Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.144.2018.2.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-02
Teza: Podatek od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji, a nabytych na terytorium Polski oraz w zakresie posługiwania się właściwym identyfikatorem dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji.
Słowa kluczowe: identyfikatory; numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 97

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2018 r. (data wpływu 12 lutego 2018 r.) uzupełnionego pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r. (data wpływu 13 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług **jest:**

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji, a nabytych na terytorium Polski (pytanie nr 4),
*   **nieprawidłowe** – w zakresie posługiwania się właściwym identyfikatorem dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji (pytanie nr 5).

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji, a nabytych na terytorium Polski (pytanie nr 4) oraz w zakresie posługiwania się właściwym identyfikatorem dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji (pytanie nr 5). Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 kwietnia 2018 r. (data wpływu 13 kwietnia 2018 r.) o wskazanie przepisów prawa podatkowego mających być przedmiotem interpretacji, ponowne sformułowanie pytań, przedstawienie stanowiska własnego, uzupełnienie opisu sprawy oraz dowód wpłaty brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka posiadająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, której udziałowcami są wyłącznie osoby fizyczne posiadające obywatelstwo polskie, zamierza zorganizować z datą przyszłą odpłatną konferencję dla programistów internetowych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Konferencja będzie wydarzeniem edukacyjno-naukowym. Uczestnikami tego wydarzenia będą zarówno podatnicy podatku od towarów i usług, jak i podmioty niebędące podatnikami. Uczestnicy mogą posiadać siedzibę albo miejsce stałego zamieszkania na terytorium dowolnego państwa. Zgodnie z zapisami art. 28g ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia tego typu usług jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają albo w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana. W tym samym czasie Spółka będzie prowadzić również działalność opodatkowaną podatkiem VAT na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W złożonym uzupełnieniu Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na zadane pytania:

*   Pyt.: Czy Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Odp.: Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT na terytorium Polski.
*   Pyt.: Należy wymienić, jakie towary i/lub usługi Wnioskodawca będzie nabywał, od których chce odliczyć podatek naliczony?
*   Pyt.: Należy wskazać, które z wymienionych powyżej towarów i/lub usług będą nabywane w związku z organizacją konferencji, a które z działalnością prowadzoną na terytorium Polski? Odp.: Towary i usługi nabywane w związku z organizacją konferencji: wynajem sal szkoleniowych, usługi gastronomiczne, zakup materiałów biurowych, gadżetów, teczek, toreb konferencyjnych, t-shirtów lub innej odzieży jako wsadu do paczek dla uczestników, usługi transportowe (przeloty, przewozy), usługi noclegowe, usługi turystyczne (np. zwiedzanie miejscowości, w której odbywa się konferencja), usługi szkoleniowe realizowane przez osoby prowadzące szkolenia w ramach konferencji, usługi poligraficzno-reklamowe (w tym realizacje bannerów, flag, ulotek itp. na potrzeby konferencji), wynajem sprzętu oświetleniowego, prezentacyjnego i nagłośnieniowego na salach. Towary i usługi nabywane w związku z pozostałą działalnością Spółki, wykonywaną na terenie Polski: sprzęt elektroniczny, środki transportu, paliwa, materiały biurowe itp. Katalog jest otwarty – nie sposób w tej chwili określić zamkniętego zbioru towarów i usług tego przeznaczenia.
*   Pyt.: Czy w przypadku nabycia towarów i/lub usług związanych z organizowaniem konferencji w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty, z których wynika związek nabytych towarów i/lub usług z tymi czynnościami, tj. organizowaniem konferencji? Odp.: Wnioskodawca może i zamierza odnotowywać cel nabycia danego towaru i/lub usługi na fakturze dokumentującej transakcję, natomiast z przyczyn obiektywnych materiał dowodowy nie zawsze może mieć formę papierowego dokumentu.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał przepisy prawa podatkowego mające być przedmiotem interpretacji indywidualnej, z podaniem konkretnych artykułów, ustępów, punktów ustawy o podatku od towarów i usług, tj. art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT w związku z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

1.  Czy podatek VAT naliczony wynikający z faktur VAT dotyczących zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji, a nabytych na terytorium Polski, winien zostać rozliczony zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 4)
2.  Czy dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji w miejscu znajdującym się na terenie innego niż Polska państwa członkowskiego UE, Spółka winna się posługiwać polskim identyfikatorem NIP, czy numerem uzyskanym w tym państwie? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 5)

Zdaniem Wnioskodawcy:

ad. 1.

Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów dokonywanych w Polsce, związanych z działalnością podatnika poza terytorium kraju. Warunkiem odliczenia jest posiadanie dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami, a Spółka dokonuje jednocześnie na terenie kraju transakcji opodatkowanych.

Stanowisko Spółka opiera na przypadku poruszonym w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 889/14.

ad. 2.

W transakcjach zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji w miejscu znajdującym się na terenie innego niż Polska państwa członkowskiego UE, należy posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej zgodnie z zapisami art. 97 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji, a nabytych na terytorium Polski (pytanie nr 4),
*   **nieprawidłowe** – w zakresie posługiwania się właściwym identyfikatorem dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji (pytanie nr 5).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) ‒ zwanej dalej ustawą ‒ opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z opisu spraw wynika, że Wnioskodawca zamierza zorganizować z datą przyszłą odpłatną konferencję dla programistów internetowych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Konferencja będzie wydarzeniem edukacyjno-naukowym. Uczestnikami tego wydarzenia będą zarówno podatnicy podatku od towarów i usług, jak i podmioty niebędące podatnikami. Uczestnicy mogą posiadać siedzibę albo miejsce stałego zamieszkania na terytorium dowolnego państwa. Zgodnie z zapisami art. 28g ustawy, miejscem świadczenia tego typu usług jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają albo w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą w pierwszej kolejności określenia, czy podatek VAT naliczony wynikający z faktur VAT dotyczących zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji, a nabytych na terytorium Polski, winien zostać rozliczony zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.

W związku z powyższym należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki:

1.  odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
2.  towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),
3.  faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.

Jednak, jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy – podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W tym miejscu należy wskazać, że z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych warunków. Przepis ten winien być rozumiany w ten sposób, że upoważnia do odliczenia podatku naliczonego nie tyle w sytuacji, gdy podatnik podatku od towarów i usług wykazuje podatek należny z tytułu wykonywania na terytorium kraju czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ale gdy wykazuje fakt dostawy towarów lub świadczenia usług, które z uwagi na przepisy dotyczące miejsca świadczenia opodatkowane są poza terytorium kraju.

Przepis ten wprowadza dwa podstawowe warunki, których łączne spełnienie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług związanych z usługami świadczonymi poza terytorium kraju:

1.  pierwszym z nich jest to, aby hipotetycznie – w przypadku świadczenia takich samych usług w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady zatem świadczenie usług poza terytorium kraju powinno mieć charakter sprzedaży opodatkowanej;
2.  drugi z tych warunków dotyczy posiadania przez podatnika dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności opodatkowanych poza terytorium kraju i ich związek z importem lub nabyciem towarów i usług na terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Przy analizie prawa do odliczenia podatku naliczonego należy również obligatoryjnie uwzględnić określoną przez ustawodawcę w art. 88 ustawy listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do odliczenia.

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę, gdyby była wykonywana na terytorium kraju, byłaby opodatkowana podatkiem od towarów i usług, wobec tego posiadając stosowne dokumenty, z których będzie wynikał związek poniesionych wydatków – nabytych na terytorium Polski towarów i usług – z usługą świadczoną poza terytorium kraju w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących te zakupy na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, z zastrzeżeniem art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe.

Wnioskodawca ma także wątpliwości, czy dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji w miejscu znajdującym się na terenie innego niż Polska państwa członkowskiego UE, winien on posługiwać się polskim identyfikatorem NIP, czy numerem uzyskanym w tym państwie.

W myśl art. 97 ust. 1 ustawy – podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zgodnie z art. 97 ust. 2 ustawy – przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6.

Stosownie do art. 97 ust. 3 ustawy – przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy:

1.  nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług;
2.  świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Jak stanowi art. 97 ust. 10 ustawy – podmioty, o których mowa w ust. 1-3, zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, które uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 9, podając numer, pod którym są zidentyfikowane na potrzeby podatku, przy:

1.  dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
2.  dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
3.  świadczeniu usług, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
4.  nabywaniu usług, do których stosuje się art. 28b, dla których są podatnikami z tytułu importu usług

– są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem PL.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz (art. 9 ust. 1 ustawy).

W myśl art. 2 pkt 9 ustawy – przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na uregulowania prawne zawarte w przepisach ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r., poz. 869, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą o NIP – dotyczące posiadania i posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej NIP.

I tak, w myśl art. 1 ustawy o NIP – ustawa określa:

1.  zasady ewidencji:
    1.  podatników,
    2.  płatników podatków,
    3.  płatników składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne, zwanych dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”;
2.  zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej „NIP”;
3.  zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o NIP – osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o NIP – identyfikatorem podatkowym jest:

1.  numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług;
2.  NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji w miejscu znajdującym się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej Wnioskodawca, jako nabywca, będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług na terytorium Polski. W związku z tym będzie on zobowiązany do podawania kontrahentom, od których będzie nabywał towary i usługi na terytorium kraju, numer identyfikacji podatkowej (NIP) nadany na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Polski, tj. polski NIP.

Odnosząc się natomiast do kwestii posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej zgodnie z zapisami art. 97 ustawy należy stwierdzić, że przypadki, w których podmioty są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem PL zostały wskazane w cyt. powyżej art. 97 ust. 10 ustawy. Wnioskodawca dokonując nabycia towarów i usług na terytorium kraju nie będzie wykonywał żadnej z czynności wymienionych w tym przepisie, tj. nabycie towarów nie będzie stanowiło wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a nabycie usług nie będzie stanowiło dla niego importu usług.

W związku z tym, w stosunku do Wnioskodawcy nie będzie zachodził obowiązek posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem PL przy dokonywaniu nabycia towarów i usług na terytorium kraju.

Podsumowując, dokonując na terytorium Polski zakupu towarów i usług związanych z organizacją konferencji w miejscu znajdującym się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Wnioskodawca winien posługiwać się polskim identyfikatorem NIP niepoprzedzonym kodem PL.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest nieprawidłowe, ponieważ Wnioskodawca nie powinien posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej, o którym mowa w art. 97 ustawy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tutejszy organ wyjaśnia, że powołany wyrok jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się zawęża. Zatem wskazany wyrok sądu nie ma wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Informuje się jednocześnie, że wniosek w części dotyczącej rejestracji jako czynnego płatnika VAT oraz rozliczenia podatku VAT należnego na terytorium państwa członkowskiego, na terenie którego będzie odbywać się konferencja, wystawienia faktury za uczestnictwo na zasadach obowiązujących w państwie członkowskim, w którym będzie odbywać się konferencja, a także prawa do rozliczenia podatku VAT naliczonego zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie na terytorium Unii Europejskiej, w którym będzie odbywać się konferencja (pytania nr 1, 2 i 3) został rozpatrzony postanowieniem z dnia 2 maja 2018 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.94.2018.2.KB.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.