Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: PT8/033/115/392/WCX/12/PK-568
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2012-07-27
Teza: miejsce świadczenia i opodatkowania usług organizacji i opłat za konferencje naukowe świadczone za granicą
Słowa kluczowe: kształcenie; podatek-podatek od towarów i usług; uczelnie; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749) Minister Finansów, wobec stwierdzenia nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 19 września 2011 r. nr IBPP1/443-1444/11/KW, wydanej, w imieniu Ministra Finansów, przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, na wniosek z dnia 3 maja 2011 r. (data wpływu 7 czerwca 2011 r.), uzupełniony pismem z dnia 7 września 2011 r. (data wpływu 12 września 2011 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania usług organizacji i opłat za konferencje naukowe świadczone za granicą, zmienia ww. interpretację z urzędu stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w ww. wniosku **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2011 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach wpłynął ww. wniosek z dnia 3 maja 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania usług organizacji i opłat za konferencje naukowe świadczone za granicą. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 września 2011 r. (data wpływu 12 września 2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie ww. organu podatkowego z dnia 30 sierpnia 2011 r. znak: IBPP1/443-973/11/KW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Pracownicy Wnioskodawcy (Uniwersytetu, Uczelni) są kierowani na zagraniczne konferencje naukowe, w związku z tym Uniwersytet wnosi opłaty konferencyjne z tego tytułu.

W uzupełnieniu z dnia 7 września 2011 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że:

1.  Jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku VAT.
2.  Usługi nabywane przez Uniwersytet pochodzą zarówno od podmiotów – uczelni wyższych sprawujących analogiczne do krajowych jednostek systemu oświaty zadania w zakresie oświaty na terytorium własnego kraju, posiadających status szkół wyższych, jak i od podmiotów nieposiadających statusu szkoły wyższej.
3.  Część pracowników Uniwersytetu bierze czynny udział w konferencjach organizowanych przez zagraniczne uczelnie poprzez wygłaszanie wykładów, prelekcji, natomiast część pracowników uczestniczy biernie jako słuchacze.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Gdzie jest miejsce opodatkowania usług dotyczących opłat za konferencje naukowe świadczone za granicą, jeżeli w Polsce to czy Uniwersytet powinien stosować stawkę 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, Uniwersytet jako podatnik wnosząc opłatę za udział w konferencji naukowej organizowanej za granicą zobligowany jest wykazać import usług i opodatkować ją w Polsce zgodnie z art. 28g pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług stawką 23%.

W dniu 19 września 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając, na podstawie przepisów § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), w imieniu Ministra Finansów – wydał interpretację indywidualną, nr IBPP1/443-1444/11/KW, w której uznał, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej interpretacji indywidualnej przywołał przepisy: art. 2 pkt 9, art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4, ust. 1a, 2 i 3, art. 28a, art. 28b ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., a od dnia 26 sierpnia 2011 r. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) oraz odniósł ich treść do stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji.

Biorąc pod uwagę informacje zawarte przez Wnioskodawcę we wniosku oraz przytoczone przepisy, odnośnie wnoszonych przez Wnioskodawcę, będącego podatnikiem podatku od towarów i usług, opłat za udział swoich pracowników w zagranicznych konferencjach naukowych świadczonych przez uczelnie wyższe oraz podmioty nieposiadające statusu szkoły wyższej, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, iż miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę. W tym miejscu też znajduje się miejsce opodatkowania tych usług. Tym samym w przedmiotowej sprawie, jeżeli konferencje organizowane są za granicą, a podatnik (Wnioskodawca) będący usługobiorcą usług ma siedzibę na terytorium kraju wówczas, w opinii ww. organu podatkowego, następuje import usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż Uniwersytet jako podatnik wnosząc opłatę za udział w konferencji naukowej organizowanej za granicą zobligowany jest wykazać import usług i opodatkować ją w Polsce zgodnie z art. 28g pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług stawką 23% Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał za nieprawidłowe. Organ podatkowy zauważył bowiem, iż podstawą dla takiego rozstrzygnięcia nie jest wskazany przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku art. 28g ust. 2 ustawy o VAT, tylko art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Końcowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wyjaśnił, że interpretację wydano przy założeniu, że przedmiotowy stan faktyczny nie dotyczy udziału w zagranicznych konferencjach w sytuacji gdy opłata za wstęp gwarantuje natychmiastowy dostęp do usługi bez konieczności dokonania innych (wcześniejszych) czynności np. rejestracji udziału w konferencji.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W wyniku przeprowadzonej analizy przedmiotowej sprawy stwierdzono, że interpretacja indywidualna z dnia 19 września 2011 r. nr IBPP1/443-1444/11/KW, wydana w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach jest nieprawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Ministra Finansów stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub do podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Według art. 28a ww. ustawy o podatku od towarów i usług, na potrzeby stosowania rozdziału 3 dotyczącego miejsca świadczenia przy świadczeniu usług:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

3.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W przypadku świadczenia usług podstawowe znaczenie dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług ma określenie miejsca świadczenia danej usługi.

Stosownie do reguły ogólnej zawartej w art. 28b ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W myśl natomiast art. 28g ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

Powyższy przepis jest odzwierciedleniem przepisu art. 53 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

Jak wynika ze stanu faktycznego opisanego we wniosku, Wnioskodawca jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Pracownicy Wnioskodawcy (Uniwersytetu, Uczelni) są kierowani na zagraniczne konferencje naukowe, w związku z tym Uniwersytet wnosi opłaty konferencyjne z tego tytułu. Usługi nabywane przez Uniwersytet pochodzą zarówno od podmiotów – uczelni wyższych sprawujących analogiczne do krajowych jednostek systemu oświaty zadania w zakresie oświaty na terytorium własnego kraju, posiadających status szkół wyższych, jak i od podmiotów nieposiadających statusu szkoły wyższej. Część pracowników Uniwersytetu bierze czynny udział w konferencjach organizowanych przez zagraniczne uczelnie poprzez wygłaszanie wykładów, prelekcji, natomiast część pracowników uczestniczy biernie jako słuchacze.

Powyższe wskazuje, że Wnioskodawca – podatnik w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług – jest zainteresowany uczestniczeniem jego pracowników w określonych imprezach o charakterze naukowym, tj. konferencjach naukowych. Usługi wstępu na tego typu imprezy obejmują, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za opłatę. Podkreślenia wymaga, iż opłata dotyczy zawsze udziału w danym wydarzeniu (tu: w konferencji naukowej), nie zaś samego wstępu na organizowaną imprezę. W przypadkach tych usługa wstępu obejmuje już bowiem, co do zasady, prawo do udziału np. w prelekcjach, wykładach, warsztatach, panelach dyskusyjnych, czy też konsumpcji serwowanych w ramach konferencji posiłków (czyli te elementy, które z reguły zawierają się w tzw. opłacie konferencyjnej), a zatem podmiot nabywający usługę wstępu uzyskuje szeroki dostęp do konferencji nieograniczający się jedynie do fizycznego wstępu do miejsca, gdzie odbywa się konferencja.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Ministra Finansów, usługi uczestnictwa w konferencjach (opisane przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej) należy zakwalifikować jako usługi wstępu, których miejsce świadczenia znajduje się w miejscu (państwie), w którym te imprezy (konferencje naukowe) się odbywają. Podmiotem zobowiązanym do rozliczenia z tego tytułu podatku VAT jest zatem – w oparciu o zasady ogólne, a więc z wyłączeniem mechanizmu _reverse charge_ – usługodawca (organizator konferencji). W związku z tym, iż miejscem świadczenia nie jest terytorium Polski, w przedmiotowym stanie faktycznym nie została spełniona, ustanowiona w art. 2 pkt 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, definicja importu usług i w konsekwencji Wnioskodawca nie powinien wykazać w tym zakresie importu usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż Uniwersytet jako podatnik wnosząc opłatę za udział w konferencji naukowej organizowanej za granicą zobligowany jest wykazać import usług i opodatkować ją w Polsce zgodnie z art. 28g pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług stawką 23%, należy uznać za nieprawidłowe.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną z dnia 19 września 2011 r. nr IBPP1/443-1444/11/KW, wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację zmieniającą interpretację indywidualną. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 47 i 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.