Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.133.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
ewidencja-prowadzenie ewidencji
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1-pkt 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 25
    marca 2025 r. (wpływ 25 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT). Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca wykonywał działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od (...) stycznia 2021 r. do (...) grudnia 2021 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory”, „moduły” to programy komputerowe,
    które były i są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane
    zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych stworzył i rozwinął
    nowe funkcjonalności aplikacji X, które poprawiły wydajność oraz poszerzyły zakres
    możliwości aplikacji. Kluczowe zmiany obejmowały:
    (...).

    Ponadto Wnioskodawca rozwijał aplikację Y. Do podstawowych funkcjonalności dodał
    nowe opcje, takie jak:
    (...).
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności.
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad Oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac.
    3) Faza programowania – etap tworzenia Oprogramowania, na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego Oprogramowania.
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie Oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).
    Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania
    poszczególnych czynności), weryfikację (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty
    prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia
    założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą
    zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo
    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego Oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie

    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób
    metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    Natomiast w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
    twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (Oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu
    uzyskanie przychodu. Pracując nad wytworzeniem Oprogramowania Wnioskodawca
    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia
    nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    Zleceniodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że
    cecha twórczości jest spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie
    świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą
    swoich programów, z których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i
    orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako
    czynności mechaniczne.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych
    przez Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) –
    opisanego we wniosku w warunkach działalności wynikającej z wniosku.

    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają
    podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca
    opracowuje nowe lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    Oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom
    Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2021.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) – ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) internet – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;

    5) telefon i koszty telekomunikacyjne – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia Oprogramowania, Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box).
    Pozostały dochód osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT
    podatkiem liniowym. Poprzez pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno
    spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub
    rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca
    nie zamierza obejmować preferencyjną stawką opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od (...) stycznia 2021 r.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego), które mogą ułatwić pracę tut. Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia (...) stycznia 2021 r. do (...) grudnia 2021 r.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
        a) czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan
        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W ramach działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
        b) w jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził je od (...) stycznia 2021 r. do (...) grudnia 2021 r.
        c) czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują
        te prace?
    Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego Oprogramowania. Prace można podzielić
    na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę
      ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie

      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności.
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad Oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac.
    3) Faza programowania – etap tworzenia Oprogramowania, na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego Oprogramowania.
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie Oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
        d) czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem?
        Jeśli tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac
        rozwojowych mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten
        wynik/te wyniki będą wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana
        działalności?
    Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały one zawsze formę programu
    komputerowego (Oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu
    realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
        e) czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
        ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
        produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował
        produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej
        działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy,
    zmieniony lub ulepszony produkt – Oprogramowanie. Wnioskodawca tworzy
    oprogramowanie wskazane we wniosku. Wnioskodawca oferuje produkty, które są
    wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
        f) czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub
        usługi mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy,
        ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem
        działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
        produktów, procesów lub usług?
    Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają
    nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów
    nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian
    do tych produktów.
        g) jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a
        Pana przychodami, których dotyczy wniosek?
    Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane
      pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te
      czynności?
    Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
    wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te
    czynności.

    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością?
    Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
    prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
      przez Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
      czynów niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
    Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
    przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
      produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
      innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
      Pana funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
    rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
      odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
      nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy która
      wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych
      i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
      powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?
    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
      o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i
      kiedy je Pan prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych, a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza
    obejmować preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są
    wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku, tj.
    od 1 stycznia 2021 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie
    realizuje on innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia
    wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach
    działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się
    ich oceny.

    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      ulepszania oraz rozwijania „oprogramowania” – efekty Pana prac są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, które jest efektem jego pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania”
    wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, które jest efektem Pana
      pracy?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, które jest efektem jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą reguluje kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
        a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
        b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
    Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie, Wnioskodawca nie
    otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do
    „programu komputerowego”. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
    wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z
    wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne, a
    mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową
    Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy
      a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
      wartością tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi
    na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie Oprogramowania za co
    otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych
    rejestrów realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
    autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych
    ze Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych

      stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
    związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez
    Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie
    systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na
    platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego
    Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy, który
    podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta
    (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy).
    Przeniesienie praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
    realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne
    wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona
    ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia
    otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać:
    - czy ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP?
    - czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust.
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2021 r. Ewidencja prowadzona jest
    „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
    kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    18. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3/a + b + c + d, w
    którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    19. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    20. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    21. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      Oprogramowania lub jego części stanowi przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze.
    22. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    W piśmie z 25 marca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) w odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan i rozwija „programy
      komputerowe” proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego „programu komputerowego”?
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
        działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały poszczególne
        innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają
        tworzone „programy komputerowe” od już istniejących?
      c) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
      d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
        programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
      e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
      f) co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
        opisanego projektu?
      g) w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    Odpowiedź:
    a) W pierwszej kolejności Wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce
      rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje.
      Niektóre z tych problemów to:
      - potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
      - potrzeba poprawy obsługi klienta,
      - potrzeba stworzenia nowych produktów,
      - potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
      Wnioskodawca przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów,
      z którymi borykali się klienci. Wnioskodawca nie znalazł żadnego rozwiązania, które
      spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne
      rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb.

      Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne,
      czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących
      zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma
      program przez Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział
      minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest
      element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    b) W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija
      /ulepsza „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i
      umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu
      informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia
      zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej,
      technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania.
      Wnioskodawca pracuje przy użyciu języków programowania (...), uczy się tych
      technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe
      kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o
      niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    c) Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
      Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie
      programów.
    d) Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
      wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z
      dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu
      „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej
      zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    e) Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
      oprogramowania, które są tutaj opisane. Wnioskodawca postawił cele opisane w
      odpowiedzi na pytanie nr 2a.
    f) Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
      zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność,
      odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    g)
      1. Etap wstępny – obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
        osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania
        co do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji
        oraz własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
        zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
        Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami
        informatycznymi pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do
        stworzenia nowych kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia
        poziomu niepewności co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych
        zasobów, tj. Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
      2. Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje on wszelkie czynności podejmowane
        przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów
        funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych
        lub ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie
        dokumentacji projektowej w zakresie wykonanych analiz.
      3. Etap końcowy – obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie
        wyników prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy
        Wnioskodawcy przez klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie
        zasobów nie jest możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta
        lub dokonanie ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z

        oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z
        oczekiwaniami klienta podczas tego etapu omawiana jest również kwestia
        ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru
        wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do
        kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    2) w czym przejawiał się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
      Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowego
      /rozwijanego „programu komputerowego”, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
        w praktyce gospodarczej „programu komputerowego” zostały podjęte w celu
        realizacji zlecanych zadań?
      b) w oparciu o jakie technologie został wytworzony/rozwinięty przez Pana „program
        komputerowy”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
      c) co powoduje, iż wytworzony nowy „program komputerowy” różnił się od rozwiązań
        już funkcjonujących u Pana? Na czym polegała oryginalność tego „programu
        komputerowego”?
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż „program
        komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różniło się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do
    „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez
    Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji
    niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde
    zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele
    różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie
    oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy,
    doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób
    analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych
    programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje, że
    wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej działalności
    zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym
    stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w
    działalności Wnioskodawcy.
    a) W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
      oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
      usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
      wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu
      rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu,
      wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i
      zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na
      lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które
      uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie
      kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam
      w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje
      następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania opisanego we
      wniosku:

      (...)
    b) Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach programowania (...)
      Wnioskodawca wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku
      dotyczy/będzie dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez wnioskodawcę „Oprogramowań”
      /„programów komputerowych. Używanie nowych narzędzi w zakresie
      oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
      oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie
      od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenie
      algorytmów, wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
      rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną
      architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej
      ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.
      Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy oprogramowanie.
    c) Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
      parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
      „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
      Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność
      polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych.
      Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy
      Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę
      tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu.
      Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś
      wcześniej nieznanego jego twórcy – Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i
      rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych
      funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona.
      Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku
      (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy.
      To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom
      konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
      dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
      pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia
      architektury.
    d) Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
      Wnioskodawcę mieszanki technologii i języków oprogramowania (...) powoduje, że
      oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u
      niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb
      podmiotów zlecających – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów,
      rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają
      zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się. Wnioskodawca
      wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia
      architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    3) wobec wskazania we wniosku, że:
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
      (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
      harmonogramu (...).
    proszę wyjaśnić:
    a) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych
      „programów komputerowych” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
    b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
      rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
      praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

    c) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
      wykonywanych przez Pana czynności?
    d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie?), a które
      z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego „programu
      komputerowego”?
    Odpowiedź:
    a) Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
      realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
      - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
      - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
        optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
      - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
      - tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
        oprogramowania.
      Finansowanie następuje ze środków własnych.
    b) Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy
      własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy
      kreatywnej, realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione
      programy komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy wymienione w odpowiedzi
      na pytanie a. Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że
      oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    c) Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
      specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
      ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
      programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu
      prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikację (ustalenie, czy
      zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i
      udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie
      efektów prac).
    d) Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
      może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów
      zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne
      harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w
      odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    4) czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są
      chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych (...)
    należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania utworów – efekty Pana prac były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa
    autorskie do tych „Oprogramowań”/„programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Tak, należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku
    tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty prac Wnioskodawcy były/są
    /będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    5) czy w przypadku rozwoju „programu komputerowego” – efekt Pana pracy w postaci
      powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
      stanowiły/stanowią/będą stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w
      postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy
      o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, w przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” –
    efekt pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich
    stworzenia, przed implementacją, stanowiły/stanowią/będą stanowiły nowe, odrębne od
    tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    6) czy efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym”
      zawsze były/są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy
      przysługiwały/przysługują/będą przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa
      autorskie do tych „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Tak, efekty samodzielnej pracy wnioskodawcy, które nazywa on
    „Oprogramowaniem”/„programem komputerowym” zawsze były/są/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tak, wnioskodawcy przysługiwały/przysługują
    /będą przysługiwały osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”/
    „programów komputerowych”.
    7) jakich konkretnie kosztów telekomunikacyjnych dotyczy Pana wniosek? Proszę o
      wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez
      Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Są to koszty abonamentu telefonicznego.
    8) kosztów zakupu jakich konkretnych urządzeń i materiałów biurowych (materiały i
      sprzęty biurowy i eksploatacyjne) dotyczy Pana wniosek? Proszę o wskazanie, w formie
      katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii
      wydatków.
    Odpowiedź: Są to koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty
    tuszu.
    9) czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana czwarte pytanie był
      ponoszony wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana konkretnych działań
      obejmujących tworzenie i rozwijanie „programu komputerowego”?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie wydatki, których dotyczy czwarte pytanie są ponoszone w celu
    prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych – opisanych
    szczegółowo we wniosku i uzupełnieniu obejmujących:
    - projektowanie oprogramowania (projektowanie kodu źródłowego programów
      komputerowych dla klienta);
    - tworzenie oprogramowania (tworzenie kodu źródłowego programów komputerowych
      dla klienta),
    - ulepszanie oprogramowania (rozwój kodu źródłowego programów komputerowych dla
      klienta),
    które były prowadzone w okresie wskazanym we wniosku w okresach miesięcznych
    (każde z prac rozwojowych trwały), aż do momentu kiedy nie przestanie ich realizacji,
    których wynikiem jest wytworzenie i rozwój oprogramowania wskazanego we wniosku i
    uzupełnieniu. Wydatki te jednakże nie były ponoszone wyłącznie w tym celu (w celu
    prowadzenia prac rozwojowych), lecz Wnioskodawca jest w stanie podać wartość danego
    wydatku przypadającego na działalność rozwojową.

    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      złożonym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w złożonym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad pytanie 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
    - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    Oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w
    ocenie Wnioskodawcy – przemawia:

    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia Oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – Oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      Oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne Oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      Oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      Oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad Oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby. Wobec powyższego, zdaniem
      Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
      samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad pytanie 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w złożonym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT, ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności
    m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać jego
    prace za prace rozwojowe.

    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu.
    Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W konkluzji należy uznać, że
    Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym powyżej.
    Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad pytanie 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem.
    Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box). W
    rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy
    komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad pytanie 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w złożonym wniosku do litery „a” wskaźnika.

    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    nexus.
    Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są koszty
    faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) – ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) internet – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;
    5) telefon i koszty telekomunikacyjne – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      – dla tworzenia Oprogramowania, Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje on
    do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego programu komputerowego, a jedynie te
    bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem programu komputerowego. Wyżej
    opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość
    powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników nexus. Wnioskodawca będzie
    ustalać odrębne wskaźniki nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i
        1086),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne
    zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych
    rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to Oprogramowanie
    tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy. W ramach
    prowadzonych prac twórczych stworzył i rozwinął Pan nowe funkcjonalności aplikacji X,
    które poprawiły wydajność oraz poszerzyły zakres możliwości aplikacji. Kluczowe zmiany
    obejmowały:
    (...).
    Ponadto rozwijał Pan aplikację Y. Do podstawowych funkcjonalności dodał nowe opcje,
    takie jak:
    (...).
    Wskazał Pan również, że zarówno w przypadku tworzenia jak i w przypadku rozwijania
    utworów - efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przysługiwały/przysługują/będą przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie
    do tych „Oprogramowań”.
    W przypadku rozwoju „oprogramowania”- efekty Pana pracy w postaci powstałych
    rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją stanowiły
    /stanowią/będą stanowić nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci
    programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanego przez
    Pana efektu tych prac (programu opisanego we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.

    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone
    produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Efekty Pana pracy zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają
    się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są
    jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę.
    Nie jest Pan podmiotem, który pełni wyłącznie proste funkcje produkcyjne, ponieważ
    ponosi Pan ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Pana nie są
    projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego.
    Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie
    ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta.
    W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że twórczy charakter działalności opisanej we wniosku
    w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w
    wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i
    specyfikacji niewystępujących wcześniej w Pana praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że
    każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na
    wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór,
    dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana
    wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania
    danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów
    /oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności
    nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się dostarczyć Pan najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności.
    W celu realizacji projektów, w ramach których tworzy i ulepsza Pan oprogramowanie,
    podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej

    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Podejmuje Pan następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania
    opisanego we wniosku:
    (...)
    Tworzy Pan oprogramowanie w językach programowania (...). Wskazuje Pan, że tworzenie
    nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczyło tworzenia i rozwijania przez
    Pana „programów komputerowych”. Używanie nowych narzędzi w zakresie
    oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w tym tworzenie
    algorytmów, wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan indywidualnie dobraną architekturę, która
    w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w Pana praktyce gospodarczej.
    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i Pana
    Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega
    na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt Pana pracy, przy której
    wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a Pana praca nie polegała na
    kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana
    działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Panu. Oprogramowanie
    tworzone i rozwijane na rzecz Pana klienta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone
    oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich
    rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta. To co wyróżnia
    oprogramowanie tworzone przez Pana to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i
    niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb
    zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie
    najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana
    mieszanki technologii i języków oprogramowania (...) powoduje, że oprogramowanie po
    jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających –
    tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do
    wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
    powielają się. Wskazuje Pan, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców
    tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego programu komputerowego ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.

    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu,
    a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
    klienta (Zleceniodawcy). Wyjaśnił Pan w uzupełnieniu, że Pana celem jest dostarczenie
    klientowi programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w
    szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności;
    tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
    optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania); tworzenie kodu programu
    komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów; tworzenie architektury
    oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z oprogramowania. Opracowanie
    ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem Pana pracy własnej oraz
    własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej, realizowanej w
    porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione programy komputerowe
    zrealizowały Pana cele. Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania,
    że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta. Systematyczność polega na
    prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania
    poszczególnych czynności), weryfikację (ustalenie, czy zostały osiągnięte założone efekty
    prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia
    założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Harmonogramy prac są
    ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany
    harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów
    prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Pana zawsze faktycznie
    zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana programu
    komputerowego jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy

    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że zasobami wiedzy, które Pan
    wykorzystywał przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza
    o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Pana
    wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie. W uzupełnieniu wskazał
    Pan, że w pierwszej kolejności dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce rozwiązać
    klient. Klient zgłasza również problemy, które Pan rozwiązuje. Niektóre z tych problemów
    to: (...). Przeprowadził Pan rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z
    którymi borykali się klienci. Nie znalazł Pan żadnego rozwiązania, które spełniałoby ich
    wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił Pan stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby
    dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował
    są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. W ramach działalności, dzięki
    której tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza Pan oprogramowanie wykorzystuje i rozwija
    Pan wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z
    zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego
    doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii
    informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego
    oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu języków programowania (...), uczy się tych
    technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje
    narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej
    specyfikacji i jakości. Dotychczas w swojej działalności oferował Pan usługi
    programistyczne. Sprzedawał Pan także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych
    przez siebie programów. Programy komputerowe oferowane w Pana działalności opierały
    się na Pana wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z
    dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu
    „oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy,
    stosując zupełnie inne rozwiązania. Efektem Pana działań w ramach tworzenia
    oprogramowania są zastosowania zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz
    stabilność, niezawodność, odpowiedni standard bezpieczeństwa.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.

    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu, nie prowadzi Pan badań naukowych
    w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w
    ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów (Oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Pracując nad wytworzeniem Oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi

    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania. W ramach działalności, dzięki której
    tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza Pan Oprogramowanie wykorzystuje i rozwija Pan
    wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu
    informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia
    zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej,
    technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan
    przy użyciu języków programowania (...), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to
    bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii
    pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Pana
    prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Programy komputerowe oferowane w Pana działalności opierały się
    na Pana wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z
    dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu
    „oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy,
    stosując zupełnie inne rozwiązania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez
    Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań
    obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to Oprogramowanie tworzone i
    rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy. W wyniku prac rozwojowych
    zaprojektował i stworzył Pan nowy, zmieniony lub ulepszony produkt – oprogramowanie.
    Stworzył Pan oprogramowanie wskazane we wniosku.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego programu komputerowego spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo

        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz rozwija
      oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-
      rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - efekty pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu
      przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej
      ustawy;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
      świadczenie usług, przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na
      podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki
      zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    - prowadzi Pan od 1 stycznia 2021 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje Pan wyodrębnienia kwalifikowanych
      praw własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (Oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (Oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2021.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Reasumując, wydatki ponoszone przez Pana na:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory);
    2. kursy i szkolenia programistyczne, literaturę fachową;
    3. użytkowanie samochodu (paliwo, leasing samochodu);
    4. internet;
    5. telefon i telekomunikację (abonament telefoniczny);
    6. usługi księgowe;
    7. urządzenia i materiały biurowe (koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i
      papierniczych, koszty tuszu),
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on

    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.