwisko, adres oraz numer NIP.
    Ponadto dokument powinien zawierać wszystkie niezbędne dane wymagane ustawą.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:
      1)datę wystawienia;
      2)kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3)imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4)numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
      5)numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;(...).
    Z ww. uregulowań wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży na rzecz innego podatnika
    lub też otrzymujący od innego podatnika zaliczki na poczet przyszłej sprzedaży – ma
    obowiązek wystawienia faktury dokumentującej tę sprzedaż. Wystawiona faktura powinna
    m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i
    podatnika (nabywcy), ich adresy oraz numery NIP. Faktura powinna zawierać dane
    nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia
    gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.
    Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z
    zawartej umowy. Wskazania wymaga, że to nabywca podaje swoje dane sprzedawcy
    aktualne dla danej transakcji.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza
    zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust.
    1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą
    wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania,
    a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Podkreślenia wymaga, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Zatem to na stronach transakcji
    spoczywa odpowiedzialność za podanie prawidłowych danych kontrahentowi. Dane te

    posiadają szczególne znaczenie w przypadku nabywania przez podatnika VAT towarów i
    usług dla celów działalności gospodarczej, która wymaga konieczności wykazania związku
    z czynnościami opodatkowanymi. Zatem to podatnik zobowiązany jest udowodnić
    (posiadać wystarczający dowód) na występowanie związku nabytych towarów i usług z
    działalnością gospodarczą.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej
    wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie
    odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na
    przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Zauważenia wymaga, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze. Brak NIP-u nabywcy przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych
    danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy
    towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Jak wskazano na wstępie, odliczyć można podatek naliczony, który jest związany z
    transakcjami opodatkowanymi podatnika. Odliczenie podatku naliczonego może być też
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z uwagi na treść cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do
    czynności opodatkowanych i czynności niegenerujących podatku należnego.
    Zgodnie z treścią art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”:
      W celu skorzystania z prawa do odliczenia, podatnik musi spełnić następujące
      warunki: w celu dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 168 lit. a), w odniesieniu
      do dostaw towarów i świadczenia usług, musi posiadać faktury sporządzone zgodnie
      z tytułem XI rozdział 3 sekcje 3-6.
    Zatem, na gruncie podatku od towarów i usług istotne jest posiadanie faktur
    dokumentujących nabycie towarów i usług. Faktury te są bowiem dokumentami
    źródłowymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze, na podstawie których
    podatnik podatku VAT odlicza podatek naliczony.
    Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że obowiązujące przepisy prawa nie dopuszczają
    możliwości zastąpienia faktury innym dokumentem. Krajowe przepisy ustawy o VAT nie
    wskazują bowiem na inny dokument, który mógłby pełnić rolę faktury.
    Trzeba również mieć na uwadze, że faktura dokumentująca dokonanie dostawy towarów
    /świadczenia usług pełni funkcję kontrolną (umożliwia bowiem administracji podatkowej

    realizację czynności kontrolnych i weryfikację poprawności zadeklarowanej przez
    podatnika sprzedaży), ale z perspektywy podatnika najistotniejszą funkcją faktury jest
    zapewnienie neutralności opodatkowania poprzez umożliwienie odliczenia podatku
    naliczonego na poprzednim etapie obrotu od podatku należnego. Faktura jest niejako
    „nośnikiem” podatku naliczonego, w związku z czym zasadniczo realizacja prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie może obyć się bez faktury. Wynika to wprost z treści
    cyt. wyżej art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy.
    W konsekwencji podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego w oparciu o
    posiadane faktury. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związane
    jest z otrzymaniem przez podatnika faktury, w której określana jest kwota podatku
    naliczonego. Podatnik jest zobowiązany posiadać fakturę jako warunek niezbędny do
    realizacji przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego. O ile bowiem prawo
    to powstaje w związku z dokonaniem określonych czynności wywołujących skutek w
    zakresie podatku od towarów i usług, to realizacja tego prawa następuje tylko w wyniku
    dysponowania przez podatnika fakturą potwierdzającą zakup przez niego towarów lub
    usług.
    Na uwarunkowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego od posiadania faktury
    wskazuje w orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 14 lipca
    1988 r. w sprawach połączonych C-123/87 i C-330/87 TSUE stwierdził, że aby być
    uprawnionym do odliczenia podatku od wartości dodanej podatnik musi posiadać fakturę
    sporządzoną zgodnie z art. 22(3) VI Dyrektywy. Zgodnie z tym przepisem faktura musi
    wyraźnie określać kwotę bez VAT oraz odpowiadający jej podatek VAT w podziale na
    poszczególne stawki, a także wszelkie zwolnienia, zaś Państwa Członkowskie ustalą
    kryteria ustalenia, czy dany dokument stanowi fakturę. Podobnie w wyroku z 13 grudnia
    1989 r. w sprawie C-342/87 Trybunał uznał, że w celu skorzystania z prawa do odliczeń
    podatnik musi posiadać fakturę. Wskazanie kwoty podatku od towarów i usług jest
    elementem faktury, od którego zależy skorzystanie z prawa do odliczenia.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że:
        z tytułu zapłaty czynszu nie otrzymuje Pan faktur, czynsz jest opłacany na
        podstawie zaliczkowych opłat miesięcznych;
        na fakturach od dostawców widnieje Pan jako osoba fizyczna (faktura bez NIP), jako
        nabywca;
        wskazał Pan, że nie jest w stanie określić w jakim zakresie nabyte poszczególne
        media i czynsz są/będą wykorzystywane do celów prowadzonej działalności
        gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT i jak będzie Pan to wyliczał. Zakłada
        Pan, że wydatki na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego będą podlegały
        odliczeniu VAT, po przeliczeniu zgodnie z Proporcją, która szacunkowo będzie
        wynosiła 50%.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do
    wniosku, że z tytułu zapłaty czynszu za lokal mieszkalny wykorzystywany zarówno na cele

    prywatne, jak i w prowadzonej działalności należy stwierdzić, że nie będzie Panu w ogóle
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, bowiem jak sam Pan wskazał,
    czynsz nie jest dokumentowany fakturami.
    Zatem, pomimo, że lokal mieszkalny będzie przez Pana wykorzystywany zarówno do
    czynności opodatkowanych, jak i niezwiązanych z działalnością nie zostanie spełniony
    jeden z wymogów umożliwiających odliczenie podatku naliczonego. Nie będzie Pan
    bowiem w posiadaniu faktur, które dokumentują zapłatę czynszu.
    Tym samym pomimo tego, że jest Pan podatnikiem podatku VAT i prowadzi Pan
    opodatkowaną tym podatkiem działalność gospodarczą, to z okoliczności sprawy wynika,
    że nie będzie Pan w posiadaniu faktur za czynsz. Jak wyżej wskazałem, faktura stanowi dla
    nabywcy towaru i usługi podstawę do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86
    ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, ponieważ podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca
    z tej faktury.
    Pana stanowisko w tej części uznaję za nieprawidłowe.
    Natomiast, będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z
    faktur dokumentujących nabycie energii, wody i zakup internetu według wskazanej
    proporcji.
    Jak wskazano na wstępie, odliczyć można podatek naliczony, który jest związany z
    transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami
    wykorzystywanymi do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z uwagi na treść cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do
    czynności opodatkowanych i czynności niegenerujących podatku należnego.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do
    stwierdzenia, że przysługuje Panu prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących zakup energii, wody i internetu. Prawo to przysługuje ponieważ jest Pan
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług niekorzystającym ze
    zwolnienia od podatku VAT i będzie Pan w posiadaniu faktur wystawionych na Pana jako
    osobę fizyczną potwierdzających nabycie tych świadczeń. Ponadto wskazał Pan, że
    wydatki na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego, który wykorzystywany jest w
    części dla celów działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług będą ustalane na podstawie proporcji.
    Jednocześnie należy podkreślić, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących zakup ww. świadczeń (energii, wody i internetu)
    wyłącznie w tej części w jakiej towary i usługi te są wykorzystywane przez Pana do
    prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Ponadto prawo to
    przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art.
    88 ustawy. Natomiast w tej części w jakiej wykorzystuje Pan energię, wodę i internet do
    celów prywatnych - prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje.
    Końcowo należy podkreślić, że to Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia
    takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać realizowanym w ramach

    działalności gospodarczej czynnościom opodatkowanym. W związku z tym, że ani przepisy
    ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu
    podziału podatku naliczonego można przyjąć różne kryteria. Warto nadmienić, że
    zastosowane przez Wnioskodawcę metody czy też sposoby, na podstawie których dokona
    on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego rozdziału wydatków dotyczących
    wykorzystania nabytych towarów i usług dla potrzeb działalności gospodarczej (tu w
    zakresie pomocy prawnej) i części wykorzystanej do celów prywatnych (mieszkalnych)
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Ocena prawidłowości Pana postępowania w kwestii zastosowania odpowiedniego klucza
    podziału może być dokonana wyłącznie przez właściwy organ podatkowy w toku kontroli
    podatkowej lub kontroli celno-skarbowej. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej, opiera się jedynie na przedstawionym we wniosku opisie, a nie na
    zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ wydający interpretację nie
    przeprowadza postępowania dowodowego i nie ma kompetencji do wskazania
    odpowiedniego klucza alokacji.
    Tym samym Pana stanowisko w tej części jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.