Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-258/11/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-30
Teza: Czy do kosztów uzyskania przychodów Spółka może zaliczyć niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym w sytuacji zaprzestania działalności w danym salonie, gdy doszło do demontażu poniesionych nakładów i doprowadzenia lokalu do stanu pierwotnego? (sytuacja opisana we wniosku jako trzecia)
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; gry-salon gier; inwestycje; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; likwidacja; lokal; najem; nakłady; strata; umowa-rozwiązanie umowy; umowa-umowa najmu; środek-środek trwały; środek-środek trwały-obcy środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 03 stycznia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 23 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy do kosztów uzyskania przychodów Spółka może zaliczyć niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym w sytuacji zaprzestania działalności w danym salonie, gdy doszło do demontażu poniesionych nakładów i doprowadzenia lokalu do stanu pierwotnego (sytuacja opisana we wniosku jako trzecia) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 03 stycznia 2011 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w ustalenia, czy do kosztów uzyskania przychodów Spółka może zaliczyć niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym w sytuacji zaprzestania działalności w danym salonie, gdy doszło do demontażu poniesionych nakładów i doprowadzenia lokalu do stanu pierwotnego (sytuacja opisana we wniosku jako trzecia). Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 10 marca 2011 r. Znak IBPBI/2/423-14/11/AK wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniu 23 marca 2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawierała umowy najmu lokali z zamiarem prowadzenia w nich działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach losowych. W lokalach tych ponosiła nakłady na adaptacje, które zaliczała do inwestycji w obcych środkach trwałych i amortyzowała. Amortyzacja tych inwestycji – zgodnie z przepisami – trwa minimum 10 lat, a zezwolenie wydawane przez Ministerstwo Finansów na działalność obejmuje 6 lat (obecnie - po zmianie ustawy o grach hazardowych (Dz. U. 201/2009, poz. 1540) - do wygaśnięcia wcześniej wydanego zezwolenia). Z uwagi na powyższe Spółka nie ma możliwości przedłużenia działalności w wynajmowanym lokalu.

Wobec tego, w sytuacji zaprzestanie działalności w danym salonie ze względu na optymalizację kosztów działalności mającą na celu eliminowanie nierentownych salonów, poniesione na dany lokal nakłady niezamortyzowane Spółka zlikwidowała.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 18 marca 2011 r., które wpłynęło do BKIP w dniu 23 marca 2011 r., wynika, że po zaprzestaniu działalności w salonie ze względu na optymalizację kosztów działalności mającą na celu eliminowanie nierentownych salonów, doszło do demontażu nakładów i doprowadzenia lokalu do stanu pierwotnego i dopiero przekazania wynajmującemu. Nakłady te zostały zlikwidowane i wycofane z ewidencji środków trwałych Spółki.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy są kosztem uzyskania przychodów nakłady niezamortyzowane w związku z likwidacją inwestycji w obcym środku trwałym? (sytuacja opisana we wniosku jako trzecia)

Zdaniem Spółki, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 16 ust. 1 pkt 5 oraz art. 16 ust. 1 pkt 6 wskazują, że koszt podatkowy będzie stanowiła każda strata powstała w wyniku likwidacji składników majątku firmy, jeżeli powodem jej zaistnienia nie będzie zmiana rodzaju działalności ani nie będzie wynikiem braku staranności bądź nieracjonalnego działania podatnika. Pojęcie likwidacji należy rozumieć szeroko tj. jako przekazanie środka trwałego innemu podmiotowi w drodze sprzedaży czy darowizny, zużycie techniczne, technologiczne lub "moralne" oraz wycofanie go z ewidencji środków trwałych. W przypadku Spółki, niezamotyzowane nakłady na inwestycje w obcych środkach trwałych winny być kosztem uzyskania przychodów gdyż mieszczą się pod w/w pojęciem likwidacji.

Zdaniem Spółki, niezamortyzowane nakłady na inwestycję w obcych środkach trwałych winny być kosztem uzyskania przychodów gdyż likwidacja nie dotyczy zmiany rodzaju działalności, ani nie jest wynikiem nieracjonalnego działania Spółki. Po zaprzestaniu działalności nastąpił demontaż i wycofanie z ewidencji środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej updop), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami bądź służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W myśl art. 16a ust. 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Amortyzacji podlegają także, stosownie do art. 16a ust. 2 pkt 1 updop, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się, stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 5 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 6 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

Wnioskując a contrario z analizowanej normy prawnej należy stwierdzić, iż w określonym przypadku, gdy łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki:

*   ma miejsce likwidacja nie w pełni umorzonego środka trwałego (inwestycji w obcym środku trwałym) w rozumieniu przepisów updop,
*   zaistnieje strata związana z ww. likwidacją w rozumieniu unormowań updop,
*   utrata przydatności gospodarczej nastąpiła z przyczyn innych niż zmiana rodzaju działalności,

podatnik co do zasady może zaliczyć poniesione koszty odpowiadające nieumorzonej wartości inwestycji w obcym środku trwałym do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia ogólnych przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 updop, tj. gdy zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż pojęcie straty jako kosztu uzyskania przychodu nie zostało zdefiniowane w updop. Znaczenia straty jako kosztu poszukiwać zatem należy w drodze wykładni językowej. W języku potocznym strata natomiast oznacza ubytek, poniesioną szkodę, to co się przestało posiadać.

Wobec powyższego, likwidację – w rozumieniu updop – należy rozumieć jako utratę ustawowych przymiotów środka trwałego – kompletności i przydatności do użytku (funkcjonalności użytkowej) w wyniku np. zniszczenia, uszkodzenia (którego koszt naprawy przewyższa wartość urządzenia), demontażu, złomowania itp.

W konsekwencji, nie można mówić o „likwidacji” inwestycji w obcym środku trwałym (w rozumieniu updop) w przypadku pozostawienia wynajmującemu kompletnych i w pełni przydatnych do użytku „nakładów” (czy też ich rezultatu) zaliczanych do inwestycji w obcym środku trwałym. Niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym może zostać zaliczona w ciężar kosztów uzyskania przychodów (jako poniesiona strata), jeżeli nastąpi jej faktyczna likwidacja.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka zawierała umowy najmu lokali z zamiarem prowadzenia w nich działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach losowych. W lokalach tych Spółka ponosiła nakłady na adaptacje, które zaliczała do inwestycji w obcych środkach trwałych i amortyzowała. Ze względu na optymalizację kosztów działalności mającą na celu eliminowanie nierentownych salonów, zaprzestała działalności w niektórych salonach. Po zaprzestaniu działalności w salonie doszło do demontażu nakładów i doprowadzenia lokalu do stanu pierwotnego, a następnie przekazania go wynajmującemu. Nakłady te zostały zlikwidowane i wycofane z ewidencji środków trwałych Spółki.

Mając powyższe na uwadze, w sytuacji zaprzestania działalności w danym salonie ze względu na optymalizację kosztów działalności mającą na celu eliminowanie nierentownych salonów, gdy doszło do demontażu poniesionych przez Spółkę nakładów i doprowadzenia lokalu do stanu pierwotnego do kosztów uzyskania przychodów Spółka może zaliczyć niezamortyzowaną część inwestycji w obcym środku trwałym, ponieważ nastąpiła jej faktyczna likwidacji.

Stanowisko Spółki w zakresie sytuacji opisanej we wniosku jako trzecia jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.