Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.33.2025.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości
nabytego w spadku po zmarłych rodzicach.
Słowa kluczowe: małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-nabycie nieruchomości
rodzice
spadek
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    27 grudnia 2024 r. Wnioskodawczyni sprzedała mieszkanie po rodzicach, którego była
    współwłaścicielem w udziale ½, w wyniku dziedziczenia po rodzicach. Umowa sprzedaży
    poświadczona przez akt notarialny rep. A nr ..., księga wieczysta .... Mieszkanie zostało
    sprzedane synowi brata Wnioskodawczyni za kwotę 150 000 PLN. Udział 1/2 brata
    Wnioskodawczyni został przekazany kupującemu już wcześniej w darowiźnie.
    Mama Wnioskodawczyni zmarła w styczniu 2023 r., tata we wrześniu 2024 r. Mieszkanie
    nabyli jako wspólność ustawową majątkową małżeńską, co potwierdza akt notarialny z 12
    października 2000 r. Rep. A ..... Do końca życia mieli małżeńską wspólność majątkową.
    Tata nie zawarł ponownego związku małżeńskiego. Po śmierci mamy Sąd .... w ..... 14
    listopada 2023 r. wydał postanowienie nabycia spadku w drodze dziedziczenia. Spadek po
    1/3 nabyła Wnioskodawczyni, Jej tata i brat. Spadkobiercy nie przeprowadzali działu
    spadku. Nabycie spadku Wnioskodawczyni zgłosiła na formularzu ... do Urzędu
    Skarbowego.
    We wrześniu 2024 r. zmarł tata Wnioskodawczyni. 2 października 2024 r. u notariusza
    sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr ...., w wyniku czego
    Wnioskodawczyni odziedziczyła z Jej bratem po 1/2 części spadku po ojcu (ten zgłosiła na
    formularz .... w dniu 30 października 2024 r. do Urzędu Skarbowego). Urząd Skarbowy w
    .... przed sprzedażą mieszkania wydał zaświadczenie o niezaleganiu z podatkiem od
    spadków i darowizn. Wnioskodawczyni nadmienia, że nie prowadzi działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawczyni prosi o informację, czy jest zobowiązana do zapłaty podatku od zbycia
    nieruchomości w PIT-39, nawet od jakiejś części.

## Pytanie

Czy przedmiotowa sprzedaż nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym
    zbycie jej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, nawet od jakiejś części?
    Pani stanowisko w sprawie
    Notariusz zasugerowała zaczerpnięcie informacji w KIS, czy sprzedaż mieszkania nie
    spowoduje konieczności opodatkowania części dziedziczonej przez tatę po żonie, a mamie
    Wnioskodawczyni. Szukając odpowiedzi Wnioskodawczyni natknęła się na interpretację
    Dyrektora KIS z dnia 26 maja 2023 r.,
    nr 0113-KDIPT2-2.4011.220.2023.2.EC. Przypadek w niej opisany Wnioskodawczyni uznała
    za podobny.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, nie ma Ona obowiązku zapłaty podatku, ponieważ mieszkanie
    stanowiło wspólność majątkową rodziców, nie da się wyodrębnić części taty i mamy,

    została nabyta za wspólne pieniądze i w związku z tym, należy przyjąć jako datę nabycia
    nieruchomości przez spadkodawcę 17 października 2000 r. Od daty tej upłynęło ponad 20
    lat.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z

    2018 r. poz. 2159), do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10
    ust. 5.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku,
    wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości
    (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych)
    przez spadkobiercę upłynęło pięć lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości
    istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
    Moment nabycia nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią w 2024 r. udziału w
    nieruchomości (lokalu mieszkalnym) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu,
    o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:

      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Według treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można
    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani rodzice 12 października 2000 r. nabyli mieszkanie do
    wspólności majątkowej małżeńskiej. Pani mama zmarła w styczniu 2023 r. Spadek po
    zmarłej nabyła Pani, Pani tata oraz brat, po 1/3 każdy. Spadkobiercy nie przeprowadzali
    działu spadku. We wrześniu 2024 r. zmarł Pani tata. Spadek po zmarłym nabyła Pani wraz
    z bratem, po 1/2 części. 27 grudnia 2024 r. sprzedała Pani mieszkanie po rodzicach,
    którego była współwłaścicielem w udziale 1/2, w wyniku dziedziczenia po rodzicach.
    Mieszkanie zostało sprzedane synowi Pani brata. Udział 1/2 brata został przekazany
    kupującemu już wcześniej w darowiźnie. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Z uwagi na fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pani rodziców, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich

      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że:
      „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych

    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży w grudniu 2024 r. przez Panią
    nieruchomości, tj. udziału w lokalu mieszkalnym, w pierwszej kolejności zauważyć należy,
    że do nabycia przez Panią udziałów doszło najpierw w drodze spadku po zmarłej w
    styczniu 2023 r. Pani mamie (1/3 udziału w mieszkaniu). Następnie udział w
    nieruchomości nabyła Pani w spadku po zmarłym we wrześniu 2024 r. Pani tacie (1/6
    część spadku). Pani tata i Pani mama nabyli lokal mieszkalny w 2000 r. - w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wobec powyższego, pięcioletni termin przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku,
    w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego przez Pani rodziców do majątku objętego
    wspólnością ustawową małżeńską, tj. w 2000 r. Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w
    powyżej cytowanych przepisach w odniesieniu do udziałów, które Pani odziedziczyła
    najpierw po Pani zmarłej mamie, a następnie po Pani zmarłym tacie – niewątpliwie minął.
    Podsumowując, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez
    Panią 27 grudnia 2024 r. nieruchomości, tj. udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w
    drodze spadku po Pani rodzicach nie stanowi dla Pani źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedaż udziału w nieruchomości nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Pani rodziców do
    wspólności małżeńskiej. Oznacza to, że nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego z tego tytułu. Zatem, nie jest Pani również zobowiązana do złożenia
    zeznania PIT-39 za 2024 r., w związku z ww. sprzedażą udziału w nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ...., ul. .........., ........ Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.