Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-125/10/ŚS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-09-06
Teza: zakwalifikowanie roszczenia odszkodowawczego do masy spadkowej oraz obowiązek złożenia zeznania podatkowego o nabyciu praw do spadku
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; spadek; zezwolenie-zakres zezwolenia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 27 maja 2010r.), uzupełnionym w dniu 06 sierpnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku złożenia korekty zeznania podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku złożenia korekty zeznania podatkowego.

Z uwagi na stwierdzone braki formalne, pismem z dnia 27 lipca 2010r. Znak: IBPB II/1/436-124/10/ŚS, IBPB II/1/436-125/10/ŚS, wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Wniosek uzupełniono w dniu 06 sierpnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 30 kwietnia 2009r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie w przedmiocie zmiany postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 12 czerwca 1991r. Na jego podstawie Sąd stwierdził, iż spadek po F.L. zmarłej dnia 30 stycznia 1971r. na podstawie ustawy nabyli: wnukowie Jerzy S., Joachim L., Józef L. oraz Arieta L. Od powyższego postanowienia apelację złożyła Irena S., przy uczestnictwie Sywii C. Po terminie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji wystąpił uczestnik postępowania Waldemar S. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2009r. Sąd odrzucił apelację Ireny S. Postanowienie Sądu z dnia 30 kwietnia 2009r. stało się prawomocne z dniem 26 czerwca 2009r.

Wnioskodawczyni wskazała, iż Jerzy S. zmarł w dniu 10 grudnia 1980r. Postanowieniem z dnia 22 lutego 1991r. Sąd Rejonowy stwierdził, iż spadek po Jerzym S. nabyli: żona i dzieci: Bożena S., Waldemar S. i Grażyna S. po 1/3 części spadku każde z nich. Zgodnie z powołanymi postanowieniami Irena S., Bożena S., Waldemar S. i Grażyna K. - nabyli spadek w 46/1536 części - każde z nich.

Natomiast Joachim L. zmarł w dniu 10 października 1994r. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2005r. Sąd Rejonowy stwierdził, iż spadek po Joachimie L. nabyli: żona Janina L. oraz synowie Jan L. i Ryszard L. - po 1/3 części spadku każde z nich.

Z kolei Ryszard L. zmarł w dniu 2 marca 2006r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2006r. Sąd Rejonowy stwierdził, iż spadek po Ryszardzie L. nabyli: jego matka Janina L. i brat Jan L.

Józef L. zmarł 22 kwietnia 1992r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 2 lipca 2005r. Sąd Rejonowy stwierdził, iż spadek po Józefie L. dziedziczą żona Elżbieta L.-B. – w 1/4 części oraz dzieci: Piotr L., Adam L., Anna K. z domu L. oraz Dorota P. z domu L. - po 3/16 każde z nich.

Natomiast Adam L. (mąż wnioskodawczyni) zmarł w dniu 8 maja 2007r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007r. Sąd Rejonowy stwierdził, iż spadek po Adamie L. nabyli: Danuta L. (wnioskodawczyni) oraz syn Tomasz L. po 1/2 części spadku każde z nich.

Z kolei Elżbieta L. – B. zmarła w dniu 18 grudnia 2008r. Prawomocnym postanowieniem spadek po Elżbiecie L. nabyli: syn Piotr L., córka Anna K. oraz córka Dorota P. po 1/3 każde z nich.

Wnioskodawczyni stwierdziła, iż zgodnie z treścią powołanych postanowień nabyła spadek w 36/1536 części, Tomasz L. w 60/1536 części, Piotr L. w 96/1536 części, Anna K. w 96/1536 części, Dorota P. w 96/1536 części. Arieta L. zmarła w dniu 13 listopada 2005r., jej spadkobiercą na mocy prawomocnego postanowienia została córka Sylwia C.

Wnioskodawczyni stwierdziła, iż jedynym elementem należącym do masy spadkowej była nieruchomość budynkowa położona w P., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą nr X. Przedmiot spadku z przypadającego wnioskodawczyni udziału w masie spadkowej po Florentynie L. został zbyty przez Sylwie C. na rzecz Jarosława P., Mirosławy P. i Marcina P. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 29 września 2006r. przed notariuszem Karoliną H. W skład masy spadkowej nie wchodziły, zdaniem wnioskodawczyni, żadne inne składniki majątkowe. Spadkobiercy w 2007r. wnieśli o uznanie powyższej umowy za bezskuteczną. Sąd Okręgowy, a następnie Sąd Apelacyjny oddalił powództwo spadkobierców. Spadkobiercy zawiadomili również Prokuraturę Rejonową o popełnieniu przez Sylwię C. przestępstwa polegającego na przywłaszczeniu mienia znacznej wartości. Wnioskodawczyni stwierdziła, iż prokuratura postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007r. umorzyła śledztwo. Po rozpoznaniu wniesionego zażalenia na postanowienie Prokuratury Rejonowej Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Dochodzenie ewentualnych roszczeń okazało się wobec powyższego nieskuteczne. W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni stwierdziła, iż uprawomocnienie się postępowania Sądu o nabyciu spadku po mężu nastąpiło 22 czerwca 2007r. Zeznania podatkowego wnioskodawczyni nie złożyła, ponieważ Sąd Rejonowy w P. nadal prowadzi sprawę podziału nieruchomości dla poszczególnych spadkobierców. Wnioskodawczyni oczekuje na wycenę oraz informację o powierzchni nabytego spadku. Na dzień dzisiejszy nie dokonano żadnych zapisów w księgach wieczystych. Wnioskodawczyni posiada tylko postanowienie o nabyciu spadku w części.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wnioskodawczyni musi składać zeznanie podatkowe SD-3, jeśli w wyniku sprawy spadkowej nie uzyskała żadnej korzyści majątkowej, a przysługuje jej jedynie ewentualne roszczenie odszkodowawcze z tytułu poniesionych proporcjonalnie do wielkości udziałów w masie spadkowej kosztów sądowych w tym kosztów zastępstwa procesowego?
2.  Czy wnioskodawczyni będąca spadkobierczynią w przypadku nabycia praw majątkowych wynikających wyłącznie z roszczeń majątkowych stanowiących element masy spadkowej, na skutek wniesionego przez innego spadkobiercę jakiegokolwiek związanego ze spadkiem powództwa (w konsekwencji współuczestnictwa jednolitego koniecznego lub na skutek przystąpienia do wszczętego przez innego spadkobiercę postępowania związanego z majątkiem spadku), będzie zobowiązana do złożenia korekty zeznania podatkowego do właściwego organu podatkowego, któremu złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się o nabyciu?

Zdaniem wnioskodawczyni, w kontekście art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie części spadku po mężu nastąpiło po 01 stycznia 2007r. więc w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym po dniu 31 grudnia 2006r. Wnioskodawczyni powołała się na art. 5, art. 6 ust 1 pkt i art. 6 ust. 4 ww. ustawy stwierdzając, że obowiązek podatkowy w przedmiotowej sprawie powstał z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku. Następnie w oparciu o treść art. 17a ust. 1 tej ustawy wnioskodawczyni stwierdziła, że w przypadku nabycia spadku należy złożyć w zakreślonym w ustawie terminie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według określonego wzoru. Do zeznania podatkowego należy dołączyć dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania. Z uwagi na to, że ustawa o podatku od spadku i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek” wnioskodawczyni w tym zakresie odwołała się do art. 922 § 1 i 2 oraz art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, stwierdzając, że roszczenie odszkodowawcze ma charakter cywilnoprawny, majątkowy i co do zasady roszczenia o takim charakterze wchodzą więc do masy spadkowej. Jednocześnie wnioskodawczyni stwierdziła, iż odszkodowanie po zmarłym mężu nie wchodzi w skład masy spadkowej, gdyż w dacie jego śmierci odszkodowanie nie zostało wypłacone. Zdaniem wnioskodawczyni, mając powyższe na uwadze, jak również fakt, iż główne roszczenie odszkodowawcze o zwrot kwot przypadających z przeniesienia własności nieruchomości okazało się nieskuteczne i jest objęte res judicata (powagą rzeczy osądzonej) przedmiotem spadku może być tylko skuteczne roszczenie odszkodowawcze (klasyfikowane jako prawo majątkowe), stąd zeznaniu podlega wyłącznie roszczenie o zwrot kosztów sądowych. Następnie wnioskodawczyni stwierdziła, iż prawo do roszczenia odszkodowawczego jest prawem majątkowym, które wchodzi w skład masy spadkowej a zatem ciąży na niej obowiązek złożenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zeznania o nabyciu praw do spadku; w tym przypadku roszczenia o zwrot kosztów sądowych.

W ocenie wnioskodawczyni, spadkobierca w przypadku nabycia praw majątkowych wynikających wyłącznie z roszczeń majątkowych stanowiących element masy spadkowej, na skutek wniesionego przez innego spadkobiercę jakiegokolwiek związanego ze spadkiem powództwa w konsekwencji współuczestnictwa jednolitego koniecznego lub na skutek przystąpienia do wszczętego przez innego spadkobiercę postępowania związanego z majątkiem spadku, będzie stosownie do przepisu art. 17a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn zobowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego do właściwego organu podatkowego, któremu złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o nabyciu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska wnioskodawczyni w zakresie podatku od spadków i darowizn, zajęta w stosunku do przedstawionego zdarzenia przyszłego dotyczącego obowiązku złożenia korekty zeznania podatkowego w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się o zasądzeniu kwot wynikających z roszczeń majątkowych stanowiących element masy spadkowej (pyt. 2).

W pozostałym zakresie wniosku sprawa zostanie rozstrzygnięta odrębną interpretacją.

Ponieważ opisane we wniosku nabycie w drodze spadku nastąpiło w 2007r. w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w 2007r. - podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia.

Z treści wniosku wynika, iż mąż wnioskodawczyni zmarł 08 maja 2007r. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po mężu uprawomocniło się w dniu 22 czerwca 2007r. Wnioskodawczyni nabyła spadek w 36/1536 części masy spadkowej. Spadkodawca był współwłaścicielem nieruchomości budynkowej, która jednak została sprzedana w dniu 29 września 2006r. tj. za życia spadkodawcy, przez jednego ze współwłaścicieli – Sylwię C., bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Spadkobiercy Florentyny L. (w tym mąż wnioskodawczyni) w 2007r. wnieśli do Sądu o uznanie ww. umowy sprzedaży za bezskuteczną. W wyniku toczonych postępowań w kolejnych instancjach sądów i prokuratury oddalone zostało powództwo spadkobierców zarówno w sprawie uznania ww. umowy sprzedaży za bezskuteczną jak i postępowanie prokuratorskie w sprawie dokonania przestępstwa polegającego na przewłaszczeniu mienia znacznej wartości. Umowa sprzedaży budynku będącego współwłasnością męża wnioskodawczyni pozostała w mocy. To oznacza, że wnioskodawczyni nabyła w spadku roszczenie odszkodowawcze w stosunku do Sylwii C. o wypłatę części kwoty uzyskanej ze sprzedaży przywłaszczonej części budynku będącej własnością spadkodawcy. Wnioskodawczyni nie dokonała zgłoszenia nabycia rzeczy lub praw majątkowych na formularzu SD-Z2 jednak zamierza złożyć zeznanie podatkowe na formularzu SD-3. Wnioskodawczyni jako spadkobierczyni męża może w wyniku złożonego powództwa przez innych spadkobierców Florentyny L. uzyskać - jak stwierdza – określone prawa majątkowe wynikające z roszczeń majątkowych stanowiących element masy spadkowej.

Zgodnie z art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W przypadku nabycia majątku spadkodawcy tytułem dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku - art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

W myśl art. 6 ust. 4 tej ustawy, w przypadku nabycia, które nie zostało zgłoszone do opodatkowania, a następnie nabycie to stwierdzono pismem obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma. Jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, to obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.

Stosownie do art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – w brzmieniu obowiązującym w 2007r. - zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu - art. 4a ust. 2 cyt. ustawy.

Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa m.in. w ust. 1, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Stosownie do treści przepisu art. 17a ust. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Natomiast w myśl art. 17a ust. 3 powyższej ustawy w przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych niewykazanych w zeznaniu podatkowym, podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego organowi, któremu złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu.

Mając zatem na uwadze przytoczone powyżej uregulowania prawne oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że niezaspokojone roszczenie jest prawem majątkowym, które nabyte tytułem dziedziczenia (spadku) wchodzi do masy spadkowej i podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ponieważ wnioskodawczyni nabyła w spadku po mężu prawnie uzasadnione roszczenie w stosunku do Sylwii C. z chwilą śmierci spadkodawcy, tj. w dniu 08 maja 2007r. a obowiązek podatkowy w przedmiotowej sprawie powstał z dniem uprawomocnienia się postanowienia Sądu o nabyciu spadku, tj. w dniu 22 czerwca 2007r. i wnioskodawczyni nie skorzystała z dobrodziejstwa art. 4a ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn, to zgodnie z art. 17a ust. 1 w związku art. 4a ust. 3 ww. ustawy była zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu praw do spadku na formularzu SD-3, w którym winna wykazać powyższe roszczenie - roszczenie to bowiem istniało od dnia sprzedaży kamienicy w dniu 29 września 2006r. i nie zostało wypłacone do dnia śmierci spadkodawcy - w celu opodatkowania go na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej. Brak skonkretyzowanej wartości tego roszczenia nie zwalnia wnioskodawczyni z obowiązku zeznania jego istnienia w zeznaniu podatkowym. Złożenie zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy i praw majątkowych stosownie do art. 165 Ordynacji podatkowej wszczyna postępowanie, w wyniku którego po przeprowadzeniu przez urząd skarbowy postępowania podatkowego zostaje ustalona wysokość należnego podatku od spadków i darowizn. W sytuacji gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; organ zawiesza postępowanie - art. 201 Ordynacji podatkowej.

Z treści art. 205 § 1 i art. 205a § 4 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy podejmuje z urzędu lub na wniosek strony, w drodze postanowienia, zawieszone postępowanie, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie - w dniu powzięcia przez organ podatkowy np. wiadomości o uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądu.

Powyższe oznacza, że niczym nieuprawnione jest stanowisko wnioskodawczyni, iż w sytuacji gdy po złożeniu zeznania podatkowego o nabyciu spadku po zmarłym mężu, niebędzie - jak stwierdza- w wyniku powództwa wniesionego przez innych spadkobierców Florentyny L. (jego pośredniej spadkodawczyni) określone prawo majątkowe wynikające z roszczeń majątkowych stanowiących element masy spadkowej, będzie obowiązana do złożenia korekty zeznania podatkowego w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się o ich nabyciu. Bowiem, skoro - jak wynika z treści wniosku - wnioskodawczyni nabyła tytułem spadku po mężu prawa majątkowe w dacie jego śmierci tj. w dniu 08 maja 2007r., to ewentualne wydanie przez Sąd (po dacie śmierci męża) prawomocnego wyroku zasądzającego od pozwanej Sylwii C. na rzecz wnioskodawczyni skonkretyzowanej wartości roszczenia nie spowoduje, bo nie może w świetle powołanych przepisów - obowiązku złożenia korekty zeznania podatkowego organowi, któremu złożono zeznanie podatkowe. Jak wykazano wyżej wszelkie roszczenia przysługujące spadkodawczyni winny być wykazane w zeznaniu podatkowym jako prawa majątkowe. Realizacja tych praw (np. poprzez uzyskanie konkretnej kwoty pieniężnej wynikającej z roszczenia) nie stanowi nowego nabycia lub też nabycia, o którym wnioskodawczyni dowiaduje się dopiero z chwilą realizacji prawa.

Zaznaczyć należy, iż wyrok sądu zasądzający określone kwoty w rzeczywistości jedynie potwierdzi i skonkretyzuje wartość roszczenia, które było znane co do istnienia w chwili śmierci spadkodawcy i tym bardziej w chwili powstania obowiązku podatkowego, którego moment powstania został określony prawomocnym postanowieniem sądu o stwierdzeniu nabyciu spadku. Ewentualna korekta zeznania podatkowego będzie zasadna jedynie wtedy, gdy zaistnieją ku temu przesłanki, tj., wówczas gdy wnioskodawczyni po złożeniu zeznania podatkowego rzeczywiście dowie się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem spadku po mężu, o których nie wiedziała (nie posiadała wiedzy) wówczas, gdy składała zeznanie podatkowe oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu. W przedmiotowej sprawie, wiedzę o nabyciu przedmiotowych praw majątkowych wnioskodawczyni posiadała już w chwili nabycia spadku, bowiem roszczenie powstało za życia spadkodawcy (2006r.) i do chwili jego śmierci nie zostało zaspokojone.

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawczyni, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-00 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.