Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-746/08/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-01-14
Teza: Opodatkowanie wynajmu pomieszczeń dodatkowych służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; pomieszczenia-pomieszczenie przynależne; wynajem; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2008 r. (data wpływu 24 października 2008 r.), uzupełnionym pismami z dnia 3 grudnia 2008 r. (data wpływu), z dnia 15 grudnia 2008 r. (data wpływu), z dnia 16 grudnia 2008 r. (data wpływu) oraz z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwolnienia od podatku wynajmu dodatkowego pomieszczenia przylegającego do lokalu mieszkalnego, stanowiącego zabudowaną część korytarza w budynku mieszkalnym, służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2008 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 3 grudnia 2008 r. (data wpływu), z dnia 15 grudnia 2008 r. (data wpływu), z dnia 16 grudnia 2008 r. (data wpływu) oraz z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, zwolnienia od podatku wynajmu dodatkowego pomieszczenia przylegającego do lokalu mieszkalnego, stanowiącego zabudowaną część korytarza w budynku mieszkalnym, służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Mieszkańcy budynków mieszkalnych wynajmują na podstawie umowy najmu lokalu na potrzeby własne gospodarstwa domowego, pomieszczenie:

1.  przylegające do lokalu mieszkalnego, stanowiące zabudowaną część korytarza w budynku mieszkalnym,
2.  będące dodatkowym pomieszczeniem – druga piwnica, wygospodarowana z części wspólnej w budynku mieszkalnym.

Wnioskodawca pismem uzupełniającym 3 grudnia 2009 r. (data wpływu) wskazał, że prowadzi działalność wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 7032A Zarządzanie Nieruchomościami Mieszkalnymi.

Pismem uzupełniającym z dnia 15 grudnia 2008 r. Wnioskodawca wskazał symbol PKWiU 68.32.11.0, 68.32.12.0.

Natomiast pismem uzupełniającym z dnia 16 grudnia 2008 r. Wnioskodawca wskazał symbol PKWiU 70.20.11. Ponadto poinformował, że wcześniejszy numer PKWiU 68.32.11.0 i 68.32.12.0 winien być zastąpiony numerem 70.20.11 i 70.20.12 oraz, że Wnioskodawca wynajmuje mieszkańcom dodatkowe pomieszczenia w budynku mieszkalnym, które grupuje wg klasyfikacji PKWiU pod symbolem 70.20.11 i 70.20.12.

Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu) Wnioskodawca sprostował poprzednie uzupełnienia i wskazał dla wykonywanych czynności symbol PKWiU ex 70.20.11.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy opłaty za wynajem dodatkowego pomieszczenia przylegającego do lokalu mieszkalnego, wygospodarowanego z zabudowanej części korytarza, przeznaczonego na potrzeby mieszkalne są zwolnione z podatku VAT jak lokale mieszkalne?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z opłat za wynajmowanie dodatkowego pomieszczenia wygospodarowanego z zabudowy części korytarza w budynku mieszkalnym, przylegającego do lokalu mieszkalnego, powinien być zwolniony z podatku VAT na takiej samej podstawie jak są zwolnione lokale mieszkalne, gdyż spełniają funkcje dodatkowego pomieszczenia w lokalu mieszkalnym i służą celom mieszkaniowym jako przedpokój.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 4 załącznika nr 4 – „Wykaz usług zwolnionych od podatku”, wymienione zostały usługi sklasyfikowane w grupowaniu ex 70.20.11 „Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”.

Z powyższego zapisu wynika zatem, iż zakresem zwolnienia od podatku objęte są jedynie usługi wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Nadto dla zdefiniowania tych usług ustawodawca odwołał się do ich grupowania w PKWiU o symbolu ex. 70.20.11. Wyłączone ze zwolnienia są natomiast usługi wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe. Usługi te na podstawie postanowień art. 41 ust. 1 podlegają opodatkowaniu z zastosowaniem 22% stawki podatku.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego.

Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z nim samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Ponadto ustawa o własności lokali w ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ponadto zgodnie z objaśnieniami zawartymi w załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) część "mieszkaniowa budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Przedstawiona analiza przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż usługa polegająca na udostępnianiu na podstawie umowy najmu dodatkowych pomieszczeń w budynkach mieszkalnych stanowiących część korytarza PKWiU ex 70.20.11, z przeznaczeniem na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego (zdarzenie przyszłe) wynika, iż przedmiotem wynajmu zainteresowanym użytkownikom zamieszkałym w tym samym budynku są zabudowane części korytarza służące celom mieszkaniowym jako przedpokój.

Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż usługi mieszczące się , jak wskazał Wnioskodawca, w grupowaniu PKWiU 70.20.11, polegające na wynajmie pomieszczeń zlokalizowanych w budynkach mieszkalnych, z przeznaczeniem na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usługi (poz. 4 załącznika nr 4 ustawy).

Ponadto należy zauważyć, że obowiązek prawidłowego zakwalifikowania danej czynności do właściwego grupowania PKWiU ciąży na podmiocie wykonującym te czynności.

Tutejszy organ nie jest właściwy do dokonania oceny prawidłowości przedstawionej klasyfikacji statystycznej wykonywanych usług. W przypadku wątpliwości co do prawidłowości sporządzonej kwalifikacji, Wnioskodawca może się zwrócić do właściwego w tym zakresie organu, tj. Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29.

Również wskazać należy, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) z zastrzeżeniem art. 15 ww. ustawy. Powyższa zmiana nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem wniosku.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.