Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-392/16-1/JWe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-31
Teza: W związku ze sprzedażą przez Wnioskodawcę posiadanych przez niego działek rolnych, na Wnioskodawcy (sprzedającym) nie będzie ciążył z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: darowizna; grunty-grunty rolne; sprzedaż
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 czerwca 2016 r. (data wpływu do Organu – 29 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działek rolnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2016 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działek rolnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z tym, w piśmie z 21 lipca 2016 r., wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek został uzupełniony 30 lipca 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca planuje sprzedać dwie działki rolne połączone ze sobą. Jedną z działek stanowi pastwisko trwałe, natomiast drugą działka rolna zabudowana. Wnioskodawca planuje obie działki sprzedać przy jednej transakcji. Łączna powierzchnia gruntów wynosi 1,2089 ha. Więcej gruntów Wnioskodawca już nie posiada.

Wyżej wymienione działki Wnioskodawca otrzymał w spadku w 2013 roku. Kupujący potwierdził, iż grunt nie utraci charakteru rolnego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w związku z planowaną sprzedażą wspomnianych gruntów Wnioskodawca będzie musiał zapłacić jakikolwiek podatek?

Wnioskodawca wskazał, że podatek od czynności cywilnoprawnych ciąży na kupującym.

Nadmienić należy, że przywołano jedynie tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W pozostałym zakresie, tj. dotyczącym podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „sprzedaż” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 535 § 1 ustawy z dnia 9 września 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje sprzedać dwie działki rolne połączone ze sobą, których łączna powierzchnia wynosi 1,2089 ha. Wnioskodawca zamierza sprzedać obie działki przy jednej transakcji, natomiast kupujący potwierdził, iż grunt nie utraci charakteru rolnego. Jak zaznaczył Wnioskodawca, przedmiotowa sprzedaż obejmować będzie działki, które Wnioskodawca otrzymał w spadku w 2013 roku.

W związku z powołanymi powyżej przepisami należy stwierdzić, że sprzedaż gruntów podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, natomiast obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym.

Zatem w związku ze sprzedażą przez Wnioskodawcę posiadanych przez niego działek rolnych, na Wnioskodawcy (sprzedającym) nie będzie ciążył z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Z powołanego wyżej art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno wynika, że w przypadku umowy sprzedaży obowiązek podatkowy ciąży na kupującym. Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany z tytułu dokonania opisanych we wniosku czynności do zapłacenia we właściwym urzędzie skarbowym podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.