Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.300.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 czerwca 2025
    r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A. A i B. A 6 grudnia 2005 roku w A zawarli z Y SA (obecnie: X Spółka Akcyjna z siedzibą w V)
    umowę o kredyt hipoteczny nr (...) na zakup lokalu mieszkalnego (...). Kredyt został
    udzielony (wypłacony) w złotówkach w kwocie stanowiącej równowartość 35.389,69 CHF.
    Umowa została sporządzona z wykorzystaniem wzorca umowy. Kredyt miał zostać
    wypłacony przy zastosowaniu kursu zakupu walut w banku z dnia wypłaty kredytu.
    Informacje dot. wypłaty kredytu zostały opisane w § 3 umowy. Spłata miała nastąpić w
    ratach po przeliczeniu rat na złote według ostatniej tabeli kursów ogłoszonej przez bank.
    Zdaniem małżonków (...) umowa powyższa była nieważna z uwagi na abuzywność
    postanowień umowy dotyczących kwestii uruchomienia i rozliczania kredytu powiązanego
    z walutą CHF i mechanizmem waloryzacji, które ich zdaniem wyczerpują przesłanki z art.
    385[1] kc. Nadto umowa była sprzeczna z naturą stosunku prawnego i art. 69 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1998 r. Prawo bankowe, a w związku z tym w świetle art. 58 kc nieważna.
    Zważając na powyższe małżonkowie (...) wystąpili do sądu o stwierdzenie nieważności
    umowy i zapłatę.
    W toku procesu strony doszły jednak do porozumienia i zawarły ugodę. Na podstawie
    ugody bank przewalutował sporny kredyt, zwolnił kredytobiorców z długu i zwrócił na ich
    rzecz kwotę 28.000 PLN oraz koszty procesu:
    · pkt 3.1 ugody: Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w
      zakresie kwoty 38.956,05 PLN. Na ww. kwotę składa się kwota 38.956,05 PLN kapitału
      bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0 PLN kapitału przeterminowanego
      (wymagalnego), kwota 0 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota
      0 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorca oświadcza, że
      ww. zwolnienie z długu przyjmuje,
    · pkt 3.2 ugody: Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę
      28.000 PLN w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr (...) w terminie
      miesiąca od dnia zawarcia Ugody,
    · pkt 3.3 ugody: Bank w związku z procesem toczącym się przed Sądem Okręgowym w B
      pod sygn. akt (...) (w I instancji przed Sądem Rejonowym w A pod sygn. akt (...))
      oświadcza, że zwróci na rzecz Kredytobiorcy koszty zastępstwa procesowego za I
      instancję w wysokości 5.400 PLN oraz za II instancję w wysokości 2.700 PLN. Strony
      postanawiają, że Bank wypłaci ww. kwoty na rachunek bankowy: B. A i A. A nr (...) w
      terminie 14 dni. Kredytobiorca tym samym oświadcza, że w pozostałym zakresie
      zrzeka się kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i
      zobowiązuje się nie występować z wnioskiem do Sądu o zasądzenie na jego rzecz
      kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
    Bank kwotę 28.000 zł potraktował jako dochód (po 14.000 zł dla A. A i B. A) i sporządził PIT-
    11.
    Uzupełnienie wniosku
    Ostatecznie bank wypłacił nam łącznie kwotę 87.274,51 PLN (zgodnie z wydanym przez
    bank zaświadczeniem). Wypłata nastąpiła w PLN. Do 5 września 2023 roku (data złożenia
    pozwu) spłacono na rzecz pozwanego banku łącznie kwotę 30.932,40 CHF oraz 685,27
    PLN. Na kwotę tą składają się wszystkie spłacone raty kapitałowo-odsetkowe, które
    pierwotnie spłacane były w PLN, a później w CHF. Kwoty te zostały potwierdzone w
    zaświadczeniu wydanym przez pozwany bank.
    Kwota dodatkowa została ustalona jako częściowy zwrot nadpłaconych kwot poza
    wypłacony przez bank kapitał, tj. bank wypłacił kapitał w kwocie 87.274,51 PLN, zaś pobrał
    w trakcie spłaty kwotę 30.932,40 CHF oraz 685,27 PLN, co po przeliczeniu według
    średniego kursu NBP z dnia wniesienia pozwu (5 września 2023 roku - 4,4764) daje łącznie
    kwotę 139.151,06 (30.932,40 CHF x 4,4764 + 658,27 PN). Tym samym odejmując od tej
    kwoty (pobrane raty kapitałowo-odsetkowe), którą bank powinien nam zwrócić, kwotę
    kapitału, którą powinniśmy zwrócić bankowi wyliczyliśmy kwotę dodatkową do zwrotu.

    Kwota dodatkowa została wypłacona 19 grudnia 2024 roku przelewem na rachunek
    bankowy.
    Pytania
    1. Czy w związku z zawarciem przez A. A i B. A z X Spółka Akcyjna z siedzibą w V ugody,
      mającej na celu zakończenie sporu na tle umowy o kredyt hipoteczny nr (...) z dnia 6
      grudnia 2005 roku w CHF, otrzymana przez B. A kwota dodatkowa z ugody stanowi
      przychód i w związku z tym czy po jego stronie powstanie obowiązek zapłaty podatku
      dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy jeśli ww. kwota stanowi przychód to zwolniona jest z opodatkowania zgodnie z
      treścią rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    3. Czy jeśli bank wystawił PIT-11 na kwotę objętą ugodą B. A może nie uwzględniać kwoty
      tej w rozliczeniu rocznym, z uwagi na fakt, że kwota ta nie stanowi przychodu?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z zawarciem przez A. A i B. A z X Spółka Akcyjna z
    siedzibą w V ugody, mającej na celu zakończenie sporu na tle umowy o kredyt hipoteczny
    nr (...) z dnia 6 grudnia 2005 roku w CHF, otrzymana przez B. A kwota dodatkowa z ugody
    nie stanowi przychodu i w związku z tym po jego stronie nie powstał obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Kwota ta stanowi bowiem jedynie zwrot nadpłaconych
    kwot ponad zwrócony kapitał w związku z polubownym zakończeniem sporu sądowego.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy, nawet, gdyby przyjąć, że kwota powyższa stanowi przychód do
    opodatkowania, to zwolniona jest z opodatkowania zgodnie z treścią rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Ad 3
    W ocenie Wnioskodawcy, wobec faktu, że bank wystawił PIT-11 na kwotę objętą ugodą, B.
    A może nie uwzględniać kwoty tej w rozliczeniu rocznym z uwagi na fakt, że kwota ta nie
    stanowi przychodu.
    Uzasadnienie stanowiska
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww.
    ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
    czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel,
    a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
    umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
    terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega co do zasady każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego
    świadczenia, to należy uznać, że zwrot ten nie stanowi przychodu B. A. W przypadku
    zwrotu świadczenia klient otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał - zwrot zapłaconych
    bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W
    konsekwencji małżonkowie nie są zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu zwrotu przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu.
    Umorzenie zaś kwoty kredytu spełnia przesłanki do zakwalifikowania go do zwolnienia z
    opodatkowania zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z treści uzupełnienia wniosku kwota dodatkowa została ustalona jako
    częściowy zwrot nadpłaconych kwot poza wypłacony przez bank kapitał. Skoro kwota
    dodatkowa, którą otrzymał Pan od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie
    wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego, to jej otrzymanie nie
    spowodowało po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie

    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Zatem nie będzie Pan obowiązany do
    wykazania tej kwoty w zeznaniu rocznym składanym za 2024 r. na podstawie otrzymanej z
    banku informacji PIT-11.
    Wspomniane przez Pana rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. nie
    będzie więc miało tutaj zastosowania, tym bardziej, że odnosi się ono do sytuacji
    umorzenia wierzytelności kredytowej lub uzyskania przychodu z tytułu zastosowania
    ujemnego oprocentowania. Otrzymanie od banku kwoty dodatkowej nie jest takim
    zdarzeniem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, ta interpretacja
    dotyczy tylko Pana sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków prawnych dla Pana
    żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.