Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-728/14-2/MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-12-23
Teza: stawka podatku VAT dla usług udostępniania torów do gry w kręgle oraz usług wypożyczania obuwia
Słowa kluczowe: bilety; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2014 r. (data wpływu 08 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla usług wstępu na salę bowlingową w celu gry w kręgle oraz

*   stawki podatku VAT dla usług wypożyczania obuwia jako usługi pomocniczej do ww. usługi

–**jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 08 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla usług wstępu na salę bowlingową w celu gry w kręgle oraz

*   stawki podatku VAT dla usług wypożyczania obuwia jako usługi pomocniczej do ww. usługi.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług rekreacyjno – sportowych, sklasyfikowanych jako działalność stadionów i innych obiektów sportowych (PKD 93.11.Z), a także usług wynajmu nieruchomości dzierżawionej. Spółka do celów prowadzonej działalności dzierżawi od obcego podmiotu lokal dwukondygnacyjny. Górną kondygnację (parter) Spółka podnajmuje za zgodą właściciela obcemu podmiotowi, który wykorzystuje lokal do celów świadczenia usług gastronomicznych. W dolnej kondygnacji (piwnica) Spółka wykorzystując posiadaną infrastrukturę, świadczy usługi związane ze wstępem do sali bilardowej i bowlingowej.

Usługi te polegają na udostępnianiu torów do gry w kręgle, za które opłaty uiszcza się w formie biletów wstępu ze stawką godzinową. Klienci, jeśli korzystają z usług gry w bilard, wnoszą za to odrębną opłatę zgodną z cennikiem. Usługa gry w bilard opodatkowana jest stawką podstawową VAT. Zgodnie z zaświadczeniem REGON przeważającą działalnością Spółki jest "Działalność obiektów sportowych" - PKD 93.11.Z. Poza udostępnianiem torów do gry w kręgle, udostępnianiem stołu do gry w bilard oraz wynajmem lokalu i ruchomości, Spółka nie świadczy innych usług.

Usługa udostępniania torów do gry w kręgle odbywa się w pomieszczeniu zmodernizowanym i dostosowanym do tych celów według standardów przewidzianych dla obiektu sportowego typu kręgielnia. Usługi świadczone przez Spółkę w postaci wstępu na kręgielnię klasyfikowane są jako: usługi związane z działalnością obiektów sportowych, tj. PKWiU 93.11.10.0 i sprzedawane są w formie kart wstępu na podstawie paragonu fiskalnego lub faktury VAT.

Równocześnie w tym samym pomieszczeniu Spółka stworzyła możliwość odpłatnego wypożyczenia specjalnego obuwia służącego grze w kręgle. Specyficzna konstrukcja torów do gry w kręgle wymaga stosowania specjalnego obuwia, gra na torze z zastosowaniem zwykłego – niesportowego obuwia jest niedopuszczalna. Świadczenie polegające na wypożyczaniu butów jest traktowane jako usługa dodatkowa – klient może przynieść własne zmienne obuwie sportowe. Opłaty za wynajem toru do gry w kręgle i za wypożyczenie butów pobierane są oddzielne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Jaką stawkę VAT należy zastosować dla wstępu na salę bowlingową w celu gry w kręgle?
2.  Czy usługę wypożyczania obuwia należy traktować jako usługę pomocniczą usługi głównej, którą jest usługa udostępniania torów do gry w kręgle i opodatkowanie świadczenia wypożyczenia obuwia winno nastąpić wg stawki obowiązującej dla usługi głównej, czyli udostępniania torów do gry w kręgle?

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad. 1

Dla usług wstępu na salę bowlingową w celu gry w kręgle należy zastosować stawkę VAT 8%. Załącznik nr 3 do ustawy o VAT zawiera wykaz towarów i usług opodatkowanych 7% stawką VAT.

Zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniom art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 179 Załącznik nr 3 do ustawy o VAT wymienia się "Usługi związane z działalnością obiektów sportowych" – PKWiU 93.11.0.0.

Działalność obiektów sportowych obejmuje działalność obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub obiektów sportowych halowych (otwartych, zamkniętych lub zadaszonych, z miejscami siedzącymi dla widzów lub bez), tj.:

*   stadiony do gry w piłkę nożną,

*   stadiony do gry w krykieta rugby,

*   tory wyścigowe dla samochodów, psów, koni,

*   baseny,

*   stadiony lekkoatletyczne,

*   hale i stadiony przeznaczone dla sportów zimowych, włączając hale do gry w hokeja,

*   hale bokserskie,

*   pola golfowe,

*   tory do gry w kręgle,

*   pozostałe obiekty sportowe,

*   organizowanie i przeprowadzanie imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych,

*   zarządzanie i zapewnienie pracowników do obsługi tych obiektów.

Ponadto w wyjaśnieniach do PKWiU wskazano, iż grupowanie 93.11.10.0 obejmuje:

*   usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe itp.,

*   usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni,

*   usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

Wobec powyższego świadczone przez Spółkę usługi wstępu na salę bowlingową w celu gry w kręgle należy opodatkować stawką VAT 8%.

Ad. 2

Odnośnie zastosowania stawki podatku dla opłat dotyczących wypożyczania butów, w związku ze świadczeniem przez Spółkę usług bowlingowych, Spółka stoi na stanowisku, że usługa udostępniania torów do gry w kręgle jest usługą złożoną i składa się z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi do jednego celu. Natomiast usługę wypożyczania butów należy uznać za pomocniczą, ponieważ nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania usługi zasadniczej, czyli udostępniania torów do gry w kręgle.

W tej sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Usługę wypożyczania butów należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi udostępniania torów do gry w kręgle, ponieważ nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie - jako usługa wykonywana samodzielnie nie miałaby racji bytu.

Usługa wypożyczania butów jest więc środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej, jaką jest usługa udostępniania torów do gry w kręgle. Jeśli więc obie te czynności są ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to dla potrzeb VAT, zdaniem Spółki, należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną tą samą stawką podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego odnosząc się do opłat za wypożyczanie butów Spółka stoi na stanowisku, że usługa ta jest usługą pomocniczą, ściśle związaną z usługą podstawową, jaką jest usługa udostępniania torów do gry w kręgle. Zatem świadczenie polegające na wypożyczaniu butów należy opodatkować analogiczną stawką podatku, jak usługa udostępniania torów do gry w kręgle.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Świadczeniem usług - w rozumieniu art. 8 ust. 1 ww. ustawy - jest natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od 1 stycznia 2011r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

W świetle art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Niemniej jednak zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

I tak, stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ww. ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, zawarto m.in.: w poz. 179 mieszczą się – „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych” (PKWiU 93.11.10.0).

Z objaśnienia 1) do powyższego załącznika wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, które dotyczy załącznik.

Przez obiekt sportowy rozumieć należy samodzielny zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych (www.stat.gov.pl).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r., wprowadza się do stosowania w statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości, a także w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji publicznej Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

Z przepisów ww. rozporządzenia w sprawie PKWiU wynika, że w sekcji R mieszczą się „Usługi kulturalne, rozrywkowe, sportowe i rekreacyjne”.

W Dziale 93 „usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją” mieszczącym się w Sekcji R wymienione zostały:

1.  93.1 usługi związane ze sportem;

93.11.10 usługi związane z działalnością obiektów sportowych;.

1.  93.2 usługi związane z rozrywką i rekreacją;

93.29.19.0 Pozostałe usługi związane z rekreacją, gdzie indziej niesklasyfikowane.

W wyjaśnieniach do PKWiU wskazano, iż grupowanie 93.11.10.0 obejmuje:

*   usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe itp.,

*   usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni,

*   usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

Grupowanie to nie obejmuje natomiast m.in. usług związanych z działalnością obiektów służących poprawie kondycji fizycznej, sklasyfikowanych w 93.13.10.0.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług rekreacyjno – sportowych, sklasyfikowanych jako działalność stadionów i innych obiektów sportowych (PKD 93.11.Z), a także usług wynajmu nieruchomości dzierżawionej. Spółka do celów prowadzonej działalności dzierżawi od obcego podmiotu lokal dwukondygnacyjny. W dolnej kondygnacji (piwnica) Spółka, wykorzystując posiadaną infrastrukturę, świadczy usługi związane ze wstępem do sali bilardowej i bowlingowej. Usługi te polegają na udostępnianiu torów do gry w kręgle, za które opłaty uiszcza się w formie biletów wstępu ze stawką godzinową. Usługa udostępniania torów do gry w kręgle odbywa się w pomieszczeniu zmodernizowanym i dostosowanym do tych celów według standardów przewidzianych dla obiektu sportowego typu kręgielnia. Usługi świadczone przez Spółkę w postaci wstępu na kręgielnię klasyfikowane są jako usługi związane z działalnością obiektów sportowych, tj. PKWiU 93.11.10.0. i sprzedawane są w formie kart wstępu na podstawie paragonu fiskalnego lub faktury VAT. Równocześnie w tym samym pomieszczeniu Spółka stworzyła możliwość odpłatnego wypożyczenia specjalnego obuwia służącego grze w kręgle. Specyficzna konstrukcja torów do gry w kręgle wymaga stosowania specjalnego obuwia, gra na torze z zastosowaniem zwykłego – niesportowego obuwia jest niedopuszczalna. Świadczenie polegające na wypożyczaniu butów jest traktowane jako usługa dodatkowa – klient może przynieść własne zmienne obuwie sportowe. Opłaty za wynajem toru do gry w kręgle i za wypożyczenie butów pobierane są oddzielne.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej przepisy oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi o wskazanym symbolu PKWiU 93.11.10.0. jako „usługi związane z działalnością obiektów sportowych” korzystają z obniżonej 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy.

Odnośnie natomiast zastosowania stawki podatku VAT dla usług wypożyczania obuwia, w związku ze świadczeniem przez Wnioskodawcę usług udostępniania torów do gry w kręgle, należy wskazać, że strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Wobec powyższego jeżeli przedmiotem sprzedaży ma być konkretna usługa nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które złożyły się na tę usługę i opodatkowywać ich osobno, ponieważ usługodawca sprzedaje określoną usługę, a nie poszczególne elementy.

Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności i są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do powyższego, świadczeniami powiązanymi ze sobą pod względem ekonomicznym i gospodarczym będą świadczenia pomocnicze oraz świadczenia główne uzasadniające ekonomiczne istnienie świadczeń pomocniczych.

W przypadku, gdy w skład świadczonej usługi wchodzą usługi pomocnicze, czyli takie, które nie stanowią dla klienta celu samego w sobie, a są jedynie uzupełnieniem usługi głównej, opodatkowanie całego świadczenia winno nastąpić wg stawki obowiązującej dla usługi zasadniczej.

Wobec powyższego, odnosząc się do usług wypożyczania obuwia, stwierdzić należy, iż z opisu stanu faktycznego wynika, że usługa ta jest usługą pomocniczą, ściśle związaną z usługą podstawową, jaką jest usługa udostępniania torów do gry w kręgle. Usługa ta bowiem nie stanowi dla klienta celu samego w sobie (jako usługa wykonywana samodzielnie nie miałaby racji bytu), lecz jest niezbędna do wykorzystania usługi zasadniczej, jaką jest usługa udostępniania torów do gry w kręgle.

Zatem świadczenie polegające na wypożyczaniu obuwia należy opodatkować analogiczną stawką podatku, jak usługa zasadnicza, w tym przypadku - 8% stawką VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Gminy. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska w sprawie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.