Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-690/2016-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-11-21
Teza: W przypadku zakupów towarów i usług mających związek zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności innej niż gospodarcza, których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, znajdą zastosowanie zasady odliczania podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: geodezja; jednostka-jednostka budżetowa; odliczenia-prawo do odliczenia; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2016 r. (data wpływu 26 sierpnia 2016 r.), uzupełnione pismem w dniu 2 listopada 2016 r. (data wpływu 7 listopada 2016 r.) na wezwanie Organu z dnia 21 października 2016 r. skutecznie doręczone w dniu 26 października 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku ustalania proporcji przez instytucję gospodarki budżetowej, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów usług - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2016 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku ustalania proporcji przez instytucję gospodarki budżetowej, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów usług. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 listopada 2016 r. (data wpływu 7 listopada 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (C.) jest instytucją gospodarki budżetowej utworzoną Zarządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym.

Stosownie do wyżej wskazanego Zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz statutu, nadanego C. przez Głównego Geodetę Kraju Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2010 roku w sprawie nadania statutu instytucji gospodarki budżetowej pod nazwą C\`(...)\`, funkcje organu założycielskiego w stosunku do C. wykonuje Główny Geodeta Kraju a przedmiotem działalności podstawowej C. jest między innymi wykonywanie czynności materialno-technicznych służących realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm.) w zakresie gromadzenia i udostępniania centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, między innymi poprzez:

1.  udostępnianie informacji, danych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na wniosek lub w związku ze zgłoszeniem prac geodezyjnych i kartograficznych oraz obsługa wniosków dotyczących usług teleinformatycznego systemu A\`(...)\`, a także przekazywanie danych starostom i marszałkom województw na podstawie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
2.  prowadzenie ewidencji materiałów zasobu, rejestru zgłoszeń prac geodezyjnych i kartograficznych i rejestru wniosków o udostępnienie materiałów zasobu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. poz. 1183).
3.  przetwarzanie materiałów zasobu występujących w postaci nieelektronicznej do postaci elektronicznej.

Przedmiot działalności podstawowej C. został określony zarówno w Zarządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 2011 roku w sprawie utworzenia instytucji gospodarki budżetowej pod nazwą C\`(...)\` jak i w statucie C. w sposób tożsamy z tym, w jaki był on określony we wniosku Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Rady Ministrów o wyrażenie zgody na utworzenie C.

W dniu 31 grudnia 2015 roku C. zawarł ze Skarbem Państwa - Głównym Geodetą Kraju umowę, zmienioną następnie aneksem Nr 1, zawartym w dniu 16 maja 2016 roku oraz aneksem Nr 2, zawartym w dniu 26 lipca 2016 r., przedmiotem której jest świadczenie na rzecz Głównego Geodety Kraju usług w zakresie przedmiotu działalności podstawowej C.

Za wykonane usługi, w tym wykonywanie czynności materialno-technicznych służących realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie gromadzenia i udostępniania centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, C. wystawia comiesięczne faktury i otrzymuje wynagrodzenie wypłacane nie później niż 14 dnia od dostarczenia prawidłowo wystawionej faktury.

Jednocześnie nadmienić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne centralna część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego udostępniana jest:

1.  po wniesieniu przez wnioskodawcę opłaty publicznoprawnej w wysokości określonej odrębnymi przepisami,
2.  nieodpłatnie, na mocy art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114, z późn. zm,).

Opłaty publicznoprawne wyłączone są spod regulacji ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.).

Wpływy z opłat za udostępnienie zbiorów danych oraz innych materiałów z zasobu centralnego oraz za czynności urzędowe związane z prowadzeniem tego zasobu stanowią przychody Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym - państwowego funduszu celowego (art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne).

Wszystkie pobierane w ramach świadczonych dla Głównego Geodety Kraju usług opłaty publicznoprawne są przez C., bez zbędnej zwłoki, odprowadzane na rachunek bankowy Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym i w żadnym momencie nie generują dla C. przysporzenia z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług ani też z działalności nie będącej działalnością gospodarczą.

W celu wykonywania czynności materialno-technicznych, służących realizacji przez Głównego Geodetę Kraju jego zadań publicznych, został utworzony C.

C. wykonuje na rzecz Głównego Geodety Kraju, na podstawie umowy z nim zawartej, wyodrębnione zadania umożliwiające Głównemu Geodecie Kraju realizowanie jego zadań publicznych. C. odpłatnie (za wynagrodzeniem) zapewnia, w zakresie ustalonym umową, techniczno-organizacyjną bazę dla wykonywania przez Głównego Geodetę Kraju powierzonych mu zadań.

Rozpoznając wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wyrażenie zgody na utworzenie C. Rada Ministrów zapoznawała się z przedmiotem działalności podstawowej C., gdyż zgodnie z art. 23 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.) przedmiot ten określony był we wniosku Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Poprzez wyrażenie zgodny na utworzenie C. Rada Ministrów uznała, że czynności wskazane we wniosku jako stanowiące przedmiot działalności podstawowej C. są (będą) czynnościami wykonywanymi w celu realizacji zadań publicznych, a jednocześnie stanowią wyodrębnione zadania, które mogą być wykonywane odpłatnie.

Jako instytucja gospodarki budżetowej C. utworzony został w ściśle określonym celu - w celu odpłatnego wykonywania na rzecz Głównego Geodety Kraju określonych czynności w celu realizacji zadań publicznych Głównego Geodety Kraju. Finansowanie usług świadczonych przez C. na rzecz Głównego Geodety Kraju następuje ze środków publicznych - ze środków budżetu Państwa oraz, w części dotyczącej usług związanych z gromadzeniem, prowadzeniem i udostępnianiem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - ze środków Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym.

W uzupełnieniu z dnia 2 listopada 2016 r. (data wpływu 7 listopada 2016 r.) Strona wskazała, że jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług z tytułu wykonywania następujących czynności:

1.  odpłatnej dostawy towarów, rozumianej jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
2.  odpłatnego świadczenia usług, rozumianego jako każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, które nie jest dostawą towarów,
3.  eksportu i importu towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
5.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Wnioskodawca doprecyzował, że w dniu 31 grudnia 2015 roku zawarł ze Skarbem Państwa - Głównym Geodetą Kraju umowę, zmienioną następnie aneksem Nr 1, zawartym w dniu 16 maja 2016 roku oraz aneksem Nr 2, zawartym w dniu 26 lipca 2016 r., przedmiotem której jest odpłatne świadczenie na rzecz Głównego Geodety Kraju usług w zakresie przedmiotu działalności podstawowej C.

Za wykonane usługi, w tym wykonywanie czynności materialno-technicznych służących realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie gromadzenia i udostępniania centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, C. wystawia comiesięczne faktury VAT, opodatkowane stawką podstawową podatku od towarów i usług, i otrzymuje wynagrodzenie za wykonywanie tych czynności, wypłacane nie później niż 14 dnia od dostarczenia prawidłowo wystawionej faktury VAT.

Realizacja zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie gromadzenia i udostępniania centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącego własność Skarbu Państwa wpisuje się w umowę zawartą pomiędzy Głównym Geodetą Kraju a C., z tytułu której C. pobiera wynagrodzenie i odprowadza podatek należny w stawce właściwej.

Wszystkie zakupy towarów i usług, dokonywane w C., służą wyłącznie prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej stawką właściwą, polegającej na realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju oraz na świadczeniu usług w ramach działalności innej niż działalność podstawowa, która również podlega opodatkowaniu stawką właściwą.

Na przestrzeni 2015 roku C. nie wystawił żadnej faktury VAT w stawce zwolnionej.

Jednocześnie nadmienić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne centralna część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego udostępniana jest:

1.  po wniesieniu przez wnioskodawcę opłaty publicznoprawnej w wysokości określonej odrębnymi przepisami,
2.  nieodpłatnie, na mocy art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114, z późn. zm.).

Opłaty publicznoprawne wyłączone są spod regulacji ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.).

Wpływy z opłat za udostępnienie zbiorów danych oraz innych materiałów z zasobu centralnego oraz za czynności urzędowe związane z prowadzeniem tego zasobu stanowią przychody Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym - państwowego funduszu celowego (art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne). Wszystkie pobierane w ramach świadczonych dla Głównego Geodety Kraju usług opłaty publicznoprawne są przez C., bez zbędnej zwłoki, odprowadzane na rachunek bankowy Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym i w żadnym momencie nie generują dla C. przysporzenia z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług ani też z działalności nie będącej działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym C. ma obowiązek ustalać proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2 a ustawy o podatku od towarów usług

„W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć”?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie C. odpłatne udostępnianie centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w ramach usług świadczonych przez C. na rzecz Głównego Geodety Kraju nie podlega regulacji przywołanego powyżej art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów usług. Zadania Głównego Geodety Kraju określone w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w ustawie z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej są zadaniami publicznymi. Realizując przypisane mu zadania publiczne, ze względu na złożoność tych zadań, w tym ich złożoność techniczną, Główny Geodeta Kraju wykonywać musi szereg czynności, w tym również wysoce specjalistycznych czynności materialno-technicznych zleconych C. w ramach zawartej umowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), dalej ustawa, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest instytucją gospodarki budżetowej utworzoną Zarządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 2011 roku w sprawie utworzenia instytucji gospodarki budżetowej pod nazwą C\`(...)\`, wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym. Jest również zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług z tytułu wykonywania następujących czynności:

1.  odpłatnej dostawy towarów, rozumianej jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
2.  odpłatnego świadczenia usług, rozumianego jako każde świadczenie na rzecz innego podmiotu, które nie jest dostawą towarów,
3.  eksportu i importu towarów,
4.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
5.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Stosownie do wyżej wskazanego Zarządzenia Nr 51 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 2011 roku oraz statutu, nadanego C. przez Głównego Geodetę Kraju Zarządzeniem Głównego Geodety Kraju z dnia 15 grudnia 2010 roku w sprawie nadania statutu instytucji gospodarki budżetowej, funkcje organu założycielskiego w stosunku do Wnioskodawcy wykonuje Główny Geodeta Kraju a przedmiotem działalności podstawowej jest między innymi wykonywanie czynności materialno-technicznych służących realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm.) w zakresie gromadzenia i udostępniania centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, między innymi poprzez:

1.  udostępnianie informacji, danych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na wniosek lub w związku ze zgłoszeniem prac geodezyjnych i kartograficznych oraz obsługa wniosków dotyczących usług teleinformatycznego systemu A\`(...)\`, a także przekazywanie danych starostom i marszałkom województw na podstawie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
2.  prowadzenie ewidencji materiałów zasobu, rejestru zgłoszeń prac geodezyjnych i kartograficznych i rejestru wniosków o udostępnienie materiałów zasobu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. poz. 1183).
3.  przetwarzanie materiałów zasobu występujących w postaci nieelektronicznej do postaci elektronicznej.

Przedmiot działalności podstawowej Wnioskodawcy został określony zarówno w Zarządzeniu jak i w statucie w sposób tożsamy z tym, w jaki był on określony we wniosku Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Rady Ministrów o wyrażenie zgody na utworzenie C.

W dniu 31 grudnia 2015 roku Wnioskodawca zawarł ze Skarbem Państwa - Głównym Geodetą Kraju umowę, przedmiotem której jest świadczenie na rzecz Głównego Geodety Kraju usług w zakresie przedmiotu działalności podstawowej.

Za wykonane usługi, w tym wykonywanie czynności materialno-technicznych służących realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie gromadzenia i udostępniania centralnej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącego własność Skarbu Państwa, Wnioskodawca wystawia comiesięczne faktury i odprowadza podatek należny w stawce właściwej.

Wszystkie zakupy towarów i usług, dokonywane w C., służą wyłącznie prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej stawką właściwą, polegającej na realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju oraz na świadczeniu usług w ramach działalności innej niż działalność podstawowa, która również podlega opodatkowaniu stawką właściwą.

Jednocześnie, zgodnie z przepisami ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne centralna część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego udostępniana jest:

1.  po wniesieniu przez wnioskodawcę opłaty publicznoprawnej w wysokości określonej odrębnymi przepisami,
2.  nieodpłatnie, na mocy art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114, z późn. zm,).

Opłaty publicznoprawne wyłączone są spod regulacji ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.).Wpływy z opłat za udostępnienie zbiorów danych oraz innych materiałów z zasobu centralnego oraz za czynności urzędowe związane z prowadzeniem tego zasobu stanowią przychody Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym - państwowego funduszu celowego (art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne).

Wszystkie pobierane w ramach świadczonych dla Głównego Geodety Kraju usług opłaty publicznoprawne są przez Wnioskodawcę, bez zbędnej zwłoki, odprowadzane na rachunek bankowy Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym i w żadnym momencie nie generują przysporzenia z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług ani też z działalności nie będącej działalnością gospodarczą.

Jako instytucja gospodarki budżetowej Wnioskodawca utworzony został w ściśle określonym celu - w celu odpłatnego wykonywania na rzecz Głównego Geodety Kraju określonych czynności w celu realizacji zadań publicznych Głównego Geodety Kraju.

Finansowanie usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Głównego Geodety Kraju następuje ze środków publicznych - ze środków budżetu Państwa oraz, w części dotyczącej usług związanych z gromadzeniem, prowadzeniem i udostępnianiem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - ze środków Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym.

W związku z tak przedstawionym opisem sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z ustaleniem, czy ma on obowiązek ustalać proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2 a ustawy.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.

Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w stanie faktycznym wskazuje, że jest czynnym podatnikiem VAT i w ramach swojej podstawowej działalności gospodarczej wykonuje m.in. czynności materialno-techniczne służące realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju i określonych ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne. Za wykonane usługi wystawia co miesiąc faktury i odprowadza podatek należny w stawce podstawowej. Ponadto, Wnioskodawca podaje, że wszystkie zakupy towarów i usług, służą wyłącznie prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej stawką właściwą, polegającej na realizacji zadań publicznych przypisanych Głównemu Geodecie Kraju oraz na świadczeniu usług w ramach działalności innej niż działalność podstawowa, która również podlega opodatkowaniu stawką właściwą.

Warto w tym miejscu wskazać, że cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy, przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy publicznej. Działania o charakterze publicznoprawnym wyłączają takie podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Innymi słowy, wyłączenie z grona podatników organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej.

Wnioskodawca w stanie faktycznym podaje, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne udostępnia centralną część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pobierając za nie opłaty publicznoprawne, bądź na mocy ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne dane te udostępnia nieodpłatnie.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016 r. poz. 1629) mówiąc o państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym – rozumie się przez to zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentację zawierającą wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne.

Z kolei w art. 6 ust. 1 tej ustawy stwierdza się, że centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach geodezji i kartografii jest Główny Geodeta Kraju.

Natomiast w art. 6a ust. 1 ustawy, Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią:

1.  organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego:
    1.  Główny Geodeta Kraju,
    2.  wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie;
2.  organy administracji geodezyjnej i kartograficznej:
    1.  marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego,
    2.  starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.

Zadania organów określonych w ust. 1 pkt 2 wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej (art. 6a ust. 3 cyt. ustawy).

W myśl art. 40 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, gromadzenie i prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, kontrola opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom prawnym i fizycznym należy do:

1.  Głównego Geodety Kraju – w zakresie zasobu centralnego;
2.  marszałków Województw – w zakresie zasobów wojewódzkich;
3.  starostów – w zakresie zasobów powiatowych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, wynikające z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, polegające na udostępnieniu zbiorów danych oraz innych materiałów z zasobu centralnego oraz za czynności urzędowe związane z prowadzeniem tego zasobu należą do kategorii spraw z zakresu administracji rządowej. Tym samym opisane czynności, wynikające z zapisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wpisują się w dyspozycję art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Przedmiotowe czynności mają zatem charakter publicznoprawny, a nie cywilnoprawny i tym samym opłaty pobierane za ww. czynności, nie są objęte podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, skoro zakres działań Wnioskodawcy nie dotyczy wyłącznie czynności podlegających opodatkowaniu i działania w charakterze podatnika VAT, to należy stwierdzić, że w przypadku nabyć dokonywanych przez Wnioskodawcę, nie możemy mówić o wyłącznym wykorzystywaniu ich do działalności gospodarczej sensu stricte. Z powyższej analizy jasno wynika, że nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. W sytuacji gdy przypisanie tych zakupów w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

A zatem w przypadku zakupów towarów i usług mających związek zarówno z działalnością gospodarczą, jak i z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności innej niż gospodarcza, których przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, znajdą zastosowanie zasady odliczania podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.