Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB2.4514.470.2016.1.LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-12-01
Teza: w zakresie umowy pożyczki
Słowa kluczowe: pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku (data wpływu 3 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką z siedzibą w Irlandii, nieposiadającą stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i niezarejestrowaną jako czynny podatnik VAT w Polsce. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m. in. w zakresie finansowania działalności grupy kapitałowej do której należy.

Spółka zawarła w 2014 r. z inną spółką z Grupy (dalej: „Pożyczkodawca”) umowę pożyczki (dalej: „Pożyczka”). Pożyczkodawca ma siedzibę w Polsce i jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT.

Umowa została zawarta na terytorium Irlandii, natomiast środki pieniężne przekazane Spółce na jej podstawie znajdowały się - w chwili zawarcia umowy - na rachunku bankowym Pożyczkodawcy w Polsce.

Wnioskodawca, (jako pożyczkobiorca - nabywca usługi finansowej), w świetle prawa irlandzkiego, w związku z Pożyczką jest podmiotem zwolnionym z podatku od wartości dodanej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Pożyczka udzielona Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Pożyczka udzielona Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PCC podatkowi podlegają m. in. umowy pożyczki pieniędzy. Niemniej, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC z zakresu opodatkowania wyłączone są czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, (…)
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W świetle powyższego, umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu PCC, jeżeli przynajmniej jedna ze stron, z tytułu dokonania czynności jest opodatkowana bądź zwolniona z podatku od towarów i usług. Przy czym przez podatek od towarów i usług należy rozumieć, zgodnie z art. la pkt 7 ustawy o PCC podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Jednocześnie pojęcie państwo członkowskie oznacza, zgodnie z art. la pkt 5 ustawy o PCC, państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Podsumowując, umowa pożyczki, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Niemniej spod zakresu opodatkowania wyłączone są m. in. pożyczki, w przypadku których przynajmniej jedna ze strony z tytułu umowy pożyczki jest:

*   opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwach członkowskich EFTA - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

*   zwolniona z opodatkowania którymś z tych podatków.

W przypadku Pożyczki będącej przedmiotem wniosku, stwierdzić należy, że nie będzie ona podlegać PCC, jeżeli przynajmniej jeden z podmiotów (Pożyczkodawca lub Wnioskodawca) będzie opodatkowany z tytułu umowy pożyczki podatkiem od towarów i usług lub podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w Irlandii lub będzie zwolniony z któregoś z tych podatków.

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług Pożyczkodawcy

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest, co do zasady, miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Przy czym dla potrzeb tego artykułu przez podatnika (zgodnie z art. 28a pkt 1 ustawy o VAT) rozumie się:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

Mając na uwadze, te Wnioskodawca jest podmiotem wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, a więc podatnikiem w rozumieniu art. 28a pkt 1 ustawy o VAT, stwierdzić należy, że miejscem świadczenia usługi jest Irlandia (jako miejsce siedziby usługobiorcy będącego podatnikiem). Zważywszy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega świadczenie usług wyłącznie w przypadku, gdy dokonywane jest ono na terytorium kraju, Pożyczka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, a Pożyczkodawca nie może zostać uznany za podmiot opodatkowany podatkiem od towarów i usług lub zwolniony z podatku od towarów i usług z tytułu udzielenia Pożyczki.

Opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej Wnioskodawcy

Z uwagi na fakt, że miejscem świadczenia usługi jest Irlandia, kwestię jej opodatkowania regulują irlandzkie przepisy w zakresie podatku od wartości dodanej. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, na gruncie przepisów irlandzkich, Wnioskodawcę w związku z otrzymaną pożyczką należy uznać za podmiot zwolniony z irlandzkiego podatku od wartości dodanej.

Wyłączenie z zakresu PCC

W świetle powyższego, w szczególności mając na uwadze, że w związku z Pożyczką Wnioskodawca jest podmiotem zwolnionym z pobieranego w Irlandii podatku od wartości dodanej, stwierdzić należy, że Pożyczka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów (Dyrektorów Izb Skarbowych) w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych:

Przykładowo:

*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 kwietnia 2014 r. sygn. IPPB2/436-101/14-2/LS, organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: gdy Pożyczkobiorca z siedzibą w Luksemburgu jest opodatkowany podatkiem od wartości dodanej (ewentualnie zwolniony z podatku od wartości dodanej) w Luksemburgu z tytułu dokonania transakcji pożyczki stanowiącej usługę finansową, wówczas na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, czynność udzielenia Pożyczkobiorcy pożyczka/-ek przez Pożyczkodawcę nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC w Polsce.

*   W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 11 stycznia 2013 r. sygn. ILPB2/436-270/12-4/MK, organ wskazał: mając na uwadze wskazane we wniosku okoliczności faktyczne oraz definicję ustawową podatku od towarów i usług; według której na równi z podatkiem od towarów i usług uregulowanym w polskim porządku prawnym uznaje się również podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich, do kategorii których państw niewątpliwie zalicza się Wielka Brytania, to stwierdzić należy, iż jeżeli z tytułu zawarcia umowy pożyczki pożyczkobiorca, będzie opodatkowany bądź zwolniony od tego podatku podatek od czynności cywilnoprawnych nie wystąpi. To z kolei oznacza, że stanowisko Spółki, zgodnie z którym planowana pożyczka nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych należało uznać za prawidłowe.

Reasumując, w świetle art. 4 ust. 2 ustawy o PCC. z uwagi na fakt, że w związku z Pożyczka Wnioskodawca iest podmiotem zwolnionym z pobieranego w Irlandii podatku od wartości dodanej, stwierdzić należy, że Pożyczka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy oceny stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 223) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki.

W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy wskazać, że w ustawie przewidziano sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką z siedzibą w Irlandii, nieposiadającą stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i niezarejestrowaną jako czynny podatnik VAT w Polsce. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m. in. w zakresie finansowania działalności grupy kapitałowej do której należy. Spółka zawarła w 2014 r. z inną spółką z Grupy (dalej: „Pożyczkodawca”) umowę pożyczki (dalej: „Pożyczka”). Pożyczkodawca ma siedzibę w Polsce i jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem VAT. Umowa została zawarta na terytorium Irlandii, natomiast środki pieniężne przekazane Spółce na jej podstawie znajdowały się - w chwili zawarcia umowy - na rachunku bankowym Pożyczkodawcy w Polsce. Wnioskodawca, (jako pożyczkobiorca - nabywca usługi finansowej), w świetle prawa irlandzkiego, w związku z Pożyczką jest podmiotem zwolnionym z podatku od wartości dodanej.

Przyjmując za Wnioskodawcą, że w świetle prawa irlandzkiego, w związku z Pożyczką Wnioskodawca jest podmiotem zwolnionym z podatku od wartości dodanej, powyższa czynność będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W przeciwnym wypadku umowa pożyczki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.