Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.10.2025.2.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki; banki-bank hipoteczny; odsetki; przychód-przychody z innych źródeł; ugody; wierzytelność; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 lutego 2025 r. (wpływ 25 lutego 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (wynikający z wniosku, jak i jego uzupełnienia)
    Otrzymała Pani z banku (...) na konto kwotę w wyniku podpisania porozumienia
    kompensacyjnego z wyroku Sądu o unieważnieniu umowy kredytu frankowego.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że przedmiotem Pani wniosku jest kwestia
    opodatkowania lub braku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    kwoty jaką otrzymała Pani z banku w wyniku podpisania z bankiem porozumienia
    kompensacyjnego z wyroku Sądu o unieważnieniu umowy kredytu frankowego.
    Pozew jaki złożyła Pani do Sądu był o unieważnienie umowy kredytowej we franku
    szwajcarskim.
    Zgodnie z nieprawomocnym wyrokiem z (...) 2024 r. Sąd (...) umowę kredytu
    mieszkaniowego (...) z (...) 2007 r. zawartą między bankiem a Panią uznał za nieważną, a na
    Pani rzecz zostały zasądzone następujące kwoty:
    · (...) PLN tytułem zwrotu świadczenia nienależnego;
    · (...) PLN odsetki ustawowe za opóźnienie wyliczone na dzień (...) 2024 r.
    · (...) PLN zwrot kosztów procesów (kwotę tę inkasował prawnik).
    Między bankiem a Panią bezspornym jest, że przy założeniu nieważności Umowy,
    przysługują następujące wyrokiem wierzytelności:
    · Bankowi wierzytelność - zwrot wypłaconego na podstawie umowy kapitału wraz z
      odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia (...) 2024 r.;
    · Klientowi czyli Pani wierzytelność o zwrot pozostałych należności uiszczonych w
      wykonaniu Umowy nieobjętych wyrokiem w wysokości (...) PLN (raty, które nadal Pani
      wpłacała już po złożeniu pozwu).
    Zgodnym zamiarem Pani z bankiem było rozliczenie się z wzajemnie przysługujących
    bezspornych wierzytelności wywodzonych z nieważności Umowy.
    Mając pełną świadomość dobrowolnie zgodziła się Pani na wzajemne potrącenie
    wierzytelności w Porozumieniu.
    Przy uwzględnieniu kwot zasądzonych wyrokiem przysługują Pani kwoty:
    · (...) PLN - zwrot świadczenia nienależnego;
    · (...) PLN - odsetki ustawowe za opóźnienie wyliczone na dzień (...) 2024 r.;
    · (...) PLN - zwrot kosztów procesu (kwotę pobiera prawnik).
    Razem (...) PLN.
    Do banku musiała Pani oddać (...) PLN (kwota kredytu) plus odsetki (...) PLN. Dokonano
    potrącenia wierzytelności, czyli (...) PLN – (...) PLN = (...) PLN (...) PLN potrąciła od razu
    Kancelaria Prawna).
    Kwota którą Pani otrzymała na konto to (...) PLN.
    Rozliczenie dokonane zostało Porozumieniem. Strony będą uznawać za w całości
    wykonujące wyrok i w całości zaspokajające roszczenia zasądzone w wyroku.
    Porozumienie kompensacyjne zostało podpisane w dniu (...) 2024 r.

    Prosi Pani o interpretację Pani sprawy.
    Pytania (wynikające z wniosku i jego uzupełnienia)
    Z całokształtu złożonego wniosku wynika, że Pani wątpliwość budzi kwestia
    opodatkowania lub braku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    kwoty jaką otrzymała Pani z banku w wyniku podpisania z bankiem porozumienia
    kompensacyjnego z wyroku Sądu o unieważnieniu umowy kredytu frankowego. Jaka jest
    Pani sytuacja prawnopodatkowa oraz skutki podatkowe, czy ta kwota jest wolna od
    podatku?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zgodnie z tym, co Pani czytała w internecie - kwota ta jest zwolniona z
    podatku, jednak chciałaby Pani mieć opinię pewną od organu, który się tym zajmuję, żeby
    w przyszłości nikt Pani nie zarzucił, że czegoś Pani nie dopilnowała.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych dokonanych przez Panią z bankiem
    potrąceń wierzytelności na podstawie zawartego porozumienia kompensacyjnego, gdzie
    Strony będą uznawać za w całości wykonujące wyrok i w całości zaspokajające roszczenie
    zasądzone w wyroku, w pierwszej kolejności wskazać należy na art. 69 ust. 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.), z którego
    wynika, że:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      – pkt 2 – kwotę i walutę kredytu;
      – pkt 4 – zasady i termin spłaty kredytu.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt
    hipoteczny, sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny
    zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego
    wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego.
    Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy
    nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną
    umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki
    prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia
    umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu
    jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do
    czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy..
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Przechodząc natomiast do kwestii zwrotu kosztów procesu, wskazuję, że stosownie do art.
    98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez stronę.
    W opisanej przez Panią sytuacji poprzez porozumienie kompensacyjne dojdzie do
    wykonania postanowień zapadłych w wyroku sądu. Stosownie do treści porozumienia
    uzyska Pani od banku kwotę, na którą składają się:
    · zwrot świadczenia nienależnego (wpłaconych rat kredytowych);
    W Pani przypadku, doszło do zwrotu nienależnie pobranego przez Bank świadczenia.
    Skoro zatem był to zwrot nienależnie pobranego świadczenia, to zwrot ten nie
    kwalifikuje się do świadczenia pieniężnego podlegającego opodatkowaniu. W
    przypadku zwrotu świadczenia na podstawie nieważnej umowy kredytowej klient
    otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał - zwrot zapłaconych Bankowi kwot. Nie ma
    zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla
    celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Zatem, nie ma Pani obowiązku
    rozliczenia tych środków dla celów podatkowych. Kwota zwrotu z tego tytułu nie
    powoduje faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie „wyrównanie”
    wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Wobec tego, można uznać, że zwrot ten
    nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a więc po Pani stronie
    jako kredytobiorcy nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym zwrócona Pani przez bank kwota
    nienależnie pobranych przez bank świadczeń nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    · zwrot kosztów procesu;

    Mają one charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę. W takim razie,
    zwrócone na Pani rzecz koszty procesu nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww.
    kosztów nie nastąpi po Pani stronie realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te będą
    stanowiły jedynie zwrot wydatków poniesionych wcześniej przez Panią. Dla celów
    podatkowych otrzymana kwota stanowiąca zwrot kosztów procesu jest obojętna
    podatkowo. W konsekwencji z tego tytułu nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego.
    · odsetki ustawowe za opóźnienie;
    Wypłacone Pani odsetki ustawowe (zgodnie z porozumieniem należne Pani na
    podstawie wyroku odsetki ustawowe) za opóźnienie zwrotu nienależnie pobranych
    świadczeń dotyczą zatem świadczenia niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym. Oznacza to, że odsetki te podlegają zwolnieniu od opodatkowania na
    podstawie wyżej zacytowanego art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    - pomniejszoną o kwotę kredytu i odsetek, którą musiała Pani oddać do banku.
    Wobec powyższego, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot otrzymanych przez Panią: zwrotu nienależnie pobranych przez bank
    świadczeń oraz odsetek ustawowych za opóźnienie a także zwrotu kosztów procesu
    pomniejszonych o kwotę kredytu oraz odsetek, które musiała Pani oddać do banku.
    Zatem nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od
    otrzymanej na podstawie porozumienia kompensacyjnego kwoty, będącej przedmiotem
    Pani zapytania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.