Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-676/10/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-19
Teza: Czy koszty doradztwa prawnego związanego ze sporządzaniem uchwał organów Spółki oraz wniosku rejestracyjnego do KRS oraz koszty opłaty sądowej związanej z rejestracją w Rejestrze Przedsiębiorców (KRS) stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; koszt-koszty uzyskania przychodów; rejestry-Krajowy Rejestr Sądowy (KRS); rejestry-wpis do rejestru; spółki-spółka kapitałowa; spółki-spółka w organizacji; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; spółki-tworzenie spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05 maja 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 11 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 22 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych:

*   na doradztwo prawne związane ze sporządzeniem aktu założycielskiego Spółki – **jest nieprawidłowe,**
*   na doradztwo prawne w związku z wnioskiem rejestracyjnym do KRS oraz koszty opłaty sądowej związanej z rejestracją w Krajowym Rejestrze Przedsiębiorców (KRS) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych:

*   na doradztwo prawne związane ze sporządzeniem aktu założycielskiego Spółki,
*   na doradztwo prawne w związku z wnioskiem rejestracyjnym do KRS oraz koszty opłaty sądowej związanej z rejestracją w Krajowym Rejestrze Przedsiębiorców (KRS).

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 08 lipca 2010 r. Znak: IBPBI/2/423-676/10/MO wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. BKIP w dniu 22 lipca 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka została założona aktem notarialnym z dnia 29 grudnia 2009 r. W związku z utworzeniem Spółki poniesione zostały m.in. wydatki na jej organizację obejmujące opłaty sądowe związane z rejestracją Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym, koszty usług prawnych związanych ze sporządzaniem wniosku rejestracyjnego do KRS. W uzupełnieniu Spółka wskazała, iż usługi doradztwa prawnego związanego ze sporządzeniem uchwał organów Spółki dotyczyły sporządzenia aktu notarialnego z dnia 29 grudnia 2009 r. będącego aktem założycielskim Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty doradztwa prawnego związanego ze sporządzaniem uchwał organów Spółki oraz wniosku rejestracyjnego do KRS oraz koszty opłaty sądowej związanej z rejestracją w Rejestrze Przedsiębiorców (KRS) stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki, poniosła Ona koszty związane z utworzeniem "samej siebie" tj. spółki prawa handlowego, obejmujące m.in. koszty opłat sądowych z tytułu rejestracji w KRS oraz koszty doradztwa prawnego w trakcie organizacji Spółki. W momencie zawarcia umowy spółki powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji. Stosownie do przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych spółka kapitałowa w organizacji staje się podatnikiem podatku dochodowego. Konsekwentnie wszelkie koszty ponoszone przez spółkę w organizacji, czyli w świetle przepisów Kodeksu Spółek Handlowych do dnia zarejestrowania takiej spółki w Rejestrze Przedsiębiorców, ponoszone w celu zabezpieczenia źródeł przychodów w późniejszych okresach sprawozdawczych, powinny konstytuować koszty uzyskania przychodów. Wymienione w pierwszym akapicie koszty związane z utworzeniem spółki sp. z o.o. można zaliczyć, w dacie ich poniesienia, do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W ocenie Spółki o zakwalifikowaniu kosztów do kosztów uzyskania przychodów należy rozstrzygać zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy definiującym koszty uzyskania przychodów i art. 16 ust. 1 zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. W związku z tym, że opisywane koszty nie zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodu, w ocenie Spółki o zaliczeniu wydatków do kosztów podatkowych decyduje ich związek z osiągnięciem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 powołanej ustawy.

Spółka uznaje, iż koszty poniesione przez nią, rozpoznawaną jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, w związku z utworzeniem spółki były niezbędne dla jej organizacji, a więc rozpoczęcia działalności gospodarczej i w rezultacie osiągania przychodów, czyli warunkowały powstanie przychodu. Jako potwierdzenie przytacza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. II FSK 191/2005, zgodnie, z którym "skoro wydatki poniesiono na utworzenie osoby prawnej, to pośrednio poniesione w celu osiągnięcia przychodu. Koszty organizacji osoby prawnej, a więc koszty poniesione przy zakładaniu spółki, a są to: opłata notarialna, opłata skarbowa, adwokacka (radcowska), stanowią koszt bytu prawnego spółki i stanowią koszt uzyskania przychodów.”

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.), z chwilą zawarcia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji.

Zawiązanie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością czyli powstanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji w przedstawionym stanie faktycznym, miało miejsce w dniu 29 grudnia 2009 r. W tym też dniu sporządzono akt notarialny o zawiązaniu spółki z ograniczona odpowiedzialnością. Skoro zatem spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji powstała w dniu 29 grudnia 2009 r. to dopiero od tego dnia mają do niej zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych są m.in. spółki w organizacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie pomiędzy nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo – skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu.

Koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy można podzielić na koszty bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego. Co istotne również muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu wydatki poniesione na doradztwo prawne związane ze sporządzaniem aktu założycielskiego Spółki. Przedmiotowe wydatki dotyczące utworzenia Spółki, nie mogły bowiem zostać poniesione przez Spółkę bowiem dotyczyły zawiązania Spółki w organizacji.

Na marginesie należy dodać, iż koszty związane z założeniem Spółki ze swojej istoty nie obciążają samej Spółki, lecz jej założycieli, u których stanowić będą koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia objętych przezeń udziałów, tzw. udziałów założycielskich.

Natomiast wydatki poniesione od momentu zawiązania Spółki w organizacji, tj. wydatki związane z doradztwem prawnym dot. wniosku rejestracyjnego do KRS oraz koszty opłaty sądowej związanej z rejestracją w Krajowym Rejestrze Przedsiębiorców (KRS), w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki.

Zatem, stanowisko Spółki w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na doradztwo prawne związanych ze sporządzaniem aktu założycielskiego Spółki należy uznać za nieprawidłowe, natomiast w części dotyczącej wydatków na doradztwo prawne poniesionych w związku ze sporządzeniem wniosku rejestracyjnego do KRS oraz koszty opłaty sądowej związanej z rejestracją w Krajowym Rejestrze Przedsiębiorców (KRS) należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.