Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-554/14-4/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-09
Teza: Zwolnienie od podatku czynności wycofania nieruchomości zabudowanej budynkami z działalności gospodarczej spółki jawnej na cele osobiste wspólników
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zwolnienie; środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 lipca 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wycofania nieruchomości zabudowanej budynkami z działalności gospodarczej spółki jawnej na cele osobiste wspólników - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wycofania nieruchomości zabudowanej budynkami z działalności gospodarczej spółki jawnej na cele osobiste wspólników.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 lipca 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 17 lipca 2014 r. znak IPPP2/443-554/14-2/KOM (skutecznie doręczone dnia 23 lipca 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. J. („Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest następcą prawnym D. Spółka Cywilna z siedzibą w J. Spółka powstała w 2001 r. na skutek przekształcenia ww. spółki cywilnej w spółkę jawną na podstawie uchwały podjętej przez wspólników spółki cywilnej, stosownie do postanowienia art. 551 § 2 K.s.h.

W wyniku przekształcenia Spółka stała się właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem produkcyjnym o pow. 300 m2 o wartości 100.000 zł (wartość wskazana w akcie notarialnym). Poprzednik prawny Spółki - spółka cywilna nabyła powyższą nieruchomość tytułem wkładu wniesionego przez jednego ze wspólników w 2000 r.

Powyższa nieruchomość od momentu wniesienie jej jako wkładu do spółki cywilnej, czyli od 2000 r., najpierw jako współwłasność wspólników spółki cywilnej, a od 2001 r. jako własność spółki jawnej, wykorzystywana była wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej spółek, tj. do działalności produkcyjnej polegającej na wytwarzaniu produktów chemicznych i odczynników, objętej zakresem ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54 z 2004 r., poz. 535 ze zm.) o podatku od towarów i usług.

Z tytułu nabycia nieruchomości nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ nieruchomość została nabyta w postaci wkładu wniesionego przez jednego ze wspólników. Nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą VAT.

W 2007 r. Wnioskodawca zakończył prace modernizacyjne na powyższej nieruchomości obejmujące rozbudowę znajdującego się na niej budynku. Wartość prac modernizacyjnych przekroczyła 30% wartości nieruchomości określonej w akcie notarialnym, o którym wyżej mowa. Nieruchomość służy działalności opodatkowanej, w związku z tym Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku VAT, związanego z rozbudową budynku. Wartość nieruchomości po zakończeniu inwestycji obejmującej rozbudowę budynku obejmującego halę produkcyjną została wyceniona w 2010 r. na potrzeby rozliczenia ze spadkobiercami zmarłego wspólnika na kwotę około 2.000.000 zł. Następnie w 2013 r., a więc po upływie 5 lat od końca roku, w którym została zakończona rozbudowa powyższego budynku (tj. od 2007 r.), na przedmiotowej nieruchomości Spółka wybudowała niewielki budynek magazynowy, którego wartość według kosztu wytworzenia wyniosła około 90.000 zł, czyli wydatki na wytworzenie tego budynku nie przekroczyły 30 % wartości nieruchomości według wyceny z 2010 r.

Nieruchomość, o której wyżej mowa, objęta jest jedną księgą wieczystą i obejmuje działkę gruntu zabudowaną dwoma budynkami: budynkiem produkcyjnym (którego rozbudowa zakończyła się w 2007 r.) oraz budynkiem magazynowym (którego budowa została zakończona w 2013 r.).

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu z dnia 29 lipca 2014 r. (data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) Wnioskodawca wskazał, że wybudowany w 2013 r. budynek magazynowy stanowi budynek odrębny od modernizowanego w 2007 r. budynku już znajdującego się na nabytej przez Wnioskodawcę nieruchomości.

Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione na wybudowanie powyższego budynku magazynowego, a obydwa budynki są wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej Spółki (działalności produkcyjnej) i nigdy nie były przedmiotem dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nieodpłatne przekazanie przez Spółkę powyższej nieruchomości obejmującej działkę gruntu zabudowaną dwoma budynkami na współwłasność wspólników będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Wnioskodawca wykorzystywał nieruchomość w stanie ulepszonym po rozbudowie budynku produkcyjnego (licząc od końca 2007 r.) ponad 6 lat, a nakłady poczynione na nieruchomość w 2013 r. (czyli po upływie 5 lat od zakończenia rozbudowy budynku produkcyjnego), polegające na wybudowaniu na przedmiotowej nieruchomości dodatkowego budynku magazynowego o wartości 90.000 zł były niższe aniżeli 30% wartości nieruchomości według stanu na koniec 2007 r. (potwierdzonej wyceną dokonaną w 2010 r.). Podatnik w powyższym okresie (od 2007 r. do 2012 r.) wykorzystywał nieruchomość wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej obejmującej produkcję odczynników i półproduktów chemicznych będących następnie przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy.

Zatem Wnioskodawcy, przeniesienie powyższej nieruchomości z majątku Spółki na współwłasność wspólników będzie czynnością zwolnioną z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, ponieważ Spółka wykorzystywała pierwszy budynek (budynek produkcyjny) do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT przez ponad 5 lat, a wartość drugiego budynku wybudowanego w 2013 r. (budynku magazynowego) nie przekroczyła 30% wartości nieruchomości według stanu na koniec 2007 r. (potwierdzonej wyceną dokonaną w 2010 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 14a ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Analiza przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych wyżej przepisów prawa prowadzi do wniosku, że – stosownie do postanowień art. 7 ust. 2 ustawy – przekazanie nieruchomości, na której znajdują się dwa budynki: produkcyjny i magazynowy, na cele osobiste wspólników, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż treść wniosku wskazuje, że (i) nakłady poniesione na modernizację budynku produkcyjnego stanowiły ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a tym samym wytworzenie nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy, a Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z poniesionymi nakładami, (ii) Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione na wybudowanie w 2013 r. budynku magazynowego.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Wszelkie odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy.

I tak, jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, wówczas należy poddać badaniu zaistnienie przesłanek wynikających z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Według art. 2 pkt 14 ww. ustawy ilekroć w jej przepisach mowa jest o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z ustawowej definicji „pierwszego zasiedlenia” wynika, że pod tym pojęciem należy rozumieć:

*   oddanie do użytkowania,

*   w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po wybudowaniu lub ulepszeniu, wynoszącym co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz powinna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez dokonującego dostawy czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jednocześnie należy zauważyć, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy - obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r. - w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Tak więc, co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że zarówno w odniesieniu do budynku produkcyjnego, jak i budynku magazynowego, ich dostawa będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy.

Wnioskodawca po nabyciu w 2001 r. nieruchomości zabudowanej budynkiem produkcyjnym dokonał w 2007 r. jego rozbudowy, a nakłady na ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej nabytej nieruchomości. Budynek ten od samego początku był i nadal jest wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej Spółki (opodatkowanej podatkiem VAT działalności produkcyjnej) i nigdy nie był przedmiotem dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Budynek magazynowy natomiast został wybudowany przez Wnioskodawcę w 2013 r. i również od samego początku był wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej Spółki (działalności produkcyjnej) i nigdy nie był przedmiotem dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

W opisanej sytuacji nie został spełniony warunek oddania nieruchomości (budynku) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi po jej wybudowaniu i ulepszeniu. Tym samym nie doszło jeszcze do pierwszego zasiedlenia. Zatem pierwszą czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT będzie dopiero czynność wyprowadzenia tej nieruchomości z działalności, co nie pozwala na zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dostawa ta dokonywana będzie w ramach pierwszego zasiedlenia.

Przy braku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy zatem dokonać analizy możliwości zwolnienia od podatku przekazania tych budynków na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Aby dostawa mogła korzystać ze zwolnienia z ww. przepisu muszą być spełnione oba warunki określone tym przepisem łącznie.

Należy wskazać, że przy nabyciu nieruchomości zabudowanej budynkiem produkcyjnym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ale Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie tej nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Wartość prac modernizacyjnych przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości, w stosunku do których przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i Wnioskodawca z tego prawa skorzystał. Wnioskodawca wykorzystywał jednak ten budynek produkcyjny w stanie ulepszonym (rozbudowa została zakończona w 2007 r.) do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT przez ponad 5 lat. Tym samym przekazanie budynku produkcyjnego przez Wnioskodawcę, będzie mogło korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w powiązaniu z art. 43 ust. 7a, przy czym taką samą stawką podatku VAT – w myśl cyt. wyżej art. 29a ust. 8 ustawy - opodatkowana będzie również dostawa gruntu, na którym budynek ten jest posadowiony.

W stosunku natomiast do budynku magazynowego trzeba zauważyć, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione na wybudowanie tego budynku, stąd też przekazanie budynku magazynowego przez Wnioskodawcę, nie będzie mogło korzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż nie został spełniony pierwszy warunek, o którym mowa w lit. a tegoż przepisu. Zatem jego przekazanie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT z zastosowaniem stawki 23%, przy czym taką samą stawką podatku VAT – w myśl cyt. wyżej art. 29a ust. 8 ustawy - opodatkowana będzie również dostawa gruntu, na którym budynek ten jest posadowiony.

Dostawa ww. nieruchomości nie będzie korzystała także ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zarówno budynek produkcyjny, jak i budynek magazynowy - nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Tak więc stanowisko Wnioskodawcy, że przeniesienie nieruchomości z majątku Spółki na współwłasność wspólników będzie czynnością zwolnioną z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.