Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1022/09/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-01-11
Teza: Czy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT dostawa dwóch działek budowlanych?
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków; budowa-działka pod budowę; dostawa; grunty; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana „X” przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2009r. (data wpływu 8 października 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 grudnia 2009r. (data wpływu 28 grudnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy dwóch działek budowlanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2009r. wpłynął ww. wniosek z dnia 1 października 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy dwóch działek budowlanych.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 grudnia 2009r. (data wpływu 28 grudnia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-1022/09/AL z dnia 15 grudnia 2009r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dnia 2 sierpnia 2007r. Wnioskodawca nabył aktem notarialnym od S. wspólnie z żoną do majątku wspólnego dwie nieruchomości gruntowe (działki budowlane) w Z. z zamiarem zrealizowania celu mieszkaniowego (budowa domu). Niestety z przyczyn rodzinnych Wnioskodawca nie był w stanie do dnia dzisiejszego rozpocząć budowy domu i jest zmuszony te nieruchomości sprzedać. Wnioskodawca znalazł potencjalnego nabywcę, który jest gotów nabyć obydwie działki jednym aktem notarialnym.

W związku z tym Wnioskodawca prosi o pisemną interpretację, iż zbycie tych nieruchomości nie będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 grudnia 2009r. Wnioskodawca wskazał, iż nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie prowadził działalności gospodarczej.

Zakupionych w dniu 2 sierpnia 2007r. działek Wnioskodawca nie wykorzystywał do prowadzenia działalności rolniczej. Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym, nie otrzymywał dopłat unijnych.

Od chwili nabycia w 2007r. działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy.

W momencie sprzedaży obie działki będą niezabudowane.

Wnioskodawca nie ma sprecyzowanych planów na co zostaną przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży obu działek budowlanych. Bierze pod uwagę zakup działki w miejscu obecnego zamieszkania i rozpoczęcie budowy domu.

Przeznaczenie budowlane działek wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - symbol w planie A5MN - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej (tj. przed przedstawioną we wniosku planowaną sprzedażą dwóch działek budowlanych) sprzedaży gruntów, w związku z czym z tego tytułu nie był zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT, składania deklaracji VAT-7 oraz zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.

Wnioskodawca nie posiada już innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (przedstawione w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 grudnia 2009r.):

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę obu działek jednemu nabywcy będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 grudnia 2009r.) taka sprzedaż nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT gdyż Wnioskodawca:

*   nie prowadzi działalności gospodarczej w ogóle a tym bardziej w zakresie obrotu nieruchomościami,
*   nie jest i nie był podatnikiem podatku VAT,
*   nie jest handlowcem i w momencie nabycia działek nie miał zamiaru nimi handlować,
*   zamierza sprzedać obie działki jednej osobie co ma charakter jednorazowy a nie powtarzalny.

Sprzedaż ta nie powinna być również opodatkowana z wielu innych powodów np. związanych z odpowiedziami na powyższe pytania.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż jest osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej a tym bardziej nie zajmującą się handlem nieruchomościami. Jego zamiarem w momencie nabycia nieruchomości nie było odsprzedanie ich z zyskiem ale zrealizowanie celu mieszkaniowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem.

Stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1.  podwójnego opodatkowania,
2.  braku opodatkowania,
3.  zakłócenia konkurencji.

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3.  stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ustawy o VAT, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego np. nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości gruntowych jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej czy gospodarczej.

Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 nie można go uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca nieprowadzący działalności gospodarczej oraz niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, jak również nie będący rolnikiem ryczałtowym, dnia 2 sierpnia 2007r. nabył aktem notarialnym od S. dwie nieruchomości gruntowe (działki budowlane) w Z. z zamiarem zrealizowania celu mieszkaniowego (budowa domu). Niestety z przyczyn rodzinnych Wnioskodawca nie był w stanie do dnia dzisiejszego rozpocząć budowy domu i jest zmuszony te nieruchomości sprzedać. Wnioskodawca znalazł potencjalnego nabywcę, który jest gotów nabyć obydwie działki jednym aktem notarialnym.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie wykorzystał zakupionych w dniu 2 sierpnia 2007r. działek do prowadzenia działalności rolniczej. Nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym, oraz nie otrzymał dopłat unijnych.

Od chwili nabycia w 2007r. działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy. Wnioskodawca nie czerpał z nich pożytków.v

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - symbol w planie A5MN. W momencie sprzedaży obie działki będą niezabudowane.

Wnioskodawca nie ma sprecyzowanych planów na realizację których przeznaczy środki uzyskane ze sprzedaży działek, jednakże bierze pod uwagę zakup działki w miejscu obecnego zamieszkania i rozpoczęcie budowy domu.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie dokonywał już wcześniej (tj. przed przedstawioną we wniosku planowaną sprzedażą dwóch działek budowlanych) sprzedaży gruntów, w związku z czym nie odprowadzał podatku VAT z tego tytułu, nie składał deklaracji VAT-7 oraz zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży

Jak wskazano powyżej, dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Nie jest zatem podatnikiem osoba fizyczna, która dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego np. nieruchomości gruntowej, gdy czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego kontynuowania i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nabył dnia 2 sierpnia 2007r. we współwłasności z żoną dwie działki budowlane w Z. z zamiarem budowy domu, jednakże z przyczyn rodzinnych nie był w stanie tej budowy rozpocząć. Dostawa obydwu działek będzie miała charakter jednorazowy – incydentalny, bowiem Wnioskodawca ma zamiar dokonać zbycia powyższych działek budowlanych jednemu nabywcy, jednym aktem notarialnym. Ponadto Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży działek, jak również nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

Zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie można uznać, by Wnioskodawca dokonując sprzedaży obydwu działek budowlanych działał w charakterze handlowca, bowiem zamiar wykorzystania tych działek w momencie zakupu tj. na budowę na nich domu, nie wskazuje na handlowy charakter zakupu. Również okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowej (tj. jednorazowa dostawa jednemu nabywcy), nie wskazują, iż miałyby być one czynione przez Wnioskodawcę z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.

Nie można też uznać, iż Wnioskodawca podejmował szczególne kroki w kierunku uatrakcyjnienia przedmiotowych działek, bowiem w momencie nabycia przedmiotowe działki miały charakter budowlany.

Przedmiotowe działki nie były również przedmiotem najmu lub dzierżawy i Wnioskodawca nie czerpał z nich żadnych pożytków.

Wnioskodawca zaznaczył ponadto, iż nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej (w tym rolniczej), nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym tut. organ uznał, iż sprzedaż przedmiotowych działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż będzie dokonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie będzie czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru. Również przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nie wskazuje na związek z działalnością gospodarczą, bowiem Wnioskodawca rozważa przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży działek na zakup działki w miejscu obecnego zamieszkania i rozpoczęcie budowy domu.

Podsumowując, w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych działek nie nosi znamion powtarzalności, tak więc warunek częstotliwości nie zostaje tu wypełniony. W świetle powyższego dostawy tych działek, nie można uznać za działalność gospodarczą, bowiem czynność ta nie mieści się w definicji, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowych dwóch działek budowlanych. Tym samym dostawa przedmiotowych działek nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Końcowo należy nadmienić, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem interpretację wydać można na rzecz jednej osoby fizycznej, a nie dla małżonków. Jeżeli małżonek Wnioskodawcy jest zainteresowany uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej, powinien złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.