Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1069/11-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-28
Teza: zastosowanie zwolnienia dla usług pośrednictwa ubezpieczeniowego świadczonych na rzecz zakładów ubezpieczeń
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pośrednictwo; ubezpieczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.07.2011 r. (data wpływu 07.07.2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 08.09.2011r. (data wpływu 12.09.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług pośrednictwa ubezpieczeniowego świadczonych na rzecz zakładów ubezpieczeń - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.07.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług pośrednictwa ubezpieczeniowego świadczonych na rzecz zakładów ubezpieczeń.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca oferuje i świadczy na rzecz swoich klientów (dalej: „Klienci”, „Leasingobiorcy”) usługi leasingu pojazdów. W zakresie związanym z obowiązkowym ubezpieczeniem ryzyk komunikacyjnych przedmiotów leasingu, ogólne warunki umowy leasingu („OWUL”) przewidywać będą, iż umowy ubezpieczenia, na mocy których pojazdy będące przedmiotem leasingu obejmowane są ochroną ubezpieczeniową, zawierane są pomiędzy Leasingobiorcą a zakładami ubezpieczeń (dalej: „zakład ubezpieczeń”). Przy czym umowy te zawierane są przez Leasingobiorcę bezpośrednio z zakładem ubezpieczeń lub za pośrednictwem pełnomocnika, działającego w imieniu i na rzecz Leasingobiorcy. W przypadku zawarcia umowy za pośrednictwem pełnomocnika, również należna zakładowi ubezpieczeń składka ubezpieczeniowa przekazywana jest przez Klienta za pośrednictwem pełnomocnika. W związku z powyższym Ubezpieczającym w umowach ubezpieczenia ryzyk komunikacyjnych leasingowanych pojazdów będzie zawsze Leasingobiorca.

Wnioskodawca nadmienia ponadto, iż zgodnie z ukształtowaną na rynku ubezpieczeń praktyką, umowa ubezpieczenia pomiędzy Leasingobiorcą a zakładem ubezpieczeń zawierana będzie przy udziale pośredników ubezpieczeniowych, tj. brokera ubezpieczeniowego (jako podmiotu reprezentującego interesy podmiotu poszukującego ochrony ubezpieczeniowej tj. Klienta) oraz agenta ubezpieczeniowego (jako podmiotu reprezentującego interesy podmiotu udzielającego ochrony ubezpieczeniowej tj. zakładu ubezpieczeń).

Z uwagi na fakt, iż Spółka jest podmiotem posiadającym wiedzę na temat pojazdów, które wymagają objęcia ochroną ubezpieczeniową jak i Leasingobiorców zainteresowanych taką ochroną, zakłady ubezpieczeń podejmują ze Spółką współpracę w zakresie pośrednictwa w zawieraniu i obsłudze umów ubezpieczenia. Pośrednictwo Spółki usprawnia bowiem proces zawierania i obsługi umów ubezpieczenia ryzyk komunikacyjnych pomiędzy Leasingobiorcą a zakładem ubezpieczeń co do pojazdów będących przedmiotem oferowanego przez Spółkę leasingu. Wnioskodawca nie będzie zatem stroną umowy ubezpieczenia, a jedynie podmiotem, dzięki któremu Klienci będą mieli możliwość zawarcia takiej umowy bez konieczności poszukiwania ochrony ubezpieczeniowej na własną rękę.

Zasady współpracy pomiędzy Spółką a zakładami ubezpieczeń zostaną uregulowane w umowie agencyjnej, na podstawie której Spółka zobowiąże się do wykonywania na rzecz zakładów ubezpieczeń kompleksowych usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych (dalej. „Usługi pośrednictwa”). Na usługi pośrednictwa składać się będą w szczególności następujące czynności:

*   popularyzowanie wśród Klientów oferty zakładów ubezpieczeń w zakresie ubezpieczenia przedmiotu leasingu na mocy umów ubezpieczenia zawieranych przez Klientów z zakładami ubezpieczeń;

*   identyfikacja Klientów zainteresowanych zawarciem umowy ubezpieczenia z zakładem ubezpieczeń;

*   dostarczanie Klientom informacji o warunkach zawarcia umowy ubezpieczenia, zakresie ubezpieczenia, sposobie realizacji świadczeń z tytułu ubezpieczenia;

*   dostarczanie zakładom ubezpieczeń informacji o Klientach zainteresowanych zawarciem umowy ubezpieczenia;

*   doręczanie Klientom zainteresowanym zawarciem umowy ubezpieczenia ogólnych warunków ubezpieczenia oraz udzielanie Klientom objaśnień dotyczących tych umów;

*   wyjaśnianie Klientom procedury związanej z likwidacją szkód;

*   podejmowanie czynności przygotowawczych zmierzających do zawarcia umowy ubezpieczenia pomiędzy zakładem ubezpieczeń a Klientem;

*   dostarczanie zakładom ubezpieczeń informacji niezbędnych dla prawidłowej realizacji, obsługi i rozliczania umów ubezpieczenia, jak również umożliwienie zakładom ubezpieczeń dostępu do informacji i dokumentacji związanej z podejmowanymi przez Wnioskodawcę działaniami w zakresie zawieranych za jej pośrednictwem umów ubezpieczenia.

*   wykonywanie innych czynności pomocniczych w celu zawarcia i prawidłowego wykonania umów ubezpieczenia.

W związku ze świadczeniem usługi pośrednictwa, Wnioskodawca będzie otrzymywał od zakładu ubezpieczeń określone w umowie o współpracy wynagrodzenie.

W chwili obecnej Spółka jest w trakcie procesu zmierzającego do uzyskania statusu agenta ubezpieczeniowego w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154; dalej: „ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym”). Na moment zawierania OWUL oraz umów agencyjnych z zakładami ubezpieczeń Spółka posiadać będzie status agenta ubezpieczeniowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego kompleksowe usługi pośrednictwa świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz zakładów ubezpieczeń, objęte będą zakresem zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w opisie zdarzenia przyszłego kompleksowe usługi pośrednictwa świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz zakładów ubezpieczeń objęte są zakresem zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, na poprawność wskazanego stanowiska wskazuje w szczególności klasyfikacja przedmiotowych usług pośrednictwa na gruncie przepisów ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 przedmiotowej ustawy, zwalnia się od podatku następujące usługi:

*   usługi ubezpieczeniowe i usługi reasekuracyjne,

*   usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych,

*   usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek.

Z zakresu powyższego zwolnienia wyłączone jest natomiast zbywanie praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i reasekuracji.

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi pośrednictwa świadczone przez Spółkę na rzecz zakładów ubezpieczeń stanowią usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i tym samym podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie wskazanego przepisu, nie stanowiąc jednocześnie usług wyłączonych wprost z zakresu zwolnienia.

Pojęcie „pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych” jest ugruntowane w praktyce działalności ubezpieczeniowej, niemniej jednak ustawa o VAT nie zawiera jego legalnej definicji. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w procesie interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT należy skorzystać z zasad wykładni przepisów prawa. Stosowana w tym procesie wykładnia językowa wskazuje, iż pośrednictwo należy rozumieć jako „działalność osoby trzeciej mająca na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron; występowanie w roli łącznika lub rozjemcy” (Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 1998, s. 814). Biorąc pod uwagę, iż wykładnia ta nie rozstrzyga w tym wypadku jednoznacznie zakresu pojęcia pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych, celem ustalenia zakresu zwolnienia z VAT należy sięgnąć do wykładni systemowej. Wykładnia systemowa polega na ustaleniu znaczenia normy prawnej poprzez dokonanie analizy jej miejsca w systemie prawa. Tym samym, zgodnie z zasadami wykładni aktów prawnych, w celu określenia znaczenia powyższego pojęcia, należy szukać definicji tego pojęcia w innych aktach prawnych.

Aktem prawnym pomocnym w określeniu znaczenia powyższego terminu jest ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Zgodnie z jej regulacjami, wykonywane za wynagrodzeniem czynności faktyczne lub prawne związane z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia stanowią szeroko pojęte pośrednictwo ubezpieczeniowe.

Pośrednictwo ubezpieczeniowe sensu stricte w rozumieniu przepisów wskazanej ustawy może być wykonywane jedynie przez agentów ubezpieczeniowych (jeżeli są to tzw. „czynności agencyjne”) lub brokerów ubezpieczeniowych (w przypadku tzw. „czynności brokerskich”), przy czym agent ubezpieczeniowy to pośrednik wykonujący czynności w imieniu lub na rzecz zakładów ubezpieczeń, natomiast broker ubezpieczeniowy działa na rzecz podmiotu poszukującego ochrony ubezpieczeniowej. W szczególności zakres czynności agencyjnych w rozumieniu powyższej ustawy obejmuje:

*   pozyskiwanie klientów,

*   wykonywanie czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania umów ubezpieczenia,

*   zawieranie umów ubezpieczenia oraz uczestniczenie w administrowaniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie,

*   organizowanie i nadzorowanie czynności agencyjnych.

Biorąc pod uwagę zakres czynności, jakie Wnioskodawca ma zamiar wykonywać na rzecz zakładów ubezpieczeń należy zauważyć, iż:

*   czynności te wykonywane są w celu skłonienia Leasingobiorców do zawarcia umów ubezpieczenia, a więc objęcia ich ochroną ubezpieczeniową,

*   podejmowane przez Wnioskodawcę działania przyczyniają się do zawarcia umowy ubezpieczenia pomiędzy ubezpieczycielem a Leasingobiorcą,

*   Wnioskodawca uczestniczy w obsłudze i wykonywaniu łączących Leasingobiorcę z zakładem ubezpieczeń umów ubezpieczenia.

W związku z powyższym, czynności wykonywane w ramach usług pośrednictwa świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz zakładów ubezpieczeń, mieszczą się w zakresie czynności agencyjnych w rozumieniu ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Należy zatem uznać, że wykonywane przez Spółkę czynności składają się na kompleksową usługę pośrednictwa w świadczeniu usługi ubezpieczeniowej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Co więcej, należy zauważyć, że czynności, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego będą wykonywane przez Wnioskodawcę bezpośrednio na rzecz zakładu ubezpieczeń. Spółka będzie zatem w bezpośrednim kontakcie z dwiema stronami umowy ubezpieczenia, zarówno z Leasingobiorcą, jak i zakładem ubezpieczeń. Wnioskodawca, świadcząc na rzecz zakładu ubezpieczeń usługi pośrednictwa opisane w stanie faktycznym, będzie pośredniczył pomiędzy Leasingobiorcą i zakładem ubezpieczeń. Dodatkowo, mimo iż zdaniem Spółki nie jest to warunek konieczny do zakwalifikowania przedmiotowych usług jako usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, należy zauważyć, iż Wnioskodawca będzie posiadał formalny status agenta ubezpieczeniowego.

Podsumowując, powyższe argumenty jednoznacznie przesądzają zdaniem Wnioskodawcy, iż dla celów podatku VAT świadczona przez Wnioskodawcę usługa powinna być klasyfikowana jako usługa pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, a tym samym podlega ona zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) (art. 7 ust. 1 ustawy). W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w jej treści, jak i przepisów wykonawczych do ustawy, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zastosowania zwolnienia od podatku VAT, dotyczące zarówno dostawy towarów jak i świadczenia usług, zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Natomiast art. 43 ust. 15 ustawy stwierdza, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Zatem, w pierwszej kolejności należy określić jakie czynności miał na myśli prawodawca formułując w art. 43 ust. 1 pkt 37 zwolnienie dla świadczonych usług ubezpieczeniowych, usług reasekuracyjnych i usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia usługi ubezpieczeniowej. W tym celu należy odwołać się do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, przez działalność ubezpieczeniową rozumie się wykonywanie czynności ubezpieczeniowych związanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych.

Stosownie do art. 3 ust. 3 cyt. ustawy, czynnościami ubezpieczeniowymi, o których mowa w ust. 1, są:

1.  zawieranie umów ubezpieczenia, umów gwarancji ubezpieczeniowych lub zlecanie ich zawierania uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154 z późn. zm.), a także wykonywanie tych umów; **1a)** zawieranie umów reasekuracji lub zlecanie ich zawierania brokerom reasekuracyjnym w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym, a także wykonywanie tych umów, w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych (reasekuracja bierna);
2.  składanie oświadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne świadczenia należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1 i 1a;
3.  ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu zawieranych umów, o których mowa w pkt 1 i 1a;
4.  ustanawianie w drodze czynności cywilnoprawnych zabezpieczeń rzeczowych lub osobistych, jeżeli są one bezpośrednio związane z zawieraniem umów, o których mowa w pkt 1 i 1a.

W myśl art. 3 ust. 4 powołanej ustawy, czynnościami ubezpieczeniowymi są również:

1.  ocena ryzyka w ubezpieczeniach osobowych i ubezpieczeniach majątkowych oraz w umowach gwarancji ubezpieczeniowych;
2.  wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 1a;
3.  przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej;
4.  prowadzenie kontroli przestrzegania przez ubezpieczających lub ubezpieczonych, zastrzeżonych w umowie lub w ogólnych warunkach ubezpieczeń, obowiązków i zasad bezpieczeństwa odnoszących się do przedmiotów objętych ochroną ubezpieczeniową;
5.  prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych związanych z wykonywaniem:
    1.  umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych,
    2.  umów reasekuracji w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych;
6.  lokowanie środków zakładu ubezpieczeń;
7.  wykonywanie innych czynności określonych w przepisach innych ustaw.

Art. 3 ust. 5 cyt. ustawy stwierdza, że czynnościami ubezpieczeniowymi są także następujące czynności, jeżeli są wykonywane przez zakład ubezpieczeń:

1.  ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych;
2.  ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych;
3.  ustalanie wartości przedmiotu ubezpieczenia;
4.  czynności zapobiegania powstawaniu albo zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego.

Zakład ubezpieczeń może zlecać wykonanie czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5, innym podmiotom. Czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 1-6 oraz ust. 5, wykonywane przez te podmioty są traktowane jak czynności ubezpieczeniowe, w zakresie, w jakim są wykonywane w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń – art. 3 ust. 6 ww. ustawy.

Zasady wykonywania pośrednictwa ubezpieczeniowego w zakresie ubezpieczeń osobowych i majątkowych sformułowane zostały przez ustawodawcę w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, pośrednictwo ubezpieczeniowe polega na wykonywaniu przez pośrednika za wynagrodzeniem czynności faktycznych lub czynności prawnych związanych z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia.

Pośrednictwo ubezpieczeniowe jest wykonywane wyłącznie przez agentów ubezpieczeniowych lub brokerów ubezpieczeniowych, z zastrzeżeniem art. 3 (art. 2 ust. 2 cyt. ustawy).

Według art. 4 ww. ustawy, pośrednik ubezpieczeniowy wykonuje:

1.  czynności w imieniu lub na rzecz zakładu ubezpieczeń, zwane dalej „czynnościami agencyjnymi”, polegające na: pozyskiwaniu klientów, wykonywaniu czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania umów ubezpieczenia, zawieraniu umów ubezpieczenia oraz uczestniczeniu w administrowaniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie, jak również na organizowaniu i nadzorowaniu czynności agencyjnych (działalność agencyjna) albo
2.  czynności w imieniu lub na rzecz podmiotu poszukującego ochrony ubezpieczeniowej, zwane dalej „czynnościami brokerskimi”, polegające na zawieraniu lub doprowadzaniu do zawarcia umów ubezpieczenia, wykonywaniu czynności przygotowawczych do zawarcia umów ubezpieczenia oraz uczestniczeniu w zarządzaniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia, także w sprawach o odszkodowanie, jak również na organizowaniu i nadzorowaniu czynności brokerskich (działalność brokerska).

Stosownie do art. 6 ust. 2 cyt. ustawy, za pośrednictwo ubezpieczeniowe nie uznaje się działalności polegającej na dostarczaniu osobom zainteresowanym ochroną ubezpieczeniową ogólnych informacji o możliwości zawierania umów ubezpieczenia oraz o warunkach i skutkach takich umów, w szczególności o zakresie ochrony ubezpieczeniowej, jeżeli informacje są dostarczane przez podmiot wykonujący działalność inną niż pośrednictwo ubezpieczeniowe, pozostają w związku z tą działalnością i nie mają na celu doprowadzenia do zawarcia lub wykonania umowy ubezpieczenia.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, agentem ubezpieczeniowym jest przedsiębiorca wykonujący działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej z zakładem ubezpieczeń i wpisany do rejestru agentów ubezpieczeniowych.

Czynności agencyjne - w myśl art. 9 ust. 1 cyt. ustawy - mogą być wykonywane wyłącznie przez osobę fizyczną, która spełnia łącznie następujące warunki:

1.  posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2.  nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo:
    1.  przeciwko życiu i zdrowiu,
    2.  przeciwko wymiarowi sprawiedliwości,
    3.  przeciwko ochronie informacji,
    4.  przeciwko wiarygodności dokumentów,
    5.  przeciwko mieniu,
    6.  przeciwko obrotowi gospodarczemu,
    7.  przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,
    8.  skarbowe;
3.  daje rękojmię należytego wykonywania czynności agencyjnych;
4.  posiada co najmniej średnie wykształcenie;
5.  odbyła szkolenie prowadzone przez zakład ubezpieczeń zakończone zdanym egzaminem.

Zgodnie z art. 9 ust. 1a ww. ustawy, warunki, o których mowa w ust. 1, powinni spełniać również:

1.  agenci ubezpieczeniowi będący osobami fizycznymi;
2.  w przypadku agentów ubezpieczeniowych będących spółkami nieposiadającymi osobowości prawnej:
    1.  wspólnicy tych spółek, o ile są osobami fizycznymi,
    2.  w przypadku gdy wspólnikami tych spółek są osoby prawne - co najmniej połowa ich członków zarządu;
3.  w przypadku agentów ubezpieczeniowych będących osobami prawnymi - co najmniej połowa ich członków zarządu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oferuje i świadczy na rzecz swoich klientów usługi leasingu pojazdów. W zakresie związanym z obowiązkowym ubezpieczeniem ryzyk komunikacyjnych przedmiotów leasingu, ogólne warunki umowy leasingu przewidywać będą, iż umowy ubezpieczenia, na mocy których pojazdy będące przedmiotem leasingu obejmowane są ochroną ubezpieczeniową, zawierane są pomiędzy Leasingobiorcą a zakładami ubezpieczeń, przy czym umowy te zawierane są przez Leasingobiorcę bezpośrednio z zakładem ubezpieczeń lub za pośrednictwem pełnomocnika, działającego w imieniu i na rzecz Leasingobiorcy. W przypadku zawarcia umowy za pośrednictwem pełnomocnika, również należna zakładowi ubezpieczeń składka ubezpieczeniowa przekazywana jest przez Klienta za pośrednictwem pełnomocnika. W związku z powyższym Ubezpieczającym w umowach ubezpieczenia ryzyk komunikacyjnych leasingowanych pojazdów będzie zawsze Leasingobiorca. Z uwagi na fakt, iż Spółka jest podmiotem posiadającym wiedzę na temat pojazdów, które wymagają objęcia ochroną ubezpieczeniową jak i Leasingobiorców zainteresowanych taką ochroną, zakłady ubezpieczeń podejmują ze Spółką współpracę w zakresie pośrednictwa w zawieraniu i obsłudze umów ubezpieczenia. Pośrednictwo Spółki usprawnia bowiem proces zawierania i obsługi umów ubezpieczenia ryzyk komunikacyjnych pomiędzy Leasingobiorcą a zakładem ubezpieczeń co do pojazdów będących przedmiotem oferowanego przez Spółkę leasingu. Wnioskodawca nie będzie stroną umowy ubezpieczenia, a jedynie podmiotem, dzięki któremu Klienci będą mieli możliwość zawarcia takiej umowy bez konieczności poszukiwania ochrony ubezpieczeniowej na własną rękę.

Zasady współpracy pomiędzy Spółką a zakładami ubezpieczeń zostaną uregulowane w umowie agencyjnej, na podstawie której Spółka zobowiąże się do wykonywania na rzecz zakładów ubezpieczeń kompleksowych usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych, na które składać się będą czynności szczegółowo opisane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, sprowadzające się w istocie do wykonywania czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania umów ubezpieczenia, zawieraniu umów ubezpieczenia oraz uczestniczeniu w administrowaniu i wykonywaniu tychże umów. W związku ze świadczeniem usługi pośrednictwa, Wnioskodawca będzie otrzymywał od zakładu ubezpieczeń określone w umowie o współpracy wynagrodzenie. Spółka zaznacza, iż na moment zawierania umów leasingowych oraz umów agencyjnych z zakładami ubezpieczeń Spółka posiadać będzie status agenta ubezpieczeniowego w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154 ze zm.). Wątpliwości Wnioskodawcy skupiają się na możliwości zastosowania zwolnienia od VAT dla świadczonych przez niego jako agenta ubezpieczeniowego usług pośrednictwa ubezpieczeniowego na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie wykonuje „czynności ubezpieczeniowych” w rozumieniu art. 3 ust. 3 - 5 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. Czynność ubezpieczeniowa, w ogólnie przyjętym rozumieniu, charakteryzuje się tym, że ubezpieczyciel, w zamian za wcześniejsze opłacenie składki ubezpieczeniowej, zobowiązuje się w przypadku wystąpienia ryzyka objętego umową ubezpieczenia do spełnienia na rzecz ubezpieczonego świadczenia określonego w momencie zawarcia umowy.

Z treści art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy wynika również, iż prawodawca zwolnił od podatku usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Cytowane wyżej przepisy wskazują, iż działalność pośrednictwa ubezpieczeniowego dotyczy działalności wykonywanej przez pośrednika, który nie zajmuje miejsca jakiejkolwiek strony umowy dotyczącej produktu finansowego. Powinna to być usługa wykonywana na rzecz strony umowy oraz opłacana przez nią jako odrębna czynność pośrednictwa. Pośrednictwo ma na celu dokonanie wszelkich niezbędnych czynności faktycznych lub czynności prawnych związanych z zawarciem lub wykonaniem umów ubezpieczenia.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy dotyczące pośrednictwa ubezpieczeniowego, stwierdzić należy, że Wnioskodawca spełnia warunki podmiotowe wynikające z ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, a czynności przez niego wykonywane są uznawane za pośrednictwo ubezpieczeniowe (czynności związane ze sprzedażą ubezpieczenia).

Zasadniczo Wnioskodawca pośredniczy w zawieraniu umów ubezpieczenia posiadanych przez siebie samochodów. Pomimo iż przedmiotem ubezpieczenia jest majątek samej Spółki, nie zmienia to faktu, że usługa ubezpieczenia jako taka jest świadczona na rzecz Korzystającego z przedmiotu leasingu. Umowa ubezpieczenia z jednej strony ma zabezpieczać Korzystającego przed negatywnymi konsekwencjami finansowymi w przypadku utraty lub uszkodzenia przedmiotu leasingu, z drugiej strony w pierwszej kolejności to finansujący jako wierzyciel zobowiązań pieniężnych wynikających z umowy leasingu ma mieć prawo do zaspokojenia się z potencjalnego odszkodowania wypłaconego przez ubezpieczyciela. Stąd finansujący jest wskazywany jako ubezpieczony. W przypadku bowiem utraty lub zniszczenia przedmiotu leasingu, Korzystający jest zobowiązany do spłaty wszystkich (zaległych i przyszłych) rat leasingowych, które w tym przypadku pokrywane są z otrzymanego odszkodowania. Zatem, mimo że to Spółka jest ubezpieczonym, w istocie beneficjentem odszkodowania jest Korzystający, gdyż to na poczet jego zobowiązań z tytułu umowy leasingu zaliczane jest otrzymane przez Spółkę odszkodowanie. W konsekwencji, mimo bycia ubezpieczonym, Spółka nie jest faktycznym beneficjentem odszkodowania.

Reasumując, wykonywane przez Wnioskodawcę usługi na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych spełniają definicję usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga kwestię zwolnienia od podatku VAT usług pośrednictwa ubezpieczeniowego świadczonych na podstawie umów agencyjnych na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych. Nie odnosi się do ewentualnego przenoszenia kosztów tych usług na podmioty korzystające z leasingu, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.