Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1027.2024.3.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Brak opodatkowania nieodpłatnego przekazania
przedsiębiorstwa na rzecz Zainteresowanego niebędącego
stroną postępowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
małżeństwo
przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku
    opodatkowania nieodpłatnego przekazania przedsiębiorstwa na rzecz Zainteresowanego

    niebędącego stroną postępowania oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 18 grudnia 2024 r. (wpływ 30 grudnia 2024 r.) oraz – w
    odpowiedzi na wezwanie – 25 lutego 2025 r. (wpływ 26 lutego 2025 r.).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
        1) Zainteresowana będąca stroną postępowania: X
        2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:Y
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług oraz rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie PKD 16.23.Z Produkcja
    pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa, co jednocześnie stanowi
    główny profil działalności firmy.
    Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim i z mężem łączy ją nieprzerwanie
    wspólność majątkowa od początku małżeństwa. Wnioskodawczyni planuje przekazanie
    całego majątku firmy swojemu mężowi oraz zamknięcie firmy. Przekazanie odbędzie się
    nieodpłatnie.
    Wnioskodawczyni planuje przekazać całość swojego przedsiębiorstwa mężowi, tj.
    wszystkich wchodzących w skład majątku przedsiębiorstwa nieruchomość, środki trwałe,
    towary i pracowników (art. 23 Kodeksu pracy) oraz zobowiązań i należności, co łącznie
    będzie stanowić przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Mąż Wnioskodawczyni prowadzi obecnie działalność gospodarczą w zakresie 31.02.Z
    Produkcja mebli kuchennych co jednocześnie stanowi główny profil działalności firmy.
    Ponadto w uzupełnieniu wskazano, że:
      a) Zainteresowana będącą stroną postępowania prowadzi działalność od 5 lipca 2011
        r., natomiast zainteresowany niebędący stroną postępowania prowadzi działalność
        od 12 kwietnia 2021 r.
      b) Zainteresowany niebędący stroną postępowania w dniu przejęcia składników
        majątkowych będzie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
      c) Przejęte składniki majątkowe będą pozostawały ze sobą we wzajemnych relacjach, w
        taki sposób, że będzie można mówić o nich jako o zespole.
      d) Zainteresowana będąca stroną postępowania zamierza przekazać przedsiębiorstwo
        mężowi w momencie uzyskania interpretacji indywidualnej.
      e) Powodem przekazania firmy Zainteresowanemu niebędącego stroną postępowania,
        jest to iż Zainteresowana będąca stroną postępowania ze względu na swój wiek,
        chce przejść na emeryturę i zakończyć prowadzenie działalności.
      f) Zainteresowany niebędący stroną postępowania będzie prowadził działalność w
        oparciu o przejęte składniki majątku, tj. działalność w zakresie produkcji mebli,
        wyrobów stolarskich, naprawa i konserwacja mebli, sprzedaż wyrobów stolarskich.
        Zakres się nie zmieni.

## Pytanie

Czy transakcja przeniesienia całości przedsiębiorstwa będzie podlegać zwolnieniu z
    podatku VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług -
    przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem charakter przedmiotowej czynności prawnej wyłączony ze stosowania ustawy o
    VAT skutkował będzie tym, że będzie to czynność zwolniona z VAT.
    Zgodnie z odesłaniem umieszczonym w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
                                                    1dochodowym od osób fizycznych (art. 5a pkt 3) do przepisów kodeksu cywilnego (art. 55)
    - przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
        przedsiębiorstwa),
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych,
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
      5) koncesje, licencje i zezwolenia,
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
      8) tajemnice przedsiębiorstwa,
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zauważyć przy tym należy, że katalog składników (elementów) przedsiębiorstwa, o których
    mowa w ww. przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, o czym świadczy użycie
    sformułowania „w szczególności”. W związku z powyższym w skład przedsiębiorstwa w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego mogą wchodzić także inne składniki majątkowe,
    niewymienione w cyt. wyżej przepisie, np. zobowiązania wynikające z prowadzonej w
    ramach tego przedsiębiorstwa pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
                      2przepisów szczególnych (art. 55 k.c.).
    Przy przekazaniu całego przedsiębiorstwa zastosowanie znajdzie art. 6 pkt 1 u.p.t.u.
    Według takiego, przepisów u.p.t.u. nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa
    lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, mamy bezsprzecznie do czynienia z przeniesieniem całego
    przedsiębiorstwa, tj. wszystkich wchodzących w skład majątku przedsiębiorstwa
    nieruchomość , środki trwałe, towary i pracowników (art. 23 Kodeksu pracy) oraz
    zobowiązań i należności, o których mowa w opisie stanu przyszłego.
    Na podstawie art. 6 pkt 1 u.p.t.u. przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa.
    Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym
    mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, czy zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art.
    2 pkt 27e ustawy uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:

      1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
      2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji. Obie te okoliczności zostały w opisie stanu faktycznego
        wykazane.
    W związku z powyższym nie podlega opodatkowaniu VAT przekazanie przez żonę mężowi
    przedsiębiorstwa - będzie to czynność neutralna w aspekcie obciążeń podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) lub
    zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się
                      1definicją sformułowaną w art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:

      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia doprowadzenia działalności gospodarczej”.
                2Potwierdza to art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze
    pewnych elementów.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2008 r., sygn. akt II
    FSK 1896/11:
      „czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest
      występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych
      jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości”.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego
    określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego
    zdefiniowania dokonywanej czynności. Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji
    mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować
    zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące
    między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego
    przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą
    okazać się orzeczenia TSUE.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że
    celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w

    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19
    Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w
    tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112,
    wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej
    działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność
    gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z
    nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie PKD 16.23.Z Produkcja pozostałych
    wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa, co jednocześnie stanowi główny profil
    działalności firmy. Pozostają Państwo w związku małżeńskim i łączy Państwa
    nieprzerwanie wspólność majątkowa od początku małżeństwa. Planuje Pani przekazanie
    całości swojego przedsiębiorstwa Panu, tj. wszystkich wchodzących w skład majątku
    przedsiębiorstwa nieruchomość, środki trwałe, towary i pracowników (art. 23 Kodeksu
    pracy) oraz zobowiązań i należności, co łącznie będzie stanowić przedsiębiorstwo w
    rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego oraz zamknięcie firmy. Przekazanie odbędzie się
    nieodpłatnie. Pan prowadzi obecnie działalność gospodarczą w zakresie 31.02.Z Produkcja
    mebli kuchennych co jednocześnie stanowi główny profil działalności firmy. Przejęte
    składniki majątkowe będą pozostawały ze sobą we wzajemnych relacjach, w taki sposób,
    że będzie można mówić o nich jako o zespole. Pan będzie prowadził działalność w oparciu
    o przejęte składniki majątku, tj. działalność w zakresie produkcji mebli, wyrobów
    stolarskich, naprawa i konserwacja mebli, sprzedaż wyrobów stolarskich.
    Wątpliwości w sprawie dotyczą uznania transakcji nieodpłatnego przekazania mężowi
    opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych za przedsiębiorstwo, wyłączone z
    opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów prawa, jeżeli zostaną spełnione warunki
              1określone w art. 55 Kodeksu cywilnego dotyczące definicji przedsiębiorstwa, to zgodnie z

    art. 6 pkt 1 ustawy zbycie przedsiębiorstwa będzie czynnością, która jest wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa
    należy stwierdzić, że skoro w okolicznościach niniejszej sprawy Pani przekaże Panu
                                                1wszystkie składniki majątkowe w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    cywilnego, to ww. czynność stanowiąca zbycie przedsiębiorstwa nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Mając na uwadze Państwa stanowisko, z którego wynika, że przekazanie przedsiębiorstwa
    nie podlega opodatkowaniu VAT, należało uznać je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

... (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.