Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-38/09-2/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-01
Teza: podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zwrotu utraconych korzyści,
Słowa kluczowe: obrót; odszkodowania; opodatkowanie; rekompensata; utrata
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 09 stycznia 2009r. (data wpływu 12 stycznia 2009r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zwrotu utraconych korzyści - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zwrotu utraconych korzyści.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zawarła ze Spółką z o.o. dnia 27 czerwca 2005 r. Umowę Sprzedaży Nieruchomości. Na podstawie tej umowy Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wraz z dwoma budynkami biurowymi znajdującymi się na gruncie. Spółka wynajmuje powierzchnię biurową w tych budynkach oraz zapewnia miejsca postojowe kilku najemcom. Obowiązek udostępnienia miejsca parkingowego przy budynku Spółce z o.o. wynika z umów najmu wiążących Spółkę i najemców. Ze względu na niewystarczającą ilość miejsc parkingowych Spółka oraz Spółka z o.o. zawarły w Umowie Sprzedaży Nieruchomości postanowienie, zgodnie z którym Sp. z o.o. miała zbudować parking na potrzeby najemców Spółki wraz z drogami dojazdowymi. Za wybudowanie miejsc parkingowych oraz roboty z tym związane Sp. z o.o. będzie należne dodatkowe wynagrodzenie. W związku z trwającymi pracami przy budowie parkingu najemcom udostępniono alternatywne miejsca parkingowe, które nie zawsze odpowiadały standardem i położeniem dotychczasowym miejscom postojowym. W ww. Umowie Sprzedaży Nieruchomości postanowiono zatem, że Sp. z o.o. ma zapłacić na rzecz Spółki kwoty równe uzasadnionym roszczeniom (w tym żądaniom obniżki czynszu) podniesionym przez najemców w związku z budową parkingu samochodowego i/lub rozwiązaniem lub rozwiązaniami dotyczącymi alternatywnych miejsc parkingowych. Niektórzy najemcy ze względu na obniżenie standardu miejsca parkingowego zażądali obniżenia czynszu, przez co przychody Spółki z tytułu wynajmu powierzchni parkingowej uległy obniżeniu. W związku z roszczeniami najemców z tytułu przejściowego obniżenia standardu miejsc postojowych Spółce przysługuje od Spółki z o.o. na podstawie ww. Umowy Sprzedaży Nieruchomości zwrot utraconych korzyści.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy u Spółki powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT w związku z otrzymaniem od Spółki z o.o. zwrotu utraconych korzyści z tytułu wynajmu miejsc postojowych za okres, kiedy Spółka z o.o. prowadziła budowę miejsc parkingowych. Jeżeli tak, to kiedy powstaje obowiązek podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot utraconych korzyści za okres, w którym Sp. z o.o. prowadziła budowę parkingu powinien zostać potraktowany jako odszkodowanie, które nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zwrotowi kwot, o które został pomniejszony czynsz najmu z powodu prowadzenia prac budowlanych parkingu, nie towarzyszyło żadne świadczenie ze strony Spółki. Z tego względu otrzymanie odszkodowania od Sp. z o.o. nie powinno być kwalifikowane jako zapłata z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. W przypadku transakcji krajowych opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast pod pojęciem odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Jeżeli Spółka nie świadczyła usług ani nie dokonywała dostaw towarów na rzecz Sp. z o.o., kwota zwrotu utraconych korzyści nie powinna być udokumentowana fakturą VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostaw towarów.

Zatem dla stwierdzenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym należne Spółce odszkodowanie, w związku z utraconymi korzyściami z tytułu wynajmu miejsc postojowych za okres, kiedy Sp. z o.o. prowadziła budowę miejsc parkingowych, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, należy przeanalizować czy czynność taka jest dostawą towarów bądź świadczeniem usług.

W myśl art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się co do zasady przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W przedstawionym stanie faktycznym nie można mówić o odpłatnej dostawie towarów odnośnie czynności pobrania odszkodowania za koszty utraconych korzyści.

W analizowanym przypadku niezbędne jest również rozpatrzenie, czy w świetle przepisów regulujących podatek od towarów i usług, pobrane przez Spółkę odszkodowanie, w zamian za utracone korzyści, należy zakwalifikować jako świadczenie usług. Zgodnie z art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W świetle powyższych przepisów, otrzymane odszkodowanie, nie jest płatnością w zamian za określone świadczenie, jest bowiem rekompensatą za poniesione szkody, a nie za wyświadczone usługi. Czynności takich nie można zatem uznać za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. Zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego. Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy.

Powyższe znajduje potwierdzenie w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego, można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nierzetelnego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy, jeśli są to dobra lub interesy prawnie chronione. Naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć gdyby nie wystąpiła szkoda.

Wypłata odszkodowania nie może być uznana za świadczenie usług w zamian za wynagrodzenie, w rozumieniu powołanego art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nie występuje w tym przypadku określone świadczenie a tym samym konkretny beneficjent tego świadczenia. Odszkodowanie nie stanowi odpłatności za skonkretyzowane świadczenie. W przypadku odszkodowania brak jest symetrii pomiędzy świadczeniem a wynagrodzeniem. W takich przypadkach mamy jedynie do czynienia z wynagrodzeniem, które zwykle stanowi formę zadośćuczynienia, zatem nie ma zwiększenia aktywów po stronie beneficjenta.

W przedstawionym stanie faktycznym, w związku z roszczeniami najemców z tytułu przejściowego obniżenia standardu miejsc postojowych Spółce przysługuje od Sp. z o.o. na podstawie Umowy Sprzedaży Nieruchomości zwrot utraconych korzyści, które mogłaby osiągnąć.

A zatem otrzymanie odszkodowania nie mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz w art. 8 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż zwrot otrzymanych korzyści, nie jest czynnością podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dla udokumentowania otrzymanego odszkodowania można wystawić notę obciążeniową.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.