Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-748/14/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-08
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku realizacją projektu
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 czerwca 2014 r. (data wpływu 27 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 9 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z urządzeniami elektroenergetycznymi, których budowa została zrealizowana w ramach projektu pn. „…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z urządzeniami elektroenergetycznymi, których budowa została zrealizowana w ramach projektu pn. „…”. Wniosek został uzupełniony pismem z 9 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr IBPP3/443-748/14/AŚ z 2 września 2014 r.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 9 września 2014 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zarząd Dróg Wojewódzkich (Wnioskodawca) jest samorządową jednostką budżetową nie posiadającą osobowości prawnej która powołana została uchwałą sejmiku województwa z dnia 23 marca 1999 r. Wnioskodawca został powołany jako jednostka budżetowa w celu wykonywania zadań zarządcy dróg wojewódzkich w województwie, będącą zarządem tych dróg.

W ramach wykonywanych obowiązków statutowych Wnioskodawca realizuje zadania inwestycyjne na drogach wojewódzkich, w tym również współfinansowane ze środków pomocowych Unii Europejskiej EFRR.

W ramach środków pomocowych Unii Europejskiej EFRR, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007–2013. Priorytet VII „Transport” Działanie 7.1 „Modernizacja i rozbudowa sieci drogowych” realizowane jest zadanie pn. „…”.

Przedmiotem niniejszego projektu jest budowa obwodnicy miejscowości P., mającej na celu udrożnienie kluczowej dla województwa sieci drogowej w obrębie aglomeracji Y na trasie K. – P. – Ż. – R. – R. Projekt polega na budowie nowej obwodnicy miejscowości P., stanowiącej nowy przebieg drogi wojewódzkiej łączącej się z drogą krajową, na odcinku od węzła z drogą krajową do włączenia do istniejącej drogi wojewódzkiej na granicy z Gminą.

Zakres zadania inwestycyjnego obejmuje wykonanie korpusu drogowego obwodnicy, budowę obiektów inżynierskich oraz przebudowę obecnej infrastruktury występującej na trasie wytyczonej obwodnicy. Zadanie pn. „…” jest inwestycją celu publicznego, która przyczyniła się do poprawy warunków życia oraz bezpieczeństwa mieszkańców miejscowości P. W związku z kolizją inwestycji z urządzeniami elektroenergetycznymi, wystąpiono do właściciela ww. sieci uzbrojenia terenu, tj. S.A. o wydanie warunków przebudowy przedmiotowej sieci, w celu wyeliminowania kolizji. W tym celu zawarto również stosowne porozumienie określające wzajemne zobowiązania (porozumienie z dnia 19 listopada 2013 r. zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a S.A.). Zgodnie z ww. porozumieniem S.A. oświadczył, że jest właścicielem przedmiotowych urządzeń i na tej podstawie wydal warunki ich przebudowy – pismo z dnia 15 maja 2013 r. Podpisane porozumienie obliguje Wnioskodawcę do nieodpłatnego przekazania na rzecz S.A. wszelkich powstałych w wyniku usunięcia kolizji, urządzeń elektroenergetycznych, w szczególności fragmentów sieci elektroenergetycznych opisanych w warunkach usunięcia kolizji i dokumentacji projektowo-wykonawczej – § 2 pkt 7 lit c) porozumienia.

Do chwili obecnej ww. urządzenia elektroenergetyczne nie zostały przekazane na rzecz S.A. Powyższe zostanie dokonane po uzyskaniu interpretacji Krajowej Informacji Podatkowej, co jest niezbędne ze względu na dofinansowanie inwestycji ze środków Unii Europejskiej. Inwestycja pn. „…” realizowana była na podstawie dokumentacji projektowej sporządzonej zgodnie z przepisami prawa oraz zasadami wiedzy technicznej decyzjami z dnia 18 listopada 2011 r. oraz z dnia 25 kwietnia 2012 r., Wojewoda zatwierdził projekt budowlany i udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej dla zadania pn. „…”. Kolizja przedmiotowych urządzeń z inwestycją budowy nowego ciągu drogi wojewódzkiej uniemożliwiała realizację przedsięwzięcia. W związku z tym dokumentacja projektowa uwzględniała wykonanie przebudowy przedmiotowej sieci. Działania Wnioskodawcy polegające na budowie oświetlenia ulicznego, były podyktowane koniecznością prawidłowej realizacji inwestycji, zgodnie z dokumentacją projektową, zatwierdzoną przez Wojewodę ww. decyzjami oraz realizację na podstawie planu rzeczowo-finansowego inwestycji i remontów na drogach wojewódzkich.

Zgodnie z art. 20 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, do obowiązków zarządcy drogi należy utrzymanie m.in. drogowych obiektów inżynierskich i innych urządzeń związanych z drogą. Drogi i urządzenia związane z drogą powinny spełniać m.in. wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430 ze zm.). Kolizja przedmiotowych urządzeń z inwestycją budowy nowego ciągu drogi wojewódzkiej nr … uniemożliwiała realizację przedsięwzięcia, w związku z tym dokumentacja projektowa uwzględniała wykonanie przebudowy przedmiotowej sieci.

Przebudowa sieci elektroenergetycznej nie stanowiła odrębnej inwestycji. Przedmiotowy zakres prac stanowił integralną część budowy obwodnicy, która zrealizowana była na podstawie dokumentacji projektowej sporządzonej zgodnie z przepisami prawa oraz na podstawie decyzji Wojewody o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 18 listopada 2011 r. oraz z dnia 25 kwietnia 2012 r., zatwierdzających projekt budowlany i udzielających zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Przebudowa była realizowana w ramach inwestycji pn. „…”, której inwestorem był Wnioskodawca. Środki na realizację inwestycji pochodziły z budżetu województwa. S.A. nie ponosił kosztów realizacji inwestycji, w tym przebudowy sieci elektroenergetycznej. Wnioskodawca wystąpił do zarządu województwa celem podjęcia stosownej uchwały o wyrażenie zgody na nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz S.A. sieci elektroenergetycznej wykonanej w ramach realizacji inwestycji pn. „…”. Uzyskano informację, że należy w pierwszej kolejności uzyskać interpretację Krajowej Informacji Podatkowej. W dalszej kolejności wystąpić do zarządu województwa o podjęcie uchwały. W dalszej kolejności spisany zostanie protokół przekazania, spisany przez upoważnionych przedstawicieli strony przekazującej i przyjmującej.

Jednostka przeprowadziła przetarg w celu wyłonienia wykonawców, z którymi zostały zawarte umowy. Wykonawcy za wykonanie usług (roboty budowlane, nadzory, itp.) obciążają Wnioskodawcę fakturami VAT.

Płatności realizowane są z otrzymanych od jednostki nadrzędnej tj. Urzędu Marszałkowskiego środków finansowych pochodzących w części z przyznanej bezzwrotnej pomocy w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego i ze środków własnych jednostki samorządu terytorialnego.

Na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 – Prawo energetyczne art. 18 ust. 1 oraz na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 zostaną nieodpłatnie przekazane przez Wnioskodawcę na rzecz S.A. urządzenia elektroenergetyczne o wartości 820 230,56 zł wykonywane w ramach realizacji przez Wnioskodawcę inwestycji pn. „…”.

Urządzenia elektroenergetyczne, będące przedmiotem porozumienia z S.A. zostały przebudowane na podstawie decyzji Wojewody o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 18 listopada 2011 r.. Przebudowa urządzeń odbywała się na nieruchomościach stanowiących własność województwa, nieruchomościach Skarbu Państwa (w uż. wiecz. P.) oraz nieruchomościach prywatnych (własność osób fizycznych) zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 ppkt f ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W ww. decyzji określono obowiązek przebudowy infrastruktury technicznej oraz dróg innej kategorii i zezwolenie na korzystanie z nieruchomości (tzw. ograniczenie w korzystaniu) obowiązek przebudowy urządzeń elektroenergetycznych na ww. nieruchomościach został ujęty w ww. decyzji.

Wybudowane urządzenia elektroenergetyczne zostaną przekazane na rzecz S.A. jako nieodpłatne przekazanie nakładów (bez gruntów). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, składający deklaracje VAT-7. Wnioskodawca dokonuje odpłatnego świadczenia usług i odpłatnej dostawy towarów (sprzedaż majątku). Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Efekty projektu nie są i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (nie będą generowały dla Wnioskodawcy obrotu opodatkowanego VAT).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 9 września 2014 r.):

Czy w odniesieniu do przekazanych urządzeń elektroenergetycznych (wartość przekazanych urządzeń elektroenergetycznych obejmuje również podatek VAT) na rzecz S.A., realizowanego w ramach projektu pn. „…” istnieje możliwość odliczenia w całości lub w części podatek VAT w ramach ww. projektu realizowanego przez Wnioskodawcę?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostateczna wersja przedstawiona w piśmie z 9 września 2014 r.), po zakończeniu przebudowy urządzeń elektroenergetycznych Wnioskodawca nie wykonuje czynności opodatkowanych związanych ze zrealizowanym projektem (zgodnie z art. 15 ust. 16; art. 86 ust. 1 ustawy o VAT) nie ma możliwości odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT wystawionych przez wykonawców projektu. Poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek jest również w całości kosztem jednostki.

Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia w całości ani w części podatku VAT w odniesieniu do przebudowy urządzeń elektroenergetycznego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Generalna zasada regulująca prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie nabywanych przez podatnika towarów i usług została określona w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Przepis ten stanowi, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Natomiast na mocy ww. art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT nie jest wyjątkowym przywilejem podatnika, lecz jego prawem. Możliwość zrealizowania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Należy jednak zauważyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Wyjaśnić tutaj należy, że katalog czynności opodatkowanych podatkiem VAT zawiera art. 5 ustawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Zauważyć również należy, że z przywołanej regulacji nie wynika, że odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług winna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar lub usługa otrzymana jako zapłata), albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa. Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z treści powyższego przepisu wynika, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Zatem w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie, wykonane jest na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, to bez względu na to, czy od poniesionych wydatków podatnikowi przysługiwało, czy nie, prawo do odliczenia podatku naliczonego, przeniesienie nakładów należy uznać za odpłatne świadczenie usług, a tym samym za podlegające opodatkowaniu.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca (wykonujący zadania zarządcy dróg wojewódzkich) realizuje inwestycję polegającą na budowie obwodnicy, stanowiącej nowy przebieg drogi wojewódzkiej łączącej się z drogą krajową. Zakres zadania inwestycyjnego obejmuje wykonanie korpusu drogowego obwodnicy, budowę obiektów inżynierskich oraz przebudowę obecnej infrastruktury występującej na trasie wytyczonej obwodnicy. W związku z kolizją inwestycji z urządzeniami elektroenergetycznymi, wystąpiono do właściciela ww. sieci uzbrojenia terenu tj. S.A, o wydanie warunków przebudowy przedmiotowej sieci, w celu wyeliminowania kolizji. W tym celu zawarto również stosowne porozumienie określające wzajemne zobowiązania pomiędzy Wnioskodawcą, a właścicielem przedmiotowych urządzeń, który wydal warunki ich przebudowy. Podpisane porozumienie obliguje Wnioskodawcę do nieodpłatnego przekazania na rzecz S.A. wszelkich powstałych w wyniku usunięcia kolizji, urządzeń elektroenergetycznych, w szczególności fragmentów sieci elektroenergetycznych opisanych w warunkach usunięcia kolizji i dokumentacji projektowo-wykonawczej. Przebudowa sieci elektroenergetycznej nie stanowiła odrębnej inwestycji. Przedmiotowy zakres prac stanowił integralną część budowy obwodnicy, która zrealizowana była na podstawie dokumentacji projektowej sporządzonej zgodnie z przepisami prawa oraz na podstawie decyzji Wojewody. Środki na realizację inwestycji pochodziły z budżetu województwa. S.A. nie ponosił kosztów realizacji inwestycji, w tym przebudowy sieci elektroenergetycznej. Wybudowane urządzenia elektroenergetyczne zostaną przekazane na rzecz S.A. jako nieodpłatne przekazanie nakładów (bez gruntów). Efekty projektu nie są i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (nie będą generowały dla Wnioskodawcy obrotu opodatkowanego VAT).

Na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego pojawiły się wątpliwości Wnioskodawcy dotyczące prawa do odliczenia (w całości lub w części) podatku VAT naliczonego w związku z przebudową urządzeń elektroenergetycznych przekazanych nieodpłatnie na rzecz S.A.

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 260 ze zm.) w art. 2a ust. 2 wskazuje, że drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi. W myśl ust. 2 ww. art. 19, zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 8, są dla dróg:

1.  krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2.  wojewódzkich – zarząd województwa;
3.  powiatowych – zarząd powiatu;
4.  gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Stosowanie do zapisu art. 20 ustawy o drogach, do zarządcy drogi należy między innymi:

*   opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz bieżące informowanie o tych planach organów właściwych do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt 1);
*   opracowywanie projektów planów finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz drogowych obiektów inżynierskich (pkt 2);
*   pełnienie funkcji inwestora (pkt 3);
*   wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających (pkt 11).

Drogi i urządzenia związane z drogą powinny spełniać m.in. wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 ze zm.). Stosownie do § 140 ust. 1 ww. rozporządzenia, umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanej z drogą, zwanej dalej „infrastrukturą”, nie może naruszać elementów technicznych drogi oraz nie może przyczyniać się do czasowego lub trwałego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu albo zmniejszenia wartości użytkowej drogi, a także nie może wpływać negatywnie na system korzeniowy drzew rosnących w pasie drogowym.

W myśl art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.), wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich wydaje decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Art. 11f ust. 1 pkt 8 e ww. ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. stanowi, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności, w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu.

Z treści wniosku, co nadmieniono już powyżej wynika, że Wnioskodawca realizując inwestycję drogową – budowę obwodnicy, ponosił nakłady inwestycyjne związane z przebudową urządzeń elektroenergetycznych, celem wyeliminowania kolizji inwestycji drogowej z tymi urządzeniami. Wszelkie powstałe w wyniku usunięcia kolizji urządzenia elektroenergetyczne zostaną przekazane na rzecz T. jako nieodpłatne przekazanie nakładów (bez gruntów).

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Z treści § 2 cyt. przepisu, wynika natomiast, że częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. W myśl § 3 powołanej normy, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

W myśl art. 49 § 1 urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Biorąc pod uwagę powołane wcześniej regulacje ustawy o podatku od towarów i usług należy przyjąć, że przeniesienie przez Wnioskodawcę nieodpłatnie nakładów poniesionych w związku z przebudową urządzeń elektroenergetycznych stanowi nieodpłatne świadczenie usług.

Jak wynika z treści wniosku – wybudowane urządzenia elektroenergetyczne zostaną przekazane na rzecz właściciela sieci jako nieodpłatne przekazanie nakładów (bez gruntów).

Nieodpłatne przekazanie nakładów, ma związek z wykonywaniem przez Wnioskodawcę działalności w zakresie realizacji zadań inwestycyjnych na drogach publicznych. Działania Wnioskodawcy, polegające na przebudowie istniejącej sieci elektroenergetycznej podyktowane były koniecznością usunięcia kolizji urządzeń elektroenergetycznych w szczególności fragmentów sieci z inwestycją polegającą na budowie obwodnicy, która zrealizowana była na podstawie dokumentacji projektowej sporządzonej zgodnie z przepisami prawa oraz na podstawie decyzji Wojewody o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W konsekwencji stwierdzić należy, że czynność ta nie stanowi świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy.

Podsumowując, nieodpłatnie przekazanie powstałych w wyniku usunięcia kolizji, urządzeń elektroenergetycznych na rzecz właściciela sieci nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z przekazanymi urządzeniami elektroenergetycznymi, których budowa została zrealizowana w ramach projektu pn. „….”, ponieważ zakupione towary i usługi związane z realizacją tej części inwestycji nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia w całości ani w części podatku VAT w odniesieniu do przebudowy urządzeń elektroenergetycznego projektu, jest prawidłowego

Wskazać należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.