Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.383.2019.4.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-10
Teza: skoro omawiana we wniosku transakcja sprzedaży nieruchomości będzie faktycznie w całości opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to do opisanej transakcji znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W takim przypadku opisana transakcja sprzedaży będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; sprzedaż
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z daty wpływu – 21 października 2019 r., uzupełnionym 31 grudnia 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym, w piśmie z 16 grudnia 2019 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.641.2019.2.AM, 0111-KDIB4.4014.383.2019.3.JKU wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 31 grudnia 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A. (dalej: „Nabywca” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Nabywca zamierza nabyć od Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B. (dalej: „Sprzedający”; Nabywca i Sprzedający w dalszej części niniejszego wniosku będą określani łącznie jako „Strony”) prawo własności nieruchomości stanowiącej działki gruntu o numerach 1, 2, 3, 4, powstałe z podziału działki nr 5, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (dalej: „Nieruchomość”).

Sprzedający na podstawie umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości z 31 maja 2017 r. nabył nieruchomość stanowiącą działkę nr 5 (w późniejszym okresie na wniosek Sprzedającego podzieloną na działki wchodzące w skład Nieruchomości będącej przedmiotem planowanej transakcji między Stronami, tj. działki oznaczone numerami 1, 2, 3, 4 oraz działki oznaczone numerami 6, 7, 8 – obecnie przeznaczone pod drogę publiczną w kategorii drogi gminnej). Umowa przeniesienia własności nieruchomości została zawarta łącznie z umową przelewu wierzytelności – przeniesienie prawa własności nieruchomości stanowiło zabezpieczenie roszczeń Sprzedającego z tytułu nabytej wierzytelności. Wnioskodawca nie posiada wiedzy dotyczącej ostatecznych rozliczeń dokonanych pomiędzy Sprzedającym a podmiotem, od którego ten nabył nieruchomość.

Na dzień dokonania planowanej przez Strony transakcji stan prawny Nieruchomości będzie w pełni uregulowany. Wnioskodawca nabędzie Nieruchomość nieobciążoną jakimikolwiek roszczeniami osób trzecich, w tym podmiotu, od którego Sprzedający nabył nieruchomość. Planowana transakcja będzie miała charakter wyłącznie umowy sprzedaży Nieruchomości, nie będzie zaś wiązała się ze wstąpieniem w żadne prawa innych podmiotów o charakterze obligacyjnym, w tym zwłaszcza nabycie wierzytelności. Nieruchomość na dzień planowanej transakcji nie będzie więc obciążona roszczeniami podmiotów trzecich o charakterze obligacyjnym, które mogłyby mieć jakikolwiek skutek w stosunku do Wnioskodawcy.

Nieruchomość jest nieuzbrojona i nieogrodzona, na fragmencie Nieruchomości znajdują się pozostałości fundamentów po dawnym siedlisku, które są jedynymi elementami trwale związanymi z gruntem. Wskazane pozostałości fundamentów są obecnie zrujnowane, znajdują się w stanie rozkładu i nie nadają się do ich użycia w jakikolwiek sposób zgodny z ich przeznaczeniem. Elementy te mają charakter szczątkowy i niekompletny. W takim stanie były one objęte przez Sprzedającego i nie były one także w żaden sposób przez niego wykorzystywane. Nie ponosił on także na nie żadnych nakładów i nie prowadził żadnych prac z nimi związanych. Także Nabywca nie będzie w żaden sposób wykorzystywał wskazanych pozostałości zabudowań – zostaną one przeznaczone do rozbiórki w związku z planowaną przez Nabywcę inwestycją opisaną w dalszej części wniosku.

Tym samym, powyżej opisane pozostałości po dawnej zabudowie nie mają żadnej wartości użytkowej ani gospodarczej zarówno z punktu widzenia Stron transakcji, jak i jakiegokolwiek innego, potencjalnego nabywcy Nieruchomości.

Działki składające się na Nieruchomość są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym Nieruchomość położona jest na terenach zabudowy produkcyjno-usługowej. Tym samym Nieruchomość jest przeznaczona pod zabudowę produkcyjno-usługową.

Zgodnie z zamiarem Stron, na moment planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości, opisany wyżej status Nieruchomości pozostanie bez zmian.

Nieruchomość nie była oraz nie jest przedmiotem umowy dzierżawy, najmu, dożywocia, użyczenia ani żadnej innej umowy o podobnym charakterze, której stroną był Sprzedający jako właściciel Nieruchomości.

Sprzedający nie wykorzystywał Nieruchomości ani do prowadzenia czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ani zwolnionych od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Nieruchomość jest jedynym środkiem trwałym posiadanym przez Sprzedającego. Sprzedający nie posiada ani nie będzie posiadał na dzień planowanej transakcji żadnego statutu, regulaminu czy dokumentu o podobnym charakterze, z którego wynikałoby formalne wyodrębnienie organizacyjne Nieruchomości w istniejącym przedsiębiorstwie, czy sprawiałoby, że Nieruchomość stanowiłaby wyodrębnioną jednostkę organizacyjną. Sprzedający nie sporządzał ani nie zamierza sporządzać osobnego sprawozdania finansowego dla Nieruchomości. Nabywca nie przejmie ksiąg rachunkowych prowadzonych przez Sprzedającego ani żadnych rachunków bankowych Sprzedającego w związku z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości. Nabywca nie planuje także przejmować od Sprzedającego żadnych decyzji dotyczących Nieruchomości.

Nabywca nie przejmie żadnych wartości niematerialnych i prawnych (w szczególności praw własności przemysłowej czy praw autorskich), know-how, aktywów mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, a także innych praw, wierzytelności, zobowiązań, praw i obowiązków z umów, zabezpieczeń zawartych umów, papierów wartościowych, czy też środków pieniężnych Sprzedającego.

Sprzedający nie zatrudnia ani nie planuje na moment sprzedaży Nieruchomości zatrudniać pracowników ani osób, dla których Nieruchomość byłaby zakładem pracy, w związku z tym jej nabycie przez Wnioskodawcę nie będzie skutkowało tym. że Nabywca stanie się stroną istniejących stosunków pracy. Nabycie Nieruchomości nie będzie wiązało się również z przejściem zakładu pracy w rozumieniu art. 231 ustawy Kodeks pracy. Dodatkowo należy stwierdzić, iż nieruchomość nie stanowi zespołu składników wyodrębnionego w jakikolwiek sposób (tj. ani funkcjonalnie, ani organizacyjnie czy finansowo) w przedsiębiorstwie Sprzedającego.

Nabywca zamierza wykorzystywać Nieruchomość w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej i zrealizować na niej inwestycję polegającą na budowie kompleksu logistyczno-magazynowego, który będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Czynności te będą w szczególności polegały na oddawaniu powierzchni Nieruchomości w najem, co stanowić będzie czynności opodatkowane stawką 23% podatku od towarów i usług. Nabywca nie zamierza wykorzystywać Nieruchomości do świadczenia usług zwolnionych z podatku od towarów i usług ani działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Końcowo wskazać należy, iż opis zdarzenia przyszłego, który został przedstawiony przez Wnioskodawcę w treści uzupełnienia wniosku z 23 grudnia 2019 r. (data wpływu do Organu – 31 grudnia 2019 r.) jako, że dotyczy zagadnienia objętego podatkiem od towarów i usług przedstawiony został w interpretacji znak: 0113-KDIPT1-2.4012.641.2019.3.AM obejmującej swym zakresem ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy transakcja nabycia Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  W razie udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy transakcja powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług w stawce 23%?
3.  W razie udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2, czy Nabywcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na zasadach ogólnych, tj. w szczególności na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
4.  Czy transakcja nabycia Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w razie uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1 i nr 2 za prawidłowe, transakcja nabycia Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Natomiast w świetle art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają inne czynności cywilnoprawne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  eżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo praw użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zgodnie z powyższym, jeżeli transakcja zbycia Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie zwolniona z tego podatku, to nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie wskazanych regulacji.

Skoro transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie będzie zwolniona z tego podatku, konsekwentnie nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji, powyżej przywołano tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy zajęta na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie – interpretację z 10 stycznia 2020 r. znak: 0113-KDIPT1-2.4012.641.2019.3.AM.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1519, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy – przy umowie sprzedaży – ciąży na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży – stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stawki podatku od umowy sprzedaży wynoszą:

1.  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%,
2.  innych praw majątkowych – 1%.

W związku z powyższymi regulacjami należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego podatku zwolniona. Przy czym, mimo zwolnienia z podatku od towarów i usług, wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie będzie miało miejsca wówczas, gdy czynność będzie dotyczyć m.in. umowy sprzedaży a jej przedmiotem będzie m.in. nieruchomość lub prawo użytkowania wieczystego.

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Nabywca zamierza nabyć od Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B. prawo własności nieruchomości stanowiącej działki gruntu o numerach 1, 2, 3, 4. Nieruchomość jest nieuzbrojona i nieogrodzona, na fragmencie Nieruchomości znajdują się pozostałości fundamentów po dawnym siedlisku, które są jedynymi elementami trwale związanymi z gruntem. Wskazane pozostałości fundamentów są obecnie zrujnowane, znajdują się w stanie rozkładu i nie nadają się do ich użycia w jakikolwiek sposób zgodny z ich przeznaczeniem. Elementy te mają charakter szczątkowy i niekompletny.

W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży nieruchomości podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja – dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowanie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z 10 stycznia 2019 r. znak: 0113-KDIPT1-2.4012.641.2019.3.AM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, iż:

*   przedmiotem dostawy, zarówno w odniesieniu do działek nr 2 i 4, jak i pozostałych działek wchodzących w skład Nieruchomości (nr 1 i 3), będzie grunt niezabudowany;
*   do omawianej transakcji dostawy Nieruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie z podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy oraz z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu stawką podstawową podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. 23%.

Zatem, skoro omawiana we wniosku transakcja sprzedaży nieruchomości będzie faktycznie w całości opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to do opisanej transakcji znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W takim przypadku opisana transakcja sprzedaży będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.