Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.268.2017.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-19
Teza: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku połączenia Spółki ze Spółkami Przejmowanymi przez przejęcie, które dla celów rachunkowych zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy oraz Spółek Przejmowanych, Wnioskodawca będzie miał obowiązek uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień 2017 r. w tej samej formie, tj. w formie uproszczonej, oraz wysokości, co za poszczególne miesiące 2017 r. przed połączeniem, bez uwzględnienia podczas ustalania tej zaliczki równowartości zaliczki uproszczonej ustalonej na rok 2017 dla spółki M. ani ewentualnej zaliczki obliczonej na zasadach ogólnych od dochodów P.? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, jeżeli Wnioskodawca nie zrezygnuje ze stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w trybie określonym w art. 25 ust. 7a ustawy o CIT, to będzie uprawniony do wpłacania zaliczek w tej formie w roku 2018, tj. po połączeniu ze Spółkami Przejmowanymi, a wysokość tych zaliczek w roku 2018 powinna być ustalana jako 1/12 podatku należnego Wnioskodawcy wykazanego w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, złożonym w roku 2017, tj. zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok 2016?
Słowa kluczowe: połączenie; rok-rok podatkowy; spółki-przejęcie spółki; spółki-łączenie spółek przez przejęcie; sukcesja; zaliczka; zeznania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2017 r. (data wpływu 13 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 listopada 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień 2017 r. w tej samej formie, tj. w formie uproszczonej, oraz wysokości, co za poszczególne miesiące 2017 r. przed połączeniem (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe;**

*   możliwości wpłacania zaliczek w formie uproszczonej w roku 2018, tj. po połączeniu ze Spółkami Przejmowanymi, a wysokość tych zaliczek w roku 2018 powinna być ustalana jako 1/12 podatku należnego Wnioskodawcy wykazanego w zeznaniu podatkowym złożonym w roku 2017, tj. zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok 2016 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych połączenia Spółki ze Spółkami Przejmowanymi przez przejęcie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Do 29 grudnia 2017 roku (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) planuje połączenie z „M.” sp. z o.o. oraz P. sp. z o.o. (dalej łącznie jako: „Spółki Przejmowane”). Połączenie nastąpi w trybie przewidzianym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U.2017.1577 t.j. z dnia 24 sierpnia 2017 r. ze zm., dalej: „KSH”), co oznacza, że Wnioskodawca dokona połączenia przez przejęcie.

Wnioskodawca oraz Spółki Przejmowane są spółkami kapitałowymi działającymi w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, które posiadają siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polski i podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Połączenie Spółek Przejmowanych z Wnioskodawcą ma nastąpić z powodów biznesowych, w szczególności w celu efektywniejszego wykorzystania zasobów posiadanych przez każdy z podmiotów mających brać udział w planowanym połączeniu.

Dla celów księgowych połączenie zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2013 r., nr 330, ze zm., dalej „u.r.”). W wyniku połączenia cały majątek Spółek Przejmowanych zostanie przeniesiony do Spółki (tzw. sukcesja podatkowa z art. 93 § 1 w związku z art. 93 § 2 Ordynacji Podatkowej), a Spółki Przejmowane zostaną wykreślone z rejestru. W związku z powyższym, zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3 pkt 2 u.r., zgodnie z którym można nie zamykać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy rozliczenie połączenia nastąpi metodą łączenia udziałów i nie spowoduje powstania nowej jednostki. Na tej podstawie zostanie podjęta decyzja, iż w ramach transakcji połączenia nie zostaną zamknięte księgi rachunkowe Wnioskodawcy oraz Spółek Przejmowanych.

Rokiem podatkowym wszystkich podmiotów mających brać udział w planowanym połączenia jest rok kalendarzowy.

Wnioskodawca oraz Spółki Przejmowane są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych i są zobowiązani do dokonywania wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od dochodów uzyskiwanych w trakcie roku podatkowego. W 2017 r. Wnioskodawca opłaca zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o CIT. Także M. opłaca w bieżącym roku podatkowym zaliczki na podatek dochodowy w takiej formie. Natomiast P. w 2017 r. jest zobowiązana do opłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o CIT.

W zeznaniach o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w latach podatkowych 2015 oraz 2016 Spółka wykazała podatek należny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w przypadku połączenia Spółki ze Spółkami Przejmowanymi przez przejęcie, które dla celów rachunkowych zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy oraz Spółek Przejmowanych, Wnioskodawca będzie miał obowiązek uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień 2017 r. w tej samej formie, tj. w formie uproszczonej, oraz wysokości, co za poszczególne miesiące 2017 r. przed połączeniem, bez uwzględnienia podczas ustalania tej zaliczki równowartości zaliczki uproszczonej ustalonej na rok 2017 dla spółki M. ani ewentualnej zaliczki obliczonej na zasadach ogólnych od dochodów P.?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, jeżeli Wnioskodawca nie zrezygnuje ze stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w trybie określonym w art. 25 ust. 7a ustawy o CIT, to będzie uprawniony do wpłacania zaliczek w tej formie w roku 2018, tj. po połączeniu ze Spółkami Przejmowanymi, a wysokość tych zaliczek w roku 2018 powinna być ustalana jako 1/12 podatku należnego Wnioskodawcy wykazanego w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, złożonym w roku 2017, tj. zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok 2016?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Stanowisko do pytania 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku połączenia Spółki ze Spółkami Przejmowanymi przez przejęcie, które dla celów rachunkowych zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy oraz Spółek Przejmowanych, Wnioskodawca będzie miał obowiązek uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień 2017 r. w tej samej formie, tj. w formie uproszczonej, oraz wysokości, co za poszczególne miesiące 2017 r. przed połączeniem, bez uwzględnienia podczas ustalania tej zaliczki równowartości zaliczki uproszczonej ustalonej na rok 2017 dla spółki M. ani równowartości ewentualnej zaliczki obliczonej na zasadach ogólnych, jaka mogłaby wnikać z dochodów P.

Stanowisko do pytania 2

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli Wnioskodawca nie zrezygnuje ze stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w trybie określonym w art. 25 ust. 7a ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm., dalej: ustawa o CIT), to będzie uprawniony do wpłacania zaliczek w tej formie w roku 2018, tj. po połączeniu ze Spółkami Przejmowanymi, a wysokość tych zaliczek w roku 2018 powinna być ustalana jako 1/12 podatku należnego Wnioskodawcy wykazanego w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, złożonym w roku 2017, tj. zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok 2016.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 7 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in.: strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych – w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę. Strat tych nie uwzględnia się także przy ustalaniu straty, z wyjątkiem spółek przekształconych w inne spółki.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o CIT rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22 i art. 24a, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Stosownie do ust. 1a zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak stanowi art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie. Zgodnie z art. 25 ust. 6a ustawy o CIT, jeżeli zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy dotyczy roku podatkowego, który trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy – podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne za dany rok podatkowy w uproszczonej formie w wysokości podatku należnego, wykazanego w tym zeznaniu, przypadającego proporcjonalnie na każdy miesiąc tego roku podatkowego, którego zeznanie dotyczy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w sposób wskazany powyżej z tym, że wysokość podatku należnego musi wynikać z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Przepis ust. 6 zdanie ostatnie stosuje się odpowiednio.

Stosownie do brzmienia art. 25 ust. 7 ustawy o CIT podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6 i 6a, są obowiązani:

1.  w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek;
2.  stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
3.  wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach;
4.  dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

Zgodnie z art. 25 ust. 7a ustawy o CIT zawiadomienie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, dotyczy lat następnych, chyba że podatnik w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek.

Na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca oraz Spółki Przejmowane są spółkami kapitałowymi działającymi w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Podmioty te są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, które podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Rokiem podatkowym Wnioskodawcy i Spółek Przejmowanych jest rok kalendarzowy. Spółki są zobowiązane do dokonywania wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od dochodów uzyskiwanych w trakcie roku podatkowego.

Korzystając z możliwości przewidzianej w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT w 2017 r. Wnioskodawca oraz jedna ze Spółek Przejmowanych, M., opłacają zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej. Natomiast druga ze Spółek Przejmowanych, P., w 2017 r. jest zobowiązana do opłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o CIT.

Stosownie do powołanych wyżej postanowień art. 25 ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT podatnicy, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek są obowiązani stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym. Do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego Spółka ma więc obowiązek opłacania zaliczek na podatek w formie uproszczonej obliczonej w oparciu o zeznanie podatkowe Spółki złożone w roku podatkowym poprzedzającym bieżący rok podatkowy, tj. zeznanie podatkowe złożone za rok 2015.

Wnioskodawca planuje połączenie ze Spółkami Przejmowanymi, które – przy założeniu pozytywnego rozpatrzenia przez sąd rejestrowy wniosku Wnioskodawcy – zostanie zarejestrowane 29 grudnia 2017 r., tj. w ostatnim dniu roboczym 2017 r. Połączenie nastąpi w trybie przewidzianym w art. 492 § 1 pkt 1 KSH, co oznacza, że Wnioskodawca dokona połączenia przez przejęcie.

Połączenie Spółek Przejmowanych z Wnioskodawcą zostanie przeprowadzone z powodów biznesowych, w szczególności w celu efektywniejszego wykorzystania zasobów posiadanych przez każdy z podmiotów mających brać udział w planowanym połączeniu.

W myśl art. 93 § 1 Ordynacji Podatkowej osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

\- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Zgodnie z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej powyższy przepis stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie m.in. innej osoby prawnej (osób prawnych).

Z powyższych przepisów Ordynacji Podatkowej wynika, że Wnioskodawca jako spółka, która dokona połączenia ze Spółkami Przejmowanymi przez przejęcie, tj. w trybie przewidzianym w art. 492 § 1 pkt 1 KSH, wstąpi z dniem połączenia we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej ze Spółek Przejmowanych.

Dla celów księgowych połączenie zostanie rozliczone zgodnie z metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., nr 330, ze zm., dalej „u.r.”). W wyniku połączenia cały majątek Spółek Przejmowanych zostanie przeniesiony do Spółki, a Spółki Przejmowane zostaną wykreślone z rejestru. W związku z powyższym, zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3 pkt 2 u.r., zgodnie z którym można nie zamykać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy rozliczenie połączenia nastąpi metodą łączenia udziałów i nie spowoduje powstania nowej jednostki. Na tej podstawie zostanie podjęta decyzja, iż w ramach transakcji połączenia nie zostaną zamknięte księgi rachunkowe Wnioskodawcy oraz Spółek Przejmowanych.

Na skutek niezamknięcia ksiąg rachunkowych Spółek Przejmowanych rok podatkowy tych spółek nie zakończy się w dniu połączenia. Przychody i koszty ich uzyskania osiągnięte/poniesione przez Spółki Przejmowane od początku bieżącego roku podatkowego tych spółek do dnia połączenia zostaną zsumowane z przychodami i kosztami uzyskania przychodów Spółki osiągniętymi/poniesionymi w tym okresie. Na podstawie art. 93 § 1 Ordynacji Podatkowej w zw. z § 2 tego przepisu, w związku z zakończeniem bytu prawnego Spółek Przejmowanych Spółka będzie zobowiązana do uregulowania do 20 stycznia 2018 r. zaliczki na podatek dochodowy należnej za grudzień 2017 r. zgodnie z art. 25 ustawy o CIT. Spółka będzie także zobowiązana do złożenia do końca marca 2018 r. zeznania, o którym mowa w art. 27 ustawy o CIT, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym, ustalonego z uwzględnieniem przychodów i kosztów ich uzyskania Spółki oraz Spółek Przejmowanych w roku podatkowym 2017. W tym terminie Wnioskodawca będzie także zobowiązany wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Z uwagi na fakt, że do momentu połączenia Spółka uiszczała zaliczki na podatek dochodowy ustalane w formie uproszczonej, także po dniu połączenia będzie zobowiązana uiścić uproszczoną zaliczkę na podatek dochodowy za grudzień 2017 r. w terminie wynikającym z art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, tj. do 20 stycznia 2018 r., zakładając, że do tego czasu nie złoży zeznania i nie dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT.

W ocenie Wnioskodawcy będzie on miał obowiązek uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień 2017 r. w tej samej formie, tj. w formie uproszczonej, oraz wysokości, co za poszczególne miesiące 2017 r. przed połączeniem, bez uwzględnienia podczas ustalania tej zaliczki równowartości zaliczki uproszczonej ustalonej na rok 2017 dla spółki M. ani równowartości ewentualnej zaliczki obliczonej na zasadach ogólnych, jaka mogłaby wynikać z dochodów P.

Zdaniem Wnioskodawcy brak jest podstawy prawnej, która zobowiązywałaby Wnioskodawcę do łączenia zaliczek Spółek Przejmowanych z zaliczkami Spółki w przypadku połączenia Spółki ze Spółkami Przejmowanymi, w szczególności do wpłacenia zaliczek stanowiących sumę:

1.  kwoty zaliczek ustalonych w formie uproszczonej na 2017 r. dla Wnioskodawcy i dla spółki M., lub
2.  kwoty zaliczek ustalonych dla Wnioskodawcy w formie uproszczonej na 2017 r. oraz równowartości zaliczki wynikającej z dochodów spółki P. w wysokości określonej na zasadach ogólnych.

Należy podkreślić, że przepisy ustawy o CIT nie przewidują możliwości wpłacania przez jednego podatnika jednocześnie zaliczek w formie uproszczonej i na zasadach ogólnych. Stąd też, w opinii Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązania do uiszczania zaliczek na takich zasadach. Nie ma także podstaw, by Spółka uwzględniła w kwocie zaliczki za grudzień 2017 r. równowartość zaliczki uproszczonej ustalonej w 2017 r. dla spółki M., gdyż oznaczałoby to uwzględnienie takiej kwoty wyłącznie dla jednej ze Spółek Przejmowanych, przy nieuwzględnieniu zaliczki wynikającej z dochodów spółki P., która rozliczała się na zasadach ogólnych. Należy także podkreślić, że przepisy art. 25 ustawy o CIT nie przewidują żadnych szczególnych zasad lub odstępstw od reguły ogólnej ustalania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w odniesieniu do połączeń spółek.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, mając na względzie wskazany powyżej opis stanu faktycznego, art. 25 ust. 9 i ust. 10 ustawy o CIT, określający przypadki zmiany wysokości zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej, nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ nie zachodzi żadna z sytuacji określonych ww. przepisami, tj. połączenie nie wiąże się z korektą zeznań złożonych przez Wnioskodawcę, ani też właściwy organ podatkowy nie określił należnego podatku dochodowego w wysokości innej niż wykazana w zeznaniu albo w zeznaniu korygującym.

Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane w uzasadnieniu stanowisko, a także przepisy prawa, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna uiszczać jedynie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości określonej w formie uproszczonej przed połączeniem, bez zmiany ich wysokości i bez uwzględnienia zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych należnych od Spółek Przejmowanych.

Wyżej opisane stanowisko było przedstawiane przez organy podatkowe w treści wydawanych interpretacji indywidualnych, w szczególności w następujących interpretacjach:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 10 kwietnia 2013 r., sygn. IPTPB3/423-10/13-4/MF: „przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zatem nie uzależniają zmiany wysokości uproszczonych zaliczek w związku z przejęciem innych spółek. Połączenie Spółki ze Spółką Przejmowaną będzie skutkować jedynie utratą podmiotowości przez Spółkę Przejmowaną. Zatem, po dniu przejęcia wysokość zaliczek Spółki Przejmowanej pozostanie bez wpływu na wysokość zaliczek Spółki przejmującej, które nadal będą ustalane w oparciu o wysokość wynikającą z zeznania rocznego złożonego w poprzednim roku przez Spółkę. Spółka po połączeniu powinna opłacać zaliczki w uproszczonej formie w wysokości w jakiej były one opłacane przed połączeniem, bez uwzględniania zaliczek na podatek dochodowy Spółki Przejmowanej”;

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 7 marca 2013 r., nr ILPB4/423-434/12-3/DS: „Przepisy podatkowe nie przewidują zatem sytuacji, w której spółka przejmująca (tu: Wnioskodawca) mogłaby zostać pozbawiona prawa do rozliczania się w uproszczonej formie. Przy czym, podkreślić należy, iż Spółka dokonując obliczenia wysokości zaliczki, którą będzie zobowiązana opłacać w roku podatkowym 2013, za podstawę tego wyliczenia winna przyjąć podatek należny wykazany w zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2011. Jest to bowiem zeznanie, które Spółka złożyła w 2012 r. Tym samym, wysokość tej zaliczki nie może uwzględniać podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym spółki przejmowanej. Ustawodawca nie przewidział bowiem żadnych innych zasad obliczania wysokości zaliczek na podatek dochodowy wpłacanych w formie uproszczonej w sytuacji łączenia się spółek. Reasumując, Wnioskodawca określając wysokość zaliczki na rok 2013 opłacanej w formie uproszczonej, zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinien ją obliczyć na podstawie deklaracji CIT-8 za rok 2011 złożonej tylko przez siebie”;

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 20 grudnia 2012 r., nr IPPB3/423-743/12-3/MS: „Mając powyższe na względzie, przejęcie innych spółek nie prowadzi ani do zmiany wysokości uproszczonych zaliczek wpłacanych w ciągu roku podatkowego, ani do utraty prawa do uproszczonych zaliczek w przyszłych latach. Zaliczki powinny być ustalane w dalszym ciągu na podstawie art. 25 ust. 6-10 ustawy o PDOP”.

Wnioskodawca rozważa możliwość kontynuacji metody uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych zgodnie z art. 25 ust. 6-10 ustawy o CIT w kolejnych latach podatkowych, tj. po połączeniu ze Spółkami Przejmowanymi, w tym w roku 2018. Zdaniem Wnioskodawcy będzie on uprawniony do wpłacania zaliczek w tej formie w roku 2018 a wysokość tych zaliczek w roku 2018 powinna być ustalana jako 1/12 podatku należnego Wnioskodawcy wykazanego w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, złożonym w roku 2017, tj. zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok 2016. W ocenie Spółki wysokość tych zaliczek będzie kalkulowana bez uwzględnienia przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych dochodów Spółek Przejmowanych, które zostaną połączone ze Spółką.

W ocenie Spółki wynika to wprost z art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, zgodnie z którym podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Przepis ten nie przewiduje żadnych szczególnych zasad lub odstępstw od reguły ogólnej ustalania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w odniesieniu do połączeń spółek. W szczególności, brak jest w takim przypadku obowiązku uwzględniania przy obliczaniu tych zaliczek podatku należnego wynikającego z zeznań podatkowych złożonych przez spółki przejęte w wyniku połączenia.

Tym samym wysokość zaliczki na podatek dochodowy Spółki ustalonej w formie uproszczonej na rok podatkowy 2018 będzie obliczona jako 1/12 podatku należnego Wnioskodawcy wykazanego w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, złożonym w roku 2017, tj. zeznaniu podatkowym Wnioskodawcy za rok 2016.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.