Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-185/07/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-12-18
Teza: Refakturowanie kosztów a świadczenie usług, obrót i zwolnienie podmiotowe.
Słowa kluczowe: refakturowanie; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty, przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2007r. (data wpływu 18 września 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2007r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W pomieszczeniu przyległym do budynku Wnioskodawcy znajduje się hydrofornia osiedlowa i osiedlowa sieć wysokiej wody, zaopatrująca w wodę wysoką cztery budynki.

W kosztach utrzymania hydroforni uczestniczą cztery budynki, lecz umowy z kontrahentami na świadczenie usług i dostawę towarów są zawarte przez Wnioskodawcę.

Do kosztów utrzymania hydroforni zalicza się: koszty utrzymania czystości, centralnego ogrzewania, konserwacji, remontów itp.

Wnioskodawca dokonuje refaktury kosztów na trzy budynki bez doliczania prowizji.

Koszty remontów i konserwacji rozdzielane są po równo na cztery wspólnoty mieszkaniowe.

Za zużytą wodę i odprowadzenie ścieków MPWiK obciąża na podstawie faktury Wnioskodawcę.

Koszty wody i ścieków rozliczane są na podstawie odczytów wodomierzy z mieszkań wszystkich czterech budynków, a pozostała wartość z faktury MPWiK jest rozliczana na osoby w mieszkaniach bez wodomierzy.

Ponadto Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej poza działalnością statutową, o której mowa w ar. 15 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz.U z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Wspólnoty Mieszkaniowe tych czterech budynków zwróciły się do MPWiK o przejęcie w użytkowanie i eksploatację hydroforni osiedlowej z uwagi na sytuację krzywdzącą te wspólnoty, gdyż zmuszone są ponosić dodatkowe koszty a obciążane są urzędową stawką za wodę i ścieki.

MPWiK w odpowiedzi do wspólnot mieszkaniowych przedstawiło warunki, które są związane z przystosowaniem w każdym z pozostałych trzech budynków pomieszczeń, urządzeń oraz projektów na koszt wspólnot, co na chwilę obecną nie jest do zrealizowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy refaktura kosztów utrzymania hydroforni i kosztów wody+ścieki (bez doliczania prowizji) dokonywana przez Wspólnotę Mieszkaniową na trzy pozostałe Wspólnoty Mieszkaniowe jest czynnością o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jeżeli tak, to czy w przypadku przekroczenia obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 5 ww. ustawy z tut. refaktury kosztów utrzymania hydroforni i wody z odprowadzeniem ścieków do lokali mieszkalnych Wspólnota Mieszkaniowa stanie się czynnym podatnikiem VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy obroty uzyskane z tyt. refaktury kosztów wykazanych na fakturach kontrahentów dotyczące utrzymania hydroforni osiedlowej, nie są obrotem z tyt. sprzedaży na zewnątrz Wspólnoty Mieszkaniowej, która przynosi korzyści finansowe. Jest to działalność mieszkaniowa o której mowa w ustawie o własności lokali.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę podatku należnego. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą towarów lub świadczeniem usług.

Jednocześnie w myśl z art. 113 ust. 1 ww. ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust.1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega sprzedaży ponad tę kwotę (art 113 ust. 5 w/w ustawy o VAT).

Zarówno przepisy cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie regulują zagadnienia odsprzedaży, tzw. refakturowania. Uznaje się jednak, iż z refakturowaniem mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy umowa łącząca strony przewiduje tego rodzaju sposób wzajemnych rozliczeń oraz do refakturowanych usług podmiot, który je refakturuje, nie dolicza żadnej marży. Refakturowana kwota musi odpowiadać kwocie, jaka wynika z wystawionej przez usługodawcę faktury pierwotnej. Ponieważ w przypadku opłat za energię elektryczną, cieplną, gaz itp. faktycznymi odbiorcami czerpiącymi korzyści z tych usług są najemcy, uzasadnione wydaje się ich refakturowanie według stawek wynikających z pierwotnie wystawionych faktur. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy usługi, lecz na jej rzeczywistym użytkowniku.

W praktyce przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

*   przedmiotem refakturowania są usługi,
*   z usług nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na którego wystawiona jest pierwotna faktura,
*   sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego,
*   podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę,
*   w umowie między kontrahentami powinno być zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu danego rodzaju czynności.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż Wnioskodawca refakturuje na 3 inne podmioty koszty dotyczące utrzymania hydroforni osiedlowej, tj.

*   koszty utrzymania hydroforni (koszty utrzymania czystości, centralnego ogrzewania, konserwacji, remontów itp.) oraz
*   koszty wody i odprowadzania ścieków.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej poza działalnością statutową.

Zgodnie zatem z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, świadczenie usług przez Wnioskodawcę na rzecz pozostałych użytkowników hydroforni polegające na obciążaniu ich kosztami związanymi z utrzymaniem hydroforni - stanowi świadczenie usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a kwoty uzyskane z tego tytułu stanowią obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przychody z tego tytułu mogą jedynie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 w/w ustawy o VAT do limitu 10.000,00 euro, po przekroczeniu którego Strona będzie zobowiązana do rejestracji do podatku od towarów i usług.

Również zgodnie z art. 28 Dyrektywy Rady 2006/112/WE dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 06.347.1), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007r., w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.