Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-473/09-5/GZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-01
Teza: Spółka zajmuje się wykonywaniem i dostawą elementów stoisk na indywidualne zamówienie na rzecz podmiotów krajowych. Obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu dokonanych na rzecz podmiotów krajowych dostaw towarów, dla których miejscem świadczenia zgodnie z art. 22 ustawy jest terytorium kraju, spoczywa na Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; targi; towar; świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki reprezentowanej przez Doradcę Podatkowego, przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2009 r. (data wpływu 10 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. (data wpływu 17 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania dostawy towarów **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania dostawy towarów. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. (data wpływu 17 czerwca 2009 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka wykonuje usługi (dostawę towarów) na rzecz podmiotów krajowych, związane z targami i wystawami. Usługi są świadczone zarówno na terenie kraju, jak i za granicą. Spółka oferuje następujące usługi (towary) swoim klientom:

*   usługi montażu stoiska targowego z elementów własnych,

*   usługi montażu elementów stoiska targowego z elementów zleceniodawcy,

*   wykonanie i dostawa elementów stoisk na indywidualne zamówienie,

*   wynajem elementów stałych stoiska targowego, np.: wynajem elementów zabudowy systemowej, mebli, czy instalacji elektryczno-oświetleniowej.

W ramach świadczonych usług, może również wystąpić świadczenie usług aranżacji i projektowania elementów stoiska. Oferowane przez Spółkę różnego rodzaju usługi mają na celu dostosowanie się do potrzeb klienta. Od klienta zależy, z jakiego rodzaju oferowanych usług skorzysta. Spółka nie jest zarejestrowana jako podatnik podatku od wartości dodanej w innym państwie członkowskim Wspólnoty Europejskiej.

W uzupełnieniu do złożonego wniosku Spółka wskazała, iż w przypadku wykonania i dostawy elementów stoisk na indywidualne zamówienie, polega to na zleceniu Spółce wykonania z materiałów należących do Spółki, elementów stoiska targowego, według indywidualnego zamówienia. Po wykonaniu, dochodzi do przeniesienia własności tych elementów na rzecz kontrahenta. Kontrahent odbiera towar sam bądź za pośrednictwem firmy, która uzyskała zlecenie na montaż takiego stoiska na targach. Umowa na te czynności nie obejmuje montażu stoiska. Kontrahent decyduje o wyborze firmy, która dostarczy nabyte od Spółki elementy stoiska na teren targów (wystaw) i wykonanie usługi montażu. Ewentualny montaż na terenie targów nabytych od Spółki elementów stoiska, odbywa się na podstawie odrębnego zlecenia i umowy, ale to kontrahent decyduje o wyborze firmy, która dokona takiego montażu.

Wśród sytuacji jakie mogą wystąpić w Spółce, to nabycie przez klienta elementów stoiska pod indywidualne zamówienie oraz usługa wynajmu elementów stałych stoiska targowego, co regulowałaby jedna umowa wiążąca Spółkę i klienta. Kontrahent decyduje o wyborze firmy, która dokona transportu elementów stoiska na teren targów i ich montażu. Może się zdarzyć, iż podmiotem, który uzyskuje zlecenie na wykonanie elementów stoiska, wynajem elementów stałych, a następnie usługę montażu, będzie Spółka. Następuje to jednak w pewnym odstępie czasu i na podstawie odrębnych umów, bowiem decyzja w tym zakresie należy do klienta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W związku z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 grudnia 2008 r., Spółka zwraca się o wyjaśnienie, na kim spoczywa obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług, z tytułu dokonywanych przez Spółkę transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej ustawą o VAT), przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie zaś do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Natomiast, w stosunku do towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT).

W świetle natomiast art. 27 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług zasadą jest, iż miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania. Wyjątki od tej zasady zostały określone w przepisach art. 27 ust. 2-6 i art. 28 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz usług podobnych do tych usług, takich jak targi i wystawy, a także usług pomocniczych do tych usług, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28.

Podobnie w przypadku świadczenia usług na ruchomym majątku rzeczowym, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28, co wynika z art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy o VAT.

Trzeba również wskazać na treść przepisu art. 27 ust. 4 pkt 3 lit. d ustawy o VAT, w związku z art. 27 ust. 3. W świetle tego przepisu, w przypadku świadczenia usług architektonicznych i inżynierskich sklasyfikowanych w PKWiU 74.2, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie np. nabywca usługi posiada siedzibę. Jednakże przepisy te uzależniają ich zastosowanie od statusu podmiotu na rzecz którego są świadczone usługi. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale

\- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Istotne jest również, iż niektóre z tych przepisów stosuje się z zastrzeżeniem art. 28 ustawy o VAT. Stosownie natomiast do art. 28 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, świadczonych dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane.

Odnosząc opisany stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego, stanowisko Spółki jest następujące.

W sytuacji wykonania i dostawy elementów stoisk targowych na indywidualne zamówienie, zdaniem Spółki mamy do czynienia z dostawą towarów, która to dostawa jest opodatkowana w Polsce. Spółka będzie zatem zobowiązana do rozliczenia z tego tytułu podatku w Polsce, według stawki 22% i wystawienia stosownej faktury VAT.

Podstawa prawna: art. 7 ust. 1 i art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o VAT.

Reasumując, w ocenie Spółki w opisanym stanie faktycznym, usługi (bądź dostawa towarów) świadczone przez nią na rzecz podmiotów krajowych, winny być rozliczone z punktu widzenia ustawy o VAT, w następujący sposób:

wykonanie i dostawa elementów stoisk na indywidualne zamówienie:

*   opodatkowanie w Polsce przez Spółkę, jak dostawa towarów,

*   na Spółce spoczywa obowiązek rozliczenia podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Miejsce świadczenia to nic innego, jak miejsce opodatkowania danej czynności. Zatem jego określenie ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia państwa, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1.  towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;
2.  towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem;
3.  towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy;
4.  dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu pasażerów wykonywanej na terytorium Wspólnoty - miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów;
5.  dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym do podmiotu będącego podatnikiem, o którym mowa w art. 15, podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatnikiem podatku o podobnym charakterze, którego głównym celem nabywania gazu i energii elektrycznej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot taki posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania;
6.  dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, jeżeli taka dostawa jest dokonywana do podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa w pkt 5 - miejsce, w którym nabywca korzysta z tych towarów i je zużywa; jeżeli wszystkie te towary lub ich część nie są w rzeczywistości zużyte przez tego nabywcę, towary niezużyte uważa się za wykorzystane i zużyte w miejscu, w którym nabywca posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie nabywca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się wykonywaniem i dostawą elementów stoisk na indywidualne zamówienie na rzecz podmiotów krajowych. W uzupełnieniu do złożonego wniosku Spółka wskazała, iż w przypadku wykonania i dostawy elementów stoisk na indywidualne zamówienie, polega to na zleceniu Spółce wykonania z materiałów należących do niej elementów stoiska targowego, według indywidualnego zamówienia. Po wykonaniu dochodzi do przeniesienia własności tych elementów na rzecz kontrahenta. Kontrahent odbiera towar sam bądź za pośrednictwem firmy, która uzyskała zlecenie na montaż takiego stoiska na targach. Umowa na te czynności nie obejmuje montażu stoiska. Kontrahent decyduje o wyborze firmy, która dostarczy nabyte od Spółki elementy stoiska na teren targów (wystaw) i wykonanie usługi montażu. Ewentualny montaż na terenie targów nabytych od Spółki elementów stoiska, odbywa się na podstawie odrębnego zlecenia i umowy, ale to kontrahent decyduje o wyborze firmy, która dokona takiego montażu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż miejscem dostawy elementów stoisk targowych, a tym samym miejscem opodatkowania, jest:

*   miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy (w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych) lub

*   miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych).

Reasumując, obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu dokonanych na rzecz podmiotów krajowych dostaw towarów, dla których miejscem świadczenia zgodnie z art. 22 ustawy jest terytorium kraju, spoczywa na Wnioskodawcy.

Zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanowisku własnym, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii fakturowania i wysokości stawki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej obowiązku opodatkowania dostawy towarów. Kwestia dotycząca obowiązku opodatkowania usług została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 1 lipca 2009 r. nr ILPP2/443 473/09 4/GZ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.