Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-26a/07/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-10-26
Teza: Dokumentowanie wynajmu szalunków Oddziałowi w Irlandii przez Jednostkę Macierzystą.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura-wystawienie faktury; refakturowanie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2007r. (data wpływu 27 lipca 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy refakturowanie czynszu najmu szalunków przez Jednostkę Macierzystą w kraju na samobilansujący Oddział w Irlandii należy udokumentować fakturą VAT czy notą wewnętrzną - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie m.in. uznania czy refakturowanie czynszu najmu szalunków, przez Jednostkę Macierzystą w kraju na samobilansujący Oddział w Irlandii (który użytkuje szalunki wynajęte przez Jednostkę Macierzystą) należy udokumentować fakturą VAT czy notą wewnętrzną. **W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:**

Spółka wskazała, że Jej przedsiębiorstwo – zwane dalej Jednostką Macierzystą – wynajęło szalunki od innego podmiotu krajowego, z którym została podpisana umowa najmu. Wynajęte szalunki zostaną przekazane przez Jednostkę Macierzystą do samobilansującego Oddziału położonego i zarejestrowanego dla VAT w Irlandii, który to Oddział będzie używał te szalunki do realizacji kontraktów budowlanych na terenie Irlandii, przez czas nieokreślony. Spółka wyjaśniła, że podmiot wynajmujący wystawia na nią, czyli Jednostkę Macierzystą w kraju, co miesiąc fakturę VAT za najem, z doliczonym podatkiem od towarów i usług wg stawki 22%. Spółka wskazała też, że po półrocznym okresie wynajmu przedmiotowe szalunki zostaną przez Jednostkę Macierzystą zakupione, a następnie sprzedane Oddziałowi w Irlandii. **W związku z powyższym zadano następujące pytanie:** Czy refakturowanie czynszu najmu na samobilansujący Oddział w Irlandii, który użytkuje szalunki wynajęte przez Jednostkę Macierzystą, należy udokumentować fakturą VAT czy notą wewnętrzną?

Zdaniem Wnioskodawcy świadczenie usług pomiędzy zakładem głównym a jego zagranicznym oddziałem nie mieści się w pojęciu świadczenia usług, a tym samym nie podlega pod działanie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Centrala i jej oddziały z punktu widzenia ustawy o podatku od towarów i usług są jednym podatnikiem, stąd wszelkie wewnętrzne świadczenia nie stanowią usług, a zatem wynajem szalunków Oddziałowi w Irlandii przez Jednostkę Macierzystą należy udokumentować notą wewnętrzną. **W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;1.  eksport towarów;
2.  import towarów;
3.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Podstawową kwestią, jaką w przedmiotowej sprawie należy rozstrzygnąć, jest problem czy przekazanie, wynajmowanych w kraju przez Jednostkę Macierzystą szalunków do jej Oddziału w Irlandii mieści się w pojęciu świadczenia usług. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Tak więc aby można było mówić o świadczeniu usług konieczne jest spełnienie łącznie poniższych przesłanek:

1.  świadczenie musi być odpłatne;
2.  miejscem świadczenia przy świadczeniu usługi musi być terytorium kraju;
3.  świadczenie musi być wykonane na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej;
4.  świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 6 w związku z ust. 3 pkt 2 ww. ustawy w przypadku usług najmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu, świadczonych na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. W świetle powyższego nie można uznać za świadczenie usług czynności wykonywanych w ramach jednej osoby prawnej, nie jest bowiem możliwe świadczenie usług „samemu sobie”. Jak bowiem wynika to z przedmiotowego wniosku Oddział w Irlandii nie stanowi odrębnej od Jednostki Macierzystej osoby prawnej. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: ETS) z dnia 23 marca 2006r. w sprawie C-210/04 - Ministero delĺ́́′ Economia e delle Finanse oraz Agenzia delle Entrate przeciwko FCE Bank plc. W orzeczeniu tym ETS stwierdził, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługobiorcą a usługodawcą istnieje stosunek prawny na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Trybunał wyraził pogląd, że jeśli oddział nie został wyposażony w odrębny kapitał, i jeżeli ryzyko związane z jego działalnością ponosi podmiot, który utworzył ten oddział, to oddział jest zależny od tego podmiotu i stanowi wraz z nim jednego podatnika. Zatem w przypadku takim nie ma prawnej możliwości aby pomiędzy oddziałem, a podmiotem do którego należy, mogły być świadczone wzajemne (odpłatne) świadczenia. W konsekwencji powyższego ETS w sentencji wyroku uznał, że stały zakład (oddział) mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki, do której należy, na rzecz którego spółka świadczy usługi, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług.

Należy tutaj również zauważyć, iż jak stanowi art. 13 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarowi usług, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się co do zasady przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Ponadto zgodnie z art. 13 ust. 3 ww. ustawy, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego.

Ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, że przemieszczane przez Jednostkę Macierzystą do Oddziału w Irlandii szalunki nie są własnością Jednostki Macierzystej. W przedmiotowej sprawie nie będzie więc miał również zastosowania ww. przepis art. 13 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy tutaj wskazać, iż stosownie do art. 106 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 22 przywoływanej ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak już wyżej wykazano, w stanie faktycznym nie mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług, ani z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Tak więc czynność refakturowania na Oddział w Irlandii kosztów wynajmu w kraju przez Jednostkę Macierzystą szalunków przekazanych do użytkowania temu Oddziałowi należy udokumentować dokumentem wewnętrznym np. notą. Reasumując, stanowisko Spółki uznające, że czynność refakturowania na Oddział w Irlandii kosztów wynajmu w kraju przez Jednostkę Macierzystą szalunków przekazanych do użytkowania temu Oddziałowi należy udokumentować notą wewnętrzną jest **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że kwestia uznania, czy w momencie sprzedaży szalunków przez Jednostkę Macierzystą do Oddziału w Irlandii wystąpi wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.