Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.592.2024.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawczyni nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; grunty-grunt niezabudowany; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 30 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług sprzedaży nieruchomości oraz nieuznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Uzupełniła go Pani pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 30 stycznia 2025 r. (wpływ 30 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową, posiadającą nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce, nieprowadzącą pozarolniczej działalność gospodarczej i
    niebędącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, ani rolnikiem ryczałtowym.
    Wnioskodawczyni pracuje na mocy umowy o pracę poza granicami Polski. Małżonek
    Wnioskodawczyni jest rolnikiem, lecz nie rolnikiem ryczałtowym, prowadzącym również na
    małą skalę jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych.
    Wnioskodawczyni wraz z mężem jest właścicielką gruntu (...), nr działki (...), nr KW (...).
    Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli przedmiotową nieruchomość w drodze zakupu w
    roku 2007 w ramach czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług oraz nie
    posiadali oni prawa do odliczenia podatku naliczonego od tego nabycia.
    Wnioskodawczyni postanowiła dokonać w roku 2024 podziału działki na 18 mniejszych i
    część z nich przeznaczyć na sprzedaż. Działki na moment sporządzania niniejszego
    wniosku nie zostały wydzielone i nie posiadają one odrębnych numerów. Działki nie
    posiadają również i w momencie sprzedaży nie będą posiadały przyłączy mediów oraz
    energii elektrycznej. Nie jest planowane poczynienie nakładów finansowych związanych z
    podniesieniem wartości czy atrakcyjności działek, w tym na dokonanie przyłączy do
    przedmiotowych działek.
    Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana dla potrzeb działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, w tym również nie była
    ona przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.
    Dla nieruchomości w momencie sprzedaży zostanie wydana decyzja o warunkach
    zabudowy.
    Wnioskodawczyni planuje zbyć działki niezabudowane powstałe po podziale. Dla
    dokonania zbycia przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawczyni złoży ofertę
    sprzedaży w biurze pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Nie jest planowane udzielenie
    żadnego pełnomocnictwo do działania w jakikolwiek sposób w sprawach związanych ze
    zbyciem przedmiotowych nieruchomości czy pozyskania jakichkolwiek zgód, pozwoleń lub
    decyzji.
    Poza sprzedażą działek powstałych po podziale i będących przedmiotem niniejszego
    wniosku Wnioskodawczyni nie planuje w dającej się określić przyszłości zbycia innych
    nieruchomości oraz nie zbywała wcześniej innych nieruchomości.

    Wątpliwości Wnioskodawczyni i jej małżonka dotyczą opodatkowania sprzedaży
    nieruchomości gruntowych podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Pytanie 1:
    Czy działka nr (...) (która zostanie podzielona na 18 działek przeznaczonych do sprzedaży)
    jest objęta małżeńską wspólnością majątkową Wnioskodawczyni oraz męża
    Wnioskodawczyni i powstałe działki jako takie będą przedmiotem planowanej sprzedaży?
    Odpowiedź 1:
    Tak. Przedmiotowa nieruchomość jest objęta małżeńską wspólnością majątkową i działki
    powstałe po podziale będą przedmiotem planowanej sprzedaży.
    Pytanie 2:
    Czy działka nr (...) została nabyta przez Wnioskodawczynię do majątku prywatnego w
    celach osobistych (jakich konkretnie)?
    Odpowiedź 2:
    Tak. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego w bliżej
    nieokreślonych celach. Nie był to żaden cel gospodarczy. Podatniczka wraz z mężem
    traktowali to nabycie jako lokatę kapitału.
    Pytanie 3:
    W jaki sposób nieruchomości przeznaczone do sprzedaży były/są/będą wykorzystywana
    przez Wnioskodawczynię od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia? Czy były to
    czynności opodatkowane podatkiem VAT, zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, czy
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Odpowiedź 3:
    Przedmiotowa nieruchomość nie była, nie jest oraz po podziale nie będzie
    wykorzystywana w żaden sposób. Na tak zadane pytanie należy jednak odpowiedzieć, iż
    przedmiotowa nieruchomość będzie wykorzystywana dla czynności niepodlegających
    podatkowi od towarów i usług.
    Pytanie 4:
    Czy Wnioskodawczyni zawarła/zawrze umowę przedwstępną sprzedaży ww.
    nieruchomości? Jeżeli tak, to jakie prawa i obowiązki wynikające z umowy przedwstępnej
    ciążyły/ciążą/będą ciążyły na potencjalnym nabywcy, a jakie na Wnioskodawczyni? Proszę
    wskazać wszystkie warunki ww. umowy.
    Odpowiedź 4:
    Przy sprzedaży nieruchomości mogą być zawierane umowy przedwstępne mające
    charakter rezerwacji. Umowy nie będą jednak zawierać dodatkowych warunków
    dotyczących zawarcia umowy ostatecznej. Umowy mają jedynie cel wskazania
    przybliżonego terminu podpisania umów ostatecznych oraz informacji o zadatku. Umowy
    nie będą zawierane przed notariuszem. Nie będą również udzielane żadne
    pełnomocnictwa do zawarcia takiej umowy oraz po zawarciu umowy nie będą ponoszone
    żadne dodatkowe nakłady na przedmiotowe nieruchomości.
    Pytanie 5:
    Czy w ramach ww. umowy przedwstępnej zostały/zostaną udzielone jakiekolwiek
    umocowania prawne do działania w imieniu Wnioskodawczyni w związku z uzyskaniem
    przez potencjalnego nabywcę ww. nieruchomości zgód i uzgodnień związanych z ich
    nabyciem? Jeżeli tak, to proszę wskazać ich zakres (np. występowanie przed organami
    administracji publicznej; podejmowanie działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do
    uzyskania decyzji i pozwoleń; składanie wniosków; odbiór decyzji i postanowień itp.).

    Odpowiedź 5:
    W ramach ewentualnych umów przedwstępnych nie będą udzielane umocowania ani
    pełnomocnictwa.
    Pytanie 6:
    Jakie dokładnie działania będzie wykonywać biuro pośrednictwa sprzedaży nieruchomości
    w imieniu Wnioskodawczyni? Proszę szczegółowo opisać.
    Odpowiedź 6:
    Umowa z biurem nieruchomości dotyczy wyłącznie pośrednictwa sprzedaży
    nieruchomości. Czynności pośrednictwa nieruchomości polegają na umówieniu strony
    sprzedającej nieruchomość ze stroną nabywającą. Czynności te polegają na zebraniu i
    promocji ofert. Usługi te polegają również na doradztwie i wsparciu klientów na każdym
    etapie transakcji oraz na pomocy w sporządzeniu właściwych dokumentów.
    Pytanie 7:
    Czy biuro pośrednictwa sprzedaży nieruchomości otrzymało/otrzyma od
    Wnioskodawczyni jakiekolwiek umocowanie prawne do działania w imieniu
    Wnioskodawczyni w związku z planowaną sprzedaż nieruchomości? Jeżeli tak, to proszę
    wskazać jego zakres (np. występowanie przed organami administracji publicznej;
    podejmowanie działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i
    pozwoleń; składanie wniosków; odbiór decyzji i postanowień itp.).
    Odpowiedź 7:
    Biuro pośrednictwa nie będzie umocowane do żadnych innych czynności niż wskazane w
    odpowiedzi na pytanie nr 6.
    Pytanie 8:
    Z jakiego powodu/w jakim celu Wnioskodawczyni dokona podziału działki nr (...) na 18
    mniejszych działek?
    Odpowiedź 8:
    Celem podziału działek jest nadanie przedmiotowej nieruchomości swobody i
    elastyczności podejmowania decyzji, co do jej dalszego użytkowania. Pierwotnie plan
    podziału zakładał pozostawienie części gruntu i w części przekazanie. Obecnie planowana
    jest sprzedaż części posiadanych nieruchomości.
    Pytanie 9:
    Z czyjej inicjatywy (jeżeli nie Wnioskodawczyni, to na podstawie jakiego tytułu prawnego) i
    z jakiego powodu/w jakim celu nastąpi wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla
    nieruchomości?
    Odpowiedź 9:
    Decyzja o warunkach zabudowy będzie obowiązywała na dzień sprzedaży, ale zgodnie z
    przepisami prawa budowlanego wydaną decyzję można przyporządkować tylko jednej
    nieruchomości po podziale. Tym samym nowi nabywcy będą musieli wystąpić z wnioskami
    o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabytych nieruchomości samodzielnie.
    Decyzja o warunkach zabudowy została zainicjowana przez Wnioskodawczynię w celu
    umożliwienia jej ewentualnej budowy domu, dla siebie lub dla jej zstępnych.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego sprzedaż przez Wnioskodawczynię
    przedmiotowych nieruchomości będzie podlegała ustawie o podatku od towarów i usług,
    tj. czy Wnioskodawczyni zostanie uznana za podatnika podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż przedmiotowych działek nie nosi znamion czynności
    podlegających opodatkowaniu z uwagi na brak takich cech czynności, jakie nosi działanie
    profesjonalnego podmiotu oraz brak zaangażowanych aktywów, jakie zaangażowałby
    przedsiębiorca. Tym samym, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do dokonania
    rejestracji dla celów podatku od towaru i usług oraz nie będzie zobowiązana do naliczenia
    podatku należnego oraz wykazania przedmiotowych sprzedaży w przekazanych JPK_VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwana dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym.
    W oparciu o art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Według art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o

      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Na mocy art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Jak stanowi art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.

    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego, a
    czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru,
    nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku prywatnego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku
    prywatnego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy nieruchomości istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży będzie Pani
    podejmowała aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co będzie skutkowało koniecznością uznania Pani za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z mężem jest Pani właścicielką działki nr (...).
    Nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego w bliżej nieokreślonych celach. Nie
    był to żaden cel gospodarczy. Postanowiła Pani dokonać podziału działki na 18 mniejszych.
    Celem podziału działek jest nadanie przedmiotowej nieruchomości swobody i
    elastyczności podejmowania decyzji, co do jej dalszego użytkowania. Planuje Pani zbyć
    działki niezabudowane powstałe po podziale. Nieruchomość nie była wykorzystywana dla
    potrzeb działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, w tym również nie była ona
    przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Nieruchomość nie
    była, nie jest oraz po podziale nie będzie wykorzystywana w żaden sposób. Przy sprzedaży
    nieruchomości mogą być zawierane umowy przedwstępne mające charakter rezerwacji.
    Umowy nie będą jednak zawierać dodatkowych warunków dotyczących zawarcia umowy
    ostatecznej. Umowy mają jedynie cel wskazania przybliżonego terminu podpisania umów
    ostatecznych oraz informacji o zadatku. Nie będą również udzielane żadne
    pełnomocnictwa do zawarcia takiej umowy oraz po zawarciu umowy nie będą ponoszone
    żadne dodatkowe nakłady na przedmiotowe nieruchomości. W ramach ewentualnych
    umów przedwstępnych nie będą udzielane umocowania ani pełnomocnictwa. Dla
    dokonania zbycia nieruchomości złoży Pani ofertę sprzedaży w biurze pośrednictwa
    sprzedaży nieruchomości. Umowa z biurem nieruchomości dotyczy wyłącznie
    pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Czynności pośrednictwa nieruchomości polegają
    na umówieniu strony sprzedającej nieruchomość ze stroną nabywającą. Czynności te
    polegają na zebraniu i promocji ofert. Usługi te polegają również na doradztwie i wsparciu
    klientów na każdym etapie transakcji oraz na pomocy w sporządzeniu właściwych

    dokumentów. Biuro pośrednictwa nie będzie umocowane do żadnych innych czynności.
    Nie jest planowane udzielenie żadnego pełnomocnictwo do działania w jakikolwiek sposób
    w sprawach związanych ze zbyciem nieruchomości czy pozyskania jakichkolwiek zgód,
    pozwoleń lub decyzji. Dla nieruchomości w momencie sprzedaży zostanie wydana decyzja
    o warunkach zabudowy. Decyzja o warunkach zabudowy będzie obowiązywała na dzień
    sprzedaży, ale zgodnie z przepisami prawa budowlanego wydaną decyzję można
    przyporządkować tylko jednej nieruchomości po podziale. Nowi nabywcy będą musieli
    wystąpić z wnioskami o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nabytych
    nieruchomości samodzielnie. Decyzja o warunkach zabudowy została zainicjowana przez
    Panią w celu umożliwienia Pani ewentualnej budowy domu, dla Pani lub dla Pani
    zstępnych.
    Pani wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    sprzedaży nieruchomości oraz nieuznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości)
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    W świetle powyższego, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w okolicznościach tej
    sprawy będzie Pani działała w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie
    zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż będzie wypełniać przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podejmie Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Panią w stosunku do
    nieruchomości należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Jak bowiem
    wynika z opisu sprawy, postanowiła Pani dokonać podziału działki na 18 mniejszych. Przy
    sprzedaży nieruchomości mogą być zawierane umowy przedwstępne mające charakter
    rezerwacji (nie będą zawierać dodatkowych warunków dotyczących zawarcia umowy
    ostatecznej), które mają jedynie cel wskazania przybliżonego terminu podpisania umów
    ostatecznych oraz informacji o zadatku. Złoży Pani ofertę sprzedaży w biurze
    pośrednictwa sprzedaży nieruchomości – umowa z biurem nieruchomości dotyczy
    wyłącznie pośrednictwa sprzedaży nieruchomości (umówieni strony sprzedającej
    nieruchomość ze stroną nabywającą, zebranie i promocja ofert, doradztwo i wsparcie
    klientów na każdym etapie transakcji oraz pomoc w sporządzeniu właściwych
    dokumentów). W momencie sprzedaży zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy
    (zainicjowana przez Panią w celu umożliwienia Pani ewentualnej budowy domu, dla Pani
    lub dla Pani zstępnych).

    W konsekwencji dokonując sprzedaży wydzielonych działek, o których mowa w opisie
    sprawy, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania
    majątkiem prywatnym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu będzie pozbawiał Panią cech podatnika podatku
    VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a ich
    dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż przez Panią przedmiotowych nieruchomości nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pani nie będzie
    występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pani wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.