Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-193/15-2/JŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-08
Teza: Zastosowanie stawki 0% dla eksportu towarów
Słowa kluczowe: eksport; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; towar-wywóz towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2015 r. (data wpływu 5 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% dla eksportu towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% dla eksportu towarów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka polska - W. ma zamiar wyeksportować towar poza granice Unii Europejskiej i odsprzedać go polskiemu kontrahentowi. W. Sp. z o.o. rozpocznie procedurę eksportową w Polskim urzędzie celnym. Kupujący na własny koszt transportem usługowym lub własnym, dokona wywozu w/w towaru. Graniczny Urząd Celny po zamknięciu procedury eksportowej prześle Spółce W. potwierdzenie dokonania wywozu towaru poza terytorium UE. Po opuszczeniu terytorium Polski własność towaru Spółka W. przeniesie na kupującego, czyli innego kontrahenta polskiego. Spółka W.- eksporter zgodnie z ustawą o podatku VAT art. 41 paragraf 4, 6, 7, 8, 9, otrzyma potwierdzenie urzędu celnego wywozu towarów poza granice UE, co pozwoli jej zastosować stawkę 0% podatku VAT. Spółka W. wystawi kupującemu fakturę eksportową z zastosowaniem stawki VAT 0%.

W związku z przedstawionym opisem zadano następujące pytanie:

Czy W. Sp. z o.o. prawidłowo zastosuje stawkę 0% podatku VAT w sprzedaży towaru polskiemu kontrahentowi, dokonując eksportu i otrzymując potwierdzenie granicznego urzędu celnego, że towar opuścił granice UE?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT art. 41 pkt 4, 6, 7, 8, 9 – sprzedający - eksportujący towar może zastosować stawkę VAT 0% przy sprzedaży eksportowej jeśli spełnia warunki ustawy o podatku VAT umożliwiające mu skorzystanie z w/w stawki podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają ww. czynności wykonane odpłatnie, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie, a ściślej te czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania.

Określenie miejsca świadczenia (dostawy) jest szczególnie istotne w przypadku dostawy towarów, która odbywa się pomiędzy podmiotami z różnych państw. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana. Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest ta dostawa.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie zaś do art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Wobec powyższego, aby uznać daną czynność za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce czynność określona w przepisie art. 7 ustawy,
*   wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca ma zamiar wyeksportować towar poza granice Unii Europejskiej i odsprzedać go polskiemu kontrahentowi. Wnioskodawca rozpocznie procedurę eksportową w polskim urzędzie celnym, natomiast kupujący na własny koszt transportem usługowym lub własnym, dokona wywozu w/w towaru. Graniczny Urząd Celny po zamknięciu procedury eksportowej prześle Wnioskodawcy potwierdzenie dokonania wywozu towaru poza terytorium UE. Wnioskodawca jako eksporter otrzyma potwierdzenie urzędu celnego wywozu towarów poza granice UE i wystawi kupującemu fakturę eksportową z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 0%.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy prawidłowo zastosuje stawkę 0% podatku VAT przy sprzedaży towaru polskiemu kontrahentowi, dokonując eksportu i otrzymując potwierdzenie granicznego urzędu celnego o tym, że towar opuścił granice UE.

Aby prawidłowo określić miejsce opodatkowania danej dostawy należy wskazać, gdzie znajduje się towar w momencie dostawy. Określenie miejsca dostawy w przypadku dostawy towarów między podatnikami z różnych państw jest szczególnie istotne, gdyż wskazuje państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana.

W myśl zasady, wyrażonej w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy

Z kolei transakcja eksportu towaru, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 8 ustawy, to dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub nabywcę a także podmioty działające na ich rzecz. Warunkiem koniecznym dla uznania takiej transakcji za eksport jest posiadanie przez podatnika dokumentów celnych potwierdzających wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej (art. 41 ust. 6 ustawy).

Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że w celu zastosowania 0% stawki podatku VAT do eksportu towarów, niezbędnym jest posiadanie przez Wnioskodawcę dokumentu celnego potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium UE.

W opisie sprawy Wnioskodawca podaje, że jako eksporter rozpocznie procedurę wywozu w polskim urzędzie celnym, natomiast kupujący na własny koszt transportem usługowym lub własnym o nieprzerwanym charakterze, dokona wywozu towaru. Po zamknięciu procedury eksportowej graniczny urząd celny prześle Wnioskodawcy potwierdzenie dokonania wywozu towaru poza terytorium UE.

Tym samym, sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta towaru, który zostanie wywieziony z Polski poza granice Unii Europejskiej, co potwierdzone zostanie przez graniczny urząd celny zamknięciem procedury eksportowej, uznać należy za eksport towaru w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy. Wskazane przez Wnioskodawcę potwierdzenie granicznego urzędu celnego, z którego wynika, że towar opuścił granice UE upoważnia do zastosowania stawki 0% dla przedmiotowej transakcji.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w wyżej przedstawionym zakresie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.