Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.374.2025.3.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego lub zwrotu całości podatku VAT,
wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione
na zakup autobusów.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu całości podatku VAT,
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup autobusów.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwania - pismami z 18 czerwca 2025 r. (wpływ
    20 czerwca 2025 r.), z 19 czerwca 2025 r. (wpływ 19 czerwca 2025 r.) oraz z 12 sierpnia
    2025 r. (wpływ 12 sierpnia 2025 r).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Związek Gmin „(...)” w (...) (zwany dalej: Związkiem lub Wnioskodawcą) działa na podstawie
    ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 z
    późn. zm.) oraz Statutu. Związek posiada osobowość prawną oraz zdolność do czynności
    prawnych. Związek jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Związek Gmin „(...)” zrzesza (...) gmin: (...). Zgodnie ze Statutem Związek wykonuje
    przekazane mu zadania publiczne gmin - członków w zakresie lokalnego transportu
    zbiorowego, które dotyczą w szczególności: zapewnienia funkcjonowania pasażerskiej
    komunikacji zbiorowej na obszarach gmin objętych działaniem Związku, koordynowania
    rozkładów jazdy linii przebiegających przez obszar gmin-członków Związku oraz
    efektywnego wykorzystania majątku Związku. Majątek Związku jest odrębny od majątku
    gmin - członków Związku i jest samodzielnie przez Związek zarządzany. Nadto, Związek
    realizował i realizuje zadanie własne innych podmiotów - jednostek samorządu
    terytorialnego niezrzeszonych w Związku. Tytułem przykładu można wskazać realizacje
    zadań własnych w zakresie prowadzenia publicznego transportu zbiorowego
    przekazanych Związkowi przez np. Powiat (...) (Porozumienie z dnia (...) 2015 r. w sprawie
    przekazania Związkowi Gmin „(...)” w (...) zadania własnego Powiatu (...) polegającego na
    organizowaniu i zarządzaniu publicznym transportem zbiorowym w zakresie powiatowych
    przewozów pasażerskich na terenie Powiatu (...)), Powiat (...) (Porozumienie z dnia (...)
    2022 r. w sprawie przekazania Związkowi Gmin „(...)” zadania własnego Powiatu (...));
    Powiat (...) (Porozumienie z dnia (...) 2024 r. w sprawie przekazania Związkowi Gmin „(...)”
    zadania własnego Powiatu (...) polegającego na organizowaniu i zarządzaniu publicznym
    transportem zbiorowym w zakresie powiatowych przewozów pasażerskich). Podkreślić
    należy, iż postanowienia statutu Związku uprawniają Związek do wykonywania zadań z
    zakresu właściwości innych jednostek samorządu terytorialnego niezrzeszonych w
    Związku na podstawie porozumień zawartych z tymi jednostkami. Związek wykonuje
    zadania z zakresu publicznego transportu zbiorowego poprzez spółkę - (...) w (...) S.A.

    (dalej: X), która to spółka jest podmiotem wewnętrznym (Związek posiada w spółce 100%
    akcji). X realizuje zadania na podstawie zawartych w dniu 31.12.2021 r. umów o
    świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego (...) oraz (...).
    Wskazać należy, iż zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o
    publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285) organizator publicznego
    transportu zbiorowego jest uprawniony do wyboru operatora w trybie przewidzianym w
    prawie zamówień publicznych albo w trybie art. 22 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie
    zbiorowym. W analizowanym stanie faktycznym umowy realizowane są na podstawie art.
    22 ust. 1 pkt. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, mianowicie poprzez
    bezpośrednie zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
    zbiorowego z podmiotem wewnętrznym, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007
    Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącym usług
    publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Zgodnie z
    rozporządzeniem (art. 2j Rozporządzenia) „podmiot wewnętrzny” oznacza odrębną
    prawnie jednostkę podlegającą kontroli właściwego organu lokalnego, a w przypadku
    grupy organów przynajmniej jednego właściwego organu lokalnego, analogicznej do
    kontroli, jaką sprawują one (nad własnymi służbami). Przyjąć więc należy, iż spółka
    kapitałowa, w której dana jednostka samorządu terytorialnego albo związek jednostek
    samorządu terytorialnego jest wyłącznym udziałowcem albo akcjonariuszem i wykonuje w
    tym zakresie nadzór właścicielski, winna zostać uznana za podmiot wewnętrzny. Zgodnie z
    wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym (nr KRS: (...)) jedynym akcjonariuszem X jest
    Związek.
    X jest odrębnym od Związku podmiotem prawnym, a przez to odrębnym,
    zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT. Przychody X są generowane z
    prowadzonej działalności tj. w większości z umów powierzenia.
    X złożyło oświadczenie, że jako podmiot powołany do świadczenia usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego spełnia przesłanki uznania go za podmiot wewnętrzny
    w rozumieniu ww. rozporządzenia oraz zobowiązuje się spełnić przesłanki uznania go za
    podmiot wewnętrzny przez cały okres obowiązywania ww. umów. X zobowiązało się do
    niezwłocznego informowania Związku o wystąpieniu zagrożenia utraty statusu podmiotu
    wewnętrznego.
    Związek Gmin realizuje projekty z Rządowego Funduszu (...).
    W ramach Edycji (...) realizowane jest przedsięwzięcie pn. (...) do realizacji zadań w zakresie
    transportu drogowego na terenie Związku, z którego zakupione zostały 4 autobusy (....
    Stosowna umowa na zakup autobusów została podpisana 16 lipca 2024 r., z wybranym w
    drodze przetargu przedsiębiorcą. Wartość przedmiotowej umowy brutto wynosi (...) zł, z
    tego netto (...) zł, VAT (...) zł. W ramach niniejszego projektu Związek otrzyma
    dofinansowanie w wysokości (...) zł. Wartość podatku od towarów usług stanowi koszt
    niekwalifikowany zadania. Pozostałą część Związek pokrywa ze środków własnych.
    W ramach Edycji (...) realizowane są dwa zadania:
    - zakup (...) sztuk autobusów niskoemisyjnych zasilanych CNG (stosowna umowa na
      zakup autobusów została podpisana (...) 2024 r.). Wartość przedmiotowej umowy
      brutto wynosi (... ) zł, z tego netto (...) zł, VAT (...) zł.;
    - zakup (...) sztuk autobusów niskoemisyjnych zasilanych CNG (stosowna umowa na
      zakup autobusów została podpisana (...) 2024 r.). Wartość przedmiotowej umowy
      brutto wynosi (...) zł, z tego netto (...) zł, VAT (...) zł.
    W ramach niniejszego projektu Związek Gmin otrzyma dofinansowanie w wysokości (...) zł.
    Wartość podatku od towarów usług stanowi koszt niekwalifikowany zadania. Pozostałą
    część Związek pokrywa ze środków własnych. Wartość wkładu własnego Związku (...) zł.

    Związek prowadzi księgi rachunkowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 roku o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2023, poz. 120 z późn. zm. ) i dla celów księgowych
    prowadzi ewidencję środków trwałych oraz dokonuje stosownych odpisów
    amortyzacyjnych.
    Zakupione w ramach projektów autobusy będą stanowiły własność Związku, a Związek
    zamierza wydzierżawić je odpłatnie podmiotowi wewnętrznemu - (...) w (...) S.A (umowa
    dzierżawy na rzecz podmiotu wewnętrznego).
    Rozwiązanie to wynika m.in. z tego, że X posiada zasoby organizacyjne, kadrowe i
    techniczne, aby zapewnić odpowiedni poziom świadczenia usług w zakresie transportu
    zbiorowego, podczas, gdy Związek nie dysponuje obecnie takimi zasobami i bez istotnych
    zmian organizacyjnych oraz dodatkowych obciążeń finansowych nie byłby w stanie
    zapewnić porównywalnego poziomu świadczenia ww. usług. Zawarcie Umowy dzierżawy
    autobusów pozwala zatem Związkowi na racjonalizację kosztów.
    Związek zawrze z X Umowy dzierżawy ww. pojazdów (autobusów), zgodnie z którą wydatki
    związane z utrzymaniem (obsługa serwisowa), naprawy pojazdów i inne koszty bieżące
    będzie ponosił X. Autobusy udostępnione X w ramach Umowy dzierżawy wykorzystywane
    będą w celu świadczenia usług transportu zbiorowego. Opłaty uiszczane z tytułu
    świadczonych usług transportu zbiorowego będą stanowić przychód X.
    Z kolei Związek z tytułu dzierżawy autobusów będzie pobierał określone w umowie
    dzierżawy wynagrodzenie (czynsz dzierżawny), które będzie stanowić przychód Związku.
    Związek nie będzie wykorzystywać autobusów bezpośrednio po ich nabyciu w żaden inny
    sposób poza udostępnieniem ich X w ramach umowy dzierżawy. X ma zaś zobowiązać się
    do tego, ażeby używać przekazane autobusy wyłącznie do świadczenia usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego w zakresie, który wynika z zawartych umów o
    świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego - Umowa nr (...) i
    Umowa nr (...). Kolejna umowa zostanie zawarta od dnia 1 stycznia 2026 r. Mając to na
    uwadze, wykluczone będzie wykorzystywanie przedmiotu dzierżawy przez X. dla
    prowadzonej przez ten podmiot innej działalności gospodarczej - X będzie uprawniony do
    korzystanie z przedmiotu dzierżawy wyłącznie celem realizacji usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego, które zostały objęte umową.
    Wartość czynszu dzierżawnego, który będzie pobierany przez Związek za udostępnianie
    autobusów zostanie skalkulowana w wysokości odpowiadającej wartości ich miesięcznej
    amortyzacji. Standardowa stawka amortyzacji - zgodnie z Załącznikiem Nr 1 „Wykaz
    Rocznych Stawek Amortyzacyjnych” do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.) - dla autobusów
    (pozycja w Wykazie: Autobusy i Autokary) wynosi 20%. Rozwinięcie stawek
    amortyzacyjnych znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa
    Rozporządzenie Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków
    trwałych (Dz.U. z 2016 poz.1864 ).
    Roczne wynagrodzenie będzie stanowiło 20% wartości netto zakupionych autobusów.
    Umowa dzierżawy autobusów zostanie zawarta na okres minimum 5 lat, dzięki czemu
    zapewniony zostanie zwrot poniesionych nakładów.
    Po tym okresie Związek rozważy przedłużenie umowy dzierżawy, ew. zawarcie nowej
    umowy dzierżawy z tym samym podmiotem, tj. z X. Wobec tego, planowana wysokość
    czynszu dzierżawnego winna zostać uznana za uwzględniającą realia rynkowe, bowiem
    wysokość czynszu dzierżawnego ukształtowana zostanie ze zwróceniem uwagi na takie
    czynniki jako amortyzacja i tempo zwrotu poniesionych nakładów.
    Wysokość czynszu zostanie skalkulowana z uwzględnieniem względów ekonomicznych,
    bowiem wartość kwoty czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana w sposób dający
    podstawę do uznania, że obowiązek zapłaty czynszu dzierżawnego w tak kalkulowanej
    wysokości stanowić będzie ekwiwalentne świadczenie z tytułu tej usługi - opłata (czynsz

    dzierżawny) stanowić będzie rzeczywistą równowartość usługi świadczonej przez Związek
    na rzecz usługobiorcy. Uzyskiwane dochody z tytułu umowy dzierżawy będą więc w pełni
    współmierne do poniesionych przez Związek nakładów na zakup autobusu. Czynsz
    dzierżawny zostanie opodatkowany obowiązującą stawką podatku od towarów i usług.
    W uzupełnieniu wniosku w piśmie z 19 czerwca 2025 r. udzielili Państwo następujących
    odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
    Na pytanie: „Czy na fakturach dokumentujących nabycie autobusów będą Państwo
    figurowali jako nabywca?”, odpowiedzieli Państwo: „Potwierdzamy, że na wszystkich
    fakturach dokumentujących nabycie autobusów figurujemy jako nabywca. Oznacza to, że
    Związek Gmin „(...)”, (...), jest podmiotem, na który wystawione zostały te dokumenty.
    Jesteśmy właścicielem nabytych środków transportu.”
    Na pytanie: „Jaka będzie kwota miesięcznego/rocznego czynszu dzierżawnego? Prosimy
    wskazać kwoty netto i brutto.”, odpowiedzieli Państwo: „Wysokość miesięcznego czynszu
    dzierżawnego przedstawia się następująco:
      - netto (...) zł
      - brutto (...) zł
    Kwota rocznego czynszu wynosić będzie:
      - netto (...) zł
      - brutto (...) zł.
    Wskazane kwoty brutto uwzględniają obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług w
    wysokości 23%.”
    Na pytanie: „Czy ustalona kwota czynszu będzie stała czy zmienna? Jeżeli ustalona kwota
    ww. czynszu będzie zmienna, to prosimy wskazać w wyniku zaistnienia jakich czynników
    może dojść do zmiany kwoty czynszu?”, odpowiedzieli Państwo: „Na obecnym etapie,
    zgodnie z umową dzierżawy, przewidujemy, że ustalona kwota czynszu dzierżawnego
    będzie stała przez cały okres obowiązywania umowy.
    Wszelkie ewentualne zmiany wysokości czynszu w przyszłości byłyby możliwe wyłącznie w
    przypadku zaistnienia obiektywnych i niezależnych od stron czynników, które mogłyby
    mieć istotny wpływ na wartość świadczenia lub zasady jego opodatkowania.”
    Na pytanie: „Czy w celu wydzierżawienia autobusów przeprowadzili/przeprowadzą
    Państwo procedurę pozwalającą na wyłonienie najlepszej oferty, taką jak np. przetarg?”,
    odpowiedzieli Państwo: „Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o
    publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 - dalej także jako: u.p.t.z)
    organizator publicznego transportu zbiorowego jest uprawniony do wyboru operatora w
    trybie przewidzianym w prawie zamówień publicznych albo w trybie art. 22 ust. 1 ustawy o
    publicznym transporcie zbiorowym.
    Art. 19. [Tryb wyboru operatora]
    1. Organizator dokonuje wyboru operatora w trybie:
      1) ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r.
          poz. 1320) albo
      2) (uchylony)
      3) art. 22 ust. 1.
    Art. 22. [Umowa o świadczenie usług]
  1. Organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie
      publicznego transportu zbiorowego, w przypadku gdy:

      1) średnia wartość roczna przedmiotu umowy jest mniejsza niż 1 000 000 euro lub
        świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego dotyczy
        świadczenia tych usług w wymiarze mniejszym niż 300 000 kilometrów rocznie
        albo
      2) świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być
        wykonywane przez podmiot wewnętrzny, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr
        1370/2007, powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu
        zbiorowego albo
      3) świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być
        wykonywane w transporcie kolejowym, przy zastosowaniu jednego z trybów, o
        których mowa w art. 5 ust. 2, 3a i 4-6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, z
        zastrzeżeniem art. 22a, albo
      4) wystąpi zakłócenie w świadczeniu usług w zakresie publicznego transportu
        zbiorowego lub bezpośrednie ryzyko powstania takiej sytuacji zarówno z przyczyn
        zależnych, jak i niezależnych od operatora, o ile nie można zachować terminów
        określonych dla innych trybów zawarcia umowy o świadczenie publicznego
        transportu zbiorowego, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1.
    Artykuł 22 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym dla możliwości zawarcia
    umowy w sposób bezpośredni wymaga ziszczenia się jednej z czterech przesłanek
    /okoliczności tam wyróżnionych. W analizowanym stanie faktycznym umowy realizowane
    są na podstawie art. 22 ust. 1 pkt. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym,
    mianowicie poprzez bezpośrednie zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego z podmiotem wewnętrznym, w rozumieniu
    rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23
    października 2007 r. dotyczącym usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego
    transportu pasażerskiego. Zgodnie z rozporządzeniem (art. 2j Rozporządzenia) „podmiot
    wewnętrzny” oznacza odrębną prawnie jednostkę podlegającą kontroli właściwego organu
    lokalnego, a w przypadku grupy organów przynajmniej jednego właściwego organu
    lokalnego, analogicznej do kontroli, jaką sprawują one (nad własnymi służbami). Przyjąć
    więc należy, iż spółka kapitałowa, w której dana jednostka samorządu terytorialnego albo
    związek jednostek samorządu terytorialnego jest wyłącznym udziałowcem albo
    akcjonariuszem i wykonuje w tym zakresie nadzór właścicielski, winna zostać uznana za
    podmiot wewnętrzny. Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym (nr KRS: (...))
    jedynym akcjonariuszem X jest Związek. X jest odrębnym od Związku podmiotem
    prawnym, a przez to odrębnym, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Przychody X są generowane z prowadzonej działalności tj. w większości z umów
    powierzenia. X złożyło oświadczenie, że jako podmiot powołany do świadczenia usług w
    zakresie publicznego transportu zbiorowego spełnia przesłanki uznania go za podmiot
    wewnętrzny w rozumieniu ww. rozporządzenia oraz zobowiązuje się spełnić przesłanki
    uznania go za podmiot wewnętrzny przez cały okres obowiązywania ww. umów. X
    zobowiązało się do niezwłocznego informowania Związku o wystąpieniu zagrożenia utraty
    statusu podmiotu wewnętrznego.
    Mając to na uwadze wskazać należy, iż zarówno przepisy rozporządzenia (WE) nr 1370
    /2007, jak i przepisy ustawy o publicznym transporcie zbiorowym określają sytuacje, w
    których organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego. Skorzystanie przez organizatora z gwarantowanego
    prawem uprawnienia w kwestii trybu wyboru udzielenia zamówienia w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego nie może być przy tym postrzegane, jako naruszenie
    prawa czy swobód traktatowych (Wyrok WSA we Wrocławiu z 17.10.2024 r., III SA/Wr 51
    /24, LEX nr 3778366.).

    Podkreślić należy, iż użycie w art. 19 ust. 1 u.p.t.z. alternatywy rozłącznej „albo” oznacza,
    że organizator może skorzystać z którejkolwiek formy, bez konieczności zachowania
    wskazanej w tym przepisie kolejności, z zastrzeżeniem możliwości bezpośredniego
    zawarcia umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
    jedynie do przypadków wymienionych w art. 22 ust. 1 pkt 1-4 u.p.t.z. (M. Augustyniak, T.
    Moll, 3.6. Zarządzanie publicznym transportem zbiorowym [w:] M. Augustyniak, T. Moll,
    Tworzenie, przekształcanie i likwidacja jednostek organizacyjnych samorządu
    terytorialnego, Warszawa 2015).
    Mając na uwadze to, że zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego
    transportu zbiorowego następuje w trybie bezprzetargowym (umowa zawarta w sposób
    bezpośredni z podmiotem wewnętrznym), a wydzierżawienie autobusów jest niezbędne
    dla zapewnienia podmiotowi wewnętrznemu, tj. X, realizacji usług w zakresie publicznego
    transportu zbiorowego, to wybór X (jako dzierżawcy autobusów) stanowi oczywistą
    konsekwencję zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
    zbiorowego. Wskazać bowiem należy, iż dzierżawa w analizowanym przypadku nie ma
    charakteru odrębnego świadczenia usług (tj. nie stanowi działalności komercyjnej), a służy
    wyłącznie wykonywaniu zadań publicznych z zakresu publicznego transportu zbiorowego.
    Podkreślić należy, iż pomiędzy umową o świadczenie usług a dzierżawą autobusów
    zachodzi rzeczywisty i konieczny związek funkcjonalny. W analizowanym stanie
    faktycznym dzierżawa autobusów jest niezbędna do wykonania usług w zakresie
    publicznego transportu zbiorowego, a X nie posiada własnych zasobów pozwalających na
    pełną realizację usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. W takiej sytuacji
    należy uznać, iż wydzierżawienie autobusów przez ich właściciela stanowi środek
    konieczny do zapewnienia realizacji usług z zakresu publicznego transportu zbiorowego
    przez podmiot wewnętrzny, tj. X. Planowana wysokość czynszu dzierżawnego została
    skalkulowana w ten sposób, aby mogła zostać uznana za uwzględniającą realia rynkowe i
    względy ekonomiczne, w tym ze zwróceniem uwagi na takie czynniki jako amortyzacja i
    tempo zwrotu poniesionych nakładów”.
    Ponadto w piśmie z 12 sierpnia 2025r., wskazali Państwo, że:
    Potwierdzają Państwo wskazane w poprzednim piśmie informacje o tym, iż „ wysokość
    czynszu dzierżawnego została określona w wysokości zapewniającej zwrot poniesionych
    nakładów w czasie 5 lat, tj. w sposób odpowiadający tempu zwrotu amortyzacji
    autobusów o 20% wskaźnik amortyzacji”.
    Ponadto chcieliby Państwo doprecyzować wysokość miesięcznego/rocznego czynszu
    dzierżawnego, w odniesieniu do wszystkich realizowanych przez Związek Gmin
    przedsięwzięć w ramach Rządowego Fundusz (...):
                  Kwota
                stanowiąca
                podstawę do
                obliczenia
                czynszu, zOpisKwota  KwotaVAT  uwzgl.przedsięwzięcianettobruttododatkowych
                nakładów, m.
                  in.
                rejestrację
                autobusów
    1„...”, Edycja (...)(...)(...)(...)  (...)

    2„... ”, Edycja (...)(...)(...)(...)  (...)
    3„... ”, Edycja (...)(...)(...)(...)  (...)
      Razem
      wszystkie(...)(...)(...)  (...)
    przedsięwzięcia
    Zatem kwota miesięcznego czynszu dzierżawnego będzie wynosiła łącznie nie
      - netto (...) zł
      - brutto (...) zł ( jak wskazali Państwo w wyjaśnieniach z dnia 19.06.2025 r.),
    tylko - łącznie uwzględniając 3 przedsięwzięcia realizowane z Programu Inwestycji (...):
      - netto (...) zł
      - brutto (...) zł
    a co za tym idzie kwota rocznego czynszu dla 3 przedsięwzięć wykazanych powyżej (w
    tabeli) wynosić będzie:
      - netto (...) zł
      - brutto (...) zł.
    (Wskazane kwoty brutto uwzględniają obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług w
    wysokości 23%).

## Pytanie

Czy Związkowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego lub zwrotu całości podatku VAT, wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na zakup autobusów, które zostaną oddane w
    dzierżawę na podstawie umowy dzierżawy zawartej z podmiotem wewnętrznym, tj. spółką
    X w (...) S.A.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy Związek ma możliwość odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją zakupu autobusów ponieważ
    występuje bezpośredni związek wykorzystania tego majątku ze świadczeniem usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Majątek będzie zarządzany przez Związek i będzie generował przychody poprzez czynsz
    dzierżawny na podstawie umowy cywilnoprawnej, tj. umowy dzierżawy. Przychody
    uzyskiwane z dzierżawy majątku stanowią czynności podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U.
    z 2024 roku poz. 361 z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o
    której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku
    należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za
    następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy o VAT.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone
    warunki. Po pierwsze, odliczenia/obniżenia musi dokonać zarejestrowany, czynny
    podatnik podatku od towarów i usług. Po drugie, towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych lub w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    więc związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    nieziszczenia się przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie
    stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na otrzymanej
    fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku.
    Stosownie do z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania - podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który
    dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W tym zakresie powstaje kwestia ustalenia czy w analizowanym stanie faktycznym (tj.
    biorąc pod uwagę opisywane zdarzenie przyszłe) Związkowi można przypisać status
    podatnika podatku VAT, mając przy tym na względzie szczególny charakter podmiotowy
    związku międzygminnego.
    Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz.
    U. z 2024 roku, poz. 1465 z późn.zm.), w celu wspólnego wykonywania zadań publicznych
    gminy mogą tworzyć związki międzygminne. Związek międzygminny może być tworzony
    również w celu wspólnej obsługi, o której mowa w art. 10a u.s.g. Natomiast zgodnie z art.
    65 u.s.g. związek wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność oraz posiada osobowość prawną.
    Oznacza to, że Związek jest odrębnym od gmin członkowskich podmiotem prawa
    publicznego i prywatnego. Cel, dla którego taki związek może być utworzony, to wspólne
    wykonywanie zadania lub też zadań publicznych. Określenie „wspólne wykonywanie zadań
    “ odnosi się przy tym do tego, że gminy wchodzące w skład związku międzygminnego
    wykonują razem określony rodzaj zadania przypisanego przez ustawodawcę im
    wszystkim, w zinstytucjonalizowanej formie związku.
    Gmina może również przekazać związkowi częściowe wykonanie danego zadania. W takiej
    sytuacji związek będzie realizował zadanie wyłącznie w zakresie przekazanej części, w
    pozostałej - gmina. Wykonanie tak przekazanego zadania musi przebiegać w sposób, który
    nie narusza wzajemnie zakresu realizacji zadania przez oba podmioty - gminę i związek.
    Związek międzygminny jest odrębnym od gmin podmiotem prawa publicznego. Podobnie
    jak tworzące go gminy, posiada osobowość prawną, gdyż taką wolę ustawodawca wyraził
    w ww. art. 65 u.s.g. Pomimo, że związek wykonuje zadania publiczne i posiada osobowość
    prawną, nie tworzy kolejnego szczebla samorządu terytorialnego i występuje jako odrębny
    podmiot publicznoprawny. W efekcie uzyskanie osobowości prawnej umożliwia skuteczne
    i samodzielne występowanie w obrocie prawnym. Związek posiada zarówno osobowość
    publicznoprawną, jak i cywilnoprawną - może zawierać umowy, dysponować mieniem czy
    też zaciągać zobowiązania. Jednocześnie, należy wskazać, że w myśl art. 73a ustawy o
    samorządzie gminnym, do gospodarki finansowej związku międzygminnego stosuje się
    odpowiednio przepisy o gospodarce finansowej gmin. Tym samym przepisy regulujące
    rozliczenia w zakresie podatku VAT stanowiące element gospodarki finansowej należy
    stosować także w odniesieniu do Związku.
    System odliczenia podatku naliczonego od należnego ma na celu całkowite uwolnienie
    przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie przyznaje uprawnienia
    do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej.
    Zatem podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie
    płacąc podatku należnego.

    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    obowiązkiem Związku jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Związek powinien określić, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonać tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności
    niepodlegających opodatkowaniu. Odliczyć bowiem można w całości podatek naliczony
    wyłącznie kiedy związany jest z transakcjami opodatkowanymi. Zakupione w ramach
    projektu autobusy będą stanowiły własność Związku i będą dzierżawione odpłatnie X w
    (...) S.A, któremu powierzono usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024
    roku poz. 1061 z późn. zm.) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się
    oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub
    nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa jest więc umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-
    12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do
    końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a
    pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43%
    oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%,
    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust.
    4, wynosi 23%.
    Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi
    oraz zwolnienie od podatku. Wskazać jednak należy, iż świadczenie usług dzierżawy
    taboru autobusowego nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług
    zwolnionych od podatku, w konsekwencji będzie opodatkowane według właściwej stawki
    podatku.
    Z uwagi na fakt, że dzierżawa jest czynnością cywilnoprawną, w związku z czynnością
    odpłatnej dzierżawy autobusów na rzecz X, Związek będzie występował w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a ww.
    czynność - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT - będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie transakcja ta nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku, gdyż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani
    też rozporządzenia wykonawcze do niej nie przewidują w takim przypadku zwolnienia od
    podatku.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone

    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W powyższym zakresie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    będą spełnione, ponieważ Związek jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, a
    wydatki na zakup autobusów będą miały związek - jak wskazano powyżej - z
    wykonywanymi przez Związek czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i
    usług na rzecz X w oparciu o umowę dzierżawy. Poczynione wydatki na zakup przedmiotu
    dzierżawy będą stanowiły element cenotwórczy przyszłej transakcji dzierżawy.
    Zatem w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia są spełnione i Związek
    będzie miał pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych
    na zakup autobusów, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Stanowisko wnioskodawcy jest potwierdzone w szczególności interpretacją indywidualną z
    dnia 18.03.2025 r. (0112-KDIL3.4012.77.2025.2.EW), w której organ podatkowy stwierdził -
    także w odniesieniu do zakupu autobusów i ich późniejszej dzierżawy na rzecz spółki, w
    której wyłączonym udziałowcem jest wnioskodawca - iż wnioskodawca, którym była
    gmina, w odniesieniu do dzierżawy nabytych autobusów nie będzie działał jako organ
    władzy publicznej, a więc nie będzie mógł skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art.
    15 ust. 6 ustawy o VAT, bowiem będzie występować w roli podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT, a dzierżawa autobusów będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Ponadto organ podatkowy dokonując analizy opisanego zagadnienia doszedł do wniosku,
    iż „z wniosku wynika, że autobusy wraz z przedmiotową infrastrukturą zostaną
    wydzierżawione na podstawie umowy dzierżawy (...) w zamian za czynsz dzierżawny.
    Wydzierżawiający będzie wykorzystywał przedmiot umowy do wykonywania czynności
    związanych z przewozem mieszkańców (Spółka pełni w Gminie funkcję operatora
    transportu publicznego). Kwota czynszu dzierżawnego będzie równa wartości rynkowej.
    Ponadto, wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot poniesionych nakładów na
    zakup autobusów (...). Ustalona kwota czynszu dzierżawnego będzie stała. Wysokość
    czynszu z tytułu dzierżawy zakupionych autobusów oraz infrastruktury będącej
    przedmiotem zapytania będzie uzależniona o wysokości stawek amortyzacyjnej
    ustalonych według przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak
    wynika z opisu sprawy, wysokość czynszu dzierżawnego jest/będzie ustalana w oparciu o
    stawkę amortyzacji rocznej zakupionych autobusów i ich długości okresu użytkowania
    (...)”. Na tej podstawie organ podatkowy stwierdził, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwać
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych
    poniesionych na zakup m.in. autobusów niskopodłogowych, pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko zostało również m.in. potwierdzone przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji wydanej dla Gminy Miejskiej (...) w dniu 12 lipca 2018
    r. znak 0111-KDIB3-1.4012.283.2018.1.KO, w której organ podatkowy stwierdził, że „W
    konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty
    podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup taboru autobusowego oraz
    powstanie dodatkowej infrastruktury, tj. budynku warsztatowego, bowiem zakupy te będą
    służyć Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT (dzierżawa na rzecz Spółki). Prawo to będzie przysługiwało w przypadku niezaistnienia
    przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy”.
    Podobne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia
    5 kwietnia 2016 r. znak IBPP3/4512-29/16/KG, w której stwierdził, że „użycie przez
    ustawodawcę w art. 86 ustawy o VAT słowa „prawo” do odliczenia, należy rozumieć jako
    wskazanie podatnikowi kiedy i w jaki sposób ma odliczenia dokonać, tj. że może odliczyć
    tylko to co służy działalności opodatkowanej i tylko w rozliczeniu za okresy określone
    przez ustawodawcę, czyli że w inny sposób i w innych terminach odliczenia nie może

    dokonać. Odliczenie podatku naliczonego jest bowiem elementem konstrukcji podatku
    VAT, nierozerwalnie związanym z podatkiem należnym. Istotą podatku od towarów i usług,
    jako podatku od wartości dodanej jest jego neutralność gospodarcza. Każdy
    przedsiębiorca, niezależnie od celu i rezultatu prowadzonej działalności, ma prawo do
    przerzucania podatku na nabywcę jego towarów i usług, pod warunkiem jednak, że
    prowadzona przez niego działalność podlega opodatkowaniu. Jest to integralny element
    konstrukcji rozpatrywanego podatku, przesądzający o podmiocie, który ponosi rzeczywisty
    (ekonomiczny) ciężar opodatkowania. Pozbawienie podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od podatku należnego stanowi de facto nałożenie na niego ciężaru
    podatkowego - uczynienie go podmiotem ekonomicznym opodatkowania - a tym samym
    zakłócenie mechanizmu analizowanego podatku oraz celu, jaki przyświecał prawodawcy
    co do rozkładu ciężaru podatkowego - nałożeniu go na konsumenta. Neutralność
    podatkowa VAT nie może być osiągnięta przy niepełnej realizacji fundamentalnej zasady,
    że podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z jego działalnością,
    zaś każdy przypadek pozbawienia go tego prawa musi jednoznacznie wynikać z przepisów
    prawa. Takie przypadki powinno się zatem rozpatrywać w tych samych kategoriach, co
    obciążenie określonego podmiotu obowiązkiem podatkowym, które musi być
    jednoznacznie przewidziane w ustawie”.
    Ponadto potwierdzenie powyższego stanowią również:
    1) interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 13 października 2017 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.569.2017.1.KK, w której
      wskazano, że „w przypadku wydatków związanych z zadaniem inwestycyjnym
      polegającym na zakupie 2 szt. taboru tramwajowego, Gminie przysługuje prawo do
      pełnego odliczenia podatku naliczonego, bowiem efekty realizacji tego zadania są
      wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
      towarów i usług”;
    2) interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 20 czerwca 2017 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.136.2017.1.RS, zgodnie z którą „W
      związku z powyższym wydatki z tytułu nabycia autobusów oraz paliwa do jego
      napędu służą/będą służyły działalności gospodarczej. Zatem ww. nabycia w całości
      należy przypisać do działalności gospodarczej, z tytułu której osiąga przychody.
      W konsekwencji, o ile rzeczywiście - jak wynika z treści wniosku - przedmiotowe
      zakupy są/będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej
      opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (a Gmina jest/będzie w stanie określić
      ilość zużywanego przez te autobusy paliwa), przysługuje/będzie przysługiwało jej - na
      podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - prawo do odliczenia
      pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowych autobusów i
      paliwa do ich napędu. Prawo to przysługuje/będzie przysługiwać, o ile nie zachodzą
      /nie będą zachodziły wyłączenia zawarte w art. 88 ustawy. W efekcie Gmina nie jest
      /nie będzie zobowiązana do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem
      proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy”;
    3) interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 24 maja 2017 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.125.2017.1.ALN, zgodnie z którą „Tak
      więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
      świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
      pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu
      umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na
      strony - zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami
      obowiązki”;

    4) interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 1 marca 2018 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.63.2018.2.AZ, zgodnie z którą „Gmina
      będzie uprawniona do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z faktur
      dokumentujących wydatki poniesione na budowę infrastruktury, bowiem wydatki te
      będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT przez odpłatne
      udostępnienie ww. infrastruktury na podstawie umowy dzierżawy. Prawo to będzie
      przysługiwało w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy”;
    5) interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.604.2023.1.RMA, zgodnie z którą
      „Zatem w odniesieniu do ww. czynności - odpłatnej dzierżawy zakupionych w ramach
      projektu autobusów elektrycznych na rzecz operatora - spółki komunalnej „(...)”
      Spółka z o.o. w (...), nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i w
      konsekwencji nie korzystają z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. W
      analizowanym przypadku występują Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy, a ww. czynność - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy -
      podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (...) Tym samym w myśl uregulowań art. 86
      ust. 1 ustawy, z uwagi na występujący związek z wykonywaniem czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów, przysługuje Państwu prawo do pełnego
      odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu pięciu autobusów elektrycznych w
      ramach projektu pn. „(...)”.
    Podobne stanowisko zostało przedstawione również w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 25 stycznia 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.560.2023.2.AKS;
    interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 13 listopada 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.547.2023.2.OS; interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 5 maja 2023 r.
    sygn. 0112-KDIL1-1.4012.104.2023.2.AR, interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia
    23 stycznia 2025 r. sygn. 0113- KDIPT1-1.4012.994.2024.2.MSU, interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.835.2024.1.JM,
    interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 26 czerwca 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-
    1.4012.302.2024.1.RMA, interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 7 listopada 2024
    r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.467.2024.2.DP.
    Ponadto, w wyroku NSA wydanym w dniu 6 lipca 2022 r. sygn. akt I FSK 314/19,
    stwierdzono, że: „Zatem realizacja zadań gminy jako organizatora publicznego transportu
    zbiorowego nie ogranicza się wyłącznie do realizacji zadań w zakresie transportu
    lokalnego, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej gminy w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Realizacja zadań organizatora
    publicznego transportu zbiorowego obejmuje także zapewnienie infrastruktury,
    wykorzystywanej przez innych przewoźników w gminnych przewozach pasażerskich.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro:
    1. Dzierżawa taboru autobusowego stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
      mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    2. Związek - jako odrębny podmiot prawa - jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
      podatku od towarów i usług, a nabyte przez Związek towary i usługi, z których
      nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane w związku z wykonywaniem
      czynności opodatkowanych,
    3. Wysokość czynszu dzierżawnego uwzględnia realia rynkowe i względy ekonomiczne,
      w tym również czynniki takie jak: amortyzacja i tempo zwrotu poniesionych
      nakładów - wysokość czynszu dzierżawnego została określona w wysokości

      zapewniającej zwrot poniesionych nakładów w czasie 5 lat, tj. w sposób
      odpowiadający tempu zwrotu amortyzacji autobusów o 20% wskaźniku amortyzacji.
    Uzyskiwane dochody z tytułu umowy dzierżawy będą więc w pełni współmierne do
    poniesionych przez Związek nakładów na zakup autobusów - zachowana zostanie zasada
    ekwiwalentności świadczeń, to należy przyjąć, iż Związkowi będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu całości
    podatku VAT, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup
    autobusów, które zostaną oddane w dzierżawę na podstawie umowy dzierżawy zawartej z
    podmiotem wewnętrznym, tj. spółką X w (...) S.A.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Szczegółowe zasady zwracania różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika są
    zawarte w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów,
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik - aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. lokalnego transportu
      zbiorowego.
    Natomiast art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Stosownie do art. 64 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym:

    1. W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki
      międzygminne. (...).
    3. Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku międzygminnym, związane z
      wykonywaniem zadań przekazanych związkowi, przechodzą na związek z dniem
      ogłoszenia statutu związku.
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Związek wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Zgodnie ze Statutem wykonują Państwo przekazane zadania publiczne gmin -
    członków w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, które dotyczą w szczególności:
    zapewnienia funkcjonowania pasażerskiej komunikacji zbiorowej na obszarach gmin
    objętych działaniem Związku, koordynowania rozkładów jazdy linii przebiegających przez
    obszar gmin-członków Związku oraz efektywnego wykorzystania majątku Związku.
    Ponadto, realizowali i realizują Państwo zadanie własne innych podmiotów - jednostek
    samorządu terytorialnego niezrzeszonych w Związku.
    Realizują Państwo projekty z Rządowego Funduszu (...).
    W ramach Edycji (...) realizowane jest przedsięwzięcie pn. (...) do realizacji zadań w zakresie
    transportu drogowego na terenie Związku, z którego zakupione zostały 4 autobusy (...).
    Stosowna umowa na zakup autobusów została podpisana (...) 2024 r., z wybranym w
    drodze przetargu przedsiębiorcą. Wartość przedmiotowej umowy brutto wynosi (...) zł, z
    tego netto (...) zł, VAT (...) zł. W ramach niniejszego projektu Związek otrzyma
    dofinansowanie w wysokości (...) zł. Pozostałą część Związek pokrywa ze środków
    własnych.
    W ramach Edycji (...) realizowane są dwa zadania:
    - zakup (...) sztuk autobusów niskoemisyjnych zasilanych CNG (stosowna umowa na
      zakup autobusów została podpisana (...) 2024 r.). Wartość przedmiotowej umowy
      brutto wynosi (...) zł, z tego netto (...) zł, VAT (...) zł;
    - zakup (...) sztuk autobusów niskoemisyjnych zasilanych CNG (stosowna umowa na
      zakup autobusów została podpisana (...) 2024 r.). Wartość przedmiotowej umowy
      brutto wynosi (...) zł, z tego netto (...) zł, VAT (...) zł.
    Koszt zakupu ww. autobusów netto wyniesie więc (...) zł netto, (...) zł brutto.
    Faktury dokumentujące zakup ww. autobusów będą wystawione na Państwa. Zakupione
    w ramach projektów autobusy będą stanowiły Państwa własność i zamierzają Państwo
    wydzierżawić je odpłatnie podmiotowi wewnętrznemu - (...) w (...) S.A. Z tytułu dzierżawy
    autobusów będą Państwo pobierali określone w umowie dzierżawy wynagrodzenie
    (czynsz dzierżawny), które będzie stanowić Państwa przychód. Czynsz dzierżawny zostanie
    opodatkowany obowiązującą stawką podatku od towarów i usług.
    Wartość czynszu dzierżawnego, który będzie pobierany przez Państwa za udostępnianie
    autobusów zostanie skalkulowana w wysokości odpowiadającej wartości ich miesięcznej
    amortyzacji.
    Wysokość miesięcznego czynszu dzierżawnego - jak Państwo wskazali - będzie wynosić (...)
    zł netto, (...) zł brutto, co daje rocznie kwotę (...) zł netto, (...) zł brutto.
    Roczne wynagrodzenie będzie zatem stanowiło 20% wartości netto zakupionych
    autobusów. Umowa dzierżawy autobusów zostanie zawarta na okres minimum 5 lat,
    dzięki czemu zapewniony zostanie zwrot poniesionych nakładów. Wysokość czynszu
    dzierżawnego ukształtowana zostanie ze zwróceniem uwagi na takie czynniki jako
    amortyzacja i tempo zwrotu poniesionych nakładów. Wysokość czynszu zostanie

    skalkulowana z uwzględnieniem względów ekonomicznych, bowiem wartość kwoty
    czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana w sposób dający podstawę do uznania, że
    obowiązek zapłaty czynszu dzierżawnego w tak kalkulowanej wysokości stanowić będzie
    ekwiwalentne świadczenie z tytułu tej usługi - opłata (czynsz dzierżawny) stanowić będzie
    rzeczywistą równowartość usługi świadczonej przez Związek na rzecz usługobiorcy.
    Zgodnie z umową dzierżawy wydatki związane z utrzymaniem (obsługa serwisowa),
    naprawy pojazdów i inne koszty bieżące będzie ponosił X. Autobusy udostępnione X w
    ramach umowy dzierżawy wykorzystywane będą w celu świadczenia usług transportu
    zbiorowego.
    Związek nie będzie wykorzystywać autobusów bezpośrednio po ich nabyciu w żaden inny
    sposób poza udostępnieniem ich X w ramach umowy dzierżawy.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu całości podatku VAT, wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki poniesione na zakup autobusów, które zostaną oddane
    w dzierżawę na podstawie umowy dzierżawy zawartej z podmiotem wewnętrznym, tj.
    spółką X w (...) S.A.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę
    należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania
    czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i
    wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu
    rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy polegające na
    płaceniu umówionego czynszu. Zatem umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową
    nakładającą na strony - zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone
    przepisami obowiązki.
    Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za
    używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.

    W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Analiza okoliczności sprawy i ww. przepisów prowadzi do stwierdzenia, że odpłatne
    udostępnianie przez Państwa autobusów na rzecz Spółki, na podstawie umowy dzierżawy,
    za które będą Państwo pobierali wynagrodzenie, będzie stanowiło czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT (będzie czynnością cywilnoprawną).
    Zatem - w odniesieniu do tej czynności - nie będą Państwo działali jako organ władzy
    publicznej i w konsekwencji nie będą Państwo mogli skorzystać z wyłączenia, o którym
    mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    W analizowanym przypadku będą Państwo występowali w roli podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność (dzierżawa autobusów) - jako usługa zdefiniowana w
    art. 8 ust. 1 ustawy -będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy
    nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu
    (dzierżawie) autobusów na rzecz zewnętrznego podmiotu, za które Związek będzie
    pobierał wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT, lecz będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego będą
    spełnione, gdyż - jak Państwo wskazali - są Państwo zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, a autobusy będą odpłatnie udostępniane na
    rzecz Spółki, tj. będą wykorzystane wyłącznie do czynności opodatkowanych. Jak sami
    Państwo wskazali, zakupili Państwo autobusy z zamiarem ich wykorzystania wyłącznie do
    czynności opodatkowanych.
    W konsekwencji, w związku z odpłatnym udostępnieniem autobusów na rzecz Spółki,
    będzie przysługiwało Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do odliczenia w
    całości podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki
    na zakup autobusów. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy. Ponadto w przypadku, gdy kwota
    podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku
    należnego, będą Państwo uprawnieni do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego
    za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1
    ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy.
    Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co
    do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu
    faktycznego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ
    rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego,
    tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we
    wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź
    celno-skarbowej zostanie ustalone, że wysokość wynagrodzenia za świadczenie usług na
    podstawie umowy dzierżawy odbiega od realiów rynkowych i skalkulowana jest na zbyt
    niskim poziomie, który uniemożliwi zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych lub też,
    że zakupione autobusy nie są/nie będą wykorzystywane wyłącznie do czynności
    opodatkowanych, to oceny faktycznych relacji pomiędzy podatkiem należnym, a
    naliczonym dokona organ podatkowy w przeprowadzonym postępowaniu, a interpretacja
    nie wywoła skutków prawnych.
    Podkreślić ponadto należy, że ewentualna ocena zasadności zwrotu różnicy podatku VAT
    leży w kompetencji właściwego dla nabywcy organu podatkowego tj. Naczelnika Urzędu
    Skarbowego/Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz
    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.