Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.88.2018.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-01
Teza: Zastosowanie zwolnienia od akcyzy na podstawie przepisów art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym.
Słowa kluczowe: cel-cel opałowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; produkcja; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wyroby; węgiel; zakład-zakład energochłonny
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 kwietnia 2018 r. (data wpływu – 16 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od akcyzy na podstawie przepisów art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od akcyzy na podstawie przepisów art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Sp. z o.o. z siedzibą w … (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) zajmuje się wytwarzaniem i przesyłaniem ciepła, wykorzystując w działalności wyroby węglowe o kodzie CN 2701.

Z uwagi na fakt. iż poza wytwarzaniem i przesyłaniem ciepła Spółka świadczy inne usługi, w tym komunalne, wytwarzania i przesyłania ciepła dokonuje w zorganizowanej i wydzielonej przez siebie części przedsiębiorstwa, które to w sposób wyodrębniony ewidencjonuje i oblicza wartości nabycia z tym związanych kosztów uzyskania przychodów oraz odrębnej ewidencji z tym związanych przychodów.

Spółka zużywa w ciepłowni miał węglowy, którego wartość zakupu stanowi więcej niż 10 % wartości produkcji sprzedanego ciepła. Udział zakupu wyrobów węglowych w w/w części zorganizowanej przedsiębiorstwa, w wartości produkcji sprzedanej ciepła w Spółce odnosząc się do zorganizowanej części w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego ustalany \[jest\] procentowy udział, tj. 2017, wynosi 14,72 %.

Wobec powyższego stanu faktycznego, w odniesieniu do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, Spółka spełnia zatem przesłanki uznania za zakład energochłonny w rozumieniu art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 43) i z tego powodu zamierza skorzystać ze zwolnienia od akcyzy dla wyrobów węglowych określonych w w/w przepisie prawa.

Ze względu na fakt, że spółka w zakresie wydzielonej przez siebie części zorganizowanej przedsiębiorstwa jest przedsiębiorstwem energetycznym sprzedającym ciepło odbiorcom końcowym, przyłączonym do sieci na terytorium kraju, jest objęta obowiązkiem uzyskania i umarzania świadectw efektywności energetycznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 831). Spółka uzyskała umorzenie Prezesa URE świadectwa efektywności energetycznej zakupionego na Towarowej Giełdzie Energii.

Przedmiot wniosku dotyczy zdarzenia przyszłego, tj. od maja 2018 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka spełniając warunek w zakresie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, uznania za zakład energochłonny w rozumieniu art. 31a ust.7 ustawy o podatku akcyzowym oraz będąc zobowiązana do nabycia i umorzenia świadectw pochodzenia - efektywności energetycznej, na podstawie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o efektywności energetycznej, będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z akcyzy, określonego w art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiając własne stanowisko Spółka, w zakresie wyodrębnionej przez siebie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, spełnia warunki określone w art. 31a ust. 7 ustawy o podatku akcyzowym jako zakład energochłonny, gdyż jak wykazano w stanie faktycznym, udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10 % w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział.

W stanie faktycznym Spółka precyzyjnie przedstawia procentowy udział zakupów w stosunku do wartości produkcji sprzedanej w 2017 r. w wysokości 14,72 %, w odniesieniu do jej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co tym samym spełnia kryteria zakładu energochłonnego.

W zakresie sposobu obliczenia w/w współczynnika, ujętego w art. 31a ust. 7 ustawy o podatku akcyzowym, Spółka zastosowała sposób obliczenia współczynnika w odniesieniu do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a nie jak ujmowano wcześniej do całości przedsiębiorstwa, w prezentowanym wyroku WSA z Bydgoszczy, sygn. akt. I SA/Bd 6/18 z dnia 16.03.2018 r., który to był orzeczeniem wydanym na złożoną skargę przez Wnioskodawcę w tożsamej sprawie.

Ponadto z uwagi na fakt, iż Spółka uzyskała umorzenie Prezesa URE świadectwa efektywności energetycznej, zakupionego na Towarowej Giełdzie Energii, tym samym spełnia kryteria wynikające z art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym jako podmiot zwolniony z podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 43, ze zm.; dalej jako: „ustawa”) – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy – art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy.

I tak w załączniku nr 1 do ustawy, w pozycji 19 umieszczono - ex 2701 - węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Z objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy wynika, iż oznaczenie „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Przeznaczenie wyrobów węglowych do celów opałowych - jak wynika z cyt. powyżej poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy - pozwala je zaliczyć do wyrobów akcyzowych.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
    1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,
    2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
6.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

W myśl art. 9a ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobów węglowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W przypadku sprzedaży wyrobów węglowych sprzedawca jest obowiązany ustalić, czy sprzedaje te wyroby pośredniczącemu podmiotowi węglowemu czy finalnemu nabywcy węglowemu - art. 9a ust. 4 ustawy.

Stosownie do art. 10 ust. 1a ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju powstaje z dniem wydania wyrobów węglowych, w tym także przewoźnikowi, a w przypadkach, o których mowa w art. 9a ust. 2 pkt 2-9, z dniem wykonania tych czynności.

Jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych jest potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż w 7. dniu od dnia wydania wyrobów węglowych – art. 10 ust. 1b ustawy.

Podatnikiem akcyzy, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 11 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą węglowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 5.

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Zgodnie z art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu - wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego;
2.  w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego - udokumentowanie nabycia wewnątrzwspólnotowego fakturą wystawioną przez sprzedawcę wyrobów węglowych lub dokumentem dostawy potwierdzającym to nabycie i określającym przeznaczenie tych wyrobów;
3.  w przypadku importu wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego - udokumentowanie importu dokumentami wymaganymi przez przepisy prawa celnego.

Natomiast w myśl art. 31a ust. 4 ustawy, podpis potwierdzający nabycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, może zostać złożony:

1.  na dokumencie dostawy lub fakturze, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub
2.  w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą wyrobów węglowych a finalnym nabywcą węglowym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy, finalny nabywca węglowy to podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe - niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym.

W myśl art. 31a ust. 7 ustawy, przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wartość produkcji sprzedanej w roku 2017 oblicza się w sposób określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2017 (Dz.U. z 2016 r., poz. 1426, ze zm.), gdzie w dziale 1.46. „Działalność przemysłowa” pkt 5 i 6 określają, w odniesieniu do produkcji sprzedanej przemysłu:

*   zakres podmiotowy - podmioty prowadzące działalność gospodarczą zaklasyfikowaną według PKD do działalności w zakresie górnictwa i wydobywania (sekcja B), przetwórstwa przemysłowego (sekcja C), wytwarzania i zaopatrywania w energię elektryczną, gaz, parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych (sekcja D), dostawy wody; gospodarowania ściekami i odpadami oraz działalności związanej z rekultywacją (sekcja E);
*   zakres przedmiotowy - wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

Stosownie natomiast do art. 31c ustawy, za system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 8 i art. 31b ust. 1 pkt 5, uznaje się:

1.  Europejski System Handlu Emisjami zgodny z ustawą z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. poz. 1223 oraz z 2016 r. poz. 266, 542, 1579 i 1948) i przepisami wydanymi na podstawie art. 25 ust. 4 i art. 29 ust. 1 tej ustawy;
2.  system EMAS, o którym mowa w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz.U. poz. 1060);
3.  uzyskiwanie i umarzanie świadectw efektywności energetycznej, o których mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 2167 i 2359 oraz z 2016 r. poz. 266 i 1250), przez podmioty obowiązane na podstawie tej ustawy do uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw efektywności energetycznej lub uiszczenia w zamian opłaty zastępczej.
4.  system zarządzania środowiskowego potwierdzony przez niezależną i uprawnioną w tym zakresie jednostkę akredytującą certyfikatem ISO 14001:2004;
5.  system zarządzania energią potwierdzony przez niezależną i uprawnioną w tym zakresie jednostkę akredytującą certyfikatem ISO 50001:2011.

W myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 831; dalej jako: „ustawa o efektywności energetycznej”), podmioty, o których mowa w ust. 2, zwane dalej „podmiotami zobowiązanymi”, są obowiązane:

1.  zrealizować przedsięwzięcie lub przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej u odbiorcy końcowego, w wyniku których uzyskuje się oszczędności energii finalnej w wysokości określonej w art. 14 ust. 1, potwierdzone audytem efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 25, lub
2.  uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo efektywności energetycznej, o którym mowa w art. 20 ust. 1

\-z zastrzeżeniem art. 11.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy o efektywności energetycznej, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, realizuje przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu energią elektryczną, ciepłem lub gazem ziemnym i sprzedające energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką, która poza usługami komunalnymi zajmuje się wytwarzaniem i przesyłaniem ciepła, wykorzystując do jego produkcji wyroby węglowe o kodzie CN 2701, tj. miał węglowy. Jak oświadczyła Spółka, ciepło jest wytwarzane w zorganizowanej i wydzielonej części przedsiębiorstwa, w której udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej przekracza 10 % i w roku 2017 wyniósł 14,72 %. Wnioskodawca stwierdził, że zorganizowana część przedsiębiorstwa spełnia definicję zakładu energochłonnego. Ponadto Spółka jest przedsiębiorstwem energetycznym, sprzedającym ciepło odbiorcom końcowym, przyłączonym do sieci na terytorium kraju i wobec tego uzyskuje (nabyła na Towarowej Giełdzie Energii) i przedstawia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa efektywności energetycznej.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych na podstawie art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy, w sytuacji, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa Spółki spełnia definicję zakładu energochłonnego oraz Spółka nabywa i umarza świadectwa efektywności energetycznej.

W tym miejscu organ pragnie wskazać, że w niniejszej sprawie przedmiotem oceny nie jest, czy część przedsiębiorstwa Spółki, zajmująca się wytwarzaniem i przesyłaniem ciepła (ciepłownia), stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Spółka bowiem w treści wniosku nie wyraziła takiej woli - jest to zatem element stanu faktycznego nie podlegający ocenie.

Organ interpretacyjny nie może wykraczać poza granice, które wyznaczają po pierwsze - treść zadanego pytania i po drugie - okoliczności stanu faktycznego przedstawiane we wniosku przez pytającego. Oznacza to m.in. że organ nie może ingerować w stan faktyczny zawarty we wniosku (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 900/14, LEX nr 1646700). Wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym organ dokonujący interpretacji jest związany wyłącznie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym oraz treścią postawionego pytania (por. wyrok NSA z 30 października 2014 r., sygn. akt II FSK 2452/12).

Stosownie do powyższego, mając na uwadze przytoczone przepisy ustawy wskazać należy, że podmiot ubiegający się o prawo do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy, przewidzianego w art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy, obok zużywania wyrobów węglowych do celów opałowych, których nabycie oraz udokumentowanie tego faktu nastąpiło zgodnie z art. 31a ust. 3-4 ustawy, powinien spełniać również kumulatywnie następujące przesłanki:

1.  wypełniać definicję zakładu energochłonnego w rozumieniu zapisów art. 31a ust. 7 ustawy,
2.  wprowadzić w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej – stosownie do zapisów art. 31c ustawy.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca stwierdził, że wytwarza ciepło wykorzystując do tego celu miał węglowy. Oznacza to, że wyroby węglowe są zużywane w celu opałowym. Produkcja ciepła odbywa się w zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej, dla tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wynosi ponad 10% w roku 2017, poprzedzającym rok 2018, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Wobec tego należy uznać, że zorganizowana część przedsiębiorstwa Spółki, wytwarzająca ciepło przy wykorzystaniu wyrobów węglowych, jest zakładem energochłonnym, w myśl art. 31a ust. 7 ustawy, a zatem spełnia pierwszy z wymienionych powyżej warunków, uprawniających do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy.

Wnioskodawca stwierdził również w treści wniosku, że nabywa i przedstawia do umorzenia świadectwa efektywności energetycznej. W efekcie uznać trzeba, że Spółka wprowadziła w życie jeden z systemów prowadzących do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej, wymieniony w art. 31c ust. 3 ustawy, wypełniając drugi z ww. warunków.

Reasumując należy stwierdzić, że zużywając wyroby węglowe do celów opałowych, a także wypełniając łącznie definicję zakładu energochłonnego oraz uzyskując i umarzając świadectwa efektywności energetycznej, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia od akcyzy przewidzianego w art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy. Możliwość skorzystania, na mocy wskazanych przepisów ustawy, ze zwolnienia od akcyzy dla wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych, wymaga ponadto, aby nabycie i dokumentowanie tego faktu nastąpiło zgodnie z art. 31a ust. 3-4 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.