Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.33.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki 0% do eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów wskazanych w Wariancie I-III.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; dokumenty-dokumenty urzędowe; eksport; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku przy eksporcie towarów - dokument potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Państwa wniosek z
    13 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości
    zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie
    posiadanych dokumentów oraz wykazywania transakcji we właściwych okresach
    rozliczeniowych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    I. Uwagi ogólne
    Spółka UK Ltd (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) z siedzibą w Wielkiej Brytanii to spółka
    prowadząca działalność w branży (...). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Działalność gospodarcza Spółki w Polsce polega przede wszystkim na sprzedaży towarów
    z magazynów położonych na terytorium kraju. Co istotne, towary są nabywane przez
    Spółkę i sprowadzane do Polski z krajów spoza Unii Europejskiej - (dalej: „UE”) (import
    towarów) i innych krajów UE (nabycia wewnątrzwspólnotowe) lub też nabywane od
    polskich dostawców. Wszystkie zakupione towary są przechowywane przez Spółkę w
    polskim magazynie i stamtąd sprzedawane. Nie są one w żaden sposób przetwarzane.
    Spółka sprzedaje swoje towary zarówno odbiorcom krajowym, jak i zagranicznym. W
    przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów zagranicznych towary są wysyłane z terytorium
    Polski do nabywców w innych krajach UE oraz w krajach spoza UE. Ze względu na
    przedmiot prowadzonej działalności, klienci Spółki to podmioty prowadzące działalność
    gospodarczą (dalej: „kontrahenci”). Wyroby sprzedawane są w takim przypadku w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów albo eksportu towarów (dalej: „eksport”), w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: „Ustawa VAT”).

    Transakcje dokumentowane są na podstawie wystawianych przez Spółkę faktur VAT.
    Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie transakcji sprzedaży towarów w ramach eksportu na
    rzecz kontrahentów spoza UE. W każdym z przypadków będących przedmiotem wniosku
    miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich
    przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium poza UE.
    Spółka, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu eksportu, gromadzi dokumenty
    potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju poza terytorium UE. W tym celu
    Spółka współpracuje z agencjami celnymi, odpowiedzialnymi za odprawę celną towarów
    będących przedmiotem transakcji eksportu lub pozyskuje dokumenty celne
    potwierdzające wywóz towarów poza obszar UE bezpośrednio od kontrahentów.
    Zasadniczo odprawa celna towarów przeprowadzana jest przez polskie organy celne. Po
    rozpoczęciu procedury wywozu Spółka pozyskuje dokument IE-529 (od 31 października
    2024 r. dokument CC529C). Zakończenie procedury wywozu potwierdzane jest
    dokumentem IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentem CC599C). Mogą jednak
    zaistnieć sytuacje, w których Spółka nie będzie w posiadaniu komunikatu IE-529 (lub
    komunikatu CC529C - do transakcji realizowanych od 31 października 2024 r.).
    II. Aktualna procedura rozliczania transakcji eksportu przez Spółkę
    W przypadku uzyskania przez Spółkę dokumentów celnych potwierdzających wywóz
    towarów poza obszar UE przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu eksportu, Spółka
    opodatkowuje transakcje eksportu stawką VAT 0%, zgodnie z art. 41 ust. 4, 6, 6a Ustawy
    VAT (w zw. z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT). W tych wypadkach za wystarczające dowody
    dokonania eksportu Spółka uznaje aktualnie wyłącznie dokumenty wskazane wprost w
    art. 41 ust. 6a, tj. w praktyce dokumenty IE-599 (do transakcji realizowanych od 31
    października 2024 r. dokument CC599C).
    Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 7 i 8 Ustawy VAT, w sytuacji, gdy Spółka nie otrzyma w
    ww. terminie dokumentu potwierdzającego fakt wywozu towarów poza terytorium UE, ale
    pozyska dokument celny potwierdzający procedurę wywozu (dokument IE-529 - do
    transakcji realizowanych od 31 października dokument CC529C), transakcja eksportu
    towarów wykazywana jest ze stawką VAT 0% w kolejnym okresie rozliczeniowym pod
    warunkiem otrzymania dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium
    UE przed upływem terminu do złożenia deklaracji za ten kolejny okres. W przypadku, gdy
    Spółka w tym ustawowym terminie nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz
    towaru poza obszar UE, transakcja eksportu wykazywana jest w kolejnym okresie
    rozliczeniowym ze stawką właściwą dla dostawy krajowej.
    W sytuacji, w której Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz
    towarów poza terytorium UE (dokument IE-599, od 31 października 2024 r. dokument
    CC599C), ani dokumentów potwierdzających procedurę wywozu (dokument IE-529, od 31
    października dokument CC529C) przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Wnioskodawca stosuje stawkę
    właściwą dla dostawy krajowej w rozliczeniu za ten okres.
    Zgodnie z art. 41 ust. 9 Ustawy VAT, w sytuacji otrzymania przez Spółkę dokumentów
    potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE w terminie późniejszym niż
    określony art. 41 ust. 6 i 7 Ustawy VAT, Spółka dokonuje korekty podatku należnego w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym pozyska ww. dokumenty.
    III. Przedmiot wniosku
    W praktyce Spółki występują powtarzające się trudności/opóźnienia z uzyskiwaniem
    dokumentów celnych IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C)
    umożliwiających zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie. Spółka jest jednak zdania, że

    nawet w przypadkach, w których nie będzie posiadać w ustawowym terminie żadnego z
    dokumentów wskazanych wprost w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT, może być uprawniona do
    zastosowania stawki 0%, pod warunkiem posiadania innych dowodów.
    Na powyższe mają wpływ okoliczności niezależne od Spółki, przykładowo opóźnienia w
    przesyłaniu przez agencję celną lub kontrahenta dokumentów celnych do Spółki czy też
    błędy w treści dokumentów celnych, uniemożliwiające jednoznaczne powiązanie towarów
    wskazanych na dokumencie celnym w stosunku do towarów wskazanych na fakturze VAT.
    Spółka pragnie potwierdzić, że uprawnione jest wykazywanie transakcji eksportu ze
    stawką VAT 0% także w sytuacji nieuzyskania w ustawowym terminie dowodów
    wskazanych w art. 41 ust. 6a pkt 1-3 Ustawy VAT, zakładając, że inne dowody uzyskiwane
    do tej pory oraz inne dowody, które Spółka uzyska w przyszłości będą jednoznacznie
    potwierdzać fakt wywozu towarów będących przedmiotem transakcji eksportu poza
    terytorium UE.
    IV. Warianty gromadzonej dokumentacji
    Uwzględniając dotychczasowe doświadczenie Spółki w zakresie realizowanych transakcji,
    w zależności od ich charakteru Spółka może być w posiadaniu różnych zestawów
    dokumentów potwierdzających fakt wywozu towaru poza terytorium UE.
    Wariant I
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport,
    2. korespondencji elektronicznej (mailowej) z kontrahentem - w ramach korespondencji
    kontrahent będzie potwierdzał odbiór poza terytorium UE towarów z dostaw
    zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację
    poszczególnych dostaw; przykładowo, mogą to być dane takie jak nazwa kontrahenta, kraj
    docelowy, do którego wywożony jest towar, numer delivery note, numer faktury proforma
    oraz numer faktury, a także jej wartość i data wystawienia. Ponadto, oświadczenie będzie
    zawierać informację, że towary zostały objęte procedurą importu w kraju przeznaczenia
    poza terytorium UE. Spółka przesyła / będzie przesyłała kontrahentowi wiadomość e-mail
    z zestawieniem zrealizowanych dostaw, a kontrahent odsyła / będzie odsyłał Spółce
    odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane.
    Potwierdzenie to będzie zawarte w treści wiadomości e-mail.
    Wariant II
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport,
    2. potwierdzenia kontrahenta otrzymanego jako załącznik do korespondencji
    elektronicznej (mailowej) z kontrahentem, zawierające oświadczenie o odbiorze przez
    niego towarów poza terytorium UE będących przedmiotem dostaw zrealizowanych w
    danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych
    dostaw; przykładowo, mogą to być dane takie jak nazwa kontrahenta, kraj docelowy, do
    którego wywożony jest towar, numer delivery note, numer faktury proforma oraz numer
    faktury, a także jej wartość i data wystawienia. Ponadto, oświadczenie będzie zawierać
    informację, że towary zostały objęte procedurą importu w kraju przeznaczenia poza
    terytorium UE. Spółka przesyła / będzie przesyłała kontrahentowi zestawienie
    zrealizowanych dostaw, a kontrahent odsyła / będzie odsyłał Spółce podpisany dokument
    zawierający potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie będzie
    stanowić wydrukowane i podpisane oświadczenie i przesyłane jako załącznik do
    korespondencji elektronicznej (mailowej).
    Wariant III
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:

    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport.
    2. oświadczenia spedytora lub przewoźnika - w oświadczeniu takim przewoźnik lub
    spedytor wskazuje, że towary opuściły terytorium UE. W oświadczeniu takim wskazane są
    dane pozwalające na powiązanie oświadczenia z fakturą dokumentującą eksport, tj.
    nazwa kontrahenta, kraj docelowy, numer MRN, numer dostawy, numer delivery note,
    data i numer faktury. Oświadczenie tego rodzaju może mieć w szczególności formę
    dokumentu generowanego automatycznie przez system informatyczny przewoźnika bądź
    też podpisanego przez przewoźnika / spedytora oświadczenia.
    Ponadto Spółka zaznacza, że w ramach każdego z ww. wariantów gromadzonej
    dokumentacji będzie posiadać dowód zapłaty przez kontrahenta za towar będący
    przedmiotem eksportu.
    Pytania
    1) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I
      powyżej powinny być, w świetle art. 41 Ustawy VAT, opodatkowane 0% stawką VAT?
      (zaistniały stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    2) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej powinny być, w świetle art. 41 Ustawy VAT, opodatkowane 0% stawką VAT?
      (zaistniały stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    3) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III
      powyżej powinny być, w świetle art. 41 Ustawy VAT, opodatkowane 0% stawką VAT?
      (zaistniały stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    4) Czy na podstawie dokumentów wskazanych w wariantach będących przedmiotem
      niniejszego wniosku, Wnioskodawca jest / będzie uprawniony do rozpoznania i
      opodatkowania stawką 0% eksportu w terminach, o których mowa w art. 41 ust. 6, 7
      oraz 9 ustawy o VAT? (zaistniały stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I
    powyżej powinny być, w świetle art. 41 Ustawy VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.
    2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
    powyżej powinny być, w świetle art. 41 Ustawy VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.
    3. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III
    powyżej powinny być, w świetle art. 41 Ustawy VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.
    4. Wnioskodawca jest / będzie uprawniony do rozpoznania i opodatkowania stawką 0%
    eksportu na podstawie dokumentów wskazanych w wariantach będących przedmiotem
    niniejszego wniosku w terminach, o których mowa w art. 41 ust. 6, 7 oraz 9 ustawy o VAT,
    tj.:
    a) gdy Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające wywóz, o których mowa w
    przedstawionych wariantach przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Wnioskodawca rozpozna eksport
    w tym okresie rozliczeniowym;
    b) gdy Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz, o których
    mowa w przedstawionych wariantach przed upływem terminu do złożenia deklaracji za
    okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, ale otrzyma je przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy,
    Wnioskodawca rozpozna eksport w tym następnym okresie rozliczeniowym;
    c) jeśli Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz, o których
    mowa w przedstawionych wariantach w terminach wskazanych wyżej, Wnioskodawca
    zastosuje stawkę właściwą dla dostawy krajowej;

    d) w przypadku otrzymania wskazanych dokumentów w terminie późniejszym
    Wnioskodawca dokona korekty zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o VAT;
    e) w przypadku braku komunikatu IE-529 (do transakcji realizowanych od 31 października
    komunikatu CC529C), jeśli Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające wywóz, o
    których mowa w przedstawionych wariantach przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Wnioskodawca
    rozpozna eksport w tym okresie rozliczeniowym;
    f) w przypadku braku komunikatu IE-529 (do transakcji realizowanych od 31 października
    komunikatu CC529C), jeśli Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających
    wywóz, o których mowa w przedstawionych wariantach w ustawowym terminie,
    Wnioskodawca zastosuje stawkę właściwą dla dostawy krajowej w rozliczeniu za ten okres
    z prawem do późniejszej korekty.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    1. Uwagi ogólne
    Warunki zastosowania stawki VAT 0% dla transakcji eksportu
    W myśl art. 2 pkt. 8 ustawy o VAT, przez eksport towarów należy rozumieć dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
    towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
    statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
    transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy VAT, transakcje eksportu podlegają co do zasady
    opodatkowaniu według stawki VAT 0%. Jednocześnie, w myśl art. 41 ust. 6 Ustawy VAT
    stawka VAT 0% znajduje zastosowanie pod warunkiem, że podatnik przez upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał
    dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium UE.
    W art. 41 ust. 6a Ustawy VAT prawodawca doprecyzował, że dokumentem
    potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium UE jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
    do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk
    tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
    służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
    zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
    systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
    potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 Ustawy VAT, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy nie otrzyma dokumentu
    potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej, to eksport ten nie jest
    wykazywany w ewidencji za dany okres rozliczeniowy; w takiej sytuacji podatnik
    uprawniony do wykazania eksportu w następnym okresie rozliczeniowym stosując stawkę
    VAT 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
    terytorium UE przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny
    okres. Nieotrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza obszar UE w ww.

    terminie skutkuje koniecznością zastosowania w stosunku do transakcji eksportu stawki
    właściwej dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w art. 41 ust. 8 Ustawy VAT ustawodawca wskazał, że skorzystanie z trybu
    przewidzianego w art. 41 ust. 7 Ustawy VAT jest uzależnione od posiadania przez
    podatnika dokumentu celnego potwierdzającego procedurę wywozu.
    Ponadto, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza
    terytorium UE w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do
    dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym
    podatnik otrzymał ten dokument (art. 41 ust. 9 Ustawy VAT).
    Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT, ww. ust. 4 stosuje się odpowiednio w
    eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał
    dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika
    tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje
    się odpowiednio.
    Dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium UE
    Uwzględniając powyższe Spółka pragnie zauważyć, że posłużenie się przez prawodawcę w
    art. 41 ust. 6a Ustawy VAT sformułowaniem „w szczególności” wskazuje, iż wskazany w
    ustawie katalog dowodów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE w
    ramach eksportu nie ma charakteru zamkniętego. W rezultacie, Spółka będzie
    uprawniona do stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do eksportu również w sytuacji
    posiadania dowodów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów poza terytorium
    UE, które nie zostały wskazane bezpośrednio w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT.
    W pierwszej kolejności Spółka pragnie podkreślić, że na przykładowy charakter katalogu
    dowodów określonych w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT wskazuje jednoznacznie treść
    uzasadnienia do projektu ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2013 poz. 35), która wprowadziła ten
    przepis do Ustawy VAT. W uzasadnieniu projektu ustawy wskazano bowiem, że:
    „Proponowana zmiana w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT określa otwarty katalog
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza Unię Europejską, o których mowa w
    ust. 6 tego artykułu.” (por. str. 35 uzasadnienia projektu ustawy, dostępnego w systemie
    informacyjnym Sejmu RP, https://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/druk.xsp?nr=805 - dostęp
    25.06.2024 r.).
    Powyżej wskazane podstawy podjęcia zmian w prawie, wynikające z uzasadnienia projektu
    ustawy stanowią wyznacznik dla właściwej wykładni celowościowej wskazanego przepisu.
    Ponadto, w ocenie Spółki dla prawa zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowe
    jest spełnienie przesłanki materialnoprawnej, tj. faktyczne wywiezienie towarów będących
    przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Powyższe wynika przede wszystkim z
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej: „TSUE”), który m.in. w wyroku z dnia 28
    marca 2019 r. w sprawie C-275/18 Milan Vinś przeciwko Odvolaci finanćni reditelstvi:
    „[....] brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do
    wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do
    zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów
    z terytorium Unii. [...] art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego
    uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza
    terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w
    sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przestanki
    zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych
    towarów z terytorium Unii.”

    Taki sam wniosek płynie również z wyroku TSUE z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie C-656
    /19 BAKATI PLUS Kereskedelmi es Szolgaltató Kft. przeciwko Nemzeti Adó- es Vamhivatal
    Fellebbviteli Igazgatósaga:
    „Ponadto, po pierwsze, art. 146 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT nie przewiduje warunku
    zastosowania formalności celnych dotyczących wywozu, aby można było zastosować
    zwolnienie w eksporcie przewidziane w tym przepisie (zob. analogicznie wyrok z dnia 28
    marca 2019 r., Vinś, C-275/18, EU:C:2019:265, pkt 26).”
    Do powyższych wskazówek TSUE często odwołują się polskie sądy administracyjne.
    Przykładowo, NSA w wyroku z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2005/17 stwierdził, że „w
    świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w
    eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie
    zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
    W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT
    wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego
    eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak
    wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana.” Analogiczne stanowisko
    zaprezentował NSA w wyroku z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2022/17.
    Ponadto, w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych od lat szeroko aprobowany
    jest pogląd, iż podatnicy są uprawnieni do dokumentowania transakcji eksportu również
    za pośrednictwem dowodów niewskazanych wprost w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT.
    Jak wskazał, przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w uchwale z 25
    czerwca 2012 r., sygn. I FPS 3/12: „Dla zastosowania przez podatnika stawki 0% w Polsce z
    tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem dostawy tej czynności była Polska, co
    wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza obszar Unii Europejskiej następuje -
    stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy - w ramach transportu, który rozpoczął
    się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ustawy. Zgłoszenie
    towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161 Wspólnotowego
    Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako niewątpliwy dowód
    rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak charakteru
    wyłącznego.”
    Ponadto, w wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. I FSK 828/12, dotyczącym
    dokumentowania eksportu pośredniego, NSA wskazał jednoznacznie, iż: „[...] celem
    sformułowania określonych przez państwo członkowskie wymagań formalnych dla
    skorzystania ze stawki 0% w przypadku pośredniego eksportu towarów jest udowodnienie
    przez podatnika, że spełnione zostały warunki merytoryczne eksportu, głównie w zakresie
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Jeżeli jednak okoliczność ta zostanie
    wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się
    postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać,
    stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie
    tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy
    podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a
    nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT.”
    Również w wyroku z 10 września 2014 r., sygn. I FSK 1304/13 NSA wskazał jednoznacznie,
    że uzależnienie możliwość zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie od uzyskania
    określonego dokumentu celnego jest niedopuszczalne: „Jeżeli bowiem organ podatkowy w
    wyniku działań kontrolnych stwierdzi w sposób bezsporny, że towar został
    wyeksportowany, tzn. nie mogło dojść do jego „konsumpcji” na terytorium Wspólnoty, to
    bezpodstawne jest obciążanie obrotu podatnika stawką podatku 22% jak dla dostawy
    krajowej, skoro wiadomo, że obrót nie miał charakteru dostawy krajowej lecz eksportu
    towarów. W przeciwnym razie z uwagi na nadmierny formalizm organu podatkowego
    naruszona zostałaby zasada neutralności podatku VAT.”

    Analogiczne stanowisko jest prezentowane także w szeregu rozstrzygnięć wojewódzkich
    sądów administracyjnych (dalej: „WSA”). Przykładowo, w ocenie WSA w Gliwicach w
    wyroku z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. I SA/GI 1459/20: „katalog dokumentów wskazany w
    art. 41 ust. 6a u.p.t.u. jest katalogiem otwartym, co oznacza, że podatnik dla wykazania
    eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w sposób
    niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny,
    potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z
    którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.”
    Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane przez WSA w Rzeszowie w wyroku z
    dnia 24 czerwca 2021 r., sygn. I SA/Rz 385/21.
    Dodatkowo, należy również wskazać na orzecznictwo polskich sądów administracyjnych
    wydawane ostatnich miesiącach w podobnych sprawach jak ta, będąca przedmiotem
    niniejszego wniosku, tj. w zakresie skarg na interpretacje indywidualne, w których
    wnioskodawcy starali się potwierdzić możliwość stosowania stawki 0% VAT właściwej dla
    eksportów w oparciu o dokumenty inne niż komunikat IE-599 i wprost wskazane w art. 41
    ust. 6a ustawy o VAT.
    Przykładowo, WSA w Krakowie w wyroku z 12 września 2023 r., sygn. I SA/Kr 683/23
    wskazał, że:
    „Biorąc powyższe wywody pod uwagę, podkreślenia wymaga, że dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie
    nastąpił.”
    Tożsame stanowisko wynika również z następujących wyroków:
        WSA w Gdańsku z 10 października 2023 r., sygn. I SA/Gd 637/23,
    „Biorąc powyższe wywody pod uwagę, podkreślenia wymaga, że dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). (...) Nie ma wobec powyższego racji Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, że jedynie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub
    z innych państw członkowskich UE) potwierdziłyby wywóz towarów poza terytorium UE,
    dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów.”
        WSA w Rzeszowie z 16 listopada 2023 r., sygn. I SA/Rz 415/23.
    „Biorąc powyższe wywody pod uwagę, podkreślenia wymaga, że dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). (...) Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego w interpretacji
    indywidualnej prowadzi zaś do wniosku, że jeśli Spółka nie będzie posiadała dokumentów
    pochodzących od organów celnych, bądź innego „dokumentu urzędowego”, które to
    pojęcie nie zostało zdefiniowane przez Dyrektora KIS, nie będzie mogła wykazać eksportu
    towarów. Pozostaje ono jednak w sprzeczności z wcześniej zaprezentowanym
    stanowiskiem wyrażonym zarówno przez TSUE oraz NSA w powołanych wyrokach.”
        WSA w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. I SA/Rz 558/23

    „Należy również zauważyć, że na gruncie wspólnotowych przepisów celnych
    potwierdzenie wywozu towarów może się odbywać nie tylko poprzez uzyskanie
    komunikatu IE-599, lecz dopuszczalne jest także w tym zakresie powoływanie się na tzw.
    dowody alternatywne, których katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Skoro zatem
    przepisy celne nie ograniczają możliwości potwierdzenia wywozu towarów w inny sposób
    niż przy pomocy odpowiedniego komunikatu, wprowadzonego do systemu organów
    celnych, to tym bardziej możliwości tego rodzaju nie można wykluczyć na gruncie ustawy
    o VAT, tym bardziej, że art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, nie dostarcza do tego żadnych
    podstaw. Nieuprawnionym jest zatem stanowisko organu interpretacyjnego, że wyłącznie
    dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawę do
    zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów.”
    Analogicznie wypowiedziały się również sądy administracyjne w następujących wyrokach z
    ostatnich miesięcy:
        WSA w Białymstoku z 24 października 2023 r., sygn. I SA/Bk 282/23,
        WSA w Rzeszowie z 5 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Rz 401/23,
        WSA w Bydgoszczy z 19 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Bd 553/23,
        WSA w Gliwicach z 19 stycznia 2024 r., sygn. I SA/GI 1374/23,
        WSA w Gliwicach z 22 lutego 2024 r., sygn. I SA/GI 1182/23,
        WSA we Wrocławiu z 23 kwietnia 2024 r., sygn. I SA/Wr 751/23.
    Należy więc zauważyć, iż zarówno w ocenie TSUE, jak i polskich sądów administracyjnych,
    prawo do zastosowania stawki VAT 0% w ramach eksportu uzależnione jest zasadniczo od
    wywozu towaru będącego przedmiotem transakcji poza terytorium UE. Niespełnienie
    przez podatnika wymogów formalnych wynikających z przepisów prawa krajowego nie
    może naruszać w tym zakresie zasady neutralności podatku VAT i zasady opodatkowania
    w miejscu konsumpcji.
    Spółka pragnie podkreślić, iż pozyskuje dokumenty potwierdzające wywóz towarów
    będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Jakkolwiek stosowanymi dotychczas
    przez Spółkę rodzajami dowodów są przede wszystkim dokumenty celne wydawane przez
    polskie organy celne w ramach realizowanej procedury wywozu (dokumenty IE-599, od 31
    października 2024 r. dokumentem CC599C), tak z uwagi na występujące niekiedy trudności
    /opóźnienia w ich pozyskiwaniu z przyczyn niezależnych od Spółki, Wnioskodawca
    gromadzi / zamierza gromadzić alternatywne dowody potwierdzające wywóz towarów
    będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE, które w jego ocenie powinny być
    wystarczające dla zastosowania stawki 0% VAT.
    2. Poszczególne warianty gromadzonej dokumentacji
    Wariant I
    W ramach Wariantu I Spółka będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport,
    2. korespondencji elektronicznej (mailowej) z kontrahentem - w ramach korespondencji
    kontrahent będzie potwierdzał odbiór dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze
    wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw; przykładowo,
    mogą to być dane takie jak nazwa kontrahenta, kraj docelowy, do którego wywożony jest
    towar, numer delivery note, numer faktury proforma oraz numer faktury, a także jej
    wartość i data wystawienia. Ponadto, oświadczenie będzie zawierać informację, że towary
    zostały objęte procedurą importu w kraju przeznaczenia poza terytorium UE. Spółka
    przesyła/będzie przesyłała kontrahentowi wiadomość e-mail z zestawieniem
    zrealizowanych dostaw, a kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce odpowiedź mailową

    zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie to będzie
    zawarte w treści wiadomości e-mail.
    W ocenie Spółki oświadczenie nabywcy o otrzymaniu towarów będących przedmiotem
    eksportu przesłane Spółce drogą korespondencji elektronicznej (mailowej) zawarte w
    treści wiadomości e-mail cechuje się wystarczającą mocą dowodową na potrzeby
    zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie. Jako że oświadczenie wprost odnosi się do
    konkretnych towarów (np. poprzez wskazanie numeru faktury), to nie powinno być
    wątpliwości, że Spółka jest w stanie udowodnić, że dane towary te opuściły UE, a zatem ich
    dostawa jest opodatkowana stawką 0% VAT.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z
    dnia 24 stycznia 2022 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP:
    „Zdarza się, że w odniesieniu do takich transakcji nie dysponują Państwo dokumentem
    celnym potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (np. tzw. komunikatem IE 599).
    W takich przypadkach posiadają Państwo jednak, oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy
    i ilości sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z następujących
    dokumentów:
    (...)
        oświadczenie nabywcy towarów o tym, że będące przedmiotem dostawy towary
        zostały dostarczone do miejsca poza UE;
    (...)
    Jesteście Państwo w stanie zidentyfikować tożsamość towarów, których dotyczą powyższe
    dokumenty i powiązać je z wystawioną przez siebie fakturą (lub fakturami) na podstawie
    opisu towarów lub numerów faktur.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że posiadane przez Państwa dokumenty
    potwierdzają/będą potwierdzały wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej i
    spełniają/będą spełniały warunki wskazane w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT.”
    Analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zaprezentował również w następujących
    interpretacjach indywidualnych:
        z dnia 19 kwietnia 2022 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK,
        z dnia 23 marca 2022 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.4.2022.1.KK,
        z dnia 23 lipca 2021 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.244.2021.2.RM.
    Wariant II
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport,
    2. potwierdzenia kontrahenta otrzymanego jako załącznik do korespondencji
    elektronicznej (mailowej) z kontrahentem, zawierające oświadczenie o odbiorze przez
    niego towarów będących przedmiotem dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze
    wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw; przykładowo,
    mogą to być dane takie jak nazwa kontrahenta, kraj docelowy, do którego wywożony jest
    towar, numer delivery note, numer faktury proforma oraz numer faktury, a także jej
    wartość i data wystawienia. Ponadto, oświadczenie będzie zawierać informację, że towary
    zostały objęte procedurą importu w kraju przeznaczenia poza terytorium UE. Spółka
    przesyła / będzie przesyłała kontrahentowi zestawienie zrealizowanych dostaw, a
    kontrahent odsyła / będzie odsyłał Spółce podpisany dokument zawierający
    potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie będzie stanowić

    wydrukowane i podpisane oświadczenie i przesyłane jako załącznik do korespondencji
    elektronicznej (mailowej).
    Oświadczenie otrzymywane przez Spółkę, o którym mowa w Wariancie II merytorycznie
    odpowiada oświadczeniu wskazanym w Wariancie I. Jedyna różnica występująca między
    tymi dwoma Wariantami sprowadza się do formy, w jakiej kontrahent będzie przesyłał
    oświadczenie. Zatem argumentacja oraz przywołane interpretacje przedstawiona w
    Wariancie I znajdzie zastosowanie również do Wariantu II. W konsekwencji, w ocenie
    Spółki oświadczenie kontrahenta cechuje się wystarczającą mocą dowodową i uprawniać
    będzie Spółkę do zastosowania stawki VAT 0% dla transakcji eksportu.
    Wariant III
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport.
    2. oświadczenia spedytora lub przewoźnika - w oświadczeniu takim przewoźnik lub
    spedytor wskazuje, że towary opuściły terytorium UE. W oświadczeniu takim wskazane są
    dane pozwalające na powiązanie oświadczenia z fakturą dokumentującą eksport, tj.
    nazwa kontrahenta, kraj docelowy, numer MRN, numer dostawy, numer delivery note,
    data i numer faktury. Oświadczenie tego rodzaju może mieć w szczególności formę
    dokumentu generowanego automatycznie przez system informatyczny przewoźnika bądź
    też podpisanego przez przewoźnika / spedytora oświadczenia.
    Spółka pragnie podkreślić, że dla uzasadnienia prawidłowości jej stanowiska w tym
    zakresie stosowne jest odniesienie się do argumentacji przywołanej w ramach
    uzasadnienia Wariantu I oraz Wariantu II.
    Potwierdzenie stanowiska Spółki znajduje również wyraz w ww. interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora KIS, w szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 19
    kwietnia 2022 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK:
    „Podsumowując, jeśli Spółka, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, posiada/będzie
    posiadała w swojej dokumentacji oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości
    sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z dokumentów:
    (...)
    c) oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące
    przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE; lub
    (...)
    dokonywane przez Spółkę dostawy towarów są/będą opodatkowane stawką VAT w
    wysokości 0%.”
    Ponadto, analogiczne stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z dnia
    24 stycznia 2022 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP.
    Ponadto, w oświadczeniu przewoźnik/spedytor będzie potwierdzać, że towary będące
    przedmiotem transakcji eksportu opuściły terytorium UE. W oświadczeniu wskazane będą
    dane pozwalające na powiązanie oświadczenia z fakturą dokumentującą eksport,
    analogiczne jak w przypadku oświadczenia kontrahenta wskazanego w wariancie I i II.
    3. Data ujęcia eksportu
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 Ustawy VAT, stawkę 0% stosuje się w eksporcie towarów pod
    warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Natomiast zgodnie z ust. 7 tego przepisu, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie
    został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109

    ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku
    0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
    nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
    zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Dodatkowo, przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
    potwierdzający procedurę wywozu (art. 41 ust. 8 Ustawy VAT).
    Należy zatem wskazać, że z przepisu ust. 8 wynika, że możliwość wykazania dostawy jako
    eksportowej istnieje także wówczas, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający
    procedurę wywozu. Nie jest więc konieczne dysponowanie dokumentem potwierdzającym
    faktyczny wywóz. Wystarczający jest dokument potwierdzający objęcie towaru procedurą
    celną wywozu. (Bartosiewicz Adam, VAT, Komentarz, wyd. XVI, Lex).
    W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku co do zasady
    Wnioskodawca będzie w posiadaniu komunikatu IE-529 (w odniesieniu do transakcji
    realizowanych przed 31 października 2024 r.) lub komunikatu CC529C (w odniesieniu do
    transakcji realizowanych od 31 października 2024 r.). Niemniej jednak, mogą zaistnieć
    sytuacje, w których Wnioskodawca nie otrzyma komunikatu IE-529 (lub komunikatu
    CC529C od 31 października 2024 r.). Przepisy regulujące zasady wykazywania eksportu nie
    odnoszą się natomiast wprost do obowiązku posiadania komunikatu IE-599 (od 31
    października 2024 r. komunikatu CC599C). Dodatkowo, ustawodawca wprost wskazał, że
    okres, w którym należy ująć transakcję eksportu uzależniony jest od terminu uzyskania
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza Unię Europejską, którymi są m.in.
    (lecz nie wyłącznie) dokumenty wskazane w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy dokumentacja gromadzona przez Spółkę opisana w
    analizowanych wariantach będzie wystarczająca do potwierdzenia, że towary zostały
    wywiezione poza terytorium UE. Zatem w ocenie Wnioskodawcy w przypadku posiadania
    przez niego ww. dokumentacji potwierdzającej wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej (oraz ew. IE-529/CC529C) zastosowanie znajdą przepisy art. 41 ust. 6, 7 oraz 9
    Ustawy VAT. A zatem:
    a) gdy Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające wywóz, o których mowa w
    przedstawionych wariantach przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Wnioskodawca rozpozna eksport
    w tym okresie rozliczeniowym;
    b) gdy Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz, o których
    mowa w przedstawionych wariantach przed upływem terminu do złożenia deklaracji za
    okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, ale otrzyma dokument
    celny potwierdzający procedurę wywozu (IE-529/CC529C), a następnie otrzyma
    dokumenty, o których mowa w przedstawionych wariantach przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy, Wnioskodawca rozpozna
    eksport w następnym okresie rozliczeniowym;
    c) jeśli Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz, o których
    mowa w przedstawionych wariantach w terminach wskazanych wyżej Wnioskodawca
    zastosuje stawkę właściwą dla dostawy krajowej;
    d) w przypadku otrzymania wskazanych w wariantach dokumentów w terminie
    późniejszym niż ww., Wnioskodawca dokona korekty, zgodnie z art. 41 ust. 9 Ustawy VAT,
    w okresie otrzymania dokumentów;
    e) natomiast, jak wynika z art. 41 ust. 8 Ustawy VAT, regulacja ust. 7 (przesunięcie
    rozpoznania eksportu na kolejny okres rozliczeniowy w przypadku braku dokumentów
    potwierdzających wywóz) ma zastosowanie wyłącznie, jeśli podatnik jest w posiadaniu
    dokumentu celnego potwierdzającego procedurę wywozu. Zatem w przypadku braku ww.
    dokumentów (w praktyce IE-529 lub do transakcji realizowanych od 31 października 2024

    r. komunikatu CC529C) podatnik nie jest uprawniony do przesunięcia rozpoznania
    transakcji eksportu na kolejny okres rozliczeniowy. W konsekwencji, w przypadku braku
    komunikatu IE-529 lub CC529C, jeśli Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające
    wywóz, o których mowa w przedstawionych wariantach przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy,
    Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania eksportu w tym okresie
    rozliczeniowym. Jeśli natomiast Wnioskodawca nie otrzyma w tym ustawowym terminie
    dokumentów potwierdzających wywóz, o których mowa w przedstawionych wariantach,
    Wnioskodawca będzie zobowiązany do zastosowania stawki właściwej dla dostawy
    krajowej w rozliczeniu za ten okres, z prawem do późniejszej korekty.
    Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż
    transakcje eksportu towarów udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach od I do
    III powinny być opodatkowane stawką 0% VAT oraz wykazywane są we właściwych ww.
    okresach rozliczeniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych
      z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
      warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
      dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.

    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
      rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez
    ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która
    poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę w Wielkiej Brytanii i prowadzi
    działalność w branży (...). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działalność gospodarcza Spółki w Polsce polega przede wszystkim na sprzedaży towarów
    z magazynów położonych na terytorium kraju. Towary są nabywane przez Spółkę i
    sprowadzane do Polski z krajów spoza Unii Europejskiej i innych krajów UE lub też
    nabywane od polskich dostawców. Wszystkie zakupione towary są przechowywane przez
    Spółkę w polskim magazynie i stamtąd sprzedawane. Nie są one w żaden sposób
    przetwarzane. Spółka sprzedaje swoje towary zarówno odbiorcom krajowym, jak i
    zagranicznym. W przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów zagranicznych towary są
    wysyłane z terytorium Polski do nabywców w innych krajach UE oraz w krajach spoza UE.
    Ze względu na przedmiot prowadzonej działalności, klienci Spółki to podmioty
    prowadzące działalność gospodarczą. Wyroby sprzedawane są w takim przypadku w
    ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów albo eksportu towarów. Transakcje
    dokumentowane są na podstawie wystawianych przez Spółkę faktur VAT. Wskazali
    Państwo, że wniosek dotyczy wyłącznie transakcji sprzedaży towarów w ramach eksportu
    na rzecz kontrahentów spoza UE. W każdym z przypadków będących przedmiotem
    wniosku miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich
    przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium poza UE. Spółka, w celu

    zastosowania 0% stawki VAT z tytułu eksportu, gromadzi dokumenty potwierdzające, że
    towary zostały wywiezione z kraju poza terytorium UE. W tym celu Spółka współpracuje z
    agencjami celnymi, odpowiedzialnymi za odprawę celną towarów będących przedmiotem
    transakcji eksportu lub pozyskuje dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów poza
    obszar UE bezpośrednio od kontrahentów. Zasadniczo odprawa celna towarów
    przeprowadzana jest przez polskie organy celne. Po rozpoczęciu procedury wywozu
    Spółka pozyskuje dokument IE-529 (od 31 października 2024 r. dokument CC529C).
    Zakończenie procedury wywozu potwierdzane jest dokumentem IE-599 (od 31
    października 2024 r. dokumentem CC599C). Mogą jednak zaistnieć sytuacje, w których
    Spółka nie będzie w posiadaniu komunikatu IE-529 (lub komunikatu CC529C - do
    transakcji realizowanych od 31 października 2024 r.). W przypadku uzyskania przez Spółkę
    dokumentów celnych potwierdzających wywóz towarów poza obszar UE przed terminem
    do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek
    podatkowy z tytułu eksportu, Spółka opodatkowuje transakcje eksportu stawką VAT 0%,
    zgodnie z art. 41 ust. 4, 6, 6a Ustawy VAT (w zw. z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT). W tych
    wypadkach za wystarczające dowody dokonania eksportu Spółka uznaje aktualnie
    wyłącznie dokumenty wskazane wprost w art. 41 ust. 6a, tj. w praktyce dokumenty IE-599
    (do transakcji realizowanych od 31 października 2024 r. dokument CC599C). Jednocześnie,
    zgodnie z art. 41 ust. 7 i 8 Ustawy VAT, w sytuacji, gdy Spółka nie otrzyma w ww. terminie
    dokumentu potwierdzającego fakt wywozu towarów poza terytorium UE, ale pozyska
    dokument celny potwierdzający procedurę wywozu (dokument IE-529 - do transakcji
    realizowanych od 31 października dokument CC529C), transakcja eksportu towarów
    wykazywana jest ze stawką VAT 0% w kolejnym okresie rozliczeniowym pod warunkiem
    otrzymania dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji za ten kolejny okres. W przypadku, gdy Spółka w
    tym ustawowym terminie nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza
    obszar UE, transakcja eksportu wykazywana jest w kolejnym okresie rozliczeniowym ze
    stawką właściwą dla dostawy krajowej. W sytuacji, w której Wnioskodawca nie otrzyma
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE (dokument IE-599, od
    31 października 2024 r. dokument CC599C), ani dokumentów potwierdzających procedurę
    wywozu (dokument IE-529, od 31 października dokument CC529C) przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek
    podatkowy, Wnioskodawca stosuje stawkę właściwą dla dostawy krajowej w rozliczeniu za
    ten okres. Zgodnie z art. 41 ust. 9 Ustawy VAT, w sytuacji otrzymania przez Spółkę
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE w terminie
    późniejszym niż określony w art. 41 ust. 6 i 7 Ustawy VAT, Spółka dokonuje korekty
    podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym pozyska ww.
    dokumenty.
    W praktyce Spółki występują powtarzające się trudności/opóźnienia z uzyskiwaniem
    dokumentów celnych IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C)
    umożliwiających zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie. Na powyższe mają wpływ
    okoliczności niezależne od Spółki, przykładowo opóźnienia w przesyłaniu przez agencję
    celną lub kontrahenta dokumentów celnych do Spółki czy też błędy w treści dokumentów
    celnych, uniemożliwiające jednoznaczne powiązanie towarów wskazanych na dokumencie
    celnym w stosunku do towarów wskazanych na fakturze VAT. Uwzględniając
    dotychczasowe doświadczenie Spółki w zakresie realizowanych transakcji, w zależności od
    ich charakteru Spółka może być w posiadaniu różnych zestawów dokumentów
    potwierdzających fakt wywozu towaru poza terytorium UE.
    Wariant I
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport,
    2. korespondencji elektronicznej (mailowej) z kontrahentem - w ramach korespondencji
    kontrahent będzie potwierdzał odbiór poza terytorium UE towarów z dostaw

    zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację
    poszczególnych dostaw; przykładowo, mogą to być dane takie jak nazwa kontrahenta, kraj
    docelowy, do którego wywożony jest towar, numer delivery note, numer faktury proforma
    oraz numer faktury, a także jej wartość i data wystawienia. Ponadto, oświadczenie będzie
    zawierać informację, że towary zostały objęte procedurą importu w kraju przeznaczenia
    poza terytorium UE. Spółka przesyła / będzie przesyłała kontrahentowi wiadomość e-mail
    z zestawieniem zrealizowanych dostaw, a kontrahent odsyła / będzie odsyłał Spółce
    odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane.
    Potwierdzenie to będzie zawarte w treści wiadomości e-mail.
    Wariant II
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport,
    2. potwierdzenia kontrahenta otrzymanego jako załącznik do korespondencji
    elektronicznej (mailowej) z kontrahentem, zawierające oświadczenie o odbiorze przez
    niego towarów poza terytorium UE będących przedmiotem dostaw zrealizowanych w
    danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych
    dostaw; przykładowo, mogą to być dane takie jak nazwa kontrahenta, kraj docelowy, do
    którego wywożony jest towar, numer delivery note, numer faktury proforma oraz numer
    faktury, a także jej wartość i data wystawienia. Ponadto, oświadczenie będzie zawierać
    informację, że towary zostały objęte procedurą importu w kraju przeznaczenia poza
    terytorium UE. Spółka przesyła / będzie przesyłała kontrahentowi zestawienie
    zrealizowanych dostaw, a kontrahent odsyła / będzie odsyłał Spółce podpisany dokument
    zawierający potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie będzie
    stanowić wydrukowane i podpisane oświadczenie i przesyłane jako załącznik do
    korespondencji elektronicznej (mailowej).
    Wariant III
    W ramach tego wariantu, Spółka jest / będzie w posiadaniu:
    1. faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonany eksport.
    2. oświadczenia spedytora lub przewoźnika - w oświadczeniu takim przewoźnik lub
    spedytor wskazuje, że towary opuściły terytorium UE. W oświadczeniu takim wskazane są
    dane pozwalające na powiązanie oświadczenia z fakturą dokumentującą eksport, tj.
    nazwa kontrahenta, kraj docelowy, numer MRN, numer dostawy, numer delivery note,
    data i numer faktury. Oświadczenie tego rodzaju może mieć w szczególności formę
    dokumentu generowanego automatycznie przez system informatyczny przewoźnika bądź
    też podpisanego przez przewoźnika / spedytora oświadczenia.
    Ponadto Spółka zaznacza, że w ramach każdego z ww. wariantów gromadzonej
    dokumentacji będzie posiadać dowód zapłaty przez kontrahenta za towar będący
    przedmiotem eksportu.
    Wątpliwości Państwa w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy dostawy towarów
    udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariantach od I do III powinny
    być, w świetle art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki
    0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo
    opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0%
    muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy czym, pomimo tego, że katalog
    dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, na co

    wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek
    dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa
    trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 System
    AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Przy czym, komunikat IE-599, może być wydany nie tylko przez krajową administrację
    celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa
    (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18 TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131
    dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis
    prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych
    do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą
    celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne
    przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia
    danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich

    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym
    również przez Państwa wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca
    przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży
    za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił
    wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie
    posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza
    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w
    przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. faktura,
    korespondencja elektroniczna z kontrahentem, potwierdzenie kontrahenta otrzymane
    jako załącznik do korespondencji elektronicznej zawierające oświadczenie o odbiorze
    przez niego towarów lub oświadczenie spedytora lub przewoźnika odpowiedzialnego za
    transport towarów, które mają potwierdzać dostarczenie towarów do miejsca poza UE.
    Zatem posiadanych przez Państwa dokumentów, opisanych w Wariancie I-III, nie można
    uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, mają one jedynie charakter informacyjny.
    W opisanych we wniosku konkretnych Wariantach od I do III to nie właściwy organ celny
    krajowy lub innego państwa członkowskiego, lecz podmiot gospodarczy, tj. kontrahent lub
    spedytor/przewoźnik odpowiedzialny za transport towarów, potwierdzają wywóz towarów
    poza terytorium UE.
    Tym samym, dokumenty opisane w Wariancie I-III, nie są / nie będą dokumentami
    potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w
    zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku w
    Wariantach od I do III nie są / nie będą mogli Państwo zastosować stawki VAT w wysokości
    0% przewidzianej dla eksportu towarów.

    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy na podstawie
    dokumentów wskazanych w Wariantach od I do III, Spółka będzie uprawniona do
    rozpoznania i opodatkowania stawką 0% eksportu w terminach, o których mowa w art. 41
    ust. 6, 7 oraz 9 ustawy VAT.
    Jak już wskazano w odpowiedzi na pytania oznaczone we wniosku nr 1-3 dokumenty
    wskazane w Wariantach I-III nie są / nie będą dokumentami potwierdzającymi wywóz
    towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy. W
    konsekwencji na podstawie tych dokumentów nie mogą / nie będą mogli Państwo
    zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów, również w
    terminach, o których mowa w art. 41 ust. 6, 7 oraz 9 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.