Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-1356/08/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-05
Teza: Czy w przypadku przyznania członkom zarządu świadczenia dodatkowego w postaci ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego można dokonać obowiązkowych potrąceń (zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne), a następnie do towarzystwa ubezpieczeniowego przesłać kwotę po odjęciu tych potrąceń? Jaką wartość świadczenia można uznać za przychód: 1. czy wartość przyznanego świadczenia dodatkowego na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym, 2. czy wartość składki przelanej do towarzystwa ubezpieczeniowego?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; pracodawca; ubezpieczenia; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 07 sierpnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń na rzecz członków zarządu w związku z wykupieniem polisy ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 sierpnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń na rzecz członków zarządu w związku z wykupieniem polisy ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Prezesowi Zarządu Spółki oraz jego Zastępcom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, odpowiednio uchwałą Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia oraz uchwałą Rady Nadzorczej przyznano świadczenia dodatkowe w postaci ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego. Wysokość przyznanego świadczenia – wartość składki na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym stanowi miesięcznie 1/12 świadczenia dodatkowego wynikającego z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 3 marca 2000r. o wynagrodzeniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi; maksymalna wartość świadczeń dodatkowych przyznanych w ciągu roku nie może przekroczyć dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przyjętego dla ustalenia wynagrodzenia członka zarządu, tj. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Członkowie Zarządu Spółki złożyli wnioski o zawarcie umowy ubezpieczenia na życie z funduszem inwestycyjnym oraz wnioski o przelanie składki wynikającej z polisy na konto towarzystwa ubezpieczeniowego. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie pracownika powstaje przychód ze stosunku pracy, w związku z czym Spółka jako płatnik nalicza, potrąca i odprowadza do odpowiednich organów zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Potrąceń dokonuje z bieżących wynagrodzeń pracowników, odprowadzając jednocześnie do towarzystwa ubezpieczeniowego składkę na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym w wysokości 1/12 świadczenia dodatkowego. Jeżeli na przykład miesięczna wartość świadczenia dodatkowego wynosi 1 000,00 zł, tym samym miesięczna wartość składki na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym wynosi 1 000,00 zł (kwota polisy) – stanowi ona przychód i podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a także podstawę obliczenia kwoty składki na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne.

Przykładowe wyliczenie:

*   kwota świadczenia dodatkowego: 1 000,00 zł,
*   składki na ubezpieczenie społeczne: 137,10 zł,
*   zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych wg skali (19%): 97,00 zł,
*   składki na ubezpieczenie zdrowotne: 77,66 zł,
*   kwota do potrącenia z bieżącego wynagrodzenia miesięcznego: 311,76 zł,
*   kwota składki na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym (wynikająca z polisy) przelana do towarzystwa ubezpieczeniowego: 1 000,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy można przyjąć inne rozwiązanie proponowane przez podatnika tj., że z kwoty świadczenia dodatkowego można dokonać obowiązkowych potrąceń (zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne), a do towarzystwa ubezpieczeniowego przesłać kwotę po dokonaniu potrąceń obowiązkowych? Na przykład miesięczna wartość świadczenia dodatkowego wynosi 1 000,00 zł, co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne oraz na ubezpieczenie zdrowotne. Wartość składki na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym wynosi 688,24 zł (kwota polisy).

Wyliczenie:

*   kwota świadczenia dodatkowego: 1 000,00 zł,
*   składki na ubezpieczenie społeczne: 137,10 zł,
*   zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych wg skali (19%): 97,00 zł,
*   składki na ubezpieczenie zdrowotne: 77,66 zł,
*   kwota składki na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym (wynikająca z polisy) przelana do towarzystwa ubezpieczeniowego: 688,24 zł.

Jaką wartość świadczenia można uznać za przychód:

1.  czy wartość przyznanego świadczenia dodatkowego na ubezpieczenie na życie z funduszem inwestycyjnym,
2.  czy wartość składki przelanej do towarzystwa ubezpieczeniowego?

Świadczenia dodatkowe przyznane na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 03 marca 2000r. o wynagrodzeniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi, obejmujące ubezpieczenia na życie z funduszem inwestycyjnym opłacane są przez wnioskodawcę. Zdaniem wnioskodawcy wpłacone składki do towarzystwa ubezpieczeniowego stanowią przychód osób wskazanych w polisie w momencie ich zapłacenia przez spółkę. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwota świadczenia dodatkowego – wpłaconej składki do towarzystwa ubezpieczeniowego podlega opodatkowaniu i oskładkowaniu ZUS oraz składkę zdrowotną. Podatek i składki obciążają wynagrodzenie miesięczne podatnika uprawnionego do świadczenia dodatkowego i z tego wynagrodzenia są pobierane. W ocenie wnioskodawcy spółka jako płatnik tych obciążeń zobligowana jest je pobrać od uprawnionego podatnika z wynagrodzenia i odprowadzić do właściwych organów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 11 ust. 1, tejże ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. W myśl art. 808 § 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy Kodeks cywilny – ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Natomiast stosownie do zapisu art. 822 tejże ustawy, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Z treści tychże przepisów wynika, że umowa ubezpieczenia nie musi koniecznie dotyczyć osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, na podstawie której osobą uprawnioną do świadczeń ze strony ubezpieczyciela jest inna osoba niż ubezpieczający i/lub której przedmiotem ubezpieczenia będzie odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest ona bowiem odstępstwem od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot, którego interesów umowa dotyczy.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość, została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika należą do nieodpłatnych świadczeń. Ich pojęcia nie definiuje jednak ustawa o podatku dochodowym. Termin „świadczenie” pojawia się na gruncie Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 353 oznacza przedmiot stosunku zobowiązaniowego, który wyraża się obowiązkiem określonego zachowania się przez podmiot zobowiązany. Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Mając na uwadze powyższe, uzyskiwana przez osoby ubezpieczone korzyść w postaci opłaconych przez Spółkę składek na ubezpieczenie zdrowotne, majątkowe oraz osobowe, stanowi nieodpłatne świadczenie, które należy zakwalifikować do przychodów określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli pełnione przez te osoby obowiązki wynikają ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. W sytuacji natomiast sprawowania funkcji zarządzania na podstawie aktu powołania, otrzymana korzyść nie jest zaliczana do przychodów ze stosunku pracy, a do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy podatkowej. Zgodnie z art. 13 ust. 7 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Członkowie zarządu osiągają korzyść finansową, ponieważ nie są zobowiązani do zapłaty składki ubezpieczeniowej na własne ubezpieczenie zdrowotne, majątkowe oraz osobowe, gdyż pokrywa tę składkę za nich Spółka. Dzięki takiemu działaniu u członków zarządu dochodzi do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosi za nich koszt finansowy ubezpieczenia, a tym samym nie muszą oni uszczuplać swojego majątku. Z tej też przyczyny składkę ubezpieczeniową ponoszoną na rzecz członków zarządu przez Spółkę należy zaliczyć do przychodów tychże członków.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zatem wartość świadczenia dodatkowego w postaci ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego – przyznanego na podstawie ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi i postawionego do dyspozycji jest przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym członków zarządu poprzez opłacenie przez pracodawcę składek związanych z tym ubezpieczeniem. Tym samym płatnik winien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od wartości świadczenia postawionego do dyspozycji podatnika. Jak wynika z treści § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 stycznia 2003r. w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania (Dz. U. z 2003r. Nr 14, poz. 139) dodatkowym świadczeniem jest przyznane ubezpieczenie zdrowotne, majątkowe oraz osobowe. Zatem to ono stanowi przychód podatnika (członka zarządu). Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.** Należy jednakże podkreślić, że niniejszą interpretacją organ podatkowy dokonał wyłącznie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń na rzecz członków zarządu w związku z wykupieniem polisy ubezpieczenia zdrowotnego, majątkowego oraz osobowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach nie jest uprawniony do kwalifikowania przedmiotowego świadczenia na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych i zdrowotnych, tym samym nie dokonuje oceny prawidłowości rozliczenia wnioskodawcy z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.