Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-742/14-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-24
Teza: powstanie obowiązku podatkowego oraz obowiązek wystawienia faktury korygującej
Słowa kluczowe: faktura; faktura-faktura korygująca; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego oraz obowiązku wystawienia faktury korygującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego oraz obowiązku wystawienia faktury korygującej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka lub Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT w związku / prowadzoną w Polsce działalnością gospodarczą w branży motoryzacyjnej. Sprzedaż pojazdów Spółki jest realizowana poprzez sieć autoryzowanych salonów samochodowych (dalej: Dealerzy).

Spółka nabywa dystrybuowane na terytorium kraju pojazdy od dostawców z innych krajów Unii Europejskiej. Pojazdy te są przemieszczane na terytorium Polski bądź, w zależności od modelu, produkowane na terytorium Polski, i sprzedawane na rzecz Spółki przez zagranicznego dostawcę. Następnie Spółka sprzedaje nabyte pojazdy na rzecz Dealerów, co jest dokumentowane przez Spółkę za pomocą faktur.

Zgodnie z przyjętymi warunkami handlowymi, w momencie sprzedaży przez Spółkę pojazdów poszczególnym Dealerom, pojazdy te są:

1.  dostarczane do zarządzanego przez niezależny podmiot magazynu głównego (dalej: Magazyn Główny), w którym pojazdy te przechowywane są na rzecz i koszt Dealerów. Z chwilą wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż pojazdu na rzecz Dealera i wprowadzenia tego pojazdu do Magazynu Głównego Dealer ma pełną możliwość dysponowania pojazdem, w tym dokonania sprzedaży przedmiotowego pojazdu na rzecz klienta ostatecznego, odbioru pojazdu z Magazynu Głównego w dowolnym momencie bądź podjęcia decyzji o jego dalszym przechowywaniu w Magazynie Głównym do czasu jego odbioru. Ponadto, z chwilą wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego na Dealera przenoszone są również wszelkie ryzyka związane z pojazdem, w tym jego uszkodzeniem.
2.  dostarczane bezpośrednio do salonu Dealera tub innego miejsca przez niego wskazanego (tzw. obszar magazynowy Dealera).

Celem ograniczenia zapasu nowych pojazdów przechowywanych przez Dealerów w Magazynie Głównym oraz podniesienia poziomu obsługi ostatecznego klienta poprzez jak najszybsze dostarczanie zamawianych pojazdów, Spółka planuje zmodyfikować warunki współpracy z Dealerami. W szczególności, w wyniku planowanej zmiany ułatwieniu ulegnie proces zwrotu pojazdów przez Dealera, w sytuacji, gdy w odniesieniu do pojazdu przechowywanego na rzecz Dealera w Magazynie Głównym Dealer ten nie znajdzie nabywcy (klienta) ostatecznego. Co do zasady, planowane przyszłe rozwiązanie służące obniżeniu czasu dostaw pojazdów przez poszczególnych Dealerów na rzecz klientów ostatecznych, dotyczyć będzie wyłącznie pojazdów przechowywanych na rzecz Dealerów w Magazynie Głównym.

Po wprowadzeniu przedmiotowej zmiany:

1.  Podobnie jak obecnie, Spółka wystawi fakturę dokumentującą dostawę pojazdu na rzecz danego Dealera w momencie, w którym pojazdy zostaną wprowadzone do Magazynu Głównego. Tak jak obecnie, z chwilą wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego na Dealera przejdą wszelkie ryzyka związane z pojazdem, a Dealer nabędzie możliwość faktycznego dysponowania nim.
2.  Tak jak obecnie, pojazd w Magazynie Głównym będzie przechowywany na rachunek i koszt Dealera. Od momentu wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego Dealer będzie mieć prawo do rozporządzania nim, w ten sposób, że w każdej chwili będzie mógł sprzedać go na rzecz ostatecznego nabywcy, odebrać go z Magazynu Głównego w dowolnym momencie, bądź podjąć decyzję o jego dalszym przechowywaniu w Magazynie Głównym. Pojazd ten będzie więc stanowić składnik majątku Dealera (element jego zapasów magazynowych).
3.  Planowane rozwiązanie ułatwiające obrót pojazdami będzie polegać na umożliwieniu innemu Dealerowi (dalej: Dealer Biorący) złożenia drogą elektroniczną zapotrzebowania na pojazd, który został nabyty/stanowi własność drugiego Dealera (dalej: Dealera Oddającego). Dealer Biorący będzie więc uprawniony do złożenia do Spółki drogą elektroniczną zamówienia na dostawę konkretnego pojazdu należącego do Dealera Oddającego.
4.  Punktem wyjścia dla wprowadzenia tego rozwiązania będzie zmiana Umowy Autoryzowanego Dealera (dalej: Umowa dealerska), w ramach której przewidziane zostanie zastrzeżenie, zgodnie z którym w przypadku zgłoszenia przez Dealera Biorącego elektronicznego zapotrzebowania na dany pojazd, Dealer którego własność on stanowi (Dealer Oddający), wnioskuje do Spółki o przeprowadzenie procesu zwrotu pojazdu na rzecz Spółki. Tym samym, Dealer Oddający będzie w Umowie dealerskiej składał wniosek o zwrot pojazdu na rzecz Spółki w przypadku, gdy Dealer Biorący złoży elektroniczne zapotrzebowanie (wniosek) na ten pojazd.
5.  Z chwilą otrzymania elektronicznego zapotrzebowania (zamówienia) ze strony Dealera Biorącego, na podstawie wniosku o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu złożonego w Umowie dealerskiej przez Dealera Oddającego, Spółka wystawi fakturę korygującą do faktury dokumentującej pierwotną dostawę pojazdu na rzecz Dealera Oddającego. Nastąpi tym samym zwrot pojazdu na rzecz Spółki przez Dealera Oddającego, co skutkować będzie również przeniesieniem na Spółkę wszelkich ryzyk związanych z danym pojazdem.
6.  Następnie, Spółka przeniesie własność i wystawi nową fakturę dokumentującą sprzedaż pojazdu na rzecz Dealera Biorącego z tym momentem prawo dysponowania, a także wszelkie ryzyka i korzyści dotyczące pojazdu przeniesione zostaną na Dealera Biorącego. Oznacza to więc, że w przypadku, w którym dojdzie do elektronicznego zgłoszenia zapotrzebowania przez Dealera Biorącego, na podstawie uprzedniego wniosku o zwrot pojazdu wyrażonego przez Dealera Oddającego w Umowie dealerskiej, nastąpi zwrot pojazdu na rzecz Spółki, tj. prawo własności do tego pojazdu zostanie z powrotem przeniesione na Spółkę, a następnie Spółka dokona sprzedaży pojazdu na Dealera Biorącego. Z chwilą wystawienia faktury dokumentującej dostawę na rzecz Dealera Biorącego będzie on faktycznie posiadał prawo dysponowania pojazdem, w tym będzie mógł go natychmiast odebrać, sprzedać na rzec ostatecznego odbiorcy, podjąć decyzję o dalszym jego przechowywaniu w Magazynie Głównym bądź w obszarze magazynowym Dealera.
7.  Nowym procesem będą objęte wyłącznie te pojazdy, które będą znajdować się w Magazynie Głównym - rozwiązanie to nie będzie dotyczyć to sytuacji, w których Dealer przechowuje pojazd we własnym obszarze magazynowym. Ponadto, procedura zwrotu w odniesieniu do konkretnego pojazdu będzie mogła być przeprowadzona wyłącznie jednokrotnie, bez możliwości dokonania zwrotu tego pojazdu przez Dealera Biorącego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w zdarzeniu przyszłym, w którym w Umowie dealerskiej Dealer Oddający złoży wniosek o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu w razie złożenia przez Dealera Biorącego zapotrzebowania na określony pojazd, z chwilą wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego i wystawienia przez Spółkę faktury na rzecz Dealera Oddającego dochodzić będzie do przeniesienia przez Spółkę na tego Dealera prawa do rozporządzania pojazdem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT?
2.  Czy w zdarzeniu przyszłym, na podstawie zamówienia złożonego przez Dealera Biorącego oraz uprzedniego wniosku Dealera Oddającego o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu, Spółka będzie uprawniona by (i) uznać, że Dealer Oddający dokonuje zwrotu tego pojazdu na rzecz Spółki, i (ii) wystawić fakturę korygującą do faktury dokumentującej pierwotną dostawę pojazdu na rzecz Dealera Oddającego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zdaniem Spółki, w zdarzeniu przyszłym, w którym Umowa dealerska zawierać będzie wniosek Dealera Oddającego o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu w razie złożenia przez Dealera Biorącego zapotrzebowania na określony pojazd, z chwilą wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego i wystawienia przez Spółkę faktury na rzecz Dealera Oddającego dochodzić będzie do przeniesienia przez Spółkę na tego dealera prawa do rozporządzania pojazdem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i do powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Ad. 2

W ocenie Spółki, w zdarzeniu przyszłym, na podstawie zamówienia złożonego przez Dealera Biorącego oraz uprzedniego wniosku Dealera Oddającego o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu, Spółka będzie uprawniona by uznać, że Dealer Oddający dokonuje zwrotu tego pojazdu na rzecz Spółki, i wystawić fakturę korygującą do faktury dokumentującej pierwotną dostawę pojazdu dokonaną na rzecz Dealera Oddającego.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, od 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT). Oznacza to więc, że sam moment wystawienia faktury nie ma obecnie kluczowego znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego (poza szczególnymi zdarzeniami przewidzianymi w ustawie o VAT, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie).

W świetle powyższych uwag, kluczowe jest ustalenie, w którym momencie dochodzi do dostawy towarów, tj. do przeniesienia władztwa ekonomicznego nad dostarczanym towarem. Przede wszystkim, w doktrynie i orzecznictwie zwraca się uwagę, że przeniesienie własności w rozumieniu przepisów prawa cywilnego nie jest w tej sytuacji decydujące. Dostawa towarów dla celów podatku VAT jest pojęciem szerszym i może mieć miejsce także wtedy, gdy do przeniesienia własności jeszcze nie doszło. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując dostawę towarów na potrzeby podatku od wartości dodanej, posługuje się sformułowaniem „własność w sensie ekonomicznym”, (por. wyrok C-320/88 Shipping and Forwarding Enterprise).

Oznacza to więc, że z dostawą towarów dla celów VAT mamy do czynienia w sytuacji, gdy nabywca uzyskuje możliwość korzystania z rzeczy jak właściciel, co przejawia się m.in. poprzez kontrolę nad rzeczą, prawo do dysponowania według własnej woli, pobieranie z niej pożytków.

W opisanym zdarzeniu przyszłym te warunki będą spełnione. Jak Spółka zauważyła, już w momencie wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego, Dealer będzie miał prawo nim rozporządzać. Przejawia się to m.in. w tym, że każdorazowo będzie on mógł wyprowadzić pojazd z Magazynu Głównego i dostarczyć go do własnego klienta. Będzie on również uprawniony by zadecydować o dalszym przechowywaniu tego pojazdu w Magazynie Głównym dopóki nie znajdzie on klienta zainteresowanego nabyciem tego konkretnego pojazdu. W każdym jednak przypadku, pojazd ten powiększa zapasy magazynowe Dealera, który go nabył. Należy zatem przyjąć, że w chwili wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego dochodzi do przeniesienia władztwa ekonomicznego na Dealera, pomimo że pojazd znajduje się w Magazynie Głównym zarządzanym przez niezależny podmiot - w takim bowiem przypadku przechowywanie dotyczy towaru, którym faktycznie dysponuje już Dealer, który może np. podjąć decyzję o wysyłce tego pojazdu do każdej innej lokalizacji.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w broszurze Ministerstwa Finansów dotyczącej zmian w zakresie określania momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT od 1 stycznia 2014 r. (http://www.finanse.mf.gov.pl/vat/broszury-informacyjne/-/asset\_publisher/0Tp7/content/zmiany-w-zakresie-okreslania-momentu-powstania-obowiazku-podatkowego-w-vat-od-l-stycznia2014r-;jsessionid=65A9D0799B9A54B 4D48F404402C5E40A)

W powyższej broszurze Minister Finansów wskazał bowiem, że dokonanie dostawy towarów następuje z chwilą przekazania prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Przykładowo ma to miejsce, gdy „towar jest pozostawiany w miejscu wskazanym przez nabywcę (np. nabywca prosi o pozostawienie - odpłatnie lub nieodpłatnie - towaru na określony czas w magazynie dostawcy) - dokonanie dostawy następuje z chwilą pozostawienia tego towaru w uzgodniony sposób do dyspozycji nabywcy” (s. 2 broszury).

W odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego, które zakłada możliwość zwrotu pojazdu przez Dealera Oddającego na wniosek Dealera Biorącego, skierowany do Spółki, podkreślić należy, że jedynie w sytuacji, gdy Dealer Biorący zgłosi do Spółki zapotrzebowanie na dany pojazd, wówczas pojazd Dealera Oddającego będzie podlegać zwrotowi do Spółki. Na taką procedurę Dealer Oddający nie tylko wyrazi zgodę, ale wręcz złoży do Spółki wniosek o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu - wniosek Dealera w tym zakresie wynikać będzie wprost ze zmodyfikowanej Umowy dealerskiej. Zwrot taki będzie więc dokonany na wniosek i za zgodą Dealera Oddającego.

Fakt, że w pewnych okolicznościach może dojść do zwrotu pojazdu na rzecz Spółki, nie oznacza jednak, że do takiej dostawy wcześniej nie doszło, W momencie bowiem wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego, Spółka nie może już nim swobodnie rozporządzać, władztwo nad pojazdem zostało już bowiem przeniesione na rzecz Dealera, W szczególności, nie może uznaniowo anulować pierwotnej dostawy bez uprzedniego zgłoszenia zapotrzebowania od innego Dealera (Dealera Biorącego) oraz wobec; braku akceptacji w Umowie dealerskiej takiej procedury przez Dealera Oddającego.

Powyższe świadczy o tym, że w momencie wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego i wystawienia faktury na rzecz Dealera, które to momenty są ze sobą tożsame, dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a tym samym ma miejsce dostawa w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Skoro zaś dochodzi do dostawy w rozumieniu art. 7 ust. i ustawy o VAT, to również w tym momencie powstaje po stronie Spółki obowiązek podatkowy.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie nie tylko w powołanej powyżej broszurze Ministra Finansów, ale także w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z 5 kwietnia 2011 r. (sygn. I FSK 640/10) NSA analizował sprawę, w której w stanie faktycznym wskazano, że podatnik sprzedaje cały swój asortyment kontrahentowi zagranicznemu niezależnie od tego czy towar jest od razu wywożony z kraju czy też nie. Podano również, że prawo Spółki do rozporządzania towarem po wystawieniu faktury ogranicza się do jego wysyłki we wskazane przez kontrahenta miejsce. W tej sytuacji, NSA uznał, że „(\`(...)\`) odpowiedź, w którym momencie dochodzi do dostawy towaru w stanie faktycznym przedstawionym przez podatnika, wynika jednoznacznie z treści wniosku o interpretację, w którym podatnik stwierdza, że sprzedaje towar kontrahentowi,, a po wystawieniu faktury sprzedaży nie może już dobrowolnie rozporządzać towarem. Tym samym podatnik sam stwierdził, że władztwo ekonomiczne po sprzedaży towaru i wystawieniu faktury przechodzi na nabywcę, skoro z tym momentem nie może już rozporządzać towarem, gdyż takie prawo przeszło na zagranicznego kontrahenta. W tym momencie zatem dochodzi do dostawy towarów (\`(...)\`)”.

Z kolei, w wyroku z 28 listopada 2012 r. (sygn. I FSK 59/12) NSA zauważył, że „(\`(...)\`) z punktu widzenia opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług istotne jest nie tyle przeniesienie prawa własności, lecz przeniesienie prawa do rozporządzania towarem w aspekcie faktycznym, sprowadzający się do przekazania faktycznej możliwości dysponowania towarem. Definicję dostawy towarów zawartą w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT należy zatem, jak prawidłowo wywiódł WSA, rozumieć szerzej niż przeniesienie własności w rozumieniu prawa cywilnego, a więc przy klasyfikacji danego zdarzenia gospodarczego należy przeanalizować, czy doszło do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad towarem w taki sposób, że nabywca może nią rozporządzać jak właściciel”. Uzasadniając swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie, Sąd I instancji (wyrok WSA w Bydgoszczy z 31 października 2011 r. sygn. I SA/Bk 343/11) zwrócił uwagę na możliwość przesuwania towarów pomiędzy własnymi magazynami dystrybutora (nabywcy) i zauważył, że jeżeli okazałoby się, że nie miał on prawa bez zgody dostawcy na dokonanie takich przesunięć, to tym bardziej nie mógłby on rozporządzać towarami jak właściciel na rzecz osób trzecich.

W sytuacji opisanej przez Spółkę, Dealerzy będą mieli prawo dysponować należącymi do nich pojazdami, w tym będą mogli je wyprowadzić z Magazynu Głównego bez zgody Spółki. W świetle stanowiska NSA należy zatem uznać, że w momencie wprowadzenia pojazdów do Magazynu Głównego, kiedy to na Dealera przechodzić będą wszelkie ryzyka związane z pojazdem, dochodzić będzie do postawienia pojazdów do dyspozycji Dealerów, a zatem do dostawy towarów w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Podobnie, NSA w wyroku z 21 listopada 2007 r. (sygn. I FSK 114/06) uznał, że: „przyjąć należy, że wydaniem towaru (dostarczeniem towaru, z którym wiąże się powstanie obowiązku podatkowego) będzie moment, w którym sprzedający odda towar do swobodnego dysponowania odbiorcy, a sam przestanie faktycznie władać tym towarem.”

Spółka zauważa, że Minister Finansów prezentuje analogiczne stanowisko w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego (dokonania dostawy), jeżeli towar jest przechowywany w magazynie dostawcy. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 13 lutego 2014 r. nr IPPP3/443-1058/13-3/JK Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że „w sytuacji gdy zakupiony przez Nabywcę towar Spółka przechowuje przez jakiś czas w swoim magazynie dokonanie dostawy towaru a tym samym powstanie obowiązku podatkowego następuje z chwilą pozostawienia tego towaru w uzgodniony sposób do dyspozycji Nabywcy”.

Podsumowując, momentem dokonania dostawy towarów na rzecz Dealerów,w rozumieniu ustawy o VAT będzie chwila wprowadzenia pojazdów do Magazynu Głównego. W tym też momencie po stronie Spółki powstawać będzie obowiązek podatkowy z ty tut u dokonanej przez Spółkę dostawy towaru.

Ad 2.

Biorąc pod uwagę, iż:

1.  z chwilą wprowadzenia pojazdu do Magazynu Głównego na Dealera przejdą wszelkie ryzyka związane z pojazdem, w tym np. jego uszkodzeniem, a ponadto uzyska on prawo dowolnego dysponowania tym pojazdem (w tym wyprowadzenia pojazdu z Magazynu Głównego w wybranym przez Dealera momencie), po stronie Spółki dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania pojazdem jak właściciel, a tym samym i dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT;
2.  prawo do rozporządzania pojazdem przechowywanym w Magazynie Głównym przysługiwać będzie Dealerowi, przy czym wyłącznie w przypadku wyrażenia przez niego uprzedniego wniosku o przeprowadzenie procedury zwrotu pojazdu na wypadek złożenia zapotrzebowania na dany pojazd przez innego Dealera, Spółka będzie uprawniona by taką procedurę przeprowadzić;
3.  do czasu złożenia zapotrzebowania na dany pojazd przez Dealera Biorącego, Dealer Oddający będzie swobodnie dysponował tym pojazdem i ponosił wszelkie ryzyka z nim związane;

\- złożenie zapotrzebowania na dany pojazd przez Dealera Biorącego, pod warunkiem uprzedniego złożenia wniosku przez Dealera Oddającego (w Umowie dealerskiej) o przeprowadzenie przez Spółkę procedury zwrotu danego pojazdu, skutkować będzie faktycznym zwrotem pojazdu przez Dealera Oddającego na rzecz Spółki. Co do zasady bowiem, do chwili złożenia takiego zapotrzebowania przez Dealera Biorącego i wystawienia przez Spółkę faktury korygującej do pierwotnej faktury dokumentującej dostawę pojazdu na rzecz Dealera Oddającego, Dealer ten w pełni władać będzie pojazdem i będzie ponosić wszelkie ryzyka z tym pojazdem związane. Skoro więc Dealer Oddający pojazd nabędzie wszelkie prawa do danego pojazdu w chwili wprowadzenia tego pojazdu do Magazynu Głównego, rezygnacja z tych praw przez Dealera i ich przeniesienie na Spółkę tożsama będzie ze zwrotem pojazdu na rzecz Spółki.

Zgodnie natomiast z art. 106j ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w przypadku, gdy po wystawieniu faktury dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań podatnik wystawia fakturę korygującą. Faktura korygująca powinna w takim przypadku zawierać określone elementy, tj.:

1.  wyrazy „faktura korygując” albo wyraz „korekta”,
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia,
3.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

1.  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6 (datę wystawienia, numer, dane dotyczące dostawcy i nabywcy wraz z numerami NIP, datę dokonania dostawy, o ile jest znana i różni się od daty wystawienia tej faktury),
2.  nazwę towaru objętego korektą

1.  przyczynę korekty,
2.  kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego (art. 106j ust. 2 ustawy o VAT).

Skoro zatem w opisanym zdarzeniu przyszłym może dojść do sytuacji, w której na wniosek Dealera Biorącego nastąpi zwrot pojazdu do Spółki przez Dealera Oddającego (w zgodzie z jego uprzednim wnioskiem wyrażonym w Umowie dealerskiej), w razie zaistnienia takiego zdarzenia Spółka będzie zobowiązana do odpowiedniej korekty faktury pierwotnej zgodnie z brzmieniem art. 106j ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.