Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.645.2020.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-17
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziału w działkach.
Słowa kluczowe: działki; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; umowa-umowa przedwstępna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2020 r. (data wpływu 23 października 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 listopada 2020 r. (data wpływu 25 listopada 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 16 listopada 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.645.2020.1.KK (doręczone Stronie w dniu 19 listopada 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21, 3/13 – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21, 3/13. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 listopada 2020 r. (data wpływu 25 listopada 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 16 listopada 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.645.2020.1.KK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną lat 71, utrzymuje się z emerytury od 2014 r. wypłacanej przez ZUS, nie pracuje i nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest płatnikiem VAT. Wnioskodawca postanowieniem Sądu Rejonowego (\`(...)\`) Wydział Cywilny z dnia 23 stycznia 1984 r. sygnatura (\`(...)\`) nabył w spadku po zmarłym w 1976 r. ojcu, K.P., udział w gospodarstwie rolnym o powierzchni 8,15 ha składającym się z działek nr 2/1, 3, 4, 5, 6, 7 i 8, położonym w (\`(...)\`), w części 3/16 gospodarstwa należącej do spadku. Następnie przejął pozostałe 20/32 części tego gospodarstwa aktem notarialnym z dnia 11 stycznia 1985 r. o przekazaniu przez matkę J.P. jej części gospodarstwa za emeryturę, przed notariuszem (\`(...)\`) przez co stał się właścicielem w sumie 23/32 części gospodarstwa wraz z domem mieszkalnym i zabudowaniami. Całość gospodarstwa stała się współwłasnością Wnioskodawcy i jego rodzeństwa: K.P. 3/32 części, J.P. 3/32 części i D.P. 3/32 części.

W 2010 r. Wnioskodawca oraz współwłaściciele - K.P., J.P. i D.P., dokonali podziału działki nr 3 zatwierdzonego decyzją Wójta gminy (\`(...)\`) z dnia 17 czerwca 2010 r. (\`(...)\`), a następnie aktem notarialnym z dnia 6 września 2010 r. zawartym przed notariuszem (\`(...)\`) Repertorium (\`(...)\`)/2010.

Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami K.P., J.P. i D.P., dokonał wymiany działek powstałych z podziału działki nr 3 z sąsiadami, małżonkami J. i E. W., właścicielami sąsiednich działek nr 1/20 i 1/21 w wyniku czego stał się współwłaścicielem w 23/32 części działek nr 3/10, 1/20 i 3/12 oraz współwłaścicielem w 437/1708 części działek nr 3/11 i 1/21. Gdy dokonywano podziału i zamiany działek nie było dla tego terenu obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie było też wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Działki te nie stały się terenami budowlanymi w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004.

W dniu 18 grudnia 2013 r. Rada Gminy (\`(...)\`) uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tej części (\`(...)\`), zgodnie z którym przedmiotowe działki znalazły się na obszarze oznaczonym 2U/MN, działka 3/21 dodatkowo 15KDW, a działka 3/12 dodatkowo 2KDZ.

Wnioskodawca i jego współwłaściciele nie występowali o uchwalenie tego planu ani nie wywierali wpływu na jego ustalenia. W dniu 24 stycznia 2019 r. decyzją Starostwa Powiatowego (\`(...)\`) sprawie (\`(...)\`) działka nr 3/12 została podzielona na działki nr 3/13 i 3/14 w celu przejęcia przez Starostwo działki nr 3/14 na potrzeby rozbudowy drogi powiatowej nr (…). Żadna z ww. działek nie była przedmiotem dzierżawy, wynajmu ani użyczenia. Nie stawiano na nich budynków i nie prowadzono działalności gospodarczej, nie podejmowano starań o ich sprzedaż.

W październiku 2019 r. zgłosił się do współwłaścicieli przedmiotowych działek agent firmy (\`(...)\`). zainteresowany terenem, na którym znajdują się działki nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13, z propozycją ich zakupu przez firmę. Wnioskodawca i współwłaściciele nie zgłaszali dotąd chęci sprzedaży tych działek, nie dawali ogłoszeń, nie starali się o uzbrojenie terenu.

Po uzgodnieniu warunków Wnioskodawca i współwłaściciele zawarli z zainteresowaną firmą w dniu 30 grudnia 2019 r. umowę przedwstępną sprzedaży ww. działek w Kancelarii notarialnej (\`(...)\`) Repertorium (\`(...)\`)/2019 zobowiązującą strony do podpisania w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. umowy sprzedaży przedmiotowych działek. Warunkami od spełnienia których uzależnione zostało zawarcie umowy przyrzeczonej jest uzyskanie przez Kupującego decyzji zezwalających na realizację planowanych przez niego inwestycji.

W tym celu w § 7 pkt 1 ww. umowy sprzedający udzielili Kupującemu pełnomocnictwa (z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw) do występowania przed organami administracji publicznej, w pkt 2 sprzedający zgadzają się na dysponowanie przez Kupującego ww. nieruchomości na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe działki nie były wykorzystywane gospodarczo, pozostawały w stanie ugoru i udział we własności tych działek stanowił lokatę kapitału Wnioskodawcy. Zamiana przedmiotowych działek nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług; Wnioskodawca zapłacił jedynie podatek od czynności cywilno-prawnych.

W obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego działki nr 3/11, 3/10 i 3/20 znajdują się na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oznaczonym symbolem 2.U/MN; działka nr 1/21 znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz przeznaczonym pod drogi wewnętrzne, oznaczonym symbolami 2.U/MN oraz 15.KDW, a działka o numerze 3/13 znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz pod drogi zbiorcze, oznaczonym symbolami 2.U/MN i 2.KDZ.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem wszystkich działek będących przedmiotem sprzedaży: działek nr 3/10, 1/20 i 3/13 w 23/32 części, a działek nr 3/11 i 1/21 w 437/1708 części. Wnioskodawca udzielił Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania i odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców. Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego przedmiotową nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnią Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu. Sprzedający wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej przedmiotowej nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości urządzenia.

Strony uzależniają zawarcie umowy przyrzeczonej od uprzedniego łącznego spełnienia następujących warunków:

1.  uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości stanowiącej działki gruntu o numerach 1/20, 1/21, 5/22, 3/10, 3/11 i 3/13 obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym obiektem handlowym o powierzchni użytkowej 533,80 m2 w tym sala sprzedaży o powierzchni 400,00 m2 wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum dwadzieścia miejsc postojowych,
2.  uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotowych nieruchomościach wg koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
3.  uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
4.  uzyskania przez spółkę prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na wykonanie przez spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych
5.  niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji,
6.  potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
7.  uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
8.  uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowym,
9.  uzyskania przez Sprzedawców własnym kosztem i staraniem najpóźniej do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez właściwego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, o konieczności naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT,
10.  założenia nowej księgi wieczystej bez obciążeń lub uzyskania zgody uprawnionego na bezciężarowe odłączenie działek kosztem i staraniem Sprzedawcy w terminie najpóźniej do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej,
11.  uzyskania zgody zarządcy drogi na przejazd pojazdów powyżej 25 ton w celu realizacji dostaw do budynku handlowo- usługowego zgodnie z koncepcją Kupującego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż udziałów w przedmiotowych działkach podlega zwolnieniu z podatku VAT, zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r., jako że nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, a Sprzedający nie występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy lecz działa w ramach wykonywania prawa własności?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ponieważ udział w ww. działkach został nabyty bez prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy), a Sprzedający nie występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż przedmiotowych działek powinna być zwolniona z podatku VAT.

Sprzedający działa w zakresie czynności zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Ustanowienie pełnomocnika nie zmienia tej sytuacji, gdyż działalność Kupującego jako pełnomocnika nie spowoduje wzrostu ceny przedmiotowych działek, która została już ustalona w umowie przedwstępnej sprzedaży z dnia 30 grudnia 2019 roku, a Kupujący potrzebuje jedynie upewnić się czy przedmiotowe działki spełniają jego oczekiwania i odpowiadają właściwościom deklarowanym przez Sprzedających. Wnioskodawca do chwili obecnej nie sprzedawał swoich udziałów w przedmiotowych działkach i nie czynił żadnych starań by przygotować te działki do sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Ad 1

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1.  określone udziały w nieruchomości,
2.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3.  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.).

Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodowa (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca postanowieniem Sądu z dnia 23 stycznia 1984 r. nabył w spadku po zmarłym w 1976 r. ojcu, udział w gospodarstwie rolnym w części 3/16 o powierzchni 8,15 ha składającym się z działek nr 2/1, 3, 4, 5, 6, 7 i 8. Następnie przejął pozostałe 20/32 części tego gospodarstwa aktem notarialnym z dnia 11 stycznia 1985 r. o przekazaniu przez matkę jej części gospodarstwa w zamian za emeryturę, przez co stał się właścicielem w sumie 23/32 części gospodarstwa. W 2010 r. Wnioskodawca oraz współwłaściciele dokonali podziału działki nr 3, a następnie aktem notarialnym z dnia 6 września 2010 r. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielami dokonali wymiany działek powstałych z podziału działki nr 3 z sąsiadami - właścicielami sąsiednich działek nr 1/20 i 1/21 - w wyniku czego Wnioskodawca stał się współwłaścicielem działek nr 3/10, 1/20 i 3/12 oraz działek nr 3/11 i 1/21. Gdy dokonywano podziału i zamiany działek nie było dla tego terenu obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie było też wydanej decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 18 grudnia 2013 r. Rada Gminy uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla tej części (\`(...)\`), zgodnie z którym przedmiotowe działki znalazły się na obszarze oznaczonym 2U/MN – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz przeznaczenie pod drogi wewnętrzne, działka 3/21 dodatkowo 15KDW – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, a działka 3/13 dodatkowo 2U/MN i 2KDZ – zabudowa usługowa z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz pod drogi zbiorcze. Wnioskodawca i Jego współwłaściciele nie wnioskowali o opracowanie tego planu i nie wpływali na jego ustalenia. Działki te pozostały w dotychczasowym stanie, nie prowadzono na nich działalności gospodarczej, nie były przedmiotem dzierżawy ani użyczenia, pozostały niezabudowane. Nie podejmowano starań o ich sprzedaż. Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane gospodarczo, pozostawały w stanie ugoru i udział we własności tych działek stanowił lokatę kapitału Wnioskodawcy. W dniu 24 stycznia 2019 decyzją Starostwa Powiatowego działka nr 3/12 została podzielona na działki nr 3/13 i 3/14 w celu przejęcia przez Starostwo działki nr 3/14 na potrzeby rozbudowy drogi powiatowej nr (…). W październiku 2019 r. zgłosił się do współwłaścicieli przedmiotowych działek agent firmy (\`(...)\`). zainteresowany terenem, na którym znajdują się działki nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13, z propozycją ich zakupu przez firmę. Wnioskodawca i współwłaściciele nie zgłaszali dotąd chęci sprzedaży tych działek, nie dawali ogłoszeń, nie starali się o uzbrojenie terenu. Po uzgodnieniu warunków Wnioskodawca i współwłaściciele zawarli z zainteresowaną firmą w dniu 30 grudnia 2019 r. umowę przedwstępną sprzedaży ww. działek zobowiązującą strony do podpisania w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. umowy sprzedaży przedmiotowych działek. Warunkami, od spełnienia których uzależnione zostało zawarcie umowy przyrzeczonej są m.in.: uzyskanie przez Kupującego decyzji zezwalających na realizacje planowanych przez niego inwestycji, a w szczególności uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie sześciu miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowym. W tym celu Sprzedający i współwłaściciele udzielili Kupującemu pełnomocnictwa (z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw) do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej i ich odbioru, wyrazili także zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane.

W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13 oraz zastosowania zwolnienia przedmiotowego dla transakcji.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13, Wnioskodawca będzie spełniał przesłanki do uznania Jego za podatnika podatku od towarów i usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się do treści przepisów ustawy - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na kwestię udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ww. ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle § 2 tego artykułu, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo, że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Jak z wniosku wynika, Wnioskodawca zgodnie z postanowieniami zawartej umowy przedwstępnej udzielił firmie (\`(...)\`) pełnomocnictwa z prawem do udzielaniu dalszych pełnomocnictw, do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, Zainteresowany wyraził także zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane.

Zatem po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby trzecie wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy (mocodawcy) co wskazuje, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży udziału w przedmiotowych działkach podejmuje On pewne działania w sposób zorganizowany.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Wnioskodawcę stosownych pełnomocnictw potencjalnemu Kupującemu skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez Kupującego będą podejmowane przez Wnioskodawcę w Jego imieniu i na Jego korzyść, ponieważ to On jako właściciel udziału w działkach będzie stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności związanych z przedmiotową nieruchomością.

Ponadto z wniosku wynika również, że Wnioskodawca dokonał podziału działki nr 3 i wymiany działek powstałych po podziale przedmiotowej działki.

Należy więc stwierdzić, że podejmowane przez Wnioskodawcę działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż udziału w przedmiotowych działkach w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13 Wnioskodawca będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikiem podatku VAT, a planowana sprzedaż będzie wypełniała znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedający, dokonując opisanych we wniosku czynności, podjął działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała aktywność w przedmiocie zbycia udziału w działkach porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe okoliczności, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Wnioskodawcy, a sprzedaż ww. udziału w działkach będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

W analizowanej sprawie firma (\`(...)\`) posiada pełnomocnictwo Wnioskodawcy z możliwością udzielenia dalszych pełnomocnictw w zakresie dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych oraz do dysponowania udziałem w przedmiotowych działkach do celów budowlanych.

W związku z tym, skoro w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, dokonującego sprzedaży wypełniającej znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, a Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania sprzedaży udziału w przedmiotowych działkach.

Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., poz. 293 z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Z wniosku wynika, że przedmiotowe działki znajdują się na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego działki nr 3/11, 3/10 i 3/20 znajdują się na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oznaczonym symbolem 2U/MN; działka nr 1/21 znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz przeznaczonym pod drogi wewnętrzne, oznaczonym symbolami 2U/MN oraz 15KDW, a działka o numerze 3/13 znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługową z towarzyszącą zabudową mieszkaniową jednorodzinną oraz pod drogi zbiorcze, oznaczonym symbolami 2U/MN i 2KDZ.

W analizowanym przypadku działki nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13 stanowią więc teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy, co wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Skoro do sprzedaży przedmiotowych działek nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

*   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

*   brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Jak z wniosku wynika, Wnioskodawca nabył udział w gospodarstwie w drodze spadku po zmarłym ojcu oraz w drodze przekazania od swojej mamy udział w działkach nr 2/1, 3, 4, 5, 6, 7 i 8. W 2010 r. Wnioskodawca oraz współwłaściciele dokonali podziału działki nr 3, oraz wymiany działek powstałych z podziału działki nr 3 z sąsiadami, w wyniku czego Wnioskodawca stał się współwłaścicielem działek nr 3/10, 1/20 i 3/12 oraz działek nr 3/11 i 1/21.

Jak z powyższego wynika, przedmiotowe udziały w działkach zostały nabyte przez Sprzedającego w drodze spadku, przekazania udziału w gospodarstwie oraz podziału i zamiany działek i transakcje te nie były opodatkowane podatkiem VAT. Zatem w związku z nabyciem ww. udziału w działkach nie wystąpił podatek od towarów i usług. Z tego względu nie można uznać, że Sprzedającemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, skoro nabycie przez Niego ww. udziału w działkach nie było w ogóle objęte tym podatkiem. Ponadto z wniosku wynika, że przedmiotowe działki nie były wykorzystywane, pozostawały w stanie ugoru i udział we własności tych działek stanowił lokatę kapitału, a jak wyżej wskazano jednym z warunków korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest to, aby towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia służyły działalności zwolnionej. Nie zostały więc spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy niezbędne do zastosowania przedmiotowego zwolnienia.

Zatem w przedmiotowej sprawie dla dostawy opisanej we wniosku nieruchomości niezabudowanej (udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13) nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Skoro do omawianej transakcji dostawy nieruchomości (udziału w działkach nr 3/10, 1/20, 3/11, 1/21 i 3/13) nie znajdzie zastosowania zwolnienie z podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej stawki.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.