Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4231-4/14-4/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-02
Teza: B1) z jaką datą następuje zaliczenie nadpłaty podatku od towarów i usług określone w zeznaniu VAT-7 na poczet innych należności podatkowych? B2) czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług, na poczet należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych? B3) czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku akcyzowego? B4) czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku od nieruchomości? B5) czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku od środków transportowych? B6) czy w przypadku złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet zobowiązań podatkowych należących do właściwości organu innego niż urząd skarbowy, podatnik ma obowiązek złożenia wniosku o zaliczenie w organie pobierającym taki podatek, czy też urząd skarbowy im przesyła rzeczony wniosek do odpowiedniego organu?
Słowa kluczowe: nadpłata; nieruchomości-podatek od nieruchomości; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; podatek-podatek od towarów i usług; właściwość; zaległości podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 76; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 76a; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 76b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2014 r. (data wpływu 20 stycznia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 23 kwietnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet na poczet zobowiązań z tytułu:

*   podatku dochodowego od osób fizycznych – **jest prawidłowe,**

*   podatku od nieruchomości, podatku akcyzowego, podatku od środków transportowych  **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. nr IPTPP2/443-46/14-2/JN, IPTPB3/4231-4/14-2/MF (doręczonym w dniu 14 kwietnia 2014 r.) wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, dnia 23 kwietnia 2014 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane dnia 22 kwietnia 2014 r.).

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie transportu i logistyki. Działalność Spółki będzie prowadzona w kraju i za granicą, również na terenie krajów spoza Unii Europejskiej. Spółka będzie również świadczyć usługi pośrednictwa w zakresie usług między podmiotami zagranicznymi. Wnioskodawca będzie świadczyć usługi spedycji obejmujące transport towarów na rzecz podmiotu mającego siedzibę w Polsce (czynnego podatnika VAT). Usługa polegać będzie na organizacji przewozu towarów z siedziby zleceniodawcy do kilku odbiorców na terenie Unii Europejskiej i na tereny znajdujące się poza Unią. Transport odbywać się będzie jednym samochodem (w ramach jednego zlecenia). W praktyce część towaru będzie rozładowywana na terenie Unii Europejskiej, a część na terenie znajdującym się poza Unią Europejską. Każda partia towaru (do każdej partii towaru będzie wystawiony samodzielny dokument przewozowy - CMR). Partie towaru, które będą wywożone poza teren Unii Europejskiej zostaną odprawione w urzędzie celnym w Polsce i w odpowiednim urzędzie celnym na terenie kraju spoza Unii Europejskiej (Szwajcaria). Spółka chce uzyskać informację jak powinna wystawiać faktury za tego typu usługi.

W związku ze świadczeniem usług przez Spółkę istnieje możliwość wystąpienia u podatnika nadpłat w podatku od towarów i usług w związku z tym, podatnik mając na uwadze zobowiązania podatkowe powstające na bieżąco z tytułu prowadzonej działalności przewiduje możliwość skorzystania z instytucji zaliczenia nadpłaty na poczet bieżących zobowiązań podatkowych. Wobec licznych wątpliwości występujących w zakresie stosowania instytucji zaliczenia, podatnik chciałby wiedzieć kiedy i w jaki sposób będzie mógł skorzystać z rzeczonej instytucji.

W piśmie z dnia 22 kwietnia 2014 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz będzie zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. Zainteresowany będzie posiadał dokumenty, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazał, że wniosek nie dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.

Wnioskodawca przewiduje powstanie nadpłaty w podatku od towarów i usług. Nadpłata będzie wynikała z faktu, że mogą zdarzyć się okresy rozliczeniowe, w których wartość faktur zakupowych będzie wyższa niż wartość faktur sprzedażowych. Spółka będzie wykazywać rzeczone nadwyżki na deklaracjach VAT-7.

Wnioskodawca pod pojęciem inne należności podatkowe rozumie wskazane poniżej należności podatkowe (inne niż podatek od towarów i usług).

Zobowiązania podatkowe, o których mowa w pytaniach będą powstawać sukcesywnie, w następujących sytuacjach:

*   zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych – okresowo, w zależności od stanu zatrudnienia (z tytułu umów o pracę i umów cywilnoprawnych, takich jak umowa o dzieło czy umowa zlecenia) – deklaracja PIT, Urząd Skarbowy;

*   zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości – regularnie, Spółka nabędzie nieruchomość, w której będzie prowadzona działalność gospodarcza (parking, hala magazynowa, biuro) - deklaracja DN, Urząd Miasta/Gminy;

*   zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego – Wnioskodawca zamierza w ramach prowadzonej działalności uruchomić również usługowy skład podatkowy, stanie się więc podatnikiem podatku akcyzowego, należności te będą więc powstawać regularnie – w zależności od ilości i rodzaju towarów przyjmowanych do składu podatkowego – deklaracje AKC, Urząd Celny;

*   zobowiązania z tytułu podatku od środków transportowych – w zależności od ilości środków transportowych (samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony) – deklaracja DT, Urząd Miasta/Gminy.

Wnioskodawca nie będzie mieć zaległości podatkowych. Wnioskodawca zamierza składać wnioski o zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych. Wnioski te będą składane odpowiednio do rodzaju zobowiązania podatkowego do odpowiednich organów, jak zostało to opisane powyżej.

Wnioskodawca zamierza składać wnioski o zaliczenie przed upływem terminu płatności zobowiązania podatkowego, na moment złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet innych należności podatkowych. Wnioskodawca nie będzie posiadał zaległości podatkowych w organie podatkowym, w którym wystąpi nadpłata podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka wystawiając faktury powinna, mimo iż usługa jest realizowana w ramach jednego zlecenia, rozdzielić transport towarów biorąc pod uwagę miejsce odbioru transportowanych towarów? I w tym zakresie wystawić fakturę z podatkiem VAT w wysokości 23% na transport towarów świadczony na terenie Unii Europejskiej i fakturę z podatkiem VAT 0% za transport towarów świadczony na terenie poza Unią Europejską? Czy też wystawić fakturę z podatkiem w wysokości 23% na całość usług, gdyż odbiorca usług ma siedzibę w Polsce i tu w świetle przepisów jest świadczona usługa?
2.  Z jaką datą następuje zaliczenie nadpłaty podatku od towarów i usług określonej w zeznaniu VAT-7 na poczet innych należności podatkowych?
3.  Czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych?
4.  Czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku akcyzowego?
5.  Czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku od nieruchomości?
6.  Czy istnieje możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet należności z tytułu podatku od środków transportowych?
7.  Czy w przypadku złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet zobowiązań podatkowych należących do właściwości organu innego niż urząd skarbowy, podatnik ma obowiązek złożenia wniosku o zaliczenie w organie pobierającym taki podatek, czy też urząd skarbowy sam przesyła rzeczony wniosek do odpowiedniego organu?

Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi w zakresie pytań od nr 2 do 7, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości, lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Za nadpłatę uważa się zaś nadpłacony lub nienależnie zapłacony podatek (art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). W sytuacji gdy podatnik podatku od towarów i usług składa deklaracje miesięczne, nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej (art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)

Z przytoczonych przepisów wynika, że zaliczenie nadpłaty z urzędu następuje zatem w momencie powstania nadpłaty (w sytuacji, gdy na podatniku ciążą zaległości podatkowe bądź istnieją bieżące zobowiązania podatkowe, tj. takie, których termin płatności jeszcze nie minął), natomiast w przypadku przyszłych zobowiązań podatkowych, momentem tym będzie powstanie tego zobowiązania.

W świetle przepisu art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej, nadpłaty podlegają zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych, bieżących zobowiązań podatkowych lub przyszłych zobowiązań podatkowych.

Wobec faktu, że podatek dochodowy od osób fizycznych, podatek akcyzowy, podatek od nieruchomości, podatek od środków transportowych, niewątpliwie są zobowiązaniami podatkowymi w ocenie Wnioskodawcy istnieje możliwość takiego zaliczenia.

W świetle Ordynacji podatkowej istnieje bowiem możliwość zaliczenia na poczet zobowiązań podatkowych, dla których właściwy jest inny organ podatkowy niż organ właściwy dla rozliczeń podatku od towarów i usług.

W świetle przepisu art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych następuje na wniosek podatnika.

Zobowiązania przyszłe, to te, które jeszcze nie powstały. Podatnik we wniosku powinien wskazać na jakie zobowiązania ma być zaliczona nadpłata, poprzez określenie rodzaju zobowiązania i terminu jego powstania. Przepisy prawa podatkowego nie określają szczegółowo do którego organu wniosek winien być złożony.

W ocenie Wnioskodawcy, wobec niedoprecyzowania przez ustawodawcę kwestii składania rzeczonego wniosku, oczywistym jest, że wniosek winien być złożony do organu dysponującego nadpłatą. W ocenie Wnioskodawcy, dalsze postepowanie w zakresie zaliczenia nadpłaty na poczet zobowiązania podatkowego winno odbywać się w ramach organu podatkowego, w którym podatnik złożył wniosek o zaliczenie.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował własne stanowisko następująco: Zgodnie z przepisem art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku. Pojęcie nadpłaty zostało zdefiniowane w art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej. Art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej mówi, że nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. W świetle powołanego przepisu podatnik ma możliwość zadysponowania nadpłatą poprzez złożenie wniosku o zaliczenie, a w przypadku złożenia przez podatnika rzeczonego wniosku, organ podatkowy jest takim wnioskiem związany. Biorąc pod uwagę powyższe, zaliczenie kwoty nadwyżki w podatku od towarów i usług na poczet bieżącego zobowiązania podatkowego dokonuje się z mocy samego prawa i następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej nadpłatę w podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zadysponowania nadwyżką poprzez wskazanie we wniosku zobowiązania podatkowego, na poczet którego nadwyżka ma być zaliczona, organ podatkowy jest związany takim wnioskiem i winien dokonać takiego zaliczenia. Na podstawie przepisu art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej, na organie podatkowym spoczywa również obowiązek wydania postanowienia w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Ustawodawca w Ordynacji podatkowej, nie wprowadził dodatkowych przesłanek warunkujących możliwość zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku akcyzowego, podatku od nieruchomości, podatku od środków transportowych.

W szczególności ustawodawca nie uzależnił możliwości zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet innych zobowiązań podatkowych od tożsamości organu podatkowego właściwego dla danego zobowiązania (czyli od tożsamości właściwości rzeczowej organów podatkowych).

Brak ograniczeń w zaliczeniu nadpłaty w podatku objętego właściwością jednego organu na poczet zobowiązań objętych właściwością innych organów został podkreślony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt I FSK 577/11: „(\`(...)\`) w świetle przepisów Ordynacji podatkowej istnieje możliwość zaliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na poczet zobowiązań podatkowych, dla których właściwy jest inny organ podatkowy, aniżeli organ właściwy dla rozliczeń podatku od towarów i usług. W takim przypadku Spółka powinna złożyć wraz z deklaracją VAT - 7 wykazującą podatek VAT do zwrotu, stosowny wniosek, opisujący charakter zobowiązania podatkowego oraz organ podatkowy właściwy dla tego zobowiązania”.

Na skutek zaliczenia nadpłaty na poczet bieżącego albo przyszłego zobowiązania podatkowego następuje uregulowanie należności względem Skarbu Państwa, a nie określonego organu podatkowego. Każdy z organów podatkowych działa w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jako statio fisci. Analizowane przepisy Ordynacji podatkowej, realizują więc naczelną funkcję pełnioną przez system podatkowy, jaką jest zaspokojenie interesu Skarbu Państwa, a nie konkretnego organu podatkowego.

Ponadto zdaniem Wnioskodawcy zważyć należy, że przepisy dotyczące instytucji zaliczenia zostały umieszczone wśród przepisów regulujących kwestię wygasania zobowiązań podatkowych, co wskazuje na jej materialny charakter. Jednocześnie właściwość organów podatkowych ma charakter stricte proceduralny i bez wątpienia dotyczy technicznej strony organizacji pracy aparatu skarbowego i poszczególnych organów podatkowych. Podkreślenia wymaga fakt, że właściwość rzeczowa nie może wpływać na materialnoprawne obowiązki i uprawnienia podatników. Dodatkowo, poza podatnikiem pozostaje kwestia przepływu informacji między organami podatkowymi. Potwierdzenie tej tezy odnaleźć można między innymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1707/11: „Wobec braku ograniczenia zaliczania zwrotu podatku pozostającego we właściwości jednego organu na zobowiązanie podatkowe pozostające we właściwości innego organu, obowiązkiem organów jest ustalenie pomiędzy sobą odpowiedniego postępowania przy tego rodzaju zaliczeniu.”

Biorąc pod uwagę fakt, że naczelnik właściwego urzędu skarbowego nie posiada informacji w zakresie istnienia zobowiązań podatkowych podatnika w innych organach podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy, podatnik we wniosku o zaliczenie winien szczegółowo wskazać dane dotyczące rodzaju, wysokości zobowiązania oraz wszelkie dane właściwego organu (w szczególności poprzez podanie dokładnej nazwy).

Mając na uwadze powyższe Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet na poczet zobowiązań z tytułu:

*   podatku dochodowego od osób fizycznych – **jest prawidłowe,**

*   podatku od nieruchomości, podatku akcyzowego, podatku od środków transportowych  **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, ilekroć w ustawie jest mowa o zwrocie podatku – rozumie się przez to zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Z treści art. 5 ww. ustawy wynika z kolei, że zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 59 § 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku.

Stosownie do art. 76 § 1 ww. ustawy, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2.

Zgodnie z art. 76 § 2 ww. ustawy – nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku – na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, chyba że podatnik wystąpi o ich zwrot.

Zgodnie z art. 76b ww. ustawy, przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku.

Jak wynika z powyższego, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem są zaliczane z urzędu między innymi na poczet bieżących zobowiązań lub zaległości podatkowych, zaś na wniosek podatnika możliwe jest także zaliczenie nadpłat (w całości lub w części) na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych podatnika.

W myśl art. 76a § 2 ww. ustawy, zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1.  powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2 ww. ustawy,
2.  złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Jak wynika z powołanych przepisów, w przypadku powstania prawa do zwrotu podatku, którego wysokość przekracza wysokość kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, organ podatkowy jest obowiązany do dokonania następujących czynności:

1.  zaliczyć zwrot podatku z urzędu na zaległe zobowiązania podatkowe, odsetki za zwłokę, odsetki za zwłokę określone w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżące zobowiązania podatkowe,
2.  w braku zobowiązań, na które można by zaliczyć z urzędu zwrot podatku – dokonać z urzędu zwrotu podatku albo na wniosek podatnika zaliczyć kwotę zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Zwrot podatku może zatem służyć uregulowaniu:

1.  zaległości podatkowych – tj. podatku niezapłaconego w terminie płatności, a także niezapłaconej w terminie płatności zaliczki na podatek, w tym również zaliczki, o której mowa w art. 23a ustawy Ordynacja podatkowa, lub raty podatku (art. 51 § 1 - 2 tej ustawy). Zaliczenie zwrotu podatku na zaległości podatkowe jest dokonywane z urzędu i dotyczy tych zaległości, o których wiadomo organowi podatkowemu.
2.  bieżących zobowiązań podatkowych – tj. istniejących zobowiązań podatkowych, których termin płatności jeszcze nie upłynął (podatku, a także zaliczki na podatek, w tym również zaliczki, o której mowa w art. 23a ustawy Ordynacja podatkowa, lub raty podatku, których termin zapłaty jeszcze nie upłynął). Zaliczenie zwrotu podatku na bieżące zobowiązania podatkowe jest dokonywane z urzędu, przy czym może ono dotyczyć wyłącznie takich bieżących zobowiązań podatnika, o których wiadomo organowi podatkowemu.
3.  przyszłych zobowiązań podatkowych – tj. zobowiązań, które na moment złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku, jeszcze nie powstały. Zaliczenie zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań jest dokonywane na wniosek podatnika, przy czym wygaśnięcie zobowiązań wskutek takiego zaliczenia zwrotu podatku nie nastąpi wcześniej niż powstanie tych zobowiązań.

Należy przy tym podkreślić, że samo zaliczenie zwrotu podatku na zobowiązania podatkowe podatnika jest czynnością materialnotechniczną. Warunkiem formalnym tego zaliczenia jest natomiast wydanie stosownego postanowienia.

Wydając ww. postanowienie organ podatkowy stwierdza, że na dzień dokonania zaliczenia kwoty zwrotu przestaje istnieć określona zaległość lub bieżące zobowiązanie podatkowe.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 15 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Stosownie do § 2 tego artykułu, właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych, o których mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267, z późn. zm.).

W myśl natomiast art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, do zakresu działania naczelników urzędów skarbowych należy ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych organów.

Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania (art. 16 ustawy Ordynacja podatkowa).

Właściwość rzeczowa naczelników urzędów skarbowych obejmuje m.in. podatek dochodowy od osób prawnych, podatek dochodowy od osób fizycznych oraz podatek od towarów i usług.

Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 9 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych określa się według terytorialnego zasięgu działania odpowiednio urzędu skarbowego i izby skarbowej, z uwzględnieniem ust. 9a, a także z uwzględnieniem zadań i terytorialnego zasięgu działania tych organów określonych w programach pilotażowych, o których mowa w ust. 1a i 1b. Terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie: niektórych kategorii podatników, wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6 - może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych (art. 5 ust. 9a ww. ustawy). Zasięg działania oraz siedziby ww. organów podatkowych określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027 z późn. zm.), wydanym na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

W myśl art. 17 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przy tym określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania (art. 17 § 2 tej ustawy). Postanowienia w powyższym zakresie zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. Nr 165, poz. 1371 z późn. zm.).

Mając na względzie powyższe, należy podkreślić, że organ podatkowy może dokonywać zaliczenia zwrotu podatku:

1.  z urzędu - na poczet zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych,
2.  w razie braku zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, na wniosek podatnika - na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, wyłącznie w zakresie podatków, których ustalanie lub określanie i pobór pozostaje w jego właściwości rzeczowej. Co więcej, czynność ta może zostać dokonana wyłącznie w odniesieniu do podatników tych podatków, podlegających właściwości miejscowej tego organu.

Czynność zaliczenia zwrotu podatku na zobowiązania podatkowe podatnika nie może bowiem zostać dokonana z naruszeniem właściwości organu podatkowego. W szczególności, organ podatkowy nie może wydać postanowienia w sprawie takiego zaliczenia, które skutkowałoby wygaśnięciem zobowiązania z tytułu podatku, którego ustalanie lub określanie i pobór pozostaje we właściwości innego organu podatkowego.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie transportu i logistyki. Działalność Spółki będzie prowadzona w kraju i za granicą, również na terenie krajów spoza Unii Europejskiej. Spółka będzie również świadczyć usługi pośrednictwa w zakresie usług między podmiotami zagranicznymi. Wnioskodawca będzie świadczyć usługi spedycji obejmujące transport towarów na rzecz podmiotu mającego siedzibę w Polsce (czynnego podatnika VAT). Usługa polegać będzie na organizacji przewozu towarów z siedziby zleceniodawcy do kilku odbiorców na terenie Unii Europejskiej i na tereny znajdujące się poza Unią. Transport odbywać się będzie jednym samochodem (w ramach jednego zlecenia). W praktyce część towaru będzie rozładowywana na terenie Unii Europejskiej, a część na terenie znajdującym się poza Unią Europejską. Każda partia towaru (do każdej partii towaru będzie wystawiony samodzielny dokument przewozowy - CMR). Partie towaru, które będą wywożone poza teren Unii Europejskiej zostaną odprawione w urzędzie celnym w Polsce i w odpowiednim urzędzie celnym na terenie kraju spoza Unii Europejskiej (Szwajcaria). Spółka chce uzyskać informację jak powinna wystawiać faktury za tego typu usługi.

Wnioskodawca przewiduje powstanie nadpłaty w podatku od towarów i usług. Nadpłata będzie wynikała z faktu, iż mogą zdarzyć się okresy rozliczeniowe, w których wartość faktur zakupowych będzie wyższa niż wartość faktur sprzedażowych. Spółka będzie wykazywać rzeczone nadwyżki na deklaracjach VAT-7.

Zobowiązania podatkowe, będą powstawać sukcesywnie, w następujących sytuacjach:

*   zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych – okresowo, w zależności od stanu zatrudnienia (z tytułu umów o pracę i umów cywilnoprawnych, takich jak umowa o dzieło czy umowa zlecenia) – deklaracja PIT, Urząd Skarbowy;

*   zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości – regularnie, Spółka nabędzie nieruchomość, w której będzie prowadzona działalność gospodarcza (hala magazynowa, biuro) - deklaracja DN, Urząd Miasta/Gminy);

*   zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego – Wnioskodawca zamierza w ramach prowadzonej działalności uruchomić również usługowy skład podatkowy, stanie się więc podatnikiem podatku akcyzowego, należności te będą więc powstawać regularnie – w zależności od ilości i rodzaju towarów przyjmowanych do składu podatkowego – deklaracje AKC, Urząd Celny;

*   zobowiązania z tytułu podatku od środków transportowych – w zależności od ilości środków transportowych (samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony) – deklaracja DT, Urząd Miasta/Gminy.

Wnioskodawca zamierza składać wnioski o zaliczenia nadpłaty w podatku od towarów i usług na poczet zobowiązań podatkowych. Wnioski te będą składane odpowiednio do rodzaju zobowiązania podatkowego do odpowiednich organów.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawcy będzie przysługiwał zwrot podatku od towarów i usług. Organem podatkowym właściwym dla Spółki w zakresie tego podatku jest naczelnik urzędu skarbowego. W konsekwencji, przedmiotowy zwrot podatku może zostać zaliczony przez ten organ podatkowy na zobowiązania podatkowe Spółki pozostające w jego właściwości.

Naczelnik urzędu skarbowego jest również organem właściwym dla Zainteresowanego w zakresie jego zobowiązań jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stosownie do art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. W myśl natomiast art. 59 § 2 pkt 2 tej ustawy, zobowiązanie płatnika lub inkasenta wygasa w całości lub w części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku. Oznacza to, że zobowiązanie ciążące na płatniku, może zostać uregulowane w formie zaliczenia nadpłaty podatku lub zaliczenia zwrotu podatku – przypadających mu z tytułu jego własnych rozliczeń podatkowych.

W analizowanym przypadku, Wnioskodawca zamierza składać deklarację podatku od towarów i usług VAT-7, w której będzie wykazana nadwyżka podatku naliczonego nad należnym podlegająca zwrotowi wraz z wnioskiem o zaliczenie kwoty zwrotu podatku na poczet zobowiązań podatkowych z tytułu Jego zobowiązania jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

W sytuacji, gdy ww. wniosek dotyczy bieżących zobowiązań Wnioskodawcy nieznanych organowi podatkowemu (np. z tytułu zaliczek na podatek dochodowy), z momentem wpływu tego wniosku wraz z deklaracją VAT-7 do urzędu skarbowego, organ podatkowy uzyska informacje o istnieniu po stronie podatnika nieuregulowanego zobowiązania – w danej wysokości – z określonego tytułu oraz prawa do zwrotu podatku, a także zapozna się z oświadczeniem woli podatnika co do sposobu rozporządzenia przysługującymi mu z tytułu zwrotu podatku środkami pieniężnymi, znajdującymi się na rachunku bankowym organu podatkowego. Wobec powyższego, zaliczenie kwoty zwrotu podatku na poczet wskazanego we wniosku zobowiązania nastąpi w dacie złożenia – tj. fizycznego wpływu do organu podatkowego – wniosku o dokonanie tego zaliczenia. W analizowanym przypadku data ta będzie tożsama z datą złożenia deklaracji VAT-7 wykazującej przysługujący Wnioskodawcy zwrot podatku. Z chwilą tego zaliczenia dojdzie do wygaśnięcia wskazanego we wniosku zobowiązania (art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej).

W sytuacji natomiast, gdy wraz z deklaracją VAT-7 Wnioskodawca składałby wniosek o zaliczenie wykazanej w tej deklaracji kwoty zwrotu podatku od towarów i usług na poczet jego przyszłych zobowiązań podatkowych jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, uregulowanie tych zobowiązań poprzez zaliczenie zwrotu podatku nastąpi dopiero, gdy zobowiązania te powstaną (tj. zaistnieją jako zobowiązanie podatnika do zapłacenia podatku w określonej wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego) i będą znane organowi podatkowemu. Innymi słowy, organ podatkowy zaliczy zwrot podatku na poczet przyszłych zobowiązań Spółki z określonego tytułu, a następnie – gdy powstaną bieżące zobowiązania Jednostki z tego tytułu – dokona zaliczenia zwrotu podatku na istniejące zobowiązania, co skutkować będzie ich wygaśnięciem (art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej).

Zaliczenie zwrotu podatku od towarów i usług na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych winno nastąpić zgodnie z art. treścią art. 76b Ordynacji podatkowej, tj. z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku.

Odnosząc się do pozostałych należności wymienionych we wniosku Spółki, należy wskazać, że stosownie do art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 z późn. zm.), organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat unormowanych w tej ustawie – w tym w sprawie podatku od nieruchomości, podatku od środków transportowych – jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Natomiast w myśl art. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 z późn. zm.) organami podatkowymi właściwymi w zakresie akcyzy są naczelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej.

Wobec powyższego, skoro naczelnik urzędu skarbowego nie jest organem właściwym w sprawach należności Wnioskodawcy z tytułu podatku od nieruchomości, podatku akcyzowego, podatku od środków transportowych, nie może dokonywać zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na te zobowiązania publicznoprawne. Czynność taka naruszałaby bowiem zasadę działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa.

Jednocześnie należy zauważyć, że powołany przez Wnioskodawcę wyrok został wydany w indywidualnej sprawie w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa, w których indywidualnie oceniano opis zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i stanowisko wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\` , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.