Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-760/08-3/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-11-17
Teza: Faktury korekty i korekta kwoty podatku naliczonego - środek trwały powyżej 15000 zł.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-korekta faktury; korekta-korekta podatku naliczonego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; środek-środek trwały
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Ośrodka Sportu i Rekreacji, przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2008 r. (data wpływu 18 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie korekty faktur i korekty podatku naliczonego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty faktur i korekty podatku naliczonego. Wniosek uzupełniono w dniu 24 października 2008 r. o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W wyniku rozstrzygnięcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji z zachowaniem konkurencji na dostawę ciepła i modernizację systemu ogrzewania kompleksu rekreacyjno sportowego zostały podpisane umowy (Nr (…) i (…)) pomiędzy Gminą jako Zamawiającym, Ośrodkiem Sportu i Rekreacji jako odbiorcą z jednej strony, a Spółką jako dostawcą. Na mocy wyżej wymienionych umów Spółka zobowiązała się do:

*   wykonania projektu, sporządzenia kosztorysu inwestorskiego, uzyskania pozwolenia na budowę i użytkowanie,
*   wyremontowania pomieszczenia przeznaczonego na kotłownię, przeprowadzenia modernizacji systemu grzewczego zgodnie z projektem, w zakresie opisanym w specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz ofercie Spółki,
*   prowadzenia eksploatacji systemu polegającej: na dostawie ciepła i utrzymania systemu w należytej sprawności technicznej zgodnie z umową o dostawę ciepła,
*   po upływie okresu umowy przekazania zamawiającemu zmodernizowanej kotłowni wraz z urządzeniami.

Umowy podpisane przez strony określały sposób rozliczenia poniesionych przez Spółkę nakładów inwestycyjnych oraz opłat miesięcznych za ogrzewanie.

l tak: § 8 umowy Nr (…) stanowił:

1.  Spółka sfinansuje w całości roboty modernizacyjne systemu grzewczego.
2.  Przez okres trwania umowy Zamawiający zobowiązuje się do odbioru ciepła.
3.  Wynagrodzenie miesięczne za realizację zadania wynosi 25.820 zł netto, 31.500 zł brutto.
4.  Na kwotę określoną w p. 3 składają się: opłata miesięczna za ogrzewanie, koszt zarządzania ciepłem, koszty eksploatacyjne.

Zapisy § 8 umowy, o której mowa wyżej zgodne były z zapisami § 4 Umowy Nr 7/99/2002 w brzmieniu:

1.  Opłata za dostawę energii cieplnej wynosi - 31.500 zł brutto miesięcznie i dzieli się następująco: a) Koszt zakupu węgla - 7.922 zł brutto b) Koszty obsługi i utrzymania kotłowni - 7.922 zł brutto c) Koszt zarządzania ciepłem i pozostałe koszty związane z ogrzewaniem i eksploatacją kotłowni - 15.656 zł brutto.

W umowie (…) wartość miesięcznej raty spłaty nakładów inwestycyjnych poniesionych na modernizację systemu, w wysokości 15.656 zł brutto została określona jako „koszt zarządzania ciepłem i pozostałe koszty związane z ogrzewaniem i eksploatacją kotłowni”.

Integralną częścią umowy (…) była oferta dostawcy i specyfikacja istotnych warunków zamówienia, które określały miedzy innymi przedmiot zamówienia, kryteria oceny ofert, oraz koszt jaki zamawiający będzie ponosił w okresie 5 lat w związku z realizacją przedsięwzięcia, na które składała się opłata za dostawę ciepła oraz rata spłaty modernizacji, ale sposób rozliczenia poniesionych nakładów inwestycyjnych został określony w umowach podpisanych przez wszystkie strony. Przez okres pięciu lat Spółka, zgodnie z zapisami umów o których mowa wyżej, obciążała Wnioskodawcę fakturami miesięcznymi za dostawę ciepła. Ponieważ Ośrodek wykonuje czynności zwolnione i opodatkowane podatkiem VAT, jak również wyłączone z opodatkowania, do końca kwietnia 2004 r. jednostka w każdym miesiącu zmniejszała, taką część podatku naliczonego, która odpowiadała procentowemu udziałowi wartości sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem w wartości sprzedaży ogółem natomiast od 1 maja 2004 r. podatek VAT naliczony przy zakupie ciepła rozliczany był współczynnikiem wyliczonym jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku, z którymi nie przysługuje takie prawo. Zakupy związane z dostawą ciepła wykazywane były w deklaracji VAT jako nabycie towarów i usług pozostałych.

Po pięciu latach, w lutym 2007 r., Gmina wystąpiła do Spółki o nieodpłatne przekazanie zmodernizowanej kotłowni, zgodnie z zapisami umowy. Do miesiąca listopada trwały spory, co do sposobu przejęcia i rozliczenia kotłowni, o której mowa wyżej. Do tego czasu, aby nie wyłączać obiektu sportowego z działalności, na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Ośrodkiem a Spółką, dostawą ciepła do kompleksu w dalszym ciągu zajmowała się Spółka. Wnioskodawca podkreślił, iż to on ponosił wyłącznie wydatki związane z dostawą ciepła. Dnia 12 listopada 2007 r., powołując się na Umowy nr (…) i (…), Spółka przekazała wystawione na rzecz Ośrodka faktury korygujące, w których wyszczególniła w jednej pozycji dostawę ciepła, a w drugiej częściową spłatę całkowitych nakładów na modernizację kotłowni. Ponieważ korekty, były niezgodne z zapisami umów (na które powoływała się Spółka), bowiem określały one sposób rozliczenia poniesionych nakładów inwestycyjnych oraz dostawę ciepła jako „opłatę za dostawę energii cieplnej”, jednostka odesłała wystawione przez Spółkę faktury korygujące bez księgowania.

W dniu 10 grudnia 2007 r. odbyło się spotkanie przedstawicieli Urzędu Miejskiego, Spółki oraz Ośrodka, na którym ustalono, że przesuwa się termin przekazania kotłowni do czasu uzyskania interpretacji w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w podatku VAT, w związku z czym, aby jednostka mogła prowadzić działalność na tym obiekcie, do miesiąca czerwca br. Spółka w dalszym ciągu dostarczała ciepło do obiektu, a kotłownia nadal stanowiła jej własność.

W miesiącu czerwcu, Wnioskodawca otrzymał od Spółki informację, że jej stanowisko było prawidłowe, wystawienie faktur korygujących było poprawne i spłatę kosztów inwestycyjnych w okresach przed wydaniem towaru należy traktować jako zaliczki na poczet dostawy towaru.

Dnia 8 lipca 2008 r. Spółka w obecności przedstawicieli Urzędu Miejskiego przekazała kotłownię Ośrodkowi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy jednostka powinna uwzględnić w swojej ewidencji faktury korekty dotyczące spłaty nakładów inwestycyjnych, skoro zapisy umów podpisane przez wszystkie strony, określające sposób rozliczenia nie wyszczególniają zapisu mówiącego wprost, że część ww. wynagrodzenia stanowi spłatę poniesionych nakładów inwestycyjnych, tylko określa całość dostawy jako „dostawę energii cieplnej”?
2.  Jeżeli, pomimo zaistniałych wątpliwości jednostka ma rozliczyć zaliczkowo zmodernizowaną kotłownię, to w jaki sposób i kiedy ma ująć zakup tej kotłowni jako zakupy towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych w deklaracji VAT, korygując jednocześnie zakupy pozostałe i w jakim okresie dokonywać korekty podatku VAT naliczonego od zakupionego środka trwałego, o którym mowa w art. 91 ust. 2?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1. Uwzględniając zapisy umów podpisanych przez wszystkie strony, należy stwierdzić, że Spółka składając podpis pod umową wyraziła zgodę na taki sposób rozliczenia nakładów inwestycyjnych, które zostały wkalkulowane w dostawę ciepła i wpisane jako „koszt zarządzania ciepłem i pozostałe koszty związane z ogrzewaniem i eksploatacją”. Co prawda w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, która stanowi integralną cześć umowy nr (…) o dostawę ciepła, w opisie sposobu oceny oferty wg kryterium l, na miesięczny koszt jaki zamawiający ponosił w okresie pięciu lat w związku z realizacją przedsięwzięcia, składała się opłata za dostawę ciepła oraz raty spłaty modernizacji, ale zdaniem Zainteresowanego jest to kryterium brane pod uwagę przy wyborze oferenta, a umowa dopiero określała sposób rozliczenia poniesionych nakładów. Kierując się zapisami umów, uznano, że w części dotyczącej rozliczenia nakładów inwestycyjnych, spełniają one przesłanki leasingu operacyjnego, gdyż:

1.  Umowy zostały zawarte na czas określony - pięć lat.
2.  Suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, w części związanej z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi odpowiada wartości początkowej środka trwałego.
3.  Odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie trwania umowy dokonywał finansujący tę inwestycję.
4.  Po upływie terminu, na jaki zawarta została umowa, miało nastąpić nieodpłatne przekazanie zmodernizowanego i sprawnie technicznego urządzenia i instalacji grzewczych.

W związku z powyższym całość transakcji, została potraktowana przez jednostkę zgodnie z zapisami umowy, jako zakupy pozostałe. Przyjęcie korekt i zaliczkowe rozliczenie poniesionych nakładów inwestycyjnych spowoduje, że w jednostce w miesiącu lipcu br. (bo wtedy nastąpiło przekazanie środka trwałego), do ewidencji środków trwałych zostanie wprowadzona kotłownia, której wartość będzie znacznie odbiegała od stanu faktycznego, gdyż przez okres pięciu lat środek ten był eksploatowany i amortyzowany przez Spółkę, która była właścicielem tej kotłowni i obsługiwała ją, dostarczając ciepło do obiektu. Jednostka rozpocznie w swoich księgach amortyzację środka trwałego, który tak naprawdę jest zużyty w 50%. W opinii Wnioskodawcy zaliczkowa sprzedaż wystąpiłaby wtedy, kiedy wraz ze spłatą ostatniej raty nakładów inwestycyjnych następuje przeniesienie własności, ale jest to środek trwały nowy, którego wartość wynikająca z rozliczonych zaliczek, nie odbiega od stanu faktycznego.

Ad.2. Przyjmując za poprawne stanowisko Spółki, że mamy do czynienia ze sprzedażą z zastrzeżeniem własności aż do całkowitego uiszczenia ceny - zgodnie z art. 589 Kodeksu cywilnego, to zdaniem Zainteresowanego dokonuje on korekty deklaracji VAT-7 w miesiącu, w którym nastąpiło przekazanie zmodernizowanej kotłowni, po otrzymaniu faktur korygujących, które wykazuje się w deklaracji VAT „na minus” w pozycji nabycie towarów i usług pozostałych, a „na plus” w pozycji nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych. Ponieważ wartość kotłowni, przewyższa kwotę 15.000 zł, to podatek VAT odliczony, będzie korygowany, przez okres 5 kolejnych lat, licząc począwszy od roku 2008, w którym została ona przekazana przez Spółkę i wprowadzona na stan środków trwałych w jednostce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny
– jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jak wynika z powyższych przepisów, zaistnienie określonego zdarzenia (dostawa towarów lub świadczenie usług), rodzi powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów. Fakt ten, należy dokumentować fakturą VAT.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi (art. 106 ust. 3 ustawy).

Prawidłowo wystawiona faktura powinna dokumentować stan faktyczny dotyczący zdarzenia gospodarczego. Opis tego zdarzenia może wynikać z zawartych pomiędzy stronami umów, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Zainteresowany płacił kontrahentowi miesięczną opłatę za realizację zadania, na którą składały się, zgodnie z zawartą umową Nr (…): opłata miesięczna za ogrzewanie, koszty zarządzania ciepłem i koszty eksploatacyjne. Na otrzymywanych fakturach Wnioskodawca jedną kwotą obciążany był za dostawę energii cieplnej.

Oznacza to, że Wnioskodawcy – jako Stronie umowy – znane były jej warunki, z których wynikało, że kwota miesięcznego wynagrodzenia za realizację zadania („opłata za dostawę energii cieplnej”), zgodnie z drugą zawartą umową Nr (…), dzieli się na: koszt zakupu węgla, koszt zakupu i utrzymania kotłowni oraz koszt zarządzania ciepłem i pozostałe koszty związane z ogrzewaniem i eksploatacją kotłowni. Z kolei, zgodnie ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, która stanowi integralną część umowy nr (…) wynika, że na miesięczny koszt jaki zamawiający ponosił w okresie 5 lat w związku z realizacją przedsięwzięcia składała się opłata za dostawę ciepła oraz raty spłaty modernizacji.

Zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Stosownie z § 9 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4.  nazwę towaru lub usługi;
5.  jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8.  stawki podatku;
9.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11.  wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

W myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca – stosownie do § 16 ust. 2 rozporządzenia – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, b) nazwę towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny – ust. 2 powołanego przepisu – powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, b) nazwę towaru lub usługi objętych podwyżką ceny;
3.  kwotę podwyższenia ceny bez podatku;
4.  kwotę podwyższenia podatku należnego.

W myśl § 17 ust. 3 rozporządzenia, faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Z powyższego przepisu wynika, iż dopuszczalne jest korygowanie „pomyłek (…) w jakiejkolwiek pozycji faktury”, przy czym nie uczyniono żadnych zastrzeżeń, co do charakteru tych pomyłek, mogą to być więc wszelkie możliwe pomyłki, w tym również dotyczące zmiany przedmiotu transakcji. Za interpretacją taką przemawia również wykładnia językowa analizowanego przepisu. Według słownika Języka Polskiego pod red. M. Szymczaka, wyraz „pomyłka” oznacza – sąd lub postępek niezgodny z istotnym stanem rzeczy lub z obowiązującymi normami, mylne mniemanie, niewłaściwe, nieudane posunięcie; błąd, omyłka. Natomiast wyraz „jakikolwiek” – to zaimek zastępujący przymiotniki bez bliższego precyzowania ich treści; dowolny, wszelki, jaki bądź, wszystko jedno jaki; którykolwiek, jakikolwiek.

Posłużenie się przez ustawodawcę zaimkiem nieokreślonym wskazuje, że „pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury” mogą również dotyczyć przedmiotu transakcji, a z uwagi na nieokreślenie istoty pomyłek, należy przyjąć, że mogą polegać na wpisaniu zupełnie innego przedmiotu zdarzenia gospodarczego.

Podsumowując powyższe należy podkreślić, iż celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, co oznacza, iż nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Jeżeli więc faktura zawiera pomyłki dotyczące jakiejkolwiek pozycji powinna zostać skorygowana, w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między podmiotami gospodarczymi.

Tym samym, odnosząc powyższą analizę do zadanego przez Wnioskodawcę pytania, stwierdza się, że o ile pierwotne faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych faktów, to właściwym jest skorygowanie danych na fakturze poprzez wystawienie faktury korygującej. Oznacza to, że nabywca takich faktur – jeśli nie wnosi zastrzeżeń – potwierdza ich przyjęcie, w celu skorygowania posiadanej przez siebie dokumentacji.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy scharakteryzowane we wniosku umowy są umowami przenoszącymi własność z zastosowaniem art. 589 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), czy też spełniają warunki umowy leasingu operacyjnego, czyli spełniają warunki zbieżne z zapisami art. 709 Kodeksu cywilnego. Dodatkowo, dla celów podatkowych, przy umowach leasingu decydujące znaczenie mają postanowienia umowy, które należy najpierw ocenić w świetle zapisów ustawy o podatku dochodowym, a następnie ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślić również należy, że ta kwestia nie była przedmiotem zapytania przez Wnioskodawcę podobnie jak kwestia dotycząca przyjęcia do ewidencji środków trwałych i amortyzacji przejętej kotłowni.

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do przepisu art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W myśl art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4, a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Natomiast w myśl przepisu art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio

W art. 91 ust. 3 ustawy, wskazano ponadto, że korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.

Jak zostało przedstawione we wniosku, Zainteresowany odliczał na bieżąco podatek naliczony z faktur (wykazując w deklaracji jako zakupy pozostałe), z uwzględnieniem współczynnika wyliczonego jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo (od 1 maja 2004 r., wcześniej natomiast według procentowego udziału wartości sprzedaży opodatkowanej w wartości sprzedaży ogółem).

Otrzymanie przez Wnioskodawcę faktur korygujących, nie spowoduje zmiany wysokości podatku naliczonego, ale wskaże na inny rodzaj poniesionego wydatku. Zatem, korekta dotyczyć będzie wykazania „na minus” podatku naliczonego z tytułu „nabycie towarów i usług pozostałych” (poz. 47 deklaracji VAT-7) i wykazania kwoty podatku naliczonego „na plus” w pozycji „nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych” (poz. 45 deklaracji VAT-7). Przepis § 16 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz.798 ze zm.) wskazuje, iż nabywca otrzymujący fakturę korygującą jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc, w którym tę fakturę otrzymał, a w przypadku nabywców, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy – w rozliczeniu za kwartał, w którym tę fakturę otrzymali. W przedmiotowej sprawie, nie ma miejsca wskazana w powyższym przepisie sytuacja, tj. nie dochodzi do zmniejszenia podatku naliczonego. Jednakże Wnioskodawca powinien dokonać korekty jak wyżej, w miesiącu otrzymania faktury korygującej, gdyż dopiero wówczas był w posiadaniu informacji mającej wpływ na korektę źródła podatku naliczonego w deklaracji.

Zainteresowany we wniosku wskazał, że wartość kotłowni przekracza kwotę 15 000 zł co, w świetle pozostałych informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę, wskazuje na zastosowanie art. 91 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z zapisem art. 163 ust. 2 zdanie czwarte ustawy, w stosunku do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed dniem 1 maja 2004 r. stosuje się przepisy art. 20 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 175. (ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym – Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). W związku z faktem, iż umowa dotycząca modernizacji kotłowni i pozostałych warunków zawarta została w 2002 r., należy ustalić, kiedy doszło do nabycia przez Wnioskodawcę przedmiotowej kotłowni.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku, do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług doszło w momencie wpłaty ostatniej zaliczki nakładów inwestycyjnych. Zgodnie zatem z powyższym przekazanie kotłowni miało miejsce pod rządami ustawy z dnia 11 marca 2004 r., stąd też przepis art. 163 ustawy nie będzie miał zastosowania i Zainteresowany będzie zobowiązany do korygowania, w czasookresie wskazanym w przepisie art. 91 ust. 2 ustawy, podatku naliczonego od nabytej kotłowni, począwszy od roku, w którym środki trwałe zostały oddane do używania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie korekty faktur i korekty podatku naliczonego. Natomiast kwestia korekty podatku naliczonego przy sprzedaży kotłowni została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 17 listopada 2008 r. Nr ILPP2/443-760/08-4/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.