Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-217/10/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-04
Teza: W którym urzędzie skarbowym Wnioskodawczyni powinna się rozliczać po zmianie miejsca zamieszkania? Czy zachodzi możliwość, że dla części spraw właściwy będzie jeden urząd skarbowy, a dla pozostałych drugi urząd skarbowy? Czy w sytuacji przeprowadzki do Czech lub na Ukrainę, wskazany w interpretacji urząd skarbowy będzie dalej właściwy?
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca zamieszkania; osoba-osoby zagraniczne; właściwość-właściwość miejscowa; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8-art. 45

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2010 r., (data wpływu do tut. organu 1 marca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 maja 2010 r. (data wpływu 24 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia właściwego organu podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem w dniu 24 maja 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia właściwego organu podatkowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2010 r. zamierza się Pani wyprowadzić do Niemiec. Obecnie pracuje Pani w S, i tu będzie Pani nadal pracowała. Wskazuje Pani, iż powinna płacić podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce (w miejscu osiągania przychodu), tak samo jak podatek zryczałtowany z tytułu wynajmu mieszkania, którego jest Pani właścicielem. Aktualnie podatek z najmu jest płacony w Drugim Urzędzie Skarbowym w S. Ponieważ w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie terytorialnego zasięgu działalna oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027) nie ma wskazania właściwego urzędu skarbowego dla osób zamieszkujących za granicą a osiągających dochody w Polsce, nie wie Pani, gdzie należy składać deklaracje i który urząd będzie właściwy w sprawach podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  W którym urzędzie skarbowym Wnioskodawczyni powinna się rozliczać po zmianie miejsca zamieszkania?
2.  Czy zachodzi możliwość, że dla części spraw właściwy będzie jeden urząd skarbowy, a dla pozostałych drugi urząd skarbowy?
3.  Czy w sytuacji przeprowadzki do Czech lub na Ukrainę, wskazany w interpretacji urząd skarbowy będzie dalej właściwy?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody osiągane są w S., więc tam powinien być płacony podatek. Ze względu na ilość spraw podatkowych, zdaniem Wnioskodawczyni, powinien to być urząd, w którym do tej pory się rozliczała.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

Stosownie do § 2 tego artykułu, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.

Stosownie natomiast do art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

W myśl ust. 1b tego artykułu, urzędem skarbowym, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustało przed tym dniem - według ostatniego miejsca zamieszkania na jej terytorium, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Natomiast zgodnie z art. 45 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędem skarbowym, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest urząd skarbowy właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Natomiast kwestię właściwości miejscowej organów podatkowych, szczegółowo regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. Nr 165, poz. 1371 ze zm.).

Na podstawie § 4 ust. 1 powyższego rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ustala się według miejsca pobytu osoby fizycznej, jeżeli nie ma ona miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów (przychodów) z działalności gospodarczej uzyskiwanych przez będących nierezydentami podatników tego podatku właściwi miejscowo są, ustaleni według miejsca prowadzenia tej działalności, następujący naczelnicy urzędów skarbowych:

1.  w województwie dolnośląskim - Naczelnik Urzędu Skarbowego Wrocław-Psie Pole;
2.  w województwie kujawsko-pomorskim - Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy;
3.  w województwie lubelskim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie;
4.  w województwie lubuskim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Zielonej Górze;
5.  w województwie łódzkim - Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Śródmieście;
6.  w województwie małopolskim - Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Śródmieście;
7.  w województwie mazowieckim - Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście;
8.  w województwie opolskim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu;
9.  w województwie podkarpackim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie;
10.  w województwie podlaskim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku;
11.  w województwie pomorskim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku;
12.  w województwie śląskim - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Katowicach;
13.  w województwie świętokrzyskim - Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach;
14.  w województwie warmińsko-mazurskim - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie;
15.  w województwie wielkopolskim - Naczelnik Urzędu Skarbowego Poznań-Nowe Miasto;
16.  w województwie zachodniopomorskim - Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w Szczecinie.

Zgodnie z ust. 2 pkt 2 tego paragrafu, w przypadku uzyskiwanych przez podatników, o których mowa w ust. 1, dochodów (przychodów) innych niż wymienione w ust. 1 lub w pkt 1 - właściwi miejscowo są naczelnicy urzędów skarbowych, wymienieni w ust. 1, ustaleni ze względu na:

1.  miejsce zamieszkania lub adres siedziby płatnika, w przypadku gdy pobór podatku następuje za pośrednictwem płatnika,
2.  miejsce pobytu podatnika, jeżeli pobór podatku następuje bez pośrednictwa płatnika,
3.  miejsce wykonywania czynności, z tytułu których uzyskiwany jest przychód, w szczególności ze względu na miejsce świadczenia usług (wykonywania pracy), jeżeli nie można ustalić właściwości w sposób wskazany w lit. a lub b.

Natomiast zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1) cytowanego rozporządzenia, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach należnego za dany rok podatkowy podatku dochodowego:

1.  od osób fizycznych dla podatników, którzy zmienili miejsce zamieszkania lub pobytu, wskutek czego właściwy stał się organ podatkowy inny niż dotychczasowy - jest organ podatkowy właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie lub pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustał przed tym dniem - według ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu na jej terytorium.

Jak wskazano we wniosku, w 2010 r. Wnioskodawczyni zamierza wyprowadzić się do Niemiec. Obecnie pracuje w S. i tu będzie nadal pracowała. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie, które jest obecnie wynajmowane i aktualnie podatek z tego tytułu jest płacony w Drugim Urzędzie Skarbowym w S.

W związku z powyższym, uwzględniając okoliczności przedstawione we wniosku, wskazać należy, że ustalenie właściwego urzędu skarbowego będzie uzależnionego od tego, czy zmiana miejsca zamieszkania będzie związana ze zmianą rezydencji podatkowej i tym samym zmianą ciążącego na Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego na terenie Polski.

W sytuacji, gdy zmiana miejsca zamieszkania nie będzie związana ze zmianą rezydencji podatkowej, wówczas uznać należy, że w sprawie rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych właściwym urzędem skarbowym, będzie urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustało przed tym dniem - według ostatniego miejsca zamieszkania na jej terytorium.

Wobec powyższego w sytuacji, gdy przeprowadzka za granicę nie będzie wiązała się ze zmianą rezydencji podatkowej, wówczas właściwym dla Wnioskodawczyni będzie jej dotychczasowy urząd skarbowy właściwy ze względu na jej dotychczasowe miejsce zamieszkania w Polsce.

W przypadku natomiast, gdy zmiana miejsca zamieszkania będzie związana ze zmianą rezydencji podatkowej, wówczas od momentu zmiany miejsca zamieszkania i zmiany rezydencji podatkowej, w sprawach podatku dochodowego od osób fizycznych właściwy będzie urząd skarbowy właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Właściwość organów podatkowych od momentu zmiany miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej należy ustalić w oparciu o wskazany powyżej § 5 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia.

Z przepisu § 5 ust. 2 pkt 2 wynika, iż w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów (przychodów) innych niż wymienione w ust. 1 lub w pkt 1, uzyskiwanych przez będących nierezydentami podatników tego podatku, właściwi miejscowo są, naczelnicy urzędów skarbowych, wymienieni w ust. 1, ustaleni ze względu na:

1.  miejsce zamieszkania lub adres siedziby płatnika, w przypadku gdy pobór podatku następuje za pośrednictwem płatnika
2.  miejsce pobytu podatnika, jeżeli pobór podatku następuje bez pośrednictwa płatnika,
3.  miejsce wykonywania czynności, z tytułu których uzyskiwany jest przychód, w szczególności ze względu na miejsce świadczenia usług (wykonywania pracy), jeżeli nie można ustalić właściwości w sposób wskazany w lit. a lub b.

Uwzględniając powyższe, w sytuacji gdy Wnioskodawczyni nadal będzie pracowała w S. oraz będzie uzyskiwała dochody z najmu nieruchomości położnej w S., a pracodawca-płatnik będzie miał miejsce zamieszkania lub siedzibę w S., wówczas zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 16) właściwym organem podatkowym będzie Urząd Skarbowy w S.

Podobne zasady ustalania właściwego organu podatkowego będą obowiązywały także w sytuacji, gdy podatnik zmieni miejsce zamieszkania na inny kraj, np. Czechy lub Ukrainę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.