Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.694.2025.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-08
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i
usług w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie
przydomowych oczyszczalni ścieków.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 listopada 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług w
    związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni
    ścieków.
    Uzupełnili go Państwo dwoma pismami z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 17 grudnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina w roku 2025 złożyła 16 października 2025 r. wniosek o dofinansowanie z
    Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na zadanie pn.
    „(...)” (dalej „Zadanie”) w ramach (...).
    Interwencja wspiera rozwój infrastruktury wiejskiej, przyczyniając się tym samym do
    poprawy warunków życia, a także będzie wspierać infrastrukturę ukierunkowaną na
    poszanowanie środowiska i klimatu.
    Możliwa do pozyskania dotacja może wynosi do 75% kosztów kwalifikowanych i jest
    zgodna z ogólnymi celami Budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków
    na terenie Gminy.
    Cel operacji zakłada: Interwencja wspiera rozwój infrastruktury wiejskiej, przyczyniając się
    tym samym do poprawy warunków życia, a także będzie wspierać infrastrukturę
    ukierunkowaną na poszanowanie środowiska i klimatu. Celem operacji jest budowa
    indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków na terenach miejscowości
    znajdujących się poza granicami aglomeracji X. W miejscowościach: (...) na działkach
    należących do mieszkańców, do których Gmina posiada prawo dysponowania
    nieruchomościami na czas trwania projektu oraz trwałości. Zakładany zakres i czas
    trwania operacji zostanie osiągnięty przez Gminę przy wsparciu finansowym wynikającym
    z wniosku oraz udziale środków pozyskanych od zainteresowanych mieszkańców i
    środków własnych.
    Do wniosku o przyznanie wsparcia Gmina Złożyła oświadczenie o kwalifikowalności VAT, w
    którym wskazała że jest płatnikiem podatku VAT oraz figuruje w ewidencji podatku VAT i
    realizując powyższą operację nie może odzyskać uiszczonego podatku VAT z powodu: art.
    15 ust. 6, art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazać
    należy w tym miejscu, iż budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków na

    terenie gminy w ramach projektu spowoduje znaczące polepszenie stanu infrastruktury
    niezbędnej dla prawidłowego oczyszczania ścieków w miejscowościach nie objętych siecią
    kanalizacyjną.
    Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina wykonuje
    działalność statutową jako organ administracji publicznej oraz świadczy na rzecz
    mieszkańców usługi, które podlegają opodatkowaniu VAT (np. dostawę wody i odbiór
    ścieków).
    Celem operacji jest budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków na
    terenach miejscowości znajdujących się poza granicami aglomeracji X. W miejscowościach:
    (...) na działkach należących do mieszkańców do których Gmina posiada prawo
    dysponowania nieruchomościami na czas trwania projektu oraz trwałości.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) Pytanie „Do jakich czynności wykorzystywane są towary i usługi nabywane w zamach
      realizacji zadania pn. »(...)« (dalej »Zadanie«), tj. czy są to czynności:
      a) opodatkowane podatkiem od towarów i usług;
      b) zwolnione od podatku od towarów i usług (proszę podać powód zwolnienia);
      c) niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”?
      Odpowiedź: Do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2) Pytanie „Jeżeli nabyte towary i usługi w ramach realizacji Zadania są wykorzystywane
      do różnych z ww. czynności, to czy istnieje możliwość przyporządkowania całości kwot
      podatku naliczonego do poszczególnych rodzajów czynności? Jeżeli tak, to do jakich”?
      Odpowiedź: Nie dotyczy.
    3) Pytanie „Czy faktury dokumentujące realizację Zadania są wystawione na Państwa”?
      Odpowiedź: Tak, faktury za realizację zadania będą wystawiane na Urząd Gminy
    4) Pytanie „Czy realizując Zadanie, zawierają Państwo z mieszkańcami umowy
      cywilnoprawne, na podstawie których zobowiązują się Państwo do wybudowania i
      udostępniania mieszkańcom przydomowych oczyszczalni ścieków? Jeśli tak, to jakie są
      postanowienia umów, do czego są Państwo zobowiązani, a do czego mieszkańcy”?
      Odpowiedź: Tak, zawierali Państwo umowy z mieszkańcami, ponieważ były one
      obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o przyznanie pomocy, w ramach działania (...).
    5) Pytanie „Jaka jest struktura udziału poszczególnych źródeł finansowania w
      realizowanym przez Państwa Zadaniu? Proszę wskazać wyłącznie konkretną wartość
      procentową. W szczególności:
      a) jaka jest wysokość wkładu własnego mieszkańca w finansowanie Zadania”?
        Odpowiedź: Zakładana wysokość wkładu własnego mieszkańca to 25% wartości
        inwestycji na jego działce.
      b) jaka część wartości Zadania jest pokrywana z wpłat mieszkańców z tytułu wkładu
        własnego? Czy wielkość wkładu mieszkańca będzie pokrywać całość lub znaczną
        część kosztów budowy przydomowych oczyszczalni ścieków”?
        Odpowiedź: Wielkość wkładu własnego mieszkańca jest przewidziana na 25%
        kosztów budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.
      c) czy dofinansowanie oraz wpłaty mieszkańców pokrywają całość kosztów związanych
        z realizacją Zadania”?
        Odpowiedź: Tak.
      d) jaka jest wysokość Państwa wkładu własnego w finansowanie Zadania”?

        Odpowiedź: Brak wkładu własnego gminy.
    6) Pytanie „W jaki sposób został/zostanie wyłoniony wykonawca Zadania? Czy wyłonili
      /wyłonią Państwo wykonawcę w trybie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo
      zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.)”?
      Odpowiedź: Wykonawca zostanie wyłoniony po otrzymaniu dofinansowania zgodnie z
      przepisami ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 1320 ze zm.).
    7) Pytanie „Czy realizacja Zadania ma na celu osiąganie przez Państwa stałego dochodu,
      zysku z tego tytułu”?
      Odpowiedź: Gmina nie ma na celu osiągnięcia/osiągania dochodu oraz zysku z tytułu
      realizacji planowanego Zadania.
      Gmina nabywając towary i usługi celem zrealizowania przedmiotowej inwestycji, nie
      będzie nabywała ich jako podatnik VAT w ramach swojej działalności gospodarczej,
      czynność ta będzie wyłączona spod działania ustawy o VAT, stanowi czynność
      niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Inwestycja ta nie będzie miała związku z
      czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Realizacja Zadania należy do zadań własnych gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy
    z dnia 8 marca 1990 r. samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153). Zgodnie z
    art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy:
    3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
      komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
      unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i
      cieplną oraz gaz.
    Majątek powstały wskutek realizacji inwestycji będzie służył zaspokajaniu podstawowych
    potrzeb mieszkańców. Gmina nie będzie pobierała opłat z tytułu korzystania z
    przydomowych oczyszczalni ścieków jako obiektu budowlanego.
    W konsekwencji gmina nie będzie miała prawa do obniżenia podatku na należnego o
    kwotę podatku naliczonego, i nie będzie przysługiwało jej prawo do zwrotu różnicy
    podatku o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wskazanego na
    fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług w związku z realizacją inwestycji
    polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków, która będzie realizowana w
    ramach Zadania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy, w tym przypadku Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na budowę przydomowych
    oczyszczalni ścieków.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Otrzymana pomoc finansowa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż
    nie ma ona bezpośredniego wpływu na cenę świadczonej przez nią usługi, tym samym nie
    będzie podlegała opodatkowaniu i nie będzie stanowić podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

    Inwestycja realizowana będzie z wykorzystaniem dofinansowania ze środków
    zewnętrznych.
    Przedmiotem pomocy będzie jedynie budowa i montaż przydomowych oczyszczalni
    ścieków realizowana przez Gminę.
    Podstawą rozliczeń z instytucją dofinansowującą będą faktury zakupowe otrzymane przez
    Gminę jako podmiot prowadzący inwestycję (dofinansowanie wyniesie 75% wartości
    poniesionych kosztów kwalifikowanych brutto).
    Uzyskana pomoc finansowa nie będzie miała związku ze sprzedażą, nie jest też przyznana
    jako dopłata do ceny usługi, a przeznaczona będzie jedynie na pokrycie poniesionych
    kosztów w ramach realizowanej inwestycji.
    W konsekwencji, działania w związku z realizacją przedmiotowego zadania dotyczącego
    budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowić dostawy towarów ani
    świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując ww. projekt
    nie będą Państwo wykonywać działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Zatem czynności wykonywane przez Gminę na rzecz mieszkańców w
    ramach realizowanego zadania nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę

    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem, wszystkie realizowane przez te jednostki
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Rolę Gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.).
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że złożyli Państwo wniosek o dofinansowanie na Zadanie, którego
    celem jest budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków na terenach
    miejscowości znajdujących się poza granicami aglomeracji X na działkach należących do
    mieszkańców, do których posiadają Państwo prawo dysponowania nieruchomościami na
    czas trwania projektu oraz jego trwałości. Możliwa do pozyskania dotacja może wynosi do
    75% kosztów kwalifikowanych. Zakładany zakres i czas trwania operacji zostanie
    osiągnięty przez Państwa przy wsparciu finansowym wynikającym z wniosku oraz udziale
    środków pozyskanych od zainteresowanych mieszkańców i środków własnych. Są
    Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Towary i usługi nabywane
    w zamach realizacji Zadania są przez Państwa wykorzystywane do czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Faktury za realizację Zadania będą
    wystawiane na Państwa. Zawierali Państwo umowy cywilnoprawne z mieszkańcami,
    ponieważ były one obligatoryjnym załącznikiem do wniosku o przyznanie pomocy.
    Zakładana wysokość wkładu własnego mieszkańca to 25% wartości inwestycji na jego
    działce. Dofinansowanie oraz wpłaty mieszkańców pokrywają całość kosztów związanych z
    realizacją Zadania. Państwo nie wnoszą wkładu własnego. Wykonawca zostanie wyłoniony
    po otrzymaniu dofinansowania zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień
    publicznych. Nie mają Państwo na celu osiągnięcia/osiągania dochodu oraz zysku z tytułu
    realizacji planowanego Zadania. Nabywając towary i usługi celem zrealizowania
    przedmiotowej inwestycji, nie będą Państwo nabywali ich jako podatnik VAT w ramach
    swojej działalności gospodarczej, czynność ta będzie wyłączona spod działania ustawy,
    stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Inwestycja ta nie będzie miała

    związku z czynnościami opodatkowanymi VAT. Realizacja Zadania należy do zadań
    własnych gminy. Majątek powstały wskutek realizacji inwestycji będzie służył zaspokajaniu
    podstawowych potrzeb mieszkańców. Nie będą Państwo pobierali opłat z tytułu
    korzystania z przydomowych oczyszczalni ścieków jako obiektu budowlanego.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług w związku z realizacją
    inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Jak już wskazano, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w
    aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny. Zatem w celu stwierdzenia, czy będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego, należy określić czy czynności, w
    związku z którymi dokonują Państwo zakupów towarów i usług, tj. czynności budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy, są wykonywane w ramach
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na
    działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę
    w rozumieniu ustawy. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).

    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2
    oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem, pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy
    istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to,
    czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko
    koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jak już wskazano, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym określone czynności w
    ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Analizując charakter podjętych przez Państwa działań warto wskazać wyrok Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21 – Gmina
    L. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej. Zapadł on w wyniku wniosku o
    wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w przedmiocie

    interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości dodanej
    (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności związanych z
    usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych czynności.
    Z wyroku tego wynika, że:
      (...) aby oferta usuwania azbestu z niektórych nieruchomości przedstawiona przez
      gminę jej mieszkańcom będącym właścicielami była objęta zakresem stosowania
      dyrektywy 2006/112, powinna ona, po pierwsze, stanowić świadczenie usług, które
      gmina ta wykonuje odpłatnie na ich rzecz w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być realizowana w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika (pkt 24).
    Trybunał wskazał, że:
      Zgadzając się na udział w gminnym procesie usuwania azbestu ze swoich
      nieruchomości, zainteresowani właściciele ograniczają się do złożenia wniosku do
      gminy L., która weryfikuje, czy nieruchomości te kwalifikują się do usuwania azbestu.
      W konsekwencji nie powierzają oni tej gminie usuwania azbestu na ich rachunek,
      lecz oczekują, że będą beneficjentami programu usuwania azbestu. To zatem gmina
      – a nie zainteresowani właściciele – decyduje o powodzeniu tego procesu. Poza
      złożeniem wniosku nie mają oni wpływu na realizację usługi (pkt 33).
      W konsekwencji o ile w świetle powyższych rozważań należy wskazać, że przesłanki
      stosowania art. 28 dyrektywy 2006/112 nie są spełnione w sytuacji takiej jak w
      niniejszej sprawie, a zatem że gmina L. nie działała w imieniu zainteresowanych
      mieszkańców, o tyle należy jednak ustalić, czy może ona zostać uznana za podmiot
      świadczący usługi będące przedmiotem postępowania głównego w rozumieniu art. 2
      ust. 1 lit. c) tej dyrektywy (pkt 34).
    W omawianym wyroku w sprawie C-616/21 Trybunał przypomniał, że:
      (...) analiza brzmienia art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 wskazuje na szeroki zakres
      pojęcia „działalności gospodarczej” oraz na jego obiektywny charakter, co oznacza,
      że działalność tę ocenia się per se, niezależnie od jej celów lub rezultatów [wyrok z
      dnia 25 lutego 2021 r., Gmina Wrocław (Przekształcenie prawa użytkowania
      wieczystego), C-604/19, EU:C:2021:132, pkt 69 i przytoczone tam orzecznictwo] (pkt
      41).
      Określona działalność jest więc co do zasady uznawana za „gospodarczą”, jeżeli ma
      charakter stały i jest wykonywana w zamian za wynagrodzenie otrzymywane przez
      osobę, która ją wykonuje (wyrok z dnia 15 kwietnia 2021 r., Administration de l’
      Enregistrement, des Domaines et de la TVA, C-846/19, EU:C:2021:277, pkt 47 i
      przytoczone tam orzecznictwo) (pkt 42).
      Z uwagi na trudności w opracowaniu dokładnej definicji działalności gospodarczej
      należy zbadać wszystkie okoliczności, w jakich jest ona prowadzona (zob. podobnie
      wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financiën, C-
      520/14, EU:C:2016:334, pkt 29 i przytoczone tam orzecznictwo), dokonując
      indywidualnej oceny w odniesieniu do tego, co jest typowym zachowaniem
      przedsiębiorcy prowadzącego działalność w danej dziedzinie, czyli w niniejszym
      przypadku przedsiębiorstwa zajmującego się usuwaniem azbestu (pkt 43).
    TSUE zwrócił uwagę na trzy przesłanki, które uznał za istotne dla oceny świadczenia
    realizowanego przez gminę L. na rzecz jej mieszkańców:
      W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
      do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
      Sibiu i DGRFP Braãov, C-655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina L. nie zatrudnia pracowników do usuwania azbestu i nie

      poszukuje klientów, lecz ogranicza się do przeprowadzenia, w ramach programu
      określonego na poziomie krajowym, czynności usuwania azbestu, które nastąpią po
      tym, jak właściciele nieruchomości położonych na terytorium gminy, których może
      dotyczyć ten program, wyrażą wolę korzystania z niego i zostaną uznani za
      uprawnionych. Ponadto czynność usuwania azbestu w danej gminie z definicji nie
      ma charakteru powtarzalnego, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 44) (...)
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje jedynie
      niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
      finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami
      otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może wykluczać istnienie
      wynagrodzenia (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i
      Staatssecretaris van Financiën, C-520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam
      orzecznictwo). Jest tak tym bardziej, gdy – jak w niniejszej sprawie – świadczenie
      wzajemne uiszczane przez usługobiorców nie istnieje (pkt 46).
      W konsekwencji, nawet biorąc pod uwagę dotacje przyznane gminie L. przez fundusz
      ochrony środowiska, które wynoszą 40–100 % poniesionych kosztów, charakter
      takiego świadczenia usług nie odpowiada podejściu, jakie przyjęłoby w danym
      wypadku przedsiębiorstwo zajmujące się usuwaniem azbestu, które przy ustalaniu
      swoich cen starałoby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku.
      Ponadto nie podlegają zwrotowi koszty związane z organizacją przez ową gminę akcji
      usuwania azbestu u jej mieszkańców, a jedynie z czynnościami zleconymi
      wybranemu przedsiębiorstwu. W związku z tym ta sama gmina ponosi jedynie ryzyko
      strat, nie mając perspektywy zysku (pkt 47).
      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby takie przedsiębiorstwo
      zajmujące się usuwaniem azbestu nie przenosiło żadnych poniesionych przez siebie
      kosztów na beneficjentów swoich usług, oczekując jednocześnie częściowej
      rekompensaty tych kosztów w formie dotacji. Taki mechanizm nie tylko stawiałby
      jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie deficytowej, przede wszystkim ze
      względu na brak zysku, następnie brak zwrotu kosztów związanych z organizacją
      akcji usuwania azbestu i wreszcie znaczne wahania procentowe zwrotu kosztów,
      mogące oscylować między 40% a 100% kwot wypłaconych wybranemu
      przedsiębiorstwu, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla
      podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną
      część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę
      osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane
      (pkt 48).
    Podsumowując Trybunał uznał, że:
      W konsekwencji nie wydaje się (...), by gmina L. wykonywała w niniejszym przypadku
      działalność o charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
      dyrektywy 2006/112 (pkt 49).
    Ostatecznie z wyroku TSUE w sprawie C-616/21 wynika, że okoliczność zlecania przez
    gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i odpadów
    zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami nieruchomości,
    którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego
    dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców, zaś czynności te
    są finansowane ze środków publicznych.
    Potwierdzeniem powyższego jest również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21 – Gmina O. przeciwko
    Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej, który zapadł z kolei w wyniku wniosku o
    wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w przedmiocie

    interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości dodanej
    (VAT) w odniesieniu do transakcji polegających na zawarciu przez rzeczoną gminę umowy
    z niektórymi z jej mieszkańców w celu instalacji systemów odnawialnych źródeł energii
    (zwanych dalej „systemami OZE”) na ich nieruchomościach w zamian za świadczenie
    pieniężne ze strony tych mieszkańców.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      (...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one,
      po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje
      odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika (pkt 24).
    TSUE doszedł do wniosku, że:
      W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112 (pkt 40).
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy (pkt 41).
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      (...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować
      w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających
      opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za
      pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
      właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w
      takie systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i
      skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną
      czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków
      publicznych (pkt 42).
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy uwzględnić ww. wyroki w sprawach C-616/21 oraz
    C-612/21, zgodnie z którymi dla określenia czy czynności budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków wykonywane przez Państwa są realizowane w ramach działalności
    gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, kluczowe jest zidentyfikowanie
    realizowanej inwestycji pod kątem jej opodatkowania w świetle przesłanek w nim
    wskazanych, tj.:
    · brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na celu
      osiągnięcia stałego dochodu,
    · brak równorzędnego (albo jakiegokolwiek) ekwiwalentu ekonomicznego ze strony
      ostatecznego beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
    · zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
    · uzyskanie dofinansowania,
    · zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W przedmiotowej sprawie ww. przesłanki są spełnione. Z opisu sprawy wynika bowiem, że
    na wykonanie Zadania pobiorą Państwo od mieszkańców 25% wartości inwestycji. Zadanie
    będzie także finansowane z dofinansowania. Dofinansowanie oraz wpłaty mieszkańców
    pokrywają całość kosztów związanych z realizacją Zadania. Nie mają Państwo na celu

    osiągnięcia/osiągania dochodu oraz zysku z tytułu realizacji planowanego Zadania.
    Wykonawca przedmiotowego Zadania zostanie wyłoniony zgodnie z przepisami ustawy
    Prawo zamówień publicznych. Celem Zadania jest wspieranie rozwoju infrastruktury
    wiejskiej, przyczyniając się tym samym do poprawy warunków życia, a także wspieranie
    infrastruktury ukierunkowanej na poszanowanie środowiska i klimatu.
    Biorąc więc pod uwagę tezy wyroku TSUE – nie można stwierdzić, że Zadanie, polegające
    na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków, którą zrealizują Państwo dla
    mieszkańców, ma na celu osiąganie z tego tytułu stałych dochodów. Mieszkańcy ponoszą
    bowiem tylko niewielką część kosztów realizacji Projektu, tj. około 25% całego kosztu
    instalacji na ich działce. Zatem przeważająca część inwestycji finansowana będzie ze
    środków publicznych, tj. otrzymanego dofinansowania. Ponadto jak wynika z okoliczności
    sprawy, nie wykonają Państwo samodzielnie usług budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków. W ramach realizacji Zadania wyłonią Państwo wykonawcę robót w postępowaniu
    przetargowym.
    Z wniosku wynika zatem, że Państwa celem nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie
    takiej działalności w celach zarobkowych, na warunkach w jakich wykonują je podmioty
    gospodarcze trudniące się budową przydomowych oczyszczalni ścieków, lecz interes
    społeczny. Nie jest to zatem sposób działania występujący w przypadku zwykłej
    działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie występują znaczące zakłócenia konkurencji, które mogłyby
    prowadzić do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych podmiotów (w
    tym przypadku prywatnych firm działających w zakresie budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków). Działają bowiem Państwo jako świadczeniobiorca dokonujący
    zakupu od podmiotów prywatnych, a podmiot będący wykonawcą zostanie wyłoniony w
    ramach postępowania przetargowego. Wskazują Państwo, że wielkość wpłat mieszkańców
    wyniesie 25% wartości inwestycji na ich działce. Większość kosztów realizacji Zadania
    zostanie pokryta ze środków pochodzących z dofinansowania.
    Z powyższych okoliczności sprawy wynika, że analizowany przypadek wykazuje się
    licznymi analogiami do spraw, w których TSUE wydał wyroki w sprawach C-612/21 i C-616
    /21 z 30 marca 2023 r.
    Przedstawiony przez Państwa opis sprawy należy zatem rozpatrywać w świetle ww.
    orzeczeń TSUE, z których wynikają określone przesłanki warunkujące możliwość uznania
    gminy za podmiot niebędący podatnikiem VAT, m.in. brak zarobkowego charakteru
    podejmowanych czynności (czynność nie ma na celu osiągnięcia stałego dochodu), brak
    równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego beneficjenta
    inwestycji (mieszkańca gminy), uzyskanie dofinansowania.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że skoro:
    · celem Zadania jest wspieranie rozwoju infrastruktury wiejskiej, przyczyniając się tym
      samym do poprawy warunków życia, a także wspieranie infrastruktury
      ukierunkowanej na poszanowanie środowiska i klimatu;
    · indywidualne przydomowe oczyszczalnie ścieków budowane będą na działkach
      należących do mieszkańców, do których posiadają Państwo prawo dysponowania
      nieruchomościami na czas trwania projektu oraz jego trwałości;
    · faktury za realizację Zadania będą wystawiane na Państwa;
    · wkład własny mieszkańca wyniesie 25%, a możliwa do pozyskania dotacja może wynosi
      do 75% kosztów kwalifikowanych;
    to w świetle stanowiska TSUE przedstawionego w ww. wyroku, należy zgodzić się z
    Państwem, że realizacja Zadania nie będzie stanowiła świadczenia usług na rzecz
    mieszkańców i tym samym czynności wykonywane przez Państwa na rzecz mieszkańców,
    nie będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2

    ustawy. Zatem, czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Tym samym nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabywane na potrzeby realizacji Zadania,
    dotyczącego budowy przydomowych oczyszczalni ścieków towary i usługi nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług w
    związku z realizacją inwestycji, polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni
    ścieków, która będzie realizowana w ramach Zadania.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Ponadto nadmienia się, że zgodnie z powołanym wyżej art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej,
    wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, a nie z dołączonych do niego dokumentów. W związku z tym załączone
    przez Państwa do uzupełnienia dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.