Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-748/08-5/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-29
Teza: Sposób dokumentowania przez stowarzyszenie prowadzonej działalności.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; czasopisma-czasopisma specjalistyczne; działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie działalności gospodarczej ; faktura-faktura VAT; podatnik; stowarzyszenia; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Stowarzyszenia przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2008 r. (data wpływu 31 lipca 2008 r.) uzupełnionym pismami z dnia 9 października 2008 r. (data wpływu 14 października 2008 r.) oraz z dnia 20 października 2008 r. (data wpływu 24 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania prowadzonej działalności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania prowadzonej działalności. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 14 października 2008 r. o doprecyzowany stan faktyczny oraz w dniu 24 października 2008 r. o własne stanowisko w sprawie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od dnia 1 lipca 2008 r. do 30 czerwca 2009 r. realizuje projekt edukacji ekologicznej dla Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na łączną kwotę 150.000 zł. Realizacja projektu polega na przygotowaniu, drukowaniu, kolportażu miesięcznika do placówek oświatowo – wychowawczych. Czasopismo jest czasopismem specjalistycznym (ISSN 1731-6944) realizującym edukację ekologiczną. Pośrednikiem (prenumeratorem) w realizacji tego projektu jest Liga Ochrony Przyrody, a płatnikiem Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Stowarzyszenie zleca druk drukarni, która wytwarza przedmiotowe czasopismo z materiałów własnych. Kolportaż jest dokonywany przy udziale poczty lub osobiście dostarczany do gablot szkół w Wydziale Oświaty.

Wnioskodawca nie jest organizacją pożytku publicznego. Stowarzyszenie zajmuje się tylko wykonywaniem usługi jaką jest edukacja ekologiczna poprzez treści zawarte w ww. czasopiśmie.

Organizacja zaczęła wystawiać rachunki bez określania podatku VAT na kwotę 125.000 zł miesięcznie.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, a wpływy ze składek członkowskich, prenumerat, reklam w całości przeznacza na działalność statutową – edukacja ekologiczna.

Zainteresowany nie odlicza podatku naliczonego od zakupów zewnętrznych towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca powinien wystawiać rachunki czy faktury VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Stowarzyszenie wykonuje usługę jaką jest edukacja ekologiczna społeczeństwa polskiego i nie dokonuje dostawy towarów, ponieważ nie kupuje towaru i nie prowadzi jego sprzedaży.

Wnioskodawca jest organizacją pozarządową i nie prowadzi działalności gospodarczej. Stowarzyszenie uważa, iż nie powinno wystawiać faktur VAT, w związku z powyższym wystawia rachunki.

Zainteresowany przygotowuje i realizuje treści intelektualne z zakresu ochrony środowiska, uświadamiając społeczeństwo o przyczynach i skutkach zagrożeń cywilizacyjnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców (…), również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy (…).

Z treści art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855), stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Z powołanych uregulowań wynika zatem, że Stowarzyszenie, jako osoba prawna, posiada status podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2.

Z kolei w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powołanych uregulowań jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca w zakresie, w którym wykonuje czynności opodatkowane (np. odpłatną dostawę towarów) posiada status podatnika w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 8 ust. 3 ww. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki (…).

Klasyfikacją statystyczną obowiązującą dla celów podatku od towarów i usług jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Jak wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 10 tego załącznika, wymieniono usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane (wyłącznie statutowe), oznaczone symbolem PKWiU 91.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. (w poprzednim stanie prawnym, tj. do 31 grudnia 2007 r. był to kwota 10.000 euro). Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Ponadto, jak wynika z art. 113 ust. 2, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy, jeśli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Zatem, do ustalenia momentu utraty zwolnienia od podatku od towarów i usług podatnik winien uwzględnić jedynie sprzedaż opodatkowaną stawkami 22%, 7%, 3%, 0%.

W związku z powyższym, jeśli Wnioskodawca wykonuje działalność statutową, sklasyfikowaną w grupowaniu PKWiU 91, to w tej części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W myśl art. 96 ust. 3 ustawy o VAT podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Natomiast ust. 5 pkt 2 powołanego wyżej artykułu stanowi, iż jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9, w przypadku utraty tego prawa.

Stosownie do art. 7 ust. 1 powołanej ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca wydaje czasopismo specjalistyczne (ISSN 1731-6944) realizujące edukację ekologiczną.

Od 1 stycznia 2008 r. obniżoną stawkę do wysokości 0% stosuje się do dostawy w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia czasopism specjalistycznych, zgodnie z przepisem § 7 ust. 1 pkt 9 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

W § 7 ust. 3 cyt. rozporządzenia wskazano, że przez czasopisma specjalistyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. b i pkt 10 lit. b, należy rozumieć wydawnictwa periodyczne oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem PKWiU 22.13, PCN 4902 i CN 4902, o tematyce szeroko pojętych zagadnień odnoszących się do działalności kulturalnej i twórczej, edukacyjnej, naukowej i popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej i lokalnej, a także przeznaczone dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15.000 egzemplarzy, z wyjątkiem:

1.  periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o aktualnych wydarzeniach krajowych i zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników;
2.  publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne;
3.  wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism informacyjno-reklamowych, reklamowych, folderów i katalogów reklamowych;
4.  wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie lub inne dzieło w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub nie;
5.  publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe;
6.  publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego;
7.  czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż jeżeli przedmiotowe czasopismo spełnia wszystkie warunki określone w przepisie § 7 ust. 3 rozporządzenia (w tym także dotyczące klasyfikacji statystycznej wg PKWiU 22.13), Zainteresowany powinien stosować do dostaw w kraju wymienionego czasopisma stawkę podatku VAT w wysokości 0% – na podstawie § 7 ust. 1 pkt 9 lit. b rozporządzenia.

Ponadto należy stwierdzić, iż dostawa czasopisma specjalistycznego sklasyfikowanego w grupowaniu PKWiU 22.13 nie mieści się w grupowaniu PKWiU 91 „Usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej niesklasyfikowane (wyłącznie statutowe)”.

Jeśli zatem, sprzedaż opodatkowana – dostawa czasopisma specjalistycznego zaklasyfikowanego do PKWiU 22.13 – przekroczyła w trakcie roku podatkowego określoną w art. 113 ust. 1 ustawy kwotę, Wnioskodawca zobowiązany był dokonać rejestracji dla celów podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić jaka jest właściwa stawka podatku, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usług wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy). W przypadku trudności w ustaleniu przez podmiot właściwego grupowania według PKWiU w odniesieniu do sprzedawanych towarów i świadczonych usług jednostką uprawnioną do wydawania opinii klasyfikacyjnych jest Urząd Statystyczny. Opinie są wydawane na wniosek zainteresowanego podmiotu.

W myśl art. 106 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, ust. 4 i ust. 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Natomiast zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), faktury VAT wystawiają podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej.

Powyższe więc skutkuje stwierdzeniem, iż podatnicy korzystający ze zwolnienia podmiotowego nie mają obowiązku wystawiania faktur VAT.

Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego sprawy stwierdzić należy, iż jeżeli Wnioskodawca utracił zwolnienie określone w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT na okoliczność dostawy czasopisma. W przeciwnym przypadku osiągnięty przez Stowarzyszenie obrót powinien zostać udokumentowany rachunkami, o których mowa w art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa.

Ponadto informuje się, że w zakresie podatku od towarów i usług w części dotyczącej stwierdzenia czy w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług należy traktować działalność Wnioskodawcy jako organizację pozarządową wydane zostało postanowienie z dnia 29 października 2008 r. nr ILPP1/443-748/08-6/HW odmawiające wszczęcia postępowania w tej części.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.