Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-133/13/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-06
Teza: Brak obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: ewidencja-prowadzenie ewidencji; kasa-kasa rejestrująca; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2013r. (data wpływu 5 lutego 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 lutego 2013r. (data wpływu 1 marca 2013r.) oraz pismem z dnia 12 marca 2013r. (data wpływu 15 marca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 lutego 2013r. (data wpływu 1 marca 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 22 lutego 2013r. znak: IBPP3/443-133/13/LŻ oraz pismem z dnia 12 marca 2013r. (data wpływu 15 marca 2013r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 marca 2013r. znak: IBPP3/443-133/13/LŻ.

W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem dnia 12 marca 2013r. ukształtował się ostatecznie następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi Dom Pomocy Społecznej. Jest to działalność całodobowa nad dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną intelektualnie. Dochody miesięczne, które wpływają do kasy DPS pochodzą z wpłat mieszkanek i to w następujących wysokości: jedna osoba wpłacała 525,16 zł, a pięć osób: dopłata do wysokości decyzji PCPR-u, które dla wszystkich wynoszą ponad 100,00 zł a razem tworzą kwotę 752,05 miesięcznie oraz około 200,00 zł jako zwrot za prywatne rozmowy telefoniczne. W stosunku rocznym dochód przyjęty (w 2012r.) gotówką do kasy wynosił 17 726,52 zł w roku 2011 kwota też nie przekroczyła 40 000,00 zł. Poza tym wszystkie wpłaty na rzecz DPS-u za świadczone usługi są dokonywane za pośrednictwem rachunków bankowych. Przed 2011r. nie powstał wobec Wnioskodawcy obowiązek ewidencjonowania świadczonych usług za pomocą kasy rejestrującej. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż działalność finansowana jest przez Powiat z Urzędu Marszałkowskiego dlatego podczas kontroli z wydziału polityki społecznej wspomniano, żeby Wnioskodawca załatwił zaświadczenie że nie podlega obowiązkowi prowadzenia kasy rejestrującej, gdyż Dz. U. z 2012r. poz. 1382 § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia mówi o zwolnieniu z obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej.

Ponadto w uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż wpłaty rent mieszkanek jako należność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej zostają przesyłane imiennie przez ZUS lub KRUS na konto Domu Pomocy Społecznej. Wysokość opłaty określa decyzją pisemną Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie. Dochody miesięczne które wpływają do kasy Domu Pomocy w wysokości 752,05 zł od sześciu mieszkanek rocznie 6 864,60 zł oraz dopłata za telefon: zwrot za rozmowy telefoniczne przez Zgromadzenie – 200 zł miesięcznie ponieważ do tej pory faktura była jedna DPS na której było rozliczane osobno Zgromadzenie i osobno Dom Pomocy Społecznej. Od kwietnia 2013r. już będą osobne faktury: dla Domu Pomocy Społecznej i dla Zgromadzenia. W 2012r. łączna suma wynosiła 17 726,52 zł nie przekroczyła 20 000 zł dlatego Wnioskodawca chciał odwołać się do § 3 ust. 1 pkt 1, który mówi, że jeżeli kwota obrotu nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 20 000 zł zwalnia Wnioskodawcę od obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej.

Z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje za pośrednictwem banku wynika jakich konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 27 lutego 2013r.):

1.  Czy w związku z tym, że u Wnioskodawcy w 2012r. kwota łącznych przychodów nie przekroczyła 20 000,00 zł, w poprzednich latach podatkowych 40 000,00 zł Wnioskodawca jest zwolniony w 21013r. od obowiązku ewidencji obrotu przy zastosowaniu kasy fiskalnej?
2.  Czy w przypadku przekroczenia w obecnym roku podatkowym kwoty 20 000,00 zł z tytułu przychodu za usługi świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji obrotu przy zastosowaniu kasy fiskalnej mając na względzie że wszelkie przychody Wnioskodawca uzyskuje za pośrednictwem banku (wpłaty na rachunek bankowy) gdzie każdorazowo w tytule określone jest czego wpłaty dotyczą?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 27 lutego 2013r.):

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z tym, że w 2012r. łączna kwota przychodów nie przekroczyła 20 000,00 zł a nadto, że w poprzednich latach podatkowych Wnioskodawca był zwolniony od obowiązku posiadania kas fiskalnych korzysta ze zwolnienia w 2013r. wynikającego z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 29 listopada 2012r. w sprawie zwolnień od obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas fiskalnych.

Ponadto nawet w przypadku przekroczenia tej kwoty w obecnym roku Wnioskodawca jest zwolniony z obowiązku stosowania kas fiskalnych na podstawie zwolnienia wynikającego z § 2 ust. 1 w związku z pozycją 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 29 listopada 2012r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, w myśl którego, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem kryterium decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Jednocześnie w art. 111 ust. 8 ustawy zawarto upoważnienie dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zwolnienia w drodze rozporządzenia na czas określony niektórych grup podatników oraz niektórych czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1 ustawy, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu.

Stosownie do § 2 ust. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012r., poz. 1382) zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie późnej jednak niż do dnia 31 grudnia 2014r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 37 ww. załącznika do rozporządzenia wskazano, że czynnością zwolnioną z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej jest świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli zapłaty za wykonaną czynność dokonano w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Korzystanie z powyższego zwolnienia wymaga spełnienia określonych warunków wynikających wprost z zapisu tej regulacji. Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy można zatem stosować jeżeli:

*   zapłata za świadczoną usługę w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika,
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła,

Ponadto w myśl § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowych dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

W przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł. (§ 5 ust. 1 ww. rozporządzenia)

Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku podatników, którzy przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się terminy rozpoczęcia ewidencjonowania określone w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930).

Zatem jeżeli Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania do dnia wejścia w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, a kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w 2012r. przekroczyła 20.000 zł., Wnioskodawca od dnia 1 marca 2013r. nie może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Zgodnie z art. 139 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) ze świadczeń pieniężnych określonych w ustawie - po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych - podlegają potrąceniu, z uwzględnieniem art. 141, należności m.in. z tytułu odpłatności za pobyt osób uprawnionych do świadczeń w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczo-leczniczych lub zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych. Nadmienić należy, że zgodnie z powołanym przepisem organ rentowy dokonuje potrąceń na wniosek dyrektorów tych placówek. Świadczenia określone w ustawie obejmują emeryturę, rentę z tytułu niezdolności do pracy, w tym rentę szkoleniową, rentę rodzinną, dodatek pielęgnacyjny, dodatek do renty rodzinnej dla sieroty zupełnej, zasiłek pogrzebowy (art. 3 cyt. ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych).

Natomiast art. 140 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy określa górną granicę tych potrąceń, stanowiąc, że potrącenia należności z tytułu odpłatności za pobyt osób uprawnionych do świadczeń w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczo-leczniczych lub zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych nie mogą przekraczać 65% kwoty świadczenia.

Art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2007r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) stanowi, iż pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

Stosownie do art. 61 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o pomocy społecznej, opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wnosi mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70% tego dochodu.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej mieszkaniec domu wnosi opłatę do kasy domu lub na jego rachunek bankowy. Za jego zgodą opłata może być potrącana:

1.  z emerytury lub renty mieszkańca domu - przez właściwy organ emerytalno-rentowy, zgodnie z odrębnymi przepisami;
2.  z zasiłku stałego mieszkańca domu - przez ośrodek pomocy społecznej dokonujący wypłaty świadczenia; opłatę za pobyt ośrodek pomocy społecznej przekazuje na rachunek bankowy domu pomocy społecznej.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi Dom Pomocy Społecznej, jest to działalność całodobowa dotycząca opieki nad dziećmi i młodzieżą niepełnosprawnych intelektualnie. Wpłaty rent mieszkanek jako należność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej zostają przesyłane imiennie przez ZUS lub KRUS na konto Domu Pomocy Społecznej. Wysokość opłaty określa decyzją pisemną Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie. Wszystkie wpłaty na rzecz DPS-u za świadczone usługi są dokonywane za pośrednictwem rachunków bankowych Z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje za pośrednictwem banku wynika jakich konkretnie transakcji zapłata dotyczyła. W 2012r. nie przekroczył 20 000 zł.

W związku z tym, iż kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, to Wnioskodawca jest zwolniony z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej w danym roku podatkowym nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014r.

Jednocześnie jak już wskazano wyżej prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na mocy § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia, przysługuje w sytuacji, gdy zapłata za świadczone usługi w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, bez względu na rodzaj wykonywanej usługi. Istotne jest, aby było możliwe zidentyfikowanie transakcji, której zapłata dotyczy.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku stwierdzić należy, że w przypadku sprzedaży usług związanych z opieką nad dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną intelektualnie, za które zapłata w całości następuje przelewem na rachunek bankowy, Wnioskodawca korzysta na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży ww. usług do dnia 31 grudnia 2014r., o ile z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Ponadto w przypadku przekroczenia kwoty obrotu 20.000 zł w danym roku podatkowym nadal Wnioskodawca będzie zwolniony z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej, pod warunkiem że zapłata za świadczoną usługę w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika oraz że z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła wpłata.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.