Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-332/08/BWo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-14
Teza: 1) Czy Wnioskodawca ma żądać od swoich odbiorców wystawiania not księgowych czy faktur VAT tytułem świadczonych usług? 2) Czy Wnioskodawca może wystawiać noty księgowe dostawcy a być obciążany przez odbiorcę fakturami VAT? 3) Czy wynagrodzenie otrzymane na podstawie noty księgowej lub faktury VAT otrzymane tytułem prowizji ma być wliczone do wartości sprzedaży węgla odbiorcom jako podstawy do opodatkowania podatkiem VAT czy też stanowi oddzielny przychód Wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: faktura; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2008r. (data wpływu 14 stycznia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 marca 2008r. (data wpływu 11 marca 2008r.) oraz pismem z dnia 10 kwietnia 2008r. (data wpływu 10 kwietnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie rozpoznania obowiązku opodatkowania udzielanej prowizji oraz sposobu jej dokumentowania - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2008r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozpoznania obowiązku opodatkowania udzielanej prowizji oraz sposobu jej dokumentowania.

Pismami z dnia 10 marca 2008r. oraz 10 kwietnia 2008r. Wnioskodawca dokonał uzupełnienia ww. wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza podpisać umowy ze swoimi odbiorcami węgla i udzielając im prowizji (premii pieniężnej) za zakup odpowiedniej ilości węgla na podstawie otrzymanej faktury VAT lub noty księgowej. Ze względu na fakt otrzymania przez Wnioskodawcę wynagrodzenia prowizyjnego np. w wysokości 8% może on faktycznie sprzedawać węgiel dalej po cenie niższej, aniżeli zakupił. Przyczyną tego stanu jest ogromna konkurencja na rynku i bardzo niska marża za sprzedawany dalej węgiel. Stąd też należy zaznaczyć, że przy tego rodzaju konkurencji cena rynkowa bardzo często jest niższa od ceny zakupu węgla albowiem uzyskane wynagrodzenie prowizyjne rekompensuje wysokość marży przy dalszej sprzedaży węgla.

Wnioskodawca zastosuje podobny mechanizm udzielania prowizji jaki obowiązuje pomiędzy Wnioskodawcą a K. S.A. w K.

W stanie faktycznym Wnioskodawca wyjaśnił także, iż istnieje możliwość powiązania prowizji z konkretną dostawą.

Ponadto zgodnie z treścią § 2 projektu umowy łączącej Spółkę/Wnioskodawcę z jego kontrahentami, ci zobowiązują się do:

1.  Realizacji zakupów węgla w sortymentach, ilościach i terminach określonych w zamówieniach.
2.  Umieszczenia w zamówieniach na węgiel dodatkowego zapisu o zamówieniu usługi spedycji węgla.
3.  Zapłaty za odebrany węgiel i usługę spedycji w uzgodnionych terminach.

Natomiast sprzedający (Spółka/Wnioskodawca) zobowiązany jest do:

1.  Sprzedaży węgla w sortymentach, ilościach i terminach uzgodnionych z Kupującym na bazie otrzymanych zamówień.
2.  W przypadku transportu kolejowego, zamawiania wagonów i wysyłania węgla.
3.  Dostarczenia Kupującemu obowiązujących cenników węgla.
4.  Udzielenia prowizji za zakupiony węgiel.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca ma żądać od swoich odbiorców wystawiania not księgowych czy faktur VAT tytułem świadczonych usług?
2.  Czy Wnioskodawca może wystawiać noty księgowe dostawcy a być obciążany przez odbiorcę fakturami VAT?
3.  Czy wynagrodzenie otrzymane na podstawie noty księgowej lub faktury VAT otrzymane tytułem prowizji ma być wliczone do wartości sprzedaży węgla odbiorcom jako podstawy do opodatkowania podatkiem VAT czy też stanowi oddzielny przychód Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, konsekwentnie otrzymanie przez odbiorców wynagrodzenia prowizyjnego, należy uznać tę czynność jako podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą a jego odbiorcami powinny następować za pomocą faktur VAT a nie not księgowych. Wynagrodzenie prowizyjne nie powinno być wliczane do obrotu albowiem przy założeniu, że stanowi ono wynagrodzenie za wykonaną usługę nie powinno być zaliczone do kwoty sprzedaży węgla odbiorcy stanowiącej podstawę opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom.

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W praktyce występują również sytuacje, gdzie premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

W opisanym zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia z sytuacją, gdzie Wnioskodawca wypłaca prowizję w związku z przekroczeniem określonego pułapu zakupów (określonych ilościowo). Premia ta nie ma więc charakteru dobrowolnego, ale uzależniona jest od określonego zachowania kupującego. Usługobiorcą jest Wnioskodawca, który realizuje swój interes ekonomiczny poprzez tworzenie sytuacji, w której kupujący, decyduje się na zakup u tego Wnioskodawcy, a nie u innego dostawcy.

Wypłata przedmiotowej prowizji jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Wypłacając prowizję sprzedawca nagradza kupującego za nabycie określonej ilości towarów, a w konsekwencji za lojalność względem sprzedawcy, tj. za to że kupujący nabywa towary wybranego kontrahenta, a nie jego konkurentów. Premia pieniężna powinna być w związku z tym traktowana również jako wynagrodzenie za powstrzymywanie się od zakupu towarów konkurencyjnych. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę podatnik otrzymuje prowizję, która stanowi premie pieniężną.

Zatem pomiędzy stronami zaistniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

Zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy o VAT, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22 %, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

W świetle powyższego zachowanie nabywcy towaru polegające na dokonaniu określonych w umowie zakupów należy uznać za świadczenie usług zgodnie z cyt. art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i opodatkować podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%, zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy o VAT.

Ponadto, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zatem w przedmiotowej sytuacji wypłata prowizji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według 22% stawki podatku VAT, oraz winna być udokumentowana poprzez wystawienie przez świadczącego usługę – czyli przez odbiorcę faktury VAT na rzecz nabywcy usług, tj. Wnioskodawcy.

Zatem w świetle powyższego, wynagrodzenia prowizyjnego nie wlicza się do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, sprzedaży węgla odbiorcom, bowiem kwota prowizji stanowi wynagrodzenie za wyświadczoną usługę, która winna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług przez otrzymującego prowizję.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe**.

Kwestia interpretacji w zakresie pytania nr 4 dotyczącego sprzedaży węgla po cenie niższej aniżeli cena nabycia zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.