Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.104.2025.1.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Prawo do odliczenia VAT naliczonego od 12 kategorii
wydatków ponoszonych na realizację inwestycji pn. „(...)” oraz
od 9 kategorii wydatków ponoszonych na usunięcie kolizji.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
odliczenia-prawo do odliczenia
transport-transport publiczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
      - prawa do odliczenia VAT naliczonego w całości od 12 kategorii wydatków
      ponoszonych na realizację inwestycji pn. „(...)”;
      - prawa do odliczenia VAT naliczonego w całości od 9 kategorii wydatków ponoszonych
      na usunięcie kolizji.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (...) [dalej: Miasto lub Gmina lub Wnioskodawca] jest miastem na prawach powiatu.
    Jak stanowi art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 107) [dalej: ustawa o samorządzie powiatowym] miasto na prawach
    powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.
    Stosownie do przepisów art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465) [dalej: ustawa o samorządzie gminnym]
    Wnioskodawca jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną,
    wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Do
    zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 ww.
    ustawy do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Do
    zadań własnych gminy, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 4 ustawy o samorządzie
    gminnym, należą sprawy w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów, organizacji
    ruchu drogowego oraz lokalnego transportu zbiorowego.
    Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług [dalej:
    podatek VAT].
    Jak wyżej wskazano, Miasto realizuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4
    ustawy o samorządzie gminnym. Zadania te obejmują organizację lokalnego transportu
    zbiorowego.
    Wnioskodawca w związku z realizacją zadań własnych obejmujących organizację lokalnego
    transportu zbiorowego zawarł (...) umowę nr (...) o świadczenie usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego [dalej: Umowa] z (...) Sp. z o.o. [dalej: Spółka].
    Miasto posiada 100% udziałów w Spółce, a Spółka jest podmiotem wewnętrznym w myśl
    art. 2 lit. j rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23
    października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego
    transportu.
    Zgodnie z treścią Umowy, Miasto jest Organizatorem publicznego transportu zbiorowego
    na terenie Miasta oraz na terenie gmin sąsiadujących (na mocy zawartych z nimi
    porozumień komunalnych w przedmiocie organizacji publicznego transportu zbiorowego),
    natomiast Spółka jest Operatorem, tj. podmiotem wewnętrznym świadczącym usługi w

    zakresie publicznego transportu zbiorowego na terenie Miasta oraz jednostek samorządu
    terytorialnego, z którymi Miasto zawarło porozumienia.
    Umowa określa szczegółowe warunki organizacyjne, proceduralne, finansowe oraz
    prawne świadczenia przez Spółkę usług publicznego transportu zbiorowego.
    Celem wykonania Umowy Miasto zleca Spółce świadczenie tych usług na liniach
    komunikacyjnych, które wchodzą - lub w okresie obowiązywania Umowy wejdą - w skład
    sieci komunikacyjnej organizowanej przez Miasto, obejmującej obszar Miasta oraz gmin
    ościennych, z którymi Miasto zawarło porozumienia, a Spółka zobowiązuje się wykonywać
    te usługi na warunkach określonych w Umowie, zgodnie z obowiązującym prawem
    krajowym i wspólnotowym.
    Przedmiotem Umowy jest odpłatne świadczenie przez Operatora:
    1) usług przewozowych w zakresie publicznego transportu zbiorowego na sieci
      komunikacyjnej Miasta oraz na terenie gmin sąsiadujących (na mocy zawartych z nimi
      porozumień międzygminnych) na rzecz pasażerów,
    2) usług dodatkowych, związanych bezpośrednio ze świadczeniem przewozów,
      polegających na druku, sprzedaży i dystrybucji biletów oraz prowadzeniu kontroli
      biletów.
    Organizator (tj. Miasto) na podstawie Umowy zobowiązany jest m.in. do:
    - planowania transportu na sieci, w tym określania układu i przebiegu tras
      komunikacyjnych;
    - aktualizacji planu zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego,
      zgodnie z wymogami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
      zbiorowym;
    - terminowej wypłaty wynagrodzenia za świadczone usługi;
    - ustalania opłat za przewozy oraz innych opłat dodatkowych za usługi przewozowe
      lokalnego transportu zbiorowego i przekazywania Operatorowi informacji o
      ewentualnej zmianie cen biletów na co najmniej 90 dni przed datą wprowadzenia tej
      zmiany;
    - badania i analizy potrzeb przewozowych w publicznym transporcie zbiorowym z
      uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej zdolności
      ruchowej;
    - informowania Operatora, z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym, o konieczności
      dostosowania linii komunikacyjnych, częstotliwości kursowania, pojemności i ilości
      taboru w przypadku organizowania na terenie Gminy masowych imprez, uroczystości
      itp., które będą skutkowały koniecznością obsługi zwiększonej ilości pasażerów;
    - zapewnienia odpowiednich standardów informacji pasażerskiej, w tym dbania o
      aktualność Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej w zakresie związanym z
      tablicami Dynamicznej Informacji Pasażerskiej oraz informacją rozkładową na portalu
      (...) oraz w aplikacji (...);
    - administrowania serwisem informacyjnym dla pasażera, publikowania informacji o
      chwilowych utrudnieniach w ruchu, objazdach, zmianie trasy linii komunikacyjnych,
      rozkładów jazdy w serwisie internetowym oraz na przystankach, jak również
      wywieszania na przystankach aktualnych komunikatów oraz papierowych rozkładów
      jazdy.
    Emitentem biletów na terenie Miasta i gmin sąsiadujących, w komunikacji publicznej
    organizowanej przez Miasto jest Miasto. W ramach Umowy Organizator powierza

    Operatorowi zadanie polegające na druku i dystrybucji biletów uprawniających do
    przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego.
    W ramach powierzonego zadania Operator zobowiązany jest do:
      1) zorganizowania druku biletów zabezpieczonych przed sfałszowaniem,
      2) prowadzenia sprzedaży biletów na rzecz i w imieniu Organizatora,
      3) zawierania na rzecz i w imieniu Organizatora umów z podmiotami gospodarczymi na
      sprzedaż biletów.
    Przychody ze sprzedaży biletów stanowią przychody Miasta.
    Organizator upoważnił Operatora do wystawiania faktur z tytułu sprzedaży biletów w
    imieniu i na rzecz Organizatora (tj. Miasta), jak również prowadzenia ewidencji sprzedaży
    przy wykorzystaniu kas rejestrujących będących własnością Organizatora (tj. Miasta), na
    podstawie zawartej Umowy powierzenia kas.
    Wpływy ze sprzedaży biletów Spółka gromadzi na wydzielonym rachunku bankowym i
    przekazuje je na rachunek bankowy Miasta w sposób określony w Umowie.
    Zasady ustalania cen i opłat za usługi przewozowe oraz zwolnienia z przedmiotowych
    opłat zostały ustalone w obowiązującym Zarządzeniu (...) w sprawie (...).
    Miasto uzyskało w zakresie organizowania lokalnego transportu zbiorowego interpretację
    indywidualną sygn. (...) z dnia (...), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej [dalej
    także jako: Dyrektor KIS, DKIS] potwierdził, że usługi bezpłatnych przejazdów środkami
    lokalnego transportu zbiorowego na rzecz uprawnionych grup realizowane na podstawie
    odrębnych ustaw oraz aktów prawa miejscowego mieszczą się w celu prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej, tj. w zakresie lokalnego transportu zbiorowego
    oraz że Miastu przysługuje prawo obniżenia kwoty należnego VAT o pełną kwotę VAT
    naliczonego w odniesieniu do faktur wystawionych przez Spółkę za usługi transportowe.
    Cytując za Dyrektorem KIS: „Odnosząc się do prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku
    VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Spółkę za usługi transportowe należy
    zauważyć, że jak wykazano powyżej nieodpłatna działalność realizowana przez
    Wnioskodawcę na rzecz określonych grup osób, jest ściśle związana z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy i nie mieści się w działalności innej niż działalność
    gospodarcza. Podobnie wpływy z tytułu opłat za jazdę bez biletu i kar umownych,
    stanowią realizację obowiązków nałożonych na organizatora publicznego transportu
    zbiorowego przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
    zbiorowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2016, z późn. zm.). Realizacje ww. obowiązków również
    należy zaliczyć do celów związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Takie
    bowiem obowiązki na Wnioskodawcę zostały nałożone przepisami ustaw i w żadnym razie
    nie świadczą o tym, że realizacja tych obowiązków odbywa się poza prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Realizacja ww. obowiązków wpisuje się więc w ogólną
    działalność gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę. W konsekwencji uznać należy,
    że ww. działania nie będą powodowały obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, a więc nie będą miały wpływu na prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Spółkę za usługi transportowe.”
    Miasto jako Organizator publicznego transportu zbiorowego, a jednocześnie lider (...) –
    działając na mocy Uchwały nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia (...) w sprawie przyjęcia „(...)”,
    jak również Uchwały nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia (...) w sprawie przyjęcia „(...)”
    dotyczącej lokalnego transportu zbiorowego Organizatora – planuje realizację projektu o
    charakterze (...) – tj. „(...)”, przedmiotem którego będzie budowa obiektów węzła
    przesiadkowego na (...) [dalej: Węzeł Przesiadkowy, Zintegrowany Węzeł Przesiadkowy,
    Centrum Przesiadkowe, CP, Inwestycja lub Projekt]. Każdy z sygnatariuszy (tj. Miasta i
    Gminy będące członkami (...)) „(...)” będzie prowadzić własną inwestycję. W przypadku
    Miasta taką inwestycją jest Węzeł Przesiadkowy.

    Głównym celem budowy Zintegrowanego Węzła Przesiadkowego będzie poprawa
    warunków funkcjonowania systemu publicznego transportu zbiorowego i rozwój
    zrównoważonej mobilności na terenie (...).
    Budowa Węzła Przesiadkowego wpłynie na zwiększenie atrakcyjności i konkurencyjności
    publicznego transportu zbiorowego w stosunku do innych indywidualnych środków
    lokomocji.
    W wyniku realizacji Inwestycji powstanie Węzeł Przesiadkowy, na który składać będzie się:
    1) Budynek (...) wraz z wyposażeniem obiektu, systemem monitoringu wizyjnego,
      systemem informacji pasażerskiej, systemem inteligentnego zarządzania obiektem, w
      którym funkcjonować będzie przestrzeń dedykowana podróżnym, tj. kasy biletowe,
      zaplecze sanitarne, usługi dla podróżnych (mała gastronomia), poczekalnie dla
      pasażerów publicznego transportu zbiorowego (zarówno lokalnego i podmiejskiego,
      jak również dalekobieżnego i międzynarodowego), w tym komunikacji kolejowej. W
      budynku znajdować się będzie siedziba nowej jednostki organizacyjnej Miasta, która
      zarządzać będzie nowopowstałą infrastrukturą Węzła Przesiadkowego.
      Ponadto nowa jednostka organizacyjna Miasta będzie zarządzać publicznym
      transportem zbiorowym organizowanym przez Miasto. Zakres działania tej jednostki
      organizacyjnej Miasta obejmować będzie również zawieranie umów cywilnoprawnych
      w imieniu Miasta na każdy rodzaj usług świadczonych z wykorzystaniem CP. Przy czym
      zawierane umowy dzierżawy stacji ładowania pojazdów będą regulowały także
      rozliczenia z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.
      W budynku (...) prowadzona będzie przez Miasto wyłącznie działalność gospodarcza
      podlegająca opodatkowaniu VAT, polegająca na:
        - świadczeniu usług publicznego transportu zbiorowego,
        - dzierżawie powierzchni na działalność usługową dla podróżnych (mała
        gastronomia),
        - świadczeniu usług wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
        - zapowiadania połączeń przewoźników.
    2) Układ komunikacyjny składający się z ciągów pieszych i rowerowych dedykowany
      podróżnym, w szczególności z:
        - zadaszonej kładki pieszo-rowerowej wraz z dźwigami osobowymi, ruchomymi
        schodami (...);
        - terenu pieszo-rowerowego z wieżą zegarową w obrębie Budynku (...)
        umożliwiającego pasażerom i rowerzystom przemieszczanie i korzystanie z
        wybudowanej infrastruktury CP;
        - miejsc postojowych typu bike&ride dedykowanych rowerzystom, którzy
        pozostawiają rower i przesiadają się do publicznej komunikacji zbiorowej
        kontynuując w ten sposób podróż.
      Ciągi piesze i rowerowe są niezbędne z perspektywy funkcjonowania Węzła
      Przesiadkowego i spełniania jego podstawowych funkcji – bez odpowiedniej
      komunikacji umożliwiającej podróżnym dotarcie do Węzła Przesiadkowego,
      przemieszczanie się po obiektach Węzła Przesiadkowego jak również możliwości jego
      opuszczenia oraz pozostawienia roweru, w przypadku rowerzystów, Węzeł
      Przesiadkowy nie spełniałby żadnej ze swoich funkcji, a Miasto nie uzyskiwałoby
      wpływów pochodzących ze sprzedaży opodatkowanej VAT.
    3) Zielona strefa pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką, stanowiących
      bezpośrednie otoczenie Węzła Przesiadkowego, służąca pasażerom jako przestrzeń

      oczekiwania na środki publicznego transportu zbiorowego w okresie sprzyjających
      warunków pogodowych. Przestrzeń ta objęta systemem informacji pasażerskiej
      stanowi alternatywę poczekalni w budynku (...).
      Występuje tu zatem związek ze świadczeniem przez Miasto usług publicznego
      transportu zbiorowego jak również usług zapowiadania przez Miasto połączeń
      przewoźników oraz wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników, czyli
      działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT, która będzie prowadzona przez Miasto
      z wykorzystaniem powstałej infrastruktury.
    4) Układ drogowy dedykowany i dostosowany do potrzeb publicznego transportu
      zbiorowego - rozbudowa odcinka ul. (...), tj. odcinka drogi dedykowanego wyłącznie
      dla poruszania się komunikacji publicznej wraz z peronami, tablicami dynamicznej
      informacji oraz wiatami przystankowymi/zadaszeniami oraz odcinka drogi
      umożliwiającego skomunikowanie pojazdów indywidualnych (wjazd i wyjazd) z
      parkingiem park&ride wraz z elementami systemu ITS związanymi wyłącznie z
      komunikacją publiczną Organizatora (tj. Miasta) oraz parkingiem, m.in. w zakresie
      dynamicznej informacji dla kierowców - modułów tablic informujących o wolnych
      miejscach parkingowych na terenie parkingu park&ride, systemu monitoringu
      wizyjnego na ciągach drogowych oraz tablic dynamicznej informacji pasażerskiej na
      stanowiskach przystankowych zlokalizowanych wzdłuż tego odcinka ul. (...).
      Układ drogowy będzie dedykowany i dostosowany do potrzeb transportu zbiorowego
      oraz służył wyłącznie potrzebom publicznego transportu zbiorowego, ponadto będzie
      umożliwiał dojazd samochodów osobowych do miejsc typu park&ride, z których
      korzystać będą pasażerowie.
      Na tym odcinku ul. (...) wybudowane zostaną stanowiska peronowe dla lokalnego
      transportu zbiorowego Organizatora obsługiwanego przez Spółkę, na których
      zamontowane zostaną tablice dynamicznej informacji. Obsługa pasażerska lokalnego
      transportu zbiorowego Organizatora prowadzona będzie na tych stanowiskach
      peronowych.
      Wydatki na układ drogowy są zatem niezbędne i nierozerwalnie związane z
      prawidłowym funkcjonowaniem Węzła Przesiadkowego, przedmiotowa infrastruktura
      drogowa dedykowana będzie wyłącznie użytkownikom Węzła, tj. przewoźnikom,
      pasażerom, podmiotom prowadzącym na terenie Węzła działalność usługową dla
      pasażerów.
      Występuje tu zatem związek z każdym rodzajem działalności gospodarczej
      opodatkowanej VAT, która będzie prowadzona przez Miasto z wykorzystaniem
      powstałej infrastruktury przesiadkowej.
    5) Obiekt dworca autobusowego ze stanowiskami dla publicznej komunikacji zbiorowej i
      tablicami informacji pasażerskiej, zapleczem technicznym wraz z układem
      komunikacyjnym składającym się z dróg wewnętrznych i placu manewrowego oraz
      postojowego do bezpośredniej obsługi obiektu dworca - służący poruszaniu się
      wyłącznie pojazdów publicznego transportu zbiorowego.
      Na terenie dworca autobusowego znajdować się będą perony dla pojazdów
      publicznego transportu zbiorowego, na których prowadzona będzie obsługa
      pasażerska. W związku z prowadzeniem obsługi pasażerskiej przez różnych
      przewoźników, na obszarze dworca autobusowego będą świadczone przez Miasto
      odpłatnie usługi wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy oraz zapowiadania
      połączeń. Ponadto w ramach dzierżawy terenu, cześć terenu dworca zostanie
      przeznaczona na postój autobusów publicznej komunikacji zbiorowej.

      Obiekt dworca autobusowego będzie zatem bezpośrednio związany z usługami
      wywieszania, wyświetlania rozkładów jazdy, zapowiadania połączeń i dzierżawy
      terenu, czyli z działalnością gospodarczą Miasta opodatkowaną VAT.
    6) Miejsca park&ride wyposażone w stacje ładowania pojazdów elektrycznych,
      usytuowane w obiekcie dworca autobusowego na wyższych poziomach (+1, +2) wraz z
      rampą wjazdową, przeznaczone dla osób korzystających z publicznego transportu
      zbiorowego. Miejsca dedykowane będą kierowcom pojazdów indywidualnych, którzy
      pozostawiają je i przesiadają się do publicznej komunikacji zbiorowej kontynuując w
      ten sposób podróż.
      Postój pojazdów realizowany będzie wyłącznie odpłatnie na podstawie zakupu
      dedykowanego biletu upoważniającego do podróży lokalnym transportem zbiorowym
      Organizatora lub uiszczenia opłaty wyłącznie za parking w przypadku korzystania z
      transportu oferowanego przez innych przewoźników. Stacje ładowania pojazdów
      zostaną wydzierżawione zewnętrznym podmiotom. Każda z nich wyposażona zostanie
      w podlicznik, na podstawie którego Miasto będzie obciążało dzierżawcę za energię
      elektryczną.
      Wydatki te są zatem związane z przychodami Miasta uzyskiwanymi z opodatkowanej
      VAT działalności gospodarczej w zakresie udostępniania odpłatnych miejsc
      parkingowych dla samochodów oraz dzierżawy stacji ładowania pojazdów i sprzedaży
      energii elektrycznej.
    7) Instalacje fotowoltaiczne na dachu obiektu dworca autobusowego wytwarzające
      energię elektryczną na potrzeby funkcjonowania infrastruktury Węzła Przesiadkowego.
      W przypadku instalacji fotowoltaicznych będzie występował związek z infrastrukturą
      całego Węzła Przesiadkowego, a zatem z każdym rodzajem działalności gospodarczej
      opodatkowanej VAT, która będzie prowadzona przez Miasto z wykorzystaniem Węzła
      Przesiadkowego (w tym sprzedaż energii elektrycznej na rzecz dzierżawców stacji
      ładowania pojazdów). Ponadto potencjalnie wystąpi możliwość sprzedaży nadwyżek
      energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej do przedsiębiorstwa
      energetycznego - kwestia sprzedaży nadwyżek będzie uregulowana w zawartej
      umowie cywilnoprawnej pomiędzy Miastem a przedsiębiorstwem energetycznym.
    8) Błękitno-zielona infrastruktura na obiektach kubaturowych, tj.: dworca autobusowego
      i budynku (...) w postaci zielonych ścian (...) i dachów porośniętych roślinnością
      sprzyjających różnorodności biologicznej i wpływających na termikę obiektów
      użytkowanych przez podróżnych oraz zbiorników retencyjnych.
      W przypadku wydatków na błękitno-zieloną infrastrukturę będzie występował związek
      z infrastrukturą Węzła Przesiadkowego w postaci dworca autobusowego oraz
      budynku (...), a zatem każdym rodzajem działalności gospodarczej opodatkowanej
      VAT, która będzie prowadzona przez Miasto z wykorzystaniem powstałej
      infrastruktury przesiadkowej.
    9) Stacje ładowania pojazdów elektrycznych na terenie placu postojowego dla
      autobusów komunikacji zbiorowej.
      Stacje ładowania autobusów zostaną wydzierżawione zewnętrznym podmiotom.
      Każda z nich wyposażona zostanie w podlicznik, na podstawie którego Miasto będzie
      obciążało dzierżawcę za energię elektryczną.
      Wydatki te są zatem związane z przychodami Miasta z działalności gospodarczej
      opodatkowanej VAT w zakresie dzierżawy stacji ładowania pojazdów i sprzedaży
      energii elektrycznej.

    10) Układ drogowy dostaw i obsługi technicznej budynku (...) z funkcją drogi
      przeciwpożarowej (układ dedykowany wyłącznie na potrzeby funkcjonowania
      Centrum Przesiadkowego, droga będzie miała charakter wewnętrzny).
      Układ drogowy związany będzie z budynkiem (...), a zatem będzie wykazywał związek z
      każdym rodzajem działalności gospodarczej opodatkowanej VAT prowadzonej przez
      Miasto z wykorzystaniem tego budynku.
    11) Infrastruktura podziemna i naziemna, m.in.: przyłącza kanalizacyjne, kanalizacja
      deszczowa i sanitarna, przyłącza do sieci cieplnej, przyłącza do sieci wodociągowych,
      teleinformatycznych, przyłącza energetyczne, itp. niezbędna do funkcjonowania
      obiektów Węzła Przesiadkowego.
      Wydatki na infrastrukturę podziemną i nadziemną, są niezbędne do funkcjonowania
      CP, wykazują zatem związek z każdym rodzajem działalności gospodarczej
      opodatkowanej VAT prowadzonej przez Miasto z wykorzystaniem Węzła
      Przesiadkowego.
    12) Kampania informacyjno-promocyjna podnosząca świadomość mieszkańców w
      zakresie propagowania korzystania ze środków publicznego transportu zbiorowego i
      ruchu niezmotoryzowanego oraz zachęcająca pasażerów do korzystania z
      nowopowstałej infrastruktury Centrum Przesiadkowego.
      Wydatki na kampanię informacyjno-promocyjną wykazują związek ze świadczeniem
      usług lokalnego transportu zbiorowego przez Miasto, które to usługi wykonywane są
      w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.
      Podsumowując, budowa Węzła Przesiadkowego stanowić będzie projekt o
      charakterze (...), którego głównym (...). Nadrzędnym celem Projektu będzie (...). Z
      obiektu korzystać będzie zarówno (...), jak i (...).
      Zrealizowana Inwestycja wykorzystywana będzie tylko i wyłącznie do działalności
      gospodarczej Miasta, przede wszystkim świadczenia usług publicznego transportu
      zbiorowego Organizatora oraz świadczenia usług dzierżawy terenu dla pojazdów
      przewoźników, najmu powierzchni usługowych usytuowanych w budynku (...),
      świadczenia usług zapowiadania połączeń przewoźników, świadczenia usług
      wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników, usługi udostępniania
      miejsc postojowych, dzierżawy stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz
      sprzedaży energii elektrycznej.
      Ponadto Miasto nie przewiduje sytuacji, w której wytworzona infrastruktura będzie
      wykorzystywana również do czynności zwolnionych od podatku VAT czy
      niepodlegających ustawie o VAT.
      Wydatki poszczególnych kategorii są ze sobą powiązane w sposób nierozerwalny,
      realizacja wydatków jednej z kategorii wynika wprost z konieczności poniesienia
      wydatków kategorii innej. Węzeł Przesiadkowy jest inwestycją kompleksową, która w
      całości dedykowana jest pasażerom, a w konsekwencji związana wprost z
      opodatkowaną VAT działalnością gospodarczą Miasta.
      Wnioskodawca pragnie jednoznacznie wskazać, że wszystkie ww. wydatki (12 kategorii
      wydatków), które ma zamiar ponieść w ramach Inwestycji, poniesione będą celem
      osiągnięcia pełnej funkcjonalności Węzła Przesiadkowego wraz z uzyskaniem efektu w
      postaci usprawnienia publicznego transportu zbiorowego, co w konsekwencji wpłynie
      na wysokość opodatkowanych VAT wpływów do Miasta, generowanych w związku z
      wykorzystaniem Węzła Przesiadkowego do świadczenia przez Miasto usług lokalnego

      transportu zbiorowego. Ponadto Miasto w związku z Węzłem Przesiadkowym będzie
      także otrzymywało wynagrodzenie z tytułu wykonywania innych czynności
      opodatkowanych VAT – w szczególności:
        - najmu powierzchni usługowych usytuowanych w budynku (...),
        - dzierżawy terenu celem zapewnienia miejsc postojowych dla autobusów,
        - usług wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
        - usługi zapowiadania połączeń przewoźników,
        - usługi udostępniania miejsc postojowych pojazdów na parkingu park&ride,
        - dzierżawy stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz sprzedaży energii
        elektrycznej,
        - sprzedaży nadwyżki wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej energii
        elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego.
    W celu świadczenia ww. usług Miasto będzie zawierać z dzierżawcami i przewoźnikami
    umowy cywilnoprawne. W zakresie umów dzierżawy stacji ładowania pojazdów umowy
    będą także regulować rozliczenia z tytułu sprzedaży energii elektrycznej. Odpowiednia
    umowa cywilnoprawna zostanie także zawarta z przedsiębiorstwem energetycznym w
    zakresie sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji
    fotowoltaicznej. Korzystanie przez pasażerów z publicznego transportu zbiorowego
    Organizatora także następuje na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej, zgodnie z
    którą świadczący usługę jest zobowiązany do przewozu pasażerów w określone miejsce
    lub zgodnie z ustaloną trasą, a pasażerowie są zobowiązani zasadniczo do uiszczenia
    opłaty. Również osoby korzystające z miejsca postojowego na parkingu, zawierają umowę
    cywilnoprawną najmu miejsca postojowego na czas postoju pojazdu, zobowiązują się do
    przestrzegania zasad korzystania z parkingu oraz wniesienia opłaty za parking.
    Ponadto Miasto z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie realizacji zadań
    związanych z publicznym transportem zbiorowym będzie uzyskiwało wpływy
    niepodlegające opodatkowaniu VAT, jednak ściśle związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, typu opłata za jazdę bez ważnego biletu lub kary umowne, stanowiące
    realizację obowiązków nałożonych na organizatora publicznego transportu zbiorowego
    przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym. W
    zakresie opłat za jazdę bez biletu i kar umownych z interpretacji indywidualnej wydanej na
    wniosek Miasta – sygn. (...) z dnia (...) – wynika, że z uwagi na ich powiązanie z działalnością
    gospodarczą opodatkowaną VAT nie ograniczają one przysługującego Miastu prawa do
    odliczenia VAT w związku ze świadczeniem przez Miasto usług publicznego transportu
    zbiorowego. W powołanej interpretacji Dyrektor KIS wskazał w tym kontekście, że:
    „Podobnie wpływy z tytułu opłat za jazdę bez biletu i kar umownych, stanowią realizację
    obowiązków nałożonych na organizatora publicznego transportu zbiorowego przepisami
    ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 2016, z późn. zm.). Realizację ww. obowiązków również należy zaliczyć do celów
    związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Takie bowiem obowiązki na
    Wnioskodawcę zostały nałożone przepisami ustaw i w żadnym razie nie świadczą o tym,
    że realizacja tych obowiązków odbywa się poza prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Realizacja ww. obowiązków wpisuje się więc w ogólną działalność gospodarczą
    prowadzoną przez Wnioskodawcę. W konsekwencji uznać należy, że ww. działania nie
    będą powodowały obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a
    ustawy o VAT, a więc nie będą miały wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego
    z faktur wystawionych przez Spółkę za usługi transportowe.”
    Zgodnie z przeprowadzonymi analizami („(...)” z (...)), (...).
    Wedle analiz dworce i punkty obsługi pasażerów (w ramach przedmiotowego
    przedsięwzięcia: budynek (...) oraz dworzec autobusowy z wewnętrznym układem
    komunikacyjnym oraz miejscami park&ride i bike&ride na kondygnacjach +1 i +2)
    lokalizowane winny być w możliwie jak najbliższym od siebie sąsiedztwie, tak aby

    maksymalna droga przejścia wyniosła ok. 250 mb. Planowana lokalizacja Węzła
    Przesiadkowego nie jest więc przypadkowa. Stąd dla budowy w pełni efektywnej,
    funkcjonalnej i nowoczesnej infrastruktury przesiadkowej, istnieje potrzeba nabycia
    nieruchomości oraz usunięcia kolidujących obiektów kolejowych.
    Obecny użytkownik nieruchomości wytypowanych przez Miasto pod budowę Węzła
    Przesiadkowego, tj. (...), wyraził zgodę na uwolnienie terenów pod Węzeł Przesiadkowy,
    pod warunkiem usunięcia kolizji, tj. przeniesienia istniejących (...), budowy/adaptacji
    obiektów kolejowych (w tym kubaturowych) w nowej lokalizacji na nieruchomościach (...)
    [dalej: usunięcie kolizji].
    Usunięcie kolizji, warunkujące pozyskanie odpowiednich terenów pod planowaną
    Inwestycję, jest niezbędnym elementem Inwestycji i będzie poprzedzać budowę Centrum
    Przesiadkowego.
    W ramach usunięcia kolizji, Miasto planuje następujące działania:
    1) Rozbiórka istniejącej infrastruktury i obiektów na obecnych terenach kolejowych
      (władanych przez (...)), w szczególności (...) itp.
    2) Budowa budynku administracji (...).
    3) Adaptacja budynku (...).
    4) Adaptacja budynku (...).
    5) Budowa układu dróg wewnętrznych i dojazdowych komunikujących tereny kolejowe,
      budynki wymienione w pkt 2-5 oraz miejsca postojowe na ich potrzeby.
    6) Przeniesienie kolidujących z centrum przesiadkowym układów torowych oraz placów
      ładunkowych wraz z budową ciągów (drogowych i kolejowych) komunikujących place
      ładunkowe.
    7) Budowa przejazdów kolejowych przez tory kolejowe wraz z urządzeniami sterowania
      ruchem kolejowym.
    8) Przebudowa kolidujących sieci naziemnych i podziemnych.
    Zakres ww. prac w ramach usunięcia kolizji stanowić będzie nieodłączny element
    pozwalający na realizację Inwestycji. Realizacja prac obejmujących usunięcie kolizji
    skutkować będzie pozyskaniem niezbędnego terenu pod budowę Węzła Przesiadkowego.
    Bez usunięcia kolizji Miasto nie byłoby w stanie zrealizować tej Inwestycji.
    Gdyby Miasto nie realizowało Inwestycji, to nie ponosiłoby wydatków na usunięcie kolizji.
    Co więcej, bez poniesienia nakładów na usunięcie kolizji Miasto nie byłoby w stanie
    zrealizować Inwestycji.
    Miasto nie zdecydowałoby się na poniesienie kosztu związanego z usunięciem kolizji, jeżeli
    nie planowałoby wybudowania Węzła Przesiadkowego.
    Nakłady poniesione na usunięcie kolizji (wskazanych w punktach 1-9) zostaną nieodpłatnie
    przekazane (...).
    Pytania
    1. Czy Miasto będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości od 12 kategorii
      wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji?
    2. Czy Miasto będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości od 9 kategorii
      wydatków ponoszonych na usunięcie kolizji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Miasto będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości od 12 kategorii
      wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji z zastrzeżeniem wyjątków, o których
      mowa w art. 88 ustawy o VAT.

    2. Miasto będzie miało prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości od 9 kategorii
      wydatków ponoszonych na usunięcie kolizji z zastrzeżeniem wyjątków, o których
      mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:
      - odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik VAT oraz
      - towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis art. 88 ustawy o VAT określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Jak Miasto wskazało w opisie zdarzenia przyszłego, Miasto jest zarejestrowanym
    podatnikiem VAT czynnym. Ponadto, Miasto będzie wykorzystywać Centrum Przesiadkowe
    wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT. Miasto będzie wykorzystywało bowiem
    infrastrukturę powstałą w ramach Projektu do działalności opodatkowanej VAT i będzie
    uzyskiwało następujące wpływy opodatkowane tym podatkiem - będą to wpływy
    pochodzące z:
      - sprzedaży biletów publicznego transportu zbiorowego,

      - najmu powierzchni usługowych usytuowanych w budynku (...),
      - dzierżawy terenu celem zapewnienia miejsca postojowego dla autobusów,
      - usług wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
      - usługi zapowiadania połączeń przewoźników,
      - pobierania opłat za postój pojazdów na parkingu park&ride,
      - dzierżawy stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz sprzedaży energii
        elektrycznej,
      - sprzedaży nadwyżki wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej
        na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego.
    Uwzględniając powyższe, zdaniem Miasta w odniesieniu do wszystkich wydatków
    (elementów Węzła Przesiadkowego wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego)
    dotyczących Inwestycji Miastu będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT.
    Spełnione są tu bowiem dwa niezbędne warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, a mianowicie towary i usługi:
    - będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    - będą ponoszone przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT.
    W ocenie Miasta nie budzi wątpliwości, że dzierżawa terenu, najem powierzchni
    usługowych usytuowanych w budynku (...), sprzedaż biletów uprawniających do
    korzystania z publicznego transportu zbiorowego, usługi zapowiadania połączeń
    przewoźników oraz usługi wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
    usługi udostępniania miejsc postojowych dla pojazdów, usługi dzierżawy stacji ładowania
    pojazdów oraz sprzedaż energii elektrycznej (w tym sprzedaż nadwyżki energii
    elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej) stanowią czynności, o których
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – a
    mianowicie odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług.
    Jak wskazuje bowiem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Pojęcie towarów zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    towary to „rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedając energię elektryczną (w tym nadwyżkę energii
    elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na rzecz Przedsiębiorstwa
    energetycznego) Miasto będzie dokonywać odpłatnej dostawy towaru w postaci energii
    elektrycznej.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie także wskazać, że aby dane świadczenie mogło
    zostać uznane za „świadczenie usług” podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT muszą
    zostać spełnione łącznie następujące warunki:
      - musi zostać zidentyfikowane konkretne świadczenie,
      - które jest wykonywane na rzecz konkretnego, zindywidualizowanego nabywcy
      będącego jego beneficjentem/konsumentem,

      - za odpłatnością (z wyjątkami określonymi w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), a
      - wykonawcą takiego świadczenia jest podatnik podatku VAT.
    W ocenie Miasta, każda z wyżej wskazanych czynności (z wyjątkiem sprzedaży energii
    eklektycznej, która na gruncie ustawy o VAT będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów)
    spełnia wskazane wyżej warunki, ponieważ:
    - istnieje zidentyfikowane konkretne świadczenie, a właściwie świadczenia (tj. dzierżawa
      konkretnej powierzchni, dzierżawa stacji ładowania pojazdów, sprzedaż biletów
      uprawniających do korzystania z publicznego transportu zbiorowego, zapowiadanie
      połączeń przewoźników, wywieszanie i wyświetlanie rozkładów jazdy przewoźników,
      udostępnianie miejsc postojowych dla samochodów),
    - które jest wykonywane na rzecz konkretnego, zindywidualizowanego nabywcy
      będącego jego beneficjentem/konsumentem (tj. konkretny dzierżawca powierzchni
      /stacji ładowania pojazdów; pasażer; przewoźnik; parkujący pojazd na parkingu
      park&ride),
    - za odpłatnością (z wyjątkami określonymi w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT) (tj. Miasto z
      tytułu wszystkich wspominanych usług będzie uzyskiwać wynagrodzenie z wyjątkiem
      niektórych bezpłatnych przewozów pasażerskich – co zostało wyjaśnione w opisie
      zdarzenia przyszłego), a
    - wykonawcą takiego świadczenia jest podatnik podatku VAT (wykonując wymienione
      świadczenia Miasto zawsze działa jako podatnik VAT).
    Z powołanych wyżej przepisów art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT wynika, że
    jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku VAT w zakresie czynności,
    które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności wynajmu, dzierżawy,
    inne usługi, wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych (nazwanych i
    nienazwanych). Jednostki samorządu terytorialnego wykonując we własnym imieniu i na
    własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działają w charakterze podatnika podatku VAT. Natomiast w
    zakresie realizacji zadań własnych (działalności publicznoprawnej) nie są uznawane za
    podatnika, tym samym nie wykonują samodzielnie działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Niemniej jednak zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit trzeci Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w każdych
    okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z
    czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że
    mogą być one pominięte. W załączniku I do ww. dyrektywy pod pozycją 5 ujęto działalność
    w zakresie przewozu osób.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku, Miasto będzie świadczyło
    usługi: publicznego transportu zbiorowego, usługi najmu powierzchni usługowych, usługi
    dzierżawy terenu, usługi dzierżawy stacji ładowania pojazdów, usługi zapowiadania
    połączeń, usługi wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy, usługi udostępniania miejsc
    postojowych dla samochodów oraz będzie sprzedawało energię elektryczną, na podstawie
    zawartej umowy cywilnoprawnej odpowiednio z pasażerem, najemcą, dzierżawcą,
    przewoźnikiem, korzystającym z parkingu oraz w zakresie sprzedaży energii elektrycznej z
    dzierżawcą stacji ładowania i przedsiębiorstwem energetycznym.
    W tym zakresie należy także wskazać, że korzystanie przez pasażerów z usług publicznego
    transportu zbiorowego następuje na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej, zgodnie
    z którą świadczący usługę jest zobowiązany do przewozu pasażerów w określone miejsce

    lub zgodnie z ustaloną trasą, a pasażerowie są zobowiązani zasadniczo do uiszczenia
    opłaty.
    Również osoby korzystające z miejsca postojowego na parkingu, zawierają umowę
    cywilnoprawną najmu miejsca postojowego na czas postoju pojazdu, zobowiązują się do
    przestrzegania zasad korzystania z parkingu oraz wniesienia opłaty za parking.
    Ponadto, Wnioskodawca realizując usługi lokalnego transportu zbiorowego, wykonuje
    działalność gospodarczą – nawet realizując nieodpłatne przewozy na podstawie
    odrębnych ustaw oraz aktów prawa miejscowego. Z działalnością gospodarczą Miasta
    łączą się także wpływy z tytułu opłaty za jazdę bez ważnego biletu lub kary umownej.
    Miasto w tym zakresie posiada interpretację indywidualną sygn. (...) z dnia (...), w której
    DKIS wskazał, że takie nieodpłatne przewozy stanowią działalność gospodarczą Miasta i
    jednocześnie nie podlegają opodatkowaniu VAT: „Odnosząc się do prawa do odliczenia
    pełnej kwoty podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Spółkę za usługi
    transportowe należy zauważyć, że jak wykazano powyżej nieodpłatna działalność
    realizowana przez Wnioskodawcę na rzecz określonych grup osób, jest ściśle związana z
    działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i nie mieści się w działalności innej niż
    działalność gospodarcza. Podobnie wpływy z tytułu opłat za jazdę bez biletu i kar
    umownych, stanowią realizację obowiązków nałożonych na organizatora publicznego
    transportu zbiorowego przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym
    transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2016, z późn. zm.). Realizację ww.
    obowiązków również należy zaliczyć do celów związanych z działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy. Takie bowiem obowiązki na Wnioskodawcę zostały nałożone przepisami
    ustaw i w żadnym razie nie świadczą o tym, że realizacja tych obowiązków odbywa się
    poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Realizacja ww. obowiązków wpisuje się więc
    w ogólną działalność gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę. W konsekwencji
    uznać należy, że ww. działania nie będą powodowały obowiązku stosowania proporcji, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, a więc nie będą miały wpływu na prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Spółkę za usługi
    transportowe.”
    W odniesieniu do powyższych czynności nie ulega więc wątpliwości, że Miasto nie działa tu
    jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Oznacza to, że
    w analizowanych przypadkach Wnioskodawca występuje w roli podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a ww. czynności stanowią działalność gospodarczą
    opodatkowaną podatkiem VAT. Zatem, biorąc pod uwagę przytoczone przepisy należy
    uznać, że Miasto wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności
    spełniające definicję działalności gospodarczej, działa w charakterze podatnika VAT.
    Całość wydatków, które poniesie Miasto w związku z Inwestycją związana będzie zatem ze
    sprzedażą opodatkowaną VAT:
    Pkt 1) wydatki na budynek (...) wraz z wyposażeniem obiektu, systemem monitoringu
    wizyjnego, systemem informacji pasażerskiej, systemem inteligentnego zarządzania
    obiektem, w którym funkcjonować będzie przestrzeń dedykowana podróżnym tj. kasy
    biletowe, zaplecze sanitarne, usługi dla podróżnych (mała gastronomia), poczekalnie dla
    pasażerów publicznego transportu zbiorowego (zarówno lokalnego i podmiejskiego, jak
    również dalekobieżnego i międzynarodowego), w tym komunikacji kolejowej.
    W budynku znajdować się będzie siedziba nowej jednostki organizacyjnej Miasta. Nowa
    jednostka organizacyjna Miasta będzie zarządzać publicznym transportem zbiorowym
    organizowanym przez Miasto oraz infrastrukturą Węzła Przesiadkowego. Zakres działania
    tej jednostki organizacyjnej Miasta obejmować będzie również zawieranie umów
    cywilnoprawnych w imieniu Miasta na każdy rodzaj usług świadczonych z wykorzystaniem
    CP. Przy czym zawierane umowy dzierżawy stacji ładowania pojazdów będą regulowały
    także rozliczenia z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.

    W budynku (...) prowadzona będzie przez Miasto wyłącznie działalność gospodarcza
    podlegająca opodatkowaniu VAT, polegająca na:
    - świadczeniu usług publicznego transportu zbiorowego,
    - dzierżawie powierzchni na działalność usługową dla podróżnych (mała gastronomia),
    - świadczeniu usług wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
    - zapowiadania połączeń przewoźników.
    Pkt 2) wydatki na układ komunikacyjny składający się z ciągów pieszych i rowerowych
    dedykowany podróżnym, w szczególności:
    - zadaszonej kładki pieszo-rowerowej wraz z dźwigami osobowymi, ruchomymi schodami
    na (...);
    - terenu pieszo-rowerowego z wieżą zegarową w obrębie budynku (...).
    - miejsc postojowych typu bike&ride dedykowanych rowerzystom, którzy pozostawiają
    rower i przesiadają się do publicznej komunikacji zbiorowej kontynuując w ten sposób
    podróż.
    Ciągi piesze i rowerowe są niezbędne z perspektywy funkcjonowania Węzła
    Przesiadkowego i spełniania jego podstawowych funkcji – bez odpowiedniej komunikacji
    umożliwiającej podróżnym dotarcie do Węzła Przesiadkowego, przemieszczanie się po
    obiektach Węzła Przesiadkowego jak również możliwości jego opuszczenia, oraz pozos
    tawienia roweru, w przypadku rowerzystów, Węzeł Przesiadkowy nie spełniałby żadnej ze
    swoich funkcji, a Miasto nie uzyskiwałoby wpływów pochodzących ze sprzedaży
    opodatkowanej VAT.
    Pkt 3) wydatki na Zieloną strefę pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką,
    stanowiących bezpośrednie otoczenie Węzła Przesiadkowego.
    Jest to strefa służąca pasażerom jako przestrzeń oczekiwania na środki publicznego
    transportu zbiorowego w okresie sprzyjających warunków pogodowych, stanowiąca
    alternatywę poczekalni w budynku (...). Przestrzeń ta objęta jest systemem informacji
    pasażerskiej. Występuje tu zatem związek ze świadczeniem przez Miasto usług
    publicznego transportu zbiorowego jak również usług zapowiadania przez Miasto
    połączeń przewoźników oraz wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
    czyli działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT, która będzie prowadzona przez
    Miasto z wykorzystaniem powstałej infrastruktury.
    Pkt 4) wydatki na układ drogowy dedykowany i dostosowany do potrzeb publicznego
    transportu zbiorowego – rozbudowa odcinka ul. (...).
    Układ drogowy będzie dedykowany i dostosowany do potrzeb transportu zbiorowego
    oraz służył wyłącznie potrzebom publicznego transportu zbiorowego, ponadto będzie
    umożliwiał dojazd samochodów osobowych do miejsc typu park&ride, z których korzystać
    będą pasażerowie. Na tym odcinku ul. (...) wybudowane zostaną stanowiska peronowe dla
    lokalnego transportu zbiorowego Organizatora obsługiwanego przez Spółkę, na których
    zamontowane zostaną tablice dynamicznej informacji. Obsługa pasażerska lokalnego
    transportu zbiorowego Organizatora prowadzona będzie na tych stanowiskach
    peronowych – wydatki na układ drogowy są zatem niezbędne i nierozerwalnie związane z
    prawidłowym funkcjonowaniem Węzła Przesiadkowego, przedmiotowa infrastruktura
    drogowa dedykowana będzie wyłącznie użytkownikom Węzła, tj. przewoźnikom,
    pasażerom, podmiotom prowadzącym na terenie Węzła działalność usługową dla
    pasażerów. Występuje tu zatem związek z każdym rodzajem działalności gospodarczej
    opodatkowanej VAT, która będzie prowadzona przez Miasto z wykorzystaniem powstałej
    infrastruktury przesiadkowej.
    Pkt 5) wydatki na obiekt dworca autobusowego ze stanowiskami dla publicznej
    komunikacji zbiorowej i tablicami informacji pasażerskiej, zapleczem technicznym wraz z

    układem komunikacyjnym składającym się z dróg wewnętrznych i placu manewrowego
    oraz postojowego do bezpośredniej obsługi obiektu dworca – służący poruszaniu się
    wyłącznie pojazdów publicznego transportu zbiorowego.
    Na terenie dworca autobusowego znajdować się będą perony dla pojazdów publicznego
    transportu zbiorowego, na których prowadzona będzie obsługa pasażerska. W związku z
    prowadzeniem obsługi pasażerskiej przez różnych przewoźników, na obszarze dworca
    autobusowego będą świadczone przez Miasto odpłatnie usługi wywieszania i wyświetlania
    rozkładów jazdy oraz zapowiadania połączeń. Ponadto w ramach dzierżawy terenu cześć
    terenu dworca zostanie przeznaczona na postój autobusów publicznej komunikacji
    zbiorowej.
    Obiekt dworca autobusowego będzie zatem bezpośrednio związany z usługami
    wywieszania, wyświetlania rozkładów jazdy, zapowiadania połączeń i dzierżawy terenu,
    czyli z działalnością gospodarczą Miasta opodatkowaną VAT.
    Pkt 6) wydatki na miejsca park&ride, wyposażone w stacje ładowania pojazdów
    elektrycznych, usytuowane w obiekcie dworca autobusowego na wyższych poziomach (+1,
    +2) wraz z rampą wjazdową, przeznaczone dla osób korzystających z publicznego
    transportu zbiorowego. Miejsca dedykowane będą kierowcom pojazdów indywidualnych,
    którzy pozostawiają je i przesiadają się do publicznej komunikacji zbiorowej kontynuując
    w ten sposób podróż.
    Postój pojazdów realizowany będzie wyłącznie odpłatnie na podstawie zakupu
    dedykowanego biletu upoważniającego do podróży lokalnym transportem zbiorowym
    Organizatora lub uiszczenia opłaty wyłącznie za parking w przypadku korzystania z
    transportu oferowanego przez innych przewoźników. Stacje ładowania pojazdów zostaną
    wydzierżawione zewnętrznym podmiotom. Każda z nich wyposażona zostanie w
    podlicznik, na podstawie którego Miasto będzie obciążało dzierżawcę za energię
    elektryczną.
    Wydatki te są zatem związane z przychodami Miasta uzyskiwanymi z opodatkowanej VAT
    działalności gospodarczej w zakresie udostępniania odpłatnych miejsc parkingowych dla
    samochodów oraz dzierżawy stacji ładowania pojazdów i sprzedaży energii elektrycznej.
    Pkt 7) wydatki na instalacje fotowoltaiczne na dachu obiektu dworca autobusowego
    wytwarzające energię elektryczną na potrzeby funkcjonowania infrastruktury Węzła
    Przesiadkowego.
    W przypadku instalacji fotowoltaicznych będzie występował związek z infrastrukturą
    całego Węzła Przesiadkowego, a zatem z każdym rodzajem działalności gospodarczej
    opodatkowanej VAT, która będzie prowadzona przez Miasto z wykorzystaniem Węzła
    Przesiadkowego (w tym sprzedaż energii elektrycznej na rzecz dzierżawców stacji
    ładowania pojazdów). Ponadto potencjalnie wystąpi możliwość sprzedaży nadwyżek
    energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej do przedsiębiorstwa
    energetycznego.
    Pkt 8) wydatki na błękitno-zieloną infrastrukturę na obiektach kubaturowych tj. dworca
    autobusowego i budynku (...) w postaci zielonych ścian (...) i dachów porośniętych
    roślinnością sprzyjających różnorodności biologicznej i wpływających na termikę obiektów
    użytkowanych przez podróżnych oraz zbiorników retencyjnych.
    W przypadku wydatków na błękitno-zieloną infrastrukturę będzie występował związek z
    infrastrukturą Węzła Przesiadkowego w postaci dworca autobusowego oraz budynku (...),
    a zatem każdym rodzajem działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, która będzie
    prowadzona przez Miasto z wykorzystaniem powstałej infrastruktury przesiadkowej.
    Pkt 9) wydatki na stacje ładowania pojazdów elektrycznych na terenie placu postojowego
    dla autobusów publicznej komunikacji zbiorowej. Stacje ładowania autobusów zostaną

    wydzierżawione zewnętrznym podmiotom. Każda z nich wyposażona zostanie w
    podlicznik, na podstawie którego Miasto będzie obciążało dzierżawcę za energię
    elektryczną.
    Wydatki te są zatem związane z przychodami Miasta z działalności gospodarczej
    opodatkowanej VAT w zakresie dzierżawy stacji ładowania pojazdów i sprzedaży energii
    elektrycznej.
    Pkt 10) wydatki na układ drogowy dostaw i obsługi technicznej budynku (...) z funkcją drogi
    przeciwpożarowej (układ dedykowany wyłącznie na potrzeby funkcjonowania Centrum
    Przesiadkowego, droga będzie miała charakter wewnętrzny).
    Układ drogowy związany będzie z budynkiem (...), a zatem będzie wykazywał związek z
    każdym rodzajem działalności gospodarczej opodatkowanej VAT prowadzonej przez
    Miasto z wykorzystaniem tego budynku.
    Pkt 11) wydatki na infrastrukturę podziemną i naziemną m.in.: przyłącza kanalizacyjne,
    kanalizacja deszczowa i sanitarna, przyłącza do sieci cieplnej, przyłącza do sieci
    wodociągowych, teleinformatycznych, przyłącza energetyczne itp. niezbędna do
    funkcjonowania obiektów Węzła Przesiadkowego.
    Wydatki na infrastrukturę podziemną i nadziemną, są niezbędne do funkcjonowania CP,
    wykazują zatem związek z każdym rodzajem działalności gospodarczej opodatkowanej
    VAT prowadzonej przez Miasto z wykorzystaniem Węzła Przesiadkowego.
    Pkt 12) wydatki na kampanię informacyjno-promocyjną podnoszącą świadomość
    mieszkańców w zakresie propagowania korzystania ze środków publicznego transportu
    zbiorowego i ruchu niezmotoryzowanego oraz zachęcająca pasażerów do korzystania z
    nowopowstałej infrastruktury Centrum Przesiadkowego.
    Wydatki na kampanię informacyjno-promocyjną wykazują związek ze świadczeniem usług
    lokalnego transportu zbiorowego przez Miasto, które to usługi są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.
    Wnioskodawca pragnie jednoznacznie wskazać, że wszystkie ww. wydatki (12 kategorii
    wydatków), które ma zamiar ponieść w ramach Inwestycji, poniesione będą celem osiągn
    ięcia pełnej funkcjonalności Węzła Przesiadkowego wraz z uzyskaniem efektu w postaci
    usprawnienia publicznego transportu zbiorowego, co w konsekwencji wpłynie na
    wysokość opodatkowanych VAT wpływów do Miasta, generowanych w związku z
    wykorzystaniem Węzła Przesiadkowego do świadczenia przez Miasto usług lokalnego
    transportu zbiorowego. Ponadto Miasto w związku z Węzłem Przesiadkowym będzie także
    otrzymywało wynagrodzenie z tytułu wykonywania innych czynności opodatkowanych VAT
    - w szczególności:
    - najmu powierzchni usługowych usytuowanych w budynku (...),
    - dzierżawy terenu celem zapewnienia miejsc postojowych dla autobusów,
    - usług wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
    - usługi zapowiadania połączeń przewoźników,
    - usługi udostępniania miejsc postojowych pojazdów na parkingu park&ride,
    - dzierżawy stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz sprzedaży energii elektrycznej,
    - sprzedaży nadwyżki wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej
      na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego.
    W konsekwencji. Miasto stoi na stanowisku, że będzie przysługiwać mu prawo do
    odliczenia VAT w całości od wydatków, które ponosić będzie na realizację Inwestycji, tj. w
    zakresie wszystkich 12 kategorii wydatków ponoszonych na:
    - Budynek (...);

    - Układ komunikacyjny składający się z ciągów pieszych i rowerowych dedykowany
      podróżnym;
    - Zieloną strefę pasażera;
    - Układ drogowy dedykowany i dostosowany do potrzeb publicznego transportu
      zbiorowego;
    - Obiekt dworca autobusowego wraz z układem komunikacyjnym składającym się z dróg
      wewnętrznych i placu manewrowego oraz postojowego;
    - Miejsca park&ride;
    - Instalacje fotowoltaiczne;
    - Błękitno-zieloną infrastrukturę;
    - Stacje ładowania pojazdów elektrycznych;
    - Układ drogowy dostaw i obsługi technicznej budynku (...) dedykowany wyłącznie na
      potrzeby funkcjonowania Centrum Przesiadkowego;
    - Infrastrukturę podziemną i naziemną;
    - Kampanię informacyjno-promocyjną.
    Każda z wyżej wskazanych kategorii wydatków wykazuje bowiem bezpośredni lub
    pośredni związek z czynnościami opodatkowanymi VAT do świadczenia, których będzie
    wykorzystywana Inwestycja. Ponadto Miasto nie przewiduje sytuacji, w której wytworzona
    infrastruktura będzie wykorzystywana również do czynności zwolnionych od podatku VAT
    czy niepodlegających ustawie o VAT.
    Wydatki poszczególnych kategorii są ze sobą powiązane w sposób nierozerwalny,
    realizacja wydatków jednej z kategorii wynika wprost z konieczności poniesienia wydatków
    kategorii innej. Węzeł Przesiadkowy jest inwestycją kompleksową, która w całości
    dedykowana jest pasażerom, a w konsekwencji związana wprost z opodatkowaną VAT
    działalnością gospodarczą Miasta.
    Możliwość odliczania VAT naliczonego w całości od podobnych wydatków potwierdzona
    została przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2018 r. sygn. 0112-
    KDIL4.4012.471.2018.2.NK, w której - w zakresie wydatków na:
    - „budynek, w którym będą: kasy, wydzielone poczekalnie, rozwiązania i urządzenia
    zapewniające dostępność osobom niepełnosprawnym, systemy monitoringu i
    kierowania ruchem, nowoczesne systemy informacji wizualnej i dźwiękowej dla
    pasażerów, mediateka, schody ruchome, toalety itp.,
    - układ komunikacyjny składający się z ciągów komunikacyjnych wraz z zadaszonymi
    peronami, po których będą poruszać się autobusy i busy,
    - parking dla samochodów osobowych służący osobom, które będą przywozić i odwozić
    pasażerów korzystających z „ Y”,
    - tereny zielone (nasadzenia drzew, trawnik, ławki itp.), chodniki umożliwiające dotarcie
    pasażerom do „ Y”,
    - infrastruktura podziemna i naziemna (tzn.: przyłącza kanalizacyjne, kanalizacja
    deszczowa i sanitarna, przyłącza do sieci cieplnej, przyłącza do sieci wodociągowych,
    internetowych i telefonicznych, przyłącze energetyczne wraz ze stacją Trafo) itp.”
    Dyrektor KIS wskazał, że „Wydatki związane z realizacją zadania będą ponoszone na
    podstawie faktur VAT wystawianych na Gminę X (adres i NIP) jako nabywcę towaru/usługi,
    natomiast odbiorcą faktur będzie Zarząd Transportu Miejskiego (adres jednostki).
    Powstanie „ Y” będzie w całości związane z prowadzoną przez ZTM działalnością
    gospodarczą. W ramach tej działalności wystąpią czynności opodatkowane podatkiem VAT
    (wynajem pomieszczeń, najem powierzchni, sprzedaż biletów komunikacji miejskiej), jak i
    czynności, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT, ale nie stanowią odrębnego

    przedmiotu działalności ZTM. Przy czym w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca
    wskazał, że w ramach Y nie wystąpią takie czynności, które nie będą generować
    opodatkowania podatkiem VAT. W ramach realizacji zadania nie wystąpi sytuacja, w której
    wytworzona infrastruktura będzie wykorzystywana zarówno do czynności
    opodatkowanych i zwolnionych. W związku z realizowanym projektem pn. „Budowa Y (...)”
    ZTM nie będzie wykonywać czynności na rzecz innych jednostek organizacyjnych. [...] W
    omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą
    spełnione, ponieważ Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a
    ponadto – jak wskazał Zainteresowany – powstanie „Y” będzie w całości związane z
    prowadzoną przez ZTM działalnością gospodarczą. W ramach tej działalności wystąpią
    czynności opodatkowane podatkiem VAT (wynajem pomieszczeń, najem powierzchni,
    sprzedaż biletów komunikacji miejskiej), natomiast nie wystąpią takie czynności, które nie
    będą generować opodatkowania podatkiem VAT.
    Zatem z uwagi na związek poniesionych wydatków na realizację projektu pn. „Budowa Y
    (...)” z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez ZTM, Wnioskodawca będzie
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie w całości, pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia całości podatku VAT
    naliczonego od wydatków, które poniesie w związku z nabyciem towarów i usług na
    realizację zadania pn. „Budowa Y (...) ”, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, z
    uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy”.
    Do podobnego wniosku doszedł Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 28
    czerwca 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.905.2017.10.JM dotyczącej „wydatków (...) na:
    A. nabycie autobusów niskoemisyjnych - autobusy będą eksploatowane wyłącznie do
      świadczenia usług publicznego transportu zbiorowego na terenie Miasta (pojazdy te
      nie będą wykorzystywane do innych celów, przykładowo nie będą wynajmowane
      osobom trzecim ani nie będą eksploatowane przez Spółkę w innej działalności niż
      komunikacja miejska),
    B. nabycie i instalację tablic dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z systemem ITS -
      na tablicach (instalowanych na przystankach autobusowych) wyświetlane będą w
      szczególności informacje związane z rozkładem jazdy autobusów,
    C. nabycie i instalację systemu monitoringu wizyjnego - monitoring zainstalowany będzie
      przy każdej tablicy dynamicznej informacji pasażerskiej oraz na niektórych
      przystankach autobusowych,
    D. przebudowę pomieszczenia w zajezdni autobusowej na potrzeby dyspozytorni ITS
      wraz z budową pomieszczenia serwerowni ITS,
    E. stworzenie nowej wersji portalu internetowego wraz z aplikacją mobilną - narzędzia te
      będą służyły pasażerom do uzyskiwania informacji o komunikacji miejskiej (tj. rozkład
      jazdy ogłoszenia o ewentualnych zmianach trasy, awariach, etc.),
    F. dostosowanie wybranych peronów przystankowych do potrzeb osób
      niepełnosprawnych,
    G. nabycie i montaż biletomatów stacjonarnych i mobilnych - przy użyciu biletomatów
      będzie dokonywana sprzedaż biletów uprawniających do korzystania z usług
      transportowych zarówno Miasta, jak i podmiotów trzecich świadczących (jednakże nie
      w imieniu Miasta) usługi transportowe,
    H. budowę dworca autobusowego - obiekt mieszczący poczekalnię dla pasażerów,
      toalety, część socjalną dla kierowców oraz kasę biletową, w której będzie dokonywana

      sprzedaż biletów uprawniających do korzystania z usług transportowych zarówno
      Miasta, jak i podmiotów trzecich świadczących (jednakże nie w imieniu Miasta) usługi
      transportowe,
    I. pętle autobusowe - w tym stworzenie placów manewrowych, chodników i
      zagospodarowanie zieleni,
    J. nabycie i montaż wiat przystankowych wraz z ławkami oraz słupków przystankowych,
    K. doposażenie stacji obsługi pojazdów w zajezdni autobusowej – stacja obsługiwać
      będzie wyłącznie autobusy eksploatowane przez Z celem świadczenia usług lokalnego
      transportu zbiorowego,
    L. budowę budynku technicznego (mieszczącego kotłownię, pomieszczenia socjalne,
      punkt wulkanizacyjny, magazyn części zamiennych) oraz doprowadzenie przyłączy z
      kotłowni do budynku administracyjnego - wydatki poniesione w tym zakresie będą
      służyły rozwojowi zaplecza dla osób zaangażowanych w obsługę komunikacji miejskiej,
    M. budowę budynku/kontenera zlokalizowanego przy końcowym przystanku
      autobusowym - obiekt będzie pełnił funkcję pomieszczenia socjalnego z toaletą dla
      kierowców autobusów.”
    Jak wskazał DKIS w ww. interpretacji indywidualnej „Mając na uwadze powołane powyżej
    przepisy prawa, przedstawiony opis sprawy oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Łodzi z 9 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 370/18 i wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2021 r. sygn. akt I FSK 2222/18
    stwierdzam, że wydatki na nabycie towarów i usług poniesionych na realizację projektu
    pn.: „...” będą wykorzystywane do zapewnienia lokalnego transportu zbiorowego, które to
    zadanie będą Państwo realizować jako działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem
    VAT. Tym samym podatek naliczony związany z wydatkami poniesionymi na realizację ww.
    projektu, wymienionymi w punktach A-M w opisie sprawy, będzie podlegał odliczeniu w
    całości”.
    Pełne prawo do odliczenia potwierdzane jest także w przypadku wydatków na centralny
    system sterowania ruchem implementowany przez jednostki samorządu terytorialnego w
    sytuacji, w której jednostki samorządu terytorialnego uzyskują wpływy z tytułu sprzedaży
    biletów uprawniających do przejazdów środkami lokalnego transportu zbiorowego.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.664.2022.9.S.MK z dnia 29 kwietnia 2024 r., prawomocnym wyroku
    WSA w Gorzowie Wlkp. sygn. I SA/Go 104/23 z dnia 27 lipca 2023 r. i z powiązanym w nim
    wyrokiem NSA sygn. I FSK 1922/23 z 9 lutego 2024 r.
    Podejście, zgodnie z którym prawo do pełnego odliczenia przysługuje w związku z
    zakupami powiązanymi z prowadzeniem przez gminy działalności gospodarczej w zakresie
    lokalnego transportu zbiorowego jest także zgodne z podejściem wyrażonym spójnie w
    orzecznictwie.
    Chociażby w wyroku sygn. I FSK 2222/18 z dnia 22 września 2021 r. Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał: „W rozpoznawanej sprawie organ interpretacyjny nie
    kwestionował, że budowa, utrzymanie i modernizowane przystanków, wiat, itp. mają
    związek z prowadzonym przez Miasto odpłatnym transportem zbiorowym, tj. że będą one
    związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przewoźnicy mogli jedynie korzystać
    z tych przystanków, które zostały wybudowane w celu zapewnienia komunikacji miejskiej.
    Miasto nie budowało, nie utrzymywało oraz nie modernizowało przystanków w celu
    umożliwienia przewoźnikom korzystania z nich. Czynności te miały być wykonywane w
    związku z prowadzoną przez Miasto działalnością gospodarczą w postaci zapewnienia
    transportu publicznego. Nieodpłatne i – jak zaznaczono we wniosku o wydanie
    interpretacji – ograniczone korzystanie przez przewoźników innych niż „miejskie” nie
    stanowiło w tej sytuacji odrębnej sfery działalności Miasta i należało je traktować jako
    działania towarzyszące opodatkowanej działalności.”

    Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku sygn. I FSK 837/22 z dnia 24 stycznia 2023 r. i
    wskazał: „Sąd pierwszej instancji, w relacji do stanu faktycznego sprawy, słusznie
    zauważył, że wydatki na wiaty zostały poniesione w związku z prowadzoną przez Miasto
    na podstawie umów cywilnoprawnych działalnością gospodarczą w postaci zapewnienia
    transportu publicznego, a w umowach zawartych przez Miasto ze spółką postanowiono,
    że Miasto zapewni spółce infrastrukturę przystankową, wraz z wiatami. Bez tego nie
    byłoby możliwe prawidłowe świadczenie usług publicznego transportu. Miasto nie
    wybudowało wiat w celu umożliwienia przewoźnikom zewnętrznym korzystania z nich i w
    konsekwencji pobierania opłat. Natomiast przyjęcie stanowiska organu prowadziłoby do
    sytuacji, w której, jeżeli od jakiegoś składnika majątku należącego do Miasta pobierana
    byłaby jakakolwiek należność publicznoprawna, składnik ten nie mógłby zostać
    zakwalifikowany jako wyłącznie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Przyjęcie takiego stanowiska jest jednak nieuzasadnione (por. wyroki NSA z dnia: 15
    listopada 2018 r., I FSK 832/18; 22 września 2021 r., sygn. akt I FSK 2222/18).”
    Prawo do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych jednostki samorządu terytorialnego
    ponoszonych w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie lokalnego
    transportu zbiorowego potwierdza także wyrok NSA sygn. I FSK 184/20 z dnia 14 marca
    2023 r.: „Jak wskazał w ww. orzeczeniu NSA, wadliwa jest teza, że to, iż Miasto realizuje
    jakąś inwestycję w ramach zadań własnych, wyklucza to, że może to czynić jako podatnik
    VAT. Realizacja zadań własnych gminy/miasta może się odbywać także w ramach
    prowadzonej przez nią działalności gospodarczej [por. uzasadnienie postanowienia Sądu
    Najwyższego z 22 sierpnia 2001 r. (V CKN 756/0), Izba Cywilna 2002, nr 1, s. 64 oraz
    uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2013 r. (III CZP 43/13)], w tym w rozumieniu art.
    15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Zakres zadań własnych gminy (por. art. 7 u.s.g.) wskazuje na ich
    charakter usługowy, a więc aktywność gminy w tym zakresie jak najbardziej mieści się w
    zakresie przedmiotowym działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, a gmina z tego tytułu jest podatnikiem VAT, jeżeli czynności te wykonywane są na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (por. art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).
    W tej sytuacji, gdy gmina/miasto wykonuje zadania własne (inwestycje) obejmujące
    sprawy związane z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców, np. w zakresie
    transportu zbiorowego, w oparciu o zawarte umowy cywilnoprawne, jest jak najbardziej
    podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą podlegającą VAT, tym bardziej, że
    działalność gospodarcza na gruncie VAT nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia
    zysku. W konsekwencji uznać należy, że do tej infrastruktury związanej ze świadczeniem
    usług komunikacji zbiorowej zaliczają się również zatoczki autobusowe i buspasy, bez
    których ów transport nie byłby możliwy lub byłby utrudniony.”
    W ocenie Wnioskodawcy w analizowanej sprawie występuje także pewna analogia do
    samorządowych projektów obejmujących strefy aktywności gospodarczej. Również w
    przypadku tego typu inwestycji wiążących się z działalnością gospodarczą gmin
    potwierdzano pełne prawo do odliczenia VAT. Jako przykład takiego podejścia można
    powołać wyrok NSA sygn. I FSK 2315/19 z dnia 13 stycznia 2023 r., w którym odnośnie do
    wydatków na:
    A. budowę dróg wewnętrznych, chodników, zjazdów z drogi, poboczy, przepustów,
      budowę odwodnienia drogowego - celem zapewnienia jak najlepszej komunikacji
      wewnątrz Strefy oraz jak najlepszego połączenia Strefy z drogami zewnętrznymi,
    B. budowę infrastruktury energetycznej, w tym oświetlenia wewnętrznych dróg i
      chodników – celem zapewnienia właściwej i bezpiecznej komunikacji dla
      przedsiębiorców prowadzących działalność w Strefie, o czym mowa w powyższym
      punkcie A;

    C. budowę infrastruktury kanalizacyjnej, tj. miejscowych oczyszczalni lokalnych - do
      korzystania przez przedsiębiorców, którzy zlokalizują swoją działalność na terenie
      Strefy;
    D. budowę infrastruktury wodociągowej, tj. sieci wodociągowej wraz z przyłączami - do
      korzystania przez przedsiębiorców, którzy zlokalizują swoją działalność na terenie
      Strefy,
      wskazano, że „wydatki na zakup towarów i usług związane z budową wszystkich
      infrastruktur opisanych w pkt A-D poniesione zostały celem wytworzenia inwestycji w
      postaci Strefy Aktywności Gospodarczej, która zostanie wykorzystana do działalności
      opodatkowanej VAT, skutkiem czego gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku
      naliczonego wyszczególnionego na fakturach dokumentujących przedmiotowe
      wydatki, zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.”
    Uwzględniając powołaną wyżej praktykę interpretacyjną i orzeczniczą, w ocenie
    Wnioskodawcy, nie ulega więc wątpliwości, że ponosząc wydatki na Inwestycję Miastu
    będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wszystkich 12 kategorii
    wydatków (ze wspomnianym zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy o
    VAT).
    Planowane zakupy wykazują bowiem związek z działalnością gospodarczą Miasta w
    zakresie:
    - nie tylko usług lokalnego transportu zbiorowego,
    - ale także innego rodzaju działalności opodatkowanej VAT Miasta obejmującej w
      szczególności dzierżawę terenu, najem powierzchni usługowych usytuowanych w
      budynku (...), usługi w zakresie zapowiadania połączeń przewoźników, wywieszania i
      wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników, usługi udostępniania miejsc
      postojowych, dzierżawę stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz sprzedaż
      energii elektrycznej.
    Ad 2
    Miasto poniesie nakłady na usunięcie kolizji. Nakłady te zostaną nieodpłatnie przekazane
    na rzecz (...).
    Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do zakupu towarów i usług dotyczących nakładów
    na usunięcie kolizji (jako nieodłącznego elementu budowy Węzła Przesiadkowego) Miastu
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT.
    Miasto poczyni bowiem nakłady na usunięcie kolizji w związku z budową Węzła
    Przesiadkowego, który z założenia jest przewidziany do wykorzystania przez Miasto w
    związku z opodatkowaną VAT działalnością gospodarczą Miasta polegającą na świadczeniu
    usług lokalnego transportu publicznego oraz dzierżawie terenu, najmie powierzchni
    usługowych usytuowanych w budynku (...), świadczeniu usług zapowiadania połączeń
    przewoźników, wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników, świadczeniu
    usług udostępniania miejsc postojowych, dzierżawie stacji ładowania pojazdów
    elektrycznych oraz sprzedaży energii elektrycznej.
    Nakłady na usunięcie kolizji wykazują więc związek z działalnością gospodarczą Miasta
    jako podatnika VAT, a to oznacza, że w analizowanej sprawie spełnione są przesłanki
    wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, które są konieczne dla przyznania podatnikowi
    pełnego prawa do odliczenia.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.

    Przywołana powyżej norma wprowadza jedną z najistotniejszych zasad podatku VAT –
    prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego. Prawo to przysługuje
    zasadniczo wtedy, gdy nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Przepisy ustawy o VAT nie wskazują, jaki charakter ma mieć związek pomiędzy zakupami
    (podatkiem naliczonym) a sprzedażą opodatkowaną. Co do zasady, związek ten może
    mieć charakter bezpośredni bądź pośredni. Związek pośredni istnieje wtedy, gdy
    ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem działalności gospodarczej danego podatnika.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zdarzenia przyszłego i jak uzasadnił przedstawiając
    stanowisko w zakresie pytania 1, Inwestycja będzie wykorzystywana przez Miasto
    wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.
    Zatem, mimo iż nakłady na usunięcie kolizji przekazane będą nieodpłatnie (...), to wydatki
    na nakłady ponoszone będą w związku z prowadzoną przez Miasto działalnością
    gospodarczą opodatkowaną VAT.
    Gdyby bowiem Miasto nie realizowało Inwestycji, to nie ponosiłoby wydatków na
    usunięcie kolizji. Co więcej, bez poniesienia nakładów na usunięcie kolizji Miasto nie
    byłoby w stanie zrealizować Inwestycji.
    Miasto jako podmiot prowadzący w analizowanej sprawie działalność gospodarczą,
    opodatkowaną VAT, nie zdecydowałoby się na poniesienie kosztu związanego z
    usunięciem kolizji, jeżeli nie planowałoby wybudowania Węzła Przesiadkowego, który
    wiązać ma się z uzyskiwaniem wpływów opodatkowanych VAT.
    Oznacza to, że pomiędzy wydatkami na usunięcie kolizji, które ponieść ma Miasto, a
    wykonywanymi przez nie czynnościami opodatkowanymi VAT występować będzie
    pośredni związek. Usunięcie kolizji jest warunkiem koniecznym do realizacji Inwestycji,
    która to z kolei Inwestycja jest ściśle związana z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością gospodarczą (działalnością opodatkowaną VAT).
    Takie stanowisko zaprezentował m.in. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej sygn.
    0114-KDIP4-2.4012.707.2023.3.WH z dnia 1 marca 2024 r. „Zobowiązali się Państwo do
    nieodpłatnego przekazania nakładów poczynionych na Urządzenia przebudowane,
    Urządzenia odtworzone w całości bądź w części z innych elementów niż pochodzące z
    demontażu oraz nowo wybudowanych Urządzeń w ramach usuwania kolizji. Z uwagi na
    to, że Urządzenia stanowią całość wraz z siecią elektroenergetyczną B., B. stanie się
    właścicielem powyższych nakładów na Urządzenia przebudowane, odtworzone w całości
    bądź w części z innych elementów niż pochodzące z demontażu oraz nowo
    wybudowanych Urządzeń z chwilą ich połączenia z siecią elektroenergetyczną B. Nakłady
    poczynione przez Państwa na Urządzenia przebudowane, Urządzenia odtworzone w
    całości bądź w części z innych elementów niż pochodzące z demontażu oraz nowo
    wybudowanych Urządzeń w ramach usuwania kolizji zostaną przekazane przez Państwa
    nieodpłatnie. B. nie jest zobowiązane do udzielenia jakiegokolwiek świadczenia
    wzajemnego w związku z przekazaniem przez Państwa nakładów poniesionych w związku
    z usunięciem kolizji. [...] wydatki związane z usunięciem kolizji będą miały związek ze
    sprzedażą opodatkowaną, tj. realizacją przez Państwa Inwestycji polegającej na
    wybudowaniu serwerowni, która będzie generować u Państwa sprzedaż opodatkowaną.
    Zatem stwierdzić należy, że wydatki poniesione w celu usunięcia kolizji będą miały
    pośredni związek z prowadzeniem przez Państwa działalności gospodarczej generującej
    podatek należny.
    W analizowanej sprawie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy między wydatkami
    poniesionymi na usuniecie kolizji oraz czynnościami opodatkowanymi podatkiem od
    towarów i usług w ramach Państwa działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu
    usług (...).
    W konsekwencji będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z tytułu nabywanych usług i towarów w związku z usunięciem kolizji”.

    Podobne stanowisko wynika z interpretacji indywidualnej sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.214.2022.1.KO z dnia 28 kwietnia 2022 r., w której Dyrektor KIS wskazuje: „Z
    aneksu do Umowy drogowej, mocą którego U przystąpiła do Umowy drogowej wynika
    również, że projektowanie i budowa zjazdów publicznych dla Przedsięwzięcia
    deweloperskiego U należeć będzie wyłącznie do U. Realizacja Zjazdów jest potrzebna dla
    obsługi komunikacyjnej Przedsięwzięcia deweloperskiego U realizowanego przez U na
    Nieruchomości U. Wydatki poniesione przez U na projektowanie i budowę Zjazdów będą
    dokumentowane fakturami (rachunkami) lub innymi dowodami księgowymi. Jest możliwe,
    że nakłady poniesione przez U na projektowanie i budowę Zjazdów zostaną przeniesione
    w przyszłości przez U na Miasto. Ewentualne przeniesienie na Miasto nakładów
    poniesionych przez U na projektowanie i budowę Zjazdów nastąpi nieodpłatnie. [...] Mając
    na uwadze okoliczności, że wydatki poniesione w celu zrealizowania Inwestycji drogowej i
    Zjazdów będą miały związek ze sprzedażą opodatkowaną tj. realizacją przez Państwa
    Przedsięwzięcia deweloperskiego U polegającego wybudowaniu budynków mieszkalnych i
    przebudowaniu istniejącego już budynku na budynek biurowo-usługowy, które będzie
    generować u Państwa sprzedaż opodatkowaną, to stwierdzić należy, że wydatki
    poniesione w celu zrealizowania Inwestycji drogowej i Zjazdów będą miały pośredni
    związek z prowadzeniem przez Państwa działalności gospodarczej generującej podatek
    należny”.
    Prawo do odliczenia VAT zostało także potwierdzone przez Dyrektora KIS w interpretacji
    indywidualnej sygn. 0114-KDIP4-2.4012.9.2023.1.AA z dnia 22 lutego 2023 r., która
    dotyczyła nieodpłatnego przekazania nakładów na inwestycję drogową realizowaną w
    związku z wybudowaniem centrum logistyczno-magazynowego. W stanie faktycznym tej
    interpretacji wskazano m.in., że: „Inwestor zamierza przeprowadzić na Nieruchomości
    inwestycję polegająca na budowie centrum logistyczno-magazynowego (dalej: „Inwestycja
    niedrogowa ”). Po zakończeniu Inwestycji niedrogowej Inwestor planuje prowadzić
    działalność gospodarczą, podlegającą zasadniczo opodatkowaniu podatkiem VAT,
    polegającą na wynajmowaniu powierzchni znajdujących się w Inwestycji nie drogowej.
    Inwestor nie planuje prowadzić działalności zwolnionej z VAT.
    (...) Inwestor nieodpłatnie przeniesie na rzecz Zarządcy drogi nakłady dokonane przez
    Inwestora w ramach realizacji Inwestycji drogowej, tj. budowli wraz z drogowymi
    obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącymi całość techniczno-
    użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie
    drogowym.
    (...) Działki gruntu, na których będzie realizowana Inwestycja drogowa, nie będą
    własnością Inwestora ani na datę realizacji tej inwestycji, ani na datę nieodpłatnego
    przeniesienia przez Inwestora nakładów poniesionych przez niego w ramach realizacji
    Inwestycji drogowej na rzecz Zarządcy drogi (nie można przy tym wykluczyć, że określone
    działki, na których realizowana będzie Inwestycja drogowa zostaną wywłaszczone w
    oparciu o Decyzje ZRID).”
    Kolejną interpretacją indywidualną, w której potwierdzono pełne prawo do odliczenia VAT
    od zakupów dotyczących nakładów przekazanych nieodpłatnie w związku z realizowaną
    inwestycją mającą na celu prowadzenie działalności gospodarczej, jest interpretacja
    indywidualna Dyrektora KIS sygn. 0114-KDIP1-1.4012.11.2023.1.MM z dnia 27 stycznia
    2023 r. Interpretacja ta dotyczyła również sytuacji, w której inwestor zamierzał
    wybudować centrum logistyczno-magazynowego i prowadzić w nim działalność
    gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, polegającą na wynajmowaniu
    powierzchni. W celu właściwego skomunikowania centrum logistyczno-magazynowego,
    inwestor zamierzał zrealizować zadanie inwestycyjne polegające na budowie drogi
    gminnej wraz z budową ronda na drodze powiatowej, a poniesione nakłady na inwestycję
    drogową przekazać nieodpłatnie na rzecz jednostki samorządu terytorialnego.
    Prawo do odliczenia VAT od zakupów dotyczących nakładów przekazywanych nieodpłatnie
    w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą potwierdził także Dyrektor KIS w

    interpretacji indywidualnej sygn. 0111-KDIB3-1.4012.964.2021.1.ABU z dnia 29 grudnia
    2021 r., w której wskazał: „Z treści złożonego wniosku wynika, że wybudowanie
    Infrastruktury jest warunkiem koniecznym do spełnienia realizacji przez Spółkę inwestycji
    budowlanej. Budowa dróg wewnętrznych, parkingów, zagospodarowanie terenu lub
    zapewnienie dostępu do drogi publicznej (w oparciu o uzyskane uprzednio pozwolenia,
    ekspertyzy i opinie) jest konieczne dla zapewnienia niezbędnego dojazdu do budynków,
    korzystania z działek, na których budynki zostaną wzniesione i umożliwienia ich
    prawidłowej eksploatacji. Po zakończeniu realizacji inwestycji, Spółka będzie czerpać
    przychody (obroty) głównie z tytułu sprzedaży działek zabudowanych budynkami, która to
    sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Sporadycznie Spółka
    może świadczyć usługi najmu, które również będą opodatkowane podatkiem od towarów
    i usług.
    W przedmiotowej sprawie zachodzi zatem związek przyczynowo-skutkowy między
    wydatkami poniesionymi na realizację Infrastruktury przekazanej następnie na rzecz
    osoby trzeciej (właściciela działek terenów wspólnych), a czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem od towarów i usług Wnioskodawcy w ramach działalności gospodarczej
    polegającej na sprzedaży Nieruchomości oraz sporadycznie na wynajmie. Daje to
    podstawę do dokonania odliczeń podatku naliczonego przy ponoszeniu wydatków na
    budowę Infrastruktury, jednak prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Podsumowując, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków bezpośrednich i pośrednich opisanych we wniosku, ponoszonych w związku z
    budową Infrastruktury, przekazywanych nieodpłatnie na rzecz osoby trzeciej (właściciela
    działek terenów wspólnych). Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek określonych w art. 88 ustawy.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.”
    Również w nieco starszych interpretacjach indywidualnych organy podatkowe
    potwierdzały prawo do odliczenia VAT w sytuacji nieodpłatnego przekazania nakładów.
    Tak wskazał m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej
    sygn. IBPP2/443-1192/14/JJ z dnia 1 grudnia 2014 r.: „W odniesieniu do podatku od
    towarów i usług wykazanego na fakturach zakupowych dokumentujących ponoszone
    nakłady w związku z przebudową infrastruktury kolejowej oraz infrastruktury
    energetycznej mającej związek z inwestycją polegającą na wybudowaniu nowej hali
    produkcyjnej, Spółka będzie miała – w świetle art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia
    tego podatku, jeżeli przedmiotowa infrastruktura kolejowa i energetyczna będzie
    związana wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Fakt przekazania
    nakładów poniesionych z przebudową infrastruktury kolejowej i energetycznej na rzecz
    innych podmiotów, nie pozbawi Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku – nie będzie
    powodował obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w tym zakresie.
    Reasumując, Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących poniesione koszty związane z przebudową infrastruktury kolejowej i
    energetycznej, a następnie nieodpłatnie przekazanej na rzecz innych podmiotów, jeżeli
    poniesione wydatki służyć będą Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.”
    Z analizy praktyki interpretacyjnej organów podatkowych wynika zatem, że podejście
    organów podatkowych jest utrwalone odnośnie do przyznania podatnikom prawa do
    odliczenia VAT w sytuacji, w której dochodzi do nieodpłatnego przekazania nakładów na
    rzecz podmiotu trzeciego, kiedy to poniesienie nakładów jest konieczne w związku z
    prowadzeniem przez podatnika działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

    Przy czym z praktyki interpretacyjnej wynika, że bez znaczenia dla przyznania tego prawa
    jest fakt czy nakłady te usytuowane są na gruncie stanowiącym własność podatnika
    przekazującego nieodpłatnie nakłady czy też na gruncie należącym do podmiotu trzeciego.
    Bez znaczenia pozostaje także co jest przedmiotem przekazywanych nakładów, a w
    szczególności czy jest to przykładowo odtworzenie infrastruktury energetycznej, kolejowej,
    drogowej, czy też wytworzenie zupełnie nowej infrastruktury.
    W konsekwencji, Miasto stoi na stanowisku, że będzie miało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego w całości od wydatków ponoszonych na usunięcie kolizji (z wyjątkami
    wynikającymi z art. 88 ustawy o VAT).
    Dla powyższego stanowiska nie ma znaczenia okoliczność, że przeniesienie przez Miasto
    nakładów poniesionych przez nie na usunięcie kolizji na rzecz (...) będzie miało charakter
    nieodpłatny.
    Jedyną przesłanką istotną w analizowanej sprawie jest okoliczność, że przyszłe wydatki
    Miasta na usunięcie kolizji związane będą ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT
    związaną z Centrum Przesiadkowym.
    Mając na względzie wyżej przytoczone argumenty, Wnioskodawca stoi zatem na
    stanowisku, że będzie miał pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    wydatków ponoszonych przez niego w ramach realizacji Inwestycji w celu usunięcia kolizji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć
    pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia.
    Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter
    bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług, a powstaniem obrotu. Z pośrednim związkiem dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika mamy zatem do czynienia wówczas, gdy zakup towarów i usług
    nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

    Według art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:

      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru
    sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Cele
    prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty

    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego; lokalnego transportu zbiorowego.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Należy także przytoczyć przepis art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.), zgodnie z którym:
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
    kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Według art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
    województwa, powiatu lub gminy.
    Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;

      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta)
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 i pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
    Do zarządcy drogi należy w szczególności:
      3) pełnienie funkcji inwestora;
      11) wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.
    W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu
    terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami.
    Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15
    ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w
    przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu
    komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest
    opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie
    uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego,
    należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do
    niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za
    podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planują Państwo realizację projektu pn. „(...)”.
    W wyniku realizacji inwestycji powstanie węzeł przesiadkowy, na który składać się będzie:
    1) budynek (...) wraz z wyposażeniem obiektu, systemem monitoringu wizyjnego,
      systemem informacji pasażerskiej, systemem inteligentnego zarządzania obiektem;
    2) układ komunikacyjny składający się z ciągów pieszych i rowerowych dedykowany
      podróżnym;
    3) zielona strefa pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką, stanowiących
      bezpośrednie otoczenie Węzła Przesiadkowego;
    4) układ drogowy dedykowany i dostosowany do potrzeb publicznego transportu
      zbiorowego;
    5) obiekt dworca autobusowego ze stanowiskami dla publicznej komunikacji zbiorowej i
      tablicami informacji pasażerskiej, zapleczem technicznym wraz z układem
      komunikacyjnym składającym się z dróg wewnętrznych i placu manewrowego oraz
      postojowego do bezpośredniej obsługi obiektu dworca;
    6) miejsca park&ride wyposażone w stacje ładowania pojazdów elektrycznych,
      usytuowane w obiekcie dworca autobusowego na wyższych poziomach (+1, +2) wraz z
      rampą wjazdową, przeznaczone dla osób korzystających z publicznego transportu
      zbiorowego;
    7) instalacje fotowoltaiczne na dachu obiektu dworca autobusowego wytwarzające
      energię elektryczną na potrzeby funkcjonowania infrastruktury Węzła Przesiadkowego;
    8) błękitno-zielona infrastruktura na obiektach kubaturowych, tj. dworca autobusowego i
      budynku (...) w postaci zielonych ścian (...) i dachów porośniętych roślinnością
      sprzyjających różnorodności biologicznej i wpływających na termikę obiektów
      użytkowanych przez podróżnych oraz zbiorników retencyjnych;
    9) stacje ładowania pojazdów elektrycznych na terenie placu postojowego dla
      autobusów komunikacji zbiorowej;

    10) układ drogowy dostaw i obsługi technicznej budynku (...) z funkcją drogi
      przeciwpożarowej (układ dedykowany wyłącznie na potrzeby funkcjonowania
      Centrum Przesiadkowego, droga będzie miała charakter wewnętrzny);
    11) infrastruktura podziemna i naziemna, m.in.: przyłącza kanalizacyjne, kanalizacja
      deszczowa i sanitarna, przyłącza do sieci cieplnej, przyłącza do sieci wodociągowych,
      teleinformatycznych, przyłącza energetyczne, itp. niezbędna do funkcjonowania
      obiektów Węzła Przesiadkowego;
    12) kampania informacyjno-promocyjna podnosząca świadomość mieszkańców w
      zakresie propagowania korzystania ze środków publicznego transportu zbiorowego i
      ruchu niezmotoryzowanego oraz zachęcająca pasażerów do korzystania z
      nowopowstałej infrastruktury Centrum Przesiadkowego.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia VAT naliczonego w całości od ww. 12
    kategorii wydatków ponoszonych na realizację inwestycji pn. „(...)”.
    Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wskazanymi
    wydatkami należy zauważyć, że odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych
    w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z
    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi i zwolnionych od podatku. Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie
    ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe, a
    wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej,
    jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    W celu odpowiedzi na pytanie sformułowane przez Państwa konieczne jest
    przeanalizowanie związku poszczególnych wydatków dotyczących ww. infrastruktury z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    Przedmiotem Państwa działalności jest m.in. zapewnienie lokalnego transportu
    zbiorowego. Wykonywane w tym zakresie czynności, za które pobierana jest opłata (w
    formie biletów) stanowią niewątpliwie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Do celów związanych z działalnością gospodarczą należy zaliczyć również
    realizację obowiązków wynikających z ustaw oraz aktów prawa miejscowego (zarządzeń,
    uchwał), polegających na zapewnieniu bezpłatnych bądź ulgowych przejazdów pojazdami
    komunikacji miejskiej na rzecz określonych grup społecznych. Obowiązki polegające na
    zapewnieniu bezpłatnych bądź ulgowych przejazdów komunikacją miejską na rzecz
    określonych grup pasażerów, wynikają z przepisów konkretnych ustaw oraz zostały
    ustalone przepisami prawa miejscowego w postaci Zarządzenia Prezydenta Miasta, co w
    żadnym razie nie świadczy o tym, że te nieodpłatne bądź ulgowe usługi przejazdów
    odbywają się poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieodpłatne przejazdy dla
    określonych grup społecznych podyktowane wymienionymi uregulowaniami wpisują się w
    prowadzoną przez Państwa ogólną działalność gospodarczą w zakresie lokalnego
    transportu zbiorowego.

    Jak wynika z opisu sprawy, oprócz świadczonych usług publicznego transportu zbiorowego
    będą Państwo otrzymywali wynagrodzenie z tytułu wykonywania innych czynności
    opodatkowanych VAT, w szczególności:
      - najmu powierzchni usługowych usytuowanych w budynku (...),
      - dzierżawy terenu celem zapewnienia miejsc postojowych dla autobusów,
      - usług wywieszania i wyświetlania rozkładów jazdy przewoźników,
      - usługi zapowiadania połączeń przewoźników,
      - usługi udostępniania miejsc postojowych pojazdów na parkingu park&ride,
      - dzierżawy stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz sprzedaży energii
      elektrycznej,
      - sprzedaży nadwyżki wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej
      na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego.
    Ponadto pomimo, że węzeł przesiadkowy wykorzystywany będzie w celu świadczenia
    usług komunikacji publicznej i innych ww. usług opodatkowanych podatkiem VAT, to jego
    budowa i utrzymanie będzie służyło realizacji zadań własnych. Należy wskazać, że ww.
    elementy infrastruktury takie jak budynek (...), obiekt dworca autobusowego oraz zielona
    strefa pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką, będą ogólnodostępne. W
    przypadku budynku (...), obiektu dworca autobusowego oraz zielonej strefy pasażera w
    postaci skwerów z zielenią niską i wysoką należy wskazać, że są one dostępne dla każdego
    – każdy z pasażerów korzystających z płatnych przejazdów jak i bezpłatnych oferowanych
    zarówno przez Państwa jak i innych przewoźników oraz postronne osoby mogą korzystać
    z ww. obiektów. Zatem ww. wydatki będą miały związek zarówno ze sprzedażą
    opodatkowaną (m.in. sprzedażą biletów uprawniających do korzystania z transportu
    miejskiego/dzierżawą), jak i czynnościami pozostającymi poza zakresem działalności
    gospodarczej – zaspokajaniem potrzeb wspólnoty, dla których nie będą Państwo działali w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym z tytułu zakupów dotyczących budynku (...), obiektu dworca
    autobusowego oraz zielonej strefy pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką,
    będziemy mieli do czynienia z podatnikiem prowadzącym działalność o charakterze
    mieszanym (tj. działalność gospodarczą oraz działalność inną niż działalność gospodarcza).
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że będą Państwo mieli prawo do częściowego odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków dotyczących budynku (...), obiektu dworca autobusowego oraz
    zielonej strefy pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką, tj. wydatków
    poniesionych na budowę budynku (...) (1 kategoria wydatków), obiektu dworca
    autobusowego (5 kategoria wydatków), instalacji fotowoltaicznych na dachu obiektu
    dworca autobusowego (7 kategoria wydatków), błękitno-zielonej infrastruktury na
    obiekcie dworca autobusowego i budynku (...) w postaci zielonych ścian i dachów
    porośniętych roślinnością (8 kategoria wydatków), infrastruktury podziemnej i naziemnej,
    m.in. przyłączy kanalizacyjnych, kanalizacji deszczowej i sanitarnej, przyłączy do sieci
    cieplnej, przyłączy do sieci wodociągowych, teleinformatycznych, przyłączy
    energetycznych, itp., niezbędnych do funkcjonowania ww. obiektów (11 kategoria
    wydatków) oraz zielonej strefy pasażera w postaci skwerów z zielenią niską i wysoką (3
    kategoria wydatków), w zakresie, w jakim te towary i usługi będą służyły do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego będą mieli Państwo również w
    stosunku do wydatków dotyczących układu drogowego dostaw i obsługi technicznej
    budynku (...) (10 kategoria wydatków). Przedstawiony we wniosku opis układu dróg nie
    wskazuje na to, aby był on dostępny dla innych rodzajów pojazdów (przykładowo dla
    podróżnych, czy przypadkowych osób), lecz będzie używany wyłącznie przez dostawców i

    obsługę techniczną budynku (...) czy też na cele przeciwpożarowe. Wskazali Państwo, że
    układ dedykowany jest wyłącznie na potrzeby funkcjonowania Centrum Przesiadkowego,
    droga będzie miała charakter wewnętrzny. Jeśli zatem układ ten będzie miał wyłącznie
    charakter wewnętrzny, a nie ogólnodostępny i nie będzie częścią drogi publicznej, to w
    związku z jego ścisłym połączeniem funkcjonalnym czy konstrukcyjnym z budynkiem (...) –
    powinien podlegać takim samym zasadom odliczenia, jak ten budynek, tj. zostać uznany
    za wydatek o przeznaczeniu mieszanym.
    Natomiast w stosunku do wydatków poniesionych na miejsca park&ride wyposażone w
    stacje ładowania pojazdów elektrycznych, usytuowane w obiekcie dworca autobusowego
    na wyższych poziomach (+1, +2) wraz z rampą wjazdową (6 kategoria wydatków) oraz na
    stacje ładowania pojazdów elektrycznych na terenie placu postojowego dla autobusów
    komunikacji zbiorowej (9 kategoria wydatków), należy wskazać, że będzie Państwu
    przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT od ww. wydatków. W opisie sprawy
    wskazali Państwo bowiem, że wydatki te są związane z Państwa przychodami
    uzyskiwanymi z opodatkowanej VAT działalności gospodarczej w zakresie udostępniania
    odpłatnych miejsc parkingowych dla samochodów oraz dzierżawy stacji ładowania
    pojazdów i stacji ładowania autobusów i sprzedaży energii elektrycznej. Postój pojazdów
    realizowany będzie wyłącznie odpłatnie na podstawie zakupu dedykowanego biletu
    upoważniającego do podróży lokalnym transportem zbiorowym Organizatora lub
    uiszczenia opłaty wyłącznie za parking w przypadku korzystania z transportu oferowanego
    przez innych przewoźników. Z kolei stacje ładowania pojazdów i stacje ładowania
    autobusów zostaną wydzierżawione zewnętrznym podmiotom. Każda z nich wyposażona
    zostanie w podlicznik, na podstawie którego będą Państwo obciążali dzierżawcę za
    energię elektryczną.
    Również w odniesieniu do wydatków poniesionych na perony i tablice dynamicznej
    informacji oraz wiaty przystankowe/zadaszenia (część 4 kategorii wydatków), będzie
    Państwu przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT. Z opisu sprawy wynika
    bowiem, że wybudowane stanowiska peronowe, przystanki/zadaszenia, na których
    zostaną zamontowane tablice dynamicznej informacji związane będą wyłącznie z
    komunikacją publiczną Organizatora (Państwa).
    Odnosząc się natomiast do wydatków dotyczących układu komunikacyjnego składającego
    się z ciągów pieszych i rowerowych dedykowanych podróżnym (2 kategoria wydatków)
    oraz układu drogowego (część 4 kategorii wydatków), wskazać należy, że zgodnie z
    cytowanym wcześniej art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności
    zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego.
    Ciągi piesze i rowerowe będą ogólnodostępne. Zatem korzystać z nich będą mogły
    wszystkie osoby, a nie tylko osoby korzystające z komunikacji publicznej oferowanej przez
    Państwa. Tym samym budowa ciągów pieszych i rowerowych będzie się wpisywać w
    zakres realizowanych przez Państwa w charakterze organu władzy publicznej zadań
    własnych. Również budując/rozbudowując drogi będą działali Państwo jako organ władzy
    publicznej, wykonujący ustawowe powinności wobec społeczności lokalnej.
    Budowa/rozbudowa ciągów pieszych i rowerowych oraz dróg wynika z realizacji przez
    Państwa zadań własnych i służy przede wszystkim czynnościom niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pośredni wpływ tych wydatków na
    czynności opodatkowane w wymiarze jaki przedstawili Państwo we wniosku, nie zmienia
    faktu, że wydatki te w pierwszej kolejności są związane w sposób bezpośredni i
    jednoznaczny z działalnością niepodlegającą VAT, tj. działalnością wynikającą z
    obowiązków publicznych. Czynności opodatkowane występujące po Państwa stronie,
    które pojawiają się obok wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu i na
    które Państwo się powołują, nie mogą przesądzać, że zakupy/wydatki zostały w

    jakimkolwiek zakresie dokonane w celu wykonania tych opodatkowanych czynności. Ciągi
    piesze i rowerowe oraz drogi ze swojej istoty zaspokajają bowiem zbiorowe potrzeby
    wspólnoty samorządowej.
    Zatem nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu wydatków dotyczących układu komunikacyjnego składającego się z ciągów pieszych
    i rowerowych dedykowanych podróżnym (2 kategoria wydatków) oraz układu drogowego
    (część 4 kategorii wydatków).
    W ramach ww. inwestycji będą Państwo ponosili również wydatki na kampanię
    informacyjno-promocyjną. Wskazali Państwo, że wydatki te wykazują związek ze
    świadczeniem usług lokalnego transportu zbiorowego przez Państwa, które to usługi
    wykonywane są w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Należy jednakże
    zauważyć, że – jak Państwo wskazali – kampania informacyjno-promocyjna ma na celu
    podnoszenie świadomości mieszkańców w zakresie propagowania korzystania ze środków
    publicznego transportu zbiorowego i ruchu niezmotoryzowanego oraz zachęcenie
    pasażerów do korzystania z nowopowstałej infrastruktury Centrum Przesiadkowego. Przy
    czym w ww. centrum przesiadkowym usługi transportu zbiorowego będą świadczyli nie
    tylko Państwo, ale również inni przewoźnicy.
    Ww. kampania nie będzie miała zatem związku wyłącznie z Państwa czynnościami
    opodatkowanymi, ale również z czynnościami wykonywanymi przez inne podmioty.
    Zatem będą Państwo mieli prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków dotyczących kampanii informacyjno-promocyjnej (12 kategoria wydatków), w
    zakresie, w jakim te towary i usługi będą służyły do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Mając na uwadze powyższe ustalenia, przepisy ustawy oraz przedstawiony opis sprawy,
    należy stwierdzić, że nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości od 12 kategorii wydatków ponoszonych na realizacje inwestycji
    dotyczącej budowy węzła przesiadkowego, ponieważ będą Państwo wykorzystywali tą
    infrastrukturę zarówno do działalności gospodarczej, jak również do celów innych niż
    działalność gospodarcza.
    Jedynie w przypadku wydatków poniesionych na miejsca park&ride wyposażone w stacje
    ładowania pojazdów elektrycznych, usytuowane w obiekcie dworca autobusowego na
    wyższych poziomach (+1, +2) wraz z rampą wjazdową (6 kategoria wydatków) oraz stacje
    ładowania pojazdów elektrycznych na terenie placu postojowego dla autobusów
    komunikacji zbiorowej (9 kategoria wydatków), a także wydatków poniesionych na perony
    i tablice dynamicznej informacji oraz wiaty przystankowe/zadaszenia (część 4 kategorii
    wydatków), będzie Państwu przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT od ww.
    wydatków.
    Natomiast w stosunku do wydatków poniesionych na budowę budynku (...) (1 kategoria
    wydatków), obiektu dworca autobusowego (5 kategoria wydatków), instalacji
    fotowoltaicznych na dachu obiektu dworca autobusowego (7 kategoria wydatków),
    błękitno-zielonej infrastruktury na obiekcie dworca autobusowego i budynku (...) w postaci
    zielonych ścian i dachów porośniętych roślinnością (8 kategoria wydatków), infrastruktury
    podziemnej i naziemnej, m.in. przyłączy kanalizacyjnych, kanalizacji deszczowej i
    sanitarnej, przyłączy do sieci cieplnej, przyłączy do sieci wodociągowych,
    teleinformatycznych, przyłączy energetycznych, itp., niezbędnych do funkcjonowania ww.
    obiektów (11 kategoria wydatków), zielonej strefy pasażera w postaci skwerów z zielenią
    niską i wysoką (3 kategoria wydatków), układu drogowego dostaw i obsługi technicznej
    budynku (...) (10 kategoria wydatków),oraz kampanii informacyjno-promocyjnej (12
    kategoria wydatków), jeżeli będzie możliwe przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te będą związane, będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi, nie będzie natomiast przysługiwało w

    stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi. W sytuacji, gdy takie wyodrębnienie nie będzie
    możliwe, będą Państwo zobowiązani do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków
    przy zastosowaniu zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz w przepisach
    rozporządzenia.
    Z kolei w stosunku do wydatków dotyczących układu komunikacyjnego składającego się z
    ciągów pieszych i rowerowych dedykowanych podróżnym (2 kategoria wydatków) oraz
    układu drogowego (część 4 kategorii wydatków), nie będzie Państwu przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku naliczonego.
    W omawianej sprawie prawo do odliczenia podatku VAT we wskazanym wyżej zakresie
    będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających
    z treści art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia VAT naliczonego w całości od 9
    kategorii wydatków ponoszonych na usunięcie kolizji.
    Z opisu sprawy wynika, że dla budowy w pełni efektywnej, funkcjonalnej i nowoczesnej
    infrastruktury przesiadkowej, istnieje potrzeba nabycia nieruchomości oraz usunięcia
    kolidujących obiektów kolejowych. Obecny użytkownik nieruchomości wytypowanych
    przez Miasto pod budowę Węzła Przesiadkowego, tj.: (...), wyraził zgodę na uwolnienie
    terenów pod Węzeł Przesiadkowy, pod warunkiem usunięcia kolizji, tj. przeniesienia
    istniejących (...), budowy/adaptacji obiektów kolejowych (w tym kubaturowych) w nowej
    lokalizacji na nieruchomościach (...). Usunięcie kolizji, warunkujące pozyskanie
    odpowiednich terenów pod planowaną Inwestycję, jest niezbędnym elementem Inwestycji
    i będzie poprzedzać budowę Centrum Przesiadkowego. W ramach usunięcia kolizji,
    planują Państwo następujące działania:
      1) Rozbiórka istniejącej infrastruktury i obiektów na obecnych terenach kolejowych
      (władanych przez (....), w szczególności (...) itp.
      2) Budowa budynku (...).
      3) Adaptacja istniejącego budynku (...).
      4) Adaptacja budynku (...).
      5) Adaptacja budynku (...).
      6) Budowa układu dróg wewnętrznych i dojazdowych komunikujących tereny kolejowe,
      budynki wymienione w pkt 2-5 oraz miejsca postojowe na ich potrzeby.
      7) Przeniesienie kolidujących z centrum przesiadkowym układów torowych oraz placów
      ładunkowych wraz z budową ciągów (drogowych i kolejowych) komunikujących place
      ładunkowe.
      8) Budowa przejazdów kolejowych przez tory kolejowe wraz z urządzeniami sterowania
      ruchem kolejowym.
      9) Przebudowa kolidujących sieci naziemnych i podziemnych.
    Wskazali Państwo, że zakres ww. prac w ramach usunięcia kolizji stanowić będzie
    nieodłączny element pozwalający na realizację inwestycji. Realizacja prac obejmujących
    usunięcie kolizji skutkować będzie pozyskaniem niezbędnego terenu pod budowę Węzła
    Przesiadkowego. Bez poniesienia nakładów na usunięcie kolizji nie byliby Państwo w

    stanie zrealizować inwestycji. Nie zdecydowaliby się Państwo na poniesienie kosztu
    związanego z usunięciem kolizji, jeżeli nie planowaliby Państwo wybudowania Węzła
    Przesiadkowego. Gdyby nie realizowali Państwo inwestycji, to nie ponosiliby Państwo
    wydatków na usunięcie kolizji.
    Z powyższego wynika, że ponoszone przez Państwa wydatki na usunięcie kolizji mają
    związek z budową Węzła Przesiadkowego.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, Węzeł Przesiadkowy będzie służył Państwu zarówno w ramach
    działalności gospodarczej opodatkowanej VAT jak i w ramach zadań własnych.
    W związku z powyższym wydatki związane z usunięciem kolizji będą związane z
    działalnością mieszaną Węzła Przesiadkowego i tym samym będzie Państwu przysługiwało
    prawo do odliczenia części podatku naliczonego od ww. 9 kategorii wydatków na
    podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska
    wyroków sądów administracyjnych należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na
    gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza.
    Ocena omawianej kwestii, tj. prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne, nie jest kwestią uniwersalną, dającą się
    odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu
    przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z
    punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

    Powołany przez Państwa wyrok NSA sygn. akt I FSK 2222/18 i powiązany z nim wyrok WSA
    w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 370/18, dotyczy odmiennego stanu faktycznego niż przestawiony
    przez Państwa. Należy bowiem zauważyć, że wyroki te odnoszą się do prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie i instalację tablic dynamicznej
    informacji pasażerskiej wraz z systemem ITS (Inteligentny System Transportu), nabycie i
    instalację systemu monitoringu wizyjnego, przebudowę pomieszczenia w zajezdni
    autobusowej na potrzeby dyspozytorni ITS wraz z budową pomieszczenia serwerowni ITS,
    stworzenie nowej wersji portalu internetowego wraz z aplikacją mobilną, dostosowanie
    wybranych peronów przystankowych do potrzeb osób niepełnosprawnych, pętle
    autobusowe, nabycie i montaż wiat przystankowych wraz z ławkami oraz słupków
    przystankowych, nabycie biletomatów. Wyroki te dotyczą zatem wydatków związanych z
    budową/rozbudową Inteligentnego Systemu Transportu, a nie wydatków dotyczących
    budowy centrum przesiadkowego, jak ma to miejsce w przypadku Państwa wniosku.
    Podobnie wyrok NSA sygn. akt I FSK 1922/23 i powiązany z nim wyrok WSA w Gorzowie
    Wielkopolskim sygn. akt I SA/Go 104/23, nie dotyczy budowy centrum przesiadkowego,
    tylko wydatków związanych z Inteligentnym Systemem Transportu.
    Również powołane przez Państwa wyroki NSA sygn. akt I FSK 837/22, I FSK 184/20 i I FSK
    2315/19 zostały wydane na tle odmiennych stanów faktycznych niż przestawiony przez
    Państwa. Powołany przez Państwa wyrok NSA sygn. akt I FSK 837/22 dotyczy prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w pełnych kwotach od wydatków poniesionych przez
    Miasto na zakup i montaż wiat przystankowych. Z kolei wyrok NSA sygn. akt I FSK 2315/19
    dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z działaniami
    inwestycyjnymi w celu stworzenia Strefy Aktywności Gospodarczej. Natomiast wyrok NSA
    sygn. akt I FSK 184/20 odnosi się do wydatków związanych z infrastrukturą tramwajową i
    autobusową, tj. bieżące utrzymanie przystanków komunikacji miejskiej i wiat
    przystankowych, budowa buspasów stanowiących część drogi publicznej (gminnej bądź
    powiatowej) wyłączonych z ruchu dla innych pojazdów niż pojazdy komunikacji miejskiej,
    tj. autobusów i tramwajów, budowa przystanków autobusowych, przebudowa zatok
    autobusowych, budowa peronów tramwajowych, wyposażanie przystanków w
    infrastrukturę przystankową (wiaty przystankowe, ławki, kosze na odpady), zakup
    dokumentacji, ekspertyz dotyczących transportu publicznego, nadzór inwestorski
    dotyczący działań inwestycyjnych.
    Specyfika działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne
    okoliczności faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a
    tym samym nie mogą być tożsamo traktowane. Zatem z uwagi na różnorodność i
    odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw,
    powołane przez Państwa orzeczenia sądowe, choć stanowią element Państwa
    argumentacji, to nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Ponadto Organ nie podziela stanowiska wyrażonego w ww. wyrokach.
    Odnosząc się do powoływanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    wskazać, że rozstrzygnięcia te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w
    sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i
    odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw
    podlegających rozstrzygnięciu.
    Należy zauważyć, że powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.905.2017.10.JM oraz 0114-KDIP4-1.4012.664.2022.9.S.MK dotyczą budowy
    /rozbudowy Inteligentnego Systemu Transportu. We wskazanych interpretacjach zakres
    okoliczności faktycznych nie jest tożsamy do sprawy będącej przedmiotem wydanego
    rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Ponadto podkreślić należy, że zostały one wydane po
    uwzględnieniu wyroków zapadłych w tych sprawach, tj. interpretację indywidualną nr
    0113-KDIPT1-3.4012.905.2017.10.JM wydano w wyniku uwzględnienia wskazanego
    powyżej wyroku NSA sygn. akt I FSK 2222/18 i powiązanego z nim wyroku WSA w Łodzi
    sygn. akt I SA/Łd 370/18, natomiast interpretację nr 0114-KDIP4-1.4012.664.2022.9.S.MK

    wydano w wyniku uwzględnienia ww. wyroku NSA sygn. akt I FSK 1922/23 i powiązanego z
    nim wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt I SA/Go 104/23.
    Odnosząc się natomiast do interpretacji numer 0112-KDIL4.4012.471.2018.2.NK wskazać
    należy, że interpretacje mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z
    urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość
    uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, trybunału konstytucyjnego lub
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne
    wydawane przez upoważnione do tego organy każdorazowo podlegają analizie i
    weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.