Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.262.2025.2.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków poniesionych na sesje terapeutyczne.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
wydatek-wydatki osobiste
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani 10 kwietnia 2025 r.
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu

    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w branży (...). Jest Pani absolwentką
    (...). Biegle posługuje się angielskim oraz hiszpańskim. Pani (...) zdobyły wiele nagród na (...)
    w Polsce i za granicą.
    Niestety, obecna sytuacja na rynku (...) jest niezwykle skomplikowana. Rynek jest nasycony
    po hossie po epidemii covid, a podaż pracy jest niezwykle mała. Stąd, rywalizacja, warunki
    finansowe, presja stają się coraz większe.
    Dla osób z Pani wykształceniem, mimo bogatego doświadczenia na rynku (...), brakuje
    pracy. Wynika stąd obniżenie satysfakcji i sprawczości i w Pani przypadku konieczna jest
    psychoterapia, która ma na celu lepsze radzenie sobie z trudną sytuacja i zapewnienie
    utrzymania celowości oraz motywacji na odpowiednim poziomie.
    Sesje terapeutyczne pomagają sobie radzić w sytuacji pod presją oraz lepiej
    współpracować z innymi na (...) poprzez zwiększenie umiejętności interpersonalnych,
    wpływając na rozwój Pani działalności, wielkość i ilość zleceń. Praca z terapeutą wpływa
    pozytywnie na rozwój biznesu, w którym to Pani i Jej umiejętności interpersonalne, jak
    również umiejętność radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi.
    Zdarzeniem przyszłym zatem, są sesje terapeutyczne, które stają się koniecznością
    wynikającą z problematyki zawodu. Zdarzenie dotyczy roku 2025 i 2026.
    Jednoosobową działalność gospodarczą prowadzi Pani od lipca 2024 r., opodatkowaną na
    zasadach ogólnych.
    Faktury za sesje terapeutyczne wystawiane są na koniec każdego miesiąca. Zakładając, że
    będą one trwać jeszcze 10 miesięcy, faktury będzie Pani otrzymywać około 28-31 dnia
    każdego miesiąca, przez najbliższe 10 miesięcy. Z zastrzeżeniem, że liczba miesięcy może
    nieznacznie wzrosnąć.
    Prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej wiąże się z pogodzeniem wielu
    funkcji. Jest Pani (...), a więc próbuje pozyskać zlecenia, składać wnioski, oferty,
    reklamować się i budować relację z klientami.
    Zarządza Pani projektami i nadzoruje ich przebieg od strony organizacyjnej. Jednocześnie
    jest też, a może przede wszystkim, (...). W ramach tych współpracy podejmuje różne
    działania: (...).
    Jako wciąż stosunkowo początkująca (...), ze względu na ogromną konkurencję i otwarcie
    się rynku (...) na osoby spoza (...), musi Pani podejmować liczne próby pozyskania środków
    na swoje działania artystyczne i realizację projektów, które bardzo często kończą się
    niepowodzeniem. Jest to nieodłączny element tej branży.
    W ramach swojej działalności podejmuje również prace (...). W ramach swojej działalności
    współpracuje Pani zarówno z innymi artystami (np. (...)) jak (...).
    Wydatki ponoszone „na sesje terapeutyczne” zostaną poniesione w celu uzyskania
    przychodów z wykonywanej przez Panią działalności gospodarczej.
    Sesje terapeutyczne są sposobem na poradzenie sobie z pracą pod wielką presją,
    zarówno czasową jak i związaną z pozyskiwaniem środków i próbą przetrwania na rynku.
    Umożliwią Pani też pozyskanie umiejętności radzenia sobie z lepszym zarządzaniem dużą
    grupą ludzi.
    Finalnie pomoże to Pani w skuteczniejszym pozyskiwaniu środków na swoją działalność,
    zbudowaniu większej wytrwałości, a więc zapewni też większą szansę na utrzymanie się i
    działalności na tym rynku. Sesje terapeutyczne zwiększą Pani odporność psychiczną co
    umożliwi lepszą pracę kreatywną, budowanie odpowiednich relacji zawodowych, co
    ostatecznie wpłynie na więcej współpracy i zleceń. Budowanie kompetencji miękkich
    poprawi również sposób zarządzania wielkim zespołem.
    Udział w terapii pozwala Pani na: skuteczniejsze radzenie sobie z sytuacjami stresowymi,
    poprawę zdrowia psychicznego i emocjonalnego, które mają bezpośredni wpływ na Pani

    efektywność zawodową, utrzymanie motywacji i ciągłości w wykonywaniu zadań
    zawodowych, zapobieganie wypaleniu zawodowemu.
    Uczestnictwo w sesjach terapeutycznych jest/będzie konieczne do wykonywania przez
    Panią pozarolniczej działalności gospodarczej w branży (...).
    Pani działalność zawodowa w branży (...) wiąże się z bardzo dużym obciążeniem
    psychicznym oraz koniecznością nieustannej kreatywności i wysokiej odporności
    psychicznej. Praca nad projektami (...), które często są długoterminowe, stresujące i
    wymagające intensywnego zaangażowania emocjonalnego i twórczego, wymaga od Pani
    utrzymania dobrej kondycji psychicznej i emocjonalnej.
    Sesje terapeutyczne są dla Pani wsparciem w: radzeniu sobie ze stresem i presją związaną
    z realizacją projektów (...) pod dużą presją czasu i oczekiwań, utrzymaniu kreatywności
    oraz efektywności twórczej, zachowaniu równowagi psychicznej niezbędnej do pracy w
    dynamicznym i nieregularnym środowisku, przeciwdziałaniu wypaleniu zawodowemu,
    które w branży (...) jest szczególnie powszechne ze względu na duże zaangażowanie
    emocjonalne i wysokie tempo pracy.
    Specyfika branży (...), która odróżnia ją od innych zawodów, polega na: braku stabilności i
    dużej niepewności zawodowej, konieczności ciągłego podejmowania ryzyka artystycznego
    i finansowego, intensywnym tempie pracy oraz częstym przekraczaniu granic między
    życiem prywatnym a zawodowym. Wydatki będą dokumentowane fakturami od
    psychoterapeuty.

## Pytanie

Czy możliwe jest zaliczenie wydatków na sesje terapeutyczne do kosztów uzyskania
    przychodów Pani działalności gospodarczej?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, biorąc pod uwagę to, że sesje są ściśle związane z wymogami Pani zawodu,
    jak również zwiększają Pani możliwości interpersonalne, motywacyjne do własnego
    działania w jakże trudnej branży (...), wliczenie kosztów jest zasadne. Jednocześnie
    zapoznała się Pani z wcześniejszymi orzeczeniami w tej sprawie, u innych podmiotów, i
    wie, że tego typu sprawy były orzekane na korzyść wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
    Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego
    rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku
    przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą
    powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła
    ich uzyskiwania.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki

    ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności
    gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania.
    Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na
    podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie
    uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-
    skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też
    zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego
    związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem
    przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku
    przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie,
    których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego
    funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania
    przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
    · być poniesiony przez podatnika,
    · być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
    · pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może zostać
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · zostać właściwie udokumentowany,
    · wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1
      ustawy.
    Wydatki, o których mowa w analizowanej sprawie nie zostały wymienione w katalogu
    zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem w
    przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zaznaczyć, że sam fakt niewymienienia określonego wydatku w art. 23
    ust. 1 ww. ustawy, zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania
    przychodów, nie przesądza automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy
    ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych
    kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanym z tej
    działalności przychodem.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II
    FSK 3526/16:

      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku
      na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy
      wydatkiem, a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
    Podkreślenia również wymaga fakt, że:
      Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc
      uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz
      ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
    Potwierdzają to np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r.
    sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
    Zatem jeśli jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania
    przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić
    do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany
    związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w
    branży (...) związaną z (...). Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza jest
    opodatkowana na tzw. zasadach ogólnych.
    Sesje terapeutyczne są dla Pani sposobem na poradzenie sobie z pracą pod wielką presją,
    zarówno czasową jak i związaną z pozyskiwaniem środków i próbą przetrwania na rynku.
    Umożliwią Pani też pozyskanie umiejętności radzenia sobie z lepszym zarządzaniem dużą
    grupą ludzi. Finalnie pomoże to Pani w skuteczniejszym pozyskiwaniu środków na swoją
    działalność, zbudowaniu większej wytrwałości, a więc zapewni też większą szansę na
    utrzymanie się i działalności na tym rynku. Sesje terapeutyczne zwiększą Pani odporność
    psychiczną co umożliwi lepszą pracę kreatywną, budowanie odpowiednich relacji
    zawodowych, co ostatecznie wpłynie na więcej współpracy i zleceń. Budowanie
    kompetencji miękkich poprawi również sposób zarządzania wielkim zespołem.
    Udział w terapii pozwala Pani na: skuteczniejsze radzenie sobie z sytuacjami stresowymi,
    poprawę zdrowia psychicznego i emocjonalnego, które mają bezpośredni wpływ na Pani
    efektywność zawodową, utrzymanie motywacji i ciągłości w wykonywaniu zadań
    zawodowych, zapobieganie wypaleniu zawodowemu.
    Uczestnictwo w sesjach terapeutycznych jest i będzie konieczne do wykonywania przez
    Panią pozarolniczej działalności gospodarczej w branży (...). Pani działalność zawodowa w
    branży (...) wiąże się z bardzo dużym obciążeniem psychicznym oraz koniecznością
    nieustannej kreatywności i wysokiej odporności psychicznej. Praca nad projektami (...),
    które często są długoterminowe, stresujące i wymagające intensywnego zaangażowania
    emocjonalnego i twórczego, wymaga od Pani utrzymania dobrej kondycji psychicznej i
    emocjonalnej.
    Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy poniesione przez Panią wydatki na
    sesje terapeutyczne stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W mojej ocenie wskazane we wniosku wydatki na psychoterapię mają charakter osobisty,
    a ich poniesienie ma na celu jedynie poprawę Pani warunków zdrowotnych i ochronę Pani

    zdrowia, a nie wykonywanie działalności gospodarczej. Bez wątpienia zły stan zdrowia
    może przełożyć się na niemożność wykonywania działalności gospodarczej lub gorszą
    efektywność zawodową a zdrowie psychiczne pozwala realizować przychody z tej
    działalności, ale nie sposób uznać, że są to wydatki ponoszone w celu osiągnięcia
    przychodów. Brak jest bowiem ich związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.
    Wydatki, jakie ponosi i będzie Pani ponosiła na sesje terapeutyczne nie mają związku z
    prowadzoną przez Panią pozarolniczą działalnością gospodarczą, gdyż bezpośrednim
    celem ich poniesienia jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organizmu.
    Wydatek na psychoterapię nie ma także na celu ani zachowania, ani zabezpieczenia źródła
    przychodów.
    Dodatkowo należy wskazać, że praktycznie każda praca wywołuje stres, a wiele zawodów
    związanych jest z jeszcze większą odpowiedzialnością. Każda praca, jak i rodzaj
    prowadzonej działalności gospodarczej ma określony wpływ i nie pozostaje obojętny
    względem zdrowia, także zdrowia psychicznego.
    W sytuacji, gdy uczęszcza Pani na sesje terapeutyczne, które mają na celu poradzenie
    sobie z pracą pod wielką presją, zwiększą odporność psychiczną, wpłyną na skuteczniejsze
    radzenie sobie z sytuacjami stresowymi, poprawę zdrowia psychicznego i emocjonalnego
    to spełnia Pani własne potrzeby osobiste, których wymaga stan Pani zdrowia (jeśli nie
    radzi sobie Pani ze stresem), niezależnie od tego czy prowadzi Pani działalność
    gospodarczą.
    Powyższe zatem oznacza, że nie jest spełniona, w stosunku do wydatków na Pani sesje
    terapeutyczne, podstawowa przesłanka zaliczania wydatków do kosztów uzyskania
    przychodu zawarta w treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, co oznacza, że wydatki te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Reasumując, wydatek związany z Pani sesjami terapeutycznymi (psychoterapią), nie ma
    związku z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą i nie jest wydatkiem
    ponoszonym w celu powstania lub zwiększenia przychodu oraz zabezpieczenia lub
    zachowania źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie można
    zatem ich uznać za koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Tym samym Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.