Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.874.2024.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Obowiązki płatnika w związku z pokryciem kosztów noclegów i wyżywienia oraz ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych Członków Rady Nadzorczej na posiedzeniu wyjazdowym.
Słowa kluczowe: banki; członkowie-członkowie rady nadzorczej; działalność-działalność wykonywana osobiście; nocleg; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-powstanie przychodu; szkolenie; wyżywienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Pozostali płatnicy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej działalności.-Przychody osób należących do organów stanowiących osób prawnych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13-pkt 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z pokryciem
    kosztów noclegów i wyżywienia oraz ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych
    Członków Rady Nadzorczej na posiedzeniu wyjazdowym. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Rada Nadzorcza (...) jest statutowym organem Banku i sprawuje kontrolę nad jego
    działalnością z zachowaniem dbałości o prawidłowe i bezpieczne działanie Banku.
    Obowiązki Rady Nadzorczej wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów prawa
    oraz wewnętrznych regulacji Banku, a także z Rekomendacji, stanowisk oraz
    upublicznionych metodyk Komisji Nadzoru Finansowego.
    Zgodnie z Regulaminem pracy Rady Nadzorczej członkowie Rady powinni posiadać
    zdolność do podejmowania na bieżąco niezbędnych czynności nadzorczych w
    szczególności w zakresie realizacji przyjętych celów strategicznych lub istotnych zmian
    poziomu ryzyka lub materializacji istotnych ryzyk w działalności Banku. W Polityce oceny
    odpowiedniości i zapewnienia różnorodności w składzie Zarządu i Radzie Nadzorczej oraz
    odpowiedniości w składzie Komitetu Audytu (dalej: „Polityka odpowiedniości”) określono,
    że skład Rady Nadzorczej powinien odzwierciedlać wiedzę, umiejętności i doświadczenie
    konieczne do wypełnienia obowiązków organu. W związku z tym Rada Nadzorcza powinna
    posiadać znajomość tych dziedzin, za które ich członkowie są zbiorowo odpowiedzialni,
    oraz umiejętności pozwalające na skuteczne zarządzanie Bankiem i kontrolowanie go.
    Ponadto Komitet Audytu powinien spełniać dodatkowe kryteria m.in. przynajmniej jeden
    członek Komitetu Audytu powinien posiadać wiedzę i umiejętności w zakresie
    rachunkowości lub badania sprawozdań finansowych. Członkowie Rady Nadzorczej muszą
    też spełniać kryteria niezależności od Banku.
    Zgodnie z zapisami Regulaminu pracy Rady Nadzorczej Członkowie Rady Nadzorczej są
    zobowiązani do aktywnego udziału w posiedzeniach Rady Nadzorczej mając na uwadze
    zapewnienie odpowiedniej i skutecznej realizacji powierzonych im obowiązków.
    Członkowie Rady Nadzorczej powinni poświęcać odpowiednią ilość czasu na
    przygotowanie się do posiedzeń. Minimalne zaangażowanie czasowe Członków Rady
    Nadzorczej wynosi jeden dzień w miesiącu w celu udziału w posiedzeniu Rady Nadzorczej
    oraz dwa dni w miesiącu przeznaczone na przygotowanie się do posiedzenia.
    Regulamin pracy Rady Nadzorczej przewiduje możliwość zwołania posiedzenia Rady
    Nadzorczej poza siedzibą Banku – posiedzenie wyjazdowe. Zawiadomienie o takim
    posiedzeniu jest doręczane Członkom Rady Nadzorczej na 7 dni przed datą posiedzenia.
    Regulamin reguluje również zasady uczestnictwa w posiedzeniach Rady Nadzorczej przy

    wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Statut Banku
    określa, że Rada Nadzorcza może skutecznie powoływać uchwały, gdy w posiedzeniu
    uczestniczy co najmniej połowa Członków Rady Nadzorczej.
    Członkowie Rady Nadzorczej otrzymują wynagrodzenie za udział w pracach Rady
    Nadzorczej. Zgodnie z Regulaminem wynagradzania Członków Rady Nadzorczej,
    wynagrodzenie członków tego organu statutowego jest adekwatne do pełnionej funkcji, a
    także adekwatne do skali działalności Banku. Członkowie Rady Nadzorczej powołani do
    pracy w Komisjach i Komitetach są wynagradzani adekwatnie do wykonywania zadań.
    Brak uczestnictwa w posiedzeniach Rady, Prezydium Rady, Komisjach, czy Komitetach
    skutkuje brakiem lub obniżeniem wynagrodzenia. Zgodnie z zapisami Regulaminu
    wynagradzania Członków Rady Nadzorczej w przypadku nieusprawiedliwionej
    nieobecności na choćby jednym posiedzeniu w miesiącu, wynagrodzenie za dany miesiąc
    nie przysługuje. W przypadku usprawiedliwionej nieobecności na choćby jednym
    posiedzeniu w miesiącu, wynagrodzenie ulega obniżeniu o (...)%. W przypadku
    nieobecności z powodu choroby poświadczonej zaświadczeniem lekarskim
    wynagrodzenie ulega obniżeniu do (...)%. O uznaniu nieobecności Członka Rady
    Nadzorczej za usprawiedliwioną decyduje Prezydium Rady Nadzorczej.
    Bank zapewnia Członkom Rady Nadzorczej również dodatkowe świadczenia i pokrywa
    koszty szkolenia Członków Rady Nadzorczej. W regulaminie pracy Rady Nadzorczej
    określono, że Bank zapewnia obsługę formalną i administracyjną Rady oraz zapewnia
    środki niezbędne do szkolenia Rady. Z kolei w Polityce odpowiedniości umieszczono zapis,
    że Bank powinien przeznaczać na szkolenia wystarczający czas, budżet i inne zasoby.
    Członkowie Rady Nadzorczej Banku – z uwagi na pełnioną funkcję, powierzone obowiązki i
    odpowiedzialność za sprawne funkcjonowanie Banku – objęci są wymogami w zakresie
    posiadania odpowiednich kwalifikacji wynikających z art. 22aa ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. – Prawo bankowe oraz Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i
    Europejskiego Urzędu Giełd i Papierów Wartościowych z dnia 21 marca 2018 r. (EBA/GL
    /2017/12) w sprawie oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób
    pełniących najważniejsze funkcje (dalej: „Wytyczne EBA”), a także postanowieniami
    Rekomendacji Z wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego dotyczącej zasad ładu
    wewnętrznego w bankach.
    Bank posiada zatem obowiązek pokrycia kosztów szkoleń organizowanych dla Członków
    Rady Nadzorczej wynikający wprost z przepisów ustawy – Prawo bankowe.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 8 ustawy, Bank zapewnia środki niezbędne do przygotowania
    Członków Zarządu i Rady Nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do
    ich szkolenia. Pokrycie kosztów szkoleń przyjmie formę bezpośredniego poniesienia
    kosztów przez Bank. Szkolenia przeprowadzane mogą być przez podmioty zewnętrzne, jak
    i wewnętrznie przy wykorzystaniu środków Banku, a ich tematyka jest związana
    przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji Członka Rady
    Nadzorczej. Wiedza i umiejętności nabywane w ramach szkoleń mają przede wszystkim na
    celu utrzymywanie na wysokim poziomie kwalifikacji Członków Rady Nadzorczej
    związanych z realizacją obowiązków powierzonych przez Bank, w ścisłym powiązaniu z
    pełnioną przez nich funkcją nadzorczą oraz w ścisłym celu wykorzystania zdobytej wiedzy i
    umiejętności w pełnieniu funkcji nadzorczych w Banku.
    Bank w przyszłości zamierza zorganizować kilkudniowe (najczęściej dwudniowe)
    wyjazdowe posiedzenia Rady Nadzorczej. W programie wyjazdowego posiedzenia Rady
    Nadzorczej mogą być zaplanowane szkolenia zorganizowane przez firmy zewnętrzne lub
    szkolenia wewnętrzne organizowane przez pracowników Banku. Członkowie Rady
    Nadzorczej będą mieć zapewniony nocleg i wyżywienie na czas wyjazdu.

## Pytanie

Czy pokrycie przez Bank na rzecz Członków Rady Nadzorczej kosztów noclegów i
    wyżywienia oraz ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych Członków Rady Nadzorczej

    na posiedzeniu wyjazdowym, Bank powinien traktować jako nieodpłatne świadczenie
    zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i powinien naliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek dochodowy Członków
    Rady Nadzorczej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W art. 11 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy wskazano, że wartość pieniężną świadczeń w
    naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen
    rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku,
    z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich
    uzyskania.
    Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 przez
    „inne nieodpłatne świadczenie” należy rozumieć wyłącznie przysporzenie majątkowe o
    indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika, które spełnia poniższe
    kryteria:
    - zostało spełnione za zgodą pracownika, czyli skorzystał z nich dobrowolnie,
    - zostało spełnione w jego interesie, a nie w interesie pracodawcy i przyniosły mu korzyść
      w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
    - korzyść wynikająca z wykonania nieodpłatnego świadczenia jest wymierna i przypisana
      indywidualnemu pracownikowi.
    Przytoczony wyrok Trybunału Konstytucyjnego odnosi się do pracowników zatrudnionych
    na umowę o pracę, ale uważają Państwo, że należy go traktować jako wskazówkę
    interpretacyjną odnoszącą się do definicji nieodpłatnego świadczenia i można go odnieść
    do Członków Rady Nadzorczej Banku.
    W Państwa ocenie, świadczenia polegające na finansowaniu kosztów noclegów i
    wyżywienia w ramach posiedzeń wyjazdowych kilkudniowych Członków Rady Nadzorczej
    oraz ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych organizowanych na takim wyjazdowym
    posiedzeniu nie stanowią nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 i
    przez to nie nakładają na Bank jako płatnika obowiązku naliczenia, pobrania i wpłacenia
    zaliczki na podatek dochodowy Członków Rady Nadzorczej.
    Uczestniczenie w posiedzeniach wyjazdowych, na których jest zapewniony nocleg i
    wyżywienie ma na celu usprawnienie działania pracy Rady Nadzorczej poprzez
    bezpośrednią interakcję między Członkami Rady Nadzorczej. Brak uczestnictwa w
    wyjazdowym posiedzeniu Rady Nadzorczej skutkuje obniżeniem lub brakiem
    wynagrodzenia dla danego Członka Rady Nadzorczej w danym miesiącu. W skrajnych
    przypadkach, w przypadku nieobecności ponad połowy Członków Rady Nadzorczej,
    Członkowie Rady nie mieliby możliwości podjęcia skutecznych uchwał.
    Ze względu na specyfikę działalności Banku (...) Członkowie Rady Nadzorczej są
    dodatkowo zobligowani ustawowo do uczestniczenia w szkoleniach wdrożeniowych,
    regulacyjnych czy rozwojowych. Brak uczestnictwa w szkoleniach może skutkować
    negatywnie na działalność Banku. Udział Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach jest
    nastawiony na poszerzenie wiedzy i umiejętności jej Członka, aby mógł on efektywnie
    wypełniać swoją rolę i leży w interesie Banku. Członkowie Rady Nadzorczej są też
    zobligowani do powstrzymywania się od podejmowania działań konkurencyjnych

    względem Banku, a co za tym idzie wiedza zdobyta na szkoleniach powinna zostać w pełni
    wykorzystana podczas wykonywania obowiązków Członka Rady Nadzorczej w konkretnym
    Banku.
    Podobne stanowisko zostało zawarte w interpretacji indywidualnej wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 kwietnia 2024 r. znak: 0112-KDIL2-
    1.4011.254.2024.1.MKA oraz z 4 października 2024 r. znak: 0112-KDIL2-1.4011.640.2024.3.
    KF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z treścią tego przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
        czasu i miejsca udostępnienia.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie

    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana
    osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,

    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu,
    nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zgodnie z zapisami Regulaminu Członkowie Rady
    Nadzorczej są zobowiązani do aktywnego udziału w posiedzeniach Rady Nadzorczej mając
    na uwadze zapewnienie odpowiedniej i skutecznej realizacji powierzonych im
    obowiązków. Członkowie Rady Nadzorczej powinni poświęcać odpowiednią ilość czasu na
    przygotowanie się do posiedzeń. Minimalne zaangażowanie czasowe Członków Rady
    Nadzorczej wynosi jeden dzień w miesiącu w celu udziału w posiedzeniu Rady Nadzorczej
    oraz dwa dni w miesiącu przeznaczone na przygotowanie się do posiedzenia. Regulamin
    przewiduje możliwość zwołania posiedzenia Rady Nadzorczej poza siedzibą Banku –
    posiedzenie wyjazdowe.
    Uczestniczenie w posiedzeniach wyjazdowych, na których jest zapewniony nocleg i
    wyżywienie ma na celu usprawnienie działania pracy Rady Nadzorczej i leży wyłącznie w
    interesie Banku. Brak uczestnictwa w wyjazdowym posiedzeniu Rady Nadzorczej mógłby
    skutkować obniżeniem lub brakiem wynagrodzenia dla danego Członka Rady Nadzorczej

    w danym miesiącu. Ze względu na powyższe okoliczności, w związku z korzystaniem przez
    Członków Rady Nadzorczej podczas posiedzenia wyjazdowego z zapewnionych przez
    Państwo noclegów i wyżywienia, nie dochodzi do przysporzenia po ich stronie. Za
    przychód może zostać bowiem uznane jedynie nieodpłatne świadczenie, gdy zostało
    otrzymane w pełni dobrowolnie, tj. na zasadzie własnej woli – a nie w wykonaniu
    obowiązku.
    Zapewniają Państwo Członkom Rady Nadzorczej również dodatkowe świadczenia i
    pokrywają koszty szkolenia Członków Rady Nadzorczej. Członkowie Rady Nadzorczej
    Banku – z uwagi na pełnioną funkcję, powierzone obowiązki i odpowiedzialność za
    sprawne funkcjonowanie Banku – objęci są wymogami w zakresie posiadania
    odpowiednich kwalifikacji wynikających z ustawy Prawo bankowe oraz innych regulacji
    przytoczonych przez Państwa we wniosku. Pokrycie kosztów szkoleń przyjmie formę
    bezpośredniego poniesienia kosztów przez Państwa. Szkolenia przeprowadzane mogą być
    przez podmioty zewnętrzne, jak i wewnętrznie przy wykorzystaniu Państwa środków, a ich
    tematyka jest związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach
    sprawowanej funkcji Członka Rady Nadzorczej. Wiedza i umiejętności nabywane w ramach
    szkoleń mają przede wszystkim na celu utrzymywanie na wysokim poziomie kwalifikacji
    Członków Rady Nadzorczej związanych z realizacją obowiązków powierzonych przez
    Państwo, w ścisłym powiązaniu z pełnioną przez nich funkcją nadzorczą oraz w ścisłym
    celu wykorzystania zdobytej wiedzy i umiejętności w pełnieniu funkcji nadzorczych w
    Banku.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać
    wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    W przyszłości zamierzają Państwo zorganizować kilkudniowe (najczęściej dwudniowe)
    wyjazdowe posiedzenia Rady Nadzorczej. W programie wyjazdowego posiedzenia Rady
    Nadzorczej mogą być zaplanowane szkolenia zorganizowane przez firmy zewnętrzne lub
    szkolenia wewnętrzne organizowane przez pracowników Banku. Członkowie Rady
    Nadzorczej będą mieć zapewniony nocleg i wyżywienie na czas wyjazdu. W związku z
    powyższym powzięli Państwo wątpliwość, czy pokrycie kosztów noclegów i wyżywienia
    oraz ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych Członków Rady Nadzorczej na
    posiedzeniu wyjazdowym powinni Państwo traktować jako nieodpłatne świadczenie
    zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w
    konsekwencji powinni Państwo naliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek dochodowy z
    tego tytułu.

    Uwzględniając powyższe wyjaśnienia oraz okoliczności faktyczne przedstawione w opisie
    sprawy, należy stwierdzić, że pokrycie przez Państwo kosztów noclegów i wyżywienia oraz
    ewentualnych kosztów szkoleń zewnętrznych Członków Rady Nadzorczej na posiedzeniu
    wyjazdowym nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym – z tytułu ww. świadczeń – nie
    będzie ciążył na Państwu obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na
    podatek dochodowy.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.