Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.2.2017.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-20
Teza: Zastosowanie odwrotnego obciążenia dla usługi zagospodarowania terenów zieleni
Słowa kluczowe: obciążenia; podatnik; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 lutego 2017 r. (data wpływu 7 marca 2017 r.), uzupełnionym pismem z 31 maja 2017 r. (data wpływu 8 czerwca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odwrotnego obciążenia dla usługi zagospodarowania terenów zieleni - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2017 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odwrotnego obciążenia dla usługi zagospodarowania terenów zieleni. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 31 maja 2017 r. (data wpływu 8 czerwca 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 22 maja 2017 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.2.2017.1.IK

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalności obejmującą realizację usług związanych z utrzymaniem terenów zielonych oraz dotyczących zagospodarowania terenów zielonych. Wnioskodawca bardzo często wykonuje tego typu zakres usług na rzecz firm zajmujących się generalnym wykonawstwem obiektów infrastruktury drogowej i budownictwa. Firmy takie zobowiązują się aby wykonać obiekty budowlane polegające np. na wykonaniu drogi publicznej i zlecają wnioskodawcy wykonanie zakresów dotyczących nasadzeń i obsiewów terenów ukształtowanych już w trakcie budowy lub zlecają rekultywację terenów zdegradowanych po wykonanych pracach budowlanych wraz z wykonaniem nasadzeń roślinności. W ramach tychże prac rekultywacyjnych uzupełniany jest humus i roślinność na zdegradowanych terenach i dokonywane są nasadzenia i wykonane obsiewy.

Powierzane w ten sposób do wykonania Wnioskodawcy prace, są zatem funkcjonalnie częścią szerszego zadania, które z jednej strony można traktować kompleksowo jako wykonanie obiektu budowlanego, niemniej jednak w rzeczywistości zakres zadań wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz jego klientów, stanowią usługi obejmujące utrzymanie terenów zielonych i nasadzenia, a wobec tego nie stanowią one w ścisłym tego znaczenia wykonania robót budowlanych. Niemniej jednak podmioty powierzające powyższe zakresy zadań do wykonania Wnioskodawcy traktują te prace jako funkcjonalną część całego zamierzenia budowlanego i w procesie budowlanym wnioskodawca traktowany jest jako podwykonawca.

Wnioskodawca wyjaśnia, że zakresy powierzonych działań dotyczą:

1.  humusowania terenu z obsiewem określonych w projekcie terenów;
2.  sadzenie wszelkiego rodzaju roślinności ujętej w dokumentacji technicznej przekazanej przez wykonawcę inwestycji;
3.  pielęgnację terenów zielonych po obsiewach;
4.  rekultywację terenów zniszczonych pracami budowlanymi polegającą na wygrabieniu terenów po wykonanych pracach budowlanych, dokonanie obsiewów lub wykonanie obsiewów uzupełniających zieleń oraz nasadzeń drzew i krzewów;
5.  pielęgnację roślinności po dokonanych nasadzeniach w tym, koszenie terenów zielonych, przycinanie krzewów i drzew, zabezpieczanie roślin przed uszkodzeniami;

Wszystkie powyższe prace prowadzone są na terenach otwartych i najczęściej stanowią część terenu inwestycji, na której były realizowane roboty budowlane.

Powyższe prace realizowane są głównie za pomocą sprzętu typu:

*   kultywatorów ręcznych i bron do uprawy gleby,
*   grabi, siewników, do zakładania trawników i hydrosiewników,
*   kosiarek mechanicznych do pielęgnacji trawników,
*   świdrów glebowych do wykonania dołów pod nasadzenia,
*   sekatorów do przycinania gałęzi,
*   opryskiwaczy plecakowych do zabezpieczania sadzonek,
*   cystern z wodą pod ciśnieniem oraz węży do podlewania,
*   drobnego sprzętu ręcznego (np. łopat, grabi, siekierek, młotków, taczek, drabin, lin, sit do (…)).

Ocena powyżej opisanego stanu jednoznacznie świadczy o tym, że Wnioskodawca w istocie wykonuje usługi, które nie stanowią wykonywania robót budowlanych podwykonawczych, o których mowa w art. 17 ust. 1h ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zakres ten nie pokrywa się z żadną z pozycji wyszczególnionych w załączniku nr 11 do tej ustawy.

Wnioskodawca badając jak należy zaklasyfikować powyższe usługi wskazuje, że do powyższych zakresów można i należy stosować zakres rzeczowy opisany w grupie PKWiU sklasyfikowanych pod pozycją: 81.30.10.0 - Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni, a zatem nie obejmuje on żadnej z pozycji zawartych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

1.  Podatnik jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT prowadzącym nieprzerwanie działalność gospodarczą.
2.  Podatnik uważa, że czynności które wykonuje w ramach umów zawieranych o podwykonawstwo mieszczą się w opisie PKWiU określonym pod pozycją: 81.30.10.0 wykonuje bowiem usługi dotyczące wykonania nasadzeń, pielęgnacji i utrzymania autostrad, ulic, dróg kolejowych i tramwajowych (i jest to zasadnicza część zadań powierzonych podatnikowi) z tym tylko zastrzeżeniem, że w ramach wykonywanych usług w zakresie zasadzeń koniecznym jest w pewnym zakresie przygotowanie terenów pod nasadzenia poprzez wykonanie humusowania (ukształtowania odpowiedniej struktury podłoża pod te nasadzenia lub terenu, do czego koniecznym jest wykorzystanie w pewnym zakresie sprzętu wykorzystywanego w budownictwie).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 31 maja 2017 r.):

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego podatnik ma obowiązek opodatkowania w taki sposób czynności jednolitą stawką podatku VAT w wysokości 8%, czy też uprawniony jest do zastosowania prawa do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 17 ust. 1h ustawy o VAT?

**Stanowisko Wnioskodawcy** (ostatecznie sformułowane w piśmie z 31 maja 2017 r.). Podatnik winien opodatkować wykonywane w ten sposób usługi odpowiednią stawką VAT (8%), a nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1h. Podatnik uważa, że uprawnienie do zwolnienia z podatku VAT w tej sytuacji mu nie przysługuje, gdyż tak określony zakres usług, które wykonuje dla swoich klientów realizujących kompleksowo inwestycje budowlane infrastrukturalne nie są objęte definicją podwykonawstwa robót budowlanych, bowiem żaden z elementów realizowanych przez Wnioskodawcę, a przy tym zakresie prac mieszczący się w ramach pozycji PKWiU nr 83.30.10.0 nie jest objęty wykazem usług określonych w załączniku nr 11 do tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.). Jak wynika z treści § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676) do dnia 31 grudnia 2017 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Ponadto zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednocześnie, w myśl art. 17 ust. 1h ustawy - w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8 usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Natomiast transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające jest posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 176 tego załącznika wymieniono – sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem 81.30.10.0 – „Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni”.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 176 wymieniono w PKWiU 81.30.10.0 „Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni”.

Należy wskazać, że z wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego do PKWiU wynika, że grupowanie PKWiU 81.30.10.0 obejmuje:

1.  usługi dokonywania zasadzeń, pielęgnację i utrzymanie:

*   parków i ogrodów:
    *   przy domach prywatnych i domach wielomieszkaniowych,
    *   przy budynkach użyteczności publicznej i częściowo publicznej (szkoły, szpitale, budynki administracyjne, kościoły itp.),
    *   na terenach miejskich (parki miejskie, strefy zieleni, cmentarze itp.), przy budynkach przemysłowych i handlowych,
*   zieleni:
    *   budynków (zieleń fasad, ogrody na dachach i wewnątrz budynków itp.),
    *   autostrad, ulic, dróg kolejowych i tramwajowych, brzegów dróg wodnych, w portach itp.,
    *   terenów sportowych, terenów przeznaczonych do gier i zabaw na świeżym powietrzu i innych terenów rekreacyjnych (np. trawniki przeznaczone do zażywania kąpieli słonecznych, pola golfowe),
    *   wód stojących i płynących (zbiorniki wodne, bagna, stawy, baseny kąpielowe, fosy, strumyki, potoki, rzeki, systemy oczyszczania ścieków),

3.  zagospodarowanie terenów zieleni i dokonywanie zasadzeń w celu ochrony przed hałasem, wiatrem, erozją, oślepianiem lub dla ułatwienia widoczności,
4.  sadzenie i pielęgnację drzew i innych roślin, włączając przycinanie gałęzi i żywopłotów, przesadzanie wieloletnich drzew,
5.  pozostałe usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni innych niż rolnicze i leśne: renaturalizacja, rekultywacja, melioracja gruntów, tworzenie obszarów retencyjnych, zbiorników burzowych itp.,
6.  usługi projektowe i budowlane w zakresie drobnych prac związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni (kształtowania terenu, budowy ścian oporowych, ścieżek spacerowych itp.).

Grupowanie to nie obejmuje:

1.  produkcji w celach handlowych i dokonywania zasadzeń w celu sprzedaży roślin, drzew, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działów 01, 02,
2.  usług szkółek, włączając szkółkarstwo leśne, sklasyfikowanych w 01.30.10.0, 02.10.20.0,
3.  usług w zakresie utrzymania terenów rolniczych w dobrym stanie ekologicznym, sklasyfikowanych w 01.61.10.0,
4.  usług w zakresie architektury i projektowania krajobrazu, sklasyfikowanych w 71.11.4, robót budowlanych związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach Sekcji F.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność obejmującą realizację usług związanych z utrzymaniem terenów zielonych oraz dotyczących zagospodarowania terenów zielonych. Wnioskodawca bardzo często wykonuje tego typu zakres usług na rzecz firm zajmujących się generalnym wykonawstwem obiektów infrastruktury drogowej i budownictwa. Firmy takie zobowiązują się aby wykonać obiekty budowlane polegające np. na wykonaniu drogi publicznej i zlecają Wnioskodawcy wykonanie zakresów dotyczących nasadzeń i obsiewów terenów ukształtowanych już w trakcie budowy lub zlecają rekultywację terenów zdegradowanych po wykonanych pracach budowlanych wraz z wykonaniem nasadzeń roślinności. W ramach tychże prac rekultywacyjnych uzupełniany jest humus i roślinność na zdegradowanych terenach i dokonywane są nasadzenia i wykonane obsiewy.

Powierzane w ten sposób do wykonania Wnioskodawcy prace, są zatem funkcjonalnie częścią szerszego zadania, które z jednej strony można traktować kompleksowo jako wykonanie obiektu budowlanego, niemniej jednak w rzeczywistości zakres zadań wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz jego klientów, stanowią usługi obejmujące utrzymanie terenów zielonych i nasadzenia, a wobec tego nie stanowią one w ścisłym tego znaczenia wykonania robót budowlanych. Niemniej jednak podmioty powierzające powyższe zakresy zadań do wykonania Wnioskodawcy traktują te prace jako funkcjonalną część całego zamierzenia budowlanego i w procesie budowlanym Wnioskodawca traktowany jest jako podwykonawca.

Wnioskodawca uważa, że czynności które wykonuje w ramach umów zawieranych o podwykonawstwo sklasyfikowane są do grupowania PKWiU 81.30.10.0, wykonuje bowiem usługi dotyczące wykonania nasadzeń, pielęgnacji i utrzymania autostrad, ulic, dróg kolejowych i tramwajowych (i jest to zasadnicza część zadań powierzonych podatnikowi) z tym tylko zastrzeżeniem, że w ramach wykonywanych usług w zakresie zasadzeń koniecznym jest w pewnym zakresie przygotowanie terenów pod nasadzenia poprzez wykonanie humusowania (ukształtowania odpowiedniej struktury podłoża pod te nasadzenia lub terenu, do czego koniecznym jest wykorzystanie w pewnym zakresie sprzętu wykorzystywanego w budownictwie).

Wnioskodawca wskazał, że usługi zagospodarowania terenów zieleni mieszczą się w PKWiU 81.30.10.0. Natomiast w załączniku nr 14 do ustawy niniejsze usługi nie zostały wymienione. Zatem względem przedmiotowych usług mieszczących się w PKWiU 81.30.10.0. nie znajdzie zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy a co za tym idzie art. 17 ust. 1h, lecz usługi te będą opodatkowane na zasadach ogólnych. Tym samym skoro świadczone usługi zagospodarowania terenów zieleni, jak wskazał Wnioskodawca, mieszczą się w PKWiU 81.30.10.0 korzystają z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146a pkt 2 ustawy oraz poz. 176 załącznika nr 3 do ustawy VAT.

Ponadto należy wskazać, że Wnioskodawca błędnie wskazał na zastosowanie zał. Nr 11 w zw. z art. 17 ust. 1pkt 8 oraz ust. 1h ustawy o VAT, zamiast powołać zał. Nr 14. Powyższe organ potraktował jako oczywistą omyłkę, która pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy podkreślić, że analiza prawidłowości klasyfikacji świadczonych przez Wnioskodawcę usług do właściwego grupowania statystycznego nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Tut. Organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego. Wskazać należy, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem świadczonych usług. W związku z powyższym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane w złożonym wniosku. W konsekwencji, tut. Organ nie dokonywał klasyfikacji usług będących przedmiotem wniosku, przyjmując klasyfikację wskazaną przez Wnioskodawcę, tj. PKWiU 81.30.10.0 jako element opisu stanu faktycznego.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.