Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.743.2022.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-03-30
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych i promocji projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; promocja; użyczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest **prawidłowe**.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

27 grudnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 grudnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych i promocji projektu. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 stycznia 2023 r. (wpływ 13 stycznia 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Gmina A jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Posiada osobowość prawną oraz pełną zdolność do czynności prawnych. Zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 280), od dnia 1 stycznia 2017 r. Gmina prowadzi ze swoimi jednostkami organizacyjnymi wspólne rozliczenie VAT.

Gmina A zamierza zrealizować projekt pn. „(\`(...)\`)”, program priorytetowy - „(\`(...)\`)”. Finansowanie w całości ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub w części dofinansowanie ze środków UE. Projekt realizowany będzie do 31 grudnia 2024 r. Celem projektu jest redukcja emisji gazów cieplarnianych emitowanych przez publiczny transport zbiorowy w (\`(...)\`) i jego obszarze funkcjonalnym, poprawa i zwiększenie zrównoważonej mobilności mieszkańców przez poprawę jakości oferty przewozowej, stworzenie sprawnego i bezpiecznego systemu publicznego transportu zbiorowego na obszarze Gminy A oraz Gminy B, poprawa taboru poprzez zakup ekologicznych autobusów zeroemisyjnych oraz zwiększenie priorytetu transportu zbiorowego w ruchu miejskim.

Zgodnie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm.) do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Organizatorem (\`(...)\`) komunikacji miejskiej (na terenie Miasta (\`(...)\`) oraz Gminy (\`(...)\`)) w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2022r. poz. 1343) jest Gmina A reprezentowana przez (\`(...)\`). W imieniu Prezydenta, określone w art. 15 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym zadania organizatora publicznego transportu zbiorowego, wykonuje (\`(...)\`) Urzędu Miasta (\`(...)\`).

Organizację komunikacji na terenie Gminy (\`(...)\`) zapewnia Prezydent Miasta (\`(...)\`) na podstawie zawartego porozumienia międzygminnego z dnia 29 listopada 2019 roku pomiędzy Gminą A, a Gminą B w sprawie przyjęcia przez Gminę A zadania organizacji publicznego transportu zbiorowego na terenie Gminy B, obowiązującego do dnia 31 grudnia 2022 r. W dniu 21 listopada 2022 r. pomiędzy Gminą A a Gminą B zostało zawarte porozumienie międzygminne w sprawie przejęcia przez Gminę A zadania publicznego w zakresie lokalnego transportu zbiorowego na terenie Gminy B obowiązujące od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2029 r.

Operatorem (\`(...)\`) komunikacji miejskiej jest „C” Sp. z o.o. w (\`(...)\`) (dalej: C), któremu w trybie bezpośrednim powierzono usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego - jako podmiotowi wewnętrznemu w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.

C jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością funkcjonuje od 1 marca 2007 r., powstała w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego na mocy Uchwały Nr (\`(...)\`) Rady Miasta (\`(...)\`) z dnia 24 października 2006 roku w sprawie likwidacji zakładu budżetowego o nazwie „C” w (\`(...)\`) w celu zawiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. 100% udziałów Spółki należy do Wspólników organów władzy publicznej (JST). W przypadku C udział poszczególnych organów publicznych we własności spółki kształtuje się następująco: 83,95 % Gmina A, 16,05 % Gmina B. C podlega jako podmiot wewnętrzny kontroli macierzystej JST czyli Gminie A oraz Gminie B.

C składa zgodnie z umową na powierzenie świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego na terenie Gminy A oraz gmin objętych porozumieniem międzygminnym, zestawienie faktycznie wykonanych w danym okresie wozokilometrów, uzyskanych przychodów ze sprzedaży biletów uprawniających do przejazdu na terenie danej gminy oraz pozostałych wpływów pozataryfowych obliczonych proporcjonalnie do ilości faktycznie przejechanych wozokilometrów, które stanowi załącznik do faktury VAT. Rekompensata stanowi iloczyn wozokilometrów oraz kosztu za 1 wozokilometr netto pomniejszony o uzyskane przychody ze sprzedaży biletów oraz wpływy pozataryfowe plus obowiązujący podatek VAT. Ww. dokumentacja wynikająca z wykonania zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, zapobiega przyznawaniu rekompensaty w nadmiernej wysokości tak, aby zapobiec ewentualnemu zakłóceniu konkurencyjności.

Wydatki w projekcie:

1\. Zakup 5 autobusów zeroemisyjnych elektrycznych klasy maxi ładowanych wyłącznie ładowarkami plug-in na terenie zajezdni C. Zakłada się zakup autobusów zeroemisyjnych z bateriami o wysokiej pojemności, ładowanymi wyłącznie na terenie zajezdni, wystarczającymi do przejazdu w ciągu dnia co najmniej 250-300 km, pojemność użytkowa baterii autobusu powinna wynosić co najmniej 320 kWh. Zakupiony tabor będzie zarejestrowany na terenie Rzeczpospolitej Polskiej co najmniej 5 lat od zakończenia przedsięwzięcia (w okresie trwałości projektu).

2\. Zakup i montaż punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych - 5 szt. (1 ładowarka jednostanowiskowa oraz 2 ładowarki dwustanowiskowe plug-in (wolne) na zajezdni C w (\`(...)\`)).

Dla każdego użytkowanego pojazdu elektrycznego zostanie zakupiony oddzielny punkt ładowania i zagwarantowane oddzielne miejsce postojowe, a sieć energetyczna pozwoli na jednoczesne ładowanie standardowe wszystkich użytkowanych pojazdów elektrycznych. Punkty ładowania do autobusów elektrycznych zakupione w ramach projektu zostaną zainstalowane na terenie zajezdni C. Przewidywane są dwie ładowarki stacjonarne - zajezdniowe dwustanowiskowe, każda o mocy 2 x 60kW (120kW) oraz jedna ładowarka stacjonarna - zajezdniowa, jednostanowiskowa o mocy 60kW (razem 5 szt.). Ładowanie pojazdów odbywałoby się w tym przypadku w zajezdni, w czasie nocnego postoju autobusów (4-6h), ale także pomiędzy I i II zmianą roboczą w ciągu dnia.

3\. Promocja projektu.

Charakterystyka autobusów elektrycznych:

‒ elektryczny napęd autobusu wraz z systemem odzyskiwania energii,

‒ długość całkowita: 11800 mm - 12200 mm,

‒ całkowita liczba miejsc: min. 70 (+ wózek inwalidzki) + kierowca,

‒ liczba miejsc siedzących: min. 25+1,

‒ układ drzwi: 2-2-2,

‒ układ napędowy: silnik lub 2 silniki elektryczne zapewniające sprawne poruszanie po trasach komunikacji miejskiej,

‒ autobus wyposażony w układ odzyskiwania energii podczas hamowania,

‒ pojemność magazynu energii elektrycznej w autobusie dostosowana do wykonywania całodziennych zadań przewozowych,

‒ magazyny trakcyjne energii elektrycznej w autobusie z możliwością ładowania wolnego plug-in zewnętrznymi ładowarkami stacjonarnymi zlokalizowanymi na zajezdni,

‒ ładowarki umożliwiające identyfikację procesu ładowania i rejestrację danych (czas ładowania, ilość pobranej energii elektrycznej).

Dodatkowe wyposażenie: niezależne ogrzewanie przestrzeni pasażerskiej, klimatyzacja cało pojazdowa, elektroniczne tablice kierunkowe, kasowniki, auto komputer.

C Sp. z o.o. uzyskało warunki przyłączenia nr (\`(...)\`) dla Podmiotu IV grupy przyłączeniowej do sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym 0,4 KV. C jako Operator zapewni przyłącze do zainstalowania ładowarek plug-in. Koszty zostaną poniesione przez Operatora. Moc przyłączeniowa - 400 kW. Ładowarki służyć będą wyłącznie do ładowania autobusów elektrycznych.

Wydatki podlegające dofinansowaniu:

‒ zakup 5 autobusów elektrycznych - (\`(...)\`) zł netto,

‒ zakup i montaż ładowarek plug-in szt. 5 - (\`(...)\`) zł netto + VAT, razem (\`(...)\`) zł.

Wydatki pokryte z wkładu własnego:

‒ VAT od zakupu 5 autobusów elektrycznych - (\`(...)\`) zł

‒ Promocja - (\`(...)\`) zł netto + VAT, razem (\`(...)\`) zł.

Właścicielem zakupionego taboru (autobusów zeroemisyjnych) i zakupionych urządzeń (ładowarek plug-in) będzie Organizator - Gmina A. W okresie trwałości, zakupione autobusy będą oddane w odpłatną dzierżawę C Sp. z o.o. w (\`(...)\`) (Operatorowi), natomiast ładowarki plug-in (2 ładowarki dwustanowiskowe, 1 ładowarka jednostanowiskowa, łącznie 5 punktów ładowania) będą udostępnione operatorowi C, na podstawie umowy powierzenia (użyczenia) lub porozumienia, nieodpłatnie, w celu świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego organizowanego przez Organizatora w granicach administracyjnych Gminy Miasta (\`(...)\`) oraz w granicach Gminy (\`(...)\`).

Faktury zakupu dotyczące wydatków projektowych wystawiane będą na Gminę A.

**Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego**

Umowa dzierżawy na 5 autobusów elektrycznych z C Sp. z o.o. w (\`(...)\`) będzie zawarta do 31 grudnia 2029 r. a po tym okresie autobusy zostaną przekazane aportem do majątku spółki.

Gmina A będzie otrzymywać, z tytułu dzierżawy 5 autobusów elektrycznych (\`(...)\`) zł brutto ((\`(...)\`) zł netto) miesięcznie.

Kalkulacja czynszu dzierżawnego na rzecz C Sp. z o. o. w (\`(...)\`) była dokonana przy uwzględnieniu:

‒ ekonomicznie uzasadnionego okresu użytkowania majątku stanowiącego przedmiot dzierżawy zgodnego z okresem wykonywania usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego w ramach stosunku powierzenia na mocy umowy wykonawczej zawartej ze Spółką,

‒ wartości nakładów na nabycie majątku stanowiącego przedmiot dzierżawy ponoszonych ze środków własnych gminy a więc po uwzględnieniu dofinansowania w ramach projektu.

Przy założeniu, że podatek VAT zostanie odzyskany, wkład własny JST w zakup 5 autobusów wynosi (\`(...)\`) zł. Otrzymana opłata za dzierżawę autobusu ustalona została na (\`(...)\`) zł netto/szt., co daje łącznie za 5 autobusów (\`(...)\`) zł rocznie. W związku z powyższym poniesione nakłady mogą zwrócić się po 30 latach.

Obrót z tytułu dzierżawy 5 autobusów elektrycznych wynosić będzie (\`(...)\`) zł netto rocznie i będzie obrotem znikomym w stosunku do dochodów ogółem Gminy A, który wynosi (\`(...)\`) zł. Stosunek dochodów z tytułu dzierżawy do dochodów ogółem JST wynosi 0,03 %.

Stosunek poniesionych nakładów Gminy A na zakup 5 autobusów elektrycznych do rocznej kwoty czynszu dzierżawnego wynosi: 3 075 %.

Natomiast, stosunek rocznej kwoty czynszu dzierżawnego do poniesionych nakładów Gminy A na zakup 5 autobusów elektrycznych wynosi: 3,25 %.

Wszystkie wymienione czynności związane z promocją projektu promują Regionalny Program Operacyjny który dofinansował inwestycję, natomiast kampania promująca transport publiczny służy zachęceniu mieszkańców oraz turystów do korzystania z transportu publicznego w celu zmniejszenia emisji CO2 do atmosfery, więc wszystkie wymienione czynności nie podlegają opodatkowaniu.

**Pytanie (oznaczone we wniosku jako nr 2)**

Czy w odniesieniu do wydatków ujętych w opisie stanu faktycznego w punkcie 2 i 3, dotyczących punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych i promocji projektu, poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „(\`(...)\`)”, Gminie A przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, na mocy prawodawstwa krajowego?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku VAT, w sytuacji gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Gmina nabywając towary i usługi opisane w punktach 2 i 3 stanu faktycznego, celem zrealizowania projektu pn. „(\`(...)\`)”, nie nabywa ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, zatem nie spełnia przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, Gminie A nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków na zakup i montaż punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych oraz promocję projektu.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest **prawidłowe**.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

‒ podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒ podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków wymienionych w punktach 2 i 3, dotyczących punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych i promocji projektu, poniesionych w związku z realizacją wskazanego we wniosku projektu.

Jak Państwo wskazali ładowarki plug-in (2 ładowarki dwustanowiskowe, 1 ładowarka jednostanowiskowa, łącznie 5 punktów ładowania) będą udostępnione operatorowi C, na podstawie umowy powierzenia (użyczenia) lub porozumienia, nieodpłatnie, w celu świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego organizowanego przez Organizatora.

Ponadto wszystkie wymienione czynności związane z promocją projektu promują Regionalny Program Operacyjny który dofinansował inwestycję, więc wszystkie wymienione czynności nie podlegają opodatkowaniu.

Zatem dla tych wydatków (wymienionych w punkcie 2 i 3, dotyczących punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych i promocji projektu), z uwagi na niespełnienie podstawowego warunku określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (wykorzystywanie do czynności bezpłatnych/niepodlegających opodatkowaniu), nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w ramach projektu pn. „(\`(...)\`)”.

Tym samym, Państwa stanowisko jest **prawidłowe**.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy wyłącznie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących punktów ładowania autobusów zeroemisyjnych elektrycznych i promocji projektu, natomiast w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu pięciu autobusów zeroemisyjnych elektrycznych, które będą przedmiotem umowy dzierżawy zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒ Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).