Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.287.2017.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-25
Teza: opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu działek niezabudowanych, zwolnienia od podatku VAT sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkami na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwolnienia od podatku VAT sprzedaży własnościowego prawa do lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
Słowa kluczowe: działki; lokal-lokal użytkowy; nieruchomości; sprzedaż; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 czerwca 2017 r. (data wpływu 14 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu działek niezabudowanych,
*   zwolnienia od podatku VAT sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkami na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
*   zwolnienia od podatku VAT sprzedaży własnościowego prawa do lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

\-**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu działek niezabudowanych oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkami na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży własnościowego prawa do lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 18 lipca 2017 r. (data wpływu 25 lipca 2017 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 lipca 2017 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.287.2017.1.MD.

We wniosku uzupełnionym pismem z 18 lipca 2017 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca –….Spółdzielnia Handlowa zamierza sprzedać prawo użytkowania wieczystego działek gruntowych położonych w K\`(...)\` (3 działki). Jedna działka jest zabudowana. Znajdują się na niej budynki biurowe, magazynowe i inne. Dwie działki są niezabudowane. Właścicielem ww. działek jest Gmina K…, natomiast budynki znajdujące się na działce zabudowanej zostały wybudowane ze środków własnych w latach 70-tych. Umowa oddania gruntu wszystkich trzech działek została sporządzona 1 marca 1996 r. w Kancelarii Notarialnej w K..

Gmina oddała ww. działki w użytkowanie wieczyste na 40 lat. Zasiedlenie ww. budynków odbyło się w chwili przekazania gruntu w wieczyste użytkowanie tj. w marcu 1996 r. Ponadto w stosunku do tych budynków i budowli Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie powyżej 30% wartości tych obiektów.

Ponadto Wnioskodawca zamierza również sprzedać spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego należącego do spółdzielni mieszkaniowej. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu zostało nabyte 31 lipca 1995 r. i od tego czasu Wnioskodawca użytkował ww. lokal. Również w tym lokalu nie były dokonywane wydatki na jego ulepszenie w wysokości 30% początkowej wartości lokalu.

Wnioskodawca zamierza zbyć odpłatnie prawo użytkowania wieczystego działek gruntowych nr 1 o pow. 278 m2 i 2/2 o pow. 98 m2.

1.  Działki niezabudowane będące przedmiotem planowanej sprzedaży: położone w K…. nr 1, 2 obręb …- P…., ul. ….,
2.  Działki 1/2, 2/2 na dzień planowanej sprzedaży objęte będą obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego zgodnie z Uchwałą NR …..Rady Miasta …. z dnia 7 grudnia 2011 r., obszar „…..”
    *   działka nr 1 położona jest w terenach oznaczonych U9 – tereny zabudowy usługowej – usługi komercyjne,
    *   działka 2 położona jest w terenach oznaczonych U9 – tereny zabudowy usługowej –usługi komercyjne.
3.  Działki 1 , 2 – nie będą objęte decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
4.  Działki 1 i 2 zostały przez Gminę K… oddane w wieczyste użytkowanie w dniu 1 marca 1996 r. na 40 lat …Spółdzielni Handlowej w K… i Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
5.  Działki 1 i 2 nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. m2

Wnioskodawca zamierza zbyć odpłatnie prawo wieczystego użytkowania działki nr 99 o pow. 21625 m2 położonej w K…. obr. ….. zabudowanej budynkami. m2

Budynki zostały przez Wnioskodawcę wybudowane ze środków własnych Spółdzielni. m2

Poniżej sporządzono wykaz wszystkich budynków znajdujących się na działce nr 9.

Tabela – załącznik PDF

Budynki wyszczególnione w tabeli powyżej były wykorzystywane do działalności własnej (sprzedaż hurtowa, detaliczna), a od 1993 r. do dnia dzisiejszego częściowo wynajmowane podmiotom gospodarczym.

Wnioskodawca wykorzystywał ww. budynki do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wnioskodawca nie wykorzystywał ww. budynków do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykorzystywał ww. budynków do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca zamierza odpłatnie zbyć Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego położonego w J…. przy ul. ….oznaczonego nr 1 o powierzchni użytkowej 211,54 m2 w budynku należącym do Spółdzielni Mieszkaniowej P…..

Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. lokalu. Transakcja nie była udokumentowana fakturą VAT.

Lokal użytkowy nie był nigdy przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze.

Pierwsze zajęcie (używanie) wystąpiło 31 lipca 1995 r. Wnioskodawca wykorzystywał lokal do czynności opodatkowanych podatkiem VAT związanych z jego działalnością tj. handel hurtowo-detaliczny od 31 lipca 1995 r. do dnia dzisiejszego.

Wnioskodawca nie wykorzystywał lokalu do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykorzystywał lokalu do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Jaki podatek VAT obowiązuje przy sprzedaży działek i własnościowego prawa do lokalu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu działek niezabudowanych – VAT 23%,
2.  sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu działki wraz z budynkami korzysta ze zwolnienia VAT art. 43 ust.1 pkt 10,
3.  sprzedaż własnościowego prawa do lokalu użytkowego korzysta ze zwolnienia VAT art. 43 ust.1 pkt 10.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r, poz. 1221, z późn. zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Z ust. 1 pkt 7 tego artykułu wynika, że przez dostawę towarów rozumie się zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, natomiast w wyniku ustanowienia spółdzielczego prawa własności dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad nieruchomością na rzecz nabywcy tego prawa co sprawia, co pozwala im rozporządzać nimi jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu, nieruchomości i czerpania z nich pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu czy nieruchomości, jak i w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu czy nieruchomości przez właściciela.

W świetle powyższego zarówno sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego traktować należy jak dostawę, o której mowa w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do postanowień art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Należy podkreślić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 778, ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

*   lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
*   sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu gruntu stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Zauważyć należy, że analiza powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie gruntów niezabudowanych wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zamierza zbyć odpłatnie prawo użytkowania wieczystego dwóch działek gruntowych nr 1 i 2. Ww. działki będące przedmiotem planowanej sprzedaży są działkami niezabudowanymi. Działki nr 1 oraz 2 na dzień planowanej sprzedaży objęte będą obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym położone są na terenach zabudowy usługowej (usługi komercyjne).

Z uwagi na fakt, iż ww. działki stanowią tereny budowlane, ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy cyt. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Sprzedaż ww. działek nie będzie korzystała również ze zwolnienia od podatku na podstawie

art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, bowiem jak wynika z opisu sprawy działki te nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Tym samym zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ust. 1 ustawy o VAT ustawy o VAT dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu działek niezabudowanych nr 1 oraz 2 przeznaczonych pod zabudowę będzie opodatkowana 23% stawką podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi także kwestia zwolnienia od podatku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu działki nr 9 wraz z budynkami.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Jak wynika z powyższego „pierwsze zasiedlenie” budynku (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku, używanie, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Powyższa kwestia przedstawia się inaczej w sytuacji, gdy budynek został ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej obiektu. Wówczas bowiem, aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE Rady – musi dojść do oddania obiektu po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (np. w najem).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Odnosząc powyższe uregulowania do niniejszej sprawy wskazać należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, jedynie w sytuacji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Wskazać w tym miejscu należy, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o ww. przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wskazany przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu), na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu) stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu), na którym obiekt jest posadowiony.

Jak wskazał Wnioskodawca budynki znajdujące się na działce nr 99 zostały wybudowane ze środków własnych w latach 70-tych i były wykorzystywane do działalności własnej (sprzedaż hurtowa, detaliczna), a od 1993 r. do dnia dzisiejszego częściowo wynajmowane podmiotom gospodarczym. Wnioskodawca wykorzystywał ww. budynki do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykorzystywał ww. budynków do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Ponadto w stosunku do tych budynków i budowli Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie powyżej 30% wartości tych obiektów.

Analiza treści wniosku oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że planowana sprzedaż budynków nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – ww. budynki zostały już zasiedlone, a ich zajęcie (używanie) trwa dłużej niż 2 lata. Jednocześnie z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie dokonywał nakładów na ulepszenie ww. budynków zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem, transakcja sprzedaży przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego gruntu działki nr 99 wraz z budynkami będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca zamierza również zbyć odpłatnie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego oznaczonego nr 1. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. lokalu. Wnioskodawca wykorzystywał lokal do czynności opodatkowanych podatkiem VAT związanych z jego działalnością tj. handel hurtowo-detaliczny od 31 lipca 1995 r. do dnia dzisiejszego. Wnioskodawca nie wykorzystywał lokalu do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. W lokalu nie były dokonywane wydatki na jego ulepszenie w wysokości 30% początkowej wartości lokalu.

Należy wskazać, że planowana sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego oznaczonego nr 1, o którym mowa we wniosku, nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – lokal ten został już zasiedlony, a jego zajęcie (używanie) trwa dłużej niż 2 lata. Jednocześnie z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie dokonał nakładów na ulepszenie ww. lokalu użytkowego, przewyższających 30% wartości początkowej lokalu, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, transakcja sprzedaży przez Wnioskodawcę spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego oznaczonego nr 1, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.