Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-45/15-4/AJB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-03-25
Teza: brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki, będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działki; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2015 r. (data wpływu 23 stycznia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 marca 2015 r. (data wpływu 19 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki, będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki, będącej we współwłasności majątkowej małżeńskiej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 marca 2015 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2003 r. Wnioskodawczyni nabyła z mężem nieruchomość niezabudowaną o powierzchni 0,223 ha. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość ta była zakwalifikowana jako działka budowlana (budownictwo jednorodzinne). Wnioskodawczyni wraz z mężem chciała w tej miejscowości w przyszłości wybudować dom. W 2006 r. Zainteresowana z mężem znalazła w tej samej miejscowości większą i położoną dalej od centrum działkę. Z tego powodu w 2006 r. sprzedali tą pierwszą działkę i nabyli tą drugą działkę, o powierzchni 0,4315 ha. Ta druga działka była w planie zagospodarowania przestrzennego określona pierwotnie jako cyt.: zabudowa usługowa komercyjna i przemysłowa. W okolicy tej działki powstało wówczas kilka domów, więc Wnioskodawczyni wraz z mężem byli przekonani, że również ich działka z czasem zostanie przekwalifikowana. W 2008 r. Gmina w planie zagospodarowania przestrzennego teren, na którym leży ww. działka przekwalifikowała na cyt.: zabudowa usługowa komercyjna i przemysłowa z funkcją zabudowy jednorodzinnej dla właściciela. Pierwotnie, jak już Wnioskodawczyni, zaznaczyła planowała zbudować na tej drugiej działce dom. Jednak pomimo zmiany planu zagospodarowania przestrzennego na umożliwiający budownictwo mieszkaniowe, w okolicy zaczęły powstawać kolejne firmy (w 2014 r. na przeciwko ww. działki powstała firma zajmująca się wymianą i wulkanizacją opon). Z tego względu oraz z powodu braku środków finansowych Wnioskodawczyni wraz z mężem postanowiła zrezygnować z budowy domu. W związku z powyższym obecnie chcą sprzedać tą działkę.

W piśmie z dnia 17 marca 2015 r. stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Mąż Wnioskodawczyni również nie jest. Zainteresowana nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, jej mąż również nie. Ani Wnioskodawczyni ani jej mąż nie prowadzili działalności gospodarczej mającej związek z działką wskazaną we wniosku.

W odpowiedzi na zadane pytanie: „Czy działka, objęta zakresem pytania zadanego we wniosku, Wnioskodawczyni udostępniała lub udostępnia innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to należy wskazać czy ww. czynności miały charakter odpłatny czy nieodpłatny?”, Zainteresowana wskazała, iż przedmiotowa działka nie była udostępniania osobom trzecim na podstawie jakiejkolwiek umowy, w tym umów wymienionych w pytaniu Organu.

Niedługo po zakupie przedmiotowej działki została ona ogrodzona siatką. Powyższe nie miało na celu przygotowania jej do sprzedaży. Działka została ogrodzona, ponieważ bezpośrednio po zakupie Wnioskodawczyni wraz z mężem stwierdziła, że ktoś regularnie ją zaśmieca – średnio co kilka dni Zainteresowana i jej mąż znajdowali na tej działce podrzucone worki ze śmieciami. Po ogrodzeniu działki ten problem się skończył. Zainteresowana i jej mąż nie podejmowali żadnych działań marketingowych w związku z planowaną sprzedażą działki. Jeżeli zapadnie ostateczna decyzja o jej sprzedaży to z pewnością skontaktują się z jakimś biurem zajmującym się obrotem nieruchomościami, gdyż Wnioskodawczyni wraz z mężem nie znają się na tego typu transakcjach, nie wiedzą jakie są obowiązki formalno-prawne związane ze sprzedażą nieruchomości. Zainteresowana i jej mąż nie są w stanie stwierdzić w jaki sposób pośrednik w obrocie nieruchomościami będzie szukał klientów na przedmiotową działkę. Prawdopodobnie zamieści ogłoszenie o takiej ofercie. Ani Wnioskodawczyni ani jej mąż nie sprzedawali innych działek niż wymieniona we wniosku. Jak Zainteresowana wyjaśniła w ww. wniosku przed zakupem działki, której dotyczy niniejszy wniosek, posiadali z mężem inną działkę, którą sprzedali i za te pieniądze nabyli działkę, której dotyczy wniosek. Zainteresowana i jej mąż posiadają działkę rekreacyjną nad morzem (działka niezabudowana, wykorzystywana jako miejsce, gdzie parkują przyczepę kampingową w czasie urlopów wypoczynkowych). Wnioskodawczyni wraz z mężem nie planują na dzień dzisiejszy sprzedawać tej działki. Nr działki z ewidencji gruntów \`(...)\`. Nr księgi wieczystej działki Kw nr \`(...)\`. Przedmiotowa działka jest objęta małżeńską wspólnością majątkową. W połowie jest współwłasnością męża Wnioskodawczyni \`(...)\`. Z tego względu, odpowiadając na powyższe pytania, Zainteresowana podawała również informacje odnośnie jej męża. Przedmiotowa działka stanowi teren niezabudowany.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż ww. działki nabytej w 2006 r. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż w 2015 r. działki nabytej w 2006 r. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na tej działce od 2006 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nic nie robili poza jej okresowym koszeniem. Działka ta nie była dzielona na mniejsze działki, Zainteresowana wraz z mężem nie podłączali do niej żadnych nowych mediów (działka w momencie zakupu była już uzbrojona). Działki tej nie wydzierżawiali, nie prowadzili na niej działalności gospodarczej, nigdy też nie oferowali jej na sprzedaż czy też dzierżawę. Celem nabycia tej działki była budowa na niej domu, a nie jej dalsza odprzedaż. Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż tej działki będzie zbyciem majątku osobistego, a nie działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie zatem z ww. przepisami ustawy, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowaniu wieczystym nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1.  określone udziały w nieruchomości,
2.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3.  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 ww. Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Z kolei w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r., poz. 788, z późn. zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, iż w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.

Za podatnika należy uznać także osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, czyniąc w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji jeśli nigdy nie zostanie rozpoczęta. Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie etapów. Czynności przygotowawcze, takie jak nabycie nieruchomości, które stanowią część tych transakcji, powinny być również traktowane jako działalność gospodarcza. Poniesienie wstępnych wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności – konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 140 ww. ustawy Kodeks cywilny, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Wskazać należy, że rozporządzanie rzeczą jest drugim spośród wymienionych wyraźnie w art. 140 k.c. uprawnień właściciela do rozporządzania rzeczą (ius disponendi). Wymaga również podkreślenia, że ustawodawca nie definiuje używanego pojęcia rozporządzenia. Nie klasyfikuje też postaci rozporządzenia. W literaturze zaś podkreśla się zazwyczaj, że chodzi o uprawnienie do wyzbycia się własności i uprawnienie do obciążania prawa własności. Wyzbycie się własności w pierwszym rzędzie obejmuje dokonywaną (inter vivos) czynność przeniesienia własności, dalej zaś czynność rozporządzenia testamentowego (…) (Edward Gniewek „Kodeks cywilny, Księga Druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze, 2001, Komentarz do art. 140 k.c.).

Z powyższego wynika zatem, iż dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonywania prawa własności.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni, niebędąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w 2003 r. nabyła z mężem nieruchomość niezabudowaną o powierzchni 0,223 ha. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość ta była zakwalifikowana jako działka budowlana (budownictwo jednorodzinne). Wnioskodawczyni wraz z mężem chciała w tej miejscowości w przyszłości wybudować dom. W 2006 r. Zainteresowana z mężem znalazła w tej samej miejscowości większą i położoną dalej od centrum działkę. Z tego powodu w 2006 r. sprzedali tą pierwszą działkę i nabyli tą drugą działkę, o powierzchni 0,4315 ha. Ta druga działka była w planie zagospodarowania przestrzennego określona pierwotnie jako cyt.: zabudowa usługowa komercyjna i przemysłowa. W okolicy tej działki powstało wówczas kilka domów, więc Wnioskodawczyni wraz z mężem byli przekonani, że również ich działka z czasem zostanie przekwalifikowana. W 2008 r. Gmina w planie zagospodarowania przestrzennego teren, na którym leży ww. działka przekwalifikowała na cyt.: zabudowa usługowa komercyjna i przemysłowa z funkcją zabudowy jednorodzinnej dla właściciela. Pierwotnie, jak już Wnioskodawczyni, zaznaczyła planowała zbudować na tej drugiej działce dom. Jednak pomimo zmiany planu zagospodarowania przestrzennego na umożliwiający budownictwo mieszkaniowe, w okolicy zaczęły powstawać kolejne firmy (w 2014 r. na przeciwko ww. działki powstała firma zajmująca się wymianą i wulkanizacją opon). Z tego względu oraz z powodu braku środków finansowych Wnioskodawczyni wraz z mężem postanowiła zrezygnować z budowy domu. W związku z powyższym obecnie chcą sprzedać tą działkę. Zainteresowana nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, jej mąż również nie. Ani Wnioskodawczyni ani jej mąż nie prowadzili działalności gospodarczej mającej związek z działką wskazaną we wniosku. Przedmiotowa działka nie była udostępniania osobom trzecim na podstawie jakiejkolwiek umowy, w tym umów wymienionych w pytaniu Organu. Niedługo po zakupie przedmiotowej działki została ona ogrodzona siatką. Powyższe nie miało na celu przygotowania jej do sprzedaży. Zainteresowana i jej mąż nie podejmowali żadnych działań marketingowych w związku z planowaną sprzedażą działki. Ani Wnioskodawczyni ani jej mąż nie sprzedawali innych działek niż wymieniona we wniosku. Jak Zainteresowana wyjaśniła w ww. wniosku przed zakupem działki, której dotyczy niniejszy wniosek, posiadali z mężem inną działkę, którą sprzedali i za te pieniądze nabyli działkę, której dotyczy wniosek. Zainteresowana i jej mąż posiadają działkę rekreacyjną nad morzem (działka niezabudowana, wykorzystywana jako miejsce, gdzie parkują przyczepę kampingową w czasie urlopów wypoczynkowych). Wnioskodawczyni wraz z mężem nie planują na dzień dzisiejszy sprzedawać tej działki. Nr działki z ewidencji gruntów \`(...)\`. Nr księgi wieczystej działki Kw nr \`(...)\`. Przedmiotowa działka jest objęta małżeńską wspólnością majątkową. W połowie jest współwłasnością męża Wnioskodawczyni. Przedmiotowa działka stanowi teren niezabudowany.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż Zainteresowana w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowej działki o nr … (stanowiącą współwłasność małżeńską), nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie bowiem całokształt okoliczności wskazuje, że będą to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż przedmiotowej działki o nr …. (będącej we współwłasności małżeńskiej), będzie stanowić zwykłe wykonywanie prawa własności, a Zainteresowana zbywając ww. działkę, stanowiącą majątek prywatny, będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Reasumując należy uznać, że Wnioskodawczyni z tytułu transakcji zbycia przedmiotowej działki o nr …, stanowiącą współwłasność małżeńską, nie będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem planowana sprzedaż ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawczyni, należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie zauważa się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna nie wywiera zatem skutku prawnego dla męża Wnioskodawczyni.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.