Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-13/12/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-11
Teza: Czy nieodpłatnego przekazania na cele prywatne wspólnika spółki jawnej nieruchomości należącej do majątku spółki wystąpi obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; spółki-spółka jawna; zwolnienie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 05 stycznia 2012 r. (data wpływu do tut. Organu - 11 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 04 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania na cele prywatne wspólnika spółki jawnej nieruchomości należącej do majątku spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2012 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania na cele prywatne wspólnika spółki jawnej nieruchomości należącej do majątku spółki.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych pismem z dnia 14 marca 2012 r. znak: IBPB II/1/436-13/12/MCZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 04 kwietnia 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w 2005 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej jako wspólnik dwuosobowej spółki cywilnej, w której udziały wynosiły po 50%.

Wspólnicy spółki cywilnej w latach 2005 i 2006 nabyli na potrzeby prowadzonej działalności nieruchomość, która została wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki cywilnej. Zakup nieruchomości został potwierdzony aktami notarialnymi i fakturami VAT jako czynność zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W 2008 r. spółka cywilna została obligatoryjnie przekształcona w spółkę jawną na zasadzie sukcesji uniwersalnej (z udziałami dwóch wspólników po 50% ) i w księdze wieczystej jako właściciel nieruchomości została wpisana spółka jawna.

Wspólnicy spółki z osiąganych dochodów opodatkowani są podatkiem dochodowym od osób fizycznych a spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Od początku działalności najpierw spółka cywilna a obecnie spółka jawna działają w tym samym składzie osobowym i z tymi samymi 50% udziałami.

Obecnie łącznie ze wspólnikiem Wnioskodawca zamierza podjąć uchwałę o nieodpłatnym przekazaniu przez spółkę nieruchomości wspólnikom na ich cele osobiste.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że:

*   planowana czynność będzie obniżeniem wkładu do spółki osobowej wspólnika w formie niepieniężnej i nieodpłatnej,
*   planowana czynność nie jest wprost ujęta w przepisach kodeksu cywilnego tak jak nie jest w nim ujęta czynność wprowadzenia wkładu własnego do spółki osobowej,
*   planowana czynność nieodpłatnego przekazania przez spółkę osobową nieruchomości wspólnikom na ich cele osobiste stanowi zmianę statusu nieruchomości ze związanej z działalnością gospodarczą na użytkowaną na potrzeby osobiste wspólników,
*   czynność przekazania zostanie powzięta w formie uchwały, w której obaj wspólnicy wyrażają zgodę na zmianę statusu nieruchomości,
*   planowane nieodpłatne przekazanie nieruchomości wspólnikom spółki osobowej nie przyjmie formy darowizny, gdyż oznaczałoby to darowanie sobie rzeczy, której jest się właścicielem,
*   w wyniku nieodpłatnego przekazania nie nastąpi także nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw, gdyż powyższą nieruchomość wspólnicy - osoby fizyczne już nabyli w latach 2005 i 2006,
*   w wyniku nieodpłatnego przekazania na potrzeby wspólników nieruchomość zostanie wycofana z prowadzonej przez wspólników działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w momencie nieodpłatnego przekazania nieruchomości na cele osobiste Wnioskodawcy wystąpi obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy planowane nieodpłatne przekazanie nieruchomości na cele osobiste wspólników spółki jawnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż :

*   planowane nieodpłatne przekazanie nieruchomości uchwałą nie jest umową darowizny,
*   czynność nieodpłatnego przekazania nieruchomości na cele osobiste wspólników nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy podkreślić, iż niniejszą interpretacją dokonano jedynie rozstrzygnięcia w zakresie wskazanym we wniosku, tj. w zakresie skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn nieodpłatnego przekazania na cele prywatne wspólnikowi nieruchomości należącej do majątku spółki jawnej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis, należy stwierdzić, że ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w 2005 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej jako wspólnik dwuosobowej spółki cywilnej, w której udziały wynosiły po 50%.

Wspólnicy spółki cywilnej w latach 2005 i 2006 nabyli na potrzeby prowadzonej działalności nieruchomość, która została wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki cywilnej. Zakup nieruchomości został potwierdzony aktami notarialnymi i fakturami VAT jako czynność zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W 2008 r. spółka cywilna została obligatoryjnie przekształcona w spółkę jawną na zasadzie sukcesji uniwersalnej (z udziałami dwóch wspólników po 50% ) i w księdze wieczystej jako właściciel nieruchomości została wpisana spółka jawna.

Wspólnicy spółki z osiąganych dochodów opodatkowani są podatkiem dochodowym od osób fizycznych a spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Od początku działalności najpierw spółka cywilna a obecnie spółka jawna działają w tym samym składzie osobowym i z tymi samymi 50% udziałami.

Obecnie łącznie ze wspólnikiem Wnioskodawca zamierza podjąć uchwałę o nieodpłatnym przekazaniu przez spółkę nieruchomości wspólnikom na ich cele osobiste.

Z powołanego powyżej przepisu art. 1 ust. 1 wynika, że podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych, m.in. tytułem darowizny.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron (art. 890 § 2 Kodeksu cywilnego).

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie wynika jednak, aby w analizowanym przypadku miała zostać zawarta umowa darowizny.

W odpowiedzi na wezwanie Organu na podstawie jakiej umowy cywilnej bądź jakiej czynności nastąpi przekazanie na cele osobiste wspólników nieruchomości stanowiącej majątek spółki, Wnioskodawca poinformował, iż w przedmiotowym przypadku planowane nieodpłatne przekazanie nieruchomości wspólnikom spółki osobowej nastąpi w formie uchwały, w której obaj wspólnicy wyrażają zgodę na zmianę statusu nieruchomości oraz, że powyższa czynność nie przyjmie formy darowizny.

Skoro więc istotnie – jak wskazał Wnioskodawca - planowana czynność nieodpłatnego przekazania przez spółkę osobową nieruchomości wspólnikom na ich cele osobiste nie przyjmie formy darowizny, to wskazana czynność nie będzie podlegała ustawie o podatku od spadków i darowizn, gdyż z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, iż przedmiotowa czynność przyjmie którykolwiek tytuł z wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Podatkowi od spadków i darowizn podlegają bowiem jedynie czynności enumeratywnie wymienione w art. 1 ust. 1 tej ustawy; wśród nich ustawodawca nie wymienił czynności opisanej we wniosku.

Tym samym nieodpłatne przekazanie przez spółkę nieruchomości na cele osobiste Wnioskodawcy nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadku i darowizn.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo wskazać należy, iż przedmiotowa interpretacja - zgodnie ze złożonym wnioskiem została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.