Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-734/14/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-08
Teza: Brak obowiązku opodatkowania płatności dokumentowanych za pomocą not księgowych.
Słowa kluczowe: noty; usługi; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2014 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 13 sierpnia 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania płatności dokumentowanych za pomocą not księgowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 13 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania płatności dokumentowanych za pomocą not księgowych.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się sprzedażą usług telekomunikacyjnych „przez telefon”. Usługi świadczy dla N. S.A. W styczniu 2014 r. podpisała umowę „cesji przejęcia” umowy innego agenta. Poprzedni agent miał zawartą umowę agencyjną z ww. spółką akcyjną, której przedmiotem było zawieranie w imieniu i na rzecz tej spółki umów z klientami na usługi telekomunikacyjne przez nią świadczone. Spółka, jako nowy agent, wyraziła wolę przejęcia od poprzedniego agenta całości praw i obowiązków wynikających z umowy.

W umowie cesji jest taki zapis, że w przypadku, gdy zostanie dokonana korekta wynagrodzenia wypłaconego wcześniej na podstawie faktury poprzedniemu agentowi, nowy agent, czyli Spółka, zobowiązuje się do zapłaty noty debetowej w wysokości korekty wynagrodzenia w terminie wskazanym w tej nocie. W związku z powyższym, Spółka otrzymała takie noty od firmy N. . Są to noty księgowe uznaniowe bądź obciążeniowe. Ponieważ umowy, jakie Spółka zawiera „przez telefon” z klientami w imieniu N., „zamykają się” do pół roku, mogą wystąpić w każdym miesiącu korekty na plus lub na minus. Z poprzednim agentem nie było problemu, ponieważ N. wystawiała na jego rzecz faktury korygujące. Natomiast po przejęciu tej umowy, N. wystawia na Spółkę w formie not księgowych uznaniowych lub obciążeniowych korekty na plus lub na minus do faktur wcześniej wystawionych na poprzedniego agenta. Jeżeli jest to nota obciążeniowa, N. kompensuje sobie kwotę tej noty z bieżącą fakturą sprzedaży wystawianą przez Spółkę. Jeżeli jest to nota uznaniowa, to N. płaci Spółce kwotę tej noty.

Poprzedni agent zawiesił działalność gospodarczą. Noty księgowe wystawione przez N. dotyczą korekty sprzedaży usług przez telefon, które wcześniej wykonał poprzedni agent. Wystawienie noty obciążeniowej oznacza, że Spółka musi zwrócić N. pieniądze, które przed cesją otrzymał poprzedni agent. N. płaci agentowi od razu za pozyskaną usługę, ale zdarza się tak, że do faktycznego podpisania umowy z klientem może w ogóle nie dojść z różnych przyczyn formalnych i wtedy N. dokonuje korekty takiej usługi. Wystawienie noty uznaniowej oznacza, że N. płaci Spółce za usługi, które przed cesją wykonał poprzedni agent, a które dopiero teraz - po uznaniu reklamacji - doszły do skutku. Poprzedni agent wystawiał na rzecz N. faktury ze stawką VAT 23% i jeżeli były korekty, wystawiana była faktura korygująca obniżająca bądź zwiększająca podatek VAT.

W związku z powyższym opisem, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie:

Czy ww. nota księgowa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nota księgowa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zauważyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata za nią, czy też dokonywanie płatności.

Ponadto wskazać należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych wyżej regulacji prawnych prowadzi do wniosku, że otrzymywane noty księgowe dotyczące korekty sprzedaży usług „przez telefon”, które wcześniej wykonał poprzedni agent, nie wywołują u Spółki skutków podatkowych w podatku od towarów i usług. Jak już wyżej wskazano, przepisy ustawy o podatku od towarów i usług mają zastosowanie wyłącznie do podmiotów dokonujących dostawy towarów i/lub świadczących usługę, natomiast z okoliczności sprawy nie wynika, aby otrzymywane noty księgowe miały związek z czynnościami dokonanymi przez Spółkę na rzecz N. S.A., gdyż dotyczą one usług świadczonych przez poprzedniego agenta.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.