Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-311/15-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-22
Teza: Korzystanie ze zwolnienia podmiotowego oraz sposób opodatkowania likwidacji działalności.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; korekta-korekta podatku; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2015 r. (data wpływu 9 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz sposobu opodatkowania likwidacji działalności **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego oraz sposobu opodatkowania likwidacji działalności.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 14 września 2005 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Od tego dnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Strona prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W dniu 14 września 2005 r. została spisana umowa przyrzeczenia sprzedaży lokalu użytkowego z developerem, który był podatnikiem podatku VAT. Umowa została spisana na nazwisko Wnioskodawcy. Płatność za lokal została ustalona w ratach na okres 5 lat. Faktury na zakup lokalu wystawiane były przez developera co miesiąc w wysokości wpłaconej zaliczki na nazwisko Wnioskodawcy. Wydanie lokalu w posiadanie nastąpiło w dniu 31 stycznia 2006 r. w formie protokołu przekazania i od tego dnia przeszły na kupującego korzyści i ciężary związane z lokalem. Data 31 stycznia 2006 r. dotycząca przekazania lokalu do użytkowania została potwierdzona w treści aktu notarialnego sporządzonego 22 grudnia 2010 r. na nazwisko Wnioskodawcy i jego żony. W okresie luty 2006 r. do listopad 2006 r. prowadzone były w lokalu prace adaptacyjne. Suma zaewidencjonowanych wydatków poniesionych na wykończenie lokalu - po zakończeniu prac i przyjęciu lokalu do użytkowania - nie przekracza 30% wartości lokalu. Wartość poniesionych nakładów na adaptację zaliczono jako wartość początkową środka trwałego jakim jest w tym przypadku inwestycja w obcym środku trwałym i amortyzowana w wysokości 10% od stycznia 2007 r. Od inwestycji, która nie była własnością Wnioskodawcy i małżonki nie dokonywano odpisów amortyzacyjnych. Podatek naliczony VAT z rat na zakup lokalu, jak również z wydatków poniesionych na adaptację uwzględniano w całości w rozliczeniach miesięcznych w deklaracjach VAT-7. W dniu 22 grudnia 2010 r. sporządzony został akt notarialny na zakup lokalu na nazwisko Wnioskodawcy i nazwisko jego małżonki, w którym zawarto wyłącznie cenę zakupu lokalu. Wydatki poniesione na prace adaptacyjne uznane jako inwestycja w obcym środku trwałym nie zostały ujęte w akcie notarialnym. W dniu 15 stycznia 2011 r. Wnioskodawca udostępnił nieodpłatnie części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej swojej małżonce. Osiągane przychody z prowadzonej odrębnie działalności gospodarczej przez małżonkę są zwolnione podmiotowo z opodatkowania podatkiem VAT. Prowadzona działalność gospodarcza odrębnie prowadzona przez Stronę jest opodatkowana podatkiem VAT. Każde z małżonków prowadzi działalność gospodarczą na własne nazwisko i rozlicza się we własnym zakresie. Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana od grudnia 2006 r. przez Stronę i jest nadal użytkowana do prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Nieodpłatne użyczenie części lokalu swojej małżonce w styczniu 2011 r. na cele prowadzenia przez nią działalności gospodarczej zwolnionej podmiotowo z VAT Wnioskodawca traktuje jako odpłatne świadczenie usług i opodatkowuje podatkiem VAT.

Z dniem 1 kwietnia 2011 r. została zawarta umowa na wynajem części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną.

Z dniem 1 czerwca 2014 r. została zawarta następna umowa najmu na część lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej również przez osobę fizyczną. Przychód osiągany z ww. umów najmu jest opodatkowywany podatkiem VAT wg stawki 23%.

Z dniem 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca zamierza:

*   zrezygnować z prowadzonej działalności gospodarczej (w zakresie usług sprzątania), ale w dalszym ciągu część lokalu będzie udostępniana nieodpłatnie małżonce, a pozostała część wynajmowana dla dwóch osób fizycznych na prowadzenie działalności gospodarczej. Osiągany przychód z najmu, oraz przychód z nieodpłatnego udostępnienia części lokalu małżonce będzie rozliczony przez Stronę. Przewidywany przychód z najmu nie będzie przekraczał kwoty 150 tys. zł

lub

*   zlikwidować z dniem 1 stycznia 2016 r. działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, oraz usług najmu. Przychód z najmu byłby rozliczany przez małżonkę Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy likwidując działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, a pozostawiając usługi najmu Wnioskodawca może skorzystać z zapisu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
2.  Czy likwidują działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, oraz usług najmu Wnioskodawca może skorzystać z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjmując opisane pierwsze zdarzenie przyszłe Strona uważa, że likwidując działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, a pozostając dalej podatnikiem podatku VAT w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT w związku z najmem części lokalu i nieodpłatnym użyczeniem małżonce Strona może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2016 r. na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W drugim opisanym przyszłym zdarzeniu zdaniem Wnioskodawcy powinienem on sporządzić remanent na dzień likwidacji między innymi środków trwałych jakim w tym przypadku jest opisywany lokal użytkowy. Strona uważa jednak, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT może skorzystać ze zwolnienia z jego opodatkowania. Lokal był zasiedlony w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, kwota wydatków na jego ulepszenie nie przekroczyła 30% wartości lokalu, a od jego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Nabyty został od developera, który był podatnikiem podatku VAT. Zdaniem Wnioskodawcy nie musi on również składać korekty podatku VAT ponieważ z dniem 31 grudnia 2015 r. upłynie okres 10 lat określony w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Art. 113 ust. 11 ustawy o VAT wskazuje, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Według art. 113 ust. 11a przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.

Natomiast, zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

Ze opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 14 września 2005 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej i od tego dnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Strona prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W dniu 14 września 2005 r. została spisana umowa przyrzeczenia sprzedaży lokalu użytkowego z developerem, który był podatnikiem podatku VAT. Wydanie lokalu w posiadanie nastąpiło w dniu 31 stycznia 2006 r. w formie protokołu przekazania i od tego dnia przeszły na kupującego korzyści i ciężary związane z lokalem. W dniu 15 stycznia 2011 r. Wnioskodawca udostępnił nieodpłatnie części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej swojej małżonce. Każde z małżonków prowadzi działalność gospodarczą na własne nazwisko i rozlicza się we własnym zakresie. Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana od grudnia 2006 r. przez Stronę i jest nadal użytkowana do prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Nieodpłatne użyczenie części lokalu swojej małżonce w styczniu 2011 r. na cele prowadzenia przez nią działalności gospodarczej zwolnionej podmiotowo z VAT Wnioskodawca traktuje jako odpłatne świadczenie usług i opodatkowuje podatkiem VAT. Z dniem 1 kwietnia 2011 r. oraz z dniem 1 czerwca 2014 r. zostały zawarte umowy na wynajem części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej przez osoby fizyczne. Przychód osiągany z ww. umów najmu jest opodatkowywany podatkiem VAT wg stawki 23%. Z dniem 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca zamierza zrezygnować z prowadzonej działalności gospodarczej (w zakresie usług sprzątania), ale w dalszym ciągu część lokalu będzie udostępniana nieodpłatnie małżonce, a pozostała część wynajmowana dla dwóch osób fizycznych na prowadzenie działalności gospodarczej. Osiągany przychód z najmu, oraz przychód z nieodpłatnego udostępnienia części lokalu małżonce będzie rozliczony przeze Stronę. Przewidywany przychód z najmu nie będzie przekraczał kwoty 150 tys. zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy odnoszą się do wskazania czy likwidując działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, a pozostawiając usługi najmu Wnioskodawca może skorzystać z zapisu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Po uwzględnieniu przedstawionych okoliczności sprawy oraz obowiązujących przepisów, zauważyć należy, że to z art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług wynika wprost, że Podatnik może skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 najwcześniej po upływie roku, licząc od końca roku, w którym stał się czynnym podatnikiem podatku VAT, tj. utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ale pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej (bez podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem w analizowanej sprawie, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej u Wnioskodawcy w 2015 r. nie przekroczy kwoty 150.000 zł, Strona będzie mogła wybrać zwolnienie z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez aktualizację VAT-R, zgodnie z przepisem art. 96 ust. 12 ustawy, w myśl którego, jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana (…).

Wobec tego zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami prawa podatkowego po uwzględnieniu przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Wnioskodawca likwidując działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, a pozostawiając usługi najmu będzie mógł skorzystać z zapisu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe,

Ponadto w niniejszej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do wskazania czy likwidują działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, oraz usług najmu Wnioskodawca może skorzystać z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jak wcześniej wskazano zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Opodatkowaniu – w świetle art. 5 ust. 3 ustawy – podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art. 14.

Stosownie do art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej.

W myśl art. 14 ust. 4 ustawy, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 5 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu (art. 14 ust. 6 ustawy).

Jednakże stosownie do art. 14 ust. 7 ustawy o VAT, dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art . 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art . 146f, stawka podatku, o której mowa w art . 41 ust. 1 i 13, art . 109 ust. 2 i art . 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowe dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość powinna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać, że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Natomiast w świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w dniu 14 września 2005 r. i od tego dnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Strona prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W dniu 14 września 2005 r. została spisana umowa przyrzeczenia sprzedaży lokalu użytkowego z developerem, który był podatnikiem podatku VAT. Umowa została spisana na nazwisko Wnioskodawcy. Płatność za lokal została ustalona w ratach na okres 5 lat. Faktury na zakup lokalu wystawiane były przez developera co miesiąc w wysokości wpłaconej zaliczki na nazwisko Wnioskodawcy. Wydanie lokalu w posiadanie nastąpiło w dniu 31 stycznia 2006 r. w formie protokołu przekazania i od tego dnia przeszły na kupującego korzyści i ciężary związane z lokalem. Data 31 stycznia 2006 r. dotycząca przekazania lokalu do użytkowania została potwierdzona w treści aktu notarialnego sporządzonego 22 grudnia 2010 r. na nazwisko Wnioskodawcy i jego żony. W okresie luty 2006 r. do listopad 2006 r. prowadzone były w lokalu prace adaptacyjne. Suma zaewidencjonowanych wydatków poniesionych na wykończenie lokalu - po zakończeniu prac i przyjęciu lokalu do użytkowania - nie przekracza 30% wartości lokalu. W dniu 22 grudnia 2010 r. sporządzony został akt notarialny na zakup lokalu na nazwisko Wnioskodawcy i nazwisko jego małżonki, w którym zawarto wyłącznie cenę zakupu lokalu. W dniu 15 stycznia 2011 r. Wnioskodawca udostępnił nieodpłatnie części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej swojej małżonce. Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana od grudnia 2006 r. przez Stronę i jest nadal użytkowana do prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Z dniem 1 kwietnia 2011 r. oraz z dniem 1 czerwca 2014 r. zostały zawarte umowy na wynajem części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej przez osoby fizyczne. Przychód osiągany z ww. umów najmu jest opodatkowywany podatkiem VAT wg stawki 23%. Wnioskodawca zamierza zlikwidować z dniem 1 stycznia 2016 r. działalność gospodarczą w zakresie usług sprzątania, oraz usług najmu. Przychód z najmu byłby rozliczany przez małżonkę Wnioskodawcy.

W odniesieniu do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że w niniejszej sprawie dojdzie do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji zaprzestania wykonywania przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, zatem w tej sytuacji należy odnieść się do przepisów art. 14 ustawy, dotyczących opodatkowania towarów przy likwidacji działalności gospodarczej.

Podkreślić należy, że opodatkowaniu w trybie art. 14 ustawy podlegają wszystkie towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, zatem również środki trwałe, które na dzień zaprzestania działalności gospodarczej znajdują się w jej posiadaniu (są jej majątkiem), a podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem tych składników majątkowych.

Jak wynika z treści wniosku wydanie lokalu w posiadanie Wnioskodawcy nastąpiło w dniu 31 stycznia 2006 r. Wnioskodawca odliczył podatek naliczony w całości w rozliczeniach miesięcznych w deklaracjach VAT-7. Zatem zgodnie z zapisem art. 14 ustawy Wnioskodawca będzie miał obowiązek uwzględnienia ww. nieruchomości w remanencie likwidacyjnym w związku z likwidacją działalności gospodarczej.

Po uwzględnieniu obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa w odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że objęcie remanentem likwidacyjnym ww. lokalu nie zostanie dokonane przed pierwszym zasiedleniem, gdyż nabycie nieruchomości nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a poniesione przez Stronę wydatki na adaptację lokalu nie przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu. Ponadto pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dniem likwidacji działalności upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W związku z tym przedmiotowy lokal objęty spisem z natury będzie korzystał ze zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii korekty podatku naliczonego wskazać należy, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl zaś ust. 2 art. 91 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Z kolei art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W związku z wyżej powołanymi przepisami oraz przedstawionym opisem sprawy stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją wskazaną w art. 91 ust. 7 ustawy, gdyż w związku z likwidacją działalności dojdzie do zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od poniesionych wydatków związanych z nabyciem oraz adaptacją przedmiotowej nieruchomości. W wyniku tej zmiany poniesione ww. wydatki z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, nie zostaną wykorzystane przez Stronę zgodnie z takim zamiarem.

Po uwzględnieniu okoliczności analizowanej sprawy wskazać należy, że na tle powołanych wyżej przepisów 10-letni okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy od wydanego w posiadanie lokalu upłynie z końcem 2015 r., tym samym Wnioskodawca likwidując z dniem 1 stycznia 2016 r. działalność gospodarczą nie będzie miał obowiązku dokonywania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w niniejszej sprawie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.