Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-219/10/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-04
Teza: W związane z zakupami towarów związanych z przywiezieniem samochodu do Polski (paliwo, części zamienne oraz usługi tłumaczenia), a także wydatki ogólne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. biurowe, abonament telefoniczny) stanowią podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z tymi zakupami w zakresie, w jakim wykorzystywane są one do wykonywania czynności opodatkowanych.
Słowa kluczowe: marża; paliwo; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; samochód-samochód osobowy; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.) uzupełnionym w dniu 31 maja 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług związanych z przywiezieniem samochodu do Polski (paliwa, części zamiennych, usług tłumaczenia) oraz wydatków ogólnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (zakup artykułów biurowych, abonamentu telefonicznego) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie m.in. prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach potwierdzających nabycie towarów i usług związanych z przywiezieniem samochodu do Polski (paliwa, części zamiennych, usług tłumaczenia) oraz wydatków ogólnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (zakup artykułów biurowych, abonamentu telefonicznego).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami osobowymi. Samochody kupuje w krajach UE, przy czym zakup następuje na podstawie umowy kupna-sprzedaży. W zakresie podatku od towarów i usług rozlicza się na zasadach procedury określonej w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, tzw. marży. Dokonując zakupu samochodu Wnioskodawca ponosi koszty związane z przywiezieniem samochodu do Polski, do których należą m.in. zakup paliwa, a także – już po przywiezieniu samochodu do kraju – inne koszty, np. zakup części zamiennych, tłumaczenia, itp. Ponadto Wnioskodawca ponosi również inne wydatki ogólne związane z działalnością gospodarczą, np. zakup art. biurowych, abonament telefoniczny.

W uzupełnieniu wniosku wyjaśniono, iż nabywane paliwo oraz inne wydatki (części zamienne, usługi tłumaczenia) dotyczą wyłącznie samochodów, będących następnie przedmiotem odsprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego od tzw. marży, o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących kosztów związanych z przywiezieniem samochodu oraz innych kosztów związanych z prowadzoną działalnością, czy też wydatki związane z przywiezieniem auta do Polski stanowią cenę nabycia w rozumieniu regulacji art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

W uzupełnieniu wniosku doprecyzowano, iż opłata, a tym samym wniosek, dotyczy zagadnienia w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa, części zamiennych, usług tłumaczenia, a także wydatków ogólnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zdaniem Wnioskodawcy koszty związane ze sprowadzeniem samochodu stanowią cenę nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast w przypadku pozostałych kosztów istnieje prawo do obniżenia podatku należnego „od tzw. marży” o podatek naliczony wynikający z faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z przytoczonego przepisu wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane w sposób bezpośredni i bezsporny z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Od powyższej zasady ustawodawca przewidział pewne wyjątki. Takim wyjątkiem dotyczącym prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest przepis art. 86 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Natomiast w myśl dyspozycji art. 86 ust. 4 pkt 7 cyt. ustawy ograniczenia zawartego w art. 86 ust. 3 nie stosuje się w przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze.

Stosownie do treści art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących zakup paliwa, o którym mowa w powyższym przepisie, nie odnosi się jednak do nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów w przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych samochodów.

Zatem w tym przypadku przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie paliwa do napędu tych samochodów, o ile nie zachodzą inne wyłączenia określone w art. 88 cyt. ustawy.

W art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług uregulowane zostały szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków.

W myśl art. 120 ust. 19 ustawy o podatku do towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, jeżeli podlegały opodatkowaniu zgodnie z ust. 4 i 5 (system marży).

Natomiast art. 120 ust. 4 ustawy stanowi, iż w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów działalności lub importowanych w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku. Oznacza to, że brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupionych przez Wnioskodawcę towarów i usług, dotyczy jedynie przypadków nabycia towarów używanych, których dostawa podlegała opodatkowaniu w systemie marży. Nabywca towaru nie ma bowiem prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu opodatkowania marży.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy stwierdzić należy, że w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa, części zamiennych oraz usług tłumaczenia, bowiem wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy wydatki te nie stanowią kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Wydatki te nie stanowią bowiem zakupu towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, których dostawa mogłaby podlegać opodatkowaniu w systemie marży, a w konsekwencji wpływać na prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zatem w tym zakresie uznano stanowisko za nieprawidłowe.

W odniesieniu natomiast do wydatków ogólnych, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (zakup art. biurowych, abonamentu telefonicznego), Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych.

Podsumowując ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane z zakupami towarów związanych z przywiezieniem samochodu do Polski (paliwo, części zamienne oraz usługi tłumaczenia), a także wydatki ogólne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. biurowe, abonament telefoniczny) stanowią podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z tymi zakupami w zakresie, w jakim wykorzystywane są one do wykonywania czynności opodatkowanych.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.