Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.356.2025.6.MD; 0113-KDIPT2-
3.4011.764.2025.5.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Otrzymane wpłaty od widzów będą opodatkowane podatkiem
od spadków i darowizn i z tego względu nie będą
opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna
internet
umowa-umowa darowizny
wpłata
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Kwoty wolne od podatku. Zasada
kumulacji
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 9-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymywania wpłat
    od widzów. Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – 24 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od (...) r. Początkowo głównym
    przedmiotem działalności była produkcja odzieży sportowej. Działalność ta została
    stopniowo ograniczona i całkowicie zakończona w (...) r.
    Od około (...) r. podjął Pan współpracę z platformą (...), za pośrednictwem której otrzymuje
    Pan dobrowolne wpłaty od osób fizycznych („(...)”). Wpłaty te mają charakter darowizn i
    służą wsparciu Pana działalności twórczej w zakresie tworzenia i publikacji podcastów.
    Charakterystyka wpłat:
    - wysokość pojedynczych wpłat waha się od 5 zł do najczęściej 100 zł, sporadycznie
      zdarzają się kwoty wyższe (150-300 zł, bywają nawet po 1200 zł),
    - prowadzi Pan rejestr otrzymanych wpłat z podziałem na darczyńców i kwoty,
    - na Pana prośbę platforma (...) przekazuje Panu co miesiąc zestawienie zbiorcze, z
      rozbiciem na poszczególnych darczyńców,
    - w przypadku pojedynczej wpłaty przekraczającej 100 zł przesyła Pan darczyńcy
      wiadomość e-mail z podziękowaniem oraz linkiem do informacji o planowanych
      tematach trzech kolejnych podcastów – nie stanowi to świadczenia odpłatnego, lecz
      wyłącznie formę symbolicznej wdzięczności wobec wspierających.
    Nie korzysta Pan z funkcjonalności (...), które umożliwiają świadczenie odpłatnych usług
    czy benefitów dla (...). Wpłaty nie mają charakteru świadczenia wzajemnego.
    Podcasty publikuje Pan nieodpłatnie w serwisach (...), (...), (...), (...) i innych.

    W każdym z tych serwisów można wejść i całkowicie za darmo obejrzeć podcast, a także
    do niego powrócić. Na końcu każdego podcastu pojawia się informacja: „Jeżeli podoba Ci
    się ten materiał, to możesz mnie wesprzeć dobrowolną wpłatą w serwisie (...) – (...)”
    W (...) r. rozpoczął Pan dodatkowo współpracę z platformą (...) w ramach której udostępnia
    Pan powierzchnię reklamową. Co miesiąc wystawia Pan fakturę na rzecz (...), a należność
    jest regulowana przez kontrahenta.
    Ponadto prowadzi Pan spotkania oraz szkolenia z zakresu pracy twórczej na rzecz fundacji
    oraz instytutów i na ich zaproszenie. Za te usługi również wystawia Pan faktury. Przychody
    z tego tytułu rozlicza Pan w podatkowej księdze przychodów i rozchodów i opodatkowuje
    zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    Pana działalność twórcza w zakresie tworzenia i publikacji podcastów, jest prowadzona w
    imieniu własnym bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, ale z
    krótkimi przerwami na urlopy ((...)).
    Progi wsparcia (odpowiednio: 5 zł, 10 zł, 20 zł, 50 zł i 100 zł) ustalił Pan na samym początku
    korzystania z serwisu (...), czyli w (...) r., nie zmienił ich Pan do dziś.
    Pierwszym kryterium było to, że właśnie takie sumy są w poradniku (...) dla autorów
    sugerowane jako najczęstsze.
    Drugim kryterium było Pana założenie, że jeżeli jakieś osoby będą gotowe wspierać
    darmowy i ogólnodostępny w Internecie program, to zapewne ich możliwości finansowe
    lub siła motywacji będą się od siebie różnić, więc powinien Pan ustalić odpowiednio
    zróżnicowane progi – przyjął Pan, że kwotą podstawową (na którą teoretycznie może
    sobie raz w miesiącu pozwolić każdy) będzie właśnie sugerowane przez (...) 5 zł, a
    następne będzie Pan po prostu podwajał. Progi zamknął Pan na kwocie 100 zł, którą uznał
    Pan za maksymalną, jaką powinno się wspierać internetowe projekty.
    Nie podpisuje Pan żadnych umów z żadną z osób, które decydują się wspierać podcast za
    pośrednictwem (...).
    Regulamin (...) nie kwalifikuje wpłat i nie przesądza, czy mają one charakter darowizny –
    opisuje wyłącznie techniczne przekazywanie środków od (...)ów do autorów. O tym, że
    dana wpłata ma charakter darowizny, decyduje relacja między autorem a (...)em oraz treść
    progów, które pełnią funkcję wyrazów wdzięczności, a nie świadczeń handlowych. W
    praktyce sprawia to, że wpłaty najczęściej mają charakter darowizn, ale nie wynika to z
    regulaminu, lecz z modelu działania autora.
    Regulamin (...) nie określa, czy wpłaty stanowią darowizny – opisuje jedynie zasady
    technicznego przekazywania środków. (...) ((...)) działa jako Mała Instytucja Płatnicza i jako
    taka nie kwalifikuje prawnego charakteru wpłat. To, czy dana wpłata jest darowizną,
    wynika wyłącznie z relacji między (...)em a autorem oraz charakteru świadczeń autora, a
    nie z regulaminu platformy.
    W ramach (...) ma Pan możliwość identyfikacji (...) – co najmniej z imienia i nazwiska.
    Możliwość ta wynika z działania platformy jako Małej Instytucji Płatniczej i wyraźnie
    odróżnia (...) od anonimowych form wsparcia (np. donejtów). Dane te są także
    wykorzystywane przy ewentualnym składaniu zeznań SD-3.
    Dane (...) są dla Pana dostępne w Panelu Autora w (...), więc w razie potrzeby może je Pan
    udostępnić organowi.
    W (...) każda wpłata pochodzi od konkretnej, w pełni zidentyfikowanej osoby. Serwis nie
    przewiduje anonimowych wpłat – każdy (...) jest znany co najmniej z imienia i nazwiska, a
    jego dane są dostępne w Panelu Autora.
    Powyżej przywołałem tylko tę część uzupełnienia wniosku, która odnosi się do podatku od
    spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

    Pytania dotyczące otrzymywanych wpłat od widzów
    Czy dobrowolne wpłaty otrzymywane za pośrednictwem platformy (...), o których mowa
    powyżej, należy kwalifikować jako:
    a) darowizny (w rozumieniu przepisów podatkowych), czy
    b) przychód z działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    Czy czynności polegające na wysyłaniu darczyńcy e-maila z podziękowaniem oraz linkiem
    do zapowiedzi tematów (w przypadku wpłat >100 zł) tworzą po Pana stronie świadczenie
    wzajemne w rozumieniu przepisów podatkowych (podatku dochodowego od osób
    fizycznych), skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, otrzymywane od słuchaczy wpłaty mają charakter dobrowolny, nie są
    powiązane z żadnym konkretnym świadczeniem zwrotnym (poza symbolicznym
    podziękowaniem lub udostępnieniem informacji o planowanych odcinkach). Nie stanowią
    one wynagrodzenia za usługę ani zapłaty za towar.
    W konsekwencji, nie mogą być traktowane jako przychód z działalności gospodarczej, lecz
    jako darowizny. Odpowiedzialność za ewentualny podatek od spadków i darowizn
    spoczywa na wpłacających, a nie na Panu.
    Jeżeli jednak Organ uzna, że wpłaty należy powiązać z działalnością gospodarczą, stoi Pan
    na stanowisku, że powinny być one traktowane jako przychód z działalności gospodarczej.
    Powyżej przywołałem tylko tę część Pana stanowiska, która dotyczy podatku od spadków i
    darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

    Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
      Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
    Art. 9 ust. 1 oraz 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast, że:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

      1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III – innych nabywców.
    Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle
    określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów,
    wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które zostało w nim
    wymienione w sposób wyraźny.
    Jednym z takich tytułów, na podstawie którego nabycie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn, jest darowizna, do której się Pan odwołuje.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna jest zatem dobrowolnym świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem
    darmym, nie wynika z żadnego stosunku zobowiązaniowego czy z ustawy. Jej istotną cechą
    jest to, że powstaje stosunek pomiędzy darczyńcą i obdarowanym.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Daną czynność można zatem uznać za darowiznę, jeśli posiada cechy tegoż zobowiązania,
    tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz
    oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Stąd decydujące znaczenie dla dokonania oceny prawnopodatkowej w każdym
    indywidualnym przypadku ma treść umowy wiążącej jej strony, w szczególności zaś
    ustalenie:
    - czy czynność prawna ma charakter nieodpłatny,

    - czy występuje obdarowany oraz darczyńca,
    - jaki był charakter przekazanych środków.
    Jednoznaczne określenie powyższych elementów jest niezwykle istotne, ponieważ nie
    każde bezpłatne przysporzenie mieści się w definicji umowy darowizny w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego. Nieodpłatne przekazanie majątku może bowiem wynikać także z
    innego tytułu prawnego (art. 889 Kodeksu cywilnego). Natomiast skutki
    prawnopodatkowe danego nabycia środków pieniężnych przez osoby fizyczne można
    oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku do spadków i darowizn tylko pod
    warunkiem, że stanowi ono nabycie tytułem ujętym w ww. art. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn a więc m.in. tytułem darowizny.
    Z opisu zdarzenia wynika, że od około (...) r. podjął Pan współpracę z platformą (...), za
    pośrednictwem której otrzymuje Pan dobrowolne wpłaty od osób fizycznych. Wpłaty te
    mają charakter darowizn i służą wsparciu Pana działalności twórczej w zakresie tworzenia
    i publikacji podcastów. Prowadzi Pan rejestr otrzymanych wpłat z podziałem na
    darczyńców i kwoty. Na Pana prośbę platforma (...) przekazuje Panu co miesiąc
    zestawienie zbiorcze, z rozbiciem na poszczególnych darczyńców. W przypadku
    pojedynczej wpłaty przekraczającej 100 zł przesyła Pan darczyńcy wiadomość e-mail z
    podziękowaniem oraz linkiem do informacji o planowanych tematach trzech kolejnych
    podcastów – nie stanowi to świadczenia odpłatnego, lecz wyłącznie formę symbolicznej
    wdzięczności wobec wspierających. Nie korzysta Pan z funkcjonalności (...), które
    umożliwiają świadczenie odpłatnych usług czy benefitów dla (...)ów. Wpłaty nie mają
    charakteru świadczenia wzajemnego. Regulamin (...) nie kwalifikuje wpłat i nie przesądza,
    czy mają one charakter darowizny – opisuje wyłącznie techniczne przekazywanie środków
    od (...)ów do autorów. O tym, że dana wpłata ma charakter darowizny, decyduje relacja
    między autorem a (...)em oraz treść progów, które pełnią funkcję wyrazów wdzięczności, a
    nie świadczeń handlowych. W praktyce sprawia to, że wpłaty najczęściej mają charakter
    darowizn, ale nie wynika to z regulaminu, lecz z modelu działania autora. W ramach (...)
    ma Pan możliwość identyfikacji (...) – co najmniej z imienia i nazwiska. Możliwość ta wynika
    z działania platformy jako Małej Instytucji Płatniczej i wyraźnie odróżnia (...) od
    anonimowych form wsparcia (np. donejtów). Dane te są także wykorzystywane przy
    ewentualnym składaniu zeznań SD-3. W (...) każda wpłata pochodzi od konkretnej, w pełni
    zidentyfikowanej osoby. Serwis nie przewiduje anonimowych wpłat – każdy (...) jest znany
    co najmniej z imienia i nazwiska, a jego dane są dostępne w Panelu Autora.
    Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do
    opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca (darujący daną kwotę) był możliwy do
    zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą
    nie jest osoba fizyczna – innych danych szczegółowych, według których można
    zidentyfikować ten podmiot. Ważne tym samym jest, aby można było przypisać, że dana
    kwota (darowizna) została przekazana przez ściśle określoną osobę.
    Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia
    świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia
    negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących,
    w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia.
    Skoro zatem – jak twierdzi Pan we wniosku – jest Pan w stanie przyporządkować
    otrzymywane wpłaty do konkretnych, możliwych do wskazania co najmniej z imienia i
    nazwiska osób, a wpłaty te nie są związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym z
    Pana strony oraz przyjął Pan te darowizny, to powinny one być opodatkowane zgodnie z
    zasadami przewidzianymi w ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Jeśli więc dojdzie do przekroczenia kwoty wolnej od podatku dla odpowiedniej grupy
    podatkowej – najczęściej 5733 zł dla III grupy podatkowej – to konieczne będzie złożenie
    zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3 w terminie miesiąca od otrzymania
    darowizny, która przekroczy ww. kwotę wolną od jednej osoby w ciągu 5 lat. Osobą

    zobowiązaną do złożenia tego zeznania jest Pan, ponieważ na gruncie ustawy o podatku
    od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy lub praw
    majątkowych – w przypadku darowizny – na obdarowanym.
    Z tego względu nie można zgodzić się z tą częścią Pana stanowiska, według której
    ewentualny podatek spoczywa na wpłacających. Zobowiązanym do zapłaty ewentualnego
    podatku będzie Pan, jako obdarowany. Zasady takiego opodatkowania określone są
    wymienionymi wyżej przepisami.
    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1
    tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do
    zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przewiduje zasadę powszechności opodatkowania. Ustawodawca tworząc system
    opodatkowania dochodów osób fizycznych miał przy tym na względzie, że przysporzenia
    uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i
    zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła
    przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł
    przychodów. Katalog źródeł przychodu, do których kwalifikuje się przychody danego
    rodzaju został określony w art. 10 ust. 1 ustawy.
    W art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidziane zostały
    natomiast sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji
    przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w tym podatku.
    W myśl bowiem art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który został
    przez nich uzyskany na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo
    przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch
    podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie ww. przysporzenia.
    Jak wskazano wyżej – jest Pan w stanie przyporządkować otrzymywane wpłaty do
    konkretnych, możliwych do wskazania co najmniej z imienia i nazwiska osób, a wpłaty te
    nie są związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym z Pana strony oraz przyjął Pan
    te darowizny, to powinny one być opodatkowane zgodnie z zasadami przewidzianymi w
    ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, dobrowolne wpłaty otrzymywane za
    pośrednictwem platformy (...) oraz czynności polegające na wysyłaniu darczyńcy e-maila
    z podziękowaniem oraz linkiem do zapowiedzi nie będą po Pana stronie skutkować
    powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Końcowo – z uwagi na treść zadanych pytań (wyznaczających zakres Pana żądania) –
    należy zastrzec, że to rozstrzygnięcie nie dotyczy oceny przedstawionego przez Pana
    opisu w części wykraczającej poza określony zadanymi pytaniami zakres.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych w zakresie dotyczącym skutków podatkowych
    otrzymywania wpłat od widzów i czynności polegające na wysyłaniu darczyńcy e-maila z
    podziękowaniem oraz linkiem do zapowiedzi. W pozostałym zakresie wniosek zostanie
    rozpatrzony odrębnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.