Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.699.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Prawo od odliczenia podatku VAT z faktur zakupu
niezwierających numeru NIP.
Słowa kluczowe: brak-brak formalny
faktura
numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa od odliczenia
    podatku VAT z faktur zakupu niezwierających numeru NIP jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 5 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie prawa od odliczenia podatku VAT
    z faktur zakupu niezwierających numeru NIP. Uzupełnił go Pan pismem z 5 listopada 2025
    r. (data wpływu 5 listopada 2025 r.) oraz pismem z 19 listopada 2025 r. (wpływ 20
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan sprzedaż internetową artykułów
    przemysłowych (odzież, obuwie, akcesoria). W przyszłości chce zakupić Pan artykuły
    przemysłowe w firmie (...).
    Polityka firmy zakłada, że wystawiając fakturę za zakupiony towar nie będzie podawała
    numeru NIP nabywcy. Wg regulaminu firmy (...), fakturę można otrzymać tylko na imię i
    nazwisko, bez nazwy firmy i NIP nabywcy.
    W uzupełnieniu do wniosku, udzielił Pan odpowiedzi na zadane pytania:
    1) Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG pod swoim
      imieniem i nazwiskiem, czy w innej formie, jakiej?
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG pod nazwą – (...)
    2) Czy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan/będzie Pan czynnym,
      zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
    Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    3) Czy będzie Pan przystępować do transakcji handlowych z (...) jako przedsiębiorca
      prowadzący działalność gospodarczą – posługując się numerem NIP, podając go we
      wszelkich procesach składania zamówienia identyfikując się w ten sposób jako
      nabywca działający w charakterze podatnika podatku VAT?
    Zamierza Pan przystępować do transakcji handlowych z (...) jako przedsiębiorca
    prowadzący działalność gospodarczą, jednak (...) w swoim regulaminie informuje, że ich
    system nie pozwala na wprowadzenie NIP nabywcy.
    4) Czy, poza brakującym elementem w postaci numeru NIP i nazwy Pana firmy, faktury
      wystawiane przez (...) spełniają wszystkie wymogi formalne przewidziane w art. 106e
      ustawy o VAT?
    Poza brakującymi elementami w postaci numeru NIP i nazwy firmy nabywcy, faktury
    wystawiane przez (...), spełniają wszystkie wymogi formalne przewidziane w art. 106e
    ustawy o VAT.
    5) Czy na otrzymanych fakturach z (...) będzie Pana imię i nazwisko?
    Na otrzymanych fakturach z (...) będzie Pana imię i nazwisko.

    6) Czy będzie nabywał Pan towar na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej?
    Będzie Pan nabywał towary na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    7) Czy zakupiony na (...) towar będzie służył Panu wyłącznie do dokonywania czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT?
    Zakupiony na (...) towar będzie służył Panu wyłącznie do dokonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    8) Czy faktury dokumentujące nabycie towarów będą potwierdzały czynności faktycznie
      dokonane, tzn. czy będą odzwierciedlać rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych
      związanych z nabyciem towaru?
    Faktury dokumentujące nabycie towarów będą potwierdzały czynności faktycznie
    dokonane, tzn. będą odzwierciedlać rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych
    związanych z nabyciem towaru.

## Pytanie

Czy w sytuacji, kiedy zakupi Pan towar od firmy (...) z przeznaczeniem na sprzedaż, brak
    Pana numeru NIP jako nabywcy pozbawia Pana prawa do odliczenia naliczonego podatku
    VAT wykazanego w fakturze zakupu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, brak nazwy Firmy oraz NIP nabywcy nie pozbawi Pana prawa do odliczenia
    podatku VAT naliczonego od faktur, w których jest wykazana stawka i kwota podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
          jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
          adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
          z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
          potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
          towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub
          datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data
          jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową
          netto);
        10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
          wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
          netto;
        11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją,
          bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
        12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
          korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
          6a, 7 i 9;
        13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą
          poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
        14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
          dotyczące poszczególnych stawek podatku;
        15) kwotę należności ogółem.
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego
    zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien
    wynikać z zawartej umowy.

    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie
    przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla
    ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową
    faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie
    zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura
    potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez
    art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne
    faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie
    opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu ww. braków. Są to tego rodzaju wadliwości, które co
    prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach,
    jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego – w całości
    lub w części – z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
        1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
          a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
          b) (uchylona)
        2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
          zwolniona od podatku;
        3) (uchylony)
        4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
          a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej
            tych czynności,
          b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych
            pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
          c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
            Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
        5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
          przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
        6) (uchylony)

        7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
          czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
          fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z
    konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie
    to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z
    dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w
    odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To
    samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje
    jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez
    innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy –
    konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art.
    239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87
    (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8
    VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z
    którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz
    spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać
    określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom
    skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może
    uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w
    orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH),
    Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy
    interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie
    rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj.

    towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w
    posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa
    członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
    Zatem, podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie
    faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym,
    przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym, faktura musi potwierdzać, że w
    rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi
    podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego
    towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość
    odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Jednak sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo
    do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z
    faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w
    sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym
    stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia
    podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia
    usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych,
    tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu
    lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny
    tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę
    fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego
    uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku
    podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.
    Zatem, sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT, nie jest wystarczającą
    przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.
    Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny,
    co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu
    zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z wystawionych przez (...) faktur za towar nabyty z przeznaczeniem do
    sprzedaży, niezawierających Pana nr NIP.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie
    musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku, należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Przy czym, należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla
    nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt
    1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od

    transakcji związanych z zakupami. Ponownie wskazać należy, że ustawodawca przewidział
    sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.
    Z wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG pod
    nazwą – (...). Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan sprzedaż internetową artykułów
    przemysłowych (odzież, obuwie, akcesoria). W przyszłości chce Pan dokonywać zakupów
    artykułów przemysłowych w firmie (...). Do transakcji handlowych z (...) zamierza Pan
    przystępować jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, jednak (...) w
    swoim regulaminie informuje, że ich system nie pozwala na wprowadzenie NIP nabywcy.
    Polityka firmy (...) zakłada, że wystawiając fakturę za zakupiony towar nie będzie podawała
    numeru NIP nabywcy. Wg regulaminu firmy (...), fakturę można otrzymać tylko na imię i
    nazwisko, bez nazwy firmy i NIP nabywcy. Poza brakującymi elementami w postaci
    numeru NIP i nazwy firmy nabywcy, faktury wystawiane przez (...), spełniają wszystkie
    wymogi formalne przewidziane w art. 106e ustawy. Towary będzie Pan nabywał na
    potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zakupione na (...) towary będą służyły
    Panu wyłącznie do dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Faktury
    dokumentujące nabycie towarów będą potwierdzały czynności faktycznie dokonane, tzn.
    będą odzwierciedlać rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem
    towaru.
    Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w
    rozpatrywanej sprawie ma Pan prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    występującego przy nabyciu towarów wykazanego na fakturach zakupowych opisanych
    we wniosku, pod warunkiem, że dostawa towarów została udokumentowana prawidłowo
    wystawioną przez sprzedawcę fakturą przy spełnieniu warunków wynikających z art. 86
    ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy. Przepis art. 88
    ustawy określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej
    we wniosku nieprawidłowości – braku Pana nr NIP na fakturze – jako przesłanki
    negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy
    faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak nr NIP na fakturze
    nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
    Należy również podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i dokumentowania
    transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej transakcji w celu
    uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez Sprzedawcę, jak i
    przez Pana.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że brak Pana nr NIP jako nabywcy na fakturze od firmy
    (...), za towar przeznaczony do sprzedaży, nie będzie pozbawiał Pana prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, w sytuacji gdy nabyte towary będą służyły Panu do wykonywania
    czynności opodatkowanych i nie będą zachodziły przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu
    sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawa do
    odliczenia podatku VAT z faktury zakupowej w przypadku braku na niej nazwy Pana firmy.
    Pana pytanie zadane we wniosku tej kwestii nie obejmowało.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.