Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-396/10-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-04
Teza: W zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: dyrektywy; koszt-koszty uzyskania przychodów; przedsiębiorstwa; wkład; zezwolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.06.2010r. (data wpływu 14.06.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.06.2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Spółka należy do CONCAWE - mającej swoją siedzibę w Belgii, międzynarodowej grupy przedsiębiorstw branży rafineryjnej o charakterze non-profit, której celem jest zapewnianie wsparcia o charakterze naukowo-technicznym dla przemysłu rafineryjnego w Unii Europejskiej. Głównym celem uczestnictwa Spółki w CONCAWE jest uzyskanie merytorycznego wsparcia w procesie obowiązkowej rejestracji w Europejskiej Agencji Chemikaliów (z siedzibą w Helsinkach) (dalej: „EAC”) produkowanych przez Spółkę substancji chemicznych, który to wymóg wprowadziło obowiązujące od 1 czerwca 2007 r. Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. U. L 136/3 z 25 maja 2007 r.) (dalej: „Rozporządzenie REACH”).

Zgodnie z Rozporządzeniem REACH producent rejestrujący substancję chemiczną w EAC obowiązany jest dokonać oceny ryzyka stwarzanego podczas jej stosowania (dla zdrowia ludzi i dla środowiska naturalnego) oraz wykazać, że ryzyko to może być kontrolowane i zarządzane w odpowiedni sposób. Jest on więc odpowiedzialny za zebranie informacji niezbędnych do przeprowadzenia oceny ryzyka chemicznego dla produkowanych substancji. W wielu przypadkach niezbędne do tego jest przeprowadzenie odpowiednich badań substancji (np. ekotoksykologicznych i toksykologicznych). Od rejestrującego substancję w EAC wymagana jest dokumentacja techniczna (dossier) zawierająca m.in. dane identyfikujące substancję, informacje o produkcji i zastosowaniach substancji, klasyfikację i oznakowanie oraz wskazówki dotyczące bezpiecznego stosowania substancji. Dla substancji o rocznym obrocie co najmniej 10 ton producent musi porządzić raport bezpieczeństwa chemicznego zawierający klasyfikację zagrożeń stwarzanych przez substancję i ocenę, czy zgodnie z określonymi w Rozporządzeniu REACH kryteriami jest ona trwała, ulegająca bioakumulacji i toksyczna (tzw. substancje PBT) lub czy jest bardzo trwała i ulegająca bioakumulacji w bardzo dużym stopniu (tzw. substancje vPvB). Jeżeli substancja zaklasyfikowana zostanie jako niebezpieczna, PBT lub vPvB raport bezpieczeństwa chemicznego musi zawierać scenariusze narażenia dla zidentyfikowanych zastosowań substancji z zaleceniami w zakresie monitorowania narażenia i środków redukcji ryzyka. Scenariusze muszą dotyczyć wszystkich przewidywanych zastosowań substancji.

CONCAWE działa jako swego rodzaju platforma wymiany doświadczeń i informacji (dotyczących kwestii wymienionych powyżej) przydatnych europejskim firmom rafineryjnym i petrochemicznym w procesie rejestracji substancji chemicznych, de facto pośrednicząc w takiej wymianie.

Spółka płaciła i płacić będzie w przyszłości coroczny wkład do CONCAWE, w zamian za który uzyskuje dostęp do doświadczeń i informacji (niezbędnych w procesie rejestracji substancji chemicznych w EAC) udostępnionych CONCAWE przez inne europejskie firmy rafineryjne i petrochemiczne. Warto przy tym podkreślić, że na mocy umowy z CONCAWE Spółka nie tylko otrzymuje ów dostęp, ale jednocześnie czyni dostępnymi dla CONCAWE (więc, co za tym idzie, również dla innych firm z UE) swoje doświadczenia i informacje dotyczące w/w kwestii.

Płatność dokonywana jest na podstawie wystawianej przez CONCAWE faktury nie zawierającej belgijskiego podatku VAT - faktura zawiera zapis, iż usługa świadczona jest dla podmiotu zagranicznego, stąd nie podlega opodatkowaniu VAT-em w Belgii.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy opisany wyżej coroczny wkład płacony przez Spółkę na rzecz CONCAWE jest ( i będzie w przyszłości) kosztem uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z updop, aby dany koszt można było uznać za koszt uzyskania przychodu, spełnione muszą być trzy przesłanki:

1.  musi być on poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  nie może być wymieniony w art. 16 updop (zawierający katalog kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
3.  musi byc odpowiednio udokumentowany.

Przesłanki druga i trzecia są w tym przypadku niewątpliwie spełnione - koszt opisany powyżej nie został wymieniony w zamkniętym katalogu w art. 16 updop, został za to udokumentowany fakturą wystawioną Spółce przez podmiot belgijski.

Zdaniem Spółki spełniona też jest pierwsza z przesłanek - z pewnością jest to wydatek ponoszony w celu zachowania źródeł przychodów.

Należy z całą mocą podkreślić, że po wejściu w życie Rozporządzenia REACH każda substancja chemiczna, wprowadzana do obrotu na terenie Wspólnoty w ilości co najmniej 1 tony, musi być zarejestrowana przez producenta (w tym Spółkę) w EAC. Termin rejestracji i rodzaje wymaganej dokumentacji rejestracyjnej zależą od rocznej wielkości obrotu. Odmowa lub brak rejestracji oznaczałby automatycznie, że dana substancja nie może być obecna na rynku wspólnotowym - Spółka nie mogłaby jej produkować i sprzedawać nie uzyskiwałaby więc z tego tytułu przychodu. Przygotowywanie i skompletowanie dokumentacji na potrzeby rejestracji substancji chemicznych w EAC, którą wymusza Rozporządzenie REACH, jest procesem niezwykle skomplikowanym i kosztownym. Uzyskanie przez Spółkę możliwości czerpania (poprzez CONCAWE) z doświadczeń i wyników badań innych rafinerii i petrochemii niewątpliwie bardzo skraca i ułatwia procedurę rejestracyjną. Co więcej, jako że bez wsparcia CONCAWE Spółka musiałaby wykonywać wszelkie badania i analizy samodzielnie, to w przypadku niektórych substancji mogłoby się wręcz okazać, iż przygotowanie dotyczącej ich dokumentacji rejestracyjnej jest zadaniem przekraczającym możliwości Spółki. Zamówienie zaś przeprowadzenia takich badań na wolnym rynku (tj. w wyspecjalizowanych instytutach badawczych) byłoby wielokrotnie droższe niż wydatki ponoszone przez Spółkę na wkład do CONCAWE. Niekiedy wysokość wynagrodzenia za zlecenie takich badań mogłaby wręcz rzutować na brak opłacalności wytwarzania przez Spółkę danej substancji.

Dlatego też w pełni uprawnionym będzie stwierdzenie, że dzięki uzyskiwanemu z CONCAWE wsparciu Spółka może zgodnie z prawem wspólnotowym kontynuować produkcję i sprzedaż całej gamy swoich wyrobów i uzyskiwać z tego tytułu przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Spółka stoi więc na stanowisku, iż wydatek na wkład do CONCAWE może ona uznać za koszt uzyskania przychodu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.), do podatkowych kosztów uzyskania przychodu zaliczane są jedynie te wydatki, które zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, i tylko te z nich, które nie zostały wyłączone przez samego ustawodawcę (tj. nie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy). W art. 16 ust. 1 ustawodawca bowiem enumeratywnie wymienił wydatki, których nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Takie uregulowanie wyraźnie wskazuje, że żaden z wymienionych w tym ustępie wydatków nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów i nie jest możliwe dokonywanie jakiejkolwiek interpretacji sprzecznej z jego postanowieniami.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 37 ww ustawy, ustawodawca wskazał, iż składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. a) i c) wskazane są wyjątki od ogólnej zasady i w związku z tym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć składki organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spółdzielczej oraz składki na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw.

Z zestawienia treści przepisów art. 15 ust. 1 i 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika a contrario, że kosztem uzyskania przychodów będą składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika jest obowiązkowa. Nie jest obowiązkowa przynależność do organizacji non profit, która prowadząc swoją działalność skupia się na wspieraniu prywatnego lub publicznego dobra, nie kierując się osiągnięciem zysku a źródłem jej finansowania są dotacje, składki członkowskie, darowizny, opłaty, ulgi itp. Najczęściej są to stowarzyszenia - dobrowolne, trwałe i samorządne zrzeszenia o celach niezarobkowych, które samodzielnie określają swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwalają akty wewnętrzne.

W ocenie organu podatkowego, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miał art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że CONCAWE zrzesza międzynarodową grupę przedsiębiorstw branży rafineryjnej, w tym Spółkę . Jest organizacją o charakterze non profit. Spółka nie wykazała, aby przynależność jej do CONCAWE była obowiązkowa i podstawą tego obowiązku były odrębne przepisy. Coroczny wkład płacony do CONCAWE w ocenie organu ma charakter składki członkowskiej. Jak zaznaczono wyżej ustawodawca w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyłączył z kosztów podatkowych składki na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, wymieniając jednocześnie przypadki, w których składki mogą być kosztem podatkowym, które nie odnoszą się jednak do opisanego we wniosku stanu faktycznego. Argumentacja Spółki wskazująca na celowość przynależności do CONCAWE, korzyści stąd wynikające w postaci merytorycznego wsparcia w procesie obowiązkowej rejestracji w EAC produkowanych przez Spółkę substancji chemicznych nie zmienia podstawowej okoliczności, istotnej z punktu widzenia możliwości zastosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy w zakresie przynależności do tej organizacji. Użyte w przepisie określenie „przynależność podatnika nie jest obowiązkowa” należy rozpatrywać w kategoriach prawnych, czyli istnienia bądź nie obowiązku prawnego przynależności do danej organizacji, mającego podstawę w przepisach odrębnych ustaw, a nie w kategoriach celowości. Nie kwestionując stanowiska Wnioskodawcy, że coroczny wkład Spółki sam w sobie jest celowy a przynależność do CONCAWE można oceniać w aspekcie możliwości osiągnięcia z tego tytułu przez Wnioskodawcę przychodów czy też zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, jednoznaczne postanowienia przepisu art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy przesądzają, że poniesiony z tego tytułu wkład coroczny nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym/ w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.