Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.123.2023.1.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-04-12
Teza: Czy w 2023 r., i w latach kolejnych Spółka opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek będzie miała prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz zaliczać te odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość mieszkalna; podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek – CIT estoński; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16c-pkt 2a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 1-art. 28d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 4-art. 28n-ust. 3

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

2 marca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lutego 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy w 2023 r., i w latach kolejnych do Spółki opodatkowanej ryczałtem od dochodów spółek będzie miał zastosowanie art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest „T Polska” (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadząca od 2010 r. działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przeważającą działalnością podatnika jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z). Pozostały przedmiot działalności gospodarczej według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007) przedstawia się następująco:

\- 43.11.Z - rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych;

\- 43.12.Z - przygotowanie terenu pod budowę;

\- 43.21.Z - wykonywanie instalacji elektrycznych;

\- 43.22.Z - wykonywanie instalacji wodnokanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych;

\- 43.29.Z - wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych;

\- 43.99.Z - pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane;

\- 41.20.Z - roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych;

\- 68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;

\- 68.10.Z - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek.

Podatnik posiada siedzibę w Polsce oraz w Polsce podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na dzień złożenia wniosku jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Spółka dokonała od 2023 rok wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (dalej również: „estoński CIT”). W tym celu w ustawowym terminie złożyła właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie według ustalonego wzoru, informując o dokonanym wyborze. Spółka spełniała wszystkie warunki wskazane w art. 28j Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz., 2587 z późn. zm.) (dalej jako: „ustawa o CIT”).

Wnioskodawca posiada nieruchomości gruntowe a także zamierza nabywać nieruchomości mieszkalne, które będą odpłatnie wynajmowane lub sprzedawane z zyskiem. Nieruchomości mieszkalne, które będą zakupione do majątku Spółki, będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych i amortyzowane zgodnie z stawką amortyzacji wskazaną w ustawie o CIT. Od chwili wprowadzenia nieruchomości mieszkalnych do ewidencji środków trwałych, Wnioskodawca będzie zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od ich zużycia.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy po zmianie opodatkowania na estoński CIT w 2023 r. będzie uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zużycia ww. środków trwałych (nieruchomości mieszkalnych).

### Pytanie

Czy w 2023 r., i w latach kolejnych Spółka opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek będzie miała prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz zaliczać te odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek będzie miała prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od zużycia nieruchomości mieszkalnych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych, zarówno w 2023 r., jak i w latach kolejnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z nowym art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, od 1 stycznia 2023 r. podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych nie mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zużycia niektórych środków trwałych. W myśl ww. przepisu amortyzacji nie podlegają: budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.

Jednocześnie, ustawodawca wprowadził przepis przejściowy, który umożliwiał podatnikom PIT i CIT, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2022 r., zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych będących odpowiednio budynkami mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość, spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego lub prawem do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, nabytych lub wytworzonych przed dniem 1 stycznia 2022 r. Tym samym, podatnicy tylko do końca 2022 roku mogli stosować przepisy dotyczące amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obowiązujące na dzień 31 grudnia 2021 r., w odniesieniu do budynków i lokali mieszkalnych nabytych lub wytworzonych przed 1 stycznia 2022 r.

Ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 2123) wprowadzone zostały do ustawy o CIT przepisy regulujące nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek - stanowiący alternatywny w stosunku do dotychczasowego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy powyższe weszły w życie 1 stycznia 2021 r., po czym w wyniku tzw. Polskiego Ładu w 2022 i 2023 r., uległy znacznej modyfikacji.

Ten nowy sposób opodatkowania będący odejściem od dotychczasowych zasad podatkowych, ze względu na swoją specyfikę i odrębność został uregulowany w nowym rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych aktualnie zatytułowanym „Ryczałt od dochodów spółek”, a także w przepisach ogólnych, ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie.

W przypadku podatników, którzy wybrali opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek nowy sposób opodatkowania oznacza odejście od dotychczasowych zasad znanych z ustawy o CIT. Zgodnie bowiem z art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d. Przepis ten wskazuje, że dla ustalenia podstawy opodatkowania w ryczałcie nie stosuje się innych przepisów ustawy o CIT regulujących analogiczne kwestie, tj. w zakresie ustalenia dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatkowej, a także podatku od przychodów z budynków czy podatku minimalnego, których rozliczenie jest bezpośrednio związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku CIT.

Na podstawie art. 28d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku. Podatnik ten, został zobligowany również do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie wyodrębnionych w kapitale własnym kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych, które odniesiono na kapitały, a które zostały wypracowane w latach opodatkowania ryczałtem, a także kwoty niepokrytych strat, które podatnik poniósł w latach opodatkowania ryczałtem.

Księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i na bieżąco. Zatem informacje z nich pochodzące powinny zapewnić ustalenie podstawy opodatkowania zgodnie z przepisami podatkowymi, tj. powinny umożliwiać uzyskanie informacji co do zysku (straty) netto, transakcji z podmiotami powiązanymi, wydatków podatnika, przejmowanych składników majątku, etc. Księgi rachunkowe powinny zapewnić także prawidłowy odczyt każdej podstawy opodatkowania, tj. oprócz zysku (straty) netto również transakcje np. z podmiotami powiązanymi, wydatki podatnika, przejmowane składniki majątku, przychody i koszty ponoszone przez oddziały spółki, w tym oddziały zagraniczne. Operacje gospodarcze powinny być właściwie udokumentowane zgodnie z rzeczywistym ich przebiegiem. W zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych stosuje się przepisy ustawy o rachunkowości, w tym rozdziału 2 tej ustawy. Ministerstwo Finansów w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r., wskazało, że przy ocenie prawidłowości kwalifikacji przychodów, kosztów, zysków, strat i innych kategorii rachunkowych uwzględnianych w wyniku finansowym netto, znaczenie mają przyjęte w spółce zasady (polityka) rachunkowości, treść ekonomiczna zdarzeń oraz nadrzędne zasady rachunkowości (m.in. wiarygodności, przewagi treści nad formą, memoriału, współmierności przychodów i kosztów, ostrożności, istotności, ciągłości, kontynuacji działalności oraz indywidualnej wyceny). Podatnik obowiązany jest rzetelnie i jasno przedstawiać sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki, stosując przyjęte zasady (politykę) rachunkowości zgodne z przepisami ustawy o rachunkowości.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale przeznaczony do wypłaty wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku).

Natomiast art. 28c pkt 3 ustawy o CIT wyjaśnia, że dla potrzeb systemu estońskiego wynik finansowy netto oznacza „wynik finansowy netto ustalany na podstawie przepisów o rachunkowości”.

Z kolei, jak wynika z art. 28n ust. 3 ustawy o CIT przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatnik opodatkowany ryczałtem uwzględnia zdarzenia zaistniałe przed pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem, jeżeli rozliczenie tych zdarzeń jest kontynuowane zgodnie z przyjętymi przez tego podatnika zasadami rachunkowości.

Z powyższego wynika, że wynik finansowy w spółkach opodatkowanych estońskim CIT wiąże podstawę opodatkowania z kategoriami prawa bilansowego ustalanymi na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości. Brak możliwości amortyzacji nieruchomości mieszkalnych obowiązujący od 1 stycznia 2023 r., nie będzie zatem dotyczył podatników, którzy nie prowadzą osobnej rachunkowości podatkowej, zgodnie z ogólnymi zasadami przewidzianymi w ustawie o CIT.

W ustawie o rachunkowości nie wprowadzono analogicznych zamian w zakresie amortyzacji środków trwałych, jak w ustawie o CIT (zakaz amortyzacji wynikający z dodanego w art. 16c ustawy o CIT punktu 2a). W związku z powyższym zakaz amortyzacji dotyczy tylko amortyzacji podatkowej, księgowo (bilansowo) nadal będzie ona możliwa na dotychczasowych zasadach i odzwierciedlać będzie planowany okres użytkowania środka trwałego.

W tym miejscu należy podkreślić, że Wnioskodawca od 2023 r., korzysta z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę fakt, że Spółkę opodatkowaną estońskim CIT nie obowiązują zasady prawa podatkowego, a zasady prawa bilansowego, z tego względu Spółka będzie mogła zaliczać odpisy amortyzacyjne od nieruchomości mieszkalnych do kosztów podatkowych. W okresie opodatkowania ryczałtem podatnicy ustalają podstawę opodatkowania zgodnie z przepisami o rachunkowości, a nie przepisami podatkowymi, nie są zatem adresatami nowo dodanego artykułu.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (winno być: stanu faktycznego), Wnioskodawca składając wniosek o interpretację indywidualną jako przepis mający być przedmiotem niniejszej interpretacji wskazał art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, który w ocenie Wnioskodawcy jest przepisem ogólnym dot. amortyzacji podatkowej, który służy do ustalenia kosztów uzyskania przychodu i ustalenia podstawy opodatkowania związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku CIT. Nie dotyczy zatem ustalania podstawy opodatkowania w ryczałcie od dochodu spółek, która wiąże się z kategoriami prawa bilansowego. Ww. przepis nie zawiera się także w przepisach ogólnych, które są związane z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie od dochodów spółek (m.in. art. 12 ust. 1 pkt 4e, 5a i 12 oraz ust. 3aa pkt 3, ust. 4 pkt 28, art. 15 ust. 1ab pkt 3, ust. 1ze, art. 16g ust. 22 i art. 16h ust. 3e oraz art. 18aa). Zatem, ww. przepisy dot. zakazu amortyzacji podatkowej nieruchomości mieszkalnych nie znajdą zastosowania w odniesieniu do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek. Mając powyższe na względzie, zdaniem Wnioskodawcy będzie on mógł amortyzować ww. środki trwałe w sposób i na zasadach wskazany w przepisach ustawy o rachunkowości, gdyż ze względu na fakt, że Wnioskodawca korzystał będzie z opodatkowania dochodów ryczałtem od dochodów spółek nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie nowo obowiązujący art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, wyłączający z katalogu przedmiotów podlegających amortyzacji m.in.: nieruchomości mieszkalne.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadzone zostały do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy regulujące nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek kapitałowych - stanowiący alternatywny w stosunku do dotychczasowego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przepisy powyższe weszły w życie 1 stycznia 2021 r.

Ten nowy sposób opodatkowania będący odejściem od dotychczasowych zasad podatkowych, ze względu na swoją specyfikę i odrębność został uregulowany w nowym rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „uCIT”, „updop”), zatytułowanym „Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych” (dodano artykuły od 28c do 28t), a także w przepisach ogólnych, ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie.

Podatnik, aby móc wybrać ryczałt od dochodów spółek, jest zobowiązany spełnić warunki określone w przepisach o ryczałcie. Dodatkowo przepisy te wyłączają wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji. Wyłączenie podmiotowe może mieć charakter trwały i wówczas dotyczy podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 1 pkt 1-4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Może mieć również charakter czasowy i dotyczyć tych podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 1 pkt 5-6 ustawy CIT.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca posiada nieruchomości gruntowe oraz zamierza nabywać nieruchomości mieszkalne, które będą odpłatnie wynajmowane lub sprzedawane z zyskiem. Nieruchomości mieszkalne, które będą zakupione do majątku Spółki, będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych i amortyzowane zgodnie z stawką amortyzacji wskazaną w ustawie o CIT. Od chwili wprowadzenia nieruchomości mieszkalnych do ewidencji środków trwałych, Wnioskodawca będzie zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od ich zużycia.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy po zmianie opodatkowania na estoński CIT w 2023 r. będzie uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od zużycia ww. środków trwałych (nieruchomości mieszkalnych).

Przy czym, jak wskazał Wnioskodawca, przedmiotem interpretacji jest art. 16c pkt 2a uCIT.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 uCIT,

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub

b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);

2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);

3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);

4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;

5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;

6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).

W myśl art. 28c pkt 3 uCIT,

ilekroć jest mowa o wyniku finansowym netto - oznacza to wynik finansowy netto ustalany na podstawie przepisów o rachunkowości;

Stosownie do art. 28n ust. 3 uCIT,

przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatnik opodatkowany ryczałtem uwzględnia zdarzenia zaistniałe przed pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem, jeżeli rozliczenie tych zdarzeń jest kontynuowane zgodnie z przyjętymi przez tego podatnika zasadami rachunkowości.

Jak już wspomniano wcześniej, ten sposób opodatkowania uregulowany został w rozdziale 6b ustawy o CIT zatytułowanym „Ryczałt od dochodów spółek”, a także w przepisach ogólnych, które są związane z rozliczeniami dokonywanymi w ryczałcie (m.in. art. 12 ust. 1 pkt 4e, 5a i 12 oraz ust. 3aa pkt 3, ust. 4 pkt 28, art. 15 ust. 1ab pkt 3, ust. 1ze, art. 16g ust. 22 i art. 16h ust. 3e oraz art. 18aa).

W przypadku podatników, którzy wybrali opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek, nowy sposób opodatkowania oznacza odejście od dotychczasowych zasad znanych z ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 28h ust. 1 uCIT

podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d.

Przepis ten wskazuje, że dla ustalenia podstawy opodatkowania w ryczałcie nie stosuje się innych przepisów ustawy o CIT regulujących analogiczne kwestie, tj. w zakresie ustalenia dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatkowej, a także podatku od przychodów z budynków czy podatku minimalnego, których rozliczenie jest bezpośrednio związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku CIT.

Ten sposób opodatkowania wiąże podstawę opodatkowania z kategoriami prawa bilansowego.

Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy CIT.

Ministerstwo Finansów w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r., wskazało, że przy ocenie prawidłowości kwalifikacji przychodów, kosztów, zysków, strat i innych kategorii rachunkowych uwzględnianych w wyniku finansowym netto, znaczenie mają przyjęte w spółce zasady (polityka) rachunkowości, treść ekonomiczna zdarzeń oraz nadrzędne zasady rachunkowości (m.in. wiarygodności, przewagi treści nad formą, memoriału, współmierności przychodów i kosztów, ostrożności, istotności, ciągłości, kontynuacji działalności oraz indywidualnej wyceny). Podatnik obowiązany jest rzetelnie i jasno przedstawiać sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy jednostki, stosując przyjęte zasady (politykę) rachunkowości zgodne z przepisami ustawy o rachunkowości.

Spółka w czasie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek powinna określać zasady amortyzacji środków trwałych kierując się przepisami ustawy o rachunkowości, natomiast przepisy podatkowe odnośnie amortyzacji nie mają zastosowania w przypadku podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.

Zatem, wskazany przez Wnioskodawcę przepis art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, nie dotyczy ryczałtu od dochodu spółek, który wiąże się z kategoriami prawa bilansowego. Ww. przepis dot. zakazu amortyzacji podatkowej: budynków mieszkalnych, lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.

Stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że będzie on mógł amortyzować ww. środki trwałe w sposób i na zasadach wskazany w przepisach ustawy o rachunkowości, gdyż ze względu na fakt, że Wnioskodawca korzystał będzie z opodatkowania dochodów ryczałtem od dochodów spółek nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie nowo obowiązujący art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, wyłączający z katalogu przedmiotów podlegających amortyzacji m.in.: nieruchomości mieszkalne, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).