Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.460.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-04
Teza: Prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
prewspółczynnika "metrażowego".
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania usług w zakresie odprowadzania ścieków od Odbiorców
    zewnętrznych, braku opodatkowania wykorzystania Infrastruktury w celu odbioru ścieków
    od Odbiorców wewnętrznych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od Wydatków
    związanych z realizacją Inwestycji dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej przy
    zastosowaniu prewspółczynnika. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 października 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. 2024 poz. 1465 ze zm., dalej: „ustawa o
    samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność
    do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki organizacyjne mające status
    jednostek budżetowych, zajmujące się m.in. oświatą, opieką społeczną itp. W strukturze
    organizacyjnej Gminy funkcjonuje również urząd obsługujący jednostkę samorządu
    terytorialnego jaką jest Gmina, tj. Urząd Gminy (...) (dalej: „Urząd” lub „UG”).
    Wszystkie te jednostki Gminy będą dalej zwane łącznie jako: „Jednostki organizacyjne”.
    Gmina prowadzi wspólne, scentralizowane rozliczenia podatku VAT wraz ze wszystkimi
    wskazanymi Jednostkami organizacyjnymi.
    Jednocześnie Gmina nie wyklucza w przyszłości likwidacji jednostek budżetowych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jej zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych.
    Stosownie do przywołanych przepisów, Gmina prowadzi gospodarkę kanalizacyjną, która
    polega na świadczeniu usług w zakresie odbioru ścieków. Gmina wykonuje te czynności
    działając za pośrednictwem Urzędu.
    Usługi te świadczone są na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz innych instytucji
    spoza scentralizowanej struktury organizacyjnej Gminy. Odprowadzanie ścieków ma
    jednak miejsce również w ramach struktury organizacyjnej Gminy - tj. ścieki

    odprowadzane są od scentralizowanych Jednostek organizacyjnych Gminy lub w ramach
    zużycia własnego Gminy.
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Gminę infrastruktura kanalizacyjna,
    którą Gmina systematycznie modernizuje i rozbudowuje.
    Opis wydatków będących przedmiotem wniosku
    Wnioskodawca zakresem wniosku obejmuje wydatki ponoszone na sieć kanalizacji
    sanitarnej, która powstanie w ramach inwestycji pn.: „(...)” oraz „(...)” (dalej zwane łącznie
    jako: „Inwestycje”). Inwestycje są planowane do zrealizowania w 2025 r.
    Inwestycje zostaną sfinansowane ze środków zewnętrznych oraz ze środków własnych
    Gminy.
    Wydatki ponoszone na sieć kanalizacji sanitarnej w ramach Inwestycji (dalej: „Wydatki”) są
    / będą każdorazowo dokumentowane wystawianymi przez dostawców i usługodawców na
    Gminę fakturami VAT, na których Gmina jest / będzie oznaczona jako nabywca towarów i
    usług.
    Po zakończeniu robót, powstała w ramach Inwestycji sieć kanalizacji sanitarnej (dalej jako:
    „Infrastruktura”) będzie służyć prowadzeniu gospodarki kanalizacyjnej na terenie Gminy.
    Sposób wykorzystania Infrastruktury
    Po wybudowaniu Infrastruktury Gmina zamierza oddać ją w administrowanie spółce
    komunalnej innej gminy, będącej odrębnym od Gminy podmiotem (prawdopodobnie
    będzie to (...) Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w (...); dalej: „Spółka”).
    Spółka będzie odpowiedzialna za administrowanie i konserwację sieci kanalizacyjnej.
    Jednocześnie, podmiotem świadczącym usługi odbioru ścieków oraz obciążającym
    odbiorców za to zużycie pozostanie Gmina. To również Gmina, za pośrednictwem Urzędu,
    będzie ponosić Wydatki związane z Inwestycjami.
    Infrastruktura będzie wykorzystywana na obszarze Gminy w ten sposób, że będą
    podłączone do niej w przytłaczającej większości budynki mieszkańców, przedsiębiorców i
    innych instytucji spoza scentralizowanej dla celów VAT struktury organizacyjnej Gminy
    (dalej: „Odbiorcy zewnętrzni”), a zatem w przytłaczającej większości będzie ona
    wykorzystywana do działalności gospodarczej Gminy (czynności opodatkowane VAT
    polegające na odpłatnym świadczeniu usług odbioru ścieków).
    Infrastruktura w marginalnej części będzie służyć także odbiorowi ścieków od Jednostek
    organizacyjnych oraz w ramach zużycia własnego Gminy (dalej: „Odbiorcy wewnętrzni”).
    Infrastruktura ta może być zatem wykorzystywana w śladowym zakresie do działalności
    innej niż działalność gospodarcza Gminy.
    Jednocześnie Gmina zaznacza, że nie potrafi dokonać jednoznacznego przyporządkowania
    Wydatków do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności
    opodatkowanych VAT (świadczenie usług odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych) lub pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT (vide odbiór
    ścieków od Odbiorców wewnętrznych). Zdaniem Gminy, przyporządkowania tego dokonać
    można wyłącznie przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji odliczenia.
    Dane do analizy wykorzystania Infrastruktury
    Gmina jest w stanie określić za pomocą konkretnych danych liczbowych, w jakim zakresie
    Infrastruktura będzie wykorzystywana do celów związanych z działalnością gospodarczą
    Gminy, a w jakim zakresie do celów innych niż działalność gospodarcza Gminy.
    Otóż ilość ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców
    wewnętrznych Gmina ustala zasadniczo zgodnie z rozporządzeniem Ministra
    Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia
    wody (t. j. Dz. U. z 2002 r. nr 8 poz. 70 ze zm., dalej: „Rozporządzenie ws. przeciętnych
    norm”), tj. na podstawie tzw. ryczałtów (w szczególności na podstawie ilości osób

    zamieszkałych w danym budynku - przyjmując uśrednioną ilość odprowadzonych ścieków
    na jednego mieszkańca).
    Rozporządzenie ws. przeciętnych norm zostało wydane w oparciu o ustawę z dnia 7
    czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków
    (Dz. U. z 2023 r. poz. 537) i zgodnie z jego par. 1 ustala ono „przeciętne normy zużycia
    wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej
    wody w razie braku wodomierza głównego”. Należy tu wyjaśnić, że zgodnie z powszechnie
    przyjętym podejściem dla potrzeb rozliczenia zużycia ścieków przyjmuje się, że zużycie
    ścieków równe jest zużyciu wody, co oznacza, że w budynkach korzystających zarówno z
    dostaw wody, jak i usług odbioru ścieków, wskazanie wodomierza rejestruje zarówno
    zużycie wody, jak i ścieków (są to te same wartości). Analogicznie w budynkach bez
    wodomierzy - przeciętne normy zużycia wody wskazują również zużycie ścieków.
    Jednocześnie Gmina wskazuje, że do wybudowanej dotychczas na terenie Gminy sieci
    kanalizacji sanitarnej obecnie podłączony jest jeden budynek Odbiorcy wewnętrznego, tj.
    (...) we (...). Budynek ten został podłączony do sieci w grudniu 2024 r. Gmina określa ilość
    ścieków odebranych od przedmiotowego odbiorcy na podstawie szacunku - biorąc pod
    uwagę dane dot. ilości ścieków wywożonych wozem asenizacyjnym w okresie
    poprzedzającym podłączenie budynku do sieci kanalizacji sanitarnej.
    Kolejne budynki Odbiorców wewnętrznych (m.in. B., (...), (...), (...), (...), (...)) są / będą
    stopniowo podłączane do sieci kanalizacyjnej w toku realizacji Inwestycji. Także w ich
    przypadku ilość odbieranych ścieków ustalana będzie w oparciu o Rozporządzenie ws.
    przeciętych norm lub na podstawie szacunku opartego na rzeczywistych danych dot. ilości
    ścieków wywożonych dotychczas z danego budynku przy pomocy wozu asenizacyjnego.
    Prewspółczynnik metrażowy
    Jak Gmina wskazała powyżej, jest ona w stanie określić za pomocą konkretnych danych
    liczbowych, w jakim zakresie sieć kanalizacji sanitarnej jest używana do celów związanych
    z działalnością gospodarczą Gminy, a w jakim zakresie do celów innych niż działalność
    gospodarcza Gminy.
    Określenie zakresu wykorzystania sieci kanalizacji sanitarnej do działalności gospodarczej
                                    3odbywa się następująco: udział odebranych ścieków w m do podmiotów spoza struktury
    organizacyjnej Gminy (działalność gospodarcza, czynności opodatkowane VAT), w całości
                  3odebranych ścieków w m (podmioty w strukturze organizacyjnej Gminy korzystające z
    infrastruktury „bez VAT” oraz podmioty poza tą strukturą), w danym roku kalendarzowym.
    Metodologia ta, może zostać przedstawiona następującym wzorem:
                  3  3Ścieki odebrane od OZ (m) / Ścieki odebrane od OZ + OW (m)
    gdzie:
    OZ - oznacza podmioty zewnętrzne (Odbiorców zewnętrznych);
    OW - oznacza Jednostki organizacyjne Gminy (Odbiorców wewnętrznych), w tym zużycie
    własne Gminy.
    Przedstawiony przez Gminę wzór kalkulacji proporcji oparty na danych w zakresie ilości
    metrów sześciennych odebranych ścieków będzie na potrzeby dalszej części wniosku
    zwany jako „prewspółczynnik metrażowy”.
    Tytułem przykładu Gmina pragnie wskazać, że przedmiotowy prewspółczynnik metrażowy
    wyliczony dla posiadanej przez Gminę sieci kanalizacji sanitarnej ukształtował się za 2024
    r. następująco:
        3  3· ilość m ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych („z VAT”): 11.759,41 m;
        3  3· ilość m ścieków odebranych od Odbiorców wewnętrznych („bez VAT”): 6,00 m;

    - tym samym, prewspółczynnik metrażowy za 2024 r. wyniósł:
    11.759,41 / (11.759,41 + 6,00) = 99,999%
    W związku z powyższym, prewspółczynnik metrażowy za 2024 r. wyniósł (po zaokrągleniu):
    100%.
    Prewspółczynnik z Rozporządzenia
    Zgodnie ze sposobem obliczania prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego, wskazanym w Rozporządzeniu ws. prewspółczynnika, w
    przypadku Urzędu proporcja ta będzie opierać się na udziale obrotu z działalności
    gospodarczej zrealizowanego przez Urząd w całości dochodów wykonanych Urzędu, z
    których jednak znaczna część nie będzie mieć żadnego związku z wykorzystaniem
    Infrastruktury.
    Wskazać należy, że dochody wykonane Gminy stanowiące podstawę do obliczenia
    dochodów wykonanych Urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego w
    rozumieniu Rozporządzenia ws. prewspółczynnika obejmują np. następujące pozycje:
    · część wyrównawcza subwencji ogólnej,
    · część oświatowa subwencji ogólnej,
    · udział w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa,
    · wpływy z podatku rolnego, podatku leśnego, podatku od spadków i darowizn, podatku
      od czynności cywilnoprawnych oraz podatków i opłat lokalnych od osób fizycznych,
    · wpływy z podatku rolnego, podatku leśnego, podatku od czynności cywilnoprawnych,
      podatków i opłat lokalnych od osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych,
    · świadczenia wychowawcze - dotacje,
    · świadczenia rodzinne, świadczenie z funduszu alimentacyjnego oraz składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe z ubezpieczenia społecznego.
    Są to największe wartościowo pozycje składające się na zdecydowaną większość
    dochodów wykonanych Gminy i nie mają one żadnego związku z wykorzystaniem
    Infrastruktury w rozumieniu niniejszego wniosku.
    Prewspółczynnik obliczony dla Urzędu zazwyczaj nie powinien przekroczyć kilkunastu
    procent.
    Mając na uwadze przedstawioną powyżej szczegółową i precyzyjną proporcję
    wykorzystania Infrastruktury do realizacji usług odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych oraz na rzecz Odbiorców wewnętrznych, zdaniem Gminy proporcja
    wskazana w Rozporządzeniu ws. prewspółczynnika jest / będzie nieadekwatna w
    przypadku opisanych Wydatków na Infrastrukturę, bowiem w sposób ewidentny nie
    odpowiada najbardziej specyfice działalności Gminy i dokonywanych nabyć w zakresie
    Infrastruktury.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1. Odpłatne usługi odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych Gmina
      świadczy na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    2. Wydatki, o których mowa we wniosku, są / będą bezpośrednio i wyłącznie związane z
      infrastrukturą kanalizacyjną.
    3. W przedstawionej we wniosku metodzie obliczania prewspółczynnika Gmina
      uwzględnia / będzie uwzględniać ilość metrów sześciennych ścieków odebranych od
      wszystkich Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych wyłącznie za pomocą
      sieci kanalizacji sanitarnej, jako że wywóz ścieków wozami asenizacyjnymi nie ma

      żadnego związku z Infrastrukturą – ścieki wywożone są do sąsiedniej gminy (Gmina nie
      posiada własnej oczyszczalni ścieków i nie otrzymuje od odbiorców wynagrodzenia za
      oczyszczanie ścieków) i nie przepływają one przez Infrastrukturę.
    4. W przypadku Odbiorców wewnętrznych: (...) we (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), ilość
      odbieranych ścieków na cele kalkulacji prewspółczynnika metrażowego ustalana jest /
      będzie w oparciu o Rozporządzenie ws. przeciętych norm lub na podstawie szacunku
      opartego na rzeczywistych danych dot. ilości ścieków wywożonych dotychczas z
      danego budynku przy pomocy wozu asenizacyjnego. Jednocześnie, w zakresie odbioru
      ścieków za pomocą wozu asenizacyjnego od ww. Odbiorców wewnętrznych (przed ich
      podłączeniem do sieci kanalizacji), Gmina jest / będzie w stanie wskazać precyzyjnie
      liczbę metrów sześciennych odebranych w ten sposób ścieków.
    W związku z podłączeniem Odbiorcy wewnętrznego, tj. (...) we (...), do sieci kanalizacji
    sanitarnej w grudniu 2024 r., Gmina już w grudniu 2024 r. dokonała odbioru ścieków od
    tego Odbiorcy za pomocą sieci kanalizacji sanitarnej.
    Jak Gmina wskazała powyżej, przedstawiona we wniosku metodologia kalkulacji
    prewspółczynnika metrażowego uwzględnia ilość ścieków odebranych od Odbiorców
    zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych wyłącznie za pomocą sieci kanalizacji sanitarnej,
    jako że wywóz ścieków wozami asenizacyjnymi nie ma żadnego związku z Infrastrukturą –
    ścieki wywożone są do sąsiedniej gminy (Gmina nie posiada własnej oczyszczalni ścieków i
    nie otrzymuje od odbiorców wynagrodzenia za oczyszczanie ścieków) i nie przepływają
    one przez Infrastrukturę.
    Wobec powyższego, we wskazanej we wniosku kalkulacji prewspółczynnika metrażowego,
    Gmina uwzględniła ilość metrów sześciennych ścieków odebranych od Odbiorcy
    wewnętrznego, tj. Domu Ludowego we Wróblowej, za pomocą sieci kanalizacji sanitarnej
    (tj. w grudniu 2024 r.). Gmina określiła ilość ścieków odebranych od przedmiotowego
    odbiorcy za pomocą Infrastruktury w grudniu 2024 r. na podstawie szacunku – biorąc pod
    uwagę dane dot. ilości ścieków wywożonych wozem asenizacyjnym w okresie
    poprzedzającym podłączenie budynku do sieci kanalizacji sanitarnej. Powyższe
    spowodowane było tym, że obecnie Gmina nie posiada jeszcze zamontowanego
    wodomierza na Domu Ludowym we Wróblowej, a dane możliwe do oszacowania na
    podstawie Rozporządzenia ws. przeciętnych norm nie są w tym zakresie miarodajne,
    ponieważ w budynku tym nie ma stałego zamieszkania osób. Dlatego też Gmina za
    najbardziej miarodajne przyjęła dane oparte na ilości ścieków wywożonych z tego
    budynku wozem asenizacyjnym w poprzednich okresach, przed podłączeniem go do
    Infrastruktury.
    5. Gmina we wniosku nie wskazała dokładnej wartości prewspółczynnika ustalonego na
      podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
      określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
      działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r.
      poz. 999; dalej: „Rozporządzenie”), jedynie sygnalizując, że prewspółczynnik dla
      Urzędu Gminy (...) (dalej: „Urząd”) obliczony na podstawie przepisów Rozporządzenia
      zazwyczaj nie powinien przekroczyć kilkunastu procent.
    Niemniej, w ramach przykładu Gmina wskazuje, że prewspółczynnik Urzędu obliczony w
    sposób przewidziany w Rozporządzeniu w oparciu o dane za 2024 r. wynosi 4%.
    Na marginesie Gmina wskazuje, że także przykładowa kalkulacja prewspółczynnika
    metrażowego przedstawiona we wniosku została dokonana na bazie danych z 2024 roku.
    Są to bowiem najbardziej aktualne dane, którymi Gmina dysponuje w ujęciu rocznym na
    moment przygotowywania wniosku.
    6. Gmina, uznając, że wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji oparty na ilości
      odebranych ścieków najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę

      działalności oraz dokonywanych nabyć, kierowała się przesłankami ustawowymi
      wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT, które przedstawiła w sposób
      szczegółowy w uzasadnieniu stanowiska we wniosku.
    W szczególności, w ocenie Gminy jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w
    analizowanym przypadku ustalić możliwie precyzyjnie część podatku naliczonego
    przypadającego wyłącznie na realizowane przez Gminę z wykorzystaniem Infrastruktury
    czynności opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i możliwie precyzyjnych
    pomiarach odebranych ścieków w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
    przedstawiona metoda zasadniczo najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez
    Gminę działalności (tj. działalności w zakresie odbioru ścieków, której specyfika polega na
    tym, że działalność tą mierzy się metrami sześciennymi; infrastruktura kanalizacyjna jest
    używana przede wszystkim do czynności opodatkowanych), a także specyfikę
    dokonywanych przez Gminę nabyć (wydatki związane są z Infrastrukturą, która
    wykorzystywana może być wyłącznie dla potrzeb odbioru ścieków i w żaden inny sposób,
    co determinuje sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich nabyć i
    wyklucza metody przyjęte dla innych nabyć, które mogą być wykorzystywane w inny
    sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie o VAT lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w
    żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają one
    ani specyfiki działalności Gminy ani jej nabyć w tym zakresie, a zatem ich zastosowanie w
    tym przypadku jest wykluczone.
    Według najlepszej wiedzy Gminy, proponowany we wniosku sposób obliczenia proporcji
    zapewnia / będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane, jak również obiektywnie odzwierciedla / będzie odzwierciedlał
    część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne
    niż działalność gospodarcza.
    7. Sposób określenia proporcji dla Urzędu (za pośrednictwem którego Gmina wykonuje
      zadania z zakresu odprowadzania ścieków) wskazany w Rozporządzeniu obliczany jest
      jako udział obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez Urząd w całości
      dochodów wykonanych Urzędu. Oznacza to, że proporcja ta uwzględnia wszystkie
      dochody zrealizowane przez Urząd, podczas gdy rodzajowo część z nich może nie
      mieć żadnego związku z infrastrukturą kanalizacyjną. Innymi słowy, dochody te – poza
      dochodami z tytułu usług odprowadzania ścieków – nie są generowane poprzez
      wykorzystanie infrastruktury kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie innych czynności.
    Mając na uwadze powyższe, przewidziany w Rozporządzeniu sposób określenia proporcji
    uwzględniający wszystkie dochody, także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej
    specyfice, aniżeli działalność polegająca na odprowadzaniu ścieków, w przypadku
    wydatków w obszarze działalności kanalizacyjnej będzie istotnie zaniżał wartość wydatków
    przypadającą na działalność gospodarczą.
    W przypadku wydatków związanych z odprowadzaniem ścieków, gdzie uwzględniając
    specyfikę tej działalności i nabyć z nią związanych (vide art. 86 ustawy o VAT), należy
    oprzeć się na realnym wykorzystaniu infrastruktury kanalizacyjnej, które zasadniczo jest w
    pełni mierzalne i pozwala na możliwie obiektywne ustalenie wartości wydatków
    przypadających wyłącznie na działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z Rozporządzenia
    takich możliwości nie daje, gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj. takich, które nie
    uwzględniają specyfiki działalności kanalizacyjnej i specyfiki związanych z nią nabyć.
    Uzupełnienie zakresu wniosku przez Wnioskodawcę

    Gmina jednocześnie pragnie uzupełnić stan faktyczny / zdarzenie przyszłe przedstawione
    we wniosku poprzez wskazanie, że zakresem wniosku obejmuje wydatki ponoszone na
    sieć kanalizacji sanitarnej nie tylko w ramach inwestycji pn. „(...)” oraz „(...)”, ale również w
    ramach inwestycji pn. „(...)”.
    W konsekwencji, określeniem „Inwestycje” używanym we wniosku, Gmina obejmuje
    wszystkie trzy wymienione powyżej inwestycje, zaś określeniem „Wydatki” Gmina pragnie
    objąć wydatki na wszystkie te Inwestycje.
    Gmina jednocześnie pragnie wyjaśnić, że inwestycja pn. „(...)” planowana jest do realizacji
    w przyszłości (najprawdopodobniej w 2026 r.), a Infrastruktura powstała w jej efekcie
    będzie wykorzystywana w sposób analogiczny jak ten przedstawiony we wniosku, tj. do
    świadczenia usług odbioru ścieków zarówno na rzecz Odbiorców zewnętrznych jak i
    Odbiorców wewnętrznych, wobec czego pozostałe informacje zawarte we wniosku
    pozostają aktualne również dla tej inwestycji i ponoszonych w jej zakresie wydatków.
    Pytania
    1. Czy świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie
      odprowadzania ścieków stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku?
    2. Czy z tytułu wykorzystywania Infrastruktury w celu odbioru ścieków na rzecz
      Odbiorców wewnętrznych, Gmina jest zobowiązana do naliczenia podatku należnego?
    3. Czy w związku z wykorzystaniem przez Gminę Infrastruktury będącej przedmiotem
      Inwestycji w celu odpłatnego świadczenia usług odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych, jak i odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gminie
      przysługuje / będzie przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z
      faktur VAT dokumentujących Wydatki związane z Infrastrukturą, obliczonej według
      udziału procentowego, w jakim przedmiotowa Infrastruktura wykorzystywana będzie
      do wykonywania działalności gospodarczej i czy w takim przypadku prawidłowym
      będzie zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego odpowiednio według udziału liczby
      metrów sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności
      opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od
      Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Świadczenie odpłatnych usług w zakresie odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    2. Z tytułu wykorzystywania Infrastruktury do odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
      wewnętrznych, Gmina nie jest zobowiązana do naliczenia podatku należnego.
    3. W związku z wykorzystaniem przez Gminę Infrastruktury będącej przedmiotem
      Inwestycji w celu odpłatnego świadczenia usług odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
      zewnętrznych, jak i na rzecz Odbiorców wewnętrznych, Gminie przysługuje / będzie
      przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT
      dokumentujących Wydatki związane z Infrastrukturą, obliczonej według udziału
      procentowego, w jakim przedmiotowa Infrastruktura wykorzystywana będzie do
      wykonywania działalności gospodarczej i w takim przypadku prawidłowym będzie
      zastosowanie klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów
      sześciennych ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych (czynności
      opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (tj. od
      Odbiorców zewnętrznych i na rzecz Odbiorców wewnętrznych).
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące

    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina będzie realizować należące do niej zadania na podstawie
    umów cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako
    podatnik VAT, gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny
    do tych podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność Gminy polegająca na realizacji
    odpłatnych usług odbioru ścieków jest działalnością gospodarczą („wszelka działalność
    usługodawców”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów.
    W konsekwencji, należy uznać, iż świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    odpłatnych usług w zakresie odprowadzania ścieków będzie stanowić czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT wykonywane w ramach prowadzonej przez Gminę
    działalności gospodarczej.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla czynności odprowadzania ścieków,
    czynności powyższe nie będą podlegać takiemu zwolnieniu.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych,
    wydanych w zbliżonych stanach faktycznych, przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) z dnia 6 lutego 2023 r.
    o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.759.2022.2.DK, w której Organ zgodził się w pełni ze
    stanowiskiem wnioskodawcy, zgodnie z którym „świadczenie na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków
    stanowi/stanowić będzie czynności podlegające opodatkowaniu VAT wykonywane w
    ramach prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej. Zważywszy natomiast, że ani
    ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z
    VAT dla czynności dostarczania wody czy odprowadzania ścieków, czynności powyższe nie
    będą podlegać takiemu zwolnieniu”.

    Również w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS z dnia 6 września 2021 r. o
    sygn. 0114-KDIP4-3.4012.481.2021.1.JJ, DKIS wskazał, że „(...) z uwagi na fakt, że usługi w
    zakresie odbioru ścieków są/będą wykonywane przez Wnioskodawcę odpłatnie na
    podstawie umów cywilnoprawnych - w odniesieniu do tych usług - Gmina nie działa/nie
    będzie działać jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. W
    analizowanym przypadku Gmina występuje/będzie występować w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności - jako wypełniające definicję art. 8 ust. 1
    ustawy - podlegają/będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Zarówno w treści
    ustawy jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych
    czynności zwolnienie od podatku. Odpłatne świadczenie usług odbioru ścieków od
    Odbiorców zewnętrznych nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług
    zwolnionych od podatku, w konsekwencji podlega/będzie podlegać opodatkowaniu
    według stawki VAT właściwej dla tychże usług. Mając na względzie przywołane przepisy
    prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że świadczenie na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych odpłatnych usług w zakresie odbioru ścieków stanowi/będzie
    stanowić czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od
    tego podatku”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane czynności odprowadzania ścieków
    na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowią działalność gospodarczą oraz są usługami
    opodatkowanymi VAT po stronie Gminy, niekorzystającymi ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    2) eksport towarów,
    3) import towarów na terytorium kraju,
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przy pomocy powyższych przepisów ustawodawca w sposób precyzyjny ustalił, jakie
    czynności podlegają opodatkowaniu VAT. Opodatkowanie VAT konkretnej czynności
    możliwe jest wyłącznie w przypadku uznania jej za czynność podlegającą VAT, wymienioną
    w katalogu art. 5 ustawy o VAT. Nie jest natomiast możliwe rozszerzenie opodatkowania
    VAT na inne, niewymienione w ustawie czynności lub zdarzenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zdaniem Gminy, powyższa regulacja nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sytuacji.
    W związku z wykorzystywaniem Infrastruktury w pewnej części także do tego obszaru
    działalności Gminy, który obejmuje zdarzenia spoza zakresu VAT, niewątpliwie nie dojdzie
    do przekazania towarów lub ich zużycia na cele osobiste Gminy ani jej pracowników, ani
    też do darowizn.

    Dodatkowo, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych, oraz
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Mając na uwadze wnioski płynące z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z
    dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 oraz uchwały Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 26 października 2015 r., sygn. I FPS 4/15, to wyłącznie Gmina a
    nie jej jednostki organizacyjne może być podatnikiem VAT. Jednostki organizacyjne Gminy
    nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie ustawy o VAT, zatem wszelkie czynności
    przez nie dokonywane na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez Gminę, która
    je utworzyła. Czynności dokonywane w ramach Gminy - podatnika VAT (pomiędzy jej
    Jednostkami organizacyjnymi lub Gminą a jej Jednostkami organizacyjnymi) mają
    charakter wewnętrzny i nie podlegają VAT.
    Przez pojęcie „świadczenia” należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby.
    Świadczenie zakłada istnienie podmiotu będącego jego odbiorcą (konsumentem usługi).
    Świadczenie na własną rzecz nie jest więc usługą, gdyż nie występuje wówczas odbiorca
    świadczenia. O tym, że usługa musi być wykonywana na rzecz podmiotu innego niż
    świadczący usługę, świadczyć może również brzmienie art. 27 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347; dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym „Aby zapobiec
    zakłóceniom konkurencji i po konsultacji z Komitetem ds. VAT, państwa członkowskie
    mogą uznać za odpłatne świadczenie usług świadczenie przez podatnika usługi do celów
    działalności jego przedsiębiorstwa, w przypadku gdy VAT od takiej usługi, gdyby była
    świadczona przez innego podatnika, nie podlegałby w całości odliczeniu”. Skoro nie ma
    takich wyjątkowych regulacji w ustawie o VAT, to dokonywanie świadczeń na rzecz swojej
    własnej działalności, zdaniem Gminy, nie stanowi usługi. Nie dotyczy to przypadków, gdy
    usługa bądź towar zostały przekazane na potrzeby osobiste, o których mowa w art. 7 ust.
    2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, które nie znajdują zastosowania w omawianym
    przypadku.
    Na prawidłowość powyższego stanowiska wskazuje przykładowo interpretacja
    indywidualna DKIS z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4012.604.2018.2.AP, w
    której Organ wskazał, iż „(...) w przedmiotowej sytuacji nie występuje świadczenie usług
    pomiędzy Gminą, a jej jednostkami budżetowymi, którą można rozpatrywać w kategorii
    czynności podlegających opodatkowaniu. Podsumowując, z tytułu wykorzystania
    Infrastruktury do dostaw wody i odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych,
    Wnioskodawca nie jest / nie będzie zobowiązany do naliczania podatku należnego”.
    Stanowisko Gminy znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z
    dnia 4 stycznia 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.844.2018.1.EG, w której to Organ
    stwierdził, iż „w rozpatrywanej sytuacji nie występuje świadczenie usług pomiędzy Gminą
    a jej jednostkami, które można rozpatrywać w kategorii czynności podlegających

    opodatkowaniu. W związku z powyższym, wykorzystywanie Infrastruktury w celu dostaw
    wody / odbioru ścieków na rzecz Odbiorców wewnętrznych, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług”.
    Reasumując, zdaniem Gminy, nie jest ona zobowiązana do naliczania podatku należnego z
    tytułu wykorzystywania Infrastruktury do odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
    wewnętrznych, bowiem czynności wykonywane w ramach jednego podatnika VAT
    stanowią czynności pozostające poza zakresem regulacji ustawy o VAT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego (z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej
    sytuacji).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W niniejszej sprawie Infrastruktura niewątpliwie będzie wykorzystywana w zdecydowanie
    przeważającej części do czynności opodatkowanych VAT, w zakresie działalności
    gospodarczej Gminy. Tym samym Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
    naliczonego. Pozostaje jednak kwestia ustalenia zakresu tego prawa.
    Gmina podkreśla, iż jak wskazała powyżej, Infrastruktura będzie przez nią wykorzystywana
    zarówno na potrzeby świadczenia odpłatnych usług w zakresie odbioru ścieków na rzecz
    podmiotów zewnętrznych (tj. do czynności opodatkowanych VAT), jak również na własne
    potrzeby (tj. zasadniczo do czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy o
    VAT).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, towary i usługi nabywane w ramach Wydatków na
    Infrastrukturę opisaną we wniosku będą przez nią wykorzystywane jednocześnie do celów
    wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania
    ponoszonych Wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do
    czynności jej zdaniem opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
    Niemniej, jak już wyżej wspomniano, Gmina jest w stanie precyzyjnie określić
    prewspółczynnik metrażowy, tj. udział procentowy liczby metrów sześciennych
    odebranych ścieków od Odbiorców zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie
    metrów sześciennych ścieków odebranych ogółem (od Odbiorców zewnętrznych oraz od
    miejsc wykorzystywanych na własne potrzeby Gminy).
    W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe najdokładniej
    odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury, a przez to Wydatków na nią

    poniesionych, których Gmina nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności. W pełni odpowiadają one specyfice
    działalności kanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają dokonanie
    odliczenia VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną
    VAT.
    Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego
    wyodrębnienia części Wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z
    rodzajów czynności, dla wykonywania których ponoszone są / będą Wydatki, a zatem jest
    ona bardziej reprezentatywna niż proporcja z Rozporządzenia ws. prewspółczynnika (w
    rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Gminy, w odniesieniu do Wydatków ponoszonych
    na Infrastrukturę, przysługuje / będzie przysługiwać jej prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim będą one wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu proporcji wyliczonej w przedstawiony
    wyżej sposób (prewspółczynnik metrażowy).
    Przesłanka z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT (możliwość wyboru przez podatnika
    alternatywnej, bardziej reprezentatywnej proporcji)
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika.
    Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wprost stanowi, że w przypadku, gdy podatnik (np. gmina),
    dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia uzna, że
    wskazany tam sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej działalności i nabyć (a, jak już wyżej wykazano, proporcja określona
    przepisami Rozporządzenia w sposób ewidentny nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej działalności i nabyć w zakresie Infrastruktury), może zastosować
    inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Podkreślić więc należy w tym miejscu, że przepisy ustawy o VAT nie przewidują
    obowiązkowej dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego metody
    ustalania prewspółczynnika, choć metody takie zaproponował Minister Finansów w
    Rozporządzeniu. Warunkiem zastosowania innego prewspółczynnika jest jedynie
    wykazanie przez podatnika, że prewspółczynnik z Rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i
    nabyć, a inny sposób określenia proporcji będzie bardziej reprezentatywny - co Gmina już
    wyżej obszernie wykazała.
    TSUE w wydanych wyrokach także wskazuje możliwość stosowania wielu metod wyliczania
    prewspółczynników. W cytowanym powyżej wyroku w sprawie C- 437/06 TSUE w
    następujący sposób wypowiedział się odnośnie różnych metod ustalenia
    prewspółczynnika: „Zatem państwa członkowskie powinny korzystać z przysługującego im
    swobodnego uznania w taki sposób, aby zapewnić, że odliczenie będzie dokonywane
    wyłącznie w odniesieniu do tej części podatku VAT, która jest proporcjonalna do kwoty
    przypadającej na czynności uprawniające do odliczenia. (...) Należy dodać, że w ramach
    korzystania z tego uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w
    danym przypadku klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze
    innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej
    z tych metod”.

    Dodatkowo, Gmina pragnie wskazać, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z
    dnia 17 lutego 2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez
    podatników prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, iż jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury
    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodą określenia
    prewspółczynnika, aniżeli ta przedstawiona w Rozporządzeniu „pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Tym samym, w świetle powyższego Gmina jest zdania, iż może zastosować inny, bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji niż ten przedstawiony w Rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika. Sposób ten przedstawiony został szczegółowo powyżej.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy uznać, że po centralizacji
    rozliczeń VAT jedynym właściwym rozwiązaniem, aby zapewnić w opisanej sytuacji
    zachowanie neutralności podatku VAT, a także zgodność z celem wprowadzenia
    przepisów zawartych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT stanowiących o prewspółczynniku,
    jest stosowanie przez Gminę w odniesieniu do Wydatków związanych z siecią
    kanalizacyjną prewspółczynnika obliczonego jako roczny udział ścieków odebranych od
    Odbiorców zewnętrznych w całkowitej liczbie metrów sześciennych ścieków odebranych.
    Tylko w ten sposób bowiem możliwe jest dokładne ustalenie tej części podatku
    naliczonego, która przypada na działalność gospodarczą w zakresie Infrastruktury.
    Zdaniem Gminy sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu ws.
    prewspółczynnika jest nieodpowiedni dla potrzeb ustalenia udziału działalności
    gospodarczej wykonywanej przez Gminę przy użyciu Infrastruktury w całości działalności
    wykonywanej przy użyciu tej Infrastruktury, bowiem nie odpowiada on specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie odbierania ścieków i nie odzwierciedla
    właściwie skali wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów
    dotyczących tej Infrastruktury.
    Wynika to z faktu, że sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu ws.
    prewspółczynnika nie odnosi się stricte do danego rodzaju działalności (którą w tym
    przypadku jest działalność w zakresie świadczenia usług odbioru ścieków), lecz jest
    uproszczoną, uniwersalną metodą, która powinna być stosowana, gdy podatnik nie jest w
    stanie ustalić bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji.
    Należy wreszcie podkreślić, że „preproporcja metrażowa” najbardziej odpowiada specyfice
    działalności Gminy w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej, bowiem w zdecydowanie
    przeważającej większości, już „na pierwszy rzut oka” gospodarka ta polega na
    wykonywaniu czynności opodatkowanych. Liczba budynków publicznych, które są
    podłączone do sieci kanalizacyjnej jednostek samorządu terytorialnego najczęściej
    stanowią skrajnie nieznaczny ułamek wszystkich podłączonych budynków do sieci
    (czasami jest to nawet stosunek jeden do stu lub kilkuset budynków). Jednocześnie
    oczywistym jest, że ilość odbieranych ścieków od budynków prywatnych, których
    właściciele są obciążani „z VAT” jest przytłaczająco większa niż ilość ścieków odbieranych
    od budynków publicznych, których użytkownicy obciążani są „bez VAT”. Samo intuicyjne
    więc spojrzenie prima facie wskazuje, że proporcja wynikająca z Rozporządzenia ws.
    prewspółczynnika jest oczywiście niemiarodajna, a proporcja „metrażowa” wydaje się
    najodpowiedniejsza i bardziej precyzyjna.
    Innymi więc słowy, zdaniem Gminy, metoda kalkulacji prewspółczynnika wynikająca z
    Rozporządzenia ws. prewspółczynnika nie może być zastosowana względem zakupów
    dotyczących działalności w zakresie Wydatków poniesionych na Infrastrukturę, gdyż w
    omawianym zakresie nie spełni ona wskazanych wyżej przesłanek zawartych w art. 86 ust.
    2b ustawy o VAT. Zastosowanie prewspółczynnika obliczonego na podstawie

    Rozporządzenia względem wskazanych powyżej zakupów, stanowiłoby przy tym
    nieuzasadnione naruszenie zasady neutralności podatku VAT.
    Zdaniem Gminy natomiast, metoda metrażowa jest najbardziej właściwą metodą
    obliczenia zakresu wykorzystania sieci kanalizacji sanitarnej do działalności gospodarczej.
    Metoda ta bowiem opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie
    eliminuje wpływ czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta
    pozwala na jak najdokładniejsze ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania do
    działalności gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych
    kryteriów i danych (ilość odprowadzanych ścieków). Wreszcie, metoda ta pozostaje w
    zgodzie z zasadami neutralności.
    Jedynie na marginesie Gmina pragnie wskazać, że jej zdaniem także inne (przykładowe)
    preproporcje przewidziane w przepisie art. 86 ust. 2c ustawy o VAT nie odzwierciedlałyby
    właściwie sposobu wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej Gminy.
    Podobnie bowiem jak prewspółczynnik z Rozporządzenia, w ocenie Gminy także proporcje
    oparte np. na liczbie osób wykonujących określone prace, czy liczbie godzin roboczych
    poświęconych na określone czynności nie mają jakiegokolwiek związku ze sposobem i
    skalą wykorzystania Infrastruktury. Wynika to w szczególności z tego, że po pierwsze
    większość pracowników Gminy wykonuje czynności całkowicie niezwiązane z
    Infrastrukturą, a po wtóre z faktu, że zakres obowiązków pracowników Gminy, którzy
    dokonują czynności związanych z Infrastrukturą zazwyczaj jest znacznie szerszy, co
    sprawiałoby, że powołane dane byłyby niezwykle trudne do ustalenia i nie miałyby
    charakteru obiektywnego. Tak więc, zdaniem Gminy, prewspółczynnik ustalony w ten
    sposób również nie spełniałby przesłanek z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Podsumowując, zdaniem Gminy metoda metrażowa jest właściwą metodą obliczenia
    zakresu wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda ta bowiem
    opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie eliminuje wpływ
    czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta pozwala na możliwie
    dokładne ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania Infrastruktury do działalności
    gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych kryteriów i
    danych oraz możliwie odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym. Metoda ta
    pozostaje również w zgodzie z zasadami neutralności, a co najważniejsze - metoda ta
    bezsprzecznie jest bardziej reprezentatywna niż proporcja wskazana w Rozporządzeniu.
    Orzecznictwo sądów administracyjnych
    Końcowo, Gmina pragnie także zwrócić uwagę na fakt, iż możliwość stosowania
    prewspółczynników innych niż ten określony Rozporządzeniem ws. prewspółczynnika, jest
    potwierdzana przez sądy administracyjne.
    Przykładowo, w stanach faktycznych zbliżonych do tego przedstawionego w niniejszym
    wniosku, NSA w wyrokach:
    - z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. I FSK 455/19,
    - z dnia 11 grudnia 2020 r., sygn. I FSK 76/19,
    - z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. I FSK 153/19 oraz I FSK 1561/19,
    - z dnia 29 czerwca 2020 r., sygn. I FSK 1418/19,
    - z dnia 4 marca 2020 r., sygn. I FSK 1340/19,
    - z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. I FSK 1610/17 oraz I FSK 1469/18,
    - z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. I FSK 509/18 oraz I FSK 389/19,
    - z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. I FSK 732/18,
    - z dnia 9 lipca 2019 r., sygn. I FSK 448/19 oraz I FSK 388/18,
    - z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. I FSK 2094/18,

    - z dnia 15 marca 2019 r., sygn. I FSK 701/18
    - potwierdził, że gmina może stosować inny prewspółczynnik aniżeli wynikający z
    Rozporządzenia.
    W uzasadnieniach powyższych orzeczeń podzielono stanowisko wyrażone w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2018 roku, sygn. I FSK 219/18, w którym
    stwierdzono, iż: „Sąd odwoławczy nie podziela w tym względzie stanowiska
    prezentowanego w zaskarżonym wyroku, jakoby podatnik nie wykazał, by sugerowana
    przez niego metoda była reprezentatywna, a proporcja przewidziana w rozporządzeniu
    była nieodpowiednia. Podkreślenia wymaga, że prewspółczynnik obliczony przez Gminę
    opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (wielkość obrotu ustalona w oparciu o
    ilość zużytej wody i odprowadzonych ścieków) obrazujących specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej i - co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych - pozwala na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze. Nie sposób zgodzić się z
    twierdzeniem Sądu pierwszej instancji, jakoby porównanie wielkości prewspółczynników
    ustalonych na podstawie rozporządzenia (11%) i w oparciu o metodę przyjętą rzez Gminę
    (98-99%) nie miało znaczenia dla weryfikacji reprezentatywności poszczególnych
    sposobów ustalania proporcji, w sytuacji, gdy nie jest kwestionowana specyfika
    działalności wodno-kanalizacyjnej stanowiącej w przeważającej mierze działalność
    gospodarczą. (...) o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu odpowiada
    charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia specyfiki
    działalności wodno-kanalizacyjnej”.
    W ustnym uzasadnieniu NSA wskazał, że kierując się zasadą neutralności i zdrowym
    rozsądkiem, prewspółczynnik metrażowy lepiej oddaje specyfikę działalności związanej z
    infrastrukturą wodnokanalizacyjną niż prewspółczynnik, o którym mowa w
    Rozporządzeniu. Ponadto NSA podkreślił, że zastosowanie w tym przypadku
    prewspółczynnika obliczonego zgodnie z Rozporządzeniem nie oddaje specyfiki
    działalności związanej z infrastrukturą wodnokanalizacyjną, m.in. z tego względu, że przy
    zastosowaniu wzoru z Rozporządzenia, w mianowniku ułamka powinny zostać
    uwzględnione również dotacje i subwencje, jako dochody nieopodatkowane, podczas gdy
    w rzeczywistości jest to także źródło finansowania działalności opodatkowanej.
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 13 czerwca
    2018 r., sygn. III SA/Gl 154/18, w którym wskazano, że: „stosowanie prewspółczynnika
    wynikającego z rozporządzenia dla grup w nim wymienionych nie jest bezwzględnie
    obowiązujące, a podmioty w nim wymienione mogą zastosować inną metodę niż w nim
    wskazana, o ile wykażą, że pozwala ona na dokładniejsze wyliczenie podlegającej
    odliczeniu kwoty podatku zawartej w wydatkach na zakupy, niż metoda wskazana w
    rozporządzeniu. Dlatego Sąd orzekający stanął na stanowisku, że również w odniesieniu
    do podmiotów, którym dedykowane jest wymienione rozporządzenie, nie ma jednego
    obligatoryjnego sposobu obliczania preproporcji. Wobec powyższego również ci podatnicy
    mają prawo zastosować inny sposób obliczania preproporcji, o ile wykażą że jest on dla
    nich bardziej reprezentatywny i będzie najbardziej odpowiadał specyfice prowadzonej
    działalności gospodarczej. Pogląd ten potwierdza broszura informacyjna Ministerstwa
    Finansów z 17 lutego 2016 r., w której minister stwierdził, że jednostki samorządu
    terytorialnego mają prawo stosować inną niż wskazana w rozporządzeniu metodę
    określania proporcji pod warunkiem, że zapewnia dokładniejsze przyporządkowanie
    podatku naliczonego do czynności opodatkowanych i obiektywnie odzwierciedla część
    wydatków przypadających na działalność opodatkowaną. (...) W ocenie Sądu
    Wnioskodawca wykazał, że warunki zastosowanie innego prewspółczynnika zostały
    spełnione”.
    Wskazać także należy na stanowisko wyrażone przez WSA w Rzeszowie, w wyroku z dnia 5
    października 2017 r., sygn. I SA/Rz 493/17: „Podkreślenia wymaga, że we wniosku o
    wydanie interpretacji, Skarżąca precyzyjnie określiła rodzaj wydatków, wyraźnie

    zastrzegając, że dotyczą tylko i wyłącznie tych, które bezpośrednio związane są z siecią
    wodnokanalizacyjną, wykorzystywaną w ściśle określonych celach, to jest tylko do
    czynności opodatkowanych polegających na dostarczaniu wody i odbieraniu ścieków oraz
    do działalności w sferze publicznej, polegającej na świadczeniu takich samych usług
    własnym, wewnętrznym jednostkom organizacyjnym. Alokacja wydatków do tych dwóch
    sfer działalności gminy jest całościowa i możliwe jest ich procentowe rozdzielenie
    pomiędzy te sfery. Innymi słowy, te usługi, które nie są dostarczane odbiorcom
    wewnętrznym (jednostkom organizacyjnym gminy, które prowadzą działalność w sferze
    publicznoprawnej), dostarczane są odbiorcom zewnętrznym (przedsiębiorcom i
    mieszkańcom), w ramach czynności opodatkowanych. Jest to więc ścisły i bezpośredni
    związek wskazywanych przez gminę nabyć, z prowadzoną przez nią działalnością
    gospodarczą, w ramach dostarczania i odprowadzania ścieków, który to zakres można
    procentowo wyodrębnić, co zdaje się obiektywnie odzwierciedla metoda kalkulacji
    prewspółczynnika zaoferowana przez Skarżącą. Metoda ta zarazem nawiązuje do sposobu
    i elementów kalkulacji egzemplifikacyjnie podanych przez ustawodawcę w art. 86 ust. 2c
    ustawy o VAT”.
    Analogiczne do powyższych wnioski płyną także z orzecznictwa sądowego w podobnych
    sprawach, w tym np. z:
    - wyroku WSA w Łodzi z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. I SA/Łd 569/20,
    - wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 sierpnia 2020 r., sygn. I SA/Go 262/20,
    - wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 28 lipca 2020 r., sygn. I SA/Bd 222/20,
    - wyroku WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2020 r., sygn. III SA/Wa 1679/19,
    - wyroku WSA w Szczecinie z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. I SA/Sz 908/19,
    - wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. I SA/Wa 1607/19,
    - wyroku WSA w Gliwicach z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. I SA/Gl 1546/19.
    Orzeczenia te zapadły w zbliżonych stanach faktycznych jak ten będący przedmiotem
    niniejszego wniosku o interpretację. W uzasadnieniach wskazanych orzeczeń sądy
    podkreśliły, iż wybór metody ustalenia prewspółczynnika w wypadku wydatków na
    infrastrukturę wodno-kanalizacyjną należy do podatnika, a jeżeli organ uważa, iż
    zastosowana metoda jest nieadekwatna powinien wskazać metodę lepszą (bardziej
    reprezentatywną) i wyczerpująco uzasadnić swoje stanowisko. Co więcej, sądy
    administracyjne potwierdzały możliwość zastosowania prewspółczynnika metrażowego
    także w przypadku, gdy odbiorców obciążano na podstawie przeciętnych norm zużycia
    wody, tak jak ma to miejsce w przedstawionym stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym
    (zob. np. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Łd 720/19, wyrok WSA w
    Rzeszowie z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. I SA/Rz 869/19, wyrok WSA w Białymstoku z 26
    lutego 2020 r., sygn. I SA/Bk 736/19).
    Stanowisko organów podatkowych
    Gmina zaznacza ponadto, że znane są jej liczne przykłady korzystnych interpretacji
    indywidualnych, potwierdzających możliwość stosowania prewspółczynnika metrażowego,
    w tym także w przypadku, kiedy przy pomiarze metrów sześciennych wody/ścieków
    stosowane są przeciętne normy zużycia wody.
    Odnosząc się do kwestii reprezentatywności prewspółczynnika kalkulowanego w oparciu
      3o m przyjęte na podstawie przeciętnych norm zużycia wody, Organ w znanych Gminie
    interpretacjach stwierdza, że bez względu na to, czy uwzględnione w kalkulacji
    prewspółczynnika zużycie wynika ze wskazań wodomierzy, czy też z przeciętnych norm
    zużycia narzuconych przez prawo, obie te wartości precyzyjnie określają w jakim stopniu
    infrastruktura wodno-kanalizacyjna pozostaje wykorzystywana do działalności
    gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza.

    Takie stanowisko przyjęto m.in. w interpretacji DKIS z dnia 9 września 2024 r., sygn. 0114-
    KDIP4-3.4012.364.2024.2.IG, w której DKIS wskazał, że „Analizując przedstawione
    okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa i orzeczeń sądowych, należy
    stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku, może zostać uznany za bardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając na uwadze
    Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia proporcji dotyczący
    Wydatków mieszanych związanych z budową i rozbudową kanalizacji sanitarnej należy
    stwierdzić, że metoda ta zapewnia / będzie zapewniać dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Stosowny pomiar opiera się na
    jednoznacznych i obiektywnych wskazaniach wynikających z zastosowania dokładnej
    aparatury pomiarowej, tj. wodomierzy, oraz na podstawie norm zużycia wody
    wynikających z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 stycznia 2002 r. w sprawie
    określenia przeciętnych norm zużycia wody. Tym samym, wskazany sposób określenia
    proporcji odzwierciedla / będzie odzwierciedlać, w jakim stopniu wykorzystują / będą
    Państwo wykorzystywać infrastrukturę kanalizacyjną do działalności gospodarczej, a w
    jakim do działalności innej niż gospodarcza”.
    Podobnie DKIS uznał w interpretacji indywidualnej z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. 0114-
    KDIP4-1.4012.427.2024.2.AM: „Wskazany przez Państwa sposób obliczenia proporcji
    opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. w oparciu o faktyczną ilość
    dostarczonej wody/odebranych ścieków ustaloną na podstawie: wodomierzy,
    przeciętnych norm zużycia, ilości ścieków odebranych beczkowozami z beczką
    asenizacyjną oraz danych ewidencjonowanych). Wskazany sposób kalkulacji
    prewspółczynnika odzwierciedla, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo
    wykorzystywać infrastrukturę wodociągową oraz kanalizacyjną do działalności
    gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza. Zatem są/będą Państwo
    uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących Wydatki
    inwestycyjne (wydatki mieszane) na infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną przy
    zastosowaniu prewspółczynnika ustalonego wg udział dostarczonej wody/odebranych
          3ścieków w m na rzecz Odbiorców zewnętrznych w całości dostarczonej wody
                    3/odprowadzonych ścieków w m, tj. łącznie na rzecz Odbiorców zewnętrznych oraz
    Odbiorców wewnętrznych”.
    Analogicznie DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2024 r., sygn. 0111-
    KDIB3-2.4012.328.2024.2.DK: „Wskazany przez Państwa prewspółczynnik opiera się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach, tj. w oparciu o faktyczną ilość dostarczonej wody
    /odprowadzonych ścieków ustaloną na podstawie: przyjętej normy zużycia wody,
    wodomierzy, beczki asenizacyjnej. Zatem należy stwierdzić, że w związku z
    wykorzystywaniem przez Państwa Infrastruktury, zarówno w celu odpłatnego świadczenia
    usług w zakresie dostarczania wody/odprowadzania ścieków na rzecz/od Odbiorców
    zewnętrznych, jak i do dostaw wody/odprowadzania ścieków na rzecz/od Odbiorców
    wewnętrznych, przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części
    podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z rozbudową
    oczyszczalni ścieków, w tym wydatki ogólne związane z realizacją projektu pn. „(...)”,
    obliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika metrażowego”.
    Reasumując, w związku z wykorzystaniem przez Gminę Infrastruktury zarówno do celów
    wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, Gminie przysługuje / będzie przysługiwać prawo do odliczenia części
    podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących Wydatki na tę Infrastrukturę,
    obliczonej według przedstawionego wyżej prewspółczynnika metrażowego, gdyż może
    zostać on uznany za „bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji”, o którym
    mowa w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
    · odbiorca (nabywca) usługi, oraz
    · podmiot świadczący usługę.
    Świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa,
    musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1, 2 i 6 ustawy:
        1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
          prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
          gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
          działalności.
        2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
          handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby

          naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
          Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
          wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
          ciągły dla celów zarobkowych.
        6. Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
          obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
          odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
          wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów
          cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
    · inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
    · mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153), zwana dalej „ustawą o samorządzie gminnym”.
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania
      czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
      odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym są Państwo
    wyposażeni w osobowość prawną i posiadają zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Wykonują Państwo zadania własne określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym
    samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Państwa zadania własne obejmują m.in. sprawy kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych. Prowadzą Państwo gospodarkę kanalizacyjną, która polega na
    świadczeniu usług w zakresie odbioru ścieków. Wykonują Państwo te czynności działając
    za pośrednictwem Urzędu. Usługi te świadczone są na rzecz mieszkańców,
    przedsiębiorców oraz innych instytucji spoza Państwa scentralizowanej struktury
    organizacyjnej. Odprowadzanie ścieków ma jednak miejsce również w ramach Państwa
    struktury organizacyjnej - ścieki odprowadzane są od Państwa scentralizowanych
    jednostek organizacyjnych lub w ramach Państwa zużycia własnego.
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Państwa infrastruktura
    kanalizacyjna, którą Państwo systematycznie modernizują i rozbudowują.

    Ponoszą / będą Państwo ponosić wydatki na sieć kanalizacji sanitarnej, która powstanie w
    ramach inwestycji pn.: „(...)”, „(...)” oraz w ramach inwestycji pn. „(...)” („Inwestycje”).
    Po zakończeniu robót, powstała w ramach Inwestycji sieć kanalizacji sanitarnej
    („Infrastruktura”) będzie służyć prowadzeniu gospodarki kanalizacyjnej na terenie gminy.
    Infrastruktura będzie wykorzystywana w ten sposób, że będą podłączone do niej w
    przytłaczającej większości budynki mieszkańców, przedsiębiorców i innych instytucji spoza
    scentralizowanej dla celów VAT struktury organizacyjnej Gminy („Odbiorcy zewnętrzni”), a
    zatem w przytłaczającej większości będzie ona wykorzystywana do Państwa działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowane VAT polegające na odpłatnym świadczeniu usług
    odbioru ścieków).
    Infrastruktura w marginalnej części będzie służyć także odbiorowi ścieków od Jednostek
    organizacyjnych oraz w ramach Państwa zużycia własnego („Odbiorcy wewnętrzni”).
    Infrastruktura ta może być zatem wykorzystywana w śladowym zakresie do działalności
    innej niż Państwa działalność gospodarcza.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy świadczenie na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    odpłatnych usług w zakresie odprowadzania ścieków stanowi działalność gospodarczą
    oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego
    podatku.
    Jak Państwo wskazali, odpłatne usługi odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych świadczą Państwo na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem w odniesieniu do tych usług nie działają Państwo jako organ władzy publicznej.
    Wyklucza to skorzystanie z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Działają
    Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności – jako usługi
    zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy – podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Zwolnienie od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub
    przepisów wykonawczych do niej.
    Odpłatne świadczenie usług odprowadzania ścieków nie zostało przez ustawodawcę
    wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji odbiór ścieków od
    Odbiorców zewnętrznych podlega opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla tych
    usług.
    Zatem świadczenie przez Państwa odpłatnych usług w zakresie odprowadzania ścieków
    na rzecz Odbiorców zewnętrznych jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Czynności te nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy z tytułu wykorzystywania Infrastruktury w celu
    odbioru ścieków od Odbiorców wewnętrznych są Państwo zobowiązani do naliczenia
    podatku należnego.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, które spełniają łącznie następujące
    warunki:
    · ich przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług,
    · są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach
      działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy pamiętać, że ustawa zalicza do
    usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.
    W ściśle określonych przypadkach również nieodpłatne przekazanie towarów i
    nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy

    towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
        1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
        domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
        stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
        nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
        2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    W analizowanej sprawie konieczne jest odwołanie się do przepisów tzw. ustawy
    centralizacyjnej, tj. ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018
    r. poz. 280).
    Art. 3 ustawy centralizacyjnej:
      Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania
      podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1
      stycznia 2017 r.
    Art. 2 pkt 1 ustawy centralizacyjnej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:
        a) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
        b) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Art. 4 ustawy centralizacyjnej:
      Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się
      jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze
      wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach
      dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Podatnikiem podatku VAT dla wszelkich czynności jest gmina. Wszystkie czynności
    wykonywane przez jednostki organizacyjne gminy na rzecz osób trzecich powinny być
    więc rozliczane przez gminę, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tych
    jednostek mają charakter wewnętrzny.
    Oznacza to, że przy scentralizowanym modelu rozliczeń świadczenie jakichkolwiek
    czynności pomiędzy urzędem gminy, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi
    tej samej gminy a gminą staje się świadczeniem wewnętrznym niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak Państwo wskazali, prowadzą Państwo wspólne, scentralizowane rozliczenia podatku
    VAT wraz ze wszystkimi wskazanymi Jednostkami organizacyjnymi.

    Zatem są Państwo podatnikiem VAT dla wszelkich czynności realizowanych przez gminne
    jednostki organizacyjne.
    Jak wcześniej wykazano, świadczenie – składające się na istotę usługi – zakłada istnienie
    dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, tj. dwóch odrębnych podmiotów. Skoro nie
    można uznać jednostek organizacyjnych za odrębnych od gminy podatników podatku od
    towarów i usług, to nie występuje wzajemne świadczenie pomiędzy podatnikami.
    Nie występuje więc żadna czynność, dla której działają Państwo w charakterze podmiotu
    świadczącego usługę na rzecz swoich jednostek organizacyjnych. Zatem w analizowanej
    sprawie nie występuje świadczenie usług pomiędzy Państwem a gminnymi jednostkami
    organizacyjnymi, które można rozpatrywać w kategorii czynności podlegających
    opodatkowaniu.
    W rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania również art. 8 ust. 2 ustawy, z uwagi
    na niespełnienie przesłanek zawartych w tym przepisie.
    Zatem z tytułu wykorzystania Infrastruktury w celu odbioru ścieków od Odbiorców
    wewnętrznych nie są Państwo zobowiązani do naliczenia podatku należnego.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii prawa do odliczenia części podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki związane z Infrastrukturą z
    zastosowaniem klucza odliczenia wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych
    ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych w liczbie metrów sześciennych ścieków
    odebranych ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych).
    Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy, które pozbawiają
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.

    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.

    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody obejmujące
      dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki
      pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych -
      wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
      terytorialnego, pomniejszone o:
        a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
          publicznych,
        b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
          podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
        c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
          równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
          podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
          podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań
          jednostki samorządu terytorialnego,
        d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
          223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
          jednostki samorządu terytorialnego,
        e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,

        f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o
          której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym,
          innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym
          lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
          wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
          zadań jednostki samorządu terytorialnego,
        g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
          kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
          ustawy.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej
        jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez
        te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Powołany przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

    W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik powinien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki
    służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Wskazali Państwo, że nie potrafią Państwo dokonać jednoznacznego przyporządkowania
    Wydatków do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności
    opodatkowanych VAT (świadczenie usług odbioru ścieków na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych) lub pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT (vide odbiór
    ścieków od Odbiorców wewnętrznych).
    Zatem przy odliczaniu podatku naliczonego od ww. wydatków w pierwszej kolejności
    powinni Państwo zastosować regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia proporcji, powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć. Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części
    podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zastosowane przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają
    Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać
    wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku
    naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część
    wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na Państwu.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
        zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności
        opodatkowanych VAT) oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister Finansów w
    rozporządzeniu określił dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych
    przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć. Jednocześnie w
    przypadku, gdy infrastruktura kanalizacyjna jest wykorzystywana przez Państwa za
    pośrednictwem obsługującego Państwa urzędu do świadczenia usług, to do wyliczenia
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, uwzględnia się zasady
    określone w § 3 ust. 2 rozporządzenia.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:

      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział”
      jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy
      o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności
    wodno#kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej
    proporcji czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność
    wodno#kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś
    działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Wskazali Państwo, że ponoszą / będą Państwo ponosić wydatki na sieć kanalizacji
    sanitarnej, która powstanie w ramach inwestycji pn.: „(...)”, „(...)” oraz w ramach inwestycji
    pn. „(...)” („Inwestycje”).

    Wydatki ponoszone na sieć kanalizacji sanitarnej w ramach Inwestycji („Wydatki”) są /
    będą każdorazowo dokumentowane wystawianymi na Państwa przez dostawców i
    usługodawców fakturami, na których są / będą Państwo oznaczeni jako nabywca towarów
    i usług.
    Po zakończeniu robót, powstała w ramach Inwestycji sieć kanalizacji sanitarnej
    („Infrastruktura”) będzie służyć prowadzeniu gospodarki kanalizacyjnej na terenie gminy.
    Po wybudowaniu Infrastruktury zamierzają Państwo oddać ją w administrowanie spółce
    komunalnej innej gminy, będącej odrębnym od Państwa podmiotem. Podmiot ten będzie
    odpowiedzialny za administrowanie i konserwację sieci kanalizacyjnej.
    Podmiotem świadczącym usługi odbioru ścieków oraz obciążającym odbiorców za to
    zużycie pozostaną Państwo. To również Państwo, za pośrednictwem Urzędu, będą
    ponosić Wydatki związane z Inwestycjami.
    Infrastruktura będzie wykorzystywana w ten sposób, że będą podłączone do niej w
    przytłaczającej większości budynki mieszkańców, przedsiębiorców i innych instytucji spoza
    scentralizowanej dla celów VAT struktury organizacyjnej Gminy („Odbiorcy zewnętrzni”), a
    zatem w przytłaczającej większości będzie ona wykorzystywana do Państwa działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowane VAT polegające na odpłatnym świadczeniu usług
    odbioru ścieków).
    Infrastruktura w marginalnej części będzie służyć także odbiorowi ścieków od Jednostek
    organizacyjnych oraz w ramach Państwa zużycia własnego („Odbiorcy wewnętrzni”).
    Infrastruktura ta może być zatem wykorzystywana w śladowym zakresie do działalności
    innej niż Państwa działalność gospodarcza.
    Nie potrafią Państwo dokonać jednoznacznego przyporządkowania Wydatków do
    poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT
    (świadczenie usług odbioru ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych) lub pozostających
    poza zakresem regulacji ustawy o VAT (vide odbiór ścieków od Odbiorców wewnętrznych).
    Wskazali Państwo, że są w stanie określić za pomocą konkretnych danych liczbowych, w
    jakim zakresie Infrastruktura będzie wykorzystywana do celów związanych z Państwa
    działalnością gospodarczą, a w jakim zakresie do celów innych niż działalność gospodarcza.
    Ilość ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych
    ustalają Państwo zasadniczo zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie
    określenia przeciętnych norm zużycia wody, tj. na podstawie tzw. ryczałtów (w
    szczególności na podstawie ilości osób zamieszkałych w danym budynku - przyjmując
    uśrednioną ilość odprowadzonych ścieków na jednego mieszkańca). Zgodnie z
    powszechnie przyjętym podejściem dla potrzeb rozliczenia zużycia ścieków przyjmuje się,
    że zużycie ścieków równe jest zużyciu wody, co oznacza, że w budynkach korzystających
    zarówno z dostaw wody, jak i usług odbioru ścieków, wskazanie wodomierza rejestruje
    zarówno zużycie wody, jak i ścieków (są to te same wartości). Analogicznie w budynkach
    bez wodomierzy - przeciętne normy zużycia wody wskazują również zużycie ścieków.
    Do wybudowanej dotychczas na terenie gminy sieci kanalizacji sanitarnej obecnie
    podłączony jest jeden budynek Odbiorcy wewnętrznego, tj. (...) we (podłączony do sieci w
    grudniu 2024 r.). Już w grudniu 2024 r. dokonali Państwo odbioru ścieków od tego
    Odbiorcy za pomocą sieci kanalizacji sanitarnej. Określają Państwo ilość ścieków
    odebranych od przedmiotowego odbiorcy na podstawie szacunku - biorąc pod uwagę
    dane dot. ilości ścieków wywożonych wozem asenizacyjnym w okresie poprzedzającym
    podłączenie budynku do sieci kanalizacji sanitarnej. Spowodowane jest to tym, że obecnie
    nie posiadają Państwo jeszcze zamontowanego wodomierza na (...) we (...), a dane
    możliwe do oszacowania na podstawie Rozporządzenia ws. przeciętnych norm nie są w
    tym zakresie miarodajne, ponieważ w budynku tym nie ma stałego zamieszkania osób.

    Dlatego też za najbardziej miarodajne przyjęli Państwo dane oparte na ilości ścieków
    wywożonych z tego budynku wozem asenizacyjnym w poprzednich okresach, przed
    podłączeniem go do Infrastruktury.
    W przypadku Odbiorców wewnętrznych: (...) we (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), ilość
    odbieranych ścieków na cele kalkulacji prewspółczynnika metrażowego ustalana jest /
    będzie w oparciu o Rozporządzenie ws. przeciętych norm lub na podstawie szacunku
    opartego na rzeczywistych danych dot. ilości ścieków wywożonych dotychczas z danego
    budynku przy pomocy wozu asenizacyjnego. Jednocześnie, w zakresie odbioru ścieków za
    pomocą wozu asenizacyjnego od ww. Odbiorców wewnętrznych (przed ich podłączeniem
    do sieci kanalizacji), są / będą Państwo w stanie wskazać precyzyjnie liczbę metrów
    sześciennych odebranych w ten sposób ścieków.
    Przedstawiona przez Państwa metodologia kalkulacji prewspółczynnika metrażowego
    uwzględnia ilość ścieków odebranych od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców
    wewnętrznych wyłącznie za pomocą sieci kanalizacji sanitarnej, jako że wywóz ścieków
    wozami asenizacyjnymi nie ma żadnego związku z Infrastrukturą – ścieki wywożone są do
    sąsiedniej gminy (nie posiadają Państwo własnej oczyszczalni ścieków i nie otrzymują od
    odbiorców wynagrodzenia za oczyszczanie ścieków) i nie przepływają one przez
    Infrastrukturę.
    Uznając, że wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji oparty na ilości odebranych
    ścieków najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Państwa działalności oraz
    dokonywanych nabyć, kierowali się Państwo przesłankami ustawowymi wynikającymi z
    art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy.
    W Państwa ocenie jedynie prewspółczynnik metrażowy pozwala w analizowanym
    przypadku ustalić możliwie precyzyjnie część podatku naliczonego przypadającego
    wyłącznie na realizowane przez Państwa z wykorzystaniem Infrastruktury czynności
    opodatkowane VAT, gdyż opiera się on na obiektywnych i możliwie precyzyjnych
    pomiarach odebranych ścieków w ramach czynności opodatkowanych VAT. W ten sposób
    przedstawiona metoda zasadniczo najpełniej odzwierciedla specyfikę wykonywanej przez
    Państwa działalności (tj. działalności w zakresie odbioru ścieków, której specyfika polega
    na tym, że działalność tą mierzy się metrami sześciennymi; infrastruktura kanalizacyjna
    jest używana przede wszystkim do czynności opodatkowanych), a także specyfikę
    dokonywanych przez Państwa nabyć (wydatki związane są z Infrastrukturą, która
    wykorzystywana może być wyłącznie dla potrzeb odbioru ścieków i w żaden inny sposób,
    co determinuje sposób ustalenia zakresu prawa do odliczenia VAT od takich nabyć i
    wyklucza metody przyjęte dla innych nabyć, które mogą być wykorzystywane w inny
    sposób).
    Inne metody wskazane w ustawie lub w Rozporządzeniu nie pozwalają na to w żadnym
    stopniu, prowadząc do zafałszowania wysokości proporcji – nie uwzględniają one ani
    specyfiki Państwa działalności ani nabyć w tym zakresie.
    Według Państwa, proponowany we wniosku sposób obliczenia proporcji zapewnia /
    będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane, jak również obiektywnie odzwierciedla / będzie odzwierciedlał
    część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne
    niż działalność gospodarcza. Państwa zdaniem, sposób określenia proporcji dla Urzędu
    (za pośrednictwem którego wykonują Państwo zadania z zakresu odprowadzania ścieków)
    wskazany w Rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu z działalności gospodarczej
    zrealizowanego przez Urząd w całości dochodów wykonanych Urzędu. Oznacza to, że
    proporcja ta uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Urząd, podczas gdy
    rodzajowo część z nich może nie mieć żadnego związku z infrastrukturą kanalizacyjną.

    Innymi słowy, dochody te – poza dochodami z tytułu usług odprowadzania ścieków – nie
    są generowane poprzez wykorzystanie infrastruktury kanalizacyjnej, ale w drodze
    zupełnie innych czynności.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku
    może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa
    działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony
    sposób wyliczenia proporcji dotyczącej Wydatków związanych z Infrastrukturą należy
    stwierdzić, że metoda ta zapewnia/będzie zapewniać dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane. Wskazane przez Państwa sposoby obliczenia
    prewspółczynnika opierają się na jednoznacznych i jasnych kryteriach, tj. w oparciu o
    faktyczną ilość odebranych ścieków ustalonych zasadniczo na podstawie przeciętnych
    norm zużycia, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury (na podstawie
    ryczałtów) oraz na podstawie szacunku – biorąc pod uwagę dane dotyczące ilości ścieków
    wywożonych wozem asenizacyjnym przed podłączeniem budynków gminnych do sieci
    kanalizacji sanitarnej. Wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika odzwierciedla/będzie
    odzwierciedlał, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo wykorzystywali Infrastrukturę
    do działalności gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż gospodarcza.
    Są/będą Państwo uprawnieni do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących Wydatki na Inwestycję przy zastosowaniu klucza odliczenia wyliczonego
    według udziału liczby metrów sześciennych odprowadzonych od Odbiorców zewnętrznych
    ścieków (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych odprowadzonych
    ścieków ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych oraz od Odbiorców wewnętrznych).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jeżeli w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli celno-
    skarbowej zostanie ustalone, że metody obliczenia prewspółczynnika metrażowego –
    według liczby metrów sześciennych odebranych ścieków od Odbiorców zewnętrznych w
    liczbie metrów sześciennych odebranych ścieków ogółem (tj. od Odbiorców zewnętrznych
    i Odbiorców wewnętrznych), oceniona przez Państwa jako bardziej reprezentatywna, nie
    zapewni dokonania odliczenia podatku naliczonego od Wydatków związanych z
    Infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie
    będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność
    gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą
    specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć, interpretacja
    nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.