Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.536.2025.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, która została
włączona do majątku wspólnego małżonków w ramach
darowizny z majątku osobistego do majątku wspólnego
małżonków.
Słowa kluczowe: budowa
darowizna
działki
majątek-majątek osobisty
małżeństwo
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej przesłany do tut. organu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, zgodnie z
    właściwością rzeczową. Uzupełniła go Pani pismem z 8 października 2025 r. (wpływ 8
    października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2016 r. Pani mąż, będąc kawalerem, otrzymał w drodze darowizny od swoich rodziców
    działkę.
    Działka została przekazana aktem notarialnym.
    W 2025 r. Pani mąż przekazał Pani tę działkę poprzez darowiznę, włączając ją tym samym
    do Państwa majątku wspólnego aktem notarialnym.
    W tym roku planują Państwo rozpoczęcie budowy domu na tej działce. Istnieje możliwość,
    że dom zostanie sprzedany przed 2031 r.
    W piśmie z 8 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazała Pani, że
    pracuje Pani tylko w Polsce i tutaj płaci Pani wszystkie podatki. Zatem ma Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Nie prowadzi i nigdy nie prowadziła Pani
    działalności gospodarczej. Dom budują Państwo dla siebie. Bierze Pani z mężem pod
    uwagę różne warianty życiowe. Okres 5 lat to długi okres czasu. Może okazać się, że któreś
    z Państwa będzie miało możliwość pracy zarobkowej w innym miejscu lub będzie jakaś
    inna życiowa sytuacja, która zmusi Państwa do sprzedaży domu – jak to w życiu bywa, nie
    wie Pani co się wydarzy jutro. Istnieje również szansa, że będą Państwo mieszkali w tym
    domu dożywotnio. Tego nie są Państwo w stanie przewidzieć. Chce Pani wiedzieć czysto
    kurtuazyjnie, czy jeśli życie ułożyłoby się tak, że będzie Pani z mężem zmuszona do
    sprzedaży domu przed okresem 5 lat, to z czym będzie się musiała Pani mierzyć
    finansowo.
    Pytania
    W związku z powyższym pojawia się u Pani pytanie o kwestie podatkowe dotyczące
    sprzedaży domu, który powstanie na tej działce (sprzedaż przed rokiem 2031).
    Czy w razie sprzedaży domu w związku z darowizną i włączeniem działki do majątku
    wspólnego w 2025 r. będzie obowiązywał Panią podatek dochodowy w wysokości 19% ,
    który jako żona powinna Pani zapłacić?
    Czy też przy sprzedaży domu liczy się data pierwotnego nabycia działki przez Pani męża, tj.
    rok 2016?
    W piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 maja 2024 r. (sygn. 0115-KDIT3.
    4011.342.2024.1.RS) stwierdzono, że darowizna nieruchomości wchodzącej wcześniej w
    skład majątku osobistego jednego z małżonków do majątku wspólnego nie stanowi
    ponownego nabycia tej nieruchomości.
    Pani stanowisko w sprawie
    Bazując na wcześniejszych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora KIS
    wnioskuje Pani, iż włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio
    w skład majątku osobistego jednego z małżonków nie stanowi nowego nabycia. Datą
    nabycia danej nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który tą nieruchomość włączył do majątku wspólnego.

    W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, również w odniesieniu do małżonka, który nabył prawo
    współwłasności łącznej w drodze darowizny.
    Zatem jeżeli od nabycia nieruchomości upłynął już okres 5-letni sprzedaż tej
    nieruchomości nie wywołuje skutków w podatku dochodowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób jej nabycia.
    Z informacji przedstawionych we wniosku oraz uzupełnieniu wynika, że ma Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W 2016 r. Pani mąż, będąc kawalerem,
    otrzymał w drodze darowizny od swoich rodziców działkę. W 2025 r. aktem notarialnym
    Pani mąż przekazał Pani tę działkę poprzez darowiznę, włączając ją tym samym do
    Państwa majątku wspólnego. W tym roku planują Państwo rozpoczęcie budowy domu na
    tej działce. Dom budują Państwo dla siebie. W zależności, od Państwa sytuacji życiowej,
    która może zmusić Panią i Pani męża do sprzedaży ww. domu, istnieje możliwość, że dom
    zostanie sprzedany przed 2031 r. Wskazała Pani, że nie prowadzi i nigdy nie prowadziła
    Pani działalności gospodarczej.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanej sytuacji ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu ewentualnej sprzedaży tej nieruchomości oraz
    od jakiej daty należy liczyć 5-letni termin, tj. od momentu nabycia działki przez Pani męża

    w drodze darowizny w 2016 r., czy też od chwili wniesienia nieruchomości do majątku
    wspólnego w 2025 r.
    Zauważyć w tym miejscu należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy
    nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić
    nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Według art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny wynika:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym
    samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje także kwestii
    własności nieruchomości dlatego też należy odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.
    Stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na podstawie art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Według art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z art. art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:

      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności, co
    oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest
    zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
    W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). To oznacza, że skoro budynek nie stanowi odrębnej
    nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na
    którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i
    znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia
    nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu, niezależnie od tego,
    kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    W związku z powyższym, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży
    nieruchomości uzależnione jest od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą
    przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym.
    W przypadku zbycia nieruchomości (gruntu stanowiącego własność podatnika), na której
    wybudowano budynek (rozpoczęto budowę) – termin pięcioletni nie może być liczony
    odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku,
    stanowiącego jego część składową. Bieg tego terminu liczony jest od końca roku
    kalendarzowego, w którym nabyto grunt na własność. Data wybudowania budynku nie ma
    znaczenia.
    Zatem w sytuacji, gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później
    wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment
    nabycia gruntu.
    Aby więc ustalić, czy możliwa przed 2031 r. sprzedaż nieruchomości będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej
    odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jej nabycie.
    Wskazała Pani, że Pani mąż w 2016 r. będąc kawalerem, otrzymał w drodze darowizny od
    swoich rodziców działkę, którą następnie w 2025 r. darował ze swojego majątku
    osobistego do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową. Zatem należy odnieść
    się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane
    w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Na podstawie art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca
      inaczej postanowił.

    Należy podkreślić, że przedmioty, o których mowa w art. 33 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, tj. należące do majątku osobistego danego małżonka, pomimo istnienia
    wspólnoty majątkowej między małżonkami nie stanowią ich majątku wspólnego.
    Przedmioty takie stanowią majątek odrębny danego małżonka. Innymi słowy sam fakt, że
    między małżonkami istnieje wspólność ustawowa nie czyni małżonków współwłaścicielami
    majątku osobistego jednego z nich.
    Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez zawarcie
    stosownej umowy (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź
    ustanawiającej rozdzielność majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób
    odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w
    zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość
    i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego
    małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co
    oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku
    osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem
    Sądu:
      Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
      małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje
      się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć
      terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to
      ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia
      pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku
      małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby w warunkach niniejszej sprawy
      termin nabycia przez Skarżącą nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy
      darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej
      nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta wspólnością
      małżeńską.
    W ocenie Sądu:
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku
      osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością
      prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu
      art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nieruchomości i innych praw majątkowych przez

      drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim
      zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy
      małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie
      stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają
      tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
      majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
      konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego
      winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności
      majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku
    wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z
    małżonków nie stanowi nabycia tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.
    Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej
    daty należy liczyć upływ 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył nieruchomość w drodze
    darowizny do majątku wspólnego.
    W związku z powyższym, datą nabycia przez Panią nieruchomości (działki, na której
    planują Państwo rozpoczęcie budowy domu), która w 2025 r. została włączona do majątku
    wspólnego małżonków w ramach darowizny z majątku osobistego Pani męża, jest data
    nabycia ww. nieruchomości przez Pani męża w ramach darowizny od rodziców do jego
    majątku osobistego, tj. 2016 r.
    W rezultacie, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od daty nabycia nieruchomości przez Pani
    męża do jego majątku odrębnego, a nie od daty przekazania tej nieruchomości na
    podstawie umowy darowizny do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską.
    W związku z tym, że, jak Pani wskazała, istnieje możliwość, że ww. nieruchomość (działka z
    wybudowanym na niej domem) zostanie sprzedana przed 2031 r., to pięcioletni termin, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy niewątpliwie upłynął.
    Podsumowując, planowana przed 2031 r. sprzedaż działki zabudowanej domem nie
    będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, gdyż sprzedaż zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pani męża
    drogą darowizny do jego majątku osobistego tj. 2016 r. W konsekwencji, z tytułu
    sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku nie będzie miała Pani obowiązku zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym

    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji wskazuję, że rozstrzygnięcie w niej
    zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego
    czy też zdarzenia przyszłego.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób, tj. Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.