Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-37/13-4/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-29
Teza: Spółka, importując i sprzedając olej palmowy rafinowany jako komponent do produkcji biopaliwa nie będzie obowiązana do zapłaty podatku akcyzowego
Słowa kluczowe: biopaliwo; import; olej-olej roślinny; sprzedaż
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14.01.2013 r. (data wpływu 16.01.2013 r.), uzupełnionym w dniu 20.02.2013 r. (data wpływu 25.02.2013 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-37/13-2/SM z dnia 05.02.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 15.02.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania importowanego oleju palmowego rafinowanego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.01.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania importowanego oleju palmowego rafinowanego.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20.02.2013 r., złożonym w dniu 20.02.2013 r. (data wpływu 25.02.2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka w najbliższym czasie zamierza importować olej palmowy rafinowany jako komponent do produkcji biopaliwa. Olej przez nią importowany odsprzeda firmie, która zadeklarowała się, że wykorzysta go jako biokomponent do produkcji biopaliwa.

W uzupełnieniu Spółka poinformowała, iż kod CN przedmiotowego wyrobu to 1511 90 91-10.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (sprecyzowane w odpowiedzi na wezwanie z dnia 20.03.2013 r.):

Czy Spółka zostanie obciążona podatkiem akcyzowym przy imporcie do Polski oleju palmowego rafinowanego jako komponentu do produkcji biopaliwa?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko wynikające z ww. uzupełnienia):

Olej palmowy rafinowany jako komponent do produkcji biopaliwa nie podlega podatkowi akcyzowemu. Wprawdzie ten produkt jest wymieniony w Załączniku 1 do Ustawy o podatku akcyzowym, ale z wyraźnym zastrzeżeniem, że jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych lub napędowych. W jej przypadku sprowadzany olej palmowy nie będzie służył do celów ani opałowych, ani napędowych, lecz do dalszego przerobu jako komponent przy produkcji biopaliwa. W związku z tym Spółka uważa, że obowiązek opłacenia podatku akcyzowego spoczywa na producencie gotowego produktu służącego stricte do celów napędowych, a nie na importerze dostarczającym jedynie półprodukt do wytworzenia surowca napędowego i który de facto nie ma wpływu na końcowe przeznaczenie tego surowca.

Powyższa interpretacja jest zgodna z wydawanymi już wcześniej w podobnych sprawach, a dotyczącymi innych olejów roślinnych wykorzystywanych przy produkcji biopaliw, np. oleju rzepakowego. Przywołać tu choćby trzeba interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy o sygnaturze ITPP3/443-161/12/JK, której uzasadnienie poniżej cytuje:

„Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr do ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy. zalicza się wyroby objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych - art. 86 ust. 7 ustawy.

Z kolei, paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Natomiast biokomponentami są biokomponenty w rozumieniu ustawy z dna 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych - art. 86 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z treścią poz. 8 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, do wyrobów akcyzowych zalicza się olej rzepakowy, rzepikowy lub gorczycowy oraz ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych klasyfikowane do kodu CN ex 1514. W myśl objaśnień do załącznika ex – dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Z opisu wniosku wynika, iż Spółka zamierza importować olej rzepakowy techniczny, jako komponent do produkcji paliwa. Importowany olej zostanie odsprzedany firmie, która wykorzysta przedmiotowy olej jako komponent do produkcji biopaliwa.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii opodatkowania akcyzą importu, a następnie sprzedaży oleju rzepakowego przeznaczonego, jako komponent, do produkcji biopaliwa. Wnioskodawca wskazuje, że importowany olej zostanie wykorzystany jako dodatek do paliw dopiero przez kontrahenta Spółki. W związku tym faktem, w ocenie Spółki, import, a następnie sprzedaż przedmiotowego wyrobu nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że stanowisko Spółki jest prawidłowe. Zgodzić bowiem należy, że w przedstawionym zdarzeniu import, a następnie sprzedaż przedmiotowego oleju nie podlega akcyzie.

Powyższe wynika z faktu, iż Wnioskodawca importuje przedmiotowy olej, a następnie sprzedaje go jedynie jako surowiec służący innemu podmiotowi do wytworzenia biopaliwa. Zatem, nie można przyjąć, że decyduje on o bezpośrednim przeznaczeniu takiego oleju do celów opałowych bądź napędowych. O takim przeznaczeniu decyduje bowiem dopiero producent biopaliw. Z powyższego wynika zatem, że Spółka importując przedmiotowy olej i dostarczając go w tej postaci producentowi biopaliw, nie jest zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy, paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Z kolei paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

Natomiast biokomponentami, w myśl art. 86 ust. 4 ustawy, są biokomponenty w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

W poz. 5 ww. załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, wykazano ex 1511 - olej palmowy i jego frakcje, nawet rafinowany, ale niemodyfikowany chemicznie - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Ponadto w myśl uregulowań art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importrem tych wyrobów.

Zatem opodatkowaniu podatkiem akcyzowym będzie podlegał importowany olej palmowy rafinowany, ale jedynie w przypadku przeznaczenia go do celów opałowych lub napędowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza importować olej palmowy rafinowany, a następnie odsprzedawać firmie, która zadeklarowała wykorzystanie go jako komponent do produkcji biopaliwa.

Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii opodatkowania jej podatkiem akcyzowym w zaistniałej sytuacji.

Odnosząc się powyższego stwierdzić należy, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiotowy olej palmowy rafinowany nie będzie podlegał przez Wnioskodawcę opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Powyższe wynika z faktu, że Spółka importuje przedmiotowy olej, a następnie sprzedaje go jedynie jako surowiec służący innemu podmiotowi do wytworzenia biopaliwa. Zatem nie można przyjąć, że decyduje ona (tj. Spółka) o bezpośrednim przeznaczeniu takiego oleju do celów opałowych bądź napędowych. O takim przeznaczeniu decyduje bowiem dopiero producent biopaliw.

Z powyższego wynika zatem, że Spółka, importując przedmiotowy olej i dostarczając go w tej postaci producentowi biopaliw, nie jest zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego.

Zatem stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.