Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/4510-89/15/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-24
Teza: Czy wartość początkową prawa ochronnego nabytego jako prawo wspólne stanowi wartość tego prawa ustalona przez Wnioskodawcę, nie wyższa niż wartość rynkowa tego prawa, przy czym wartość tą ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział Wnioskodawcy we własności tego składnika majątku? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
Słowa kluczowe: likwidacja; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 grudnia 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 30 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy wartość początkową prawa ochronnego nabytego jako prawo wspólne stanowi wartość tego prawa ustalona przez Wnioskodawcę, nie wyższa niż wartość rynkowa tego prawa, przy czym wartość tą ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział Wnioskodawcy we własności tego składnika majątku (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy wartość początkową prawa ochronnego nabytego jako prawo wspólne stanowi wartość tego prawa ustalona przez Wnioskodawcę, nie wyższa niż wartość rynkowa tego prawa, przy czym wartość tą ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział Wnioskodawcy we własności tego składnika majątku.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji („Spółka”) jest spółką mającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegającą w Rzeczpospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów.

Wspólnikiem Spółki jest Wnioskodawca - spółka mająca siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegająca w Rzeczpospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca posiada 57,5% udziałów w kapitale Spółki. Drugim ze wspólników Spółki jest „X” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, który posiada 42,5% udziałów w kapitale Spółki - spółka mająca siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegająca w Rzeczpospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. W skład majątku Spółki wchodzi m.in. prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy „A”, zarejestrowane w Urzędzie Patentowym RP. Prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy „A” zostało udzielone Spółce decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia 18 czerwca 2013 r. Spółka nie nabyła tego prawa.

Umowa Spółki w związku z art. 286 § 3 Kodeksu spółek handlowych przewiduje, że w przypadku likwidacji Spółki, majątek Spółki pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli dzieli się między wspólników w ten sposób, że Wnioskodawca otrzyma 99% tego majątku, a drugi wspólnik Spółki „X” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością otrzyma 1 % tego majątku.

Prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy „X” będzie przeniesione w związku z likwidacją Spółki ze Spółki na Wnioskodawcę i drugiego wspólnika, jako wspólne prawo ochronne, gdzie Wnioskodawca nabędzie udział we wspólnym prawie ochronnym w 99/100 części (w 99%), a drugi wspólnik nabędzie udział we wspólnym prawie ochronnym w 1/100 części (w l%).

Przewidywany okres używania wspólnego prawa ochronnego przez Wnioskodawcę będzie dłuższy niż rok. Wspólne prawo ochronne będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą używanie znaku towarowego będzie polegać w szczególności na:

i.umieszczaniu tego znaku na towarach objętych prawem ochronnym lub ich opakowaniach, oferowaniu i wprowadzaniu tych towarów do obrotu, ich imporcie lub eksporcie oraz składowaniu w celu oferowania i wprowadzania do obrotu, a także oferowaniu lub świadczeniu usług pod tym znakiem;

ii. umieszczaniu znaku na dokumentach związanych z wprowadzaniem towarów do obrotu lub związanych ze świadczeniem usług;

iii. posługiwaniu się nim w celu reklamy).

W dniu przyjęcia do używania wspólne prawo ochronne będzie nadawać się do gospodarczego wykorzystania przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wartość początkową prawa ochronnego nabytego jako prawo wspólne stanowi wartość tego prawa ustalona przez Wnioskodawcę, nie wyższa niż wartość rynkowa tego prawa, przy czym wartość tą ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział Wnioskodawcy we własności tego składnika majątku? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość początkową prawa ochronnego nabytego jako prawo wspólne stanowi wartość tego prawa ustalona przez Wnioskodawcę, nie wyższa niż wartość rynkowa tego prawa, przy czym wartość początkową ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział Wnioskodawcy we własności wspólnego prawa ochronnego.

Zgodnie z art. 16g. ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze. zm., dalej: „ustawa o CIT”), za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, z zastrzeżeniem ust. 10b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Zgodnie z art. 16g. ust. 8 ustawy o CIT, w razie, gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Mając na względzie, że:

1.  prawo ochronne zostanie nabyte przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją Spółki jako prawo wspólne;
2.  Wnioskodawcy będzie przysługiwał udział w prawie ochronnym w 99/100 części (w 99%)

wartość początkową prawa ochronnego stanowi wartość tego prawa ustalona przez Wnioskodawcę, nie wyższa niż wartość rynkowa tego prawa, przy czym wartość początkową ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział Wnioskodawcy we własności prawa ochronnego. Co potwierdza, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 10 listopada 2014 r., IBPBI/2/423-984/14/MO wydanej dla Wnioskodawcy.

Powyższe potwierdza także, w odpowiednim zakresie, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 4 czerwca 2013 r., IBPB1/2/423-263/13/JS stwierdzając, że: Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż żaden ze składników majątku spółki S nie został wniesiony do tej spółki w drodze aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zatem wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, otrzymanych przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją osoby prawnej, stanowić będzie ustalona przez Spółkę wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej oraz w interpretacji indywidualnej z 17 października 2012 r., IBPBI/2/423-873/12/ PC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.