Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1218a/10/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-24
Teza: Opodatkowanie wykonywanych czynności, za które dokonywane są indywidualne wpłaty przez właścicieli budynków .
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; gmina; grunty; nieruchomości; odszkodowania; opodatkowanie; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; prawa-przeniesienie prawa-przeniesienie prawa własności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2010 r. (data wpływu 30 listopada 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Gminy za podatnika w związku z przeniesieniem przez Powiat z mocy prawa na Jej rzecz, własności gruntu w zamian za odszkodowanie - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2010 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Gminy za podatnika w związku z przeniesieniem przez Powiat z mocy prawa na Jej rzecz, własności gruntu w zamian za odszkodowanie.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Burmistrz Miasta na wniosek Starosty zatwierdził podział geodezyjny działki X, stanowiącej własność Powiatu. W wyniku podziału doszło do wydzielenia niezabudowanych działek Y i Z, przeznaczonych w planie miejscowym pod drogi publiczne. Z ustaleń organu wydającego decyzję zatwierdzającą podział, wydzielenie działek dotyczy przyszłych dróg gminnych. W związku z ostateczną decyzją, z dniem 21 maja 2010 r. działki Y i Z przeszły z mocy prawa, na podstawie art. 98. ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, na własność Gminy, która złożyła odpowiedni wniosek o ujawnienie jej jako właściciela w księdze wieczystej. Zgodnie z treścią art. 98 ust. 2 ww. ustawy, zamierza wypłacić Powiatowi odszkodowanie w wysokości ustalonej w operacie wyceny, sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego. Wysokość odszkodowania i warunki jego zapłaty zostaną ustalone w odpowiednim porozumieniu zainteresowanych stron. W przypadku braku porozumienia, odszkodowanie zostanie ustalone i wypłacone wg zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczeniu nieruchomości, na podstawie odrębnej decyzji właściwego organu.

W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:

Czy w związku z przeniesieniem przez Powiat z mocy prawa, prawa własności gruntu w zamian za odszkodowanie, Gmina występuje jako podatnik i czy po Jej stronie występuje obowiązek podatkowy z tytułu wypłaty odszkodowania na rzecz Powiatu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku Gmina nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na wyłączenie wynikające z art. 15 ust. 6 tej ustawy. Po Jej stronie nie występuje obowiązek podatkowy w postaci zobowiązania do „odprowadzenia” 22% podatku od towarów i usług od wypłaconego odszkodowania za przeniesienie przez Powiat własności gruntu pod drogę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W związku z tym, że wniosek Gminy złożony w miesiącu listopadzie 2010 r. dotyczy stanu faktycznego, niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w 2010 r.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Od zasady tej ustawa przewiduje jednak pewne wyjątki. Na podstawie ust. 6 tego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W przypadku wywłaszczenia nieruchomości na cele budowy lub poszerzenia dróg w roli organu władzy publicznej wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej występuje organ dokonujący wywłaszczenia. Organem tym może być wojewoda lub starosta (na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm. i ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych – t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.), dokonujący wywłaszczenia w imieniu Skarbu Państwa. Czynność wykonywana przez organy dokonujące wywłaszczenia nie stanowi dostawy towaru, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podmiotem, który realizuje dostawę jest dotychczasowy właściciel nieruchomości, a zbywając nieruchomość dokonuje przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej prawa własności towaru w zamian za odszkodowanie. Wykonuje zatem czynność, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne.

Przepis ust. 3 tego artykułu wskazuje, że za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem (\`(...)\`).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Gmina stała się właścicielem gruntu, którego prawo własności zostało przeniesione z mocy prawa na Jej rzecz przez dotychczasowego właściciela – Powiat. Z tytułu tej czynności, zgodnie z dyspozycją art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Gmina zamierza wypłacić Powiatowi odszkodowanie.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów, stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega odszkodowanie, ale stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności nieruchomości gruntowej w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania. Wobec tego, w związku z przeniesieniem własności ww. gruntu na Gminę, nie występuje Ona w tej transakcji w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji nie ma obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług.

Pomimo, że w niniejszej interpretacji potwierdzono stanowisko Gminy odnośnie niewystępowania w charakterze podatnika w ww. transakcji (przeniesienia z mocy prawa własności gruntu), należy zauważyć, że wbrew Jej ocenie, nie ma tu zastosowania art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Gmina, nie będąc podmiotem dokonującym ww. czynności, w ogóle nie występuje w charakterze podatnika, o którym mowa w ust. 1 ww. artykułu. Wobec powyższego stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie, mając na uwadze fakt, iż stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Gmina jako podmiot wypłacający odszkodowanie, zaznacza się, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla otrzymującego je, t.j. Powiatu, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Końcowo, informuje się, że w części dotyczącej uznania Powiatu za podatnika w związku z przeniesieniem z mocy prawa własności gruntu na Gminę w zamian za odszkodowanie oraz stawki podatku obowiązującej dla tej czynności, wydano postanowienie nr ITPP2/443-1218b/10/KT.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.