Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-665/08/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-17
Teza: Czy do sprzedaży nieruchomośći należy zastosować 22% stawkę podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; sprzedaż-sprzedaż budynków; stawka; towar-towar używany; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2008r. (data wpływu 18 września 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem i budowlami o charakterze użytkowym, przy zakupie której przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem i budowlami o charakterze użytkowym, przy zakupie której przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 1 września 2008 roku Wnioskodawca zawarł ze Sprzedającym umowę sprzedaży (zwaną dalej "Umową Sprzedaży") prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w G., stanowiącej działki gruntu oznaczone uprzednio w ewidencji gruntów numerami: 1/22, 1/26, 1/27 oraz 1/28, (obecnie odpowiednio oznaczone w ewidencji gruntów numerami 421, 419, 420 oraz 418), oraz prawa własności budowli i budynków znajdujących się na gruncie, dla których to nieruchomości gruntowej i budynkowych Sąd Rejonowy, VIII Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą KW nr \`(...)\` (zwana dalej "Nieruchomością"). Nieruchomość była ujęta w środkach trwałych działalności gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego. Sprzedający jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Sprzedający nabył Nieruchomość od Przedsiębiorstwa na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w dniu 30 października 1998 roku w formie aktu notarialnego z Rep A \`(...)\` (zwanej dalej "Umową Sprzedaży z 1998 roku"). Umowa Sprzedaży z 1998 roku sporządzona była w wykonaniu umowy przedwstępnej sprzedaży z dnia 24 marca 1997 roku zawartej przed notariuszem z Rep A \`(...)\`(zwanej dalej "Umową Przedwstępną").

W powołanej Umowie Przedwstępnej Sprzedający oraz Przedsiębiorstwo ustaliły, że cena sprzedaży obejmować będzie następujące składniki:

*   wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu w kwocie 34.450,00 złotych; 
*   wartość budynków i budowli w kwocie netto 238.782,00 złotych;
*   15 % oprocentowania w stosunku rocznym od niezapłaconej jeszcze części ceny;
*   podatek od towarów i usług w wysokości 22% liczony od sumy ceny netto budynków i oprocentowania.

W Umowie Przedwstępnej Sprzedający oraz Przedsiębiorstwo postanowiły ponadto, że umowa przyrzeczona sprzedaży zostanie zawarta po zapłaceniu Przedsiębiorstwu przez Sprzedającego całej ceny sprzedaży. Z § 2 Umowy Sprzedaży z 1998 roku wynika, że Sprzedający kupił od Przedsiębiorstwa nieruchomość za cenę 150.750,00 złotych, przy czym w umowie tej brak jest zapisu, w którym dokonany został podział ceny, uwzględniający wartość użytkowania wieczystego gruntu, wartość budynków i budowli oraz kwotę podatku od towarów i usług. W § 10 Umowy Sprzedaży Notariusz sporządzający umowę zamieścił informację, że tytułem opłaty skarbowej na podstawie § 58 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1994 roku pobrał 5 % od kwoty 150.750,00 złotych, czyli kwotę 7.537,50 złotych. Z uwagi na okoliczność, iż zawierane przez Sprzedającego umowy miały miejsce w latach 1997 - 1998 Sprzedający nie posiada faktur oraz innych dokumentów księgowych dokumentujących wspomniane transakcje.

Sprzedający po zakupie Nieruchomości poczynił nakłady na jej modernizację (zakup dwóch dystrybutorów), przy czym wysokość tych nakładów w 1999 roku wyniosła 165.272,05 złotych wraz z podatkiem VAT wg stawki 22% w wysokości 29.803,16 złotych. Sprzedający poniósł także nakłady na modernizację (stacja tankowania gazu oraz zbiornik na paliwo) nieruchomości po 1 maja 2004 roku, przy czym wysokość tych nakładów wyniosła 105.040,95 złotych wraz z podatkiem VAT wg stawki 22%. Zaznaczyć ponadto należy, że na nieruchomości posadowione są wyłącznie budynki i budowle o charakterze użytkowym. Na nieruchomości brak jest budynków lub lokali o charakterze mieszkalnym. Przed zawarciem Umowy Sprzedaży Sprzedający wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości wraz z budynkami i budowlami na niej posadowionymi podatkiem VAT. Interpretacją z dnia 24 lipca 2008 roku, znak: IBPP3/443-319/08/AŚ Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający z upoważnienia Ministra Finansów uznał, że stanowisko Sprzedającego, iż sprzedaż nieruchomości winno być opodatkowane podatkiem VAT jest prawidłowe (kopia Interpretacji w załączeniu). Wobec powyższego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nieruchomość nie może być uważana za towar używany w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na okoliczność, iż przy nabyciu nieruchomości Sprzedający miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, a także z uwagi na okoliczność, iż poniesione przez Sprzedającego nakłady na modernizację nieruchomości przekroczyły 30 % wartości początkowej nieruchomości, a zatem właściwym było opodatkowanie dostawy nieruchomości podatkiem od towarów i usług według stawki 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy właściwym było opodatkowanie sprzedaży nieruchomości 22 % stawką podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 43 ust 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (zwaną „ustawą o VAT") zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10 art. 43 ustawy o VAT, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy (Sprzedającemu) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wobec takiego brzmienia przepisu o zwolnieniu z podatku VAT decyduje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do towarów będących przedmiotem dostawy (w analizowanej sytuacji towarem tym są budynki i budowle posadowione na nieruchomości). Należy zwrócić uwagę na okoliczność, że wprawdzie w przedmiotowej sprawie od momentu, w którym dokonano nabycia nieruchomości upłynęło 5 lat, to jednak z uwagi na wspomnianą wyżej okoliczność, iż Sprzedający miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budynków i budowli posadowionych na nieruchomości. W analizowanej sytuacji pamiętać także należy o tym, iż Sprzedający poniósł na modernizację nieruchomości wydatki przekraczające 30 % wartości początkowej nieruchomości, a przy zakupie materiałów na modernizację Sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Ponadto kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki i budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, bądź też opodatkowana jest 22% stawką podatku, na takich samych zasadach opodatkowana jest dostawa gruntu, na którym posadowione są budynki.

Natomiast kwestię sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2007 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem zwalnia się od podatku VAT zbycie prawa użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. I tak, stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 2 wskazanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, w przypadku budynków i budowli lub ich części – zgodnie z zapisem art. 43 ust. 2 pkt 1, rozumie się budynki i budowle lub ich części, jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.

W myśl art. 43 ust. 6 ww. ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, stanowiącej działki gruntu oznaczone uprzednio w ewidencji gruntów numerami: 1/22, 1/26, 1/27 oraz 1/28, (obecnie odpowiednio oznaczone w ewidencji gruntów numerami 421, 419, 420 oraz 418) oraz prawo własności budowli i budynków o charakterze użytkowym (Na ww. nieruchomości brak jest budynków lub lokali o charakterze mieszkalnym.) znajdujących się na tym gruncie. Wprawdzie od momentu zakupu przez Sprzedającego ww. działek wraz z budynkami i budowlami upłynęło 5 lat (a więc budynki i budowle spełniają definicję towarów używanych w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy), jednakże przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości Sprzedający miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budynków i budowli posadowionych na nieruchomości.

Ponadto Sprzedający dokonał modernizacji przedmiotowych budynków i budowli. Poniesione nakłady na modernizację przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości, a Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych nakładów. Zatem do przedmiotowej dostawy w odniesieniu zarówno do budynków, budowli jak i do prawa użytkowania wieczystego gruntu – nie miało zastosowania zwolnienie, z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz art. 29 ust. 5 ustawy o VAT i § 8 ust. 1 pkt 12 ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Tym samym sprzedaż ww. nieruchomości podlega opodatkowaniu wg stawki podstawowej 22%. Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznać należy za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.