Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1308/13/18/S/KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-22
Teza: sposób opodatkowania podwyższonej kwoty czynszu z tytułu najmu lokali
Słowa kluczowe: czynsz; najem; przychód; umowa-aneks do umowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1872/14 (data wpływu orzeczenia 26 kwietnia 2018 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2013 r. (data wpływu 23 grudnia 2013 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania podwyższonej kwoty czynszu z tytułu najmu lokali – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2013 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania podwyższonej kwoty czynszu z tytułu najmu lokali.

Dotychczasowy przebieg postępowania.

W dniu 19 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak: IPPB1/415-1308/13-2/JB, w której uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie określenia źródła przychodów.

Wnioskodawca na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 lutego 2014 r. znak: IPPB1/415-1308/13-2/JB wniósł pismem z dnia 10 marca 2014 r. (data wpływu 12 marca 2014 r.) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. znak: IPPB1/415-1308/13-4/JB stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 lutego 2014 r. znak: IPPB1/415-1308/13-4/KS złożył skargę z dnia 5 maja 2014 r. (data wpływu 9 maja 2014 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1872/14 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1872/14, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie złożył skargę kasacyjną z 20 maja 2015 r., do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt II FSK 2432/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał prawomocny wyrok w sprawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1872/14 oraz zwrócił akta sprawy (data wpływu 26 kwietnia 2018 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku z dnia 9 marca 2015 r. (data wpływu 12 kwietnia 2018 r.), sygn. akt III SA/Wa 1872/14 uznał, że otrzymywane przez Skarżącego środki pieniężne – wypłacone przez najemcę w zamian za rezygnację z prawa do wypowiedzenia umowy najmu w trybie natychmiastowym oraz rezygnację ze zobowiązania najemcy do przywrócenia lokalu do stanu poprzedniego należy uznać za przychody uzyskiwane z tytułu najmu. W konsekwencji należności z tego tytułu nie można zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., tak jak to zrobił organ interpretacyjny.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony dotyczący zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie określenia źródła przychodów wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. Organ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskuje m.in. przychody z tytułu najmu lokali użytkowych, które opodatkowuje zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadzi wynajem lokali użytkowych w ramach tzw. najmu prywatnego, poza działalnością gospodarczą.

W dniu 27 lutego 2009 r., Wnioskodawca zawarł umowę najmu lokalu użytkowego („Umowa Najmu”) ze spółką akcyjną (dalej: „Najemca”), na mocy której Wnioskodawca pobiera czynsz najmu, opodatkowany podatkiem VAT.

Umowa Najmu została zawarta na czas określony. Na mocy jednego z aneksów, okres obowiązywania umowy został wydłużony do dnia 28 lutego 2015 r.

Według informacji posiadanych przez Wnioskodawcę, istnieje ryzyko pogorszenia sytuacji ekonomicznej Najemcy oraz ryzyko podjęcia przez Najemcę działań zmierzających do jego likwidacji.

Zgodnie z § 7 pkt 7.2 umowy najmu, Wynajmującemu przysługuje prawo do rozwiązania Umowy najmu lokalu użytkowego w trybie natychmiastowym poprzez złożenie stosownego oświadczenia w przypadku, gdy Najemca podejmie uchwałę o likwidacji, został zgłoszony wniosek o ogłoszenie jego upadłości lub wszczęto procedurę układową z wierzycielami.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wraz z Najemcą sporządzili i podpisali aneks do umowy najmu, w którym zgodnie ustalili, że:

*   Wnioskodawca zrezygnuje z uprawnienia do wypowiedzenia umowy najmu Najemcy w trybie natychmiastowym, o którym mowa w § 7 pkt 7.2. umowy najmu,
*   Wnioskodawca zrezygnuje ze zobowiązania Najemcy do przywrócenia lokalu użytkowego do stanu poprzedniego, gdyż w przypadku ogłoszenia przez Najemcę uchwały o likwidacji lub postawienia Najemcy w stan upadłości wykonanie tego punktu umowy byłoby utrudnione lub wręcz niemożliwe,
*   w zamian za rezygnację z prawa do wypowiedzenia umowy najmu w trybie natychmiastowym oraz rezygnację ze zobowiązania Najemcy do przywrócenia lokalu do stanu poprzedniego - co może być utrudnione lub wręcz niemożliwe w przypadku otwarcia likwidacji lub upadłości - Najemca zobowiązuje się do zapłaty czynszu przez pozostały okres najmu w podwyższonej wysokości.

Jednocześnie w tym samym aneksie do umowy najmu Wnioskodawca oraz Najemca zastrzegli sobie prawo do wypowiedzenia niniejszej umowy najmu w terminie jednego miesiąca ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego, którego dotyczy wypowiedzenie.

Tytułem czynszu za pozostały okres najmu, Wnioskodawca wystawi Najemcy stosowne faktury VAT i wykaże przychód z tytułu czynszu najmu jako przychód opodatkowany podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy kwota czynszu najmu płacona przez Najemcę na rzecz Wnioskodawcy w podwyższonej wysokości będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z tytułu, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o ryczałcie, a w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota czynszu najmu płacona przez Najemcę na rzecz Wnioskodawcy w podwyższonej wysokości, będzie stanowiła dla Wnioskodawcy, przychód z tytułu, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o ryczałcie, a w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%.

Umowa najmu należy do umów nazwanych, uregulowanych w przepisach kodeksu cywilnego (art. 659 kc. i następne), w myśl których wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Przychody (dochody) osiągane przez osoby fizyczne z tytułu najmu mogą być opodatkowane zarówno na zasadach ogólnych tj. na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i w formach ryczałtowych z uwagi na brzmienie art. 1 pkt 2 ustawy o ryczałcie, który wskazuje, że wspomniana ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z uwagi na odpłatny charakter umów najmu, przychodem z tego źródła przychodów będzie przede wszystkim czynsz stanowiący wynagrodzenie wynajmującego z najmu, chociaż oczywiście nie tylko.

Z kolei zgodnie z art. 6 ust. la ustawy o ryczałcie „opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym”.

Według Słownika Języka Polskiego PWN (CD 2000), pojęcie „tytułem” należy rozumieć jako: podstawa czegoś, powód, racja. Powyższe pozwala uznać, że przychodem z tytułu najmu będzie cała wartość wynagrodzenia wynajmującego wynikającego bezpośrednio z tej umowy (czynsz). Otrzymywane wynagrodzenie w postaci czynszu mieści się w definicji przychodów z najmu wskazanej w ustawie o ryczałcie, gdyż jest świadczeniem pieniężnym otrzymywanym z tytułu zawartej Umowy Najmu. Zmiana warunków umowy najmu, a w konsekwencji podwyższenie wysokości czynszu nie wpłynie na klasyfikację otrzymywanego czynszu, jako kwoty otrzymywanej z innego źródła niż źródło, o którym mowa w art. 6 ust. la ustawy o ryczałcie.

W związku z powyższym, cała kwota czynszu najmu płacona przez Najemcę na rzecz Wnioskodawcy w podwyższonej wysokości będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z tytułu, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o ryczałcie, a w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wydanych interpretacjach indywidualnych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych:

*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. I SA/Bk 185/13: „Przychody (dochody) osiągane przez osoby fizyczne z tytułu najmu mogą być opodatkowane zarówno na zasadach ogólnych tj. na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak w formach ryczałtowych z uwagi na brzmienie art. 1 pkt 2 u.z.p.d., który wskazuje, że wspomniana ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne z tytułu umowy najmu. Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych opłacanego na zasadach ogólnych ustawodawca nie wskazał, co stanowi przychód z najmu. Z uwagi na odpłatny charakter umów najmu przychodem z tego źródła przychodów będzie przede wszystkim czynsz stanowiący wynagrodzenie wynajmującego z najmu, chociaż oczywiście nie tylko”,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 października 2013 r., sygn. ITPB1/415-1131/12/13-S/WM: „Umowa najmu należy do umów nazwanych, uregulowanych w przepisach kodeksu cywilnego (art. 659 kc i następne), w myśl których wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz (\`(...)\`). Z uwagi na odpłatny charakter umów najmu przychodem z tego źródła przychodów będzie przede wszystkim czynsz stanowiący wynagrodzenie wynajmującego z najmu chociaż oczywiście nie tylko”,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. ITPB1/415-424/13-2/TW: „Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przepisy prawne należy stwierdzić, że gdy przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą najem nieruchomości stanowił będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody uzyskiwane z tego najmu mogą być opodatkowane zgodnie z wolą Wnioskodawcy na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych”,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. IPPB1/415 421/132/AM „Mając na uwadze powyższe w kontekście przedstawionego we wniosku zdarzenia, stwierdzić należy, ze przychody uzyskane z tytułu umowy najmu nieruchomości, (\`(...)\`), tj. zawartej poza tą działalnością mogą zostać zaliczone do źródła przychodów, o którym mowa w cyt. wyżej art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w wysokości 8,5%,
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. IBPBI/1/415-276/13/WRz. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż jeżeli w istocie, jak wskazano we wniosku lokal, w którym Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą nie był (nie jest) faktycznie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, to lokal ten oraz cały budynek, w którym się on znajduje nie są składnikami majątku związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą, co tym samym oznacza, iż przychody uzyskane z ich wynajmu są przychodami z odrębnego od działalności gospodarczej źródła przychodów jakim jest najem nieruchomości”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku z dnia 19 grudnia 2013 r. (data wpływu 23 grudnia 2013 r.) po uwzględnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1872/14 (data wpływu 26 kwietnia 2018 r.), w sprawie oceny prawnej przedstawionego w nim stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnej interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1872/14.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów wymienione zostały w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Przy czym czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju (art. 659 § 2 ww. ustawy).

Podkreślić należy, że opodatkowanie przychodów z tytułu najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej możliwe jest na podstawie zasad określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 z późn.zm.).

W myśl art. 2 ust. 1a powoływanej wyżej ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Przychodami – w myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy – z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia wyżej powołanego art. 11 tejże ustawy.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) powoływanej ustawy, od przychodów o których mowa w art. 6 ust. 1a, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5%.

Z treści wniosku wywieść należy, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu najmu lokali użytkowych, które opodatkowuje zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadzi wynajem lokali użytkowych w ramach tzw. najmu prywatnego, poza działalnością gospodarczą. W 2009 r., Wnioskodawca zawarł umowę najmu lokalu użytkowego ze spółką akcyjną, na mocy której Wnioskodawca pobiera czynsz najmu. Na mocy jednego z aneksów, okres obowiązywania umowy został wydłużony do dnia 28 lutego 2015 r. Wnioskodawca wraz z najemcą sporządzili i podpisali aneks do umowy najmu, w którym zgodnie ustalili, m.in. że w zamian za rezygnację z prawa do wypowiedzenia umowy najmu w trybie natychmiastowym oraz rezygnację ze zobowiązania najemcy do przywrócenia lokalu do stanu poprzedniego - co może być utrudnione lub wręcz niemożliwe w przypadku otwarcia likwidacji lub upadłości - najemca zobowiązuje się do zapłaty czynszu przez pozostały okres najmu w podwyższonej wysokości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy kwota czynszu najmu płacona przez najemcę na rzecz Wnioskodawcy w podwyższonej wysokości będzie stanowiła dla niego przychód z tytułu, najmu, a w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę kwoty w podwyższonej wysokości wynikające z zawartego do umowy najmu aneksu stanowią przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści dokonanej czynności prawnej, wynika, że strony umowy najmu zmieniając jej brzmienie dokonały podniesienia wysokości czynszu należnego Wnioskodawcy. Tym samym uzyskiwane przez Wnioskodawcę świadczenie od najemcy na skutek podpisania aneksu do umowy najmu, jest faktycznie czynszem z tytułu najmu. Kwota podwyższonego czynszu, stanowi kwotę wypłacaną na podstawie umowy najmu, gdyż aneks do umowy stanowi jej integralną część. Ustalony na podstawie aneksu podwyższony czynsz jest elementem rozliczenia z tytułu umowy najmu.

A zatem przychód ten podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5% na podstawie art. 6 ust. 1a w zw. z art. art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.