Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-33/12-4/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-21
Teza: Sprzedaż działek.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; działki; grunty; grunty-grunt niezabudowany; majątek-majątek osobisty; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2012 r. (data wpływu 12 października 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 grudnia 2012 r. (data wpływu 17 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 grudnia 2012 r. (data wpływu 17 grudnia 2012 r.), w którym doprecyzowano opis sprawy oraz o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej Wnioskodawca nabył w dniu 29 listopada 1996 r. dwie działki gruntu określone jako: nieruchomości niezabudowane o powierzchni łącznej 3,1100 ha. W planie zagospodarowania gminy obie te działki określono, jako grunty rolne i pastwisko.

Dnia 27 stycznia 1999 r. Zainteresowany sprzedał jedną z działek o powierzchni 1,4700 ha jako przeznaczoną na cele rolne.

Postanowieniem Wójta Gminy Wnioskodawca dokonał podziału drugiej działki na sześć mniejszych działek, wydzielając jedną działkę na drogę wewnętrzną i drugą na poszerzenie drogi powiatowej. Podział ten został zatwierdzony przez Wójta Gminy. Po podziale grunty nie utraciły swojego charakteru, tj. nadal były to grunty rolne.

Dnia 23 marca 2012 r. Wójt Gminy zatwierdził podział działki na mniejsze zmieniając równocześnie ich przeznaczenie - zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki te zostały wydzielone jako przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Z tego tytułu obowiązuje opłata adiacencka określona uchwałą Rady Gminy.

W chwili obecnej Zainteresowany już sprzedał jedną z działek, a w przyszłości zamierza sprzedać wszystkie, opisane wyżej, działki nabywcom indywidualnym.

Zainteresowany wskazał, iż z uwagi na fakt, że sprzedaż działek przekształconych z rolnych w budowlane nastąpiła i następować będzie w ramach tzw. zarządzania majątkiem prywatnym, transakcje sprzedaży nie podlegają podatkowi od towarów i usług.

W piśmie z dnia 13 grudnia 2012 r. (data wpływu 17 grudnia 2012 r.) będącym uzupełnieniem przedmiotowego wniosku, Wnioskodawca poinformował, że:

1.  w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest on czynnym podatnikiem VAT. Natomiast grunt opisany powyżej nie znajduje się w ewidencji środków trwałych jego firmy i nigdy nie był przez niego wykorzystywany do działalności gospodarczej - był to zawsze grunt rolny,
2.  wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów,
3.  w przyszłości planuje de facto nie sprzedaż a zamianę gruntów, o których mowa we wniosku, z jego sąsiadem rolnikiem w ramach powiększenia przez Zainteresowanego gospodarstwa rolnego,
4.  nie zamierza ponosić żadnych nakładów na tych gruntach,
5.  na tych gruntach, w przeszłości, prowadził on działalność rolniczą w rozumieniu przepisów zawartych w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT,
6.  plony, jakie Wnioskodawca osiągnął z produkcji rolniczej, były wykorzystywane wyłącznie do własnych potrzeb - nie była prowadzona sprzedaż,
7.  nie posiada statusu rolnika ryczałtowego,
8.  nie udostępniał innym osobom przedmiotowych działek gruntu,
9.  zmiana przeznaczenia gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nastąpiła z inicjatywy Urzędu Gminy,
10.  podział gruntu na mniejsze działki odbył się z inicjatywy Zainteresowanego i na jego koszt.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Z uwagi na pojawiające się różne opinie Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przychody ze sprzedaży działek będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane wyżej transakcje sprzedaży działek gruntu nie podlegają i nie będą podlegały w przyszłości opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stanowisko swoje Zainteresowany oparł na wnioskach zawartych w ukształtowanej już linii orzecznictwa sądów administracyjnych wydanych w podobnych do jego sytuacji, w tym orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego Kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m.in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Piasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz”, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.).

Natomiast, w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z powyższych unormowań wynika, iż grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje dostawy nieruchomości gruntowej ze swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podkreślić także należy, iż w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy zbywca gruntu budowlanego (przeznaczonego pod zabudowę) w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. UE L 347.1 ze zm. � (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, iż podmiot dokonujący dostawy jest już podatnikiem podatku VAT.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca, jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej, nabył w dniu 29 listopada 1996 r. dwie działki gruntu określone jako: nieruchomości niezabudowane o powierzchni łącznej 3,1100 ha. W planie zagospodarowania gminy obie te działki określono, jako grunty rolne i pastwisko.

W dniu 27 stycznia 1999 r. Zainteresowany sprzedał jedną z działek o powierzchni 1,4700 ha jako przeznaczoną na cele rolne.

Postanowieniem Wójta Gminy Wnioskodawca dokonał podziału drugiej działki na sześć mniejszych działek, wydzielając jedną działkę na drogę wewnętrzną i drugą na poszerzenie drogi powiatowej. Podział ten został zatwierdzony przez Wójta Gminy decyzją z dnia 11 sierpnia 2006 r. Po podziale grunty nie utraciły swojego charakteru tj. nadal były to grunty rolne.

W dniu 23 marca 2012 r. Wójt Gminy zatwierdził podział działki na mniejsze zmieniając równocześnie ich przeznaczenie - zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki te zostały wydzielone jako przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.

W chwili obecnej Zainteresowany już sprzedał jedną z działek, a w przyszłości zamierza sprzedać wszystkie, opisane wyżej, działki nabywcom indywidualnym.

Ponadto, Wnioskodawca poinformował, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest on czynnym podatnikiem VAT. Natomiast grunt opisany powyżej nie znajduje się w ewidencji środków trwałych jego firmy i nigdy nie był przez niego wykorzystywany do działalności gospodarczej - był to zawsze grunt rolny. Wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów. W przyszłości planuje de facto nie sprzedaż a zamianę gruntów, o których mowa we wniosku, z jego sąsiadem rolnikiem w ramach powiększenia przez Zainteresowanego gospodarstwa rolnego. Nie zamierza ponosić żadnych nakładów na tych gruntach. Na tych gruntach, w przeszłości, prowadził on działalność rolniczą w rozumieniu przepisów zawartych w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT. Plony, jakie Wnioskodawca osiągnął z produkcji rolniczej, były wykorzystywane wyłącznie do własnych potrzeb - nie była prowadzona sprzedaż. Nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Nie udostępniał innym osobom przedmiotowych działek gruntu. Zmiana przeznaczenia gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nastąpiła z inicjatywy Urzędu Gminy. Podział gruntu na mniejsze działki odbył się z inicjatywy Zainteresowanego i na jego koszt.

Z opisu sprawy nie wynika jakiekolwiek aktywne działanie Wnioskodawcy, tj. np. wystąpienie o wydanie zezwolenia na budowę, uzbrojenie terenu, działania marketingowe, itd., które wskazywałoby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie można bowiem uznać, iż podział gruntu na mniejsze działki stanowi przesłankę wystarczającą do stwierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie Zainteresowany podjął aktywne działania w celu zbycia nieruchomości, takie same lub podobne jak podmiot prowadzący profesjonalną działalność gospodarczą.

Zatem, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowanego za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, iż nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

Biorąc powyższe pod uwagę w niniejszej sprawie uznać należy, iż Wnioskodawca dokonując sprzedaży działek nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedaż przez Zainteresowanego nieruchomości gruntowej wykorzystywanej na własne potrzeby, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, zbywając nieruchomość stanowiącą jego majątek prywatny, korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego � stosownie do zapisów orzecznictwa - transakcja zbycia nieruchomości gruntowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, przychody ze sprzedaży działek nie będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług, ponieważ Wnioskodawca z tytułu tych czynności nie będzie uznawany za podatnika podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Zainteresowanego do wniosku.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Natomiast, pozostała część wniosku dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie załatwiona odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.