Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-780/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-07
Teza: uznanie Wnioskodawcy za podatnika VAT z tytułu świadczenia usług marketingowych oraz obowiązku wystawienia faktur VAT dokumentujących wskazane czynności.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; płatnik; usługi; wynagrodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2012r. (data wpływu 25 lipca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 października 2012r. (data wpływu 22 października 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika VAT z tytułu świadczenia usług marketingowych oraz obowiązku wystawienia faktur VAT dokumentujących wskazane czynności – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2012r. do tut. organu, wpłynął wniosek z dnia 18 lipca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika VAT z tytułu świadczenia usług marketingowych oraz obowiązku wystawienia faktur VAT dokumentujących wskazane czynności.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 października 2012r. (data wpływu do tut. organu 22 października 2012r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-779, 780/12/MS z dnia 9 października 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Wnioskodawca jest osobą fizyczną będącą zarejestrowanym w Polsce przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanej przez właściwy organ. Wnioskodawca posiada również ważny numer REGON nadany mu przez właściwy organ, a także jest zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne.

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę polega na świadczeniu usług sportowych i marketingowych obejmujących m.in. następujące usługi (zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności Gospodarczej z 2007r.):

*   poz. 93.19.Z (pozostała działalność związana ze sportem),
*   poz. 93.12.Z (działalność klubów sportowych),
*   poz. 93.11.Z (działalność obiektów sportowych),
*   poz. 85.51 .Z (pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych),
*   poz. 73.11.Z (działalność agencji reklamowych),
*   poz. 73.12.A (pośrednictwo w sprzedaży czasu i miejsca na cele reklamowe w radio i telewizji).

W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca zawarł z P. S.A. (dalej: Klub lub Spółka) kontrakt w formie umowy cywilnoprawnej o profesjonalne uprawianie piłki nożnej (dalej: Kontrakt). Kontrakt został zawarty na czas określony.

Postanowienia Kontraktu:

Kontrakt został zawarty z wykorzystaniem jednolitego wzoru umownego, który jest zgodny z przepisami Polskiego Związku Piłki Nożnej, a w szczególności z regulacjami Uchwały nr II/12 z dnia 19 maja 2002r. Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej „Zasady regulujące stosunki pomiędzy klubem sportowym a zawodnikiem profesjonalnym” (dalej: Uchwała w sprawie Zawodników). Co istotne, postanowienia Uchwały w sprawie zawodników są integralną częścią Kontraktu zawartego przez Wnioskodawcę z Klubem. Zasady uprawiania piłki nożnej zostały określone przez właściwy związek sportowy (w tym przypadku przez Polski Związek Piłki Nożnej) działający na podstawie przepisów Rozdziału 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie (Dz. U. z 2010r. Nr 127, poz. 857 ze zm.; dalej: ustawa o sporcie). Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o sporcie Polski Związek Piłki Nożnej ma wyłączne prawo do ustanowienia m.in. reguł organizacyjnych i dyscyplinarnych tak dla Klubu jak i Wnioskodawcy we współzawodnictwie sportowym w zakresie piłki nożnej.

Zgodnie z Kontraktem Wnioskodawca jest zobowiązany do wykonywania za wynagrodzeniem następujących usług:

*   reprezentowania barw Klubu w charakterze piłkarza (dalej: usługi piłkarskie),
*   świadczenia na rzecz Klubu innych usług opisanych w Kontrakcie oraz udostępniania Spółce swojego wizerunku na zasadach opisanych w Kontrakcie (dalej: usługi marketingowe).

Usługi marketingowe są w szczególności realizowane w drodze:

*   wyrażenia przez Wnioskodawcę zgody na pozyskiwanie przez Spółkę jego wizerunków, w szczególności poprzez filmowanie, fotografowanie lub inne utrwalanie podczas festynów, akcji promocyjnych, meczy, turniejów, sparingów, przygotowań,
*   uczestnictwa we wszelkich nagraniach telewizyjnych, wywiadach radiowych, innych akcjach promocyjnych i imprezach organizowanych przez Klub i/lub sponsorów Spółki.

W ramach Kontraktu Wnioskodawca jest zobowiązany:

*   nie brać udziału \[nie grać w żadnych grach (zakładach) piłkarskich dotyczących wytypowania wyników meczów Ekstraklasy, I, II i III polskiej ligi piłkarskiej, pod rygorem natychmiastowego rozwiązania Kontraktu bądź zapłacenia określonej kary
*   do zaniechania jakichkolwiek negatywnych ocen działalności Spółki lub członków organów Klubu w środkach masowego przekazu, pod rygorem natychmiastowego rozwiązania Kontraktu bądź zapłacenia określonej kary,
*   do leczenia zgodnie z wytycznymi Klubu (w przypadku kontuzji), pod rygorem natychmiastowego rozwiązania Kontraktu bądź zapłacenia określonej kary.

Nadto Wnioskodawcę oraz Klub obowiązuje katalog praw i obowiązków określony uchwałą Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej nr III/39 z dnia 14 lipca 2006r. „Status zawodników występujących w polskich klubach piłkarskich oraz zasady zmiany przynależności klubowej” (dalej: Uchwała o statusie).

Wynagrodzenie.

Wynagrodzenie za wskazane powyżej usługi piłkarskie oraz usługi marketingowe jest określone odrębnie dla każdej usługi i jest zdefiniowane jako kwota netto, od której Wnioskodawca powinien naliczyć należny VAT. Jednocześnie, Wnioskodawca może być uprawniony do otrzymywania nagród za wyniki sportowe w przypadku spełnienia warunków do otrzymania takich nagród (warunki te zostały zdefiniowane przez Klub i zaakceptowane przez Wnioskodawcę w „Regulaminie nagród i kar”).

Zgodnie z postanowieniami Kontraktu, jeżeli Wnioskodawca czasowo lub stale nie ma możliwości wykonywania swoich zobowiązań regulowanych Kontraktem, Spółka jest zwolniona z wypłacania wszelkich świadczeń finansowych na rzecz Wnioskodawcy (z wyjątkiem sytuacji, kiedy Wnioskodawca odniesie kontuzję bądź chorobę w związku z wykonywaniem Kontraktu).

Nie jest wykluczone, iż Wnioskodawca będzie osiągał przychody w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (w powyższym zakresie) z tytułu świadczenia usług na rzecz innych podmiotów (m.in. Usługi marketingowe na rzecz innych podmiotów np. producentów odzieży sportowej, producentów odżywek dla sportowców).

Koszty.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż w ramach prowadzonej przez niego działalności zatrudnia/ może zatrudniać pracowników oraz ponosi/może ponosić różnego rodzaju koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, przykładowo:

*   koszty obsługi menedżerskiej (np. wydatki na menedżera piłkarskiego),
*   koszty dodatkowych treningów piłkarskich i utrzymania należytej formy sportowej (np. wydatki na dodatkowe treningi czy odżywki),
*   koszty kar związanych ze świadczeniem usług piłkarskich, np. kary regulaminowe i dyscyplinarne płacone na rzecz organizatora rozgrywek piłkarskich na podstawie Regulaminu Dyscyplinarnego Polskiego Związku Piłki Nożnej bądź na rzecz Spółki na podstawie Regulaminu Nagród i Kar obowiązującego w Klubie,
*   koszty naprawienia szkody wyrządzonej przez Wnioskodawcę innemu zawodnikowi w związku z zawinionym przez niego działaniem prowadzącym do uszczerbku na zdrowiu innego zawodnika,
*   koszty „budowy” własnego wizerunku (np. wydatki na sesje zdjęciowe),
*   koszty obsługi prawnej, rachunkowej i administracyjnej (np. wydatki na doradztwo księgowe czy usługi telekomunikacyjne).

Dodatkowe postanowienia Kontraktu.

Kontrakt zawiera oświadczenie Wnioskodawcy, iż nie jest on związany żadną umową cywilno-prawną z jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną, która to posiadałaby prawa do karty zawodniczej Wnioskodawcy w szczególności prawa do transferów Wnioskodawcy oraz prawa do wpływów osiągniętych przez Klub z tytułu transferu Wnioskodawcy do innego klubu. Klub zastrzegł sobie również prawo do dochodzenia odszkodowania od Wnioskodawcy lub też zastosowania kar dyscyplinarnych w przypadku istnienia wskazanej powyżej umowy, a także dochodzenia zapłaty kar umownych wyspecyfikowanych w Kontrakcie.

W okresie obowiązywania Kontraktów, Spółka - za wynagrodzeniem wyspecyfikowanym w Kontrakcie - ma prawo do:

*   rozpowszechniania wizerunku Wnioskodawcy w celu prowadzenia działań marketingowych, promocyjnych i reklamowych, tak we własnym zakresie jak i poprzez przekazanie przez Spółkę praw do wizerunku Wnioskodawcy na rzecz osoby trzeciej współpracującej z Klubem w związku z prowadzonymi przez Spółkę działaniami marketingowymi, promocyjnymi lub reklamowymi,
*   nałożenia na Wnioskodawcę obowiązku uczestnictwa we wszelkich nagraniach telewizyjnych, wywiadach radiowych, innych akcjach promocyjnych i imprezach organizowanych przez Spółkę i/lub jej sponsorów,
*   dysponowania kartą zawodniczą Wnioskodawcy, z wyłączeniem prawa obciążania jej prawami osób trzecich,
*   zapewnienia Wnioskodawcy wyżywienia (posiłków regeneracyjnych i wzmacniających w przypadku dwóch treningów odbywających się w ciągu jednego dnia).

Kontrakt nie zawiera postanowienia, iż to Spółka ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania Wnioskodawcy.

Wnioskodawca podkreśla, iż zgodnie z udostępnionym mu przez Spółkę stanowiskiem Polskiego Związku Piłki Nożnej (będącego instytucją wyspecjalizowaną w kwestii rozstrzygania o statusie zawodników oraz ich relacjach z klubami piłkarskimi), w pełni dopuszczalne jest aby Wnioskodawca związał się (\`(...)\`) z jakimkolwiek klubem w Polsce kontraktem o profesjonalne uprawianie piłki nożnej w ramach świadczonej przez siebie działalności gospodarczej (\`(...)\`).

Spółka jako płatnik PIT.

Spółka traktuje wynagrodzenie wypłacane Zawodnikom z tytułu usług piłkarskich jako przychody Zawodnika z działalności wykonywanej osobiście (Spółka odprowadza zaliczkę na PIT zawodników, nie odprowadza natomiast składki na ubezpieczenie zdrowotne).

Jednocześnie, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Zawodnikom z tytułu świadczenia usług marketingowych jest traktowane przez Spółkę jako przychody Zawodników osiągane z pozarolniczej działalności gospodarczej (Wnioskodawca osobiście opłaca składkę społeczną i zdrowotną oraz zaliczkę na podatek dochodowy).

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług marketingowych stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.; dalej: ustawa o PIT) i nie zalicza się do żadnej z kategorii przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT.

Z kolei wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług piłkarskich stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o PIT. Co istotne, traktowanie wynagrodzenia uzyskiwanego ze świadczenia usług piłkarskich jako przychodu z działalności wykonywanej osobiście jest dokonywane tylko i wyłącznie na potrzeby rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Na wstępie należy zauważyć, że postanowienia Kontraktu o profesjonalne uprawianie piłki nożnej, jak również postanowienia Uchwały Zarządu PZPN nr II/12 z dnia 19 maja 2002r. „Zasady regulujące stosunki pomiędzy klubem sportowym a zawodnikiem profesjonalnym” („Uchwała”) nie przewidują, aby z tytułu zleconych czynności, których skutki dotyczą osób trzecich, Wnioskodawca ponosił odpowiedzialność wobec Klubu (abstrahując w tym miejscu od odpowiedzialności cywilnej Wnioskodawcy wobec Klubu za naruszenie umowy zawartej przez Klub z Wnioskodawcą).

W praktyce, o odpowiedzialności wobec osób trzecich z tytułu wykonywania przez Wnioskodawcę zleconych mu przez Klub czynności można mówić w sytuacji wywołania przez Wnioskodawcę ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (kontuzji) innego zawodnika. W takim przypadku Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność cywilnoprawną bezpośrednio wobec tego zawodnika, tzn. kontuzjowany zawodnik może się domagać naprawiania w całości wyrządzonej szkody bezpośrednio od Wnioskodawcy.

Nadto, Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną i finansową wobec PZPN i/lub S.A. (organizatora rozgrywek), jeśli otrzyma on upomnienie w trakcie oficjalnego meczu (w danych rozgrywkach) za naruszenie zasad gry lub za przewinienie podlegające odpowiedzialności dyscyplinarnej (np. naruszenie nietykalności cielesnej innego zawodnika lub sędziego, zniewaga słowna innego zawodnika lub sędziego). W takiej sytuacji jest on zobowiązany do uiszczenia na rzecz PZPN/organizatora rozgrywek (w zależności od rodzaju rozgrywek) kary z tytułu otrzymania tego upomnienia.

Zasadą jest, iż piłkarze są zobowiązani do wykonywania działalności zgodnie z Uchwałą. Działalność taka podlega pewnym oczywistym ograniczeniom mającym charakter tzw. „zakazu konkurencji”, tj.:

*   zawodnik może zawrzeć tylko jeden kontrakt na ustalony w kontrakcie czas jego obowiązywania;
*   zawodnik nie może reprezentować jednocześnie w tej samej dyscyplinie sportu więcej niż jednego klubu.

Jednakże Wnioskodawca w ramach umowy zawartej z klubem może skorzystać z tzw. klauzuli „odstępnego” (opartej na art. 395 Kodeksu cywilnego) powodującej, iż inny klub piłkarski może doprowadzić do wygaśnięcia kontraktu Wnioskodawcy (oraz w konsekwencji do zmiany klubu przez Wnioskodawcę) poprzez wpłatę określonej w kontrakcie kwoty na rzecz dotychczasowego klubu Wnioskodawcy. Za zgodą Wnioskodawcy możliwy jest jego transfer do innego klubu sportowego na podstawie umowy zawartej przez dwa kluby sportowe. Bez zgody dotychczasowego klubu, do podpisania kolejnego kontraktu z innym klubem sportowym piłki nożnej zawodowej Wnioskodawca jest uprawniony nie wcześniej niż 6 miesięcy przed wygaśnięciem dotychczasowego kontraktu. W istocie, to więc jakość usług piłkarskich rozstrzyga o zmianie przynależności klubowej przez Wnioskodawcę i możliwości świadczenia usług na rzecz innych klubów.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że wskazane powyżej postanowienia regulują jednak stosunki pomiędzy klubem sportowym a zawodnikiem występującym w rozgrywkach piłki nożnej organizowanych przez PZPN. Przepisy te wskazują także wprost, że postanowienia Uchwały nie wykluczają uprawiania sportu profesjonalnego w piłce nożnej w innych formach dopuszczalnych przez prawo powszechne, które nie podlegają jednak ochronie prawnej gwarantowanej przez postanowienia Uchwały. Oznacza to zatem, że Wnioskodawca ma prawo do świadczenia usług na rzecz klubów podległych innym związkom piłkarskim oraz do świadczenia usług w innych dopuszczalnych formach (w zakresie, w jakim nie koliduje to z wykonywaniem Kontraktu). Nadto, Wnioskodawca może w zasadzie bez ograniczeń zawierać umowy z klubami piłki nożnej halowej, uprawiać zawodowo piłkę plażową, względnie tzw. siatkonogę.

Wnioskodawca pragnie również dodać, że kwestia możliwości odliczenia VAT przez drugą stronę transakcji - tj. S.A. - z faktur VAT wystawianych m.in. przez Wnioskodawcę zarówno z tytułu świadczenia usług piłkarskich, jak i marketingowych (w analogicznym stanie faktycznym), została ostatnio pozytywnie rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej z Bydgoszczy z dnia 25 września 2012r. (sygn. ITPP1/443-786/12/DM) wydanej dla S.A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze świadczonymi na rzecz Klubu usługami marketingowymi Wnioskodawca

będzie podatnikiem VAT zobowiązanym do wystawiania faktur VAT dokumentujących świadczone usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do świadczonych na rzecz Klubu usług marketingowych będzie on podatnikiem VAT zobowiązanym do wystawiania faktur VAT dokumentujących świadczone przez niego usługi.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży (\`(...)\`). Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, iż podatnicy VAT są zobowiązani do dokumentacji fakturami VAT czynności opodatkowanych tym podatkiem. Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno budzić wątpliwości, iż usługi marketingowe stanowią czynności opodatkowane VAT wskazane w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT (tj. świadczenie usług za wynagrodzeniem na terytorium kraju). W związku z tym, należy określić, czy Wnioskodawca spełnia przesłanki uznania go za podatnika, o którym mowa w art. 15.

W opinii Wnioskodawcy występuje on jako podatnik VAT w związku ze świadczeniem na rzecz Spółki usług marketingowych. Przedmiotowe usługi są bowiem świadczone w ramach działalności gospodarczej (zgodnie z definicją wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), a dodatkowo nie ma możliwości zastosowania wyłączenia z definicji działalności gospodarczej (określonego w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT).

Działalność gospodarcza.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 15 ust 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W opinii Wnioskodawcy, brak jest przeszkód aby uznać, iż podejmowanie przez niego określonych działań o charakterze marketingowym na rzecz Spółki (w ramach usług marketingowych) stanowi działalność gospodarczą. Tego typu świadczenia są powszechne w obrocie gospodarczym, kiedy kontrahent zobowiązuje się wspierać swojego partnera biznesowego w jego działaniach marketingowych (w zamian za wynagrodzenie). W tej sytuacji bowiem Wnioskodawca działa w zbliżony sposób jak „agencja marketingowa” - realizuje czynności marketingowe na zlecenie Spółki. W praktyce funkcjonowania klubów piłkarskich (Spółki) strategia marketingowa klubów piłkarskich jest budowana w oparciu o wizerunki zawodników czy też akcje promocyjne i inne wydarzenia rozrywkowe z ich udziałem.

Brak jest również przeszkód by uznać, iż udostępnianie przez Wnioskodawcę własnego wizerunku na rzecz Spółki (w ramach usług marketingowych) stanowi działalność gospodarczą. Wnioskodawca pragnie nadmienić, iż wykorzystywanie/udostępnianie praw czy innych wartości niematerialnych i prawnych może być traktowane jako element prowadzonej działalności gospodarczej (co wynika również z definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Można argumentować, iż wizerunek stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu ustawy o VAT, jest bowiem dobrem osobistym, które co prawda nie jest zbywalne, niemniej jednak może zostać udostępnione, to trzeba przyjąć, iż czerpanie korzyści z ciągłego udostępniania własnego wizerunku może stanowić osiąganie zysku w ramach działalności gospodarczej. Zgodnie z praktyką rynkową i podatkową, jeśli dany podmiot jest właścicielem marki, logo czy jakichkolwiek innych aktywów niematerialnych, którymi może dysponować, to udostępnianie tych aktywów (dóbr osobistych) za wynagrodzeniem stanowi działalność gospodarczą.

Zorganizowany i ciągły charakter działalności gospodarczej.

Działalność marketingowa (świadczenie usług marketingowych) prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością w pełni profesjonalną i w pełni zorganizowaną. Wnioskodawca jako przedsiębiorca, który zamierza osiągać przychody (korzyści) z wykonywania usług marketingowych, aby sprostać wymaganiom rynkowym, musi być należycie przygotowany do ich świadczenia. Celem ich świadczenia, Wnioskodawca podejmuje określone działania przygotowawcze i ponosi określone koszty, w tym m.in. koszty kreowania własnego wizerunku.

Działalność marketingowa Wnioskodawcy jest działalnością wykonywaną w sposób częstotliwy. Tego typu działalność może być bowiem wykonywana przez Wnioskodawcę stale, również po zakończeniu kariery piłkarskiej. W rzeczywistości bowiem, jeśli Wnioskodawca zakończy karierę piłkarską, świadczenie usług marketingowych będzie jednym z nielicznych sposobów uzyskiwania przychodów przez Wnioskodawcę (w ekstremalnych przypadkach może stanowić jedyne źródło przychodu).

Nie ulega więc wątpliwości, iż decydując się na rejestrację tej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza osiągać przychody (korzyści) z działalności marketingowej w sposób częstotliwy (co więcej dopuszczają możliwość świadczenia usług marketingowych w ramach działalności na rzecz różnych podmiotów), co potwierdza, iż świadczenie przez niego usług marketingowych stanowi element prowadzonej działalności gospodarczej.

Możliwość świadczenia usług marketingowych na rzecz innych podmiotów.

Trzeba również wskazać, iż Kontrakt zawarty pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą nie zawiera istotnych ograniczeń w świadczeniu usług marketingowych przez Wnioskodawcę na rzecz innych podmiotów (niż Spółka). Takie ograniczenie może dotyczyć sytuacji, w której Wnioskodawca zamierzałby świadczyć usługi marketingowe na rzecz podmiotu konkurencyjnego w stosunku do podmiotu na rzecz którego takie usługi świadczy Spółka (i wykorzystuje do tego celu wizerunek Wnioskodawcy). Przepisy związkowe też nie zawierają ograniczeń w odniesieniu do m.in. udostępniania wizerunku, a więc usług realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu.

Fakt, iż Wnioskodawca jest związany kontraktem ze Spółką, nie oznacza, że nie ma on możliwości świadczenia usług marketingowych na rzecz innych podmiotów. Powszechną praktyką rynkową jest np. zawieranie przez sportowców (piłkarzy) indywidualnych kontraktów z firmami sportowymi, na rzecz których świadczą oni usługi reklamowe (np. reklama butów piłkarskich realizowana na rzecz producentów obuwia sportowego). Z tego też względu, Wnioskodawca świadczący usługi marketingowe na rzecz Spółki, ma również możliwość świadczenia podobnych usług na rzecz innych podmiotów na rynku (z zastrzeżeniem regulacji o zakazie konkurencji), co potwierdza, iż świadczenie tego typu usług następuje w ramach działalności gospodarczej.

Praktyka rynkowa i praktyka organów podatkowych.

Wnioskodawca podkreśla, iż praktyka rynkowa potwierdza, że osoby fizyczne posiadające rozpoznawalny wizerunek (aktorzy, artyści, celebryci, sportowcy), oferują ten wizerunek celem, świadczenia usług marketingowych w ramach działalności gospodarczej. W takich przypadkach nie jest kwestionowane, iż wykorzystanie własnego wizerunku dla celów zarobkowych stanowi działalność gospodarczą (przykładowo - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2012r., sygn. IPPP2/443-51/12-8/KG, czy interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 października 2011r., sygn. IPPB4/415-536-11-4/SP).

W ocenie Wnioskodawcy, świadczenie przez niego usług marketingowych stanowi działalność gospodarczą. Takie stanowisko jest zresztą uzasadnione w świetle praktyki organów podatkowych - przykładowo zostało ono potwierdzone w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 czerwca 2011r., sygn. ILPB1/415-539/11-2/AP,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2011r., sygn. ILPB1/415-9/11-2/AG,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 listopada 2010r., sygn. ILPB1/415-903/10-2/AO,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2008r., sygn. ITPB1/415-152708/DP.

Wyłączenie z definicji działalności gospodarczej.

Jak wskazano powyżej, działalność Wnioskodawcy polegająca na świadczeniu usług marketingowych na rzecz Spółki spełnia definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W tym kontekście Wnioskodawca wskazuje, iż w sprawie nie mają zastosowania również wyłączenia z definicji działalności gospodarczej określone w art. 15 ust. 3 ustawy o VAT, a w szczególności art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT dotyczący m.in. działalności wykonywanej osobiście/działalności na podstawie zlecenia (w rozumieniu przepisów w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych).

W ocenie Wnioskodawcy wskazane powyżej wyłączenie z definicji działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, nie ma zastosowania w sprawie, z uwagi na fakt iż Kontrakt zawarty pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą nie zawiera postanowień, że to Spółka ponosi odpowiedzialność za działania Wnioskodawcy wobec osób trzecich. Co więcej, tego typu przeniesienia odpowiedzialności za działania Wnioskodawcy na Spółkę nie można domniemywać z innych przepisów prawa (m.in. art. 429 K.c.) czy też regulacji w zakresie działalności piłkarskiej. W rezultacie więc, brak jest podstaw by twierdzić, iż świadczenie usług marketingowych przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki stanowi czynność wyłączoną z definicji działalności gospodarczej.

Podsumowanie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do świadczonych na rzecz Klubu usług marketingowych jest on podatnikiem VAT, w związku z czym jest zobowiązany do wystawiania faktur VAT dokumentujących świadczone przez niego usługi. Wynika to z następujących faktów:

*   usługi marketingowe stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT (odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju),
*   Wnioskodawca działa jako podatnik VAT w związku ze świadczeniem usług marketingowych, a w szczególności:
    *   Wnioskodawca prowadzi zorganizowaną i profesjonalną działalność obejmującą świadczenie usług marketingowych (usługi marketingowe mogą być oferowane na rynku na rzecz innych podmiotów),
    *   w Kontrakcie nie określono, iż to Spółka ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania Wnioskodawcy w zakresie świadczenia usług marketingowych.

Dlatego też Wnioskodawca w odniesieniu do świadczonych na rzecz Klubu usług marketingowych jest podatnikiem VAT, w związku z czym jest zobowiązany do wystawiania faktur VAT dokumentujących świadczone przez niego usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że tut. organ ujął rozstrzygnięcie zarówno w zakresie stanu faktycznego jak i zdarzenia przyszłego w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 s. 1 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 ustawy wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu, mieści się w definicji usługi. Usługa w rozumieniu art. 8 ust. 1 oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.

Zatem podatnik wykonując świadczenie niebędące dostawą towarów, za które uzyskuje wynagrodzenie, świadczy usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność ta została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca zawarł z klubem sportowym kontrakt w formie umowy cywilnoprawnej o profesjonalne uprawianie piłki nożnej. Kontrakt został zawarty na czas określony. Zgodnie z Kontraktem, Wnioskodawca jest zobowiązany do wykonywania za wynagrodzeniem usług piłkarskich i usług marketingowych.

Usługi marketingowe są w szczególności realizowane w drodze:

*   wyrażenia przez Wnioskodawcę zgody na pozyskiwanie przez Spółkę jego wizerunku, w szczególności poprzez filmowanie, fotografowanie lub inne utrwalanie podczas festynów, akcji promocyjnych, meczy, turniejów, sparingów, przygotowań,
*   uczestnictwa we wszelkich nagraniach telewizyjnych, wywiadach radiowych, innych akcjach promocyjnych i imprezach organizowanych przez Klub i/lub sponsorów Spółki.

Działalność marketingowa prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością profesjonalną i zorganizowaną. Wnioskodawca jako przedsiębiorca, który zamierza osiągać przychody (korzyści) z wykonywania usług marketingowych, aby sprostać wymaganiom rynkowym, musi być należycie przygotowany do ich świadczenia. Celem ich świadczenia, Wnioskodawca podejmuje określone działania przygotowawcze i ponosi określone koszty, w tym m.in. koszty kreowania własnego wizerunku. Działalność marketingowa Wnioskodawcy jest działalnością wykonywaną w sposób częstotliwy. Tego typu działalność może być bowiem wykonywana przez Wnioskodawcę stale, również po zakończeniu kariery piłkarskiej. Decydując się na rejestrację tej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza osiągać przychody (korzyści) z działalności marketingowej w sposób częstotliwy, co potwierdza, iż świadczenie przez niego usług marketingowych stanowi element prowadzonej działalności gospodarczej. Kontrakt zawarty pomiędzy Spółką, a Wnioskodawcą nie zawiera istotnych ograniczeń w świadczeniu usług marketingowych przez Wnioskodawcę na rzecz innych podmiotów (niż Spółka). Takie ograniczenie może dotyczyć sytuacji, w której Wnioskodawca zamierzałby świadczyć usługi marketingowe na rzecz podmiotu konkurencyjnego w stosunku do podmiotu, na rzecz którego takie usługi świadczy Spółka (i wykorzystuje do tego celu wizerunek Wnioskodawcy). Przepisy związkowe też nie zawierają ograniczeń w odniesieniu do m.in. udostępniania wizerunku, a więc usług realizowanych przez Wnioskodawcę na rzecz Klubu. Fakt, iż Wnioskodawca jest związany kontraktem ze Spółką, nie oznacza, że nie ma on możliwości świadczenia usług marketingowych na rzecz innych podmiotów. Powszechną praktyką rynkową jest np. zawieranie przez sportowców (piłkarzy) indywidualnych kontraktów z firmami sportowymi, na rzecz których świadczą oni usługi reklamowe (np. reklama butów piłkarskich realizowana na rzecz producentów obuwia sportowego). Z tego względu, Wnioskodawca świadczący usługi marketingowe na rzecz Spółki, ma również możliwość świadczenia podobnych usług na rzecz innych podmiotów na rynku (z zastrzeżeniem regulacji o zakazie konkurencji), co potwierdza, iż świadczenie tego typu usług następuje w ramach działalności gospodarczej.

Wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług marketingowych stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie zalicza się do żadnej z kategorii przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, świadcząc usługi marketingowe, wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca z tytułu ich świadczenia jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a świadczone przez Wnioskodawcę usługi marketingowe podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca jest zobowiązany do stosowania treści art. 106 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnicy, o których w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Reasumując, w związku ze świadczonymi na rzecz klubu usługami marketingowymi, Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT zobowiązanym do wystawienia faktur VAT dokumentujących świadczone przez niego usługi.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zmiany stanu prawnego.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano opis zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i stanowisko wnioskodawcy. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek Zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie zaś do treści art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach Wnioskodawcy, w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14m mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną. Stosownie zaś do art. 14e § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

W zakresie stwierdzenia czy w związku ze świadczonymi na rzecz Klubu usługami piłkarskimi Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT zobowiązanym do wystawiania faktur VAT dokumentujących świadczone przez niego usługi wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.