Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-184/12-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-06-12
Teza: w zakresie kosztów uzyskania przychodów (w tym momentu ich poniesienia) i braku obowiązku poboru podatku u źródła z tytułu wypłaty wynagrodzenia za przejęcie produkcji wybranych kategorii wyrobów i wynagrodzenia za przejęte maszyny i urządzenia
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.03.2012 r. (data wpływu 16.03.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów (w tym momentu ich poniesienia) i braku obowiązku poboru podatku u źródła z tytułu wypłaty wynagrodzenia za przejęcie produkcji wybranych kategorii wyrobów i wynagrodzenia za przejęte maszyny i urządzenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.03.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów (w tym momentu ich poniesienia) i braku obowiązku poboru podatku u źródła z tytułu wypłaty wynagrodzenia za przejęcie produkcji wybranych kategorii wyrobów i wynagrodzenia za przejęte maszyny i urządzenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka A. (dalej: „Spółka”) należy do międzynarodowej grupy (dalej: „Grupa A.”), prowadzącej na całym świecie działalność w zakresie produkcji i sprzedaży bezpośredniej środków myjących i pielęgnacyjnych, produktów kosmetycznych i toaletowych oraz innych produktów upiększających, oznaczonych znakami towarowymi A.

Spółka jest producentem produktów marki A., w tym między innymi: wód toaletowych, kremów, emulsji i szamponów. Ponadto Spółka nabywa od podmiotów powiązanych i niepowiązanych wybrane towary (np. biżuterię, torebki damskie, zegarki) w celu ich dalszej dystrybucji w ramach Grupy A. Od 2011 roku Spółka prowadzi projekt mający na celu przejęcie produkcji wybranych kategorii wyrobów, np. szminek i wybranych wyrobów kosmetycznych sprzedawanych w tubach (dalej: Produkty) z zakładu produkcyjnego należącego do niemieckiego podmiotu z Grupy A. - G. (dalej: G.).

Obecnie Spółka i G. prowadzą negocjacje co do zasad rezygnacji przez G. z tej części działalności gospodarczej i umożliwienia Spółce produkcji Produktów oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie (za wynagrodzeniem). Planowane jest, że płatność wynagrodzenia będzie rozłożona w czasie, tj. może następować w okresach np. kwartalnych, w ustalonym okresie czasu (na chwilę obecną rozważany jest okres od 1 lipca 2012 roku do 31 grudnia 2015 roku) i może zostać ustalona np. jako pewien procent wysokości obrotów Spółki.

Na podstawie odrębnej umowy i za odrębnym wynagrodzeniem przejęte zostaną również maszyny i urządzenia, wykorzystywane dotychczas w procesie wytwarzania Produktów w zakładzie produkcyjnym G.

W przypadku pozytywnego zakończenia planowanej restrukturyzacji zakład produkcyjny Spółki stanie się głównym zakładem produkcyjnym Grupy A. w Europie. Na skutek restrukturyzacji Spółka rozszerzy portfolio produkowanych przez siebie wyrobów (o Produkty), a przychody Spółki ze sprzedaży wyrobów znacząco wzrosną.

Ponadto, Spółka oczekuje, że w konsekwencji restrukturyzacji osiągnie korzyści w postaci:

*   zwiększenia pewności otrzymywania zamówień na produkowane wyroby - wynikającego z faktu, iż zakład Spółki stanie się głównym w Europie zakładem produkcyjnym należącym do Grupy A.,
*   specjalizacji i podziału pracy, umożliwiających poprawę efektywności oraz optymalizację kosztów prowadzonej działalności,
*   realizacji korzyści skali związanych z rozłożeniem kosztów stałych związanych z prowadzeniem działalności produkcyjnej,
*   kumulacji wiedzy i doświadczenia, pozwalającej na szybsze rozwiązanie problemów i sprawniejszą implementację projektowanych rozwiązań.

W konsekwencji, oczekuje się, że dzięki restrukturyzacji istotnie wzrosną przychody Spółki. Spółka oczekuje również w długim okresie - przy założeniu normalnej sytuacji rynkowej (tj. niewystąpienia kryzysu gospodarczego) – wzrostu kwoty dochodu do opodatkowania w porównaniu do sytuacji, w której nie doszłoby do przejęcia produkcji przez Spółkę.

Opłata na rzecz G. stanowiłaby więc wynagrodzenie za możliwość produkcji Produktów oraz od powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy opłata z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę i wynagrodzenia za przejęte maszyny i urządzenia oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych, którą Spółka poniesie na podstawie umowy zawartej z G., stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pierwsze pytanie, czy koszty z tytułu wynagrodzenia, o którym mowa powyżej płaconego przez Spółkę, które Spółka będzie ponosić na podstawie umowy zawartej z G., powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia?
3.  Czy płatności ponoszone przez Spółkę z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, podlegać będą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i czy w związku z tym Spółka zobowiązana będzie do pobierania zryczałtowanego podatku od tych płatności?

Stanowisko Spółki:

Ad. pyt. 1

W ocenie Spółki, opłata z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, którą Spółka poniesie na podstawie umowy zawartej z G., stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: „ustawa o pdop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kosztami uzyskania przychodu będą zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, które mogą przyczynić się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Wskazać należy, iż ustawa o pdop nie definiuje precyzyjnie wszystkich elementów składających się na wyrażenie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, w związku z tym przy kwalifikacji danego wydatku do kosztów podatkowych rozumienie tego wyrażenia należy ustalać również w oparciu o kryteria wynikające z wykształconej linii orzecznictwa sądowego i praktyki organów skarbowych.

Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od powiązania poniesionego wydatku z działalnością gospodarczą podatnika, tj. wystąpienia bezpośredniego lub nawet tylko potencjalnego związku przyczynowego między wydatkiem a uzyskanym przychodem.

Powyższe stwierdzenie zostało wskazane m.in. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 r. (sygn. III SA/Wa 115/08), w którym zawarto, że „kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów nawet wówczas, gdyby z obiektywnych przyczyn przychód nie został osiągnięty”.

Z kolei w wyroku NSA z dnia 2 grudnia 2010 sygn. akt II FSK 1313/09 wskazane zostało, że w „judykaturze i piśmiennictwie za ugruntowany już uznać można pogląd, że kosztem tym jest każdy poniesiony faktycznie wydatek, celem jego poniesienia winno być osiągnięcie przychodów lub zachowanie źródła przychodów i nie może on znaleźć się w katalogu zawartym w art. 16 ust. 12 u.p.d.o.p. (\`(...)\`) Poniesienie konkretnego wydatku milsi zatem wiązać się choćby z potencjalną możliwością uzyskania przez danego podatnika przychodu lub zachowania jego źródła przychodu”.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż kosztami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów będą nie tylko koszty bezpośrednio wiążące się z uzyskiwanymi przychodami (generujące przychody), lecz również takie, które pośrednio wpływają lub mogą wpływać na uzyskiwanie przychodu podatkowego czy zabezpieczenie źródeł przychodów (tzw. koszty pośrednie).

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, zauważyć należy, że wynikająca z umowy zawartej pomiędzy Spółkę oraz G. opłata z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, spełniać będzie wszystkie wskazane powyżej przesłanki.

Bezpośredni związek z uzyskiwanymi przychodami

Należy podkreślić, że przeniesienie produkcji z Niemiec do Polski, a także powstrzymanie się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie będzie miało charakter definitywny i od ustalonej przez strony daty przejęcia produkcji przez Spółkę, G. nie będzie dalej zajmował się produkcją Produktów. Równocześnie, wraz z przejęciem produkcji przez Spółkę, wytwarzanie Produktów prowadzone będzie wyłącznie przez Spółkę. Tym samym, w konsekwencji przejęcia przez Spółkę produkcji w odniesieniu do Produktów, Spółka zajmie w strukturze Grupy A. pozycję G. i od daty przejęcia produkcji, Spółka pozostanie głównym na terenie Europy zakładem produkcyjnym Grupy A. dla określonych Produktów.

W świetle powyższego, ponieważ w związku z działaniami restrukturyzacyjnymi w Grupie A., produkcja określonych Produktów przeniesiona zostanie z G. do Spółki, opłata którą ponosić będzie Spółka na rzecz G. będzie ściśle związana z możliwością zwiększenia przychodów ze sprzedaży Produktów przez Spółkę. Od momentu przejęcia produkcji Produktów odpowiedzialna za wytwarzanie Produktów będzie Spółka a żaden z innych podmiotów z Grupy A. w Europie nie będzie produkował Produktów, które zbywane będą przez Spółkę do podmiotów dotychczasowo obsługiwanych przez G..

Przejęcie przez Spółkę produkcji określonych Produktów przyczyni się więc do zwiększenia sprzedaży, a tym samym przychodów Spółki. Zwiększenie sprzedaży nastąpi począwszy od pierwszego roku, w którym nastąpi przejęcie wskazanych funkcji produkcyjnych i sprzedażowych z uwagi na brak konkurencji w zakresie produkcji Produktów przez inne podmioty z Grupy A..

Zabezpieczenie i zachowanie źródeł przychodów

Zwrócić należy także uwagę na fakt, że w wyniku planowanej restrukturyzacji zakład produkcyjny Spółki rozszerzy portfolio produkowanych przez siebie produktów, co w konsekwencji pozwoli osiągnąć dodatkowe korzyści w postaci specjalizacji i podziału pracy, umożliwiających poprawę efektywności oraz optymalizację kosztów, a także realizacji korzyści skali związanych z rozłożeniem kosztów stałych związanych z prowadzeniem działalności produkcyjnej. W związku z powyższym, w ocenie Spółki planowana restrukturyzacja będzie miała wpływ na wzrost efektywności funkcji produkcyjnych Spółkę, co powinno zwiększyć pewność zbytu produktów Spółki (również w perspektywie kilkuletniej), W konsekwencji, restrukturyzacja produkcji będzie miała istotny wpływ na zachowanie i zabezpieczenie źródeł przychodów Spółki.

Charakter usług nie objęły wyłączeniem z art. 16

Należy zauważyć, że opłata, którą zamierza ponieść Spółka z tytułu przejęcia produkcji z Niemiec do Polski, a także powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, nie została wymieniona w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop.

Podsumowując, z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, Spółka:

*   z jednej strony powiększy swoje możliwości produkcyjne o nowy asortyment Produktów,
*   z drugiej natomiast strony poprzez zobowiązanie się G. do zaprzestania działalności konkurencyjnej uzyska dostęp do rynków zbytu dla określonych Produktów, co niewątpliwie będzie miało wpływ na osiągane przez Spółkę przychody.

Ponadto, jak wskazane zostało powyżej, z uwagi na zwiększenie efektywności funkcji produkcyjnych fabryki przejęcie produkcji określonych Produktów przez Spółkę przyczyni się do zachowania oraz zabezpieczenia źródeł przychodów w Spółce. Podmioty z Grupy nie będą bowiem zainteresowane poszukiwaniem nowych źródeł dostaw dra oferowanych przez siebie Produktów. Opłata, jaką Spółka planuje zapłacić na rzecz G. nie została również wymieniona w art. 16 ust. 1 ustawy o pdop.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, opłata z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez A. oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, którą Spółka poniesie na rzecz G. na podstawie zawartej umowy, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop.

Spółka pragnie zauważyć, że zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez Ministra Finansów. Dla przykładu wskazać można m.in. interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 maja 2011 r. (sygn. IPPB3/423-163/11-5/AG), w której potwierdzono stanowisko podatnika, zgodnie z którym „opłata, którą Spółka została obciążona przez X z tytułu wynagrodzenia za udostępnienie możliwości produkcyjnych i sprzedażowych, stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop”.

Z kolei w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w z dnia 27 października 2009 r. (sygn. ILPB3/423-603/09-4/MC), organ podatkowy uznał stanowisko zaprezentowane przez podatnika, w którym m.in. zauważone zostało, że „należy zauważyć, iż trwałe zaprzestanie przez X funkcji centrali zaopatrzenia na przejmowanych przez Spółkę rynkach zbytu posiada określoną wartość ekonomiczną, której miernikiem jest prognozowana suma przychodów możliwych do zrealizowania na odstąpionych rynkach. Ta prognozowana suma jest przede wszystkim wynikiem stosowanego systemu rozliczeń, który zapewniał dotychczas X przychody w wysokości uzgodnionej z odbiorcami marży. Ponieważ system rozliczeń nie powinien się zmienić, Spółka może realnie ocenić wartość możliwych do uzyskania przychodów w wyniku rezygnacji z ich realizacji przez X. Zdaniem Spółki, w związku z tym, że w wyniku zaprzestania działalności w umówionym przez strony zakresie w X zmniejszą się przychody za sprzedaży, zasadnym jest zrekompensowanie temu podmiotowi w pewnym zakresie niezrealizowanych przychodów. Zdaniem Spółki, rekompensatę taką stanowi właśnie oplata, do poniesienia której Spółka byłaby zobowiązana na podstawie umowy z podmiotem niemieckim” za prawidłowe.

Ad. pyt. 2

W ocenie Spółki, koszty opłaty ponoszonej przez Spółkę z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie powinny być rozpoznawane w kosztach uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia.

Wskazać należy, iż ustawa o pdop, co do zasady zakłada dwa rodzaje ponoszonych kosztów podatkowych:

*   bezpośrednio związanych z przychodami oraz
*   pośrednio związanych z przychodami.

W ocenie Spółki, wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie stanowić będą koszty pośrednie związane z przychodami podatkowymi. Na uwadze bowiem należy mieć, iż przedmiotowe wydatki nie wpływają bezpośrednio na uzyskiwane przez Spółkę przychody. Nie pozostają one bowiem w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami Spółki. Natomiast ich poniesienie jest związane z działalnością prowadzoną przez Spółkę i przyczynia się w sposób ogólny do osiąganych przez nią przychodów.

Za takim stanowiskiem przemawia ponadto fakt, że ustalona w umowie pomiędzy Spółką a G. opłata będzie ponoszona z tytułu przeniesienia produkcji z Niemiec do Polski, a także powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie. Taka podstawa ponoszenia opłaty na rzecz G. wskazuje, że opłata ta nie będzie miała charakteru kosztów bezpośrednich, tj. kosztów związanych z konkretnymi przychodami. Opłata ponoszona z tytułu rezygnacji z prowadzenia działalności produkcyjnej w Niemczech będzie miała wpływ na zwiększenie sprzedaży Spółki, jednakże na moment ustalenia wynagrodzenia, nie jest możliwe definitywne ustalenie, jakie przychody osiągnie Spółka w wyniku przejęcia od G. produkcji określonych Produktów.

Również okres, w którym Spółka będzie mogła osiągać dodatkowy przychód dzięki umożliwieniu Spółce przez G. prowadzenia działalności produkcyjnej w odniesieniu do Produktów nie jest możliwy do ustalenia. W tej sytuacji, Spółka powinna zaliczać ponoszone opłaty do kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami i rozpoznawać w momencie ponoszenia każdej części wynagrodzenia.

W końcu zauważyć należy, że wynikające z umowy wynagrodzenie stanowić może określony procent sprzedaży wypracowanej przez Spółkę po przeniesieniu produkcji i płatne będzie w ustalonych okresach rozliczeniowych (np. w okresie od 1 lipca 2012 roku do 31 grudnia 2015 roku). Przy czym, okres ponoszenia opłaty nie będzie związany z okresem uzyskiwania zwiększonych przychodów. Spółka oczekuje bowiem, że przejęcie produkcji pozwoli zwiększyć jej sprzedaż w okresie przekraczającym okres ustalony w umowie. Ponadto, z takiego sposób kalkulacji opłaty wynika, że na dzień zawarcia umowy Spółka nie będzie znała ostatecznej kwoty opłaty. Opłata ta będzie bowiem ustalana na podstawie całkowitej sprzedaży przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym.

Mając na uwadze powyższe, a także art. 15 ust. 4d ustawy o pdop, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia, a jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą, wskazać należy, iż w ocenie Spółki, wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu przejęcia określonych Produktów przez Spółkę, a także powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, stanowić powinny dla Spółki koszt podatkowy w momencie ujmowania ich w księgach rachunkowych na podstawie otrzymywanych faktur.

Ad. pyt. 3

W ocenie Spółki, płatności wynikające z umowy dotyczącej przejęcia produkcji określonych Produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez O. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, przekazywane przez Spółkę na rzecz G. nie będą podlegać w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, związku z czym Spółka nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku od tych płatności.

Spółka pragnie wskazać, że art. 21 ust. 1 ustawy o pdop, zawiera zamknięty katalog przychodów uzyskiwanych przez podatników niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce. Katalog ten obejmuje m.in. odsetki, prawa autorskie lub prawa pokrewne, prawa do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również sprzedaż tych praw, należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), a także świadczeń o charakterze niematerialnym (doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze).

Jak wynika z powyższego, art. 21 ust. 1 ustawy o pdop wyraźnie wiąże obowiązek opodatkowania w Polsce określonych przychodów z:

*   udostępnieniem określonych praw albo użytkowaniem lub prawem do użytkowania określonych praw, bądź
*   świadczeniem usług niematerialnych wskazanych w ustawie i im podobnych.

Spółka zaznaczyć pragnie, iż umowa zawierana pomiędzy Spółką a G. nie będzie natomiast prowadzić do udostępnieniem Spółce żadnych praw ani też przyznania prawa do użytkowania określonych praw należących do G. Zauważyć bowiem należy, że istotą umowy zawieranej pomiędzy Spółką a G. będzie przejęcie produkcji z fabryki w Niemczech do Polski oraz zaprzestanie przez G. prowadzenia działalności w przedmiotowym zakresie.

Z tytułu otrzymywanego wynagrodzenia G. zobowiązuje się do niepodejmowania w przyszłości działalności w zakresie produkcji oraz sprzedaży Produktów. W ocenie Spółki, opłata ta ponoszona jest zatem w związku z nabyciem usługi polegającej na zobowiązaniu się G. do niewykonywania działalności produkcyjnej w zakresie Produktów, która to usługa nie jest objęta katalogiem przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o pdop.

Dodatkowo zauważyć należy, że zastosowanie art. 21 ust. 1 ustawy o pdop zostało ograniczone poprzez art. 21 ust. 2, zgodnie z którym przepisy o zryczałtowanym podatku dochodowym stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W związku z powyższym odwołać należy się do umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (dalej jako „Umowa polsko-niemiecka”).

Zgodnie z postanowieniami art. 12 Umowy polsko-niemieckiej, należności licencyjne powstające w Polsce podlegają opodatkowaniu 5% podatkiem u źródła.

Dla potrzeb Umowy polsko-niemieckiej w art. 12 pkt 3 wprowadzona została definicja „należności licencyjne”, zgodnie z którą: „określenie „należności licencyjne” (\`(...)\`) oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. Postanowienie to stosuje się odpowiednio do wszelkiego rodzaju wypłat za użytkowanie lub prawo do użytkowania nazwy, zdjęcia lub innych podobnych praw osobistych oraz do wypłat otrzymywanych jako wynagrodzenie za nagranie przez radio lub telewizję występów sportowców lub artystów.”

Zgodnie z powyższym, przepisy dot. należności licencyjnych będą miały zastosowanie do należności płaconych za użytkowanie lub praw do użytkowania określonych praw. Przy czym pojęcia użytkowania obejmować może m.in.: wynajęcie, wydzierżawienie lub inne korzystanie z urządzenia na podstawie zawartych umów (tak np. NSA w wyroku z dnia 12 stycznia 1996 r. sygn. SA/Gd 2627/94). Jak natomiast zostało wskazane powyżej, umowa zawierana pomiędzy Spółką a G. nie będzie prowadzić do udostępnienia Spółce żadnych praw ani też przyznania prawa do użytkowania określonych praw należących do G. Tym samym, opłaty uiszczane przez Spółkę nie będą stanowiły należności licencyjnych. Powinny natomiast zostać zaklasyfikowane do innej kategorii dochodów określonej w Umowie polsko-niemieckiej, tj. do zysków przedsiębiorstw (art. 7 Umowy polsko-niemieckiej).

Powyżej wskazaną klasyfikację wydatków ponoszonych przez Spółkę, w związku przejęciem produkcji określonych Produktów przez A. oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, jako wydatków niestanowiących należności licencyjnych potwierdza również komentarz do modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku („Komentarz”),

Zauważyć bowiem należy, że Komentarz do art. 12 par. 2 dokonuje doprecyzowania pojęcia należności licencyjnych poprzez wskazanie tytułów płatności które nie są objęte tym pojęciem. W tym zakresie, w punkcie 8.2 Komentarza wskazane zostało, że nie jest należnością licencyjną opłata ponoszona jako wynagrodzenie za przeniesienie pełnego prawa własności do części majątku. Tym samym wydatki ponoszone w związku z przejęciem i zbyciem prawa własności do danego składnika majątku nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Innym rodzajem płaconego wynagrodzenie niekwalifikowanego, jako należności licencyjnych jak wskazuję pkt 10.1 Komentarza do art. 12 pkt 2, są płatności, które dokonywane są wyłącznie jako wynagrodzenie za uzyskanie wyłącznych praw do dystrybucji produktu albo usługi na danym terytorium. Nie jest to bowiem wynagrodzenie za używanie lub prawo do używania części majątku. Takie wynagrodzenie zauważa się, że powinno stanowić zysk przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 7 Umowy polsko-niemieckiej. W ocenie Spółki z podobną sytuacją, Spółka ma do czynienia w przedmiotowej sprawie. Ponosząc opłatę z tytułu przejęcia produkcji określonych produktów przez Spółkę oraz powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, Spółka de facto uzyskuje wyłączne prawo do produkcji i sprzedaży Produktów na rzecz podmiotów z Grupy A..

Mając na uwadze powyższe, opłaty, które będą uiszczane przez Spółkę na rzecz G. nie będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.

Dodatkowo Spółka zauważyć pragnie, że powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydawanych przez Ministra Finansów, m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 czerwca 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-518/10/AP), w której potwierdzone zostało stanowisko podatnika, zgodnie z którym dokonywane przez niego płatności nie będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce. W stanie faktycznym powyższej interpretacji podatnik wskazywał, że w ramach restrukturyzacji grupy kapitałowej zawarł transakcję z podmiotem z siedzibą w Niemczech. Przedmiotowa transakcja polegała na tym, że podmiot z siedzibą w Niemczech przekazał Spółce prawa do produkowania i sprzedaży wyrobów na rzecz klientów, wynikające z umów zawartych przez podmiot z siedzibą w Niemczech z tymi klientami. Jak wskazywał podatnik, istotą transakcji było przekazanie klientów i przeniesienie produkcji w tym zakresie do Polski. W odniesieniu do tak przedstawionego stanu taktycznego, Dyrektor Izby Skarbowej potwierdził stanowisko podatnika, który powołując się na art. 21 ustawy o pdop oraz Umowę polsko-niemiecką stwierdził, że płatność dokonana na rzecz podmiotu z siedzibą w Niemczech wynikająca z przedmiotowej umowy sprzedaży praw do produkcji i sprzedaży (przekazania klientów) nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.

Podobne stanowisko zostało wyrażone również przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 3 listopada 2011 r. (sygn. IPPB5/423-772/11-2/AJ).

Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że uiszczana przez Spółkę na rzecz G. opłata nie będzie mieścić się w katalogu przychodów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o pdop, ani też nie będzie stanowić należności licencyjnych w rozumieniu art. 12 Umowy polsko-niemieckiej. W związku z tym, płatności wynikające z umowy dotyczącej przejęcia produkcji określonych Produktów przez AOP i powstrzymania się przez G. od podejmowania działań konkurencyjnych w tym zakresie, nie będą podlegać w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a Spółka nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku od tych płatności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie - stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.