Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1193/14-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-30
Teza: w zakresie określenia roku podatkowego dla celów rozliczenia podatku VAT
Słowa kluczowe: podatnik-mały podatnik; rok-rok podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2014 r. (data wpływu 10 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia roku podatkowego dla celów rozliczenia podatku VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia roku podatkowego dla celów rozliczenia podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna (dalej: „Spółka", „Wnioskodawca") jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka jest zarejestrowana jako mały podatnik VAT i rozlicza się metodą kasową. Zgodnie ze statutem rok obrotowy Spółki zaczyna się 1 października i kończy 30 września.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dla potrzeb prawidłowego wyliczenia limitu, o którym stanowi przepis art. 2 pkt 25 ustawy VAT, rokiem podatkowym dla Spółki jest rok wybrany przez Spółkę w ramach przepisów o podatku dochodowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb ustawy VAT, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, nawet jeżeli Spółka przyjęła inny rok obrotowy.

Zgodnie z treścią przepisu art. 11 Ordynacja podatkowa, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Zasadą jest zatem, iż rok podatkowy utożsamiać należy z rokiem kalendarzowym, tj. zamkniętym okresem między 1 stycznia a 31 grudnia. Przepis ten dopuszcza możliwość odmiennego uregulowania tej kwestii przez ustawy podatkowe, jednakże zawsze będzie stanowić wyjątek od wspomnianej zasady.

Taka ewentualność dopuszczona została w ramach przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (vide art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), jednakże przepis ten znajduje zastosowanie wyłącznie w zakresie rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych i nie należy go stosować na gruncie przepisów ustawy VAT. Zakres praw i obowiązków obejmujących podatek od towarów i usług regulowany jest bowiem przepisami ustawy VAT i według zasad przewidzianych tą ustawą.

Na obowiązki związane z rozliczeniem VAT nie mają wpływu również uregulowania z zakresu ustawy o rachunkowości. Zatem nawet jeżeli Spółka, zgodnie z ustawą o rachunkowości, przyjęła inny rok obrotowy niż kalendarzowy, pozostaje to bez wpływu na jej rozliczenia z tytułu VAT.

Skoro zatem ustawa VAT nie zawiera szczególnych unormowań w przedmiotowym zakresie, zastosowanie mieć będzie ogólna zasada precyzowana w ramach cytowanego wyżej art. 11 Ordynacja podatkowa.

Stwierdzić zatem należy, iż dla potrzeb ustawy VAT rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, niezależnie od tego, jaki rok obrotowy przyjęła Spółka.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Pod pojęciem małego podatnika – na mocy art. 2 pkt 25 ustawy – rozumie się podatnika podatku od towarów i usług:

1.  u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro,
2.  prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu – jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45.000 euro

‒ przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, aby podatnik podatku od towarów i usług spełniał definicję małego podatnika – wartość dokonanej przez niego sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie może przekroczyć, w poprzednim (do badanego okresu) roku podatkowym, wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako mały podatnik VAT i rozlicza się metodą kasową. Zgodnie ze statutem rok obrotowy Spółki zaczyna się 1 października i kończy 30 września.

Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w niniejszym wniosku dotyczą roku podatkowego jaki należy przyjąć dla potrzeb prawidłowego wyliczenia limitu, o którym stanowi przepis art. 2 pkt 25 ustawy VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb ustawy o VAT, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, nawet jeżeli Spółka przyjęła inny rok obrotowy.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości należy wskazać, że pojęcie roku podatkowego nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług, jednak jego znaczenie wyjaśnione zostało w Ordynacji podatkowej. Stosownie do treści art. 11 Ordynacji podatkowej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak wskazuje się w doktrynie prawa podatkowego, rok kalendarzowy liczony jest od 1 stycznia do 31 grudnia.

Tym samym, dla prawidłowego wyliczenia limitu, o którym mowa w art. 2 pkt 25 ustawy, Wnioskodawca winien za rok podatkowy przyjąć rok kalendarzowy.

Tym samym Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.