Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-172/12-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-21
Teza: Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym węgiel zakupiony do ogrzewania mieszkań w budynkach Spółdzielni podlega zwolnieniu od akcyzy, na podstawie art. 3la ust. 2 pkt 3 znowelizowanej ustawy o podatku akcyzowymi?
Słowa kluczowe: stawka; wyroby-wyroby energetyczne
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2012 r. (data wpływu 3 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych zużywanych przez gospodarstwa domowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych zużywanych przez gospodarstwa domowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej również Spółdzielnia) zrzesza 58 członków. Członkami Spółdzielni są właściciele mieszkań - gospodarstw domowych. Zainteresowany administruje 8 budynkami. W budynkach nr 4 i 5 członkowie posiadają indywidualne kotłownie, w których wykorzystują węgiel na ogrzewanie gospodarstw domowych - dotyczy to 6 rodzin.

W budynkach nr 2 i 3 zamieszkuje 9 rodzin. Budynki posiadają wspólną kotłownię, wybudowaną obok, w której węgiel (Eko groszek) jest wykorzystywany na potrzeby wytworzenia energii cieplnej potrzebnej do ogrzania gospodarstw domowych lokatorów. W budynku nr 6 zamieszkuje 6 rodzin, w budynku nr 7 zamieszkuje 6 rodzin, w budynku nr 8 zamieszkuje 7 rodzin, w budynku nr 12 zamieszkują 24 rodziny. Każdy z tych budynków posiada kotłownię (piwnica), w której węgiel (Eko groszek) wykorzystywany jest na potrzeby wytworzenia energii cieplnej potrzebnej do ogrzania gospodarstw domowych lokatorów.

We wszystkich wyżej wymienionych budynkach nie ma lokali o innym charakterze. Koszty ciepła wytworzonego dla potrzeb centralnego ogrzewania „bez zysku” przenoszone są na poszczególnych użytkowników lokali. Spółdzielnia Mieszkaniowa nie prowadzi żadnej działalności handlowej i usługowej. Węgiel wykorzystywany jest w całości do celów opałowych gospodarstw domowych lokatorów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym węgiel zakupiony do ogrzewania mieszkań w budynkach Spółdzielni podlega zwolnieniu od akcyzy, na podstawie art. 3la ust. 2 pkt 3 znowelizowanej ustawy o podatku akcyzowymi?

Zdaniem Wnioskodawcy, węgiel nabywany do celów opałowych dla mieszkań znajdujących się w zasobach Spółdzielni podlega zwolnieniu od akcyzy na wyroby węglowe, gdyż na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 3 znowelizowanej ustawy o podatku akcyzowym przewiduje się to zwolnienie dla węgla przeznaczonego do celów opałowych w gospodarstwach domowych.

W niniejszym przypadku Spółdzielnia zakupiony węgiel przeznacza wyłącznie na potrzeby gospodarstw domowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zrzesza 58 członków. Członkami Spółdzielni są właściciele mieszkań - gospodarstw domowych. Zainteresowany administruje 8 budynkami. Budynki ogrzewane są z posiadanych kotłowni węglem (Eko groszkiem). We wszystkich wyżej wymienionych budynkach nie ma lokali o innym charakterze. Węgiel wykorzystywany jest w całości do celów opałowych gospodarstw domowych lokatorów.

Wyjaśnić zatem należy, iż obrót wyrobami akcyzowymi objęty jest co do zasady opodatkowaniem akcyzą (art. 9a ust. 1 ustawy). Tym niemniej prawodawca przewidział liczne wyjątki od tej zasady.

Zgodnie bowiem z art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

W świetle art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe (…).

Z kolei podmiot zużywający to w świetle art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Interpretacja językowa ww. przepisów wskazuje, iż wyroby węglowe muszą być zużywane przez gospodarstwa domowe (podmioty zużywające).

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze z dnia 16 września 1982 r. (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.), spółdzielnia jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Spółdzielnia - dobrowolne zrzeszenie nieograniczonej liczby osób - zużywać będzie wytworzone ciepło w gospodarstwach domowych.

Tym samym produkując ciepło tylko na potrzeby mieszkańców, Spółdzielnia może korzystać ze zwolnienia od akcyzy przy zakupie węgla (Eko groszku).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.