Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.274.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
transakcji zbycia przedsiębiorstwa w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
darowizna
przedsiębiorstwa
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    darowizny przedsiębiorstwa na rzecz córki.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 maja 2025 r. (wpływ 23
    maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani właścicielką Firmy Handlowej (...). Handluje Pani (...) od (...) roku, chciałaby Pani z
    dniem 1 stycznia 2026 r. przekazać firmę w formie darowizny swojej córce.
    Cały towar, regały, biurka, krzesła itp. chce Pani przekazać w formie darowizny, a lokal
    użytkowy, w którym znajduje się sklep, będący własnością Pani i męża przekazać umową
    użyczenia lokalu nieodpłatnie na czas nieokreślony.
    Córka nadal będzie prowadzić tą samą działalność gospodarczą, czyli (...) o tej samej
    nazwie (...).
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że najistotniejsze Pani pytanie dotyczy
    przekazania Pani działalności jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa córce.
    Przedmiotem wniosku jest zbycie całego przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzą: lady
    sklepowe, krzesło, regały stojaki i towar w sklepie o wartości na dzień 31 grudnia 2024 r.
    ok. (...) zł. Lokal, w którym jest prowadzona działalność jest własnością Pani i męża,
    planują Państwo przekazać go nieodpłatnie umową użyczenia lokalu, gdzie córka będzie
    prowadzić sklep o tej samej nazwie (...). Ona również będzie ponosić koszty eksploatacyjne
    oraz opłaty za media - gaz, wodę, energię. Obecnie prowadzi Pani działalność gospodarczą
    na zasadzie księgi przychodów - rozchodów i jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Po przekazaniu sklepu córce planuje Pani całkowicie zakończyć działalność gospodarczą.
    Wszelkie Pani zobowiązania w stosunku do dostawców towaru nie będą przechodzić na
    firmę córki i zostaną uregulowane.
    Zatrudnia Pani jednego pracownika na umowę zlecenie, zgodnie z artykułem 23 KP.
    Umowa nowego pracodawcy automatycznie stanie się stroną dotychczasowych
    stosunków pracy z pracownikiem.
    Na moment dokonania transakcji będzie istniała możliwość kontynuowania przez córkę
    działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
    Jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w Polsce ma Pani obowiązek podatkowy
    od całości swoich dochodów w rozumieniu art. 3 ust. 1. Pani forma opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych wg skali podatkowej.
    Zgodnie z art. 55 ustawy KC Pani przedsiębiorstwo zostanie przekazane córce na zasadzie
    darowizny.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy może Pani przekazać swoją działalność jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
    bo będzie to wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół składników,
    zdolny do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym nadal to samo
    zadanie gospodarcze? Czy w tym momencie jest ono wyłączone z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Jeżeli chodzi o ZCP uważa Pani, że w Pani przypadku przekazując całą działalność
    gospodarczą córce, która nadal będzie ją prowadzić samodzielnie w tym samym miejscu i

    o tej samej nazwie, można uznać, że sprzedaż ZCP nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Będzie to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół
    składników materialnych zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 2 pkt 22 ustawy stanowi, że:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
    oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
    rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań

    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące ww. zadania gospodarcze.

    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników materialnych i niematerialnych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    zwanej dalej Kodeksem cywilnym, zgodnie z którym:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono
    w szczególności:
    oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    1) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    2) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
    3) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    4) koncesje, licencje i zezwolenia;
    5) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    6) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    7) tajemnice przedsiębiorstwa;
    8) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2 W świetle art. 55Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
    wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
    prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
                                  1przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 55 k.c. określenie „w szczególności”
    wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że
    z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym
    artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw
    przymiotu przedsiębiorstwa.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że
    można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyną
    cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy

    poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej. Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych,
    określony zespół składników mógł zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej – musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym. Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce
                            1jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują
    w danym stanie faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Należy podkreślić, że na
    gruncie przytaczanego przepisu, istnieje możliwość umownego wyłączenia pewnych
    elementów z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie
    mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym wypadku,
    danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-
    Modes (C#497/01), stwierdził, że: „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też
    bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy
    interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”.
    Z orzeczenia tego wynika ponadto, że nabywca całości lub części majątku podatnika
    powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego
    części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz
    sprzedaży ewentualnych zapasów.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność
    gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z
    nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania.
    Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, należy w aspekcie art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), rozumieć w sposób funkcjonalny, a nie tylko
    werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów, który jest przedmiotem zbycia,
    pozwala na prowadzenie i służy w sposób trwały prowadzeniu samodzielnej działalności
    gospodarczej nabywcy, realizowanej uprzednio w przedsiębiorstwie zbywcy.
    Przechodząc do kwestii objętych zakresem zadanego pytania wskazać należy, że przy
    ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w
    art. 6 pkt 1 ustawy, czy zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
    ustawy uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
    przedmiotem transakcji.
    Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa należy rozumieć
    jako sytuację, w której nabywca w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi
    przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z
    wykorzystaniem składników nabytego przedsiębiorstwa, a o prowadzenie nabytego
    przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik

    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą i jest Pani czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Jest Pani właścicielką sklepu (...) w (...). Zamierza Pani 1 stycznia
    2026 r. przekazać swoje przedsiębiorstwo na zasadzie darowizny swojej córce. Po
    przekazaniu sklepu córce planuje Pani całkowicie zakończyć działalność gospodarczą.
    Córka nadal będzie prowadzić tą samą działalność, czyli sklep (...) o tej samej nazwie (...).
    W skład przedsiębiorstwa wchodzą: lady sklepowe, krzesła, regały, stojaki i towar w
    sklepie o wartości na dzień 31 grudnia 2024 r. ok. (...) zł. Lokal, w którym prowadzona jest
    działalność, należący do Pani i męża, planuje Pani przekazać nieodpłatnie umową
    użyczenia córce. Wskazała Pani, że zatrudnia Pani jednego pracownika na umowę
    zlecenie, umowa nowego pracodawcy automatycznie stanie się stroną dotychczasowych
    stosunków pracy z pracownikiem. Na moment dokonania transakcji będzie istniała
    możliwość kontynuowania przez Pani córkę działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu
    o składniki będące przedmiotem transakcji.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania postawionego we wniosku nie sposób
    się zgodzić z Pani stwierdzeniem, że przekazując całą działalność gospodarczą córce,
    można uznać, że przedmiotem planowanej transakcji będzie zorganizowana część
    przedsiębiorstwa.
    Wskazała Pani bowiem, że przedmiotem wniosku jest zbycie całego przedsiębiorstwa, a po
    jego przekazaniu planuje Pani całkowicie zakończyć działalność gospodarczą. Jednocześnie
    na moment dokonania transakcji będzie istniała możliwość kontynuowania przez Pani
    córkę działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki będące przedmiotem
    transakcji. Córka będzie prowadzić tą samą działalność gospodarczą, czyli sklep (...) o tej
    samej nazwie. Córka stanie się również stroną dotychczasowych stosunków pracy z
    pracownikiem.
    Co prawda, wskazała Pani, że z czynności darowizny wyłączony zostanie lokal, w którym
    jest prowadzona działalność (a który jest własnością Pani i Pani męża), jednakże będzie on
    udostępniony córce do używania na podstawie umowy użyczenia. Nabywca (Pani córka)
    nie będzie musiała nabywać dodatkowego mienia celem kontynuowania działalności
    gospodarczej w zakresie prowadzonym obecnie przez Panią, ponieważ przejmowane
    składniki majątku wraz z prawem do korzystania z lokalu, który zostanie użyczony na
    podstawie umowy użyczenia, będą wystarczające do prowadzenia tej działalności.
    W związku z powyższym w rozpatrywanej sprawie wskazać należy, iż podane przez Panią
    okoliczności sprawy prowadzą do wniosku, że przedmiotem zbycia będzie
                                    1przedsiębiorstwo spełniające wymogi określone w art. 55 Kodeksu cywilnego, zdolne do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Pani córka, przy wykorzystaniu nabytego od Pani majątku – jak wynika z okoliczności
    sprawy – będzie miała możliwość i będzie wykonywała działalność w takim samym
    zakresie co Pani, tj. w zakresie prowadzenia sklepu (...). Jednocześnie zaznaczyć należy, iż z
    okoliczności sprawy wynika, że po przekazaniu sklepu córce dokona Pani likwidacji
    działalności gospodarczej. Przedmiotem planowanej transakcji będzie całość posiadanych
    przez Panią składników wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy będą spełnione wszystkie przesłanki do
    uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych, wchodzących w skład
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, będących przedmiotem transakcji, za
                            1przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego. Zatem, planowana przez
    Panią transakcja zbycia składników materialnych i niematerialnych będzie stanowiła
    transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy wyłączoną z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

    Tym samym oceniając całościowo Pani stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe.
    Jakkolwiek wywiodła Pani prawidłowy skutek prawny w postaci braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT przedmiotowej transakcji, to jednak uznała Pani, iż
    przedmiotem ww. transakcji będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od spadków i darowizn zostały wydane
    odrębne rozstrzygnięcia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w
    złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.