Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.702.2025.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Prawo i termin odliczenia podatku naliczonego z faktury
korygującej „in plus”.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-prawo do odliczenia
podwyższenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku pozostałych
towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub A.) jest spółką prawa handlowego z siedzibą (...).
    Właścicielem i jedynym udziałowcem A jest B. sp. z o.o., w którym udziałowcami są:
      a. Pan X posiadający 33 udziały o wartości nominalnej 29 300 złotych,
      b. Pan Y posiadający 34 udziały o wartości nominalnej 30 200 złotych,
      c. Pan Z posiadający 33 udziały o wartości nominalnej 29 300 złotych,
      - (dalej: Udziałowcy).
    A. jest polskim podatnikiem VAT czynnym zarejestrowanym dla celów podatku od
    towarów i usług od dn. 11 stycznia 2017 r. A. posiada rachunki bankowe widniejące na
    tzw. „białej liście”.
    Na podstawie umowy sprzedaży warunkowej zawartej dnia 19 maja 2022 roku (...)
    („Umowa Sprzedaży Warunkowej”) oraz umowy przeniesienia zawartej dnia 11 lipca 2022
    roku, (...) („Umowa Przeniesienia”) (Umowa Sprzedaży Warunkowej oraz Umowa
    Przeniesienia będą zwane dalej łącznie „Umowami Nabycia”) zawartej przed tym samym
    notariuszem - A. nabyła od C. sp. z o.o.:
      a. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości (...) działkę nr 1 („Nieruchomość 1”),
          oraz
      b. udział w wysokości ½ części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości (...)
          stanowiącej działkę nr 2 („Nieruchomość 2”),
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 będą zwane dalej łącznie „Nieruchomościami”.
    Ponadto, w momencie zwarcia Umów Nabycia i przeniesienia własności na A. ww.
    Nieruchomości:

a. były niezabudowane i były położone na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego (...) („MPZP”), zgodnie z którym Nieruchomości
      znajdowały się na terenach zabudowy przemysłowo-usługowej
b. w Umowach Nabycia, A. i C. ustaliły łączną cenę sprzedaży Nieruchomości na kwotę
      5.300.000 złotych (pięć milionów trzysta tysięcy złotych) („Cena Sprzedaży”)
      przyjmując, że sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona z opodatkowania VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawa o
      VAT”), jako dostawa terenów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane
      („Zwolnienie z VAT”).
    W konsekwencji powyższego, Naczelnik Urzędu Skarbowego (...) - w ramach
    przeprowadzonych czynności sprawdzających wobec C. , zakwestionował przyjęte w
    Umowach Nabycia Zwolnienie z VAT, wskazując, że Nieruchomości znajdują się na
    terenach, które w MPZP zostały przeznaczone pod zabudowę przemysłowo-usługową,
    przez co brak było podstaw do zastosowania Zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43
    ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, a sprzedaż Nieruchomości powinna była podlegać
    opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu podstawowej stawki VAT wynoszącej 23%.
    W związku z tym, wobec C. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w celu
    wyegzekwowania należności VAT wynikającego z transakcji sprzedaży ww. Nieruchomości,
    co do której C. w sposób nieprawidłowy rozpoznał skutki podatkowe w podatku od
    towarów i usług (VAT).
    W związku z czynnościami sprawdzającymi prowadzonymi wobec C., kontrahent A. (C.)
    skorygował faktury, tj.:
      - Faktura (...) z dnia 2021-(...) (faktura korygująca K30, data korekty: 2023-(...)),
      - Faktura (...) z dnia 2022-(...) (faktura korygująca K31, data korekty: 2023-(...)),
      - Faktura (...) z dnia 2022-(...) (faktura korygująca K32, data wystawienia: 2023-(...))
    Ww. korekty zawierają łączną kwotę 5 300 000 złotych powiększoną o podatek od
    towarów i usług (VAT) w łącznej kwocie 1 219 000 złotych. Faktury korygujące zostały
    załączone do niniejszego wniosku.
    A. aktualnie nie zapłaciła kwoty VAT wynikającej z ww. korekt faktur. Powodem ww. stanu
    rzeczy jest fakt, iż akt notarialny przenoszący własności nieruchomości określa, iż kwota 5
    300 000 złotych stanowi cenę sprzedaży zakupu nieruchomości przez A.
    W związku z tym, aktualnie nie istnieje podstawa prawna do zapłaty całej kwoty
    wynikającej z Faktur korygujących (kwoty VAT od podstawy opodatkowania, tj. 5 300 000
    złotych).
    W związku z tym, A. zamierza zawrzeć porozumienie (w formie dwóch lub więcej
    dokumentów) z C. na podstawie którego („Porozumienie”):
    a. Przedstawiciel C. i Przedstawiciel A. zgodnie oświadczają, że wskazana w Umowach
    Nabycia Cena Sprzedaży, rozumiana była i jest przez Strony (taka była i jest ich intencja i
    zgodny ich zamiar) jako kwota netto i taka kwota jest podstawą opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług sprzedaży Nieruchomości,
    A. przyjmuje i akceptuje faktury korygujące, o których mowa w dalszej części, oraz
    zobowiązuje się do zapłaty wystawionych przez C. w dniu 7 grudnia 2023 roku faktur
    korygujących nr K30, K31, K32 w całości, tj. w łącznej kwocie 1.219.000 złotych (milion
    dwieście dziewiętnaście tysięcy złotych 00/100), traktując Cenę Sprzedaży wskazaną w

    Umowach Nabycia jako wartość netto („Faktury Korygujące”). Ww. Nieruchomości są
    wykorzystywane przez A. do celów związanych z działalnością gospodarczą (czynnościami
    opodatkowanymi VAT), tj. mają być przedmiotem dalszej sprzedaży na rzecz innego
    podatnika VAT.
    W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość odnośnie skutków
    podatkowych, jakie mogłoby przynieść Wnioskodawcy opisane wyżej Porozumienie, w tym
    szczególnie co do prawa do odliczenia, jak również momentu powstania ww. prawa.

## Pytanie

1. Czy w przypadku zawarcia Porozumienia, Wnioskodawca posiada prawo do obniżenia
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z Faktur
      Korygujących?
    2. Czy w przypadku zawarcia Porozumienia, prawo Wnioskodawcy do obniżenia podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z Faktur Korygujących
      powstaje w okresie rozliczeniowym w którym zawarto Porozumienie oraz zapłacono
      VAT na rzecz kontrahenta (C.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt ustawy o VAT opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wskazuje art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak
      również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego
      lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do
      lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej
      własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie
      na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Tym samym, na podstawie umowy przeniesienia zawartej dn. 11 lipca 2022 roku, objętej
    aktem notarialnym sporządzonym za Repertorium (...):
    a) nastąpiło skuteczne przeniesienie własności na rzecz A.,
    b) ma miejsce dostawa w podatku od towarów i usług.
    Z kolei, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    W konsekwencji nie ulega wątpliwości Wnioskodawcy, iż wraz z ww. aktem notarialnym
    miała miejsce dostawa Nieruchomości, która nie podlegała pod zwolnienie VAT.
    Oznacza to, iż Sprzedający (C.) był zobligowany do wykazania podatku należnego w
    wysokości 23 % z tytułu ww. dostawy. Nieruchomość nr 1 oraz Nieruchomość nr 2 były i
    nadal pozostają niezabudowane, są klasyfikowane jako tereny budowalne. Ponadto, C. w
    momencie zawierania transakcji i nadal pozostaje czynnym podatnikiem VAT z
    rachunkiem bankowym widniejącym na tzw. białej liście.
    Z kolei, o powstaniu prawa do odliczenia A. przesądzają dalsze przepisy ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15 co do zasady przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    W ww. zakresie należy również podkreślić, iż nie została spełniona żadna z przesłanek
    wskazanych w art. 88 ustawy o VAT, w tym szczególnie:
    a) nie stanowią kategorii wskazanych w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b-c),
    b) nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazanych a art. 88 ust. 3a ustawy o VAT (transakcja
      miała miejsce pomiędzy podmiotami rzeczywistymi, nastąpiło rzeczywiste
      przeniesienie własności nieruchomości),
    c) C. oraz A. pozostają zarejestrowanymi podatnikami VAT zarówno w momencie zawarcia
      transakcji, jak i w momencie podpisania Porozumienia,
    W ww. zakresie należy zwłaszcza podkreślić, iż po zawarciu Porozumienia, A. zaakceptuje
    treść wystawionych faktur korygujących, a cena transakcyjna zostanie powiększona o
    należny VAT i zaakceptowana przez A. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy wyłącza
    stosowanie przepisu art. 88 ust. 3a pkt 5 ustawy o VAT.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego)
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT albo niepodlegających temu
    podatkowi.

    Zgodnie bowiem z zaprezentowanym stanem faktycznym zdarzenia przyszłego:
    - A. oraz C. są czynnymi podatnikami VAT zarejestrowanymi dla celów ww. podatku (w
      momencie podpisania Porozumienia),
    - Przedmiotem dostawy był teren niezabudowany, budowlany co do którego
      nieuzasadnione jest skorzystanie ze zwolnienia przedmiotowego VAT,
    - A. wykorzystała ww. nieruchomość dla celów związanych z działalnością gospodarczą
      (czynnościami opodatkowanymi VAT),
    - A. zawarła Porozumienie z C., w którym następuje potwierdzenie ceny, tj. w taki
      sposób iż podana poprzednio cena sprzedaży jest kwotą netto i zostaje powiększona
      o VAT,
    - A. w ramach Porozumienia akceptuje Faktury Korygujące wystawione przez C.,
    - wówczas A. będzie miała prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wraz z zawarciem Porozumienia.
    W ocenie A. zostaną spełnione wszystkie warunki powstania prawa do odliczenia VAT, tj.:
    - Materialnoprawne (dostawa nieruchomości, status podatników, potwierdzenie ceny i
      akcept faktur korygujących),
    - Formalnoprawne (faktura korygująca).
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku zawarcia Porozumienia, A. posiada prawo do
    obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z Faktur
    Korygujących wystawionych przez C. dot. przeniesienia własności Nieruchomości w 2022 r.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 10-10b ustawy o VAT, prawo do odliczenia powstaje w rozliczeniu za
    okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik
    otrzymał fakturę.
    Warunkiem zatem powstania prawa do odliczenia przez A. jest otrzymanie faktury od C. z
    wykazanym podatkiem należnym. W związku z tym, prawo A. do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstanie po:
    - zawarciu Porozumienia, które potwierdzi cenę transakcji,
    - akceptacji Faktur Korygujących przez A. w ramach Porozumienia,
    - zapłacie kwoty podatku VAT na rzecz C. (wpłaconej bezpośrednio do C. lub na
      rachunek Organu podatkowego w związku z wydanymi zajęciami wobec C.).
    Zdaniem A. powstanie prawa do odliczenia VAT z tyt. faktur korygujących nastąpi wraz z
    dokonaniem płatności kwoty VAT po zawarciu Porozumienia. Zgodnie bowiem z ze
    stanem zdarzenia przyszłego:
    - w momencie zawarcia Porozumienia następuje potwierdzenie pomiędzy stronami
      ceny transakcji, po czym dochodzi do płatności kwoty VAT(warunek
      materialnoprawny),

    - w momencie zawarcia Porozumienia następuje akceptacja faktur korygujących
      wystawionych przez C. (kontrahenta Wnioskodawcy) (warunek formalnoprawny).
    Powyższe wynika wprost z treści art. 89b ust. 4 ustawy o VAT w myśl którego, w przypadku
    uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma
    prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym
    należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku
    częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w
    odniesieniu do tej części.
    W związku z powyższym, ustawa o VAT wskazuje w ww. zakresie moment powstania
    prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego
    z wystawionych faktur korygujących przez C. W związku z tym, prawo do odliczenia VAT
    nie powstaje w innych okresach, a zwłaszcza w okresie rozliczeniowym w którym zawarto
    Porozumienie (a nie wystawiono Fakturę Korygującą).
    Zwrócić bowiem należy, iż dopiero wraz z zawartym Porozumieniem następuje
    potwierdzenie ceny, akceptacja Faktur Korygujących przez Wnioskodawcę i zapłata VAT
    (na podstawie Faktur Korygujących zaakceptowanych w Porozumieniu).
    W ww. zakresie należy zwrócić uwagę na wyrok WSA w Bydgoszczy z 10 stycznia 2023 roku
    (sygn. I SA/Bd 592/22). WSA stwierdził, że „[...] Mając na względzie zasadę neutralności
    podatku VAT, wskazać należy na prymat warunków materialnoprawnych przy realizacji
    prawa do odliczenia podatku naliczonego nad wymogami formalnymi. Trybunał
    podkreśla, że ta podstawowa zasada wymaga, aby prawo do odliczenia podatku
    naliczonego zostało przyznane w razie spełnienia przesłanek materialnych, nawet jeśli
    podatnicy nie spełnili niektórych wymagań formalnych, w szczególności jeśli organy
    dysponują informacjami, że spełnione są materialne przesłanki do realizacji tego prawa.
    Ograniczenie prawa do odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., gdy podatnik
    naruszył wymogi formalne, wynikające z przepisów tej ustawy, może wystąpić wówczas
    gdy te naruszenia uniemożliwiają dostarczenie dowodów na spełnienie wymagań
    materialnych do przyznania prawa do odliczenia. Nie może natomiast stanowić
    dodatkowej sankcji w sytuacji gdy organy nie negują wystąpienia transakcji
    opodatkowanych u kontrahentów podatnika, ani nie stawiają podatnikowi zarzutów
    uczestniczenia w oszustwie, czy nadużyciu prawa”.
    Podobnie uznał WSA w Warszawie, który podkreślił, że ważniejsze od strony formalnej
    (czyli otrzymania faktury) jest wypełnienie materialnych przesłanek prawa do odliczenia
    (wyrok WSA w Warszawie z 7 listopada 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1498/24)
    Innymi słowy, w ww. zakresie podkreślono prymat warunków materialnoprawnych nad
    formalnoprawnymi. W przypadku Wnioskodawcy oznacza to, iż dopiero potwierdzenie
    ceny pomiędzy stronami w drodze Porozumienia oraz faktyczna zapłata VAT skutkuje
    uznaniem, iż powstaje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z Faktur Korygujących (a nie np. formalna data wystawienia tych
    Faktur Korygujących), zgodnie z treścią art. 89b ust. 4 ustawy o VAT. W ocenie
    Wnioskodawcy pierwszym okresem rozliczeniowym w którym takie prawo powstanie jest
    ten okres rozliczeniowy w którym zostają spełnione oba warunki jednocześnie, tj.
    potwierdzenie ceny w Porozumieniu oraz zapłata VAT.
    Bez spełnienia choćby jednego z ww. warunków powoduje, że prawo do odliczenia nie
    powstaje lub przesuwa się na dalszy okres rozliczeniowy.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca może obniżyć kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktur korygujących:

    a) po spełnieniu obu ww. warunków (zawarcie Porozumienia i zapłata VAT z Faktur
      Korygujących) - w tym okresie rozliczeniowym w którym oba ww. warunki zostały
      spełnione, lub
    b) za jeden z dwóch lub trzech następnych okresów rozliczeniowych (por. art. 86 ust. 11
      ustawy o VAT).
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku zawarcia Porozumienia, prawo Wnioskodawcy
    do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z Faktur
    Korygujących powstaje w okresie rozliczeniowym w którym zawarto Porozumienie oraz
    zapłacono VAT na rzecz kontrahenta (C.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest:
      - prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia,
      - nieprawidłowe w zakresie okresu rozliczeniowego, w jakim przysługuje prawo do
        odliczenia podatku naliczonego.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Według art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT:

    Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy:
    Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, których mowa w ust. 1.
    Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    W myśl art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT,
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

          a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
          b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
          5 pkt 4,
          c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
          19a ust. 1b.
    Na mocy art. 106j ust. 1 ww. ustawy:
    W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
        - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:
    Faktura korygująca powinna zawierać:
      1) (uchylony)
      2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
    2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie fakturę, której dotyczy faktura korygująca -
        w przypadku faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej;
      3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
          a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
          b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
      4) (uchylony)
      5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
        należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę
        korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych
        stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
      6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych
        pozycji.
    W oparciu o art. 106j ust. 3 ustawy,
    W przypadku gdy podatnik udziela opustu lub obniżki ceny, może wystawić fakturę
    korygującą dotyczącą dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz jednego odbiorcy
    w danym okresie, która:
      1) zawiera dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnoszą się udzielany opust
        lub udzielana obniżka;
      2) może nie zawierać nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą - w
        przypadku gdy korekta dotyczy wszystkich dostaw towarów i świadczonych usług.

    W tym miejscu należy stwierdzić, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur.
    Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości.
    Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które
    wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania
    ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego
    rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich
    wystawienia:
    - pierwszy rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione w celu naprawienia błędu,
      który spowodował podanie nieprawidłowej kwoty należności na fakturze pierwotnej, a
      który istniał już w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Błędy te polegają w
      szczególności na nieprawidłowym określeniu ilości sprzedawanego towaru, błędnym
      określeniu w fakturze ceny towaru niezgodnej z ustaleniami między stronami
      transakcji, czy też nieprawidłowym ustaleniu stawki podatku VAT w wyniku błędu
      rachunkowego. Faktura korygująca wystawiona w przypadku „pierwotnej
      okoliczności”, dokumentuje jedynie prawidłową wielkość zobowiązania podatkowego
      (podatku należnego) z tytułu danej sprzedaży, odnośnie której obowiązek podatkowy
      powstał w momencie jej realizacji i wystawienia faktury pierwotnej. Wobec tego sam
      fakt wystawienia faktury korygującej nie ma wpływu na obiektywną wielkość
      ukonstytuowanego już zobowiązania (podatku należnego) w miesiącu powstania
      obowiązku podatkowego, co do którego doszło jedynie do wadliwego jego
      udokumentowania i wykazania w rozliczeniu za ten okres. Wówczas korektę należy
      ująć w okresie rozliczeniowym, w którym ujęto transakcję (w którym powstał
      obowiązek podatkowy) na podstawie pierwotnie wystawionej faktury;
    - drugi rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione z przyczyn o charakterze wtórnym,
      które nie istniały w momencie wystawienia faktury pierwotnej i których powstanie nie
      jest uzależnione od błędu popełnionego przez wystawcę. Przyczyny powodujące
      konieczność wystawienia takich faktur to m.in.: podwyższenie ceny towaru już po
      wystawieniu faktury pierwotnej, czy następcze udzielenie rabatu, skonta, upustu na
      zakupiony towar. Przyczyną wtórną może być również zwrot towaru. Jeśli korekta jest
      spowodowana przyczyną „następczą”, obowiązek podatkowy z tytułu wystawienia
      faktury korygującej powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna
      korekty (kreuje nową sytuację która nie jest znana w momencie wystawienia faktury
      pierwotnej). W takiej sytuacji podatnik nie rozlicza faktury korygującej w miesiącu, w
      którym wykazał pierwotny obowiązek podatkowy. Jest on zobowiązany rozliczyć
      wystawioną fakturę korygującą w deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,
      w którym powstała przyczyna korekty (poznana została ostateczna podstawa
      opodatkowania - cena sprzedaży towarów).
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli
    po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub
    okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku

    fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w
    cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy
    dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i
    obniżek cen.
    Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych
    wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura
    korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z
    rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego
    dokumentu.
    Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby
    dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości
    sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.
    Z opisu sprawy wynika, że sprzedawca i nabywca uzgodnili cenę sprzedaży na kwotę 5 300
    000 zł przyjmując przy tym, że dostawa nieruchomości jest zwolniona z podatku VAT.
    Jednakże naczelnik urzędu skarbowego w ramach przeprowadzonych czynności
    sprawdzających wobec sprzedawcy, zakwestionował ww. zwolnienia z Vat, wskazując, ze
    sprzedaż nieruchomości powinna była podlegać opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu
    podstawowej stawki VAT wynoszącej 23 %. Strony transakcji zamierzają zawrzeć
    porozumienie, w którym oświadczą, że wskazana w umowach kwota nabycia
    nieruchomości rozumiana była jako kwota netto.
    Wskazać należy, że na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podlega obrót, tj.
    kwota należna (wynikająca z zawartej umowy) z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę
    należnego podatku. Obrotem (podstawą opodatkowania) jest zatem wartość „netto”
    towaru (bez należnego podatku). Wynagrodzenie z tytułu sprzedaży najczęściej wyrażone
    jest w formie ceny.
    Istotnym z punktu widzenia określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług jest przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach
    towarów i usług (Dz. U. 2023, poz. 168 ze zm.), który stanowi, że:
      Cena to wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest
      obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę.
    Przytoczony przepis oznacza, że wszędzie tam, gdzie strony nie określiły wprost, czy
    umówiona przez nie cena jest kwotą brutto czy netto, przyjmuje się, że jest to cena brutto,
    a zatem cena obejmująca podatek od towarów i usług.
    Zasadą zatem jest, że w ramach ustalonych cen zawarty jest już podatek od towarów i
    usług, jeżeli dana transakcja podlega temu podatkowi, chyba że strony w umowie
    wyraźnie wskażą inaczej. W tak skonstruowanej cenie zawiera się zatem podstawa
    opodatkowania (tzw. wartość netto) oraz podatek. Jeżeli zatem strony opodatkowanej
    transakcji określiły jej cenę, bez wskazania, że jest to wartość netto, do której należy
    doliczyć VAT, uznać zawsze należy, że jest to cena zawierająca w sobie tenże podatek (tzw.
    wartość brutto), w ramach której należny podatek można ustalić tzw. rachunkiem „w stu”.
    Jeśli natomiast strony ustaliły cenę jako wartość netto, do której należy doliczyć należny
    podatek, wówczas podstawą opodatkowania jest kwota netto i podatek należy liczyć „od
    stu”.
    Skoro na pierwotnej fakturze błędnie zastosowano zwolnienie od podatku, Sprzedający
    był zobowiązany do wystawienia faktur korygujących, co też jak wynika z opisu sprawy
    uczynił.

    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi;
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług a towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można
    skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    - powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
    - doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
    - podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy:

      W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust.
      13, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art.
      29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty
      podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy
      opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały uzgodnione z
      dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu
      rozliczeniowego warunki te zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia
      podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
      spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały
      uzgodnione, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty
      podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki te zostały spełnione.
      Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu
      przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu
      za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.
    Zatem nabywca towaru lub usługi, w przypadku wystąpienia przesłanek do zmniejszenia
    podstawy opodatkowania i podatku należnego przez kontrahenta jest obowiązany do
    obniżenia kwoty podatku naliczonego. Obniżenie to następuje w rozliczeniu za okres, w
    którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały uzgodnione, jeżeli dodatkowo przed upływem tego okresu
    rozliczeniowego warunki te zostały spełnione, tj. doszło do zrealizowania przesłanek
    warunkujących pomniejszenie podstawy opodatkowania.
    W przypadku, gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym
    warunki te zostały uzgodnione - nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do
    zmniejszenia kwoty podatku naliczonego dopiero w rozliczeniu za okres, w którym
    warunki te zostały spełnione.
    Dla obowiązku pomniejszenia podatku naliczonego w przypadku obniżenia podstawy
    opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym
    podatkiem oznaczają, że dla powstania obowiązku pomniejszenia VAT naliczonego ważny
    jest nie sam moment otrzymania faktury korygującej, a moment uzgodnienia warunków
    obniżenia podstawy opodatkowania oraz moment spełnienia tych uzgodnionych
    warunków - analogicznie jak ma to miejsce w odniesieniu do ustalenia momentu, w
    którym po stronie sprzedawcy wystąpi prawo do dokonania korekty podstawy
    opodatkowania lub podatku należnego.
    Jak wynika z opisu sprawy otrzymali Państwo faktury korygujące in plus. Są Państwo
    czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupioną nieruchomość
    wykorzystują Państwo do czynności opodatkowanych.
    Zatem maja Państwo prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktur korygujących wystawionych przez Sprzedawcę.
    W odniesieniu do terminu, w jakim będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu zakupu nieruchomości, należy wskazać, że w opisanej
    sytuacji:
    - powstał obowiązek podatkowy u Sprzedawcy w odniesieniu do zakupionej
      nieruchomości,
    - doszło do jej faktycznego nabycia przez Państwa,
    - będą Państwo w posiadaniu faktur korygujących dokumentujących tę transakcję.

    W konsekwencji będą Państwo uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego w okresie,
    w którym otrzymają Państwo faktury korygujące od Sprzedającego (zgodnie z art. 86 ust.
    10 i 10b pkt 1 ustawy o VAT).
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie prawa do odliczenia jest prawidłowe,
    natomiast w zakresie okresu rozliczeniowego, w jakim to prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego,
    bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie
    z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /krytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.