Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-339/15-3/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-07-13
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; faktura-faktura VAT; gmina; infrastruktura; odliczenia; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z 23 kwietnia 2015 r. (data wpływu 29 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Gmina jest właścicielem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej znajdującej się w obszarze, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod przemysłowo-usługową strefę (dalej: infrastruktura wodno-kanalizacyjna).

Od lipca 2012 r. Gmina dzierżawi infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz spółki A (dalej: A lub Spółka), w celu świadczenia odpłatnych usług zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców Gminy.

A jest samorządową osobą prawną. Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności wykonywanie zadań powierzonych przez Gminę w zakresie:

*   poboru, uzdatniania i dostarczania wody,
*   odbioru nieczystości płynnych.

A jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym, czynność dzierżawy Gmina dokumentuje wystawianymi na Spółkę fakturami VAT. Faktury te Gmina ujmuje w swoich rejestracji sprzedaży i składanych deklaracjach VAT-7 oraz rozlicza VAT należny z tego tytułu.

Gmina ponosić może wydatki bieżące związane z utrzymaniem przedmiotowej infrastruktury. Na tą chwilę Gmina nie ponosi znaczących wydatków inwestycyjnych, jednakże niewykluczone, że będzie tego typu wydatki ponosić w przyszłości. Wydatki te dokumentowane są/będą wystawianymi na Gminę fakturami VAT.

Gmina zaznacza, że przedmiotowy wniosek o interpretację dotyczy wyłącznie wydatków inwestycyjnych i bieżących ponoszonych od momentu wdrożenia rozwiązania polegającego na dzierżawie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z dzierżawą infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki, Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących, ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno -kanalizacyjnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z dzierżawą infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki, Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od przyszłych wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących, ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
*   pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych powyżej warunków, tj. nabywania towarów i usług przez podatnika, jak wskazano powyżej, kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższego uznać należy, że z tytułu dzierżawy Gmina jest podatnikiem VAT, gdyż świadczenia wykonywane są na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej pomiędzy Gminą a Spółką. W konsekwencji uznać należy, że Gmina dokonuje odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, jak wskazano powyżej, zdaniem Gmina usługi te nie korzystają ze zwolnienia z VAT. W konsekwencji, pierwszy z ww. warunków zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT należy uznać za spełniony.

Odnosząc się natomiast do drugiej ze wskazanych powyżej przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, jak już zostało wskazane powyżej, umowa dzierżawy stanowi umowę cywilnoprawną i w konsekwencji Gmina, która działa w roli podatnika, zobligowana jest do odprowadzania podatku należnego z tego tytułu. Zdaniem Gminy, istnieje zatem bezsprzeczny i bezpośredni związek pomiędzy wydatkami, ponoszonymi na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, z wykonywaniem czynności opodatkowanych w postaci udostępnienia majątku na podstawie umowy dzierżawy. Wskazane wydatki, ponoszone na przedmiotową infrastrukturę będą bowiem ściśle związane ze świadczoną usługą. Brak ponoszenia wydatków na utrzymanie, remonty czy też modernizację infrastruktury, skutkowałby tym, że świadczenie usługi dzierżawy mogłoby być w przyszłości znacznie utrudnione lub wręcz niemożliwe. Nie sposób sobie bowiem wyobrazić, że Gmina mogłaby odpłatnie udostępniać infrastrukturę kanalizacyjną, która nie nadawałby się do użytkowania (stąd konieczność ponoszenia m.in. wydatków na jej remonty).

Wobec powyższego, w ocenie Gminy, także drugą z ww. przesłanek, warunkującą możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT, należy uznać za spełnioną.

Konsekwentnie, jako że zdaniem Gminy w analizowanym przypadku obie przesłanki będą spełnione i tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących, ponoszonych w związku z infrastrukturą od momentu zawarcia umowy dzierżawy.

Dodatkowo Gmina wskazuje, że przedstawione przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, wydawanych w imieniu Ministra Finansów przez dyrektorów izb skarbowych.

Stanowisko takie zostało wskazane przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 grudnia 2014 r. sygn. ILPP1/443-800/14-3/NS, w której organ podatkowy potwierdził, że: „(\`(...)\`) odpłatne udostępnienie przez Gminę infrastruktury wodno -kanalizacyjnej na rzecz ZWiK na podstawie umowy dzierżawy będzie stanowiło czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki podatku VAT ze względu na brak przepisów umożliwiających zastosowanie zwolnienia od podatku w tym zakresie. A zatem w przedmiotowej sprawie spełnione będą wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy przesłanki uprawniające do pełnego odliczenia podatku naliczonego”.

Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 8 lipca 2013 r. sygn. ITPP2/443-342/13/AP wskazał, że: „W sytuacji, gdy po zawarciu umowy dzierżawy wydatki na bieżące utrzymanie i ewentualne remonty infrastruktury będzie ponosiła Gmina, będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, jednakże jedynie w odniesieniu do tych wydatków, które będą dotyczyły wydzierżawionych elementów infrastruktury”.

Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z 20 czerwca 2012 r. sygn. ILPP1/443-260/12-3/HW, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w której organ stanął na stanowisku, że: „(\`(...)\`) usługa dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej świadczona przez Gminę na rzecz GGK \[spółki\] stanowi odpłatną usługę, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Usługa ta ponadto podlega wyłączeniu ze zwolnienia od podatku VAT, na mocy cyt. wyżej § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia, co będzie skutkowało opodatkowaniem tej czynności.

W konsekwencji z uwagi na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Wnioskodawca będzie miał możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania inwestycyjnego.

Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT dokumentujących wydatki na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej będącej przedmiotem dzierżawy na rzecz GGK”.

Takie stanowisko zostało również wyrażone w interpretacji indywidualnej z 23 sierpnia 2011 r. sygn. IPTPP1/443-643/11-3/JM, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał, że: „(\`(...)\`) w przedmiotowej sprawie w sytuacji, gdy nabywane, w ramach realizacji projektu ,,\`(...)\`” towary i usługi będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (czyli tych dotyczących umowy dzierżawy infrastruktury wodociągowej i kanalizacji sanitarnej zawartej ze Sp. z o.o.), to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturach dokumentujących te zakupy. Natomiast, gdy w deklaracji podatkowej sporządzonej za dany okres rozliczeniowy wystąpi nadwyżka naliczonego nad należnym, to Miasto będzie miało prawo do wystąpienia o zwrot różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy”.

Reasumując, zdaniem Gminy, w związku z dzierżawą infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki, Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od wydatków inwestycyjnych oraz wydatków bieżących, ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis art. 15 ust. 6 ustawy jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina (czynny, zarejestrowany podatnik VAT) jest właścicielem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej znajdującej się w obszarze, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod przemysłowo-usługową strefę. Od lipca 2012 r. Gmina dzierżawi infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz spółki A, w celu świadczenia odpłatnych usług zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców Gminy. Przedmiotem działalności A (czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT) jest w szczególności wykonywanie zadań powierzonych przez Gminę w zakresie: poboru, uzdatniania i dostarczania wody, odbioru nieczystości płynnych. W związku z powyższym, czynność dzierżawy Gmina dokumentuje wystawianymi na Spółkę fakturami VAT. Faktury te Gmina ujmuje w swoich rejestracji sprzedaży i składanych deklaracjach VAT-7 oraz rozlicza VAT należny z tego tytułu. Jak wskazała Gmina, ponosić ona może wydatki bieżące związane z utrzymaniem przedmiotowej infrastruktury. Na tą chwilę Gmina nie ponosi znaczących wydatków inwestycyjnych, jednakże niewykluczone, że będzie tego typu wydatki ponosić w przyszłości. Wydatki te dokumentowane są/będą wystawianymi na Gminę fakturami VAT.

Jak podkreśliła Gmina, przedmiotowy wniosek o interpretację dotyczy wyłącznie wydatków inwestycyjnych i bieżących ponoszonych od momentu wdrożenia rozwiązania polegającego na dzierżawie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki.

Wątpliwości Gminy budzi m.in. kwestia prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących ponoszonych od momentu zwarcia przez Gminę umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

Jak wskazano powyżej najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W interpretacji z 13 lipca 2015 r. znak ILPP2/4512-1-339/15-2/SJ tut. Organ wskazał, że odpłatne dokonywanie przez Wnioskodawcę czynności, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, tj. odpłatna dzierżawa infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, będzie stanowić świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od podatku VAT.

Analizując okoliczności przedstawione we wniosku, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a przyszłe wydatki inwestycyjne oraz bieżące ponoszone przez Gminę od momentu zawarcia odpłatnej umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej ze Spółką (A) będą związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Reasumując, w związku z dzierżawą infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących ponoszonych od momentu zawarcia umowy dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.