Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.299.2025.3.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
programista
programowanie
programy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan 16 maja, 2 i 24 lipca 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od dnia 16 października 2017 r. prowadzi działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą
    A (NIP: (...)), której przeważającym przedmiotem jest działalność związana z
    oprogramowaniem (PKD: 62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    W latach 2021-2023 Wnioskodawca rozliczał się z zastosowaniem zasad ogólnych (skala
    podatkowa), a od roku 2024 r., tj. w roku 2024 i 2025 wybraną przez niego formą
    opodatkowania jest podatek liniowy. Niniejszy wniosek obejmuje zatem lata 2021-2025 i
    ewentualne lata przyszłe (rok 2026 i następne), przy założeniu kontynuacji stanu
    faktycznego opisanego we wniosku i braku zmian legislacyjnych.
    Wnioskodawca od września 2021 r. świadczy usługi na rzecz polskej spółki prawa
    handlowego B z siedzibą w X (NIP: (...)) – dalej jako „spółka”, na podstawie pisemnie
    zawartej umowy o współpracy.
    Na podstawie przedmiotowej umowy, Wnioskodawca zobowiązał się do świadczenia
    następujących usług na rzecz spółki:
    - budowanie, rozwijanie lub poprawianie poszczególnych części oprogramowania
      poprzez tworzenie kodów źródłowych i składowanie ich w wyznaczonych miejscach;
    - weryfikowanie współdziałania poszczególnych komponentów oprogramowania i jego
      procesów, prowadzenie prac analitycznych związanych z przygotowaniem wymagań
      funkcjonalnych i systemowych oraz przygotowanie aplikacji dla spółki,
    - proponowanie i tworzenie nowych rozwiązań w obszarach związanych z wytwarzaniem
      oprogramowana (dotyczy zarówno elementów procesowych jak i technicznych),
    - przygotowywanie technicznej strony projektu w oparciu o informacje przekazywane
      przez spółkę,
    - zapewnienie technicznego wsparcia w procesie zbierania wymagań, przygotowywania
      dokumentacji a także proponowanie zmiany w projektach jeszcze przed ich
      ostatecznym zatwierdzeniem (...),
    - współuczestniczenie w procesie ewaluacji oraz wyboru technologii, metodologii danej
      aplikacji.
    Przedmiotem niniejszego wniosku są jedynie wyżej wymienione zadania, które w swoim
    efekcie prowadzą do wytworzenia programów komputerowych, rozwinięcia
    oprogramowania. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za
    rezultat świadczonych przez niego usług, jak również ryzyko gospodarcze w związku z
    prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, w tym związaną ze świadczeniem
    usług na rzecz spółki. Wnioskodawca według własnego uznania określa czas i miejsce
    świadczenia przez siebie usług na rzecz spółki.
    Wnioskodawca nie pozostaje pod bezpośrednim kierownictwem spółki. Wnioskodawca
    może wykonywać usługi zarówno w miejscu prowadzenia swojej działalności
    gospodarczej, jak również w lokalizacjach, gdzie spółka prowadzi działalność gospodarczą,

    a także w innych miejscach według swojego uznania. Wnioskodawca świadczy usługi w
    sposób ustalony przez siebie, według własnego uznania i nie jest przy tym nadzorowany
    ani kontrolowany przez spółkę. Powyższe potwierdza realizację usług przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Zgodnie z postanowieniami umowy, w ramach wynagrodzenia za
    świadczone usługi, Wnioskodawca przenosi na spółkę, a spółka nabywa całość autorskich
    praw majątkowych do wszystkich stworzonych przez Wnioskodawcę w wykonaniu i w
    związku z wykonywaniem umowy utworów oraz nieodwołalne prawo zezwalania na
    wykonywanie praw zależnych do utworów, bez ograniczenia terytorium i czasu.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje na polach eksploatacji wskazanych
    w umowie. Przeniesienie praw autorskich majątkowych oraz prawa zezwalania na
    wykonywanie zależnych praw autorskich do utworów następuje każdorazowo z chwilą
    wydania przez Wnioskodawcę spółce egzemplarza poszczególnych utworów w
    jakiejkolwiek formie, w tym w formie elektronicznej, przez co w szczególności rozumiane
    jest przekazanie utworów pocztą elektroniczną, przekazanie nośników danych
    wprowadzenie przez Wnioskodawcę utworów do pamięci urządzeń spółki lub
    umieszczenie ich na serwerze, do którego dostęp ma spółka albo z chwilą przekazania
    spółce utworów w jakikolwiek inny sposób. Wnioskodawca przenosi na spółkę wyłączne
    prawo zezwalania na wykonywanie zależnych praw autorskich dotyczących utworów.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje w ramach wynagrodzenia za
    świadczone usługi.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmuje zapłatę za przeniesienie praw autorskich i za
    zezwolenie na wykonywanie opracowań. Strony przyjęły miesięczne okresy rozliczeniowe.
    Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie ryczałtowe za świadczone usługi. Raporty prac
    pozwalają Wnioskodawcy na ustalenie jaka część wynagrodzenia przypada na
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów na spółkę. Wnioskodawca zatem
    skutecznie przenosi/przenosił na rzecz ww. spółki autorskie prawa majątkowe i uzyskiwał
    /uzyskuje w zamian za to kwalifikowane dochody. Wyodrębnienie programów
    komputerowych i przeniesienie praw do nich, oprócz ww. postanowień zawartych w
    umowie, potwierdzają także same czynności faktyczne stron. W danym miesiącu
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania, do których przenosił/przenosi autorskie prawa majątkowe na spółkę.
    Programy były i są odbierane/przyjmowane przez spółkę. Wnioskodawca wystawia
    miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za przeniesienie praw), a spółka
    opłaca taką fakturę.
    Pomiędzy pracami Wnioskodawcy, a uzyskiwanym wynagrodzeniem istnieje bezpośrednia
    i faktyczna zależność, albowiem gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów
    komputerowych, nie rozwijał/ulepszał oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia
    za wykonanie umowy, a przede wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do kwalifikowanych IP. Programy komputerowe były i są
    wyodrębniane przez Wnioskodawcę w ewidencji prowadzonej na potrzeby ulgi IP BOX.
    Wnioskodawca był i jest członkiem rozwojowego zespołu programistów, w którym każdy
    odpowiada za własne, powierzone mu do wykonania zadania. Wnioskodawca tworzy
    nowe, innowacyjne rozwiązania z branży (...) oraz (...). Wnioskodawca wykorzystuje przy
    tym wiedzę z (...).
    Wnioskodawca wraz z zespołem nieustannie pracuje nad usprawnianiem interfejsów
    użytkownika, wydajnością systemów (...), cały czas tworzone i dodawane są nowe
    funkcjonalności do aplikacji/oprogramowań, które na bieżąco są wdrażane czy
    aktualizowane.
    Wnioskodawca osobiście analizuje problemy, potrzeby klienta i tworzy oprogramowanie.
    Wnioskodawca otrzymuje do realizacji zadanie z puli zadań w ramach projektu. Wcześniej

    zadania są przygotowane przez product managera czy innego team leadera. W okresie
    objętym wnioskiem, Wnioskodawca pracował nad następującymi aplikacjami i wytworzył
    następujące programy komputerowe:
    (...)
    Aplikacje były i są tworzone z użyciem narzędzi i technologii takich jak: (...). W związku ze
    współpracą ze spółką Wnioskodawca rozwinął swoje umiejętności w zakresie dziedziny (...)
    w (...), jak również z zakresu technologii (głównie): (...) czy (...).
    Tworzone programy komputerowe są zupełnie inne niż te, które Wnioskodawca
    dotychczas wykonywał w swojej praktyce gospodarczej. Wcześniej Wnioskodawca
    zajmował się głównie portalami wydawniczymi ((...)) czy (...) i (...), aktualnie tworzone
    produkty są z branży (...) i (...).
    Wnioskodawca zawsze jednak tworzy produkt „szyty na miarę” dla klienta, oryginalny,
    innowacyjny. Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do
    programów komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek, przejawia się w
    tym, że na skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia
    /rozwijania powstawały i powstają nowe, innowacyjne programy komputerowe,
    oprogramowania. Te nowe systemy są kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy,
    są wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując
    zadanie do realizacji, wytworzenie systemu lub polegające na usprawnieniu/ulepszeniu
    /rozwinięciu/zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania o innowacje
    zapoznawał się z problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe, nowe
    rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne skutki
    zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne
    /prototypy, testował je i następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał do istniejącego
    oprogramowania. Systemy były tworzone i rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby były
    konkurencyjne, odpowiadały na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniały się od
    rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się (i jest tak nadal) rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były
    /nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez klienta/spółkę.
    Mając na uwadze wszystko powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca współpracując z
    ww. spółką tworzy programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy
    wyrażenia. W grę wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source
    code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a
    ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania,
    nawet jeśli nie zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu
    komputerowego może poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także
    jako graficzna sieć działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym
    algorytmie. W taki sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy,
    zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy
    odpowiednich figur geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu

    kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia
    programu komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły
    dyrektywy 2009/24/WE, zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także
    przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z
    zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy
    może korzystać z nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu
    komputerowego wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które
    zawierają dane służące poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi
    rozwiązaniami informatycznymi.
    Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”, przy czym termin ten należy
    utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami interfejsów programu
    komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików, informacje o strukturze
    danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji, zmienne, parametry i
    wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie funkcji programu,
    parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw funkcji i inne
    informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem operacyjnym.
    Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach programowania,
    przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego rodzaju ich
    usystematyzowania (tak ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych; komentarz
    red. prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4). Nadto w objaśnieniach
    Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie programu komputerowego
    należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym są każde kody źródłowe,
    interfejsy, algorytmy w językach programowania czy dokumentacja projektowa/techniczna
    rozumiana jako zestaw instrukcji. Mając na uwadze wszystko powyższe, wskazać trzeba, iż
    Wnioskodawca tworzy tak rozumiane programy komputerowe – kody źródłowe, interfejsy,
    algorytmy w językach programowania – a więc utwory podlegające ochronie na mocy
    przepisów prawa autorskiego i stanowiące kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów
    regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT).
    Wnioskodawca tworzy bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania składające się na określone systemy/oprogramowania, o których mowa
    powyżej. W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane były/są nowe systemy czy
    funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe Wnioskodawca
    rozumie całe systemy przez niego wytworzone lub nowe funkcjonalności danego
    oprogramowania, a więc właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego
    składające się na określone moduły (pakiety) oprogramowania – nowe funkcjonalności,
    które były/są dostarczane spółce i do których Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa
    majątkowe i osobiste.
    Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach
    współpracy ze spółką były nowe produkty/programy komputerowe – kody źródłowe,
    interfejsy, algorytmy w językach programowania, tj. programy komputerowe – utwory
    chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności/zadania Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do
    tworzenia utworów chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku. Czynności
    wykonywane przez Wnioskodawcę nie miały/nie mają charakteru rutynowego.
    Wnioskodawca tworząc nowe funkcjonalności rozwijał oprogramowanie dla i na potrzeby
    spółki lub jej klienta (użytkowników aplikacji) i odbywa się to na podstawie umowy
    zawartej ze spółką.
    Prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna działalność
    na potrzeby kontraktu zawartego ze spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    albowiem Wnioskodawca nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa nową

    wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a następnie
    wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych. Powstałe programy
    komputerowe były/są efektem jego własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem
    zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi
    powstawał nowy produkt. Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie
    wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, proces myślowy i efekt tego procesu.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe jak i rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania były/są to osobne utwory, algorytmy w językach programowania, a więc
    utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności polegające na wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez
    Wnioskodawcę (kodów źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły
    oprogramowania, jak również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa
    majątkowe były/są następnie przenoszone na spółkę odbywały się każdorazowo na
    podstawie umowy zawartej ze spółką. Wnioskodawca działalność opisaną we wniosku, a
    polegającą na tworzeniu programów komputerowych dla spółki kwalifikuje jako prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Jest to, jednakże samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie
    przedstawionego przez niego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca jednak w ramach pytania interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania
    również tej kwestii przez organ, gdyż prace rozwojowe stanowią element definicji prac
    badawczo-rozwojowych uregulowanych przepisami ustawy o PIT. Podkreślić przy tym
    trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie może uchylać się od swojego obowiązku w
    tym zakresie, domagając się jednoznacznego wskazania przez Wnioskodawcę czy
    prowadzi on prace rozwojowe czy też nie, albowiem prowadziłoby to do samodzielnej
    odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi jego wątpliwość i które poddaje
    rozważaniom organu. Zwrócić należy uwagę, że w najnowszym orzecznictwie Naczelnego
    Sądu Administracyjnego, tj. w wyroku w sprawie o sygn. akt: II FSK 2703/20 z dnia 9
    września 2022 r., Sąd wskazał, że organy skarbowe nie mogą przerzucać
    odpowiedzialności za ocenę prawną deklarowanych faktów na podatnika. Rolą
    wnioskującego jest zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę deklarację pod
    względem prawnym, nie tylko według przepisów podatkowych. Powinien też dokonać
    wykładni przepisów licznych ustaw niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na finalną
    ocenę podatkową. Tym samym Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia jedynie
    fakty, których domaga się oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych.
    Zamiarem Wnioskodawcy jest uzyskanie oceny, czy podejmowana przez niego działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w
    opisany we wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy. Prace wykonywane przez
    Wnioskodawcę, a zakwalifikowanego przez niego jako prace rozwojowe, były i są
    wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego projektu, nad
    którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej funkcjonalności opisanej we
    wniosku oprogramowania.
    Prace te obejmowały łącznie: nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności,
    łączenie przez niego wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy
    wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych
    oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac),
    kształtowanie wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywanie tej wiedzy i
    umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą
    planowaniu projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    – programów komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz spółki.
    Wnioskodawca prowadzi tak rozumiane prace rozwojowe w okresie współpracy ze spółką
    i były/są one kontynuowane przez okres objęty wnioskiem.

    Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych systemów lub modułów
    /funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych systemów, funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji
    rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały/obejmują czynności
    takie jak: zbadanie/analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i
    prac, implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Celem/celami
    jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność (lub
    funkcjonalności)/cały system, którą zamówiła spółka, w pełni odpowiadający jej potrzebom
    /potrzebom jej klienta (użytkowników aplikacji), zaprojektowany i zaimplementowany
    stricte pod spółkę/użytkowników systemu, odróżniający się od gotowych rozwiązań na
    rynku. Rezultatem prac miał być system dobrej jakości, wydajny, użyteczny, utrzymalny,
    skalowalny i bezpieczny. Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat swoich prac
    jakim był konkretny program komputerowy, który miał działać w konkretny sposób i
    służyć konkretnym celom/odpowiadać na konkretne zapotrzebowania. Ten produkt
    jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i wykorzystanie nowo
    zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie innowacyjnego produktu, który
    jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy.
    W wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony:
    produkt tj. program komputerowy/programy komputerowe w ramach usług świadczonych
    na rzecz spółki. Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone na potrzeby realizacji
    kontraktu ze spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał/uzyskuje kwalifikowane
    dochody. Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej działalności
    gospodarczej. Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były innowacyjne, nie miały
    swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby spółki/użytkowników
    systemu. Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub pogłębić posiadaną
    przez niego wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych funkcjonalności.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza,
    programy komputerowe dla spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o
    charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Programy komputerowe i autorskie
    prawa majątkowe do nich były wynikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac
    opisanych we wniosku.
    Systematyczność prac Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca
    zaplanował i przeprowadził realizację opisanych systemów, realizował pewne
    harmonogramy, przyjmując wcześniej określone cele do osiągnięcia – mając na uwadze
    zapotrzebowania danej spółki/użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby.
    Wnioskodawca działał/działa w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany a przy
    tym regularny.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności (od początku współpracy ze spółką)
    nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w
    tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu
    tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług).
    Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy (opisywanych prac) były/są rozwiązaniami
    niewystępującymi dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub były na tyle innowacyjne,
    że w znacznym stopniu odróżniały się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności
    Wnioskodawcy nie obejmowały/nie obejmują prac rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i
    poprawy funkcjonalności tworzonego oprogramowania. Programy komputerowe, do
    których autorskie prawa majątkowe były i są przenoszone na spółkę były/są tworzone
    przez Wnioskodawcę w ramach opisanych prac. Wnioskodawca prowadził te prace w
    odniesieniu do każdego tworzonego przez niego kwalifikowanego IP. Wnioskodawca do

    tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał zdobytą już wcześniej wiedzę, jednak na
    potrzeby projektów ją poszerzał. Otrzymywane przez Wnioskodawcę przychody były/są
    bezpośrednim skutkiem prowadzonej przez niego i opisanej we wniosku działalności, były
    /są efektami tej działalności. Gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów
    komputerowych w sposób opisany we wniosku, nie uzyskiwałby przychodów ze
    współpracy z kontrahentem (spółką). Opisane prace zostały zakończone pozytywnym
    wynikiem. Tymi wynikami/ wynikiem były nowe moduły, rozwinięcia, funkcjonalności
    oprogramowania, aplikacji. Wynik/wyniki tych prac miały każdorazowo formę programów
    komputerowych. Ten wynik/te wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
    Wnioskodawcy w celach zarobkowych, komercyjnych. Ponieważ, jak wskazano powyżej,
    Wnioskodawca przenosił na spółkę w ramach zawartej umowy całość autorskich praw
    majątkowych do wytwarzanych w omówiony sposób programów komputerowych,
    Wnioskodawca osiągał/osiąga dochody ze zbycia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej na rzecz danej spółki.
    W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością na rzecz spółki, a polegającą
    na tworzeniu programów komputerowych Wnioskodawca ponosił m.in. wydatki takie jak:
    a) opłaty za wynajem sprzętu (laptop),
    b) wydatki na księgowość,
    c) wydatki związane z samochodem (paliwo, opłaty leasingowe)
    d) opłaty za telefon,
    e) wydatki na usługi IT (opłaty za serwery, opłaty za sztuczną inteligencję),
    f) wydatki na sprzęt IT (komputer, smartfon, drukarki, monitor).
    Powyższe opłaty były i są bezpośrednim kosztem koniecznym do fizycznego świadczenia
    usług dla danej spółki – fizycznego wytwarzania na jej rzecz programów komputerowych i
    są one ponoszone na rzecz prac opisanych w niniejszym wniosku. Wnioskodawca jest w
    stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do
    wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności intelektualnej –
    oprogramowania.
    Powyżej Wnioskodawca wymienia jedynie te wydatki, co do których domaga się uzyskania
    oceny organu. Wszystkie wskazane we wniosku wydatki, których dotyczy pytanie czwarte
    były ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy prawo o szkolnictwie wyższym (w całości albo w
    odpowiedniej części). Wnioskodawca przyporządkowuje konkretną wartość kosztów, o
    których mowa we wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa
    własności intelektualnej – programu komputerowego. Wnioskodawca ma na uwadze
    kryteria ustawowe niezbędne do wyliczenia wskaźnika nexus zgodnie ze wzorem z art.
    30ca ust. 4-5 ustawy o PIT, w tym przede wszystkim bezpośredni związek danego wydatku
    z wytworzeniem/rozwinięciem/ulepszeniem danego kwalifikowanego prawa IP.
    Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, które spełniają te kryteria
    ustawowe.
    Dla obliczenia wskaźnika nexus Wnioskodawca wyklucza koszty, które nie są lub ze swej
    natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając
    wskaźnik nexus, Wnioskodawca pamięta, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca ustala odrębnie koszty
    faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Wnioskodawca rzeczywiście poniósł wydatki opisane we wniosku, które kwalifikują się jako
    koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wydatki te (związane
    z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP) należy uznać za koszty
    faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 PDOFizU, w myśl którego do kosztów, o
    których mowa w ust. 4, nie zalicza się do kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Mając na uwadze
    obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z
    przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki
    opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT).
    W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć kwalifikowane dochody z autorskiego
    prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze spółką w latach
    2021-2025 z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę ze spółką również w latach następnych
    na tych samych zasadach, dlatego też zamierza w następnych latach (tj. w roku 2026 i
    dalszych) ponownie rozliczyć się z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego
    wynoszącej 5% o ile pozwolą na to obowiązujące przepisy prawa.
    Wnioskodawca ma świadomość, że w przypadku zmiany stanu faktycznego w przyszłości
    lub zmian legislacyjnych, interpretacja wydana na gruncie niniejszego wniosku nie będzie
    stanowiła dla niego dalszej ochrony i zajdzie konieczność wystąpienia z nowym
    wnioskiem. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT
    ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT
    przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na
    monitorowanie i śledzenie efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji
    działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w
    odniesieniu do poszczególnych zadań. Ewidencja zawiera comiesięczne zestawienie
    dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego
    IP na koniec danego miesiąca. Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru
    zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości
    pod symbole wzoru.
    Prowadzenie ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób bieżący zostało
    zapoczątkowane z chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do wytworzenia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w związku z którym Wnioskodawca
    zamierza skorzystać z preferencji podatkowej. Do składania wniosków o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo
    Finansów w pkt 75. „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i
    funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej

    praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie
    stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową dla
    Wnioskodawcy.
    Uzupełnienie wniosku
    Innowacyjność oprogramowań, o których mowa we wniosku, polega na tym, że opisane
    we wniosku rozwiązania są inne niż te tworzone przez Wnioskodawcę w jego
    dotychczasowej działalności, nie mają swoich odpowiedników na rynku, które klient
    mógłby dopasować do swoich potrzeb, są dedykowane klientowi, odpowiadają jego
    aktualnym, bieżącym potrzebom i problemom, jak również powstają przy użyciu
    najnowszych, aktualnych narzędzi i technologii. Rozwiązania znaczącą odróżniają się od
    tych istniejących na rynku, są dla nich konkurencyjne.
    Wnioskodawca w okresie objętym wnioskiem tworzył rozwinięcia, nowe rozwiązania do
    aplikacji – systemów ((...)) poprzez podejmowanie działań takich jak: zbadanie/analiza
    problemu lub zadania, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i prac, dobór
    narzędzi i technologii, implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania,
    implementacja rozwiązania właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania
    właściwego.
    Wymienione przez Wnioskodawcę systemy, aplikacje, funkcjonalności, (...) w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego stanowią oprogramowania/programy komputerowe.
    Wytworzone/rozwinięte, ulepszone oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Oryginalność oprogramowania/programów komputerowych tworzonych przez
    Wnioskodawcę polega na tym, że oprogramowania/programy komputerowe stanowią
    nowy wytwór intelektu Wnioskodawcy, który w efekcie odróżnia się od rozwiązań już
    istniejących na rynku i odpowiada na potrzeby klienta. Nie ma identycznego, drugiego
    efektu prac Wnioskodawcy – rozwiązania są tworzone indywidualnie dla spółki i jego
    klienta.
    W związku ze współpracą ze spółką Wnioskodawca rozwinął swoje umiejętności w
    zakresie dziedziny (...) w (...), jak również z zakresu technologii głównie (...) czy (...).
    Tworzone programy komputerowe są zupełnie inne niż te, które Wnioskodawca
    dotychczas wykonywał w swojej praktyce gospodarczej. Wcześniej Wnioskodawca
    zajmował się głównie portalami wydawniczymi ((...)) czy (...) i (...), aktualnie tworzone
    produkty są z branży (...) i (...). Wnioskodawca zawsze jednak tworzy produkt „szyty na
    miarę” dla klienta, oryginalny, innowacyjny. Wcześniej Wnioskodawca posiadał wiedzę
    programistyczną i właśnie wiedzę z zakresu (...) ale w połączeniu z (...).
    Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując zadanie do realizacji, a
    polegające na wytworzeniu lub usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu/zmodyfikowaniu
    wytworzonego już wcześniej oprogramowania (w tym opisanego we wniosku) o innowacje
    zapoznawał/zapoznaje się z problemem użytkownika/klienta, analizował/analizuje go i
    wymyślał/wymyśla możliwe, nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował/projektuje
    rozwiązania wstępne (prototypy), analizował/analizuje potencjalne skutki zastosowania,
    wytwarzał/wytwarza nowe funkcjonalności, wprowadzał/wprowadza rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testował/testuje je i następnie przekazywał/przekazuje
    kontrahentowi, wdrażał/wdraża do istniejącego oprogramowania. Wnioskodawca
    zaplanował wytworzenie konkretnych funkcjonalności w ramach współpracy ze spółką.
    Celem/celami jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego
    /ulepszanego oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność
    (lub funkcjonalności)/cały system, którą zamówiła spółka, w pełni odpowiadający jej
    potrzebom/potrzebom jej klienta (użytkowników aplikacji), zaprojektowany i
    zaimplementowany stricte pod spółkę/użytkowników systemu, odróżniający się od
    gotowych rozwiązań na rynku.

    Produkty, usługi opisane w niniejszym wniosku – aplikacje były i są tworzone z użyciem
    narzędzi i technologii takich jak: (...). Jak już to zostało wskazane powyżej, w związku ze
    współpracą ze spółką Wnioskodawca rozwinął swoje umiejętności w zakresie dziedziny (...)
    w (...), jak również z zakresu technologii głównie (...) czy (...).
    Poprzednio Wnioskodawca pracował nad zupełnie innymi rozwiązaniami – (...).
    Poprzednie rozwiązania jednak zdecydowanie różniły się od tych objętych wnioskiem.
    Efektem działań opisywanych w niniejszym wniosku o interpretację były aplikacje,
    wytworzone przez Wnioskodawcę funkcjonalności, programy komputerowe:
    (...)
    Są to innowacyjne rozwiązanie, szyte na miarę, bardzo ważna jest wydajność, ponieważ (...)
    Przez „część oprogramowania” należy rozumieć tworzone przez Wnioskodawcę
    funkcjonalności, zbiór kodów źródłowych składających się na dany moduł
    oprogramowania, stanowiący program komputerowy.
    W przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów, w tym również części
    oprogramowania efekty prac Wnioskodawcy są w każdym przypadku odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub jego
    części każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz
    art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca w związku z tworzeniem/rozwojem/ulepszeniem oprogramowania w
    poszczególnych latach zrealizował następujące harmonogramy (w określonym czasie
    powstały następujące efekty prac):
    (...).
    Wnioskodawca jest odpowiedzialny za wytworzenie danej, powierzonej mu
    funkcjonalności oprogramowania, modułu oprogramowania – programu komputerowego,
    który po jego wytworzeniu jest następnie implementowany do większego systemu.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do wytworzonej
    przez niego funkcjonalności, modułu oprogramowania – programu komputerowego.
    Powyższe odbywa się na podstawie umowy indywidualnie zawartej przez Wnioskodawcę
    ze spółką.
    Wnioskodawca stwierdził, że jeżeli osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa
    majątkowego do części/fragmentu/elementu, który stworzył w efekcie pracy twórczej, ta
    część/fragment/element jest odrębnym programem komputerowym podlegającym
    ochronie określnej w z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Nie zachodzi sytuacja, że Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa
    majątkowego do całego systemu wytworzonego przez większy zespół programistów,
    którego jest członkiem. Wnioskodawca nie jest współwłaścicielem wytworzonego systemu.
    Nie zachodzi sytuacja, że autorskie prawo do programu komputerowego przysługiwało
    /przysługuje niepodzielnie wszystkim twórcom.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do wytworzonej
    przez niego funkcjonalności, modułu oprogramowania – programu komputerowego.
    Powyższe odbywa się na podstawie umowy indywidualnie zawartej przez Wnioskodawcę
    ze spółką.
    Poniżej wskazano funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z poszczególnymi
    działaniami dotyczącymi wytwarzania i rozwijania oprogramowania:

    a) opłaty za wynajem sprzętu (laptop) – są to wydatki niezbędne do technicznego
      wytwarzania, testowania, przechowywania, zapisu i przekazywania programów
      komputerowych; Wnioskodawca wykonuje prace opisane we wniosku na tym sprzęcie;
    b) wydatki na księgowość – Wnioskodawca powierza zewnętrznemu podmiotowi
      realizację jego usług księgowych; dzięki temu Wnioskodawca ma więcej czasu na
      tworzenie rozwiązań (programów komputerowych) opisanych we wniosku; księgowość
      rozlicza przychody Wnioskodawcy z prac opisanych we wniosku, wspomaga również
      go w prowadzeniu ewidencji na potrzeby ulgi IP BOX;
    c) wydatki związane z samochodem (paliwo, opłaty leasingowe) – są to wydatki
      niezbędne dla umożliwienia Wnioskodawcy dojazdu do siedziby spółki celem
      omówienia preferencji klienta, postępów prac nad oprogramowaniem, dojazdu do
      specjalistycznych sklepów ze sprzętem komputerowym, do swojej siedziby czy do
      siedziby klientów;
    d) opłaty za telefon – są to wydatki niezbędne dla zapewnienia zdalnego kontaktu ze
      spółką, celem omówienia prac nad oprogramowaniem, poinformowania o statusie
      prac, poznania potrzeb klienta;
    e) wydatki na usługi IT (opłaty za serwery, opłaty za sztuczną inteligencję) – są to wydatki
      niezbędne do zapisu, przechowywania rezultatów prac (serwery), opłaty za sztuczną
      inteligencję jako narzędzia do tworzenia programów komputerowych, pozyskiwania
      wiedzy o innowacyjnych technikach, metodach, rozwiązaniach;
    f) wydatki na sprzęt IT (komputer, smartfon, drukarki, monitor) – są to wydatki niezbędne
      do fizycznego tworzenia programów komputerowych, testowania, zapisu,
      przekazywania, tworzenia dokumentacji z nim związanej, kontaktu ze spółką/klientem.
    Koszty usług księgowych to miesięczne opłaty za usługi biura księgowego. W ramach tych
    wydatków nie mieści się opłata za złożenie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji.
    Ewidencja w ramach współpracy ze spółką prowadzona jest od września 2021 r.
    Prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie
    kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego, w
    przewidzianym dla tej czynności terminie.
    Interfejsy, o których mowa we wniosku są nierozerwalnie związane z tworzonymi przez
    Wnioskodawcę funkcjonalnościami, programami komputerowymi. Interfejs stanowi
    miejsce interakcji innych programów lub użytkowników z tworzonym przez Wnioskodawcę
    systemem. Wnioskodawca samodzielnie tworzył interfejsy w zakresie tworzonych przez
    niego programów komputerowych – rozwiązań. Żaden z tych interfejsów nie jest w stanie
    pracować samodzielnie, jedno od drugiego jest w pełni zależne. Są one również na tyle
    skomplikowane, że nie są reużywalne, czyli mogą działać tylko w systemie, w którym
    zostały stworzone. Są to rozwiązania szyte na miarę i są integralną częścią aplikacji.
    Interfejsy są nierozerwalnie związane z tworzonymi przez Wnioskodawcę programami.
    Zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa do ulgi IP BOX: elementy programu
    komputerowego chronione prawem autorskim to przede wszystkim:
    (...)
    Jeżeli interfejs jest rzeczywiście źródłem funkcjonalnego wzajemnego połączenia i
    wzajemnego oddziaływania na siebie różnych elementów programu komputerowego,
    innego oprogramowania i sprzętu komputerowego (co ma miejsce w niniejszym
    przypadku), to interfejs można uznać za nierozerwalną funkcjonalną część składową
    programu komputerowego. Interfejs jako funkcjonalnie nierozerwalna część programu
    komputerowego, podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i dlatego może stanowić kwalifikowane
    prawo IP.

    Pytania
    1. Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we
      wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której
      mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
      Wnioskodawcę)?
    3. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
      do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w ramach
      świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
      możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w latach 2021-2025 i w latach
      następnych (tj. w roku 2026 i kolejnych)?
    4. Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
      stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na
      prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 1:
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. W tym miejscu
    podkreślić należy, iż zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa pojęcie programu
    komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc „programem komputerowym” jest każdy
    kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku programowania. Holistycznie i funkcjonalnie,
    program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs” (s. 37, https://www.podatki.
    gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-box/, dostęp: 2.8.2019 r.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Jak
    już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, ochrona programu komputerowego nie
    jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę wchodzić może zatem
    zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający komendy (w
    zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające postać zbliżoną do
    klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu maszynowego
    (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Ochronie na gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania,
    nawet jeśli nie zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu
    komputerowego może poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także

    jako graficzna sieć działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym
    algorytmie. W taki sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy,
    zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy
    odpowiednich figur geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu
    kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia
    programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy, algorytmy, w językach
    programowania składające się na całe systemy czy moduły oprogramowania, w których
    zapisane były/są nowe funkcjonalności tego oprogramowania, jak również dokumentację
    techniczną/wykonawczą.
    W konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa majątkowe i
    osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone na
    zleceniodawcę). Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 2:
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób
    mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace
    rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4
    ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów:
    - badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń;
    - prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadził on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu
    i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ służyły tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżała
    między innymi po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez

    Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot
    ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają
    charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem
    na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 3:
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
    sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym możliwe jest
    zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
    ustawy o PIT w latach 2021-2025 i w latach następnych (tj. w roku 2026 i kolejnych) .
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca
    wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za
    uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca
    wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy). Przepis ten dotyczy sytuacji,
    gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla
    potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej
    działalności gospodarczej.
    Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów
    lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości
    intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-
    rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika.
    Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez
    podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które
    podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności
    intelektualnej do tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie
    na rzecz danego kontrahenta. W toku realizowanych prac, Wnioskodawca wytwarzał
    /wytwarza utwory objęte prawami własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał/zyskuje
    wszystkie prawa do wytworzonych utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za co
    otrzymał wynagrodzenie. Tak, więc należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Takie stanowisko znajduje
    również potwierdzenie w ostatnich wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej interpretacjach (interpretacja z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-
    1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0112-KDWL.4011.428.2022.2.AK,
    z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0115-KDIT1-4022.117.2022.2.MK, z dnia 8 lipca 2022 r.
    znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.118.2022.2.JJ).
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Przedmiotowe części oprogramowania, tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko.
    Program komputerowy obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Reasumując tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe – kody źródłowe
    stanowią zatem program komputerowy, które znajduje się w katalogu kwalifikowanych
    praw autorskich IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przenoszenie autorskich majątkowych praw do oprogramowania
    lub jego części, programów komputerowych w ramach współpracy ze zleceniodawcą i
    uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do skorzystania z ulgi IP
    BOX. Wnioskodawca przenosił/przenosi na zleceniodawcę całość majątkowych praw
    autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej otrzymuje i będzie otrzymywał
    wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiągał kwalifikowane
    dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o czym mowa powyżej.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnosi się również do współpracy ze spółką w latach
    następnych, albowiem Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę z nią na
    dotychczasowych, takich samych zasadach.
    Odpowiedź (stanowisko) na pytanie nr 4:
    Wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez niego wydatki takie jak:
    a) opłaty za wynajem sprzętu (laptop);
    b) wydatki na księgowość;
    c) wydatki związane z samochodem (paliwo, opłaty leasingowe);
    d) opłaty za telefon,
    e) wydatki na usługi IT (opłaty za serwery, opłaty za sztuczną inteligencję),
    f) wydatki na sprzęt IT (komputer, smartfon, drukarki, monitor), stanowią koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o
    których mowa w literze a wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę w/w wydatki w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej miały bowiem bezpośredni związek z prowadzoną przez niego

    działalnością badawczo-rozwojową, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia
    działalności tego rodzaju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan zadania, które prowadzą do wytworzenia
    /rozwinięcia programów komputerowych/oprogramowań. W okresie objętym wnioskiem,
    pracował Pan nad następującymi aplikacjami i wytworzył następujące programy
    komputerowe:
    (...)
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że zawsze tworzy produkt „szyty na miarę” dla klienta,
    oryginalny, innowacyjny. Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w

    odniesieniu do programów komputerowych, oprogramowania których dotyczy wniosek,
    przejawia się w tym, że na skutek Pana działań podejmowanych w kierunku tworzenia
    /rozwijania powstawały i powstają nowe, innowacyjne programy komputerowe,
    oprogramowania. Te nowe systemy są kreacyjnym rezultatem Pana działalności, są
    wytworem jego intelektu. Co do zasady, w każdym przypadku przyjmując zadanie do
    realizacji, wytworzenie systemu lub polegające na usprawnieniu /ulepszeniu /rozwinięciu
    /zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania o innowacje zapoznawał
    się Pan z problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe, nowe rozwiązania
    /rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne skutki
    zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie eksperymentalne
    /prototypy, testował je i następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał do istniejącego
    oprogramowania. Systemy były tworzone i rozwijane o nowe funkcjonalności tak aby były
    konkurencyjne, odpowiadały na potrzeby klienta/użytkownika i odróżniały się od
    rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty Pana pracy zawsze odznaczały się (i jest tak nadal) rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie
    „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klienta
    /spółkę.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że w ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza,
    programy komputerowe dla Spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o
    charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.

    Systematyczność prac polegała/polega na tym, że zaplanował i przeprowadził Pan
    realizację opisanych systemów, realizował pewne harmonogramy, przyjmując wcześniej
    określone cele do osiągnięcia – mając na uwadze zapotrzebowania danej spółki
    /użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby. Działał/działa w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany a przy tym regularny.
    Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych systemów lub modułów
    /funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych systemów, funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji
    rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały/obejmują czynności
    takie jak: zbadanie/analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie rozwiązania i
    prac, implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja rozwiązania
    właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego. Celem/celami
    jakie postawił Pan sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego/ulepszanego
    oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność (lub
    funkcjonalności)/cały system, którą zamówiła spółka, w pełni odpowiadający jej potrzebom
    /potrzebom jej klienta (użytkowników aplikacji), zaprojektowany i zaimplementowany
    stricte pod spółkę/użytkowników systemu, odróżniający się od gotowych rozwiązań na
    rynku.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem
    badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym,
    czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzona bezpośrednio przez Pana indywidualna i
    samodzielna działalność na potrzeby kontraktu zawartego ze spółką obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, albowiem nieustanie, przy codziennym świadczeniu usług zdobywa
    Pan nową wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a
    następnie wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych. Powstałe programy
    komputerowe były/są efektem Pana własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem
    zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi
    powstawał nowy produkt. Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie
    wykonywane przez Pana czynności, proces myślowy i efekt tego procesu.
    Produkty, usługi opisane w niniejszym wniosku – aplikacje były i są tworzone z użyciem
    narzędzi i technologii, takich jak: (...). Jak już to zostało wskazane powyżej, w związku ze
    współpracą ze spółką Wnioskodawca rozwinął swoje umiejętności w zakresie dziedziny (...)
    w (...), jak również z zakresu technologii głównie (...) czy (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazał Pan we wniosku, prace obejmowały łącznie: nabywanie przez Pana wiedzy i
    umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności
    pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań
    naukowych oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    prac), kształtowanie Pana wiedzy i umiejętności oraz wykorzystywanie tej wiedzy i
    umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą
    planowaniu projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów

    – programów komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz spółki.
    Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych systemów lub modułów
    /funkcjonalności opisanego oprogramowania. Celem lub celami tych prac było
    wytworzenie nowych systemów, funkcjonalności oprogramowania i w konsekwencji
    rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania.
    W ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza Pan, programy
    komputerowe dla spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o charakterze
    twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale
    poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub

        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów efekty
    Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na

    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie”
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że od września 2021 r. prowadzi Pan odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT
    ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT
    przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Spółkę mieszczą się w
    kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które
    są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za lata 2021-2024 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że
    nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,

    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W świetle powyższego, wydatki wymienione przez Pana w opisie sprawy mogą stanowić
    koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu prac rozwojowych, których
    efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.