Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-220/15/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-25
Teza: Czy istnieje możliwość zastosowania stawki podatku VAT 8% dla usług polegających na wykonaniu zabudowy kuchennej oraz zabudowy przestrzeni wnękowych w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym?
Słowa kluczowe: montaż; stawka; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 lutego 2015r. (data wpływu 9 marca 2015r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania stawki podatku VAT 8% dla usług polegających na wykonaniu zabudowy kuchennej oraz zabudowy przestrzeni wnękowych w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2015r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania stawki podatku VAT 8% dla usług polegających na wykonaniu zabudowy kuchennej oraz zabudowy przestrzeni wnękowych w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma „X” (Wnioskodawca) rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie montażu mebli kuchennych wykonywanych na wymiar, na indywidualne zamówienie klienta na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Usługi montażu wykonywane będą w domach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym, czyli w budynkach jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2 i mieszkaniach o powierzchni nie większej niż 150 m2.

Wnioskodawca zamierza w przyszłości realizować również zabudowy przestrzeni wnękowych. Usługi będą polegały na wykonaniu z wcześniej zakupionych materiałów: płyt meblowych, blatów, luster, szyb, elementów metalowych (okuć, zawiasów, uchwytów, prowadnic) oraz innych elementów niezbędnych do realizacji zamówienia trwałej zabudowy, która będzie zainstalowana, przytwierdzona na stałe bez możliwości jej przemieszczenia. Ww. materiały wykorzystywane do wykonania usługi będą montowane na stałe stanowiąc jedną całość (zabudowę). Wnioskodawca nie jest producentem materiałów a jedynie będzie je nabywać i ewentualnie docinać na potrzeby konkretnego indywidualnego zamówienia.

Na wykonanie kuchni na wymiar składają się następujące czynności: pomiar, wykonanie projektu, produkcja danego mebla oraz montaż u klienta. Realizacja usługi będzie potwierdzana zawarciem umowy z klientami na podstawie zaakceptowanej oferty. Wynagrodzenie (cena) za wykonanie czynności będzie obejmowała pomiar, wykonanie projektu, produkcję danego mebla oraz montaż u klienta. Tym samym będzie obejmowała wartość materiałów potrzebnych do produkcji mebli oraz robociznę. Wartość zużytych materiałów w cenie będzie wynosiła około 55%. Nie będzie odrębnego fakturowania zużytych materiałów i robocizny. W ramach wykonywanych czynności elementem dominującym będzie produkcja i montaż mebli u klienta. Czynności pozostałe (pomiar, wykonanie projektu) nie będą stanowić celu samego w sobie dla nabywcy.

Wykonanie zabudowy meblowej kuchennej jak i zabudowy wnękowej polegać będzie na zaprojektowaniu, wyprodukowaniu według pomiarów przeprowadzonych u danego klienta oraz zamontowaniu mebli poprzez ich przytwierdzenie do ściany, a w niektórych przypadkach do ściany i do sufitu oraz ich powieszenie za pomocą konstrukcji stalowych i haków zamocowanych do ściany. Sposób zamocowania uniemożliwia ewentualny demontaż mebli bez uszkodzeń mebli oraz powłok malarskich ściany, ale nie narusza elementów konstrukcyjnych budynku. Meble kuchenne w zabudowie stałej oraz szafy wnękowe połączone są bezpośrednio z konstrukcją budynku i zabudowane np. „od ściany do ściany", „od podłogi do sufitu" i przytwierdzane do konstrukcji montażowych.

Kompleksowa usługa w całości wykonywana będzie przez Wnioskodawcę we własnym zakresie, bądź przy udziale podmiotów trzecich. Zatem transakcje te przebiegać mogą na dwa sposoby:

*   Firma Wnioskodawcy będzie otrzymywała zlecenie od klienta, dokona pomiarów u klienta, sporządzi indywidualny projekt, nabędzie elementy niezbędne do realizacji zabudowy kuchni, odpowiednio je dotnie, a następnie zamontuje w miejscu ustalonym z klientem. Zabudowa realizowana będzie z udziałem własnych pracowników, w związku z czym zlecenie w całości realizowane będzie przez Firmę Wnioskodawcy. Faktura dokumentująca przedmiotową transakcję będzie zawierać jedną pozycję dotyczącą sprzedaży usługi, a kalkulacja wynagrodzenia obejmuje całość robót wraz w wykorzystanymi materiałami.
*   Firma będzie otrzymywała zlecenie od klienta, dokona pomiarów zleci wykonanie i montaż podmiotowi obcemu tj. podwykonawcy. Elementy instalowane będą przez podwykonawcę działającego w imieniu Firmy Wnioskodawcy. Wnioskodawca wystawi fakturę na ostatecznego klienta i jednocześnie będzie otrzymywać faktury od podwykonawców za wykonanie usługi u klienta ostatecznego. Z postanowień umowy wynikać będzie, że podwykonawca posiada umiejętności, wiedzę, sprzęt i ponosi odpowiedzialność za należyte, terminowe wykonanie umowy. Przepisy kodeksu cywilnego, przepisy określające sprzedaż konsumencką w sprawach nie unormowanych umową oraz ewentualne reklamacje będą realizowane i załatwiane przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy realizacja zamówień na zabudowę kuchni oraz przestrzeni wnękowych, które Wnioskodawca zamierza wykonywać w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w zakresie punktu 1 i 2, czyli gdy zabudowa jest wykonywana z udziałem własnych pracowników lub gdy zabudowa realizowana jest z udziałem zleceniobiorcy działającego w jego imieniu, opodatkowana jest stawką 8%?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Działalność polegająca na realizacji zamówień na zabudowę kuchenną oraz zabudowę przestrzeni wnękowych będzie opodatkowana stawką 8% w przypadkach wymienionych w punktach 1 i 2, tj. gdy Wnioskodawca wykonuje zlecenie z udziałem własnych pracowników jak również gdy zabudowa realizowana będzie przez podwykonawcę działającego w jego imieniu, pod warunkiem, że zamówienie będzie realizowane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, ustawodawca przewiduje zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT dla dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, którego definicja znajduje się w art. 41 ust. 12a ustawy VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny, dokonując rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie - powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt 1 FSK 2/13 - zwrócił uwagę, że we wskazanej uchwale wyjaśniono, w jakim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy i tym samym w jakim przypadku znajdzie zastosowanie obniżona stawka podatku od towarów i usług. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Dlatego też należy uznać, że czynności, polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu takich komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części, mieszczą się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części. W przypadku zaś gdy modernizacja dotyczy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, to wymienione wyżej czynności są objęte hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust 12 ustawy. Oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w ust. 2 tego artykułu.

W przedstawionej sprawie poszczególne świadczenia - dostawa materiałów niezbędnych do zamontowania mebli kuchennych czy zabudowy wnęki oraz sam montaż, są składnikami jednej usługi, odrębnie bowiem nie stanowią dla klienta celu samego w sobie, ale są środkiem do prawidłowego wykonania usługi zasadniczej - zabudowy kuchni czy wnęki. Samo dostarczenie materiałów niezbędnych do zmontowania zabudowy nie będzie miało żadnej wartości dla klientów, jeśli nie zostanie wykonana cała usługa podstawowa jaką jest zabudowa kuchni czy wnęki. Montaż ma charakter dominujący, bowiem to dzięki niemu klient może korzystać z zakupionego świadczenia. Z punktu widzenia klienta usługi montażowe mają dla niego wartość użytkową zakupionego świadczenia, a nie przeniesienie prawa do rozporządzania towarem - materiałem niezbędnym do dokonania zabudowy - jak właściciel. Klient bowiem nie jest zainteresowany zakupem samych materiałów. Zatem to montaż stanowi dla klienta usługę podstawową i całe świadczenie powinno być opodatkowane stawką obniżoną 8%, z zastrzeżeniem limitów wskazanych dla budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w art. 41 ust. 12c ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z brzmieniem ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zatem w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Zdaniem Organu, modernizacja, podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinna dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Twierdzenie to potwierdza NSA w ww. uchwale z 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 wskazując, że „Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie”.Zatem należy stwierdzić, że obniżona stawka podatku VAT nie może znaleźć zastosowania dla wykonania danej zabudowy meblowej czy wnękowej, jeśli polega ona przykładowo wyłącznie na zaprojektowaniu, przygotowaniu i montażu polegającym na ,,zwykłym” przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków lub wkrętów, również z kołkami) lub podłogi, co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku/lokalu (elementy mogą być przeniesione bez zniszczenia tego budynku lub lokalu). Z uwagi na to, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie montażu mebli kuchennych wykonywanych na wymiar, na indywidualne zamówienie klienta na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zamierza w przyszłości realizować również zabudowy przestrzeni wnękowych.

Usługi będą polegały na wykonaniu z wcześniej zakupionych materiałów: płyt meblowych, blatów, luster, szyb, elementów metalowych (okuć, zawiasów, uchwytów, prowadnic) oraz innych elementów niezbędnych do realizacji zamówienia trwałej zabudowy, która będzie zainstalowana, przytwierdzona na stałe bez możliwości jej przemieszczenia. Ww. materiały wykorzystywane do wykonania usługi będą montowane na stałe stanowiąc jedną całość (zabudowę). Wnioskodawca nie jest producentem materiałów a jedynie będzie je nabywać i ewentualnie docinać na potrzeby konkretnego indywidualnego zamówienia.

Na wykonanie kuchni na wymiar składają się następujące czynności: pomiar, wykonanie projektu, produkcja danego mebla oraz montaż u klienta. Realizacja usługi będzie potwierdzana zawarciem umowy z klientami na podstawie zaakceptowanej oferty. Wynagrodzenie (cena) za wykonanie czynności będzie obejmowała pomiar, wykonanie projektu, produkcję danego mebla oraz montaż u klienta. Tym samym będzie obejmowała wartość materiałów potrzebnych do produkcji mebli oraz robociznę. Wartość zużytych materiałów w cenie będzie wynosiła około 55%. Nie będzie odrębnego fakturowania zużytych materiałów i robocizny. W ramach wykonywanych czynności elementem dominującym będzie produkcja i montaż mebli u klienta. Czynności pozostałe (pomiar, wykonanie projektu) nie będą stanowić celu samego w sobie dla nabywcy.

Wykonanie zabudowy meblowej kuchennej jak i zabudowy wnękowej polegać będzie na zaprojektowaniu, wyprodukowaniu według pomiarów przeprowadzonych u danego klienta oraz zamontowaniu mebli poprzez ich przytwierdzenie do ściany, a w niektórych przypadkach do ściany i do sufitu oraz ich powieszenie za pomocą konstrukcji stalowych i haków zamocowanych do ściany. Sposób zamocowania uniemożliwia ewentualny demontaż mebli bez uszkodzeń mebli oraz powłok malarskich ściany, ale nie narusza elementów konstrukcyjnych budynku. Meble kuchenne w zabudowie stałej oraz szafy wnękowe połączone są bezpośrednio z konstrukcją budynku i zabudowane np. „od ściany do ściany", „od podłogi do sufitu" i przytwierdzane do konstrukcji montażowych.

Usługi montażu wykonywane będą w domach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym, czyli w budynkach jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2 i mieszkaniach o powierzchni nie większej niż 150 m2.

Kompleksowa usługa w całości wykonywana będzie przez Wnioskodawcę we własnym zakresie, bądź przy udziale podmiotów trzecich. Zatem transakcje te przebiegać mogą na dwa sposoby:

1.  Firma Wnioskodawcy będzie otrzymywała zlecenie od klienta, dokona pomiarów u klienta, sporządzi indywidualny projekt, nabędzie elementy niezbędne do realizacji zabudowy kuchni, odpowiednio je dotnie, a następnie zamontuje w miejscu ustalonym z klientem. Zabudowa realizowana będzie z udziałem własnych pracowników, w związku z czym zlecenie w całości realizowane będzie przez Firmę Wnioskodawcy. Faktura dokumentująca przedmiotową transakcję będzie zawierać jedną pozycję dotyczącą sprzedaży usługi, a kalkulacja wynagrodzenia obejmuje całość robót wraz w wykorzystanymi materiałami.
2.  Firma będzie otrzymywała zlecenie od klienta, dokona pomiarów zleci wykonanie i montaż podmiotowi obcemu tj. podwykonawcy. Elementy instalowane będą przez podwykonawcę działającego w imieniu Firmy Wnioskodawcy. Wnioskodawca wystawi fakturę na ostatecznego klienta i jednocześnie będzie otrzymywać faktury od podwykonawców za wykonanie usługi u klienta ostatecznego. Z postanowień umowy wynikać będzie, że podwykonawca posiada umiejętności, wiedzę, sprzęt i ponosi odpowiedzialność za należyte, terminowe wykonanie umowy. Przepisy kodeksu cywilnego, przepisy określające sprzedaż konsumencką w sprawach nie unormowanych umową oraz ewentualne reklamacje będą realizowane i załatwiane przez Wnioskodawcę.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania 8% stawki podatku VAT przy wykonaniu (w sposób opisany we wniosku) zabudowy kuchennej oraz zabudowy przestrzeni wnękowych, w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy na wstępie zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz orzecznictwo TSUE w zakresie świadczeń kompleksowych, opisane we wniosku czynności składające się na wykonanie zabudowy meblowej czy zabudowy wnękowej należy uznać za świadczenie usług. O uznaniu świadczenia za usługę decydującym jest, że w ramach wykonywanych czynności, jak wskazał Wnioskodawca, elementem dominującym będzie produkcja i montaż mebli u klienta. Czynności pozostałe nie będą stanowić celu samego w sobie.

Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.

Z uzasadnienia ww. uchwały wynika, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że wykonanie przedstawionej we wniosku zabudowy kuchennej, oraz zabudowy wnękowej nie można traktować w kategorii modernizacji, bowiem Wnioskodawca nie wykazał, że wykonanie tejże zabudowy (kuchennej, wnękowej) będzie następowało z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu), w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.

Świadczenie polegające wyłącznie na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz zainstalowaniu mebli z materiałów zakupionych od innych producentów, polegające na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany, podłogi lub sufitu, co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku lub lokalu nie może być objęte stawką obniżoną. Tylko bowiem w przypadku wystąpienia „nietypowej” zabudowy meblowej wykorzystującej w sposób istotny elementy konstrukcyjne budynku lub lokalu polegające bardziej na „zbudowaniu” umożliwi zastosowanie stawki preferencyjnej.

Zdaniem tut. organu - trwała zabudowa meblowa (szafy wnękowe, meble do zabudowy) może podnosić jedynie funkcjonalność i wartość obiektów mieszkalnych, przy czym podkreślić należy, że podobną funkcjonalność i wartość można zapewnić umieszczając w obiekcie „zwykłą” szafę, czy „zwykłe” meble kuchenne nie przymocowane do ściany czy podłogi.

Wskazać należy, że ww. trwałą zabudowę meblową (szafy wnękowe i meble do zabudowy na konkretny wymiar), bez możliwości przeniesienia w inne miejsce, należy uznać za wyposażenie budynku (lokalu), a fakt trwałego połączenia z budynkiem (przytwierdzenia do ścian i sufitu), pozostaje bez znaczenia, bowiem nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku (lokalu mieszkalnego).

Należy zauważyć, że w przedmiotowym wniosku w opisie sprawy Wnioskodawca sam wskazał, że sposób zamocowania uniemożliwia ewentualny demontaż mebli bez uszkodzeń mebli oraz powłok malarskich ściany ale nie narusza elementów konstrukcyjnych budynku.

W konsekwencji powyższego, zdaniem tut. organu, czynności - opisane we wniosku - polegające na wykonaniu zabudowy kuchennej oraz zabudowy wnękowej, wykonywane w budynkach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym –– nie mogą być uznane za czynności wymienione w art. 41 ust. 12 cyt. ustawy o VAT, w szczególności za modernizację, gdyż w istocie czynności te są jedynie zaopatrywaniem lokalu mieszkalnego w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych, a w związku z tym nie będą podlegały opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, 23% stawką podatku.

Należy zauważyć także, że bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie będzie miała okoliczność kto przedmiotowe usługi będzie wykonywał, w szczególności czy sam Wnioskodawca, czy też dla wykonania tej usługi będzie korzystał z podwykonawców.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za jest nieprawidłowe

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę uchwały NSA z 24 czerwca 2013 r. (sygn. I FPS 2/13), należy stwierdzić, że podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie nie pozostaje w sprzeczności z tą uchwałą, bowiem mając na uwadze przeprowadzoną analizę w przedmiotowej sprawie, opisanych we wniosku usług polegających na wykonaniu trwałej zabudowy kuchennej oraz zabudowy wnękowej nie można traktować jako modernizacji gdyż jak wskazano wyżej w istocie rzeczy czynności te są jedynie zaopatrywaniem lokalu/budynku mieszkalnego w elementy wyposażenia i nie są one istotnie powiązane z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub lokalu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.