Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.682.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Skutki podatkowe w zakresie usług związanych z
zabezpieczeniem zmian cen energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: cena
energia
energia-energia elektryczna
instrumenty-instrumenty finansowe
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
obowiązek-obowiązek podatkowy-powstanie obowiązku
podatkowego
odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
proporcja
usługi
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 1-lit. e
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, których przedmiotem
są instrumenty finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 41
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 24

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in.
    w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 30 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) to polska spółka kapitałowa, prowadząca
    działalność gospodarczą w sektorze (...).
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”) w Polsce oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”),
    podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski na
    podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”).
    Wnioskodawca pełni centralną rolę w Grupie kapitałowej A (dalej: „Grupa A”, „Grupa”),
    będącej (...) w Polsce i częścią międzynarodowej Grupy B., która działa jako (...) na całym
    świecie.
    Obecnie Grupa A (...) liczba placówek posiadanych przez Grupę wzrosła o ponad 27%, co
    skutkowało wzrostem zużycia energii elektrycznej przez Grupę A. o ok. 24% ze względu na
    jej rozwój. Mając na uwadze specyfikę działalności gospodarczej prowadzonej w ramach
    Grupy A., zarówno Spółka jak i inne podmioty z Grupy, wykorzystują znaczną ilość energii
    elektrycznej, która jest niezbędna do efektywnego prowadzenia działalności gospodarczej,
    jak również systematycznej rozbudowy działalności Grupy. Wydatki na nabycie energii
    elektrycznej stanowią w ocenie Wnioskodawcy istotne koszty prowadzenia przez niego
    działalności.
    Ze względu na ryzyko istotnych wahań cen energii elektrycznej oraz dążenie Spółki do
    prowadzenia działalności w sposób zrównoważony (m.in. z dbałością o ochronę
    środowiska i klimatu), Spółka zawarła umowę tzw. wirtualnej sprzedaży energii, która
    stanowi umowę zaliczaną do tzw. umów typu cPPA (od ang. Corporate Power Purchase
    Agreement, w tłumaczeniu na język polski - „Korporacyjna Umowa Zakupu Energii”).

    Kontrakt typu cPPA jest stosunkowo nowym instrumentem będącym formą
    długoterminowej umowy zawieranej zwykle bezpośrednio przez producenta energii z
    odnawialnych źródeł i przedsiębiorstwo wykorzystujące znaczne wolumeny energii
    elektrycznej w ramach prowadzonej działalności. Celem tego typu kontraktu jest
    zabezpieczenie cen energii elektrycznej, które dany podmiot płaci (rozumiane jako
    skompensowanie wpływu potencjalnych wahań cen energii elektrycznej na wyniki
    finansowe podmiotu), a także umożliwienie temu podmiotowi realnie oddziaływać w
    sposób pozytywny na rozwój energetyki odnawialnej. Ekonomicznym rezultatem
    kontraktu cPPA jest ustalenie pomiędzy stronami stałej lub okresowo indeksowanej
    wskaźnikiem inflacji ceny energii elektrycznej, podlegającej rozliczeniu finansowemu przez
    z góry określony okres (co do zasady 5-15 lat).
    Wnioskodawca zawarł „Umowę rozliczenia finansowego różnicy ceny energii elektrycznej i
    sprzedaży gwarancji pochodzenia” (dalej: „Umowa”, „Umowa vPPA” lub „vPPA”) z
    kontrahentami spoza Grupy (dalej: „Kontrahenci”; łącznie ze Spółką - „Strony”, a każdy z
    tych podmiotów osobno - „Strona”).
    Kontrahenci, z którymi Spółka zawarła Umowę vPPA, są podmiotami:
  I. zarejestrowanymi jako czynni podatnicy VAT;
  II. posiadającymi nieograniczony obowiązek podatkowy w Rzeczpospolitej Polskiej dla
      potrzeb CIT (siedziba na terytorium Polski);
  III. których przedmiot działalności gospodarczej obejmuje wytwarzanie energii elektrycznej
      z odnawialnych źródeł (np. przy wykorzystaniu posiadanej infrastruktury wytwórczej
      w postaci farm fotowoltaicznych zlokalizowanych na terytorium Polski).
    Umowa vPPA została zawarta przez Strony do dnia 31 grudnia 2035 r. (o ile nie zostanie
    wcześniej rozwiązana/nie wygaśnie) i reguluje m.in. następujące kwestie:
  (i) zasady rozliczeń finansowych pomiędzy Stronami w związku z zagwarantowanym
      wolumenem energii elektrycznej (zasady te zostały szczegółowo opisane w dalszej
      części Wniosku),
  (ii) sprzedaż przez Kontrahentów na rzecz Spółki atrybutów środowiskowych, w tym
      wypadku gwarancji pochodzenia (dalej: „Gwarancje Pochodzenia”),
  (iii) sprzedaż przez Kontrahentów na rzecz Spółki zastępczych gwarancji pochodzenia (dalej:
      „Zastępcze Gwarancje Pochodzenia”),
  (iv) potencjalne inne płatności między Stronami, które mogą się pojawić w związku z jej
      realizacją (dalej łącznie: „Dodatkowe Płatności”).
    Wnioskodawca wskazuje przy tym, że zakontraktowany w vPPA wolumen jest wyższy niż
    faktyczne zapotrzebowanie Grupy na ten moment. Powodem, dla którego Umowa została
    w ten sposób skonstruowana jest fakt, że vPPA został zawarty na długi okres i umowa
    przewiduje dostarczenie konkretnego wolumenu dla każdego roku obowiązywania vPPA,
    stąd zakontraktowanie wyższego wolumenu zabezpiecza Grupę na okoliczność dalszych
    planów jej rozwoju w czasie.
    Dodatkowo, zakładając stałą tendencję wzrostową Grupy, zakontraktowany wolumen
    pozwoli również na zrealizowanie postawionych w Strategii Zrównoważonego Rozwoju
    Grupy A. na lata 2023-2025 celów dotyczących systematycznego przechodzenia przez
    Grupę A. na energię elektryczną pochodzącą ze źródeł odnawialnych, z uwzględnieniem
    nowych podmiotów, które mogą dołączać do Grupy, a także rozwoju podmiotów już
    istniejących. Niemniej, na ten moment, w związku z wysokością zakontraktowanego
    wolumenu energii elektrycznej w vPPA, wystąpi nadwyżka wolumenowa (dalej: „Nadwyżka

    Wolumenowa”), na której, w zależności od wyniku danego okresu rozliczeniowego, Spółka
    będzie osiągała przychody lub ponosiła koszty (zgodnie z mechanizmem rozliczenia
    finansowego, opisanego szczegółowo w dalszej części wniosku).
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że jego celem nie jest generowanie dodatkowych
    przychodów na dodatnim wyniku rozliczenia vPPA na Nadwyżce Wolumenowej, a jedynie
    zabezpieczenie interesów całej Grupy w dłuższym okresie, biorąc pod uwagę rolę
    Wnioskodawcy jako pełniącego rolę centralną w Grupie A. Spółka ma za zadanie dbać o
    interes Grupy, stąd w celu właściwego wykorzystania vPPA, już na samym początku
    należało przyjąć odpowiednie założenia Umowy, zakładając zabezpieczenie Grupy A. w
    dłuższym okresie. Przy czym Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że skutki podatkowe
    dotyczące rozliczeń wewnątrzgrupowych Grupy A. będą przedmiotem odrębnego wniosku
    o interpretację indywidualną.
    1. Rozliczenia finansowe w zakresie zabezpieczenia cen energii (wirtualnej sprzedaży
    energii elektrycznej - vPPA)
    1.1. Uwagi ogólne - Umowa jako umowa wirtualnej sprzedaży energii
    Jak wskazano powyżej Umowa jest umową wirtualnej sprzedaży energii, a w rezultacie:
    - Kontrahenci na bazie Umowy vPPA nie będą sprzedawać Wnioskodawcy energii
      elektrycznej wytworzonej przez Kontrahentów w odnawialnych źródłach energii
      elektrycznej (dalej: „OZE”), co oznacza, że na podstawie Umowy pomiędzy
      Kontrahentami a Spółką nie będzie dochodziło do faktycznych dostaw energii
      elektrycznej. Kontrahenci nie będą dostarczali fizycznie energii elektrycznej Spółce, nie
      będą przenosili na Spółkę tytułu prawnego do energii elektrycznej. W praktyce,
      nabycie energii elektrycznej (fizyczne dostawy) przez Wnioskodawcę dla celów
      prowadzonej działalności gospodarczej będzie miało miejsce w ramach odrębnych
      transakcji, które nie są objęte niniejszym Wnioskiem.
    - Umowa - w zakresie zabezpieczenia ceny energii elektrycznej - będzie rozliczana
      wyłącznie finansowo, tj. w środkach pieniężnych, w oparciu o strukturę tzw. kontraktu
      finansowego odnoszącego się do uzgodnionych przez Strony cen i wolumenu energii
      elektrycznej (dalej: „Rozliczenie finansowe vPPA”). Strony rozliczą się z różnicy
      pomiędzy przyjętą w Umowie ceną referencyjną - w Umowie jako „Cena Stała za
      Komponent Energii Elektrycznej” (dalej: „Cena Stała”) a ceną zmienną kalkulowaną w
      sposób opisany w vPPA - w Umowie jako „Cena Zmienna Energii Elektrycznej” (dalej:
      „Cena Zmienna”).
    - W ramach Umowy, Kontrahenci zagwarantują wytworzenie poprzez posiadaną przez
      Kontrahentów, skonkretyzowaną w vPPA infrastrukturę wytwórczą (instalacje
      fotowoltaiczne, dalej: „Infrastruktura OZE”) określonego wolumenu energii
      elektrycznej (dalej: „Wolumen Kontraktowy”).
    - Formuła współpracy i rozliczeń między Stronami, wynikających z Umowy vPPA, opierać
      się będzie na konstrukcji instrumentu pochodnego o charakterze zabezpieczającym
      (hedgingowym), w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
      obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, dalej: „UOIF”). Zgodnie
      z tym przepisem, instrumentami finansowymi są m.in. niebędące papierami
      wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę
      procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest
      towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane

      przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron (do której to kategorii w
      ocenie Wnioskodawcy należy zaliczyć Umowę).
    - Opisywany instrument nie stanowi prawa majątkowego, w przypadku którego
      instrumentem bazowym są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz
      uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i który mógłby być zrealizowany poprzez
      dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.
    - Poza Spółką i Kontrahentami nie ma innych podmiotów biorących udział w transakcji,
      które mogłyby mieć wpływ na treść zawartej Umowy vPPA, w szczególności ustalenia
      w zakresie terminów i innych warunków rozliczeń wskazanych w Umowie zależały
      jedynie od Spółki i Kontrahentów.
    1.2. Mechanizm Rozliczenia finansowego vPPA
    A. Okresy rozliczeniowe przewidziane w Umowie
    Umowa jest rozliczana w oparciu o wskazane w niej przedziały czasowe, służące
    wzajemnym rozliczeniom Stron, określone jako „Okres Rozliczeniowy za Komponent
    Energii Elektrycznej” (dalej jako: „Interwał Rozliczeniowy”) - określony w Umowie jako
    miesiąc kalendarzowy.
    B. Ceny przewidziane w Umowie
    Umowa wskazuje dwie ceny energii, w oparciu o które następuje Rozliczenie finansowe
    vPPA w formule kontraktu finansowego (ustalana będzie różnica między ww. dwoma
    cenami), i które umożliwią realizację zabezpieczającego celu tej Umowy, tj.:
    - Cenę Stałą - z góry określoną w Umowie cenę za MWh, oraz
    - Cenę Zmienną - średnią arytmetyczną ceny energii elektrycznej z I Fixingu Rynku Dnia
      Następnego Towarowej Giełdy Energii (dalej: „TGE”) określoną dla danego Interwału
      Rozliczeniowego.
    C. Kalkulacja kwoty Rozliczenia finansowego vPPA za poszczególne Interwały Rozliczeniowe
    Dla każdego Interwału Rozliczeniowego, Kontrahenci powinni obliczyć kwotę rozliczeniową
    (dalej: „Kwota Rozliczeniowa”) równą iloczynowi różnicy kwoty Ceny Stałej (dalej: „Kwota
    Ceny Stałej”) i kwoty Ceny Zmiennej (dalej: „Kwota Ceny Zmiennej”) oraz wolumenowi
    wyprodukowanej energii elektrycznej przez instalacje danego Kontrahenta objęte Umową,
    wyznaczonemu na podstawie całkowitej opomiarowanej ilości energii wytworzonej i
    wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej przez instalacje Kontrahentów wskazane w
    Umowie (dalej: „Rzeczywisty Wolumen”), a więc obliczana jest zgodnie z następującym
    wzorem:
    Kwota Rozliczeniowa = (Kwota Ceny Stałej - Kwota Ceny Zmiennej) * Rzeczywisty Wolumen
    Jeżeli tak obliczona Kwota Rozliczeniowa będzie:
    - większa od zera (będzie mieć wartość dodatnią), to Kwota Rozliczeniowa będzie należna
      Kontrahentom od Spółki (dalej: „Dodatnia Kwota Rozliczeniowa”);
    - mniejsza od zera (będzie mieć wartość ujemną), to Kwota Rozliczeniowa (jako wartość
      bezwzględna) będzie należna Spółce od Kontrahentów (dalej: „Ujemna Kwota
      Rozliczeniowa”);
    - równa zero, to wówczas żadna ze Stron nie jest uprawniona do otrzymania płatności.

    Po zakończeniu danego Interwału Rozliczeniowego Kontrahenci - w terminie wskazanym
    w Umowie - dostarczą Wnioskodawcy zestawienie rozliczeniowe, przedstawiające Kwotę
    Rozliczeniową za ten okres.
    Przedstawiony powyżej sposób określania wyniku w ramach Umowy w oparciu o
    mechanizm kontraktu finansowego będzie bazowym rozliczeniem między Spółką a
    Kontrahentami umożliwiającym zabezpieczenie cen energii elektrycznej zużywanej przez
    Wnioskodawcę, która jest rozliczana w relacji z podmiotami trzecimi niebędącymi stroną
    Umowy (przy czym zabezpieczenie powinno być rozumiane jako częściowe
    skompensowanie/ograniczenie wpływu potencjalnych wahań cen energii elektrycznej na
    wyniki finansowe Spółki, tj. zarówno w sytuacji wzrostu i spadku Ceny Zmiennej i cen
    faktycznie płaconych przez Spółkę w stosunku do Ceny Stałej).
    Wnioskodawca nie przewiduje wystąpienia w Umowie odrębnego wynagrodzenia w
    obszarze części zabezpieczającej ceny energii elektrycznej (poza wskazanymi powyżej
    kwotami), które Kontrahenci otrzymywaliby od Spółki lub Spółka od Kontrahentów.
    Wraz z zawarciem Umowy vPPA Wnioskodawca oczekuje, że przedstawiona formuła
    działania kontraktu pozwoli na uzyskanie Spółce względnie stałej i przewidywalnej w
    dłuższym okresie ceny energii elektrycznej, zbliżonej do wynikającej z Umowy Ceny Stałej
    (dla tej części/wolumenu energii elektrycznej zużywanej przez Spółkę, która zostanie
    objęta vPPA) - efekt ten zostanie uzyskany dzięki pojawieniu się dodatkowego, wyłącznie
    pieniężnego rozliczenia (tj. dodatniej lub ujemnej różnicy), będącego istotą vPPA
    (niezależnego od kwot płaconych za zużytą energię do podmiotów trzecich niebędących
    stroną vPPA), które częściowo skompensuje/ograniczy wpływ potencjalnych wahań cen
    energii elektrycznej na wyniki finansowe Spółki.
    Mając na uwadze powyższe, transakcje w ramach Umowy vPPA będą skutkowały
    rozpoznaniem przychodów lub kosztów przez Wnioskodawcę, które będą wynikały,
    odpowiednio, z konieczności rozliczenia Dodatniej lub Ujemnej Kwoty Rozliczeniowej z
    Kontrahentami przez Spółkę.
    D.

## Dodatkowe informacje

Wnioskodawca pragnie wyraźnie podkreślić, że przystąpienie przez Spółkę do Umowy
    vPPA nie jest przejawem tzw. działalności spekulacyjnej czy usługowej, w ramach której
    Spółka zawodowo przeprowadzałaby transakcje na instrumentach finansowych /
    instrumentach pochodnych w celu osiągnięcia zysku. Celem wskazanej transakcji nie jest
    uzyskiwanie dodatkowych przychodów przez Spółkę w związku z wahaniami cen energii
    elektrycznej na rynku, lecz wyłącznie (przynajmniej częściowe) skompensowanie /
    ograniczenie potencjalnego wpływu wahań cen energii elektrycznej na wyniki finansowe
    Spółki (hedging) osiągane w związku z prowadzeniem podstawowej działalności.
    Zabezpieczenie cen energii jest istotnym elementem ograniczenia potencjalnych strat
    finansowych, jakich Wnioskodawca mógłby doznać w przypadku niekorzystnych zmian na
    rynku cen energii elektrycznej oraz jest elementem wdrażanej przez Spółkę strategii
    zmiany struktury pochodzenia nabywanej energii elektrycznej poprzez stopniowe
    zwiększanie udziału odnawialnych źródeł energii w tym zakresie. Umowa vPPA ma
    stanowić zabezpieczenie głównej działalności Spółki, a jej zawarcie jest racjonalnym
    działaniem z punktu widzenia dużej zmienności cen na rynku energii. W tym kontekście
    należy również wskazać na fakt, że energia elektryczna nie jest fizycznie nabywana przez
    Spółkę na podstawie Umowy, a zawarcie Umowy vPPA nie wpłynęło bezpośrednio na
    procesy związane z prowadzeniem podstawowej działalności gospodarczej przez Spółkę.
    Celem Umowy jest przede wszystkim zabezpieczenie (hedging) cen energii elektrycznej
    nabywanej przez Wnioskodawcę, więc jej zawarcie wywołało jedynie efekt finansowy i
    pozwoli na ustabilizowanie ceny zakupu energii elektrycznej przez Spółkę w przyszłości.
    W związku z zawarciem Umowy vPPA Spółka nie poszerzyła zakresu przedmiotu
    działalności wskazanego w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: „KRS”) o działalność w
    obszarze instrumentów finansowych / instrumentów pochodnych.

    Wnioskodawca nie zaangażował dodatkowych istotnych aktywów w związku z działaniami
    związanymi z zawarciem Umowy vPPA. Nie planuje również angażować ich w przyszłości w
    związku z bieżącą realizacją Umowy vPPA, w tym m.in. Spółka nie nabyła na chwilę obecną
    żadnych dodatkowych aktywów materialnych i niematerialnych dotyczących tego obszaru
    i nie planuje w przyszłości dokonywać np. jakichkolwiek zakupów aktywów zaliczanych do
    środków trwałych w tym zakresie. Możliwe jest jednak, że w związku z zawarciem Umowy
    vPPA i jej realizacją Wnioskodawca będzie zobowiązany do ustanowienia i utrzymywania
    dodatkowych zabezpieczeń tego kontraktu w postaci np. gwarancji bankowej lub
    gwarancji udzielonej przez spółkę dominującą Wnioskodawcy. Może się również zdarzyć,
    że Wnioskodawca zatrudni dodatkowy personel do obsługi administracyjnej współpracy
    na gruncie Umowy - np. do zbierania danych, monitorowania współpracy, sprawdzania
    kalkulacji itp. Obecne i planowane w przyszłości zaangażowanie administracyjne Spółki
    oraz jej personelu związane z obsługą Umowy będzie nieznaczne w stosunku do
    podstawowej działalności gospodarczej w obszarze (..).
    W ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez niego przepływy pieniężne związane z
    Rozliczeniem finansowym vPPA będą nieznaczne w stosunku do przepływów pieniężnych
    realizowanych w związku z prowadzeniem podstawowej działalności gospodarczej Spółki
    w sektorze (...).
    Ponadto, Spółka nie zawierała w przeszłości umów vPPA, ani też nie świadczyła usług w
    ramach kontraktów vPPA, których przedmiotem są instrumenty finansowe.
    Wnioskodawca nie podejmuje obecnie, ani nie zamierza podejmować w przyszłości
    żadnych działań mających na celu poszukiwanie potencjalnych usługobiorców wśród
    podmiotów trzecich (tj. podmiotów innych niż podmiotów powiązanych ze Spółką,
    zainteresowanych zabezpieczeniem w analogicznym zakresie, jaki Spółka otrzymała od
    Kontrahentów w związku z zawarciem Umowy vPPA). Mając na uwadze zmienność cen na
    rynku energetycznym, Spółka nie wyklucza możliwości zawarcia kolejnych umów vPPA z
    tymi samymi lub innymi Kontrahentami, dotyczących zabezpieczenia cen dla dodatkowych
    wolumenów energii elektrycznej zużywanych przez Wnioskodawcę, np. w sytuacji wzrostu
    zapotrzebowania na energię elektryczną zużywaną przez Spółkę dla podstawowej
    działalności w sektorze (...).
    W ocenie Wnioskodawcy, świadczenie usług przez Kontrahentów nie stanowi stałych i
    niezbędnych czynności stanowiących podstawę funkcjonowania Spółki, a będzie miało
    charakter pomocniczy względem podstawowej działalności Wnioskodawcy, którą, jak
    wskazano powyżej, jest działalność w obszarze (...).
    Jednocześnie należy wskazać, że Kontrahenci (na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT)
    na moment składania Wniosku nie zamierzają rezygnować ze zwolnienia od podatku VAT
    usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12, 38-41 ustawy o VAT, świadczonych na
    rzecz podatników. Ponadto, w momencie składania Wniosku Spółka również nie zamierza
    rezygnować ze zwolnienia z VAT. Gdyby, w przyszłości Spółka zdecydowała się skorzystać z
    tzw. opcji opodatkowania VAT wybranych usług finansowych (na podstawie art. 43 ust. 22
    ustawy o VAT) - Spółka złoży wówczas właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    pisemne zawiadomienie o wyborze opcji opodatkowania VAT tych usług przed początkiem
    okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.
    Spółka pragnie podkreślić ponadto, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    świadczy zarówno czynności zwolnione z opodatkowania, jak i czynności opodatkowane
    VAT, w związku z czym przysługuje jej ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego. Wnioskodawca wylicza współczynnik struktury sprzedaży, o którym mowa w
    art. 90 ust. 2 ustawy o VAT (dalej: „Współczynnik”). Współczynnik ten przekracza 2%.
    2. Gwarancje pochodzenia
    Kontrahenci wytwarzając energię elektryczną z odnawialnych źródeł (w Infrastrukturze
    OZE) otrzymują tzw. gwarancje pochodzenia, które potwierdzają pochodzenie energii z
    odnawialnych źródeł (dalej: „Gwarancje pochodzenia”). Aby zrealizować cele związane z
    prowadzeniem działalności w sposób zrównoważony (m.in. z dbałością o środowisko i
    klimat), Spółka zamierza nabywać od Kontrahentów Gwarancje pochodzenia za odrębnym
    wynagrodzeniem.

    Sprzedaż będzie realizowana za pośrednictwem Rejestru Gwarancji Pochodzenia (dalej:
    „Rejestr” lub „RGP”) prowadzonego przez TGE.
    W rezultacie, na mocy Umowy Kontrahenci zobowiązani będą do sprzedaży na rzecz
    Spółki Gwarancji pochodzenia oraz przekazania Gwarancji pochodzenia na rzecz
    Wnioskodawcy w terminie 10 dni kalendarzowych od dnia ich wprowadzenia do RGP. W
    przypadku, gdy określona w Umowie data rozpoczęcia rozliczeń pomiędzy Stronami nie
    nastąpi w planowanym terminie, za okres opóźnienia Kontrahenci sprzedadzą Spółce
    Zastępcze Gwarancje Pochodzenia, zgodnie z warunkami ustalonymi w Umowie vPPA.
    W tym kontekście należy wskazać, że jak wynika z art. 120 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
    o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej: „ustawa o OZE”),
    Gwarancja Pochodzenia to dokument wydany przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
    (dalej: „Prezes URE”), w trybie określonym przez ustawę o OZE, stanowiący dla odbiorcy
    końcowego potwierdzenie wartości środowiskowych wynikających z unikniętej emisji
    gazów cieplarnianych oraz, że podana w nim ilość energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została wytworzona z odnawialnych źródeł
    energii w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu ustawy o OZE. Zgodnie z
    art. 122 ust. 8 ustawy OZE, gwarancje pochodzenia wydaje się w postaci elektronicznej i
    przekazuje do rejestru gwarancji pochodzenia, prowadzonego na zasadach
    przewidzianych w art. 124 ustawy o OZE. Z kolei, stosownie do art. 124 ust. 7 ustawy o
    OZE, przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego
    wpisu w RGP.
    Nabywanie Gwarancji pochodzenia przez Spółkę i czynności związane z kontraktem
    finansowym (Rozliczenia finansowe vPPA) są odrębnymi rozliczeniami. Nabywanie
    Gwarancji pochodzenia jest rozliczane oddzielnie, w oparciu o cenę jednostkową
    Gwarancji pochodzenia określoną dla każdej 1 MWh energii elektrycznej uzgodnionej w
    ramach Umowy vPPA.
    Płatności z tytułu nabywania Gwarancji pochodzenia rozliczane są kwartalnie, czyli w
    przyjętym w Umowie interwale rozliczeniowym dla Gwarancji pochodzenia (określonym w
    Umowie jako Okres Rozliczeniowy za Gwarancje Pochodzenia, dalej: „Interwał
    Rozliczeniowy GP”), a faktura dokumentująca dokonane w danym kwartale
    kalendarzowym nabycie Gwarancji pochodzenia wystawiana jest przez Kontrahentów w
    terminie wskazanym w Umowie po zakończeniu kwartału kalendarzowego, za który
    wystawiana jest faktura. Spółka dokonuje zapłaty na rzecz Kontrahentów należności z
    tytułu nabycia Gwarancji pochodzenia w terminie wskazanym w Umowie - po otrzymaniu
    faktury dokumentującej nabycie Gwarancji pochodzenia.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że od lat podejmuje kluczowe działania w wielu
    ważnych obszarach społeczno-środowiskowych. Cele działań realizowanych przez Grupę
    (w tym Spółkę) w ramach strategii zrównoważonego rozwoju (dalej: „ESG”) obejmują m.in.
    (...). Spółka stworzyła kompleksową strategię ESG, aby zapewnić strukturę ramową dla
    swoich działań i określić jasne cele na przyszłość. Realizacja ESG w ramach Spółki, a także
    całej Grupy, publikowana jest na stronie internetowej Spółki w formie raportu z realizacji
    działań podejmowanych w ramach obszarów ESG dla każdego roku podatkowego.
    ESG obejmuje tematy m.in. ochrony środowiska, ładu korporacyjnego oraz zaangażowania
    społecznego - w tym z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (dalej: „CSR”), w
    ramach której Spółka podejmuje działania związane między innymi z ekologią i ochroną
    środowiska. Spółka, realizując działania z zakresu CSR (w tym między innymi nabywając
    Gwarancje pochodzenia), zamieszcza i będzie zamieszczała stosowne informacje na swojej
    stronie internetowej oraz w mediach społecznościowych. W ramach tych działań, Spółka
    systematycznie przechodzi na odnawialne źródła energii, dzięki czemu większość
    nabywanej przez Spółkę energii elektrycznej to energia zielona. Spółka wymienia również
    flotę samochodową na samochody z napędem hybrydowym oraz rozpoczęła zakup aut w
    100% elektrycznych. Dodatkowo, Wnioskodawca korzysta z najlepszych praktyk w
    dziedzinie recyklingu i utylizacji odpadów. Spółka ustanowiła również cel strategiczny,
    który zakłada wdrożenie co najmniej jednego rocznie, skalowalnego rozwiązania
    cyrkularnego.

    W rezultacie, nabywanie Gwarancji pochodzenia przez Wnioskodawcę wpisuje się w
    szerszy katalog aktywnych działań podejmowanych przez Spółkę w ramach polityki CSR,
    które odzwierciedla cele Spółki, w tym odpowiada na wymagania rynkowe związane z
    rosnącym naciskiem na prowadzenie działalności w sposób zrównoważony (m.in. z
    ograniczeniem wpływu na środowisko i klimat). Wnioskodawca, chcąc pozostawać
    istotnym graczem na rynku (...) będzie uiszczał na rzecz Kontrahentów płatności z tytułu
    zakupu Gwarancji pochodzenia.
    Nabywane Gwarancje pochodzenia będą wykorzystywane do poświadczania źródła
    energii elektrycznej wykorzystywanej przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, wpisując się - jak wskazano powyżej - w podejmowaną przez nią aktywność
    w zakresie CSR, i mając dla niej wartość marketingową. Gwarancje pochodzenia (dzięki
    którym Spółka wspiera środowisko naturalne i działalność przedsiębiorstw
    funkcjonujących w branży OZE) sprawiają, że Spółka kreuje swój wizerunek jako firmy
    społecznie odpowiedzialnej (w tym jako firmy korzystającej z energii elektrycznej
    pochodzącej ze źródeł odnawialnych).
    W ocenie Spółki brak podejmowania działań w tym obszarze mógłby stanowić przesłankę
    negatywnie wpływającą na jej przyszłe przychody oraz mógłby spowodować odpływ
    klientów Spółki, którzy przy podejmowaniu decyzji o współpracy z danym partnerem
    biznesowym uwzględniają to, w jaki sposób dany partner prowadzi działalność
    gospodarczą i czy m.in. ogranicza negatywny wpływ na środowisko i klimat. Ponadto, w
    dłuższej perspektywie czasu - zgodnie z oczekiwaniami Wnioskodawcy - nabywanie energii
    z OZE oraz Gwarancji pochodzenia powinno wpłynąć na jeszcze większe zaufanie klientów
    do marki Wnioskodawcy, a w konsekwencji przyczynić się do generowania większych
    zysków z działalności operacyjnej.
    Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że podmioty z Grupy A., których roczne zużycie
    energii elektrycznej przekracza 100 MWh, planują podpisanie wewnątrzgrupowych
    kontraktów vPPA (dalej: „Lustrzane vPPA”) ze Spółką jako podmiotem dominującym w
    Grupie, w celu przeniesienia efektu zabezpieczenia ryzyka zmiany cen oraz Gwarancji
    Pochodzenia. Rozliczenia będą odbywać się na warunkach zbliżonych do głównej Umowy
    vPPA. Taki model Lustrzanych vPPA zakładać będzie, że rozliczenia ze spółkami z Grupy A.
    będą realizowane w cyklach kwartalnych dla kontraktu różnicowego oraz płatności za
    umorzenie Gwarancji Pochodzenia. Przy czym Spółka będzie przenosić na spółki z Grupy
    skumulowany wynik danego kwartału, w którym mogą być zarówno pozycje kosztowe jak i
    przychodowe, zagregowane do jednego spójnego wyniku za przyjęty ze spółkami okres
    rozliczeniowy. Natomiast po zakończeniu roku finansowego wolumen rozliczonych
    Gwarancji Pochodzenia będzie weryfikowany w ramach Lustrzanych vPPA oraz
    uzgodniony z rocznym zużyciem energii elektrycznej w poszczególnych spółkach Grupy A.
    Nadwyżki bądź niedobory Gwarancji Pochodzenia będą sprzedawane lub nabywane na
    warunkach rynkowych za pośrednictwem Wnioskodawcy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:
    1) Czy Dodatnia Kwota Rozliczeniowa oraz Gwarancje pochodzenia stanowią instrumenty
      finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
      finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146)? W przypadku
      odpowiedzi negatywnej - proszę wskazać, czym są Dodatnia Kwota Rozliczeniowa oraz
      Gwarancje pochodzenia na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług?
    Dodatnia Kwota Rozliczeniowa
    Dodatnia Kwota Rozliczeniowa sama w sobie, tzn. jako wynik kalkulacji zgodnie z
    mechanizmem wskazanym w Umowie vPPA, nie stanowi instrumentu finansowego, o
    którym mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146) - dalej: „UOIF”.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Dodatnia Kwota
    Rozliczeniowa stanowi Kwotę Rozliczeniową należną Kontrahentom od Spółki - w
    przypadku, gdy wynik vPPA w danym Interwale Rozliczeniowym będzie większy od zera
    (będzie mieć wartość dodatnią). Dodatnia Kwota Rozliczeniowa stanowi zatem wyłącznie

    jeden z możliwych sposobów pieniężnego rozliczenia Umowy vPPA. Rozliczenie to jest dla
    tej umowy kluczowe, jednak jego wynik sam w sobie (taki jak np. Dodatnia Kwota
    Rozliczeniowa) nie stanowi instrumentu finansowego.
    Niemniej, co Spółka pragnie podkreślić, będąca przedmiotem wniosku Umowa vPPA w
    ujęciu całościowym jest instrumentem finansowym - na co wskazuje mechanizm rozliczeń
    opisany we wniosku o interpretację, wynikiem którego może być zarówno Dodatnia jak i
    Ujemna Kwota Rozliczeniowa. Wykazuje on cechy instrumentu wskazanego w art. 2 ust. 1
    pkt 2 lit. d UOIF, tzn. instrumentu pochodnego, dla którego instrumentem bazowym jest
    towar, tj. energia elektryczna, i który będzie wykonywany wyłącznie przez rozliczenie
    finansowe między Stronami.
    Innymi słowy, z uwagi na charakterystykę mechanizmu rozliczeń, to Umowa vPPA stanowi
    instrument finansowy, o którym mowa w UOIF, natomiast Dodatnia Kwota Rozliczeniowa
    to kwota należna w efekcie Kontrahentom na podstawie Umowy vPPA - w przypadku, gdy
    Kwota Rozliczeniowa w danym Interwale Rozliczeniowym będzie miała wartość dodatnią.
    Mając na uwadze powyższe, w kontekście stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego
    opisanego w przedmiotowym wniosku, Dodatnia Kwota Rozliczeniowa jest na gruncie
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”) wynagrodzeniem
    (odpłatnością) za usługę świadczoną przez Kontrahentów na rzecz Spółki w związku z
    uczestnictwem w opisanych we wniosku transakcjach zabezpieczenia cen energii
    elektrycznej na podstawie Umowy vPPA, w sytuacji, gdy Spółka będzie zobowiązana do
    zapłaty na rzecz Kontrahentów Kwoty Rozliczeniowej za dany Interwał Rozliczeniowy
    (Dodatnia Kwota Rozliczeniowa).
    W kontekście ustawy o VAT dodatkowego zaznaczenia wymaga, że, w opinii Spółki, w
    związku z powyższą klasyfikacją jako instrument finansowy, usługa świadczona przez
    Kontrahentów na rzecz Spółki co do zasady podlegałaby zwolnieniu z VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT. Niemniej, jak wskazano we wniosku, nie można
    wykluczyć sytuacji, że w przyszłości Kontrahenci (na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o
    VAT) zrezygnują ze zwolnienia od podatku VAT usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    7, 12, 38-41 ustawy o VAT, świadczonych na rzecz podatników i tym samym wybiorą
    opodatkowanie tych usług. W związku z tym Spółka zadała pytanie oznaczone we wniosku
    nr 13, które pozostaje aktualne.
    Gwarancje pochodzenia
    Gwarancje pochodzenia nie wykazują natomiast cech któregokolwiek z instrumentów
    finansowych zdefiniowanych w UOIF.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, z art. 120 ustawy z dnia
    20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej:
    „ustawa o OZE”) wynika, że Gwarancja pochodzenia to dokument wydany przez Prezesa
    Urzędu Regulacji Energetyki, w trybie określonym przez ustawę o OZE, stanowiący dla
    odbiorcy końcowego potwierdzenie wartości środowiskowych wynikających z unikniętej
    emisji gazów cieplarnianych oraz, że podana w nim ilość energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została wytworzona z
    odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu
    ustawy o OZE. Zgodnie z art. 122 ust. 8 ustawy OZE, gwarancje pochodzenia wydaje się w
    postaci elektronicznej i przekazuje do rejestru gwarancji pochodzenia, prowadzonego na
    zasadach przewidzianych w art. 124 ustawy o OZE. Z kolei, stosownie do art. 124 ust. 7
    ustawy o OZE, przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania
    odpowiedniego wpisu w RGP.
    Innymi słowy, Gwarancje pochodzenia stanowią swego rodzaju certyfikaty administracyjne
    związane z regulacją rynku energetycznego i OZE.
    Jak również wskazano we wniosku, aby zrealizować cele związane z prowadzeniem
    działalności w sposób zrównoważony (m.in. z dbałością o środowisko i klimat), Spółka
    nabywa / będzie nabywać Gwarancje pochodzenia od Kontrahentów za wynagrodzeniem.

    W tym miejscu należy podkreślić, że nabycie Gwarancji pochodzenia przez Spółkę jest
    rozliczeniem odrębnym od Rozliczenia finansowego vPPA (pomimo, że oba rodzaje
    rozliczeń wynikają z tej samej Umowy vPPA).
    Spółka dokonuje / będzie dokonywała zapłaty za nabycie Gwarancji pochodzenia w
    terminie wskazanym w Umowie - po otrzymaniu odpowiednich faktur od Kontrahentów.
    Mając na uwadze powyższe, w kontekście stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego
    opisanego w przedmiotowym wniosku, Gwarancje pochodzenia stanowią swoiste
    certyfikaty administracyjne, niestanowiące instrumentów finansowych, natomiast wydatki,
    które Spółka ponosi /będzie ponosić w związku z nabyciem Gwarancji pochodzenia przez
    Spółkę na gruncie przepisów ustawy o VAT są wynagrodzeniem (odpłatnością) za usługę
    świadczoną przez Kontrahentów na rzecz Spółki.
    2) Czy Kontrahenci są i będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni?
    Kontrahenci są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i będą utrzymywać ten status co
    najmniej do końca trwania Umowy vPPA.
    3) Do jakich czynności wykorzystują/będą wykorzystywali Państwo nabywane od
      Kontrahenta usługi w ramach Umowy vPPA, tj. do czynności:
        a. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
        b. zwolnionych od podatku od towarów i usług,
        c. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
      Proszę wskazać uwzględniając fakt, czy ich wykorzystanie przekłada/będzie
      przekładało się na obszar działalności opodatkowanej podatkiem VAT oraz/lub
      działalności zwolnionej od podatku VAT, oraz/lub działalności niepodlegającej
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Usługi nabywane przez Spółkę od Kontrahentów w zakresie Dodatniej Kwoty
    Rozliczeniowej oraz nabycia Gwarancji pochodzenia na potrzeby Spółki są (będą)
    wykorzystywane do zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych jak i
    zwolnionych od VAT.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że związek z czynnościami opodatkowanymi VAT może
    mieć charakter pośredni, tzn. zakupy te nie będą mogły być przypisane do konkretnych
    czynności opodatkowanych VAT, ale wspierać będą opodatkowaną VAT ogólną działalność
    gospodarczą Spółki jako całość (jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy
    do pytań nr 13 i 14, przesłanki prawa do odliczenia VAT naliczonego w odniesieniu do
    faktur dokumentujących takie transakcje również będą spełnione).
    W zakresie, w jakim w ramach umowy vPPA, Spółka nabywa / będzie nabywać Gwarancje
    pochodzenia celem dalszego umorzenia na rzecz Spółek z Grupy, usługi te są (będą)
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (jak wskazano w
    uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 15, przesłanki pełnego prawa do
    odliczenia kwoty VAT w odniesieniu do faktur dokumentujących takie transakcje będą
    spełnione w części, w jakiej usługi są użyte / zostaną użyte do realizacji konkretnej
    transakcji opodatkowanej tj. umorzenia Gwarancji pochodzenia na rzecz Spółek z
    Grupy).
    4) W sytuacji, gdy nabywane usługi są/będą wykorzystywane zarówno do celów
      prowadzonej działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza, prosimy wskazać, czy istnieje/będzie istniała możliwość
      przyporządkowania wydatków w całości do celów wykonywanej przez Państwa
      działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
      usług?
    Spółka zawarła Umowę vPPA w ramach działalności gospodarczej, której prowadzenie jest
    niezbędne do uznania danego podmiotu za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT. Nabywane w ramach Umowy vPPA usługi są / będą wykorzystywane do
    celów prowadzonej działalności gospodarczej.

    5) W sytuacji, gdy nabywane usługi są/będą wykorzystywane przez Państwa do czynności
      opodatkowanych i zwolnionych, czy istnieje/będzie istniała możliwość
      przyporządkowania całości kwot podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów
      czynności?
    Spółka jest / będzie w stanie przyporządkować kwoty podatku naliczonego w odniesieniu
    do nabycia Gwarancji pochodzenia, w części w jakiej są / będą one umarzane na rzecz
    Spółek z Grupy. W przypadku nabycia pozostałych usług wskazanych we wniosku (tj., jeśli
    Kontrahenci zdecydują się na opodatkowanie usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7,
    12, 38-41 ustawy o VAT oraz Gwarancji pochodzenia, które są / będą nabywane na
    potrzeby Spółki i nie są / nie zostaną umorzone na rzecz Spółek z Grupy), nie jest / nie
    będzie możliwe wyodrębnienie całości kwot podatku naliczonego, które można przypisać
    poszczególnym rodzajom czynności, w związku z czym zastosowanie znajdzie proporcja, o
    której mowa w art. 90 ustawy o VAT.
    6) Czy proporcja - ustalona zgodnie z art. 90 ww. ustawy - dla Państwa z tytułu
      wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT nie przekroczyła/nie przekroczy
      2%? Jeżeli powyższa proporcja nie przekroczyła/nie przekroczy 2%, to czy uznali/uznają
      Państwo, że proporcja ta wynosi 0%?
    W nawiązaniu do przedstawionego w przedmiotowym wniosku opisu stanu faktycznego /
    zdarzenia przyszłego, Spółka pragnie doprecyzować, że przysługuje jej ograniczone prawo
    do odliczenia podatku VAT naliczonego. Wnioskodawca wylicza proporcję, o której mowa
    w art. 90 ww. ustawy. Proporcja ta w 2025 roku wynosi 2%. Wnioskodawca nie uznał / nie
    uzna, że proporcja ta wynosi 0%.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone numerami jak we wniosku):
    8. Czy Spółka będzie występowała w charakterze podatnika VAT wykonującego czynność
      opodatkowaną VAT (usługę) w związku z uczestnictwem w opisanych we wniosku
      transakcjach zabezpieczenia cen energii elektrycznej na podstawie Umowy, w sytuacji,
      gdy w danym Interwale Rozliczeniowym Kontrahenci będą zobowiązani do zapłaty na
      rzecz Spółki Kwoty Rozliczeniowej (Ujemna Kwota Rozliczeniowa)?
    9. Czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Kontrahentów (wskazane w poprzednim
      pytaniu) stanowią świadczenie usług za wynagrodzeniem podlegające zwolnieniu od
      VAT?
    10. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9, czy Spółka może zgodnie z art.
      43 ust. 22 ustawy o VAT zrezygnować ze zwolnienia z VAT usług świadczonych na rzecz
      Kontrahenta w ramach Umowy i skorzystać z opcji ich opodatkowania VAT przy
      zastosowaniu odpowiedniej stawki VAT?
    11. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9 i decyzji Spółki o braku rezygnacji
      ze zwolnienia z VAT usług świadczonych na rzecz Kontrahentów w ramach Umowy, czy
      obowiązek podatkowy w VAT dla tych usług będzie powstawał po stronie Spółki z
      chwilą otrzymania zapłaty lub jej części, tj. zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e) ustawy o
      VAT?
    12. Czy zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT obrót z tytułu wykonywania przez Spółkę
      czynności zabezpieczenia ceny energii elektrycznej powinien być wyłączony przez
      Spółkę z kalkulacji obrotu branego pod uwagę przy kalkulacji proporcji, o której mowa
      w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, jako obrót dotyczący usług finansowych mających
      pomocniczy charakter?
    13. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9, czy w razie skorzystania (braku
      rezygnacji) przez Spółkę ze zwolnienia z VAT, podczas gdy Kontrahenci zrezygnują z
      tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, Spółce będzie
      przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych przez
      Kontrahentów z tytułu rozliczenia w ramach Umowy (Dodatnia Kwota Rozliczeniowa)
      zgodnie ze stosowanym współczynnikiem proporcji, o którym mowa w art. 90 ust. 2
      ustawy o VAT?

    14. Czy w przypadku otrzymania przez Spółkę faktur wystawionych przez Kontrahentów
      celem udokumentowania sprzedaży przez Kontrahentów Gwarancji pochodzenia na
      rzecz Spółki (zawierającej kwoty VAT) Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia
      kwoty VAT wynikającej z takich faktur, zgodnie ze stosowanym współczynnikiem
      proporcji, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT (w części jakiej Gwarancje
      pochodzenia zostaną nabyte na potrzeby Spółki)?
    15. Czy w przypadku otrzymania przez Spółkę faktur wystawionych przez Kontrahentów
      celem udokumentowania sprzedaży przez Kontrahentów Gwarancji pochodzenia na
      rzecz Spółki (zawierającej kwoty VAT) Spółce będzie przysługiwało pełne prawo do
      odliczenia kwoty VAT wynikającej z takich faktur, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
      (w części jakiej Gwarancje pochodzenia zostaną umorzone na rzecz spółek z Grupy i
      rozliczone w ramach konkretnych Lustrzanych vPPA)?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    8. Spółka będzie występowała w charakterze podatnika VAT wykonującego czynność
      opodatkowaną VAT (usługę) w związku z uczestnictwem w opisanych we wniosku
      transakcjach zabezpieczenia cen energii elektrycznej na podstawie Umowy, w sytuacji,
      gdy w danym Interwale Rozliczeniowym Kontrahenci będą zobowiązani do zapłaty na
      rzecz Spółki Ujemnej Kwoty Rozliczeniowej.
    9. Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Kontrahentów (wskazane w poprzednim
      pytaniu) stanowią świadczenie usług za wynagrodzeniem podlegające zwolnieniu od
      VAT.
    10. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9, Spółka może zgodnie z art. 43
      ust. 22 ustawy o VAT zrezygnować ze zwolnienia z VAT usług świadczonych na rzecz
      Kontrahentów w ramach Umowy i skorzystać z opcji ich opodatkowania VAT przy
      zastosowaniu odpowiedniej stawki VAT.
    11. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9 i decyzji Spółki o braku rezygnacji
      ze zwolnienia VAT usług świadczonych na rzecz Kontrahentów w ramach Umowy,
      obowiązek podatkowy w VAT dla tych usług będzie powstawał po stronie Spółki z
      chwilą otrzymania zapłaty lub jej części, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e) ustawy o
      VAT.
    12. Obrót z tytułu wykonywania przez Spółkę czynności zabezpieczenia ceny energii
      elektrycznej powinien być wyłączony przez Spółkę zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o
      VAT z kalkulacji obrotu branego pod uwagę przy kalkulacji proporcji, o której mowa w
      art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, jako obrót dotyczący usług finansowych mających
      pomocniczy charakter.
    13. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 9, w razie skorzystania (braku
      rezygnacji) przez Spółkę ze zwolnienia z VAT, podczas gdy Kontrahenci zrezygnują ze
      zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, Spółce będzie przysługiwało
      prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Kontrahentów
      z tytułu rozliczenia w ramach Umowy (Dodatnia Kwota Rozliczeniowa) zgodnie ze
      stosowanym współczynnikiem proporcji, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    14. W przypadku otrzymania przez Spółkę faktur wystawionych przez Kontrahentów
      celem udokumentowania sprzedaży przez Kontrahentów Gwarancji pochodzenia na
      rzecz Spółki (zawierającej kwoty VAT) Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia
      kwoty VAT wynikającej z takich faktur, zgodnie ze stosowanym współczynnikiem
      proporcji, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT (w części, w jakiej Gwarancje
      pochodzenia zostaną nabyte na potrzeby Spółki).
    15. W przypadku otrzymania przez Spółkę faktur wystawionych przez Kontrahentów
      celem udokumentowania sprzedaży przez Kontrahentów Gwarancji pochodzenia na
      rzecz Spółki (zawierającej kwoty VAT) Spółce będzie przysługiwało pełne prawo do

      odliczenia kwoty VAT wynikającej z takich faktur, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
      (w części, w jakiej Gwarancje pochodzenia zostaną umorzone na rzecz spółek z Grupy i
      rozliczone w ramach konkretnych Lustrzanych vPPA).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 8
    Zdaniem Spółki, w związku z uczestnictwem w opisanych we wniosku transakcjach
    zabezpieczenia cen energii elektrycznej na podstawie Umowy, Wnioskodawca będzie
    działał w charakterze podatnika VAT. Spółka uczestniczy w tych transakcjach w ramach
    wykonywanej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca powinien być uważany za usługodawcę w ramach opisanych transakcji
    jedynie w takim zakresie w jakim w danym Interwale Rozliczeniowym, Kontrahenci będą
    zobowiązani do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy Kwoty Rozliczeniowej. Tylko wówczas
    wystąpi wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wykonywanie czynności
    opodatkowanych w związku z uczestnictwem w transakcjach zabezpieczenia cen energii
    elektrycznej (co zostało uzasadnione poniżej).
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i
    rezultat takiej działalności. Z kolei działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w
    tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak już wskazano, głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest
    działalność na rynku (...). W ramach swojej działalności wykorzystuje energię elektryczną,
    w związku z czym podjął działania mające na celu zabezpieczenie przed ryzykiem zmiany
    cen energii, i w tym celu zawarł z Kontrahentami Umowę, która jest umową typu vPPA --
    czyli wirtualnej sprzedaży energii elektrycznej.
    Cele zawarcia Umowy wskazują na to, że Spółka i Kontrahenci zawarli ją w ramach
    działalności gospodarczej, której prowadzenie jest niezbędne do uznania danego
    podmiotu za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Strony wykonując Umowę uczestniczą w transakcjach podlegających opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m. in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Energia elektryczna,
    zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, jest uznawana za towar. Ze względu jednak na fakt, że
    w ramach Umowy między Stronami dochodzi wyłącznie do rozliczenia finansowego, a nie
    do fizycznych dostawy energii, brak jest podstaw do przyjęcia, że Strony dokonują między
    sobą dostaw towarów (w postaci energii elektrycznej) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Należy natomiast uznać, że w sytuacji, gdy w danym Interwale Rozliczeniowym
    Kontrahenci będą zobowiązani do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy Kwoty Rozliczeniowej,
    Spółka - uczestnicząc w transakcjach zabezpieczenia cen energii elektrycznej na podstawie
    Umowy - świadczy odpłatnie usługi na rzecz Kontrahentów.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy VAT,
    w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zacytowana definicja odpłatnego świadczenia usług jest bardzo szeroka. Potencjalnie,
    pojęcie odpłatnego świadczenia usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy VAT może objąć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś),
    jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy). Dlatego też w celu określenia, czy tego rodzaju czynność opodatkowana ma
    miejsce, istotne jest uwzględnienie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) dotyczącego przesłanek, które w określonym
    stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym determinują zakwalifikowanie danego
    zachowania jako świadczenia usług i określenie usługodawcy, czyli podatnika
    zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu ich wykonania.
    Jak wskazuje Trybunał, z usługą podlegającą opodatkowaniu VAT będziemy mieli do
    czynienia, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:
      (i) świadczenie określonej (możliwej do zdefiniowania) usługi - czyli konkretnego,
        zindywidualizowanego świadczenia, które nie stanowi dostawy towarów,
      (ii) świadczenie tej usługi odpłatnie na rzecz konkretnego, indywidualnie określonego,
        beneficjenta usługi,
      (iii) istnienie bezpośredniego związku między świadczoną usługą i otrzymywanym
        wynagrodzeniem,
      (iv) świadczenie wynikające ze stosunku prawnego łączącego strony,
      (v) wzajemność (ekwiwalentność) świadczeń.
    Jak podkreślił Trybunał w orzeczeniu w sprawie C-16/93 Tolsma, w pojęciu świadczenia
    usług mieści się właściwie każde zachowanie (czynność, zobowiązanie do powstrzymania
    się od czynności, bądź tolerowanie czynności lub sytuacji) jednego podmiotu na rzecz
    drugiego podmiotu, wykonywane w ramach stosunku zobowiązaniowego, które
    realizowane jest w zamian za wynagrodzenie.
    Nie każda czynność, która ma miejsce między dwoma podmiotami podlega
    opodatkowaniu VAT. Jedną z istotnych przesłanek uznania, że mamy do czynienia ze
    świadczeniem usług w rozumieniu przepisów o VAT, wielokrotnie podkreślaną w
    orzecznictwie Trybunału, jest istnienie bezpośredniego związku między wzajemnymi
    świadczeniami stron transakcji. Związek ten przejawia się tym, że uiszczane kwoty
    stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną (możliwą do określenia) usługę
    świadczoną w ramach stosunku prawnego. Pogląd taki został w szczególności wyrażony w
    wyrokach Trybunału wydanych w następujących sprawach: C-102/86 Apple and Pear, C-
    174/00 Kennemer Golf, C-277/05 Societe thermale.
    Zdaniem Spółki, omówione przesłanki zaistnienia odpłatnego świadczenia usług zostaną
    spełnione w sytuacji opisanej we wniosku, co potwierdza jednoznacznie treść zawartej
    Umowy, odzwierciedlająca przebieg transakcji. Zgodnie z Umową, Strony będą ustalać
    Kwotę Rozliczeniową dla poszczególnych Interwałów Rozliczeniowych.

    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Kwota Rozliczeniowa jest
    równa iloczynowi różnicy kwoty Ceny Stałej i kwoty Ceny Zmiennej oraz Rzeczywistego
    Wolumenu.
    Możliwe są w związku z tym trzy sytuacje. Jeżeli Kwota Rozliczeniowa będzie:
    i. większa od zera (będzie miała wartość dodatnią), to Kwota Rozliczeniowa będzie
      należna Kontrahentom od Spółki;
    ii. mniejsza od zera (będzie miała wartość ujemną), to Kwota Rozliczeniowa (jako wartość
      bezwzględna) będzie należna Spółce od Kontrahentów;
    iii. równa zero, to wówczas żadna ze Stron nie jest uprawniona do otrzymania płatności.
    Taki sposób skonstruowania Umowy, potwierdza, zdaniem Wnioskodawcy, że w sytuacji,
    gdy:
    1) wystąpi Dodatnia Kwota Rozliczeniowa - Kontrahenci będą odpłatnie świadczyć na
      rzecz Spółki usługi w postaci finansowego rozliczenia i zabezpieczenia cen energii
      elektrycznej w zamian za zapłatę Kwoty Rozliczeniowej przez Spółkę,
    2) wystąpi Ujemna Kwota Rozliczeniowa - Spółka będzie odpłatnie świadczyć na rzecz
      Kontrahentów usługi w postaci finansowego rozliczenia i zabezpieczenia cen energii
      elektrycznej w zamian za płaconą przez Kontrahentów Kwotę Rozliczeniową,
    3) Jeśli kwota należna będzie równa zero - nie wystąpi odpłatne świadczenie usług
      między Stronami.
    Tym samym należy uznać, że w sytuacji opisanej we wniosku:
  - niewątpliwie istnieje świadczenie - w postaci finansowego rozliczenia i zabezpieczenia cen
      energii elektrycznej,
  - bezpośrednim beneficjentem świadczenia (usługobiorcą) jest odpowiednio (i) Spółka - w
      sytuacji, gdy w danym Interwale Rozliczeniowym Spółka będzie zobowiązana do
      zapłaty Kwoty Rozliczeniowej na rzecz Kontrahentów, bądź (ii) Kontrahenci - gdy
      Spółka będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz Kontrahentów Kwoty Rozliczeniowej,
  - świadczeniu jednej ze Stron odpowiada świadczenie wzajemne w postaci wynagrodzenia
      pieniężnego (Kwoty Rozliczeniowej).
    Dlatego też należy uznać, że w sytuacji opisanej we wniosku ma miejsce odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie potwierdza przykładowo interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z 3 listopada 2021 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-3.4012.532.2021.2.RK, wydana w analogicznej sprawie. W interpretacji
    tej, rozpatrując przedstawiony stan faktyczny, DKIS wskazał, że:
    „Wnioskodawca zawarł z Kontrahentem Umowy mające na celu zabezpieczenie przed
    ryzykiem zmiany cen energii elektrycznej dla Spółki. Umowa zawiera szczegółowe zasady
    podejmowania wzajemnych działań w zakresie udzielania zabezpieczenia ceny energii
    elektrycznej. (...)
    W sytuacji, gdy Cena Zmienna 1 jest większa od Ceny Zmiennej 2, czyli w sytuacji, gdy do
    zapłaty kwoty różnicy zobowiązany jest Kontrahent, należy uznać, że Spółka świadczy
    usługi zabezpieczenia ceny energii elektrycznej na rzecz tego Kontrahenta. W zamian za
    powyższą usługę Wnioskodawcy należne jest określone w Umowie wynagrodzenie właśnie
    w postaci wypłaty kwoty różnicy.

    Należy tym samym stwierdzić, że w przedmiotowych okolicznościach istnieje świadczenie
    w postaci realizowanej przez Spółkę usługi zabezpieczenia ceny sprzedaży energii
    elektrycznej na rzecz Kontrahenta, bezpośrednim beneficjentem świadczenia jest tu ten
    Kontrahent, gdyż to na jego rzecz Spółka świadczy ww. usługi. Świadczeniu Wnioskodawcy
    w postaci zabezpieczenia ceny energii odpowiada świadczenie ze strony Kontrahenta w
    postaci wypłaty Spółce kwoty różnicy między Ceną Zmienną 1 a Ceną Zmienną 2. Wobec
    powyższego, w analizowanej sprawie należy uznać Wnioskodawcę za podatnika podatku
    VAT z tytułu uczestnictwa w transakcjach zabezpieczenia cen energii elektrycznej”.
    Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w
    analizowanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie występował
    w charakterze podatnika VAT wykonującego czynność opodatkowaną VAT (usługi) w
    związku z uczestnictwem w opisanych we wniosku transakcjach zabezpieczenia cen
    energii elektrycznej na podstawie Umowy, w zakresie w jakim Kontrahenci będą
    zobowiązani do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy (Ujemnej) Kwoty Rozliczeniowej za dany
    Interwał Rozliczeniowy.
    Warto dodać, że miejscem opodatkowania VAT opisanych usług Spółki będzie Polska, w
    związku z faktem, iż Kontrahenci są podmiotami z siedzibą na terytorium Polski (art. 28b
    ust. 1 ustawy o VAT). W związku z tym, co do zasady, Spółka jako usługodawca będzie
    podmiotem odpowiedzialnym za właściwe opodatkowanie VAT usług.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 9
    W ocenie Spółki usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Kontrahentów (w sytuacji
    opisanej w poprzednim pytaniu) będą mieścić się w katalogu usług, które podlegają
    zwolnieniu z VAT. Ustawodawca przewidział możliwość objęcia zwolnieniem z VAT
    wskazanych w ustawie VAT transakcji, w tym m.in. transakcji finansowych w oparciu o art.
    43 ust. 1 pkt 37 - 41 ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 zwalnia się z VAT usługi, których przedmiotem są
    instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 646, 825, 1723 i 1941), z wyłączeniem
    przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym
    zakresie.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Spółka zamierza
    oprzeć zasady współpracy i rozliczenia wynikające z Umowy vPPA na konstrukcji
    instrumentu pochodnego o charakterze zabezpieczającym (hedgingowym). W związku z
    tym Umowa stanowić będzie instrument finansowy w rozumieniu UOIF, tj. instrument
    pochodny, dla którego instrumentem bazowym jest towar, tj. energia elektryczna i który
    będzie wykonywany wyłącznie przez rozliczenie finansowe między Stronami.
    Należy stwierdzić, że w przypadku zawarcia Umowy polegającej na zabezpieczeniu cen
    energii elektrycznej mamy do czynienia z zawarciem umowy w istocie finansowej, która
    jest realizowana poprzez wykorzystanie instrumentu finansowego w postaci
    nierzeczywistego instrumentu pochodnego (rozliczanego wyłącznie w pieniądzu, bez
    możliwości wystąpienia fizycznej dostawy instrumentu bazowego w postaci energii
    elektrycznej).
    W związku z powyższym, w opinii Spółki, usługi świadczone przez Spółkę na rzecz
    Kontrahentów powinny podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41
    ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z 20
    marca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.19.2023.3.JS.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 10
    Uwzględniając uwagi przedstawione w pytaniu poprzednim, Spółka stoi na stanowisku, że
    będzie mogła podjąć decyzję o rezygnacji ze zwolnienia z VAT usług świadczonych w
    ramach Umowy w związku z zapłatą na rzecz Spółki Ujemnej Kwoty Rozliczeniowej.

    Zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia z VAT
    usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT, świadczonych na
    rzecz podatników (relacja B2B), i wybrać ich opodatkowanie, pod warunkiem, że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    Prawo do skorzystania z tzw. opcji opodatkowania VAT wybranych usług finansowych jest
    możliwe w przypadku łącznego spełnienia następujących przesłanek:
    - podatnik świadczy usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT;
    - podatnik świadczy ww. usługi na rzecz innych podatników (relacja B2B);
    - podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
    - podatnik złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.
    W momencie podjęcia decyzji przez podatnika o wyborze tzw. opcji opodatkowania VAT
    wybranych usług finansowych, opodatkowanie VAT znajdzie zastosowanie dla wszystkich
    usług, o których mowa art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT, świadczonych w relacji
    B2B.
    W myśl art. 43 ust. 23 i 24 ustawy o VAT, podatnik, który dokonał skutecznego wyboru tzw.
    opcji opodatkowania VAT wybranych usług finansowych (o których mowa art. 43 ust. 1 pkt
    7, 12 i 38-41 ustawy o VAT), może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od początku
    okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie VAT tych usług, ponownie
    skorzystać ze zwolnienia z VAT tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu
    skarbowego pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania VAT, przed
    początkiem okresu rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Podatnik, który zrezygnował z tzw. opcji opodatkowania VAT wybranych usług
    finansowych, może ponownie wybrać opcję opodatkowania VAT tych usług, nie wcześniej
    niż po upływie 2 lat, licząc od początku okresu rozliczeniowego, od którego ponownie
    korzysta ze zwolnienia.
    Mając na uwadze powyższe, o ile w ocenie Organu świadczenie usług przez
    Wnioskodawcę na rzecz Kontrahentów podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    41 ustawy o VAT (por. poprzednie pytanie Wnioskodawcy), w przedstawionych
    okolicznościach pierwszy z warunków dla skorzystania z tzw. opcji opodatkowania VAT
    wybranych usług finansowych będzie spełniony.
    Również drugi i trzeci z warunków będzie w przedstawionych okolicznościach spełniony.
    Jak wskazano w opisie transakcji, zarówno Spółka, jak i Kontrahenci, są i będą podmiotami
    zarejestrowanymi jako czynny podatnik VAT.
    W przypadku decyzji Spółki o chęci skorzystania z tzw. opcji opodatkowania VAT
    wybranych usług finansowych, Spółka złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne
    zawiadomienie o wyborze opcji opodatkowania VAT tych usług przed początkiem okresu
    rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia. Powyższe spowoduje, że również
    czwarty z warunków zostanie spełniony.
    W konsekwencji powyższego, o ile w ocenie Organu usługi świadczone przez Spółkę na
    rzecz Kontrahentów będą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41
    ustawy o VAT (jak wskazano w poprzednim pytaniu niniejszego wniosku), Spółka będzie
    mogła zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT zrezygnować ze zwolnienia z VAT usług

    świadczonych na rzecz Kontrahenta w ramach Umowy i skorzystać z opcji ich
    opodatkowania VAT przy zastosowaniu odpowiedniej stawki VAT, po uprzednim złożeniu
    naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o wyborze opcji
    opodatkowania VAT tych usług. Działanie to powinno nastąpić przed początkiem okresu
    rozliczeniowego, od którego Spółka będzie chciała zrezygnować ze zwolnienia VAT
    wszystkich usług, o których mowa art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT,
    świadczonych w relacji B2B.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 11
    W ocenie Spółki, momentem powstania obowiązku podatkowego w opisanej sytuacji (pod
    warunkiem pozytywnej odpowiedzi na pytania poprzedzające) byłby, co do zasady,
    moment otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu usług Spółki zgodnie z zasadą
    ogólną przewidzianą dla usług finansowych w art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w sytuacji, gdy świadczenie usługi przez Spółkę będzie zwolnione
    z VAT, obowiązek podatkowy w podatku VAT powstanie z chwilą otrzymania całości lub
    części zapłaty za usługę finansową, tj. z chwilą otrzymania przez Spółkę (Ujemnej) Kwoty
    Rozliczeniowej za dany Interwał Rozliczeniowy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 12
    1.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl ust. 2 pkt 1 lit.
    a tego artykułu, kwotę VAT naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w
    fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z kolei w art. 88
    ustawy VAT wskazano przypadki, w których prawo do odliczenia jest ex lege wyłączone.
    Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż prawo do odliczenia przysługuje, gdy łącznie
    są spełnione:
    - tzw. pozytywne przesłanki odliczenia, tj. odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary
      lub usługi, z tytułu nabycia których podatek został naliczony, będą wykorzystywane
      przez tego podatnika do czynności opodatkowanych;
    - gdy nie zachodzą żadne przesłanki wyłączające prawo do odliczenia wskazane w art. 88
      ustawy VAT (tzw. negatywne przesłanki odliczenia).
    Przy czym, w sytuacji, gdy podatnik w ramach prowadzonej działalności wykonuje (i)
    czynności, od których przysługuje mu odliczenie podatku naliczonego (zasadniczo
    czynności opodatkowane VAT) oraz (ii) czynności, od których takie odliczenie nie
    przysługuje (zasadniczo czynności zwolnione z VAT), zastosowanie znajdą regulacje art. 90
    ustawy o VAT, w myśl których w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane
    przez podatnika do wykonywania obu typów ww. czynności:
    - podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego (tzw. alokacja bezpośrednia),
    - w sytuacji natomiast gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części tych kwot,
      podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      (odliczenie proporcjonalne na bazie tzw. współczynnika / proporcji VAT).

    Proporcja, o której mowa powyżej, ustalana jest, stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy VAT,
    jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności,
    w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo
    (dalej jako: „Proporcja VAT”).
    Według art. 90 ust. 4 ustawy VAT, Proporcję VAT określa się procentowo w stosunku
    rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
    odniesieniu, do którego jest ona ustalana. Proporcję VAT zaokrągla się w górę do
    najbliższej liczby całkowitej.
    Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy VAT, do obrotu określanego dla potrzeb ustalenia Proporcji
    VAT nie wlicza się m.in.:
    1. obrotu z tytułu pomocniczych transakcji finansowych;
    2. obrotu z tytułu transakcji dotyczących usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i
      38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wobec powyższych uwag, należy uznać, iż z kalkulacji Proporcji VAT, w oparciu o pkt 2
    wskazanego powyżej przepisu, należy wyłączyć obrót, jeśli spełnione zostaną łącznie dwa
    warunki:
      - będzie on wynikał z transakcji dotyczących usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7,
        12 i 38- 41 ustawy VAT lub innych usług finansowych oraz
      - transakcje te będą miały charakter pomocniczy.
    2.
    W ocenie Wnioskodawcy, gdy w ramach Umowy wystąpi świadczenie usług przez
    Wnioskodawcę na rzecz Kontrahentów pierwszy z ww. warunków należy uznać za
    spełniony, gdyż jak wskazano w uzasadnieniu dla pytania nr 9 usługi odnoszące się do
    rozliczenia w ramach Umowy vPPA powinny stanowić usługi zwolnione z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Spółkę usługi na rzecz Kontrahentów w
    analizowanym obszarze / w ramach Umowy stanowią usługi pomocnicze w rozumieniu
    ww. przepisów. Powoduje to, iż drugi ze wskazanych powyżej warunków należy uznać za
    spełniony, a przez to obrót związany z Umową PPA nie powinien wpływać na kalkulację
    Proporcji VAT Spółki.
    Poniżej Wnioskodawca szerzej uzasadnia ww. stanowisko.
    3.
    Artykuł 90 ust. 6 ustawy VAT stanowi implementację do polskiego porządku prawnego
    przepisu art. 174 ust. 2 lit. b i c) Dyrektywy VAT. Zgodnie z jego treścią przy obliczaniu
    proporcji podlegającej odliczeniu nie uwzględnia się:

      (i) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji związanych z pomocniczymi transakcjami
          w zakresie nieruchomości i z pomocniczymi transakcjami finansowymi;
      (ii) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b-g,
          jeżeli są to transakcje pomocnicze.
    W kontekście analizowanego zagadnienia, tj. kwestii uwzględniania w Proporcji VAT
    obrotu z tytułu wykonywania przez Spółkę czynności zabezpieczenia ceny energii
    elektrycznej należy zauważyć, iż zarówno przepisy ustawy VAT, jak i Dyrektywy VAT nie
    precyzują co należy rozumieć pod pojęciem „pomocniczości” czynności.
    Szukając wskazówek, pomagających w interpretacji tego pojęcia, warto odwołać się m.in.
    do przywołanego wcześniej art. 172 ust. 2 Dyrektywy VAT, w tym do jego angielskiej wersji
    językowej, w której unijny ustawodawca posługuje się pojęciem „incidental transactions”.
    Tłumacząc to pojęcie na język polski można stwierdzić, iż celem unijnego ustawodawcy
    było objęcie analizowaną regulacją „transakcji incydentalnych”. Zgodnie z definicją
    pochodzącą ze słownika języka polskiego pod pojęciem „incydentalny” rozumieć należy
    „mający małe znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko” (zgodnie z http://sjp.pwn.pl).
    Wskazówek interpretacyjnych w tym zakresie dostarcza przede wszystkim orzecznictwo
    TSUE oraz polskich sądów administracyjnych, a także stanowiska organów podatkowych
    wyrażane w wydawanych interpretacjach indywidualnych.
    Opierając się na dorobku orzecznictwa TSUE (m.in. wyrokach w sprawach: Régie
    Dauphinoise-Cabinet (C-306/94), EDM (C-77/01), NCC Construction Danmark (C-174/08)
    oraz Mercedes Benz Italia (C-378/15)), można uznać, że w celu stwierdzenia czy dany
    rodzaj działalności ma charakter transakcji pomocniczych, należy rozważyć następujące
    kwestie:
    - czy działalność ta oznacza bezpośrednie, trwałe i konieczne rozszerzenie działalności
      gospodarczej oraz
    - czy działalność ta obejmuje znaczące / istotne zaangażowanie składników
      majątkowych opodatkowanych podatkiem VAT.
    TSUE wskazał, że działalność gospodarczą należy zaklasyfikować jako „okazjonalną” jeżeli
    nie stanowi ona bezpośredniego, trwałego i koniecznego przedłużenia opodatkowanej
    działalności przedsiębiorstwa oraz nie oznacza ona znacznego wykorzystywania towarów i
    usług, od których należny jest VAT.
    Ponadto, z orzecznictwa TSUE wynika, że nie jest istotna częstotliwość wykonywania
    transakcji, o których mowa, ale ważny jest stopień zaangażowania aktywów i usług
    opodatkowanych VAT przy wykonywaniu tychże czynności. Przy niewielkim stopniu
    zaangażowania, nawet transakcje regularne i powtarzające się mogą być objęte zakresem
    omawianego przepisu. Jednocześnie fakt uzyskiwania dochodów z tytułu transakcji
    finansowych przewyższających obrót z podstawowej działalności podatnika nie jest
    przesłanką wykluczającą „pomocniczość / incydentalność” takich transakcji (tak np. TSUE
    w wyroku z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie EDM (C-77/01)).
    W zakresie ustalenia zakresu stosowania art. 90 ust. 6 ustawy VAT wielokrotnie
    wypowiadały się także polskie sądy administracyjne.
    Przykładowo WSA w Warszawie w wyroku z dnia 27 września 2021 r. (sygn. akt III SA/Wa
    2602/20) wskazał akcentowane w judykaturze podejście, że oceniając, czy dana czynność
    stanowi pomocniczą transakcję finansową, o której mowa w art. 90 ust. 6 ustawy o VAT,
    należy uwzględniać szereg różnych okoliczności, na przykład: niewielki dochód przy tych

    transakcjach na poziomie około 1% i tylko w odniesieniu do niektórych transakcji,
    niewielka ich częstotliwość, niewielkie zaangażowanie zasobów finansowych i osobowych
    (por. wyrok NSA z 7 października 2020 r., I FSK 2010/17 i powołane tam orzecznictwo;
    wyrok NSA z 13 marca 2020 r., I FSK 833/19).
    WSA w Olsztynie w wyroku z 10 stycznia 2018 r. (sygn. akt I SA/Ol 818/17) wskazał, iż
    termin „pomocnicze”, wskazuje na odniesienie, które w korelacji poszczególnych
    świadczeń zwolnionych do całkowitej, zasadniczej sfery działalności przedsiębiorcy
    oznacza pewną uboczność, akcesoryjność, marginalność, subsydiarność.
    Natomiast WSA w Warszawie w wyroku z 7 lipca 2017 r. (sygn. akt III SA/Wa 1528/16)
    wskazał, że „określenie pomocniczy może też odnosić się do świadczeń wykonywanych
    niezwykle rzadko. Takich, które nie mogą stanowić zasadniczego przedmiotu działalności
    przedsiębiorcy” a także, że „transakcje pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 u.p.
    t.u., to transakcje, które nie wiążą się (lub wiążą się w sposób marginalny) z
    wykorzystaniem składników majątkowych oraz usług, które przy zakupie podlegają
    opodatkowaniu”.
    Podobne stanowisko zajmowały także organy podatkowe. Przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 11 lutego 2019 r. (sygn. 0112-KDIL4.4012.680.2018.1.JKU) DKIS uznał, że:
    „Należy zatem stwierdzić, że transakcje „pomocnicze” nie są związane z zasadniczą
    działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i
    koniecznym uzupełnieniem tej działalności. Jeżeli działalność finansowa stanowi stały i
    niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to
    transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze i incydentalne. (...) Aby bowiem dojść
    do wniosku, że czynności te mają taki charakter, konieczne jest ich zestawienie według
    różnorakich kryteriów. Trzeba wziąć zatem pod uwagę wartość, ilość, częstotliwość
    czynności, stopień zaangażowania aktywów podatnika itp., na tle całokształtu jego
    działalności. Innymi słowy, aby ocenić, czy czynność jest pomocnicza (incydentalna) należy
    wziąć pod uwagę całokształt działalności podatnika”.
    4.
    Mając na uwadze powyższą wykładnię omawianego przepisu zaprezentowaną przez TSUE,
    sądy administracyjne oraz organy podatkowe, Wnioskodawca jest zdania, że w
    przedstawionym opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego świadczone przez Spółkę
    usługi należy traktować jako transakcje o charakterze pomocniczym w rozumieniu art. 90
    ust. 6 ustawy VAT. W związku z tym, obrót z tytułu ich świadczenia nie powinien być przez
    Spółkę brany pod uwagę przy kalkulacji Proporcji VAT.
    Jak zostało wskazane, Spółka prowadzi działalność gospodarczą w sektorze (...). To ta
    działalność jest podstawowym przedmiotem jej działalności.
    Ponadto, Spółka nie zawierała w przeszłości umów vPPA, ani też nie świadczyła usług w
    ramach kontraktów vPPA, których przedmiotem są instrumenty finansowe.
    Wnioskodawca nie podejmuje obecnie, ani nie zamierza podejmować w przyszłości
    żadnych działań mających na celu poszukiwanie potencjalnych usługobiorców wśród
    podmiotów trzecich (tj. podmiotów innych niż podmiotów powiązanych ze Spółką,
    zainteresowanych zabezpieczeniem w analogicznym zakresie, jaki Spółka otrzymała od
    Kontrahentów w związku z zawarciem Umowy vPPA).
    Mając na uwadze zmienność cen na rynku energetycznym, Spółka nie wyklucza
    możliwości zawarcia kolejnych Umów vPPA z tymi samymi lub innymi Kontrahentami,
    dotyczących zabezpieczenia cen dla dodatkowych wolumenów energii elektrycznej
    zużywanych przez Wnioskodawcę, np. w sytuacji wzrostu zapotrzebowania na energię
    elektryczną zużywaną przez Spółkę dla podstawowej działalności w sektorze (...).
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, w ocenie Spółki, realizowane
    przez nią przepływy pieniężne związane z rozliczeniem kontraktu finansowego w ramach
    Umowy vPPA będą związane z podstawowym celem Umowy vPPA, jakim jest uzyskanie

    zabezpieczenia / hedgingu uzgodnionego wolumenu energii elektrycznej, będą nieznaczne
    w stosunku do przepływów pieniężnych realizowanych w związku z prowadzeniem
    podstawowej działalności gospodarczej w obszarze sektora (...).
    Należy uznać, że biorąc pod uwagę kryteria wskazywane przez TSUE, planowana przez
    Spółkę działalność w opisanym zakresie będzie miała charakter całkowicie incydentalny w
    kontekście podstawowej działalności prowadzonej przez Spółkę, z uwagi na zakładane
    bardzo niskie zaangażowanie jej aktywów materialnych, niematerialnych, jak również
    zasobów osobowych. Ponadto przewidywane przychody z tytułu opisanej usługi
    finansowej stanowić będą nieznaczny udział w porównaniu do przychodów Spółki z
    działalność podstawowej. Przy czym, podkreślenia wymaga, iż nawet gdyby z czasem skala
    obrotu w tym zakresie wzrosła, nie powinno mieć to znaczenia w kontekście kwalifikacji
    świadczonych usług do kategorii transakcji pomocniczych. Okoliczność taka nie stanowi
    przesłanki wystarczającej dla reklasyfikacji danej usługi, co zostało potwierdzone przez
    TSUE w powołanym powyżej wyroku z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie EDM (C-77/01).
    Dodatkowo, w związku z zawarciem Umowy vPPA Spółka nie poszerzyła zakresu
    przedmiotu działalności wskazanego w KRS o działalność w obszarze instrumentów
    finansowych / instrumentów pochodnych.
    Wnioskodawca nie zaangażował dodatkowych istotnych aktywów w związku z działaniami
    związanymi z zawarciem Umowy vPPA, nie planuje również angażować ich w przyszłości w
    związku z bieżącą realizacją Umowy vPPA, w tym m.in. Spółka nie nabyła na chwilę obecną
    żadnych dodatkowych aktywów materialnych i niematerialnych dotyczących tego obszaru
    i nie planuje w przyszłości dokonywać np. zakupów aktywów zaliczanych do środków
    trwałych w tym zakresie. Możliwe jest, że w związku z zawarciem Umowy vPPA i jej
    realizacją Wnioskodawca będzie zobowiązany do ustanowienia i utrzymywania
    dodatkowych zabezpieczeń tego kontraktu w postaci np. gwarancji bankowej lub wpłaty
    uzgodnionej kwoty kaucji. Może się zdarzyć, że Wnioskodawca zatrudni dodatkowy
    personel do obsługi administracyjnej współpracy na gruncie Umowy - np. do zbierania
    danych, monitorowania współpracy, etc. Obecne i planowane w przyszłości
    zaangażowanie administracyjne Spółki oraz jej personelu związane z obsługą Umowy
    będzie nieznaczne w stosunku do podstawowej działalności gospodarczej w obszarze
    usług (...).
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, obrót z tytułu wykonywania przez
    Spółkę czynności zabezpieczenia ceny energii elektrycznej (w ramach rozliczeń kontraktu
    finansowego powinien być wyłączony przez Spółkę zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT z
    kalkulacji obrotu branego pod uwagę przy kalkulacji Proporcji VAT, jako obrót dotyczący
    usług finansowych mających pomocniczy charakter, tj. ze względu na spełnienie
    wszystkich kryteriów przewidzianych w przepisach ustawy VAT.
    5.
    Stricte o umowach typu vPPA i o kwestiach wpływu rozliczeń występujących w związku z
    tego typu umowami na zagadnienie kalkulowania Proporcji VAT, tj. możliwości uznania
    obrotu z tytułu typu rozliczeń za obrót dotyczący usług finansowych mających pomocniczy
    charakter, wypowiedział się WSA z Warszawie, który wyrokiem z dnia 27 września 2021 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 2602/20) uchylił negatywną interpretację indywidualną i przyznał rację
    skarżącej wskazując, że „Sąd przyznał rację Skarżącej, że stanowisko organu zostało
    oparte w części na okolicznościach, które z przedstawionego stanu faktycznego nie
    wynikają. Z podanych we wniosku okoliczności nie wynika bowiem, aby czynności
    zabezpieczenia ceny energii elektrycznej stanowiły stałe, bezpośrednie i konieczne
    rozszerzenie głównej działalności Skarżącej. Skarżąca wskazała we wniosku, że jej
    podstawowa działalność polega na produkcji i sprzedaży energii elektrycznej, a jej
    prowadzenie możliwe jest bez podejmowania działań w zakresie zabezpieczenia ceny
    energii elektrycznej. Podjęte działania nie mają na celu w jakikolwiek sposób rozszerzenia
    podstawowego zakresu działalności Spółki. Celem tych działań nie jest osiągnięcie
    przychodu (zysku) z tytułu świadczenia tych usług, ale ustabilizowanie ceny energii. Przy
    czym zapewnienie pewności co do ceny energii elektrycznej następuje na zasadzie
    wzajemności (ma na celu symetryczne zabezpieczenie Spółki oraz jej kontrahenta przed

    ryzykiem zmiany cen energii elektrycznej). Z przedstawionych przez Spółkę okoliczności
    nie wynika zatem, aby świadczenie tego rodzaju usług było stałym i niezbędnym
    elementem w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa Spółki. Podjęte działania mają charakter
    poboczny (pomocniczy) w stosunku do zasadniczej działalności Spółki.”.
    W wydanym wyroku WSA w Warszawie zwrócił uwagę również na następujące elementy,
    które powinny być brane pod uwagę w przypadku oceny wpływu rozliczeń umów typu
    vPPA na kalkulację Proporcji VAT. Zasadniczo konkluzje sądu w tym obszarze pokrywają
    się z elementami przedstawionej powyżej argumentacji Spółki:
    - „Z punktu widzenia przesłanek stosowania art. 90 ust. 6 ustawy o VAT w tej sprawie,
      istotne znaczenie ma także akcentowana przez Skarżącą okoliczność wpływu
      transakcji zabezpieczenia ceny energii elektrycznej na ogólną sytuację finansową
      Skarżącej. Podkreślenia wymaga skala ewentualnego obrotu wygenerowanego przez
      ww. transakcje, który stanowi ułamek całego obrotu osiąganego przez Spółkę.
      Zasadnie na tej podstawie wywodzi Skarżąca, że usługa finansowa (zabezpieczenie
      ceny energii elektrycznej) nie jest charakterystyczną dla prowadzonej przez Spółkę
      działalności polegającej na produkcji i sprzedaży energii elektrycznej.”;
    - „W świetle powołanych wyżej orzeczeń, w ocenie Sądu istotna dla oceny przesłanek
      stosowania art. 90 ust. 6 ustawy o VAT jest także kwestia zaangażowania własnych
      zasobów majątkowych. Skarżąca słusznie zwróciła uwagę, że badanie poziomu
      zaangażowania zasobów finansowych i osobowych do świadczenia określonych usług,
      także jest kluczowym elementem analizy prowadzonej w celu ustalenia pomocniczego
      charakteru analizowanych tu transakcji. W tym kontekście istotne znaczenie mają
      wskazane przez Skarżącą okoliczności, z których wynika, że nie przewiduje ona
      zaangażowania dodatkowych aktywów w związku z zabezpieczeniem ceny energii
      elektrycznej. W szczególności Spółka nie zamierza dokonywać jakichkolwiek zakupów
      aktywów zaliczanych do środków trwałych, a ponadto nie planuje zatrudnienia
      dodatkowego personelu, który miałby zajmować się obsługą administracyjną
      podejmowanych przez Spółkę działań. Z przedstawionych przez Spółkę okoliczności
      wynika, że zaangażowanie aktywów w ramach świadczonych usług polegających na
      zabezpieczeniu cen energii elektrycznej jest znikome.”;
    - „Zdaniem Sądu dla oceny kryterium „powtarzalności” / „stałości” świadczonych usług,
      istotne znaczenie ma także wskazana przez Skarżącą okoliczność braku świadczenia
      tego typu usług w przeszłości oraz fakt świadczenia obecnie przedmiotowych usług
      jedynie na rzecz kontrahenta na podstawie jednej zawartej umowy, co w odniesieniu
      do rozmiaru podstawowej działalności Skarżącej (produkcja i sprzedaż energii
      elektrycznej), wskazuje na sporadyczny charakter usługi zabezpieczenia cen energii
      elektrycznej. Nie występuje w tym przypadku stałe i regularne prowadzenie
      działalności gospodarczej w sferze finansowej. Okoliczność, że świadczona przez
      Spółkę usługa finansowa - z racji charakteru samej tej usługi - ma charakter ciągły, nie
      oznacza, że cechuje tę działalność „powtarzalność”. Ponadto kryterium częstotliwości
      nie może być uznawane samo w sobie za wystarczające dla określenia charakteru
      danych czynności (usług). Zważywszy zwłaszcza na stopień zaangażowania aktywów i
      usług opodatkowanych przy wykonywaniu tych czynności, który jest nieznaczny.

      Zatem fakt zawierania w przyszłości umów z innymi kontrahentami, w ramach których
      podejmowane będą wzajemne działania mające na celu zabezpieczenie ceny energii
      elektrycznej, nie powinien być uznawany jako decydujący o charakterze tych usług.”
    - „Podkreślić należy, że z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie wynika przy
      tym, aby usługa finansowa opisana we wniosku była niezbędnym elementem
      działalności Skarżącej w zakresie produkcji i sprzedaży energii elektrycznej. Wszak bez
      świadczenia tej usługi możliwe jest prowadzenie działalności w zakresie produkcji i
      sprzedaży energii elektrycznej, co potwierdza dotychczasowa działalność Spółki. Z
      opisu stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego nie wynika też, aby przedmiotowa
      usługa zabezpieczenia cen energii była niezbędnym elementem działalności Spółki w
      sferze finansowej. Spółka wprost wskazała, że do przedmiotu jej działalności nie
      należy prowadzenie działalności finansowej. Z kolei okoliczność, że dane działania
      podejmowane przez podatnika było planowane nie oznacza, że działania te nie mają
      charakteru pomocniczego w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. Prowadzenie
      przedsiębiorstwa co do zasady wymaga działań planowych i przemyślanych.”.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 13
    Ze względu na specyfikę rozliczeń opisanych w Umowie możliwa jest również sytuacja
    odwrotna niż opisana w uzasadnieniu stanowiska, dotyczącym Pytania nr 8, czyli uznanie,
    że podatnikami VAT (usługodawcami) z tytułu analizowanej transakcji są Kontrahenci.
    Mianowicie, Kontrahenci będą występować w charakterze podatników VAT w związku z
    uczestnictwem w opisanych we wniosku transakcjach zabezpieczenia cen energii
    elektrycznej na podstawie Umowy, w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie zobowiązany do
    zapłaty na rzecz Kontrahentów Kwoty Rozliczeniowej za dany Interwał Rozliczeniowy
    (Dodatnia Kwota Rozliczeniowa).
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Kontrahenci zawierają
    Umowę jako polskie podmioty prowadzące działalność gospodarczą, której przedmiot
    obejmuje m.in. hurtowy obrót energią elektryczną, gazem, prawami majątkowymi,
    uprawnieniami do emisji CO oraz gwarancjami pochodzenia.2
    Kontrahenci zawarli umowę w ramach działalności gospodarczej, której prowadzenie
    warunkuje uznanie danego podmiotu za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    o VAT.
    Kontrahenci, wykonując Umowę, uczestniczą w transakcjach podlegających
    opodatkowaniu VAT. Ze względu jednak na to, że w ramach Umowy między Stronami
    dochodzi wyłącznie do rozliczenia finansowego (a nie fizycznych dostaw energii
    elektrycznej), należy uznać, że transakcje te nie stanowią dostaw towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, lecz świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Zdaniem Spółki, uczestnicząc w transakcjach zabezpieczenia cen energii elektrycznej na
    podstawie Umowy, Kontrahenci świadczą odpłatną usługę na rzecz Wnioskodawcy w
    sytuacji, gdy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Kontrahentów Dodatniej
    Kwoty Rozliczeniowej za dany Interwał Rozliczeniowy.
    Szczegółowe przesłanki uzasadniające dokonanie przez Kontrahentów świadczenia
    uznawanego za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT zostały
    przedstawione w ramach uzasadnienia stanowiska Zainteresowanych dotyczącego
    Pytania nr 7.

    Jak wskazano powyżej, w ramach rozliczeń dokonywanych na podstawie Umowy między
    Stronami dochodzi do świadczenia w postaci finansowego rozliczenia pomiędzy
    Kontrahentami i Wnioskodawcą w celu zabezpieczenia poziomu cen energii elektrycznej.
    W sytuacji opisanej we wniosku ma więc miejsce odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a w sytuacji, gdy w danym Interwale
    Rozliczeniowym Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Kontrahentów
    Kwoty Rozliczeniowej, wówczas Kontrahenci będą występować w charakterze podatnika
    VAT w związku z uczestnictwem w opisanej we wniosku transakcji zabezpieczenia cen
    energii elektrycznej na podstawie Umowy.
    Jak wskazano w opisie sprawy, Kontrahenci nie zamierzają rezygnować ze zwolnienia od
    podatku VAT usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12, 38-41 ustawy o VAT,
    niemniej niewykluczone, że w przyszłości podejmą oni decyzję o skorzystaniu z tzw. opcji
    opodatkowania VAT wybranych usług finansowych. Spółka w momencie składania
    Wniosku również nie zamierza rezygnować ze zwolnienia z VAT, niemniej niewykluczone,
    że w przyszłości Spółka podejmie decyzję o skorzystaniu z tzw. opcji opodatkowania VAT
    wybranych usług finansowych.
    W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym nie można
    wykluczyć sytuacji, w której Kontrahenci będą w ramach Umowy świadczyć usługi
    opodatkowane VAT, a Spółka będzie świadczyć usługi zwolnione z VAT (pod warunkiem
    potwierdzenia stanowiska Wnioskodawcy z poprzedzających pytań). Zdaniem
    Wnioskodawcy w takiej sytuacji Spółce powinno przysługiwać prawo do odliczenia VAT z
    faktur od Kontrahentów, zgodnie ze stosowanym współczynnikiem proporcji, o którym
    mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę VAT naliczonego stanowi,
    co do zasady, suma kwot VAT wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług.
    Jak wskazano natomiast w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do
    obniżenia VAT należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego
    faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie
    podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona z VAT.
    W przypadku, kiedy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami, w
    związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z
    czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują
    przepisy art. 90 ustawy o VAT. Przepisy te są wyrazem ścisłej zależności między
    uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego a wykonywaniem czynności
    opodatkowanych, które w sposób technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę
    wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT: W stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy o VAT: Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub
    części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku nale
    żnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać
    czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zasadniczą przesłanką dla potwierdzenia

    prawa Spółki do odliczenia VAT naliczonego z faktury dokumentującej rozliczenie Umowy
    jest powiązanie dokonanego zakupu (jego wykorzystania) z czynnościami dającymi Spółce
    prawo do odliczenia VAT - czyli z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT.
    W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem
    prezentowanym przez TSUE, sądy administracyjne oraz organy podatkowe, związek z
    czynnościami opodatkowanymi (umożliwiającymi odliczenie VAT naliczonego) może być:
    - bezpośredni - kiedy można jednoznacznie wskazać, że nabyte przez podatnika towary
      lub usługi zostały użyte do realizacji konkretnej transakcji opodatkowanej, np. gdy
      nabyte towary służą następnie np. dalszej odsprzedaży lub są niezbędne do
      wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy,
    - pośredni - gdy zakupy nie mogą być przypisane do konkretnych transakcji
      opodatkowanych, ale wspierają działalność gospodarczą podatnika, co uprawnia go
      do odliczenia VAT naliczonego, np. wówczas, gdy nabyte towary i usługi nie
      przyczyniają się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez ich odsprzedaż, ale wpływają
      na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, co w rezultacie wspiera generowanie
      obrotu przez dany podmiot (por. m. in. interpretacja indywidualna DKIS z 5 listopada
      2019 r., 0114-KDIP1-1.4012.488.2019.2.KBR/IŻ).
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Spółka jest czynnym
    podatnikiem VAT prowadzącym działalność gospodarczą w sektorze (...). Wnioskodawca w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy zarówno czynności zwolnione z
    opodatkowania, jak i czynności opodatkowane VAT. Wnioskodawca wylicza współczynnik
    struktury sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    W ramach Umowy Spółka podjęła decyzję o zabezpieczeniu się przed ryzykiem zmiany cen
    energii elektrycznej (która jest niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej przez
    Spółkę). Jeżeli Kontrahenci podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia z VAT w
    odniesieniu do usług świadczonych na rzecz Spółki w ramach Umowy, Spółce będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych przez
    Kontrahentów, jako związanych z całokształtem wykonywanej działalności Spółki, zgodnie
    ze stosowanym Współczynnikiem.
    Decyzja o ewentualnej rezygnacji ze zwolnienia z VAT (na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy
    o VAT), lub brak takiej rezygnacji przez samą Spółkę będzie pozostawać bez wpływu na
    odpowiedź w zakresie niniejszego pytania. VAT naliczony wynikający z faktur od
    Kontrahentów wystawianych na podstawie umowy vPPA będzie związany z całą
    działalnością gospodarczą Spółki (w tym podlegającą opodatkowaniu VAT). Nie będzie
    podstaw do uznania, iż będzie on np. związany wyłącznie z usługami świadczonymi przez
    Spółkę na rzecz Kontrahentów w ramach Umowy. Zapewnienie energii elektrycznej
    pochodzącej z określonych źródeł i po określonych cenach ma związek z ogółem
    działalności Spółki, a zawarcie samej umowy ma na celu zabezpieczenie stałości kosztów
    energii w całej działalności Spółki, gdzie ta energia jest wykorzystywana i stanowi istotny
    element cenotwórczy.
    Jednocześnie Spółka wskazuje, że w przypadku rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania
    usług świadczonych w ramach kontraktu vPPA, prawo do odliczenia VAT naliczonego
    potwierdzają poniższe interpretacje indywidualne DKIS:
    - z 22 marca 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.591.2023.2.RK, w której organ wskazał
      że: „Stwierdzić więc należy, że w sytuacji gdy otrzymają Państwo prawidłowo
      wystawioną fakturę dokumentującą transakcję dokonaną w ramach VPPA (gdy
      Miesięczna Kwota Rozliczeniowa ma wartość ujemną) z wykazanym podatkiem VAT

      od Kontrahenta, będącego czynnym podatnikiem VAT, który złożył oświadczenie o
      wyborze opodatkowania usług i - jak wynika z powyższej analizy - nabywane przez
      Państwa od Kontrahenta usługi będą miały związek z Państwa działalnością
      opodatkowaną, to będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego. Spełnione bowiem zostaną przesłanki warunkujące prawo do odliczenia
      podatku VAT naliczonego, określone w art. 86 ust. 1 ustawy.”
    - z 15 września 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.296.2023.2.APR, w której organ
      wskazał, że „Zatem w sytuacji gdy Strony skorzystają z możliwości wyboru
      opodatkowania usług w zakresie zabezpieczenia cen energii elektrycznej, o którym
      mowa w art. 43 ust. 22 ustawy wówczas analizowane transakcje będą w całości
      podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, po otrzymaniu prawidłowo
      wystawionej faktury od Nabywcy/Sprzedawców w związku z rozliczeniem Umowy
      vPPA (dokumentującej Kwotę Rozliczeniową Płatną należną Nabywcy/Sprzedawcom),
      Stronom przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem opisanych w Umowie
      usług w zakresie zabezpieczenia cen energii elektrycznej, ze względu na spełnienie
      przesłanek warunkujących prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego,
      określonych w art. 86 ust. 1 ustawy.”
    - z 16 marca 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.699.2022.2.DS,
    - z 15 marca 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.696.2022.2.MAT,
    - z 14 marca 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.701.2022.2.DM.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 14
    Spółka stoi również na stanowisku, że opisane wyżej przesłanki prawa do odliczenia VAT
    naliczonego (wynikające z art. 86 i 88 ustawy o VAT) będą spełnione w odniesieniu do
    faktur wystawionych przez Kontrahentów celem udokumentowania nabycia Gwarancji
    pochodzenia, w części jakiej ww. Gwarancje pochodzenia zostaną nabyte na potrzeby
    Spółki i nie będą umarzane na rzecz Spółek z Grupy.
    Gwarancje pochodzenia, podobnie jak sama energia elektryczna czy opisana usługa
    finansowa nabywana w celu zabezpieczenia stałości ceny energii, są w sposób
    bezpośredni związane z działalnością wykonywaną przez Spółkę w obszarze sektora (...) (w
    tym opodatkowaną VAT). Realizując cele Spółki i odpowiadając na wymagania rynkowe
    związane z rosnącym naciskiem na prowadzenie działalności w sposób zrównoważony (m.
    in. z dbałością o środowisko i klimat), Spółka chcąc pozostawać istotnym/liczącym się
    graczem na rynku usług (...), będzie nabywać od Kontrahentów Gwarancje pochodzenia na
    swoją rzecz.
    W ocenie Spółki, brak podejmowania działań w tym obszarze może stanowić przesłankę
    negatywnie wpływającą na przyszłą sprzedaż (w tym opodatkowaną VAT), może
    spowodować odpływ klientów Spółki, którzy przy decyzjach biznesowych i decyzji o
    współpracy z danym partnerem uwzględniają w jaki sposób dany partner prowadzi
    działalność gospodarczą i czy m.in. z dba o środowisko i klimat. W związku z tym, w ocenie
    Spółki, wydatki ponoszone na nabycie Gwarancji pochodzenia na rzecz Spółki będą
    bezpośrednio związane z wykonywaniem przez nią działalności gospodarczej (w tym
    czynności opodatkowanych VAT).
    Jednocześnie wskazujemy, że nawet w przypadku uznania, że nabycie Gwarancji
    pochodzenia na potrzeby Spółki posiada jedynie pośredni związek z działalnością

    gospodarczą i czynnościami opodatkowanymi Spółki, to przesłanki prawa do odliczenia
    VAT naliczonego w odniesieniu do faktur dokumentujących takie transakcje również będą
    spełnione.
    Powyższe stanowisko potwierdzają poniższe orzeczenia sądów administracyjnych, tj.:
    - wyrok WSA w Opolu z dnia 21.02.2022 r. (sygn. akt I SA/Op 483/21) - w przedstawionej
      sprawie Skarżąca zaskarżyła otrzymaną interpretację indywidualną, w której Dyrektor
      Krajowej Informacji Skarbowej zakwestionował jej stanowisko odnośnie prawa do
      odliczenia VAT naliczonego od zakupu gwarancji pochodzenia. Skarżąca uzasadniała
      prawo do odliczenia VAT naliczonego wskazując, że: „Kupując Gwarancje Pochodzenia
      (a tym samym wspierając środowisko naturalne i działalność przedsiębiorstw
      funkcjonujących w branży OZE zamierza ona bowiem kreować swój wizerunek jako
      firmy społecznie odpowiedzialnej (w tym jako firmy korzystającej z energii elektrycznej
      pochodzącej ze źródeł odnawialnych), co w dłuższej perspektywie czasu zgodnie z jej
      oczekiwaniami ma zapewnić większe zaufanie klientów do jej marki, a w konsekwencji
      przyczynić się do generowania większych zysków w Spółce. Z tych też względów,
      nabywane Gwarancje Pochodzenia będą miały pośredni związek z wykonywaniem
      przez Spółkę czynności opodatkowanych, gdyż poprzez ich wpływ na ogólne
      funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości mają przyczynić się do generowania
      wyższych obrotów.”. Ostatecznie WSA w Opolu uwzględnił skargę Spółki wskazując w
      swoim stanowisku, że: „Nie można zatem wykluczyć, wbrew stanowisku organu, iż w
      dobie aktywnej polityki ochrony czystego powietrza, związek taki pomiędzy tymi
      wydatkami w rzeczywistości wystąpi, jednakże na chwilę obecną nie można go
      precyzyjne wyszacować.”,
    - wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12.10.2023 r. (sygn. akt I SA/Po 388/23) - w
      przedstawionej sprawie również zaskarżono interpretację indywidualną, w której
      Dyrektor KIS zakwestionował stanowisko podatnika odnośnie prawa do odliczenia
      podatku naliczonego od zakupu gwarancji pochodzenia. Sąd uwzględnił skargę Spółki i
      wskazał, że: „W orzecznictwie sądów administracyjnych stwierdza się, że związek
      dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni
      lub pośredni. (...) O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością
      podatnika można mówić, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio
      do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez
      wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
      generowania przez podmiot obrotów (np. wyrok WSA w Krakowie z 28 września 2023
      r., I SA/Kr 758/23). A zatem istnienie związku pośredniego może być wystarczające,
      aby w konkretnych okolicznościach sprawy zastosowanie znalazł art. 86 ust. 1 u.p.t.u.
      Mając to na uwadze Sąd podzielił krytyczną ocenę skarżącej dotyczącą zawartej w
      skardze argumentacji, która w tej części nie jest spójna, co też istotnie utrudnia
      sądową kontrolę zaskarżonej interpretacji. Jak trafnie podniosła skarżąca, z jednej
      strony organ wskazuje, że związek zakupu gwarancji pochodzenia z opodatkowaną
      działalnością spółki jest odległy i niesprecyzowany, ale z drugiej strony przyjmuje

      istnienie związku o charakterze pośrednim, co m.in. znalazło wyraz w powołanej w
      skardze interpretacji indywidualnej z 10 marca 2023 r., wydanej na wniosek skarżącej
      w tożsamych okolicznościach faktycznych (s. [...] skargi).”
    Jednocześnie w ocenie Spółki nie wystąpią negatywne przesłanki wymienione w art. 88
    ustawy o VAT, które mogłoby skutkować brakiem po stronie Spółki prawa do odliczenia
    VAT z ww. tytułu.
    Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku otrzymania przez Spółkę
    faktur wystawionych przez Kontrahentów celem udokumentowania nabycia Gwarancji
    pochodzenia (zawierających kwoty VAT), Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    kwoty VAT wynikającej z tych faktur, zgodnie ze stosowanym Współczynnikiem.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 15
    Ponadto, Spółka stoi na stanowisku, że opisane wyżej przesłanki prawa do odliczenia VAT
    naliczonego (wynikające z art. 86 i 88 ustawy o VAT) będą spełnione w odniesieniu do
    faktur wystawionych przez Kontrahentów celem udokumentowania nabycia Gwarancji
    pochodzenia, w części jakiej ww. Gwarancje pochodzenia zostaną umorzone na rzecz
    Spółek z Grupy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku do których podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (dalej: „Alokacja bezpośrednia”).
    Prymat Alokacji bezpośredniej względem współczynnika VAT na gruncie prawa krajowego
    potwierdzają także sądy administracyjne. NSA w wyroku z dnia 21.04.2009 r. (sygn. akt I
    FSK 238/09) podkreślił, iż: „Dopiero gdy nie jest możliwe takie przypisanie, tzn. nie jest
    możliwe wyodrębnienie całości lub części takich kwot, podatnik może pomniejszyć kwotę
    podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie
    przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego.” Na prymat Alokacji bezpośredniej wskazano także w
    wyroku NSA z dnia 29.06.2016 r. (sygn. akt I FSK 234/15).
    W ocenie Spółki, będzie ona w stanie bezpośrednio przypisać kwoty VAT naliczonego do
    określonej działalności, która daje pełne odliczenie (czynności opodatkowane VAT), w
    zakresie jakim nabywane od Kontrahentów Gwarancje pochodzenia zostaną umorzone na
    rzecz Spółek z Grupy i rozliczone w ramach konkretnych Lustrzanych vPPA.
    Reasumując, z uwagi na możliwość zastosowania Alokacji bezpośredniej, Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, że w przypadku otrzymania przez Spółkę faktur wystawionych przez
    Kontrahentów celem udokumentowania nabycia Gwarancji pochodzenia (zawierających
    kwoty VAT), Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT wynikającej
    z tych faktur, w części jakiej Gwarancje pochodzenia zostaną umorzone na rzecz Spółek z
    Grupy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
      - prawidłowe w zakresie pytań 8-11;
      - nieprawidłowe w zakresie pytań 12-15.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (...).
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.
    Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przy czym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Jak stanowi art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Jak wskazano w art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z
      tytułu świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o
      których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
      finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146), z wyłączeniem
      przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w
      tym zakresie.
    Jak wskazano w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722, ze zm.; dalej jako: „ustawa o obrocie
    instrumentami finansowymi”):
    Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:
      1) papiery wartościowe;
      2) niebędące papierami wartościowymi:
        a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
        b) instrumenty rynku pieniężnego,
        c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
          instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier
          wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do
          emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik
          finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z

          wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10
          rozporządzenia 2017/565,
        d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
          inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które
          są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez
          rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
        e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
          instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę,
          pod warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu
          instrumentami finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych
          będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być
          wykonywane przez dostawę,
        f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi
          opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty
          pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być
          wykonane przez dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i
          wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
        g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
        h) kontrakty na różnicę,
        i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp
          procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian
          klimatycznych, stawek frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych
          danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo
          mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze
          stron, a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia
          2017/565, i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów
          finansowych,
        j) uprawnienia do emisji.
    W świetle art. 43 ust. 22 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1
    pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 23 ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego

      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    W myśl art. 43 ust. 24 ustawy:
      Podatnik, który zrezygnował z opodatkowania zgodnie z ust. 23, może ponownie
      wybrać opodatkowanie zgodnie z ust. 22, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od
      początku okresu rozliczeniowego, od którego ponownie korzysta ze zwolnienia.
    Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1-6 ustawy:
    1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1,
      podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    4. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    5. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    6. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
        1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych;

        2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
          transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 8 dotyczą statusu Spółki jako podatnika VAT,
    wykonującego czynność opodatkowaną (usługę), w związku z uczestnictwem w opisanych
    transakcjach zabezpieczenia cen energii elektrycznej na podstawie Umowy, w sytuacji, gdy
    w danym Interwale Rozliczeniowym Kontrahenci będą zobowiązani do zapłaty na rzecz
    Spółki Kwoty Rozliczeniowej (Ujemna Kwota Rozliczeniowa).
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że zawarli Państwo umowę wirtualnej sprzedaży
    energii. Celem tego typu kontraktu jest zabezpieczenie ceny energii elektrycznej w ramach
    prowadzonej działalności, które dany podmiot płaci, a także umożliwienie temu
    podmiotowi realnie oddziaływać w sposób pozytywny na rozwój energetyki odnawialnej.
    Kontrahent na bazie Umowy vPPA nie będzie sprzedawać Państwu energii elektrycznej
    wytworzonej przez Kontrahentów w odnawialnych źródłach energii elektrycznej (OZE), co
    oznacza, że na podstawie Umowy pomiędzy Kontrahentami a Państwem nie będzie
    dochodziło do faktycznych dostaw energii elektrycznej. Kontrahenci nie będą dostarczali
    fizycznie energii elektrycznej Państwu, nie będą przenosili na Państwa tytułu prawnego do
    energii elektrycznej. W praktyce nabycie energii elektrycznej (fizyczne dostawy) przez
    Państwa dla celów prowadzonej działalności gospodarczej będzie miało miejsce w ramach
    odrębnych transakcji, których nie obejmuje wniosek o wydanie interpretacji. Umowa - w
    zakresie zabezpieczenia ceny energii elektrycznej - będzie rozliczana wyłącznie finansowo,
    tj. w środkach pieniężnych, w oparciu o strukturę tzw. kontraktu finansowego,
    odnoszącego się do uzgodnionych przez Strony cen i wolumenu energii elektrycznej
    (będzie to Rozliczenie finansowe vPPA). Strony rozliczą się z różnicy pomiędzy przyjętą w
    Umowie ceną referencyjną (Ceną Stałą) a Ceną zmienną, kalkulowaną w sposób opisany w
    Umowie vPPA.
    W ramach Umowy Kontrahent zagwarantuje wytworzenie, przez posiadaną przez
    Wytwórców skonkretyzowaną infrastrukturę wytwórczą, określonego wolumenu energii
    elektrycznej (dalej jako: „Wolumen Kontraktowy”).
    Formuła współpracy i rozliczeń między stronami, wynikających z Umowy vPPA, opierać się
    będzie na konstrukcji instrumentu pochodnego o charakterze zabezpieczającym
    (hedgingowym), w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
    obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722; „UOIF”). Zgodnie z tym
    przepisem, instrumentami finansowymi są m.in. niebędące papierami wartościowymi
    opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
    instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane
    przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według
    wyboru jednej ze stron (do której to kategorii w ocenie Państwa należy zaliczyć Umowę).
    Opisywany instrument nie stanowi prawa majątkowego, w przypadku którego
    instrumentem bazowym są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia
    do emisji zanieczyszczeń, i który mógłby być zrealizowany przez dostawę towarów lub
    świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.
    Umowa jest rozliczana w oparciu o wskazane w niej przedziały czasowe (Interwały
    Rozliczeniowe), określone jako miesiąc kalendarzowy. Umowa wskazuje dwie ceny energii,
    w oparciu o które następuje Rozliczenie finansowe vPPA w formule kontraktu
    finansowego (ustalana będzie różnica między dwoma cenami), i które umożliwią realizację
    zabezpieczającego celu tej Umowy, tj. cena stała, cena zmienna. Dla każdego Interwału
    Rozliczeniowego Kontrahenci powinni obliczyć kwotę rozliczeniową równą iloczynowi
    różnicy kwoty Ceny Stałej i kwoty Ceny Zmiennej oraz wolumenowi wyprodukowanej
    energii elektrycznej. Jeżeli tak obliczona Kwota Rozliczeniowa będzie:

    - większa od zera, to Kwota Rozliczeniowa będzie należna Kontrahentom od Państwa
      (tzw. Dodatnia Kwota Rozliczeniowa);
    - mniejsza od zera, to Kwota Rozliczeniowa (jako wartość bezwzględna) będzie należna
      Państwu od Kontrahentów (tzw. Ujemna Kwota Rozliczeniowa);
    - równa zeru, to wówczas żadna ze Stron nie jest uprawniona do otrzymania płatności.
    Po zakończeniu danego Interwału Rozliczeniowego Kontrahenci - w terminie wskazanym
    w Umowie - dostarczą Państwu zestawienie rozliczeniowe, przedstawiające Kwotę
    Rozliczeniową za ten okres.
    Przedstawiony powyżej sposób określania wyniku w ramach Umowy będzie bazowym
    rozliczeniem między Państwem a Kontrahentami umożliwiającym zabezpieczenie cen
    energii elektrycznej zużywanej przez Państwa, która jest rozliczana w relacji z podmiotami
    trzecimi niebędącymi stroną Umowy. Zabezpieczenie powinno być rozumiane jako
    częściowe skompensowanie/ograniczenie wpływu potencjalnych wahań cen energii
    elektrycznej na Państwa wyniki finansowe, tj. zarówno w sytuacji wzrostu i spadku Ceny
    Zmiennej i cen faktycznie płaconych przez Państwa w stosunku do Ceny Stałej).
    Z opisu sprawy wynika więc, że istota Umowy polega na rozliczeniu stron w ramach kwoty
    rozliczeniowej, obliczanej w oparciu o różnicę między Ceną Stałą określoną w Umowie
    oraz Ceną Zmienną, określaną dla danego Interwału Rozliczeniowego oraz
    zagwarantowanego wolumenu energii elektrycznej. Ekonomicznym rezultatem
    mechanizmu rozliczeń, określonego w Umowie vPPA, jest częściowe ograniczenie wahań
    cen energii elektrycznej. Przedstawiona formuła rozliczeń pozwoli na uzyskanie przez
    Państwa, ale i Kontrahentów, względnie stałej ceny energii elektrycznej. Tym samym w
    omawianych okolicznościach sprawy niewątpliwie istnieje świadczenie wzajemne w
    postaci, realizowanej przez strony, usługi zabezpieczenia ceny sprzedaży energii
    elektrycznej. W zależności od tego, czy Kwota Rozliczeniowa będzie ujemna lub dodatnia,
    beneficjentem świadczenia będą Państwo (wartość ujemna rozliczenia) lub Kontrahenci
    (wartość dodatnia rozliczenia).
    W wyniku obliczenia Ujemnej Kwoty Rozliczeniowej to Kontrahenci będą zobowiązani do
    płatności tej kwoty na Państwa rzecz, będąc bezpośrednim beneficjentem świadczenia
    dokonywanego przez Państwa. Ujemna Kwota Rozliczeniowa wypłacana przez
    Kontrahentów na Państwa rzecz będzie stanowiła wynagrodzenie za świadczenie przez
    Państwa usług polegających na zabezpieczeniu cen energii elektrycznej. Opisane we
    wniosku czynności należy uznać za świadczenie usług przez Państwa za wynagrodzeniem,
    podlegające opodatkowaniu VAT na mocy art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem w sytuacji
    otrzymywania tak obliczonego wynagrodzenia będą Państwo podatnikiem VAT świadcz
    ącym czynność opodatkowaną (usługę w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 8 należy uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 9 dotyczą rozstrzygnięcia, czy usługi
    świadczone przez Spółkę na rzecz Kontrahenta stanowią świadczenie usług za
    wynagrodzeniem, podlegające zwolnieniu od VAT.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy, znajduje zastosowanie do
    takich usług, które łącznie spełniają następujące warunki:
    - przedmiotem usług są instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o
      obrocie instrumentami finansowymi,
    - usługi te nie dotyczą przechowywania ww. instrumentów i zarządzania nimi, ani nie
      stanowią usług pośrednictwa w tym zakresie,

    - usługi te nie dotyczą praw i udziałów odzwierciedlających: tytuł prawny do towarów,
      tytuł własności nieruchomości, prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do
      korzystania z nieruchomości, udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części,
      bądź prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są m.in. towary (w tym
      energia elektryczna), mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji
      zanieczyszczeń i które mogą zostać zrealizowane poprzez dostawę towarów lub
      świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Ujemna Kwota Rozliczeniowa
    stanowi wynagrodzenie należne Państwu z tytułu świadczenia usług polegających na
    zabezpieczeniu cen energii elektrycznej. Usługi te są świadczone na podstawie Umowy
    vPPA i z zapisów tej umowy wynika istota m.in. Ujemnej Kwoty Rozliczeniowej. Rozliczenie
    między Spółką i Kontrahentem znajduje więc oparcie w Umowie vPPA, ale nie stanowi
    instrumentu finansowego. Natomiast objęta wnioskiem Umowa vPPA jest instrumentem
    finansowym, co podkreśliła Spółka w opisie zdarzenia przyszłego. Ma na to wskazywać
    mechanizm rozliczeń opisany we wniosku o interpretację, wynikiem którego może być
    zarówno Dodatnia, jak i Ujemna Kwota Rozliczeniowa. Mechanizm ten wykazuje - jak
    podała Spółka - cechy instrumentu wskazanego w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o obrocie
    instrumentami finansowymi, tzn. instrumentu pochodnego, dla którego instrumentem
    bazowym jest towar, tj. energia elektryczna, i który będzie wykonywany wyłącznie przez
    rozliczenie finansowe między Stronami.
    Opisywany instrument nie będzie stanowił prawa majątkowego, w przypadku którego
    instrumentem bazowym będą towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz
    uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i który mógłby być zrealizowany poprzez dostawę
    towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku. Będzie to wyłącznie
    instrument o charakterze nierzeczywistym (brak dostawy energii elektrycznej), w stosunku
    do którego wynik rozliczany będzie w pieniądzu.
    Tak więc usługi świadczone przez Państwa w ramach Umowy vPPA będą dotyczyły
    instrumentów finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami
    finansowymi. Spełniony zatem będzie pierwszy z wyżej wskazanych warunków.
    Opis sprawy wskazuje, że zawarta przez strony Umowa ma na celu zabezpieczenie
    Państwa oraz Kontrahenta przed ryzykiem zmian ceny energii elektrycznej.
    Jak wskazano we wniosku, rozliczenie na podstawie Umowy w zakresie różnicy cen energii
    elektrycznej będzie następować wyłącznie w formie finansowej, tj. w środkach
    pieniężnych, bez dostawy energii elektrycznej. Opisany instrument finansowy nie stanowi
    prawa majątkowego, w przypadku którego instrumentem bazowym są towary, mierniki i
    limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i który mógłby być
    zrealizowany poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z
    podatku. Będzie to wyłącznie instrument o charakterze nierzeczywistym (brak dostawy
    energii elektrycznej), w stosunku do którego wynik rozliczany będzie w pieniądzu. Tak więc
    spełniony zostanie również trzeci z wymienionych warunków do zastosowania zwolnienia
    od podatku dla usług świadczonych przez Państwa.
    Zatem świadczone przez Państwa usługi (które będą mieć miejsce, gdy będą Państwo
    otrzymywać od Kontrahenta Ujemna Kwotę Rozliczeniową) będą podlegały zwolnieniu od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 9 należy uznać za prawidłowe.
    Wyrażona przez Państwa w pytaniu nr 10 wątpliwość dotyczy możliwości rezygnacji przez
    Państwa - zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT - ze zwolnienia od podatku VAT usług
    świadczonych na rzecz Kontrahenta w ramach Umowy i ich opodatkowania przy
    zastosowaniu odpowiedniej stawki VAT.

    Jak już wskazano, w opisanym zdarzeniu będą Państwo świadczyć na rzecz Kontrahenta, w
    ramach zawartej Umowy vPPA, usługę związaną z uczestnictwem w transakcjach
    zabezpieczenia cen energii elektrycznej, podlegającą opodatkowaniu VAT. Przy tym
    świadczenie przez Państwa usług (gdy wystąpi Ujemna Kwota Rozliczeniowa) będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.
    Natomiast podmioty mają możliwość wyboru opodatkowania m.in. usług, których
    przedmiotem są instrumenty finansowe, przez rezygnację ze zwolnienia od podatku, pod
    warunkiem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 43 ust. 22 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, w przypadku Państwa decyzji o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku i chęci opodatkowania opisanych usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 41
    ustawy o VAT, będą Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny oraz złożą
    naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze opcji opodatkowania
    VAT tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnują Państwo
    ze zwolnienia. Oznacza to, że spełnią Państwo przesłanki wymienione w art. 43 ust. 22
    ustawy, a zatem będą Państwo mogli zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług
    świadczonych na rzecz Kontrahenta (czynnego podatnika VAT), których przedmiotem są
    instrumenty finansowe (Umowa vPPA) i skorzystać z opcji ich opodatkowania właściwą
    stawką podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 10 należy uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 11 dotyczą wskazania, kiedy będzie
    powstawał obowiązek podatkowy w VAT dla usług świadczonych przez Państwa, w
    przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy.
    Określenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga ustalenia momentu
    wykonania usługi. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje,
    jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. O faktycznym wykonaniu
    usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania tej usługi decydują
    strony umowy cywilnoprawnej, chyba, że moment ten jest określony przez obowiązujący
    przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.
    Poza zasadą ogólną powstawania obowiązku podatkowego, wyrażoną w art. 19a ust. 1
    ustawy, ustawodawca wskazał na szereg szczegółowych zasad powstawania obowiązku
    podatkowego.
    W myśl art. 19a ust. 3 ustawy, usługę, dla której ustalane są następujące po sobie terminy
    płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego
    odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Jednocześnie, usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w
    związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń,
    uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia
    świadczenia tej usługi.
    Z kolei przepis art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy wprowadza szczególny moment powstania
    obowiązku podatkowego dla określanych usług korzystających ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy. Przy czym rezygnacja ze zwolnienia od
    podatku tych usług, na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy, powoduje zmianę momentu
    powstania obowiązku podatkowego dla usług, dla których wybrano opodatkowanie. W
    przypadku zatem rezygnacji ze zwolnienia, przepis ten nie będzie miał zastosowania i dla
    świadczenia usług wskazanych m.in. w art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy, obowiązek podatkowy
    powstanie na zasadach wynikających z innych przepisów art. 19a ustawy.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, okresem rozliczeniowym dla świadczonej usługi
    będzie Interwał Rozliczeniowy, określony w Umowie jako miesiąc kalendarzowy. Zatem w
    tym wypadku obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT,
    czyli z upływem każdego okresu, do którego odnosi się płatność (w analizowanej sprawie z
    upływem Interwału Rozliczeniowego).
    Przy czym w przypadku wcześniejszej płatności, obowiązek podatkowy powstanie
    stosownie w momencie otrzymania zapłaty i w odniesieniu do tej kwoty.

    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 11 należy uznać za prawidłowe.
    Wątpliwości Państwa wyrażone w pytaniu nr 12 dotyczą rozstrzygnięcia, czy zgodnie z art.
    90 ust. 6 ustawy o VAT, obrót z tytułu wykonywania przez Spółkę czynności zabezpieczenia
    ceny energii elektrycznej powinien być wyłączony przez Spółkę z kalkulacji obrotu branego
    pod uwagę przy kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy VAT, jako
    obrót dotyczący usług finansowych mających pomocniczy charakter.
    Zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy, stanowi że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy
    dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem
    można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika,
    tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Ustawa wyłącza przy tym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    W przypadku, kiedy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami, w
    związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z
    czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują
    przepisy art. 90 ustawy. Przepisy te są wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym
    odliczeniem podatku naliczonego a wykonywaniem czynności opodatkowanych,
    uzupełniając generalną zasadę wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Należy zauważyć, że ustawodawca w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach
    wykonawczych do ustawy, nie zdefiniował charakteru pojęcia „pomocniczy”. W takim
    przypadku, w pierwszej kolejności, zastosować należy wykładnię językową. Dopiero gdy
    wykładnia językowa nie doprowadzi do jednoznacznych rezultatów, dopuszczalne jest
    skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, „pomocniczy” to „służący
    jako pomoc, wspomagający co, współdziałający w czym ubocznie, dodatkowo; posiłkowy,
    dodatkowy”.
    Należy zauważyć, że przepis art. 174 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE
    L Nr 347, str. 1 ze zm.; dalej jako: „Dyrektywa”) wskazuje, w jaki sposób w oparciu o dane
    dotyczące struktury wszystkich transakcji podatnika, należy obliczyć kwotę odliczeń
    przysługujących podatnikowi wykonującemu czynności wywierające różne skutki w
    zakresie prawa do odliczenia podatku.
    Natomiast zgodnie z przepisem art. 174 ust. 2 Dyrektywy, niektóre kategorie przychodów
    wyłączane są z obrotów uwzględnianych przy obliczeniu proporcji, o której mowa w ust. 1.
    Oznacza to, że dokonywanie niektórych transakcji zarówno opodatkowanych, jak i
    zwolnionych od podatku, nie wpływa na wysokość podatku naliczonego podlegającego
    proporcjonalnemu rozliczeniu.
    Jak stanowi bowiem art. 174 ust. 2 Dyrektywy:
    W drodze odstępstwa od ust. 1, przy obliczaniu proporcji podlegającej odliczeniu nie
    uwzględnia się następujących kwot:
      a) wysokości obrotu uzyskanego z dostaw dóbr inwestycyjnych używanych przez
        podatnika do potrzeb jego przedsiębiorstwa;
      b) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji związanych z pomocniczymi transakcjami
        w zakresie nieruchomości i z pomocniczymi transakcjami finansowymi;
      c) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g),
        jeżeli są to transakcje pomocnicze.

    Normy unijnej dyrektywy w zakresie VAT w ramach tych regulacji posługują się
    określeniem „incidental transactions”, co na język polski może być tłumaczone jako
    „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” według Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza: „mający małe znaczenie lub
    zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś
    pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym”
    oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji,
    nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się
    więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego
    poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Interpretując termin transakcji pomocniczych, należy także wskazać na orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w
    sprawie Empresa de Desenvolvimento Mineiro (C-77/01), TSUE rozstrzygał kwestię
    możliwości uznania za transakcje incydentalne (pomocnicze) w rozumieniu art. 19 ust. 2
    (który był odpowiednikiem art. 174 ust. 2 w VI Dyrektywie Rady z dnia 17 maja 1977 r. w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku) różnych transakcji finansowych, dokonywanych przez spółkę
    holdingową. Transakcje finansowe, które były przedmiotem rozważań TSUE obejmowały
    udzielanie pożyczek, lokowanie środków na rachunkach depozytów bankowych lub w
    papierach wartościowych, takich jak bony skarbowe lub certyfikaty depozytowe, przy czym
    wysokość wpływów z takiej działalności finansowej przewyższała wpływy z działalności
    operacyjnej.
    W świetle powyższego wyroku, najważniejszą przesłanką uznania transakcji za
    pomocniczą w rozumieniu art. 174 Dyrektywy, a tym samym art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy,
    powinien być niewielki poziom wykorzystywania zasobów przedsiębiorstwa, przy czym
    dotyczy to generalnie tych zasobów, których nabycie wiązało się z powstaniem podatku
    naliczonego.
    Jak wskazał Trybunał w wyroku z dnia 11 lipca 1996 r. w sprawie Regie Dauphinoise (C-306
    /94) transakcje pomocnicze w rozumieniu art. 174 Dyrektywy, a tym samym art. 90 ust. 6
    pkt 1 i 2 ustawy, nie mogą być to transakcje, które stanowią bezpośrednie, stałe i
    konieczne rozszerzenie działalności podatnika. Jeżeli więc działalność finansowa lub
    związana z transakcjami nieruchomościowymi stanowi stały i niezbędny element
    wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą
    być uznane za pomocnicze.
    Zaznaczyć przy tym należy, że Trybunał orzekał na tle konkretnego stanu faktycznego,
    indywidualnego dla danej sprawy. Jakkolwiek więc w obu tych orzeczeniach Trybunał
    sformułował określone tezy, to jednak nie można stwierdzić, aby kwestia rozumienia i
    zakresu stosowania przepisów odnoszących się do czynności sporadycznych, była już w
    orzecznictwie ustalona w sposób jednoznaczny. Ocena omawianego pojęcia
    „pomocniczości” świadczonych usług nie jest z pojęciem uniwersalnym, dającym się
    odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu
    różnorodnych przesłankach. Tak więc, przy bardzo nieostrych granicach podlegającego
    wykładni pojęcia „incydentalnych (pomocniczych) transakcji finansowych”, co wynika
    również z przytoczonych orzeczeń TSUE, nie powinien decydować jeden wskaźnik, punkt
    odniesienia, czy też jedno tylko kryterium, ale ich całokształt wyznaczający miejsce,
    znaczenie i zakres danych transakcji w całokształcie działalności gospodarczej podatnika.
    Chodzi więc zasadniczo o to, aby tego rodzaju transakcje (przy obliczaniu proporcji
    stosowanej do odliczenia podatku naliczonego) nie zniekształcały obrazu i istoty
    działalności danego podmiotu (czynności opodatkowane i zwolnione) rzutujących na
    zakres prawa do odliczania podatku naliczonego.
    Zatem transakcje pomocnicze, w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy, to transakcje,
    które nie wiążą się (lub wiążą się w sposób marginalny) z wykorzystaniem składników
    majątkowych oraz usług, które przy zakupie podlegają opodatkowaniu.

    Drugim z kryteriów ukształtowanych przez orzecznictwo TSUE jest warunek, aby nie mogły
    być to transakcje, które stanowią bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie działalności
    podatnika.
    Jeżeli zatem działalność o charakterze finansowym stanowi stały i niezbędny element
    wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa, to transakcje takie nie mogą być uznane
    za pomocnicze. Ani ilość udzielanego finansowania w formie poręczeń, gwarancji,
    pożyczek, ani rodzaje zawieranych transakcji na instrumentach finansowych, czy też liczba
    kontrahentów, którym udzielono tego finansowania, same w sobie nie świadczą o tym, czy
    można i czy należy traktować ww. czynności, jako czynności incydentalne (pomocnicze) w
    rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy. Aby uznać taki ich charakter, konieczne jest ich
    zestawienie łącznie według różnych kryteriów. Trzeba wziąć zatem pod uwagę: wartość,
    ilość, częstotliwość czynności, stopień zaangażowania aktywów podatnika itd. na tle
    całokształtu jego działalności. Innymi słowy, aby ocenić, czy czynność jest incydentalna,
    należy wziąć pod uwagę całokształt działalności podatnika. Jeśli okoliczności wskazują, że
    podatnik wykonuje dany typ transakcji jako element prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, wówczas należy uznać, że transakcje takie nie są pomocnicze. Transakcjami,
    które nie mogą być uznane za pomocnicze będą zatem takie, które z założenia mają być
    wykonane jako element prowadzonej działalności.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują - wbrew stanowisku Spółki - że działalność
    mająca za przedmiot instrument finansowy (Umowa vPPA), jaką Spółka wykonuje na rzecz
    Kontrahenta, jest wpisana w zasadniczą działalność Wnioskodawcy. Czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią czynności o charakterze pomocniczym, za
    czym przemawiają m.in. następujące okoliczności:
    - usługi te noszą cechy powtarzalności. Umowa vPPA ma charakter długoterminowej,
      zawarta została do końca 2035 r.;
    - jest to działalność planowana i występuje na podstawie współpracy mającej charakter
      ciągły - nie jest zatem przypadkowa ani sporadyczna. Jak wskazali Państwo, zarówno
      Państwo jak i inne podmioty z Grupy wykorzystują znaczną ilość energii elektrycznej,
      która jest niezbędna do prowadzenia działalności. Umowa vPPA ma stanowić
      zabezpieczenie ceny energii. Umowa vPPA ma stanowić zabezpieczenie głównej
      Państwa działalności.
    - objęta Umową vPPA transakcja, pomimo charakteru odmiennego od głównych
      czynności wykonywanych przez Państwa, to ze względu na swój cel - zabezpieczenie
      cen energii, która jest niezbędna do prowadzenia przez Państwa działalności - stanowi
      stałe i bezpośrednie rozszerzenie głównej Państwa działalności;
    - brak zaangażowania dodatkowych istotnych aktywów, w związku z zawarciem Umowy
      vPPA, nie przesądza o pomocniczym charakterze działalności.
    Mając powyższe na uwadze Organ zauważa, że za „pomocnicze” należy uznać te
    transakcje, które nie będą stanowiły bezpośredniego, stałego i koniecznego uzupełnienia
    podstawowej działalności podatnika, a jednocześnie nie będą wymagały nadmiernego
    zaangażowania aktywów podatnika oraz będą występowały rzadko (w sposób
    przypadkowy bądź sporadyczny). W niniejszej sprawie czynności polegających na
    świadczeniu opisanych usług, będące konsekwencją świadomego i zaplanowanego
    działania w postaci zawarcia Umowy vPPA, nie można uznać za transakcje dokonywane
    „pomocniczo” w znaczeniu wynikającym z przepisu art. 90 ust. 6 ustawy.
    W ocenie Organu nie można zgodzić się z Państwem, że dokonywana przez transakcja
    polegająca na zawarciu Umowy, której celem jest zabezpieczenie cen energii elektrycznej,
    nie nosi znamion czynności „pomocniczej”. Wykorzystują Państwo opisane transakcje w

    bieżącej działalności w sposób znaczący dla funkcjonowania. Wskazali Państwo, że Umowa
    ma na celu zabezpieczenie cen energii, która stanowi istotne koszty prowadzenia
    działalności. Umowa vPPA ma stanowić zabezpieczenie głównej działalności Państwa, a jej
    zawarcie wywołało efekt finansowy i pozwoli na ustabilizowanie cen zakupu energii
    elektrycznej w przyszłości.
    Podkreślić należy, że podmioty gospodarcze prowadzą swoją działalność w warunkach
    niepewności gospodarczej, a ich głównym celem jest osiąganie zysku z tej działalności. Jak
    wynika z okoliczności sprawy, działalność realizowana w ramach Umowy vPPA jest
    planowana i wbudowuje się w schemat Państwa działalności. Z założenia działalność ta nie
    ma stanowić czynności przypadkowej, incydentalnej, lecz jeden z rodzajów prowadzonej
    przez Państwa działalności, która zgodnie z przedstawionym opisem sprawy ma wpływać
    na wyniki finansowe, ograniczając ryzyko zmiany cen energii elektrycznej, na które są
    Państwo narażeni w związku ze swoją działalnością podstawową.
    Zatem w ocenie Organu, do obrotu uzyskanego z tytułu ww. czynności (świadczenia usług
    w ramach Umowy vPPA) nie ma zastosowania art. 90 ust. 6 ustawy. Będą Państwo
    zobowiązani uwzględniać obrót realizowany w związku ze świadczeniem przedmiotowych
    usług przy obliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.
    Raz jeszcze należy podkreślić, że jak wynika z przytoczonego orzecznictwa TSUE, z uwagi
    na nieostre granice wykładni pojęcia „incydentalnych” (pomocniczych) transakcji
    finansowych, o ich klasyfikacji nie powinien decydować jeden wskaźnik czy też jedno
    kryterium, ale całokształt wyznaczający miejsce, znaczenie i zakres danych transakcji w
    ogóle działalności gospodarczej podatnika.
    Podsumowując - wykonywane przez Państwa zamierzone, celowe i niejednokrotne
    czynności w zakresie opisanym we wniosku, nie będą stanowiły czynności o charakterze
    pomocniczym w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy. Zatem w świetle obowiązującego stanu
    prawnego wartość obrotu z tytułu wykonywania przez Państwa czynności w ramach
    Umowy vPPA powinna być uwzględniona w obrocie, o którym mowa w art. 90 ust. 2
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 12 należy uznać za nieprawidłowe.
    Wątpliwości Państwa wyrażone w pytaniu nr 13 dotyczą Państwa prawa do pełnego
    odliczenia VAT naliczonego z faktury wystawionej przez Kontrahenta z tytułu rozliczenia w
    ramach Umowy (Dodatnia Kwota Rozliczeniowa), gdy skorzystają Państwo ze zwolnienia z
    VAT (nie zrezygnują ze zwolnienia), podczas gdy Kontrahent zrezygnuje z tego zwolnienia
    na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.
    Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem VAT czynnym. Usługi nabywane od
    Kontrahenta w zakresie Dodatniej Kwoty Rozliczeniowej są i będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych. Wprawdzie zaznaczyli
    Państwo, że związek usług nabywanych przez Państwa od Kontrahenta w zakresie

    Dodatniej Kwoty Rozliczeniowej może mieć charakter pośredni, tzn. zakupy te nie będą
    mogły być przypisane do konkretnych czynności opodatkowanych VAT, ale wspierać będą
    opodatkowaną ogólną działalność gospodarcza. W takiej sytuacji, gdy Kontrahent
    zrezygnuje ze zwolnienia od opodatkowania usług (na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy),
    których dotyczy Dodatnia Kwota Rozliczeniowa (kwota rozliczeniowa będzie należna
    Kontrahentowi od Spółki) i wystawi fakturę wykazując podatek VAT, będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, wykazanego na tej fakturze.
    Jednak, gdy będą Państwo wykorzystywali nabywane usługi do działalności zwolnionej, to
    w takim przypadku dojdzie do sytuacji, gdy w prowadzonej Państwa działalności
    nabywane od Kontrahenta usługi (usługi, których wynikiem jest Dodatnia Kwota
    Rozliczeniowa) będą wykorzystywane do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w
    związku z którymi takie prawo nie przysługuje, będą Państwo obowiązani do odrębnego
    określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Oznacza to wówczas
    konieczność odliczenia częściowego podatku zgodnie z przepisami art. 90 ustawy. Nie
    będzie więc przysługiwało Państwu prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego z faktury
    wystawionej przez Kontrahenta z tytułu Dodatniej Kwoty Rozliczeniowej.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 13 należy uznać za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 14 i 15 dotyczą prawa Spółki do odliczenia
    kwoty VAT wynikającej z faktury wystawionej przez Kontrahenta, dokumentującej
    umorzenie przez Kontrahenta Gwarancji pochodzenia na Państwa rzecz lub nabycia
    Gwarancji pochodzenia przez Państwa. Spółki.
    Z przedstawionych we wniosku oraz w jego uzupełnieniu okoliczności sprawy nie wynika,
    aby istniał racjonalny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi przez
    Spółkę wydatkami na umorzenie Gwarancji pochodzenia na jej rzecz lub nabyciem
    Gwarancji pochodzenia, a opodatkowaną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca podał w opisie sprawy, że Gwarancje pochodzenia nie wykazują cech
    któregokolwiek z instrumentów finansowych zdefiniowanych w ustawie o obrocie
    instrumentami finansowymi. Gwarancja pochodzenia to dokument wydany przez Prezesa
    Urzędu Regulacji Energetyki, stanowiący dla odbiorcy końcowego potwierdzenie wartości
    środowiskowych wynikających z unikniętej emisji gazów cieplarnianych oraz wskazujący,
    że podana w nim ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci
    przesyłowej została wytworzona z odnawialnych źródeł energii. Gwarancje pochodzenia
    stanowią swego rodzaju certyfikaty administracyjne, związane z regulacją rynku
    energetycznego i OZE. Jak również wskazano we wniosku, aby zrealizować cele związane z
    prowadzeniem działalności w sposób zrównoważony (m.in. z dbałością o środowisko i
    klimat), nabywają i będą Państwo nabywać Gwarancje pochodzenia od Kontrahentów za
    wynagrodzeniem. Kontrahent będzie dokonywać umorzenia Gwarancji pochodzenia na
    rzecz Spółki za odrębnym wynagrodzeniem (lub ewentualnie Spółka będzie nabywać
    Gwarancje pochodzenia). Nabycie Gwarancji pochodzenia przez Państwa jest rozliczeniem
    odrębnym od Rozliczenia finansowego vPPA (pomimo, że oba rodzaje rozliczeń wynikają z
    tej samej Umowy vPPA). Gwarancje pochodzenia stanowią swoiste certyfikaty
    administracyjne, niestanowiące instrumentów finansowych. Wydatki, które będą Państwo
    ponosić w związku z nabyciem Gwarancji pochodzenia na gruncie przepisów ustawy o VAT
    są wynagrodzeniem (odpłatnością) za usługę świadczoną przez Kontrahenta na Państwa
    rzecz.
    Wskazali Państwo, że w zakresie, w jakim w ramach umowy VPPA, nabywają/będą
    Państwo nabywać Gwarancje pochodzenia celem dalszego umorzenia na rzecz Spółek z
    Grupy, usługi te są (będą) wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przy czym zaznaczyli Państwo, że związek ten może mieć charakter pośredni, tzn. zakupy
    te nie będą mogły być przypisane do konkretnych czynności opodatkowanych VAT, ale
    wspierać będą opodatkowaną VAT ogólną działalność gospodarczą Państwa jako całość.
    Odnosząc się w opisie zdarzenia przyszłego do istoty Gwarancji pochodzenia, stwierdzili
    Państwo, że:

    „W rezultacie nabywanie Gwarancji pochodzenia przez Wnioskodawcę wpisuje się w
    szerszy katalog aktywnych działań podejmowanych przez Spółkę w ramach polityki CSR,
    które odzwierciedla cele Spółki, w tym odpowiada na wymagania rynkowe związane z
    rosnącym naciskiem na prowadzenie działalności w sposób zrównoważony (m.in. z
    ograniczeniem wpływu na środowisko i klimat). Wnioskodawca chcąc pozostawać
    istotnym graczem na rynku logistycznym będzie uiszczał płatności z tytułu umorzenia
    przez Kontrahenta Gwarancji pochodzenia.
    Nabywane Gwarancje pochodzenia są wykorzystywane do poświadczania źródła energii
    elektrycznej wykorzystywanej przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, wpisując się - jak wskazano powyżej -- w podejmowaną przez nią aktywność
    w zakresie CSR, i mając dla niej wartość marketingową (wizerunkową). Gwarancje
    pochodzenia (dzięki którym Spółka wspiera środowisko naturalne i działalność
    przedsiębiorstw funkcjonujących w branży OZE) sprawiają, że Spółka kreuje swój
    wizerunek jako firmy społecznie odpowiedzialnej (w tym jako firmy korzystającej z energii
    elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych).
    W ocenie Spółki brak podejmowania działań w tym obszarze mógłby stanowić przesłankę
    negatywnie wpływającą na jej przyszłe przychody i sprzedaż opodatkowaną VAT oraz
    mógłby spowodować odpływ klientów Spółki, którzy przy podejmowaniu decyzji o
    współpracy z danym partnerem biznesowym uwzględniają to, w jaki sposób dany partner
    prowadzi działalność gospodarczą i czy m.in. ogranicza negatywny wpływ na środowisko i
    klimat. Ponadto w dłuższej perspektywie czasu - zgodnie z oczekiwaniami Wnioskodawcy -
    nabywanie energii z OZE oraz umarzanie na jego rzecz Gwarancji pochodzenia, powinno
    wpłynąć na jeszcze większe zaufanie klientów do marki Wnioskodawcy, a w konsekwencji
    przyczynić się do generowania większych zysków z działalności operacyjnej”.
    Nie wykazali jednak Państwo, że pomiędzy wydatkami na zakup oraz umorzenie Gwarancji
    pochodzenia, a Państwa opodatkowaną działalnością gospodarczą (sprzedażą
    opodatkowaną), zachodził będzie bezpośredni związek pozwalający na dokonanie
    odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.
    Organ nie kwestionuje, że nabywane Gwarancje Pochodzenia (podobnie jak sama energia
    elektryczna) lub umorzenie tych Gwarancji mogą w sposób pośredni być związane z
    wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych VAT. Jednak ten związek, choć
    pośredni, musi być konkretny, bezsporny i niebudzący wątpliwości. Lakonicznie i
    ogólnikowo wskazali Państwo na podejmowaną aktywność w ramach CSR oraz wpływ
    Gwarancji pochodzenia na wartość marketingową (wizerunkową). Nabywanie energii z
    OZE oraz umarzanie Gwarancji pochodzenia miałoby wpłynąć na większe zaufanie
    klientów do marki Wnioskodawcy. Jednak związek nabycia i umarzania Gwarancji
    pochodzenia z Państwa działalnością opodatkowaną nie został w sposób jasny i
    precyzyjny przedstawiony przez Państwa. Ogólne odwołania do ograniczania
    negatywnego wpływu na środowisko i klimat w kontaktach partnerów biznesowych nie
    wskazują, że ma to wpływ na zwiększanie wolumenu sprzedaży i wykonywanie czynności
    opodatkowanych przez Państwa.
    W konsekwencji nie można uznać prawa Państwa do odliczenia kwoty VAT wynikającej z
    faktury wystawionej przez Kontrahenta, dokumentującej umorzenie Gwarancji
    pochodzenia lub nabycia Gwarancji pochodzenia.
    Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytań nr 14 i 15 należy uznać za
    nieprawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy podkreślić (odnosząc się do powołanych przez Państwa orzeczeń sądów
    administracyjnych) - że sprawy będące przedmiotem tych wyroków są osadzone ściśle w
    określonych okolicznościach stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych w nich
    przedstawionych. Tym samym, nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową
    interpretację, z uwagi na fakt, że nie stanowią źródła prawa i wiążą strony wyłącznie w
    konkretnych, indywidualnych sprawach (por. prawomocny wyrok WSA w Łodzi z 27 marca
    2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.