Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.613.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
decyzja
grunty-podział gruntu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku
    podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr (...).
    Uzupełnił go Pan pismem z 7 listopada 2025 r. (wpływ 7 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie oraz pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 17 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. W dniu (...) marca 2009 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość składającą się z działek
      nr (...) za kwotę (...) zł. Nabycie nastąpiło do majątku prywatnego.
    2. W dniu (...) lutego 2016 r. dokonano podziału administracyjnego, w wyniku którego
      powstały działki nr (...).
    3. Następnie decyzją z dnia (...) czerwca 2024 r. (prawomocną (...) czerwca 2024 r.)
      dokonano kolejnego podziału na (...) działek budowlanych (nr (...)) oraz jedną działkę
      drogową (nr (...)).
    4. Dla wszystkich działek wydane zostały warunki zabudowy.
    5. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nigdy nie ogłaszał ani nie
      reklamował sprzedaży nieruchomości, nie podejmował działań typowych dla
      dewelopera (uzbrojenie, infrastruktura, marketing).
    6. Wnioskodawca zamierza sprzedać część lub wszystkie działki w 2025 r. na rzecz
      nabywców prywatnych, za łączną kwotę ok. (...) zł.
    W uzupełnieniu do wniosku z 17 listopada 2025 r. (wpływ 17 listopada 2025 r.) wskazał
    Pan następujące informacje:
    1. W dniu (...) marca 2009 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość składającą się z działek
      nr (...) za kwotę (...) zł. Nabycie nastąpiło do majątku prywatnego.
    2. W dniu (...) lutego 2016 r. dokonano podziału administracyjnego, w wyniku którego
      powstały działki nr (...).
    3. Następnie decyzją z dnia (...) czerwca 2024 r. (prawomocną (...) czerwca 2024 r.)
      dokonano kolejnego podziału na (...) działek budowlanych (nr (...)) oraz jedną drogową
      (nr (...)). Dla wszystkich działek wydano warunki zabudowy.
    4. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nigdy nie wykorzystywał
      nieruchomości w takiej działalności ani nie był czynnym podatnikiem VAT.

    5. Nieruchomość nie była nigdy wynajmowana, dzierżawiona ani oddawana do używania
      osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie. Nie była też wykorzystywana w
      działalności innych podmiotów.
    6. Działki były używane wyłącznie prywatnie, w celach rekreacyjnych i rolnych
      (nieprowadzących do powstania gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy o VAT).
    7. Podział nieruchomości dokonany został w celu umożliwienia sprzedaży majątku
      rodzinnego w mniejszych częściach, nie w celach zarobkowych czy deweloperskich.
      Wnioskodawca sam wystąpił o podział, aby ułatwić przyszłą sprzedaż.
    8. O warunki zabudowy również wystąpił samodzielnie, aby umożliwić przyszłym
      nabywcom budowę domów jednorodzinnych.
    9. Wnioskodawca nie występował o zmiany w miejscowym planie zagospodarowania
      przestrzennego ani o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej.
    10. Wnioskodawca planuje sprzedać w 2025 r. wszystkie lub część działek nr (...). Działka nr
      (...) stanowi drogę wewnętrzną.
    11. Nie podjął żadnych czynności uzbrojenia terenu ani innych działań zwiększających
      wartość działek. Nie występował o przyłącza i nie finansował infrastruktury.
    12. Nie planuje prowadzenia aktywnych działań marketingowych poza ewentualnym
      zwykłym ogłoszeniem o sprzedaży (np. portal internetowy lub tablica ogłoszeń).
    13. Nabywcy nie są jeszcze znani. Wnioskodawca nie udzielił żadnych pełnomocnictw
      pośrednikom ani potencjalnym kupującym.
    14. Nie były zawierane umowy przedwstępne ani nie było inwestycji ze strony
      potencjalnych nabywców.
    15. Środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na cele prywatne.
    16. Wnioskodawca wcześniej nie sprzedawał nieruchomości i nie nabywa innych
      nieruchomości z zamiarem sprzedaży. Nie planuje prowadzenia takiej działalności w
      przyszłości.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 17 listopada 2025 r.)
    Czy planowana sprzedaż działek nr (...) stanowiących majątek prywatny Wnioskodawcy
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT, czy też pozostanie poza zakresem
    tego podatku jako czynność w ramach zarządu majątkiem prywatnym?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 17 listopada
    2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek stanowi zarząd majątkiem prywatnym.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie podejmował czynności
    typowych dla przedsiębiorców, takich jak uzbrojenie terenu, reklama czy profesjonalny
    obrót nieruchomościami.
    W świetle art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT, nie występuje On jako podatnik wykonujący
    samodzielnie działalność gospodarczą, a sprzedaż działek nie spełnia przesłanek odpłatnej
    dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, transakcja ta
    nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,

    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę

    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki istotne jest, czy
    Sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął/podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może
    być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.

    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) marca 2009 r. nabył Pan nieruchomość składającą się z
    działek nr (...). Nabycie nastąpiło do majątku prywatnego. (...) lutego 2016 r. dokonano
    podziału administracyjnego, w wyniku którego powstały działki nr (...). Następnie decyzją z
    (...) czerwca 2024 r. dokonano kolejnego podziału na (...) działek budowlanych (nr (...)) oraz
    jedną działkę drogową (nr (...)).
    W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą kwestii braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr (...).
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy
    działek nr (...) wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej
    wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
    nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie
    podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako
    podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Z
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pana aktywność,
    która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Nie podjął Pan ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami.
    Co prawda wskazał Pan, że:

    · (...) lutego 2016 r. dokonano podziału administracyjnego, w wyniku którego powstały
      działki nr (...). Następnie decyzją z (...) czerwca 2024 r. dokonano kolejnego podziału na
      (...) działek budowlanych (nr (...)) oraz jedną drogową (nr (...));
    · dla wszystkich działek wydano warunki zabudowy;
    · podział nieruchomości dokonany został w celu umożliwienia sprzedaży majątku
      rodzinnego w mniejszych częściach, nie w celach zarobkowych czy deweloperskich.
      Pan sam wystąpił o podział, aby ułatwić przyszłą sprzedaż;
    · o warunki zabudowy również wystąpił Pan samodzielnie, aby umożliwić przyszłym
      nabywcom budowę domów jednorodzinnych;
    – jednak ww. działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności
    gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami, gdyż należy je
    oceniać w kontekście przedstawionej sprawy.
    Ponadto – jak Pan wskazał – nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, nigdy nie
    wykorzystywał nieruchomości w takiej działalności ani nie był Pan czynnym podatnikiem
    VAT. Nieruchomość nie była nigdy wynajmowana, dzierżawiona ani oddawana do
    używania osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie. Nie była też wykorzystywana w
    działalności innych podmiotów. Działki były używane wyłącznie prywatnie, w celach
    rekreacyjnych i rolnych (nieprowadzących do powstania gospodarstwa rolnego w
    rozumieniu ustawy o VAT). Nie występował Pan o zmiany w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego ani o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Nie podjął
    Pan żadnych czynności uzbrojenia terenu ani innych działań zwiększających wartość
    działek. Nie występował o przyłącza i nie finansował infrastruktury. Nie planuje Pan
    prowadzenia aktywnych działań marketingowych poza ewentualnym zwykłym
    ogłoszeniem o sprzedaży (np. portal internetowy lub tablica ogłoszeń). Nabywcy nie są
    jeszcze znani. Nie udzielił Pan żadnych pełnomocnictw pośrednikom ani potencjalnym
    kupującym. Nie były zawierane umowy przedwstępne ani nie było inwestycji ze strony
    potencjalnych nabywców. Wcześniej nie sprzedawał Pan nieruchomości i nie nabywa
    innych nieruchomości z zamiarem sprzedaży. Nie planuje Pan prowadzenia takiej
    działalności w przyszłości.
    Zatem, sprzedaż przez Pana działek nr (...) można więc uznać za czynność związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy działek nr (...), będzie
    korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co
    oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie
    wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego, transakcja
    zbycia działek nr (...) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    a tym samym w rozpatrywanej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że z tytułu sprzedaży działek nr (...) nie będzie Pan posiadać
    statusu podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, sprzedaż działek nr (...)
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie należy wskazać, że interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od
    towarów i usług. W zakresie pytania odnoszącego się do podatku dochodowego od osób
    fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.