Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1337/08-4/KR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-04
Teza: Czy w świetle ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w powiązaniu z przepisami ustawy od podatku od towarów i usług, stanowił w Spółce koszt podatkowy podatek naliczony, niepodlegający odliczeniu na mocy art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, od nabycia towarów i usług w sytuacji, gdy sam wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów a jego zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów zostało wyłączone na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? Wnioskodawca zaznacza, że naliczony podatek od towarów i usług wymieniony w powyższym zapytaniu nie powiększał wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; podatek-podatek naliczony; towar; usługi; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11.09.2008r. (data wpływu 15.09.2008r.) uzupełnionym o dokument potwierdzający upoważnienie do reprezentowania Spółki, w dniu 25.11.2008 r. (data wpływu 28.11.2008 r.) na wezwanie z dnia 17.11.2008 r., Nr IPPB3/423-1330/08-2/KR (doręczone dnia 18.11.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.09.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w 2007 roku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ponosiła szereg wydatków w celu osiągnięcia przychodu; jednakże w związku z ograniczeniami określonymi w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, część poniesionych wydatków została wyłączona w Spółce z kosztów uzyskania przychodów - np. wydatki na cele reprezentacji. Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 roku, nr 54, poz. 535 ze zm.) - do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Natomiast w art. 16 ust. I pkt 46 lit. a) tiret drugi ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych postanowiono, że kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy o VAT podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w powiązaniu z przepisami ustawy od podatku od towarów i usług, stanowił w Spółce koszt podatkowy podatek naliczony, niepodlegający odliczeniu na mocy art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, od nabycia towarów i usług w sytuacji, gdy sam wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów a jego zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów zostało wyłączone na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? Wnioskodawca zaznacza, że naliczony podatek od towarów i usług wymieniony w powyższym zapytaniu nie powiększał wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W ocenie Wnioskodawcy, podatek naliczony wynikający z faktur za towary i usługi nabywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w sytuacji opisanej w zapytaniu, stanowił koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W powyższym przepisie ustawodawca nie uzależnia prawa do uznania nie odliczonego podatku naliczonego za koszt podatkowy od innych dodatkowych warunków, czyli np. od tego, aby sam wydatek stanowił koszt uzyskania przychodów, zatem literalna wykładnia przedmiotowego przepisu (która zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem i doktryną ma pierwszeństwo przed każdą inną wykładnią) prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż podatek naliczony ww. sytuacji stanowił koszt uzyskania przychodu.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, np.: interpretacja Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 2 kwietnia 2008 roku (1472/ROP1/423-69/07/KUKM) czy też Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2008 r. (1471/OPD 1/423-151/06/KK,).

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W zamkniętym katalogu kosztów niezaliczanych przez ustawodawcę do kosztów uzyskania przychodów ujęto między innymi wydatki na reprezentację, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się również, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatku od towarów i usług. Zasada ta wynika z konstrukcji prawnej tego podatku, który z założenia jest neutralny dla przedsiębiorców. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej, wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od zasady nieuznawania podatku od towarów i usług za koszt uzyskania przychodów ustawodawca przewidział jednak pewne wyjątki. Na mocy przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Stosownie do brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika: towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Oznacza to, że w przypadku gdy Spółce nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, Spółka będzie mogła – na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a, tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – uznać za koszt uzyskania przychodów kwotę podatku naliczonego od towarów i usług związanego z wydatkami poniesionymi na cele reprezentacji Spółki.

W świetle powyższego, nie jest kosztem uzyskania przychodu wydatek na reprezentację w kwocie netto, natomiast podatek VAT naliczony w kwocie, której nie przysługuje podatnikowi obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT stanowi koszt uzyskania przychodu jeżeli wydatek związany jest z reprezentacją firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.