Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-795a/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-17
Teza: Uwzględnienie w podstawie opodatkowania różnicy kwoty podatku wykazanej w fakturze, a faktycznie otrzymanej przez podatnika.
Słowa kluczowe: waluta-kurs walut; waluta-waluta obca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2009 r. (data wpływu 28 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuwzględniania w podstawie opodatkowania różnicy kwoty podatku wykazanej w fakturze, a faktycznie otrzymanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuwzględniania w podstawie opodatkowania różnicy kwoty podatku wykazanej w fakturze, a faktycznie otrzymanej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

W toku prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawiera z kontrahentami, w tym kontrahentami krajowymi umowy handlowe, w których zobowiązania, również w części dotyczącej podatku VAT są ustalone w walutach obcych. Zobowiązania z tytułu tych umów wykonywane są przez zapłatę na rzecz Wnioskodawcy umownie ustalonej kwoty w walucie obcej, zawierającej również należny podatek VAT. Wnioskodawca wskazuje, iż faktycznie otrzymana kwota może odbiegać od kwoty podatku wykazanego na fakturach. Wnioskodawca wskazuje, że wystawia w walucie obcej faktury dokumentujące sprzedaż towarów lub usług (bez otrzymywania zaliczek) oraz otrzymuje faktury (zakupowe) wystawiane na jego rzecz w walutach obcych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w związku z wystawianiem przez Wnioskodawcę faktur w walutach obcych - powstałe różnice pomiędzy kwotą podatku VAT wykazaną w fakturach (zakupowych i sprzedażowych) w walutach obcych, oraz kwotą podatku VAT faktycznie otrzymaną przez Wnioskodawcę, nie powinny być uwzględniane przez Wnioskodawcę w podstawie opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w dniu 24 stycznia 2009 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu Cywilnego, która uchyliła dotychczasowe brzmienie art. 358 § 1 Kodeksu cywilnego, stanowiącego, iż „z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, zobowiązania pieniężne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wyrażone tylko w pieniądzu polskim." Oznacza to, iż od tego dnia - zobowiązania pieniężne również na obszarze Polski mogą być wyrażane w pieniądzu obcym - co do tej pory wymagało, co do zasady, uzyskania zezwolenia dewizowego. Ww. zmiana Kodeksu cywilnego spowodowała, zdaniem Wnioskodawcy, iż w razie wystawienia faktury ze zobowiązaniem wyrażonym w walucie obcej na rzecz kontrahenta z siedzibą w Polsce, sytuacja staje się analogiczna do sytuacji wystawienia faktury z zobowiązaniem w walucie obcej na rzecz kontrahenta z siedzibą poza Polską. Wnioskodawca wskazał, iż postanowienia dotyczące podstawy opodatkowania w podatku VAT są zawarte w art. 29, art. 30, art. 31 i art. 31a ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy, przepisy te nie zawierają postanowień co do ujmowania w podstawie opodatkowania - różnic pomiędzy kwotą podatku wykazaną na fakturze, przeliczoną na złote oraz kwotą faktycznie otrzymaną przez podatnika. Powołując się na treść art. 29 ust. 1 ustawy Wnioskodawca zauważa, że użycie przez ustawodawcę słowa „należnych”, a nie „otrzymanych” wskazuje na powiązanie obrotu z momentem powstania obowiązku podatkowego, a nie z momentem uregulowania należności przez nabywcę. W ocenie Wnioskodawcy konieczności uwzględnienia (ujęcia) ww. różnic w podstawie opodatkowania nie można również wywieść z wprowadzonego od dnia 1 grudnia 2008 r. art. 31a cyt. ustawy zawierającego regulacje określające sposób przeliczania na złote w przypadku, gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, bowiem dotyczy on wyłącznie sposobu przeliczania kwot wyrażonych na fakturze. Ponadto Wnioskodawca zauważa, że dodatkowy argument za nieuwzględnianiem (nieujmowaniem) ww. różnic w podstawie opodatkowania wynika z art. 217 Konstytucji RP stanowiącego, iż „nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy." Zdaniem Wnioskodawcy, gdyby ustawodawca zamierzał wprowadzić obowiązek ujmowania różnic kursowych w podstawie opodatkowania w podatku VAT, wówczas taka regulacja powinna być wprowadzona wprost do ustawy o VAT. Z tych też względów, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z wystawianiem przez Wnioskodawcę faktur w walutach obcych, różnice powstałe pomiędzy kwotą podatku VAT wykazanego w fakturach (zakupowych i sprzedażowych) w walutach obcych oraz kwotą podatku VAT faktycznie otrzymaną przez Wnioskodawcę, nie powinny być uwzględniane przez Wnioskodawcę w podstawie opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r. art. 31a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W przypadku gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury (art. 31a ust. 2 ww. ustawy). Natomiast w myśl ust. 3 cyt. artykułu, w przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami celnymi.

Z kolei w okresie do dnia 30 listopada 2008 r. powyższe zasady uregulowane były w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

Z przedłożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca zawiera z kontrahentami, w tym kontrahentami krajowymi, umowy handlowe, w których zobowiązania, również w części dotyczącej podatku ustalone są w walutach obcych. Zobowiązania z tytułu tych umów wykonywane są przez zapłatę na rzecz Wnioskodawcy umownie ustalonej kwoty w walucie obcej, zawierającej również należny podatek VAT. Wnioskodawca wskazuje, iż faktycznie otrzymana kwota może odbiegać od kwoty podatku wykazanej na fakturze, przeliczonej na złote.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że otrzymanie zapłaty faktury wyrażonej w walucie obcej w sytuacji, gdy kurs waluty z dnia otrzymania był inny niż prawidłowo zastosowany kurs przyjęty do rozliczenia wystawionej faktury (a więc w sytuacji powstania różnicy między wartością podatku wyrażoną na fakturze, a kwotą podatku fatycznie otrzymaną), nie wywiera skutków w zakresie podatku od towarów i usług. W związku z powyższym różnice kursowe dotyczące kwoty podatku są neutralne i nie mają wpływu na rozliczenie podatku od towarów i usług, w tym na wysokość podstawy opodatkowania. Z tych też względów, w sytuacji gdy nie ulega zmianie wartość transakcji podana w walucie obcej, a zmianie ulega jedynie kurs waluty przyjęty do przeliczenia waluty obcej na PLN w momencie uregulowania należności przez nabywcę, różnice kursowe pomiędzy kwotą podatku wykazaną w fakturze oraz kwotą podatku faktycznie otrzymaną przez Wnioskodawcę nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.