Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-780/11-5/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-11-30
Teza: W przypadku otrzymania przychodu z tytułu opłaty w związku z zawartą umową upoważniającą do używania znaków, towarowych w drugim roku trwania umowy oraz w latach następnych, nie przysługują Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; okres-okres rozliczeniowy; umowa-umowa licencyjna; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 18; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 08.09.2011 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu opłaty licencyjnej otrzymanej po upływie pierwszego roku trwania umowy licencyjnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.09.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu opłaty licencyjnej otrzymanej po upływie pierwszego roku trwania umowy licencyjnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wydawnictwo (dalej „Przedsiębiorca” lub Wydawnictwo”) jest firmą prowadzoną w formie działalności gospodarczej osoby fizycznej — Teresy J. (dalej „Podatniczka” lub Wnioskodawczyni”). Podstawowym przedmiotem działalności Przedsiębiorcy jest działalność wydawnicza. W zakresie działalności Przedsiębiorcy znajdują się także m.in. sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w mediach drukowanych i elektronicznych, działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych, działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju.

Przedsiębiorca jest wydawcą następujących czasopism: „W.”, W.” oraz „W.”, dalej zwane łącznie „Czasopismami”. Tytuły prasowe, pod którymi ukazują się Czasopisma zostały wytworzone we własnym zakresie (wymyślone) przez Podatniczkę. Przedmiotowe tytuły prasowe, na skutek ich zarejestrowania przez Wydawnictwo w Urzędzie Patentowym, objęte zostały prawem ochronnym jako znaki towarowe (słowno-graficzne, słowne). Zarejestrowany przez Wydawnictwo został również tytuł prasowy „G.”, z tym że Podatniczka zawarła umowę licencyjną uprawniającą licencjobiorcę do wykorzystania tytułu w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Znaki towarowe (tytuły prasowe) stanowią pozabilansowe składniki majątkowe Przedsiębiorcy, ściśle związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Z uwagi na fakt, że nie były one nabyte, nie stanowią one wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji w rozumieniu art. 22b ust. 1 updof.

Obecnie Wydawnictwo planuje udzielenie spółce komandytowej (dalej „Spółka”), której jednym ze wspólników jest również Podatniczka, wyłącznej licencji na wydawanie Czasopism, używanie/korzystanie z praw do powyższych znaków towarowych na określonych polach eksploatacji. Licencja dotycząca prawa do korzystania ze znaków towarowych w postaci tytułów prasowych „W.”, W.” oraz „W.”, zostanie udzielona po raz pierwszy od czasu ich wytworzenia i zarejestrowania w Urzędzie Patentowym, to znaczy Spółka będzie pierwszym podmiotem, z którym Wydawnictwo zawrze umowę licencyjną. Wydawnictwo rozważa zbycie na rzecz Spółki całość praw majątkowych do znaku towarowego „G.”.

W dniu 22 kwietnia 2011 Wnioskodawczyni otrzymała interpretację indywidualną Ministra Finansów (sygn. IPPB1/415/184/11-2/EC) w zakresie ustalenia źródła przychodu w związku z zamiarem uzyskiwania przez nią przychodu z tytułu udzielenia licencji do wydawania Czasopism, korzystania ze znaków towarowych w postaci tytułów prasowych ww. Czasopism. W wydanej interpretacji organ podatkowy zajął stanowisko, że przychody uzyskane z udzielenia licencji na użytkowanie wytworzonego we własnym zakresie znaku towarowego, stanowią przychody z praw majątkowych i stanowią odrębne źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem Wnioskodawczyni jest świadoma, że osiągnięte przez nią, w przyszłości przychody nie będą stanowiły dla celów podatku dochodowego przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, lecz zostaną zakwalifikowane jako przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z otrzymaną interpretacją Wnioskodawczyni powzięła wątpliwości dotyczące zasad rozliczenia podatku dochodowego od osiąganych przychodów z praw majątkowych.

W wyniku zawarcia stosownych umów licencyjnych oraz umowy zbycia całości praw majątkowych do wyżej wskazanych znaków towarowych Spółka zostanie nowym wydawcą Czasopism.

Za udzielenie licencji na każdy z wymienionych wyżej tytułów Wydawnictwo planuje pobierać od Spółki opłatę licencyjną ustaloną w następujący sposób:

*   Część stała (ryczałtowa) wynagrodzenia za udzielenie licencji, ustalona za cały okres trwania umowy lub za przyjęte w umowie okresy rozliczeniowe (np. miesiąc lub rok);

*   Część zmienna wynagrodzenia stanowiąca określony procent od przychodów osiąganych przez Spółkę w związku z wydawaniem Czasopism i należna za ustalone w umowie okresy rozliczeniowe (np. miesiąc, kwartał lub rok).

Zgodnie z zamiarem stron, część stała opłaty licencyjnej byłaby płatna z góry, po zawarciu umowy, w wysokości odpowiadającej całości lub części opłaty stałej za cały okres trwania umowy licencyjnej. Część zmienna wynagrodzenia byłaby płatna w ustalonych terminach, następujących po zakończeniu przyjętego okresu rozliczeniowego (np. w ciągu 30 dni od zakończenia ustalonego przez strony okresu rozliczeniowego).

W celu lepszego odzwierciedlenia zamiaru stron Podatniczka podaje niżej istotne warunki umowy licencyjnej, wzajemnych rozliczeń stron i przykładowe dane liczbowe, których wskazanie ma służyć wyłącznie skonkretyzowaniu wątpliwości Wnioskodawczyni.

*   Umowa licencyjna jest zawierana na okres 5 lat.

*   Część stała opłaty licencyjnej wynosi 40.000 zł za każdy rok trwania umowy.

*   Część zmienna opłaty licencyjnej wynosi 2% od przychodów Spółki osiągniętych w każdym roku.

*   Spółka jest zobowiązana i dokonuje zapłaty części stałej opłaty licencyjnej, z góry, za cały okres trwania umowy licencyjnej (tj. kwotę 200.000 zł) w terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy.

*   Część zmienna opłaty licencyjnej jest wymagalna w ciągu 30 dni od daty zakończenia każdego roku kalendarzowego, w którym obowiązywać będzie umowa. Przy założeniu, że umowa jest zawarta w połowie roku kalendarzowego pierwsza zmienna część opłaty licencyjnej będzie wymagalna w styczniu następnego roku kalendarzowego, a podstawą jej ustalenia będzie przychód osiągnięty przez licencjobiorcę w okresie pierwszych sześciu miesięcy trwania umowy licencyjnej. Przy założeniu, że miesięczne przychody licencjobiorcy będą wynosić 50.000 zł zmienna wysokość opłaty wyniesie 1000 zł za miesiąc tj. 6000 zł za sześć miesięcy.

*   Spółka dokonuje zapłaty zmiennej części opłaty licencyjnej w terminie jej wymagalności.

W konsekwencji Wnioskodawczyni w okresie pierwszych 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy licencyjnej otrzyma środki pieniężne w wysokości 200.000 zł stanowiące część stałą opłaty licencyjnej za cały okres obowiązywania umowy oraz część zmienną w wysokości 2% od przychodów osiągniętych przez licencjobiorcę w ciągu pierwszych sześciu miesięcy korzystania przez licencjobiorcę z licencji.

W odniesieniu do umowy dotyczącej odpłatnego zbycia praw majątkowych na określonych polach eksploatacji do znaku towarowego (tytuł prasowy „G.”), strony rozważają ustalenie wynagrodzenia, płatnego w określonych ratach i terminach (odroczony termin płatności) po podpisaniu umowy.

W celu lepszego odzwierciedlenia zamiaru stron Podatniczka podaje niżej istotne warunki umowy zbycia praw majątkowych, wzajemnych rozliczeń stron i przykładowe dane liczbowe, których wskazanie ma służyć wyłącznie skonkretyzowaniu wątpliwości Wnioskodawczyni.

*   umowa przewiduje wynagrodzenie za przeniesienie całości praw majątkowych praw do znaku towarowego, w wysokości 600.000 zł,

*   wynagrodzenie jest wymagalne i jest faktycznie opłacone w 3 ratach (po 200.000 zł), z terminem płatności przypadającym na ostatni dzień (31 grudnia) każdego z trzech kolejnych lat od dnia zawarcia umowy przenoszącej prawa majątkowe do znaku towarowego na Spółkę. W konsekwencji Wnioskodawczyni otrzyma należną opłatę za definitywne przeniesienie praw majątkowych do znaku towarowego w ciągu kilku lat kalendarzowych.

Dotychczasowe doświadczenie Podatniczki wskazuje na to, że proces rejestracji znaku towarowego trwa nawet kilka lat. Procesem rejestracji znaku Podatniczka nazywa okres od momentu złożenia kompletnego wniosku do Urzędu Patentowego do wydania przez Urząd stosownych decyzji. Ponieważ Wnioskodawczyni planuje rejestrację kolejnego znaku towarowego i rozważa udzielenie licencji na ten znak niezwłocznie po złożeniu kompletnego wniosku powstaje po stronie wnioskodawczyni wątpliwość czy przychód z umów licencyjnych dotyczących znaków towarowych w trakcie procesu rejestracji jest przychodem z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Poza wyżej wymienionymi umowami zwanymi dalej „umowami dotyczącymi znaków towarowych” Podatniczka, będąc równocześnie komandytariuszem Spółki Komandytowej już zawarła z tą Spółką bądź planuje zawrzeć inne, niż dotyczące znaków towarowych, umowy, w szczególności:

*   umowę pożyczki - gdzie Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze Pożyczkodawcy (pożyczka); Przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zgodnie z aktualnym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej, nie zawiera prowadzenia działalności w zakresie udzielania pożyczek. Bez najmniejszych wątpliwości środki pieniężne stanowiące przedmiot pożyczki zostały wygenerowane na skutek prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej i służą jej kontynuacji w zmienionej formie prawnej w ramach Spółki Komandytowej.

*   umowy najmu składników majątku nieruchomego, dotychczas wykorzystywanego w prowadzonej przez Wnioskodawczynię indywidualnej działalności gospodarczej (wynajem lokali biurowych),

*   umowy świadczenia na rzecz Spółki usług studia graficznego, tj. usługi poligraficzne, składania i łamania tekstów. Usługi te będą wykonywane z udziałem zatrudnionych przez Wnioskodawczynię prowadzących działalność gospodarczą podwykonawców zaś udział Wnioskodawczyni w wykonaniu wyżej wskazanych usług będzie się sprowadzał do koordynacji powierzonych podwykonawcom prac.

Należy przy tym podkreślić, że żadna z wyżej wymienionych umów nie nosi znamion kontraktu menadżerskiego czy umowy o podobnym charakterze. Umowy dotyczą odpłatnego udostępnienia składników aktywów (prawa do znaku towarowego, kapitału, budynków lub ich części) albo odpłatnego świadczenia usług pomocniczych na potrzeby prowadzonej przez Spółkę Komandytową działalności wydawniczej, takich jak usługi studia graficznego.

Na gruncie wyżej określonych stanów faktycznych powstają u Wnioskodawczyni wątpliwości związane z zastosowaniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z tytułu ww. udzielenia licencji na korzystanie z praw do znaku towarowego (w odniesieniu do tytułów „W.”, W.” oraz „W.”) oraz przychód z tytułu przeniesienia prawa własności do znaku towarowego (w odniesieniu do tytułu „G.”) powstanie w momencie otrzymania przez Przedsiębiorcę środków pieniężnych z tytułu opłaty licencyjnej?
2.  Czy w świetle art. 22 ust. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni będzie miała prawo do skorzystania z kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu z tytułu ww. opłaty licencyjnej otrzymanej (zapłaconej) w pierwszym roku trwania umowy?
3.  Czy w świetle art. 22 ust. 1 oraz ust. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, po upływie pierwszego roku trwania ww. umowy licencyjnej, Wnioskodawczyni będzie miała prawo do zastosowania kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, tj. w wysokości kosztów faktycznie poniesionych i związanych z osiągniętym przychodem?
4.  Czy w przypadku przeniesienia prawa własności do znaku towarowego (tytuł „G.”), Podatniczka będzie miała prawo do zastosowania kosztów uzyskania przychodów, na zasadach określonych w art. 22 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości 50% uzyskanego przychodu, niezależnie od terminu jego uzyskania?
5.  Czy przychód osiągnięty z tytułu udzielenia licencji na znak towarowy w trakcie procesu rejestracji należy zakwalifikować do źródła określonego w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw majątkowych?
6.  Czy w świetle art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z opisanych w stanie faktycznym „innych umów” stanowić będą dla Wnioskodawczyni przychód z działalności gospodarczej? Na wypadek odpowiedzi negatywnej, w jaki sposób należy ustalić źródło przychodu Wnioskodawczyni dla każdej z tych umów?
7.  Czy koszty związane z zakupem przez Spółkę Komandytową usług świadczonych przez Wnioskodawczynię będącą komandytariuszem tej Spółki Komandytowej, stanowić będą koszt uzyskania przychodu Wnioskodawczyni w części odpowiadającej udziałowi w Spółce Komandytowej, określonemu umową spółki.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 3. W zakresie pozostałych pytań zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy, przychody otrzymane przez Podatniczkę z tytułu opłaty licencyjnej, w drugim roku i w następnych latach trwania umowy licencyjnej, nie będą objęte 50% stawką kosztów uzyskania przychodów. Zatem Spółka dokonując wypłat z tytułu należności licencyjnych na rzecz Wnioskodawczyni, zobowiązana będzie do poboru i zapłaty zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 18% uzyskanego przez Podatniczkę dochodu (bez uwzględnienia 50% kosztów uzyskania przychodu), czyli de facto zaliczka na podatek będzie równa 18% uzyskanego przychodu.

Natomiast, zgodnie z art. 22 ust. 10 ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

Zatem w kolejnych latach trwania umowy licencyjnej, kiedy to koszty wynikające z zastosowania przepisu art. 22 ust. 9 pkt 2 będą zerowe (brak możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów), Podatniczka będzie uprawniona do uwzględnienia kosztów faktycznie poniesionych w związku z udzieloną licencją na tytuły prasowe Czasopism.

W szczególności będą to opłaty do Urzędu Patentowego, koszty bieżącego doradztwa prawnego dotyczącego umów licencyjnych oraz wszelkie inne koszty związane z przychodami osiąganymi z tytułu umowy licencyjnej, ponoszone przez Podatniczkę w roku podatkowym (po upływie pierwszego roku trwania umowy), w którym osiągnięto (otrzymano) przychód z tytułu opłaty licencyjnej.

W analizowanym przykładzie liczbowym, w styczniu kolejnego roku kalendarzowego (2013 rok) Spółka dokona wypłaty zmiennej części opłaty licencyjnej należnej zarówno za drugie sześć miesięcy pierwszego roku trwania umowy licencyjnej jak i za pierwsze sześć miesięcy drugiego roku trwania umowy licencyjnej w łącznej wysokości 12.000 zł. Z uwagi jednak na fakt, że wypłata nastąpi po upływie pierwszego roku trwania umowy licencyjnej Wnioskodawczyni nie będzie miała prawa do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

W konsekwencji zaliczka podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego wyniesie 2.160 zł. Natomiast w zeznaniu rocznym PIT 37 Wnioskodawczyni uwzględni realnie poniesione koszty związane z osiągnięciem przychodu z praw majątkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) – c).

Stosownie do treści art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych, uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy koszty uzyskania przychodów z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa do stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną, określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu.

Zatem prawo do skorzystania z 50% kosztów uzyskania przychodów, przysługuje podatnikowi, pod warunkiem, że:

*   opłatę licencyjną otrzymano od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną;

*   przychód z tytułu opłaty licencyjnej otrzymano w pierwszym roku trwania licencji.

Na podstawie art. 22 ust. 10 cytowanej ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

Z powyżej wskazanych przepisów wynika, iż dla przychodów z tytułu opłaty licencyjnej za korzystanie z praw do znaków towarowych ustawodawca przewidział zryczałtowane koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 9 oraz art. 22 ust. 10.

A zatem koszty uzyskania przychodów z licencji stanowią albo 50% - ustawowe koszty, albo jeśli podatnik udowodni, że koszty były wyższe, koszty faktycznie poniesione. Kosztami nie mogą być równocześnie koszty ustawowe i rzeczywiście poniesione.

Cytowany powyżej przepis art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie do przychodów uzyskiwanych z tytułu opłaty licencyjnej uzyskanej w pierwszym roku trwania licencji. Ustawodawca wskazał, iż przychody uzyskane z tytułu opłaty licencyjnej za korzystanie z praw do znaków towarowych Podatnik będzie mógł pomniejszyć o 50% koszty uzyskania tych przychodów, chyba że udowodni, iż poniesione przez niego koszty były wyższe. Przepis art. 22 ust. 10 nie ma zastosowania do przychodów z licencji w drugim i następnych latach obowiązywania umowy.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca planuje udzielenie spółce komandytowej, której jest jednym ze wspólników, wyłącznej licencji na wydawanie Czasopism, używanie/korzystanie z praw do powyższych znaków towarowych na określonych polach eksploatacji. Licencja dotycząca prawa do korzystania ze znaków towarowych w postaci tytułów prasowych „W.”, W.” oraz „W.”, zostanie udzielona po raz pierwszy od czasu ich wytworzenia i zarejestrowania w Urzędzie Patentowym, to znaczy spółka będzie pierwszym podmiotem, z którym wydawnictwo zawrze umowę licencyjną. Wnioskodawczyni będzie otrzymywała opłatę licencyjną również w drugim roku obowiązywania umowy oraz w latach następnych.

Skoro brak jest innych zapisów w ustawie na temat kosztów to znaczy, że w innych przypadkach niż opisane w ustawie, koszty uzyskania przychodu nie są należne. W związku z powyższym, wskazać należy, iż przychody z licencji w drugim roku i następnych latach obowiązywania umowy nie są objęte 50% stawką kosztów uzyskania przychodów. Uzyskany przez Podatnika w tych latach przychód będzie równy dochodowi, gdyż w przypadku otrzymania przychodu z tytułu mowy licencyjnej, koszty uzyskania przychodu nie przysługują.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone wyżej przepisy, wskazać należy, iż w przypadku otrzymania przychodu z tytułu opłaty w związku z zawartą umową upoważniającą do używania znaków, towarowych w drugim roku trwania umowy oraz w latach następnych, nie przysługują Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy, jest nieprawidłowe.

W odniesieniu do wskazanych przez Wnioskodawcę wyliczeń organ informuje, iż ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji tut. organu.

Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy.

W związku z powyższym tut. organ nie może odnieść się do wyliczeń wskazanych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.