Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1003/09/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-08
Teza: Czy Wnioskodawca ma prawo do zwrotu części podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na budowę domu?
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków; budynek-budynek mieszkalny; dom-dom letniskowy; zwrot-zwrot wydatków związanych z budownictwem
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 3; [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2009 r. (data wpływu 10 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie zwrotu wydatków związanych z budową budynku mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2004 r. rozpoczęła Pani budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, wg projektu powtarzalnego typu „Gniewko”. Po zatwierdzeniu projektu budowlanego budynku przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydano pozwolenie na budowę budynku letniskowego (decyzja Starostwa Powiatowego z 18.10.2002 r.) W momencie rozpoczęcia budowy istotna była dla Pani możliwość zamieszkania w tym budynku i jego funkcje użytkowe, a nie rodzaj decyzji. Po zakończeniu budowy w dniu 10 listopada 2009 r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru przyjął zawiadomienie o zamiarze przystąpienia do użytkowania domu letniskowego. Następnie w dniu 25 listopada 2009 r. Wydział Infrastruktury I Budownictwa Starostwa Powiatowego na podstawie Pani zgłoszenia przyjął zmianę sposobu użytkowania budynku letniskowego na budynek mieszkalny, jednorodzinny, uwzględniając m.in. zatwierdzony projekt budowy budynku jednorodzinnego. W dniu 16 listopada 2009 r. zameldowała się Pani i zamieszkała w przedmiotowym budynku. Budynek był wznoszony sposobem gospodarczym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy ma Pani prawo do zwrotu części podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na budowę domu?

Zdaniem Wnioskodawczyni ma ona prawo do zwrotu części podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na remont budynku mieszkalnego. Ponadto wskazuje, iż realizowała projekt budowy domu jednorodzinnego, co potwierdziło Starostwo Powiatowe, przyjmując zmianę sposobu użytkowania budynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (t.j. Dz. U. Nr 177 poz. 1468 ze zm.) przez pojęcie budynku mieszkalnego rozumie się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Jak stanowi art. 3 ust. 1-4 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Zwrot dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r. (ust. 2).

Zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (ust. 3).

Dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej (ust. 4).

W myśl art. 3 ust. 8 ww. ustawy minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz materiałów budowlanych uwzględniający materiały budowlane, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Wykaz taki zawarty został w załączniku do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MTiB z 2006 r. Nr 1, poz. 1).

Stosownie do art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Prawo do zwrotu przysługuje również pod warunkiem że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wymagane jest takie pozwolenie.

Jednym z rodzajów inwestycji, których realizacja daje prawo do zwrotu, jest budowa budynku mieszkalnego. Zgodnie z definicją zawartą w ww. ustawie budynkiem mieszkalnym jest budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Ponadto określając pojęcie budynku można również odnieść się do definicji zawartej w prawie budowlanym. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) budynkiem jest obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2).

Wskazany w przytoczonym przepisie wymóg „trwałego związania budynku z gruntem” oznacza posadowienie budynku na gruncie budowlanym w sposób zapewniający jego trwałość i stateczność.

Powyższe oznacza więc, że za budynek mieszkalny uznać można obiekt budowlany zawierający przestrzeń wewnętrzną lub pomieszczenie wydzielone z otaczającej przestrzeni w sposób odpowiedni do przeznaczenia jego całości lub części, posadowiony na gruncie budowlanym w sposób zapewniający jego stateczność, posiadający odpowiednią konstrukcję budowlaną i pokrycie (dach), który służył będzie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych .

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w 2004 roku rozpoczęła Pani budowę budynku mieszkalnego. Budynek był wznoszony sposobem gospodarczym. Zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę była to budowa domu letniskowego. W 2009 roku budowa domu została zakończona. Wydział Infrastruktury i Budownictwa Starostwa Powiatowego na podstawie Pani zgłoszenia przyjął zmianę sposobu użytkowania budynku letniskowego na budynek mieszkalny, jednorodzinny, uwzględniając m.in. zatwierdzony projekt budowy budynku jednorodzinnego. Następnie w dniu 16 listopada 2009 r. zameldowała się Pani i zamieszkała w przedmiotowym budynku.

Biorąc powyższe pod uwagę decydujące znaczenie dla kwalifikacji danego obiektu budowlanego jako budynku mieszkalnego jest przeznaczenie budynku. Nie jest istotna klasyfikacja statystyczna danego obiektu budowlanego. Charakteru budynku nie determinuje także treść miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, czy też treść decyzji o warunkach zabudowy lub o pozwoleniu na budowę. Istotne znaczenie ma tylko to, czy dany budynek został wybudowany w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i czy potrzeby takie może zaspokajać.

Potrzeby mieszkaniowe są zaspokajane przez np. wybudowanie budynku, w którym dana osoba będzie mieszkała. Przy czym nie musi to być miejsce stałego zamieszkania, ale nie może być to również przemijający i krótkotrwały pobyt. Powinna natomiast mieć miejsce pewna stałość lub częstotliwość pobytu.

Skoro w przedmiotowym budynku jest Pani zameldowana i mieszka w nim, to należy uznać, iż wybudowany przez Panią budynek spełnia podstawową funkcję, jaką musi spełniać budynek, aby uznać go za budynek mieszkalny służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, czyli funkcję mieszkalną (lokum, w którym koncentruje się życie rodzinne).

Oznacza to, że inwestycja ta mieści w zakresie przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1, co upoważnia do ubiegania się o zwrot części podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, w związku z budową domu.

Jednocześnie podkreślić należy , iż uprawnienie do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, związanych m.in. z budową budynku mieszkalnego jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia wszystkich warunków określonych w art. 3 i art. 4 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym .

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.