Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.134.2017.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-30
Teza: Czy Spółka chcąc odsprzedać samochód może skorzystać ze szczególnej procedury VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: samochód-sprzedaż samochodu; VAT marża
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2017 r. (data wpływu 24 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dostawy samochodu w procedurze VAT marża – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dostawy samochodu w procedurze VAT marża.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem VAT prowadzi działalność usługową sklasyfikowaną pod numerem PKD 69.10.Z., tj. działalność prawnicza. Wspólnikami komplementariuszami spółki są radcowie prawni. Z powodu przepisów ustawy o radcach prawnych, Spółka nie może zajmować się inną działalnością niż wyżej wymieniona.

Spółka 29 lutego 2012 r. nabyła samochód osobowy w systemie VAT-marża bez możliwości odliczenia podatku VAT.

Spółka wprowadziła zakupioną ruchomość w stan środków trwałych i użytkowała przez okres kilku lat z zamiarem późniejszej jego odsprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka chcąc odsprzedać samochód może skorzystać ze szczególnej procedury VAT-marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup samochodu osobowego od podatnika, który dokonał dostawy tego samochodu zgodnie z procedurą VAT-marża, spełnia przesłankę, o której mowa w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, zatem możliwe jest zbycie tego środka trwałego stosując szczególną procedurę opodatkowania - VAT marża.

Wprowadzenie go w stan środków trwałych i dalsza eksploatacja, zgodnie z licznymi interpretacjami indywidualnymi, nie jest przesłanką negatywną do zastosowania procedury VAT- marża w celu jego dalszej odsprzedaży. Takie stanowisko m.in. wyrażone zostało w interpretacji indywidualnej nr IBPP2/4512-31/16/MG.

Pomimo, że Spółka prowadzi wyłącznie działalność prawniczą sklasyfikowaną pod numerem PKD 69.10.Z., sprzedaż samochodu jako środka trwałego nie wymaga spełnienia dodatkowych warunków, tj. dodania odpowiedniego symbolu PKD w rejestrze KRS, ponieważ takie zdarzenia są zdarzeniami nadzwyczajnymi i nie mają charakteru ciągłego.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, może skorzystać ze szczególnej procedury VAT- marża przy sprzedaży przedmiotowego samochodu osobowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…).

W odniesieniu do art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W stosunku do dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich oraz antyków ustawa zawiera szczególne procedury w zakresie obliczania podstawy opodatkowania, uregulowane w art. 120 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę miedzy kwotą sprzedaży a kwotą nabycia pomniejszona o kwotę podatku.

Definicję towarów, w stosunku do których procedury szczególne mają zastosowanie zawiera art. 120 ust. 1 pkt 1-4.

W myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Z analizy wniosku wynika, że Wnioskodawca jako czynny podatnik podatku od towarów i usług 29 lutego 2012 r. zakupił używany samochód osobowy na podstawie faktury VAT marża (bez możliwości odliczenia podatku VAT). Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy i był użytkowany przez okres kilku lat z zamiarem późniejszej jego odsprzedaży.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w stosunku do czynności sprzedaży samochodu Wnioskodawca ma prawo do zastosowania procedury marży, na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy.

Cytowany powyżej art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy mówi, że procedurę marży można stosować m.in. do towarów używanych, przez co należy rozumieć ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w jego aktualnym stanie lub po naprawie.

Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują na to, że samochód będący przedmiotem planowanej sprzedaży spełnia warunki do uznania go za towar używany, w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy – stanowi ruchome dobro materialne, nadające się do dalszego użytku w jego aktualnym stanie lub po naprawie.

Należy zauważyć, że zastosowanie procedury szczególnej w zakresie obliczania podstawy opodatkowania przy sprzedaży tego typu towarów uzależnione jest również od innych warunków, a w szczególności od statusu dostawcy tego towaru oraz procedury, w jakiej dokonano jego dostawy na rzecz Wnioskodawcy.

W myśl art. 120 ust. 10 ustawy przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzający nabycie towarów na tych zasadach.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży, czyli różnicy między całkowitą kwotą , którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia pomniejszoną o kwotę podatku. Stanowi to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty należnej z tytułu sprzedaży pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od osób wymienionych w art. 120 ust. 10. Warunkiem zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że we wcześniejszej fazie obrotu podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu. Dotyczy to zarówno osób, które nie są podatnikami tego podatku i już z tego powodu pozbawione są możliwości obniżenia podatku należnego, jak i osób, które wprawdzie podatnikami tego podatku są, ale z różnych powodów prawo do obniżenia podatku należnego im nie przysługiwało.

Jak wynika z przywołanego przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar – samochód (także w sytuacji, gdy pojazd ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej), został nabyty z zamiarem późniejszej jego odsprzedaży.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że skoro przedmiotowy samochód, który był wykorzystywany na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, był towarem używanym w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, a Wnioskodawca nabył go od podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 3 ustawy, na podstawie faktury marża i użytkował go przez okres kilku lat z zamiarem jego odsprzedaży, to przy jego zbyciu będzie przysługiwało Spółce prawo do zastosowania szczególnej procedury VAT – marża, przewidzianej w art. 120 ust. 4 ustawy.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.