Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-419/11-4/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-11-10
Teza: Wnioskodawca dokonując dostawy działki budowlanej nr 10/7 oraz udziału w działce nr 10/11, wydzielonych z posiadanej nieruchomości o nr 10/1, spełnił przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy i tym samym dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: działki; grunty; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2011 r. (data wpływu 1 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 października 2011 r. (data wpływu 28 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działki nr 10/7 oraz udziału w działce nr 10/11 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2011 r wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działki nr 10/7 oraz udziału w działce nr 10/11.

Wniosek został uzupełniony pismem z 26 października 2011 r. (data wpływu 28 października 2011 r.) o uzupełnienie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą, w zakresie produkcji odzieży skórzanej i kożuchów. W dniu 20 maja 2005 r. nabył nieruchomość rolną w postaci działki gruntu położoną w miejscowości. Nabycie nastąpiło w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości rolnej obejmującej działki. Wnioskodawca nabył przedmiotową działkę w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, nabycie to nie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W momencie nabycia działki dla obszaru, na którym działka jest położona nie było miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nabyta przez Wnioskodawcę działka została następnie podzielona na mniejsze działki, oznaczone nr od 10/4 do 10/22.

Decyzja Wójta Gminy w sprawie zatwierdzenia projektu podziału wydana została 7 czerwca 2006 r. Działki oznaczone nr 10/6, 10/7, 10/8, 10/9, 10/10, 10/12, 10/13, 10/14, 10/15, 10/16, 10/17, 10/18, 10/19, 10/20 i 10/21. Zgodnie z tą decyzją, przeznaczone zostały na cele budownictwa jednorodzinnego, działki oznaczone nr 10/4 i 10/5 przeznaczone zostały na poszerzenie dróg gminnych, a działki nr 10/11 i 10/22 utworzyły drogi wewnętrzne. Co istotne, przeznaczenie działek wynikało z uchwały Rady Gminy z 13 czerwca 2005 r., która zatwierdziła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Następnie, w rezultacie umowy zawartej 5 lipca 2011 r., Wnioskodawca sprzedał działkę nr 10/7 oraz udział w działce 10/11 (wynoszący 1/10 części we współwłasności) na rzecz nabywcy. W momencie sprzedaży działka nr 10/7 były uzbrojona i nieogrodzona. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości sprzeda część lub całość pozostałych, działek.

W piśmie z dnia 26 października 2011 r. (data wpływu 28 października 2011 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż nieruchomość została przeznaczona do sprzedaży w wyniku zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie uchwały Rady Gminy z 13 czerwca 2005 r., zgodnie z którym działka objęta wnioskiem (podzielona następnie na mniejsze działki) przeznaczona została na cele budownictwa jednorodzinnego. W momencie nabycia działki Wnioskodawca nie planował jej zbycia. W wyniku przeznaczenia działki przez Radę Gminy na cele budownictwa jednorodzinnego, Wnioskodawca postanowił o podziale działki i sprzedaży. Wnioskodawca nie prowadzi i nie prowadził na wymienionych we wniosku działkach działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie udostępnia i nie udostępniał gruntów wskazanych we wniosku innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia itp. Natomiast w przypadku planowanej sprzedaży pozostałych działek Wnioskodawca podjął lub planuje podjąć działania polegające na zamieszczaniu ogłoszeń w prasie i nawiązaniu współpracy z biurem nieruchomości jako pośrednikiem w sprzedaży. Na działkach nie były prowadzone prace przygotowawcze do sprzedaży, takie jak np. grodzenie terenu, uzbrojenie terenu itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wobec tak opisanego stanu faktycznego uznać należy, że sprzedaż działek nastąpiła w rezultacie wykonywania przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym powinna zostać opodatkowana tym podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż działek opisanych we wniosku nie nastąpiła w rezultacie wykonywania działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa o VAT). W rezultacie, sprzedaż ta pozostawała poza zakresem przepisów ustawy o VAT. Przede wszystkim wskazać należy, że opisana we wniosku sprzedaż działek wypełnia przesłanki odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ustęp 2 tego przepisu definiuje działalność gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Brzmienie powyższych przepisów wskazuje na to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega profesjonalny obrót nieruchomościami, tj. taki, który jest dokonywany przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w tym zakresie - podatników podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania.

Istotny przy dokonywaniu oceny w niniejszej sprawie jest cel nabycia działek. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, działka 1/10 nabyta została w celu powiększenia gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. Działka ta powiększyła majątek prywatny Wnioskodawcy i nie była wykorzystywana wprowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W momencie nabycia działek Wnioskodawca nie planował ich dalszego zbycia.

Jednocześnie podkreślić należy, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Decyzję o podziale działki 1/10 podjął po uchwaleniu przez Radę Gminy uchwały zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Środki finansowe pochodzące ze sprzedaży działek zasiliły majątek prywatny Wnioskodawcy. Biorąc pod uwagę powyższe, nie sposób uznać, że sprzedaż działek wskazanych we wniosku nastąpiła w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez Wnioskodawcę w rozumieniu ustawy o VAT, co mogłoby uzasadniać opodatkowanie tej transakcji podatkiem od towarów i usług. Warto zauważyć, że podobnie w analogicznych sprawach wypowiadają się sądy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 stycznia 2010 r. (sygn. I FSK 1575/03) stwierdził, że "przyjęcie, że dana osoba, sprzedając działki budowlane, działa w charakterze podatnika wykonującego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Nabycie sprzedawanych gruntów musi nastąpić w celach wykonywania tej działalności, czyli handlowych, a nie w innych celach. Zamiar częstotliwego wykonywania czynności powinien być w zasadzie ujawniony już w momencie nabycia towaru, a nie jego sprzedaży, gdyż pod pojęciem "handel" należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży; por. wyroki NSA z dnia 26 czerwca 2008 r., I FSK 778/07 (LEX nr 468694) i z dnia 27 czerwca 2008 r., I FSK 253/08 (LEX nr 469692). Zatem sprzedaż kilku działek budowlanych, wydzielonych – po zmianie przeznaczenia gruntów rolnych na cele budowlane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego - z gospodarstwa rolnego, nie może być uznana za działalność handlową podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z uwagi na brak profesjonalnego - stałego i zorganizowanego charakteru tej działalności." Analogiczne wnioski płyną z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 stycznia 2009 r. (sygn. I SA/Łd 1189/08)". Podobnie wypowiadają się również organy podatkowe. Przykładowo, wskazać należy na interpretacje indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 listopada 2010 r. (nr IPPP3/443-869/10-4/KT), interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 22 kwietnia 2010 r. (nr ITPP1/443-69/10/BK) interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 czerwca 2010 r. (nr IBPP3/443-271/10/PH).

Z przyczyn wskazanych powyżej zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że dokonanie w przyszłości przez Wnioskodawcę sprzedaży kolejnych działek powstałych w wyniku podziału działki 1/10 również nie nastąpi w ramach wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Podobnie jak w przypadku już dokonanej transakcji, o której mowa w pkt 1 stanowiska Wnioskodawcy, także przyszła sprzedaż działek dotyczyć będzie zasobów majątku prywatnego Wnioskodawcy.

Biorąc pod uwagę przedstawione argumenty, zdaniem Wnioskodawcy zarówno już dokonana sprzedaż działek, jak i potencjalna sprzedaż pozostałych działek w przyszłości pozostawać będzie poza zakresem ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, stosując wykładnię językową przepisu stwierdzić można, iż działalnością gospodarczą jest działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, także wówczas gdy czynność podlegająca opodatkowaniu została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy. Przez częstotliwość należy rozumieć powtarzalność czynności tego samego rodzaju (np. sprzedaż działek). Natomiast przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.

Za podatnika należy uznać również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poczyniła w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji, jeśli nigdy nie zostanie rozpoczęta. Przykładowo zlecenie wykonania analizy opłacalności inwestycji, która w rezultacie nigdy faktycznie nie została zrealizowana, powinno być traktowane jako działalność gospodarcza.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie produkcji odzieży skórzanej i kożuchów. W dniu 20 maja 2005 r. nabył nieruchomość rolną w postaci działki gruntu o nr 10/1, położoną w miejscowości w celu powiększenia gospodarstwa rolnego, nabycie to nie było związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W momencie nabycia działki dla obszaru, na którym działka jest położona nie było miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po nabyciu przedmiotowej działki Wnioskodawca podzielił działkę na mniejsze działki, oznaczone numerami od 10/4 do 10/22.

Działka objęta wnioskiem (podzielona następnie na mniejsze działki) przeznaczona została na cele budownictwa jednorodzinnego w wyniku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie uchwały Rady Gminy z 13 czerwca 2005 r.

Decyzja Wójta Gminy zatwierdziła projekt podziału, która została wydana 7 czerwca 2006 r. Działki oznaczone nr 10/6, 10/7, 10/8, 10/9, 10/10, 10/12, 10/13, 10/14, 10/15, 10/16, 10/17, 10/18, 10/19, 10/20 i 10/21 i zgodnie z tą decyzją, przeznaczone zostały na cele budownictwa jednorodzinnego, natomiast działki oznaczone nr 10/4 i 10/5 przeznaczone zostały na poszerzenie dróg gminnych, a działki nr 10/11 i 10/22 na utworzenie drogi wewnętrznej.

Umową zawartą 5 lipca 2011 r., Wnioskodawca sprzedał działkę nr 10/7 oraz udział w działce 10/11 (wynoszący 1/10 części we współwłasności) na rzecz nabywcy. W momencie sprzedaży działka nr 10/7 były uzbrojona i nieogrodzona. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości sprzeda część lub całość pozostałych działek.

Decyzję o podziale działki i sprzedaży działek Wnioskodawca podjął w wyniku przeznaczenia przedmiotowej działki na cele budownictwa jednorodzinnego przez Radę Gminy.

Zainteresowany nie prowadził na wymienionych we wniosku działkach działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie udostępniał gruntów wskazanych we wniosku innym osobom na podstawie umowy dzierżawy, użyczenia.

Natomiast w przypadku planowanej sprzedaży pozostałych działek Wnioskodawca podjął lub planuje podjąć działania polegające na zamieszczaniu ogłoszeń w prasie i nawiązaniu współpracy z biurem nieruchomości jako pośrednikiem w sprzedaży. Na tych działkach nie były prowadzone prace przygotowawcze do sprzedaży, takie jak np. grodzenie terenu, uzbrojenie terenu itp.

Uwzględniając treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony stan faktyczny sprawy wskazać należy, iż działalnością gospodarczą w świetle regulacji ustawy o podatku od towarów i usług, jest działalność handlowca, producenta lub usługodawcy gdy dokonują oni czynności podlegających opodatkowaniu także jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy, tj. powtarzalny dla czynności określonego rodzaju. W przedmiotowej sprawie powyższe przesłanki zostaną spełnione, bowiem Wnioskodawca dokonał sprzedaży uzbrojonej działki o nr 10/7 oraz udziału w działce o nr 10/11 a także planuje dokonać szeregu dostaw innych działek budowlanych.

Istotnym faktem jest to, że Wnioskodawca z własnej inicjatywy podzielił otrzymaną nieruchomość na szereg działek i podjął działania polegające na zamieszczaniu ogłoszeń w prasie i nawiązaniu współpracy z biurem nieruchomości jako pośrednikiem w sprzedaży.

Podzielenie nieruchomości na mniejsze powierzchniowo działki oraz ustanowienie drogi dojazdowej (wewnętrznej) do działek, w tym przeznaczenie dwóch działek, na poszerzenie drogi gminnej, umożliwiają łatwiejszą ich sprzedaż oraz uatrakcyjnią je rynkowo. Opisana sytuacja bezsprzecznie zatem świadczy o zamiarze wykonywania czynności w sposób częstotliwy oraz przesądza o wykorzystywaniu towarów (działek budowlanych) w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sam fakt podziału nieruchomości przed jej sprzedażą na wiele działek budowlanych, dokonana sprzedaż działki nr 10/7 i udziału w działce nr 10/11 oraz planowana dalsza sprzedaż pozostałych działek budowlanych wskazuje, że Wnioskodawca jako właściciel nieruchomości działa z zamiarem uzyskania stałych dochodów. Wynika to bowiem z powtarzalnego charakteru tych transakcji.

Skutkiem powyższego, Zainteresowany dokonując sprzedaży działki budowlanej nr 10/7 oraz udziału w działce 10/11 oraz podejmując kroki celem zorganizowanej dalszej dostawy działek działa w sposób częstotliwy, tym samym wypełnia definicję prowadzenia działalności gospodarczej z art. 15 ust. 2 ustawy i staje się podatnikiem podatku VAT z art. 15 ust. 1 ustawy.

Powyższa ocena przedstawionego we wniosku stanu faktycznego jest niezależna od tego, czy właściciel nieruchomości nie nabył jej w celu odsprzedaży i czy należy do majątku osobistego Wnioskodawcy. Tak jak wyżej wskazano Wnioskodawca spełnia warunki określone w ww. art. 15 ust. 2 ustawy i jest podatnikiem podatku VAT w związku z dokonywaniem stopniowej sprzedaży działek budowlanych w celu uzyskania stałych dochodów.

Reasumując należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując dostawy działki budowlanej nr 10/7 oraz udziału w działce nr 10/11, wydzielonych z posiadanej nieruchomości o nr 10/1, spełnił przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy i tym samym dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Powoływanie się przez Wnioskodawcę na orzecznictwo sądowe nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując orzecznictwa sądowego jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, iż organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę, natomiast rozstrzygnięcia sądów podejmowane są w oparciu o zebrany w danej sprawie materiał dowodowy.

Odnosząc się z kolei do powoływanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, iż są one rozstrzygnięciem na tle indywidualnych stanów faktycznych i nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek w części dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług planowanej sprzedaży działek w zdarzeniu przyszłym, rozstrzygnięto odrębną interpretacją indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.