Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-301/14/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-28
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z rozbudową Ośrodka.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z rozbudową Ośrodka \`(...)\` - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z rozbudową Ośrodka \`(...)\` .

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (uzyskała status podatnika w dniu 5 czerwca 2013 r. i począwszy od lipca 2013 r. składa miesięczne deklaracje VAT-7). Wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powalana. Na terenie Gminy, w ramach wyodrębnionej działalności, funkcjonują podległe jej jednostki budżetowe nieposiadające osobowości prawnej, w tym Ośrodek \`(...)\` (dalej: „Jednostka" lub „Ośrodek"). Jednostka została powołana uchwałą Rady Gminy z dnia 29 grudnia 2011 r., rozpoczynając działalność w dniu 16 lutego 2012 r. Ośrodek posiada własny NIP, REGON oraz prowadzi księgowość we własnym zakresie. W ramach rozwoju działalności Jednostki, Gmina zrealizowała projekt pod nazwą „R\`(...)\` ", polegający na remoncie budynku, w którym działalność prowadzi Ośrodek („dalej: „Obiekt"). Faktury „zakupowe”, związane z realizacją ww. zadania, zostały, co do zasady, wystawione na Urząd Gminy. Obiekt został oddany do użytkowania w 2010 r. Jednostce. Obecnie jest nieodpłatnie użytkowany przez Jednostkę. Do celów statutowych Jednostki należy rozwój edukacji ekologicznej na obszarze Województwa, który ma na celu kształtowanie społecznych zachowań w zakresie ochrony środowiska naturalnego i propagowania idei ekorozwoju, jako całokształtu działań człowieka na rzecz środowiska przyrodniczego oraz kształtowanie społecznego poparcia dla proekologicznych rozwiązań. W ramach wyżej wymienionych celów, Ośrodek organizuje w Obiekcie m.in. szkolenia, warsztaty, seminaria konferencje z zakresu ekologii, ochrony przyrody oraz propagowania idei krajoznawstwa i turystyki, które zasadniczo odbywają się bezpłatnie. W związku z działalnością prowadzoną w Obiekcie, Ośrodek pobiera opłaty za świadczenie usługi noclegu, które dokumentowane są poprzez wystawienie odpowiednich rachunków. Ośrodek nie jest zarejestrowany dla potrzeb VAT ze względu na stosowanie zwolnienia podmiotowego (obroty poniżej 150 tys. zł).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji Gmina będzie mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na remont Obiektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma prawa do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na remont Obiektu ze względu na brak związku tych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT. Bez wpływu na te konkluzje pozostanie obrót osiągany w związku z Obiektem przez Jednostkę, który nie powinien być uwzględniany w rozliczeniach VAT Gminy, a także fakt, że Gmina dokonała nieoplatnego przekazania Obiektu na rzecz Jednostki.

Uzasadnienie

1.  Brak związku kosztów związanych z budową obiektu Ośrodka z działalnością opodatkowaną VAT Gminy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W opinii Gminy, nie można uznać, że wydatki na remont Ośrodka są w jakimkolwiek stopniu związane z działalnością opodatkowaną VAT, w rezultacie nie będzie jej przysługiwać prawo do odliczenia VAT. Poniżej Gmina prezentuje szczegółową argumentację w tym zakresie:

Nieodpłatne przekazanie Obiektu na rzecz Jednostki.

W ocenie Gminy, odliczenia VAT nie będzie umożliwiać fakt, że dokonała nieodpłatnego przekazania Obiektu do wykorzystania przez Jednostkę. Czynność ta, zdaniem Gminy, pozostawać będzie poza zakresem opodatkowania VAT, gdyż dokonała nieodpłatnego przekazania Obiektu w ramach wykonywania zadań własnych nałożonych odrębnymi przepisami, które dokonywane są w reżimie publicznoprawnym, a one nie podlegają opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy.

Przychody generowane na poziomie Jednostki.

W ocenie Gminy, na możliwość odliczenia przez nią VAT nie będzie miał wpływu także fakt, że obroty związane z Obiektem generowane są na poziomie Jednostki (w postaci przychodów związanych z opłatami za noclegi). Należy uznać, że skoro Ośrodek, jako gminna jednostka budżetowa, posiada status odrębnego od Gminy podatnika dla celów VAT (szczegółową argumentację Gmina prezentuje poniżej), a obrót Jednostki nie powinien być uwzględniany w rozliczeniach VAT Gminy, to w opisanej sytuacji to, że Jednostka osiąga pewne dochody związane z Obiektem, nie powoduje, że zostanie spełniona przesłanka pozwalająca Gminie na odliczenie VAT (tj. związek wydatków na remont Obiektu z czynnościami opodatkowanymi VAT). Zdaniem Gminy, podległa jej Jednostka powinna być w świetle obowiązujących regulacji uznana za odrębnego podatnika VAT, co w konsekwencji oznacza, że nie ma podstaw do uwzględniania jej obrotów w rozliczeniach VAT Gminy. Wniosek taki wynika w szczególności z brzmienia art. 15 ust. 1 ustawy, który to przepis odnosi się do jednostek organizacyjnych niemąjących osobowości prawnej, które samodzielnie wykonują działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tej regulacji. Zdaniem Gminy, Ośrodek spełnia przesłankę wskazaną w tej regulacji. Jednocześnie Gmina pragnie zauważyć, że w wydawanych interpretacjach indywidualnych przyjęta przez organy skarbowe powszechna praktyka uznaje, że samorządowe jednostki organizacyjne (w tym jednostki budżetowe) posiadają status odrębnych od gmin podatników VAT. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej nr\`(...)\` z dnia 5 lutego 2014 r., w podobnym stanie faktycznym, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi podzielił stanowisko Gminy, stwierdzając, że „(…) Gmina i jednostka budżetowa wykonują czynności w swoim własnym imieniu (każdy). Zatem Gmina nie dokonuje czynności w imieniu jej jednostki budżetowej. Powołana przez Gminą jednostka budżetowa, jako wyodrębniona organizacyjnie jednostka niemająca osobowości prawnej, prowadzi własną działalność gospodarczą wykonując czynności we własnym imieniu. Gmina w swoich rozliczeniach w zakresie podatku od towarów i usług uwzględnia fakt odrębności rozliczeń podatkowych dokonywanych przez jego jednostkę budżetową. Podmiot ten po przekroczeniu limitu obrotów uprawniającego do zwolnienia od podatku od towarów i usług mają obowiązek zarejestrować się jako podatnicy VAT. Oznacza to, że Gminę i jej jednostkę budżetową należy uznać za odrębnych podatników podatku VAT".

W podobnym tonie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2014 r. znak\`(...)\`, uzasadniając podmiotowość podatkową jednostek budżetowych w świetle ustawy o podatku od towarów i usług: „W świetle cyt. przepisów, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że samorządowe jednostki budżetowe posiadają wyodrębniony zespół środków organizacyjnych, majątkowych i osobowych co pozwala tym jednostkom na samodzielne działanie związane z wykonywaniem różnorakich zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego przez którą zostały powołane. Jednostki te posiadają ustaloną w statutach odrębną strukturę organizacyjną własny zakres działania i są uczestnikami obrotu gospodarczego ponieważ obok działalności statutowej (niepodlegającej opodatkowaniu VAT lub zwolnionej od VAT podmiotowo) mają możliwość prowadzenia działalności komercyjnej wykonywanej na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych - np. w analizowanym przypadku wynajem pomieszczeń (podlegającej co do zasady opodatkowaniu VAT"

Status podatnika gminnych jednostek budżetowych potwierdził również Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2014 r. znak\`(...)\`: „Ponadto zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami, Miasto i jednostki budżetowe wykonują czynności w swoim własnym imieniu (każdy). Zatem Miasto nie dokonuje czynności w imieniu jej jednostek budżetowych. Powołane przez Miasto jednostki budżetowe, jako wyodrębnione organizacyjnie jednostki niemające osobowości prawnej, prowadzą własną działalność gospodarczą wykonując czynności we własnym imieniu. Miasto w swoich rozliczeniach w zakresie podatku od towarów i usług uwzględnia fakt odrębności rozliczeń podatkowych dokonywanych przez jego jednostki budżetowe. Podmioty te (każda jednostka budżetowa osobno) po przekroczeniu limitu obrotów uprawniającego do zwolnienia od podatku od towarów i usług mają obowiązek zarejestrować się jako podatnicy VAT. Oznacza to, że Miasto i jej jednostki budżetowe należy uznać za odrębnych podatników podatku VAT."

W interpretacji indywidualnej z dnia 30 grudnia 2013 r., nr\`(...)\`, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podobnie uznał, że: „(…) jednostki budżetowe Gminy są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które po przekroczeniu określonego progu obrotu dla celów podatku VAT powinny zarejestrować są jako (odrębni) podatnicy VAT. Zatem zarówno Gmina, jak i jej jednostki budżetowe będą składały w stosunku do każdego okresu rozliczeniowego odrębne deklaracje VAT, w których wykazują podatek należny oraz podatek naliczony od zrealizowanych przez siebie czynności."

Pogląd Gminy został również potwierdzony w wyrokach sądów administracyjnych, przykładowo:

*   w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Bk 340/04, w którym sąd stwierdził, że „uznając gminę, jednostkę budżetową gminy (np. urząd gminy), gminny zakład budżetowy lub gospodarstwo pomocnicze za podmioty, na których niezależnie ciążyć może obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, konsekwentnie należy także uznać ich niezależność w roli nabywcy towaru lub usługi";
*   w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1148/11, w którym Sąd uznał, że „jednostka budżetowa samorządu, wykonując zadania własne jednostki samorządu terytorialnego o charakterze użyteczności publicznej, jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, wykonującą w tym zakresie samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz, 535 ze zm.), a zatem ma podmiotowość podatkowa VAT odrębną od jednostki samorządu terytorialnego, która go utworzyła"

W związku z powszechnym uznaniem Jednostki za oddzielnego podatnika VAT, w opinii Gminy, nie ma podstaw, aby ewentualne obroty z tytułu sprzedaży towarów lub świadczenia usług przez Ośrodek, uwzględniać w rozliczeniach VAT Gminy, z uwagi na fakt, że powinien on być traktowany jako odrębny podatnik w świetle ustawy o podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w opinii Gminy, nie można uznać, że jej wydatki na remont Obiektu związane były w jakimkolwiek stopniu z działalnością opodatkowaną VAT (skoro Ośrodek jako gminna jednostka budżetowa, posiada status odrębnego podatnika dla celów VAT, a obrót Jednostki nie powinien być uwzględniany w rozliczeniach VAT Gminy, a także zważywszy, że Gmina dokonuje nieodpłatnego przekazania Obiektu na rzecz Ośrodka, które zostało dokonane w ramach niepodlegającego VAT reżimu publicznoprawnego, tj. w ramach czynności które nie podlegają opodatkowaniu VAT). W związku z powyższym, nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka dla odliczenia podatku, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy (a więc związek wydatków na remont Obiektu z czynnościami opodatkowanymi). W konsekwencji, z perspektywy Gminy, nie ma podstaw dla twierdzenia, że ma prawo do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na remont Obiektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia a w przypadku zdarzenie przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.