Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1086/14/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-29
Teza: Opodatkowanie dla czynności wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 października 2014r. (data wpływu 30 października 2014r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania dla czynności wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2014r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania dla czynności wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca rozważa wniesienie wkładu niepieniężnego do jednej ze swoich spółek zależnych (działającej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), w której posiada 100% udziałów (dalej „Spółka Zależna”). Przedmiotem aportu miałyby być rzeczy ruchome w postaci maszyn i urządzeń stanowiących własność Wnioskodawcy oraz prawo użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej budowlami stanowiącymi własność Wnioskodawcy (dalej „Przedmiot Aportu”). Przedmiot Aport nie stanowiłby przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Na skutek wniesienia ww. wkładu niepieniężnego do Spółki Zależnej doszłoby do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Zależnej. Wszystkie nowo utworzone udziały w kapitale zakładowym Spółki Zależnej zostałyby objęte przez Wnioskodawcę i pokryte Przedmiotem Aportu.

W związku z faktem, iż Wnioskodawca i Spółka Zależna są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (dalej „podatek VAT”), Wnioskodawca wystawiłby fakturę z tytułu przeniesienia własności Przedmiotu Aportu na rzecz Spółki Zależnej. Wnioskodawca planuje, że łączna wartość nominalna nowo utworzonych udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej odpowiadałaby wartości netto Przedmiotu Aportu. Wartość netto Przedmiotu Aportu oraz wartość nominalna udziałów zostałyby określone między innymi w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki Zależnej. Natomiast kwota podatku VAT wskazana na fakturze zostałaby przekazana Wnioskodawcy przez Spółkę Zależną w formie pieniężnej - taki sposób rozliczenia będzie wynikał z porozumienia zawartego przez Wnioskodawcę i Spółkę Zależną związanego z realizowaną transakcją. Przekazanie tych środków miałoby nastąpić niezwłocznie po dokonaniu podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Zależnej albo niezwłocznie po otrzymaniu przez Spółkę Zależną zwrotu podatku VAT naliczonego (związanego z nabyciem Przedmiotu Aportu) z właściwego urzędu skarbowego. Kwota podatku VAT wskazana na fakturze stanowiłaby bowiem po stronie Wnioskodawcy podatek VAT należny, natomiast po stronie Spółki Zależnej stanowiłaby podatek VAT naliczony, który Spółka Zależna będzie mogła odliczyć od podatku należnego.

W związku z powyższym opisem w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1):

Czy w przedstawionym stanie faktycznym podstawą opodatkowania podatkiem VAT będzie suma wartości nominalnej otrzymanych przez Wnioskodawcę udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej oraz wartości środków pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę od Spółki Zależnej pomniejszona o wartość podatku VAT związanego z planowaną transakcją?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym podstawą opodatkowania podatkiem VAT będzie suma wartości nominalnej otrzymanych przez Wnioskodawcę udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej oraz wartości środków pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę od Spółki Zależnej pomniejszona o wartość podatku VAT związanego z planowaną transakcją (a więc w praktyce będzie to łączna wartość nominalna otrzymanych przez Wnioskodawcę udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej odpowiadająca wartości netto Przedmiotu Aportu).

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (dalej „UVAT”), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w świetle brzmienia art. 7 ust. 1 UVAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 UVAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego. W ocenie Wnioskodawcy, przeniesienie przez Wnioskodawcę własności Przedmiotu Aportu na rzecz Spółki Zależnej będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu wyżej wymienionych przepisów UVAT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej dokonanie powyższej czynności. Wnioskodawca będzie również zobowiązany do zapłaty podatku VAT należnego wynikającego z opisanej transakcji (w części, w jakiej nie dokona jego pomniejszenia o podatek VAT naliczony). Natomiast Spółka Zależna będzie uprawniona do zakwalifikowania wyżej wymienionej kwoty podatku VAT jako podatku VAT naliczonego i jego rozliczenia z wyliczoną przez siebie kwotą podatku VAT należnego.

Podkreślenia przy tym wymaga, że Wnioskodawcy i Spółce Zależnej przysługuje swoboda wyboru formy rozliczenia omawianej transakcji. W polskim porządku prawnym obowiązuje bowiem zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Na podstawie art. 3531 Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Nie ma zatem jakichkolwiek prawnych przeszkód, aby przeniesienie własności Przedmiotu Aportu na rzecz Spółki Zależnej miało miejsce w zamian za udziały w kapitale zakładowym Spółki Zależnej (o wartości nominalnej odpowiadającej wartości netto Przedmiotu Aportu) oraz w zamian za środki pieniężne w wysokości stanowiącej równowartość podatku VAT wynikającego z omawianej transakcji i uwidocznionego na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę.

Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania podatkiem VAT będzie w omawianym przypadku suma świadczeń otrzymanych przez Wnioskodawcę w zamian za Przedmiot Aportu pomniejszona o wartość podatku VAT, a więc w praktyce łączna wartość nominalna udziałów Spółki Zależnej objętych w wyniku podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Zależnej (przy założeniu, że wartość środków pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę od Spółki Zależnej będzie odpowiadała wartości podatku VAT związanego z planowaną transakcją). Powyższe wynika z treści art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1) UVAT, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, przy czym podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze powyższe, a w szczególności obowiązek zapłaty przez Wnioskodawcę podatku VAT należnego od opisanej transakcji oraz możliwość rozliczenia przez Spółkę Zależną podatku VAT naliczonego z tego tytułu, brak częściowego rozliczenia planowanej transakcji poprzez płatność środków pieniężnych powodowałby między innymi naruszenie zasady neutralności podatku VAT. Ciężar związany z tym podatkiem spoczywałby bowiem wyłącznie na Wnioskodawcy. Jak bowiem wskazano wcześniej, Wnioskodawca byłby zobowiązany do zapłaty podatku VAT należnego wskazanego w treści faktury, ale nie otrzymałby z tego tytułu jakiejkolwiek płatności ze strony Spółki Zależnej. Tym samym, w sposób nieuzasadniony zwiększałoby to również ponoszone przez Wnioskodawcę koszty podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Zależnej - oprócz przeniesienia własności Przedmiotu Aportu, Wnioskodawca byłby również zobowiązany do zapłaty podatku VAT należnego. Na marginesie należy wskazać, że stałoby to również w sprzeczności z istotą konstrukcji podwyższenia kapitału zakładowego przewidzianą w Kodeksie spółek handlowych, która zakłada po stronie wnoszącego wkład bezgotówkowy charakter podwyższenia kapitału zakładowego w drodze wniesienia wkładów niepieniężnych.

Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, w omawianym przypadku dodatkowe rozliczenie pieniężne pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką Zależną jest nie tylko prawnie dopuszczalne, ale również konieczne dla zachowania nadrzędnej zasady neutralności podatku VAT. Przy tym Wnioskodawca wskazuje, że rozliczenie to nastąpi na mocy porozumienia zawartego przez Wnioskodawcę i Spółkę Zależną w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego, gdyż Kodeks spółek handlowych nie przewiduje możliwości wypłaty przez spółkę podwyższającą kapitał zakładowy jakichkolwiek świadczeń pieniężnych na rzecz wspólnika z tytułu wniesienia przez niego wkładu niepieniężnego. W konsekwencji, uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki Zależnej będzie przewidywać utworzenie nowych udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej o wartości nominalnej odpowiadającej wartości netto Przedmiotu Aportu, natomiast odrębne porozumienie zawarte pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką Zależną będzie przewidywać osobne regulacje dotyczące płatności na rzecz Wnioskodawcy środków pieniężnych w wysokości odpowiadającej kwocie podatku VAT. Tym samym rozliczenie transakcji przeniesienia własności Przedmiotu Aportu nastąpi poprzez objęcie przez Wnioskodawcę nowo utworzonych udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej oraz zapłatę przez Spółkę Zależną środków pieniężnych na rzecz Wnioskodawcy stanowiących równowartość podatku VAT wskazanego na wystawionej przez Wnioskodawcę fakturze. Działanie takie umożliwi zachowanie neutralności podatku VAT i pozwoli uniknąć nadmiernego obciążenia Wnioskodawcy kosztami planowanej transakcji. Bez znaczenia dla omawianego zagadnienia jest przy tym okoliczność, czy płatność wyżej wymienionej kwoty na rzecz Wnioskodawcy nastąpi niezwłocznie po dokonaniu podwyższenia kapitału zakładowego czy też dopiero po otrzymaniu przez Spółkę Zależną zwrotu podatku VAT naliczonego (związanego z planowaną transakcją) z właściwego urzędu skarbowego.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowanie w następującej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego:

Interpretacja nr IPTPP2/443-669/13-5/JN wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 7 listopada 2013 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wniesienie aportem towarów jako odpłatna dostawa towarów, jak również wniesienie aportem praw do wartości niematerialnych i prawnych, które w świetle ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług, do spółki prawa handlowego w rozumieniu powołanego art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.

Z uwagi na powyższe, wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci towarów do spółki prawa handlowego spełnia definicję dostawy towarów – następuje tutaj przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Wobec powyższego, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast, gdy przedmiotem aportu jest świadczenie usług w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia praw do wartości niematerialnych i prawnych na rzecz otrzymującego aport, mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług, podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wyjaśnić należy, że z odpłatnością za dane świadczenie mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. świadczenie zwrotne otrzymane od drugiej strony.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca rozważa wniesienie wkładu niepieniężnego do jednej ze swoich spółek zależnych (działającej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), w której posiada 100% udziałów. Przedmiotem aportu miałyby być rzeczy ruchome w postaci maszyn i urządzeń stanowiących własność Wnioskodawcy oraz prawo użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej budowlami stanowiącymi własność Wnioskodawcy. Przedmiot Aportu nie stanowiłby przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Na skutek wniesienia ww. wkładu niepieniężnego do Spółki Zależnej doszłoby do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Zależnej. Wszystkie nowo utworzone udziały w kapitale zakładowym Spółki Zależnej zostałyby objęte przez Wnioskodawcę i pokryte Przedmiotem Aportu.

W związku z faktem, iż Wnioskodawca i Spółka Zależna są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, Wnioskodawca wystawiłby fakturę z tytułu przeniesienia własności Przedmiotu Aportu na rzecz Spółki Zależnej. Wnioskodawca planuje, że łączna wartość nominalna nowo utworzonych udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej odpowiadałaby wartości netto Przedmiotu Aportu.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zgodnie z którym, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wynagrodzenie (zapłatę), które dostawca towarów lub świadczący usługi otrzymał lub ma otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej z tytułu wykonanych czynności, łącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takich dostaw.

Zauważyć należy, że ogólna zasada ustalania podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, jest w pełni zgodna z definicją podstawy opodatkowania zawartą w art. 73 Dyrektywy. Zmiana przepisów miała więc na celu dostosowanie regulacji krajowych do przepisów unijnych.

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. I tak, stosownie do ww. przepisu podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Jak stanowi art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, opłaty i podobne należności z wyłączeniem podatku od wartości dodanej. Zgodnie z tym samym przepisem Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje dodatkowe koszty, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi dostawca obciąża nabywcę lub klienta. Państwa członkowskie mogą uznać za dodatkowe koszty wydatki będące przedmiotem odrębnej umowy. Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania.

Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Przepis art. 29a ust. 6 ustawy stanowi zatem implementację przepisu art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Z kolei, w art. 29a ust. 7 ustawy zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z podstawy opodatkowania (zmniejszające podstawę opodatkowania). Zgodnie z treścią ww. przepisu podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Stosownie do art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:

1.  obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w momencie transakcji;
3.  kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.

Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać naliczony.

Zatem we wskazanych wyżej przepisach ustawodawca precyzyjnie określił katalog elementów wliczanych do podstawy opodatkowania oraz elementów niemających wpływu na jej wielkość.

Należy zauważyć, że w ramach nowelizacji nie wprowadzono do art. 29a przepisu art. 29 ust. 9 ustawy określającego podstawę opodatkowania w oparciu o wartość rynkową dla czynności, dla których nie ustalono ceny. Przepisy Dyrektywy również nie przewidują w takim przypadku odwołania do wartości rynkowej bowiem takie odwołanie nie wpisuje się w cel Dyrektywy 2006/112/WE. W związku z powyższym, do określonej wyżej sytuacji należy zastosować zasadę ogólną ustalania podstawy opodatkowania w oparciu o wszystko, co stanowi zapłatę. Przy czym, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania nie zawiera podatku VAT.

Podkreślić należy, że z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być np. świadczenie usługi lub dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyroki w sprawie C-33/93 czy C-154/80).

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca planuje, że łączna wartość nominalna nowo utworzonych udziałów w kapitale zakładowym Spółki Zależnej odpowiadałaby wartości netto Przedmiotu Aportu. Wartość netto Przedmiotu Aportu oraz wartość nominalna udziałów zostałyby określone między innymi w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki Zależnej. Natomiast kwota podatku VAT wskazana na fakturze zostałaby przekazana Wnioskodawcy przez Spółkę Zależną w formie pieniężnej - taki sposób rozliczenia będzie wynikał z porozumienia zawartego przez Wnioskodawcę i Spółkę Zależną związanego z realizowaną transakcją. Kwota podatku VAT wskazana na fakturze stanowiłaby bowiem po stronie Wnioskodawcy podatek VAT należny, natomiast po stronie Spółki Zależnej stanowiłaby podatek VAT naliczony, który Spółka Zależna będzie mogła odliczyć od podatku należnego.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, stwierdzić należy, że podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia aportem (przedmiot aportu: rzeczy ruchome w postaci maszyn i urządzeń stanowiących własność Wnioskodawcy oraz prawo użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej budowlami stanowiącymi własność Wnioskodawcy) do Spółki z ograniczona odpowiedzialnością - zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy – będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od Spółki z tytułu dokonania aportu, pomniejszone o kwotę podatku VAT. Przy czym zapłata obejmować będzie wartość otrzymanego przez Wnioskodawcę udziału powiększoną o wartość podatku VAT.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga ściśle w kwestii zakreślonej pytaniem w indywidulanej sprawie Wnioskodawcy. Nie rozstrzyga zatem czy kwota podatku VAT wskazana na fakturze po stronie Spółki Zależnej stanowiłaby podatek VAT naliczony, który Spółka Zależna będzie mogła odliczyć od podatku należnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.