Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.895.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Skutki podatkowe unieważnienia umowy kredytowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
postanowienia-postanowienie sądu
przychód
unieważnienie
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 października 2025 r. (data wpływu 3
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W ramach postępowania sądowego dotyczącego umowy kredytu hipotecznego zawartego
    z Bankiem, sąd stwierdził nieważność tej umowy i zasądził na Pana rzecz zwrot
    określonych kwot.
    Na mocy wyroku/ugody przyznano Panu:
      254 548,86 zł – suma wszystkich wpłat uiszczonych przez Pana tytułem rat
      kapitałowo-odsetkowych, wynikających z umowy kredytu uznanej za nieważną, w
      tym kwotę faktycznie zasądzoną: 145 760,05 zł;
      20 250,62 zł – równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonych od dnia 5
      lutego 2022 r. do dnia 16 czerwca 2025 r., od kwoty 52 976,01 zł;
      35 467,66 zł – równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonych od dnia 5
      lutego 2022 r. do dnia 12 czerwca 2025 r., od kwoty 92 784,04 zł;
      297 400 zł – prowizja od udzielonego kredytu;
      297 zł – opłaty z tytułu ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia hipoteki
      (ubezpieczenie pomostowe).
    W uzupełnieniu wniosku na pytania Organu o treści cyt.: „Kiedy zapadł wyrok sądu
    stwierdzający nieważność umowy kredytowej i zasądzający na Pana rzecz zwrot
    określonych kwot, o których mowa we wniosku oraz kiedy ten wyrok stał się
    prawomocny?” oraz o treści cyt.: „Czy po ogłoszeniu wyroku sądu doszło jeszcze do
    zawarcia pomiędzy Panem a Bankiem ugody/porozumienia w zakresie wzajemnego
    zwrócenia przez Pana i Bank świadczeń spełnionych w wykonaniu unieważnionej umowy
    kredytowej, a jeżeli tak, to kiedy doszło do jej zawarcia i jakie były postanowienia tej ugody
    /porozumienia?”, wskazał Pan, że (...) 2025 r. Sąd Okręgowy w (...), (...) Wydział Cywilny,
    wydał wyrok w sprawie z powództwa Kredytobiorcy (A.A. – Pana) przeciwko Bankowi (...) S.
    A., prowadzonej pod sygn. akt (...), rozstrzygający o roszczeniach Kredytobiorcy
    związanych z zawartą z Bankiem Umową Kredytu nr (...) z (...) marca 2008 r. (dalej jako
    „Umowa Kredytu”). Wyrokiem tym, Sąd Okręgowy w (...), w sprawie prowadzonej pod sygn.
    akt. (...), przesądził o nieważności Umowy Kredytu oraz zasądzeniu na rzecz Kredytobiorcy
    kwoty 145 760,05 PLN wraz z odsetkami za opóźnienie.
    Na pytania Organu o treści cyt.: „Czy przyznana Panu w wyniku wyroku kwota 297 400 zł
    tytułem prowizji od udzielonego kredytu, stanowi zwrot równowartości prowizji za
    udzielenie kredytu uiszczonej przez Pana na podstawie umowy kredytu uznanej za
    nieważną oraz czy wysokość wskazanej przez Pana kwoty prowizji jest prawidłowa?” oraz o
    treści cyt.: „Czy przyznana Panu w wyniku wyroku kwota 297 zł tytułem opłaty z tytułu

    ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia hipoteki (ubezpieczenie pomostowe),
    stanowi zwrot równowartości wszystkich uiszczonych przez Pana opłat z tytułu
    ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia hipoteki?”, wskazał Pan, że łączna
    wierzytelność Kredytobiorcy wobec Banku wynosiła 311 964,14 PLN, na którą to składała
    się kwota:
      254 548,86 PLN – stanowiąca równowartość wszystkich wpłat uiszczonych przez
      Kredytobiorcę tytułem rat kapitałowo-odsetkowych na podstawie Umowy Kredytu
      uznanej za nieważną, przy czym z tej kwoty wskazanym powyżej zasądzona została
      kwota 145 760,05 PLN;
      20 250,62 PLN – stanowiąca równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie
      liczonych od dnia 5 lutego 2022 r. do dnia 12 czerwca 2025 r., od kwoty 52 976,01
      PLN;
      35 467,66 PLN – stanowiąca równowartość odsetek ustawowych za opóźnienie
      liczonych od dnia 5 lutego 2022 r. do dnia 12 czerwca 2025 r., od kwoty 92 784,04
      PLN;
      1 400 PLN – tytułem prowizji od udzielonego kredytu;
      297 PLN – stanowiąca równowartość uiszczonych opłat z tytułu ubezpieczenia
      kredytu do czasu ustanowienia hipoteki (tzw. Ubezpieczenie pomostowe), nie jest to
      zwrot równowartości wszystkich uiszczonych przez Pana opłat z tytułu ubezpieczenia
      kredytu.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy Bank dokonał wypłaty na rzecz Pana kwot, o
    których mowa we wniosku?”, wskazał Pan, że w wyniku potrącenia, w lipcu 2025 r. Bank
    przesłał do Pana pełnomocnika, Kancelarii (...), kwotę 171 964,14 PLN.

## Pytanie

Czy podlega opodatkowaniu któraś z ww. kwot, a jeżeli tak, to w jaki sposób oraz w jakiej
    deklaracji powinien Pan wykazać ewentualny przychód z tytułu otrzymanych odsetek
    ustawowych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, zgodnie z Pana wiedzą oraz dostępnymi interpretacjami prawa
    podatkowego, zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, prowizji i ubezpieczenia stanowi jedynie
    zwrot własnych środków i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Wątpliwości budzi natomiast kwestia odsetek ustawowych za opóźnienie.
    Uważa Pan, że nie powinien Pan płacić podatku od wypłaconej Panu kwoty, ponieważ
    koszty, które Pan poniósł w związku ze spłatą kredytu były większe niż wypłacona kwota.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów są „inne źródła”.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Wskazać należy, że stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
            1W myśl art. 385 Kodeksu cywilnego:

      § 1. Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie
      nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi
      obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne).
      Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub
      wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.
      § 2. Jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są
      związane umową w pozostałym zakresie.
      § 3. Nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść
      konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do
      postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi
      przez kontrahenta.
      § 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa
      na tym, kto się na to powołuje.
    Stosownie do art. 410 § 2 ww. ustawy:
      Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub
      nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa
      świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli
      czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna
      po spełnieniu świadczenia.
    Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt
    hipoteczny, sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny
    zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego
    wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego.
    Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy
    nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną
    umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki
    prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia
    umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu
    jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do
    czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych otrzymanego przez Pana zwrotu rat
    kapitałowo-odsetkowych, prowizji od udzielonego kredytu i opłat z tytułu ubezpieczenia
    kredytu do czasu ustanowienia hipoteki, w pierwszej kolejności wskazać należy na art. 69
    ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze
    zm.), z którego wynika, że:
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że w analizowanej sprawie po Pana stronie nie
    doszło do powstania przysporzenia majątkowego w związku ze zwrotem przez bank na
    Pana rzecz kwot tytułem: rat kapitałowo-odsetkowych, prowizji od udzielonego kredytu i
    opłat z tytułu ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia hipoteki.

    W związku z wykonaniem wyroku sądu otrzymał Pan zwrot środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy przekazał Pan na rzecz banku w ramach spłaty rat udzielonego
    Panu kredytu. Kwoty otrzymane w związku z wykonaniem wyroku sądu nie spowodowały
    więc faktycznego przyrostu w Pana majątku.
    W konsekwencji, zwrot ten nie stanowi dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest Pan zatem zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od wypłaconych Panu
    przez bank kwot tytułem: rat kapitałowo-odsetkowych, prowizji od udzielonego kredytu i
    opłat z tytułu ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia hipoteki.
    Pana wątpliwości budzi również kwestia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych zasądzonych wyrokiem sądu odsetek ustawowych za opóźnienie.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie
    z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
      1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
      2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
        Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zatem zwrócone Panu kwoty tytułem: rat kapitałowo-odsetkowych, prowizji od
    udzielonego kredytu i opłat z tytułu ubezpieczenia kredytu do czasu ustanowienia
    hipoteki, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to
    wypłacone z tego tytułu odsetki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku dochodowego od wypłaconych Panu przez bank odsetek ustawowych za
    opóźnienie.
    W konsekwencji Pana stanowisko, w którym wskazał Pan, że zwrot rat kapitałowo-
    odsetkowych, prowizji i ubezpieczenia stanowi jedynie zwrot własnych środków i nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz że nie powinien
    Pan płacić podatku od wypłaconej Panu kwoty, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość
    takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu
    podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej