Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-519/15/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-24
Teza: - dostawa części działki, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę będzie podlegała opodatkowaniu według stawki podstawowej tj. 23% stawki podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, - dostawa części działki, która – biorąc pod uwagę art. 2 pkt 33 ustawy o VAT – zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nie stanowi terenów budowlanych, korzystała będzie ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: działki; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 1 lipca 2015 r. (data wpływu 10 lipca 2015 r.) uzupełnionym pismem z 17 sierpnia 2015 r. (data wpływu 24 sierpnia 2015 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 17 sierpnia 2015 r. (data wpływu 24 sierpnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 11 sierpnia 2015 r. znak: IBPP3/4512-519/15/MN.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w piśmie z 17 sierpnia 2015 r.):

Powiat jest podatnikiem podatku VAT od 1 stycznia 2012 r., poprzednio – przed zmianą przepisów podatnikiem podatku VAT było Starostwo Powiatowe.

Przedmiotem interpretacji maja być przepisy art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Skarb Państwa zamierza sprzedać (zdarzenie przyszłe) w trybie przetargu ustnego nieograniczonego nieruchomość niezabudowaną wpisaną do zasobu Skarbu Państwa położoną w R. gmina W. oznaczoną numerem, 356/1 km2 o pow. 5,7071 ha km. 9. Jest to działka zadrzewiona, zakrzaczona, nieurządzona. Dostęp do nieruchomości jest możliwy z dwóch dróg publicznych - ul. O. i Ś. w R.

Zgodnie z uchwałą Nr 136/XIX/2004 Rady Gminy W. z dnia 7 grudnia 2004 r. nieruchomość w planie zagospodarowania przestrzennego położona jest w terenie oznaczonym symbolami:

*   w pasie średnio około 50 m od krawędzi ul. O.: MN1 - (Przeznaczenie podstawowe – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności zabudowy i zabudowy zagrodowej.)
*   pozostały obszar R-2 - (tereny rolnicze, grunty orne, łąki i pastwiska uprawy sadownicze i ogrodnicze)
*   Fragmentarycznie – KD (Drogi publiczne)

Około 20% powierzchni przedmiotowej działki jest przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a pozostała powierzchnia działki - tereny rolnicze.

Skarb Państwa jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości na podstawie Księgi Wieczystej xxx. (Nieruchomość Skarbu Państwa niepodlegająca komunalizacji).

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że jak wynika z zaświadczenia o przeznaczeniu działki 356/1 o pow. 5,7071ha obręb R. gmina W., wydanego przez Urząd Gminy W. w dniu 19 czerwca 2015 r., część działki w pasie od 40–50 mb od linii rozgraniczającej drogę oznaczoną symbolem KD5, – podstawowe przeznaczenie gruntu to – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności zabudowy i zabudowy zagrodowej, symbol 11MN1.

Wyliczono graficznie, że około 20% powierzchni Działki nr 356/1 tj. (l,1414ha) położona jest na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 11MN1, w tym fragmentarycznie część oznaczona symbolem KD5 (na poszerzenie istniejącej drogi).

Pozostała część działki, tj. około 80% powierzchni (4,5656ha) to tereny oznaczone w planie zagospodarowania symbolem R2 o przeznaczeniu podstawowym: tereny rolnicze, grunty orne, łąki pastwiska, uprawy sadownicze i ogrodnicze.

Przeznaczenie uzupełniające:

*   istniejąca zabudowa zagrodowa,
*   urządzenia sportu i rekreacji,
*   obiekty i urządzenia produkcji rolniczej,
*   istniejące zadrzewnia, zakrzewienia, trasy turystyczne, drogi polne, sieci, nieuciążliwe urządzenia infrastruktury technicznej i komunalnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy planowana sprzedaż podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż tej nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na to, że przeważająca część działki – około 80% to grunt przeznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny upraw rolniczych. Odpłatna dostawa gruntu stanowi co do zasady czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wprowadza zwolnienie od podatku dla dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Z przepisu tego wynika więc, że zwolnieniem objęta jest dostawa, której przedmiotem jest teren (grunt) niezabudowany i jednocześnie jest to teren (grunt) o przeznaczeniu innym niż budowlany czy też przeznaczony pod zabudowę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pod pojęciem towaru – w myśl art. 2 pkt 6 tej ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, w myśl obowiązującego art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 tej ustawy.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższych przepisów należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane.

Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Przyjmuje się, że pojęcie tereny budowlane obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy np. mieszkaniowej, zabudowy techniczno-produkcyjnej, zabudowy zagrodowej.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 199 ze zm.), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod zabudowę.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planowana jest sprzedaż nieruchomości – niezabudowanej. Przy czym przeznaczenie tej działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest różne. Około 20% tej działki jest przeznaczona pod zabudowę (w tym fragmentarycznie część działki na poszerzenie drogi), natomiast pozostała powierzchnia działki to tereny rolnicze.

W kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że pomimo braku geodezyjnego wydzielenia poszczególnych części nieruchomości, Wnioskodawca obowiązany jest do zastosowania prawidłowej stawki VAT przy sprzedaży terenów o różnym przeznaczeniu. Przy opodatkowaniu należy odnieść się bowiem do ustaleń zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że jeśli w momencie sprzedaży opisana wyżej działka zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego w części przeznaczona będzie pod zabudowę, a w części nie będzie stanowiła terenów przeznaczonych pod zabudowę, to:

*   dostawa części działki, która zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę będzie podlegała opodatkowaniu według stawki podstawowej tj. 23% stawki podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT,
*   dostawa części działki, która – biorąc pod uwagę art. 2 pkt 33 ustawy o VAT – zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nie stanowi terenów budowlanych, korzystała będzie ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, jest nieprawidłowe.

Ponadto w przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym tut. organ nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wyczerpujący opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.