Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1190/13/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-12-10
Teza: Czy w przypadku realizacji zobowiązania wynikającego z CDS, poprzez spłatę długu przez SPV, w części stanowiącej spłatę kapitału, Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu, na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: pożyczka; przychód; spłata; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 12 września 2013 r. (wpływ do tut. Biura 19 września 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku realizacji zobowiązania wynikającego z CDS, poprzez spłatę długu przez SPV, w części stanowiącej spłatę kapitału, Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2013 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku realizacji zobowiązania wynikającego z CDS, poprzez spłatę długu przez SPV, w części stanowiącej spłatę kapitału, Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie udzielania pożyczek, która nie stanowi działalności bankowej w rozumieniu polskich przepisów. Opierając się na przesłankach biznesowych planuje zawrzeć umowę swap na zwłokę w zapłacie pożyczki, tzw. credit default swap (dalej: „CDS”). Zawarcie takiej transakcji pozwoli na ograniczenie ryzyka wynikającego z charakteru działalności Spółki, które powstaje w związku z zaprzestaniem spłat pożyczek przez pożyczkobiorców. W efekcie może to prowadzić do utraty części lub całości środków pieniężnych, które Spółka przekazała pożyczkobiorcy w formie pożyczki. Celem zawarcia umowy CDS jest ograniczenie istniejącego ryzyka niespłacania pożyczek i tym samym zabezpieczenie Spółki przed utratą środków pieniężnych. Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę CDS z innym podmiotem powiązanym bądź niepowiązanym z Wnioskodawcą (dalej: „SPV”), który w zamian za uzgodnione wynagrodzenie dokona spłaty całości lub części długu należnego od pożyczkobiorcy, w przypadku zaistnienia uzgodnionego w umowie CDS zdarzenia. Zdarzeniem tym będzie niespłacenie raty/rat pożyczki przez okres wskazany w umowie CDS.

Umowa CDS może objąć część kapitałową niespłaconej pożyczki, jak też część odsetkową niespłaconej pożyczki (odsetki, które nie będą podlegały kapitalizacji). Powyższe wynagrodzenie będzie płacone przez Spółkę na rzecz SPV cyklicznie lub jednorazowo z własnych środków obrotowych Spółki. Wysokość wynagrodzenia będzie ustalona m.in. w oparciu o poziom ryzyka braku spłaty pożyczek objętych CDS. Wypłacane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie będzie stanowiło wydatek faktycznie poniesiony przez Spółkę, który będzie również właściwie udokumentowany. Jednocześnie wynagrodzenie wypłacane SPV nie będzie w żadnym wypadku podlegać zwrotowi. W umowie uregulowana zostanie kwestia przejścia bądź braku przejścia prawa do żądania zwrotu niespłaconej części pożyczki od pożyczkobiorcy na rzecz SPV. W sytuacji, gdy umowa nie będzie przewidywała przejścia prawa do żądania przez SPV zwrotu pożyczki od pożyczkobiorcy, Spółka będzie zobowiązana na mocy przedmiotowej umowy CDS, do zwrotu SPV otrzymanych od pożyczkobiorcy spłat pożyczek objętych daną umową CDS.

CDS jest instrumentem pochodnym służącym przeniesieniu na SPV ryzyka braku spłaty udzielonej przez Spółkę pożyczki. Spółka poprzez zawarcie umowy CDS zmierza do zachowania, zabezpieczania zaangażowanych środków finansowych przeznaczonych na udzielanie pożyczek. W przypadku braku zawarcia umowy CDS, Spółka ponosi znaczne ryzyko prowadzenia działalności w zakresie udzielania pożyczek związane z niedokonywaniem przez pożyczkobiorców spłat pożyczek, dlatego też, zawarcie umowy CDS zabezpiecza możliwość prowadzenia działalności Spółki w zakresie udzielania pożyczek, a w konsekwencji osiąganie przychodów z tytułu odsetek od przedmiotowych pożyczek. W związku z powyższym, wynagrodzenie uiszczane przez Spółkę na rzecz SPV w ramach CDS, pozostanie w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku realizacji zobowiązania wynikającego z CDS, poprzez spłatę długu przez SPV, w części stanowiącej spłatę kapitału, Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu, na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Spółki, spłata kwoty pożyczki przez SPV w ramach umowy CDS w części dotyczącej spłaty kapitału pożyczki (kwoty głównej) nie będzie stanowić dla Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się, między innymi, otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). W związku z tym, w świetle ustawy o CIT, spłata kapitału pożyczki jest neutralna podatkowo.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, w ramach zawartej umowy CDS, w przypadku zaistnienia określonego zdarzenia, SPV dokona spłaty kapitału udzielonej pożyczki. Zdarzeniem, o którym mowa powyżej, będzie brak spłat pożyczki przez pożyczkobiorcę. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, dokonanie tej spłaty przez SPV będzie stanowiło zwrot pożyczki na rzecz Spółki, który zgodnie z powyżej przywołanym przepisem będzie neutralny podatkowo (nie będzie stanowił dla Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu). Z punktu widzenia Spółki bez znaczenia pozostaje bowiem fakt, iż spłata dokonywana będzie przez inny podmiot niż pożyczkobiorca. Dla Wnioskodawcy nie jest istotne, jaki podmiot dokona spłaty zobowiązania wynikającego z umowy pożyczki. Z perspektywy Spółki spłata zobowiązania przez SPV wynikająca z umowy CDS będzie ekonomicznie tożsama ze spłaceniem kapitału pożyczki przez pożyczkobiorcę. Również art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT nie zawiera przepisów ograniczających wyłączenie z opodatkowania podatkiem CIT ze względu na podmiot, który dokonuje spłaty kapitału. Konsekwencje podatkowe spłaty kapitału pożyczki są tożsame, niezależnie od faktu czy spłata dokonana jest przez pożyczkobiorcę, czy przez podmiot do tego zobowiązany na mocy umowy CDS (tj. SPV). W związku z tym, z uwagi na fakt, iż spłata kapitału pożyczki przez pożyczkobiorcę nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, to również spłata kapitału pożyczki dokonana przez SPV w ramach umowy CDS nie stanowi takiego przychodu.

W konsekwencji, w sytuacji spłaty kapitału udzielonej pożyczki przez SPV, na podstawie umowy CDS, Spółka nie będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Wnioskodawca podkreśla, iż za uznaniem, że spłata kapitału pożyczki przez podmiot będący stroną umowy CDS nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu przemawia również regulacja zawarta w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Z uwagi na fakt, iż Spółka nie ujmie kwoty kapitału udzielonej pożyczki jako kosztu uzyskania przychodu, w świetle przytoczonego przepisu, zwrot tego wydatku w postaci uzyskanego świadczenia z tytułu umowy CDS, nie powinien stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Podsumowując, konsekwencje podatkowe związane ze spłatą pożyczki w ramach CDS w części dotyczącej kapitału pożyczki powinny być rozpatrywane w świetle regulacji dotyczącej opodatkowania spłaty pożyczek, tj. art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT. W rezultacie, spłata przez SPV kapitału udzielonej pożyczki na podstawie umowy CDS, nie będzie generowała po stronie Spółki obowiązku rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu 28 września 2011 r. (sygn. ILPB4/423-223/11-2/MC) oraz 15 marca 2012 r. (sygn. ILPB3/423-596/11-2/MM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.