Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-211/08-4/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-15
Teza: Premia pieniężna jako wynagrodzenie za świadczenie usług.
Słowa kluczowe: bonus; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; opodatkowanie; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2008 r. (data wpływu: 18 lutego 2008 r.), uzupełnionym o podpis drugiego członka zarządu w dniu 17 kwietnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie udzielania premii pieniężnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie udzielania premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest producentem płyt i wyrobów drewnopodobnych. Spółka dostarcza towary nabywcom krajowym. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmuje różne działania mające na celu zwiększenie sprzedaży. W obecnych warunkach gospodarczych podstawą długotrwałej i dobrej współpracy z nabywcami towarów jest stosowanie systemu udzielania rabatów lub wypłacania premii pieniężnych. Spółka zdecydowała się m.in. na wprowadzenie systemu wynagradzania kontrahentów (dystrybutorów, sieci handlowych) przez system premii pieniężnych. Warunki udzielania rabatów i wypłacania premii pieniężnych zwykle są ustalane w umowach zawieranych z kontrahentami, jednak zdarza się, że wspomniane warunki dla konkretnego nabywcy wynikają z korespondencji prowadzonej za pomocą poczty elektronicznej. W ramach umów zawartych z niektórymi dystrybutorami oraz sieciami handlowymi Wnioskodawca jest zobowiązany do wypłaty na ich rzecz określonych kwot pieniężnych po spełnieniu przez kontrahentów uzgodnionych warunków.

Umowy przewidują różne rodzaje premii pieniężnych, w tym m. in.:

*   premię pieniężną za brak zaległości w płatnościach na rzecz Spółki;
*   premię pieniężną za terminową zapłatę zobowiązań wobec Spółki;
*   premię pieniężną za zakupy w z góry określonych minimalnych ilościach miesięcznych;
*   premię pieniężną za przekroczenie poziomu zakupów ponad umówioną wielkość, liczoną od wartości obrotów wynikających z faktur VAT wystawianych przez Spółkę w danym roku kalendarzowym.

Po spełnieniu przez kontrahenta uzgodnionych warunków Wnioskodawca wypłaca premie pieniężne dokumentowane przez kontrahentów fakturami VAT. Kwota podatku naliczonego wynikająca z faktury VAT podlega odliczeniu od podatku należnego Spółce. Wypłacana premia pieniężna stanowi koszt uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy premie pieniężne wypłacane przez Wnioskodawcę kontrahentom, po spełnieniu warunków przewidzianych w umowach lub porozumieniach, stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz Wnioskodawcy i podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane premie pieniężne należy dokumentować za pomocą faktur VAT wystawianych przez kontrahentów. Zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r. nr PP3-812-1222/2004/AP/4026 w sytuacjach, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje w ten sposób, że premie pieniężne są wypłacane z tytułu dokonywania terminowych płatności za zrealizowanie dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą, należy uznać, że wypłacona premia pieniężna jest związana z określonym zachowaniem nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premie, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Natomiast odmienny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt I FSK 94/06.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Pojęcie świadczenia usług obejmuje nie tylko transakcje polegające na wykonaniu czynności, ale także pewne zachowanie. Wnioskodawca uważa, że premia pieniężna wypłacana kontrahentowi na podstawie umowy jest związana z określonym zachowaniem kontrahenta i mieści się w definicji świadczenia usług, a więc podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, premia pieniężna powinna być dokumentowana fakturą VAT.

Wnioskodawca przywołał interpretacje indywidualne wydane po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt I FSK 94/06, które w jego opinii potwierdzają stanowisko zaprezentowane w przedmiotowym wniosku. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 27 grudnia 2007 r. nr ITPP1/443-527/07-2/JJ stwierdził, że otrzymana premia pieniężna nie jest rabatem zmniejszającym obrót, ponieważ nie jest związana z konkretną dostawą i nie ma bezpośredniego wpływu na jej wartość, ale stanowi zapłatę za świadczone usługi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu. Odnosząc się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007 r. I FSK 94/06 Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził, że chodzi tu o rozstrzygniecie w konkretnej sprawie, osadzone w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się zawężające, które w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa. Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2007 r. nr IPPP1/443-569/07-2/AK stwierdził, że wypłatę wynagrodzenia przez Spółkę na rzecz dystrybutorów w zamian za realizację określonego planu sprzedaży (miesięcznego i kwartalnego) towarów Spółek należy uznać za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W opinii Wnioskodawcy przywołane interpretacje indywidualne potwierdzają prawidłowość jego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 , poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powyższe przepisy realizują zasadę powszechności opodatkowania podatkiem VAT wyrażoną w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego. Państwo członkowskie może odstąpić od zasady powszechności opodatkowania wyjątkowo w wypadkach wskazanych w Dyrektywie. Wyłączenie niektórych czynności z opodatkowania zakłóciłoby bowiem naliczanie podatku VAT w sposób uniemożliwiający opodatkowanie wyłącznie ostatecznej konsumpcji.

Definicja usługi z ustawy o podatku od towarów i usług ma szerszy zakres od definicji usługi z klasyfikacji statystycznych. Przy definiowaniu świadczenia należy odwołać się do przepisów prawa cywilnego, w szczególności do art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowiącego, że świadczenie może polegać na działaniu (facere) albo na zaniechaniu (non facere). Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług powinno być spełnione na rzecz bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia odnoszącego korzyść majątkową.

Według art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W myśl art. 29 ust. 4 cyt. ustawy obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Podatnicy podejmują różnorodne działania zmierzające do intensyfikacji sprzedaży towarów. Sprzedawcy z różnych przyczyn po dokonaniu dostaw udzielają nabywcom premii pieniężnych polegających na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych. Różnorodność działań i sytuacji gospodarczych będących podstawą do ich wypłacenia sprawia, że skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dotyczące wypłacanych nabywcom premii pieniężnych należy ustalać w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego występującego u indywidualnego podatnika z uwzględnieniem wszystkich okoliczności wiążących się z dokonaniem wypłat. Skutki podatkowe odnoszące się do wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od tego, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy – wszystkich dostaw w określonym czasie.

Premia pieniężna, która ma związek z konkretną dostawą (dostawami), powinna być traktowana jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ ma wpływ na wartość dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy.

W praktyce zdarza się, że premia pieniężna jest wypłacana po dokonaniu przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub z tytułu dokonania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i nie jest związana z żadną konkretną dostawą. Premia pieniężna wypłacana po spełnieniu wymienionych warunków nosi miano bonusu. Przy bonusie mamy do czynienia z określonym zachowaniem nabywcy, a więc ze świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Za świadczenie usług uważa się bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym mamy do czynienia z sytuacją, w której kontrahenci zobowiązują się do świadczenia na rzecz Wnioskodawcy usług polegających na braku zaległości w płatnościach na rzecz Wnioskodawcy; terminowej zapłacie zobowiązań wobec Wnioskodawcy; zakupu w z góry określonych minimalnych ilościach miesięcznych oraz przekroczeniu poziomu zakupów ponad umówioną wielkość, ustaloną na podstawie wartości obrotów wynikających z faktur VAT wystawianych przez Wnioskodawcę w danym roku kalendarzowym oraz z sytuacją, w której Wnioskodawca jako dostawca zobowiązuje się do przyznania nabywcy wynagrodzenia (premii pieniężnej) za świadczone usługi. Wspomniane premie pieniężne nie mają charakteru dobrowolnego, ale są uzależnione od określonego zachowania nabywcy. Usługobiorcą jest dostawca, który realizuje swój interes ekonomiczny przez tworzenie sytuacji, w której nabywca decyduje się na zakup u niego, a nie u innego dostawcy. Zachowanie nabywcy stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz dostawcy. Jako zapłatę za wykonaną usługę kontrahent otrzymuje premie pieniężną (bonus). Trzeba zatem stwierdzić, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym między stronami istnieje więź zobowiązaniowa stanowiąca świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

Reasumując, premie pieniężne wypłacane przez Wnioskodawcę kontrahentom stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.