Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-115/11/14-S/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-20
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym w związku z tzw. „ulgą meldunkową” (art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), zwolnienie obejmuje jedynie wartość budynku czy również grunt, na którym został wzniesiony, jeśli według prawa (art. 48 Kodeksu cywilnego – do części składowych gruntu należą w szczególności budynki) są to nieoderwalne części składowe nieruchomości?
Słowa kluczowe: budynek; grunty; ulga-ulga meldunkowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 765/11 (data wpływu 24 lutego 2014 r.) – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. (data wpływu 31 stycznia 2011 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału nieruchomości

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące stan faktyczny.

W dniu 11 kwietnia 2007 r. Wnioskodawca nabył spadek po zmarłej babci obejmujący ½ nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym. Uprawomocnienie wyroku sądu o nabyciu spadku nastąpiło ok. 17 grudnia 2008 r. Przez wprowadzenie Wnioskodawcy w błąd został naliczony podatek od spadku w wysokości 12 698 zł. Z powodu trudnej sytuacji rodzinnej jak i finansowej Wnioskodawca pisał pisma z prośbą o umorzenie podatku, jednak wszystkie decyzje były odmowne. W końcu za radą pracowników Urzędu Miasta w G. wystosował pismo proszące o odroczenie terminu spłaty należności wraz z odsetkami, które już zostały naliczone. Wnioskodawca uczy się i utrzymuje z renty po zmarłym ojcu, która wynosi ok. 600 zł. Dnia 16 października 2009 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., który postanowił wyrazić zgodę na odroczenie terminu płatności zaległego podatku od spadku do dnia 21 września 2010 r. Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży odziedziczonej nieruchomości, a uzyskane z tego tytułu środki mają umożliwić uregulowanie należności. Cyt. „Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. nr …. W tym konkretnym przypadku Prezydent Miasta G. wyraził zgodę na odroczenie terminu płatności zobowiązania w podatku od spadku, co przy przedstawionych argumentach dot. sprzedaży nieruchomości jest do zaakceptowania przez tutejszy organ podatkowy”. Nieruchomość została sprzedana za kwotę 620 000 zł dnia 25 sierpnia 2010 r. (termin płatności podatku mijał 21 września 2010 r.), z tego 310 000 zł, czyli ½ wartości należała do Wnioskodawcy. Zaległy podatek Wnioskodawca opłacił niezwłocznie po otrzymaniu gotówki. Chcąc złożyć wniosek o zbyciu nieruchomości Wnioskodawca dowiedział się, że musi zapłacić podatek dochodowy od sprzedaży działki. Jednak Wnioskodawca sprzedawał dom z działką, który obejmowała ulga meldunkowa, ponieważ zameldowany był w nim od 1984 r. Jeszcze w trakcie sprzedaży nieruchomości Wnioskodawcę poinformowano, że jeśli sprzeda dom (nieruchomość) może zamiennie kupić mieszkanie, a rozliczyć się tylko z różnicy ceny zakupu nowego lokalu. Jednak przepis ten został zniesiony i nie obejmował nieruchomości nabytych w latach 2007-2008. Teraz przepis znów obowiązuje. We właściwym organie podatkowym proponowano wydzielenie domu od gruntu, jednak dla Wnioskodawcy jest to niemożliwe, bowiem jak można sprzedać dom bez działki, na której został postawiony. Była to jednak transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem, z którego przysługuje ulga meldunkowa. Chcąc zapłacić zobowiązanie dotyczące podatku od spadku, Wnioskodawca sprzedał nieruchomość, a Urząd Skarbowy chce doliczyć kolejny podatek z tytułu dochodu wynoszący z pewnością ok. 30 000 zł, których tym bardziej nie będzie w stanie spłacić, mimo iż Jego sytuacja nieco się poprawiła. Z kwoty 310 000 zł Wnioskodawca spłacił zaległość wraz z odsetkami 13 542 zł i kupił mieszkanie za kwotę 243 000 zł (z 22% VAT), nie wzbogacił się, lecz zamiennie kupił lokal, którego koszty utrzymania są diametralnie mniejsze, lecz przy Jego zarobkach kwota 19% od wartości gruntu jest ogromna. W Jego rozumieniu przepisów nadal uważa, iż nie do przyjęcia jest wyodrębnianie wartości gruntu od wartości domu, ponieważ stanowi to całość, a ulga meldunkowa powinna obejmować całą nieruchomość. Ponadto istotnym wydaje się niewielki metraż powierzchni gruntu, który wynosił ok. 511 m2.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym w związku z tzw. „ulgą meldunkową” (art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), zwolnienie obejmuje jedynie wartość budynku czy również grunt, na którym został wzniesiony, jeśli według prawa (art. 48 Kodeksu cywilnego – do części składowych gruntu należą w szczególności budynki) są to nieoderwalne części składowe nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, ulga meldunkowa obejmuje zarówno budynek jak i grunt. Ustawa mówi o nieruchomości, a nie precyzuje gruntu, na którym się znajduje. Art. 48 mówi, że zasadą jest, iż budynki są częściami składowymi gruntu. Według Wnioskodawcy (art. 21 ust. 1 pkt 126) pojęcie budynku mieszkalnego ma dwa znaczenia, tj. oznacza budynek stanowiący odrębną własność oraz grunt zabudowany budynkiem. Zatem zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 126 powinien podlegać cały przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości – gruntu i wybudowanego na nim budynku.

W dniu 27 kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał interpretację indywidualną Nr ITPB2/415-155/11/PS stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. jest nieprawidłowe. Uznał, że zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy objęty jest wyłącznie przychód ze sprzedaży budynku mieszkalnego. Zwolnieniem tym nie jest objęta sprzedaż gruntu związanego z tym budynkiem. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie przychodu ze zbycia nieruchomości, a więc gruntu wraz z położonym na nim budynkiem mieszkalnym, to dałby temu wyraz w treści przepisu. Skoro jednak ustawodawca nie posługuje się w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) ustawy pojęciem „nieruchomość”, lecz wyłącznie „budynek mieszkalny”, to nie ma żadnych podstaw, aby określone tym przepisem zwolnienie rozciągać również na grunt.

W dniu 6 maja 2011 r. złożone zostało wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej interpretacji. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 17 czerwca 2011 r. znak ITPB2/415W-41/11/IL. W dniu 4 lipca 2011 r. wpłynęła do tutejszego organu podatkowego skarga na ww. interpretację, w której Skarżący wniósł o jej uchylenie.

Wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 765/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Sąd wskazał, że zamiarem ustawodawcy nie było aby zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie "budynku mieszkalnego" rozumieć w oderwaniu od gruntu, z którym budynek ten jest trwale związany. Posłużenie się przez ustawodawcę pojęciem "budynku mieszkalnego" wynikało wyłącznie ze względów związanych z konstrukcją ulgi meldunkowej tj. uzależnienia prawa do ulgi od zameldowania trwającego określony czas. Jak wynika bowiem z przepisów administracyjnych meldunku można dokonać jedynie w lokalu/budynku, a nie na gruncie (niezależnie od tego, czy jest zabudowany, czy niezabudowany). Zdaniem Sądu ustawodawca wskazując na zameldowanie jako na warunek skorzystania ze zwolnienia nie mógł posłużyć się innym pojęciem niż budynek mieszkalny. W ocenie Sądu w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcie budynku mieszkalnego ma dwa znaczenia tj. oznacza budynek mieszkalny stanowiący odrębną własność oraz grunt zabudowany budynkiem mieszkalnym.

Zatem ulga meldunkowa powinna dotyczyć całości sprzedanej nieruchomości tzn. gruntu i posadowionego na nim budynku mieszkalnego, co wprawdzie nie wynika z samej treści ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale z przepisów Kodeksu cywilnego, które stanowią, że grunt i posadowione na nich budynki stanowią całość nieruchomości i nie mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży.

Nie zgadzając się z wydanym przez WSA w Gdańsku wyrokiem pismem z dnia 15 listopada 2011 r. Nr ITPB2/4160-58/11/IL/92/11, tutejszy organ złożył od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 73/12 umorzył postępowanie kasacyjne, z uwagi na cofnięcie pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. wniesionej skargi.

W konsekwencji wyrok WSA w Gdańsku z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 765/11 uprawomocnił się w dniu 28 stycznia 2014 r. (data wpływu wyroku z klauzulą prawomocności do tutejszego organu – 24 lutego 2014 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 765/11 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Odpłatne zbycie nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi więc z reguły źródło przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a decydujące znaczenie w kwestii zasad opodatkowania ma moment nabycia tej nieruchomości.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego należy odnieść się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ww. ustawy nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Na podstawie art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. W myśl § 2 tegoż artykułu częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Natomiast przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych (art. 47 § 3 cytowanej ustawy).

Stosownie do treści art. 48 powyższej ustawy, do części składowych gruntu (z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie) należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie - nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. W związku z tym datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to czy na gruncie tym wybudowano budynek czy też nie i kiedy to nastąpiło.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca stał się właścicielem ½ nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym w drodze spadku w 2007 r. ocena prawnopodatkowa skutków sprzedaży nieruchomości, winna być dokonana na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Przepis art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. - stanowi, iż podatek od dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podatek ten płatny jest w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł.

Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, co wynika z treści art. 19 ust. 1 ustawy, jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Natomiast kosztami uzyskania przychodu w przypadku nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób są, w myśl art. 22 ust. 6d ustawy, udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Na podstawie art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jednakże zważywszy na treść art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. – wolnymi od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

*   jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków (art. 21 ust. 22 ustawy).

Ponadto, zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia (art. 21 ust. 21 ww. ustawy). Oznacza to, że nie złożenie oświadczenia lub złożenie go po terminie powoduje brak prawa do zwolnienia. Wymóg złożenia w terminie tego oświadczenia jest bowiem, obok zameldowania na pobyt stały w sprzedawanym lokalu lub budynku przez okres 12 miesięcy, warunkiem koniecznym do zastosowania omawianego zwolnienia. Warunek ten wynika wprost z przepisu art. 21 ust. 21, dotyczącego zwolnień przedmiotowych, przez co stał się on nieodłącznym elementem regulacji dotyczącej możliwości zwolnienia przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy, iż na mocy przepisu art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składa się w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania, nie uzależnia zameldowania, a tym samym prawa do zwolnienia, od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy. Należy pokreślić, iż określony w ustawie okres zameldowania odnosi się wyłącznie do daty zbycia nieruchomości. Warunek zwolnienia spełniony jest zatem także w sytuacji gdy podatnik zameldowany był w okresach krótszych niż rok ale w sumie zameldowanie trwało 12 miesięcy jak również gdy podatnik był zameldowany w zbywanym budynku lub lokalu w okresie nieprzypadającym bezpośrednio przed dniem zbycia.

W związku z tym, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione jest od:

*   okresu zameldowania na pobyt stały, który nie może być krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia,
*   terminowego złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w sierpniu 2010 r. sprzedał nabytą w roku 2007 w drodze spadku ½ nieruchomości, która obejmowała grunt oraz posadowiony na nim dom jednorodzinny, w którym był zameldowany od 1984 r.

Oceniając tak przedstawiony stan faktyczny, uwzględniając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku stwierdzić należy, iż przychodem zwolnionym od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest przychód uzyskany ze zbycia udziału w nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, a nie przychód wyłącznie ze zbycia budynku. Takie znaczenie pojęcia budynku mieszkalnego (jako gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym) mieści się także w dopuszczalnym (potocznym) znaczeniu wyrażenia „zbycie budynku mieszkalnego”, przez które to pojęcie rozumiana jest sprzedaż domu i gruntu, na którym dom ten jest posadowiony.

W związku z tym, z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości, w sytuacji gdy Wnioskodawca był zameldowany w sprzedanym budynku mieszkalnym powyżej 12 miesięcy oraz terminowego złożenia we właściwym urzędzie skarbowym wymaganego oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia, uzyskany przez niego przychód ze sprzedaży udziału ww. nieruchomości tj. domu mieszkalnego wraz gruntem korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.