Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-262/09-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-07-24
Teza: Czy Spółka postępuje prawidłowo potrącając koszty pośrednie dotyczące zamkniętego roku „n”: - w roku „n” przed datą sporządzenia sprawozdania finansowego za rok „n” - w roku „n+1” po dacie sporządzenia sprawozdania finansowego za rok „n”?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; sprawozdania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28.04.2009r. (data wpływu 05.05.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 05.05.2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność handlową w 70-ciu sklepach usytuowanych w centrach handlowych na terenie całej Polski. Na podstawi długoterminowych umów zawartych z właścicielami lokali oraz umów zawartych z innymi dostawcami Spółka obciążana jest kosztami związanymi z funkcjonowaniem sklepów. Są to między innymi koszty takie jak: czynsz za użytkowanie powierzchni, opłaty eksploatacyjne, energia, telekomunikacja, inne media.

Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym, a data sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z Polityką Rachunkowości, pokrywa się z datą zamknięcia ksiąg dla potrzeb konsolidacyjnych wskazaną przez Udziałowca. Sprawozdanie finansowe za rok 2008 zostało sporządzone pod datą 17 lutego 2009 r.

Zdaniem Spółki, dla prawidłowego ustalenia momentu zaliczenia ww. wydatków w ciężar kosztów podatkowych, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami i odpowiednio zakwalifikować ponoszone w trakcie swojej działalności wydatki na:

1.  koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz
2.  koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Jednocześnie należy zauważyć, iż ustawa o PDOP nie zawiera przepisu, który wskazywałby wprost kryteria wedle, których podatnik powinien dokonać odpowiedniego przyporządkowania wydatków do kosztów podatkowych wymienionych w punkcie a) lub b).

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki, koszty bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami stanowią wydatki ściśle związane z przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy w związku z charakterem prowadzonej działalności, np. wydatki na nabycie towarów, przy działalności polegającej na sprzedaży tych towarów. To taka sytuacja, gdy można przypisać konkretnym kosztom konkretne przychody w danym okresie. W przypadku Spółki są to wydatki na zakup towarów podlegających sprzedaży a także ich transport.

Natomiast koszty takie jak czynsz za użytkowanie powierzchni, opłaty eksploatacyjne, usługi energetyczne, telekomunikacyjne oraz inne media uznawane są za koszty pośrednie działalności gospodarczej. Wprawdzie ich ponoszenie jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa, jednakże najczęściej nie ma możliwości wskazania ich wyraźnego wpływu na określony, konkretny przychód podatkowy. Tego rodzaju koszty nie pozostają w ścisłym związku z konkretnymi przychodami, tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie kosztów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Spółka postępuje prawidłowo potrącając koszty pośrednie dotyczące zamkniętego roku „n”:

*   w roku „n” przed datą sporządzenia sprawozdania finansowego za rok „n”
*   w roku „n+1” po dacie sporządzenia sprawozdania finansowego za rok „n”?

W związku z faktem, iż w zakresie kosztów pośrednich ustawa o PDOP nie reguluje sposobu ujęcia kosztów poniesionych po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego Zarząd Spółki zdecydował, iż datą graniczną do zarachowania zarówno kosztów pośrednich jak i bezpośrednich do roku, którego koszty dotyczą jest data sporządzenia sprawozdania finansowego. Po tej dacie koszty dotyczące zamkniętego roku są potrącane w dacie ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe :

Podstawę prawną kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów stanowi przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu.

Dla poprawności dokonania odliczenia ważne jest również ustalenie, w którym okresie rozliczeniowym podatnik może dokonać potrącenia kosztów podatkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c

Art. 15 ust. 4b ustawy stanowi, iż koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzenia takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia takiego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego - są potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody

W myśl art. 15 ust. 4c Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe.

W przypadku kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami a do takich należy zaliczyć wymienione we wniosku koszty: czynsz za użytkowanie powierzchni, opłaty eksploatacyjne, usługi energetyczne, telekomunikacyjne oraz inne media, zastosowanie ma art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Co do zasady koszty pośrednie, należy rozliczyć w dacie poniesienia kosztu. Przy czym ustawodawca przez pojęcie „data poniesienia kosztu” każe rozumieć dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych. Przy czym nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek ujęcie wydatku w księgach, tylko jego „ ujęcie jako kosztu” tzn. uznanie przez podatnika za taki koszt z punktu widzenia przepisów o rachunkowości, w tym m.in. zachowania zasady współmierności przychodów i kosztów o której mowa w art. 6 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994r. ( Dz. U. z 2002r., Nr 76 poz. 694 ze zm.).

Zważywszy na fakt, że przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych obowiązuje m.in. zasada memoriałowa, tj. przypisywanie kosztu do okresu, którego dotyczy, oraz obowiązek prowadzenia ksiąg bieżąco, chronologicznie i systematycznie - nie powinno być żadnych rozbieżności pomiędzy datą zapisu księgowego i datą zdarzenia gospodarczego oraz okresem, którego koszt dotyczy.

Z powyższego wynika, iż koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, należy rozliczać w dacie poniesienia kosztu, która zgodnie z przepisami rachunkowymi powinna odnosić się do okresu którego dotyczy. W tym miejscu należy zgodzić się z Wnioskodawcą iż, datą graniczną zarachowania kosztów dotyczących danego roku podatkowego jest sporządzenie sprawozdania finansowego. Wszystkie koszty kwalifikowane jako inne niż bezpośrednio związane z przychodami poniesione po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego a dotyczące zamkniętego roku podatkowego powinny być potrącane, o ile przepisy rachunkowe na to pozwalają, w roku następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe. Koszty bezpośrednio związane z przychodami potrącane są zaś zgodnie z art. 15 ust. 4 oraz ust. 4c i 4d.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock