Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1338/11/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-22
Teza: Czy wydatki poniesione na studia wyższe (w tym wpisowe i opłaty miesięczne za studia, zakup podręczników, koszty dojazdów) na kierunku: promocja zdrowia z elementami zdrowia publicznego, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdy działalność gospodarcza spółki polega na prowadzeniu apteki?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; studia; studia-opłata za studia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura 28 grudnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z podjęciem studiów licencjackich - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2011r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z podjęciem studiów licencjackich.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów farmaceutycznych. Posiada tytuł technika farmacji. W październiku 2011 r. rozpoczęła studia licencjackie, tj. 3-letnie studia zawodowe, które kończą się uzyskaniem licencjatu z teologii adwentystycznej w zakresie promocji zdrowia z elementami zdrowia publicznego. Podczas studiów Wnioskodawczyni zdobędzie wiedzę m.in. z następujących przedmiotów:

*   ekonomika zdrowia,
*   psychologia zdrowia,
*   podstawy zdrowia publicznego,
*   nadzór sanitarno-epidemiologiczny,
*   ratownictwo
*   medyczne,
*   epidemiologia,
*   żywienie człowieka,
*   postawy kliniczne chorób,
*   dietoprofilaktyka chorób cywilizacyjnych,
*   przeciwdziałanie patologiom społecznym
*   etyka,
*   socjologia.

Wnioskodawczyni uważa, iż ukończenie studiów na ww. kierunku i uzyskanie tytułu licencjata podniesie Jej poziom wiedzy dotyczącej ochrony zdrowia, jak i kwalifikacje zawodowe. Jak podkreśla, kierunek studiów licencjackich jest zgodny z rodzajem i profilem prowadzonej działalności gospodarczej, a ukończone studia związane są z pełnionymi przez Nią obowiązkami polegającymi na kompleksowej obsłudze klientów apteki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione na studia wyższe (w tym wpisowe i opłaty miesięczne za studia, zakup podręczników, koszty dojazdów) na kierunku promocja zdrowia z elementami zdrowia publicznego, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdy działalność gospodarcza spółki polega na prowadzeniu apteki?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki poniesione na studia wyższe na kierunku promocja zdrowia z elementami zdrowia publicznego, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdy działalność gospodarcza spółki polega na prowadzeniu apteki.

Wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli:

*   został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajduje się na liście wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.

Jak wynika z dyspozycji powyższego zapisu, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Również w katalogu negatywnym, wśród wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe nie wymieniono opłat za studia.

Wnioskodawczyni uważa, iż poniesione wydatki na studia niewątpliwie będą mieć związek z osiągniętym przychodem, ponieważ zdobyta wiedza przyczyni się do zwiększenia zakresu świadczonych usług, ich jakości, a także wpłynie na wysokość uzyskiwanego w przyszłości przychodu. Pacjent oczekuje od farmaceuty nie tylko wydania leku recepturowego, ale także porady w jaki sposób się go stosuje, z jaką częstotliwością, jakie jest jego działanie, przez jaki okres lek może być przyjmowany. Niejednokrotnie poprzez opisanie objawów oczekuje pomocy natychmiastowej i polecenia leku bez recepty, który w danym momencie będzie mógł pomóc. Pacjenci często także pytają jak zapobiegać niektórym rodzajom schorzeń i jaka dieta jest wskazana przy danych dolegliwościach. Zdaniem Wnioskodawczyni, studia na ww. kierunku uzupełnią wiedzę w tym zakresie i Wnioskodawczyni będzie mogła np. w czasie dokonywania zakupu przez pacjenta chorego na cukrzycę udzielać dodatkowych informacji dotyczących choroby cukrzycy i diety cukrzycowej.

Ukończenie studiów licencjackich na kierunku promocja zdrowia z elementami zdrowia publicznego wpłynie na poszerzenie wiedzy z zakresu medycyny i ochrony zdrowia oraz przyczyni się do lepszego zrozumienia pacjenta, sytuacji w której się znajduje, jego stanu psychicznego. Zdobytą wiedzę Wnioskodawczyni będzie mogła wykorzystać np. w wywiadzie z pacjentami co pozwoli jeszcze skuteczniej dobierać leki, przy zakupie których nie jest wymagana recepta.

Co więcej, Wnioskodawczyni uważa, iż uzyskanie nowej wiedzy z zakresu możliwości leczenia schorzeń pomoże lepiej poznać działanie leków zarówno tych już dostępnych na rynku jak i tych, które wkrótce zostaną wprowadzone i ich skutki uboczne. Kompleksowa obsługa i fachowe doradztwo oraz pełna informacja na temat choroby pacjentów, stosowania leków i innych specyfików, łączenia leków ze sobą z pewnością skłoni ich do powrotu, a osoby zadowolone będą rozpowszechniać pozytywne informacje o aptece wśród swoich znajomych, co na pewno będzie miało wpływ na zwiększenie przychodu.

Ponadto od 01 stycznia 2012r. weszły w życie zmiany w ustawie Prawo farmaceutyczne, które wprowadzają m.in. całkowity zakaz reklamy aptek, punktów aptecznych w tym środków farmaceutycznych i innych produktów leczniczych. Dotychczas reklama była jednym ze sposobów komunikowania się przedsiębiorców z konsumentami i przekazywania im istotnych informacji o produktach. Na podstawie tych informacji konsumenci mogli podjąć najlepsze dla siebie decyzje i wybrać odpowiedni specyfik. Zmiany wprowadzone w ustawie Prawo farmaceutyczne, które obowiązują od 1 stycznia 2012r. powodują, iż jedynym źródłem informacji o produktach aptecznych będzie farmaceuta i tak naprawdę tylko on będzie mógł udzielić informacji o lekach, sposobach leczenia, wyjaśnić działanie leków czy pomóc w ich doborze, a także rozwiać ewentualne wątpliwości, dlatego też zdaniem Wnioskodawczyni, ukończenie studiów zgodnych z powyższymi zagadnieniami jest niezbędne, żeby prawidłowo wykonywać swoje obowiązki.

Ukończenie studiów wyższych na ww. kierunku spowoduje, iż firma Wnioskodawczyni będzie bardziej konkurencyjna, obsługa kompleksowa i bardziej profesjonalna, a klienci apteki w pełni usatysfakcjonowani i bardziej zadowoleni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51 poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

Do stwierdzenia, czy wydatki związane z podjęciem studiów licencjackich mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

*   czy takie wydatki związane są ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
*   czy też, wydatki te służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów farmaceutycznych. Posiada tytuł technika farmacji. W październiku 2011 r. rozpoczęła studia licencjackie, tj. 3-letnie studia zawodowe, które kończą się uzyskaniem licencjatu z teologii adwentystycznej w zakresie promocji zdrowia z elementami zdrowia publicznego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wydatki wskazane we wniosku związane z podjęciem nauki na ww. studiach, choć trudno przypisać konkretnym przychodom, to jako mogące, jak wskazano we wniosku, wpływać na konkurencyjność oraz efektywność firmy Wnioskodawczyni, a tym samym i na wysokość uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej przychodów, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich udokumentowania w sposób właściwy dla rodzaju prowadzonych ksiąg podatkowych.

Jednakże zauważyć należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku, jak również przesłanek racjonalności ich ponoszenia, jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Jeśli podatnik nie wykaże ww. związku lub nie przedstawi rzeczowych argumentów wskazujących na celowość i racjonalność poniesionych na ww. studia wydatków z punktu widzenia uzyskiwania przychodów z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia ww. źródła przychodów, to wydatek nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów.

Nadmienić także należy, iż zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.