Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-268/09-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-22
Teza: Jaka stawkę podatkową winno się zastosować do przychodu z tytułu najmu samochodu stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: dochód-dochód z najmu; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; składnik-składnik majątkowy; stawka; transport-transport drogowy
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2009 r. (data wpływu 2 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie wysokości stawki ryczałtu ewidencjonowanego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie wysokości stawki ryczałtu ewidencjonowanego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca świadczył usługi w zakresie transportu drogowego towarów, w 2008 roku opłacał zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych i tę formę opodatkowania przyjął w 2009 roku, ponieważ spełniał kryteria określone w art. 6 ust. 4 pkt 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wnioskodawca dokonał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej podając jako przedmiot działalności usługi w zakresie:

*   45.12.Z wykonywanie wykopów i wierceń geologiczno-inżynierskich,

*   52.62.A sprzedaż detaliczna żywności i produktów spożywczych,

*   52.62.B sprzedaż detaliczna pozostałych towarów na straganach i targowiskach,

*   52.63.Z pozostała sprzedaż detaliczna poza siecią sklepową,

*   60.24.A towarowy transport drogowy pojazdami specjalizowanymi,

*   60.24.B towarowy transport drogowy pojazdami uniwersalnymi.

Podstawową działalność jaką wykonuje Wnioskodawca jest usługowy transport drogowy towarów – przewozów ładunków taborem samochodowym, który wykonywany jest przy pomocy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych:

*   samochodu X o ciężarze 3.500 kg i dopuszczalnej ładowności 1.200 kg,

*   samochodu Y o ciężarze 14.000 kg i dopuszczalnej ładowności 7.200 kg.

Stawka zryczałtowanego podatku dla samochodu opisanego pod pozycją pierwszą, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynosi 5,5%.

Wnioskodawca zamierza dalej prowadzić usługi transportowe, z tym że jeden z dotychczas używanych samochodów – X (3,5 t) Wnioskodawca zamierza oddać w najem firmie, w której wykonuje usługi na okres od 1 do 3 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaka stawkę podatkową winno się zastosować do przychodu z tytułu najmu samochodu stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie nastąpi utrata prawa do opodatkowania się w formie ryczałtu, a stawką właściwą dla opodatkowania ryczałtem usługi najmu samochodu – na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy – winna być stawka 8,5% uzyskanego przychodu, gdyż przychód z najmu składników majątku stanowiących środki trwałe w prowadzonej działalności gospodarczej innych niż nieruchomości nie został wyłączony z opodatkowania w formie ryczałtu (art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e ww. ustawy).

Wnioskodawca uważa, że jednocześnie nie podlega on art. 12 ust. 1 pkt 3b cyt. ustawy, gdyż prowadzona działalność nie polega na wynajmie pozostałych składników transportu (PKWiU 71.2) lecz podlega art. 4 ust. 1 powołanej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych.

Przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są również – jak wynika z zapisu art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychody te – w myśl postanowień art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8.5%.

Z powyższego wynika, iż w przypadku wynajmu składników majątku wykorzystywanych w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, w sytuacji kiedy najem nie stanowi przedmiotu działalności podatnika, uzyskane przychody podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego wg stawki 8,5%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.