Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-761/11-3/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-24
Teza: Czy odsetki od sald powstałe w wyniku realizacji Umowy cash-poolingu nie będą podlegały w Spółce ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 w związku z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: agent; banki; cash pooling; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; pożyczka; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.08.2011 r. (data wpływu 29.08.2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30.09.2011 r. (data wpływu 03.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy dotyczących niedostatecznej kapitalizacji w związku z zawarciem umowy cash poolingu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29.08.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 ustawy dotyczących niedostatecznej kapitalizacji w związku z zawarciem umowy cash poolingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: „Spółka” lub „Agent”) oraz inne spółki z grupy kapitałowej U. (dalej: „Grupa”) rozważają przystąpienie do umowy cash-poolingu polegającej na zarządzaniu płynnością finansową (dalej: „Umowa cash-poolingu”). Ta kompleksowa usługa finansowa oferowana przez Bank S.A. (dalej: „Bank”) będzie obejmować szereg powiązanych ze sobą czynności, mających na celu umożliwienie polskim spółkom należącym do Grupy optymalizację gospodarowania wolnymi środkami finansowymi oraz ograniczenie obciążeń związanych z niedoborami środków finansowych, w szczególności optymalizację kosztów związanych z niedoborem środków finansowych. Planuje się, iż rozliczenia w ramach Umowy cash-poolingu zaczną funkcjonować najwcześniej od 1 listopada 2011 r.

Szczegółowo, realizacja Umowy cash-poolingu będzie przebiegała następująco:

1.  Założenia Umowy cash-poolingu. Założenia zaprezentowanego systemu rozliczeń w ramach Umowy cash-poolingu są następujące:
    *   uczestnikami Umowy cash-poolingu będą U. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o., WS. Sp. z o.o., Wi. Sp. z o.o., G. Sp. z o.o., Gd. Sp. z o.o., A. Sp. z o.o., R. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o. w organizacji (dalej: „Uczestnicy”) natomiast U. Sp. z o.o. pełnić będzie dodatkowo rolę Agenta. Ponadto, inne podmioty z Grupy U. mogą w przyszłości przystąpić do Umowy cash-poolingu;
    *   na koniec każdego dnia salda na rachunkach Uczestników będą zerowane przez Bank poprzez przejęcie przez Agenta wierzytelności Banku w stosunku do pozostałych Uczestników Umowy cash-poolingu oraz przejęcie przez Agenta nadwyżki środków pieniężnych („salda dodatnie”) znajdujących się na rachunkach pozostałych Uczestników (dokładny opis przebiegu tej operacji przedstawiono w pkt 2 poniżej);
    *   zgodnie z Umową cash-poolingu Bank przeprowadzać będzie rozliczenie struktury (odwrócenie sald) raz w roku w dniu ustalonym przez strony umowy. Odwrócenie sald może być także dokonywane w chwili wyłączenia Uczestnika innego niż Agent ze struktury albo w chwili rozwiązania Umowy cash-poolingu. Rozliczenie struktury odbędzie się w kwotach netto wynikających z transakcji przejęcia wierzytelności i przejęcia sald dodatnich;
    *   każdy z Uczestników będzie posiadał odrębne rachunki bankowe w ramach Umowy cash-poolingu, rachunek Agenta będzie przy tym jednocześnie pełnił funkcję rachunku konsolidacyjnego, służącego dodatkowo Bankowi do rozliczenia transakcji przejęcia wierzytelności i sald dodatnich od Banku celem wyzerowania kont Uczestników (zwany dalej: „RK”);
    *   dodatkowo w innym banku w Holandii zostanie utworzony drugi rachunek konsolidacyjny Agenta (dalej: „RK2”), również będący rachunkiem technicznym. Agent będzie posiadał w banku w Holandii RK2 z uwagi na fakt, że będzie on także uczestnikiem odrębnego systemu cash-poolingu wraz z innymi zagranicznymi podmiotami z Grupy U. (Agent zamierza podpisać odrębną umowę z bankiem w Holandii w tym zakresie);
    *   na początku kolejnego dnia roboczego, w przypadku powstania salda dodatniego na RK, na zlecenie Agenta lub upoważnionego przez niego podmiotu Bank przeleje wskazaną w zleceniu kwotę na RK2;
    *   z tytułu świadczenia usług Bank pobierze prowizję miesięczną należną od każdego Uczestnika. Bank będzie również rozliczał odsetki należne od lub dla poszczególnych Uczestników z tytułu powstania na ich rachunku salda ujemnego lub dodatniego.
    *   w razie zajścia takiej potrzeby Bank może udzielić Uczestnikom lub Agentowi dodatkowo kredytu w rachunkach służących realizacji Umowy cash-poolingu.
2.  Operacje na koniec dnia roboczego - zerowanie sald na rachunkach Uczestników.
    1.  Przejęcie sald dodatnich przez Agenta. Na koniec każdego dnia roboczego:
        *   Agent przejmie od Banku wszystkie salda dodatnie wynikające z rachunków Uczestników z wyłączeniem salda dodatniego Agenta w Banku;
        *   z tytułu przejęcia długów dodatnich, Bank zapłaci Agentowi wynagrodzenie w wysokości ich wartości nominalnej, wynagrodzenie zostanie zapłacone przez uznanie RK;
        *   w związku z zapłatą wynagrodzenia, na podstawie art. 519 § 1 Kodeksu cywilnego, Agent wstąpi w miejsce dłużnika tj. Banku, który zostanie z długu zwolniony.
    2.  Przejęcie wierzytelności przez Agenta. Na koniec każdego dnia roboczego:
        *   Agent spłaci Bankowi wszystkie wierzytelności wynikające z rachunków Uczestników (mających salda ujemne) z wyłączeniem wierzytelności wobec Agenta wynikających z jego rachunku. Spłata nastąpi poprzez obciążenie RK;
        *   w związku ze spłatą, na podstawie art. 518 § 1 pkt 3 Kodeksu cywilnego, Agent wstąpi w prawa zaspokojonego wierzyciela, tj. Banku (subrogacja).
3.  Sposób naliczania odsetek wynikających z Umowy cash-poolingu.
    *   W wyniku dokonania czynności opisanych w punkcie 2, Agent będzie posiadał wierzytelności wobec Uczestników mających salda ujemne, natomiast Uczestnicy mający salda dodatnie będą posiadać wierzytelność wobec Agenta. W konsekwencji, Bank będzie:
        1.  naliczał należne od Uczestników odsetki z tytułu powstania ujemnego salda na ich rachunkach;
        2.  naliczał należne Uczestnikom odsetki z tytułu powstania dodatnich sald na ich rachunkach.
    *   Odsetki będą rozliczane w okresach miesięcznych.
    *   Odsetki będą pobierane i wypłacane w pierwszym dniu roboczym miesiąca następującego po miesiącu, za który dokonywane jest rozliczenie odsetek.
    *   Wysokość odsetek należnych Uczestnikom z tytułu powstania salda dodatniego oraz należnych od Uczestników z tytułu sald ujemnych może być różna i zostanie ustalona w umowie z Bankiem.
    *   Bank nie będzie naliczał odsetek od salda ujemnego Uczestników w części w jakiej łączna wartość salda ujemnego Uczestników nie przekracza salda dodatniego na RK powstałego po dokonaniu transferu części salda dodatniego z RK na RK2.
    *   W przypadku dokonania transferu części salda dodatniego z RK na RK2 odsetki od wytransferowanej na RK2 części salda dodatniego będą naliczane przez holenderski bank, w którym prowadzone będzie RK2.
    *   Po przekazaniu przez bank z siedzibą w Holandii na RK odsetek powstałych od salda dodatniego na RK2, zostanie dokonany proporcjonalny podział tych odsetek pomiędzy Uczestników. Udział każdego z Uczestników w kwocie odsetek przekazanych na RK będzie proporcjonalny do udziału danego Uczestnika w saldzie dodatnim zgromadzonym na RK2 w poszczególnych dniach w wyniku dokonania transferu z RK.

Wszyscy Uczestnicy będący stroną Umowy cash-poolingu są ze sobą powiązani w rozumieniu ustawy o CIT. Spółka nie posiada wspólnego udziałowca z żadnym z Uczestników za wyjątkiem spółki C. Sp. z o.o. w organizacji (ich wspólny udziałowiec nie jest jednak Uczestnikiem cash poolingu), a także nie posiada udziałów w żadnej ze spółek będącej Uczestnikiem Umowy cash-poolingu.

Dodatkowo, Spółka podkreśla, iż Bank oraz bank w Holandii, w którym zostanie utworzony drugi rachunek konsolidacyjny Agenta (RK2), nie są podmiotami powiązanym w rozumieniu ustawy o CIT ze Spółką ani z żadnym innym Uczestnikiem Umowy cash-poolingu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odsetki od sald powstałe w wyniku realizacji Umowy cash-poolingu nie będą podlegały w Spółce ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 w związku z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Niezależnie od relacji pomiędzy Agentem a Uczestnikami, odsetki realokowane pomiędzy Uczestnikami o saldzie ujemnym a Agentem oraz Agentem a Uczestnikami o saldzie dodatnim w wykonaniu zawartej Umowy cash-poolingu nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 w związku z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT.

Podstawą dokonywanych transferów w ramach realizowanej Umowy cash-pool nie będą bowiem pożyczki, o których mowa w art. 16 ust. 7b ustawy o CIT, lecz subrogacja wynikająca z wstępowania Agenta w prawa zaspokojonego wierzyciela (tj. Banku) lub przejęcie długu wynikające z wstępowania Agenta w miejsce dłużnika (tj. Banku, który zostanie z tego długu zwolniony na podstawie art. 519 § 1 Kodeksu cywilnego).

Uzasadniając swoje stanowisko Spółka wskazała:

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

*   odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek;
*   odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek.

Jednocześnie zgodnie z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT przez „pożyczkę”, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 należy rozumieć każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę.

Zdaniem Spółki przepływy pomiędzy rachunkami Uczestników a rachunkiem Agenta (RK) nie mogą być traktowane jako pożyczka w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy o CIT.

Z konstrukcji systemu cash-poolingu wynika, iż Agent spłacający Uczestnika o saldzie ujemnym wstępuje jedynie w prawa zaspokojonego wierzyciela tj. Banku. Natomiast w przypadku Uczestników o saldzie dodatnim na koniec dnia Agent wstępuje w miejsce dłużnika tj. Banku, który zostaje z długu zwolniony. W rezultacie Agent w systemie cash-poolingu staje się wobec Uczestników wierzycielem lub dłużnikiem. Mamy tu zatem do czynienia z subrogacją, tj. nabyciem praw wierzyciela (Banku) przez osobę, która zapłaciła cudzy dług (Agenta) zgodnie z art. 518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) lub wstąpieniem przez Agenta w miejsce dłużnika (Banku) na podstawie art. 519 ww. ustawy.

Z tytułu uczestnictwa w transakcjach zdefiniowanych w Umowie Cash-poolingu dla Uczestników, Agenta oraz Banku powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy o CIT, gdyż brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy pomiędzy Uczestnikami, a także pomiędzy Uczestnikami a Agentem. Uczestnik posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego Uczestnika. Tym samym nie jest skonkretyzowany biorący pożyczkę, będący drugą stroną transakcji. Nie jest także skonkretyzowany jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zbilansowany rachunek o saldzie ujemnym, jest rachunek konsolidacyjny (RK).

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż Agent oraz inne podmioty z Grupy nie udzielają innym Uczestnikom pożyczki w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy o CIT, a w konsekwencji przy zapłacie odsetek w ramach Umowy cash-pooling nie znajdą zastosowania ww. przepisy dotyczące tzw. „niedostatecznej kapitalizacji”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz 61 ustawy o CIT (niezależnie od relacji kapitałowych pomiędzy Agentem i innymi Uczestnikami systemu Cash poolingu).

Spółka podkreśla, iż powyższe stanowisko znajduje oparcie w licznych interpretacjach podatkowych, np.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 maja 2011 r. (sygn. IPPB5/423-225/11-3/JC),
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2011 r. (sygn. IPPB5/423-87/11-4/JC),
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 lutego 2011 r. (sygn. ILPB3/423-938/10-2/GC),
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 czerwca 2010 r. (sygn. ILPB3/423-276/10-2/DS),
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 kwietnia 2011 r. (sygn. ITPB3/423-31b/11/PS).

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, zapłacone odsetki wynikające z realizacji Umowy cash-poolingu w ramach opisanego zdarzenia przyszłego nie będą podlegały ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 i pkt 61 w związku z art. 16 ust. 7b ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Umowa „cash poolingu” jest formą efektywnego zarządzania środkami finansowymi, stosowana przez podmioty należące do jednej grupy kapitałowej, lub podmioty powiązane ekonomicznie w jakikolwiek inny sposób. Sprowadza się ona do koncentrowania środków pieniężnych z jednostkowych rachunków poszczególnych podmiotów na wspólnym rachunku grupy i zarządzaniu zgromadzoną w ten sposób kwotą, przy wykorzystaniu korzyści skali. Pozwala to na kompensowanie przejściowych nadwyżek, wykazywanych przez jedne z podmiotów z przejściowymi niedoborami zaistniałymi u innych podmiotów. Dzięki temu dochodzi do minimalizowania kosztów kredytowania działalności podmiotów z grupy poprzez kredytowanie się przy wykorzystaniu środków własnych grupy. W ramach porozumienia cash poolingu uczestnicy wskazują podmiot organizujący cash pooling i zarządzający systemem, tzw. Pool leadera (Agenta), którym może być wyspecjalizowany bank, jak również jednostka z grupy (w przedmiotowej sprawie – Wnioskodawca). Zarządzający systemem w ramach umowy zapewnia dla wszystkich uczestników systemu środki finansowe na pokrycie sald ujemnych, a przypadku wystąpienia sald dodatnich na rachunkach uczestników to na jego rachunek trafiają środki finansowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 60 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 61 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Stosownie natomiast do treści art. 16 ust. 7b powołanej ustawy przez pożyczkę, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 oraz w ust. 7, rozumie się każdą umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy; przez pożyczkę tę rozumie się także emisję papierów wartościowych o charakterze dłużnym, depozyt nieprawidłowy lub lokatę.

Tymczasem przedstawiona we wniosku konstrukcja cash poolingu, stanowiąca sposób gospodarowania wolnymi środkami finansowymi uczestniczących w umowie podmiotów zawiera w sobie pewne elementy umowy pożyczki, lecz nie wyczerpuje istotnych jej znamion.

W szczególności w przypadku umowy cash poolingu mamy do czynienia przynajmniej z trzema podmiotami, tzn. podmiotem mającym saldo dodatnie, podmiotem posiadającym debet oraz bankiem działającym we własnym imieniu. Uczestnik tego systemu, który wykazuje saldo dodatnie nie wie, czy środki jego zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak i jej przedmiot.

Umowę cash-poolingu mają zamiar zawrzeć spółki wchodzące w skład grupy kapitałowej. Z konstrukcji Umowy cash-poolingu wynika jednak, iż wierzytelność/dług pomiędzy Uczestnikami powstanie w drodze specyficznych czynności cywilnoprawnych zdefiniowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), tj.:

*   wstąpienie w prawa wierzyciela (subrogacja) – w trybie art. 518 § 1 Kodeksu cywilnego;
*   przejęcia długu – w trybie art. 519 § 1 Kodeksu cywilnego.

Zatem, nie można w rozważanym przypadku mówić o umowie pożyczki w rozumieniu przepisów o niedostatecznej kapitalizacji, gdyż w ramach wielostronnej, kompleksowej usługi zarządzania płynnością finansową, jaką jest przedmiotowa usługa cash poolingu, dochodzi do powstania wzajemnych wierzytelności/długu pomiędzy Uczestnikami w oparciu o nazwane w Kodeksie cywilnym czynności (tj. subrogację wierzytelności lub przejęcia długu), inne niż umowa pożyczki.

Ponadto, jak zaznacza Wnioskodawca: „Z tytułu uczestnictwa w transakcjach zdefiniowanych w Umowie Cash-poolingu dla Uczestników, Agenta oraz Banku powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy o CIT, gdyż brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy pomiędzy Uczestnikami, a także pomiędzy Uczestnikami a Agentem. Uczestnik posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego Uczestnika. Tym samym nie jest skonkretyzowany biorący pożyczkę, będący drugą stroną transakcji. Nie jest także skonkretyzowany jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zbilansowany rachunek o saldzie ujemnym, jest rachunek konsolidacyjny (RK)”.

W kontekście powyższego, odsetki płacone przez Spółkę w ramach Umowy cash-poolingu nie będą podlegały przepisom o niedostatecznej kapitalizacji, tj. art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tym samym, stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.