Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.645.2023.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-12-12
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

11 września 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 września 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego pn. „\`(...)\`”. Uzupełnili go Państwo pismami z 5 grudnia 2023 r. (wpływ 5 grudnia 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu)

Gmina \`(...)\` jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatek” lub „VAT”). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własna odpowiedzialność. Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego. Gmina jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego (gminnych przewozów pasażerskich) na obszarze swojej właściwości.

W związku z wykonywaniem zadań własnych w zakresie organizacji transportu publicznego, Gmina w 2023 i 2024 r. zamierza zrealizować przedsięwzięcie inwestycyjne pn. „\`(...)\`” (dalej: „Inwestycja”).

W ramach realizacji tej Inwestycji Gmina planuje zakupić dwanaście autobusów: nowych, zeroemisyjnych, o napędzie elektrycznym, spełniających wytyczne ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych wraz z zakupem i instalacją sześciu punktów ładowania typu i budową stacji transformatorowej na potrzeby obsługi punktów ładowania pojazdów. Ponadto, Gmina poniesie wydatki na przeszkolenie kierowców i pracowników Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacji sp. z o.o. w \`(...)\`, w zakresie obsługi nowozakupionych pojazdów i punktów ładowania.

Na realizację przedmiotowej Inwestycji Gmina pozyskała dofinansowanie w formie dotacji oraz pożyczki ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z siedzibą w \`(...)\` (dalej: „NFOŚiGW”) w ramach programu priorytetowego nr 6.3 „Zeroemisyjny transport Zielony transport publiczny”.

Celem realizacji przez Gminę przedmiotowego Projektu jest minimalizacja emisji zanieczyszczeń pochodzących z transportu publicznego poprzez redukcję emisji CO2, tlenków azotu oraz pyłów PM10. Faktury, dokumentujące poniesienie wydatków w ramach inwestycji będą wystawiane na nabywcę: Gminę \`(...)\` .

Po dokonaniu nabycia opisanych towarów i usług będą one własnością Gminy \`(...)\` . Gmina \`(...)\` przekaże nabyte towary i usługi w nieodpłatne użytkowanie przedsiębiorstwu Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o. z siedzibą w \`(...)\` (dalej: „Spółka” lub „Operator”), będącemu spółką komunalną, w którym 100% udziałów posiada Gmina \`(...)\` do wykonywania usług przewozowych wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym.

Gmina \`(...)\`, na podstawie umowy nr … z dnia ….12.2022 r. o świadczenie usług przewozowych w zakresie publicznego transportu zbiorowego (dalej: „Umowa”) powierzyła na okres 1 roku świadczenie usług przewozowych (przewozu osób, bagażu podręcznego i zwierząt) na terenie Gminy \`(...)\` przedsiębiorstwu Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o. z siedzibą w \`(...)\`, w trybie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, pełniącemu funkcję operatora publicznego transportu zbiorowego na terenie Gminy. Gmina \`(...)\` planuje zawrzeć od 1 stycznia 2024 r. analogiczną umowę na okres 10 lat.

Zgodnie z Umową, wszelkie przychody z tytułu sprzedaży biletów w ramach świadczonych przez Spółkę usług przewozowych, w całości stanowią przychód Operatora. Z tytułu wykonywania określonych w Umowie obowiązków i zadań związanych z realizacją przedmiotu Umowy, Operator otrzymuje od Gminy ustaloną rekompensatę. Rozliczenie z tytułu rekompensaty następuje w oparciu o notę księgową. Ponadto Operator uzyskuje przychody opodatkowane podatkiem VAT ze:

\- zleconych usług reklamy,

\- usług przewozowych okolicznościowych,

\- przewozy uczniów na zajęcia sportowe, kulturalne itp.,

\- dodatkowe przewozy uczniów w oparciu o umowę z Gminą \`(...)\` na trasach zamkniętych.

Operator nie realizuje usług zwolnionych z podatku VAT wykazanych w załączniku do ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie Spółka ponosi wszelkie koszty związane ze świadczeniem usług transportu zbiorowego na terenie Gminy, w tym koszty utrzymania i funkcjonowania powierzonego jej przez Gminę nieodpłatnie na potrzeby realizacji przedmiotu Umowy, mienia.

Od momentu udostępnienia przez Gminę Operatorowi zakupionych w ramach Projektu autobusów i stacji ładowania, Spółka będzie ponosiła wszelkie koszty związane z eksploatacją powierzonego jej mienia (w tym koszty napraw, przeglądów technicznych, zakupu paliwa i płynów eksploatacyjnych), jak również wszelkie opłaty np. z tytułu ubezpieczenia, podatku od środków transportowych.

Gmina nie realizuje dochodów z tytułu świadczonych poprzez Operatora usług przewozowych na terenie Gminy. W szczególności, Gmina nie pobiera od Operatora żadnych opłat za udostępnienie będących własnością Gminy pojazdów na potrzeby realizacji usług przewozowych oraz nie realizuje wpływów z tytułu sprzedawanych przez Operatora biletów za przejazdy tymi autobusami.

W związku z realizacją zadań własnych w zakresie organizacji transportu publicznego Gmina ponosi wyłącznie wydatki na rekompensatę świadczonych przez Operatora usług (wynikającą z Umowy) oraz na zakup pojazdów czy mienia celem ich nieodpłatnego udostępnienia Operatorowi na potrzeby realizacji usług przewozowych. Reasumując: Gmina \`(...)\` nie będzie wykorzystywać nabytych w ramach Inwestycji towarów i usług do czynności opodatkowanych podatkiem VAT; zwolnionych z podatku VAT; niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

### Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym i prawnym Gminie \`(...)\` przysługuje prawo do obniżenia podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od towarów i usług zakupionych na potrzeby realizacji opisanego przedsięwzięcia?

### Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu)

Gmina \`(...)\` (Wnioskodawca) stoi na stanowisku, iż realizując planowaną Inwestycję nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi zakupione w celu realizacji projektu nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wnioskodawca wskazał, że zakupione środki trwałe nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT. Nabycie przedmiotowych autobusów, a następnie ich przekazanie w nieodpłatne użytkowanie spółce miejskiej nie będzie prowadzone w celu osiągania zysku, a wynikać będzie jedynie z realizacji określonego ustawą zadania publicznego o charakterze gminnym w zakresie transportu zbiorowego. Mając na uwadze okoliczność, że przekazując nieodpłatnie autobusy Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, czynności takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, co w konsekwencji powoduje brak możliwości odliczenia podatku VAT.

Zatem z uwagi na niespełnienie podstawowego warunku określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (wykorzystywanie do czynności bezpłatnych/niepodlegających opodatkowaniu), Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w ramach zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`”.

### Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1570 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą o VAT”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Art. 87 ust. 1 ustawy o VAT stanowi:

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy o VAT.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty zrealizowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego nie będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. inwestycji. Tym samym, z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Reasumując, nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego pn. „\`(...)\`”, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty zrealizowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego nie będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Stosownie do art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

### Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

### Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.