Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.106.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży udziału w
zabudowanych działkach nr 1 i nr 2 na podstawie art. 43 ust. 1
pkt 10 ustawy, opodatkowanie sprzedaży udziału w
niezabudowanych działkach nr 3 i nr 4 bez uwzględnienia
zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, w zakresie:
      - zwolnienia od podatku VAT sprzedaży udziału w zabudowanych działkach nr 1 i nr 2
        na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
      - opodatkowania sprzedaży udziału w niezabudowanych działach nr 3 i nr 4 bez
        uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismem z 27 marca 2025 r. (wpływ 11 kwietnia 2025 r.) oraz pismem
    sygnowanym datą 23 stycznia 2025 r. (wpływ 14 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w piśmie, które wpłynęło 11
    kwietnia 2025 r.)
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności na zasadach współwłasności w udziale
    wynoszącym 1/5 do nieruchomości położonej w miejscowości (...), obręb (...), (...), powiat
    (...), województwo (...), składającej się z działki ewidencyjnej nr 3 o obszarze (...) ha, dla
    której Sąd Rejonowy (...) Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...). Udziały w prawie
    własności nieruchomości nabyto od osób fizycznych na podstawie prawomocnego
    postanowienia Sądu Rejonowego (...) Wydział (...) o stwierdzeniu nabycia spadku
    wydanego dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt (...).

    Wnioskodawcy przysługuje w udziałach wynoszących po 1/5 części, nieruchomości
    położonej w miejscowości (...), obręb (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...),
    składającej się z działki ewidencyjnej nr 1 o obszarze 0,4818 ha, dla której Sąd Rejonowy
    (...) Wydział (...) prowadzi w księgę wieczystą nr (...). Udziały w prawie własności
    nieruchomości nabył od osób fizycznych na podstawie: prawomocnego postanowienia
    Sądu Rejonowego (...) Wydział (...), w sprawie o dział spadku, wydanego dnia 21
    października 2014 r. sygn. akt (...).
    Wnioskodawcy przysługuje w udziałach wynoszących po 1/5 części, nieruchomości
    położonej w miejscowości (...), obręb (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...),
    składającej się z działek ewidencyjnych nr 4 i 2 o łącznym obszarze 0,4453 ha, dla której
    Sąd Rejonowy (...) Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...), przy czym, zgodnie z
    treścią księgi wieczystej, łączna powierzchnia przedmiotowych nieruchomości wynosi
    0,4485 ha. Nieruchomości nabyto od osób fizycznych na podstawie prawomocnego
    postanowienia Sądu Rejonowego (...) Wydział (...) stwierdzeniu nabycia spadku wydanego
    dnia 19 czerwca 1995 r. Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie
    wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi
    przedsiębiorstwa.
    Działka ewidencyjna nr 1 zabudowana jest dwoma budynkami gospodarczymi, działka
    ewidencyjna nr 2 jest zabudowana budynkiem gospodarczym i budynkiem mieszkalnym,
    natomiast działki nr 3 i nr 4 są niezabudowane, a ponadto łącznie mają zapewniony
    bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    W rejestrze gruntów prowadzonym przez Prezydenta Miasta (...) działki ewidencyjne: nr 3,
    o obszarze 0,0283 ha, nr 1, o obszarze 0,4818 ha, nr 4 o obszarze 0,0062 ha, nr 2 o
    obszarze 0,4391 ha, położone są w województwie (...), powiecie (...), jednostce
    ewidencyjnej (...), obrębie (...) i oznaczone są: działka nr 3 jako grunty orne (RV), działki nr 1
    i nr 4 jako tereny mieszkaniowe (B) i grunty orne (RV), działka nr 2 jako drogi (dr).
    Zgodnie z uchwałą nr: (...) Rady Miasta (...) z dnia 17 kwietnia 2012 r., działki ewidencyjne
    nr 3, 4, 1 i 2 są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przy czym
    działka nr 3 oznaczona jest symbolem IZO/WS/K – tereny zieleni otwartej z wodami
    powierzchniowymi śródlądowymi i infrastrukturą techniczną – kanalizacją, działka nr 1 i
    działka nr 2 oznaczone są symbolami IZO/WS/K – tereny zieleni otwartej z wodami
    powierzchniowymi, śródlądowymi i infrastrukturą techniczną – kanalizacją, 3U/MN –
    tereny zabudowy usługowej lub zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, MN – tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, 2KD-D – tereny komunikacji – drogi publiczne,
    działka nr 4 oznaczona jest symbolem 3U/MN – tereny zabudowy usługowej lub zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej. Ponadto działki nie leżą w obszarach rewitalizacji lub
    Specjalnej Strefy Rewitalizacji oraz dla działek nie wydano decyzji o warunkach zabudowy.
    Działka nr 3, 4, 1 i 2 nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu oraz decyzją
    wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasu.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce:
      - działkę ewidencyjną nr 3 o powierzchni 0,0283 ha, dla której Sąd Rejonowy (...)
        Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...),
      - działkę ewidencyjną nr 1, o powierzchni 0,4818 ha, dla której Sąd Rejonowy (...)
        Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...),
      - działki ewidencyjne nr 4 i 2, o łącznej powierzchni 0,4453 ha, dla której Sąd Rejonowy
        (...) Wydział (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Co ważne, działki te obecnie są wydzierżawione Spółce mającej dokonać ich zakupu pod
    działalność gospodarczą. Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z
    nieruchomością, co zostanie opisane poniżej ((...) z dnia 23 października 2024 r. zawarta
    na czas nieoznaczony).
    Kupująca Spółka planuje na działce nr 3 o powierzchni 0,0283 ha, nr 1 o powierzchni
    0,4818 ha, nr 4 i nr 2 o łącznej powierzchni 0,4453 ha, wybudować obiekt handlowo-

                              2usługowy o powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia 23 października 2024 r. – umowa przedwstępna,
    kupująca nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności
    związanych z inwestycją na tych działkach. To jest Spółka zobowiązuje się do:
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy
                    2nie mniejszej niż 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
        miejsc postojowych.
      2. Uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na rozbiórkę budynków posadowionych na przedmiotowej
        nieruchomości.
      3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości.
      4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie
        odpowiednich nasadzeń zamiennych.
      5. Uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
        wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego.
      6. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
        skutkującego koniecznością rekultywacji.
      7. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
      8. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
      9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    10. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania dla działki 3, 4, 1 i 2, zgodnie z
        którym Kupująca Spółka będzie mogła posadowić na przedmiotowej nieruchomości
                                                  2jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o pow. użytkowej 527,40 m w tym
                        2salą sprzedaży o pow. 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum
        20 miejsc postojowych.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującą powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu działki nr 3, 4, 1 i 2.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
      1. W stosunku do tych działek Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w
        celu ich uatrakcyjnienia.
      2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie
        podejmował żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach
        masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie,
        radiu.
      3. Powyższe nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w
        działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

      4. Działka nr 1 i nr 2, które mają być przedmiotem sprzedaży są zabudowane, a
        działki nr 3 i nr 4 są niezabudowane.
      5. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działki nr 3, 4, 1 i 2 Spółce, która planuje je
        zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
      6. Nabycie nie było udokumentowane fakturą.
      7. Nabycie działki było opodatkowane podatkiem VAT.
      8. Podatek od nabycia nie został odliczony.
      9. Działki nie były wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
      10. Działka nie była wykorzystywana do działalności rolniczej.
      11. Działka była wykorzystywana do celów prywatnych.
      12. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT.
      13. Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.
      14. Nabycie nieruchomości nastąpiło ponad 2 lata temu.
      15. Nieruchomość nie była modernizowana, tym samym podatek od nabycia nie został
        odliczony.
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującej pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków
    oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
    związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej, sieci
    kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców. Ponadto Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie
    przez Kupującą Nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą
    przedmiotem umowy, celem przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań
    i niezbędnych czynności teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez
    Kupującą.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
      1. W jaki dokładnie sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan działki nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4
        w których posiada Pan udział, od momentu nabycia do momentu sprzedaży?
        Odpowiedź:
          Były to cele prywatne, trzymanie prywatnych rzeczy. Po podpisaniu umowy
          przedwstępnej była dzierżawa (zwolnienie z VAT ze względu na wysokość
          czynszu).
      2. Czy rozbiórka budynków znajdujących się na działce nr 1 oraz na działce nr 2, o
        których mowa we wniosku, zostanie przeprowadzona przed sprzedażą

        posiadanego przez Pana udziału we współwłasności ww. działek, czy po sprzedaży?
        Proszę udzielić informacji odrębnie dla każdego budynku, ze wskazaniem, na której
        działce się znajduje.
        Odpowiedź:
          Rozbiórka budynków na działce 1 i działce 2 zostanie przeprowadzona po
          sprzedaży udziału. Rozbiórki dokona kupująca Spółka. Dotyczy obu budynków.
      3. W przypadku, gdy przedmiotem sprzedaży będą działki zabudowane, to proszę
        wskazać:
        a) czy dwa budynki gospodarcze znajdujące się na działce nr 1 oraz budynek
          gospodarczy i budynek mieszkalny znajdujące się na działce nr 2, zostały przez
          Pana wybudowane czy nabyte?
        b) czy z tytułu nabycia lub wybudowania ww. budynków przysługiwało Panu prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
        c) w jaki sposób ww. budynki były/są wykorzystywane przez Pana od momentu
          nabycia do momentu sprzedaży?
        d) czy ww. budynki były wykorzystywane przez Pana wyłącznie do czynności
          zwolnionych od podatku VAT?
        e) czy ww. budynki były kiedykolwiek przedmiotem zawartych przez Pana z
          podmiotami trzecimi umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym
          charakterze?
        f) czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków lub ich części w rozumieniu
          art. 2 pkt 14 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
          (i) dokładną datę pierwszego zasiedlenia;
          (ii) jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części ww. budynków, to proszę
            wskazać w jakiej części?
          (iii) w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynków
            lub jego części?
          (iv) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków lub ich części a ich
            dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
        g) czy ponosił Pan wydatki na ulepszenie lub przebudowę ww. budynków w
          rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej
          30% wartości początkowej tego obiektu? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
          (i) kiedy takie wydatki były ponoszone?
          (ii) czy ulepszenie budynków prowadziło do ich przebudowy, tj. dokonania
            istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub
            w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia?
          (iii) czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało Panu prawo do odliczenia
            podatku naliczonego?
          (iv) czy po dokonaniu tych ulepszeń ww. budynki były oddane do
            użytkowania, w tym również na potrzeby własnej działalności
            gospodarczej oraz czy w momencie ich dostawy minie okres dłuższy niż
            dwa lata licząc od momentu oddania tego obiektu do użytkowania po
            dokonaniu ulepszeń?
        Odpowiedź:
          a) Zostały nabyte.
          b) Podatek od nabycia nie został odliczony.
          c) Były to wyłącznie cele prywatne. Po podpisaniu umowy przedwstępnej była
            dzierżawa (zwolnienie z VAT ze względu na wysokość czynszu).
          d) Nie, oprócz umowy dzierżawy zawartej z kupującą spółką.

          e) Tak. Nabycie nastąpiło ponad 2 lata temu. Budynki zostały oddane do
            użytkowania w marcu 1990 r.
          f) Tak.
          g) Nie ponosiłem. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenia.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie, które wpłynęło 11 kwietnia 2025 r.)
    1. Czy sprzedaż zabudowanej działki o nr 1 i nr 2, jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT?
    2. Czy sprzedaż niezabudowanych działek nr 3 i nr 4 jest opodatkowana bez
      uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie, które wpłynęło 11 kwietnia
    2025 r.)
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki
    niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Tym samym, sprzedaż wydzielonej działki przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako
    odpłatna dostawa towarów.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że
    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie
    udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami
    z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty
    majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
    (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
    majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności majątkowej
    małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest
    współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na
    zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). Tym samym oboje małżonkowie muszą
    dokonać sprzedaży nieruchomości. Tym samym, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży
    działki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

      - dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      - pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
        okres krótszy niż 2 lata. Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy
        sprzedaży jest zabudowana.
    Od czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawca nie ponosił nakładów remontowych
    ani nie przeprowadzał zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do
    zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynków posadowionych na działce nr 1 i nr 2 doszło do pierwszego
    zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął już okres co
    najmniej dwóch lat.
    Tym samym, została spełniona definicja pierwszego zasiedlenia. Ponadto w odniesieniu
    do przedmiotowych budynków nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby
    ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być
    krótszy niż 2 lata. W związku z tym, w Pana ocenie dostawa wskazanej w zdarzeniu
    przyszłym działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy
    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę
    dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż
    budynku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w tym przypadku może on skorzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania działki nr 1 i nr 2 z opodatkowania podatkiem VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej działki nr 3 i nr 4 jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności.
    Problematyka ta została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia
    wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195
    Kodeksu cywilnego).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że

    współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak
    czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z

    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, o przejawie aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami,
    można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego przybierają formę
    zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce nr 3 i nr 4 od momentu nabycia do momentu
    zbycia nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych.
    W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Jak to wskazano w opisie powyżej działki nr 3 i nr 4 oznaczone są w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako: Działka nr 3 oznaczona jest symbolem IZO/WS/K
    – tereny zieleni otwartej z wodami powierzchniowymi śródlądowymi i infrastrukturą
    techniczną – kanalizacją, Działka nr 4 oznaczona jest symbolem 3U/MN – tereny zabudowy
    usługowej lub zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Tym samym, z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te,
    które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 3 i nr 4 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i

    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo, że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 3 i nr 4 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującej. Tym samym, Wnioskodawca
    twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupująca będzie bowiem w jego imieniu dokonywała
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki nr 3 i nr 4. Przechodząc do
    możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane, zdaniem
    Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania.
    Wnioskodawca uważa bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki
    charakter, a także obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są to
    tereny wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.

    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
      - lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      - sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działki będą objęte decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działki będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki nr 3 i nr 4 stanowiących teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie, w związku z tym, iż działki nie korzystają ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał ich sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką
    transakcję Wnioskodawca musi udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem

    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje
    poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy
    jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa
    UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą
    na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej
    od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona
    dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyr. TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny.

    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo, Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
    W świetle art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo

      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu
      mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu
      na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo własności na zasadach współwłasności
    w udziale wynoszącym 1/5:
      - w nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej nr 3 o obszarze 0,0283 ha.
        Udziały w prawie własności nieruchomości nabyto od osób fizycznych na podstawie
        prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego dnia 12
        maja 2014 r.
      - w nieruchomości położonej składającej się z działki ewidencyjnej nr 1 o obszarze
        0,4818 ha . Udziały w prawie własności nieruchomości nabyto od osób fizycznych
        na podstawie: prawomocnego postanowienia w sprawie o dział spadku, wydanego
        dnia 21 października 2014 r.
      - w nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych nr 4 i 2 o łącznym obszarze
        0,4453 ha. Nieruchomości nabyto od osób fizycznych na podstawie prawomocnego
        postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego dnia 19 czerwca 1995 r.
    Nieruchomości nie były w okresie 5 lat i nie są aktualnie wykorzystywane na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowią przedsiębiorstwa.
    Działka ewidencyjna nr 1 zabudowana jest dwoma budynkami gospodarczymi. Działka
    ewidencyjna nr 2 jest zabudowana budynkiem gospodarczym i budynkiem mieszkalnym.
    Dwa budynki gospodarcze znajdujące się na działce nr 1 oraz budynek gospodarczy i
    budynek mieszkalny znajdujące się na działce nr 2, zostały przez Pana nabyte. Nabycie
    budynków nastąpiło ponad 2 lata temu. Budynki zostały oddane do użytkowania w marcu
    1990 r. Nie ponosił Pan wydatków na ulepszenie ww. budynków. Rozbiórka budynków na
    działce nr 1 i nr 2 nastąpi po sprzedaży. Rozbiórki dokona kupująca Spółka.
    Natomiast działki nr 3 i nr 4 są niezabudowane, a ponadto łącznie mają zapewniony
    bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Od momentu nabycia wykorzystuje Pan działki niezabudowane nr 3 i nr 4 oraz budynki
    znajdujące się na działkach nr 1 i nr 2 na cele prywatne.
    Działki nr 3, 4, 1 i 2 są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    przy czym działka nr 3 oznaczona jest symbolem IZO/WS/K – tereny zieleni otwartej z
    wodami powierzchniowymi śródlądowymi i infrastrukturą techniczną – kanalizacją, działka
    nr 1 i działka nr 2 oznaczone są symbolami IZO/WS/K – tereny zieleni otwartej z wodami

    powierzchniowymi, śródlądowymi i infrastrukturą techniczną – kanalizacją, 3U/MN –
    tereny zabudowy usługowej lub zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, MN – tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, 2KD-D – tereny komunikacji – drogi publiczne,
    działka nr 4 oznaczona jest symbolem 3U/MN – tereny zabudowy usługowej lub zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Nabycie działek nie było udokumentowane fakturą.
    Obecnie wydzierżawia Pan działki nr 3, 4, 1 i 2 wraz ze znajdującymi się na nich budynkami
    Spółce, która planuje je zakupić.
    Kupująca Spółka planuje na działce nr 3 o pow. 0,0283 ha, działce nr 1 o pow. 0,4818 ha, i
    działkach nr 4 i nr 2 o łącznej powierzchni 0,4453 ha, wybudować obiekt handlowo-
                              2usługowy o powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym z dnia 23 października 2024 r. – umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tych działkach. To jest Spółka zobowiązuje się m.in. do:
      1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
        której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy
                    2nie mniejszej niż 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
        miejsc postojowych.
      2. Uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na rozbiórkę budynków posadowionych na przedmiotowej
        nieruchomości.
      3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
        organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
        nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
        koncepcji Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu
        ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości.
      4. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych.
      5. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
        kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
      6. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym.
      7. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania dla działki 3, 4, 1 i 2, zgodnie z
        którym Kupująca Spółka będzie mogła posadowić na przedmiotowej nieruchomości
                                                  2 jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o pow. użytkowej 527,40 mw tym
                        2salą sprzedaży o pow. 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum
        20 miejsc postojowych.
    W stosunku do tych działek nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia. Samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał Pan sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    Powyższe nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane przez Pana w działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Udzielił Pan Kupującej pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych,
    dotyczących przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej, sieci kanalizacyjnej,
    wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie

    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest
    nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców.
    Ponadto wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez Kupującą Nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust. 11 ustawy Prawo
    Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępnia Pan Kupującej nabywaną Nieruchomość, będącą
    przedmiotem umowy, celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Wobec powyższego, aby ustalić, czy planowana transakcja sprzedaży udziałów w prawie
    własności niezabudowanych działek nr 3 i nr 4 oraz zabudowanych działek nr 1 i nr 2 na
    rzecz Kupującej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy
    przeanalizować całokształt działań, jakie Pan podjął w odniesieniu do działek będących
    przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności,
    będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, w odniesieniu do działek nr 3, 4, 1 i 2, udzielił Pan wraz z
    pozostałymi współwłaścicielami Kupującej pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych powyżej, w szczególności składania wniosków
    oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
    związanych z uzyskaniem na terenie działek nr 3, 4, 1 i 2 szczegółowo opisanych powyżej
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosku w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Zauważyć należy, iż fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez
    Pana ale przez osoby trzecie (Kupującą), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pana
    sytuację prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą
    wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy (Pana). Kupująca, dokonując
    ww. działań, uatrakcyjni działki nr 3, 4, 1 i 2, będące nadal w Pana współwłasności.
    Działania te, dokonywane za Pana pełną zgodą wpłyną generalnie na podniesienie
    atrakcyjności ww. działek jako towaru i wzrost ich wartości. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej, działki nr 3, 4, 1 i 2 stanowią Pana współwłasność i będą podlegać wielu
    czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane”
    w Pana sferze podatkowoprawnej. W tym kontekście bez znaczenia pozostanie
    okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę (Kupującą Spółkę).
    W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będą działki nr 3, 4, 1 i 2 o zupełnie
    innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg
    czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności ww. działek i ostatecznie ich sprzedaż.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Pana stosownego
    pełnomocnictwa Kupującej skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności
    podejmowane przez nabywcę będą podejmowane w Pana imieniu i na Pana korzyść,
    ponieważ to Pan jako właściciel ww. działek na zasadach współwłasności będzie stroną w
    postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonanie wszelkich
    czynności z nią związanych.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzić należy, że dokonując opisanych wyżej czynności w odniesieniu do działek nr 3,
    4, 1 i 2, stanowiących współwłasność, będzie Pan podejmował działania podobne do tych,
    jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
    których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. będzie

    wykazywał Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy
    będzie składnik Pana majątku osobistego, a sprzedaż działek nr 3, 4, 1 i 2, będzie
    stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    Ponadto, z opisu sprawy wynika, że działki nr 3, 4, 1 i 2 zostały wydzierżawione Kupującej
    Spółce.
    Na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, wskazać należy, iż z tytułu dzierżawy przedmiotowych działek,
    straciły one charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych działek nr 3, 4, 1 i 2 spowodowało, że ww. działki są wykorzystywane w
    działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.
    Tym samym należy stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie dostawą dokonaną w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan w stosunku do
    tej dostawy będzie działać jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy działek nr 3, 4,
    1 i 2, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy sprzedaż zabudowanych
    działek nr 1 i nr 2 korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.

    Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      – energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      – wyrobów tytoniowych,
      – samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    W świetle art. 2 pkt 14 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Zatem, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Natomiast gdy nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części,
    dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt
    prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia
    takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, aby ocenić, czy dostawa przez Pana
    nieruchomości, tj. dwóch budynków gospodarczych znajdujących się na działce nr 1 oraz
    budynku gospodarczego i budynku mieszkalnego znajdujących się na działce nr 2 będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy
    względem ww. budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w stosunku do budynków
    posadowionych na działce nr 1 i nr 2, będących przedmiotem sprzedaży, doszło do
    pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą ww. budynku
    upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto wskazał Pan, że nie ponosił nakładów na
    ulepszenie przedmiotowych budynków.
    Zatem w przypadku dostawy dwóch budynków gospodarczych znajdujących się na działce
    nr 1 oraz budynku gospodarczego i budynku mieszkalnego znajdujących się na działce nr
    2 zostaną spełnione warunki umożliwiające skorzystanie przy ich sprzedaży ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z powyższym sprzedaż gruntu, z którym związane są ww. budynki, będzie
    zwolniona od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29a
    ust. 8 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana udziału 1/5 w prawie własności
    zabudowanych działek nr 1 i nr 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów
    i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W związku z zastosowaniem do dostawy ww. budynków posadowionych na działkach nr 1
    i nr 2 zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania dla tej dostawy zwolnienia od
    podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te
    mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem,
    o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Przechodząc natomiast do kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności
    sprzedaży udziału w prawie własności niezabudowanych działek nr 3 i nr 4, należy
    zauważyć, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:
      Grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Wskazał Pan, że przedmiotem dostawy będzie udział w niezabudowanych działkach nr 3 i
    nr 4. Przedmiotowe działki są objęte miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, przy czym działka nr 3 oznaczona jest symbolem IZO/WS/K – tereny
    zieleni otwartej z wodami powierzchniowymi śródlądowymi i infrastrukturą techniczną –
    kanalizacją a działka nr 4 oznaczona jest symbolem 3U/MN – tereny zabudowy usługowej
    lub zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Ponadto, warunkiem zawarcia umowy
    przyrzeczonej jest zmiana miejscowego planu zagospodarowania dla ww. działek, zgodnie
    z którym Kupująca Spółka będzie mogła posadowić na przedmiotowej nieruchomości
                                              2jednokondygnacyjny obiekt handlowo – usługowy o pow. użytkowej 527,40 m w tym salą
                2sprzedaży o pow. 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc
    postojowych.
    W konsekwencji powyższego, należy wskazać, że ww. działki nr 3 i nr 4 będą spełniały, na
    dzień transakcji, definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym
    samym, dostawa tych działek nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy.
    W takiej sytuacji nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem zgodnie z ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy,
    zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie ma zastosowania do podatników
    dokonujących dostaw terenów budowlanych.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    Jak już wskazano powyżej dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze
    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z wniosku wynika, że nabył Pan prawo własności w udziale wynoszącym 1/5 w działkach nr
    3 i nr 4 na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Zatem, w związku z
    nabyciem ww. udziału nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać
    odliczeniu. Nie można więc uznać, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku
    VAT przy nabyciu ww. udziału w prawie własności działek nr 3 i nr 4, lub że takie prawo
    Panu nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto z opisu
    sprawy wynika, że ww. działki są przedmiotem dzierżawy na cele budowlane, co jest
    czynnością opodatkowaną podatkiem VAT. Tym samym nie można uznać, że były
    wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy stwierdzić należy, że dostawa przez Pana
    udziału w prawie własności działek nr 3 i nr 4, nie będzie korzystała także ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione
    warunki, o których mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana udziału 1/5 w prawie własności
    niezabudowanych działek nr 3 i nr 4 będzie opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia
    z art. 43 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w
    opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.