Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.260.2017.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-03
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za niewykonanie deklarowanego w umowie obrotu
Słowa kluczowe: kara-kara umowna; koszt; zachowanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2017 r. (data wpływu 14 września 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za niewykonanie deklarowanego w umowie obrotu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za niewykonanie deklarowanego w umowie obrotu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w prowadzeniu działalności w zakresie dystrybucji i sprzedaży paliw ciekłych i produktów petrochemicznych. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. W ramach prowadzonej działalności Spółka zawarła umowy na świadczenie usług składu paliw (dalej: „umowa”) z właścicielem (dostawcą) baz paliw będących składami podatkowymi. Na podstawie umów Spółka zobowiązana jest do wykonania określonego w poszczególnych bazach obrotu (wolumenu wydań) w każdym okresie rozliczeniowym, z reguły jest to rok. Poziom obrotu, w każdej z baz został określony w poszczególnych umowach. Na skutek zmieniającej się rzeczywistości gospodarczej w jednej z baz obroty drastycznie spadły i podjęto decyzję biznesową o zaprzestaniu kontynuacji umowy składu paliw w tej bazie. Jednocześnie Spółka kontynuuje dalszą współpracę w innych bazach paliw będących własnością tego samego podmiotu gospodarczego (dostawcy).

Zgodnie z zapisami umowy, w przypadkach, gdy Spółka nie wykona zapisanego w umowie obrotu (wolumenu wydań) w danym okresie rozliczeniowym, w danej bazie, zostanie obciążona opłatą za niewykonanie deklarowanego obrotu (wolumenu wydań). Opłata za niewykonanie deklarowanego wolumenu wydań jest kalkulowana w oparciu o:

*   różnicę pomiędzy ilością określonego w poszczególnych bazach obrotu (wolumenu wydań), a faktycznie wykonanym obrotem (wolumenem wydań), oraz
*   zryczałtowaną opłatę za każdą jednostkę niewykonanego obrotu (wolumenu wydań) plus podatek od towarów i usług.

Wydatki związane z zapłatą opłaty za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) na rzecz dostawcy są pokrywane ze środków obrotowych Spółki i nie są jej zwracane w jakiejkolwiek formie. Umieszczenie powyższych postanowień w umowie było warunkiem jej zawarcia wymaganym przez dostawcę usług. Charakter tego rozwiązania wynika ze specyfiki branży, w której działa Spółka. Posiadanie umów składu paliw, w sytuacji braku własnych magazynów paliw, jest jednym z warunków uzyskania koncesji na obrót paliwami ciekłymi. W celu zabezpieczenia interesów gospodarczych obu stron transakcji, Spółka i dostawca usług wprowadzili do umowy mechanizm zapewniający pewien minimalny poziom obrotów (wolumenu wydań) w postaci opłaty za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań). Gwarantuje to Spółce możliwość obrotu paliwami, a dostawcy usług magazynowania paliw zapewnia pokrycie kosztów utrzymania bazy paliw. Spółka pragnie podkreślić, że konieczność rezygnacji z dalszej współpracy z konkretną bazą paliw nie zachodzi z winy Spółki, lecz jest następstwem spadku popytu na określony rodzaj towaru u naszych odbiorców w danym rejonie.

W świetle powyższego, Spółka uważa, że przyjęty przez strony umowy model współpracy posiada głębokie uzasadnienie biznesowe. Spółka jest zobowiązana do ponoszenia kosztów opłaty za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) z przyczyn obiektywnych, wynikających ze szczególnego charakteru współpracy z dostawcą. Opłaty za niewykonanie obrotu w uzgodnionej w umowie wysokości są elementem koniecznym do nawiązania i utrzymania współpracy z dostawcą usług magazynowania paliw, tym bardziej, że dostawca jest również właścicielem innych baz paliw, w których Spółka kontynuuje obrót paliwami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opłata za niewykonanie przez Spółkę deklarowanego w umowie obrotu (wolumenu wydań), naliczana na podstawie umowy zawartej z dostawcą usług, może stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** opłata za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań), naliczana na podstawie umowy zawartej z dostawcą usług, może stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W praktyce uznaje się, że kosztem uzyskania przychodu jest taki wydatek, który łącznie spełnia następujące warunki:

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   został właściwie udokumentowany.

Powyższy katalog znajduje szerokie potwierdzenie w bieżących rozstrzygnięciach organów podatkowych, przykładowo w interpretacji Znak: IBPB-1-2/4510-401/16/BD wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 31 maja 2016 r.

W świetle powyższego, kosztem uzyskania przychodów może być zatem każdy wydatek, który spełnia powyższe przesłanki, w szczególności nie jest wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, a jego poniesienie prowadzi do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła.

Według Spółki opłata za niewykonanie deklarowanego w umowie, obrotu (wolumenu wydań) spełnia kryteria kwalifikacji wydatku do podatkowych kosztów uzyskania przychodów związek opłaty za niewykonanie obrotu deklarowanego w danej bazie paliw (wolumenu wydań) wypłacanych dostawcy z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jak wskazano w części wniosku dotyczącej opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na obrocie paliwami ciekłymi. Spółka zawarła z dostawcą usług magazynowania umowę w związku z koniecznością magazynowania paliw nabywanych i przeznaczonych do sprzedaży. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że wydatki w postaci opłaty za niewykonanie obrotu mają związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę tym samym spełniony jest pierwszy z warunków uznania opłaty za niewykonanie obrotu za koszty uzyskania przychodów.

Związek opłaty za niewykonanie obrotu wypłaconej dostawcy, z osiąganiem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Umieszczenie w umowie postanowień dotyczących opłaty za niewykonanie obrotu było warunkiem, od którego dostawca uzależnił podjęcie współpracy ze Spółką. Zatem brak zgody Wnioskodawcy na przyjęcie tego rozwiązania uniemożliwiałby sprzedaż paliw, a więc prowadzenia zasadniczej działalności Spółki, a co za tym idzie uzyskiwania przychodów z prowadzonej działalności. Niezapłacenie przez Spółkę uzgodnionej opłaty za niewykonanie deklarowanego obrotu (wolumenu wydań) z pewnością przyczyniłoby się pogorszenia relacji z dostawcą usług oraz zawieszeniem lub zerwaniem współpracy również w pozostałych bazach paliw z których Spółka korzysta. Sytuacja taka z pewnością przyczyniłaby się do utraty, bądź obniżenia zdolności Spółki do uzyskiwania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Opłata za niewykonanie obrotu jest zatem elementem koniecznym do utrzymania współpracy z dostawcą usług, a więc ma na celu zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów.

Wobec powyższego, w opinii Spółki, przedmiotowe opłaty za niewykonanie obrotu stanowią wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Opłaty za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) wypłacane dostawcy usług jako wydatek niewymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT prawodawca zawarł katalog wydatków, które nie mogą być uznawane za podatkowe koszty uzyskania przychodów. Odnosząc powołane uregulowania do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należy stwierdzić, że opłaty za niewykonanie obrotu zapłacone na rzecz dostawcy usług nie mieszczą się w dyspozycji art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Ponadto, zdaniem Spółki, opłaty za niewykonanie obrotu ponoszone na rzecz dostawcy usług nie mieszczą się też w katalogu pozostałych wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ponoszenie wydatków związanych z opłatami za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) przez Spółkę oraz ich definitywny charakter Wydatki na pokrycie opłat za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) wypłacanych dostawcy pochodzą ze środków obrotowych Spółki i nie są jej zwracane w jakiekolwiek formie. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że wydatki w postaci opłat za niewykonanie obrotu są ponoszone przez Wnioskodawcę i mają definitywny charakter.

Sposób dokumentacji wydatków w postaci opłaty za niewykonanie obrotu Opłaty za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) są dokumentowane przez dostawcę usług za pomocą faktur wystawianych na rzecz Spółki. Oprócz ww. faktur, poniesienie przez Spółkę wydatków z tytułu niewykonania obrotu (wolumenu wydań) wynika z następujących dokumentów:

*   umowa na świadczenie usług magazynowania paliw wraz z aneksami,
*   korespondencja z dostawcą usług.

Dokumentacja obrotu magazynowego w bazach paliw będących składami podatkowymi:

*   bankowe potwierdzenie dokonania płatności,
*   wyciąg z rachunku bankowego Spółki.

W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że wydatki w postaci opłat za niewykonanie obrotu poniżej deklarowanego w umowie wolumenu należy uznać za właściwie udokumentowane.

Zdaniem Spółki, opłaty z tytułu niezrealizowania przez Spółkę uzgodnionego obrotu, odpowiadają wszystkim powyższym kryteriom. W konsekwencji, opłaty za niewykonanie obrotu (wolumenu wydań) w bazie paliw wypłacane przez Spółkę na rzecz dostawcy usług powinny zostać uznane za podatkowe koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.