Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-335/12/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-06-28
Teza: Czy ww. niemieckie świadczenie emerytalne podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: emerytura; Niemcy; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 29 marca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłacenia świadczenia emerytalnego z obowiązkowego niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłacenia świadczenia emerytalnego z obowiązkowego niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Po trzydziestu latach pracy w kraju Wnioskodawca został w 1990 r. bezrobotnym, po masowych zwolnieniach i rozwiązaniu instytucji, w której pracował. Chcąc utrzymać rodzinę (żonę i troje dzieci) Wnioskodawca wyjechał pod koniec 1991 r. do ojca, do Republiki Federalnej Niemiec, gdzie znalazł zatrudnienie w firmie handlowej w okolicach F. Wnioskodawca przepracował tam 7 lat, tj. od 1992 r. – do 1999 r. W tym czasie systematycznie odwiedzał rodzinę w kraju. Wnioskodawca w lutym 1999 r. wrócił do rodziny w Polsce. Od września 2002 r. została mu przyznana emerytura z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z.

Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie i niemieckie. Od września 2007 r. Deutsche Rentenversicherung w B.-B. przyznał Wnioskodawcy emeryturę starczą (regelaltersrente). Świadczenie to wypłaca Deutsche Rentenversicherung Knappschaft – Bahn –See.

Ubezpieczenie zdrowotne w kraju potrącane jest z krajowej emerytury. Systematycznie (co kwartał) Wnioskodawca odprowadza podatek do płatnika niemieckiego w B-N.

Emerytura niemiecka wypłacana jest z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec i jest świadczeniem, którego dotyczy postanowienie art. 18 ust. 2 umowy dwustronnej RP - RFN. Ustęp 2 tejże umowy obejmuje świadczenia przyznane przez Deutsche Rentenversicherung i jako takie od 01 stycznia 2005 r. podlegają opodatkowaniu u źródła, tj. w Niemczech. Obowiązuje unikanie podwójnego opodatkowania.

Tymczasem począwszy od 01 stycznia 2012 r. bank, w którym Wnioskodawca ma konto walutowe – emerytalne potrąca z ww. świadczenia emerytalnego obciążenie w postaci podatku oraz składki zdrowotnej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy ww. niemieckie świadczenie emerytalne podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy otrzymane przez niego niemieckie świadczenie emerytalne nie podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (bez względu na miejsce położenia źródła przychodów), tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy. Stosownie do art. 4 ww. ustawy powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów dwustronnych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Stroną umów dwustronnych jest Polska.

Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce, a otrzymane świadczenia są wypłacane przez instytucje niemiecką. Zastosowanie znajduje tutaj umowa dwustronna RP – RFN o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie 14 maja 2003 r., obowiązującą od 01 stycznia 2005 r., płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym umawiającym się państwie (Polsce) z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego umawiającego się państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim państwie (Niemcy).

Powyższe uregulowania stosuje się bez względu na postanowienia art. 18 ust. 1 umowy.

Świadczeniami, których dotyczą postanowienia art. 18 ust. 2 umowy, są m.in. świadczenia przyznane przez Deutsche Rentenversicherung, tj. niemiecki federalny zakład ubezpieczeń.

Wnioskodawca, biorąc powyższe pod uwagę stoi na stanowisku, iż jego świadczenie emerytalne jest wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec, o którym mowa w art. 18 ust. 2 ww. umowy i od 01 stycznia 2005 r. podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech. Tym samym nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych wypłacenia świadczenia emerytalnego z obowiązkowego niemieckiego systemu ubezpieczeń socjalnych. W pozostałym zakresie, tj. pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne od tegoż świadczenia wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie natomiast z treścią art. 3 ust. 2a powołanej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a tej ustawy przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca, otrzymuje emeryturę z Niemiec, a zatem w przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie będzie miała umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarta między Polską a Republiką Federalną Niemiec.

Stosownie do art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. podpisanej w Berlinie między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (Polska) z drugiego Umawiającego się Państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie (Polsce) z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa (Niemcy), podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (w Niemczech).

Jak wynika z informacji niemieckiego Federalnego Ministerstwa Finansów niemieckie ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

*   ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,
*   ustawowe ubezpieczenie emerytalne,
*   ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,
*   ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków oraz
*   ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z wszystkich pięciu działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego, które wypłaca się osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech. Wszelkie inne świadczenia emerytalno-rentowe przekazywane osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce mogą podlegać opodatkowaniu tylko w Polsce.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca pobiera emeryturę wypłacaną z polskiego systemu ubezpieczeniowego oraz emeryturę z Niemiec, wypłacaną z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec.

Zatem mając na uwadze przedstawiony powyżej stan prawny oraz faktyczny, należy stwierdzić, że skoro, jak twierdzi Wnioskodawca, emerytura starcza jest wypłacana Wnioskodawcy z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec, to w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 18 ust. 2 ww. umowy a tym samym emerytura ta podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech. To oznacza, że niemieckie świadczenie emerytalne wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z postanowieniami ww. umowy polsko-niemieckiej, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce; podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech. Tym samym od emerytury tej bank bezpodstawnie pobiera zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów, należy zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.