Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-532/10-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-05
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania usług świadczonych przez Wnioskodawcę za usługi ciągłe oraz ich dokumentowania.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura-faktura VAT; fakturowanie; podatek-podatek od towarów i usług; umowa; usługi; usługi-usługi o charakterze ciągłym; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2010 r. (data wpływu 9 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania usług świadczonych przez Wnioskodawcę za usługi ciągłe oraz ich dokumentowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania usług świadczonych przez Wnioskodawcę za usługi ciągłe oraz ich dokumentowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest doradcą podatkowym świadczącym usługi doradztwa podatkowego a także usługi stałej obsługi podatkowo-księgowej na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą. Usługi jakie wykonuje to w większości usługi o charakterze ciągłym. Usługi obsługi podatkowo-księgowej na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą Zainteresowany świadczy w dwojaki sposób: na podstawie zawartej umowy pisemnej lub bez zawierania umowy pisemnej. W obydwu jednak przypadkach są to usługi świadczone w sposób ciągły i cykliczny.

W dniu 25 sierpnia 2009 r. do Wnioskodawcy zgłosiła się Klientka, która zdecydowała się na rozpoczęcie współpracy z jego biurem. Podatniczka była zainteresowana stałą współpracą, tzn. stałą, comiesięczną obsługą podatkowo-księgową z wyłączeniem prowadzenia urządzeń księgowych, które Klientka postanowiła prowadzić sama. Po ustaleniu zakresu usług jakie Zainteresowany miał świadczyć na rzecz Klientki, Strony postanowiły, że nie będą sporządzać umowy o świadczenie usług. Do ustalonego zakresu usług należało: comiesięczne sporządzanie deklaracji VAT-7 na podstawie prowadzonych przez Podatnika urządzeń księgowych, dokonywanie obliczenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy oraz sporządzanie i przesyłanie do ZUS deklaracji rozliczeniowych i zgłoszeniowych ZUS. Pomiędzy Wnioskodawcą a Klientką zawarte zostało pisemne porozumienie, w którym ustalono, że miesiącem rozliczeniowym dla wykonywanych kompleksowo usług, będzie miesiąc kalendarzowy. Porozumienie dotyczyło jedynie wyrażenia zgody obu Stron na rozliczanie wykonywanych stałych usług podatkowo-księgowych w okresach miesięcznych, nie było zaś umową dotyczącą wykonywanych usług.

Począwszy od miesiąca września 2009, na rzecz ww. Podatnika Zainteresowany świadczył usługi w sposób ciągły oraz powtarzalny (okresy miesięczne). Z uwagi na ciągły charakter wykonywanych usług, z tytułu wykonywania tychże usług wystawiał faktury VAT według kryteriów określonych w § 5 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dziennik Ustaw rok 2008 Nr 212, poz. 1337), tj. umieszczając na fakturze oprócz daty wystawienia faktury, miesiąc i rok dokonania sprzedaży. Faktury wystawiał:

*   w ciągu 7 dni od dnia zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży (§ 9 ust. 2 ww. rozporządzenia),
*   oraz w przypadku, gdy przed wykonaniem usługi otrzymał już zapłatę, fakturę wystawiał w dniu zapłaty.

I tak, przykładowo, fakturę za usługi wykonane w miesiącu październiku 2009 r. wysławił 2 listopada 2009 r. czyli w ciągu 7 dni, od daty zakończenia okresu rozliczeniowego określonego w pisemnym porozumieniu o ustaleniu okresu rozliczeniowego do świadczonych usług, przy czym zapłata za usługi wykonane w miesiącu październiku nastąpiła także 2 listopada 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy usługi podatkowo-księgowe jakie wykonuje Wnioskodawca, polegające na sporządzaniu deklaracji VAT-7 oraz dokonywaniu obliczeń miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy, a także sporządzanie i wysyłanie do ZUS w imieniu Podatnika deklaracji ZUS, można uznać za usługi o charakterze ciągłym, w przypadku gdy są one wykonywane nieustannie i powtarzalnie (systematycznie co miesiąc) a ich rozliczenie następuje raz w miesiącu?
2.  Czy usługi określone w pytaniu nr 1 mogą być usługami o charakterze ciągłym, tylko pod warunkiem zawarcia pisemnej bądź ustnej umowy o świadczenie usług?
3.  Czy usługi określone w pytaniu nr 1 mogą być usługami o charakterze ciągłym oraz mogą być rozliczane miesięcznie, a faktury z tytułu sprzedaży takich usług mogą być wystawiane w ciągu 7 dni od daty zakończenia miesiąca podczas gdy nie zawarto ustnej ani pisemnej umowy o świadczenie usług, ale kontrahenci umówili się, że będą te usługi rozliczać w okresach miesięcznych oraz na fakturze wykazano miesiąc i rok sprzedaży i faktycznie usługi wykonywane są cyklicznie (w każdym miesiącu) oraz nieustannie?
4.  Czy z tytułu wykonywania usług wymienionych w pytaniu nr 1 Zainteresowany ma prawo wystawiać jedną fakturę na miesiąc za całość usług, które traktuje jako usługi ciągłe, czy ma obowiązek rozdzielać usługi i fakturować każdą czynność oddzielnie, np. usługę sporządzenia deklaracji ZUS, fakturować wciągu 7 dni od jej sporządzenia, a następnie usługę sporządzenia deklaracji VAT-7 fakturować w ciągu 7 dni od wykonania usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przepisach podatkowych (zarówno w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) jak i w rozporządzeniu Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dziennik Ustaw z 2008 r. Nr 212, poz. 1337) brak jest definicji sprzedaży o charakterze ciągłym. Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. Ciągły to dziejący się, odbywający, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”. Zatem nieustanność jakiegoś procesu, ale także jego powtarzalność uznać należy za ciągłość. Również w sytuacji, gdy systematycznie lub w miarę potrzeb (ale z dużą częstotliwością) świadczone są usługi, a ich rozliczenie następuje np. raz w miesiącu. Zatem przez sprzedaż o charakterze ciągłym należy rozumieć nie tytko ciągłą sprzedaż towarów, ale także świadczenie usług w jednolity sposób przez dłuższy czas.

Ciągłość sprzedaży należy także rozumieć zgodnie z zasadami prawa cywilnego, odnosząc ją do pojęcia „zobowiązania o charakterze ciągłym”. Zobowiązanie takie (np. dostawa, najem, dzierżawa, itd) wytwarza stosunek prawny, którego charakter jest trwały, i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe bądź okresowe. Sprzedaż o charakterze ciągłym obejmować więc będzie świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do świadczenia, wynikające z zobowiązania o charakterze ciągłym.

Zasadniczo fakturę podatnik ma obowiązek wystawić nie później niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi lub z datą powstania obowiązku podatkowego od ich świadczenia. Jeżeli podatnik świadczy usługi ciągłe, i mając takie prawo, określi na fakturze wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, to fakturę taką podatnik może wystawić nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym wykonał te usługi o charakterze ciągłym.

Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do świadczenia zgodnie z wcześniej uzgodnionymi z kontrahentem warunkami. Cechuje je brak możliwości precyzyjnego wyodrębnienia etapów, w jakich są realizowane, tzn. nie sposób dokładnie określić, kiedy część takiej usługi zostaje wykonana. Skoro przy usłudze ciągłej nie jest możliwe stwierdzenie, kiedy jej część została wykonana, więc rozpoznanie obowiązku podatkowego wiąże się zwykle z chwilą wystawienia faktury przez usługodawcę, a nie z częściowym wykonaniem takiej usługi. Zatem dla określenia chwili powstania obowiązku podatkowego miarodajny jest dzień wystawiania faktury przez kontrahenta świadczącego usługę, natomiast fakt zakończenia danego okresu rozliczeniowego (miesięcznego, kwartalnego, półrocznego czy rocznego) nie ma w tym wypadku zasadniczego znaczenia.

W przytoczonych przez Zainteresowanego przepisach nie ma zapisu mówiącego, że aby usługi mogły być potraktowane jako usługi ciągłe, to kontrahenci mają obowiązek zawrzeć ze sobą umowę o świadczenie usług. W jego przekonaniu, jeżeli usługi spełniają określone wspomniane wcześniej, cechy usług ciągłych, to bez znaczenia pozostaje fakt, czy zawierano umowę o świadczenie sług czy też pisemne porozumienie co do miesięcznego okresu rozliczeniowego. Kontrahenci mogą także ustnie umówić się, że usługi będą rozliczane w okresach miesięcznych oraz nie mają obowiązku zawierania umowy o świadczenie usług. Usługi takie mogą być fakturowane wciągu 7 dni od daty zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

Podatnik nie ma też obowiązku rozdzielania każdej czynności na kilka pojedynczych usług (w tym przypadku, np.: sporządzenie deklaracji ZUS 10-go każdego miesiąca i sporządzenie deklaracji VAT-7 25-go każdego miesiąca) oraz oddzielnego ich fakturowania. Usługi takie mogą być wyfakturowane jedną zbiorczą fakturą po zakończeniu miesiąca.

Według Zainteresowanego, obowiązek podatkowy VAT z tytułu usług wykonanych w miesiącu październiku, na rzecz wcześniej wymienionej Klientki, powstał w dniu 2 listopada 2009 r., tj. w dniu prawidłowo wystawionej faktury VAT.

Podsumowując Wnioskodawca stwierdza, że o tym, czy świadczone przez niego usługi podatkowo-księgowe, są usługami ciągłymi, czy też nimi nie są, świadczy charakter wykonywania tych usług a nie ich rodzaj. Zawarcie, lub brak zawarcia pisemnej umowy o świadczenie usług nie ma znaczenia przy badaniu czy usługi te są lub nie są usługami o charakterze ciągłym. Ponadto brak zawarcia umowy pisemnej nie oznacza, że umowa w ogóle nie została zawarta.

Umowa (łac. contractus) – w prawie cywilnym to zgodne porozumienie dwóch lub więcej stron, ustalające ich wzajemne prawa lub obowiązki. Według bardziej szczegółowej definicji umowa to stan faktyczny polegający na złożeniu dwóch lub więcej zgodnych oświadczeń woli zmierzających do powstania, uchylenia lub zmiany uprawnień i obowiązków podmiotów składających te oświadczenia woli.

W prawie polskim od 1990 r. ponownie obowiązuje wywodząca się jeszcze z prawa rzymskiego zasada swobody umów, wyrażona w art. 3531 Kodeksu cywilnego: ”strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego” Oznacza to, że co do zasady strony mogą w ramach swobody umów, nie przekraczając pewnych granic, umówić się o wszystko, co prawo uznaje za podlegające jego uregulowaniom.

Umowa o świadczenie usług podatkowo-księgowych jest, ze względu na obowiązki stron, umową dwustronnie-zobowiązującą, (obie osoby są zarówno zobowiązane, jaki uprawnione do określonych czynności). Wśród umów dwustronnie zobowiązujących wyróżnia się umowy wzajemne, w których świadczenie jednej ze stron ma odpowiadać świadczeniu drugiej strony (być jego ekwiwalentem). Przykładem tego typu umowy jest umowa o świadczenie usług podatkowo-księgowych. Umowy dzielą się ponadto na: nazwane – uregulowane w Kodeksie cywilnym lub innych ustawach (np. sprzedaż, pożyczka, użyczenie, przewóz) i nienazwane – tworzone na zasadzie swobody umów (np. wspomniana już umowa o świadczenie usług podatkowo-księgowych). Co do zasady przy zawieraniu umów nie jest wymagane zachowanie szczególnej formy, jednakże istnieją liczne wyjątki od tej zasady (np. w prawie polskim umowa przenosząca własność nieruchomości wymaga dla swej ważności formy aktu notarialnego). Opisywana przez Zainteresowanego umowa, jaką zawiera on z klientami biura, nie wymaga szczególnej formy, tak więc może być zawierana także ustnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ani ustawa o VAT, ani przepisy wykonawcze do niej nie definiują „usługi ciągłej”. Zdaniem tut. Organu, można tak nazwać każdą usługę, która wykonywana jest periodycznie i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, ale moment zakończenia (definitywnego wykonania) nie jest z góry określony. W usłudze tej powinny dać się wyodrębnić okresy, po których zakończeniu następuje rozliczenie częściowego wykonania usługi (okresy rozliczeniowe). Usługa ta nie kończy się jednak wraz z zakończeniem tego okresu, lecz trwa nadal do momentu rozwiązania umowy.

Wspomniana cecha usług ciągłych, tj. niemożność jednoznacznego określenia momentu ich wykonania, skutkuje trudnościami z prawidłowym ustaleniem momentu powstania obowiązku podatkowego. W tej sytuacji należałoby przyjąć, iż momentem wykonania usługi będzie zakończenie okresu, po którym następuje częściowe jej rozliczenie (okresu rozliczeniowego).

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest doradcą podatkowym świadczącym usługi doradztwa podatkowego, a także usługi stałej obsługi podatkowo-księgowej na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą.

Z opisu sprawy wynika ponadto, że w dniu 25 sierpnia 2009 r. do Wnioskodawcy zgłosiła się Klientka, która zdecydowała się na rozpoczęcie współpracy z jego biurem. Podatniczka była zainteresowana stałą współpracą, tzn. stałą, comiesięczną obsługą podatkowo-księgową z wyłączeniem prowadzenia urządzeń księgowych, które Klientka postanowiła prowadzić sama. Po ustaleniu zakresu usług jakie Zainteresowany miał świadczyć na rzecz Klientki Strony postanowiły, że nie będą sporządzać umowy o świadczenie usług. Do ustalonego zakresu usług należało: comiesięczne sporządzanie deklaracji VAT-7 na podstawie prowadzonych przez Podatnika urządzeń księgowych, dokonywanie obliczenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy oraz sporządzanie i przesyłanie do ZUS deklaracji rozliczeniowych i zgłoszeniowych ZUS. Pomiędzy Wnioskodawcą a Klientką zawarte zostało pisemne porozumienie, w którym ustalono, że miesiącem rozliczeniowym dla wykonywanych kompleksowo usług, będzie miesiąc kalendarzowy. Porozumienie dotyczyło jedynie wyrażenia zgody obu Stron na rozliczanie wykonywanych stałych usług podatkowo-księgowych w okresach miesięcznych, nie było zaś umową dotyczącą wykonywanych usług.

Począwszy od miesiąca września 2009, Zainteresowany świadczył na rzecz ww. Podatnika usługi w sposób ciągły oraz powtarzalny (okresy miesięczne).

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi spełniają przesłanki do uznania ich za usługi ciągłe, gdyż można jednoznacznie określić moment rozpoczęcia ich świadczenia, a moment zakończenia (definitywnego wykonania) nie jest z góry określony. Ponadto, można wyodrębnić okresy, po których zakończeniu następuje rozliczenie częściowego wykonania usługi (okresy miesięczne). Usługa ta nie kończy się wraz z zakończeniem tego okresu, lecz trwa nadal w kolejnym okresie. Nie ma w tym przypadku znaczenia czy między stronami istnieje pisemna czy ustna umowa (porozumienie).

Przepisy podatkowe nie regulują bowiem zasad zawierania umów cywilnoprawnych, ani nie mają wpływu na ich treść. Kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zasada swobody umów zapisana jest w art. 3531 Kodeksu cywilnego. W myśl powyższego artykułu strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z powyższego wynika, iż treść umowy cywilnoprawnej, zawartej ustnie bądź pisemnie, jest indywidualną sprawą stron, które ją zawierają i zależy od ich uzgodnień.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Stosownie do regulacji § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Elementy, jakie co najmniej powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, zostały określone w § 5 ust. 1 rozporządzenia i są to:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży: w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwa (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miara i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkowa netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  suma wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwota należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

W przypadku gdy podatnik określa w fakturze, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4, wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży (§ 9 ust. 2 rozporządzenia).

Z kolei, zgodnie z § 10 rozporządzenia, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że z uwagi na ciągły charakter wykonywanych usług, Zainteresowany wystawiał z tego tytułu faktury VAT według kryteriów określonych w § 5 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dziennik Ustaw rok 2008 Nr 212, poz. 1337), tj. umieszczając na fakturze oprócz daty wystawienia faktury, miesiąc i rok dokonania sprzedaży. Faktury wystawiał:

*   w ciągu 7 dni od dnia zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży (§ 9 ust. 2 ww. rozporządzenia),
*   oraz w przypadku, gdy przed wykonaniem usługi otrzymał już zapłatę, fakturę wystawiał w dniu zapłaty.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że w przypadku świadczenia usług o charakterze ciągłym, dla których okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy – faktura dokumentująca ich wykonanie zawiera miesiąc i rok dokonania sprzedaży, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia.

Koniec miesiąca uznawany jest więc za dzień częściowego wykonania usługi, a fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi – w przypadku fakturowania usług ciągłych termin ten liczy się od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

Reasumując, w sytuacji, gdy nie zawarto ustnej ani pisemnej umowy o świadczenie usług ale kontrahenci umówili się, że będą te usługi rozliczać w okresach miesięcznych oraz na fakturze wykazano miesiąc i rok sprzedaży i faktycznie usługi wykonywane są cyklicznie (w każdym miesiącu) usługi te mogą być rozliczane miesięcznie, a faktury z tytułu sprzedaży takich usług powinny być wystawiane w ciągu 7 dni od daty zakończenia miesiąca.

Określenie, czy usługi, które Wnioskodawca świadczy na rzecz Podatnika traktować można jako wykonywanie jednorodnych czynności obsługi podatkowo-księgowej, wynikać powinno z określającej główne i rzeczywiste cele transakcji umowy zawartej między stronami oraz z faktycznego i rzeczywiście realizowanego zakresu tych usług. Podkreślić jednak należy, iż zarówno w orzecznictwie ETS, jak i sądów krajowych wskazuje się na konieczność traktowania, dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów. Skoro więc czynności świadczone przez Zainteresowanego na rzecz Podatnika dotyczą świadczenia usług podatkowo-księgowych należy je traktować jako jedną usługę.

Tym samym, Zainteresowany nie ma obowiązku rozdzielać usług i fakturować każdą czynność oddzielnie, lecz może wystawić jedną fakturę na miesiąc za całość usług, obejmującą wszystkie czynności w zakresie obsługi podatkowo-księgowej, wykonane w tym miesiącu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.