Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP2.4512.161.2017.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-09
Teza: Zwolnienie od podatku dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; stawka-stawki podatku; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 10 lutego 2017 r. (data wpływu 20 lutego 2017 r.), uzupełnionym w dniu 8 maja 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny, uzupełniony w dniu 8 maja 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego.

We wniosku złożonym przez Zainteresowanego będącym stroną postępowania przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zainteresowany będący stroną postępowania „M” M. F., G. F. spółka cywilna (Wnioskodawca i właściciel nieruchomości) planuje sprzedać na rzecz zainteresowanego niebędącego stroną postępowania J. Sp. z o.o. (Wnioskodawca nr 2) następujące prawa wieczystego użytkowania gruntu, oznaczone jako działki:

*   nr 15/12 o pow. 1108 m2 wraz z własnością położonego na tej działce budynku o powierzchni 598 m2,
*   udział 1/5 części działki nr 15/18 o pow. 2927 m2 (droga wewnętrzna wraz z instalacjami),
*   udział 1/5 części działki nr 15/19 o powierzchni 82 m2 (z budynkiem trafostacji o powierzchni 34,80 m2).

Powyższe prawo zostało nabyte w następujący sposób. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 22 października 2002 r., M. F. i M. M., jako wspólnicy spółki cywilnej prowadzonej pod firmą „M.” M. F., M. M., nabyli udział wynoszący 93/1000 części w prawie wieczystego użytkowania gruntu położonego w S., przy ul. D., stanowiącego działkę nr 15/1. Nieruchomość ta zabudowana była stanowiącymi odrębną nieruchomość budynkami. Wartość transakcji wyniosła 160.000 zł. Transakcja nabycia była zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym z dnia 8 stycznia 1993 r.

Po przystąpieniu do spółki Pani G. F. i wystąpieniu ze spółki M. M., aktem notarialnym z dnia 19 sierpnia 2003 r., zawarto umowę przeniesienia udziału 93/1000 części w prawie wieczystego użytkowania gruntu i własności nieruchomości na rzecz M. F. i G. F., wspólników spółki cywilnej „M.” M. F., G. F. Strony określiły wartość udziału 93/1000 części na kwotę 160.000 zł.

W dniu 5 listopada 2003 r., aktem notarialnym zawarto umowę zniesienia współużytkowania wieczystego gruntu i własności nieruchomości oraz ustanowienie służebności. W wyniku podziału działki gruntu nr 15/1, G. F. i M. F. na zasadzie współwłasności łącznej jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą „M.” M. F., G. F. nabyli prawo wieczystego użytkowania gruntu działki nr 15/12 wraz z własnością położonego na tej działce budynku przemysłowego o powierzchni 432 m2 oraz udział po 1/5 części działki nr 15/18 (droga wewnętrzna) i nr 15/19 (z budynkiem stacji trafostacji). Zniesienie współwłasności nastąpiło bez obowiązku spłat i dopłat. Wartość nabytych w wyniku zniesienia współwłasności praw wieczystego użytkowania gruntów nie przekroczyła wartości udziałów we współwłasności, które przed zniesieniem przysługiwały Wnioskodawcy.

Przed wprowadzeniem nieruchomości do ewidencji środków trwałych spółka cywilna poniosła wydatki na modernizację budynku przekraczające kwotę 300.000 zł, które zwiększyły wartość początkową środka trwałego. Prace modernizacyjne były niezbędne do dostosowania budynku do prowadzonej działalności i rozpoczęcia jego użytkowania.

W dniu 31 sierpnia 2004 r. nieruchomość o powierzchni 598 m2 została wprowadzona do ewidencji środków trwałych wg. wartości ustalonej z wyceny rzeczoznawcy, tj. po wartości równej 711.360 zł i rozpoczęto jej użytkowanie do celów opodatkowanych podatkiem VAT. Po wprowadzeniu budynku do ewidencji środków trwałych nie ponoszono wydatków modernizacyjnych.

Wspólnicy spółki cywilnej „M.” M. F., G. F. zawarli w dniu 30 czerwca 2015 r. umowę najmu z J. Sp. z o.o. Zgodnie z umową wynajmujący oddaje najemcy do używania część nieruchomości zabudowanej, stanowiącej działkę gruntu nr 15/12, położoną przy ul. D., wraz z częścią budynku przemysłowego, tj. halą przemysłową oraz magazynem, o łącznej powierzchni 520 m2 (z łączną powierzchnią budynku 598 m2). Wydanie przedmiotu najmu, zgodnie z zapisem umowy nastąpiło „do dnia” 1 lipca 2015 r.

Strony umowy najmu planują dokonać dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu działki nr 15/12 wraz z budynkiem przemysłowym o powierzchni 598 m2 oraz udział po 1/5 w prawie wieczystego użytkowania działki gruntu nr 15/18 stanowiącego drogę wewnętrzną (zabudowaną budowlami w postaci asfaltowo-betonowej nawierzchni drogowej, instalacji wodnej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej, oświetleniowej z lampami ulicznymi) i nr 15/19 wraz z własnością położonego na tej działce budynku trafostacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana transakcja dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu stanowiącego działkę nr 15/12 wraz z własnością położonego na tej działce budynku oraz udziału po 1/5 w prawie wieczystego użytkowania gruntu stanowiącego działkę nr 15/18 (droga wewnętrzna) i nr 15/19 (zabudowana trafostacją) będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Zainteresowanych, co do zasady transakcja dostawy nieruchomości niemieszkalnej opodatkowana jest stawką podatku w wysokości 23%, z tym, że w art. 43 ust. 1 u.p.tu., ustawodawca wskazał na dwa zwolnienia z opodatkowania w przypadku dostawy budynków, budowli i ich części. Aby ocenić, czy obecnie transakcja dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu działki nr 15/12, zabudowanego budynkiem oraz działki nr 15/18 (droga) i nr 15/19 (stacja trafo) będzie polegała opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23%, czy też korzystała ze zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 u.p.tu. należy odnieść się do przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a u.p.tu.

I tak, art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.tu., zwalnia od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 10a u.p.tu. wynika, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich część nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowe tych obiektów.

Zgodnie z art. 43 ust. 7a u.p.tu., warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zawarte w tych przepisach określenie „pierwsze zasiedlenie” należy rozumieć, zgodnie z definicją zawartą w przepisie art. 2 pkt 14 u.p.tu., jako oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zgodnie z przedstawionymi w opisie stanu faktycznego danymi, należy uznać, że spółka do sierpnia 2004 r. poniosła wydatki na ulepszenie budynku na działce nr 15/12, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. W dniu 31 sierpnia 2004 r. wprowadziła nieruchomość do ewidencji środków trwałych i rozpoczęła użytkowanie budynku w działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Po dokonaniu modernizacji budynku i wykorzystywaniu go przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej nie dochodzi do wydania do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie wystarczy samo oddanie budynku do użytkowania po zakończonej przebudowie. Ustawa wymaga aby odbyło się to w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, takich jak sprzedaż, najem, dzierżawa. Po modernizacji budynek był wykorzystywany przez spółkę cywilną od sierpnia 2004 r. do 29 czerwca 2015 r. na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, czyli w tym okresie nie doszło do jego ponownego pierwszego zasiedlenia. W ocenie Spółki do ponownego pierwszego zasiedlenia doszło w dniu 30 czerwca 2015 r., tj. w dniu podpisania umowy najmu części budynku i wydania tej części w najem. W oparciu o powołane przepisy, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu działki 15/12 z budynkiem przemysłowym o powierzchni 598 m2 w marcu 2017 r. nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.tu., gdyż:

1.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem (1 lipca 2015 r.) a dostawą budynku (planowany termin marzec 2017 r.) upłynie okres krótszy niż 2 lata (dotyczy części powierzchni budynku, tj. 520 m2, które zostały oddane w najem),
2.  od dnia przyjęcia do użytkowania budynku przez Spółkę po dokonaniu modernizacji nie doszło do ponownego pierwszego zasiedlenia, a zatem sprzedaż w proporcji pozostałej części budynku (78 m2 powierzchni nie była przedmiotem najmu), będzie w ramach ponownego pierwszego zasiedlenia (po ulepszeniu).

Jeżeli zatem dostawa nieruchomości, nie może korzystać ze zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.tu., należy przejść do analizy zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a u.p.tu. Warunek wskazany w art. 43 ust 1 pkt 10a lit. a został spełniony, natomiast warunek z art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b co prawda nie jest spełniony, z uwagi na to, że wydatki na ulepszenie były wyższe niż 30% wartości początkowej, jednakże biorąc pod uwagę treść przepisu art. 43 ust. 7a u.p.tu., transakcja ta jest zwolniona z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a u.p.tu., gdyż warunku o którym mowa w lit. b) nie stosuje się, jeżeli budynki w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Warunek ten został spełniony, gdyż Spółka wykorzystywała budynek do czynności opodatkowanych podatkiem VAT od sierpnia 2004 r., czyli ponad 5 lat.

Oznacza to, że transakcja zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu działki nr 15/12 wraz z budynkiem podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a u.p.tu.

Odnośnie sprzedaży po 1/5 udziału w nieruchomości nr 15/18 i nr 15/19 z uwagi na to, że od ich nabycia upłynął okres ponad 2 lat, Spółka nie ponosiła wydatków na modernizację drogi, czy stacji trafo, to transakcja ta będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.tu.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust 8 u.p.tu., zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym. W świetle tego przepisu, do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu), na którym obiekt jest posadowiony.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu działki nr 15/12 wraz z posadowionym na gruncie budynkiem korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a u.p.tu. Sprzedaż udziału po 1/5 w prawie wieczystego użytkowania grunty działki nr 15/18 i nr 15/19 wraz z posadowionymi na tych gruntach „budynkach i budowlach” korzysta ze zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.tu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy wskazać, że analiza przepisów ustawy Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że obiekty budowlane posadowione na działkach nr 15/12, 15/18, 15/19, o których mowa we wniosku, stanowią budynki i budowlę w rozumieniu ww. ustawy Prawo budowlane, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70 - 561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.