Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-134/09/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-21
Teza: W przypadku, opisanego we wniosku, paliwa opałowego klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 99 o gęstość w temperaturze 15°C (kg/m³) - powyżej 890 należy stosować stawkę podatku w wysokości 60,00 zł/1000 kilogramów.
Słowa kluczowe: paliwo-paliwo opałowe; podatek-podatek akcyzowy; stawka-stawki podatku
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2009 r. (data wpływu 5 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku akcyzowego w zakresie stawki podatku akcyzowego na paliwo opałowe klasyfikowane do kodu CN 2710 19 99 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie stawki podatku akcyzowego na paliwo opałowe klasyfikowane do kodu CN 2710 19 99.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik zamierza dokonać nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa opałowego sklasyfikowanego w pozycji CN 2710 19 99 wyprodukowanego w procesie recyklingu olejów przepracowanych lub na bazie innych produktów destylacji wysokotemperaturowej (próżniowej). Zakupione paliwo zostanie przeznaczone przez podatnika do celów opałowych. Parametry wyrobu: barwa czarna, gęstość w temperaturze 15°C (kg/m3) - od 890 do 1000, temperatura zapłonu (°C) - powyżej 61, lepkość kinematyczna w 50 °C (mm2/s) - od 5 do 1000, temperatura płynięcia (°C) - od -20 do +20, wartość opałowa (MJ/kg) - mniej niż 42, destylacja metodą ASTM D86: do 250°C - nie można określić destylacji tą metodą do 350°C - nie można określić destylacji tą metodą zawartość siarki (%) - mniej niż 2,0, pozostałość po spopieleniu (%) - mniej niż 3, zawartość wody (%) - mniej niż 5.

Wnioskodawca klasyfikację opiera o wytyczne zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., zmieniające załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Na podstawie uwag do działu 27 - Uwagi dodatkowe pkt 2: W pozycji 2710: d) "oleje ciężkie" (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 99) oznaczają oleje i preparaty, których mniej niż 65% objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 250°C według metody ASTM D 86 lub dla których procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony tą metodą. Z uwagi na to, że zasadniczym składnikiem produktu są oleje pochodzące z destylacji próżniowej, brak jest możliwości stosowania metody oznaczenia składu frakcyjnego w warunkach atmosferycznych przewidzianych w normie ASTM D 86 i PN-EN ISO 3405. Metoda ASTM D 86 może być bowiem stosowana do oznaczania składu frakcyjnego produktów naftowych o temperaturze końca destylacji poniżej 400°C. Skład frakcyjny olejów zawierających w swym składzie wysoko wrzące komponenty pochodzące z próżniowej przeróbki ropy naftowej o temperaturze końca destylacji powyżej 400°C, powinien być określany w warunkach obniżonego ciśnienia, np. metodą ASTM D 1160, która pozwala uniknąć przemian chemicznych w trakcie badania składników pochodzących z przeróbki próżniowej. Zatem, w ocenie Podatnika, jeżeli zawartość produktów pochodzących z destylacji próżniowej jest wyższa niż 50%, nie jest możliwa destylacja tej części wyrobu metodą ASTM D 86, a produkowane paliwo należy uznać za olej ciężki. Zainteresowany dodaje, iż do olejów ciężkich, zgodnie z punktem e) ww. uwag dodatkowych zaliczane są „oleje napędowe” (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 49), z których 85% lub więcej objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 350°C według metody ASTM D 86. Do tej kategorii zaliczane są również „oleje opałowe” (podpozycja od 2710 19 51 do 2710 19 69) inne niż oleje napędowe według punktu e), przy czym produkty te muszą dodatkowo spełniać wymagania odnośnie lepkości kinematycznej w 50°C dla odpowiadającego koloru rozcieńczenia C oznaczonego metodą ASTM D 1500, zgodnie z wymaganiami przedstawionymi w punkcie f) ww. uwag dodatkowych. Ponadto do podpozycji od 2710 19 51 do 2710 19 69 zaliczane są jedynie produkty o kolorze naturalnym. Oleje ciężkie, dla których nie można określić: procentu destylacji w 250°C metodą ASTM D 86, lepkości kinematycznej w 50°C metodą ASTM D 445 lub koloru rozcieńczonego C metodą ASTM D 1500 objęte są podpozycjami od 2710 19 71 do 2710 19 99. Ponieważ głównym składnikiem paliwa opałowego są oleje odpadowe, barwy czarnej, nie można określić koloru rozcieńczenia C metodą ATSM D 1500, a ponadto, jak wspomniano wyżej, procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony metodą ASTM D 86 olej należy zakwalifikować do podpozycji 2710 19 77 do 2710 19 99. W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ właściwości oraz przeznaczenie produktu nie odpowiadają żadnemu produktowi wymienionemu w podpozycjach 2710 19 71 do 2710 19 93, odpowiednim kodem dla przedmiotowych wyrobów jest kod CN 2710 19 99.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stawką akcyzy właściwą dla wyrobu - paliwa opałowego o kodzie CN 2710 19 99 - jest stawka określona w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a tiret drugie ustawy, to jest 60,00 zł/1000 kg, gdy gęstość wyrobu w temperaturze 15°C jest wyższa niż 890 kg/metr sześcienny, w sytuacji przeznaczenia wyrobów do celów opałowych?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Zainteresowanego, w przypadku przeznaczenia do celów opałowych opisanego wyrobu będącego w swej istocie olejem ciężkim, sklasyfikowanego do kodu CN 2710 19 99 z uwagi na swe właściwości fizykochemiczne, należy zastosować stawkę akcyzy w wysokości przewidzianej dla pozostałych paliw opałowych, tj. w wysokości 60,00 zł/1000 kg, stosownie do art. 89 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku akcyzowym.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednakże tutejszy organ wskazuje, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych. Biorąc pod uwagę przytoczoną regulację, nie dokonywano klasyfikacji wyrobów, przyjmując klasyfikację wskazaną we wniosku. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, o wskazanie zaklasyfikowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego i wydanie informacji do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.