Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.898.2025.3.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Ulga rehabilitacyjna; wydatki na samochód osobowy.
Słowa kluczowe: niepełnosprawność
samochód-samochód osobowy
ulga
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 14

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła Pani wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 października 2025 r.
    oraz pismem z 30 października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani syn urodzony (...) 2020 r. otrzymał w dniu 12 września 2025 r. orzeczenie o
    niepełnosprawności (wniosek złożony 6 listopada 2024 r.) z informacją, iż
    niepełnosprawność datuje się od: wczesnego dzieciństwa. W związku z posiadaniem wraz
    z mężem dwóch aut chciałaby Pani dokonać z mężem korekt w zeznaniach podatkowych i
    skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Zgodnie z definicją z encyklopedii PWN „wczesne
    dzieciństwo to okres między 1 a 3. rokiem życia człowieka”.
    Chciałaby Pani dokonać korekt z uwzględnieniem ulgi rehabilitacyjnej począwszy od roku
    2021, kiedy to Pani syn ukończył (...) 2021 r. pierwszy rok życia, następnie za lata 2022,
    2023 i 2024.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu
    w Polsce z tytułu stosunku o pracę (umowa o pracę), opodatkowane podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych (PIT).
    Orzeczenie o niepełnosprawności Pani syna zostało wydane przez Miejski Zespół ds.
    Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w dniu 12 września 2025 roku (wniosek został
    złożony 6 listopada 2024 r.).
    Pani 5-letni syn został zaliczony do osób niepełnosprawnych, symbol przyczyny
    niepełnosprawności 12-C 03-L, niepełnosprawność datuje się od wczesnego dzieciństwa,
    otrzymał punkt 5, 6, 8.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, była i jest Pani współwłaścicielem dwóch aut (drugim
    współwłaścicielem jest Pani mąż) od 2019 r. Są to auta osobowe w rozumieniu art. 5a pkt
    19a ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    W okresie będącym przedmiotem zapytania poniosła Pani wydatki na używanie ww.
    samochodów na dojazdy na terapie, wizyty lekarskiej, rehabilitację, dojazdy do
    przedszkola.
    Wydatki na używanie samochodów ponosiła Pani z własnych dochodów.
    Wydatki na używanie samochodów nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art.
    30c, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.

## Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do ulgi rehabilitacyjnej za lata 2021-2024 na
    niepełnosprawnego syna na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie zarówno Pani jak i mężowi (który podlega opodatkowaniu na takich samych
    zasadach jak Pani) przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej za lata 2021-2025. W tych
    latach ponosiła Pani stałe wydatki związane z używaniem samochodu w celu zapewnienia
    dziecku opieki, leczenia i rehabilitacji. Samochód był wykorzystywany m.in. do przewozu
    dziecka: na wizyty lekarskie, konsultacje specjalistyczne i zabiegi rehabilitacyjne, do
    przedszkola, na zajęcia wspomagające rozwój psychoruchowy (np. logopedia, terapia SI,
    fizjoterapia).

    W związku z powyższym, w każdym z lat podatkowych 2021, 2022, 2023 i 2024 spełnione
    zostały wszystkie warunki określone w przepisach do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
    W orzeczeniu o niepełnosprawności niepełnosprawność Pani syna (ur. (...) 2020 r.) datuje
    się od wczesnego dzieciństwa.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji
    wczesnego dzieciństwa. Z uwagi na to, że niepełnosprawność Pani syna powstała
    wcześniej niż data orzeczenia chciałaby Pani wraz z mężem skorzystać z ulgi
    rehabilitacyjnej korygując zeznania za poprzednie lata: 2021, 2022, 2023 i 2024. Po
    przeglądzie literaturowym wczesne dzieciństwo to wiek od urodzenia lub skończenia
    przez dziecko pierwszego roku życia. Autyzm jest zaburzeniem z którym dziecko się rodzi,
    dlatego uważa Pani. że może Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej za lata od 2021 r. Nigdy
    nie korzystała Pani z ulg rehabilitacyjnych, w tym roku Pani syn po raz pierwszy otrzymał
    orzeczenie o niepełnosprawności.
    Uważa Pani, że przysługuje Pani możliwość korekty zeznań podatkowych od roku 2021 do
    2024 roku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2021
    r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
      wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
      poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 2022 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ww. ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń
    określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
      niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
      albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie:

      4) dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane
      identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub
      usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach
      innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1. wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
      nie funkcji przewodnika;
      2. okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
      3. (uchylony)
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7e ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym w 2021 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w
    2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci

      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art.
      21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia
      10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w
      art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r.
      poz. 1, 202 i 1692), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia
      5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692 i 1967), dodatku dla
      gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku
      dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967), dodatku elektrycznego,
      o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych
      rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w
      związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. poz. 2127), oraz przyznanych
      na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego
      rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2023 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art.
      21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia
      10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w
      art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r.
      poz. 1, 202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy
      z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687),
      dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi
      z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3
      ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie
      niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, 2127,
      2185, 2236, 2243 i 2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z
      dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie
      odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz. U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o
      szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z
      sytuacją na runku gazu (Dz. U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych
      przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z ww. przepisem w brzmieniu obowiązującym w 2024 r.:

      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I
      grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
      od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika
      lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych
      osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w
      zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6
      ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c
      ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o
      którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 953), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy
      z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207), dodatku
      dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i
      dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z
      tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3
      ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie
      niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz.
      1509), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o
      szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r.
      w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303, 834, 859 i 1635), bonu
      energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie
      energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii
      elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831), oraz
      przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego,
      dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz
      kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1. I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2. II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
      do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Stosownie do ww. artykułu w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
      do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d
    analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o
    zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
    określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub
    częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o
    niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie
    odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie
    środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy
    zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w
    ramach omawianej ulgi.
    Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania
    orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez
    względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich
    przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez
    siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z
    rodziców przysługuje odrębny limit własny.
    Z treści wniosku wynika, że Pani syn, który urodził się (...) 2020 r., posiada orzeczenie o
    niepełnosprawności wydane 12 września 2025 r. Niepełnosprawność datuje się na okres
    wczesnego dzieciństwa. W latach 2021 – 2024 ponosiła Pani wydatki z tytułu używania
    samochodów osobowych będących Pani współwłasnością (z mężem) związane z
    transportem niepełnosprawnego syna.

    Odnosząc się do tego zagadnienia wskazać należy, że z treści cytowanego powyżej art. 26
    ust. 7a pkt 14 ww. ustawy wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu
    poniesionych wydatków, związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
    · być osobą niepełnosprawną lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo
      dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia,
    · być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
    · ponieść z tego tytułu wydatki.
    Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego
    należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu
    takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego
    ubezpieczenia.
    W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest
    natomiast wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na
    żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne
    do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o
    niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie
    wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze
    zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek,
    oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania,
    dotyczące, np. poniesienia wydatku.
    Określona w ustawie kwota 2.280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za
    dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy
    osoba niepełnosprawna posiadała orzeczenie o niepełnosprawności i osoba
    niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była
    właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też uzyskała to orzeczenie lub
    nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.
    Odliczenie, o którym mowa powyżej przysługuje również podatnikowi mającemu na
    utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło
    16 roku życia.
    Skoro więc w orzeczeniu wydanym 12 września 2025 r. przez Miejski Zespół ds. Orzekania
    o Niepełnosprawności w (...) wskazano, że niepełnosprawność Pani dziecka urodzonego
    (...) 2020 r. datowana jest od wczesnego dzieciństwa, to uznać należy, że na podstawie art.
    26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może Pani odliczyć w
    zeznaniach podatkowych – zgodnie z Pani zapytaniem – za lata 2021-2024 wydatki
    poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego Pani współwłasność.
    Zaznaczam, że odliczeniu podlegają wydatki poniesione na ten cel maksymalnie do kwoty
    2.280 zł za dany rok podatkowy.
    W odniesieniu do możliwości złożenia korekty za poprzednie lata podatkowe wskazać
    należy, że stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Z przepisu art. 81 § 2 ww. ustawy wynika, że:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już
    – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość
    zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres
    przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął
    termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku (art. 70 § 1 ww. ustawy). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem
    biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.
    Zatem, Pani, jako osoba posiadająca na utrzymaniu niepełnosprawnego małoletniego
    syna, może – na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 w zw. z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – odliczyć od osiągniętego dochodu w zeznaniach
    podatkowych za lata 2021 – 2024 (przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do
    skorzystania z przedmiotowego odliczenia) wydatki poniesione na używanie samochodów
    osobowych stanowiących Pani współwłasność, w ramach obowiązującego limitu –
    maksymalnie do kwoty 2.280 zł. Przysługuje Pani prawo do złożenia korekty zeznań
    podatkowych za lata 2021 – 2024, w których dokona Pani odliczenia ww. wydatku w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Przedmiotem interpretacji jest Pani prawo do ulgi rehabilitacyjnej – zgodnie z Pani
    zapytaniem – za lata 2021 – 2024. Nie odniosłem się do kwestii wyjaśnienia pojęcia
    „wczesne dzieciństwo”, gdyż nie było to przedmiotem zapytania, a poza tym ww. pojęcie
    nie dotyczy kwestii podatkowych.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.