Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.827.2024.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Zwolnienie; usługi szkoleniowe świadczone na rzecz
fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów i ratowników
medycznych oraz zajęcia na uczelni.
Słowa kluczowe: lekarze
szkolenie
uczelnie
usługi-usługi fizjoterapeutyczne
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 31 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy
      dla usług szkoleniowych świadczonych na rzecz fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów i
      ratowników medycznych;
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy,
      usług szkoleniowych świadczonych przez Pana jako podwykonawcę;
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy
      usług świadczonych przez Pana na rzecz Uczelni;
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych oraz
      zajęć na Uczelni na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismami z 9 marca 2025 r. (wpływ 9 marca 2025 r.) oraz 5 marca 2025 r.
    (wpływ 11 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą „(...)” NIP: (...).
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i w dacie złożenia rozpatrywanego
    wniosku jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony. W CEIDG wskazał Pan
    następujące kody PKD prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności
    gospodarczej: 86.90.A Działalność fizjoterapeutyczna – Przeważająca działalność
    gospodarcza, 47.19.Z Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w
    niewyspecjalizowanych sklepach, 47.64.Z Sprzedaż detaliczna sprzętu sportowego
    prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 47.74.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów
    medycznych, włączając ortopedyczne, prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 47.91.
    Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet, 58.11.Z
    Wydawanie książek, 58.13.Z Wydawanie gazet, 58.19.Z Pozostała działalność wydawnicza,
    59.12.Z Działalność postprodukcyjna związana z filmami, nagraniami wideo i programami
    telewizyjnymi, 59.13.Z Działalność związana z dystrybucją filmów, nagrań wideo i
    programów telewizyjnych, 63.11.Z Przetwarzanie danych, zarządzanie stronami
    internetowymi (hosting) i podobna działalność, 63.12.Z Działalność portali internetowych,
    69.20.Z Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe, 70.22.Z Pozostałe
    doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, 74.30.Z
    Działalność związana z tłumaczeniami, 82.30.Z Działalność związana z organizacją targów,
    wystaw i kongresów, 85.51.Z Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych
    i rekreacyjnych, 85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej
    niesklasyfikowane, 86.90.D Działalność paramedyczna, 86.90.E Pozostała działalność w

    zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana, 90.04.Z Działalność obiektów
    kulturalnych, 93.19.Z Pozostała działalność związana ze sportem, 96.02.Z Fryzjerstwo i
    pozostałe zabiegi kosmetyczne, 96.04.Z Działalność usługowa związana z poprawą
    kondycji fizycznej, 96.09.Z Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Wnioskodawca z zawodu jest fizjoterapeutą i posiada taki tytuł zawodowy. W ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca między innymi zajmuje się pracą
    z pacjentami w ramach fizjoterapii oraz prowadzi szkolenia.
    Wnioskodawca do tej pory prowadził szkolenia w roli podwykonawcy dla firmy (...).
    Podmiot ten pozyskuje klientów, którzy jako uczestnicy szkoleń płacą za uczestnictwo w
    nich dla tego podmiotu. Wnioskodawca wystawia fakturę VAT dla tego podmiotu za
    przeprowadzenie każdego szkolenia. Uczestnicy szkoleń często samodzielnie za nie płacą
    z własnych środków finansowych, ale zdarzają się też osoby uczestniczące w szkoleniach,
    które uzyskują dofinansowanie z (...) (w zakresie szkoleń realizowanych przez firmę (...).
    Liczba uczestników na szkoleniach jest różna. Szkolenia realizowane na rzecz firmy (...)
    kierowane są dla osób wykonujących zawody medyczne.
    Wnioskodawca planuje kontynuować współpracę z powyższym podmiotem w zakresie
    szkoleń w przyszłości na podobnych zasadach jak opisane powyżej. Wnioskodawca nie
    wyklucza przeprowadzania w przyszłości szkoleń online lub w formule hybrydowej
    (połączenie szkolenia stacjonarnego i online). Wnioskodawca również samodzielnie
    pozyskuje klientów, dla których robi szkolenia. Nie zawsze więc w tym zakresie
    współpracuje z powyższą firmą. Wówczas dla uczestników szkoleń Wnioskodawca
    wystawia faktury VAT za szkolenia.
    W przyszłości Wnioskodawca również planuje kontynuację szkoleń realizowanych na
    zlecenie innych pomiotów oraz szkoleń realizowanych samodzielnie (gdzie Wnioskodawca
    wystawia faktury VAT za szkolenia uczestnikom szkolenia). Kursy adresowane są dla
    fizjoterapeutów, studentów fizjoterapii oraz innych zawodów medycznych (lekarz,
    pielęgniarka, technik masażysta).
    Do tej pory Wnioskodawca realizował następujące szkolenia/kursy dla samodzielnie
    pozyskanych klientów:
    1. Szkolenie „A”
    (...)
    Szkolenie/kurs obejmuje realizację następujących zagadnień:
    (...)
    2. Szkolenie „B”
    Szkolenie ma na celu rozwijanie umiejętności fizjoterapeutów w zakresie (...)
    Szkolenie/kurs obejmuje realizację następujących zagadnień:
    (...)
    3. Szkolenie „C”
    Celem tego kursu jest wykształcenie u studentów i praktyków umiejętności (...).
    Cele szkolenia:
    (...)
    Szkolenie/kurs obejmuje realizację następujących zagadnień:
    (...)
    4. Szkolenie „D”.
    (...)
    Szkolenie/kurs obejmuje realizację następujących zagadnień:

    (...)
    5. Szkolenie „E”.
    Szkolenie nauczy kursanta (...).
    Szkolenie/kurs obejmuje realizację następujących zagadnień:
    (...)
    6. Szkolenie „F”.
    (...)
    Cel kursu: (...).
    Szkolenie/kurs obejmuje realizację następujących zagadnień:
    (...)
    7. Szkolenie „G”.
    (...)
    8. Szkolenie „H”
    (...)
    Możliwe jest dofinansowanie kursów z różnych źródeł, takich jak (...) czy (...).
    Do tej pory Wnioskodawca realizował następujące szkolenia/kursy w roli podwykonawcy
    dla firmy (...):
    1. Szkolenie „A”.
    Kurs dla fizjoterapeutów, techników fizjoterapii, lekarzy i osteopatów, studentów
    fizjoterapii (...).
    (...)
    Wnioskodawca prowadzi także zajęcia na studiach podyplomowych (...). Zajęcia
    prowadzone są jako dalszy etap rozwoju po uzyskaniu tytułu magistra. (...). Studia
    podyplomowe realizowane w formie zajęć teoretyczno-praktycznych skierowane są do
    osób pragnących poszerzyć swoją wiedzę z zakresu (...). Program studiów (...).
    Wnioskodawca prowadzi następujące przedmioty:
    (...)
    Oferta studiów (...). W przyszłości Wnioskodawca planuje realizować szkolenia/kursy z
    powyższej tematyki według tego samego programu lub zaktualizowanego programu w
    oparciu o uaktualnioną wiedzę medyczną. Na niektóre szkolenia dla fizjoterapeutów
    przychodzą też studenci w trakcie studiów magisterskich z fizjoterapii (tzn. osoby, które
    studiują fizjoterapię i nie ukończyły jeszcze tych studiów), przy czym niniejsze pytania
    wskazane we wniosku o interpretację nie dotyczą studentów w trakcie nauki na studiach,
    tylko pozostałych opisanych we wniosku uczestników szkoleń.
    W uzupełnieniu do wniosku – wpływ 9 marca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na zadane
    przez Organ pytania:
    1. Proszę, żeby Pan sprecyzował jakie konkretnie usługi szkoleniowe (szkolenia, kursy) są
    objęte pytaniami (...)
    Wniosek o interpretację i opisane w nim pytania dotyczą wyłącznie szkoleń opisanych we
    wniosku o interpretację indywidualną realizowanych do tej pory i planowanych w
    przyszłości, tj. szkolenie „A”, szkolenie „B”, szkolenie „C”, szkolenie „D”, szkolenie „E",
    szkolenie „F”, szkolenie „G”, szkolenie „H”, a także dotyczą opisanego w niniejszym piśmie
    szkolenia z „I” w ramach współpracy z podmiotami zewnętrznymi (innymi niż
    Wnioskodawca) od października 2025 r., które będzie prowadził Wnioskodawca, a

    ponadto wniosek o interpretację dotyczy także szkoleń opisanych w niniejszym piśmie w
    związku ze współpracą z firmą (...) to znaczy jako podwykonawca.
    Wnioskodawca będzie w przyszłości realizował (...).
    Zarówno „J” (...), jak i „I” (...) będą tylko realizowane wyłącznie dla podmiotu zewnętrznego,
    we własnej ofercie Wnioskodawca ich nie posiada.
    W ramach współpracy z podmiotami zewnętrznymi od października 2025 r.
    Wnioskodawca będzie prowadził szkolenie z fizjoterapii „I” (...). Szkolenie to skierowane
    jest do: (...). Ma na celu pogłębienie wiedzy teoretycznej i praktycznej uczestników w
    zakresie „I”. Program tego szkolenia kształtuje się następująco:
    (...)
    Szkolenia/kursy, które Wnioskodawca zamierza świadczyć w przyszłości, obejmują też
    szkolenia realizowane w roli podwykonawcy dla firmy (...). Szkolenia te będą takie, jak
    opisane we wniosku o wydanie interpretacji oraz dodatkowo w niniejszym piśmie
    Wnioskodawca wskazuje, jakie jeszcze dla firmy (...), jako podwykonawca będzie realizował
    szkolenia w ramach uruchomienia (...).
    „J” jest to kurs dla: (...)
    Cele kursu:
    (...)
    Zarówno „J” jak i „I” będą przez Wnioskodawcę realizowane tylko i wyłącznie dla podmiotu
    zewnętrznego, gdyż we własnej ofercie ich nie posiada. W ramach wyżej opisanych kursów
    i szkoleń, uczestnicy będą nabywać umiejętności fizjoterapeutyczne oraz tematyczne
    związane z przedmiotem szkoleń.
    2. Czy szkolenia/kursy, objęte zakresem wniosku, są/będą świadczone przez Pana jako
    jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.)? (...)
    Żaden z kursów/szkoleń nie był i nie będzie realizowany przez Wnioskodawcę jako
    jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe.
    3. Czy posiada Pan status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk bądź
    instytutu badawczego i czy świadczy Pan usługi w zakresie kształcenia?
    Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk
    ani instytutu badawczego. Wnioskodawca świadczy usługi kształcenia w ramach pracy
    dydaktycznej na uczelni wyższej oraz w ramach szkoleń.
    4. Czy prowadzone szkolenia/kursy stanowią/będą stanowić usługi w zakresie kształcenia i
    wychowania?
    Żaden z kursów/szkoleń nie stanowił i nie będzie stanowił usług wychowania. Żaden z
    kursów/szkoleń nie jest formą usług kształcenia w rozumieniu przepisów o
    funkcjonowaniu szkół czy uczelni. Wszystkie kursy i szkolenia kształcą odbiorców szkoleń
    w tematyce, których dotyczy szkolenie.
    5. Do jakich grup odbiorców kierowane są/będą szkolenia/kursy?
    Głównie fizjoterapeuci i inne zawody medyczne opisane szczegółowo przy każdym
    programie szkolenia we wniosku o interpretacje i uzupełnieniu, ale studenci ostatnich lat
    również biorą udział w kursach w ramach podnoszenia swoich kwalifikacji.
    Przy opisanych w stanie faktycznym wniosku oraz uzupełnieniu, w szkoleniach wskazane
    są grupy do których adresowane są szkolenia. Niemniej jednak odpowiadając na

## Pytanie

Organu wskazuje Pan, że odbiorcami wszystkich kursów opisanych we wniosku o
    interpretacje oraz w uzupełnieniu byli i będą następujące podmioty: fizjoterapeuci,

    ratownicy medyczni, lekarze i osteopaci. Na niektóre szkolenia dla fizjoterapeutów
    przychodzą też studenci w trakcie studiów magisterskich z fizjoterapii – ostatnich lat (tzn.
    osoby które studiują fizjoterapię i nie ukończyły jeszcze tych studiów), przy czym pytania
    wskazane we wniosku o interpretacje nie dotyczą studentów w trakcie nauki na studiach,
    tylko pozostałych opisanych we wniosku uczestników szkoleń.
    6. Czy kursy/szkolenia stanowią/stanowić będą usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, tj. czy będą obejmować nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych – odpowiedź proszę uzasadnić.
    Jak najbardziej tak, ale te warunki powinien ocenić Organ. Fizjoterapeuci, lekarze i
    masażyści mają ustawowy obowiązek podnoszenia swoich kompetencji i kwalifikacji przez
    udział w kursach, szkoleniach, warsztatach i konferencjach. Muszą podnosić swoje
    umiejętności i rozwijać się. Przy czym Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem,
    nieprawidłowe jest stanowisko Organu, jakoby pojęcie „usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego” nie było pojęciem podatkowym. Występuje ono w art.
    43 ustawy o podatku VAT. Jest zatem typowym pojęciem podatkowym. Zatem, to Organ
    powinien ocenić, czy Wnioskodawca realizuje tego rodzaju usługi, skoro Organ ma
    komplet informacji w tym zakresie (rodzaj szkoleń, programy, odbiorcy itp. etc). To
    Wnioskodawca zadał pytanie czy opisane szkolenia/kursy stanowiły/będą stanowiły usługi
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, tj. czy będą obejmować
    nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Zatem, Organ
    pyta Wnioskodawcę o to o co Wnioskodawca pyta Organ. Obowiązek i odpowiedzialność
    za ocenę tego zagadnienia spoczywa na Organie. Niemniej jednak, mając świadomość, że
    Organ pozostawi wniosek bez rozpatrzenia, jeżeli Wnioskodawca nie udzieli odpowiedzi
    na powyższe pytanie, Wnioskodawca tej odpowiedzi udziela nie chcąc przedłużać znacznie
    postępowania. Nie zwalnia to jednak Organu od oceny czy faktycznie Wnioskodawca
    świadczy usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Ponadto,
    Wnioskodawca pod przymusem udziela tej odpowiedzi z uwagi na opisane powyżej
    okoliczności i nadal Wnioskodawca uważa, że to organ powinien odpowiedzieć na to
    pytanie. W ocenie Wnioskodawcy, opisane we wniosku o interpretacje usługi stanowią i
    będą stanowić usługi kształcenia zawodowego, a więc będą obejmować nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na
    celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych (niemniej jednak
    Wnioskodawca nie wie czy spełnione są te cechy w kontekście art. 43 ustawy o podatku
    VAT), z niżej wskazanych powodów:
    1) uczestniczący w szkoleniach fizjoterapeuci czy lekarze, a także studenci, którzy są
      przyszłymi fizjoterapeutami, mogą zastosować uzyskaną w trakcie kursu/szkolenia
      wiedzę w prowadzonej przez siebie działalności/pracy/zleceniu itp., a więc mogą
      rozszerzyć ofertę sprzedaży usług;
    2) szkolenia/kursy mają charakter teoretyczno-praktyczny;
    3) w trakcie szkoleń/kursów przekazywana jest aktualna wiedza medyczna, która może
      być uwzględniana przy świadczeniu usług medycznych.
    7. W czym przejawia się/będzie przejawiał się związek pomiędzy uczestnictwem w
    szkoleniach/kursach, a wykonywanym przez uczestników tych szkoleń/kursów zawodem?
    Odbiorcy szkoleń po uczestnictwie w kursie/szkoleniu podniosą i nabędą dodatkowe
    umiejętności praktyczne, które mogą być przez nich wykorzystywane do pracy z pacjentem
    /klientem w codziennej praktyce.
    8. Czy szkolenia/kursy są/będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach? Prosimy wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z
    nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. (...)

    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, fizjoterapeuta wykonuje zawód z
    należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw
    pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy
    medycznej.
    Zgodnie z art. 4 ust 2 i 3 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, wykonywanie, zawodu
    fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:
    1) diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;
    2) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;
    3) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;
    4) kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;
    5) zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38
      ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2022 r.
      poz. 2555 i 2674);
    6) dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;
    7) nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;
    8) prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu
      zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i
      wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;
    9) wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych
      fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;
    10) nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego
      potencjału funkcji ciała i aktywności.
    3. Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również:
    1) nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia
      zawodowego fizjoterapeutów;
    2) prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie fizjoterapii;
    3) kierowanie pracą zawodową osób wykonujących zawód fizjoterapeuty;
    4) zatrudnienie na stanowiskach administracyjnych, na których wykonuje się czynności
      związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem
      świadczeń opieki zdrowotnej;
    5) wykonywanie czynności zawodowych określonych w ust. 2 niebędących świadczeniami
      zdrowotnymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
      działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, z późn. zm.) w podmiocie, który nie
      jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą.
    4. Świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 2, udziela samodzielnie fizjoterapeuta
    posiadający tytuł:
    1) magistra uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 1 i 1a;
    2) magistra uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 2-7, oraz co najmniej
      3-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty;
    3) licencjata uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 2 lub 3, oraz co
      najmniej 6-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty;
    4) zawodowy technika fizjoterapii uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt
      8, oraz co najmniej 6-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty.

    Jak zatem wynika z powyższych przepisów, wykonywanie zawodu fizjoterapeuty to
    również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia
    zawodowego fizjoterapeutów. Wnioskodawca prowadząc kursy/szkolenia dla
    fizjoterapeutów realizuje powyższe przepisy. W przepisach tych jest wyraźnie mowa o
    „doskonaleniu zawodowym” i o nauczaniu zawodu fizjoterapeuty. Nie ma natomiast
    przepisów, które regulowałyby wprost tematykę szkoleń realizowanych przez
    Wnioskodawcę w znaczeniu: programu szkolenia, czasu trwania, odbiorców, itp.
    W zakresie przepisów powszechnie obowiązujących w szczególności następujące przepisy
    odnoszą się do zasad wykonywania zawodu fizjoterapeuty i doszkalania.
    · Ustawa o zawodzie fizjoterapeuty;
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej
      realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1401;
      dalej: „Rozporządzenie w sprawie praktyki zawodowej fizjoterapeutów”);
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego
      wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319; dalej:
      „Rozporządzenie w sprawie wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty”).
    W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego
    fizjoterapeutów są to w szczególności:
    · Zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022
      II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki
      zawodowej fizjoterapeuty);
    · Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy
      Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie
      ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe oznacza, że kursy/szkolenia będą prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, przy czym ocena tej
    przesłanki należy do Organu. (...)
    9. Czy szkolenia/kursy są/będą objęte akredytacją w rozumieniu przepisów Prawa
    oświatowego?
    Kursy i szkolenia nie były i nie będą objęte akredytacją w rozumieniu przepisów Prawa
    oświatowego.
    10. Czy szkolenia/kursy są/będą w całości albo w co najmniej 70% finansowane ze
    środków publicznych, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą o finansach
    publicznych?
    Wnioskodawca jest zgłoszony w (...), oznacza to, że uczestnicy jego szkoleń mogą ubiegać
    się o dofinansowanie z (...), czyli mają możliwość uzyskania środków finansowych na
    szkolenia lub kursy zawodowe finansowane z tego funduszu. W praktyce jednak (do tej
    pory), uczestnicy szkoleń wnioskodawcy z tego nie korzystali. Ponadto, w przypadku
    niektórych szkoleń realizowanych dla podmiotów zewnętrznych (firm opisanych we
    wniosku o interpretacje i niniejszym piśmie), uczestnicy mogą skorzystać w niektórych
    przypadkach z dofinansowania w ramach (...). Zatem, niektóre kursy/szkolenia będą w co
    najmniej 70% finansowane ze środków publicznych, o których mowa w ustawie z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, ale będzie to zależne od każdego
    indywidualnego przypadku w przyszłości i Wnioskodawca nie jest w stanie teraz wskazać,
    których dokładnie szkoleń to będzie dotyczyło, albowiem nie wie jacy uczestnicy w
    przyszłości z tych form dofinansowania skorzystają.
    11. Czy posiada/będzie Pan posiadał dokumenty potwierdzające, że finansowanie
    świadczonych usług nastąpi ze środków publicznych?

    Wnioskodawca nie posiada takich dokumentów, ponieważ nie uzyskał dotychczas
    informacji o korzystaniu z takiego finansowania ze środków publicznych. Jeśli zdarzy się
    uczestnik szkolenia z dofinansowaniem, to Wnioskodawca będzie o tym wiedział na
    podstawie dokumentów o przyznaniu dofinansowania, jeżeli uczestnik albo organizator
    udostępnią mu takie dokumenty.
    12. Czy wykonuje/będzie Pan wykonywał usługę szkoleniową jako wykonawca czy
    podwykonawca? Jeśli wykonuje/będzie Pan wykonywał szkolenia/kursy jako
    podwykonawca prosimy wskazać:
    - czy podmiot zlecający usługę szkoleniową korzysta ze zwolnienia od podatku VAT; jeśli
      tak prosimy wskazać na podstawie którego przepisu ustawy o podatku od towarów i
      usług,
    - czy szkolenia, świadczone przez Pana są usługami podstawowymi czy usługami ściśle
      związanymi z usługą podstawową,
    - czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są niezbędne do świadczenia usług
      podstawowych, wykonywanych przez podmiot zlecający,
    - czy celem świadczonych przez Pana usług jest osiągnięcie dodatkowego dochodu
      poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do działalności
      przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT?
      Odpowiedź:
    W ramach działalności indywidualnej wpisanej do CEIDG „(...)”, Wnioskodawca wykonuje
    samodzielnie kursy. W ramach współpracy w (...), szkolenie z „A” i „J” Wnioskodawca
    realizuje jako podwykonawca. (...) jest placówką kształcenia ustawicznego, i jej dane
    umieszczone są w (...) oraz w (...), mają certyfikaty jakości (...), ale na jakich zasadach się
    rozliczają to Wnioskodawca nie posiada takich informacji i nie wie czy korzystają oni ze
    zwolnienia w VAT przy realizacji szkoleń. W „(...)” kurs/szkolenie z „I” Wnioskodawca
    wykonuje jako podwykonawca i podmiot ten jest zgłoszony do (...), ale na jakich zasadach
    się rozlicza organizator, to Wnioskodawca nie posiada takich informacji i nie wie czy
    korzysta on ze zwolnienia w VAT przy realizacji szkoleń. Wnioskodawca tylko przypuszcza,
    że firmy szkoleniowe, z którymi współpracuje, korzystają ze zwolnień z VAT gdy realizuje
    szkolenia/kursy, ale Wnioskodawca nie wie czy na pewno tak jest i na podstawie jakich
    przepisów się to odbywa.
    W zakresie pytania Organu, czy szkolenia, świadczone przez Wnioskodawcę są usługami
    podstawowymi czy usługami ściśle związanymi z usługą podstawową, to Wnioskodawca
    nie wie czego dotyczy pytanie i o jakie usługi podstawowe pyta Organ. Pytanie jest
    niezrozumiałe. Podobnie dotyczy to pytania, czy świadczone przez Pana usługi
    szkoleniowe są niezbędne do świadczenia usług podstawowych, wykonywanych przez
    podmiot zlecający.
    Wnioskodawca realizuje szkolenia dla osiągnięcia dodatkowego dochodu i jest
    konkurencyjny w stosunku do innych podmiotów również realizujących szkolenia z tej
    samej tematyki. Niektóre z tych podmiotów to działalności przedsiębiorstw wykonujących
    działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT, ale Wnioskodawca nie jest w stanie
    wypowiedzieć się za wszystkie możliwe podmioty i nie zna ich sytuacji prawno-podatkowej.
    13. Czy w zakresie prowadzonych szkoleń/kursów działa Pan/będzie Pan działał pod
    kontrolą właściwych instytucji państwowych, na czym będzie polegała ta kontrola?
    W ustawie o zawodzie fizjoterapeuty są przewidziane następujące przepisy o kontroli:
    Art. 10. [Kontrola fizjoterapeutów]
    1. KIF jest uprawniona do kontroli fizjoterapeutów w celu oceny wykonywania zawodu
    przez fizjoterapeutę.

    2. Kontrola jest przeprowadzana przez fizjoterapeutów upoważnionych przez Krajową
    Radę Fizjoterapeutów.
    3. Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności kontrolne za okazaniem
    upoważnienia, mają prawo:
    1) żądania informacji i dokumentacji medycznej;
    2) wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą;
    3) udziału w czynnościach związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;
    4) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.
    4. Po wykonaniu czynności kontrolnych sporządza się wystąpienie pokontrolne, które
    zawiera:
    1) imię i nazwisko kontrolowanego oraz adres miejsca zamieszkania, albo nazwę (firmę)
      oraz adres siedziby;
    2) miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;
    3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;
    4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;
    5) opis stanu faktycznego;
    6) opis ewentualnych nieprawidłowości;
    7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;
    8) datę i miejsce sporządzenia wystąpienia pokontrolnego.
    5. Jeżeli w wystąpieniu pokontrolnym stwierdzono postępowanie sprzeczne z zasadami
    etyki zawodowej lub zawinione naruszenie przepisów dotyczących wykonywania zawodu
    fizjoterapeuty, Krajowa Rada Fizjoterapeutów powiadamia Rzecznika. KIF nie jest
    instytucją państwową. Powyższa kontrola dotyczy przede wszystkim wykonywania
    typowych usług fizjoterapeutycznych. Szkolenia prowadzone są zgodnie z zasadami
    edukacji określonymi przez samorządy KRF. Jako podwykonawca w (...) Wnioskodawca był
    kontrolowany przez osoby działające w ramach (...). Do tej pory żaden inny podmiot nie
    kontrolował Wnioskodawcy.
    14. Czy kontrola instytucji państwowych zapewnia/będzie zapewniać jakość realizowanych
    kursów/szkoleń oraz ich odpowiednią cenę?
    Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie z pkt 13 w zakresie prowadzonych kursów/szkoleń
    Wnioskodawca nie działał i nie będzie działać (chyba, że zmienią się przepisy, czego
    Wnioskodawca nie może przewidzieć) pod kontrolą właściwych instytucji państwowych.
    15. Czy działa/będzie Pan działał w oparciu o konkretne programy nauczania
    zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?
    Nie ma wytycznych państwowych co do programu, realizacji szkoleń. Wnioskodawca nie
    działał i nie będzie działać (chyba, że zmienią się przepisy, czego Wnioskodawca nie może
    przewidzieć) w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe
    instytucje państwowe.
    16. Czy ma Pan/będzie Pan miał dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego
    działania w zakresie realizacji szkoleń/kursów?
    Wnioskodawca miał i będzie miał dowolność (chyba, że zmienią się przepisy, czego
    Wnioskodawca nie może przewidzieć) w zakresie kształtowania zasad swojego działania, w
    zakresie realizacji kursów/szkoleń, ale szkolenia/kursy muszą być zgodne z aktualną
    wiedzą medyczną. Zatem, ta dowolność jest ograniczona poprzez tematykę szkoleń,
    aktualność wiedzy, przydatność do zawodu, rozwój usług fizjoterapeutycznych.
    Wnioskodawca musi działać między innymi zgodnie z ustawą o zawodzie fizjoterapeuty.

    Wnioskodawca jest twórcą programów szkoleń oraz materiałów szkoleniowych
    wykorzystywanych w tych szkoleniach.
    17. Czy Pana działania w zakresie realizacji szkoleń/kursów wymagają/będą wymagały
    akceptacji instytucji państwowych? (...)
    Działania Wnioskodawcy w zakresie realizacji kursów/szkoleń nie wymagały akceptacji
    instytucji państwowych. Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać czy również w
    przyszłości tak będzie. Jest to zależne od przepisów, na które Wnioskodawca nie ma
    wpływu. Odpowiedź dotyczy wszystkich realizowanych kursów/szkoleń.
    18. Czy jest Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia
    2011r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 799 ze zm.) i czy wykonuje Pan
    usługi będące przedmiotem zapytania w ramach działalności leczniczej?
    Wnioskodawca nie jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej Szkolenia/kursy nie są działalnością leczniczą, ale
    wiedza, którą uzyskują uczestnicy szkoleń/kursów może posłużyć do pracy z pacjentami,
    czyli do wykorzystywania w działalności leczniczej
    19. Czy jest Pan wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą jako
    podmiot leczniczy?
    Wnioskodawca nie jest podmiotem leczniczym, a więc nie jest wpisany do rejestru
    podmiotów wykonujących działalność leczniczą jako podmiot leczniczy.
    20. Czy usługi szkoleniowe wykonuje Pan/będzie Pan wykonywał w ramach zawodów
    medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej?
    Wnioskodawca usługi szkoleniowe wykonywał i będzie wykonywał w ramach zawodów
    medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
    Wnioskodawca jest z zawodu fizjoterapeutą a prowadzone przez niego szkolenia są
    dedykowane głownie tej grupie zawodowej.
    21. Jakie posiada Pan wykształcenie (jaki kierunek studiów w jakiej specjalności Pan
    ukończył)?
    Wnioskodawca posiada numer (...). Wnioskodawca jest fizjoterapeutą. Absolwent (...).
    Ukończył studia podyplomowe (...), ponadto ciągle rozwija swoje umiejętności
    uczestnicząc w licznych kursach i szkoleniach (...).
    22. Czy usługi szkoleniowe wykonywane są/będą w celu terapeutycznym w ramach opieki
    medycznej nad pacjentem?
    Na kursie uczestnicy ćwiczą na sobie, Wnioskodawca nie przewiduje udziału pacjentów w
    celach terapeutycznych, szkolenia mają przygotowywać do pracy z pacjentem w
    codziennej praktyce.
    23. Czy w ramach świadczonych usług dokonuje Pan/będzie Pan dokonywał oceny
    konkretnego przypadku pacjenta na podstawie wyników badań, wywiadu medycznego
    itp.?
    Odpowiedź: Na kursie Wnioskodawca z uczestnikami analizuje różne przypadki kliniczne,
    przypadki gabinetowe, raczej w odniesieniu ogólnym. Oczywiście poruszane są kwestie
    wywiadu, badań jako czynników kwalifikujących bądź wykluczających pacjentów do
    procedur terapeutycznych.
    24. Czy celem usług szkoleniowych jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie
    lub poprawa zdrowia; jeśli tak w czym przejawia się profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia świadczonych przez Pana usług w zakresie
    przeprowadzania kursów/szkoleń?
    W trakcie szkoleń/kursów nie były i nie będą świadczone usługi medyczne. Szkolenie
    przygotowuje do świadczenia tych usług. Szkolenia/kursy były przeprowadzane i będą

    przeprowadzane według aktualnej wiedzy medycznej. Szkolenia/kursy ukierunkowane są
    na uzyskanie przez uczestników umiejętności związanych z poprawą funkcji pacjenta
    poprzez: poprawę zakresu ruchu, poprawę siły, likwidowanie i leczenie bólu, diagnozę w
    lepszym zrozumieniu pacjentów. Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, powyższe działania
    mogą służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, ale
    Wnioskodawca nie wie czy te przesłanki są spełnione w kontekście art. 43 ust. 1 ustawy o
    podatku VAT, bo to Organ powinien zweryfikować. (...)
    25. Jaki jest/będzie wpływ prowadzonych przez Pana kursów/szkoleń na poprawę zdrowia?
    Wpływ dotyczy: poprawy funkcji, zmniejszenie bólu, poprawy ograniczeń zakresu
    ruchomości, edukacji pacjenta, profilaktyki i edukacji pacjenta w zakresie autoterapii i
    prawidłowych wzorców, poprawy estetyki pacjentów/klientów kursantów biorących udział
    w szkoleniu/kursie.
    26. W ramach jakiej umowy świadczy Pan zajęcia na studiach podyplomowych (...)? Z kim
    podpisał Pan tę umowę? Z jednostką objętą systemem oświaty, czy z uczestnikami
    biorącymi udział w wykładach? Czy Uczelnia, z którą Pan współpracuje jest uczelnią
    publiczną czy niepubliczną?
    Umowę Wnioskodawca zawarł z (...). Wnioskodawca nie zawarł umów z uczestnikami
    biorącymi udział w wykładach. (...) jest uczelnią (...) prowadzącą m.in. kierunek fizjoterapia.
    W przeszłości Wnioskodawca był zatrudniony przez uczelnię na podstawie umowy
    zlecenia, którą podpisywał bezpośrednio z kanclerzem. Wnioskodawca na uczelni jest
    obecnie zatrudniony na podstawie umowy o pracę na pełen etat, w zakresie (...), a w
    pozostałym zakresie (zajęcia na studiach podyplomowych) współpraca odbywa się na
    zasadach B2B – rozlicza się z uczelnią na podstawie faktur (Fv).
    27. Jakie dokładnie czynności wykonuje Pan na podstawie zawartej umowy? Czy umowa ta
    zawarta jest w ramach procesu kształcenia organizowanego przez tę Uczelnię?
    Wnioskodawca na Uczelni jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na pełen etat w
    zakresie prowadzenia (...), co obejmuje zarówno nadzór nad kierunkiem, jak i
    prowadzenie zajęć dydaktycznych. Natomiast zajęcia na studiach podyplomowych
    realizuje on w ramach współpracy B2B – rozlicza się z uczelnią na podstawie faktur (Fv).
    W tym zakresie prowadzi przedmioty takie jak:
    (...)
    Wszystkie te czynności są wykonywane w ramach procesu kształcenia organizowanego
    przez uczelnię.
    28. Czy z umowy tej wynika zakres usług, okres ich świadczenia jak również
    wynagrodzenie za ich wykonanie?
    Odpowiedź: Tak, z obu umów wynika zakres usług, okres ich świadczenia oraz
    wynagrodzenie za ich wykonanie.
    29. Kto jest bezpośrednim beneficjentem usług świadczonych przez Pana (zajęcia na
    Uczelni)?
    Bezpośrednimi beneficjentami usług, które Wnioskodawca świadczy w ramach zajęć na
    Uczelni, są osoby uczestniczące w studiach podyplomowych. Są to głównie specjaliści
    posiadający tytuł zawodowy magistra fizjoterapii lub przedstawiciele innych zawodów
    medycznych, takich jak np. lekarze i pielęgniarki, którzy uczestniczą w kursach w celu
    podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych.
    30. Od kogo otrzymuje Pan wynagrodzenie za zajęcia na Uczelni?
    Wynagrodzenie za prowadzone zajęcia na uczelni Wnioskodawca otrzymuje bezpośrednio
    od Uczelni.

    31. Czy na zlecenie Uczelni świadczy Pan usługi przekazywania wiedzy z konkretnej
    dziedziny jako wykładowca – przeprowadza Pan zajęcia dydaktyczne (np. w ramach
    umowy opracowuje Pan program dydaktyczny, przygotowuje materiały związane z
    kształceniem i przeprowadza Pan czynności polegające na kształceniu)?
    Tak, Wnioskodawca na zlecenie Uczelni świadczy usługi przekazywania wiedzy jako
    wykładowca, prowadząc zajęcia dydaktyczne. W ramach współpracy opracowuje program
    dydaktyczny, przygotowuje materiały związane z kształceniem oraz realizuje proces
    nauczania poprzez prowadzenie zajęć dla studentów i wykonuje czynności polegające na
    kształceniu studentów.
    32. W czyim imieniu i na czyją rzecz świadczy Pan zajęcia na Uczelni? Czy świadczy Pan ww.
    usługi we własnym imieniu, czy w imieniu jednostki objętej systemem oświaty i czy na jej
    rzecz, czy na rzecz osób biorących udział w wykładach?
    Wnioskodawca świadczy usługi we własnym imieniu, ale na rzecz Uczelni, która go
    zatrudnia i rozlicza wszelkie kwestie organizacyjne oraz finansowe z uczestnikami zajęć. To
    Uczelnia jest stroną odpowiedzialną za organizację kształcenia, a Wnioskodawca realizuje
    jedynie zajęcia dydaktyczne, zgodnie z jej programem. Umowy ze studentami lub innymi
    uczestnikami studiów zawarte są przez uczelnie, lub też gdy kształcenie nie odbywa się na
    podstawie umów to Uczelnia wydaje decyzje o przyjęciu studentów/inne podmioty na
    studia. Nie robi tego Wnioskodawca.
    33. Kto ponosi odpowiedzialność za świadczone przez Pana usługi (zajęcia na Uczelni)?
    Pan czy jednostka objęta systemem oświaty – Uczelnia?
    Odpowiedź: Uczelnia ponosi odpowiedzialność za świadczone przez Wnioskodawcę usługi
    dydaktyczne wobec uczestników studiów/studentów. Natomiast Wnioskodawca ponosi
    odpowiedzialność wobec Uczelni za prawidłową realizację wykładów i wykonywania swojej
    pracy. Wnioskodawca dotychczas nie miał sytuacji wymagającej rozstrzygnięcia kwestii
    odpowiedzialności, jednak jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej na wypadek
    ewentualnych roszczeń.
    Pytanie 34. Jeżeli osoba korzystająca z wykładów zażąda udokumentowania poniesionej
    na poczet tych wykładów opłaty, to kto jej wystawi fakturę/rachunek Pan (we własnym
    imieniu i na własną rzecz) czy Uczelnia? Jeżeli przedmiotową fakturę/rachunek wystawi
    Pan, to jak Pan się rozlicza z Uczelnią?
    Odpowiedź: Wnioskodawca nie jest odpowiedzialny za rozliczenia finansowe uczestników
    studiów podyplomowych oraz studentów (...) – wszystkie opłaty za kształcenie pobiera i
    rozlicza uczelnia. Wszystkie dokumenty w tym zakresie dotyczące osób korzystających z
    wykładów wystawiane są w imieniu i na rzecz Uczelni. Wnioskodawca nigdy dotychczas nie
    spotkał się z koniecznością dokumentowania opłaty za pojedyncze wykłady, ponieważ
    studenci oraz słuchacze studiów podyplomowych opłacają naukę w formie czesnego
    miesięcznego na rzecz uczelni. Wnioskodawca nie pośredniczy w tym wpłatach. Uczelnia,
    jako organizator kształcenia, wystawia uczestnikom stosowne potwierdzenia zapłaty i
    ewentualnie inne dokumenty typu rachunki/faktury jeśli jest to zgodne z przepisami. Za
    realizację studiów podyplomowych opisanych w niniejszym piśmie Wnioskodawca
    wystawia faktury dla Uczelni jako sprzedawca tych usług, a uczelnia jako nabywca tych
    usług. Wnioskodawca nie wystawia takich faktur dla uczestników wykładów.
    35. Czy współpracująca z Panem Uczelnia nabywa od Pana usługę, a następnie
    odsprzedaje ją na rzecz osób biorących udział w wykładach?
    Wnioskodawca świadczy usługi dydaktyczne bezpośrednio na rzecz Uczelni, która
    zatrudnia go do realizacji zajęć w ramach umowy o pracę. Wnioskodawca nie sprzedaje
    swoich usług bezpośrednio uczestnikom wykładów – to Uczelnia organizuje proces
    kształcenia i rozlicza się z uczestnikami. W przypadku studiów podyplomowych
    Wnioskodawca wystawia dla Uczelni faktury VAT za realizację zajęć, ale Wnioskodawca nie
    wie, czy Uczelnia dokonuje następnie refaktur tych usług.

    36. Czy z tytułu świadczenia usług – zajęcia na Uczelni, uzyskuje Pan przychody, które
    zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163)?
    Wnioskodawca uzyskuje przychody z dwóch tytułów: z umowy o pracę – w ramach której
    pełni funkcję (...) oraz realizuje obowiązki dydaktyczne – są to przychody o których mowa
    w art. 12 ustawy o podatku PIT. Z działalności gospodarczej (B2B) – w ramach której (...),
    przygotowuje oraz aktualizuje programy nauczania, a także prowadzi zajęcia dydaktyczne.
    Analizując treść art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można
    uznać, że przychody Wnioskodawcy wynikające z umowy o pracę nie podlegają pod ten
    przepis. Natomiast przychody uzyskiwane w ramach współpracy B2B, czyli rozliczane na
    podstawie faktur, pochodzą z działalności gospodarczej i zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 nie
    mieszczą się w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, ponieważ są
    uzyskiwane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W
    związku z tym Wnioskodawca wskazuje, że jego przychody nie podlegają pod art. 13 pkt 2-
    9 ustawy o podatku PIT.
    37. Czy wynagrodzenie, które otrzymuje Pan z tytułu świadczenia usług – zajęcia na
    Uczelni, stanowi dla Pana przychód wymieniony w art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie z dwóch tytułów: z umowy o pracę – w ramach
    pełnienia funkcji prorektora oraz realizacji obowiązków dydaktycznych. Z działalności
    gospodarczej (B2B) – w ramach prowadzenia zajęć na studiach podyplomowych,
    zarządzania nimi oraz przygotowywania i aktualizacji programów nauczania, co jest
    rozliczane na podstawie faktur (Fv). Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wynagrodzenie uzyskiwane w ramach umowy o pracę
    stanowi przychód ze stosunku pracy. Natomiast wynagrodzenie z tytułu działalności
    gospodarczej (B2B), rozliczane na podstawie faktur, nie jest przychodem wymienionym w
    art. 12 ust. 1-6 ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz stanowi przychód
    z pozarolniczej działalności gospodarczej, regulowany innymi przepisami.
    38. Czy zajęcia na Uczelni świadczy Pan jako jednostka objęta systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe w zakresie kształcenia i wychowania (jeśli
    tak to należy wskazać, na podstawie których konkretnie przepisów)?
    Wnioskodawca nie świadczy zajęć na uczelni jako jednostka objęta systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.
    39. Czy zajęcia na Uczelni świadczy Pan jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej
    Akademii Nauk lub instytut badawczy? Prosimy wskazać.
    Wnioskodawca nie świadczy zajęć na Uczelni jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej
    Akademii Nauk lub instytut badawczy.
    40. Czy świadczone przez Pana usługi (zajęcia na Uczelni) stanowią usługi w zakresie
    kształcenia i wychowania?
    Zajęcia na uczelni nie stanowiły i nie będą stanowić usług wychowania. Zajęcia na uczelni
    kształcą odbiorców zajęć w ramach realizowanego materiału i tak jak zostało wskazane w
    pozostałych odpowiedziach do niniejszego pisma można uznać je za usługi w zakresie
    kształcenia. (...)
    41. Czy zajęcia na Uczelni (będące przedmiotem Pana wniosku) stanowią usługi w zakresie
    kształcenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”?
    (...) W ocenie Wnioskodawcy, usługi na Uczelni mogą stanowić usługi kształcenia, ale to
    Organ powinien ocenić czy są to usługi kształcenia, zgodnie z wyżej wskazanym
    przepisem. W przeciwnym razie dojdzie do sytuacji, że Wnioskodawca sam sobie odpowie
    na pytanie które zadał mu Organ. Wnioskodawca bardzo szeroko opisał we wniosku o

    interpretację i w uzupełnieniu jak on rozumie na czym polega, że świadczy usługi
    kształcenia i te uwagi zachowują aktualność.
    42. Czy zajęcia na Uczelni są ściśle związane z usługami w zakresie kształcenia,
    świadczonymi przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk lub instytuty
    badawcze? Jeżeli tak, to:
    a) Czy usługi świadczone przez Pana są niezbędne do wykonania usługi podstawowej, z
      którą są ściśle związane?
    b) Czy głównym celem świadczonych przez Pana usług jest osiągnięcie przez Pana
      dodatkowego dochodu, poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w
      stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia?
    c) Czy usługa podstawowa – z którą są ściśle związane zajęcia na Uczelni – jest
      świadczona przez Pana?
    W ocenie Wnioskodawcy, zajęcia na Uczelni są ściśle związane z usługami w zakresie
    kształcenia, świadczonymi przez Uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk lub
    instytuty badawcze w sposób opisany w niniejszej odpowiedzi na wezwanie w zakresie
    powyższych pytań. Dalsza część pytania Dyrektora KIS:.
    Wnioskodawca nie wie o jaką usługę podstawową pyta Organ. Pytanie jest niezrozumiałe.
    Praca, którą wykonuje Wnioskodawca i usługi, które świadczy są niezbędne by Uczelnia
    mogła wykonywać swoje usługi w zakresie zajęć realizowanych przez Wnioskodawcę –
    jeżeli takie usługi miał na myśli Dyrektor KIS w powyższym pytaniu to w tym znaczeniu
    usługi świadczone przez Wnioskodawcę są niezbędne do wykonania usługi podstawowej
    realizowanej przez Uczelnię.
    Wnioskodawca wykonuje kursy i szkolenia opisane we wniosku o interpretacje i
    uzupełnieniu by osiągnąć dodatkowy dochód. Jego działania są konkurencyjne wobec
    innych podmiotów, które również organizują szkolenia dla fizjoterapeutów o tej samej
    tematyce. Niemniej jednak Wnioskodawca nie wie, które podmioty konkurencyjne
    korzystają ze zwolnienia w podatku VAT w zakresie realizacji szkoleń, a które nie
    korzystają i czy te szkolenia są porównywalne do szkoleń realizowanych przez
    Wnioskodawca (nie wiadomo jaka jest jakość tych szkoleń). (...)
    Wnioskodawca, wszystkie opisane we wniosku czynności świadczy osobiście, ale
    Wnioskodawca nie wie o jaką usługę podstawową pyta Organ. Wnioskodawca realizując
    czynności na Uczelni nie korzysta z usług podwykonawców. Jeżeli Dyrektor KIS rozumie
    usługę podstawową w ten sposób, że jest to usługa świadczona przez Uczelnie na rzecz
    uczestników wykładów to tak jak zostało to opisane w uzupełnieniu Wnioskodawca
    realizuje czynności na Uczelni.
    43. Czy zajęcia na Uczelni będą stanowiły usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy?
    (...) W ocenie Wnioskodawcy, zajęcia prowadzone przez Wnioskodawcę na Uczelni można
    zakwalifikować jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    ale to Wnioskodawca pyta Organ czy będą one stanowiły usługi kształcenia i
    przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o
    podatku od towarów i usług. W ramach swoich obowiązków Wnioskodawca prowadzi
    zajęcia zarówno dla studentów fizjoterapii, jak i dla osób uczestniczących w studiach
    podyplomowych, które są już specjalistami w zawodach medycznych (np.
    fizjoterapeutami, lekarzami, pielęgniarkami) i podnoszą swoje kwalifikacje. Celem tych
    zajęć jest rozwój kompetencji zawodowych oraz przekwalifikowanie uczestników w
    zakresie specjalistycznej wiedzy medycznej, co spełnia definicję kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania zawodowego zgodnie z przepisami ustawy. (...)
    44. Czy ww. usługi będą wykonywane w ramach szkolenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego osób tego potrzebujących?

    Tak, usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach zajęć na Uczelni są częścią
    szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego osób, które tego potrzebują.
    Zarówno studenci, jak i osoby uczestniczące w studiach podyplomowych kształcą się w
    ramach swojej dziedziny zawodowej, rozwijając kompetencje niezbędne do wykonywania
    zawodu lub podnosząc swoje kwalifikacje w określonych specjalizacjach. Tym samym,
    usługi te wpisują się w definicję kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
    zawodowego.
    45. W jaki sposób osoby korzystające z zajęć na Uczelni świadczonych przez Pana będą
    wykorzystywać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy? Czy będzie to
    nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników? Czy
    będzie to nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych?
    Osoby korzystające z zajęć na Uczelni prowadzonych przez Wnioskodawcę wykorzystują
    zdobytą wiedzę i umiejętności bezpośrednio w swojej pracy zawodowej. Celem tych zajęć
    jest podnoszenie kwalifikacji, rozwój umiejętności praktycznych oraz aktualizacja wiedzy
    zawodowej. Szkolenie pozostaje w bezpośrednim związku z branżą i zawodem
    uczestników, umożliwiając im efektywniejsze wykonywanie obowiązków zawodowych oraz
    dostosowanie się do nowych standardów i wymagań w ich specjalizacji. Są to szkolenia
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    46. Czy wskazane we wniosku usługi (zajęcia na Uczelni) prowadzone będą w formach i na
    zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, jeśli tak, to należy wskazać konkretne
    przepisy wraz z nazwą aktów prawnych, z których wynikają te formy i zasady?
    Wnioskodawca prowadzi zajęcia dydaktyczne na uczelni, działając zgodnie z
    obowiązującymi przepisami dotyczącymi kształcenia wyższego. Zajęcia realizowane są
    zgodnie z Ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1574, ze zm.), regulującą funkcjonowanie uczelni wyższych oraz zasady
    prowadzenia kształcenia akademickiego. Ponadto zajęcia prowadzone są zgodnie z
    ustawą dotyczącą działalności fizjoterapeutów tak jak zostało to opisane w odpowiedzi na
    wcześniejsze pytanie organu nr 8 niniejszego pisma.
    47. Czy usługi świadczone przez Pana (zajęcia na Uczelni) są/będą objęte akredytacją w
    rozumieniu przepisów Prawa oświatowego?
    Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego w
    odniesieniu do prowadzonych przez siebie zajęć na Uczelni. Jednakże, po ukończeniu
    studiów podyplomowych uczestnicy otrzymują zaświadczenia wydawane zgodnie z
    przepisami Ministerstwa Edukacji i Nauki (MEiN), potwierdzające ukończenie kształcenia w
    danej specjalizacji. Wnioskodawca, nie wie jakie akredytacje posiada Uczelnia, na której
    pracuje.
    48. Czy zajęcia na Uczelni są/będą w całości albo w co najmniej 70% finansowane ze
    środków publicznych, o których mowa w ustawie o finansach publicznych?
    Wnioskodawca nie posiada informacji, czy zajęcia prowadzone na Uczelni są w całości lub
    w co najmniej 70% finansowane ze środków publicznych w rozumieniu ustawy o finansach
    publicznych. Wnioskodawca nie ma również wiedzy na temat ewentualnych dofinansowań
    uzyskiwanych przez uczestników studiów podyplomowych lub studentów kierunku (...).
    49. Czy posiada/będzie Pan posiadał dokumenty potwierdzające, że finansowanie
    świadczonych usług nastąpi ze środków publicznych?
    Wnioskodawca nie posiada i nie będzie posiadał dokumentów potwierdzających, że
    finansowanie świadczonych usług następuje ze środków publicznych. Kontrola i
    dokumentowanie źródeł finansowania kształcenia nie należy do obowiązków
    Wnioskodawcy – jest to kwestia leżąca po stronie Uczelni oraz ewentualnych instytucji
    finansujących.

    50. Czy celem zajęć na Uczelni jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub
    poprawa zdrowia; jeśli tak w czym przejawia się profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia świadczonych przez Pana usług w zakresie
    przeprowadzania zajęć na Uczelni?
    Profilaktyczny i terapeutyczny charakter zajęć przejawia się w następujących aspektach:
    - przekazywaniu wiedzy i umiejętności praktycznych dotyczących diagnozowania i
      leczenia schorzeń układu ruchu,
    - kształceniu fizjoterapeutów oraz innych specjalistów medycznych w zakresie
      nowoczesnych metod terapii, które służą poprawie zdrowia pacjentów,
    - nauczaniu technik fizjoterapeutycznych i rehabilitacyjnych, które bezpośrednio
      wpływają na poprawę jakości życia pacjentów oraz ich powrót do pełnej sprawności.
    Zajęcia prowadzone przez Wnioskodawcę wpisują się w cele zawodowe fizjoterapeutów,
    które obejmują zarówno zapobieganie chorobom i urazom, jak i przywracanie sprawności
    oraz poprawę zdrowia pacjentów.
    51. Jaki jest/będzie wpływ prowadzonych przez Pana zajęć na Uczelni na poprawę zdrowia?
    Prowadzone przez Wnioskodawcę zajęcia na Uczelni mają bezpośredni wpływ na poprawę
    zdrowia społeczeństwa poprzez kształcenie i podnoszenie kwalifikacji kadry
    fizjoterapeutycznej w Polsce.
    Efekty tego procesu to m.in.:
    - Zwiększenie liczby wykwalifikowanych fizjoterapeutów, co przekłada się na lepszą
      dostępność usług rehabilitacyjnych.
    - Podnoszenie kwalifikacji terapeutów, co wpływa na wyższą jakość świadczonych usług i
      skuteczniejsze leczenie pacjentów.
    - Skrócenie kolejek do specjalistów, dzięki czemu pacjenci mogą szybciej uzyskać pomoc i
      rozpocząć rehabilitację.
    Dzięki kształceniu specjalistów Wnioskodawca przyczynia się do zwiększenia efektywności
    systemu ochrony zdrowia, co ma realny wpływ na poprawę zdrowia pacjentów.
    52. Czy zajęcia na Uczelni wykonuje Pan/będzie Pan wykonywał w ramach zawodów
    medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej?
    Tak, Wnioskodawca wykonuje zajęcia na Uczelni w ramach zawodu medycznego, zgodnie
    z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2024
    r. poz. 799 ze zm.). Wnioskodawca jest fizjoterapeutą, a prowadzone przez Niego zajęcia
    dotyczą kształcenia osób wykonujących zawód medyczny, jakim jest fizjoterapia. Celem
    tych zajęć jest przygotowanie specjalistów do pracy w obszarze ochrony zdrowia, co
    wpisuje się w definicję działalności związanej z zawodami medycznymi.
    Pytania
      1. Czy w stosunku do opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy szkoleń i kursów
        oraz zajęć na Uczelni, które do tej pory były realizowane przez Wnioskodawcę w
        ramach prowadzonej przez Niego jednoosobowej działalności gospodarczej
        wpisanej do CEIDG i które będą prowadzone w przyszłości spełnione są wszystkie
        przesłanki/warunku do skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z art. 43
        ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług opisane w tym przepisie?
        (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 9 marca 2025 r.)
      2. Czy w zakresie realizowanych dotychczas i planowanych w przyszłości szkoleń
        /kursów oraz zajęć na Uczelni opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy
        Wnioskodawca był uprawniony i będzie uprawniony w przyszłości do stosowania
        zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?
        (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 9 marca 2025 r.)

      3. Czy w zakresie realizowanych dotychczas i planowanych w przyszłości szkoleń
        /kursów oraz zajęć na Uczelni opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy
        Wnioskodawca był uprawniony i będzie uprawniony w przyszłości do stosowania
        zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1)
    W ocenie Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym niniejszej sprawy szkolenia/kursy
    oraz zajęcia na Uczelni, które do tej pory były realizowane w ramach prowadzonej przez
    Niego jednoosobowej działalności gospodarczej i które będą realizowane w przyszłości,
    spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
    zawodowego (a więc pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem jak
    również stanowią nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych) określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 zdanie pierwsze ustawy o podatku o
    podatku od towarów i usług. Ponadto, spełniają one definicję szkoleń/kursów z zakresu
    kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego określone w art. 44
    rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) i powyższe wynika z następujących okoliczności.
    Zgodnie z art. 44 ww. rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i)
    dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie
    wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia
    Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze
    następujące okoliczności. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w
    Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś
    lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca
    towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie
    wykonywane w celach zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje dzięki czemu będzie
    w stanie w przyszłości podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód. Jak
    wynika z opisu sprawy, szkolenia skierowane są głównie do fizjoterapeutów, techników
    fizjoterapii, lekarzy i osteopatów, masażystów.
    Zatem, krąg opisanych powyżej podmiotów to są osoby, które po odbyciu szkolenia
    uzyskają lub uaktualnią wiedzę do bieżących lub przyszłych celów zawodowych. Z opisu
    sprawy niewątpliwie wynika, że tematyka szkoleń/kursów pozostaje w bezpośrednim
    związku z zawodem fizjoterapeuty, osteopaty, masażysty. Mając na względzie powyższe,
    bezsprzecznie należy stwierdzić, że opisane w stanie faktycznym niniejszej sprawy
    szkolenia/kursy oraz zajęcia na Uczelni, które do tej pory były realizowane przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego jednoosobowej działalności
    gospodarczej spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania zawodowego (pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem jak również stanowią nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie
    wiedzy do celów zawodowych) określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011

    z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) i
    określone w art. 43 ust. 1 pkt. 29 zdanie pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług.
    W uzupełnieniu do wniosku z 9 marca 2025 r. wskazał Pan, że w ocenie Wnioskodawcy, w
    stosunku do opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy szkoleń i kursów oraz zajęć
    na Uczelni, które do tej pory były realizowane przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej wpisanej do CEIDG i
    które będą prowadzone w przyszłości, spełnione są wszystkie przesłanki/warunku do
    skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o
    podatku od towarów i usług opisane w tym przepisie. Powyższe wynika z następujących
    okoliczności. Opisane we wniosku o interpretacje i w niniejszym piśmie szkolenia/kursy
    spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i przekwalifikowania
    zawodowego określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) i zgodnie z art.
    44 ww. rozporządzenia usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE
    obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak
    również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia. Mając na uwadze powyższe,
    dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego
    i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282
    /2011 z dnia 15 marca 2011 r., należy mieć na uwadze następujące okoliczności. Zgodnie
    ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie
    zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach,
    obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem,
    należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje
    kwalifikacje dzięki czemu będzie w stanie w przyszłości podjąć pracę zarobkową, lub
    wykonywać określony zawód. Jak wynika z opisu sprawy szkolenia skierowane są głównie
    do fizjoterapeutów, techników fizjoterapii, lekarzy i osteopatów, masażystów. Zatem, krąg
    opisanych powyżej podmiotów to są osoby które po odbyciu szkolenia uzyskają lub
    uaktualnią wiedzę do bieżących lub przyszłych celów zawodowych. Z opisu sprawy
    niewątpliwie wynika, że tematyka szkoleń/kursów pozostaje w bezpośrednim związku z
    zawodem fizjoterapeuty, osteopaty, masażysty. Mając na względzie powyższe
    bezsprzecznie należy stwierdzić, że opisane w stanie faktycznym niniejszej sprawy
    szkolenia/kursy oraz zajęcia na Uczelni, które do tej pory były realizowane przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności
    gospodarczej spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania zawodowego (pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem jak również stanowią nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie
    wiedzy do celów zawodowych) określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011
    z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) i
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 zdanie pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem zgodnie z przeformułowanym pytaniem – w ocenie wnioskodawcy –spełnione są
    wszystkie warunki do skorzystania ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o
    podatku od towarów i usług. W zakresie warunku dotyczącego wykonywania szkoleń na
    podstawie odrębnych przepisów został on szczegółowo opisanych w ad 2. W ocenie
    Wnioskodawcy zostały wydane interpretacje indywidualne potwierdzające stanowisko
    Wnioskodawcy.

    Ad 2)
    W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie realizowanych dotychczas i planowanych w
    przyszłości szkoleń/kursów oraz zajęć na Uczelni opisanych w stanie faktycznym niniejszej
    sprawy wnioskodawca był uprawniony i będzie uprawniony w przyszłości do stosowania
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku VAT, ponieważ między innymi są
    to szkolenia prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach.
    Powyższe wynika z następujących okoliczności. Przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz przepisy szczególne przewidują dla niektórych czynności obniżone stawki
    podatku, bądź zwolnienie od podatku. Wśród zwolnień od VAT ustawodawca przewidział
    w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., zwolnienie usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: a) prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub b) świadczone przez
    podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub c)
    finansowane w całości ze środków publicznych – oraz świadczenie usług i dostawę
    towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., uzależnione jest
    od sklasyfikowania świadczonych usług jako usług kształcenia lub przekwalifikowania
    zawodowego innych niż wymienione w pkt 26 oraz następnie spełnienia dodatkowych
    kryteriów wynikających z przytoczonego przepisu, tj. prowadzenia danego szkolenia w
    formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na
    dany rodzaj szkolenia, lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków
    publicznych. Dodatkowo należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 44 rozporządzenia
    wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1) usługi w zakresie kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i)
    Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie
    wiedzy do celów zawodowych.
    Przepis ten kładzie nacisk na to, aby zwolnieniem były objęte zakreślone tą normą usługi
    szkoleniowe, świadczone przez podmioty określone w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006
    /112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej – bez ograniczeń formalistycznych co do czasu ich trwania, a tym samym również
    ich formy, w tym zatem bez konieczności precyzowania ich co do formy i zasad w
    enigmatycznie określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a u.p.t.u. odrębnych przepisach (por.
    wyrok NSA z dnia 4 września 2018 r., I FSK 1640/16). Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt I FSK 1014/12 wskazał, że właściwe
    implementowanie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT powinno polegać na uzależnieniu
    zwolnienia m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego od świadczenia
    takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za
    podobne do celów podmiotów prawa publicznego, a nie od uregulowania kwestii
    prowadzenia takich szkoleń w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach, co w sposób nieuzasadniony treścią przepisu Dyrektywy VAT zawęża zakres
    zwolnienia, przez określenie warunku niewynikającego z tej Dyrektywy.
    Aby uznać organizowane szkolenia za kształcenie zawodowe, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem, musiałoby ono skutkować uzyskaniem lub uaktualnieniem wiedzy
    do celów zawodowych uczestników szkolenia. Dopiero w takim przypadku usługi te mogą
    korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Jak wynika z Ad 1) Wnioskodawca
    prowadzi szkolenia w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone –
    a zatem ta przesłanka jest zwolniona. Odnosząc się do drugiej z wskazanych przesłanek a

    zatem do tego, aby szkolenia były prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach to również ta przesłanka jest spełniona.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, fizjoterapeuta wykonuje zawód m.
    in. wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej. Wykaz czynności, na
    wykonywaniu, których polega wykonywanie zawodu fizjoterapeuty, określa art. 4 ust. 2
    ustawy o zawodzie fizjoterapeuty Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 2015 r.
    o zawodzie fizjoterapeuty: za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również: 1)
    nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia
    zawodowego fizjoterapeutów; 2) prowadzenie prac naukowo -badawczych w zakresie
    fizjoterapii; 3) kierowanie pracą zawodową osób wykonujących zawód fizjoterapeuty; 4)
    zatrudnienie na stanowiskach administracyjnych, na których wykonuje się czynności
    związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem
    świadczeń opieki zdrowotnej; 5) wykonywanie czynności zawodowych określonych w ust.
    2 niebędących świadczeniami zdrowotnymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia
    15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, z późn. zm.) w
    podmiocie, który nie jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą.
    Jak zatem wynika z powyższego, nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie
    pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów po pierwsze jest uregulowana
    ustawowo, a po drugie jest formą wykonywanie zawodu fizjoterapeuty. Zatem, usługi
    szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach niż ustawa o VAT, a mianowicie: przepisach powszechnie obowiązującego
    prawa oraz aktach uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów, w
    szczególności aktach w zakresie zasad etyki i deontologii zawodu fizjoterapeuty oraz
    aktach w zakresie kształcenia fizjoterapeutów.
    W zakresie przepisów powszechnie obowiązującego są to w szczególności:
    · Ustawa o zawodzie fizjoterapeuty;
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej
      realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401;
      dalej: „Rozporządzenie w sprawie praktyki zawodowej fizjoterapeutów”);
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego
      wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319; dalej:
      „Rozporządzenie w sprawie wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty”).
    W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego
    fizjoterapeutów są to w szczególności:
    · Zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022
      II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki
      zawodowej fizjoterapeuty);
    · Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy
      Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie
      ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów.
    Szkolenia będą dotyczyć nauczania pozostającego w bezpośrednim związku z
    wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty, jak również nauczania mającego na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy do celów wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Biorąc pod
    uwagę, że usługi szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych
    w odrębnych przepisach niż ustawa o VAT, a mianowicie: przepisach powszechnie
    obowiązującego prawa oraz aktach uchwalanych przez organy samorządu zawodowego
    fizjoterapeutów, w szczególności aktach w zakresie zasad etyki i deontologii zawodu
    fizjoterapeuty oraz aktach w zakresie kształcenia fizjoterapeutów, to bez wątpienia należy
    uznać, iż usługi szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach.

    Z uwagi na powyższe, należy uznać, że spełniona jest także druga ze wskazanych wyżej
    przesłanek do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. W konsekwencji, tj.
    wobec spełnienia obydwu z wyżej wymienionych przesłanek, art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o VAT znajdzie zastosowanie do usług szkoleniowych.
    Należy zauważyć, że wskazane powyżej regulacje ustawy o VAT stanowią implementację
    do polskiego porządku prawnego przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie podatku
    VAT, a mianowicie Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2005 r., w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L nr 347, str. 1; dalej
    „Dyrektywa VAT”). Ponadto, znaczenie w przedmiotowej sprawie ma także Rozporządzenie
    Wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiające środki
    wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz. Urz. UE. L nr 77, str. 1; dalej:
    „Rozporządzenie wykonawcze do Dyrektywy VAT”). Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
    VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub
    młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką
    działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
    lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez
    dane państwo członkowskie. Z katalogu usług edukacyjnych podlegających zwolnieniu
    wymienionych art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT relewantne w przedmiotowej sprawie, tj.
    w zakresie usług szkoleniowych, są kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie. Z uwagi
    na powyższe, interpretując art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT w zakresie usług
    szkoleniowych można wskazać, iż skorzystanie ze zwolnienia podatkowego uzależnione
    jest od spełnienia następujących dwóch przesłanek:
    1) podmiot powinien świadczyć usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania;
    2) usługi te powinny być prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
      lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne
      przez dane państwo członkowskie.
    W tym kontekście należy zauważyć, iż Dyrektywa VAT nie uzależnia możliwości
    skorzystania ze zwolnienia podatkowego od prowadzenie usług „w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach”.
    Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT wprowadził warunek nieznany
    Dyrektywie. Zatem, ustawa o VAT nadmiernie ogranicza możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT w przedmiotowej sprawie. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29
    lit. a ustawy o VAT stanowi wadliwą implementacje art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT do
    polskiego porządku prawnego. W konsekwencji, przepis ustawy o VAT należy w kontekście
    przedmiotowej sprawy pominąć w zakresie, w jakim przewiduje on warunki wykraczające
    poza treści przepisów Dyrektywy VAT, tj. wymaga, by usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, prowadzone byty w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach i w tym zakresie przepis art. 132 ust. 1 Iit. i
    Dyrektywy VAT należy stosować bezpośrednio.
    Wadliwość implementacji art. 132 ust. 1 pkt i Dyrektywy VAT do polskiego porządku
    prawnego została wielokrotnie potwierdzona w utrwalonej linii orzeczniczej czego
    przykładem są m.in.:
    · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2018 r., sygn. I FSK 1529/16;
    · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2018 r., sygn. I FSK 1541/16.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w
    analogicznych stanach faktycznych, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 20 grudnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.502.2022.2.WH, w
    której wskazano, iż świadczenie usług szkoleniowych na rzecz fizjoterapeutów jest
    zwolnione z podatku od towarów i usług.

    Podobnie: pismo z dnia 27 października 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    znak: 0114-KDIP4-2.4012.453.2023.2.MŻA, pismo z dnia 7 września 2023 r. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0113-KDIPT1-1.4012.465.2023.2.AK, pismo z dnia 13
    lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0112-KDIL1-
    2.4012.201.2023.2.SN.
    Zatem, niezależnie od tego czy w szkoleniach/zajęciach na Uczelni uczestniczą inni
    fizjoterapeuci, a także osteopaci, lekarze, masażyści czy absolwenci studiów I i II stopnia
    kierunków: Fizjoterapia/Rehabilitacja, Pielęgniarstwo, Ratownictwo Medyczne,
    Wnioskodawca ma prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na względzie powyższe należy uznać,
    że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ad 2) jest prawidłowe.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że w ocenie Wnioskodawcy, w zakresie
    realizowanych dotychczas i planowanych w przyszłości szkoleń/kursów oraz zajęć na
    Uczelni opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy Wnioskodawca był uprawniony i
    będzie uprawniony w przyszłości do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o podatku VAT, ponieważ między innymi są to szkolenia prowadzone w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Powyższe wynika z następujących okoliczności. Przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz przepisy szczególne przewidują dla niektórych czynności obniżone stawki
    podatku, bądź zwolnienie od podatku. Wśród zwolnień od VAT ustawodawca przewidział
    w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., zwolnienie usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: a) prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub b) świadczone przez
    podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub c)
    finansowane w całości ze środków publicznych – oraz świadczenie usług i dostawę
    towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., uzależnione jest
    od sklasyfikowania świadczonych usług jako usług kształcenia lub przekwalifikowania
    zawodowego innych niż wymienione w pkt 26 oraz następnie spełnienia dodatkowych
    kryteriów wynikających z przytoczonego przepisu, tj. prowadzenia danego szkolenia w
    formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na
    dany rodzaj szkolenia, lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków
    publicznych.
    Dodatkowo należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady
    (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy
    2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L
    77/1) usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone na
    warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/ WE obejmują
    nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
    nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Przepis ten kładzie nacisk na to, aby zwolnieniem były objęte zakreślone tą normą usługi
    szkoleniowe, świadczone przez podmioty określone w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006
    /112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej – bez ograniczeń formalistycznych co do czasu ich trwania, a tym samym również
    ich formy, w tym zatem bez konieczności precyzowania ich co do formy i zasad w
    enigmatycznie określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a u.p.t.u. odrębnych przepisach (por.
    wyrok NSA z dnia 4 września 2018 r., I FSK 1640/16).
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt I FSK 1014/12
    wskazał, że właściwe implementowanie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT powinno
    polegać na uzależnieniu zwolnienia m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania
    zawodowego od świadczenia takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez
    dane państwo członkowskie za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, a nie

    od uregulowania kwestii prowadzenia takich szkoleń w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach, co w sposób nieuzasadniony treścią przepisu
    Dyrektywy VAT zawęża zakres zwolnienia, przez określenie warunku niewynikającego z tej
    Dyrektywy. Aby uznać organizowane szkolenia za kształcenie zawodowe, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim
    związku z branżą lub zawodem, musiałoby ono skutkować uzyskaniem lub uaktualnieniem
    wiedzy do celów zawodowych uczestników szkolenia. Dopiero w takim przypadku usługi te
    mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z Ad 1) Wnioskodawca prowadzi szkolenia w zakresie kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania świadczone – a zatem ta przesłanka jest zwolniona. Odnosząc się do
    drugiej z wskazanych przesłanek, a zatem do tego aby szkolenia były prowadzone w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach to również ta przesłanka
    jest spełniona.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, fizjoterapeuta wykonuje zawód m.
    in. wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej. Wykaz czynności, na
    wykonywaniu, których polega wykonywanie zawodu fizjoterapeuty określa art. 4 ust. 2
    ustawy o zawodzie fizjoterapeuty
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty: za
    wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również:
    1) nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia
      zawodowego fizjoterapeutów;
    2) prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie fizjoterapii;
    3) kierowanie pracą zawodową osób wykonujących zawód fizjoterapeuty;
    4) zatrudnienie na stanowiskach administracyjnych, na których wykonuje się czynności
      związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem
      świadczeń opieki zdrowotnej;
    5) wykonywanie czynności zawodowych określonych w ust. 2 niebędących świadczeniami
      zdrowotnymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
      działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, z późn. zm.) w podmiocie, który nie
      jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą.
    Jak zatem wynika z powyższego, nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie
    pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów po pierwsze jest uregulowana
    ustawowo a po drugie jest formą wykonywanie zawodu fizjoterapeuty. Zatem, usługi
    szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach niż ustawa o VAT, a mianowicie: przepisach powszechnie obowiązującego
    prawa oraz aktach uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów, w
    szczególności aktach w zakresie zasad etyki i deontologii zawodu fizjoterapeuty oraz
    aktach w zakresie kształcenia fizjoterapeutów.
    W zakresie przepisów powszechnie obowiązującego są to w szczególności:
    · ustawa o zawodzie fizjoterapeuty;
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej
      realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1401;
      dalej: „Rozporządzenie w sprawie praktyki zawodowej fizjoterapeutów”);
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego
      wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319; dalej:
      „Rozporządzenie w sprawie wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty”).
    W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego
    fizjoterapeutów są to w szczególności:

    · Zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022
      II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki
      zawodowej fizjoterapeuty);
    · Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy
      Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie
      ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów.
    Szkolenia będą dotyczyć nauczania pozostającego w bezpośrednim związku z
    wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty, jak również nauczania mającego na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy do celów wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Biorąc pod
    uwagę, że usługi szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych
    w odrębnych przepisach niż ustawa o VAT, a mianowicie: przepisach powszechnie
    obowiązującego prawa oraz aktach uchwalanych przez organy samorządu zawodowego
    fizjoterapeutów, w szczególności aktach w zakresie zasad etyki i deontologii zawodu
    fizjoterapeuty oraz aktach w zakresie kształcenia fizjoterapeutów, to bez wątpienia należy
    uznać, iż usługi szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach. Z uwagi na powyższe, należy uznać, że spełniona jest także druga
    ze wskazanych wyżej przesłanek do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.
    W konsekwencji, tj. wobec spełnienia obydwu z wyżej wymienionych przesłanek, art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT znajdzie zastosowanie do usług szkoleniowych. Należy
    zauważyć, że wskazane powyżej regulacje ustawy o VAT stanowią implementację do
    polskiego porządku prawnego przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie podatku VAT,
    a mianowicie Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2005 r., w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L nr 347, str. 1; dalej
    „Dyrektywa VAT”).
    Ponadto, znaczenie w przedmiotowej sprawie ma także Rozporządzenie Wykonawcze
    Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiające środki wykonawcze do
    dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (wersja przekształcona; Dz. Urz. UE. L nr 77, str. 1; dalej: „Rozporządzenie wykonawcze do
    Dyrektywy VAT”).
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące
    transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe,
    kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą
    towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty
    prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są
    za podobne przez dane państwo członkowskie.
    Z katalogu usług edukacyjnych podlegających zwolnieniu wymienionych art. 132 ust. 1 lit. i
    Dyrektywy VAT relewantne w przedmiotowej sprawie, tj. w zakresie Usług Szkoleniowych,
    są kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie. Z uwagi na powyższe interpretując art.
    132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT w zakresie usług szkoleniowych można wskazać, iż
    skorzystanie ze zwolnienia podatkowego uzależnione jest od spełnienia następujących
    dwóch przesłanek: 1) podmiot powinien świadczyć usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania; 2) usługi te powinny być prowadzone przez odpowiednie podmioty
    prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są
    za podobne przez dane państwo członkowskie.
    W tym kontekście należy zauważyć, iż Dyrektywa VAT nie uzależnia możliwości
    skorzystania ze zwolnienia podatkowego od prowadzenia usług „w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach”. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o
    VAT wprowadził warunek nieznany Dyrektywie.
    Zatem, ustawa o VAT nadmiernie ogranicza możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT w przedmiotowej sprawie. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o
    VAT stanowi wadliwą implementacje art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT do polskiego
    porządku prawnego. W konsekwencji, przepis ustawy o VAT należy w kontekście

    przedmiotowej sprawy pominąć w zakresie, w jakim przewiduje on warunki wykraczające
    poza treści przepisów Dyrektywy VAT, tj. wymaga, by usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, prowadzone byty w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach i w tym zakresie przepis art. 132 ust. 1 Iit. i
    Dyrektywy VAT należy stosować bezpośrednio.
    Wadliwość implementacji art. 132 ust. 1 pkt i Dyrektywy VAT do polskiego porządku
    prawnego została wielokrotnie potwierdzona w utrwalonej linii orzeczniczej czego
    przykładem są m.in.:
    · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2018 r., sygn. I FSK 1529/16;
    · wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2018 r., sygn. I FSK 1541/16.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w
    analogicznych stanach faktycznych, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 20 grudnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.502.2022.2.WH, w
    której wskazano, iż świadczenie usług szkoleniowych na rzecz fizjoterapeutów jest
    zwolnione z podatku od towarów i usług. Podobnie: pismo z dnia 27 października 2023 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0114-KDIP4-2.4012.453.2023.2.MŻA, pismo
    z dnia 7 września 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0113-KDIPT1-
    1.4012.465.2023.2.AK, pismo z dnia 13 lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej znak: 0112-KDIL1-2.4012.201.2023.2.SN.
    Zatem, niezależnie od tego czy w szkoleniach/zajęciach na uczelni uczestniczą inni
    fizjoterapeuci, a także osteopaci, lekarze, masażyści czy absolwenci studiów I i II stopnia
    kierunków: Fizjoterapia/Rehabilitacja, Pielęgniarstwo, Ratownictwo Medyczne
    Wnioskodawca ma prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt.
    29 lit a ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na względzie powyższe należy uznać,
    że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ad 2) jest prawidłowe.
    Ad 3)
    W zakresie realizowanych dotychczas i planowanych w przyszłości szkoleń/kursów oraz
    zajęć na Uczelni opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy Wnioskodawca był
    uprawniony i będzie uprawniony w przyszłości do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1
    pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z następujących
    okoliczności.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku VAT, zwalnia się od podatku: usługi w
    zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów: a) lekarza i lekarza
    dentysty, b) pielęgniarki i położnej, c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2
    ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991), d)
    psychologa.
    Wśród zawodów medycznych niewątpliwie wyróżnić można zawód fizjoterapeuty.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, fizjoterapeuta wykonuje zawód m.
    in. wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
    Zgodnie z art. 2 ww. ustawy: Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem
    medycznym.
    Art. 4 ustawy wprost odnosi się do udzielania świadczeń zdrowotnych przez fizjoterapeutę.
    Skoro powyższa sytuacja ma miejsce to niewątpliwie nauczanie w przedmiocie udzielania
    tych świadczeń ma związek z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i
    poprawą zdrowia.
    Zatem niezależnie od tego czy w szkoleniach uczestniczą inni fizjoterapeuci, a także
    osteopaci, lekarze, masażyści czy absolwenci studiów I i II stopnia kierunków: Fizjoterapia
    /Rehabilitacja, Pielęgniarstwo, Ratownictwo Medyczne Wnioskodawca ma prawo do

    stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Mając na względzie powyższe należy uznać, że w zakresie realizowanych dotychczas i
    planowanych w przyszłości szkoleń/kursów oraz zajęć na Uczelni opisanych w stanie
    faktycznym niniejszej sprawy Wnioskodawca był uprawniony i będzie uprawniony w
    przyszłości do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów
    i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w zakresie:
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy
      dla usług szkoleniowych świadczonych na rzecz fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów i
      ratowników medycznych;
    oraz nieprawidłowe w zakresie:
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy,
      usług szkoleniowych świadczonych przez Pana jako podwykonawcę;
    - zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych oraz
      zajęć na Uczelni na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że
    zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i
    wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi
    usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego
    w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem
    oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz musi świadczyć usługi w zakresie
    kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, że jest ona
    przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane
    przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program
    wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była
    jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu
    zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i
    usługi w zakresie wychowania.
    Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać z kolei
    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile
    świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
    Dokonując oceny, czy usługi szkoleniowe, które Pan świadczy i zamierza świadczyć są
    /będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, należy w
    pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione będą warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26
    ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia
    zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
    Jak wskazano w opisie sprawy, żaden kurs/szkolenie nie było i nie będzie realizowane
    przez Wnioskodawcę jako jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Dodatkowo nie posiada Pan statusu
    uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.

    Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że realizowane przez Pana szkolenia/kursy
    opisane we wniosku nie spełniają i nie będą spełniały przesłanek umożliwiających
    skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    W związku z powyższym należy przeanalizować, czy dla usług (szkolenia, kursy opisane we
    wniosku), które Pan świadczy i zamierza świadczyć spełnione będą przesłanki
    warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29
    ustawy.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty,
    które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe – wyłącznie
    w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków
    publicznych.
    Należy zaznaczyć, że od 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE)
    Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006
    /112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1).
    Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
    Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej orzekł w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa
    warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa
    krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których
    możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w
    tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i
    Montecello, C#498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP,
    C#319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
    Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie
    określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli
    przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie
    zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Ponadto w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w
    sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień
    wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób
    ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem
    VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez
    podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym
    orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT

    uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane
    do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego,
    że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych
    przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww.
    rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po
    jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
    Zauważyć trzeba – opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego – że definicja
    usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na
    „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie
    specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu
    uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub
    uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo formy i zasady tych usług
    szkoleniowych muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan z zawodu fizjoterapeutą i posiada Pan taki tytuł
    zawodowy. W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej między innymi zajmuje
    się Pan pracą z pacjentami w ramach fizjoterapii oraz prowadzi Pan szkolenia.
    Odbiorcami wszystkich kursów opisanych we wniosku byli i będą następujące podmioty:
    fizjoterapeuci, ratownicy medyczni, lekarze i osteopaci. W Pana ocenie, opisane we
    wniosku usługi stanowią i będą stanowić usługi kształcenia zawodowego, a więc będą
    obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź
    nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych z
    niżej wskazanych powodów:
    1. uczestniczący w szkoleniach fizjoterapeuci czy lekarze, a także studenci, którzy są
      przyszłymi fizjoterapeutami mogą zastosować uzyskaną w trakcie kursu/szkolenia
      wiedzę w prowadzonej przez siebie działalności/pracy/zleceniu itp., a więc mogą
      rozszerzyć ofertę sprzedaży usług.
    2. szkolenia/kursy mają charakter teoretyczno-praktyczny.
    3. w trakcie szkoleń/kursów przekazywana jest aktualna wiedza medyczna, która może
      być uwzględniana przy świadczeniu usług medycznych.
    Odbiorcy szkoleń po uczestnictwie w kursie/szkoleniu podniosą i nabędą dodatkowe
    umiejętności praktyczne, które mogą być przez nich wykorzystywane do pracy z pacjentem
    /klientem w codziennej praktyce.
    Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty to również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz
    wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów. Wnioskodawca
    prowadząc kursy/ szkolenia dla fizjoterapeutów realizuje przepisy ustawy o zawodzie

    fizjoterapeuty. W przepisach tych jest wyraźnie mowa o „doskonaleniu zawodowym” i o
    nauczaniu zawodu fizjoterapeuty.
    Kursy/szkolenia będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w zakresie realizowanych dotychczas i
    planowanych w przyszłości szkoleń/kursów opisanych we wniosku był Pan uprawniony i
    będzie Pan uprawniony w przyszłości do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    podatkowego stwierdzić należy, że usługi polegające na przeprowadzaniu ww. szkoleń
    /kursów na rzecz fizjoterapeutów, ratowników medycznych, lekarzy i osteopatów spełniają
    definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż jak wynika z opisu sprawy pozostawać będą w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i będą
    mieć na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.
    Dla oceny, czy ww. usługi szkoleniowe świadczone przez Pana będą zwolnione od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy konieczne jest również – jak wskazano
    wyżej – uznanie, że będą to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach.
    We wniosku wskazał Pan, że prowadząc kursy/szkolenia dla fizjoterapeutów realizuje Pan
    przepisy ustawy o zawodzie fizjoterapeuty. W zakresie przepisów powszechnie
    obowiązujących wskazał Pan następujące przepisy, które odnoszą się do zasad
    wykonywania zawodu fizjoterapeuty i doszkalania:
    · ustawa o zawodzie fizjoterapeuty;
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej
      realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów;
    · rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego
      wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty.
    W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego
    fizjoterapeutów są to w szczególności:
    · zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022 II
      Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki
      zawodowej fizjoterapeuty);
    · kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy
      Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie
      ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów).
    Zatem w tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r.
    o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1213 ze zm.):
      Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.
    W art. 4 ust. 2 ustawy, wskazano na zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych
    związanych z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty.
    Zgodnie z ust. 1 powyższego artykułu:
      Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki
      zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i
      wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
    Stosownie do art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

      Do zadań samorządu należy w szczególności działanie na rzecz stałego podnoszenia
      kwalifikacji zawodowych przez fizjoterapeutów.
    Na podstawie art. 77 pkt 7 ww. ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      Do zakresu działania Krajowej Rady Fizjoterapeutów należy koordynowanie
      doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów.
    Dla oceny charakteru usług szkoleniowych, które zamierza Pan realizować na rzecz
    fizjoterapeutów, istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego
    2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów
    (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r.
    w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018
    r. poz. 1319).
    Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. (poz. 1319) –
    szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań
    zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania,
    wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.
    Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w
    sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik
    nr 1 – Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w
    zakresie fizjoterapii):
      Celami praktyki zawodowej są m.in.:
      11. wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;
      12. nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy
      zawodowej.
    Na mocy § 1 uchwały nr 227/I KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w
    sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów, ustala
    się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do
    niniejszej uchwały. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały Ciągłe Doskonalenia
    Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i
    umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Fizjoterapeuta dokształca się w
    ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie
    teorii i praktyki.
    Zawód fizjoterapeuty został unormowany w ustawie o zawodzie fizjoterapeuty poprzez
    określenie zasad wykonywania przedmiotowego zawodu, a także wskazanie wymaganych
    kwalifikacji pozwalających na świadczenie usług fizjoterapeutycznych w ramach tego
    zawodu.
    Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia
    2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz
    zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), zawód fizjoterapeuty został
    ujęty w grupie 2292 Fizjoterapeuci, kod zawodu 229201 Fizjoterapeuta.
    Zawód osteopaty nie został dotychczas objęty unormowaniami odrębnych aktów
    prawnych. Został on jednak wymieniony na równi z innymi zawodami medycznymi w
    innych przepisach związanych z ochroną zdrowia, a ponadto kształceniu tego rodzaju
    specjalistów podjęły się uczelnie wyższe.
    Wskazać należy, że z załącznika do rozporządzenia ww. Ministra Pracy i Polityki Społecznej
    z 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy
    oraz zakresu jej stosowania w grupie 32 – średni personel do spraw zdrowia, pod pozycją
    323010 został sklasyfikowany zawód osteopaty.
    Żeby zostać dyplomowanym osteopatą konieczne jest posiadanie tytułu lekarza
    medycyny, pielęgniarki, położnej lub fizjoterapeuty.

    Ponadto, w myśl art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r., o zawodach lekarza i
    lekarza dentysty (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 ze zm.):
      Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
    Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada lekarska
      potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49 ustawy z
      dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada
      lekarska na podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji potwierdzającej
      odbycie określonych form doskonalenia zawodowego, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.
    W myśl art. 18 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego nie dotyczy lekarza:
      1) odbywającego staż podyplomowy albo
      2) przebywającego na urlopie macierzyńskim, albo
      3) będącego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby przekraczającej łącznie 50%
      okresu rozliczeniowego.
    Zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego przez uzyskanie
      odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych obliczonych w okresach rozliczeniowych.
    Natomiast na podstawie art. 18 ust. 9 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
      Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku, o
      którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność określenia zakresu stałej
      aktywności lekarzy w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach
      kształcenia.
    W myśl art. 19 ust. 1 tej ustawy:
      Ustawiczny rozwój zawodowy, z wyłączeniem stażu podyplomowego, mogą
      prowadzić:
      1) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;
      2) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia na podstawie
      odrębnych przepisów, w tym uczelnie medyczne, inne uczelnie prowadzące
      działalność dydaktyczną lub badawczą w dziedzinie nauk medycznych i nauk o
      zdrowiu i instytuty badawcze;
      3) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze
      podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów,
      zwane dalej „organizatorami kształcenia”.
    Natomiast stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Warunkami prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego
      są:
      1) posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego w
      szczególności:
      a) cel (cele) kształcenia,
      b) przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,
      c) formę (formy) kształcenia,
      d) wymagane kwalifikacje uczestników,

      e) sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,
      f) sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;
      2) zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego
      rodzaju kształcenia;
      3) zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej,
      w tym dla szkolenia praktycznego;
      4) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego
      narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;
      5) zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres kształcenia
      przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz właściwe
      kwalifikacje do ich wykonywania.
    Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez podmioty,
      o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska właściwa ze
      względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada Lekarska w
      odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia oraz
      organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na terenie całego
      kraju.
    Zgodnie z art. 19a ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Kształcenie w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego wykonywane przez
      przedsiębiorcę jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
      6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236).
    Natomiast w myśl art. 19b ust. 1 cyt. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Podmioty zamierzające wykonywać działalność w zakresie ustawicznego rozwoju
      zawodowego, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2,
      przedstawiają dane potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 19
      ust. 2, oraz składają do właściwej okręgowej rady lekarskiej wniosek o wpis do
      rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy, zwanego dalej
      „rejestrem”, zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1-6.
    Na podstawie art. 19c ust. 1 ww. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
      Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa dla siedziby
      organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby lekarskiej
      będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.
    Szkolenia w zakresie doskonalenia zawodowego dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą
    odbywać się w zupełnie dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i
    przeprowadzania szkoleń z tego zakresu określone zostały w rozporządzeniu Ministra
    Zdrowia z dnia 21 lutego 2022 r. w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia
    zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2022 r. poz. 464).
    Przepis § 1 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia stanowi, że:
      Doskonalenie zawodowe lekarza i lekarza dentysty jest realizowane przez:
      1) udział w kursie medycznym krajowym lub zagranicznym nieobjętym programem
      odbywanej specjalizacji;
      2) udział w kursie medycznym prowadzonym za pośrednictwem środków przekazu
      telewizyjnego lub sieci internetowej z ograniczonym dostępem:
      a) krajowym, który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,

      b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie
      towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot, którego
      działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów
      uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym działalność ta jest
      prowadzona;
      3) udział w krajowym lub zagranicznym kongresie lub zjeździe, krajowej lub
      zagranicznej konferencji lub krajowym lub zagranicznym sympozjum naukowym;
      4) odbycie praktyki klinicznej w krajowym lub zagranicznym ośrodku
      specjalistycznym;
      5) udział w posiedzeniu oddziału stowarzyszenia działającego jako kolegium
      specjalistów albo towarzystwo naukowe w danej dziedzinie medycyny, zwane dalej
      „towarzystwem naukowym”, lub udział w posiedzeniu sekcji albo koła tego
      stowarzyszenia;
      6) udział w szkoleniu wewnętrznym organizowanym przez podmiot leczniczy, w
      którym lekarz lub lekarz dentysta udziela świadczeń zdrowotnych, lub
      organizowanym przez grupę lekarzy lub lekarzy dentystów;
      7) wykład lub doniesienie w formie ustnej lub plakatowej na kursie medycznym,
      kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym krajowym lub
      zagranicznym;
      8) udział w programie edukacyjnym udostępnianym za pośrednictwem środków
      przekazu telewizyjnego, sieci internetowej lub innych mediów, które umożliwiają
      wiarygodne sprawdzenie uzyskanej przez uczestnika wiedzy lub umiejętności i
      potwierdzenie jego tożsamości:
      a) który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
      b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie
      towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot, którego
      działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów
      uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym działalność ta jest
      prowadzona;
      9) uzyskanie w zakresie nauk medycznych stopnia naukowego doktora, doktora
      habilitowanego lub tytułu profesora;
      10) napisanie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej książce
      lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
      11) napisanie i opublikowanie książki o charakterze medycznym, rozdziału w takiej
      książce lub edukacyjnego programu multimedialnego o takim charakterze;
      12) przetłumaczenie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej
      książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
      13) autorstwo lub współautorstwo artykułu opublikowanego w fachowym
      czasopiśmie medycznym wymienionym w aktualnym w dniu opublikowania
      publikacji naukowej wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478, 619, 1630, 2141 i
      2232);
      14) napisanie i opublikowanie artykułu w recenzowanym, fachowym czasopiśmie
      medycznym innym niż czasopismo wymienione w wykazie czasopism sporządzonym
      zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia
      20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

      15) przetłumaczenie i opublikowanie artykułu w fachowym czasopiśmie medycznym,
      o którym mowa w pkt 13 i 14;
      16) sprawowanie funkcji opiekuna stażu podyplomowego;
      17) kierowanie specjalizacją lekarzy lub lekarzy dentystów;
      18) indywidualną prenumeratę czasopisma medycznego wymienionego w
      aktualnym wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce;
      19) przynależność do kolegium specjalistów lub towarzystwa naukowego, o którym
      mowa w pkt 5;
      20) posiadanie aktywnego indywidualnego konta na internetowych edukacyjnych
      platformach medycznych wskazanych przez Naczelną Radę Lekarską.
    Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o zawodzie ratownika
    medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 339):
      1. Ustawa określa:
      1) zasady i warunki wykonywania zawodu ratownika medycznego;
      2) zasady i organizację kształcenia podyplomowego i doskonalenia zawodowego
      ratowników medycznych;
      3) organizację i zakres działania samorządu ratowników medycznych;
      4) zasady odpowiedzialności zawodowej ratowników medycznych.
    W myśl art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie
    ratowników medycznych:
      1. Ratownik medyczny ma prawo i obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego
      przez aktualizację wiedzy i umiejętności zawodowych.
      2. Ustawiczny rozwój zawodowy może być realizowany przez kształcenie
      podyplomowe lub doskonalenie zawodowe.
    Jak stanowi art. 93 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie
    ratowników medycznych:
      Ratownik medyczny ma obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego przez udział
      w następujących formach doskonalenia zawodowego:
      1) kursie doskonalącym;
      2) samokształceniu.
    § 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ustawicznego rozwoju zawodowego
    ratowników medycznych z dnia 18 sierpnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1800) określa:
      1) formy ustawicznego rozwoju zawodowego, o których mowa w art. 93 pkt 2 ustawy
      z dnia 1 grudnia 2022 r. o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie
      ratowników medycznych, zwanej dalej ,,ustawą'';
      2) liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne formy ustawicznego rozwoju
      zawodowego oraz dokumenty potwierdzające ich realizację, a także liczbę punktów
      niezbędnych do dopełnienia obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego;
      3) sposób i tryb realizowania ustawicznego rozwoju zawodowego przez ratowników
      medycznych;
      4) zakres doskonalenia zawodowego ratowników medycznych;

      5) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu
      doskonalącego oraz wzór wniosku o aktualizację wpisu;
      6) sposób potwierdzania zrealizowania przez ratownika medycznego poszczególnych
      form ustawicznego rozwoju zawodowego oraz potwierdzenia przez Krajową Radę
      Ratowników Medycznych, zwaną dalej ,,Krajową Radą'', dopełnienia obowiązku
      ustawicznego rozwoju zawodowego przez ratownika medycznego;
      7) wzór karty ustawicznego rozwoju zawodowego.
    Zgodnie z § 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ustawicznego rozwoju
    zawodowego ratowników medycznych:
      Samokształcenie jest realizowane w następujących formach:
      1) udział w seminarium,
      2) udział w trwających nie krócej niż 4 godziny dydaktyczne, przy czym godzina
      dydaktyczna trwa 45 minut, kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum
      naukowym,
      3) udział w posiedzeniu szkoleniowym stowarzyszenia będącego, zgodnie z
      postanowieniami jego statutu, towarzystwem naukowym albo stowarzyszeniem
      zawodowym o zasięgu krajowym zrzeszającym ratowników medycznych,
      4) przygotowanie i wygłoszenie referatu na trwających nie krócej niż 4 godziny
      dydaktyczne, przy czym godzina dydaktyczna trwa 45 minut, kongresie, zjeździe,
      konferencji, sympozjum naukowym lub posiedzeniu szkoleniowym towarzystwa
      naukowego albo stowarzyszenia zawodowego będących, zgodnie z postanowieniami
      ich statutu, towarzystwem naukowym albo stowarzyszeniem zawodowym o zasięgu
      krajowym zrzeszającym ratowników medycznych,
      5) udział w warsztacie szkoleniowym,
      6) udział w szkoleniu prowadzonym lub zleconym przez:
      a) podmiot, z którym ratownik medyczny ma podpisaną umowę o pracę, umowę
      cywilnoprawną lub pozostaje w stosunku służbowym, albo
      b) wojewodę,
      7) udział w trwającym nie krócej niż 4 godziny dydaktyczne, przy czym godzina
      dydaktyczna trwa 45 minut, kursie realizowanym za pośrednictwem sieci
      internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonym testem,
      8) opublikowanie jako autor albo współautor:
      a) książki naukowej,
      b) książki popularnonaukowej,
      c) artykułu naukowego,
      d) rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej,
      e) artykułu popularnonaukowego,
      f) programu multimedialnego,
      9) opublikowanie tłumaczenia:
      a) książki naukowej lub popularnonaukowej,
      b) rozdziału w książce naukowej lub popularnonaukowej,
      c) artykułu naukowego lub popularnonaukowego,
      d) programu multimedialnego,

      10) udział w kursie samoobrony
      – z zakresu zagadnień, o których mowa w § 9, mając na uwadze pogłębienie i
      aktualizację wiedzy i umiejętności niezbędnych do realizacji zadań ratownika
      medycznego;
      11) uzyskanie tytułu zawodowego magistra w wyniku ukończenia studiów
      przygotowujących do wykonywania zawodu ratownika medycznego;
      12) uzyskanie stopnia naukowego doktora, doktora habilitowanego lub tytułu
      profesora w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu;
      13) udział w mistrzostwach lub zawodach ratownictwa medycznego, organizowanych
      pod patronatem konsultanta krajowego lub konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie
      medycyny ratunkowej, lub zajęcie od pierwszego do trzeciego miejsca na
      mistrzostwach lub zawodach ratownictwa medycznego – organizowanych pod
      patronatem konsultanta krajowego lub konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie
      medycyny ratunkowej;
      14) udział w kursie doskonalącym umiejętności w zakresie prowadzenia pojazdu
      uprzywilejowanego w ruchu drogowym;
      15) przygotowanie do właściwej realizacji zadań w ramach prowadzenia szkoleń dla
      ratowników medycznych lub ratowników, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z
      dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2023 r.
      poz. 1541 i 1560), lub świadczenie pracy związanej z wykonywaniem obowiązków
      określonych dla nauczycieli akademickich w uczelniach prowadzących kształcenie na
      studiach na kierunku ratownictwo medyczne, jednostkach prowadzących szkolenie
      specjalizacyjne lub podmiotach prowadzących kursy kwalifikacyjne;
      16) wolontariat odbywany:
      a) w jednostce systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, w komórkach lub
      oddziałach szpitalnych przez ratownika medycznego wykonującego zadania
      zawodowe w podmiotach, o których mowa w art. 58 ust. 1 ustawy, na podstawie
      porozumienia zawartego między dysponentem jednostki systemu Państwowe
      Ratownictwo Medyczne a ratownikiem medycznym,
      b) w ramach ratownictwa górskiego w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18
      sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na zorganizowanych
      terenach narciarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1154),
      c) w ramach ratownictwa wodnego w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 18
      sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 714),
      d) w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia
      24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2057 oraz z
      2023 r. poz. 1088 i 1560), włączonych do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego,
      podczas działań ratowniczo-gaśniczych, ćwiczeń oraz szkoleń.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem
    lekarzy i fizjoterapeutów, ratowników medycznych. A zatem usługi szkoleniowe, które Pan
    świadczy i zamierza Pan świadczyć na rzecz fizjoterapeutów, lekarzy, ratowników
    medycznych i osteopatów uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego
    obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady
    i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług
    przepisach.

    W konsekwencji usługi szkoleniowe, które Pan świadczy i zamierza świadczyć na rzecz
    fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy i ratowników medycznych prowadzone będą w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych świadczonych na rzecz fizjoterapeutów,
    lekarzy, osteopatów i ratowników medycznych jest prawidłowe.
    W ramach działalności gospodarczej świadczy Pan również szkolenia z „I” w ramach
    współpracy z podmiotami zewnętrznymi oraz szkolenie „J” w związku ze współpracą z
    firmą (...).
    W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że – jak wskazał Pan we wniosku – w zakresie
    współpracy z podmiotami zewnętrznymi – działa Pan jako podwykonawca.
    Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika, że zwolnienia
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do
    dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
    dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli są one niezbędne
    do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku
    do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Wskazania przy tym wymaga, że możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do
    świadczenia usługi ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego wymaga spełnienia warunków wskazanych m.in. w
    wyroku z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College. Po pierwsze, zarówno
    główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle
    związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których
    mowa w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE (por. pkt 34 wyroku Horizon College).
    Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami
    głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do
    dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (por. pkt 38 wyroku Horizon College).
    Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli
    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie
    transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności
    przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT (por. pkt
    42 wyroku Horizon College).
    W świetle ww. wyroku zastosowanie zwolnienia z tytułu świadczenia usług lub dostawy
    towarów ściśle związanych z kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem
    zawodowym wymaga w szczególności tego, ażeby podmiot dokonujący tej czynności
    można było uznać za odpowiedni podmiot prawa publicznego lub inną instytucję
    działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez dane państwo
    członkowskie (w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE). Podmiotem
    takim może być także podmiot, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 oraz w pkt 29 lit. a-c
    ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.
    Zatem, zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
    usługami podstawowymi kształcenia mają zastosowanie, jeżeli:
    · usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,
    · podwykonawca jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub 29 ustawy
      lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.,
    · głównym celem wykonania usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.

    Jak wyżej wskazałem, świadczy Pan usługi szkoleniowe korzystające ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Usługi
    szkoleniowe świadczone przez Pana na rzecz podmiotów zewnętrznych, stanowią/będą
    stanowić usługi ściśle związane z usługami podstawowymi świadczonymi przez podmioty
    zewnętrznego, które są/będą niezbędne do wykonania usługi szkoleniowej podmiotu
    zewnętrznego. Celem tych usług nie jest/nie będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu
    poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do działalności
    przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT. Ponadto –
    jak wynika z wniosku – nie posiada Pan informacji i nie wie Pan, czy Usługi Szkoleniowe
    podmiotów zewnętrznych korzystają ze zwolnienia z VAT.
    Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że usługi
    szkoleniowe, świadczone przez Pana jako podwykonawcę bezpośrednio na rzecz
    podmiotów zewnętrznych, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, w takim zakresie, w jakim stanowią/będą
    stanowiły usługi ściśle związane z usługą podstawową świadczoną przez podmioty
    zewnętrzne zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Natomiast jeżeli podmioty zewnętrzne prowadzące szkolenia, na rzecz którego świadczy
    /będzie Pan świadczyć usługi szkoleniowe, nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnienia
    z podatku od towarów i usług w zakresie usług szkolenia zawodowego, to świadczone
    przez Pana jako podwykonawcę usługi szkoleniowe ściśle związane z usługą
    niekorzystającą ze zwolnienia, nie mogą/nie będą mogły korzystać ze zwolnienia
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy w zw. z art. 43 ust. 17 i ust. 17a ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, usług szkoleniowych świadczonych przez Pana
    jako podwykonawcę w całości uznałem za nieprawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w zakresie realizowanych dotychczas i
    planowanych w przyszłości szkoleń/kursów opisanych we wniosku jak również zajęć na
    Uczelni był Pan uprawniony i będzie Pan uprawniony w przyszłości do stosowania
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty
      b) pielęgniarki i położnej,
      c) medycznych, medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15
        kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972),
      d) psychologa.
    Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy, zwalniają od
    podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń,
    które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w
    ramach zawodów medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Zauważyć
    zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie
    ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b i c
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) – zwanej
    dalej Dyrektywą – zgodnie z którym:

      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
        przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych
        porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego,
        przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane
        placówki o podobnym charakterze;
      c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
        określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT
    podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Powyższe zwolnienie ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia, należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być

    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych
    przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym
    dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej”
    (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości,
    leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w
    sprawie d ́Ambrumenil (C- 307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia
    opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia
    medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy
    medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowotnych.
    Ww. pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez
    Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim
    jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się
    również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie
    Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
    Ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw
    do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania
    medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona
    zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać
    zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-
    212/01.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpringer
    vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że:
      „(...) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z
      podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana,
      pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to
      utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed
      podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do
      takiej usługi”.
    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
      „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części
      składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną
      jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki;
      leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów;
      prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania
      pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo
      poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług

      zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania
      medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie
      konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby,
      zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.
    Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę
    wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy
    interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    Zatem w pierwszej kolejności należy wskazać przesłanki dotyczące podmiotów, które
    muszą być spełnione, aby można było zastosować zwolnienie od podatku VAT dla
    świadczonych usług medycznych.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej.
    Wobec powyższego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami
    ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 799 ze zm.).
    Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: podmiot wykonujący działalność leczniczą –
      podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę
      lub diagnostę laboratoryjnego wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej
      jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: świadczenie zdrowotne – działania służące
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania
      medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących
      zasady ich wykonywania.
    Według art. 11 ustawy o działalności leczniczej:
      Działalność lecznicza w rodzaju ambulatoryjne świadczenia zdrowotne może
      obejmować także udzielanie świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim
      zakresem badania diagnostyczne wykonywane w celu rozpoznania stanu zdrowia i
      ustalenia dalszego postępowania leczniczego.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
      Podmiotami leczniczymi są:
      1) przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
      przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) we wszelkich formach przewidzianych dla
      wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
      2) samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
      3) jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i
      nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw
      wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa
      Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium,
      ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
      pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki
      zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o
      podstawowej opiece zdrowotnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2527),
      4) instytuty badawcze, instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30
      kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 498 oraz z 2023 r.
      poz. 1672),

      5) fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w
      zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności
      leczniczej,
      5a) posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których
      mowa w pkt 5,
      6) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o
      stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku
      Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności
      sumienia i wyznania,
      7) jednostki wojskowe
      – w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan fizjoterapeutą, absolwentem (...). Ukończył Pan
    studia podyplomowe (...). Nie jest Pan podmiotem leczniczym i w konsekwencji nie
    wykonuje Pan usług będących przedmiotem zapytania w ramach działalności leczniczej.
    Szkolenia/kursy nie są działalnością leczniczą, ale wiedza którą uzyskują uczestnicy szkoleń
    /kursów może posłużyć do pracy z pacjentami, czyli do wykorzystywania w działalności
    leczniczej. Nie jest Pan wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność
    leczniczą jako podmiot leczniczy. W trakcie szkoleń/kursów nie były i nie będą świadczone
    usługi medyczne. Szkolenie przygotowuje do świadczenia tych usług. Na kursie uczestnicy
    ćwiczą na sobie. Nie przewiduje Pan udziału pacjentów w celach terapeutycznych,
    szkolenia mają przygotowywać do pracy z pacjentem w codziennej praktyce
    W związku z powyższym – świadcząc usługi szkoleniowe oraz zajęcia na Uczelni – nie
    korzysta Pan ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, z uwagi na
    niespełnienie przesłanki podmiotowej, tj. brak statusu podmiotu leczniczego
    usługodawcy. Ww. przepis wprost wskazuje, że zwolnieniu na jego podstawie podlegają
    usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach działalności leczniczej przez
    podmioty lecznicze. W świetle wskazanych okoliczności i ww. przepisów ustawy o
    działalności leczniczej nie spełnia Pan tych warunków.
    Odnosząc się natomiast do możliwości zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy dla świadczonych przez Pana usług, zasadnym jest
    przeanalizowanie, czy usługi będące przedmiotem wniosku są/będą świadczone przez
    Pana w ramach wykonywania zawodów medycznych.
    W świetle przywołanej wyżej regulacji należy zauważyć, że warunkiem zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest
    spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
    1) przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
      być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej,
      psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
      działalności leczniczej;
    2) przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Zatem przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych
    odsyłając do kolejnych uregulowań.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:

      Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny – osobę
      uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń
      zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do
      udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej
      dziedzinie medycyny.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów
    medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez
    osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń
    zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania
    świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma
    na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń
    opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje
    zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem
    zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie
    jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika
    medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje
    jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały
    określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie
    „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status
    jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa
    takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do
    osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia
    mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje
    należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem
    zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie
    jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ustawy o zawodzie
    fizjoterapeuty:
      Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.
    Natomiast stosownie do treści art. 4 ust. 4 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
      Świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 2, udziela samodzielnie
      fizjoterapeuta posiadający tytuł:
      1) magistra uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 1 i 1a;
      2) magistra uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 2-7, oraz co
      najmniej 3#letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty;
      3) licencjata uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3 pkt 2 lub 3, oraz co
      najmniej 6#letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty;
      4) zawodowy technika fizjoterapii uzyskany w sposób, o którym mowa w art. 13 ust. 3
      pkt 8, oraz co najmniej 6-letnie doświadczenie w zawodzie fizjoterapeuty.
    Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia
    2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz
    zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), zawód fizjoterapeuty został
    ujęty w grupie 2292 Fizjoterapeuci, kod zawodu 229201 Fizjoterapeuta.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan fizjoterapeutą, absolwentem (...). Ukończył Pan
    studia podyplomowe (...). W konsekwencji przesłanka o charakterze podmiotowym została
    spełniona.

    Następnie należy przeanalizować przesłanki o charakterze przedmiotowym.
    Dla zastosowania zwolnienia od VAT istotny będzie cel wykonywanych świadczeń. Ze
    zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter
    diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie
    będzie objęte zwolnieniem podatkowym.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że szkolenia/kursy nie są działalnością leczniczą. W trakcie
    szkoleń nie są i nie będą świadczone usługi medyczne. Nie przewiduje Pan udziału
    pacjentów w celach terapeutycznych, szkolenia mają przygotowywać do pracy z
    pacjentem w codziennej praktyce W trakcie szkoleń/kursów ich uczestnicy nie uzyskiwali i
    nie będą uzyskiwali dla siebie świadczeń opieki medycznej. Natomiast odnosząc się zajęć
    na Uczelni wskazał Pan, że na zlecenie Uczelni świadczy Pan usługi przekazywania wiedzy
    jako wykładowca, prowadząc zajęcia dydaktyczne. W ramach współpracy opracowuje Pan
    program dydaktyczny, przygotowuje materiały związane z kształceniem oraz realizuje
    proces nauczania poprzez prowadzenie zajęć dla studentów i wykonuje czynności
    polegające na kształceniu studentów.
    W konsekwencji, biorąc pod uwagę wskazane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że w
    przypadku realizowanych dotychczas i planowanych w przyszłości szkoleń/kursów
    opisanych we wniosku oraz zajęć na Uczelni nie był Pan uprawniony i nie będzie Pan
    uprawniony w przyszłości do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, gdyż
    świadczone usługi nie służą/nie będą służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wnioskiem nr 3
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i opisem
    zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Końcowo informuję, że niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części
    dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla usług szkoleniowych świadczonych
    na rzecz fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów i ratowników medycznych, zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, usług
    szkoleniowych świadczonych przez Pana jako podwykonawcę oraz zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług szkoleniowych oraz zajęć na Uczelni
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
    Z kolei wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług świadczonych przez
    Pana na rzecz Uczelni rozstrzyga postanowienie o zastosowaniu do sprawy interpretacji
    ogólnej z 9 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDIL3.4012.834.2024.1.LS.
    Dodatkowo wskazuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Pana wniosku (pytania). Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego
    stanowiska nieobjęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – rozpatrzone.
    Jednoznacznie wskazał Pan, że pytania wskazane we wniosku o interpretacje nie dotyczą
    studentów w trakcie nauki na studiach, tylko pozostałych opisanych we wniosku
    uczestników szkoleń. Ponadto w odpowiedzi na pytanie Organu o treści: „Do jakich grup
    odbiorców kierowane są/będą szkolenia/kursy?”, wskazał Pan, że „(...) odpowiadając na
    pytanie Organu wskazuje Pan, że odbiorcami wszystkich kursów opisanych we wniosku o
    interpretacje oraz w uzupełnieniu byli i będą następujące podmioty: fizjoterapeuci,
    ratownicy medyczni, lekarze i osteopaci”. Zatem w niniejszej interpretacji odniesiono się
    tylko do ww. podmiotów.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.