Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-103/09/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-21
Teza: Możliwość zwrotu podatku VAT z faktury naprawy powypadkowej.
Słowa kluczowe: naprawa; odliczenia-odliczenie podatku; samochód-samochód osobowy; usługi-usługi naprawy i regeneracji-usługi naprawy pojazdów samochodowych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2009r. (data wpływu 10 lutego 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 marca 2009r. (data wpływu 16 marca 2009r.) oraz pismem z dnia 17 kwietnia 2009r. (data wpływu 17 kwietnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie możliwości zwrotu podatku VAT z faktury naprawy powypadkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwrotu podatku VAT z faktury naprawy powypadkowej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 marca 2009r. (data wpływu 16 marca 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 3 marca 2009r. znak: IBPP2/443-103/09/LŻ oraz pismem z dnia 17 kwietnia 2009r. (data wpływu 17 kwietnia 2009r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą (ryczałt ewidencjonowany od przychodów + VAT). Wnioskodawca posiada samochód dostawczy jako środek trwały firmy, od którego przysługiwało odliczenie podatku VAT naliczonego. Posiada też ubezpieczenie obowiązkowe OC (brak AC). Podczas wypadku drogowego znacznie został uszkodzony samochód. Naprawa pojazdu nastąpiła w serwisie, który wystawił fakturę za naprawę powypadkową. Towarzystwo Ubezpieczeniowe, w którym był ubezpieczony sprawca zdarzenia, wypłaciło wartość netto kosztów naprawy. Pomimo odwołania od takiej decyzji, Wnioskodawcy nie wypłacono podatku VAT.

W piśmie z dnia 11 marca Wnioskodawca wskazał, iż wykonuje tylko czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (faktury VAT). Faktura wystawiona przez serwis jest na nazwisko Wnioskodawcy. Działalność gospodarczą Wnioskodawca prowadzi samodzielnie (jednoosobowo). Faktura została wystawiona i otrzymana przez Wnioskodawcę w dniu 24 września 2008r.

Natomiast w piśmie z dnia 17 kwietnia 2009r. Wnioskodawca wskazał, iż koszty naprawy pojazdu nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Faktura imienna nie zawiera nr NIP Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje zwrot podatku VAT od faktury naprawy powypadkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje możliwość odliczenia podatku VAT od faktury naprawy powypadkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do zapisu art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Z treści przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesiony wydatek przysługuje w sytuacji, kiedy zakup ma związek ze sprzedażą opodatkowaną i kiedy, co do zasady, wydatek jest kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca posiada samochód dostawczy jako środek trwały firmy, od którego przysługiwało odliczenie podatku VAT naliczonego. Posiada też ubezpieczenie obowiązkowe OC (brak AC). Podczas wypadku drogowego znacznie został uszkodzony samochód. Naprawa pojazdu nastąpiła w serwisie, który wystawił fakturę za naprawę powypadkową. Towarzystwo Ubezpieczeniowe, w którym był ubezpieczony sprawca zdarzenia wypłaciło wartość netto kosztów naprawy. Pomimo odwołania od takiej decyzji Wnioskodawcy nie wypłacono podatku VAT. Faktura została wystawiona i otrzymana przez Wnioskodawcę w dniu 24 września 2008r. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż koszty naprawy pojazdu nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sytuacji znajdzie zastosowanie wyłączenie z prawa do odliczenia podatku, zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT tzn. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej naprawę powypadkową samochodu, gdyż przedmiotowy wydatek nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Tut. Organ wskazuje ponadto, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), od dnia 1 grudnia 2008r., uchylony został art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Wobec powyższego, od tego dnia, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uzależnione od zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym a jedynie od wykorzystania poniesionych wydatków do czynności opodatkowanych.

Należy też zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii, czy koszty naprawy pojazdu w przedmiotowej sprawie stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Stąd też, dla celów niniejszej interpretacji przyjęto stanowisko Wnioskodawcy w tej kwestii.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.