Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.694.2024.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku z wynajmowaną częścią nieruchomości (pomieszczeń biurowych), która jest w trwałym zarządzie wspólnie z inną jednostką oraz możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczonych ww. usług najmu pomieszczeń biurowych.
Słowa kluczowe: najem; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Ponowne skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Państwa za podatnika podatku VAT w
    związku z wynajmowaną częścią nieruchomości (pomieszczeń biurowych), która jest w
    trwałym zarządzie wspólnie z inną jednostką oraz możliwości skorzystania ze zwolnienia
    podmiotowego dla świadczonych ww. usług najmu pomieszczeń biurowych. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Decyzją nr (...) z dnia 12 kwietnia 2011 r. (...) Miasta (...) przekazał w trwały zarząd na rzecz
    Inspektoratu 1 w B. (zwany dalej Inspektorat 1 w B.), posiadającego Delegaturę w A.,
    zabudowaną nieruchomość położoną w (...). W związku z powyższym Inspektorat 1 w B był
    jedynym podmiotem posiadającym w trwałym zarządzie wskazaną nieruchomość.
    Inspektorat 1 w B oprócz działalności, dla której został ustanowiony, prowadził też
    działalność polegającą na świadczeniu usług laboratoryjnych, bowiem do 2019 r. miał w
    swojej strukturze laboratoria w Delegaturze w C., w D. i w B. Do 2019 r. dodatkowo
    Inspektorat 1 w B. świadczył usługi najmu pomieszczeń biurowych znajdujących się na
    obszarze zabudowanej nieruchomości, położonej w (...). Umowy najmu zawarte były przez
    Inspektorat 1 w B. z dwoma najemcami. W związku z powyższym, Inspektorat 1 świadczył
    usługi laboratoryjne na rzecz podmiotów zewnętrznych opodatkowane stawką 23%
    podatku VAT, a także rozliczał dochody z umów najmu w ten sposób, że dochody z tego
    tytułu w kwocie netto odprowadzane były na rachunek bankowy dochodów budżetowych,
    natomiast podatek VAT na rachunek Urzędu Skarbowego.
    W związku z ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy (...) laboratoria weszły w
    strukturę organizacyjną Głównego Inspektoratu i od tego momentu Inspektorat 1 w B.
    jedyne usługi jakie świadczy to ww. usługi najmu. Wysokość wpływów z tytułu najmu nie
    przekracza kwoty 200.000,00 zł netto. Wysokość wpływów z tytułu najmu za rok
    budżetowy 2023 r. to kwota 86.436,20 zł netto.
    W związku ze zmianą organizacyjną wywołaną ww. ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. (Dz. U.
    2018 poz. 1479), doszło też do zmian w zakresie podmiotów posiadających w trwałym
    zarządzie zabudowaną nieruchomość, położoną w (...) (...) Miasta (...), decyzją (...) z dnia 21

    stycznia 2020 r., orzekł o ustanowieniu z dniem 1 stycznia 2019 r. trwałego współzarządu
    na rzecz Głównego Inspektoratu w B nieruchomości zabudowanej, położonej w (...). Trwały
    zarząd został ustanowiony w następujących udziałach:
    1. Dla Głównego Inspektoratu w udziale 8,36% do objętej bezpośrednim zarządem części
                                      2nieruchomości budynkowych o pow. użytkowej 187,31 m i udziałem 8,36% części w
      odniesieniu do nieruchomości gruntowej;
    2. Dla Inspektorat 1 w B w udziale 91,64% do objętej bezpośrednim zarządem części
                                      2nieruchomości budynkowych o pow. użytkowej 2052,69 m i udziałem 91,64 % części
      w odniesieniu do nieruchomości gruntowej.
    Od 1 stycznia 2019 r. Inspektorat 1 w B. i Głównego Inspektoratu w B. mają nieruchomość
    położoną w (...) we wspólnym zarządzie.
    Umowy najmu z podmiotami trzecimi zawarte były i są wyłącznie przez Inspektorat 1 w B.
    Biorąc pod uwagę fakt, iż wpływy z umów najmu pomieszczeń biurowych w skali roku nie
    przekraczają 200.000,00 zł netto, a Inspektorat 1 w B nie świadczy już żadnych innych
    usług, zamierza skorzystać ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2024.361, t. j. z dnia
    13 marca 2024 r.).
    Pytania
    1. Czy prawidłowym dotychczas działaniem jest uznanie za podatnika wyłącznie
    Inspektorat 1 w B., działającego jako jedyny podmiot po stronie Wynajmującego w
    zawartych dotychczasowo umowach najmu?
    2. Czy prawidłowe będzie skorzystanie przez Inspektorat 1 w B. ze zwolnienia
    podmiotowego VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz.U.2024.361, t. j. z dnia 13 marca 2024 r.)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wyłącznie Inspektorat 1 w B. zawiera umowy najmu lokali biurowych położonych na
    nieruchomości przy (...), dlatego stanowi jedyny podmiot prowadzący w tym zakresie
    działalność gospodarczą, tj. świadczący usługi najmu podlegające opodatkowaniu, co z
    kolei stanowi, iż jako jedyny jest podatnikiem z tytułu świadczenia ww. usług.
    2. W świetle ustawy o VAT, w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2024.361, t. j. z dnia 13 marca 2024 r.), wśród
    czynności podlegających opodatkowaniu zostały wymienione odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz.U.2024.361, t. j. z dnia 13 marca 2024 r.) podatnikami tego podatku są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na jej cel.
    Mając na względzie ww. przepisy należy stwierdzić, iż jednostki sektora finansów
    publicznych, jaką jest też Inspektorat 1 w B., są zasadniczo podatnikami, lecz nie w
    sytuacjach w których wykonują zadania publiczne.
    W związku z powyższym, jeżeli jednostki sektora finansów publicznych wykonują
    czynności podlegające opodatkowaniu, mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od
    podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie
    przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000,00 zł (netto).

    W związku z powyższym, jeżeli wpływu z umowy najmu nie przekraczają 200.000,00 zł
    (netto), Inspektorat 1 w B. przysługuje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz.U.2024.361, t. j. z dnia 13 marca 2024 r.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to - co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę).
    Co istotne, aby dana czynność - stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu ustawy - podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być
    wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie
    pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność,
    występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy
    jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące

    znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki
    obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania
    składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje
    się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia
    wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy,
    polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umówiony między stronami czynsz jest
    zatem wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie
    wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Umowa najmu jest
    cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę -
    określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jak stanowi przepis art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę
      organizacyjną.
    Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Jednostka organizacyjna ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 6, korzystania z
      nieruchomości oddanej w trwały zarząd, a w szczególności do:
      1) korzystania z nieruchomości w celu prowadzenia działalności należącej do zakresu
        jej działania;
      2) wykonywania robót budowlanych, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, za
        zgodą organu nadzorującego;
      3) oddania nieruchomości lub jej części w najem, dzierżawę albo użyczenie na czas
        nie dłuższy niż czas, na który został ustanowiony trwały zarząd, z równoczesnym
        zawiadomieniem właściwego organu i organu nadzorującego, jeżeli umowa jest
        zawierana na czas oznaczony do 3 lat, albo za zgodą tych organów, jeżeli umowa
        jest zawierana na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub czas nieoznaczony, jednak
        na okres nie dłuższy niż czas, na który został ustanowiony trwały zarząd; zgoda
        jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony
        strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość.
    W myśl art. 43 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Jednostka organizacyjna ma prawo wypowiedzenia, za zgodą organu nadzorującego,
      każdej umowy najmu, dzierżawy i użyczenia nieruchomości lub jej części,
      obciążających nieruchomość objętą trwałym zarządem, z zachowaniem
      trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia.
    Na podstawie art. 49a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Przepisy art. 43-49 stosuje się odpowiednio w przypadku:

      1) oddania w trwały zarząd udziału we współwłasności lub użytkowaniu wieczystym
        nieruchomości jednej lub kilku jednostkom organizacyjnym;
      2) oddania w trwały zarząd całej nieruchomości kilku jednostkom organizacyjnym w
        częściach ułamkowych, z określeniem sposobu korzystania z tej nieruchomości
        przez poszczególne jednostki organizacyjne.
    Z opisu sprawy wynika, że 12 kwietnia 2011 r. (...) Miasta (...) przekazał w trwały zarząd na
    rzecz Państwa (którzy posiadają Delegaturę w A.) zabudowaną nieruchomość położoną w
    (...). W związku z powyższym byli Państwo jedynym podmiotem posiadającym w trwałym
    zarządzie wskazaną nieruchomość.
    Oprócz działalności, dla której zostali Państwo ustanowieni, prowadzili Państwo też
    działalność polegającą na świadczeniu usług laboratoryjnych, bowiem do 2019 r. mieli
    Państwo w swojej strukturze laboratoria w Delegaturze w C, w D i w B. Do 2019 r.
    dodatkowo świadczyli Państwo usługi najmu pomieszczeń biurowych znajdujących się na
    obszarze zabudowanej nieruchomości, położonej w (...). Umowy najmu zawarte były przez
    Państwa z dwoma najemcami. W związku z powyższym, świadczyli Państwo usługi
    laboratoryjne na rzecz podmiotów zewnętrznych opodatkowane stawką 23% podatku
    VAT, a także rozliczali dochody z umów najmu w ten sposób, że dochody z tego tytułu w
    kwocie netto odprowadzane były na rachunek bankowy dochodów budżetowych,
    natomiast podatek VAT na rachunek Urzędu Skarbowego.
    W związku z ustawą o zmianie ustawy o (...) oraz niektórych innych ustaw laboratoria
    weszły w strukturę organizacyjną Głównego Inspektoratu i od tego momentu jedyne
    usługi jakie Państwo świadczą to ww. usługi najmu.
    W związku ze zmianą organizacyjną wywołaną ww. ustawą, doszło też do zmian w zakresie
    podmiotów posiadających w trwałym zarządzie zabudowaną nieruchomość, położoną w
    (...) (...) Miasta orzekł o ustanowieniu z dniem 1 stycznia 2019 r. trwałego współzarządu na
    rzecz Głównego Inspektoratu w B nieruchomości zabudowanej, położonej w (...). Trwały
    zarząd został ustanowiony w następujących udziałach:
    1. Dla Głównego Inspektoratu w udziale 8,36% do objętej bezpośrednim zarządem części
                                      2nieruchomości budynkowych o pow. użytkowej 187,31 m i udziałem 8,36% części w
      odniesieniu do nieruchomości gruntowej;
    2. Dla Inspektorat 1 w B. w udziale 91,64% do objętej bezpośrednim zarządem części
                                      2nieruchomości budynkowych o pow. użytkowej 2052,69 m i udziałem 91,64 % części
      w odniesieniu do nieruchomości gruntowej.
    Od 1 stycznia 2019 r. Państwo i Głównego Inspektoratu w B. mają nieruchomość położoną
    w (...) we wspólnym zarządzie.
    Umowy najmu z podmiotami trzecimi zawarte były i są wyłącznie przez Państwa.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowym dotychczas działaniem jest
    uznanie za podatnika wyłącznie Państwa, działających jako jedyny podmiot po stronie
    Wynajmującego w zawartych dotychczasowo umowach najmu.
    Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami jest możliwość oddania w trwały
    zarząd całej nieruchomości kilku jednostkom organizacyjnym w częściach ułamkowych, z
    określeniem sposobu korzystania z tej nieruchomości przez poszczególne jednostki
    organizacyjne. Natomiast na podstawie art. 43 ust. 2 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami jednostka organizacyjna ma prawo korzystania z nieruchomości
    oddanej w trwały zarząd, a w szczególności do oddania nieruchomości lub jej części w
    najem, dzierżawę albo użyczenie na czas nie dłuższy niż czas, na który został ustanowiony
    trwały zarząd.

    W analizowanej sprawie podatnikiem podatku od towarów i usług jest ta jednostka
    organizacyjna współkorzystająca z nieruchomości oddanej w trwały zarząd, która
    dokonała czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Wobec tego podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i
    usług wówczas, gdy najem ten wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek. Jeżeli
    przedmiotem najmu jest część nieruchomości, która jest oddana w trwały zarząd kilku
    jednostkom, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych
    w art. 15 ust. 1 ustawy, jest ta jednostka, która dokonuje czynności podlegającej
    opodatkowaniu, czyli ta, która dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną
    czynności prawnej). Zatem, podatnikiem jest ta jednostka, która faktycznie dokonuje
    czynności związanych z najmem, np. zawarła umowę, otrzymuje czynsz. Tym samym,
    ponieważ w opisie sprawy wskazali Państwo, że umowy najmu z podmiotami trzecimi
    zawarte były i są wyłącznie przez Państwa, to Państwo byli i są podmiotem dokonującym
    najmu nieruchomości, zatem byli/są Państwo podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również możliwości skorzystania ze zwolnienia
    podmiotowego, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, dla świadczonych usług najmu
    pomieszczeń biurowych.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku od towarów i usług dla pewnej grupy
    podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2024 r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2025
    r.:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
    2024 r.:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:

      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
        podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2025 r.:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
        podlegających amortyzacji,

      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad
    określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ustawy pod warunkiem, że nie
    wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    A zatem należy stwierdzić, że podatnik może skorzystać ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:
        podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy,
        podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej
        wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
        od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub
        rezygnacja z tego zwolnienia, musi upłynąć co najmniej rok.
    Z opisu sprawy wynika, że wysokość wpływów z tytułu najmu nie przekracza kwoty
    200.000,00 zł netto. Wysokość wpływów z tytułu najmu za rok budżetowy 2023 r. to kwota
    86.436,20 zł netto. Biorąc pod uwagę fakt, iż wpływy z umów najmu pomieszczeń
    biurowych w skali roku nie przekraczają 200.000,00 zł netto, a Państwo nie świadczą już
    żadnych innych usług, zamierzają Państwo skorzystać ze zwolnienia podmiotowego
    przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Wobec tego, w przypadku zamiaru skorzystania przez Państwa ze zwolnienia, będą miały
    zastosowanie postanowienia zawarte w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, z którego wynika, że skorzystanie ze zwolnienia jest możliwe, gdy wartość

    sprzedaży opodatkowanej (bez podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku
    podatkowym limitu kwoty 200.000 zł.
    W analizowanej sprawie, jeżeli wartość Państwa sprzedaży z tytułu najmu pomieszczeń
    biurowych nie przekroczyła/nie przekroczy w roku podatkowym 2024 kwoty 200.000 zł
    oraz nie wykonują/nie będą Państwo wykonywali czynności, o których mowa w art. 113
    ust. 13 ustawy, to świadcząc usługi najmu pomieszczeń biurowych mogą Państwo w roku
    podatkowym 2025 korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Co istotne, jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy przekroczy w
    2025 r. kwotę 200.000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie
    przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utracą Państwo prawo do
    zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w przypadku wykonania jakiejkolwiek
    czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko Państwa jako wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o
    wydanie interpretacji prawa podatkowego w swojej indywidualnej sprawie, i nie wywołuje
    skutków prawnych dla Głównego Inspektoratu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.