Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-1126/08-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-30
Teza: Czy po stronie Spółki powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z przekazaniem na rzecz udziałowca Spółki opisanego w stanie faktycznym majątku, jeżeli przekazanie to nastąpi w związku z likwidacją Spółki? Czy przekazanie przez Spółkę opisanego w stanie faktycznym majątku pod lega opodatkowaniu VAT?
Słowa kluczowe: likwidacja; majątek; przekazanie; przychód-powstanie przychodu; spółki; udziałowiec
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20.06.2008r. (data wpływu 07.07.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu po stronie spółki likwidowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.07.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów. Wątpliwości Spółki w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych dotyczyły powstania przychodu po stronie spółki likwidowanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W związku z planowaną restrukturyzacją Grupy, w skład której wchodzi Spółka, planowane jest podjęcie uchwały o rozwiązaniu Spółki, na podstawie art. 270 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych. Przyjęto założenie, zgodnie z którym w toku likwidacji Spółki zobowiązania wobec jej wierzycieli zostaną spłacone ze środków pieniężnych Spółki. W celu spłaty zobowiązań wobec wierzycieli Spółki nie będzie zatem konieczności upłynniania majątku Spółki. Zgodnie z poglądami wyrażanymi w doktrynie po spłacie wierzycieli możliwe jest przeniesienie pozostałego majątku likwidowanej spółki na rzecz udziałowców.

W świetle tych poglądów:

„Podział majątku spółki między wspólników stanowi element upłynnienia jej majątku, kończąc czynności likwidacyjne sensu stricto. Podział obejmuje tylko tę część majątku, która pozostała po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Jeżeli dla zaspokojenia i zabezpieczenia wierzycieli nie było konieczności spieniężenia całego majątku spółki, umowa może przewidywać podział pozostałego majątku w całości lub w części w naturze (J. N w: P R, S T, N J P, S K „Komentarz do kodeksu spółek handlowych. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, Wydawnictwo Prawnicze L, W 2001).”.

Obecny majątek Spółki składa się z zabudowanej nieruchomości. Budynki znajdujące się na Nieruchomości są obecnie wynajmowane na rzecz podmiotu, który posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki. W skład majątku wchodzą ponadto rzeczy ruchome służące do utrzymania nieruchomości. Jak już wspomniano, przyjęte zostało założenie, zgodnie z którym w trakcie procesu likwidacyjnego obecny majątek Spółki nie będzie zbywany. Własność powyższego majątku, po spłacie wierzycieli zostanie przeniesiona na rzecz obecnego udziałowca Spółki (jak już wspomniano udziałowiec ten posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki). Obecny udziałowiec Spółki wykorzystuje przedmiotową Nieruchomość, na podstawie umowy najmu, na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Obecny udziałowiec, jest zatem zainteresowany w przejęciu majątku należącego do Spółki.

Po przeprowadzeniu procesu likwidacji, pracownicy Spółki zostaną zatrudnieniu przez udziałowca Spółki. Ponadto, udziałowiec Spółki zawrze umowy z dostawcami usług, które są związane z bieżącym funkcjonowaniem budynków znajdujących się na Nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy po stronie Spółki powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z przekazaniem na rzecz udziałowca Spółki opisanego w stanie faktycznym majątku, jeżeli przekazanie to nastąpi w związku z likwidacją Spółki?
2.  Czy przekazanie przez Spółkę opisanego w stanie faktycznym majątku pod lega opodatkowaniu VAT?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są zagadnienia dotyczące o podatku dochodowego od osób prawnych, tj. pytanie oznaczone nr 1.

W części dotyczącej podatku od towarów i usług, tj. pytanie oznaczone nr 2 wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna.

Stanowisko Spółki.

Ad.1

Zdaniem Spółki, w związku z przekazaniem majątku Spółki na rzecz jej udziałowca, które to przekazanie nastąpi w wyniku likwidacji Spółki, po stronie Spółki nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przekazanie majątku Spółki w wyniku likwidacji będzie zatem neutralne na gruncie przepisów wspomnianej ustawy.

Zgodnie z art. 272 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) (dalej: ksh), rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru. Likwidatorami są członkowie zarządu, chyba że umowa spółki lub uchwała wspólników stanowi inaczej (art. 276 § 1 ksh). Likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej przez wspólników (art. 282 ksh).

Pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli majątek jest dzielony pomiędzy wspólników. Podział ten jest dokonywany pomiędzy wspólników w stosunku do ich udziałów i nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Inne zasady podziału majątku może określać jednak umowa spółki (art. 286 ksh).

Zgodnie z poglądami wyrażanymi w doktrynie po zakończeniu likwidacji możliwe jest przeniesienie pozostałego majątku likwidowanej spółki na rzecz udziałowców w świetle tych poglądów: „Podział majątku spółki między wspólników stanowi element upłynnienia jej majątku, kończąc czynności likwidacyjne sensu stricto. Podział obejmuje tylko tę część majątku, która pozostała po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli. Jeżeli dla zaspokojenia i zabezpieczenia wierzycieli nie było konieczności spieniężenia całego majątku spółki, umowa może przewidywać podział pozostałego majątku w całości lub w części w naturze (J. N w: P R, S T, N J P, S K: „Komentarz do kodeksu spółek handlowych. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Wydawnictwo Prawnicze L, W 2001”).

Powyższe zasady ksh zostaną zachowane przy likwidacji i podziale majątku Spółki. Pozostały po zaspokojeniu wierzycieli majątek Spółki zostanie przekazany udziałowcowi Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami (z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 I 14, które nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania) są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Przepis ten oznacza, że przychodami podlegającymi opodatkowaniu są wszelkie przysporzenia, które powodują trwały przyrost aktywów podatnika. W przedmiotowej sprawie następuje przekazanie majątku likwidowanej spółki jedynemu udziałowcowi. Stwierdzić zatem należy, iż po stronie likwidowanej spółki w związku z powyższym przekazaniem nie powstaje przysporzenie majątkowe, które na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych może być kwalifikowane jako przychód.

Zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje odzwierciedlenie w praktyce organów podatkowych. W postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 11 grudnia 2006 r. (sygn. 1471/DPD2/423-135/06/MB) wyrażony został pogląd, iż jeżeli w związku z podjętą uchwałą o likwidacji Spółki, następuje przekazanie jej majątku jedynemu wspólnikowi i przekazaniu temu nie odpowiada przysporzenie po stronie likwidowanego podmiotu, wówczas w likwidowanej Spółce nie powstanie przychód podatkowy, a w konsekwencji nie wystąpi obowiązek podatkowy po jej stronie.

W piśmie tym czytamy: „Zgodnie z art. 272 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. (dalej ksh), rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji. W myśl art. 282 § 1 w/w ustawy likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące Spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania i upłynnić majątek Spółki (czynności likwidacyjne). Nowe interesy mogą wszczynać tylko wówczas, gdy to jest potrzebne do ukończenia spraw w toku. Nieruchomości mogą być zbywane w drodze publicznej licytacji, a z wolnej ręki - jedynie na mocy uchwały wspólników i po cenie nie niższej od uchwalonej przez wspólników. Z treści wyżej cytowanego artykułu wynika, że istotą likwidacji jest zakończenie bytu prawnego Spółki poprzez rozdysponowanie jej majątku, przy czym rozdysponowanie majątku pomiędzy wspólników może nastąpić dopiero po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli likwidowanego podmiotu. Artykuł 282 k.s.h. wskazuje zatem, jakie czynności likwidacyjne muszą być podjęte. W pierwszej kolejności likwidatorzy Spółki dokonują: 1. zakończenia wszelkich bieżących interesów spółki, 2. ściągnięcia wierzytelności 3. wypłacenia zobowiązań, 4. upłynnienia majątku Spółki. Poza wskazanym i powyżej czynnościami likwidacyjnymi dokonywany jest podział pozostałego majątku pomiędzy wspólników. Majątek pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli dzieli się między wspólników w stosunku do posiadanych przez nich udziałów.

Z treści art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. - Dz. U. z 2000 roku Nr 54, poz. 654 ze zm.) wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Powyższe oznacza zatem, że przychodami podlegającymi opodatkowaniu są wszelkie przysporzenia, które powodują trwały przyrost aktywów podatnika. W analizowanym stanie faktycznym, w związku z podjętą uchwałą o likwidacji Spółki, następuje przekazanie jej majątku jedynemu wspólnikowi, któremu nie odpowiada jakiekolwiek przysporzenie po stronie likwidowanego podmiotu. W związku z powyższym w likwidowanej Spółce nie powstanie przychód podatkowy, a w konsekwencji nie wystąpi obowiązek podatkowy po jej stronie. Natomiast obowiązek podatkowy powstaje po stronie wspólników, a Spółka jako płatnik obowiązana jest pobrać od przychodów wspólników zryczałtowany podatek dochodowy według zasad określonych w art. 22 ust. 1 i art. 26, z uwzględnieniem art. 12 ust. 4 pkt 3 w/w ustawy podatku dochodowym od osób prawnych.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.