Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4511-203/16/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-05-31
Teza: Czy Wnioskodawczyni może w rozliczeniu rocznym za 2015 r. skorzystać z ulgi prorodzinnej w Polsce, jeżeli mąż skorzysta z ulgi na dziecko w Republice Czeskiej? Czy w przyszłości, będąc w podobnej sytuacji, Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z ulgi prorodzinnej?
Słowa kluczowe: Czechy; dzieci i młodzież; rodzice-władza rodzicielska; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 4 marca 2016 r. (data wpływu do Biura – 9 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawa do ulgi prorodzinnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawa do ulgi prorodzinnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni pracuje i odprowadza wszystkie składki i podatki w Polsce, natomiast współmałżonek Wnioskodawczyni pracuje cały rok na terytorium Republiki Czeskiej i tam odprowadza niezbędne podatki i składki. Oboje małżonkowie mieszkają w Polsce i są wspólnie rodzicami dwuletniego dziecka. Wnioskodawczyni aktualnie przebywa na urlopie wychowawczym, jednakże w 2015 r. osiągnęła przychód.

W Republice Czeskiej istnieje ulga na dziecko, z której mąż Wnioskodawczyni zamierza skorzystać w rocznym zeznaniu podatkowym składanym w Republice Czeskiej. Mąż w 2015 r. w Polsce nie osiągnął żadnych przychodów.

Małżonkowie są zameldowani w innych miejscach, jednakże mieszkają razem i wspólnie wychowują dziecko.

W związku z tym, że mąż zamierza rozliczyć się korzystając z ulgi na dziecko, Wnioskodawczyni ma wątpliwości, czy ona również może skorzystać z ulgi prorodzinnej w zeznaniu rocznym, rozliczając się indywidualnie w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawczyni może w rozliczeniu rocznym za 2015 r. skorzystać z ulgi prorodzinnej w Polsce, jeżeli mąż skorzysta z ulgi na dziecko w Republice Czeskiej? Czy w przyszłości, będąc w podobnej sytuacji, Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z ulgi prorodzinnej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w myśl art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej, gdyż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wykluczają możliwości skorzystania w tej sytuacji z ulgi na dziecko.

W tej sytuacji nie ma miejsca podwójne rozliczenie ulgi przez małżonków, gdyż w Polsce ulga prorodzinna będzie rozliczana tylko raz – przez Wnioskodawczynię. Drugi raz natomiast w Republice Czeskiej – przez jej współmałżonka.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady dotyczące nabycia prawa do ulgi prorodzinnej są określone w art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.).

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską;
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na podstawie art. 27f ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

1.  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
2.  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a.

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a (art. 27f ust. 2a ustawy).

Stosownie do art. 27f ust. 2c ww. ustawy, odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2.  wstąpiło w związek małżeński.

W myśl art. 27f ust. 2d ww. ustawy, za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1.  osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
2.  osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 27f ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej (art. 27 ust. 4 ustawy).

Na podstawie art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka;
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6 (art. 27f ust. 7 ustawy).

W myśl art. 27f ust. 10 ww. ustawy, w przypadku odliczenia z tytułu, o którym mowa w ust. 1, przysługującego pozostającym przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim obojgu:

1.  rodzicom,
2.  opiekunom prawnym dziecka,
3.  rodzicom zastępczym

\-do ustalenia wysokości składek, o których mowa w ust. 9, przyjmuje się łączną kwotę ich składek.

Przepis ust. 10 stosuje się również do podatnika, który zawarł związek małżeński przed rozpoczęciem roku podatkowego, i którego małżonek zmarł w trakcie roku podatkowego (art. 27 ust. 11 ustawy).

Kwotę stanowiącą różnicę, o której mowa w ust. 8, podatnik wykazuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 (art. 27 ust. 11 ustawy).

Aby skorzystać z ulgi prorodzinnej należy spełnić wszystkie warunki, określone w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wykluczają możliwości skorzystania z ulgi na dziecko przez jednego z rodziców w sytuacji, gdy drugi rodzic skorzysta z podobnej ulgi, składając zeznanie podatkowe poza granicami kraju. W tej sytuacji nie ma miejsca podwójne rozliczenie ulgi przez małżonków, gdyż w Polsce ulga prorodzinna będzie rozliczana tylko raz – przez jednego z rodziców.

Zatem fakt, że mąż Wnioskodawczyni skorzysta z podobnej ulgi, składając zeznanie podatkowe w Republice Czeskiej, nie stanowi przeszkody do skorzystania w Polsce z ulgi prorodzinnej w rozliczeniu rocznym za 2015 r., o ile w istocie zostaną spełnione wszystkie przesłanki określone w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli w przyszłości przepisy art. 27f ustawy o podatku dochodowym nie ulegną zmianie w zakresie dotyczącym ulgi na dziecko w sytuacji, gdy małżonek skorzysta z podobnej ulgi, składając zeznanie podatkowe poza granicami kraju, to Wnioskodawczyni – przy spełnieniu przesłanek z art. 27f ustawy – również w latach następnych będzie mogła korzystać z ulgi prorodzinnej.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.