Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.567.2025.1.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Preferencyjne rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca
dzieci oraz ulga prorodzinna za lata 2020; 2025 i kolejne
(dziecko małoletnie i pełnoletnie).
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
dziecko pełnoletnie
małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 148
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 października 2025 r. (wpływ 15
    października 2025 r.) oraz pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 12 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych (ostatecznie doprecyzowane w
    uzupełnieniach wniosku)
    Od (...) 2018 r. nie mieszka Pani z Pani byłym mężem. Wyprowadziła się (uciekła) Pani wraz
    z dziećmi do wynajmowanego mieszkania niedaleko Państwa wspólnego.
    (...)
    Pani w tym czasie zdążyła wychować A na już pełnoletniego człowieka, bo skończy
    niebawem 20 lat i B również, bo skończy w styczniu 14 lat. Nie ma Pani czasu ani pieniędzy
    na adwokatów. Zajmowała się Pani wychowaniem dzieci, pracą. Pracuje Pani zawodowo
    od 2005 r. Sąd powierzył Pani władzę rodzicielską, którą wykonuje i będzie Pani
    wykonywać.

    Ojciec poza alimentami i wyznaczonymi kontaktami nie wykonuje żadnych dodatkowych
    czynności związanych z dziećmi. Poza kontaktami (...).
    Na Pani głowie pozostaje codzienne przygotowanie dzieci do szkoły, kanapek, ekwipunku,
    ubrań, wyposażenia, butów, kurtek, spodni, kluczy, materiałów, pilnowania planu,
    harmonogramu zajęć kompensacyjnych i dydaktycznych z języka polskiego, oraz ustalanie
    terminów wizyt lekarskich i realizowanie ich. Wyposażanie ich na obozy, basen,
    vademecum, repetytorium do j. angielskiego do korepetycji, drukowanie materiałów,
    pomocy, przykładowych sprawdzianów, okulary – wizyty u okulisty i optyka, czy wizyty u
    ortodonty i aparat ortodontyczny. Sytuacja ta trwa od 2018 r., do nadal i będzie trwać. Nie
    widzi Pani żadnych przesłanek, aby to się miało zmienić. (...).
    Wychowywała i wychowuje Pani dzieci sama, bez niczyjej pomocy. Nawet Pani mama
    mieszka ponad (...) km. (...). Czuje Pani, że spełnia przesłanki jako samotny rodzic. Prosi
    Pani o wydanie interpretacji w zakresie za lata od 2020-2024 oraz od 2025 r. za lata
    przyszłe.
    Ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Uzyskiwała i uzyskuje Pani dochody opodatkowane z tytułu umowy o pracę, umowy
    zlecenia. Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Rozwód orzeczony (...) 2020 r. Informuje Pani, że orzeczenie rozwodu z (...) 2020 r.
    uprawomocniło się (...) 2020 r. Orzeczenie jest prawomocne.
    Ani w stosunku do Pani, ani do Pani dzieci nie mają zastosowania przepisy:
      a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
      c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca
        2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    W stosunku do Pani starszego syna A, ur. (...) 2005 r.:
      a) nie wstąpił on w związek małżeński,
      b) nie otrzymywał i nie otrzymuje renty socjalnej ani zasiłku pielęgnacyjnego.
    Starszy syn A w okresie wniosku uczył się i uczy w szkołach, o których mowa w przepisach
    regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w
    Rzeczypospolitej Polskiej. Pani już pełnoletni syn A nie uzyskiwał dochodów podlegających
    opodatkowaniu, ani przychodów w łącznej wartości przekraczającej dwunastokrotność
    kwoty renty socjalnej. Obecnie uzyskuje od połowy 2025 r. przychody (ulga dla młodych) w
    obecnej firmie, w której jest kurierem, a wcześniej od początku roku 2025 pracował w (...)
    dorywczo, raz więcej, raz mniej i w roku 2025 uzyska łączny przychód większy niż
    dwunastokrotność renty socjalnej, czyli większy niż 22 546 zł.
    Pani dochód (przychód - koszty) w roku 2024 wyniósł: 125 354,35 zł, zaliczka pobrana
    przez płatnika to kwota 9472 zł, a dochód po odliczeniu to kwota 108 924,66 zł. W roku
    2025 Pani dochód raczej utrzyma się na podobnym poziomie.
    W stosunku do Pani syna A wykonywała, wykonuje i będzie wykonywała Pani obowiązek
    alimentacyjny, gdyż nie miał i nie ma on możliwości utrzymać się samodzielnie. Pełnoletni
    syn pozostawał na Pani utrzymaniu, nie pozostawał na utrzymaniu ojca od maja 2018 r.,
    zamieszkiwał u ojca od lipca 2025 r. do września 2025 r., jednak od października 2025 r.
    ponownie zamieszkuje u Pani. Otrzymuje od ojca alimenty w kwocie 1250 zł. Od czasu
    rozwodu ojciec płaci regularnie alimenty na dwoje dzieci. Żadnych innych świadczeń ojciec
    nie będzie spełniał.
    Nie ma ustalonej opieki naprzemiennej, są kontakty 2 dni w tygodniu po 3 godziny i w
    weekendy nieparzyste. Świadczenie 800+ pobiera Pani na Pani wniosek.

    Po rozwodzie pozostała Pani rozwódką. Jest Pani matką obojga dzieci, wykonywała i
    wykonuje Pani władzę rodzicielską, jest Pani rodzicem wiodącym. A.C ur. (...) 2005 r. oraz B.
    C ur. (...) 2012 r.
    Wychowuje Pani dzieci samotnie, ojciec ma wyznaczone kontakty. Nie przysługuje Pani
    ulga prorodzinna na inne dzieci prócz wymienionych we wniosku. Ojciec nie został
    pozbawiony praw rodzicielskich, nie odbywał kary więzienia, ma władzę ograniczoną do
    prawa współdecydowania w istotnych sprawach dzieci.
    W okresie którego dotyczy wniosek dzieci cały czas zamieszkiwały z Panią. Odliczenia od
    podatku dochodowego w ramach ulgi na dzieci dokonywała Pani w połowie kwoty za
    każdy rok na każde dziecko dla bezpieczeństwa, by niesłusznie pobrać tą ulgę. Nigdy nie
    było Pani ustaleń z ojcem dzieci, nie można się z nim porozumieć, od 7 lat zakłada Pani
    ciągle sprawy sądowe i uważa Pani, że nęka Panią w ten sposób instytucjonalnie.
    W okresie, którego dotyczy wniosek Pani sama, bez udziału drugiego rodzica (poza jego
    własnymi kontaktami z dziećmi i alimentami) wykonywała władzę rodzicielską i
    wychowywała dzieci: troszczyła się o ich byt materialny, emocjonalny, zdrowotny. O ich
    rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła Pani wydatki z ich wypoczynkiem, edukacją,
    wyżywieniem, utrzymaniem, edukacją, korepetycjami, obozami, uczestniczyła Pani w życiu
    szkolnym i ich kształceniu, pomagając w zadaniach domowych i wyposażenia szkolnego
    podstawowego i specjalnego. Odbywała Pani wizyty lekarskie, psychologiczne,
    ortopedyczne, neurologiczne, okulistyczne, endokrynologiczne, szczepienia, wizyty w
    Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej ws. wydania opinii w zakresie ich potrzeb
    specjalnych. Uczestniczyła Pani w wywiadówkach, zakupywała Pani leki, odzież, zdobywała
    Pani potrzebne opinie lekarskie i psychologiczne, zapewniała Pani korepetycje i zajęcia
    dodatkowe i pełne wyposażenie do tego. Była i jest Pani w stałym kontakcie z placówkami
    szkolnymi obojga synów, wychowawcami i kadrą, odbywała Pani konsultacje z
    nauczycielami. Kontaktuje się i załatwia Pani sprawy i zgody również przez dziennik (...).
    Wizyty lekarskie odbywają się również w godzinach Pani pracy i regularnie zwalniała się
    Pani z pracy, by móc gdziekolwiek dowieźć dziecko. Ponadto w chorobie dzieci to Pani
    przebywałam na zwolnieniu lekarskim – opiece na dziecko. Oboje dzieci jest
    ubezpieczonych u Pani pracodawcy, tak by móc korzystać z NFZ, opłaca im Pani
    ubezpieczenia NNW Edukacja. Zorganizowała Pani przyjęcie komunijne i pomagała Pani B
    w przygotowaniach do Komunii. Centrum życiowe i wszystkie potrzeby obojga dzieci
    załatwia Pani.
    W pozostałym okresie, tj. w czasie kontaktów z ojcem sporadycznie zdarzało się aby:
    dowiózł dziecko na trening piłkarski lub wizytę u psychologa. Jeśli nawet dochodziło do
    takich sytuacji, otrzymywała Pani informację w smsach, a nawet w pismach procesowych
    aby załatwiała to Pani w tzw. „swoim czasie”, bo to jest czas „tatusia”. W okresie wakacji
    naprzemiennie lipiec lub sierpień ojciec ponosił koszty własnego wyjazdu z synem i jego
    partnerką.
    Pytania
    Prosi Pani o wydanie interpretacji w zakresie:
    a) możliwości rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci w stanie faktycznym
      (lata 2020-2024) oraz w zdarzeniu przyszłym, w latach przyszłych.
    b) możliwości skorzystania z pełnej ulgi prorodzinnej w stanie faktycznym (lata 2020-
      2024) i w zdarzeniu przyszłym, w latach przyszłych.
    Pani stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Uważa Pani, że w tym okresie, którego dotyczy wniosek, czyli zaistniałego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, może Pani rozliczyć się jako samotna matka.

    Uważa Pani, że w tym okresie, którego dotyczy wniosek, czyli zaistniałego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, może Pani korzystać z pełnej ulgi rodzinnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Powyższy art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został
    uchylony. Ustawodawca – na mocy art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) – dodał art. 6 ust. 4c, ust. 4d, ust. 4e i ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, które stosuje się do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.
    I tak, stosownie do art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      – podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      • w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2022 r.:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r.
      poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
      • w brzmieniu obowiązującym od 16 grudnia 2022 r.:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r. poz.
      240 i 2476), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
      • w brzmieniu obowiązującym od 21 lutego 2024 r.:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      – w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      • w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
      • w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
      • w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2022 r., stosowanym do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    W myśl art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób

    prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9
    grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w
      art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
      grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie
      wychowującej dzieci i jej dziecka.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego
    rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią okres,
    tj. za lata 2020-2024 oraz od 2025 r. i w latach przyszłych – w sposób przewidziany dla
    osób samotnie wychowujących dzieci, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa
    stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i
    być interpretowane ściśle z jego literą.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do
    skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób
    samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
    - posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie
      wychowującej dziecko;
    - wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym
      dziecko;
    - nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów
      /dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
      z wyjątkiem najmu prywatnego;
    - niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na
      zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
      ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Wskazać przy tym należy, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej
    dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego
    opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego
    posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a
    wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie
    wychowuje dziecko/dzieci.
    Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samotne troszczenie się o byt
    materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności
    ojca lub matki dziecka. Równie istotne jest legitymowanie się określonym stanem
    cywilnym, bowiem przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby,
    którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno
    do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie
    wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy
    w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u
    kogo i pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie
    można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze
    niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw
    emocjonalnych.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia
    tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób,
    które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł
    definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji
    słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
    światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic
    który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą
    opiekę, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym
    konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania
    dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod
    jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów
    oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd
    przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi
    weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego
    rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki,
    dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy
    rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb
    dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania
    sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego
    alimentów.
    Podstawową kwestią jest ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy
    rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej. Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na
    jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie
    dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania
    człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą
    rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic
    osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud
    wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w
    sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od
    tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest
    zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniach wynika, że ma Pani
    dwójkę dzieci – syna A, urodzonego (...) 2005 r. oraz syna B, urodzonego (...) 2012 r. Od (...)
    2018 r. nie mieszka Pani z Pani byłym mężem. Wyprowadziła się (uciekła) Pani wraz z
    dziećmi do wynajmowanego mieszkania niedaleko Państwa wspólnego. Wniosła Pani o
    rozwód z winy męża (...) 2018 r. Sprawa rozwodowa trwała 2 lata i wyrok nastąpił (...) 2020
    r. na zasadzie ugody. Wyrok uprawomocnił się (...) 2020 r. Po rozwodzie pozostała Pani
    rozwódką. Pracuje Pani zawodowo od 2005 r. Uzyskiwała i uzyskuje Pani dochody
    opodatkowane z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia. Nie prowadziła i nie prowadzi
    Pani działalności gospodarczej. Sąd powierzył Pani władzę rodzicielską, którą wykonuje i
    będzie Pani wykonywać. Jest Pani rodzicem wiodącym. Wychowuje Pani dzieci samotnie,
    ojciec ma wyznaczone kontakty. Ojciec nie został pozbawiony praw rodzicielskich, nie
    odbywał kary więzienia, ma władzę ograniczoną do prawa współdecydowania w istotnych
    sprawach dzieci. Między Panią, a Pani byłym mężem nie ma ustalonej opieki
    naprzemiennej. Świadczenie 800+ pobiera Pani na Pani wniosek. W okresie którego
    dotyczy wniosek dzieci cały czas zamieszkiwały z Panią. Wychowywała i wychowuje Pani
    dzieci sama, bez niczyjej pomocy. Od czasu rozwodu ojciec płaci regularnie alimenty na
    dwoje dzieci. Ojciec poza alimentami i wyznaczonymi kontaktami (...) nie wykonuje
    żadnych dodatkowych czynności związanych z dziećmi. W stosunku do Pani syna A
    wykonywała, wykonuje i będzie wykonywała Pani obowiązek alimentacyjny, gdyż nie miał i
    nie ma on możliwości utrzymać się samodzielnie. Pełnoletni syn pozostawał na Pani
    utrzymaniu, nie pozostawał na utrzymaniu ojca od maja 2018 r. Zamieszkiwał u ojca od
    lipca 2025 r. do września 2025 r., jednak od października 2025 r. ponownie zamieszkuje u
    Pani. Żadnych innych świadczeń ojciec nie będzie spełniał. W okresie, którego dotyczy
    wniosek Pani sama, bez udziału drugiego rodzica (poza jego własnymi kontaktami z
    dziećmi i alimentami) wykonywała władzę rodzicielską i wychowywała dzieci: troszczyła się
    o ich byt materialny, emocjonalny, zdrowotny. O ich rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła
    Pani wydatki z ich wypoczynkiem, edukacją, wyżywieniem, utrzymaniem, edukacją,
    korepetycjami, obozami, uczestniczyła Pani w życiu szkolnym i ich kształceniu, pomagając
    w zadaniach domowych i wyposażenia szkolnego podstawowego i specjalnego. Odbywała
    Pani wizyty lekarskie, psychologiczne, ortopedyczne, neurologiczne, okulistyczne,
    endokrynologiczne, szczepienia, wizyty w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej ws.
    wydania opinii w zakresie ich potrzeb specjalnych. Uczestniczyła Pani w wywiadówkach,
    zakupywała Pani leki, odzież, zdobywała Pani potrzebne opinie lekarskie i psychologiczne,
    zapewniała Pani korepetycje i zajęcia dodatkowe i pełne wyposażenie do tego. Była i jest
    Pani w stałym kontakcie z placówkami szkolnymi obojga synów. Wychowawcami i kadrą,
    odbywała Pani konsultacje z nauczycielami. Kontaktuje się i załatwia Pani sprawy i zgody
    również przez dziennik (...). Wizyty lekarskie odbywają się również w godzinach Pani pracy
    i regularnie zwalniała się Pani z pracy, by móc gdziekolwiek dowieźć dziecko. Ponadto w
    chorobie dzieci to Pani przebywałam na zwolnieniu lekarskim – opiece na dziecko. Oboje
    dzieci jest ubezpieczonych u Pani pracodawcy, tak by móc korzystać z NFZ, opłaca im Pani
    ubezpieczenia NNW (...). Zorganizowała Pani przyjęcie komunijne i pomagała Pani synowi
    B w przygotowaniach do Komunii. Centrum życiowe i wszystkie potrzeby obojga dzieci
    załatwia Pani. Na Pani głowie pozostaje codzienne przygotowanie dzieci do szkoły,
    kanapek, ekwipunku, ubrań, wyposażenia, butów, kurtek, spodni, kluczy, materiałów,
    pilnowania planu, harmonogramu zajęć kompensacyjnych i dydaktycznych z języka
    polskiego, oraz ustalanie terminów wizyt lekarskich i realizowanie ich. Wyposażanie ich na
    obozy, basen, vademecum, repetytorium do j. angielskiego do korepetycji, drukowanie
    materiałów, pomocy, przykładowych sprawdzianów, okulary – wizyty u okulisty i optyka,
    czy wizyty u ortodonty i aparat ortodontyczny. Sytuacja ta trwa od 2018 r., do nadal i
    będzie trwać. Nie widzi Pani żadnych przesłanek, aby to się miało zmienić. W pozostałym
    okresie, tj. w czasie kontaktów z ojcem sporadycznie zdarzało się aby: dowiózł dziecko na

    trening piłkarski lub wizytę u psychologa. Jeśli nawet dochodziło do takich sytuacji,
    otrzymywała Pani informację w smsach, a nawet w pismach procesowych abym załatwiała
    to w tzw. „swoim czasie”. W okresie wakacji naprzemiennie lipiec lub sierpień ojciec
    ponosił koszty własnego wyjazdu z synem i jego partnerką. Starszy syn A w okresie,
    którego dotyczy wniosek uczył się i uczy w szkołach, o których mowa w przepisach
    regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie wstąpił w związek małżeński, ani nie otrzymywał i nie
    otrzymuje renty socjalnej ani zasiłku pielęgnacyjnego. Pani już pełnoletni syn A nie
    uzyskiwał dochodów podlegających opodatkowaniu ani przychodów w łącznej wartości
    przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej, obecnie uzyskuje od połowy
    2025 r. przychody (ulga dla młodych) w obecnej firmie, w której jest kurierem, a wcześniej
    od początku roku 2025 pracował w (...) dorywczo, raz więcej, raz mniej i w roku 2025
    uzyska łączny przychód większy niż dwunastokrotność renty socjalnej, czyli większy niż 22
    546 zł. Pani dochód (przychód - koszty) w roku 2024 wyniósł: 125 354,35 zł, zaliczka
    pobrana przez płatnika to kwota 9472 zł, a dochód po odliczeniu to kwota: 108 924,66 zł.
    W roku 2025 Pani dochód raczej utrzyma się na podobnym poziomie. Ponadto ani w
    stosunku do Pani, ani do Pani dzieci nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia
    6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Nie
    przysługuje Pani ulga prorodzinna na inne dzieci prócz wymienionych we wniosku.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz
    powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro od 2020 r. jest Pani osobą
    rozwiedzioną i to Pani faktycznie samotnie wychowuje swoje dzieci, bez udziału drugiego
    rodzica (ojca dzieci), cały ciężar opieki i wychowania spoczywa na Pani, dba Pani o
    prawidłowy rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwija ich
    zainteresowania, troszczy się o ich rozwój fizyczny, ponosi wydatki związane z ich
    wypoczynkiem i koszty ich utrzymania, zabezpiecza ich potrzeby bytowe, zdrowotne i
    edukacyjne, pomaga im w edukacji szkolnej, bierze czynny udział w sprawach dotyczących
    dzieci związanych z ich kształceniem, dodatkowymi zajęciami, a ojciec utrzymuje jedynie
    kontakty z dziećmi zgodnie z wyznaczonymi kontaktami, to spełniła Pani warunki
    określone w art. 6 ust. 4 i 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    uprawniające do rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko. Na powyższe uprawnienie nie ma wpływu fakt, że Pani pełnoletni
    uczący się syn A, w 2025 r. uzyska przychód większy niż dwunastokrotność renty socjalnej,
    bowiem jest Pani również matką syna B urodzonego w 2012 r.
    Tym samym, przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2020-2021 na zasadach określonych w art. 6
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz za lata 2022-2025 zgodnie
    z art. 6 ust. 4c i 4d ww. ustawy. Jeśli Pani sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się,
    będzie Pani mogła skorzystać z omawianej preferencji także w zeznaniach podatkowych
    za kolejne lata podatkowe.
    Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z odliczenia w
    ramach ulgi prorodzinnej należy odwołać się do art. 27f ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      · w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę
      składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną
      zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku
      podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;

      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
      · w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
        grudnia 2021 r.
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
        nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
        podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
        podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6
        ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
        stycznia 2022 r.
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
        nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
        podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
        podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6
        ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
        grudnia 2021 r.
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
        stycznia 2022 r.
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      2) wstąpiło w związek małżeński.
    Na podstawie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31
        grudnia 2020 r.
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć
      od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.
      · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
        stycznia 2021 r.
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

    Według art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1 Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
        miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie
        przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie
        władzy rodzicielskiej.
      § 2 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne
        miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
        którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
        rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Zgodnie z art. 27f ust. 6 ww. ustawy:
      • w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
      dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez
      tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze
      sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
      • w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2022 r.:
      Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie
      dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w
      związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku
      alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
    Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:
      · w brzmieniu do 31 grudnia 2021 r.
      Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i
      6.
      · w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r.
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Przy czym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika
    mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,

    ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
    aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z art. 27f
    ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.
    Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na
    małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.
    Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    Na podstawie art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
      Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je
      należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
    W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane
      i uprawnione do jej wykonywania.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu:
      § 1 Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu,
        sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej
        wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę
        rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka
        pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i
        utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się
        wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.
      § 2 W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
        do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego
        wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd
        może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców,
        ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i
        uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza
    rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma
    prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice
    mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich
    ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub
    partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.

    Porozumienie rodziców co do wysokości dokonywanego odliczenia nie jest jednak
    wymagane w przypadku, gdy tylko jeden rodzic spełnia warunki określone w art. 27f ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego
    dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można
    utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie
    władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad
    małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy
    przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie
    władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.
    Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
    wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy
    czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do
    uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne
    uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.
    Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo
    poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i
    pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem
    spędzania wolnego czasu.
    W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów
    na dzieci, czy też sporadyczne spotkania z dziećmi, nie są rozstrzygające dla uznania, że
    rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od
    władzy rodzicielskiej, a wiec spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej
    władzy.
    Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad
    osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu
    rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty
    może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw
    rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać,
    że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
    Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 27 lipca
    2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(...) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie
    władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne
    wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a
    czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia
    prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku
    podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (...)”.
    Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy
    spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad
    małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności
    podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb
    fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka.
    W związku z tym, wykonywanie władzy rodzicielskiej należy odnieść do konkretnych
    okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec
    dziecka.
    Przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że
    wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko, przy czym
    rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w
    stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta
    jest wykonywana przez oboje rodziców, to w określonych przypadkach każdy z rodziców
    ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że
    suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego
    dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu, który obowiązywał w 2020 r., w sytuacji
    wychowywania dziecka i wykonywania w stosunku do niego władzy rodzicielskiej przez
    rozwiedzionych rodziców, każdy z nich może odliczyć od podatku ulgę na dziecko w
    częściach równych lub w dowolnej proporcji przez siebie ustalonej.
    Natomiast, stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych
    od 1 stycznia 2021 r., kwotę ulgi prorodzinnej rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku:
    a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
    b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
      - zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad
        dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub
      - gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga
        rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w
        związku małżeńskim.
    W przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z
    rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje również na dzieci
    pełnoletnie, które otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną oraz
    pełnoletnie, które się uczą lub studiują do ukończenia 25. roku życia z uwzględnieniem
    limitu dochodu, który mogą osiągnąć.
    Dochody osiągane przez pełnoletnie uczące się dzieci w 2025 r. – stosownie do art. 6 ust.
    4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie mogą przekroczyć kwoty 22
    546,92 zł.
    Warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest utrzymywanie ich
    w związku z wykonywaniem ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku
    ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
    Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 27f ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zdefiniowany został w art. 128
    Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że:
      Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków
      wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz
      rodzeństwo.
    Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo dostarczania tak
    wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć. Dostarczanie środków
    utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci:
    pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających
    przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania
    obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i

    umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr
    kultury, itp.
    Art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi natomiast, że:
      Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie
      jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka
      wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
    Co ważne, jeżeli oboje rodzice utrzymują pełnoletnie dziecko, tzn. wypełniają swoje
    obowiązki alimentacyjne, wówczas decyzję o sposobie podziału przysługującej kwoty
    ustawodawca pozostawił rodzicom, zaznaczając, że kwota ulgi na dziecko dotyczy łącznie
    ich obojga i mogą oni odliczyć ją w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
    braku porozumienia między rodzicami, którzy wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne,
    ulga przysługuje każdemu z rodziców w częściach równych.
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy wyjaśnić należy, że odliczenia ulgi z tytułu
    wychowywania małoletnich dzieci dokonuje ten z rodziców, który wykonuje w stosunku do
    nich władzę rodzicielską. W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę
    rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, to rodzicowi temu przysługuje prawo do
    odliczenia ulgi w pełnej wysokości limitu określonego na te dzieci. Samo dysponowanie
    prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na
    dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi,
    a jego kontakty z dziećmi są sporadyczne, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich
    wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi
    alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Samo płacenie alimentów na
    małoletnie dzieci oraz sporadyczne kontakty z nimi nie są bowiem wystarczające dla
    przyjęcia, że również ojciec taką władzę wykonuje.
    Jak wskazała Pani w treści wniosku oraz jego uzupełnieniach, w 2020 r. uzyskała Pani
    prawomocny wyrok rozwodowy. Od (...) 2018 r. dzieci mieszkają z Panią. Nie ma ustalonej
    opieki naprzemiennej – wyznaczono spotkania ojca z dziećmi. Ojciec dzieci (A i B) spotyka
    się z nimi (...). W latach 2020-2025 to Pani w wykonywała/wykonuje władzę rodzicielską i
    troszczyła/troszczy się Pani o byt materialny, emocjonalny i zdrowotny dzieci, a także o ich
    rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła/ponosi Pani wydatki związane z ich wypoczynkiem,
    edukacją, wyżywieniem, utrzymaniem, korepetycjami, obozami. Od czasu rozwodu ojciec
    regularnie płaci alimenty na oboje dzieci. Między Panią a ojcem dzieci nigdy nie było
    ustaleń, co do sposobu rozliczania ulgi.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa uznać
    należy, że skoro w 2020 r. zarówno Pani, jak i Pani były mąż wykonywaliście władzę
    rodzicielską wobec małoletnich synów, to każdy z Państwa (rodziców) był uprawniony do
    skorzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych za ten rok, na podstawie art. 27f ust. 4 ww. ustawy w brzmieniu mającym
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych w 2020 r. W związku z brakiem
    porozumienia pomiędzy Panią a ojcem Pani synów, co do proporcji podziału ulgi na dzieci,
    za 2020 r. przysługiwało Pani odliczenie w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej na
    małoletnich synów A oraz B, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy.
    Odnosząc się do możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za lata 2021-2024 wskazuję,
    że skoro w tych latach Pani dzieci mieszkały z Panią i to Pani wykonywała władzę
    rodzicielską nad synami oraz między Panią a ojcem dzieci nigdy nie było ustaleń, co do
    sposobu rozliczania ulgi, to w odniesieniu do Pani syna B, który w latach 2021-2024 był
    małoletni, przysługuje Pani prawo do tej ulgi w pełnej wysokości, zgodnie z art. 27f ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu mającym zastosowanie
    do dochodów (przychodów) uzyskanych od 2021 r.
    W stosunku natomiast do Pani syna A, który (...) 2023 r. uzyskał pełnoletność, to prawo
    odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości przysługuje Pani za lata 2021-2022 i za
    miesiące od stycznia 2023 r. do (...) 2023 r. (tj. łącznie z tym miesiącem, w którym syn A

    skończył 18 lat i przestał być małoletni). Podstawowym bowiem warunkiem zastosowania
    przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka
    władzy rodzicielskiej, który w ww. okresach – zgodnie z Pani twierdzeniem – został
    spełniony wyłącznie przez Panią. Natomiast, za miesiące od grudnia 2023 r. (tj. od
    miesiąca następującego po miesiącu uzyskania przez syna A pełnoletności) do grudnia
    2024 r. przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej, z uwagi na
    pełnienie obowiązku alimentacyjnego przez obojga rodziców. Jak bowiem wyżej
    wyjaśniłem, warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest m.in.
    utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem ciążącego na nim obowiązku
    alimentacyjnego. Skoro zarówno Pani, jak i Pani były mąż, wykonywaliście – względem
    pełnoletniego syna A – obowiązek alimentacyjny oraz nie doszło między Panią a ojcem
    dzieci do porozumienia co do podziału ulgi na dzieci, to przysługuje Pani prawo do
    odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej na pełnoletniego uczącego się syna A.
    Podsumowując, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej
    przepisy prawa wskazuję, że zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w brzmieniu, które obowiązywało w 2020 r., skoro w 2020 r. nie doszło
    między Panią a ojcem dzieci do porozumienia co do podziału ulgi na dzieci, to
    przysługiwało Pani odliczenie w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej na syna B oraz
    syna A, ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy.
    W odniesieniu do lat 2021-2024, w stosunku do syna B, który w latach 2021-2024 był
    małoletni, to za te lata przysługuje Pani prawo do omawianej ulgi w pełnej wysokości.
    Natomiast w stosunku do syna A, który (...) 2023 r. uzyskał pełnoletność, prawo
    odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości przysługuje Pani za lata 2021-2022 i za
    okres od stycznia 2023 r. do (...) 2023 r. Z kolei za okres od grudnia 2023 r. do grudnia
    2024 r. przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% kwoty ulgi prorodzinnej.
    Zatem w tej części uznaję Pani stanowisko jako nieprawidłowe.
    W odniesieniu natomiast do roku podatkowego 2025, w którym, jak Pani wskazała, Pani
    pełnoletni syn osiągnie dochody opodatkowane na zasadach określonych w art. 27
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej
    dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w
    wysokości obowiązującej w grudniu 2025 r. – tj. przekraczającej kwotę 22 546,92 zł
    wskazuję, iż jak wynika z ww. uregulowań prawnych, aby móc skorzystać z ulgi, o której
    mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy m.in.
    utrzymywać w roku podatkowym pełnoletnie dziecko/dzieci do ukończenia 25 roku
    życia uczące się w szkołach ściśle przez ustawę określonych, które w roku podatkowym
    nie uzyskało dochodów, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegających opodatkowaniu na
    zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub przychodów, o których mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 148 i 152 w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty
    socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z
    2025 r. poz. 420 ze zm.), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego – w
    związku z wykonywaniem przez tego podatnika ciążącego na nim obowiązku
    alimentacyjnego. W roku 2025 jest to kwota 22 546,92 zł, co stanowi dwunastokrotność
    kwoty renty socjalnej (1 878,91 zł) określonej w ustawie o rencie socjalnej, w wysokości
    obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Przy czym wskazać należy, że dla ustalenia dochodu dziecka – uprawniającego rodzica
    do skorzystania z ulgi prorodzinnej – dochód należy określić zgodnie z art. 9 ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. jako różnicę pomiędzy
    przychodem a kosztami uzyskania przychodu.
    Co istotne, w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko
    istnieje ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez
    ustawodawcę limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku
    podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował
    opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego małoletniego dziecka – kwota
    92,67 zł, jeżeli dochody podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w tym
    również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56
    000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko
    wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu
    określona w lit. a – tj. 112 000 zł.
    Wysokość tych dochodów ustalić należy w sposób określony w powołanym art. 27f ust.
    2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane łącznie w
    danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
    określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa
    w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Wobec powyższego nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że w opisanej sytuacji
    przysługuje Pani możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej na starsze dziecko – syna A
    za cały rok 2025, ponieważ jak Pani wskazała, w 2025 r. Pani syn przekroczy limit
    dochodów uprawniających do skorzystania z ulgi prorodzinnej, tj. 22 546,92 zł.
    W przedmiotowej sprawie, w związku z uzyskaniem w 2025 r. przez Pani starsze
    pełnoletnie dziecko dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 27
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej
    dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w
    wysokości obowiązującej w grudniu 2025 r. – tj. przekraczającej kwotę 22 546,92 zł, nie
    zostanie spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z ulgi
    prorodzinnej. Oznacza to, że w zeznaniu podatkowym za 2025 r. nie może Pani
    skorzystać z ulgi prorodzinnej na pełnoletniego uczącego się syna A za cały 2025 r.
    Zważywszy na okoliczność, że mogłaby Pani – przy spełnieniu pozostałych przesłanek –
    skorzystać z ulgi prorodzinnej tylko na jedno młodsze dziecko – syna B, to
    ograniczeniem do zastosowania tejże ulgi jest limit dochodów, o którym mowa w art.
    27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskanych
    przez Panią w 2025 r.
    W Pani sytuacji, w 2025 r. nie znajduje zastosowania wyjątek wskazany w art. 27f ust. 2e
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt posiadania przez Panią dwoje
    dzieci, dla potrzeb skorzystania z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, pozostaje bez
    znaczenia, bowiem istotna jest ilość dzieci, na które przysługuje omawiana ulga.
    W sytuacji, gdy Pani dochody ustalone zgodnie z art. 27f ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody, do których mają zastosowanie zasady
    opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o
    których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2, w roku podatkowym
    2025 nie przekroczą kwoty 112 000 zł, to może Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej na
    małoletniego syna B w pełnej wysokości.
    Ponieważ – jak wskazała Pani we wniosku – Pani dochód nie przekroczy w roku
    podatkowym 2025 kwoty 112 000 zł, uznać należy, że może Pani zastosować odliczenie
    od podatku na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    na małoletnie dziecko – syna B w pełnej wysokości.
    Biorąc pod uwagę powyższe, skoro Pani syn A od 2025 r. uzyskuje przychód (ulga dla
    młodych) o łącznej wysokości większej niż dwunastokrotność renty socjalnej to nie
    został spełniony warunek dotyczący limitu dochodów, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt
    3 i w art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w
    2025 r. nie może Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej na syna A.

    Odnosząc się natomiast do Pani syna B, wskazuję, że skoro w 2025 r. wykonywała
    /wykonuje Pani władzę rodzicielską nad synem B oraz spełniała/spełnia Pani wszystkie
    ustawowe przesłanki wymagane do zastosowania ulgi – w tym wysokość osiągniętych w
    2025 r. przez Panią dochodów, które nie przekroczą rocznego limitu 112.000 zł – to
    przysługuje Pani prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej
    wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w
    pełnej wysokości kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem – nie przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń na dzieci w ramach ulgi
    prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w pełnej wysokości w każdym roku okresu obejmującego lata 2020-2025.
    Pani wątpliwości dotyczą także możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi
    prorodzinnej w przyszłych lat podatkowych po 2025 r.
    Odnosząc się do lat przyszłych, stwierdzam, że jeżeli w latach przyszłych sytuacja będzie
    tożsama jak w 2025 r., tj.:
      · Pani uczący się syn A (do ukończenia 25 roku życia) uzyska dochody, z wyjątkiem
        renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27
        lub art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przychodów,
        o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 ww. ustawy w łącznej wysokości
        przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej i
      · nie przekroczy Pani limitu dochodów osiągniętych przez Panią określonych w art.
        27f ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
      · zostaną spełnione wszystkie ustawowe przesłanki wymagane do zastosowania ulgi
    - to będzie mogła Pani dokonać odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej w pełnej
      wysokości na syna B.
    Jeśli natomiast przekroczy Pani limit dochodów określonych w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. b
    ww. ustawy, to nie będzie Pani mogła dokonać odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na
    żadne z Pani dzieci.
    Natomiast w sytuacji jeśli Pani uczący się syn A w latach przyszłych (do ukończenia 25
    roku życia):
      · nie uzyska w ogóle dochodów, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegających
        opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych lub przychodów, o których mowa w art. 21 ust.
        1 pkt 148 i 152 ww. ustawy w łącznej wysokości przekraczającej
        dwunastokrotność kwoty renty socjalnej i zostaną spełnione wszystkie ustawowe
        przesłanki wymagane do zastosowania ulgi lub
      · uzyska dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na
        zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych lub przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
        ww. ustawy w łącznej wysokości nieprzekraczającej dwunastokrotność kwoty
        renty socjalnej i zostaną spełnione wszystkie ustawowe przesłanki wymagane do
        zastosowania ulgi
    - to będzie mogła Pani dokonać odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na syna B w pełnej
      wysokości oraz na syna A w wysokości 50% kwoty.
    Jednocześnie wskazuję, że powyższe będzie miało zastosowanie pod warunkiem, że
    obowiązujące prawo nie zmieni się.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Panią i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym
    /zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Równocześnie w przypadku,
    gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych.
    Ponadto wskazuję, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny dokumentów
    załączonych do wniosku o interpretację. Wszystkie istotne dla sprawy informacje powinny
    znaleźć się w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych oraz zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.