Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.237.2022.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-03
Teza: Brak odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia Działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**
--------------------------------------------------------

17 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia Działek. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca 2022 r. (data wpływu 29 lipca 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### **Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego**

A. Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w (…) przy ul. (…), NIP: (…) (dalej: „Wnioskodawca”) zawarła umowę rezerwacyjną w formie aktu notarialnego z dnia 15 grudnia 2021 r. w celu zobowiązania się do zawarcia w przyszłości umowy sprzedaży przez C. L., K. L., Ch. P., F. L., F. P. L., J. P. H., J. L., J. O., M. L. (dalej: „Właściciele”) na rzecz Wnioskodawcy Nieruchomości 1, tj. działki położnej w (…) nr ewid. o powierzchni 2,5400 ha, dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta nr (…) i Nieruchomości 2, dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta nr (…), tj. w tym działki położonej w (…), nr ewid. 2 o powierzchni 3,9635 ha (działka nr 1 i działka nr 2 zwane dalej łącznie „Działkami”).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Polski. Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych (64.99.Z).

W umowie rezerwacyjnej zostało zabezpieczone prawo Wnioskodawcy do nabycia ww. Działek po ustalonej cenie 850.00 euro netto. Umowa rezerwacyjna obowiązuje do dnia 19 sierpnia 2022 r. Zawarcie umowy sprzedaży Działek nastąpi w terminie 10 miesięcy od daty wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którym zostaną objęte Działki (zostaną przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną). Właściciele ani Wnioskodawca nie występowali o wydanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Złożono jedynie uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla Działek nie wydano decyzji o warunkach zabudowy.

Działki zostały nabyte przez Właścicieli w spadku i należą do ich majątku prywatnego. Każdy z Właścicieli nabył udział w Nieruchomości 1 / Nieruchomości 2, a przedmiotem sprzedaży będzie sprzedaż wszystkich udziałów w Działkach przez Właścicieli na rzecz A. Sp. z o.o. S.K.A. Działki nigdy nie zostały i nie zostaną włączone do działalności gospodarczej żadnego z Właścicieli. Żaden z Właścicieli nie jest zarejestrowanym, czynnym ani zwolnionym podatnikiem podatku od towarów i usług ani w Polsce, ani we Francji.

Żaden z Właścicieli nigdy nie wykorzystywał ani nie będzie wykorzystywał Działek do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności do działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Działki nie stanowiły nigdy ani nie będą stanowić środka trwałego / towaru handlowego żadnego z Właścicieli, ani nie były i nie będą wynajmowane / dzierżawione. Przedmiotowe Działki nie były ani nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT / zwolnionych od podatku VAT. Działki były i będą wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (majątek prywatny). Działki nie były ani nie będą udostępniane osobom trzecim za wyjątkiem nieodpłatnego porozumienia z rolnikiem, który dba o teren Nieruchomości 1 uprawiając go (zawarto ustne porozumienie o korzystanie bez wynagrodzenia; porozumienie zostało zawarte w celu opieki i zapobieżenia dewastacji terenu należącego do Zainteresowanych).

Nieruchomość 1 jest niezabudowana. Na Nieruchomości 2 znajdują się ruiny budynków, które są w stanie rozkładu (ww. ruiny nie są budynkami ani budowlami w rozumieniu definicji zawartej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane). Trzeba je rozebrać, bo zagrażają życiu i zdrowiu ludzi. Nie zostanie wydane pozwolenie ma rozbiórkę, gdyż ww. ruiny budynków nie wymagają pozwolenia na rozbiórkę.

Właściciele są francuskimi rezydentami podatkowymi. Działki są położone na terytorium Polski. Właściciele nie dokonywali sprzedaży innych działek ani nie zamierzają prowadzić tego typu działalności na terytorium Polski.

Właściciele nie władają językiem polskim, nie prowadzą żadnej działalności w Polsce. Właściciele nie posiadają na terytorium Polski innych nieruchomości, poza odziedziczonymi Działkami oraz odziedziczoną działką nr 3 objętą tą samą księgą wieczystą (nie jest przedmiotem sprzedaży). Właściciele nie podejmowali ani nie podejmują żadnej aktywności zawodowej w Polsce.

Właściciele nie podejmowali ani nie będą podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży Działek. Przed sprzedażą Działek nie zostały ani nie zostaną poczynione przez Właścicieli żadne przygotowania ani działania dotyczące zwiększenia wartości Działek (np. uzbrojenie terenu, podział działek, wydzielenie dróg wewnętrznych, ogłoszeń).

W uzupełnieniu wskazali Państwo następująco:

1\. Nabycie Działek będzie związane z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi, które nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Spółka po nabyciu Działek zmierza je wydzielić na działki budowlane oraz działki drogowe zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, następnie doprowadzić do poszczególnych działek niezbędne media (woda, prąd, gaz) i je sprzedać.

2\. Właściciele nie zawarli ani nie zawrą z nabywcą umowy przedwstępnej sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Planowane jest zawarcie od razu umowy sprzedaży i przeniesienia prawa własności Działek.

3\. Właściciele nie udzielili i nie udzielą Państwa Spółce żadnych pełnomocnictw. Właściciele udzielili pełnomocnictwa radcy prawnemu działającemu w Polsce w celu ujawnienia ich prawa własności w polskich urzędach, przede wszystkim w sądzie wieczystoksięgowym, w którym zarejestrowane są Działki. Pełnomocnictwo nie obejmowało uzyskania żadnych decyzji/pozwoleń, etc. Właściciele udzielą radcy prawnemu drugiego pełnomocnictwa (w formie aktu notarialnego) do sprzedaży nieruchomości, z uwagi na to, że nie planują obecnie przyjeżdżać do Polski (napięta sytuacja międzynarodowa oraz COVID).

Zainteresowani nie udzielili ani nie udzielą A. Sp. z o.o. S.K.A żadnych pełnomocnictw.

4\. Właściciele nie otrzymywali i nie otrzymują żadnych korzyści materialnych płynących z zawartego porozumienia z rolnikiem.

5\. Właściciele nie posiadają zameldowania na terenie Polski ani też nie prowadzą działalności gospodarczej w Polsce, nie posiadają siedziby w Polsce ani stałego miejsca powadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Nie są również zarejestrowani jako podatnicy VAT na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy o VAT z tytułu jakichkolwiek innych czynności opodatkowanych w Polsce.

Właściciele są zameldowani we Francji oraz posiadają obywatelstwo Francji, nie prowadzą także żadnej działalności gospodarczej we Francji.

### **Pytanie**

Czy w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym zakup przedmiotowych Działek stanowi transakcję podlegającą opodatkowaniu VAT, w odniesieniu do której Wnioskodawcy przysługuje / będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia (100%) podatku VAT naliczonego?

### **Państwa stanowisko**

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym zakup przedmiotowych Działek nie stanowi transakcji podlegającej opodatkowaniu VAT, z uwagi na zakup Działek od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (transakcja sprzedaży Działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT). W odniesieniu do ww. transakcji nie zostanie naliczony podatek VAT podlegający odliczeniu.

Uzasadnienie

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

‒ nabycia towarów i usług,

‒ dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto, należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest fundamentalnym / podstawowym prawem każdego podatnika VAT. Konstrukcja podatku naliczonego, która została uregulowana przepisami ustawy o VAT stanowi rdzeń konstrukcji VAT. Podatek naliczony gwarantuje realizację zasady neutralności wprowadzonej w I Dyrektywie VAT. Powyższe stwierdzenia znajdują potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w wyroku z dnia 14 lutego 1985 r., sygn. akt C-268/83. System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT podlegającego zapłacie lub zapłaconego w ramach całej działalności gospodarczej tego przedsiębiorcy. Wspólny system VAT zapewnia zatem całkowitą neutralność obciążeń podatkowych każdej działalności gospodarczej, bez względu na cel czy rezultaty tej działalności, pod warunkiem, że co do zasady podlega ona sama opodatkowaniu VAT (dla por. wyroki TSUE: z dnia 21 marca 2000 r., Gabalfrisa i in., od C-110/98 do C-147/98; z dnia 21 czerwca 2012 r., Mahagében i Dávid, C-80/11 i C-142/11).

Analogiczne stanowisko zajmuje doktryna, w której szczególnie wskazuje się na to, że „prawo do odliczenia podatku naliczonego jest elementem konstrukcyjnym podatku, a nie formą ulgi czy przywileju” (Michalik T., 2017, VAT Komentarz, wyd. C.H.Beck). Wyłączenia przewidziane w art. 88 ustawy o VAT stanowią wyjątki od fundamentalnej zasady. Oznacza to, że wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego powinny być interpretowane ściśle.

W orzecznictwie TSUE podkreślano, że prawo do odliczenia przewidziane w art. 167 i nast. Dyrektywy 112 stanowi integralną część mechanizmu VAT i zasadniczo nie podlega ograniczeniu. Jest ono wykonywane w sposób bezpośredni w stosunku do całego podatku obciążającego transakcje powodujące naliczenie podatku. Każde ograniczenie prawa do odliczenia ma wpływ na wysokość obciążenia podatkowego i powinno być stosowane w podobny sposób we wszystkich państwach członkowskich (wyrok NSA z 12 sierpnia 2015 roku, sygn. akt: I FSK 943/14). W konsekwencji wyjątki są dopuszczalne wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez szóstą dyrektywę (wyroki TSUE w sprawach: C-97/90 Lennartz, C-62/93 BP Soupergaz, C-496/11 Portugal Telecom SGPS SA). W celu przyznania prawa do odliczenia przewidzianego w art. 17 ust. 2 szóstej dyrektywy (obecnie w art. 168 lit. a) Dyrektywy 112 – adnotacja autora) nabyte towary lub usługi muszą pozostawać w ścisłym i bezpośrednim związku z transakcjami powodującymi naliczenie podatku, które dają prawo do odliczenia. W tym zakresie cel ostatecznie zamierzony przez podatnika jest bez znaczenia (wyrok TSUE w prawie C-496/11 Portugal Telecom SGPS SA i powołane tam orzecznictwo).

Dodatkowo prawo do odliczenia zostaje również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub większą liczbą transakcji objętych podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług należą do jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarcza podatnika (wyroki TSUE w sprawach: C-118/11 Eon Aset Menidżmynt, C-29/08 SKF, C-651/11 X BV, C496/11 Portugal Telecom SGPS SA, C-104/12 Becker). „(…) istnienie bezpośredniego i ścisłego związku zakłada, iż koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony odpowiednio w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych na rzecz podatnika w ramach jego działalności gospodarczej” (wyroki TSUE w sprawach: C-29/08 SKF, C-118/11 Eon Aset Menidżmynt).

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W świetle przytoczonych przepisów należy zauważyć, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania, aportu lub darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Żeby Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu transakcji zakupu nieruchomości, to musiałby nabyć nieruchomość od podatnika VAT, a transakcja musiałaby podlegać opodatkowaniu VAT (nie może być zwolniona z VAT).

Wnioskodawca zawarł umowę rezerwacyjną w formie aktu notarialnego z dnia 15 grudnia 2021 r. w celu zobowiązania się do zawarcia w przyszłości umowy sprzedaży przez C. L., K. L., Ch. P., F. L., F. P. L., J. P. H., J. L., J. O., M. L. (na rzecz Wnioskodawcy Nieruchomości 1, tj. działki położnej w (…) nr ewid. 1 o powierzchni 2,5400 ha, dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta nr (…) i Nieruchomości 2, dla której prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (…) (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta nr (…), tj. w tym działki położonej w (…), nr ewid. 2 o powierzchni 3,9635 ha (działka nr 1 i działka nr 2).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Polski. Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych (64.99.Z).

W umowie rezerwacyjnej zostało zabezpieczone prawo Wnioskodawcy do nabycia ww. Działek po ustalonej cenie 850.00 euro netto. Umowa rezerwacyjna obowiązuje do dnia 19 sierpnia 2022 r. Zawarcie umowy sprzedaży Działek nastąpi w terminie 10 miesięcy od daty wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którym zostaną objęte Działki (zostaną przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną). Właściciele ani Wnioskodawca nie występowali o wydanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Złożono jedynie uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla Działek nie wydano decyzji o warunkach zabudowy.

Działki zostały nabyte przez Właścicieli w spadku i należą do ich majątku prywatnego. Każdy z Właścicieli nabył udział w Nieruchomości 1 / Nieruchomości 2, a przedmiotem sprzedaży będzie sprzedaż wszystkich udziałów w Działkach przez Właścicieli na rzecz A. Sp. z o.o. S.K.A. Działki nigdy nie zostały i nie zostaną włączone do działalności gospodarczej żadnego z Właścicieli. Żaden z Właścicieli nie jest zarejestrowanym, czynnym ani zwolnionym podatnikiem podatku od towarów i usług ani w Polsce, ani we Francji.

Żaden z Właścicieli nigdy nie wykorzystywał ani nie będzie wykorzystywał Działek do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności do działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Działki nie stanowiły nigdy ani nie będą stanowić środka trwałego / towaru handlowego żadnego z Właścicieli, ani nie były i nie będą wynajmowane / dzierżawione. Przedmiotowe Działki nie były ani nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT / zwolnionych od podatku VAT. Działki były i będą wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (majątek prywatny). Działki nie były ani nie będą udostępniane osobom trzecim za wyjątkiem nieodpłatnego porozumienia z rolnikiem, który dba o teren Nieruchomości 1 uprawiając go (zawarto ustne porozumienie o korzystanie bez wynagrodzenia; porozumienie zostało zawarte w celu opieki i zapobieżenia dewastacji terenu należącego do Zainteresowanych).

Nieruchomość 1 jest niezabudowana. Na Nieruchomości 2 znajdują się ruiny budynków, które są w stanie rozkładu (ww. ruiny nie są budynkami ani budowlami w rozumieniu definicji zawartej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane). Trzeba je rozebrać, bo zagrażają życiu i zdrowiu ludzi. Nie zostanie wydane pozwolenie ma rozbiórkę, gdyż ww. ruiny budynków nie wymagają pozwolenia ma rozbiórkę.

Właściciele są francuskimi rezydentami podatkowymi. Działki są położone na terytorium Polski. Właściciele nie dokonywali sprzedaży innych działek ani nie zamierzają prowadzić tego typu działalności na terytorium Polski.

Właściciele nie władają językiem polskim, nie prowadzą żadnej działalności w Polsce. Właściciele nie posiadają na terytorium Polski innych nieruchomości, poza odziedziczonymi Działkami oraz odziedziczoną działką nr 3 objętą tą samą księgą wieczystą (nie jest przedmiotem sprzedaży). Właściciele nie podejmowali ani nie podejmują żadnej aktywności zawodowej w Polsce.

Właściciele nie podejmowali ani nie będą podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży Działek. Przed sprzedażą Działek nie zostały ani nie zostaną poczynione przez Właścicieli żadne przygotowania ani działania dotyczące zwiększenia wartości Działek (np. uzbrojenie terenu, podział działek, wydzielenie dróg wewnętrznych, ogłoszeń).

Wnioskodawca zakupi działki od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Właściciele nie będą działać w realizowanej transakcji jako podatnicy VAT. W związku czym transakcja zakupu Działek nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

W przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym zakup przedmiotowych Działek nie stanowi transakcji podlegającej opodatkowaniu VAT, z uwagi na zakup Działek od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (transakcja sprzedaży Działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT). W odniesieniu do ww. transakcji nie zostanie naliczony podatek VAT podlegający odliczeniu.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**
--------------------------------------------

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Państwa wątpliwości dotyczą ewentualnego prawa do pełnego odliczenia (100%) podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Działek od Właścicieli.

Tym samym, aby udzielić odpowiedzi na Państwa pytanie należy przeanalizować, czy sprzedaż Działek na rzecz Państwa Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Następnie, w wyniku dokonanego w ten sposób ustalenia, możliwe będzie rozstrzygnięcie, czy Państwa Spółka uprawniona będzie do odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia ww. Działek.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pojęcie sprzedaży zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Mocą ust. 2 powołanego artykułu:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowani podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest, czy sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął lub podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że: „(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (zob. wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec. s. I-3013, pkt 32). Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37). Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.

Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Tym samym aby uznać, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów, budynków i budowli) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Właścicieli w przedmiocie zbycia Działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Właściciele nie zawarli i nie zawrą z Państwa Spółką umowy przedwstępnej sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, jak również nie udzielili ani nie udzielą Państwa Spółce żadnych pełnomocnictw. Działki zostały nabyte w spadku i należą do majątku prywatnego Właścicieli. Nigdy nie były ani nie będą wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności do działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze, jak również nie były i nie będą wynajmowane / dzierżawione czy wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT / zwolnionych od podatku VAT. Działki nie były ani nie będą udostępniane osobom trzecim za wyjątkiem nieodpłatnego porozumienia z rolnikiem, który dba o teren Nieruchomości 1 uprawiając go (zawarto ustne porozumienie o korzystanie bez wynagrodzenia; porozumienie zostało zawarte w celu opieki i zapobieżenia dewastacji terenu należącego do Właścicieli), przy czym Właściciele nie otrzymywali i nie otrzymują żadnych korzyści materialnych płynących z zawartego porozumienia z rolnikiem. Ponadto Właścicieli nie podejmowali ani nie będą podejmowali działań marketingowych w celu sprzedaży Działek, jak również przed sprzedażą Działek nie zostały ani nie zostaną poczynione żadne przygotowania ani działania dotyczące zwiększenia wartości Działek (np. uzbrojenie terenu, podział działek, wydzielenie dróg wewnętrznych, ogłoszeń). W analizowanej sytuacji nie wystąpił zatem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Właściciele nie podjęli / nie będą podejmować takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Właścicieli należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Dokonując sprzedaży udziałów w Działkach Właściciele korzystają / będą korzystać z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym sprzedaż udziałów w Działkach należących do Właścicieli, nie podlega / nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowi ona majątek prywatny, a Właściciele nie wykorzystywali ww. nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W opisanej sytuacji Właściciele nie występują / nie wystąpią dla tej czynności w charakterze podatników, a tym sprzedaż udziałów w Działkach jest / będzie sprzedażą majątku osobistego, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie znajdą zastosowania.

W konsekwencji, sprzedaż przez Właścicieli udziałów w Działkach na rzecz Państwa Spółki nie podlega / nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wynika z okoliczności sprawy, jesteście Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabycie Działek, jak Państwo wskazaliście, będzie związane z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi, które nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak stwierdzono powyżej Właściciele nie działają / nie będą działać z tytułu sprzedaży Działek jako podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy, zatem sprzedaż Działek stanowi / będzie stanowić transakcję, która nie podlega / nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z tym, odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że skoro na rzecz Spółki nie została / nie zostanie wykonana czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT i Spółka nie dysponuje / nie będzie dysponowała fakturą VAT z wykazanym na niej podatkiem naliczonym, to mając na uwadze wyżej powołany art. 86 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, Państwa Spółce nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Działek, gdyż po Państwa stronie nie będzie podatku naliczonego, który podlegałby odliczeniu.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za **prawidłowe**.

**Dodatkowe informacje**
------------------------

### **Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

‒ stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

‒ zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### **Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**
------------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**
---------------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).