Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.626.2018.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-05
Teza: Import towarów i uproszczenie, o którym mowa w art. 324 RW UKC.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; import-import towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; procedura-procedura uproszczona
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2-art. 26; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII-art. 33; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 3-art. 45

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2018 r. (data wpływu 8 października 2018 r.) uzupełnionym dnia 21 listopada 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie rozliczenia importu towarów na terytorium Polski,
*   **prawidłowe** – w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego,
*   **prawidłowe** – w zakresie obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego,
*   **prawidłowe** – w zakresie określenia, czy rozliczenie zamknięcia stanowi dokument celny,
*   **prawidłowe** – w zakresie możliwości rozliczenia podatku należnego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy,
*   **prawidłowe** – w zakresie określenia okresu rozliczeniowego, w którym należy rozliczyć podatek należny zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy,
*   **prawidłowe** – w zakresie momentu prawa do odliczenia podatku naliczonego rozliczonego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy,
*   **prawidłowe** – w zakresie określenia warunków prawa do odliczenia podatku naliczonego rozliczonego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy.

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: rozliczenia importu towarów na terytorium Polski; momentu powstania obowiązku podatkowego; obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego; określenia, czy rozliczenie zamknięcia stanowi dokument celny; możliwości rozliczenia podatku należnego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy; określenia okresu rozliczeniowego, w którym należy rozliczyć podatek należny zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy; momentu prawa do odliczenia podatku naliczonego rozliczonego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy; określenia warunków prawa do odliczenia podatku naliczonego rozliczonego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy. Wniosek został uzupełniony dnia 21 listopada 2018 r. o wpłatę brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

X Sp. z o.o. (dalej jako: Wnioskodawca lub Spółka) jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla celów tego podatku w Polsce, posiadającym status upoważnionego przedsiębiorcy w zakresie uproszczeń celnych oraz bezpieczeństwa i ochrony (AEOF).

Podstawowa działalność Spółki polega m.in. na produkcji statków powietrznych (samolotów i śmigłowców) i kosmicznych, a także ich podzespołów oraz części zamiennych.

Aktualnie Spółka zamierza ubiegać się o uzyskanie od właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego pozwolenia na korzystanie w Polsce z procedury uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń (dalej: Pozwolenie) z zastosowaniem uproszczenia, o którym mowa w art. 324 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego Unijny kodeks celny (Dz. Urz. L 343 z dnia 29 grudnia 2015 r., dalej: „RW UKC”). W szczególności Spółka zamierza korzystać z rozwiązania, w którym określone sytuacje zdefiniowane w art. 324 RW UKC uznaje się za powrotny wywóz w przypadku zajścia okoliczności określonych w tym przepisie, a kontrolny urząd celny zezwala na zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego, kiedy towary objęte procedurą zostaną po raz pierwszy użyte w sposób określony w art. 324 RW UKC.

Obecnie Spółka korzysta z możliwości rozliczania podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”) z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, czynność importu towarów w rozumieniu ustawy o VAT będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie zwolniona z opodatkowania tym podatkiem, a tym samym czy Spółka będzie w takiej sytuacji zobowiązana do rozliczenia podatku VAT z tytułu importu tych towarów?
2.  W którym momencie powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu towarów, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC?
3.  Czy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, Spółka powinna obliczyć i wykazać kwotę podatku VAT w rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (dalej „RD UKC”)?
4.  Czy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, w przypadku, gdy Spółka wykaże kwotę VAT należnego z tytułu importu w dokumencie rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC dokument ten należy traktować jako dokument celny w rozumieniu regulacji ustawy o VAT?
5.  Czy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC podatek VAT należny z tytułu importu towarów może być rozliczony w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT?
6.  W deklaracji podatkowej, za który okres rozliczeniowy, Spółka powinna rozliczyć podatek VAT należny z tytułu importu towarów, przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC?
7.  W rozliczeniu za który okres Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC?
8.  Czy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, dla możliwości skorzystania przez Spółkę z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w przypadku rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu importu w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, wystarczającym warunkiem będzie wykazanie w deklaracji podatkowej podatku VAT należnego z tytułu importu tych towarów, a Spółka nie będzie potrzebować dodatkowych dokumentów w celu odliczenia VAT naliczonego ani nie będzie zobligowana do spełnienia dodatkowych warunków?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, czynność importu towarów w rozumieniu ustawy o VAT będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie zwolniona z opodatkowania tym podatkiem, a tym samym Spółka będzie w takiej sytuacji zobowiązana do rozliczenia podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
2.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu towarów powstanie w chwili uproszczonego zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego, czyli w momencie kiedy towary objęte procedurą zostaną po raz pierwszy użyte w sposób określony w art. 324 RW UKC.
3.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, Spółka powinna obliczyć i wykazać kwotę podatku VAT w rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego.
4.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, w przypadku, gdy Spółka wykaże kwotę VAT należnego z tytułu importu w dokumencie rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC, dokument ten należy traktować jako dokument celny w rozumieniu regulacji ustawy o VAT.
5.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC podatek VAT należny z tytułu importu towarów może być rozliczony w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT.
6.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC Spółka powinna rozliczyć podatek VAT należny z tytułu importu towarów, przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym powstanie obowiązek podatkowy z tytułu importu, czyli za okres, w którym nastąpi uproszczone zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego.
7.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC w przypadku zastosowania rozliczenia podatku należnego VAT w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym VAT, ale nie wcześniej niż w okresie, w którym Spółka wykazała podatek należny VAT w swojej deklaracji VAT w trybie art. 33a ustawy o VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie przysługiwać Spółce we wskazanym okresie lub jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
8.  W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, dla możliwości skorzystania przez Spółkę z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w przypadku rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu importu w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, wystarczającym warunkiem będzie wykazanie w deklaracji podatkowej podatku VAT należnego z tytułu importu tych towarów, a Spółka nie będzie potrzebować dodatkowych dokumentów w celu odliczenia VAT naliczonego ani nie będzie zobligowana do spełnienia dodatkowych warunków (oczywiście poza zachowaniem związku podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi VAT).

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy o VAT – przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Przez terytorium kraju – zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy o VAT, przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (\`(...)\`).

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej (\`(...)\`) – art. 2 pkt 5 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 324 RW UKC:

1.  Do celów zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego IM/EX za powrotny wywóz uważa się następujące przypadki:
    1.  dostarczenie produktów przetworzonych osobom uprawnionym do zwolnienia z należności celnych przywozowych na mocy Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. lub Konwencji nowojorskiej o misjach specjalnych z dnia 16 grudnia 1969 r., o których mowa w art. 128 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009;
    2.  dostarczenie produktów przetworzonych siłom zbrojnym innych państw stacjonujących na obszarze państwa członkowskiego, jeżeli to państwo członkowskie udziela specjalnego zwolnienia z należności celnych przywozowych zgodnie z art. 131 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;
    3.  dostarczenie statku powietrznego;
    4.  dostarczenie statku kosmicznego i jego wyposażenia;
    5.  dostarczenie głównych produktów przetworzonych, których stawka należności celnych przywozowych erga omnes jest „zerowa” lub dla których wystawiono świadectwo zdatności do lotu, o którym mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1147/200225;
    6.  utylizacja, zgodnie ze stosownymi przepisami, wtórnych produktów przetworzonych, których zniszczenie pod dozorem celnym jest zabronione z przyczyn ekologicznych.
2.  Ustęp 1 nie ma zastosowania:
    1.  w przypadku gdy towary nieunijne objęte procedurą uszlachetniania czynnego IM/EX podlegałyby środkowi polityki rolnej lub handlowej, tymczasowemu lub ostatecznemu cłu antydumpingowemu, cłu wyrównawczemu, środkowi ochronnemu lub cłu dodatkowemu wynikającemu z zawieszenia zezwoleń, gdyby zgłoszono je do dopuszczenia do obrotu;
    2.  w przypadku gdyby powstał dług celny zgodnie z art. 78 ust. 1 kodeksu w odniesieniu do towarów niepochodzących objętych procedurą uszlachetniania czynnego IM/EX, jeżeli posiadacz pozwolenia zamierza powrotnie wywieźć przetworzone produkty.
3.  W przypadku ust. 1 lit. c) kontrolny urząd celny zezwala na zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego IM/EX, kiedy towary objęte procedurą zostaną po raz pierwszy użyte do wytworzenia, naprawy, w tym konserwacji, modyfikacji lub przebudowy statku powietrznego lub jego części, pod warunkiem że ewidencja osoby uprawnionej do korzystania z procedury umożliwia zweryfikowanie, że procedura jest stosowana i prowadzona w sposób prawidłowy.
4.  W przypadku ust. 1 lit. d) kontrolny urząd celny zezwala na zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego IM/EX, kiedy towary objęte procedurą zostaną po raz pierwszy użyte do wytworzenia, naprawy, w tym konserwacji, modyfikacji lub przebudowy satelitów, ich rakiet nośnych i wyposażenia stacji naziemnych oraz ich części, które są integralną częścią systemów, pod warunkiem że ewidencja osoby uprawnionej do korzystania z procedury umożliwia zweryfikowanie, że procedura jest stosowana i prowadzona w sposób prawidłowy.
5.  W przypadku ust. 1 lit. e) kontrolny urząd celny zezwala na zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego IM/EX, kiedy towary objęte procedurą zostaną po raz pierwszy użyte w procesach przetwarzania związanych z dostarczonymi produktami przetworzonymi lub ich częściami, pod warunkiem że ewidencja osoby uprawnionej do korzystania z procedury umożliwia zweryfikowanie, że procedura jest stosowana i prowadzona w sposób prawidłowy.
6.  W przypadku ust. 1 lit. f) osoba uprawniona do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego wykazuje, że zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego IM/EX zgodnie z normalnymi zasadami jest niemożliwe albo nieopłacalne ekonomicznie.

W zakresie realizacji Pozwolenia i działań, jakie Spółka będzie zobowiązana podejmować w związku z realizacją procedury uszlachetniania czynnego na podstawie Pozwolenia należy zwrócić uwagę na postanowienia art. 175 RD UKC. Przepis ten wskazuje na obowiązek przedstawienia kontrolnemu urzędowi celnemu w ciągu 30 dni od upływu terminu zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego rozliczenia zamknięcia. Ponadto, zgodnie z przytoczonym art. 175 RD UKC oraz załącznikiem 71-06 do RD UKC: „Informacje, które należy zawrzeć w rozliczeniu zamknięcia”, w rozliczeniu zamknięcia należy wskazać między innymi kwotę należności celnych przywozowych.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, import towarów na terytorium kraju jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Import towarów został zdefiniowany w art. 2 pkt 7 ustawy o VAT jako przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast zgodnie z art. 26a ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej procedurą uszlachetniania czynnego, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać procedurze.

Tym samym należy uznać, że towary przywiezione z państwa trzeciego i objęte procedurą uszlachetniania czynnego są przedmiotem importu w rozumieniu VAT. Import towarów na gruncie ustawy VAT uważa się za dokonany w miejscu zakończenia procedury. W przypadku przedstawionym przez Spółkę, procedura zostanie zakończona w Polsce. A zatem to w Polsce zostanie dokonana czynność opodatkowana VAT w postaci importu towarów.

W konsekwencji, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, czynność importu towarów w rozumieniu przepisów o VAT będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce.

W związku z powyższym należy odnieść się do stawki VAT właściwej dla tej czynności.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22% (z wyjątkami). Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., (z wyjątkami) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 wynosi 23%.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku import towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych. Jednakże ust. 3 pkt 2 tego przepisu wprowadza zasadę, że zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli nastąpiło zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 RW UKC.

Stąd w ocenie Spółki, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, uproszczone zakończenie procedury uszlachetniania czynnego spowoduje:

*   na gruncie prawa celnego – uznanie towarów za powrotnie wywiezione,
*   na gruncie ustawy o VAT – dokonanie w Polsce importu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT opodatkowanego według zasad ogólnych (to jest opodatkowanego według właściwej stawki VAT) – tak, jakby towary zostały zgłoszone w Polsce do procedury dopuszczenia do obrotu.

Tym samym, w sytuacji opisanej w złożonym wniosku, w ocenie Spółki będzie ona zobowiązana do rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów według stawki tego podatku w wysokości 23%.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 2.

Zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Pewne wyjątki od tej zasady zostały wprowadzone w art. 19a ust. 10a oraz ust. 11 ustawy o VAT i dotyczą przypadków objęcia towarów określonymi procedurami celnymi oraz zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 RW UKC.

I tak, w myśl art. 19a ust. 10a ustawy – w przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 RW UKC.

W ocenie Spółki, regulacja art. 19a ust. 10a ustawy o VAT dotyczy sytuacji Spółki, będącej przedmiotem złożonego wniosku.

Mając na uwadze regulacje art. 19a ust. 10a oraz art. 324 RW UKC zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstanie w chwili zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 RW UKC. W konsekwencji, w sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym obowiązek podatkowy w VAT z tytułu importu towarów powstanie w chwili uproszczonego zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 3.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy – podatnicy są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Z powyższego przepisu wynika m.in., że podmioty uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub procedury odprawy czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z procedury mają obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.

Jednym ze sposobów rozliczenia VAT z tytułu importu towarów jest jego rozliczenie w deklaracji podatkowej.

I tak, na podstawie art. 33a ust. 1 ustawy – w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Ponadto, w myśl art. 33a ust. 12 ustawy – podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego:

1.  działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub
2.  w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

– może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

Zatem – w przypadkach określonych w art. 33a ust. 1 i 12 ustawy – podatnik posiada prawo do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej.

Natomiast w myśl art. 38 ust. 1 ustawy – w zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, art. 19a ust. 9-11 oraz art. 33-37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

Z uwagi na specyfikę przedstawionego zdarzenia przyszłego, tj. sytuację w której na podstawie art. 324 RW UKC uznaje się, że nastąpił powrotny wywóz i gdzie jednocześnie nie istnieje zmaterializowana postać klasycznego zgłoszenia celnego (ani do powrotnego wywozu, ani do dopuszczenia do obrotu), biorąc pod uwagę, iż art. 33 ust. 1 ustawy o VAT nie reguluje szczegółowo tej kwestii, pomocniczo zastosowanie powinien znaleźć art. 38 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie nieuregulowanym m.in. w art. 33-37 ustawy o VAT stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

Stosownie do art. 175 ust. 1 RD UKC – pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego IM/EX, uszlachetniania czynnego EX/IM bez zastosowania ujednoliconej wymiany informacji, o której mowa w art. 176, lub końcowego przeznaczenia stanowią, że posiadacz pozwolenia musi przedstawić rozliczenie zamknięcia kontrolnemu urzędowi celnemu w ciągu 30 dni od upływu terminu zamknięcia procedury.

Kontrolny urząd celny może jednak zwolnić z obowiązku przedstawienia rozliczenia zamknięcia, jeżeli uzna, że nie jest ono konieczne.

Jak wynika ze wskazanego przepisu – w każdym z przypadków udzielania pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, zachodzi obowiązek przedstawienia rozliczenia zamknięcia, kontrolnemu urzędowi celnemu, przez posiadacza takiego pozwolenia w ciągu 30 dni od upływu terminu zamknięcia procedury. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy kontrolny urząd celny zwolni z tego obowiązku.

Wnioskodawca będzie podmiotem dokonującym importu towarów zobowiązanym z tego tytułu do rozliczenia podatku na terytorium Polski, w tym do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku – na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy.

Przy czym należy wskazać, że przewidziana forma rozliczenia w formie dokumentu rozliczenia zamknięcia zamiast klasycznego zgłoszenia celnego jest odwołaniem się do przepisów celnych dotyczących poboru i wymiaru cła, o których mowa w art. 38 ust. 1 ustawy. Odwołanie się do art. 38 ust. 1 ustawy, co do zastosowania innej formy wykazania kwoty podatku (przewidzianej przez przepisy celne i na mocy tych przepisów równoznacznej ze złożeniem zgłoszenia celnego), nie powoduje automatycznie braku zastosowania art. 33 ust. 1 ustawy, ponieważ w omawianej sytuacji obowiązek obliczenia i wykazania kwoty podatku wynika z art. 33 ust. 1, a Wnioskodawca skorzysta z innej niż klasyczne zgłoszenie celne formy wykazania przed naczelnikiem urzędu celnego należności związanych z importem towaru korzystając z takiego prawa na podstawie przepisów celnych. Tym samym zastosowanie art. 38 ust. 1 ustawy znajdzie zastosowanie w związku ze zmianą formy wykazania kwoty podatku. Biorąc pod uwagę to, że Wnioskodawca wykazania należności celnych dokona w dokumencie rozliczenia zamknięcia, nie powoduje, że nie znajdzie zastosowania art. 33 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie należy zauważyć, że skoro Spółka korzysta z możliwości rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ustawy, to będzie miała również obowiązek wykazania kwoty podatku należnego w deklaracji podatkowej składanej za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów.

Reasumując, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, powinien on obliczyć i wykazać kwotę podatku VAT w rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 4.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji dokumentu celnego, jednak ustawodawca kilkukrotnie posługuje się tym terminem. Pojęcie dokumentu celnego pojawia się w ustawie m.in. w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy, zgodnie z którym kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów – kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego oraz w art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, zgodnie z którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Dokument celny ma zatem umożliwić podatnikowi m.in. skorzystanie przez niego z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Dokument celny (na potrzeby ustawy) to dokument, który potwierdza dokonanie przez podatnika importu towarów oraz zawiera kwotę podatku od towarów i usług.

Odnosząc się przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC, w którym wykaże kwotę podatku należnego.

Niewątpliwie dokument rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC:

*   jest zdefiniowany w przepisach prawa celnego (ponadto jest dokumentem zawierającym wskazane w przepisach celnych dane, w tym przypadku dane określone w załączniku 71-06 do RD UKC),
*   dotyczy określonych czynności przewidzianych prawem celnym,
*   pełni analogiczną rolę do roli spełnianej przez typowe zgłoszenie celne,
*   jest co do zasady procedowany przez podmiot gospodarczy i organy administracji celnej w analogiczny sposób jak procedowane są typowe zgłoszenia celne (oczywiście w tym zakresie występują pewne odmienności).

Należy zatem stwierdzić, że rozliczenie zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC składane przez Wnioskodawcę, będzie stanowiło dokument celny w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, w przypadku, gdy Spółka wykaże kwotę VAT należnego z tytułu importu w dokumencie rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC dokument ten należy traktować jako dokument celny w rozumieniu regulacji ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 5.

Art. 33a ustawy o VAT wprowadza specyficzny mechanizm rozliczenia podatku należnego VAT z tytułu importu w deklaracji podatkowej. W kontekście pytania Spółki kluczowe są postanowienia art. 33a ust. 12 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 33a ust. 12 ustawy – podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego:

1.  działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub
2.  w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

– może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 38 ust. 1-3 unijnego kodeksu celnego – przedsiębiorca mający siedzibę na obszarze celnym Unii i spełniający kryteria określone w art. 39 może złożyć wniosek o przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy. Status ten przyznawany jest przez organy celne – w stosownych przypadkach po przeprowadzeniu konsultacji z innymi właściwymi organami – i podlega monitorowaniu.

Status upoważnionego przedsiębiorcy obejmuje następujące rodzaje pozwoleń:

1.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych, które umożliwia mu korzystanie z niektórych uproszczeń zgodnie z przepisami prawa celnego; lub
2.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie bezpieczeństwa i ochrony, które uprawnia do korzystania z ułatwień dotyczących bezpieczeństwa i ochrony.

Można jednocześnie posiadać oba rodzaje pozwoleń, o których mowa w ust. 2 (tak jak ma to miejsce w przypadku Wnioskodawcy).

Na podstawie art. 39 unijnego kodeksu celnego – kryteria przyznawania statusu upoważnionego przedsiębiorcy obejmują:

1.  brak poważnego naruszenia lub powtarzających się naruszeń przepisów prawa celnego i przepisów podatkowych, w tym brak skazania za poważne przestępstwo karne związane z działalnością gospodarczą wnioskodawcy;
2.  wykazanie przez wnioskodawcę, iż posiada wysoki poziom kontroli swoich operacji i przepływu towarów zapewniony poprzez system zarządzania ewidencją handlową oraz – w stosownych przypadkach – transportową co umożliwia przeprowadzanie właściwych kontroli celnych;
3.  wypłacalność, którą uznaje się za udowodnioną, gdy wnioskodawca ma dobrą sytuację finansową pozwalającą mu na wypełnianie zobowiązań, stosownie do rodzaju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
4.  w odniesieniu do pozwolenia, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. a) – spełnienie praktycznych standardów w zakresie kompetencji lub kwalifikacji zawodowych bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością; oraz
5.  w odniesieniu do pozwolenia, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. b) – odpowiednie standardy bezpieczeństwa i ochrony, które uznaje się za spełnione, gdy wnioskodawca wykaże, że utrzymuje odpowiednie środki mające na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa i ochrony międzynarodowego łańcucha dostaw, w tym w obszarze odnoszącym się do integralności fizycznej i kontroli dostępu, procesów logistycznych, procesów związanych z postępowaniem z określonymi rodzajami towarów, w obszarze odnoszącym się do personelu oraz w obszarze identyfikacji partnerów handlowych.

Z powołanych przepisów unijnego kodeksu celnego wynika, że przedsiębiorca mający siedzibę na obszarze celnym Unii i spełniający kryteria określone w art. 39 może złożyć wniosek o przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy.

Status upoważnionego przedsiębiorcy obejmuje następujące rodzaje pozwolenia:

1.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych, które umożliwia mu korzystanie z niektórych uproszczeń zgodnie z przepisami prawa celnego – AEOC; lub
2.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie bezpieczeństwa i ochrony, które uprawnia do korzystania z ułatwień dotyczących bezpieczeństwa i ochrony – AEOS.

Można jednocześnie posiadać oba rodzaje pozwolenia AEOC/AEOS. Świadectwo połączone zachowuje dotychczasowy znacznik literowy: „AEOF”.

Art. 33a ust. 12 ustawy ma zatem zastosowanie w przypadku szczególnej grupy podatników spełniających wysokie standardy dotyczące prowadzenia ewidencji handlowych, wypłacalności finansowej, ewidencji i systemów informatycznych czy bezpieczeństwa towarów, tzw. upoważnionych podmiotów gospodarczych (AEO). Wprowadzenie do ustawy powyższego przepisu, uprawnia tych podatników do rozliczania kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tego importu.

Należy zauważyć, że jak wynika z art. 33a ust. 12 ustawy do upoważnionych podmiotów gospodarczych (AEO) zastosowanie mają przepisy art. 33a ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 ustawy, które obowiązują przedsiębiorców korzystających z procedury uproszczonej. Przy czym przepis art. 33a ust. 12 ustawy nie odwołuje się w żaden sposób do ust. 1 tego przepisu. Zatem stwierdzić należy, że podatnik posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego może skorzystać z rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ust. 12 ustawy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy podkreślić, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce, posiadającym świadectwo/status upoważnionego przedsiębiorcy w zakresie uproszczeń celnych oraz bezpieczeństwa i ochrony (świadectwo AEO typu F – AEOF). Ponadto Wnioskodawca, składając rozliczenie zamknięcia, będzie działał we własnym imieniu i na własną rzecz. A zatem, w ocenie Spółki, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione są przesłanki warunkujące prawo do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w trybie art. 33a ust. 12 ustawy. Jednocześnie, to na Spółce będzie ciążył ewentualny obowiązek zapłaty należności celnych, a więc będzie ona posiadała status podatnika na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 z tytułu importu na gruncie VAT.

Należy zauważyć, że rozliczenie podatku należnego w trybie art. 33a ustawy o VAT dokonane na podstawie art. 33a ust. 12 nie wymaga, aby import został dokonany w uproszczeniu wskazanym w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT. Stąd fakt, że do zakończenia procedury uszlachetniania czynnego, a w następstwie do powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu importu towarów w analizowanej sytuacji dojdzie w trybie art. 324 RW UKC, nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu rozliczenia VAT należnego w trybie art. 33a ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że w art. 33a ust. 12 ustawy o VAT został wprowadzony dodatkowy przywilej dla podmiotów o statusie upoważnionych przedsiębiorców. Skorzystanie z tego przywileju nie wymaga jednak, aby zostało dokonane zgłoszenie celne w uproszczeniu wskazanym w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT. Przytoczone stanowisko wynika również z treści art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, który podobnie jak ust. 1 tego artykułu wskazuje na możliwość rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Gdyby więc wolą ustawodawcy było nałożenie wymogu, aby import był realizowany w uproszczeniu opisanym w art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, to w ust. 12 winno się znaleźć odwołanie do ustępu 1 (tak jak znalazło się odwołanie do kilku innych ustępów art. 33a). Ustawodawca postanowił natomiast, że w ust. 12 art. 33a ustawy o VAT nie ma odwołania do ust. 1 tego przepisu.

Podsumowując, należy stwierdzić, że podatek VAT należny z tytułu importu towarów może w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę (przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 33a ustawy o VAT) być rozliczony w trybie art. 33a ust. 12 ustawy.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 6.

Jak już zostało wskazane, zgodnie z art. 19a ust. 10 ustawy – w przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego, zgodnie z art. 324 RW UKC.

Natomiast art. 33a ust. 12 ustawy wskazuje, że podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. W konsekwencji, stosując metodologię rozliczenia podatku należnego w trybie art. 33a ustawy o VAT termin tego rozliczenia jest uzależniony od daty powstania obowiązku podatkowego w VAT.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca stosując rozliczenie podatku zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy będzie zobowiązany do wykazania podatku należnego od dokonanych importów towarów w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego, zgodnie z art. 324 RW UKC.

Podsumowując, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC Spółka powinna rozliczyć podatek VAT należny z tytułu importu towarów, przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT w deklaracji podatkowej, za okres rozliczeniowy, w którym powstanie obowiązek podatkowy z tytułu importu, czyli za okres, w którym nastąpi uproszczone zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania 7 i 8.

Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przysługuje podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Art. 88 ust. 4 ustawy o VAT stanowi dopełnienie powołanego art. 86 ustawy o VAT umożliwiającego realizację prawa do odliczenia, poprzez określenie obowiązku rejestracji, jako czynnego podatnika VAT.

W świetle art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o VAT – kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów – kwota podatku należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Art. 86 ust. 11 ustawy stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że podatek należny rozliczany przez Wnioskodawcę w deklaracji podatkowej – na podstawie art. 33a ust. 12 ustawy – za dany okres rozliczeniowy, w którym powstanie obowiązek podatkowy, tj. w którym nastąpi zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego, stanowić będzie dla Wnioskodawcy podatek naliczony, który będzie podlegał przez niego odliczeniu w tym samym okresie. Jednocześnie, jeżeli Wnioskodawca nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego w tym okresie, będzie miał prawo do odliczenia tego podatku w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Ponadto należy wskazać, że warunkiem skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest wykazanie w deklaracji podatkowej podatku należnego od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy oraz związek dokonanego importu towarów z czynnościami opodatkowanymi VAT. W szczególności, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do posiadania dodatkowych dokumentów ani do spełnienia dodatkowych warunków w celu skorzystania z tego prawa.

W konsekwencji, w ocenie Spółki w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Spółka będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC:

*   Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym VAT, ale nie wcześniej niż w okresie, w którym Spółka wykazała podatek należny VAT w swojej deklaracji VAT w trybie art. 33a ustawy o VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie przysługiwać Spółce we wskazanym okresie lub jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych,
*   dla możliwości skorzystania przez Spółkę z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w sytuacji rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu importu w trybie art. 33a ust. 12 ustawy o VAT, wystarczającym warunkiem będzie wskazanie w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu tych towarów.

W tym kontekście podkreślenia wymaga, że posiadanie dodatkowych dokumentów celnych czy podatkowych nie będzie warunkować powstania lub skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji, Spółka nie będzie potrzebować dodatkowych dokumentów dla odliczenia VAT naliczonego ani nie będzie zobligowana do spełnienia dodatkowych warunków.

Niemniej jednak, stosownie do art. 112 ustawy o VAT, Spółka będzie zobowiązana w chwili realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego do posiadania dokumentów potwierdzających kwotę odliczanego podatku naliczonego. Dokumentami tymi będzie jeden z poniższych dokumentów:

*   dokument (lub kopia) rozliczenia zamknięcia,
*   deklaracja podatkowa (lub kopia), w której będzie wykazany podatek należny (będzie to ta sama deklaracja, w której może już być odliczony podatek naliczony).

Podsumowując, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to będzie on korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do danego importu towarów powstanie obowiązek podatkowy bądź w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Dla możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w sytuacji rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu importu w trybie art. 33a ust. 12 ustawy, wystarczającym warunkiem będzie wskazanie w deklaracji podatkowej VAT podatku należnego VAT z tytułu importu tych towarów, a Wnioskodawca nie będzie potrzebować dodatkowych dokumentów dla odliczenia VAT naliczonego ani nie będzie zobligowany do spełnienia dodatkowych warunków, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to będzie on korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku wskazanym w złożonym wniosku, a prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych lub zbliżonych stanach faktycznych m.in. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 czerwca 2017 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.73.2017.2.KB, a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 grudnia 2016 r. nr 1462-IPPP3.4512.702.2016.1.JF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów na terytorium kraju.

Przez terytorium kraju – zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy – przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej (…) – art. 2 pkt 5 ustawy.

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy – przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla celów tego podatku w Polsce, posiadającym status upoważnionego przedsiębiorcy w zakresie uproszczeń celnych oraz bezpieczeństwa i ochrony (AEOF). Podstawowa działalność Wnioskodawcy polega m.in. na produkcji statków powietrznych (samolotów i śmigłowców) i kosmicznych, a także ich podzespołów oraz części zamiennych.

Aktualnie Wnioskodawca zamierza ubiegać się o uzyskanie od właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego pozwolenia na korzystanie w Polsce z procedury uszlachetnienia czynnego w systemie zawieszeń (dalej: Pozwolenie) z zastosowaniem uproszczenia, o którym mowa w art. 324 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm.) – zwanym dalej RW UKC. W szczególności Wnioskodawca zamierza korzystać z rozwiązania, w którym określone sytuacje zdefiniowane w art. 324 RW UKC uznaje się za powrotny wywóz w przypadku zajścia okoliczności określonych w tym przepisie, a kontrolny urząd celny zezwala na zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego, kiedy towary objęte procedurą zostaną po raz pierwszy użyte w sposób określony w art. 324 RW UKC.

Obecnie Wnioskodawca korzysta z możliwości rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ustawy.

Ad. 1

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą określenia, czy w sytuacji, w której będzie on korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC czynność importu w rozumieniu VAT będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT, a tym samym czy będzie on zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub procedury odprawy czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z procedury (art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Na mocy art. 26a ust. 1 ustawy – miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Jak stanowi art. 26a ust. 2 ustawy – w przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1.  uszlachetniania czynnego,
2.  odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
3.  składowania celnego,
4.  tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,
5.  wolnego obszaru celnego

− miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy ‒ stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy ‒ w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział zwolnienia od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy.

W myśl art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy – zwalnia się od podatku import towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego.

Jednak – stosownie do art. 45 ust. 3 pkt 2 ustawy – zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli nastąpiło zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia 2015/2447.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że dokonywany przez Wnioskodawcę przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Polski, objętych procedurą uszlachetniania czynnego, która zakończy się w Polsce, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy. Jednocześnie, w związku z zamknięciem przez Wnioskodawcę procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 RW UKC, import towarów nie będzie podlegał zwolnieniu od podatku, co wynika z art. 45 ust. 3 pkt 2 ustawy, a w związku z tym będzie podlegał opodatkowaniu stawką podatku właściwą dla tych towarów obowiązującą na terytorium Polski. W konsekwencji, Wnioskodawca – jako podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy – będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu importu towarów.

Reasumując, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC czynność importu w rozumieniu VAT będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem i nie będzie zwolniona od podatku, a tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu importu tych towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2

Pytanie Wnioskodawcy dotyczy także określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dokonywanego przez niego importu towarów.

Zgodnie z zasadą ogólną określoną w art. 19a ust. 1 ustawy – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jednak na mocy art. 19a ust. 10a ustawy – w przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 558, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu towarów, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, powstanie z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Ad. 3

Wnioskodawca ma także wątpliwości, czy powinien on obliczyć i wykazać kwotę podatku VAT w rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy – podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Z powyższego przepisu wynika m.in., że podmioty uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub procedury odprawy czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z procedury mają obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Z obowiązku tego wywiązują się poprzez dokonanie obliczenia i wykazania kwoty podatku w zgłoszeniu celnym. Jest to rozliczenie podatku VAT na zasadzie samoobliczenia i wykazania kwoty podatku z uwzględnieniem obowiązujących stawek.

Innym sposobem rozliczenia podatku – niż w zgłoszeniu celnym – jest rozliczenie podatku należnego w złożonej deklaracji podatkowej.

I tak, na podstawie art. 33a ust. 1 ustawy – w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Ponadto, w myśl art. 33a ust. 12 ustawy – podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego:

1.  działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub
2.  w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

− może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

Zatem, poza obliczeniem i wskazaniem w zgłoszeniu celnym kwoty podatku z uwzględnieniem właściwych stawek – w przypadkach określonych w art. 33a ust. 1 i 12 ustawy – podatnik posiada prawo do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej.

Natomiast w myśl art. 38 ust. 1 ustawy – w zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, art. 19a ust. 9-11 oraz art. 33-37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

Stosownie do art. 175 ust. 1 RD UKC – pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego IM/EX, uszlachetniania czynnego EX/IM bez zastosowania ujednoliconej wymiany informacji, o której mowa w art. 176, lub końcowego przeznaczenia stanowią, że posiadacz pozwolenia musi przedstawić rozliczenie zamknięcia kontrolnemu urzędowi celnemu w ciągu 30 dni od upływu terminu zamknięcia procedury.

Kontrolny urząd celny może jednak zwolnić z obowiązku przedstawienia rozliczenia zamknięcia, jeżeli uzna, że nie jest ono konieczne.

Jak wynika ze wskazanego przepisu – w każdym z przypadków udzielania pozwolenia na podstawie zgłoszenia celnego na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, zachodzi obowiązek przedstawienia rozliczenia zamknięcia, kontrolnemu urzędowi celnemu, przez posiadacza takiego pozwolenia w ciągu 30 dni od upływu terminu zamknięcia procedury. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy kontrolny urząd celny zwolni z tego obowiązku.

Po analizie przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy wskazać, że Wnioskodawca będzie podmiotem dokonującym importu towarów zobowiązanym z tego tytułu do rozliczenia podatku na terytorium Polski, w tym do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku – na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy.

Przy czym należy wskazać, że przewidziana forma rozliczenia w formie dokumentu rozliczenia zamknięcia zamiast zgłoszenia celnego jest odwołaniem się do przepisów celnych dotyczących poboru i wymiaru cła, o których mowa w art. 38 ust. 1 ustawy. Odwołanie się do art. 38 ust. 1 ustawy, co do zastosowania innej formy (przewidzianej przez przepisy celne) wykazania kwoty podatku, nie powoduje automatycznie braku zastosowania art. 33 ust. 1 ustawy, ponieważ w omawianej sytuacji obowiązek obliczenia i wykazania kwoty podatku wynika z art. 33 ust. 1, a Wnioskodawca skorzysta z innej formy wykazania przed naczelnikiem urzędu celnego należności związanych z importem towaru korzystając z takiego prawa na podstawie przepisów celnych. Tym samym zastosowanie art. 38 ust. 1 ustawy znajdzie miejsce tylko wyłącznie w związku ze zmianą formy wskazania kwoty podatku, a nie rozliczenia tego podatku. Zatem przepis art. 33 ust. 1 ustawy wskazuje na obowiązek wykazania kwoty podatku w zgłoszeniu celnym. Biorąc pod uwagę to, że Wnioskodawca nie złoży zgłoszenia celnego, ale wykazania należności celnych dokona w dokumencie rozliczenia zamknięcia, nie powoduje, że nie znajdzie zastosowania art. 33 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie należy zauważyć, że skoro – jak wskazał Wnioskodawca – korzysta on z możliwości rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ustawy, to będzie miał również obowiązek wykazania kwoty podatku należnego w deklaracji podatkowej składanej za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów.

Reasumując, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, powinien on obliczyć i wykazać kwotę podatku VAT w rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Ad. 5

Pytanie Wnioskodawcy dotyczy także możliwości rozliczenia przez niego podatku należnego z tytułu importu towarów w trybie określonym w art. 33a ust. 12 ustawy.

Na podstawie art. 33a ust. 12 ustawy – podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego:

1.  działający we własnym imieniu i na własną rzecz lub
2.  w imieniu i na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne przez przedstawiciela bezpośredniego w rozumieniu przepisów celnych

− może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepisy ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 38 ust. 1-3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE L nr 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej unijnym kodeksem celnym – przedsiębiorca mający siedzibę na obszarze celnym Unii i spełniający kryteria określone w art. 39 może złożyć wniosek o przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy. Status ten przyznawany jest przez organy celne – w stosownych przypadkach po przeprowadzeniu konsultacji z innymi właściwymi organami – i podlega monitorowaniu.

Status upoważnionego przedsiębiorcy obejmuje następujące rodzaje pozwoleń:

1.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych, które umożliwia mu korzystanie z niektórych uproszczeń zgodnie z przepisami prawa celnego; lub
2.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie bezpieczeństwa i ochrony, które uprawnia do korzystania z ułatwień dotyczących bezpieczeństwa i ochrony.

Można jednocześnie posiadać oba rodzaje pozwoleń, o których mowa w ust. 2.

Na podstawie art. 39 unijnego kodeksu celnego – kryteria przyznawania statusu upoważnionego przedsiębiorcy obejmują:

1.  brak poważnego naruszenia lub powtarzających się naruszeń przepisów prawa celnego i przepisów podatkowych, w tym brak skazania za poważne przestępstwo karne związane z działalnością gospodarczą wnioskodawcy;
2.  wykazanie przez wnioskodawcę, iż posiada wysoki poziom kontroli swoich operacji i przepływu towarów zapewniony poprzez system zarządzania ewidencją handlową oraz

– w stosownych przypadkach – transportową co umożliwia przeprowadzanie właściwych kontroli celnych;

1.  wypłacalność, którą uznaje się za udowodnioną, gdy wnioskodawca ma dobrą sytuację finansową pozwalającą mu na wypełnianie zobowiązań, stosownie do rodzaju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
2.  w odniesieniu do pozwolenia, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. a) – spełnienie praktycznych standardów w zakresie kompetencji lub kwalifikacji zawodowych bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością; oraz
3.  w odniesieniu do pozwolenia, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. b) – odpowiednie standardy bezpieczeństwa i ochrony, które uznaje się za spełnione, gdy wnioskodawca wykaże, że utrzymuje odpowiednie środki mające na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa i ochrony międzynarodowego łańcucha dostaw, w tym w obszarze odnoszącym się do integralności fizycznej i kontroli dostępu, procesów logistycznych, procesów związanych z postępowaniem z określonymi rodzajami towarów, w obszarze odnoszącym się do personelu oraz w obszarze identyfikacji partnerów handlowych.

Z powołanych przepisów unijnego kodeksu celnego wynika, że przedsiębiorca mający siedzibę na obszarze celnym Unii i spełniający kryteria określone w art. 39 może złożyć wniosek o przyznanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy.

Status upoważnionego przedsiębiorcy obejmuje następujące rodzaje pozwolenia:

1.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie uproszczeń celnych, które umożliwia mu korzystanie z niektórych uproszczeń zgodnie z przepisami prawa celnego – AEOC; lub
2.  upoważniony przedsiębiorca w zakresie bezpieczeństwa i ochrony, które uprawnia do korzystania z ułatwień dotyczących bezpieczeństwa i ochrony – AEOS.

Można jednocześnie posiadać oba rodzaje pozwolenia AEOC/AEOS. Świadectwo połączone zachowuje dotychczasowy znacznik literowy AEOF.

Art. 33a ust. 12 ustawy ma zatem zastosowanie w przypadku szczególnej grupy podatników spełniających wysokie standardy dotyczące prowadzenia ewidencji handlowych, wypłacalności finansowej, ewidencji i systemów informatycznych czy bezpieczeństwa towarów, tzw. upoważnionych podmiotów gospodarczych (AEO). Wprowadzenie do ustawy powyższego przepisu, uprawnia tych podatników do rozliczania kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tego importu.

Należy zauważyć, że jak wynika z art. 33a ust. 12 ustawy do upoważnionych podmiotów gospodarczych (AEO) zastosowanie mają przepisy art. 33a ust. 2-4, 6, 7 oraz 9-11 ustawy, które obowiązują przedsiębiorców korzystających z procedury uproszczonej. Przy czym przepis art. 33a ust. 12 ustawy nie odwołuje się w żaden sposób do ust. 1 tego przepisu. Zatem stwierdzić należy, że podatnik posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego może skorzystać z rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ust. 12 ustawy.

Zgodnie z art. 33a ust. 2 pkt 1 ustawy – przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1.  przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, przed którym podatnik dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
    1.  zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,
    2.  potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.

Na mocy art. 33a ust. 2a ustawy – wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej treści.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań (art. 33a ust. 2b ustawy).

W myśl art. 33a ust. 3 ustawy – warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli naczelnik urzędu celno-skarbowego posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu celno-skarbowego oraz naczelnika urzędu skarbowego o:

1.  zamiarze rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 – przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego będzie stosował takie rozliczenie;
2.  rezygnacji z rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 – przed początkiem okresu rozliczeniowego, w którym rezygnuje z takiego rozliczenia (art. 33a ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 33a ust. 6 ustawy – podatnik jest obowiązany do przedstawienia naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów.

Zgodnie z art. 33a ust. 7 ustawy – w przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów, o których mowa w tym przepisie, traci prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego kwoty podatku wraz z odsetkami.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce, posiadającym status upoważnionego przedsiębiorcy w zakresie uproszczeń celnych oraz bezpieczeństwa i ochrony (AEOF). Jest to zatem warunek określony w art. 38 ust. 1 pkt a i b unijnego kodeksu celnego. Ponadto z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie działał we własnym imieniu i na własną rzecz.

Zatem Wnioskodawca posiadający status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego posiadającego świadectwo AEOF, przy spełnieniu warunków z art. 33a ustawy, działający we własnym imieniu i na własną rzecz, będzie miał prawo rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w trybie art. 33a ust. 12 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, podatek VAT należny z tytułu importu towarów może być rozliczony w trybie art. 33a ust. 12 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

Ad. 6

Pytanie Wnioskodawcy dotyczy również określenia, w rozliczeniu za który okres rozliczeniowy powinien on rozliczyć podatek VAT należny z tytułu importu towarów, przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy.

Jak zostało wskazane powyżej – zgodnie z art. 19a ust. 10a ustawy – w przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury uszlachetniania czynnego, zgodnie z art. 324 RW UKC.

Natomiast art. 33a ust. 12 ustawy wskazuje, że podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca stosując rozliczenie podatku zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy będzie zobowiązany do wykazania podatku należnego od dokonanych importów towarów w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego, zgodnie z art. 324 RW UKC.

Reasumując, Wnioskodawca powinien rozliczyć podatek VAT należny z tytułu importu towarów przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to będzie on korzystać z uproszczenia o którym mowa w art. 324 RW UKC, w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.

Ad. 7 i 8

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także określenia w rozliczeniu za który okres będzie on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy, oraz czy dla możliwości skorzystania przez niego z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu towarów wystarczającym warunkiem będzie wykazanie w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu tych towarów, i nie będzie on potrzebować dodatkowych dokumentów dla odliczenia podatku naliczonego ani nie będzie zobligowany do spełnienia dodatkowych warunków.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów – kwota podatku należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Art. 86 ust. 11 ustawy stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że podatek należny rozliczany przez Wnioskodawcę w deklaracji podatkowej – na podstawie art. 33a ust. 12 ustawy – za dany okres rozliczeniowy, w którym powstanie obowiązek podatkowy, tj. w którym nastąpi zamknięcie procedury uszlachetniania czynnego, stanowić będzie dla Wnioskodawcy podatek naliczony, który będzie podlegał przez niego odliczeniu w tym samym okresie. Jednocześnie, jeżeli Wnioskodawca nie skorzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego w tym okresie, będzie miał prawo do odliczenia tego podatku w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Ponadto należy wskazać, że warunkiem skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest wykazanie w deklaracji podatkowej podatku należnego od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ust. 12 ustawy oraz związek dokonanego importu towarów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca zatem nie będzie zobowiązany do posiadania dodatkowych dokumentów ani do spełnienia dodatkowych warunków w celu skorzystania z tego prawa.

Podsumowując, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów przy zastosowaniu rozliczenia w trybie art. 33a ust. 12 ustawy, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to będzie on korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do danego importu towarów powstanie obowiązek podatkowy bądź w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC, dla możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w przypadku rozliczenia podatku VAT należnego z tytułu importu w trybie art. 33a ust. 12 ustawy, wystarczającym warunkiem będzie wykazanie w deklaracji podatkowej VAT podatku należnego VAT z tytułu importu tych towarów, a Wnioskodawca nie będzie potrzebować dodatkowych dokumentów w celu odliczenia VAT naliczonego ani nie będzie zobligowany do spełnienia dodatkowych warunków.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 7 i 8 jest prawidłowe.

Ad. 4

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również określania, czy w przypadku, gdy wykaże on kwotę podatku należnego z tytułu importu w dokumencie rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC, dokument ten należy traktować jako dokument celny w rozumieniu regulacji ustawy.

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji dokumentu celnego. Pojęcie dokumentu celnego pojawia się w ustawie m.in. w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy, zgodnie z którym kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów – kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego oraz w art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, zgodnie z którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Zatem dokument celny ma umożliwić podatnikowi m.in. skorzystanie przez niego z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Dokument celny (na potrzeby ustawy) to dokument, który potwierdza dokonanie przez podatnika importu towarów oraz zawiera kwotę podatku od towarów i usług.

Jak wynika z uzasadnienia do pytania nr 3, Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC, w którym wykaże kwotę podatku VAT. Jednakże Wnioskodawca wskazał, że obecnie korzysta z możliwości rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ustawy. Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do posiadania dodatkowych dokumentów, co również zostało stwierdzone w uzasadnieniu do pytania nr 8.

Należy zatem stwierdzić, że rozliczenie zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC składane przez Wnioskodawcę, nie będzie dla niego stanowiło dokumentu celnego w rozumieniu ustawy, gdyż Wnioskodawca korzysta z rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w trybie art. 33a ustawy.

Podsumowując, należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że niewątpliwie dokument rozliczenia zamknięcia może stanowić dokument celny w rozumieniu ustawy. Jednakże w sytuacji Wnioskodawcy, rozliczenie podatku z tytułu importu towarów dokonywać się będzie poprzez jego wykazanie w deklaracji podatkowej.

W związku z powyższym, w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, w której to Wnioskodawca będzie korzystać z uproszczenia, o którym mowa w art. 324 RW UKC (w przypadku, gdy Wnioskodawca wykaże kwotę VAT należnego z tytułu importu w dokumencie rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC), wystarczającym będzie prawidłowe wypełnienie i złożenie deklaracji podatkowej. Zatem dokument rozliczenia zamknięcia nie będzie stanowił dla Wnioskodawcy dokumentu celnego w rozumieniu regulacji ustawy.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należy stwierdzić, że jest ono prawidłowe, gdyż zasadniczo dokument rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 RD UKC może stanowić dokument celny w rozumieniu ustawy. Jednakże dla Wnioskodawcy, w sytuacji gdy korzysta on z rozliczenia podatku z tytułu importu towarów w trybie art. 33a ustawy, nie będzie pełnił on roli takiego dokumentu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzeń przyszłych podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.