Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.41.2018.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-20
Teza: w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku z tytułu wynajmu nieruchomości
Słowa kluczowe: budynek; grunty-grunt zabudowany; odliczenia-odliczenie podatku; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2018 r. (data wpływu 22 stycznia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie

*   opodatkowania dostawy nieruchomości stawką podstawową – **jest prawidłowe,**
*   prawa do odliczenia podatku z faktury dokumentującej najem nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości oraz prawa do odliczenia podatku z tytułu wynajmu nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako: podatek VAT). Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się sprzedażą maszyn i części oraz serwisem maszyn rolniczych.

Wnioskodawca zamierza wybudować budynek na własnej nieruchomości gruntowej. W chwili obecnej grunt na którym ma zostać posadowiony budynek jest przedmiotem umowy najmu, tj. wynajmowany jest w przez dwa podmioty, z których jeden jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą. Przedmiotowy budynek po wybudowaniu nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę po wybudowaniu, nie będzie on również przedmiotem umowy najmu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Z uwagi na chęć pozyskania środków finansowych niezbędnych do rozwoju prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej po wybudowaniu budynku Wnioskodawca planuje przekazać w drodze sprzedaży budynek wraz z gruntem, na którym jest posadowiony na spółkę powiązaną powstałą w wyniku restrukturyzacji. Między Wnioskodawcą, a spółką-nabywcą istnieją powiązania osobowe. Przed sprzedażą przedmiotowej nieruchomości zostaną rozwiązane ww. umowy najmu. Spółka będąca nabywcą prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest świadczenie usług rolniczych oraz wynajem maszyn. Ponadto, przedmiotem działalności Spółki jest wynajem lokali na rzecz podmiotów zewnętrznych jak też powiązanych. Nabywany przez Spółkę lokal ma być wykorzystany w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Cena sprzedaży nieruchomości będzie ceną rynkową, albowiem zostanie ustalona w oparciu o operat szacunkowy wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego.

Po dokonaniu transakcji sprzedaży Wnioskodawca będzie wynajmował część przedmiotowej nieruchomości. Wynajmowana nieruchomość będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.

Z tytułu najmu nabywca nieruchomości (będący już jej właścicielem) będzie comiesięcznie wystawiał Wnioskodawcy faktury VAT.

Wynajmowana część lokalu będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opisana w stanie faktycznym transakcja sprzedaży nieruchomości dla podmiotu powiązanego będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT?
2.  Czy Wnioskodawca wynajmując część nieruchomości ma prawo do odliczenia podatku VAT z wystawionych przez właściciela nieruchomości faktur VAT z tytułu najmu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

AD. 1.

W ocenie Wnioskodawcy transakcja sprzedaży nieruchomości po jej wybudowaniu dla podmiotu powiązanego będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 5 ustawy o VAT pod pojęciem „towary" należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej jako: podatek VAT), bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT. Stosowanie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami podatku VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie, działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z brzmieniem ust. 2 powołanego przepisu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podsumowując, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od VAT.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie należy przeanalizować, czy obie ww. przesłanki zostaną spełnione.

W ocenie Wnioskodawcy transakcje sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w świetle ww. przepisów należy uznać za dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dnia 4 września 2014 r„ nr IBPP1/443-554/14/BM w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że „W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).”.

Jak wynika z ww. regulacji prawnych przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W interpretacji Indywidualnej z dnia 16 maja 2016 r., nr. ILPP2/4512-1-167/16-3/EN Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, iż „przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uzależniają dokonanie dostawy od przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (władztwo ekonomiczne).”. Wobec powyższego w niniejszej sprawie niezbędne jest przeanalizowanie, czy w ramach transakcji sprzedaży nieruchomości dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: TSUE) stanowiskiem przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy rozumieć transfer prawa do faktycznego dysponowania towarem, czyli przeniesienie tzw. władztwa ekonomicznego (wyrok TSUE z dnia 8 lutego 1990 r. wydany w sprawie C-320/88 - \_Staatssecretaris van Financien przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). Pojęcie „władztwa ekonomicznego” nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem za transakcje przenoszącą władztwo ekonomiczne należy uznać taką, która „z punktu widzenia prawa cywilnego przenosi na nabywcę prawo własności lub prawo umożliwiające nabywcy dysponowanie towarem prawie jak właściciel” (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2009 r„ sygn. akt. I SA/Bd 105/09).

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca zamierza przenieść na nabywcę własność przedmiotowej nieruchomości, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z transakcją przenoszącą władztwo ekonomiczne na nabywcę.

Drugą przesłanką warunkującą uznanie przedmiotowej transakcji za opodatkowaną podatkiem VAT jest dokonanie jej przez podatnika podatku VAT. W literaturze przedmiotu wskazano, że za podatnikami podatku VAT są „jednostki, które wykonują czynności opodatkowane w ramach swojej działalności gospodarczej” (zob. red. M. Goettel, M. Lemonnier, Instytucje prawa cywilnego w konstrukcji prawnej podatków, Warszawa 2011, s.184). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż przedmiotowa transakcja będzie dokonywana przez Wnioskodawcę, zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT gospodarczą w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, wobec tego powinien zostać on uznany za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż planowana przez Wnioskodawcę transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniem 23% stawką podatku VAT jako odpłatna dostawa towarów.

W ocenie Wnioskodawcy fakt, iż przedmiotowa transakcja będzie zawarta z podmiotem powiązanym nie ma wpływu na sposób jej opodatkowania. Zasady opodatkowania transakcji wskazane są w ustawach. Żaden z przepisów ustaw podatkowych nie wprowadza obowiązku modyfikacji stawki podatkowej w transakcjach zawieranych z podmiotami powiązanymi.

Podkreślić również należy, iż modyfikacja stawki podatkowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie następuje w przypadku późniejszego wykorzystywania części sprzedanej nieruchomości przez podmiot sprzedający np. na podstawie umowy najmu.

Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W interpretacji indywidualnej z dnia 29 września 2017 r., nr 0112-KDIL4.4012.355.2017.2.JKZ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „z powyższego (przepisu) jednoznacznie wynika, że - co do zasady - grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione”.

Należy również podkreślić, iż opisana transakcja przeniesienia własności nieruchomości w formie umowy sprzedaży nie może zostać uznana za transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części dlatego nie może korzystać z wyłączenia z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT. Przedmiotowa transakcja jest dokonywana przed pierwszym zasiedleniem, a Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na jej ulepszenie wobec czego nie można jej uznać za transakcję korzystającą ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a.

AD. 2.

W ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanych do nabywcy (właściciela) nieruchomości faktur VAT z tytułu najmu części przedmiotowej nieruchomości.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z ust. 2 ust. 1 cytowanego przepisu kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z ww. przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących usługę najmu uzależnione jest od tego, czy nabyta usługa ma związek z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wynajmowaną część nieruchomości będzie w całości wykorzystywał w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W przedmiotowej nieruchomości będzie prowadzona działalność gospodarcza, tj. sprzedaż oraz serwis maszyn rolniczych (tj. czynności podlegające opodatkowaniu). Zaznaczyć należy, iż wynajem części przedmiotowej nieruchomości jest niezbędne Wnioskodawcy do dokonywania ww. czynności opodatkowanych. W tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem „odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów i usług nabytych w celu wykonywania czynności opodatkowanych” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2771/13).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do doliczenia podatku VAT z otrzymanych do nabywcy (właściciela) nieruchomości faktur VAT z tytułu najmu części nieruchomości, która jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarówi usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej samej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia.

W tym miejscu wskazać należy, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług jak i wydane na jej podstawie rozporządzenia określają wysokość stawki podatkowej w zależności od rodzaju sprzedawanych towarów i świadczonych usług. Przypadki, w których stawka podatku uzależniona jest od statusu nabywcy są wskazane w obowiązujących przepisach. W przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się sprzedażą maszyn i części oraz serwisem maszyn rolniczych.

Wnioskodawca zamierza wybudować budynek na własnej nieruchomości gruntowej. W chwili obecnej grunt na którym ma zostać posadowiony budynek jest przedmiotem umowy najmu,tj. wynajmowany jest w przez dwa podmioty, z których jeden jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą. Przedmiotowy budynek po wybudowaniu nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę po wybudowaniu, nie będzie on również przedmiotem umowy najmu lub innej umowy o podobnym charakterze. Z uwagi na chęć pozyskania środków finansowych niezbędnych do rozwoju prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej po wybudowaniu budynku Wnioskodawca planuje przekazać w drodze sprzedaży budynek wraz z gruntem, na którym jest posadowiony na spółkę powiązaną powstałą w wyniku restrukturyzacji. Między Wnioskodawcą, a spółką-nabywcą istnieją powiązania osobowe. Przed sprzedażą przedmiotowej nieruchomości zostaną rozwiązane ww. umowy najmu. Spółka będąca nabywcą prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest świadczenie usług rolniczych oraz wynajem maszyn. Ponadto, przedmiotem działalności spółki jest wynajem lokali na rzecz podmiotów zewnętrznych jak też powiązanych. Nabywany przez spółkę lokal ma być wykorzystany w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.

Cena sprzedaży nieruchomości będzie ceną rynkową, albowiem zostanie ustalona w oparciu o operat szacunkowy wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego. Po dokonaniu transakcji sprzedaży Wnioskodawca będzie wynajmował część przedmiotowej nieruchomości. Wynajmowana nieruchomość będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Z tytułu najmu nabywca nieruchomości (będący już jej właścicielem) będzie comiesięcznie wystawiał Wnioskodawcy faktury VAT. Wynajmowana część lokalu będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii związanej z opodatkowaniem dostawy budynku oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jego wybudowaniem.

Z przedstawionych powyżej okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem planowanej dostawy nie będzie budynek zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a ustawy.

Decydujące dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania czy też opodatkowanie stawką podstawową jest rozstrzygnięcie kwestii, czy i kiedy względem budynku nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Tak więc, w ocenie NSA, mając na uwadze wykładnię językową, jak i celowościową systemu VAT należy przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie fakultatywne zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy, w tym uwzględniając tezy wynikające z powołanego orzecznictwa, należy stwierdzić, że planowana dostawa budynku nie może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia – jak wskazał Wnioskodawca budynek będzie przedmiotem sprzedaży po wybudowaniu.

Planowana dostawa budynku nie będzie mogła być również objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z wybudowaniem przedmiotowego budynku. Oznacza, że niespełniona jest jedna z przesłanek wymieniona w dyspozycji art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy lit. a warunkujących możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla planowanej sprzedaży budynku.

Dostawa przedmiotowego budynku nie może zostać również objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał budynku na cele działalności zwolnionej, po wybudowaniu budynek nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do żadnej działalności, nie będzie przedmiotem umów najmu, dzierżawy, będzie sprzedany po wybudowaniu.

W konsekwencji, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, planowana dostawa budynku opodatkowana będzie 23% stawką podatku. Taką samą stawką podatku VAT, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, będzie objęty grunt, na którym budynek będzie posadowiony sprzedawany budynek.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy dotyczące opodatkowania dostawy opisanego we wniosku budynku 23 % stawką podatku uznać należy za prawidłowe.

Wnioskodawca ma również wątpliwość odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywaną usługę najmu.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. W każdym przypadku należy więc dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto, należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W omawianej sprawie spełnione są warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabywaną przez Wnioskodawcę usługę najmu, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wynajmowana od właściciela część nieruchomości wykorzystywana będzie do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku z faktur dokumentujących nabycie usług najmu należy uznać za prawidłowe.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 32 ustawy, ewentualny wpływ powiązań rodzinnych, kapitałowych, majątkowych czy wynikających ze stosunku pracy na ustalenie podstawy opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług może być wyłącznie stwierdzony i określony przez właściwy organ podatkowy. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest organem uprawnionym do prowadzenia postępowania dowodowego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach(art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.