Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-661/14-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-26
Teza: 1. Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Spółce na zasadach ogólnych będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów urządzeń „B”, które w ramach promocji sprzedaży będą odsprzedawane za 1 zł brutto, czyli poniżej cen zakupu? 2. Czy w opisanym stanie faktycznym podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług urządzenia „B” jest cena promocyjna 0,81 zł netto? 3. Czy Spółka postąpi prawidłowo rozpoznając przychód z urządzenia „B” w rzeczywistej kwocie sprzedaży oraz zaliczy w koszty uzyskania przychodów wydatki na zorganizowanie promocji sprzedaży, a także wydatki poniesione na nabycie urządzeń „B”, które będą odsprzedawane w cenie promocyjnej tj. poniżej cen zakupu? 4. Czy w opisanym stanie faktycznych Spółka postąpi prawidłowo uznając, że nie ciążą na niej obowiązki płatnika ?
Słowa kluczowe: cena-cena zakupu; promocja; przychód; sprzedaż
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 września 2014 r. (data nadania 23 września 2014 r., data wpływu 25 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   ustalenia przychodu ze sprzedaży urządzenia „B” **\- jest prawidłowe,**
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją promocji takich jak opracowanie regulaminu promocji sprzedaży, a także wydatków poniesionych na nabycie urządzeń „B”, które będą odsprzedawane w cenie promocyjnej tj. poniżej cen zakupu **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu ze sprzedaży urządzenia „B” oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z organizacją promocji takich jak: opracowanie regulaminu promocji sprzedaży, a także wydatki poniesione na nabycie urządzeń „B”, które będą odsprzedawane w cenie promocyjnej tj. poniżej cen zakupu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (dalej Spółka) prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży urządzeń wentylacyjnych, grzewczych i chłodniczych. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851) - dalej u.p.d.o.p.

Spółka jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz jest podatnikiem VAT UE zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzunijnych zgodnie z regulacjami zawartymi w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) - dalej ustawa o VAT.

Spółka dokonuje odpłatnych zakupów towarów od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zwykłe towary są transportowane z krajów UE do Polski i dostarczane do magazynu Spółki mieszczącego się w kraju, w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia. Następnie Spółka po doliczeniu marży dokonuje odpłatnej dostawy towarów nabywcom (dalej odbiorcom) na terytorium kraju w oparciu o ceny ustalone z odbiorcami.

Spółka ustala ceny sprzedaży jak poniżej:

1.  Według ogłoszonych na stronie internetowej Spółki cenników towarów, które często zostają zmniejszone o rabaty ustalone w wyniku negocjacji z nabywcą.
2.  Ceny indywidualnie negocjowane z nabywcą z uwagi na brak ogólnych cenników dla nietypowych towarów produkowanych na specjalne zamówienie.

Spółka dokonuje głównie sprzedaży hurtowej, jednakże chciałaby pozyskać na szeroką skalę klientów indywidualnych tj. nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rozwinąć sprzedaż urządzeń „A” bez montażu do domów jednorodzinnych.

Dlatego też Spółka zamierza rozpocząć działania o charakterze promocyjnym sprzedaży urządzeń „A” polegające na :

1.  przyznaniu 30% dodatkowego rabatu za zakup urządzenia „A” oraz na jednoczesnym
2.  przyznaniu prawa do zakup urządzenia „B” za 1 zł brutto, w sytuacji gdy nabywca dokona zakupu urządzenia „A”.

Promocja sprzedaży będzie prowadzona przez co najmniej 12 miesięcy i jest kierowana do potencjalnych klientów osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Celem promocji jest pozyskanie nowej grupy klientów, ale również zaistnienie na rynku jako dostawca urządzeń do domów budowanych przez klientów indywidualnych.

Wartość rynkowa urządzeń „B” przekracza 760 zł brutto.

Spółka zamierza również opracować i zamieścić na stronach internetowych regulamin promocji sprzedaży.

W regulaminie zostanie określone, że przy zakupie urządzenia „A” należy się 30% rabat od ceny brutto oraz prawo zakupu urządzenia „B” za 1 zł brutto. Sprzedaż urządzenia „A” pomimo zastosowanego rabatu 30 % odbędzie się na warunkach rynkowych.

Dostawy urządzeń w kraju Spółka opodatkowuje stawką podstawową.

Oferta promocyjna sprzedaży jest kierowana tylko do podmiotów niepowiązanych w jakikolwiek sposób ze Spółką, o których mowa w art. 32 ustawy o VAT.

Spółka zaznacza, że ma świadomość tego, że stosowanie znacznych rabatów jest niedopuszczalne w zakresie, w jakim ma ono służyć tzw. obejściu przepisów prawa i uniknięciu opodatkowania danej czynności. Tak więc każdy planowany rabat czy promocja sprzedaży jest uzasadniona ekonomicznie i prowadzi do osiągnięcia celu jaki został wytyczony dla działalności gospodarczej tj. osiągnięcia rozwoju sprzedaży detalicznej przy zakładanej marży całościowej osiągniętej na sprzedaży urządzeń „A” i „B”.

Spółka liczy również na rozwój samodzielnej sprzedaży urządzeń „B” poprzez wykreowanie potrzeb w tym zakresie.

W piśmie z dnia 19 września 2014 r. (data nadania 23 września 2014 r., data wpływu 25 września 2014 r.) Spółka ostatecznie sformułowała pytanie nr 3 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Spółce na zasadach ogólnych będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów urządzeń „B”, które w ramach promocji sprzedaży będą odsprzedawane za 1 zł brutto, czyli poniżej cen zakupu?
2.  Czy w opisanym stanie faktycznym podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług urządzenia „B” jest cena promocyjna 0,81 zł netto?
3.  Czy Spółka postąpi prawidłowo rozpoznając przychód z urządzenia „B” w rzeczywistej kwocie sprzedaży oraz zaliczy w koszty uzyskania przychodów wydatki na zorganizowanie promocji sprzedaży, a także wydatki poniesione na nabycie urządzeń „B”, które będą odsprzedawane w cenie promocyjnej tj. poniżej cen zakupu?
4.  Czy w opisanym stanie faktycznych Spółka postąpi prawidłowo uznając, że nie ciążą na niej obowiązki płatnika ?

Przedmiotem interpretacji jest rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 3 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pozostałych pytań dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 3.

Spółka uważa, że postąpi prawidłowo zaliczając do przychodów podatkowych 0,81 zł. netto z tytułu sprzedaży promocyjnej urządzenia „B”. Zdaniem Spółki postąpi ona również prawidłowo zaliczając do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zorganizowanie i przeprowadzenie sprzedaży promocyjnej.

W tym miejscu dodać należy, że we własnym stanowisku do pytania 2 dotyczącego podatku od towarów i usług Wnioskodawca wyjaśnił, że kwota brutto ukształtowana na poziomie 1 zł to cena netto (0,81 zł) powiększona o kwotę podatku od towarów i usług (0,19 zł).

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851) - dalej u.p.d.o.p., za przychody związane z działalnością gospodarczą osiągnięte w roku podatkowym, uważa się należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zdaniem Spółki kwotą należną jest kwota określona, ustalona, umówiona między stronami i w przypadku gdy towar jest sprzedawany za promocyjną cenę, to ta odpłatność, co do zasady, wykazywana będzie jako przychód ze sprzedaży.

Spółka ma na uwadze przepisy art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. oraz art. 14 ust. 2 u.p.d.o.p. Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy z zastrzeżeniem ust. 4 i 5 jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, to przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

W przypadku świadczeń częściowo odpłatnych zgodnie z art. 11 ust. 2b u.p.d.o.f. przychodem podatkowym jest różnica między wartością rynkową przychodu a odpłatnością wnoszoną przez podatnika. Zdaniem Spółki nie można jednak uznać, że mamy tutaj do czynienia ze świadczeniem częściowo odpłatnym, gdyż nie jest to związane z jednorazową sprzedażą urządzenia „B” jednemu potencjalnemu nabywcy osobie fizycznej nie prowadzącej działalności. Będzie istniał ścisły i nierozerwalny związek pomiędzy nabyciem urządzenia „A”, a nabytym po promocyjnej cenie urządzeniem „B”. Spółka osiągnie zakładaną marżę na łącznej sprzedaży urządzeń „A” i „B”.

Podobne stanowisko prezentuje Pan Adam Bartosiewicz w prezentowanej odpowiedzi innemu podatnikowi na łamach wydawnictwa Wolters Kluwer stwierdzając: „Przychód powstaje w przypadku, gdy świadczenie jest uzyskiwane przez konkretną osobę na warunkach lepszych, niż inna osoba znajdująca się w podobnej sytuacji. Wówczas można bowiem mówić, że ta osoba faktycznie dostała coś w części nieodpłatnie, istnieje bowiem konkretne świadczenie, które dla danej osoby jest w części odpłatne, zaś w pozostałej części nieodpłatne. Jeśli z danej zniżki (możliwości zakupienia towaru za złotówkę) mogą skorzystać wszystkie osoby charakteryzujące się pewnymi cechami (tu: kontrahenci, którzy przekroczyli określony poziom zakupów), to wówczas należy uznać, że nie mamy do czynienia z częściową nieodpłatnością.

Świadczenie dla całej grupy kontrahentów jest wykonywane na pewnych warunkach (korzystniejszych, niż w przypadku osób z innych grup), lecz jest to wyrazem określonej polityki „handlowej” i strategii podmiotu oferującego te świadczenia, a nie jest wyrazem nieodpłatności konkretnych świadczeń.”

Zdaniem Spółki istnieje uzasadniona przyczyna, dla której cena sprzedaży odbiega od wartości rynkowej tj. towar za 1 zł sprzedawany będzie w ramach promocji sprzedaży i zdaniem Spółki jest to uzasadniona przyczyna tego, że wysokość ceny odbiega od wartości rynkowej.

W przypadku gdy przedsiębiorcy stosują działania promocyjne lub reklamowe, w tym tzw. promocję sprzedaży, to dopuszczalne jest ustalenie ceny na poziomie niższym niż wartość rynkowa. Działania te podejmowane są bowiem w celu zwiększenia sprzedaży czyli wynagrodzenia za już dokonany zakup. Taki też ukształtował się pogląd w praktyce gospodarczej. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 15 u.p.d.o.p., do kosztów uzyskania przychodu mogą być zaliczone tylko te wydatki, które zostały poniesione w celu uzyskania przychodu albo w celu zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu, a które nie zostały wyłączone z kosztów podatkowych, o których mowa w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Zdaniem Spółki koszty poniesione w związku ze sprzedażą premiową jak koszty usług prawnych, koszty opracowania regulaminu promocji sprzedaży, koszty nabycia urządzeń „B” będą stanowiły koszty uzyskania przychodów, gdyż związane są z potencjalnym przychodem, mieszczą się w wykładni kosztów i nie zostały wymienione w art. 16 ust.1. u.p.d.o.p.

Spółka będzie również posiadała koszty prawidłowo udokumentowane. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 lipca 2010 r. w interpretacji nr IBPB/2/423-683/10/BG uznał, że do kosztów uzyskania przychodów mogą być zaliczone wydatki związane ze sprzedażą premiową pod warunkiem, że ich poniesienie zostało prawidłowo udokumentowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia przychodu. W art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.) ustawodawca wymienił jedynie przykładowe kategorie przysporzeń stanowiących przychody. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ustawy). Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3a za datę powstania przychodu uważa się z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Ponadto, w przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, przychodem jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży urządzeń wentylacyjnych, grzewczych i chłodniczych. Spółka dokonuje odpłatnych zakupów towarów od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zwykłe towary są transportowane z krajów UE do Polski i dostarczane do magazynu Spółki mieszczącego się w kraju, w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia. Następnie Spółka po doliczeniu marży dokonuje odpłatnej dostawy towarów nabywcom (dalej odbiorcom) na terytorium kraju w oparciu o ceny ustalone z odbiorcami.

Spółka ustala ceny sprzedaży jak poniżej:

1.  Według ogłoszonych na stronie internetowej Spółki cenników towarów, które często zostają zmniejszone o rabaty ustalone w wyniku negocjacji z nabywcą.
2.  Ceny indywidualnie negocjowane z nabywcą z uwagi na brak ogólnych cenników dla nietypowych towarów produkowanych na specjalne zamówienie.

Spółka dokonuje głównie sprzedaży hurtowej, jednakże chciałaby pozyskać na szeroką skalę klientów indywidualnych tj. nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rozwinąć sprzedaż urządzeń „A” bez montażu do domów jednorodzinnych. W tym celu zamierza rozpocząć działania o charakterze promocyjnym polegające na sprzedaży urządzeń „A” z:

1.  przyznaniem 30% dodatkowego rabatu za zakup urządzenia „A” oraz na jednoczesnym
2.  przyznaniu prawa do zakup urządzenia „B” za 1 zł brutto, w sytuacji gdy nabywca dokona zakupu urządzenia „A”.

Promocja sprzedaży będzie prowadzona przez co najmniej 12 miesięcy i jest kierowana do potencjalnych klientów - osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Celem promocji jest pozyskanie nowej grupy klientów, ale również zaistnienie na rynku jako dostawca urządzeń do domów budowanych przez klientów indywidualnych.

Spółka zamierza również opracować i zamieścić na stronach internetowych regulamin promocji sprzedaży. W regulaminie zostanie określone, że przy zakupie urządzenia „A” należy się 30% rabat od ceny brutto oraz prawo zakupu urządzenia „B” za 1 zł brutto. Wartość rynkowa urządzeń „B” przekracza 760 zł brutto. Sprzedaż urządzenia „A” pomimo zastosowanego rabatu 30 % odbędzie się na warunkach rynkowych.

Spółka podkreśla, że oferta promocyjna sprzedaży kierowana jest tylko do podmiotów niepowiązanych w jakikolwiek sposób ze Spółką, o których mowa w art. 32 ustawy o VAT.

Spółka podaje, że każdy planowany rabat czy promocja sprzedaży uzasadniona jest ekonomicznie i prowadzi do osiągnięcia celu, jaki został wytyczony dla działalności gospodarczej tj. osiągnięcia rozwoju sprzedaży detalicznej przy zakładanej marży całościowej osiągniętej na sprzedaży urządzeń „A” i „B”. Ponadto, Spółka liczy na rozwój samodzielnej sprzedaży urządzeń „B” poprzez wykreowanie potrzeb w tym zakresie.

Odnosząc się do przywołanego wcześniej art. 14 ust. 1 ustawy należy zauważyć, że nie w każdym przypadku cena sprzedaży musi odpowiadać cenie rynkowej. Jak wynika z treści przepisu art. 12 ust. 3, Spółka ma prawo do zastosowania obniżki ceny sprzedaży określonych produktów. Natomiast organ podatkowy, na podstawie art. 14 ust. 3 jest uprawniony do zbadania zasadności ustalenia ceny w danej wysokości. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do (\`(...)\`) wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej (…). Jeżeli zatem obniżenie ceny sprzedaży będzie wynikało z przejrzyście i sprawdzalnie zastosowanych przez Spółkę zasad umownych (regulaminu), brak będzie podstaw do kwestionowania zastosowania obniżonych cen.

W świetle powyższego, przychód ze sprzedaży urządzeń „A” i „B”, należy rozpoznać w wysokości rzeczywistej ceny sprzedaży, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Na podstawie powyższego przepisu możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który - racjonalnie oceniając - mógłby przyczynić się do powstania przychodu albo jego zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi. Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie, wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania podmiotu.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, lecz nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodu i jako taki podlegać odliczeniu od postawy opodatkowania. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, kosztami uzyskania przychodu będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów (zachowania albo zabezpieczenia). Kosztem uzyskania przychodów będą zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

W ocenie organu, działania podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach organizowanej sprzedaży promocyjnej nakierowane są na osiągnięcie przychodu. Spółka, jako cel wyznaczyła sobie rozwój sprzedaży detalicznej przy zakładanej marży całościowej osiągniętej na sprzedaży urządzeń „A” i „B”. W związku z powyższym, pomimo, że w okresie trwania promocji urządzenie „B” sprzedawane będzie za cenę niższą, niż cena zakupu, to w ogólnym rozrachunku, na łącznej sprzedaży urządzeń „A” i „B” Spółka osiągnie zakładana marżę.

Ponadto, Wnioskodawcy zależy także na rozwoju samodzielnej sprzedaży urządzeń „B”. Działania, które podejmuje Spółka (łączna sprzedaż promocyjna urządzeń „A” i „B”) mają wykreować potrzeby w tym zakresie, a w konsekwencji zwiększyć przychody z samodzielnej sprzedaży urządzeń „B” w późniejszym okresie.

W związku z powyższym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   ustalenia przychodu ze sprzedaży urządzenia „B” - przychód ze sprzedaży urządzeń „A” i „B”, należy rozpoznać w wysokości rzeczywistej ceny sprzedaży, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   kosztów uzyskania przychodów – Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z organizacją promocji takie jak opracowanie regulaminu promocji sprzedaży, a także wydatki poniesione na nabycie urządzeń „B”, które będą sprzedawane w cenie promocyjnej tj. poniżej cen zakupu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.