Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.597.2021.2.AGM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-09
Teza: wewnątrzwspólnotową dostawa towarów, rejestracja do podatku VAT, miejsce świadczenia, prawo do odliczenia
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

20 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania transakcji za wewnatrzwspólnotową dostawę towarów i obowiązku rejestracji do podatku VAT w Polsce, ustalenia miejsca świadczenia dla usług szycia oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dotyczących zakupów w Polsce. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 stycznia 2022 r. (wpływ 2 lutego 2022 r.)

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformuowano w uzupełnieniu do wniosku)**

Wnioskodawca Spółka (…) ma swoją siedzibę w Danii. Wnioskodawca sprzedaje w Danii garnitury szyte na miarę, produkowane w Polsce. Obecnie polska szwalnia (dalej - Szwalnia) - zarejestrowany podatnik VAT w Polsce - kupuje towary (tkaniny) od innego polskiego podatnika VAT z podatkiem VAT. Szwalnia szyje garnitury i sprzedaje je Wnioskodawcy w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, WDT ze stawką 0%. Gotowy towar (gotowe garnitury) jest transportowany do Danii i tam sprzedawany. Wnioskodawca planuje we własnym zakresie zakupywać tkaniny w Polsce od zarejestrowanego do podatku VAT w Polsce sprzedawcy (dalej - Sprzedawca), a następnie zlecać szycie garniturów Szwalni i przetransportowywać gotowe garnitury do Danii.

Wnioskodawca:

1.  nie planuje zatrudniać pracowników ani pełnomocnika (przedstawiciela);
2.  nie planuje sprzedaży na rzecz innych podmiotów, żadnych towarów ani usług na terenie Polski
3.  nie planuje posiadać ani wynajmować w Polsce magazynów do przechowywania tkanin - będą one wysyłane do Danii partiami, raz w tygodniu;
4.  nie planuje posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ani biura w Polsce;
5.  nie planuje zakupu innych towarów i usług w Polsce poza tkaninami garniturowymi, usługami szycia i ewentualnie guzikami garniturowymi.

Wnioskodawca nie będzie posiadać na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczyłoby w nabywanych usługach szycia od polskiego podatnika (tj. szwalni).

Wnioskodawca nie będzie przenosić prawa do rozporządzania towarem (materiałem) jak właściciel na zleceniobiorcę (szwalnię) w zakresie materiałów potrzebnych to wytworzenia gotowego produktu. Szwalnia będzie szyć gotowe produkty z materiałów stanowiących własność Wnioskodawcy.

Towary (garnitury) po zakończonym procesie wytworzenia zostaną przemieszone z Polski do Danii w ramach dostawy na rzecz Wnioskodawcy i tam będą służyć działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w tym sprzedaży gotowej odzieży z terytorium Danii ostatecznym odbiorcom.

Wnioskodawca będziecie posiadać dowody, że odzież zostanie wywieziona z terytorium Polski do Danii. Znajdzie się wśród nich:

*   CMR - Międzynarodowy Samochodowy List Przewozowy, wskazujący m. in. przewoźnika, miejsce przeznaczenia, dane dotyczące ilości oraz rodzaju przewożonych towarów, wagę towaru oraz załącznik w postaci specyfikacji zapakowanych sztuk ładunku;

*   deklaracja sprzedającego o wywiezieniu towarów, za pośrednictwem przewoźnika, oraz w zakresie miejsca dostawy w Danii.

Wnioskodawca będzie nabywał w Polsce jedynie usługi szycia garniturów, których miejsce opodatkowania, zdaniem Wnioskodawcy powinno być określone w oparciu o art. 28b ustawy o VAT (tj. są to usługi do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług).

**Pytania (ostatecznie sformuowano w uzupełnieniu do wniosku)**

1.  Czy jeśli Wnioskodawca będzie przemieszczać własny towar do Danii, po dokonaniu na nim usług szycia przez Szwalnię, powinien rozpoznać w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na własną rzecz i w związku z tym zarejestrować się w Polsce jako czynny podatnik VAT?
2.  Czy wówczas nabywane przez Wnioskodawcę usługi szycia nie będę opodatkowane podatkiem od towarów i usług w Polsce?
3.  Czy jeśli w okresie rozliczeniowym, kwota podatku naliczonego, w związku z dokonanymi zakupami, będzie wyższa od kwoty podatku należnego, w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów na własną rzecz, Wnioskodawca będzie miał prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT?

**Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformuowano w uzupełnieniu do wniosku)**

Zdaniem Państwa, w związku z zamiarem przemieszczania z Polski do Danii, towarów własnych w ramach dostawy na swoją rzecz, celem Państwa działalności gospodarczej w tym sprzedaży gotowej odzieży z terytorium Danii ostatecznym odbiorcom, Państwo powinniście zarejestrować się jako czynny podatnik VAT w Polsce.

Mimo rejestracji do VAT w Polsce, nabywane przez Państwa usługi szycia nie będą opodatkowane w Polsce, z uwagi na miejsce świadczenia usług - Dania.

Miejsce świadczenia usługi szycia powinno być określone w oparciu o art. 28b ustawy o VAT (tj. są to usługi do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług). Zgodnie z treścią tego przepisu, miejscem świadczenia usług, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym podatnik będący odbiorcą usługi ma siedzibę działalności gospodarczej. Jeżeli usługi są wykonywane na rzecz stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż siedziba podatnika, miejscem wykonywania tych usług jest to stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Ponieważ Państwo nie zamierzacie posiadać stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce oraz nie posiadacie tu siedziby działalności gospodarczej, usługa szycia nie będzie opodatkowana w Polsce.

Zdaniem Państwa, będąc zarejestrowanym do VAT w Polsce i przemieszczając własny towar do Danii, po dokonaniu na nim usług szycia, Państwo powinniście rozpoznać w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na własną rzecz. Wynika to z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, który stanowi, że za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Państwo będziecie zatem wykonywać czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług w Polsce - dokonywać będziecie bowiem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, na własną rzecz. Z uwagi na powyższe Państwo powinniście również zarejestrować się w Polsce jako czynny podatnik VAT.

Jeśli w takim modelu biznesowym, w Państwa okresie rozliczeniowym, kwota podatku naliczonego, w związku z dokonanymi zakupami, będzie wyższa od kwoty podatku należnego, w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów na własną rzecz, Państwo będziecie mieli prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. W takim wypadku tryb zwrotu podatku VAT naliczonego, o który m mowa w art. 87 ust. 5a oraz art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sprawie.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.) zwanej dalej ,,ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy;

Przez towary - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

przez sprzedaż - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`) - art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:

przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy:

za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest dostawa.

W myśl zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Z kolei na mocy art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:

podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy:

podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy również dodać, że art. 9 Dyrektywy 2006/112, wprowadza szeroką definicję podatnika, gdzie powyższa definicja znajduje zastosowanie także w odniesieniu do podmiotu nieposiadającego siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o ile wykonuje on działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Powyższa definicja, sformułowana zarówno w art. 9 Dyrektywy jak i art. 15 ustawy, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Uniwersalność tej definicji powoduje, że prowadzenie działalności gospodarczej nie musi mieć miejsca na terytorium kraju. Działalność może być prowadzona gdziekolwiek. Natomiast opodatkowaniu w Polsce podlegać będą tylko te czynności, które ustawa uznaje za wykonane w kraju. Określenie czynności podlegających opodatkowaniu wyznacza zakres przedmiotowy opodatkowania, natomiast pojęcie podatnika wskazuje na podmiotowy zakres opodatkowania. W efekcie opodatkowaniu mogą podlegać te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika. Istotne jest, aby obie te cechy zostały spełnione jednocześnie, co oznacza, że w odniesieniu do danej czynności konkretny podmiot powinien występować w charakterze podatnika.

Obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego powstaje zatem u podatników podatku od towarów i usług przed dniem wykonania przez nich pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu określonej w art. 5 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwo jesteście podmiotem mającym siedzibę działalności gospodarczej w Danii, tam też sprzedajecie Państwo garnitury szyte na miarę, które są produkowane w Polsce. Do tej pory polska szwalnia sprzedawała Państwu gotowe garnitury w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0 %. Gotowy towar był transportowany do Danii i tam sprzedawany. Państwo planujecie we własnym zakresie zakupywać tkaniny w Polsce od zarejestrowanego do podatku VAT sprzedawcy polskiego, a następnie zlecić szycie garniturów polskiej szwalni, gdzie po wykonaniu usług gotowe towary (garnitury) zostaną przetransportowane do Danii. Państwo będziecie nabywać od polskiej szwalni wyłącznie usług szycia. Państwo nie będziecie posiadać stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczyłoby w nabywanych usługach szycia od polskiego podatnika. Państwo nie będziecie również przenosić na szwalnię prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w zakresie materiałów przeznaczonych do wykonania gotowych produktów (garniturów). Szwalnia będzie szyć gotowe produkty z materiałów stanowiących Państwa własność. Towary (garnitury) po zakończonym procesie wytworzenia zostaną przemieszczone z Polski do Danii w ramach dostawy na Państwa rzecz i będą służyły Państwa działalności gospodarczej w tym sprzedaży ostatecznym odbiorcom. Państwo będziecie posiadać dowody potwierdzające wywóz gotowych towarów (garniturów) z terytorium kraju na terytorium Danii m.in.: CMR - Międzynarodowy Samochodowy List Przewozowy, wskazujący m. in. przewoźnika, miejsce przeznaczenia, dane dotyczące ilości oraz rodzaju przewożonych towarów, wagę towaru oraz załącznik w postaci specyfikacji zapakowanych sztuk ładunku oraz deklarację sprzedającego o wywiezieniu towarów, za pośrednictwem przewoźnika, oraz w zakresie miejsca dostawy w Danii.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy w związku z przemieszczeniem własnego towaru do Danii po dokonaniu na nim usług powinniście rozpoznać w Polsce wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na własną rzecz i dokonać w Polsce rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT.

W przedstawionych okolicznościach sprawy należy zatem przeanalizować, czy u Państwa wystąpią czynności wskazane w art. 5 ustawy.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) z dnia 2 października 2014 r. C-446/13 w sprawie Fonderie 2A.

W uzasadnieniu wyroku TSUE wyjaśnił, że: "(\`(...)\`) W tym względzie należy w pierwszej kolejności odwołać się do brzmienia art. 8 ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy, na mocy którego za miejsce dostawy towarów uważa się »miejsce, gdzie towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do odbiorcy”. Literalna wykładnia tego przepisu nie pozwala uznać, aby miejsce dostawy, takie jak pomiędzy skarżącą w postępowaniu głównym a nabywcą, znajdowało się w państwie członkowskim siedziby dostawcy. Rozpatrywane towary zostały bowiem najpierw wysłane do usługodawcy mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, a ten następnie, po wykonaniu robót wykończeniowych, wysłał je nabywcy mającemu siedzibę w tym ostatnim państwie członkowskim. Tylko towary będące przedmiotem umowy zawartej między dostawcą a nabywcą, czyli wykończone towary, znajdowały się zatem już »w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do odbiorcy« w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. a szóstej dyrektywy w państwie członkowskim siedziby nabywcy. (\`(...)\`) W drugiej kolejności tę literalną wykładnię wspiera ogólna struktura rozpatrywanego przepisu. Miejsce »dostawy towarów «w rozumieniu art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy, czyli miejsce przeniesienia prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, powinno być bowiem określone na podstawie zasad ustanowionych w art. 8 ust. 1 szóstej dyrektywy. Dostawca towarów, w sytuacji skarżącej w postępowaniu głównym, gdy wysyła je usługodawcy, któremu powierzono roboty wykończeniowe, nie przenosi na nabywcę prawa do rozporządzania danymi towarami jak właściciel. Taka wysyłka ma na celu wyłącznie doprowadzenie danych towarów do stanu zgodnego ze zobowiązaniami umownymi dostawcy, aby mogła nastąpić późniejsza dostawa do nabywcy. (\`(...)\`) W tym względzie należy jeszcze przypomnieć, że art. 8 ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy oznacza istnienie dostatecznego czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą spornych towarów i ich wysyłką oraz ciągłości w przeprowadzaniu transakcji. (\`(...)\`) Brak jest takiego związku i takiej ciągłości, jeżeli wysyłka towarów przez dostawcę usługodawcy ma na celu ich przetworzenie przed ich dostawą do nabywcy, aby doprowadzić je do stanu zgodnego ze zobowiązaniami umownymi między dostawcą a nabywcą. W tych okolicznościach za miejsce dostawy w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. a szóstej dyrektywy uważa się miejsce, gdzie znajdują się towary, które stały się zgodne ze zobowiązaniami umownymi między tymi dwiema stronami".

W związku z powyższym, zdaniem TSUE "Artykuł 8 ust. 1 lit. a szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r., należy interpretować w ten sposób, że miejsce dostawy towaru sprzedanego przez spółkę z siedzibą w jednym państwie członkowskim nabywcy z siedzibą w innym państwie członkowskim, w odniesieniu do którego to towaru sprzedawca zlecił usługodawcy mającemu siedzibę w tym innym państwie członkowskim roboty wykończeniowe mające na celu uczynić ów towar zdatnym do dostawy przed wysłaniem go przez rzeczonego usługodawcę nabywcy, należy uważać za znajdujące się w państwie członkowskim siedziby nabywcy".

Zatem zgodnie z orzeczeniem TSUE warunkiem uznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest to, by towar wywożony z terytorium jednego państwa członkowskiego (dostawcy) na terytorium innego państwa członkowskiego (nabywcy) był tożsamy z towarem, w stosunku do którego przenoszone jest prawo do rozporządzania towarem jak właściciel z dostawcy na nabywcę - będący przedmiotem umowy zawartej między dostawcą a nabywcą.

W przedmiotowym przypadku o którym mowa we wniosku, jak Państwo wskazaliście, gotowa odzież po wykonaniu usług przez Szwalnię będzie przewożona z Polski do Danii. W Danii towar ten będzie służył Państwa działalności gospodarczej (w Danii będziecie dokonywać lokalnej dostawy tych towarów do klientów). Tym samym miejscem rozpoczęcia transportu (a tym samym miejscem dostawy) w przypadku wysłanej do Danii i sprzedawanej z terytorium Danii ostatecznym odbiorcom gotowej odzieży jest Polska.

Zatem w analizowanej sprawie występuje, jak wynika z przedstawionego opisu, wywóz gotowych towarów z Polski do Danii, potwierdzony przez Państwa stosownymi dokumentami w ramach przemieszczenia towarów na Państwa rzecz, dla celów prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Danii i spełnione będą przesłanki z art. 13 ust. 3 ustawy do uznania przedmiotowych transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższym, będziecie Państwo zobowiązani do zadeklarowania na terytorium Polski wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w ww. art. 13 ust. 3 ustawy. Jest to jedna z czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, podlegająca opodatkowaniu na terytorium kraju.

Z uwagi zatem na fakt, że Państwo będziecie wykonywać czynności opodatkowane na terytorium Polski - wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w pkt 5 ust. 1 pkt 5 ustawy, będziecie Państwo podatnikiem stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, zobowiązanym do zarejestrowania się w Polsce jako podatnik podatku od towarów i usług w myśl uregulowań art. 96 ust. 1 ustawy. Przy czym należy dodać, że również podmioty nieposiadające siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności ani stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju mają obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, jeśli wykonują dostawy lub świadczą usługi w Polsce.

Ponadto zgodnie z art. 97 ust. 1 powołanej ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96 ustawy, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zatem, dokonując przemieszczenia gotowych towarów z Polski do Danii w ramach przemieszczenia towaru na Państwa rzecz, Państwo będziecie rozliczać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z terytorium Polski i w konsekwencji będziecie zobowiązani do rejestracji w Polsce jako czynny podatnik VAT.

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego nr **1** należy uznać za **prawidłowe.**

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do art. 28o ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z powyższymi przepisami art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy w przypadku, gdy:

usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Wątpliwości Państwa dotyczą również miejsca świadczenia a zarazem opodatkowania nabywanych usług szycia dokonywanych przez Szwalnię.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy zauważyć, że jak wskazaliście Państwo we wniosku nie posiadacie w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczyłoby w nabywanej usłudze szycia. Państwo posiadacie siedzibę działalności gospodarczej w Danii. Ponadto do nabywanej usługi szycia nie będą miały zastosowania szczególne zasady ustalenia miejsca świadczenia usług o których mowa w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Zatem do nabywanych przez Państwa usług szycia dokonywanych przez Szwalnię (zarejestrowanego podatnika VAT w Polsce) zastosowanie znajduje ogólna zasada ustalania miejsca świadczenia wyrażona w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Należy zgodzić się z Państwem, że miejscem świadczenia (opodatkowania) usług nabywanych od polskiej szwalni, celem wytworzenia produktu finalnego, nie będzie terytorium Polski tylko terytorium Danii.

Zatem, stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego nr **2** należy uznać za **prawidłowe**.

W myśl z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Stosowanie do art. 87 ust. 2 ustawy:

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W myśl art. 87 ust. 5a ustawy:

W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy w odniesieniu do:

Podmiotów nieposiadających siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywano transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu na terytorium kraju, niedokonujących sprzedaży na terytorium kraju,

\- mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a-1g oraz w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5.

Z treści art. 86 ust. 1 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Należy wskazać, że podatek od towarów i usług jest z założenia dla podatników podatkiem neutralnym. Zasada ta dotyczy nie tylko podatników krajowych, ale również podatników zagranicznych, tj. podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium danego państwa, w przedmiotowej sytuacji na terytorium Polski, jeżeli wykażą odpowiedni związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi na terytorium kraju.

Wątpliwości Państwa dotyczą również kwestii czy w okresie rozliczeniowym w którym, kwota podatku naliczonego, w związku z dokonanymi zakupami, będzie wyższa od kwoty podatku należnego, w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów na własną rzecz będziecie mieli Państwo prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy na zasadach ogólnych w myśl art. 87 ust. 1 ustawy.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro Państwo będziecie działać na terenie Polski jako podatnik VAT oraz będziecie dokonywać sprzedaży na terytorium kraju, tj. w przedmiotowej sytuacji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, tym samym spełniona została podstawowa przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy, gdyż jako zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT na terytorium kraju, Państwo będziecie wykorzystywać zakupy krajowe (tkaniny) do czynności opodatkowanych na terytorium Polski, zatem wystąpi bezpośredni związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanym w kraju.

Tym samym, Państwo będziecie mieli prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów krajowych, na podstawie art. 87 ustawy, w terminie określonym w art. 87 ust. 2 ustawy. Zatem nie znajdzie w powyższej sytuacji zastosowania art. 87 ust. 5a ustawy. Bowiem art. 87 ust. 5a odnosi się do przypadku, gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju. Państwo dokonując przemieszczenia towarów na własną rzecz w ramach transakcji WDT, będziecie dokonywać czynności opodatkowanych o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Ponadto skoro Państwo będziecie działać na terenie Polski jako podatnik VAT oraz dokonywać sprzedaży na terytorium kraju w ramach WDT, to w celu odzyskania podatku naliczonego z tytułu krajowych zakupów, nie będą miały zastosowania zasady wynikających z przepisów art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ponieważ, powyższy przepis ma zastosowanie do podmiotów, którzy nie wykonują na terytorium kraju sprzedaży. Państwo dokonując transakcji WDT z tytułu przemieszczenia na Państwa rzecz towaru dokonujecie takiej dostawy (sprzedaży), zatem wyklucza to zastosowanie cytowanego artykułu.

W konsekwencji, biorąc po uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy w kontekście przytoczonych regulacji, należy stwierdzić, że Państwu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupu tkanin od polskich kontrahentów, służących wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w ramach przemieszczenia towarów na Państwa rzecz, zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy. Zatem, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, będzie w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Państwo będziecie mieli prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy zgodnie z art. 87 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zatem, stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego nr **3** należy uznać za **prawidłowe**.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musicie się Państwo zastosować do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`)**.** Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).