Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-1016/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-25
Teza: Czy koszt udziału w konferencji (opłaty konferencyjnej) jest zaliczany słusznie jako przychód wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: koszt-zwrot kosztów; opłata; przychód-przychody z innych źródeł; przychód-przychód podlegający opodatkowaniu; przychód-źródła przychodu; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 29 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych opłacenia przez uczelnię opłaty konferencyjnej za udział doktoranta w konferencji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych opłacenia przez uczelnię opłaty konferencyjnej za udział doktoranta w konferencji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest doktorantem na uczelni. Jako doktorant ma obowiązek uczestniczyć w konferencjach naukowych, gdzie prezentuje wyniki swoich badań, które są afiliowane na uczelni. Ponieważ wnioskodawca nie jest zatrudniony, uczelnia aby go delegować na konferencję, która odbywa się poza Krakowem zawiera z nim umowę zlecenie – z wynagrodzeniem 0 zł. Przedmiotem zlecenia jest udział w konferencji z prezentacją referatu. Udział wnioskodawcy w konferencji wiąże się z kosztami, do których wchodzą: diety, bilety, hotele oraz opłata konferencyjna (opłata za udział w konferencji). Koszty ponosi uczelnia. W przypadku, gdy konferencja odbywa się w \`(...)\` jedyny koszt udziału w konferencji to rzeczona opłata. W tym przypadku odbywa się bez delegacji i bez umowy – zlecenia.

Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnione są od podatku diety i inne należności na czas podróży osoby nie będącej pracownikiem. Podróż wnioskodawcy wiąże się z realizacją statutowych zadań uczelni. Prawo o szkolnictwie wyższym w art. 13 określa, że do zadań uczelni należy kształcenie i promowanie kadr naukowych oraz upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki. Wnioskodawca referat prezentuje nie w celu uzyskania korzyści majątkowej lecz na zlecenie uczelni.

Uczelnia zalicza opłatę konferencyjną jako przychód wnioskodawcy i wystawia w związku z tym PIT-8C, gdzie opłata konferencyjna zaliczana jest jako przychód z zerowym kosztem uzyskania przychodu.

Opłata konferencyjna będzie policzona jako przychód wnioskodawcy również w przypadku gdy konferencja odbywa się w ….

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy koszt udziału w konferencji (opłaty konferencyjnej) jest zaliczany słusznie jako przychód wnioskodawcy?
2.  Czy opłata konferencyjna - w przypadku konferencji, które odbywają się poza Krakowem - nie powinna być uznana za jeden z kosztów podróży i związku z tym czy może być nie zaliczana jako przychód wnioskodawcy jako osoby fizycznej (art. 21 ust. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?
3.  Jeśli jednak – koszt konferencji ma być traktowany jako przychód wnioskodawcy – czy koszt jego uzyskania nie powinien być równy samemu przychodowi? Pytanie to dotyczy również sytuacji kiedy konferencja odbywa się w \`(...)\` – gdy udział w konferencji nie wymaga podróży.

Wnioskodawca wskazuje, iż uczelnia wypłaca doktorantowi świadczenie w wysokości opłaty konferencyjnej; żeby owo świadczenie otrzymać doktorant musi ponieść koszt w postaci opłacenia opłaty konferencyjnej organizatorowi konferencji. Dochód w wyniku takiego działania wynosi zero.

Wnioskodawca podkreśla, iż doktorant nie jest ani studentem ani pracownikiem uczelni. Żądanie od niego opłaty podatku dochodowego za udział w konferencji, do czego jest zobowiązany prowadząc studia doktoranckie wydaje mu się absurdalne. Według wiedzy wnioskodawcy ww. uczelnia jest jedyną uczelnią w Polsce, gdzie uznaje się opłatę za udział w konferencji jako przychód doktoranta.

Na konferencji wnioskodawca reprezentuje nie siebie jako osobę fizyczną, tylko uczelnię, przy której afiliowane są jego badania, których wyniki przedstawiane są na konferencjach naukowych, niezależnie od tego czy konferencja odbywa się w \`(...)\` czy innym mieście.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są również inne źródła, które nie zostały wymienione w tym artykule.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\-z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Stosownie natomiast do treści art. 20 ust. 1 powołanej powyżej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

\-do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Należy jednak zaznaczyć, iż ww. zwolnienie dla osób niebędących pracownikami, stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Przy czym odrębnymi przepisami, o których mowa w cytowanym przepisie, są rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 roku:

*   w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz,
*   w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

W myśl § 3 powołanego powyżej rozporządzenia w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju - z tytułu podróży odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę pracownikowi przysługują diety oraz zwrot kosztów:

1.  przejazdów;
2.  noclegów;
3.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej;
4.  innych udokumentowanych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że przewidują one jedynie możliwość zwolnienia z opodatkowania diet i kosztów podróży służbowej. Nie dopuszczają w tym zakresie żadnych innych rekompensat czy też finansowania innych wydatków dokonywanych na rzecz ww. osób.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca jest doktorantem, który ma obowiązek uczestniczyć w konferencjach naukowych, gdzie prezentuje wyniki swoich badań afiliowanych na uczelni. Ponieważ wnioskodawca nie jest zatrudniony, uczelnia aby go delegować na konferencję, która odbywa się poza Krakowem zawiera z nim umowę zlecenie – z wynagrodzeniem 0 zł. Przedmiotem zlecenia jest udział w konferencji z prezentacją referatu. Udział wnioskodawcy w konferencji wiąże się z kosztami, do których wchodzą: diety, bilety, hotele oraz opłata konferencyjna (opłata za udział w konferencji). Koszty ponosi uczelnia. W przypadku, gdy konferencja odbywa się w \`(...)\` jedyny koszt udziału w konferencji to rzeczona opłata. W tym przypadku odbywa się to bez delegacji i bez umowy – zlecenia.

Uczelnia zalicza opłatę konferencyjną jako przychód wnioskodawcy i wystawia w związku z tym PIT-8C, gdzie opłata konferencyjna zaliczana jest jako przychód z zerowym kosztem uzyskania przychodu.

Zauważyć należy, że uiszczona przez uczelnię opłata konferencyjna jest świadczeniem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż u osoby, za którą została ta opłata uiszczona wystąpią realne korzyści w postaci braku obowiązku zapłaty za udział w konferencji. Fakt, iż wnioskodawca prezentuje referat nie w celu uzyskania korzyści majątkowej lecz na zlecenie uczelni nie zmienia kwalifikacji tego przychodu. Opłata konferencyjna nie może również zostać uznana za jeden z kosztów podróży, jak wskazuje wnioskodawca, bowiem nie została ona wymieniona we wskazanym powyżej rozporządzeniu.

W świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że wartość uiszczonej za doktoranta opłaty konferencyjnej, w przypadku gdy udział wnioskodawcy w konferencji nie odbywa się na podstawie stosownej umowy zlecenia, stanowi przychód z „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 42a wyżej ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Należy również zauważyć, że informacja o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C) w części D zawiera informację o wysokości przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1. W części tej wykazuje się zatem rodzaj oraz wysokość osiągniętego przychodu (w analizowanym przypadku jest to opłata konferencyjna), jednak ww. część informacji PIT-8C nie zawiera kolumny koszty uzyskania przychodu.

W związku z powyższym kwota wykazana w PIT-8C podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z tzw. innych źródeł, który należy wykazać w zeznaniu rocznym i opodatkować według skali podatkowej.

Natomiast w sytuacji, gdy udział wnioskodawcy w konferencji odbywa się na podstawie umowy zlecenia – to przedmiotowa opłata konferencyjna będzie stanowiła przychód z tegoż właśnie tytułu, bowiem to na podstawie umowy zlecenia wnioskodawca odbywa podróż w celu wzięcia udziału w konferencji. Tym samym przedmiotowa opłata ma swe źródło w zawartym stosunku cywilnoprawnym, a zatem winna być zaliczana do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określonej w treści art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że uczelnia jest zobligowana do pobrania – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stosownej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. W myśl bowiem tegoż przepisu osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Przy czym wskazać należy, iż w sytuacji, gdy przedmiotem świadczeń, o których mowa m.in. w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie są pieniądze (a tak właśnie jest w opisanym przypadku, bowiem wnioskodawca nie otrzymuje świadczenia pieniężnego lecz świadczenie nieodpłatne jakim jest uiszczenie za niego rzeczonej opłaty) podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia (art. 41 ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wysokość pobranej z tego tytułu zaliczki oraz wysokość uiszczonej opłaty konferencyjnej – uczelnia jest zobowiązana wykazać zgodnie z informacją PIT-11, a wnioskodawca kwoty te uwzględnić w zeznaniu podatkowym.

Zaznaczyć przy tym należy, iż przychód uzyskany w postaci opłaty konferencyjnej nie może zostać pomniejszony – wbrew temu co twierdzi wnioskodawca – o koszt tejże opłaty, bowiem wnioskodawca takowej opłaty konferencyjnej nie uiszcza. Uiszcza ją za niego uczelnia. To oznacza, że wartość opłaty stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.