Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.101.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Obowiązki płatnika w związku z zawarciem bezimiennej polisy ubezpieczenia OC.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; obowiązek-obowiązek płatnika; polisa ubezpieczeniowa; pracownik; pracownik-były pracownik; przychód-powstanie przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zakłady pracy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z zawarciem polisy
    ubezpieczenia OC. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Są Państwo polską spółką kapitałową, posiadającą siedzibę i miejsce zarządu na
    terytorium Polski; są Państwo również podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych. (...). Funkcjonują Państwo jako przedsiębiorstwo wielooddziałowe, (...),
    posiadających w swojej strukturze szereg komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za
    procesy produkcji, magazynowania, sprzedaży i zakupu. W skład grupy wchodzą również
    Spółki zależne.
    Na podstawie Umowy o pracę zatrudniają Państwo niezbędny personel do
    funkcjonowania Państwa Spółki, począwszy od pracowników fizycznych, poprzez
    pracowników działu handlu, pracowników działu księgowego, w którym dokonywane są
    ostateczne rozliczenia podatkowe Państwa Spółki, a skończywszy na członkach zarządu,
    którzy podejmują kluczowe decyzje dla Państwa Spółki.
    W związku z dynamicznie rozwijającym się otoczeniem biznesowym, a co za tym idzie
    zmieniającym się otoczeniem prawnym poprzez wprowadzanie nowych norm
    legislacyjnych, chcąc sprostać wymogom prawnym zapewniają Państwo pracownikom
    zajmujących konkretne stanowiska szereg szkoleń celem podnoszenia posiadanych
    kompetencji, co ma przełożenie na prawidłowe wykonywanie zakresu obowiązków
    służbowych. Jednocześnie w Państwa Spółce funkcjonuje podział ról i obowiązków
    związanych z prawidłowym obiegiem i zatwierdzaniem dokumentacji w ostateczności
    skutkującym sporządzeniem różnego rodzaju sprawozdań czy deklaracji w zakresie
    szeregu opłat administracyjnych czy zobowiązań publicznoprawnych (...). W związku z
    funkcjonowaniem zapisów Kodeksu karno-skarbowego dotyczących wykroczeń czy
    przestępstw skarbowych, takie stanowiska jak: Dyrektor Operacyjny potwierdzający dane
    zdarzenie gospodarcze, Dyrektor Finansowy sprawujący nadzór w tym zakresie,
    pracownicy Działu Księgowości, Działu Kadr uczestniczące w szeregu procesach
    księgowych, kadrowo-płacowych, pracownicy Działu Podatkowego przygotowujące
    deklaracje na podstawie uzyskanych we wcześniejszym etapie dokumentacji czy
    Członkowie Zarządu podejmujący kluczowe decyzje – obarczone są wysokim ryzykiem
    odpowiedzialności nie tylko cywilnej, majątkowej, ale również karnoskarbowej.
    W związku z powyższym w celu zapewnienia zarówno komfortu pracy, jak również
    komfortu psychicznego pracowników poprzez zdjęcie obaw o możliwą odpowiedzialność
    cywilną i karnoskarbową, co może mieć bezpośredni wpływ na sytuację majątkową
    konkretnych osób, zawarli Państwo Umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej
    zawodowej księgowych i osób wykonujących obsługę płac czy podejmujących kluczowe
    decyzje mające przełożenie w zakresie wypełnienia obowiązków podlegających pod
    regulacje przepisów KKS. Polisa ta ma formę bezimienną, na polisie wskazana jest
    Państwa Spółka jako Ubezpieczający bez imiennego wskazywania osób ubezpieczonych, a
    co więcej bez wskazywania nawet liczby osób podlegających właśnie temu ubezpieczeniu,
    tym bardziej, że w tak dużej firmie rotacja stanowisk jest normalnym zjawiskiem.

    Ubezpieczonymi są wszyscy pracownicy, w tym również członkowie zarządu Państwa
    Spółki, jak również byli pracownicy, wykonujący czynności podlegające ochronie
    ubezpieczeniowej w terminie obowiązywania konkretnej polisy.

## Pytanie

Czy w związku z objęciem Członków Zarządu, Dyrektora Finansowego, Dyrektorów
    Operacyjnych, Dyrektor Księgowości, Kierowników, pracowników Działu Księgowości,
    Działu Kadr oraz Działu Podatkowego bezimienną umową ubezpieczenia OC zawartą
    przez Państwa Spółkę, po stronie osób pełniących wskazane funkcje powstanie przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w
    konsekwencji Państwo, jako płatnik, będą zobowiązani do pobrania zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych w odniesieniu do konkretnych osób?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, wartość ubezpieczenia nie stanowi dla pracowników przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    nie są Państwo zobowiązani do naliczenia i poboru zaliczki od tego przychodu. I bez
    znaczenia jest tu fakt, czy składka ta dotyczy obecnych czy byłych pracowników, czy
    członków zarządu świadczących pracę na podstawie Umowy o pracę.
    Ubezpieczenie OC nie będzie stanowiło przychodu ani dla pracowników ani dla członków
    zarządu, ponieważ de facto wydatek ten jest poniesiony w interesie pracodawcy i nie jest
    możliwe przypisanie przychodu na podstawie art. 11 ust. 1 Ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych konkretnej osobie, ze względu na występującą rotację
    zatrudnienia, co jest zjawiskiem dość typowym i powszechnym w dzisiejszych realiach
    zmian miejsc pracy przez wykwalifikowanych pracowników. Polisa jest bezimienna i nie
    wskazuje danych osobowych osób nią objętych, a co więcej nie wskazuje nawet ilości osób
    ubezpieczeniowych, ponieważ jest to wartość ruchoma i może ulegać zmianom, zatem nie
    jest możliwe przypisane konkretnego świadczenia do określonej osoby.
    Zapisy art. 11 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost wskazują na
    definicję przychodu, na podstawie której przychodami są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W wyżej
    wymienionej Ustawie jest odniesienie do wartości pieniężnej, którą należy ustalić na
    podstawie cen rynkowych, cen zakupu, równowartości świadczenia czy cen stosowanych
    w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku. W opisywanym we
    Wniosku stanie faktycznym, o ile samo określenie wartości świadczenia jest wprost
    wskazane w zawieranej Polisie Ubezpieczeniowej, o tyle już przypisanie proporcji tej
    wartości konkretnemu pracownikowi i rozpoznanie przychodu po jego stronie jest w
    Państwa ocenie niemożliwe, ze względu na szereg warunków oraz zależności
    towarzyszących prawdopodobieństwie ich wystąpienia.
    W aspekcie świadczeń pracowniczych należy przeanalizować definicję „innych
    nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 Ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, według zapisów których za inne nieodpłatne
    świadczenia mogą być uznane świadczenia według poniższego:
    - świadczenia te zostały spełnione za zgodą pracownika, pracownik skorzystał z nich
      dobrowolnie;
    - świadczenia te zostały spełnione na rzecz i w jego interesie, przynosząc konkretnej
      osobie konkretną korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
      który musiałby ponieść;
    - korzyść z takiego świadczenia powinna być wymierna i przypisana indywidualnemu
      pracownikowi czy członkowi zarządu.

    Powyższe było wprost potwierdzone przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca
    2014 r. sygn. akt K 7/13, w którym podkreślił iż „inne nieodpłatne świadczenie” na rzecz
    pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu przepisów Ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście spowodowały
    zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności w dużej mierze zależy
    również od faktu czy pracownik z oferowanego świadczenia w postaci objęcia
    ubezpieczeniem OC skorzystał dobrowolnie czy zostało to automatycznie przypisane z
    racji zajmowanego stanowiska i wykonywanego zakresu obowiązków. Nie można niejako
    „zautomatyzować” tego typu świadczenia jako świadczenia na rzecz pracownika, ponieważ
    ubezpieczenie to zostało narzucone ze strony Pracodawcy, który prowadząc działalność
    gospodarczą świadomie wprowadza tego typu zabezpieczenia, które w pierwszej
    kolejności pośrednio zabezpiecza interesy Spółki z tytułu mogących wystąpić w przyszłości
    roszczeń osób trzecich. Zgoda pracownika stanowi kluczowy argument przy rozpoznaniu
    świadczenia do opodatkowania, bowiem jej wyrażenie określa potwierdzenie, iż
    przedmiotowe świadczenie jest przydatne, celowe i leży w interesie pracownika z punktu
    widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej czy rodzinnej. Oznacza również, że w
    przypadku braku świadczenia po stronie pracodawcy pracownik musiałby ponieść ten
    wydatek, a tak w opisanym zdarzeniu faktycznym nie jest.
    Nie stanowi również realnego przysporzenia majątkowego, którego efektem byłoby
    powstanie konkretnego wymiaru finansowego. W konsekwencji, aby wartość świadczenia
    uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po stronie pracownika musi
    powstać dochód, a więc korzyść majątkowa, a w omawianym przypadku takowa korzyść w
    całym okresie zatrudnienia czy objęcia polisą ubezpieczeniowy może w ogóle nie wystąpić.
    Dodatkowo jest to sytuacja warunkowa, której warunkiem powstania są pewne
    okoliczności, które mogą lecz nie muszą wystąpić i na dzień zawarcia polisy z
    Towarzystwem Ubezpieczeniowym jest wartością niemierzalną i zależną od zewnętrznych
    okoliczności, które mogą lecz nie muszą zaistnieć. W kwestii możliwości
    zindywidualizowana świadczenia Trybunał Konstytucyjny również szeroko zwraca uwagę,
    że w takim przypadku jest to niemożliwe, chociażby na fakt braku możliwości określenia
    jego wartości pieniężnej oraz przypisania konkretnej osoby z imienia i nazwiska.
    Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż mimo że ubezpieczeniem objęci są pracownicy
    oraz członkowie zarządu, to wydatek ten został poniesiony przede wszystkim w interesie
    Państwa Spółki. Tak naprawdę to Państwo są beneficjentem szeregu korzyści płynących z
    zawarcia przedmiotowej umowy, zyskując lojalnych, mniej zestresowanych z co za tym
    idzie bardziej wydajnych pracowników, którzy szybciej i sprawniej podejmują kluczowe
    decyzje kierując się interesem Państwa Spółki, a nie obawą jakie mogą być konsekwencje
    w przyszłości w zakresie podejmowanych decyzji i czy w tym zakresie wystąpi ryzyko w
    zakresie odpowiedzialności cywilnej, czy co gorsza może nawet karnoskarbowej.
    Dodatkowo, poprzez tego typu zabezpieczenia interesów zarówno swoich jak i
    pracowników, stają się Państwo atrakcyjnym pracodawcą na rynku pracy, dzięki czemu
    pracownicy rzadziej podejmują decyzje o zmianie pracy, co z kolei ma wpływ na
    nieponoszenie przez Państwa Spółkę lub ograniczenie kosztów związanych z wdrożeniem
    potencjalnych nowych pracowników.
    Bezimienna polisa nie określa kręgu osób nią objętych, a więc nie dość, że ubezpieczenie
    nie pozwala na określenia konkretnych osób, to dodatkowo nie pozwala nawet na
    wskazanie ilości tych osób, ponieważ jest to wartość ruchoma, ze względu na występującą
    rotację pracowników, mogącą wystąpić w trakcie okresu obowiązywania konkretnej
    ochrony wynikającej z ubezpieczenia. I o ile skład zarządu jest możliwy w dniu zapłaty
    składki ubezpieczenia OC, to ilość pracowników jest niemożliwa do zidentyfikowania i
    stanowi okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej
    osobie. Nie da się bowiem ustalić na dzień zawarcia polisy czy zapłaty składki danych

    osób, które będą pełnić te funkcje w przyszłości, nie można zatem na ten dzień
    jednoznacznie ustalić grona osób objętych ubezpieczeniem, a tym samym skonkretyzować
    wysokości przypadającego na jedną osobę.
    To jednoznacznie potwierdza, iż skoro nie ma realnej możliwości przypisania konkretnej
    wartości ubezpieczenia (przychodu) do konkretnej osoby to tym bardziej, jako płatnik
    podatku dochodowego od osób fizycznych, nie są więc Państwo zobowiązani do pobrania
    i wpłacenia zaliczki na ten podatek.
    Dodatkowo z uwagi na to, że zakres odpowiedzialności osób objętych ubezpieczeniem jest
    różny, nie można ustalić przypadającej na poszczególne osoby części składki
    ubezpieczeniowej, stosując nawet najprostszy algorytm dzielenia. Udzielona im ochrona
    nie jest bowiem równa, w konsekwencji czego nie są równe także przypadające na nie
    części składki ubezpieczeniowej. Dodatkowe ubezpieczenie obejmuje również byłych
    pracowników, którzy już nie podejmują żadnych decyzji, ani innych działań w Państwa
    Spółce. W związku z tym nie można w takim przypadku ustalić wartości świadczenia
    stanowiącego przychód na podstawie art. 11 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Ponadto nie jest znana ostateczna liczba osób, jakie będą objęte
    ubezpieczeniem ani nawet okres przez jaki będzie ta ochrona obejmowała – może to być
    zarówno 11 miesięcy jak i 3 dni w zależności od okresu trwania zatrudnienia
    poszczególnych pracowników. W związku z tym nie sposób wyliczyć wartości świadczenia
    przypadającego na jednego ubezpieczonego.
    Dodatkowo, różni pracownicy i członkowie zarządu podejmują decyzje o różnym stopniu
    odpowiedzialności oraz stopniu ryzyka, co z kolei powoduje różne prawdopodobieństwo
    wystąpienia zdarzenia rodzącego obowiązek odszkodowawczy czy odpowiedzialność
    karnoskarbową, co w żaden sposób nie umożliwi ustalenie indywidulanego przychodu z
    tytułu polisy OC poszczególnym osobom. W Państwa Spółce wprowadzona została tzw.
    (...), opisująca odpowiedzialność poszczególnych osób bądź zespołu osób z konkretnego
    działu za realizację zadań procesów biznesowych, określając role i zadania w strukturze
    organizacji, uwzględniając szczegółowy plan działania oraz powiązania i zależności
    pomiędzy poszczególnymi komórkami. W związku z powyższym, zarówno stopień
    odpowiedzialności jak i ryzyko wystąpienia zdarzenia mogącego wywołać negatywne
    skutki roszczeniowe jest dosyć zróżnicowany.
    Stoją Państwo na stanowisku, iż w związku z przytoczonym we wniosku stanem
    faktycznym, pracownicy (obecni, byli, przyszli) oraz członkowie zarządu objęci
    ubezpieczeniem nie uzyskują przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko potwierdzone jest w wielu interpretacjach, między innymi:
    1. Interpretacja KIS z 13 grudnia 2023 r. (0112-KDIL2-1.4011.792.2023.1.KF), według której:
      skoro w rozpatrywanej sprawie – jak wynika z wniosku – umowa ubezpieczenia nie
      wskazuje i nie będzie wskazywać imiennie osób objętych ubezpieczeniem, a jedynie
      szeroki i niezidentyfikowany krąg grupy osób nim objętych (krąg osób
      ubezpieczonych jest otwarty i elastyczny), składka jest zryczałtowana i nie podlega
      zmianom na skutek rozszerzenia lub zawężenia kręgu osób objętych
      ubezpieczeniem, osoby podlegające ubezpieczeniu mają różny zakres
      odpowiedzialności oraz różny czas obejmowania ich ubezpieczeniem (zależny) od
      okresu pełnienia funkcji/pozostawania w zatrudnieniu, to opłacenie przez Państwo
      składki z tytułu bezimiennej umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej
      osób objętych ochroną ubezpieczeniową nie stanowi przychodu z tytułu
      nieodpłatnych świadczeń.
      W konsekwencji, wartość składki nie stanowi zarówno dla obecnych jak i byłych
      pracowników oraz członków zarządu przychodu podlegającego opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym na Państwu – w związku z
      opłaceniem ww. polisy – nie ciąży obowiązek naliczania i odprowadzania zaliczki na

      podatek dochodowy od składki ubezpieczeniowej zapłaconej z tytułu ubezpieczenia
      osób objętych tą polisą.
    2. Interpretacja IS w Katowicach z 21 marca 2016 r. (nr IBPB-2-2/4511-68/16/NG)
      wskazuje, że:
      objęcie ubezpieczeniem grupy osób niemożliwej do zidentyfikowania stanowi
      okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przy chodu z tego tytułu konkretnej osobie.
      Oznacza to, że opłacona składka ubezpieczeniowa z tytułu zawarcia umowy
      ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej członków organów spółki nie stanowi
      przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym po stronie członków władz
      spółki.
    3. Interpretacja IS w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. (nr IPPB4/4511-1415/15-2/IM)
      potwierdza, iż:
      w przypadku gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie
      ubezpieczenia w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację, nie jest
      możliwe ustalenie im przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń z
      tytułu opłacenia (sfinansowania) przez spółkę składek na ich ubezpieczenie.
    4. NSA w wyroku z 3 grudnia 2014 r. (sygn. akt IIFSK 2984/14) wyjaśnia, że:
      skoro zakres odpowiedzialności osób objętych ubezpieczeniem jest różny, nie można
      ustalić przypadającej na poszczególne osoby części składki ubezpieczeniowej,
      stosując prosty algorytm dzielenia. Udzielona im ochrona nie jest bowiem równa, w
      konsekwencji czego nie są równe także przypadające na nie części składki
      ubezpieczeniowej. Tymczasem pojęcie "inne nieodpłatne świadczenie" oznacza
      przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości. Skoro nie ma
      możliwości określenia wysokości przychodu przypadającego na każdą z
      ubezpieczonych osób (odpowiadającego określonej części składki ubezpieczeniowej),
      zgodzić się należy z sądem I instancji, że nie może być on uwzględniony w podstawie
      opodatkowania, a w konsekwencji opodatkowany.
    5. NSA w wyroku z 7 września 2021 r. (sygn. akt IIFSK 216/19) wskazał, że:
      w przypadku, gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie
      (załączniku do umowy, aneksie lub innym dokumencie) w sposób pozwalający na ich
      jednoznaczną identyfikację, jako osób ubezpieczonych od odpowiedzialności
      cywilnej, lecz są identyfikowane dopiero w chwili zajścia wypadku
      ubezpieczeniowego lub w chwili spełnienia świadczenia przez ubezpieczyciela, nie
      jest możliwe ustalenie przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń
      przez poszczególnych ubezpieczonych, ponieważ brak jest podstaw do
      przyporządkowania im składek w dacie zawarcia umowy i opłacenia ich przez spółkę.
    Reasumując, stanowisko przedstawione w ramach niniejszego wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych wynikających z
    przytoczonych przepisów prawa podatkowego jasno potwierdza, że składki opłacane
    tytułem ubezpieczenia nie będą stanowić zarówno dla pracowników, byłych pracowników,
    jak i członków zarządu przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11
    Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie mają Państwo
    obowiązku do naliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, nie rozpoznają Państwo przychodu po stronie pracownika, czego
    pokłosiem jest brak obowiązku naliczania oraz odprowadzania podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
        odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
        miejsca udostępnienia.
    Ponadto, jak wynika z art. 11 ust. 2b ww. ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Za przychody, należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Mając na uwadze wyżej przywołane uregulowania prawne należy zaznaczyć, że przepis
    art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia jedynie
    przykładowo przychody ze stosunku pracy. Świadczy o tym użycie słowa „w szczególności”
    co oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Zatem
    przychodami ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz świadczenia
    nieodpłatne, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy
    lub stosunku pokrewnym.
    Stosownie natomiast do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają
    definicji „nieodpłatnych świadczeń” przy interpretacji tego pojęcia należy odwołać się do
    jego słownikowego znaczenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zgodnie z
    Internetowym słownikiem języka polskiego, świadczeniem nieodpłatnym jest świadczenie
    „niewymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (https://sjp.pwn.pl). W
    orzecznictwie sądowym przyjmuje się natomiast, że nieodpłatne świadczenie obejmuje nie
    tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu
    „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy,
    mogą być uznane takie świadczenia, które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że
    rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej

    okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez
    pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem
    ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej,
    rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku
    świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji,
    przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.
    Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji,
    aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po
    stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może
    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy jest szersze, zaoszczędzenie wydatków
    musi być traktowane na równi z przyrostem majątku. Jednocześnie Trybunał
    Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako
    warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy – po stronie pracownika nie
    pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.
    Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego sprawy, zawarli Państwo Umowę ubezpieczenia
    odpowiedzialności cywilnej zawodowej księgowych i osób wykonujących obsługę płac czy
    podejmujących kluczowe decyzje mające przełożenie w zakresie wypełnienia obowiązków
    podlegających pod regulacje przepisów KKS. Polisa ta ma formę bezimienną, na polisie
    wskazana jest Państwa Spółka jako Ubezpieczający bez imiennego wskazywania osób
    ubezpieczonych, a co więcej bez wskazywania nawet liczby osób podlegających właśnie
    temu ubezpieczeniu, tym bardziej, że w tak dużej firmie rotacja stanowisk jest normalnym
    zjawiskiem. Ubezpieczonymi są wszyscy pracownicy, w tym również członkowie zarządu
    Państwa Spółki, jak również byli pracownicy, wykonujący czynności podlegające ochronie
    ubezpieczeniowej w terminie obowiązywania konkretnej polisy.
    Należy w związku z tym wskazać, że zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności
      swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia
      przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić
      składkę.
    Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.
      Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne
      do określenia przedmiotu ubezpieczenia.
    Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu:
      Roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko
      ubezpieczającemu. Zarzut mający wpływ na odpowiedzialność ubezpieczyciela może
      on podnieść również przeciwko ubezpieczonemu.

    Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek
    określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą
    każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w
    której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u
    osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w
    tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego
    w umowie ubezpieczenia.
    Jednakże z powołanego powyżej brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko
    przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z
    tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej
    beneficjentem świadczenia.
    Wobec powyższego, skoro – jak wynika z wniosku – w rozpatrywanej sprawie:
    · ochrona ubezpieczeniowa przypisywana jest poszczególnym osobom automatycznie z
      racji zajmowanego stanowiska i wykonywanego zakresu obowiązków,
    · krąg osób objętych ubezpieczeniem nie będzie skonkretyzowany przez wskazanie ich z
      imienia i nazwiska,
    · zakres osób objętych ubezpieczeniem będzie szeroki (bowiem ubezpieczeniem będą
      objęci obecni i byli pracownicy oraz członkowie zarządu zatrudnieni na podstawie
      umowy o pracę),
    · zakres obowiązków, uprawnień oraz odpowiedzialności osób objętych ubezpieczeniem
      będzie zróżnicowany,
    · składka będzie określona w takiej samej kwocie, niezależnie od liczby osób, które w
      okresie ubezpieczenia będą objęte ochroną ubezpieczeniową,
    – to opłacenie przez Państwa składki z tytułu bezimiennej umowy ubezpieczenia od
    odpowiedzialności cywilnej osób objętych ochroną ubezpieczeniową nie spowoduje
    powstania po stronie tych osób przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.
    Tym samym na Państwu – w związku z opłaceniem ww. polisy – nie będzie ciążył
    obowiązek naliczania i odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy od składki
    ubezpieczeniowej zapłaconej z tytułu ubezpieczenia osób objętych tą polisą.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidulanych oraz orzeczeń
    Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśniam, że zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach innych podmiotów i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w
    odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.