Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-96/16-4/MAO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-24
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku; udział
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony  przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2016 r. (data wpływu 8 lutego 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 24 lutego 2016 r. nr IPPP2/4512-96/16-2/MAO (data doręczenia 2 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w nieruchomości - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy udziału w nieruchomości, uzupełniony pismem z dnia 2 marca 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 24 lutego 2016 r. nr IPPP2/4512-96/16-2/MAO (data doręczenia 2 marca 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Dnia 31 lipca 2015 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem (na podstawie umowy sprzedaży) udział w wysokości 871/2400 nieruchomości, tj. działce gruntu nr 29/1, stanowiącej zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów na dzień zakupu użytki rolne i pastwiska. Dla nieruchomości jest prowadzona księga wieczysta, w której to księdze, nieruchomość oznaczona jest jako „R-grunty orne”. W związku małżeńskim Wnioskodawczyni i Jej męża panuje ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Strona nie prowadzi działalności gospodarczej. Przedmiotowy udział w powyżej opisanej nieruchomości, nie został nabyty w ramach ani na potrzeby prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej, jak też nigdy nie służył jej prowadzeniu i stanowi on Wnioskodawczyni i Jej męża majątek prywatny. Przedmiotowy udział Strona nabyła, w celu jego przyszłej sprzedaży, w bliżej nieokreślonym terminie.

W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy, dla tej jej części, w której położona jest nieruchomość, uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 30 sierpnia 2002 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 18 listopada 2002 r. nieruchomość jest przeznaczona pod tereny zabudowy produkcyjno‑usługowej i obsługi komunikacji z dopuszczeniem realizacji obiektów socjalnych administracyjnych oraz usług. Odnośnie planowanej przyszłej sprzedaży Wnioskodawczyni z mężem nie podejmowali żadnych działań typu: umieszczanie ogłoszeń i planowanej sprzedaży w prasie, internecie czy innych mediach jak też nie zgłosili Oni zamiaru przyszłej sprzedaży do żadnego biura nieruchomości. W miesiącu listopadzie 2015 r., zgłosiła się do Wnioskodawczyni i Jej męża spółka pod firmą P. Sp. z o.o., z propozycją zakupu Ich udziału. W dniu 25 listopada 2015 r. Wnioskodawczyni z mężem zawarli ze spółką P. przedwstępną umowę sprzedaży przysługującego Jej i małżonkowi udziału w powyżej opisanej nieruchomości, która to sprzedaż ma nastąpić do dnia 31 maja 2016 r., w dacie wskazanej przez Kupującego. Jednocześnie w przedmiotowej umowie przedwstępnej Wnioskodawczyni wraz z mężem udzielili przyszłemu Kupującemu pełnomocnictwa do działania tak w ich jak i Jego (P.) imieniu, w celu przygotowania planowanej przez Kupującego na nieruchomości inwestycji, z tym zastrzeżeniem, iż wszelkie koszty tych działań pokrywa kupujący. Pełnomocnictwo to obejmuje jak poniżej:

„Sprzedający wyrażają zgodę i zezwalają Kupującemu - od dnia zawarcia umowy objętej niniejszym aktem notarialnym do dnia zadarcia Umowy Sprzedaży - na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo budowlane, to jest dla składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, a także do prowadzenia na nim - na koszt Kupującego badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń, a warunki gruntowe umożliwiają realizację na nim Inwestycji.”

Wnioskodawczyni oraz Jej mąż ustanowili swoim pełnomocnikiem przedstawiciela wskazanego przez Kupującego i upoważnili go do:

1.  uzyskania warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych oraz złączenia do dróg,
2.  uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskanie decyzji dot. gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie,
3.  uzyskania decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskania decyzji o nasadzeniach zastępczych, wszystkie koszty oraz opłaty przyłączeniowe związane z warunkami technicznymi i decyzjami określonymi powyżej, będą obciążały Kupującego.

Przyszły Kupujący planuje na terenie nieruchomości realizację hali magazynowo‑logistyczno‑produkcyjnej.

Ponadto Wnioskodawczyni wraz z mężem są właścicielami innych nieruchomości oraz udziałów w nieruchomościach, których sprzedaży nie wykluczają w przyszłości ale na dzień dzisiejszy nie podejmują w tym celu żadnych starań ani nie ponoszą w tym celu żadnych nakładów.

W uzupełnieniu z 2 marca 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.) Wnioskodawczyni wskazała, że przynależny Jej oraz mężowi udział w przedmiotowej nieruchomości nie był oraz nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, lub innych umów o podobnym charakterze, nie posiada Ona natomiast wiedzy w tym zakresie, co do udziałów pozostałych współwłaścicieli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię wyżej wymienionego udziału w nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (stawką podstawową)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przez Nią ww. udziału w nieruchomości, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przedmiotowy udział Strona nabyła w celu jego dalszej, przyszłej odsprzedaży, a także w tym celu współdziała z przyszłym Kupującym, z którym jest związany umową przedwstępną, poprzez udzielenie mu powyżej opisanych pełnomocnictw, celem przygotowania nieruchomości pod przyszłą inwestycję.

W piśmie z 2 marca 2016 r. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że odnośnie stawki podatku VAT, uważa, iż dostawa udziału w przedmiotowej nieruchomości powinna być objęta podatkiem VAT w wysokości 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.), prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność. Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Z kolei zgodnie z art. 196 Kodeksu cywilnego współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 K.c.). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

W ujęciu cywilistycznym istotą umowy sprzedaży jest to, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy Kodeks cywilny, rzeczami są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy. Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest również, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem jak wynika z powyższego, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W konsekwencji, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zauważyć należy, że określenie, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec), wymaga ustalenia, czy jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np. ww. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Z opisu sprawy wynika, że dnia 31 lipca 2015 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem (na podstawie umowy sprzedaży) udział w wysokości 871/2400 nieruchomości, tj. działce gruntu nr 29/1, stanowiącej zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów na dzień zakupu użytki rolne i pastwiska. Dla nieruchomości jest prowadzona księga wieczysta, w której to księdze, nieruchomość oznaczona jest jako „R-grunty orne”. W związku małżeńskim Wnioskodawczyni i męża panuje ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Strona nie prowadzi działalność gospodarczej. Przedmiotowy udział w powyżej opisanej nieruchomości, nie został nabyty w ramach ani na potrzeby prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej, jak też nigdy nie służył jej prowadzeniu i stanowi majątek prywatny Wnioskodawczyni i jej męża. Przedmiotowy udział Strona nabyła, w celu jego przyszłej sprzedaży, w bliżej nieokreślonym terminie.

W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy, dla tej jej części, w której położona jest nieruchomość, uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 30 sierpnia 2002 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 18 listopada 2002 r. nieruchomość jest przeznaczona pod tereny zabudowy produkcyjno‑usługowej i obsługi komunikacji z dopuszczeniem realizacji obiektów socjalnych administracyjnych oraz usług. Odnośnie planowanej przyszłej sprzedaży Wnioskodawczyni z mężem nie podejmowali żadnych działań typu: umieszczanie ogłoszeń i planowanej sprzedaży w prasie, internecie czy innych mediach jak też nie zgłosili oni zamiaru przyszłej sprzedaży do żadnego biura nieruchomości. W miesiącu listopadzie 2015 r., zgłosiła się do Wnioskodawczyni i Jej męża spółka pod firmą P. Sp. z o. o., z propozycją zakupu udziału. W dniu 25 listopada 2015 r. Strona zawarła ze spółką P. przedwstępną umowę sprzedaży przysługującego Jej i małżonkowi udziału w powyżej opisanej nieruchomości, która to sprzedaż ma nastąpić do dnia 31 maja 2016 r., w dacie wskazanej przez Kupującego. Jednocześnie w przedmiotowej umowie przedwstępnej Wnioskodawczyni wraz z mężem udzielili przyszłemu Kupującemu pełnomocnictwa do działania tak w ich jak i Jego (P.) imieniu, w celu przygotowania planowanej przez Kupującego na nieruchomości inwestycji, z tym zastrzeżeniem, iż wszelkie koszty tych działań pokrywa kupujący. Pełnomocnictwo to obejmuje jak poniżej:

„Sprzedający wyrażają zgodę i zezwalają Kupującemu - od dnia zawarcia umowy objętej niniejszym aktem notarialnym do dnia zawarcia Umowy Sprzedaży - na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością dla celów budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo budowlane, to jest dla składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, a także do prowadzenia na nim - na koszt Kupującego badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość wolna jest od zanieczyszczeń, a warunki gruntowe umożliwiają realizację na nim Inwestycji.”

Wnioskodawczyni oraz jej mąż ustanowili swoim pełnomocnikiem przedstawiciela wskazanego przez Kupującego i upoważnili go do:

1.  uzyskania warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych oraz złączenia do dróg,
2.  uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskanie decyzji dot. gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie,
3.  uzyskania decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskania decyzji o nasadzeniach zastępczych, wszystkie koszty oraz opłaty przyłączeniowe związane z warunkami technicznymi i decyzjami określonymi powyżej, będą obciążały Kupującego.

Przyszły Kupujący planuje na terenie nieruchomości realizację hali magazynowo‑logistyczno‑produkcyjnej.

Ponadto Strona wskazała, że przynależny Wnioskodawczyni oraz Jej mężowi udział w nieruchomości nie był oraz nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, lub innych umów o podobnym charakterze.

Z uwagi na powołane przepisy i przedstawione okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że Wnioskodawczynię należy uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy - w odniesieniu do przedmiotu planowanej dostawy. Treść wniosku wskazuje, że przedmiotowy udział w nieruchomości został nabyty w celu dalszej odsprzedaży w bliżej nieokreślonym terminie.

Strona zamierza jednak podjąć szereg czynności w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży oraz zmierzających do zwiększenia wartości i atrakcyjności nieruchomości, takich jak uzyskanie warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej, zmiana klasyfikacji gruntów, uzyskania decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskania decyzji o nasadzeniach zastępczych.

W ocenie tut. Organu sprzedaż udziału w nieruchomości nie będzie stanowiła zwykłego wykonywania prawa własności, a Wnioskodawczyni będzie działała w tym zakresie jak handlowiec. W związku z tym należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni, z tytułu tej transakcji, będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży udziału w nieruchomości będzie zatem działała w charakterze podatnika podatku VAT i w konsekwencji planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Kolejną kwestią, która wymaga rozstrzygnięcia jest kwestia stawki VAT dla planowanej transakcji.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Tereny budowlane, w myśl art. 2 pkt 33 ustawy, to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane w myśl art. 2 pkt 33 ww. ustawy. Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są terenami budowlanymi, jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy, dla tej jej części, w której położona jest nieruchomość, uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 30 sierpnia 2002 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 18 listopada 2002 r. nieruchomość jest przeznaczona pod tereny zabudowy produkcyjno-usługowej i obsługi komunikacji z dopuszczeniem realizacji obiektów socjalnych administracyjnych oraz usług. Nie można więc uznać, że będący przedmiotem dostawy grunt, to teren inny niż budowlany.

W konsekwencji, transakcja dostawy udziału w nieruchomości nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Dostawa udziału w nieruchomości nie będzie także korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ z okoliczności sprawy nie wynika, aby udział w nieruchomości wykorzystywany był przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

W konsekwencji planowana transakcja będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.