Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010. 580.2021.1.BG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-10
Teza: czy koszty poniesione przez Oddział na zakup usługi cateringowej stanowią dla Niego koszt uzyskania przychodu w zw. z art. 5 oraz art. 7 ust. 3 Konwencji polsko-koreańskiej
Słowa kluczowe: Korea; koszt-koszty uzyskania przychodów; oddział; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; umowa; usługi-usługi gastronomiczne; zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Świadczenia na rzecz pracowników; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Świadczenia na rzecz pracowników-Wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 11-lit. a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 28

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

2 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 listopada 2021 r o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy koszty poniesione przez Oddział na zakup usługi cateringowej stanowią dla Oddziału koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 5 oraz art. 7 ust. 3 Konwencji zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu. Uzupełnili go Państwo odpowiednio 2 i 10 listopada 2021r.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A Spółka akcyjna (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) działa w Polsce poprzez swój oddział A Spółka Akcyjna Oddział w Polsce (dalej: „Oddział”), który stanowi jej stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski dla celów podatku VAT. Spółka jako jednostka macierzysta poprzez swój Oddział jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) w Polsce na zasadzie ograniczonego obowiązku podatkowego, tj. opodatkowaniu podlegają dochody do wysokości, w jakiej mogą być przypisane do Oddziału. W celu właściwego określenia zobowiązania podatkowego, Oddział prowadzi własne księgi rachunkowe. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Działalność Wnioskodawcy wykonywana poprzez Oddział obejmuje wyłącznie czynności opodatkowane VAT. Oddział Spółki jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm., dalej: „Ustawa o PIT”) obowiązanym do obliczania i pobierania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób przez nią zatrudnionych.

Oddział stanowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakład w świetle przepisu art. 4a pkt 11 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”) oraz art. 5 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r. (Dz. U. z 1992 r. Nr 28, poz. 126 ze zm., dalej: „UPO”). Oddział nie posiada odrębnej osobowości prawnej i korzysta z podmiotowości Spółki. Przedmiotem działalności Oddziału jest montaż, naprawa oraz konserwacja tramwajów (dalej: „Usługi”). Usługi świadczone są na terenie zakładu serwisowego Spółki, która jest jednocześnie jedynym ich odbiorcą. Oddział kalkuluje należne wynagrodzenie od Spółki uwzględniając poniesione w danym miesiącu koszty świadczonych na rzecz Spółki Usług (w tym koszty nabywanych posiłków dla pracowników Oddziału) plus odpowiednią marżę. Rozliczenie wynagrodzenia następuje w oparciu o notę obciążeniową wystawianą przez Oddział na rzecz Spółki na koniec każdego miesiąca (dalej: „Nota obciążeniowa”). Oddział zatrudnia obecnie 11 osób (pracownicy techniczni oraz kadra zarządzająca; dalej: „Pracownicy”) - 9 pracowników z Polski (pracownicy techniczni) oraz 2 pracowników z Korei Południowej (inżynierowie). Oddział ma w planach rozwój biznesowy oraz zwiększenie zatrudnienia w Spółce. W przyszłości Oddział planuje zatrudnić 13 kolejnych osób. Wszyscy aktualnie zatrudnieni Pracownicy Oddziału świadczą swoją pracę na podstawie umów o pracę.

W ramach prowadzonej działalności Oddział finansuje zakup posiłków dla wszystkich swoich Pracowników - zarówno pracowników technicznych jak i kadry zarządzającej. W tym celu Oddział nabywa od zewnętrznej firmy (dalej: „Usługodawca”) usługi cateringowe polegające na przygotowaniu oraz dostarczeniu gotowych posiłków. Transakcje są udokumentowane zbiorczymi fakturami VAT wystawianymi przez Usługodawcę. Płatności dokonywane są każdorazowo przez Oddział kartą płatniczą (bankową). Oddział obciąża następnie kosztami usługi cateringowej Spółkę w ramach wystawianej co miesiąc ww. Noty obciążeniowej. Zakup usług cateringowych jest w całości finansowany ze środków obrotowych Oddziału. Posiłki nie będą finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Posiłki dostarczane są codziennie (w dniach pracy) do zakładu, w którym serwisowane są tramwaje. Posiłki są dostarczane i wydawane Pracownikom bezgotówkowo w godzinach obiadowych i mają formę przygotowanych i zapakowanych dań obiadowych gotowych do spożycia przez Pracowników. Posiłki nie mają wystawnego charakteru. Oddział rozważa również wprowadzenie w przyszłości nocnej zmiany - w takim przypadku planuje zapewniać posiłki dla Pracowników w godzinach wieczornych/nocnych. Oddział dopuszcza możliwość zmiany Usługodawcy lub korzystanie z usług kilku firm cateringowych w tym samym okresie. Oddział zapewnia posiłki Pracownikom od listopada 2019 r. Umowy o pracę osób zatrudnianych od zawierają klauzulę zobowiązującą Spółkę do zapewnienia posiłku w ogólnie przyjętych godzinach obiadowych. Posiłki wydawane są jednak wszystkim pracownikom Spółki niezależnie od tego czy w umowie o pracę Spółka zobowiązała się do ich zapewnienia. Każdy z Pracowników jest oraz będzie uprawniony do nieodpłatnego skorzystania z posiłku. Nie będzie prowadzony rejestr tego, który z Pracowników zakładu skorzystał danego dnia z posiłku. Pracownikom, którzy w danym dniu nie skorzystają z posiłku nie będzie wypłacany z tego tytułu ekwiwalent pieniężny. Oddział nie jest zobligowany do świadczenia Pracownikom posiłków przepisami prawa pracy jak również przepisami BHP. Warunki pracy Pracowników nie są warunkami szczególnie uciążliwymi w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów. Oznacza to, że na Oddziale nie ciąży ustawowy obowiązek gwarantowania ww. osobom ciepłych posiłków w miejscu pracy. Finansowanie posiłków stanowi zatem działanie dobrowolne. Oddział planuje w dalszym ciągu udostępniać posiłku w opisany powyżej sposób również w przyszłości. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków ponoszonych przez Oddział na posiłki udostępniane Pracownikom.

### Pytanie

Czy koszty poniesione przez Oddział na zakup usługi cateringowej opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią dla Oddziału koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w zw. z art. 5 oraz art. 7 ust. 3 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r.?

### Państwa stanowisko w sprawie

**Zadaniem** **Wnioskodawcy,** koszty poniesione przez Oddział na zakup usługi cateringowej opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią dla Oddziału koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w zw. z art. 5 oraz art. 7 ust. 3 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Oddział jest zagranicznym oddziałem Spółki, zlokalizowanym na terytorium Polski, będącym zakładem w rozumieniu art. 5 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r.

Ponadto, Oddział uzyskuje przychody z tytułu wypłacanego mu przez Spółkę wynagrodzenia otrzymywanego za świadczenie usług montażu, naprawy oraz konserwacji tramwajów. Wynagrodzenie kalkulowane jest z uwzględnieniem kosztów posiłków dla Pracowników.

W myśl art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Stosownie do art. 7 ust. 2 i 3 UPO, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.

Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczenie wydatków ponoszonych dla tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym zakład jest położony, czy gdzie indziej. Mając na uwadze powołane przepisy, należy stwierdzić, że brzmienie art. 7 UPO określa zasadę rozgraniczenia zysków pomiędzy poszczególne części przedsiębiorstwa, tj. jednostkę macierzystą (Spółkę) i zakład (Oddział) oraz formułuje normę, że w państwie źródła (położenia zakładu, tj. w Polsce) opodatkowaniu podlegają zyski powstałe w związku z działalnością wykonywaną przez zakład.

Zyski jednostki macierzystej w części przypadającej na działalność oddziału położonego w Polsce, będą opodatkowane w Polsce w części w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Koszty służące zatem uzyskaniu przychodów i spełniające ogólne przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT niezależnie od miejsca powstania a związane z działalnością Oddziału w Polsce, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Oddziału i będą podlegały rozliczeniu w Polsce w zakresie podatku CIT.

Przesłanki wynikające z art. 15 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych,

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostając w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Należy zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź te zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Koszty posiłków będą ponoszone na rzecz Pracowników Oddziału, co oznacza, że będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Oddział działalnością gospodarczą. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż do wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów należy zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Kosztem uzyskania przychodu są zatem wydatki z tytułu wypłaty wynagrodzenia zasadniczego, jak również wszelkie inne wypłaty na rzecz pracownika, które stanowią ekwiwalent za wykonywaną pracę. Jednocześnie do kosztów uzyskania przychodu zaliczane są inne świadczenia związane z pracą przysługujące pracownikowi w związku z zawarciem umowy o pracę, lecz niebędące ekwiwalentem wykonywania pracy. Wśród takich wydatków należy wymienić odprawy, dodatki, premie uznaniowe, nagrody zarówno wypłacane w formie pieniężnej jak i nagrody rzeczowe, a także diety i inne koszty ponoszone przez pracodawcę w związku z zapewnieniem pracownikom odpowiednich warunków pracy oraz inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości wykonywanej pracy oraz zdrowie i samopoczucie pracowników. Wydatki ponoszone przez Oddział w związku z nabyciem posiłków na rzecz Pracowników są zatem nierozerwalnie związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Przedmiotowe koszty ponoszone są w celu zwiększenia motywacji Pracowników do wykonywania pracy poprzez umożliwienie bardziej efektywnego wykorzystania czasu pracy a także umożliwia regenerację Pracowników oraz poprawę nastroju i komfortu w miejscu pracy. Celem poniesienia ww. kosztów jest także konieczność zapewnienia Pracownikom konkurencyjnych warunków pracy. Podyktowane jest to także względami praktycznymi i organizacyjnymi - Pracownicy nie muszą oddalać się z miejsca pracy (Zakładu serwisowego) w celu spożycia posiłku. Oszczędność czasu i większa efektywność Pracowników skutkuje lepszym wykonaniem zadań oraz przyspieszeniem tempa realizacji prac, co z kolei wpływa bezpośrednio na lepszy wynik finansowy Wnioskodawcy. Ww. wydatki mają również na celu wzmocnienie lojalności Pracowników wobec pracodawcy, a zatem stanowią sposób zabezpieczenia oraz zachowania źródła przychodów.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że ponoszone przez Oddział wydatki na zakup usług cateringowych są niewątpliwie przejawem i wyrazem starań Oddziału jako pracodawcy dążącego do poprawy atmosfery pracy, poprzez stworzenie dogodnych warunków do pracy, co w konsekwencji zwiększa wydajność oraz motywację do pracy. Zapewnienie Pracownikom posiłków w trakcie pracy ma na celu zapewnienie optymalnych warunków pracy, wpływających na poprawę zdrowia czy też samopoczucia pracowników, co w konsekwencji powoduje, iż prace prowadzone są w sposób sprawniejszy, pozwalając w ten sposób sprawniej zrealizować założone cele biznesowe. Dodatkowo, koszty ponoszone przez Oddział na zakup usługi cateringowej są oraz będą ponoszone z własnych zasobów majątkowych – ze środków obrotowych Oddziału. Nie są one ani nie będą w żadnej formie zwracane Oddziałowi, czy Wnioskodawcy. Koszty w przedmiotowym zakresie są oraz zostaną właściwie udokumentowane poprzez fakturę wystawioną przez Usługodawcę.

Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w sprawach o zbliżonych stanach faktycznych:

\- z 30 kwietnia 2020 r., sygn. 0114-KDlP2-1.4010.37.2020.4.KS,

\- z 11 grudnia 2020 r., sygn. 0114-KDlP2-1.4010.377.2020.1 .KS,

\- z 21 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.262.2019.I .AW,

\- z 28 lutego 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-1 .4010.549.2018.3.AP,

\- z 3 lipca 2017 r., sygn. 0114-KDlP2-2.4010.56.2017.1.JG.

Przesłanki wynikające z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Niniejszą sprawę należy rozpatrywać pod kątem zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 28 i pkt 45 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.

Wydatki ponoszone przez Oddział na zakup posiłków na rzecz Pracowników nie stanowią jednak wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji.

Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji terminu „reprezentacji”. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 17 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami).

Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza jednak, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Nie są one kosztami uzyskania przychodów jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny.

Z uwagi na powyższe każda sprawa powinna być przedmiotem odrębnej oceny pod kątem kwalifikacji konkretnych wydatków jako kosztów reprezentacji, wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych za czynności o charakterze reprezentacyjnym uznawane są działania skierowane do istniejących bądź potencjalnych kontrahentów bądź osoby trzeciej ukierunkowane na stworzenie pozytywnego obrazu, wizerunku podmiotu gospodarczego. Natomiast ponoszenie przez Oddział wydatków na zakup posiłków dla swoich Pracowników, nie stanowi działania skierowanego na zewnątrz, nie może zatem mieć wpływu na kształtowanie wizerunku Oddziału jak i samego Wnioskodawcy na zewnątrz.

Wydatki te niosą za sobą odmienny cel, służą bowiem lepszej organizacji czasu pracy oraz polepszeniu efektywności wykonywania obowiązków przez Pracowników. Z tego względu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania również przepis art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, na podstawie którego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu wydatki pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki na zakup posiłków dla pracowników nie są związane z sytuacją materialną pracownika, co jest cechą charakterystyczną dla działalności socjalnej. Podkreślić również należy, że wydatki ponoszone na zakup posiłków nie są finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Oddziału. W związku z powyższym, wydatki na dofinansowanie posiłków powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, gdyż nie spełniają przesłanek wyłączających ich z tej kategorii wynikających z art. 16 ustawy o CIT.

W związku z powyższym, należy uznać, że koszty usług cateringowych, jakie Oddział poniesie oraz zamierza ponosić w związku z nabywaniem posiłków dla Pracowników, spełniają przesłanki wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy podkreślić, że przedmiotowe koszty mają w szczególności na celu zapewnienie Pracownikom odpowiednich warunków pracy, zwiększenie motywacji pracowników oraz bardziej efektywne wykorzystanie ich czasu pracy, co pozytywnie wpływa na funkcjonowanie Oddziału i możliwość generowania większych przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że wydatki, które Oddział zamierza ponieść na zakup usług cateringowych, o których mowa w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego spełniają warunki wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinny zostać ujęte w kosztach uzyskania przychodu.

### Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Korei w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Seulu dnia 21 czerwca 1991 r., zmienionej Protokołem podpisanym w Seulu dnia 22 października 2013 r., zostały zmodyfikowane przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Koreę dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 1369 ze zm.). Jednak zmieniony tekst ww. Konwencji nie ma wpływu na rozstrzygniecie w tej sprawie.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.