Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.525.2025.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie podlegania
opodatkowaniu, braku obowiązku naliczenia podatku
należnego oraz prawa do częściowego odliczenia podatku
naliczonego od wydatków zw. z infr. wod. i kan. (prewsp.
metrażowy).
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy
działalność-działalność gospodarcza
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
odpłatność
podatek-podatek naliczony
podatnik-podatnik czynny
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
umowa-umowa cywilnoprawna
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

    · uznania odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków na
      rzecz Odbiorców zewnętrznych za działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    · braku obowiązku naliczenia podatku należnego z tytułu wykorzystywania Infrastruktury
      w celu dostaw wody i odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2);
    · prawa do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki
      na Inwestycję związane z infrastrukturą wodociągową, przy pomocy prewspółczynnika
      metrażowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
    · prawa do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki
      na Inwestycję związane z infrastrukturą kanalizacyjną, przy pomocy prewspółczynnika
      metrażowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 8 września 2025 r. (wpływ 8 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych, zajmujące się m.in. oświatą, opieką społeczną itp. Ponadto w
    strukturze organizacyjnej Gminy występuje także Zakład Usług Komunalnych (dalej:
    Zakład), funkcjonujący w formie samorządowego zakładu budżetowego.
    Jednocześnie Gmina nie wyklucza w przyszłości likwidacji jednostek budżetowych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jej zadań jako jednostki samorządu terytorialnego.
    Wszystkie jednostki i zakłady budżetowe Gminy będą dalej zwane łącznie jako: Jednostki
    organizacyjne.
    Mając na uwadze wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub
    Trybunał) z 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 Gmina dokonała centralizacji rozliczeń
    VAT, tj. prowadzi wspólne rozliczanie VAT wraz ze wszystkimi Jednostkami organizacyjnymi.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina (za pośrednictwem Zakładu) świadczy usługi w
    zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców i
    instytucji (dalej łącznie: Odbiorcy zewnętrzni) oraz dostarcza wodę/odbiera ścieki w
    Jednostkach organizacyjnych Gminy oraz w innych miejscach wykorzystywanych do
    realizacji zadań własnych Gminy (dalej: Odbiorcy wewnętrzni).
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Gminę infrastruktura wodociągowa
    i kanalizacyjna. Natomiast jednostką organizacyjną odpowiedzialną za zarządzanie ww.
    infrastrukturą jest Zakład.
    Gmina ponosi liczne wydatki związane z realizacją projektów inwestycyjnych dotyczących
    infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej (dalej: Wydatki inwestycyjne).

    W szczególności, w 2025 r. Gmina poniesie wydatki na dokumentację projektową
    związaną z realizacją inwestycji pn. „(...)” (dalej: Inwestycja). Inwestycja finansowana jest
    /będzie ze środków własnych Gminy.
    Wydatki inwestycyjne związane z realizacją inwestycji są/będą każdorazowo
    dokumentowane wystawianymi przez dostawców/wykonawców na Gminę fakturami VAT,
    na których Gmina oznaczona jest/będzie jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Przy pomocy infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej Gmina świadczy/będzie
    świadczyć odpłatne usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych. Również infrastruktura, która jest budowana/modernizowana
    w ramach Inwestycji, jest/będzie wykorzystywana przez Gminę w celu świadczenia
    odpłatnych usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych.
    Przedmiotowa infrastruktura jest/będzie również wykorzystywana przez Gminę na własne
    potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania Jednostek organizacyjnych Gminy oraz w innych
    miejscach wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy. Ponadto, woda jest
    /będzie wykorzystywana do celów technologicznych związanych ze świadczonymi przez
    Gminę usługami (w szczególności woda jest/będzie wykorzystywana przez Gminę w
    procesie uzdatniania wody) oraz może być wykorzystywana w celach przeciwpożarowych
    (w związku z prawnym obowiązkiem instalacji hydrantów przeciwpożarowych w
    przypadku budowy infrastruktury wodociągowej).
    Gmina bowiem na podstawie art. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
    przeciwpożarowej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 188) realizuje w szczególności przedsięwzięcia
    mające na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem przez
    zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru. Gmina jednocześnie
    podkreśla, że jakiekolwiek wykorzystanie hydrantów w celach przeciwpożarowych jest
    absolutnie marginalne (pożary wymagające użycia hydrantów i dostarczanej przez nie
    wody zdarzają się niezwykle rzadko). Hydranty służą/mogą służyć również sporadycznie
    odpowietrzaniu sieci wodociągowej. Odpowietrzanie takie ma na celu m.in. zapewnienie
    prawidłowego ciśnienia wody w sieci wodociągowej. Ponadto, hydranty są/mogą być
    również stosowane w celach technologicznych do płukania wodociągów w celu usunięcia
    osadów. Oznacza to, że hydranty służą zarówno marginalnej działalności związanej z
    ochroną przeciwpożarową, jak i dostawie wody na rzecz Odbiorców zewnętrznych oraz
    Odbiorców wewnętrznych.
    W tym miejscu Gmina wskazuje, iż zużycie wody na cele technologiczne związane jest
    zarówno z czynnościami świadczonymi na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców
    wewnętrznych. Natomiast wykorzystywanie ww. infrastruktury w celach
    przeciwpożarowych wynika z realizacji zadań własnych Gminy, w konsekwencji czego jest
    to wykorzystanie przedmiotowej infrastruktury dla potrzeby Odbiorców wewnętrznych.
    Dla potrzeb złożonego wniosku cała infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna
    przebudowywana w ramach Inwestycji, wykorzystywana przez Gminę zarówno dla
    potrzeb Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych, określana będzie jako:
    Infrastruktura. Określenie to nie dotyczy zatem infrastruktury wodociągowej i
    kanalizacyjnej, która jest/będzie wykorzystywana w inny sposób i która nie jest
    przedmiotem złożonego wniosku o interpretację (np. dzierżawa, wykorzystanie wyłącznie
    dla potrzeb Odbiorców zewnętrznych bądź wyłącznie dla Odbiorców wewnętrznych).
    W przypadku Wydatków inwestycyjnych związanych z Infrastrukturą Gmina nie potrafi
    dokonać ich jednoznacznego przyporządkowania do poszczególnych rodzajów
    prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych) lub
    pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT (vide dostawa wody do Odbiorców

    wewnętrznych/odbiór ścieków od Odbiorców wewnętrznych). Zdaniem Gminy,
    przyporządkowania tego dokonać można wyłącznie przy zastosowaniu odpowiedniej
    proporcji odliczenia.
    Gmina wykorzystuje Infrastrukturę wyłącznie do dostaw wody i odbioru ścieków.
    Infrastruktura ta nie jest wykorzystywana w żaden inny sposób. Zważywszy na charakter
    wykorzystania, jest ono w pełni mierzalne, tj. Gmina rozlicza/będzie rozliczać je wyłącznie
    według ilości metrów sześciennych dostarczonej wody oraz odebranych ścieków. Dotyczy
    to zarówno świadczeń na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i Odbiorców wewnętrznych.
    W obu tych przypadkach Gmina jest/będzie w stanie precyzyjnie wskazać, ile metrów
    sześciennych wody zostało zużyte/ile odebrano ścieków z wykorzystaniem Infrastruktury
    na potrzeby Odbiorców zewnętrznych (w ramach opodatkowanej VAT dostawy wody
    /odbioru ścieków), a ile na potrzeby Odbiorców wewnętrznych (w toku działalności
    realizowanej przez Gminę za pośrednictwem Odbiorców wewnętrznych).
    Stosowny pomiar opiera się na jednoznacznych i obiektywnych wskazaniach wynikających
    z zastosowania dokładnej aparatury pomiarowej, tj. wodomierzy (liczników) spełniających
    wszelkie wymagania prawne dla tego typu urządzeń. Przedmiotowa aparatura pomiarowa
    zamontowana jest na wszystkich budynkach wykorzystywanych przez jednostki
    organizacyjne Gminy (Odbiorcy wewnętrzni) oraz na większości budynków należących do
    Odbiorców zewnętrznych.
    Gmina wskazuje, iż znikoma część Odbiorców zewnętrznych nie posiada zamontowanych
    wodomierzy. W tej części ilość dostarczanej wody oraz odprowadzanych ścieków ustalana
    jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody wynikających z Rozporządzenia
    Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm
    zużycia wody. Rozporządzenie to zostało wydane w oparciu o ustawę z dnia 7 czerwca
    2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 757) i zgodnie z jego par. 1 ustala ono „przeciętne normy zużycia wody
    dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej wody
    w razie braku wodomierza głównego”.
    Należy tu wyjaśnić, że zgodnie z powszechnie przyjętym podejściem dla potrzeb
    rozliczenia zużycia ścieków przyjmuje się, że zużycie ścieków równe jest zużyciu wody, co
    oznacza, że w budynkach korzystających zarówno z dostaw wody, jak i usług odbioru
    ścieków, wskazanie wodomierza rejestruje zarówno zużycie wody, jak i ścieków (są to te
    same wartości). Podobnie w budynkach bez wodomierzy – przeciętne normy zużycia wody
    wskazują również zużycie ścieków.
    Jednocześnie Gmina wskazuje, iż w przypadku Odbiorców zewnętrznych posiadających
    przydomowe oczyszczalnie ścieków lub szamba bezodpływowe – ilość odebranych
                        3ścieków ustalana jest na podstawie m ścieków odebranych beczką asenizacyjną.
    W tym miejscu Gmina jednocześnie podkreśla, iż woda pobierana z hydrantów i zużywana
    na cele przeciwpożarowe jest również ewidencjonowana, co znajduje odzwierciedlenie w
    danych statystycznych zamieszczonych na stronie internetowej Komendy Głównej
    Państwowej Straży Pożarnej. Dane te są ujmowane przez Gminę dla celów kalkulacji liczby
    metrów sześciennych dostarczanej wody.
    Liczba metrów sześciennych dostarczanej wody/odebranych ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych w 2024 r. wyniosła odpowiednio dla:
                  3· wody: ok. 324 587,00 m;
                    3· ścieków: ok. 305 835,50 m.
    Liczba metrów sześciennych dostarczanej wody/odebranych ścieków na rzecz Odbiorców
    wewnętrznych w 2024 r. wyniosła odpowiednio dla:
                3· wody: ok. 2 507,00 m;

                  3· ścieków: ok. 2 177,00 m.
    Natomiast łączna liczba metrów sześciennych dostarczanej wody/odebranych ścieków na
    rzecz Odbiorców zewnętrznych i wewnętrznych w 2024 r. wyniosła odpowiednio dla:
                  3· wody: ok. 327 094,00 m;
                    3· ścieków: ok. 308 012,50 m.
    Uwzględniając powyższe, udział liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do
    Odbiorców zewnętrznych w całkowitej liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody z
    użyciem gminnej infrastruktury wodociągowej za 2024 r. wyniósł ok. 99,23%. Z kolei udział
    liczby metrów sześciennych odprowadzonych ścieków od Odbiorców zewnętrznych, w
    całkowitej ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków z użyciem gminnej
    infrastruktury kanalizacyjnej za 2024 r. wyniósł ok. 99,29%.
    W pozostałej części Infrastruktura jest wykorzystywana do dostaw wody i odbioru ścieków
    od Odbiorców wewnętrznych. Ta część jest również wyraźnie określona na podstawie
    zużytych metrów sześciennych – odpowiednio w odniesieniu do infrastruktury
    wodociągowej będzie to: 100% - 99,23% = 0,77%, a w przypadku infrastruktury
    kanalizacyjnej: 100% - 99,29% = 0,71%.
    W tym miejscu Gmina wyjaśnia, iż na przestrzeni lat proporcje te mogą ulegać wahaniom,
    niemniej jednak w każdym roku będą precyzyjnie oddawać stopień wykorzystania
    Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT i pozostałych.
    Obrót z działalności gospodarczej Gminy realizowany jest z tytułu m.in. najmu i dzierżawy
    nieruchomości gminnych. Działalność ta nie ma żadnego związku z wykorzystaniem
    Infrastruktury w rozumieniu złożonego wniosku.
    Z kolei dochody wykonane Gminy wynikające ze sprawozdania z wykonania budżetu,
    stanowiące podstawę do obliczenia dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej: Rozporządzenie) obejmują m.in. następujące
    pozycje:
    · podatek od nieruchomości,
    · podatek rolny,
    · podatek leśny,
    · podatek od środków transportowych,
    · udział w podatkach dochodowych,
    · część oświatowa subwencji ogólnej,
    · część wyrównawcza subwencji ogólnej,
    · część wyrównawcza subwencji ogólnej dla gmin,
    · dotacje celowe na zadania zlecone związane z realizacją świadczenia wychowawczego,
    · dotacje celowe związane z realizacją świadczeń rodzinnych, świadczeń z funduszu
      alimentacyjnego oraz składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe z ubezpieczenia
      społecznego.
    Są to największe wartościowo pozycje składające się na zdecydowaną większość
    dochodów wykonanych Gminy i nie mają one żadnego związku z wykorzystaniem
    Infrastruktury w rozumieniu złożonego wniosku.
    Obrót z działalności gospodarczej Zakładu realizowany jest m.in. z następujących tytułów:

    · dochody z zaopatrzenia w wodę, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    · dochody z odbioru nieczystości płynnych,
    · pozostałe dochody.
    Z kolei przychody wykonane Zakładu obejmują m.in. następujące pozycje:
    · wpływy z usług,
    · równowartość odpisów amortyzacyjnych,
    · odsetki od rachunków bankowych,
    · pozostałe przychody.
    Jednocześnie Gmina wskazuje, iż prewspółczynnik obliczony dla Zakładu w sposób
    przewidziany w Rozporządzeniu kształtuje się zazwyczaj na poziomie od kilku do
    kilkudziesięciu procent.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1.
    Na pytanie: Jaka jest specyfika działalności Zakładu Usług Komunalnych, który – zgodnie z
    opisem sprawy – jest jednostką organizacyjną Państwa Gminy odpowiedzialną za
    zarządzanie infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną? Czy jest to wyłącznie świadczenie
    usług w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych wskazanych we wniosku? Proszę opisać.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina informuje, iż przedmiotem działalności Zakładu jest stałe zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb ludności poprzez świadczenie powszechnie dostępnych usług komunalnych.
    Jednocześnie Gmina wskazuje, iż Zakład realizuje zadania Gminy w zakresie:
    - utrzymania, konserwacji i eksploatacji obiektów i sieci wodociągowej oraz zapewnienia
      stałej dostawy wody;
    - utrzymania i eksploatacji oczyszczalni ścieków i sieci kanalizacji oraz stały odbiór
      ścieków, wywóz nieczystości płynnych;
    - utrzymania i eksploatacji sieci kanalizacji wód opadowych i roztopowych;
    - nadzoru i kontroli nad ilością i jakością dostarczanej wody oraz odprowadzonych do
      kanalizacji ścieków;
    - zarządzania cmentarzem komunalnym;
    - utrzymania czystości i porządku na terenach, w stosunku do których obowiązek ten
      spoczywa na Gminie;
    - wykonywania indywidualnych zleceń mieszkańców Gminy i innych jednostek, z ww.
      przedmiotu działania Zakładu;
    - wykonywania innych zadań zleconych przez Burmistrza Miasta i Gminy.
    Ponadto zgodnie ze Statutem Zakładu może on podjąć działalność w innych rozdziałach
    usług nieokreślonych w niniejszym statucie, z zakresu zadań własnych gminy, jeżeli będą
    one wynikały z zapotrzebowania społecznego. Decyzję o rozszerzeniu działalności
    podejmuje Zakład za zgodą Burmistrza Miasta i Gminy.
    2.
    Gmina wskazuje, iż odpłatne usługi dostawy wody i odprowadzania ścieków na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych (w tym również Odbiorców zewnętrznych posiadających
    przydomowe oczyszczalnie ścieków lub szamba bezodpływowe, które odbierane są
    beczką asenizacyjną) odbywają się na podstawie zawartych z tymi Odbiorcami
    zewnętrznymi umów cywilnoprawnych.

    3.
    Na pytanie: Jakich konkretnie „wydatków na Inwestycje” dotyczą sformułowane przez
    Państwa pytania oznaczone we wniosku nr 3 i 4 (...).
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina informuje, iż w zakresie infrastruktury wodociągowej (pytanie nr 3 we wniosku)
    „wydatki na Inwestycję” dotyczą wydatków na dokumentację projektową związaną z
    realizacją Inwestycji w części w jakiej dotyczy ona infrastruktury wodociągowej.
    Gmina informuje również, iż w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej (pytanie nr 4 we
    wniosku) „wydatki na Inwestycję” dotyczą wydatków na dokumentację projektową
    związaną z realizacją Inwestycji w części w jakiej dotyczy ona infrastruktury kanalizacyjnej.
    4.
    Gmina informuje, iż „wydatki na Inwestycję”, których dotyczy pytanie oznaczone nr 3
    stanowią/będą stanowić wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą
    wodociągową.
    5.
    Gmina informuje, iż „wydatki na Inwestycję”, których dotyczy pytanie oznaczone nr 4
    stanowią/będą stanowić wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą
    kanalizacyjną.
    6.
    Gmina informuje, iż każda (z wymienionych we wniosku) dostawa (zużycie) wody jest
    /zostanie uwzględnia w kalkulacji prewspółczynnika wyliczonego według udziału liczby
    metrów sześciennych wody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych w liczbie metrów
    sześciennych wody dostarczonej ogółem.
    Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, iż woda wykorzystywana do celów technologicznych
    jest/będzie uwzględniana w opisanym przez Gminę sposobie określenia proporcji w taki
    sposób, że nie zwiększa/nie będzie zwiększać ani licznika, ani mianownika, gdyż woda
    zużyta na cele technologiczne służy/będzie służyć zarówno działalności na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych, jak i działalności na rzecz Odbiorców wewnętrznych dokładnie
    w takim stopniu, jaki odpowiada/będzie odpowiadać udziałowi wody zużytej na cele
    Odbiorców zewnętrznych w sumie zużycia wody zarówno na cele Odbiorców zarówno
    zewnętrznych jak i Odbiorców wewnętrznych. Powyższe wynika z faktu, iż będzie to
    zużycie techniczne, które jest niezbędne dla czynności realizowanych ogółem przez Gminę
    z wykorzystaniem Infrastruktury.
    Ponadto Gmina wskazuje, iż wodę wykorzystywaną na cele przeciwpożarowe uwzględnia
    /uwzględniać będzie w mianowniku proporcji pozwalającej obliczyć prewspółczynnik
    metrażowy – wykorzystywanie infrastruktury w celach przeciwpożarowych wynika z
    realizacji zadań własnych Gminy, w konsekwencji czego jest to wykorzystanie
    przedmiotowej infrastruktury dla potrzeb Odbiorców wewnętrznych.
    7.
    Gmina informuje, iż każdy (z wymienionych we wniosku) odbiór ścieków jest/zostanie
    uwzględniony w kalkulacji prewspółczynnika wyliczonego według udziału liczby metrów
    sześciennych ścieków odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych w liczbie metrów
    sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem.
    8.
    Na pytanie: Czy wskazany przez Państwa we wniosku sposób obliczania proporcji, który
    związany jest z wykorzystaniem przez Państwa Gminę infrastruktury wodociągowej,
    uznają Państwo za najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie dostaw wody? Proszę podać przesłanki,

    jakimi kierowali się Państwo uznając, że wskazany sposób obliczania proporcji jest/będzie
    najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiada/będzie odpowiadał specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności oraz dokonywanych przez Państwa nabyć.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina wskazuje, że uznając wskazany we wniosku sposób określenia proporcji za
    najbardziej reprezentatywny, kierowała się przesłankami ustawowymi wynikającymi z art.
    86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT, które przedstawiła w sposób szczegółowy w
    uzasadnieniu do wniosku.
    W szczególności, w ocenie Gminy, jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w
    analizowanym przypadku ustalić część podatku naliczonego przypadającego wyłącznie na
    realizowane przez Gminę z wykorzystaniem infrastruktury wodociągowej czynności
    opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i precyzyjnych pomiarach
    dostarczonej wody w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
    przedstawiona metoda najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez Gminę
    działalności (tj. dostarczanie wody – specyfika ta polega na tym, że działalność tę mierzy
    się metrami sześciennymi wody), a także specyfikę dokonywanych przez Gminę nabyć (np.
    usługi związane z budową/rozbudową infrastruktury wodociągowej, która
    wykorzystywana może być wyłącznie dla potrzeb dostaw wody i w żaden inny sposób, co
    determinuje sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich usług i wyklucza
    metody przyjęte dla innych usług, które mogą być wykorzystywane w inny sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w
    żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają one
    ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć, a zatem ich zastosowanie w tym przypadku
    jest wykluczone.
    Podsumowując, w ocenie Gminy, jeśli wniosek dotyczy wyłącznie wydatków na
    infrastrukturę wodociągową, to jedynym reprezentatywnym wskaźnikiem dla celów
    odliczenia części podatku VAT naliczonego od takich wydatków może być proporcja
    skalkulowana o realne i mierzalne dane związane właśnie z tymi wydatkami (działalnością
    wodociągową).
    9.
    Na pytanie: Czy wskazany przez Państwa we wniosku sposób obliczania proporcji, który
    związany jest z wykorzystaniem przez Państwa Gminę infrastruktury kanalizacyjnej, uznają
    Państwo za najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie odbioru ścieków? Proszę podać
    przesłanki, jakimi kierowali się Państwo uznając, że wskazany sposób obliczania proporcji
    jest/będzie najbardziej reprezentatywny – najbardziej odpowiada/będzie odpowiadał
    specyfice wykonywanej przez Państwa działalności oraz dokonywanych przez Państwa
    nabyć.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina wskazuje, że uznając wskazany we wniosku sposób określenia proporcji za
    najbardziej reprezentatywny, kierowała się przesłankami ustawowymi wynikającymi z art.
    86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT, które przedstawiła w sposób szczegółowy w
    uzasadnieniu do wniosku.
    W szczególności, w ocenie Gminy, jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w
    analizowanym przypadku ustalić część podatku naliczonego przypadającego wyłącznie na
    realizowane przez Gminę z wykorzystaniem infrastruktury kanalizacyjnej czynności
    opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i precyzyjnych pomiarach
    odprowadzonych ścieków w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
    przedstawiona metoda najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez Gminę
    działalności (tj. odbiór ścieków – specyfika ta polega na tym, że działalność tę mierzy się
    metrami sześciennymi ścieków), a także specyfikę dokonywanych przez Gminę nabyć (np.

    usługi związane z budową/rozbudową infrastruktury kanalizacyjnej, która wykorzystywana
    może być wyłącznie dla potrzeb odbioru ścieków i w żaden inny sposób, co determinuje
    sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich usług i wyklucza metody
    przyjęte dla innych usług, które mogą być wykorzystywane w inny sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w
    żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają one
    ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć, a zatem ich zastosowanie w tym przypadku
    jest wykluczone.
    Podsumowując, w ocenie Gminy, jeśli wniosek dotyczy wyłącznie wydatków na
    infrastrukturę kanalizacyjną, to jedynym reprezentatywnym wskaźnikiem dla celów
    odliczenia części podatku VAT naliczonego od takich wydatków może być proporcja
    skalkulowana o realne i mierzalne dane związane właśnie z tymi wydatkami (działalnością
    kanalizacyjną).
    10.
                                                    3W ocenie Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji oparty na liczbie m
    dostarczonej wody zapewnia/będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane na podstawie umów
    cywilnoprawnych odpłatne czynności realizowane przez Gminę na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych, które jak wskazane zostało przez Gminę w uzasadnieniu do wniosku,
    stanowią według Gminy czynności opodatkowane VAT wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej.
    Gmina pragnie jednak podkreślić, iż ustalenie czy świadczenie na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody stanowi/będzie stanowić
    działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające
    ze zwolnienia z tego podatku jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1). Zatem w
    ramach udzielenia odpowiedzi na przedmiotowe pytanie w tym zakresie Gmina
    przedstawia swoje stanowisko zaprezentowane również w uzasadnieniu do wniosku.
    Jednocześnie, w ocenie Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji oparty
          3 na liczbie modebranych ścieków zapewnia/będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane na podstawie umów
    cywilnoprawnych odpłatne czynności realizowane przez Gminę na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych, które jak wskazane zostało przez Gminę w uzasadnieniu do wniosku,
    stanowią według Gminy czynności opodatkowane VAT wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej.
    Gmina pragnie jednak podkreślić, iż ustalenie czy świadczenie na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie odbioru ścieków stanowi/będzie stanowić
    działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające
    ze zwolnienia z tego podatku jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1). Zatem w
    ramach udzielenia odpowiedzi na przedmiotowe pytanie w tym zakresie Gmina
    przedstawia swoje stanowisko zaprezentowane również w uzasadnieniu do wniosku.
    11.
    Na pytanie: Czy wskazany przez Państwa we wniosku sposób obliczenia proporcji
    obiektywnie odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
    Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie dla infrastruktury wodociągowej oraz infrastruktury
    kanalizacyjnej.

    odpowiedzieli Państwo:
                                              3Zgodnie z proporcją opartą o realne zużycie (tj. proporcją opartą na liczbie m
    dostarczonej wody), Gmina jest w stanie określić:
    - zużycie przypisane wyłącznie do odpłatnych czynności wykonywanych na rzecz
      Odbiorców zewnętrznych (które jak wskazane zostało przez Gminę w uzasadnieniu do
      wniosku, stanowią według Gminy czynności opodatkowanych VAT) oraz
    - zużycie łączne,
    a zatem Gmina jest w stanie precyzyjnie wskazać (w sposób procentowy) nie tylko jaka
    część wydatków przypada wyłącznie na odpłatne czynności wykonywane na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych (które, w ocenie Gminy, stanowią czynności opodatkowane VAT
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej, dające prawo do odliczenia), ale także
    jaka część przypada na czynności wykonywane na rzecz Odbiorców wewnętrznych (które,
    w ocenie Gminy, stanowią czynności niepodlegające VAT niestanowiące działalności
    gospodarczej, niedające prawa do odliczenia).
    W konsekwencji, w opinii Gminy, wskazany przez nią we wniosku sposób obliczenia
    proporcji obiektywnie odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy
    o VAT.
    Gmina pragnie jednak podkreślić, iż ustalenie, czy świadczenie na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody stanowi działalność
    gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze
    zwolnienia z tego podatku, jak również ustalenie, czy z tytułu wykorzystywania
    Infrastruktury w celu dostawy wody na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gmina jest
    zobowiązana do naliczenia podatku należnego jest przedmiotem zapytań Gminy
    (odpowiednio pytanie nr 1 i pytanie nr 2). Zatem w ramach udzielenia odpowiedzi na
    przedmiotowe pytanie w tym zakresie Gmina przedstawia swoje stanowisko
    zaprezentowane również w uzasadnieniu do wniosku.
    Jednocześnie, zgodnie z proporcją opartą o realne zużycie (tj. proporcją opartą na liczbie m
    3 odebranych ścieków), Gmina jest w stanie określić:
    - zużycie przypisane wyłącznie do odpłatnych czynności wykonywanych na rzecz
      Odbiorców zewnętrznych (które jak wskazane zostało przez Gminę w uzasadnieniu do
      wniosku, stanowią według Gminy czynności opodatkowanych VAT) oraz
    - zużycie łączne,
    a zatem Gmina jest w stanie precyzyjnie wskazać (w sposób procentowy) nie tylko jaka
    część wydatków przypada wyłącznie na odpłatne czynności wykonywane na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych (które, w ocenie Gminy, stanowią czynności opodatkowane VAT
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej, dające prawo do odliczenia), ale także
    jaka część przypada na czynności wykonywane na rzecz Odbiorców wewnętrznych (które,
    w ocenie Gminy, stanowią czynności niepodlegające VAT niestanowiące działalności
    gospodarczej, niedające prawa do odliczenia).
    W konsekwencji, w opinii Gminy, wskazany przez nią we wniosku sposób obliczenia
    proporcji obiektywnie odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy
    o VAT.
    Gmina pragnie jednak podkreślić, iż ustalenie, czy świadczenie na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie odbioru ścieków stanowi działalność
    gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze

    zwolnienia z tego podatku, jak również ustalenie, czy z tytułu wykorzystywania
    Infrastruktury w celu odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gmina jest
    zobowiązana do naliczenia podatku należnego jest przedmiotem zapytań Gminy
    (odpowiednio pytanie nr 1 i pytanie nr 2). Zatem w ramach udzielenia odpowiedzi na
    przedmiotowe pytanie w tym zakresie Gmina przedstawia swoje stanowisko
    zaprezentowane również w uzasadnieniu do wniosku.
    12.
    Na pytanie: Jakie przesłanki potwierdzają, że sposób określenia proporcji wynikający z
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwanego dalej
    „Rozporządzeniem”, wyliczony dla zakładu budżetowego (tj. Zakładu Usług Komunalnych)
    jest/będzie mniej reprezentatywny od zaproponowanego przez Państwa we wniosku?
    Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie dla infrastruktury wodociągowej oraz infrastruktury
    kanalizacyjnej.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina pragnie wskazać, iż sposób określenia proporcji dla zakładu budżetowego
    wskazany w ww. Rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu z działalności
    gospodarczej Zakładu w całości przychodów wykonanych Zakładu. Oznacza to, że
    proporcja ta uwzględnia wszystkie przychody zrealizowane przez Zakład ze wszystkich
    segmentów działalności tej jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich może nie mieć
    żadnego związku z infrastrukturą wodociągową. Innymi słowy, przychody te – poza
    przychodami z tytułu usług dostawy wody – nie są generowane poprzez wykorzystanie
    infrastruktury wodociągowej, ale w drodze zupełnie innych czynności. Nawet w tych
    przypadkach, gdzie infrastruktura wodociągowa jest w jakimś stopniu wykorzystywana
    przez Zakład przy okazji realizowanych przez ten podmiot czynności innych niż dostawa
    wody (np. woda w Zakładzie), stopień tego wykorzystania nie jest w żaden sposób
    odzwierciedlony poziomem realizowanych przez Zakład przychodów.
    Analizując strukturę obrotu z działalności Zakładu, a więc licznika ułamka stosowanego w
    celu obliczenia prewspółczynnika z Rozporządzenia, należy wskazać na szereg pozycji,
    które nie mając związku z wykorzystaniem infrastruktury wodociągowej, zniekształcają
    przysługujące Gminie prawo do odliczenia VAT z wydatków na infrastrukturę
    wodociągową, a tym samym przekreślają całkowicie wymogi stawiane przez art. 86 ust. 2b
    ustawy o VAT.
    Identyczna sytuacja ma miejsce w przypadku mianownika ww. ułamka, gdzie szereg
    pozycji przychodowych zupełnie nie ma związku z wykorzystaniem infrastruktury
    wodociągowej, a zniekształca przysługujące Gminie prawo do odliczenia VAT w związku z
    wydatkami na infrastrukturę wodociągową.
    Zastosowanie proporcji z Rozporządzenia może być uzasadnione w stosunku do
    wydatków ogólnych, takich jak oświetlenie, ogrzewanie, zakup środków czystości, które
    zwykle służą całokształtowi działalności Zakładu (wszystkim realizowanym przez Zakład
    czynnościom). Wydatków takich nie da się przyporządkować do wybranych czynności
    realizowanych przez Zakład i w konsekwencji oparcie zakresu prawa do odliczenia VAT na
    udziale obrotu z działalności gospodarczej w ogólnych przychodach jest uzasadnione.
    Zupełnie inaczej jednak wygląda sytuacja w przypadku wydatków związanych z
    infrastrukturą wodociągową, gdzie możliwe jest precyzyjne obliczenie stopnia
    wykorzystania infrastruktury wodociągowej do odpłatnych czynności realizowanych przez
    Gminę na rzecz Odbiorców zewnętrznych (które, jak wskazane zostało przez Gminę w
    uzasadnieniu do wniosku, stanowią według Gminy czynności opodatkowane VAT) i do
    czynności pozostałych, za pomocą metrów sześciennych wody przesyłanych za pomocą
    infrastruktury wodociągowej do poszczególnych odbiorców.

    W takiej sytuacji zastosowanie proporcji opartej na udziale obrotu z działalności
    gospodarczej w ogólnych dochodach byłoby całkowitym zaprzeczeniem wymogów
    określonych w art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT – podejście takie nie uwzględniałoby ani
    specyfiki działalności (dostawa wody, gdzie możliwe jest zmierzenie wykorzystania
    infrastruktury wodociągowej), ani dokonywanych przez Gminę nabyć (zakupy związane
    bezpośrednio z infrastrukturą wodociągową i niezwiązane bezpośrednio z żadnymi innymi
    obszarami). Co więcej, podejście takie byłoby ewidentnie krzywdzące dla Gminy, bowiem
    doprowadziłoby do znaczącego obniżenia zakresu prawa do odliczenia VAT.
    W opinii Gminy, metoda kalkulacji sposobu określenia proporcji wskazana w
    Rozporządzeniu nie może być zatem zastosowana względem zakupów dotyczących
    działalności wodociągowej, gdyż w omawianym zakresie nie spełni ona wskazanych wyżej
    przesłanek zawartych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Sposób wyliczenia prewspółczynnika
    wskazany w Rozporządzeniu w sposób ewidentny nie odpowiada najbardziej specyfice
    działalności Gminy i dokonywanych nabyć w zakresie infrastruktury wodociągowej. Opiera
    się on na udziale obrotu z działalności gospodarczej w całości przychodów wykonanych
    Zakładu, z których znaczna część nie wykazuje żadnego związku z wykorzystaniem
    infrastruktury wodociągowej. Oznacza to, że nie odzwierciedla on właściwie wykorzystania
    do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów dotyczących infrastruktury
    wodociągowej. Zastosowanie prewspółczynnika obliczonego na podstawie
    Rozporządzenia względem wskazanych powyżej zakupów stanowiłoby zatem
    nieuzasadnione naruszenie zasady neutralności podatku VAT.
    Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, iż sposób określenia proporcji dla zakładu
    budżetowego wskazany w ww. Rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu z
    działalności gospodarczej Zakładu w całości przychodów wykonanych Zakładu. Oznacza
    to, że proporcja ta uwzględnia wszystkie przychody zrealizowane przez Zakład ze
    wszystkich segmentów działalności tej jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich
    może nie mieć żadnego związku z infrastrukturą kanalizacyjną. Innymi słowy, przychody te
    – poza przychodami z tytułu usług odbioru ścieków – nie są generowane poprzez
    wykorzystanie infrastruktury kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie innych czynności.
    Nawet w tych przypadkach, gdzie infrastruktura kanalizacyjna jest w jakimś stopniu
    wykorzystywana przez Zakład przy okazji realizowanych przez ten podmiot czynności
    innych niż odbiór ścieków (np. odbiór ścieków w Zakładzie), stopień tego wykorzystania
    nie jest w żaden sposób odzwierciedlony poziomem realizowanych przez Zakład
    przychodów.
    Analizując strukturę obrotu z działalności Zakładu, a więc licznika ułamka stosowanego w
    celu obliczenia prewspółczynnika z Rozporządzenia, należy wskazać na szereg pozycji,
    które nie mając związku z wykorzystaniem infrastruktury kanalizacyjnej, zniekształcają
    przysługujące Gminie prawo do odliczenia VAT z wydatków na infrastrukturę
    kanalizacyjną, a tym samym przekreślają całkowicie wymogi stawiane przez art. 86 ust. 2b
    ustawy o VAT.
    Identyczna sytuacja ma miejsce w przypadku mianownika ww. ułamka, gdzie szereg
    pozycji przychodowych zupełnie nie ma związku z wykorzystaniem infrastruktury
    kanalizacyjnej, a zniekształca przysługujące Gminie prawo do odliczenia VAT w związku z
    wydatkami na infrastrukturę kanalizacyjną.
    Zastosowanie proporcji z Rozporządzenia może być uzasadnione w stosunku do
    wydatków ogólnych, takich jak oświetlenie, ogrzewanie, zakup środków czystości, które
    zwykle służą całokształtowi działalności Zakładu (wszystkim realizowanym przez Zakład
    czynnościom). Wydatków takich nie da się przyporządkować do wybranych czynności
    realizowanych przez Zakład i w konsekwencji oparcie zakresu prawa do odliczenia VAT na
    udziale obrotu z działalności gospodarczej w ogólnych przychodach jest uzasadnione.
    Zupełnie inaczej jednak wygląda sytuacja w przypadku wydatków związanych z
    infrastrukturą kanalizacyjną, gdzie możliwe jest precyzyjne obliczenie stopnia
    wykorzystania infrastruktury kanalizacyjnej do odpłatnych czynności realizowanych przez

    Gminę na rzecz Odbiorców zewnętrznych (które, jak wskazane zostało przez Gminę w
    uzasadnieniu do wniosku, stanowią według Gminy czynności opodatkowane VAT) i do
    czynności pozostałych, za pomocą metrów sześciennych ścieków odbieranych za pomocą
    infrastruktury kanalizacyjnej od poszczególnych odbiorców.
    W takiej sytuacji zastosowanie proporcji opartej na udziale obrotu z działalności
    gospodarczej w ogólnych dochodach byłoby całkowitym zaprzeczeniem wymogów
    określonych w art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT – podejście takie nie uwzględniałoby ani
    specyfiki działalności (odbiór ścieków, gdzie możliwe jest zmierzenie wykorzystania
    infrastruktury kanalizacyjnej), ani dokonywanych przez Gminę nabyć (zakupy związane
    bezpośrednio z infrastrukturą kanalizacyjną i niezwiązane bezpośrednio z żadnymi innymi
    obszarami). Co więcej, podejście takie byłoby ewidentnie krzywdzące dla Gminy, bowiem
    doprowadziłoby do znaczącego obniżenia zakresu prawa do odliczenia VAT.
    W opinii Gminy, metoda kalkulacji sposobu określenia proporcji wskazana w
    Rozporządzeniu nie może być zatem zastosowana względem zakupów dotyczących
    działalności kanalizacyjnej, gdyż w omawianym zakresie nie spełni ona wskazanych wyżej
    przesłanek zawartych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Sposób wyliczenia prewspółczynnika
    wskazany w Rozporządzeniu w sposób ewidentny nie odpowiada najbardziej specyfice
    działalności Gminy i dokonywanych nabyć w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej. Opiera
    się on na udziale obrotu z działalności gospodarczej w całości przychodów wykonanych
    Zakładu, z których znaczna część nie wykazuje żadnego związku z wykorzystaniem
    infrastruktury kanalizacyjnej. Oznacza to, że nie odzwierciedla on właściwie wykorzystania
    do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów dotyczących infrastruktury
    kanalizacyjnej. Zastosowanie prewspółczynnika obliczonego na podstawie Rozporządzenia
    względem wskazanych powyżej zakupów stanowiłoby zatem nieuzasadnione naruszenie
    zasady neutralności podatku VAT.
    13.
    Na pytanie: W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
      Przedmiotowa infrastruktura jest/będzie również wykorzystywana przez Gminę na
      własne potrzeby, tj. na potrzeby funkcjonowania Jednostek organizacyjnych Gminy
      oraz w innych miejscach wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy.
    proszę wyjaśnić, w jaki sposób, przy użyciu jakich urządzeń (aparatura pomiarowa,
    wodomierze, inne – jakie?) dokonują/będą dokonywać Państwo pomiaru ilości
    dostarczanej wody/odprowadzonych ścieków „w innych miejscach” wykorzystywanych do
    realizacji zadań własnych Gminy? Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie dla infrastruktury
    wodociągowej oraz infrastruktury kanalizacyjnej.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina informuje, iż dokonuje/będzie dokonywać pomiaru ilości dostarczonej wody „do
    innych miejsc” wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy przy użyciu
    wodomierzy.
    Jednocześnie Gmina informuje, iż dokonuje/będzie dokonywać pomiaru odprowadzonych
    ścieków „z innych miejsc” wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy przy
    użyciu wodomierzy.
    W tym miejscu Gmina podkreśla, iż jak wskazała we wniosku, zgodnie z powszechnie
    przyjętym podejściem dla potrzeb rozliczenia zużycia ścieków przyjmuje się, że zużycie
    ścieków równe jest zużyciu wody, co oznacza, że w budynkach korzystających zarówno z
    dostaw wody, jak i usług odbioru ścieków wskazanie wodomierza rejestruje zarówno
    zużycie wody, jak i ścieków (są to te same wartości).
    14.
    Na pytanie: Czy dostarczanie wody/odprowadzenie ścieków „w innych miejscach” jest
    /będzie uwzględniane w przedstawionym przez Państwa sposobie określenia proporcji?

    Proszę wyjaśnić oraz wskazać w jaki konkretnie sposób. Odpowiedzi proszę udzielić
    odrębnie dla infrastruktury wodociągowej oraz infrastruktury kanalizacyjnej.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina wskazuje, iż liczba dostarczonej wody „w inne miejsca” jest/będzie uwzględniana w
    przedstawionym przez Gminę sposobie określenia proporcji, w mianowniku wzoru
                                3stosowanego do obliczenia proporcji, tj. w liczbie m wody dostarczonej do Odbiorców
    wewnętrznych.
    Analogicznie do powyższego, Gmina wskazuje, iż liczba odebranych ścieków „w innych
    miejscach” jest/będzie uwzględniana w przedstawionym przez Gminę sposobie określenia
                                                  3proporcji, w mianowniku wzoru stosowanego do obliczenia proporcji, tj. w liczbie m
    ścieków odprowadzonych od Odbiorców wewnętrznych.
    15.
    Na pytanie: W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:
      Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, iż prewspółczynnik obliczony dla Zakładu w
      sposób przewidziany w Rozporządzeniu kształtuje się zazwyczaj na poziomie od kilku
      do kilkudziesięciu procent.
    proszę jednoznacznie wskazać konkretną wartość tego prewspółczynnika w roku 2024.
    odpowiedzieli Państwo:
    Gmina informuje, iż prewspółczynnik obliczony dla Zakładu w sposób przewidziany w
    Rozporządzeniu, obliczony za rok 2024 wynosi: 59%.
    16.
    Na pytanie: Proszę przedstawić analizę porównawczą prewspółczynnika wyliczonego
    według sposobu przedstawionego we wniosku oraz prewspółczynnika obliczonego dla
    Zakładu w sposób przewidziany w Rozporządzeniu. Wobec danych przedstawionych we
    wniosku za rok 2024 – dla analizy porównawczej obu prewspółczynników proszę przyjąć
    ten sam okres. Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie dla infrastruktury wodociągowej oraz
    infrastruktury kanalizacyjnej.
    odpowiedzieli Państwo:
    Na wstępie, Gmina pragnie zwrócić uwagę, że szczegółowa analiza porównawcza, o którą
    pyta Organ znajduje się w odpowiedziach na pytania nr 8-12 wezwania oraz w
    uzasadnieniu złożonego wniosku.
    Jednakże, odnosząc się w tym miejscu do zadanego przez Organ pytania, należy
    podkreślić, iż podstawową a zarazem najistotniejszą różnicą pomiędzy metodologią
    kalkulacji pre-współczynnika metrażowego a prewspółczynnika z Rozporządzenia (w
    zakresie odnoszącym się do zakładów budżetowych), jest rodzaj danych uwzględnianych
    przy wyliczeniu tych proporcji.
    Metodologia kalkulacji pre-współczynnika metrażowego, jak wskazano powyżej, odwołuje
            3   3się do liczby mwody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych do całkowitej liczby m
    wody dostarczonej ogółem (tj. do Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców
    wewnętrznych), za pośrednictwem Infrastruktury. Z powyższego wynika zatem, iż ww.
    metodologia uwzględnia wszelkie niezbędne dane związane z prowadzoną przez Gminę
    działalnością w zakresie gospodarki wodociągowej, a w konsekwencji odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę w ww. zakresie działalności i dokonywanych w tym zakresie
    nabyć.
    Inaczej jest w przypadku metodologii kalkulacji pre-współczynnika z Rozporządzenia. W
    tym zakresie sposób określenia proporcji dla Zakładu wskazany w Rozporządzeniu
    obliczany jest jako udział obrotu z działalności gospodarczej Zakładu w całości

    przychodów wykonanych Zakładu. Powyższe oznacza, że proporcja ta uwzględnia
    wszystkie przychody zrealizowane przez Zakład ze wszystkich segmentów działalności tej
    jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich nie ma żadnego związku z Infrastrukturą.
    Innymi słowy, dochody te – poza przychodami z tytułu usług dostawy wody – nie są
    generowane poprzez wykorzystanie Infrastruktury, ale w drodze zupełnie innych
    czynności. W konsekwencji nie sposób uznać, że sposób wyliczenia proporcji zgodnie z
    metodologią wskazaną w Rozporządzeniu odpowiada specyfice wykonywanej przez
    Gminę działalności wodociągowej i dokonywanych w tym zakresie nabyć, tj. wydatków
    inwestycyjnych określonych we wniosku.
    Gmina pragnie wskazać, iż udział liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do
    Odbiorców zewnętrznych w całkowitej liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody do
    Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych na podstawie danych za 2024 r.
    wyniósł 99,23% – po zaokrągleniu zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 2h
    ustawy o VAT – 100%.
    Analogicznie metodologia kalkulacji pre-współczynnika metrażowego, jak wskazano
                      3powyżej, odwołuje się do liczby m ścieków odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych
                3do całkowitej liczby m ścieków odprowadzonych ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych
    oraz Odbiorców wewnętrznych), za pośrednictwem Infrastruktury. Z powyższego wynika
    zatem, iż ww. metodologia uwzględnia wszelkie niezbędne dane związane z prowadzoną
    przez Gminę działalnością w zakresie gospodarki kanalizacyjnej, a w konsekwencji
    odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę w ww. zakresie działalności i
    dokonywanych w tym zakresie nabyć.
    Inaczej jest w przypadku metodologii kalkulacji pre-współczynnika z Rozporządzenia. W
    tym zakresie sposób określenia proporcji dla Zakładu wskazany w Rozporządzeniu
    obliczany jest jako udział obrotu z działalności gospodarczej Zakładu w całości
    przychodów wykonanych Zakładu. Powyższe oznacza, że proporcja ta uwzględnia
    wszystkie przychody zrealizowane przez Zakład ze wszystkich segmentów działalności tej
    jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich nie ma żadnego związku z Infrastrukturą.
    Innymi słowy, dochody te – poza przychodami z tytułu usług odprowadzania ścieków – nie
    są generowane poprzez wykorzystanie Infrastruktury, ale w drodze zupełnie innych
    czynności. W konsekwencji nie sposób uznać, że sposób wyliczenia proporcji zgodnie z
    metodologią wskazaną w Rozporządzeniu odpowiada specyfice wykonywanej przez
    Gminę działalności kanalizacyjnej i dokonywanych w tym zakresie nabyć, tj. wydatków
    inwestycyjnych określonych we wniosku.
    Gmina pragnie wskazać, iż udział liczby metrów sześciennych odprowadzonych ścieków
    od Odbiorców zewnętrznych w całkowitej liczbie metrów sześciennych odprowadzonych
    ścieków od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych na podstawie danych za
    2024 r. wyniósł 99,29% – po zaokrągleniu zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust.
    2h ustawy o VAT – 100%.
    Dodatkowo, wartość prewspółczynnika obliczonego na podstawie danych za 2024 r. dla
    Zakładu w sposób przewidziany w § 3 ust. 4 Rozporządzenia wyniosła 59%.
    Końcowo, Gmina informuje, iż w odpowiedzi na to pytanie podaje wartości pre-
    współczynnika metrażowego oraz pre-współczynnika Zakładu, skalkulowane na podstawie
    danych za 2024 r., bowiem są to najbardziej aktualne dane, którymi Gmina dysponuje.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy o VAT, Gmina dokonując odliczeń VAT
    naliczonego w zakresie wydatków ponoszonych w 2025 r. stosuje ww. proporcje,
    skalkulowane na podstawie danych za 2024 r.
    Pytania

    1. Czy świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie
      dostarczania wody i odprowadzania ścieków stanowi/będzie stanowić działalność
      gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze
      zwolnienia z tego podatku?
    2. Czy z tytułu wykorzystywania Infrastruktury w celu dostaw wody i odbioru ścieków na
      rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gmina jest/będzie zobowiązana do naliczenia
      podatku należnego?
    3. Czy w związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury wodociągowej w celu
      odpłatnego świadczenia usług dostarczania wody na rzecz Odbiorców zewnętrznych,
      jak i dostarczania wody na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje/będzie
      przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
      dokumentujących wydatki na Inwestycję w zakresie w jakim dotyczą infrastruktury
      wodociągowej, według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
      wykorzystywana jest/będzie do wykonywania działalności gospodarczej i czy w takim
      przypadku prawidłowym będzie zastosowanie klucza odliczenia wyliczanego według
      udziału liczby metrów sześciennych wody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych
      (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych wody dostarczonej
      ogółem (tj. do Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych)?
    4. Czy w związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej w celu
      odpłatnego świadczenia usług odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych, jak i odbioru ścieków od Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje
      /będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
      dokumentujących wydatki na Inwestycję w zakresie w jakim dotyczą infrastruktury
      kanalizacyjnej, według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
      wykorzystywana jest/będzie do wykonywania działalności gospodarczej i czy w takim
      przypadku prawidłowym będzie zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego według
      udziału liczby metrów sześciennych odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych
      ścieków (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych
      odprowadzonych ścieków ogółem (od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców
      wewnętrznych)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Świadczenie odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków
      na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowi/będzie stanowić działalność gospodarczą
      oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego
      podatku.
    2. Z tytułu wykorzystywania Infrastruktury do dostaw wody i odbioru ścieków na rzecz
      Odbiorców wewnętrznych, Gmina nie jest/nie będzie zobowiązana do naliczenia
      podatku należnego.
    3. W związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury wodociągowej w celu
      odpłatnego świadczenia usług dostarczania wody na rzecz Odbiorców zewnętrznych,
      jak i na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało
      prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących
      wydatki ponoszone na Inwestycję w zakresie, w jakim dotyczy infrastruktury
      wodociągowej, według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa infrastruktura
      wodociągowa wykorzystywana jest/będzie do wykonywania działalności gospodarczej i
      w takim przypadku prawidłowym będzie zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego
      według udziału liczby metrów sześciennych wody dostarczonej do Odbiorców
      zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych wody
      dostarczonej ogółem (tj. do Odbiorców zewnętrznych i na rzecz Odbiorców
      wewnętrznych).

    4. W związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej w celu
      odpłatnego świadczenia usług odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych, jak i odbioru ścieków od Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje
      /będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
      dokumentujących wydatki ponoszone na Inwestycję w zakresie, w jakim dotyczy
      infrastruktury kanalizacyjnej, według udziału procentowego, w jakim przedmiotowa
      infrastruktura kanalizacyjna wykorzystywana jest/będzie do wykonywania działalności
      gospodarczej i w takim przypadku prawidłowym będzie zastosowanie klucza
      odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych odprowadzonych
      od Odbiorców zewnętrznych ścieków (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów
      sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem (od Odbiorców zewnętrznych oraz
      Odbiorców wewnętrznych).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na realizacji
    odpłatnych usług dostawy wody/odbioru ścieków jest działalnością gospodarczą („wszelka
    działalność usługodawców”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów.

    W konsekwencji, należy uznać, iż świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków stanowi
    /stanowić będzie czynności podlegające opodatkowaniu VAT wykonywane w ramach
    prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej. Zważywszy natomiast, że ani ustawa
    o VAT ani też wydane na jej podstawie rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla
    czynności dostarczania wody czy odprowadzania ścieków, czynności powyższe nie będą
    podlegać takiemu zwolnieniu.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych,
    przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8
    stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.713.2024.2.MŻA, w której organ wskazał, że „(...)
    wykonywanie przez Państwa odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i
    odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowi czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, przy czym czynności te nie korzystają ze
    zwolnienia od podatku VAT, lecz są opodatkowane według właściwych dla nich stawek”.
    Również w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 20 września 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.627.2024.1.JSZ, Organ zgodził
    się w pełni ze stanowiskiem wnioskodawcy potwierdzając, iż świadczone przez niego
    usługi dostarczania wody/odprowadzania ścieków podlegają opodatkowaniu VAT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych, w tym np.:
    · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 grudnia 2024
      r., sygn. 0112-KDIL3.4012.669.2024.2.MC;
    · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 grudnia 2024
      r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.689.2024.2.AM;
    · interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 listopada 2024
      r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.493.2024.2.DP.
    W każdej z ww. interpretacji Dyrektor zgodził się w pełni ze stanowiskiem wnioskodawcy,
    potwierdzając, iż świadczone przez niego usługi dostarczania wody i odprowadzania
    ścieków podlegają opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności dostarczania wody i
    odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowią/będą stanowić
    działalność gospodarczą oraz czynności te są/będą usługami opodatkowanymi VAT,
    niekorzystającymi ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    2) eksport towarów,
    3) import towarów na terytorium kraju,
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przy pomocy powyższych przepisów ustawodawca w sposób precyzyjny ustalił, jakie
    czynności podlegają opodatkowaniu VAT. Opodatkowanie VAT konkretnej czynności
    możliwe jest wyłącznie w przypadku uznania jej za czynność podlegającą VAT, wymienioną
    w katalogu art. 5 ustawy o VAT. Nie jest natomiast możliwe rozszerzenie opodatkowania
    VAT na inne, niewymienione w ustawie czynności lub zdarzenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zdaniem Gminy, powyższa regulacja nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sytuacji.
    W związku z wykorzystywaniem Infrastruktury w pewnej części także do tego obszaru
    działalności Gminy, który obejmuje zdarzenia spoza zakresu VAT, niewątpliwie nie dojdzie
    do przekazania towarów lub ich zużycia na cele osobiste Gminy ani jej pracowników, ani
    też do darowizn.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych, oraz
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Mając na uwadze wnioski płynące z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z
    29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 oraz uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z 26 października 2015 r., sygn. I FPS 4/15, to wyłącznie Gmina, a nie jej jednostki
    organizacyjne, może być podatnikiem VAT. Jednostki organizacyjne Gminy nie posiadają
    odrębności podatkowej na gruncie ustawy o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie
    dokonywane na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez Gminę, która je
    utworzyła. Czynności dokonywane w ramach Gminy – podatnika VAT (pomiędzy jej
    Jednostkami organizacyjnymi lub Gminą a jej Jednostkami organizacyjnymi) mają
    charakter wewnętrzny i nie podlegają VAT.
    Przez pojęcie „świadczenia” należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby.
    Świadczenie zakłada istnienie podmiotu będącego jego odbiorcą (konsumentem usługi).
    Świadczenie na własną rzecz nie jest więc usługą, gdyż nie występuje wówczas odbiorca
    świadczenia. O tym, że usługa musi być wykonywana na rzecz podmiotu innego niż
    świadczący usługę, świadczyć może również brzmienie art. 27 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L, Nr 347; dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym „Aby zapobiec
    zakłóceniom konkurencji i po konsultacji z Komitetem ds. VAT, państwa członkowskie
    mogą uznać za odpłatne świadczenie usług świadczenie przez podatnika usługi do celów
    działalności jego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy VAT od takiej usługi, gdyby była
    świadczona przez innego podatnika, nie podlegałby w całości odliczeniu”. Skoro nie ma
    takich wyjątkowych regulacji w ustawie o VAT, to dokonywanie świadczeń na rzecz swojej
    własnej działalności, zdaniem Gminy, nie stanowi usługi. Nie dotyczy to przypadków, gdy

    usługa bądź towar zostały przekazane na potrzeby osobiste, o których mowa w art. 7 ust.
    2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, które nie znajdują zastosowania w omawianym
    przypadku.
    Na prawidłowość powyższego stanowiska wskazuje przykładowo interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 grudnia 2024 r., sygn. 0114-
    KDIP4-1.4012.556. 2024.2.MK, w której Organ wskazał, iż „(...) nie występuje/nie będzie
    występować świadczenie usług pomiędzy Państwem, a Państwa jednostkami
    organizacyjnymi, które można rozpatrywać w kategorii czynności podlegających
    opodatkowaniu.(...) Zatem, z tytułu wykorzystania Infrastruktury w celu dostarczania wody
    i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, nie są/nie będą Państwo
    zobowiązani do naliczenia podatku należnego”.
    Stanowisko Gminy znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.493.2024.2.DP, w której to Organ stwierdził, iż „(...) w analizowanej sprawie nie
    występuje świadczenie usług pomiędzy Państwem a gminnymi jednostkami
    organizacyjnymi, które można rozpatrywać w kategorii czynności podlegających
    opodatkowaniu. (...) Zatem, z tytułu wykorzystania Infrastruktury w celu dostarczania
    wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, nie są Państwo
    zobowiązani do naliczenia podatku należnego”.
    Identyczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 9 lipca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.247.2024.2.MK,
    w której organ wskazał, iż „(...) nie występuje/nie będzie występować świadczenie usług
    pomiędzy Państwem, a Państwa jednostkami organizacyjnymi, które można rozpatrywać
    w kategorii czynności podlegających opodatkowaniu (...) Zatem, z tytułu wykorzystania
    Infrastruktury w celu dostarczania wody na rzecz Odbiorców wewnętrznych, nie są/nie
    będą Państwo zobowiązani do naliczenia podatku należnego”.
    Reasumując, zdaniem Gminy, nie jest/nie będzie ona zobowiązana do naliczania podatku
    należnego z tytułu wykorzystywania Infrastruktury do dostaw wody/odbioru ścieków na
    rzecz Odbiorców wewnętrznych, bowiem czynności wykonywane w ramach jednego
    podatnika VAT stanowią czynności pozostające poza zakresem regulacji ustawy o VAT.
    Ad 3. oraz Ad 4.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w
    przedmiotowej sytuacji.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    · pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Jak wskazano powyżej, odpłatne świadczenie usług dostarczania wody/odbioru ścieków na
    rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowi/stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Natomiast w przypadku wykorzystywania Infrastruktury na rzecz Odbiorców
    wewnętrznych, czynność ta nie jest objęta regulacjami ustawy o VAT. W konsekwencji,
    zdaniem Gminy, Infrastruktura jest/będzie przez nią wykorzystywana zarówno do
    czynności, które podlegają opodatkowaniu VAT, jak i czynności pozostających poza
    zakresem regulacji ustawy VAT.
    Jednocześnie, Gmina nie jest/nie będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj.
    bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów
    wykonywanej działalności, tj. do czynności – jej zdaniem – opodatkowanych VAT lub
    niepodlegających ustawie o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – tzw. „sposobem
    określenia proporcji”. Jednocześnie sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Podstawową kwestią dla poprawnego zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT jest
    właściwe obliczenie sposobu określenia proporcji. Gmina pragnie podkreślić, iż w ustawie
    o VAT nie przewidziano jednego ściśle określonego sposobu kalkulacji proporcji.
    Równocześnie w art. 86 ust. 2c ustawy o VAT wskazano jedynie przykładowe dane, które
    można wykorzystać przy wyborze sposobu określenia proporcji. Należy jednak podkreślić,
    iż przepis ten wskazuje na dane, które podatnik może wykorzystać, nie wskazując
    jednocześnie na samą metodę obliczenia sposobu określenia proporcji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, danymi służącymi do obliczenia sposobu określenia
    proporcji mogą być w szczególności:
    · średnioroczna liczba osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    · średnioroczna liczba godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    · roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    · średnioroczna powierzchnia wykorzystywana do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Wskazane dane nie mają charakteru wiążącego i stanowią jedynie wskazówki dla
    podatników, w oparciu o jakie metody możliwe jest obliczenie sposobu określenia
    proporcji. W tym zakresie stanowisko doktryny jednolicie prezentuje pogląd tożsamy ze
    stanowiskiem Gminy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, iż niezależnie od tego, według jakiej metody sposób
    określenia proporcji został obliczony, w każdym przypadku musi on realizować kryteria

    wskazane w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, zgodnie z którym sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    · zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane; oraz
    · obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    Gmina wskazuje, iż zgodnie z wykładnią językową powyższego przepisu, wskazane w nim
    przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, aby uznać, że dany sposób określenia proporcji
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć. Łączne ich spełnienie warunkuje zatem możliwość
    zastosowania przyjętego sposobu określenia proporcji. Dlatego też każdorazowo
    przyjmowany sposób określenia proporcji winien być przeanalizowany pod kątem
    zgodności z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Obligatoryjne cechy pre-współczynnika w świetle Dyrektywy 112 i orzecznictwa TSUE
    Podkreślić należy, iż głównym celem wprowadzenia do ustawy o VAT przepisów art. 86
    ust. 2a-2h dotyczących metody wyliczenia pre-współczynnika, jest zobowiązanie
    podatników do dokonywania odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do
    czynności opodatkowanych – wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Ma to
    pozwolić na pełniejsze dostosowanie przepisów ustawy o VAT do prawa unijnego i
    orzecznictwa Trybunału. TSUE w wydanych wyrokach, przedstawia konieczność obliczania
    podatku naliczonego stosując pre-współczynnik, ale przy poszanowaniu prawa unijnego.
    Przykładowo w wyroku w sprawie C-437/06 Securenta Göttinger Immobilienanlagen und
    Vermögensmanagement AG przeciwko Finanzamt Göttingen: „(...) przepisy szóstej
    dyrektywy nie obejmują zasad, których przedmiotem są metody lub kryteria jakie państwa
    członkowskie są zobowiązane stosować, gdy przyjmują przepisy pozwalające na podział
    kwot podatku naliczonego – według których odpowiednie wydatki mają związek z
    działalnością gospodarczą lub działalnością niemającą charakteru gospodarczego.
    (...) W tych okolicznościach aby podatnicy mogli dokonywać koniecznych obliczeń, do
    państw członkowskich należy ustalenie metod i kryteriów właściwych dla tego celu, z
    poszanowaniem zasad, które stanowią podstawę wspólnego systemu podatku VAT”.
    W tym zakresie TSUE orzekł, że skoro szósta dyrektywa nie zawiera niezbędnych
    wskazówek dla takich liczbowych ustaleń, państwa członkowskie są zobowiązane do
    wykonywania swoich kompetencji z uwzględnieniem celu i struktury tej dyrektywy (zob.
    podobnie wyrok z 14 września 2006 r. w sprawie C-72/05 Wollny).
    W szczególności, jak stwierdził rzecznik generalny w pkt 47 swojej opinii, „instrumenty,
    które państwa członkowskie mają przyjąć w tym zakresie, powinny szanować zasadę
    neutralności podatkowej, na której opiera się wspólny system podatku VAT (...).
    (...) ustalenie metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność
    gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego w rozumieniu szóstej
    dyrektywy należy do swobodnego uznania państw członkowskich, które korzystając z tego
    uprawnienia powinny uwzględniać cel i strukturę tej dyrektywy i na tej podstawie określić
    sposób obliczania obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie
    przypadających odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności”.
    TSUE w wydanych wyrokach także wskazuje możliwość stosowania wielu metod wyliczania
    pre- współczynników. W cytowanym powyżej wyroku w sprawie C-437/06 TSUE w
    następujący sposób wypowiedział się odnośnie różnych metod ustalenia pre-
    współczynnika: „Zatem państwa członkowskie powinny korzystać z przysługującego im
    swobodnego uznania w taki sposób, aby zapewnić, że odliczenie będzie dokonywane

    wyłącznie w odniesieniu do tej części podatku VAT, która jest proporcjonalna do kwoty
    przypadającej na czynności uprawniające do odliczenia. (...) Należy dodać, że w ramach
    korzystania z tego uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w
    danym przypadku klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze
    innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej
    z tych metod”.
    Powyższe uwagi należy rozpatrywać w kontekście zasady neutralności VAT, która
    stanowiła niejednokrotnie przedmiot rozważań TSUE. W cytowanym wcześniej wyroku
    TSUE w sprawie C-437/06 Securenta, wskazano, iż: „System odliczeń ustanowiony przez
    szóstą dyrektywę ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT
    należnego lub zapłaconego w ramach jego całej działalności gospodarczej. Wspólny
    system podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatkowego
    neutralność każdej działalności gospodarczej niezależnie od jej celu lub wyników (zob.
    wyroki: z dnia 14 lutego 1985 r. w sprawie 268/83 Rompelman, Rec. s. 655, pkt 19; z dnia
    15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 Ghent Coal Terminal, Rec. s. 1-1, pkt 15; i z dnia 21
    lutego 2006 r. w sprawie C-223/03 University of Huddersfield, Zb. Orz. s. 1-1751, pkt 47)”.
    Należy podkreślić, iż zasada neutralności wymaga, aby sposób obliczenia odzwierciedlał
    obiektywnie rzeczywistą część wydatków na nabycie towarów i usług o mieszanym
    wykorzystaniu, które dają prawo do odliczenia.
    Podsumowując, w świetle orzecznictwa TSUE sposób określenia proporcji musi po
    pierwsze realizować zasadę neutralności VAT, po drugie ustalenie metod i kryteriów
    podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność gospodarczą i działalność
    niemającą charakteru gospodarczego, musi uwzględniać cel i strukturę Dyrektywy VAT, a
    więc musi być to sposób obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie
    przypadających odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności, po trzecie możliwe
    jest stosowanie wielu metod wyliczania sposobu określenia proporcji.
    Możliwość odejścia od pre-współczynnika z Rozporządzenia jako jego podstawowe
    założenie
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT wskazuje, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu.
    Niemniej, w świetle art. 86 ust. 2h ustawy o VAT w przypadku, gdy podatnik, dla którego
    sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22 (tj. m.
    in. w przypadku Gminy), uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
    ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Powyższe potwierdza również uzasadnienie do projektu rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (dalej: Uzasadnienie do projektu), w którym wskazano,
    iż: „Wskazanie dla podmiotów wymienionych w projektowanym rozporządzeniu sposobu
    określenia proporcji uznanego w ich przypadku za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć ułatwi
    im określenie najwłaściwszego, biorąc pod uwagę specyfikę ich działalności i
    dokonywanych nabyć, sposobu obliczenia podatku podlegającego odliczeniu. Celem ww.
    sposobu zaproponowanego w projektowanym rozporządzeniu jest przede wszystkim
    zagwarantowanie pewności prawa tym podmiotom. Pozwoli to także zminimalizować

    ewentualne przyszłe spory z organami podatkowymi na gruncie rozliczania podatku
    naliczonego. Podkreślenia jednak wymaga, że zgodnie z zapisem ustawowym (art. 86 ust.
    2h ustawy o VAT), podatnicy, którym dedykowane jest to rozporządzenie nie muszą
    stosować zawartych w nim zapisów i mogą stosować inny – bardziej w ich ocenie –
    reprezentatywny sposób określenia proporcji, przy czym rezygnując ze stosowania
    przepisów rozporządzenia nie skorzystają z pewności prawa gwarantowanej tym aktem”.
    Gmina również wskazuje, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z dnia 17 lutego
    2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez podatników
    prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, iż jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury
    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodę określenia pre-
    współczynnika, aniżeli ta przedstawiona w Rozporządzeniu „pod warunkiem, że metoda ta
    zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w Rozporządzeniu przyporządkowanie
    podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz obiektywnie
    odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”. Minister
    Finansów wyraźnie zaznaczył więc, iż sposób określenia proporcji wskazany w
    Rozporządzeniu ma na celu zagwarantowanie pewności prawa oraz minimalizację liczby
    sporów z organami podatkowymi, jednakże podkreślił, iż rezygnacja ze sposobu
    określenia proporcji określanego zgodnie z Rozporządzeniem jest jak najbardziej
    uzasadniona, co wprost potwierdzają uregulowania aktu prawnego wyższego rzędu niż
    Rozporządzenie, a więc art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.
    W konsekwencji należy wskazać, iż Minister Finansów przyjmuje, że przepisy
    Rozporządzenia stanowią rozwiązanie mające na celu uproszczenie i wprowadzenie
    jednolitej, domyślnej metodologii ustalenia sposobu określenia proporcji, jednakże wobec
    skomplikowania i znacznej złożoności działalności jednostek samorządu terytorialnego,
    przepisy Rozporządzenia są w oczywisty sposób niedoskonałe i nie odnoszę się do
    wszelkich rodzajów działalności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    (dalej: JST), a przez to nie mają charakteru uniwersalnego, lecz stanowią jedynie
    uproszczenie dla JST, przez co nie zawsze będą one najpełniej realizowały kryteria
    wskazane w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    W odniesieniu do sposobu określenia proporcji konieczność każdorazowego spełnienia
    kryteriów wymienionych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT wynika również z hierarchii źródeł
    prawa powszechnie obowiązującego, zgodnie z którą rozporządzenia mają charakter
    wykonawczy (podrzędny) w odniesieniu do aktów prawnych rangi ustawowej. Oznacza to,
    iż określenie metodologii kalkulacji sposobu określenia proporcji w oparciu o przepisy
    Rozporządzenia jest dopuszczalne o ile metodologia ta spełnia wymogi przewidziane w
    art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Jeżeli metodologia kalkulacji sposobu określenia proporcji na
    podstawie Rozporządzenia w zestawieniu ze sposobem wykorzystania konkretnego
    wydatku nie pozwoli na spełnienie ww. warunków, taka proporcja nie powinna być
    stosowana jako sprzeczna z przepisami ustawy oraz zasadą neutralności VAT. Stanowisko
    przedstawione przez Gminę zostało potwierdzone m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie z 19 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 319/18.
    Podobne wnioski płyną także z wyroku WSA w Poznaniu z 6 grudnia 2016 r., sygn. I SA/Po
    872/16, w którym Sąd orzekł, iż: „podatnicy wymienieni w rozporządzeniu mają prawo
    zastosować inny sposób określenia proporcji, o ile wykażą, że ten inny sposób jest
    bardziej reprezentatywny do całej działalności gospodarczej, a zaproponowana metoda
    będzie odpowiadała najbardziej specyfice prowadzonej przez podatnika działalności
    gospodarczej. Należy zwrócić również uwagę na regulacje zawarte w art. 86 ust. 2e i 2f u.p.
    t.u., na mocy których podatnik, który uzna, że w odniesieniu do wykonywania przez niego
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby
    niereprezentatywne, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego przyjmuje dane
    wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego

    w formie protokołu. Ten przepis ma zastosowanie również w stosunku do podmiotów
    wymienionych w rozporządzeniu. Zatem mając na uwadze wymienione wyżej przepisy:
    art. 86 ust. 2h oraz 2e i 2f u.p.t.u. należy jednoznacznie stwierdzić, że ustawodawca
    wskazane w ustawie i rozporządzeniu sposoby określenia proporcji nie uznaje za
    obligatoryjne”.
    Nieadekwatność pre-współczynnika z Rozporządzenia w przedmiotowej sprawie
    Zdaniem Gminy, sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu jest zupełnie
    nieodpowiedni dla ustalenia udziału działalności gospodarczej wykonywanej z
    wykorzystaniem Infrastruktury w całości działalności Gminy z użyciem Infrastruktury,
    bowiem nie odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie
    dostarczania wody/odbioru ścieków ani specyfice nabyć z nią związanych.
    Sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu
    z działalności gospodarczej w całości przychodów wykonanych Zakładu. Oznacza to, że
    proporcja ta uwzględnia wszystkie przychody zrealizowane przez Zakład ze wszystkich
    segmentów działalności tej jednostki, podczas gdy rodzajowo część z nich może nie mieć
    żadnego związku z Infrastrukturą.
    Innymi słowy, przychody wykonane – poza przychodami z tytułu usług dostawy wody i
    odbioru ścieków – nie są generowane poprzez wykorzystanie Infrastruktury, ale w drodze
    zupełnie innych czynności. Ponadto w tych przypadkach, gdzie Infrastruktura jest w jakimś
    stopniu wykorzystywana przez Zakład przy okazji realizowanych przez ten podmiot
    czynności innych niż dostawa wody i odbiór ścieków (np. woda i ścieki w siedzibie
    Zakładu), stopień tego wykorzystania nie jest w żaden sposób odzwierciedlony poziomem
    realizowanych przez Zakład przychodów.
    Analizując opisaną w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym strukturę obrotu z
    działalności Zakładu, a więc licznika ułamka stosowanego w celu obliczenia pre-
    współczynnika z Rozporządzenia, należy wskazać na szereg pozycji, które nie mając
    związku z wykorzystaniem Infrastruktury zniekształcają (tu: zawyżają) przysługujące
    Gminie prawo do odliczenia VAT z wydatków na Infrastrukturę, a tym samym przekreślają
    całkowicie wymogi stawiane przez art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Identyczna sytuacja ma miejsce w przypadku mianownika ww. ułamka, gdzie występują
    pozycje zupełnie niemające związku z wykorzystaniem Infrastruktury, a zaniżają
    przysługujące Gminie prawo do odliczenia VAT w związku z wydatkami na Infrastrukturę.
    Zastosowanie proporcji z Rozporządzenia może być uzasadnione w stosunku do
    wydatków ogólnych, takich jak oświetlenie, ogrzewanie, zakup środków czystości, które
    zwykle służą całokształtowi działalności Zakładu (wszystkim realizowanym przez Zakład
    czynnościom). Wydatków takich nie da się przyporządkować do wybranych czynności
    realizowanych przez Zakład i w konsekwencji oparcie zakresu prawa do odliczenia VAT na
    udziale obrotu z działalności gospodarczej w ogólnych dochodach jest uzasadnione.
    Zupełnie inaczej jednak wygląda sytuacja w przypadku wydatków związanych z
    Infrastrukturą, gdzie możliwe jest precyzyjne obliczenie stopnia wykorzystania
    Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT i do czynności pozostałych za pomocą
    metrów sześciennych wody/ścieków przesyłanych/odbieranych za pomocą Infrastruktury
    do Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych.
    W takiej sytuacji zastosowanie proporcji opartej na udziale obrotu z działalności
    gospodarczej w ogólnych przychodach byłoby całkowitym zaprzeczeniem wymogów
    określonych w art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT – podejście takie nie uwzględniałoby ani
    specyfiki działalności (dostawa wody i odbiór ścieków, gdzie możliwe jest zmierzenie
    wykorzystania Infrastruktury), ani dokonywanych przez Gminę nabyć (zakupy związane
    bezpośrednio z Infrastrukturą i niezwiązane bezpośrednio z żadnymi innymi obszarami).
    Co więcej, podejście takie byłoby ewidentnie krzywdzące dla Gminy, bowiem
    doprowadziłoby do znaczącego obniżenia zakresu prawa do odliczenia VAT.

    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, metoda kalkulacji sposobu określenia
    proporcji wskazana w Rozporządzeniu nie może być zastosowana względem zakupów
    dotyczących działalności wodociągowej/kanalizacyjnej, gdyż w omawianym zakresie nie
    spełni ona wskazanych wyżej przesłanek zawartych w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. Sposób
    wyliczenia prewspółczynnika wskazany w Rozporządzeniu w sposób ewidentny nie
    odpowiada najbardziej specyfice działalności Gminy i dokonywanych nabyć w zakresie
    Infrastruktury. Opiera się on na udziale obrotu z działalności gospodarczej w całości
    przychodów wykonanych Zakładu, z których znaczna część nie wykazuje żadnego związku
    z wykorzystaniem Infrastruktury. Oznacza to, że nie odzwierciedla on właściwie
    wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów dotyczących
    Infrastruktury. Minister Finansów wyraźnie zaznaczył więc, iż sposób określenia proporcji
    wskazany w Rozporządzeniu ma na celu zagwarantowanie pewności prawa oraz
    minimalizację liczby sporów z organami podatkowymi, jednakże nie odzwierciedla on
    właściwie wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów dotyczących
    Infrastruktury. Zastosowanie prewspółczynnika obliczonego na podstawie Rozporządzenia
    względem wskazanych powyżej zakupów stanowiłoby zatem nieuzasadnione naruszenie
    zasady neutralności podatku VAT.
    W konsekwencji powyższego Gmina jest obowiązana do odstąpienia od sposobu
    dokonywania odliczeń podatku VAT z wykorzystaniem przepisów Rozporządzenia, gdyż
    sposób ten jest niereprezentatywny dla danych Wydatków inwestycyjnych w
    Infrastrukturę.
    Do podobnych wniosków co Gmina doszedł również Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
    wydając na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretację indywidualną z 25
    lutego 2017 r. o sygn. 1061-IPTPP3.4512.9.2017.1.MK, w której potwierdził w pełni zdanie
    podatnika, uznające że: „(...) w celu maksymalnego dostosowania się do przepisów ustawy
    o VAT, Miasto jest zobowiązane na bieżąco monitorować specyfikę prowadzonej
    działalności oraz dokonywanych nabyć oraz dokonywać zastosowania innego, bardziej
    reprezentatywnego sposób określenia prewspółczynnika, jeśli okaże się to konieczne. Jak
    wskazano bowiem w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, sposób obliczania prewspółczynnika,
    przewidziany w rozporządzeniu, ma charakter fakultatywny, tj. podatnik, do którego
    rozporządzenie się odnosi, np. Miasto, może dokonać jego wyliczenia na podstawie innych
    danych, niż wyznaczone w rozporządzeniu, jeśli okażą się one pełniej odzwierciedlać część
    wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
    działalność gospodarcza”.
    Gmina zwraca uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z 26
    czerwca 2018 r. o sygn. akt I FSK 219/18, w sprawie możliwości zastosowania innego pre-
    współczynnika niż określonego w Rozporządzeniu. Sąd we wspomnianym wyroku wskazał,
    iż „(...) metoda obliczania proporcji przyjęta w akcie wykonawczym oparta jest na
    określonych założeniach. Po pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym
    przy uwzględnieniu kategorii dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie
    zróżnicowanie wzorów w odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych –
    urzędu, jednostki budżetowej i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne
    rodzaje działalności) opiera się na założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze
    działalności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek
    wynika już z samego uzasadnienia do nowelizacji w zakresie odliczania podatku
    naliczonego w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do celów mieszanych.
    Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu rozliczenia dla omawianej kategorii
    podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami relewantnymi jednostek samorządu
    terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują działania pozostające poza systemem VAT i
    w pewnym minimalnym tylko zakresie podejmują działania opodatkowane (zob.
    uzasadnienie do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych). Po wtóre, przyjęty w rozporządzeniu
    wzór – zmierzający do porównania proporcji obrotu z działalności gospodarczej do obrotu
    całkowitego utożsamianego z wysokością dochodów wykonanych – zakłada, że wszelkie

    dotacje (czy inne źródła finansowania) pozostają wyłącznie w związku z działalnością
    nieopodatkowaną jednostki samorządu terytorialnego. Wartość dofinansowania
    (występującego tu w różnych postaciach) powiększa bowiem obrót całkowity, co w
    konsekwencji powoduje konieczność jego uwzględnienia w mianowniku ustalonego wzoru
    i obniżenie wysokości prewspółczynnika (a zatem ograniczenie zakresu dopuszczalnych
    odliczeń podatku naliczonego). Tymczasem w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej mamy do czynienia z sytuacją zasadniczo odmienną od powyżej zakładanej.
    Specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji czynności
    opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-kanalizacyjna
    jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania podejmowane w
    innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. (...) Trafnie tym samym
    podnosiła skarżąca, że o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu odpowiada
    charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia specyfiki
    działalności wodno-kanalizacyjnej. Uwagi Sądu pierwszej instancji o naruszeniu zasady
    neutralności VAT wobec pominięcia wartości dotacji nie znajdują zatem usprawiedliwienia
    w przypadku działalności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odbioru ścieków”.
    We wspomnianym wyroku, NSA podkreślił również, że istnieje „(...) potrzeba
    zagwarantowania równych zasad odliczenia podatku VAT w sferze działalności wodno-
    kanalizacyjnej niezależnie od formy prawnej, w jakiej jest ona wykonywana (tj.
    samodzielnie czy poprzez spółkę komunalną)”.
    W konsekwencji, Gmina jest uprawniona do zastosowania bardziej reprezentatywnej
    metody odliczenia VAT dla każdego nabywanego dobra inwestycyjnego, zaś w przypadku
    Infrastruktury taką metodą będzie pre-współczynnik metrażowy.
    Możliwość stosowania wielu pre-współczynników
    Gmina jednocześnie podkreśla, że na gruncie obowiązujących przepisów nie ma żadnych
    przeszkód, aby do różnych sektorów działalności jednego podatnika stosować różne pre-
    współczynniki. Możliwość tę potwierdza już literalne brzmienie art. 86 ust. 2a ustawy o
    VAT, zgodnie z którym, gdy przypisanie nabywanych „(...) towarów i usług w całości do
    działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego (...)
    oblicza się zgodnie ze (...) „sposobem określenia proporcji”. Sposób ten „powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć”.
    Z treści przytoczonego przepisu nie wynika obowiązek stosowania wyłącznie jednej
    proporcji. Przeciwnie, przepis ten zobowiązuje podatnika, aby każdy zakup weryfikował
    pod kątem jego wykorzystania i jeśli w danym przypadku stwierdzi związek z działalnością
    gospodarczą i inną działalnością, to ma obowiązek zastosować proporcję uwzględniającą
    zarówno działalność, do której wykorzystuje ten zakup (specyfika działalności), jak i rodzaj
    tego zakupu (specyfika nabycia). A zatem respektując nałożony przez ten przepis
    obowiązek uwzględniania specyfiki działalności i nabyć, każde nabycie towarów i usług
    podatnik powinien rozpatrywać oddzielnie, co ewidentnie wymaga stosowania odrębnych
    pre-współczynników dla różnych rodzajów prowadzonej działalności i różnych nabyć.
    Oczywiście nie jest wykluczone, że określona grupa nabyć wykorzystywanych w danym
    sektorze działalności będzie mogła być odliczana tym samym pre-współczynnikiem, ale
    przepis w żadnym wypadku nie wymaga, aby do wszystkich nabyć stosować ten sam pre-
    współczynnik.
    Również ratio legis powyższej normy jednoznacznie przemawia za odrzuceniem takiej
    tezy, bowiem dokonywanie odliczeń VAT naliczonego z faktur VAT dokumentujących
    wszystkie ponoszone przez Gminę wydatki przy zastosowaniu wyłącznie jednej proporcji
    byłoby daleko idącym uproszczeniem, które z założenia nie uwzględniałoby specyfiki
    prowadzonej przez Gminę działalności i dokonywanych przez nią nabyć, a więc byłoby
    rozwiązaniem dokładnie odwrotnym od tego wymaganego przez art. 86 ust. 2a ustawy o
    VAT.

    W konsekwencji sam fakt ustalenia przez Ministra Finansów w Rozporządzeniu określonej
    metody liczenia pre-współczynnika dla gmin i ich jednostek organizacyjnych nie
    przesądza, że pre-współczynnik taki jest obligatoryjny we wszystkich przypadkach. W
    odniesieniu do nabyć i rodzajów działalności, dla których metoda ta nie jest adekwatna,
    stosować należy inne metody, które są bardziej reprezentatywne.
    Powyższe potwierdza w całej rozciągłości wspomniany wyżej wyrok NSA z 26 czerwca 2018
    r. o sygn. I FSK 219/18, w którym Sąd wskazał, że „Niezależnie od sposobu sformułowania
    samych wymogów stawianych proporcji odliczenia, nie można tracić z pola widzenia, że
    interpretacja analizowanych unormowań musi odbywać się w świetle całej regulacji
    zawartej w art. 86, która formułuje prawo do odliczenia jako element konstrukcji podatku
    urzeczywistniający zasadę neutralności VAT. Cechy konstrukcyjne systemu VAT
    uzasadniają więc wykładnię ww. przepisów dopuszczającą możliwość określenia proporcji
    odliczenia w odniesieniu do konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez Gminę.
    Podejście takie uwzględnia złożoną strukturę działań realizowanych przez jednostkę
    samorządu terytorialnego i urzeczywistnia uprawnienie podatnika do wyboru metody
    najbardziej reprezentatywnej, pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego
    specyfice realizowanej działalności i dokonywanych nabyć, a w rezultacie na odliczenie
    podatku w proporcji możliwie najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów z
    działalnością opodatkowaną”.
    Podobnie w wyroku WSA w Łodzi z 16 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1014/16, WSA
    podkreślił m.in.: „Aby zrealizować cele wynikające z cytowanego przepisu [art. 86 ust. 2b
    ustawy o VAT – przypis Gminy] oraz uwzględnić zasadę neutralności podatku, podatnik
    winien zestawić przewidziane przez prawodawcę sposoby określania proporcji z
    konkretnym wydatkiem. Dopiero wówczas jest możliwe ustalenie jaki sposób ustalenia
    proporcji jest najbardziej właściwy. (...) W ocenie sądu przepisy dotyczące sposobu
    określania proporcji należy interpretować w ten sposób, że wybór konkretnego sposób
    proporcji jest możliwy dopiero w zestawieniu z konkretnym wydatkiem poniesionym przez
    podatnika”.
    Natomiast w wyroku WSA w Poznaniu z 9 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1626/16, Sąd
    wskazał, iż: „O wyborze konkretnego sposobu, w odniesieniu do ściśle określonego
    podmiotu, zawsze jednak decyduje podatnik i zgodnie z intencją ustawodawcy –
    zastosowany przez podatnika sposób ma prowadzić do jak najlepszego odzwierciedlenia
    specyfiki prowadzonej przez niego aktywności, tj. określać w jaki sposób zakupy towarów i
    usług służą sprzedaży podlegającej opodatkowaniu i pozostałemu rodzajowi sprzedaży.
    Skoro przepisy prawa nakładają obowiązek wyliczenia prewspółczynników odrębnie dla
    każdej jednostki organizacyjnej samorządu terytorialnego to zarówno sposób wyliczenia
    jak i okres, z którego zostaną przyjęte dane do obliczeń może być dla każdej z nich
    odmienny”.
    Pre-współczynnik metrażowy jako metoda bardziej reprezentatywna
    Jak już zostało wskazane, Gmina nie jest/nie będzie w stanie dokonać tzw. alokacji
    bezpośredniej, tj. przyporządkowania ponoszonych Wydatków inwestycyjnych do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności jej zdaniem
    opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
    Niemniej, Gmina jest w stanie określić udział liczby metrów sześciennych:
    - wody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w
      liczbie metrów sześciennych wody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych i do
      Odbiorców wewnętrznych;
    - odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych ścieków (czynności opodatkowane VAT)
      w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem (od Odbiorców
      zewnętrznych oraz od Odbiorców wewnętrznych).

    Obliczona w ten sposób proporcja stanowi obiektywny miernik realnego wykorzystania
    Infrastruktury do poszczególnych rodzajów czynności. Na podstawie dokonanych
    obliczeń, opartych na sprawdzalnych danych, w pełni mierzalnych i określonych, Gmina
    jest w stanie podać, w jakim stopniu wykorzystuje Infrastrukturę do czynności
    opodatkowanych VAT, a w jakim stopniu do czynności pozostałych. Przyjęta więc przez
    Gminę metoda zapewnia zgodnie z wymogiem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT dokonanie
    obniżenia VAT wyłącznie w części przypadającej na czynności opodatkowane VAT i
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą na oba realizowane przez Gminę
    z wykorzystaniem Infrastruktury rodzaje działalności.
    Udział ilości dostarczonej wody do Jednostek organizacyjnych i Urzędu, których rozliczenia
    VAT podlegają centralizacji oraz do innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań
    własnych Gminy w całości dostarczonej wody z użyciem gminnej infrastruktury
    wodociągowej za 2024 r. wyniósł 0,77%. Z kolei udział ilości odprowadzonych ścieków od
    Jednostek organizacyjnych i Urzędu, których rozliczenia VAT podlegają centralizacji oraz
    do innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań własnych Gminy w całości
    odprowadzonych ścieków z użyciem gminnej infrastruktury kanalizacyjnej za 2024 r.
    wyniósł 0,71%. Taki jest zatem obiektywny stopień wykorzystania Infrastruktury do
    czynności niepodlegających VAT.
    Z kolei stopień wykorzystania Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT w oparciu
    o dane za rok 2024 dla infrastruktury wodociągowej wynosi 99,23% (po zaokrągleniu
    zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT – 100%), a dla
    infrastruktury kanalizacyjnej wykorzystanie to w oparciu o dane za rok 2024 wynosi
    99,29% (po zaokrągleniu zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT –
    100%).
    Co istotne, obliczenie powyższych proporcji dokonywane jest przez Gminę na podstawie
    specjalistycznej aparatury pomiarowej spełniającej wszelkie normatywne kryteria –
    wodomierzy. W efekcie istnieje tu bardzo wysoka dokładność pomiaru, a także pełen
    obiektywizm pomiarów i obliczeń. Co więcej, na podstawie wskazań wodomierzy Gmina
    określa wysokość należnego jej wynagrodzenia od Odbiorców zewnętrznych, co oznacza,
    że to właśnie zużycie wyrażone w metrach sześciennych wskazane przez wodomierze
    bezpośrednio reprezentuje obrót opodatkowany VAT i stopień wykorzystania
    Infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT.
    Również w przypadku Odbiorców zewnętrznych, u których dotychczas nie zamontowano
    wodomierzy, dochodzi do w pełni miarodajnego ustalenia zużycia wody/ścieków, przy
    czym w konsekwencji braku zamontowania wodomierzy stosowane są w tym celu
    przepisy powszechnie obowiązującego prawa, tj. wydane na podstawie ustawy z dnia 7
    czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 757) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia
    2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody.
    Zgodnie z par. 1 tego rozporządzenia „Ustala się przeciętne normy zużycia wody dla
    poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej wody w
    razie braku wodomierza głównego”. W tym miejscu Gmina ponownie wskazuje, iż zgodnie
    z powszechnie przyjętym podejściem dla potrzeb rozliczenia zużycia ścieków przyjmuje
    się, iż przeciętne normy zużycia wody wskazują również zużycie ścieków.
    Normy te określa załącznik do rozporządzenia i są one obligatoryjne, tj. Gmina nie może
    tu posługiwać się innymi metodami, nie ma żadnej swobody, dowolności. Na ich
    podstawie Gmina jest w stanie precyzyjnie i w pełni zgodnie z nakazem ustawodawcy
    obliczyć wysokość miesięcznego czy rocznego zużycia wody/odebranych ścieków dla tych
    podmiotów, u których nie ma wodomierzy. Co ważne, w przypadku takich podmiotów
    odbiorcy usług dostawy wody/odbioru ścieków opłacają należne Gminie wynagrodzenie

    właśnie na podstawie tak ustalonych wartości zużycia. Wskazania te przekładają się zatem
    bezpośrednio na wysokość obrotu opodatkowanego VAT identycznie jak wskazania
    wodomierzy.
    W konsekwencji, brak zamontowania wodomierzy w kilku przypadkach nie wpływa w
    żaden sposób na prawidłowość czy dokładność zaproponowanej przez nią metody
    obliczenia pre-współczynnika. Bez względu na to, czy uwzględnione w liczniku pre-
    współczynnika zużycie (metry sześcienne) Odbiorców zewnętrznych wynika ze wskazań
    wodomierzy czy z przeciętnych norm zużycia narzuconych przez prawo, wartości te
    przekładają się bezpośrednio na obrót opodatkowany VAT, a zatem precyzyjnie
    reprezentują udział czynności opodatkowanych VAT w ogóle czynności, do których
    wykorzystywana jest Infrastruktura.
    Ustalone zatem na podstawie pre-współczynnika metrażowego udziały procentowe
    najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury do czynności
    opodatkowanych VAT w odniesieniu do Wydatków inwestycyjnych, których Gmina nie jest
    /nie będzie w stanie jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów
    wykonywanej działalności. W pełni odpowiadają one specyfice działalności wodno-
    kanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają dokonanie odliczenia
    VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną VAT.
    Metoda zaproponowana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na
    każdy z rodzajów czynności, do wykonywania których jest wykorzystywana Infrastruktura
    – w przeciwieństwie do sposobu określenia proporcji wskazanego w Rozporządzeniu.
    Jak Gmina wskazywała powyżej, pre-współczynnik obliczony dla Zakładu w sposób
    przewidziany w Rozporządzeniu kształtuje się na poziomie od kilku do kilkudziesięciu
    procent. W konsekwencji, dokonując odliczenia na podstawie Rozporządzenia, Gmina
    mogłaby dokonać odliczenia podatku VAT jedynie w wysokości od kilku do kilkudziesięciu
    procent, co w pełni nie odzwierciedla realnego wykorzystania Infrastruktury do czynności
    opodatkowanych VAT. Przepływająca przez Infrastrukturę woda w 99,23% została
    sprzedana Odbiorcom zewnętrznym (usługi opodatkowane VAT). Z kolei przepływające
    przez Infrastrukturę ścieki w 99,29% stanowiły przedmiot odpłatnej usługi Gminy (usługi
    opodatkowane VAT).
    W opinii Gminy, w odniesieniu do Infrastruktury metody obliczania sposobu określenia
    proporcji określone w Rozporządzeniu nie realizują przesłanek wynikających z art. 86 ust.
    2b ustawy o VAT. Zdaniem Gminy, w sprawie objętej zakresem złożonego wniosku, dane
    służące do obliczenia sposobu określenia proporcji wskazane w Rozporządzeniu nie będą
    spełniały wskazanych przesłanek ustawowych do uznania sposobu określenia proporcji
    obliczonego na ich podstawie za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    działalności ze względu na specyficzny sposób wykorzystywania Infrastruktury przez
    Gminę.
    Skoro Infrastruktura jest/będzie wykorzystywana przez Gminę do ściśle określonej
    działalności, to przy obliczaniu sposobu określenia proporcji należy posłużyć się danymi
    odnoszącymi się ściśle do Infrastruktury, gdyż w żadnym razie nie można uznać, iż dane
    odnoszące się ogólnie do całej działalności Gminy będą obiektywnie odzwierciedlały część
    wydatków przypadającą na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność
    gospodarcza w odniesieniu do Infrastruktury. W szczególności Gmina wskazuje, iż
    działalność Gminy jest bardzo szeroka i obejmuje szereg zadań własnych Gminy
    określonych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a działalność związana z
    Infrastrukturą będzie tylko jednym z wielu jej segmentów.
    Mając na uwadze powyższe, nie jest możliwe twierdzenie, iż przewidziany w
    Rozporządzeniu sposób określenia proporcji uwzględniający wszystkie wskazane powyżej
    segmenty działalności Gminy, w przypadku wydatków w obszarze działalności
    wodociągowo-kanalizacyjnej będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku

    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane oraz będzie obiektywnie odzwierciedlał część
    wydatków w tym zakresie przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na
    cele inne niż działalność gospodarcza. Przeciwnie, sposób ten znacząco zaniży wartość
    wydatków przypadającą na działalność gospodarczą.
    W tej sytuacji, aby zapewnić w opisanej sytuacji zachowanie neutralności podatku VAT, a
    także zgodność z celem wprowadzenia przepisów zawartych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o
    VAT stanowiących o sposobie określania proporcji, konieczne jest stosowanie przez Gminę
    w odniesieniu do wydatków związanych z działalnością wodociągowo-kanalizacyjną
    sposobu określenia proporcji obliczonego na podstawie klucza metrażowego
    (odpowiedniego dla infrastruktury wodociągowej oraz dla infrastruktury kanalizacyjnej).
    Zastosowanie sposobu określenia proporcji w odniesieniu do wydatków związanych z
    Infrastrukturą, wyliczonego w opisany powyżej sposób, zdaniem Gminy, najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w tym zakresie i
    dokonywanych przez Gminę nabyć związanych z działalnością wodociągową i
    kanalizacyjną, a także najlepiej uwzględnia cel przepisów o proporcjonalnym odliczaniu
    podatku naliczonego.
    Pre-współczynnik metrażowy uwzględnia w pełni to, jak Gmina wykorzystuje
    Infrastrukturę i co to za infrastruktura. W szczególności uwzględnia fakt, iż w przypadku
    urządzeń tego typu możliwy jest precyzyjny pomiar wykorzystania za pomocą metrów
    sześciennych przepływającej przez nie wody/ścieków (podobnie jak naturalnym sposobem
    na zmierzenie zużycia samochodu jest liczba przejechanych kilometrów). Znając liczbę
    metrów sześciennych wody/ścieków dostarczonej/odebranych od Odbiorców
    zewnętrznych oraz ogólną liczbę metrów sześciennych wody/ścieków dostarczonych
    /odebranych od/do wszystkich odbiorców można bez żadnego błędu, dokładnie i w
    sposób możliwy do zweryfikowania określić stopień wykorzystania Infrastruktury. Trudno
    jednocześnie o bardziej miarodajne i obiektywne kryterium. Jego zastosowanie wyklucza
    nieprawidłowości, które mogłyby pojawić się przy innych metodach.
    Metodologia zaprezentowana przez Gminę uwzględnia również fakt, iż Gmina nie
    wykorzystuje Infrastruktury do czynności innych niż dostawa wody lub odbiór ścieków, co
    jest kluczowe dla stwierdzenia jego większej reprezentatywności w porównaniu do
    sposobu określenia proporcji na podstawie Rozporządzenia, który uwzględnia dochody z
    czynności zupełnie niezwiązanych z Infrastrukturą.
    Należy bowiem wskazać, iż obliczenie sposobu określenia proporcji na podstawie
    Rozporządzenia w oparciu o ogólną działalność danej jednostki może istotnie zakłócić
    realizację wymogu ustawowego przewidzianego w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT. W takim
    przypadku może dojść do ustalenia sposobu określenia proporcji na poziomie znacznie
    odbiegającym od faktycznego wykorzystania Infrastruktury. Tymczasem pre-współczynnik
    metrażowy jest metodą odwołującą się do najbardziej obiektywnych kryteriów (pomiar
    realnego wykorzystania w metrach sześciennych dostarczanej wody i odbieranych
    ścieków) i w pełni realizuje przesłanki wskazane w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    W szczególności Gmina wskazuje, iż w przypadku zastosowania klucza metrażowego,
    niezależnie od faktu, która jednostka (urząd obsługujący Gminę czy Zakład) będzie
    użytkowała Infrastrukturę, wartość pre-współczynnika metrażowego nie będzie ulegała
    zmianie. Natomiast w przypadku zastosowania sposobu określenia proporcji zgodnie z
    Rozporządzeniem, jego wartość będzie ulegała zmianom w zależności od okoliczności,
    która z jednostek będzie wykorzystywała Infrastrukturę.
    W konsekwencji, zestawiając te dwa sposoby określenia proporcji, należy stwierdzić, iż w
    porównaniu do pre-współczynnika metrażowego, sposób określenia proporcji ustalony na
    podstawie Rozporządzenia istotnie zniekształca kwotę VAT naliczonego podlegającego
    odliczeniu, która w takim wypadku jest nieadekwatna do stopnia wykorzystania

    Infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda obliczania sposobu określenia
    proporcji proponowana przez Gminę eliminuje wskazane wady.
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Gminy, w odniesieniu do ponoszonych Wydatków
    inwestycyjnych przysługuje/będzie przysługiwało Jej prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim są/będą one wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu pre-współczynnika metrażowego.
    Powyższe wnioski znajdują także potwierdzenie w cytowanym już wyroku NSA z 26
    czerwca 2018 r. (sygn. akt I FSK 219/18) „Podkreślenia wymaga, że prewspółczynnik
    obliczony przez Gminę opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (wielkość obrotu
    ustalona w oparciu o ilość zużytej wody i odprowadzonych ścieków) obrazujących
    specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej i – co kluczowe z punktu widzenia wymogów
    ustawowych – pozwala na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między
    czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze”.
    Końcowo Gmina jeszcze raz podkreśla, iż przedstawiona wyżej metodologia (pre-
    współczynnik metrażowy) spełnia przesłanki określone w art. 86 ust. 2a i 2b w związku z
    art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, w szczególności najbardziej oddaje specyfikę prowadzonej
    działalności i obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą na działalność
    opodatkowaną oraz niepodlegającą VAT. Ustawodawca w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT
    posługuje się bardzo szerokim sfomułowaniem o charakterze uznaniowym podatnik (...)
    uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób
    określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez
    niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji”. Taka treść przepisu sugeruje, że to w gestii
    podatnika leży decyzja czy wybrana przez niego metodologia jest „lepsza” niż sposób
    określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu, a Gmina wskazała, że uznaje, iż pre-
    współczynnik metrażowy jest bardziej reprezentatywny z punktu prowadzonej przez nią
    działalności i dokonywanych nabyć niż metodologia przewidziana w Rozporządzeniu.
    Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie m.in. w orzeczeniu WSA w Łodzi z 8 grudnia
    2017 r., sygn. akt I SA/Łd 900/17, w którym stwierdził on, iż „(...) zdaniem Sądu specyfiki
    działalności Gminy przedstawionej we wniosku oraz charakteru wskazywanych tam nabyć,
    nie uwzględnia metoda kalkulacji przewidziana w rozporządzeniu ministra, a przynajmniej
    brak uzasadnienia stanowiska organu w tym zakresie. Metoda zaoferowana przez
    Skarżącą zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do tej części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza,
    do czego nawiązuje przepis art. 86 ust. 2b ustawy o VAT”. Jednocześnie Sąd podkreślił, że
    „przyznanie podatnikowi prawa wyboru, przy doborze prewspółczynnika, choć
    ograniczone przez rozporządzenie, opiera się na tym, że to właśnie podatnik, jest najlepiej
    zorientowany w specyfice prowadzonej przez siebie działalności, zna jej uwarunkowania,
    determinujące dobór sposobu określenia proporcji uwzględniającego specyfikę
    działalności i dokonywanych nabyć”.
    Praktyka sądów administracyjnych oraz organów podatkowych
    Należy przy tym podkreślić, iż przyjęta przez Gminę metodologia kalkulacji sposobu
    określenia proporcji oparta na kryterium metrów sześciennych dostarczonej wody
    /odebranych ścieków, jak również metodologie zbliżone do niej (np. metoda oparta na
    zestawieniu obrotów z tytułu tej działalności) były przedmiotem wielu rozstrzygnięć
    sądowo-administracyjnych, w których sądy potwierdzały adekwatność takich rozwiązań w
    odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej jednostek samorządu terytorialnego.
    Poza wskazanym powyżej orzeczeniem NSA z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18,
    analogiczne stanowisko prezentowane jest przykładowo w poniższych wyrokach:

    · NSA w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 425/18;
    · NSA w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 715/18;
    · NSA w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 795/18;
    · NSA w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 794/18;
    · NSA w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18;
    · NSA w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1532/18;
    · NSA w wyroku z 10 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 444/18;
    · NSA w wyroku z 10 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 1662/18;
    · NSA w wyroku z 7 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 411/18;
    · NSA w wyroku z 15 marca 2019 r., sygn. akt I FSK 701/18;
    · NSA w wyroku z 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 2094/18;
    · NSA w wyroku z 10 maja 2019 r., sygn. akt I FSK 1971/18;
    · NSA w wyroku z 10 maja 2019 r., sygn. akt I FSK 2220/18;
    · NSA w wyroku z 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FSK 732/18;
    · NSA w wyroku z 9 lipca 2019 r., sygn. akt I FSK 448/19 oraz I FSK 388/18;
    · NSA w wyroku z 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FSK 732/18;
    · NSA w wyroku z 18 lutego 2020 r., sygn. akt I FSK 1293/18;
    · NSA w wyroku z 16 października 2020 r., sygn. akt I FSK 151/18;
    · NSA w wyroku z 18 lutego 2021 r., sygn. akt I FSK 1677/19;
    · NSA w wyroku z 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 269/20;
    · NSA w wyroku z 14 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 1259/20;
    · WSA w Opolu w wyroku z 25 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Op 364/18;
    · WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Go 123/19;
    · WSA w Łodzi w wyroku z 28 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 204/19;
    · WSA w Łodzi w wyroku z 30 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 73/19;
    · WSA w Łodzi w wyroku z 5 września 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 357/19;
    · WSA w Łodzi w wyroku z 10 września 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 608/18;
    · WSA we Wrocławiu w wyroku z 23 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 214/19;
    · WSA we Wrocławiu w wyroku z 18 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 403/19;
    · WSA w Łodzi w wyroku z 26 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 857/19;
    · WSA w Kielcach w wyroku z 27 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 48/20;
    · WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Go 262/20;
    · WSA w Warszawie w wyroku z 22 października 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 282/20;
    · WSA w Bydgoszczy w wyroku z 15 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 616/20;
    · WSA w Łodzi w wyroku z 27 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 569/20.
    W oparciu o prawomocne wyroki sądów administracyjnych, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej wydał pozytywne interpretacje potwierdzające stanowisko Gminy wskazane we
    wniosku, tj. przykładowo:

    · interpretację indywidualną z 10 listopada 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.02.2020.2.
      EJU;
    · interpretację indywidualną z 23 października 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      3.4012.646.2020.1.OS;
    · interpretację indywidualną z 13 maja 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.145.2017.8.WL;
    · interpretację indywidualną z 17 maja 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.451.2017.8.MJ;
    · interpretację indywidualną z 17 maja 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.450.2017.8.MJ;
    · interpretację indywidualną z 30 maja 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.398.2017.8.KT;
    · interpretację indywidualną z 18 czerwca 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.885.2017.8.
      IR;
    · interpretację indywidualną z 14 października 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      3.4012.909.2018.7.EG.
    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w innych wydawanych w ostatnim
    czasie interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    przykładowo w interpretacji z 8 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.713.2024.2.MŻA
    oraz interpretacji z 19 grudnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.556.2024.2.MK.
    Reasumując, w związku z wykorzystaniem/przyszłym wykorzystaniem przez Gminę
    Infrastruktury, która zostanie zrealizowana po sporządzeniu dokumentacji, która jest
    przedmiotem Inwestycji, zarówno w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, jak i do
    dostaw wody i odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje
    /będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
    dokumentujących wydatki ponoszone na Inwestycję, według udziału procentowego, w
    jakim przedmiotowa infrastruktura:
    a) wodociągowa wykorzystywana jest/będzie do wykonywania działalności gospodarczej,
      tj. według klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych
      wody dostarczonych do Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w
      liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody ogółem (tj. do Odbiorców
      zewnętrznych i do Odbiorców wewnętrznych);
    b) kanalizacyjna wykorzystywana jest/będzie do wykonywania działalności gospodarczej,
      tj. według klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych
      odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych ścieków (czynności opodatkowane VAT)
      w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych ścieków ogółem (tj. od Odbiorców
      zewnętrznych oraz od Odbiorców wewnętrznych).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Interpretację wydałem w oparciu o Państwa wskazanie, że:
    · „(...), w ocenie Gminy, jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w analizowanym
      przypadku ustalić część podatku naliczonego przypadającego wyłącznie na
      realizowane przez Gminę z wykorzystaniem infrastruktury wodociągowej czynności
      opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i precyzyjnych pomiarach
      dostarczonej wody w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
      przedstawiona metoda najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez Gminę
      działalności (tj. dostarczanie wody – specyfika ta polega na tym, że działalność tę
      mierzy się metrami sześciennymi wody), a także specyfikę dokonywanych przez Gminę
      nabyć (np. usługi związane z budową/rozbudową infrastruktury wodociągowej, która
      wykorzystywana może być wyłącznie dla potrzeb dostaw wody i w żaden inny sposób,
      co determinuje sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich usług i
      wyklucza metody przyjęte dla innych usług, które mogą być wykorzystywane w inny
      sposób).
      Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w
      żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają
      one ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć, a zatem ich zastosowanie w tym
      przypadku jest wykluczone”.
    oraz
    · „(...), w ocenie Gminy, jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w analizowanym
      przypadku ustalić część podatku naliczonego przypadającego wyłącznie na
      realizowane przez Gminę z wykorzystaniem infrastruktury kanalizacyjnej czynności
      opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i precyzyjnych pomiarach
      odprowadzonych ścieków w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
      przedstawiona metoda najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez Gminę
      działalności (tj. odbiór ścieków – specyfika ta polega na tym, że działalność tę mierzy
      się metrami sześciennymi ścieków), a także specyfikę dokonywanych przez Gminę
      nabyć (np. usługi związane z budową/rozbudową infrastruktury kanalizacyjnej, która
      wykorzystywana może być wyłącznie dla potrzeb odbioru ścieków i w żaden inny
      sposób, co determinuje sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich
      usług i wyklucza metody przyjęte dla innych usług, które mogą być wykorzystywane w
      inny sposób).
      Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w
      żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają
      one ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć, a zatem ich zastosowanie w tym
      przypadku jest wykluczone”.
    Zastrzegam, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona we wniosku, oceniona przez
    Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni dokonania odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy związanych bezpośrednio z
    Infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie
    będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność
    gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą
    specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, bądź we
    własnym stanowisku, które – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone. W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Moją rolą jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie
    poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot, zatem w tej interpretacji nie
    dokonywałem oceny poprawności wyliczenia pre-współczynnika.
    Ponadto zauważam, że publikator:
    · ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wskazany przez Państwa we
      wniosku: t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 1465 ze zm. – jest nieprawidłowy. Tekst jednolity ww.
      ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r. poz. 1153;
    · ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej wskazany przez Państwa
      we wniosku: t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 188 ze zm. – jest nieprawidłowy. Tekst jednolity
      ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r. poz. 188;
    · ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
      odprowadzaniu ścieków wskazany przez Państwa we wniosku: t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
      757 – jest nieprawidłowy. Tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z
      2024 r. poz. 757 ze zm.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.