Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.309.2018.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-07
Teza: Świadczenie odszkodowawcze uzyskane w drodze ugody pozasądowej jakie otrzymał Wnioskodawca z tytułu wypadku przy pracy w Wielskiej Brytanii, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powołanego art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; odszkodowania; praca-wypadek przy pracy; Wielka Brytania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2018 r. (wg daty wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania świadczenia odszkodowawczego dotyczącego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej pracodawcy – **jest prawidłowe,**
*   wykazania w zeznaniu podatkowym kwoty odszkodowania za wypadek przy pracy w Wielkiej Brytanii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania i wykazania w zeznaniu podatkowym kwoty odszkodowania za wypadek przy pracy w Wielkiej Brytanii.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

We wrześniu 2010 roku Wnioskodawca wyjechał do Wielkiej Brytanii, w celu podjęcia pracy zarobkowej. Do Polski przyjeżdżał kilka razy w roku w celu odwiedzenia rodziców. Życie zawodowe i towarzyskie Wnioskodawcy toczyło się na terenie Wielkiej Brytanii do początku grudnia 2017 roku. Na stałe Wnioskodawca jest zameldowany w Polsce u rodziców. Od kwietnia 2011 roku Wnioskodawca pracował jako pracownik fizyczny w hotelu (…).

W dniu - listopada 2014 r. Wnioskodawca uległ wypadkowi przy pracy. Przyczyną wypadku był wybuch gazu w budynku hotelu (…).

W wypadku Wnioskodawca odniósł poważne obrażenia:

*   skomplikowane złamanie lewej nogi (zmiażdżone kolano i brak czucia w lewej stopie),
*   rany (naderwanie) obu uszu,
*   uszkodzenie wątroby,
*   uszkodzenie prawego płuca,
*   uszkodzenie kręgosłupa,
*   rany na twarzy, rękach, nogach.

W wyniku wypadku Wnioskodawca doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu.

Od dnia wypadku przez kolejne 3 lata Wnioskodawca leczył się i rehabilitował na terenie Wielkiej Brytanii. Zgodnie z raportami medycznymi w kolejnych latach Wnioskodawca będzie wymagał dalszych operacji nogi. Niestety Wnioskodawca nie może już podjąć każdej pracy zarobkowej (Wnioskodawca ma na myśli prace fizyczne związane m.in. z dźwiganiem). Ma to ścisły związek z obrażeniami odniesionymi w wyniku wypadku przy pracy. Odpowiedzialnością za wypadek przy pracy, spowodowany wybuchem gazu w budynku hotelu został obarczony pracodawca – hotel.

W kwietniu 2018 roku Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie za ten wypadek, w kwocie XXXX funtów (XXXX funtów). Wysokość świadczenia została przyznana w wyniku ugody pozasądowej pomiędzy stronami: Pracodawca – A – pracownik z kancelarii, który prowadził sprawę Wnioskodawcy o odszkodowanie.

W chwili zdarzenia pracodawca był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w firmie A. Odszkodowanie które Wnioskodawca otrzymał jest świadczeniem z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej pracodawcy. Odszkodowanie obejmuje m.in. wszelką szkodę materialną i niematerialną, którą Wnioskodawca poniósł lub może jeszcze ponieść w przyszłości w wyniku wypadku, uwzględnia również koszty przyszłych operacji nogi i uszu.

Wnioskodawca chciałby zaznaczyć, że w grudniu 2017 roku wrócił na stałe do Polski, gdyż w styczniu 2018 roku podjął pracę adekwatną do swojego stanu zdrowia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy świadczenie odszkodowawcze uzyskane w drodze ugody pozasądowej, jakie Wnioskodawca otrzymał z tytułu wypadku przy pracy w Wielkiej Brytanii jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?
2.  Czy odszkodowanie, które otrzymał Wnioskodawca jest on zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy 2018?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, odszkodowanie jakie Wnioskodawca otrzymał, będzie korzystało ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Pomimo, że zostało ono przyznane w drodze ugody pozasądowej, to świadczenie wypłacone z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej pracodawcy korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobistych objęte są dyspozycją tego przepisu.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 2, nie powinien on wykazywać uzyskanej kwoty odszkodowania w zeznaniu podatkowym za rok 2018.

Wnioskodawca podał – w ramach uzasadnienia swojego stanowiska – odnośnik do interpretacji indywidualnej wydanej w podobnej sprawie 0114-KDIP3-3.4011.2.2018.2.JK3 – interpretacja indywidualna, wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, z dnia 27 lutego 2018 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   zwolnienia z opodatkowania świadczenia odszkodowawczego dotyczącego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej pracodawcy - **jest prawidłowe,**
*   wykazania w zeznaniu podatkowym kwoty odszkodowania za wypadek przy pracy w Wielkiej Brytanii - **jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a tej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepis art. 4a ww. ustawy stanowi przy tym, że przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego (art. 3 ust. 1 cyt. ustawy) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu (art. 4a ww. ustawy). Co do zasady więc osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osiągające dochody za jej granicą charakteryzują się taką samą cechą istotną jak osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie osiągające dochodów pochodzących z innego państwa.

Z uwagi na to, że Wnioskodawca jest rezydentem polskim (ma miejsce zamieszkania w Polsce), a odszkodowanie, które otrzymał jest wypłacone przez firmę ubezpieczeniową mającą siedzibę w Wielkiej Brytanii, to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, podpisanej w Londynie w dniu 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Konwencja polsko-brytyjska nie określa specyficznych zasad opodatkowania świadczeń odszkodowawczych, a więc wypłatę tego typu świadczeń należy zakwalifikować jako inne dochody. Zatem, świadczenia z Wielkiej Brytanii otrzymane przez osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski określone w art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. Oznacza to, że do ich opodatkowania w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego obowiązujące w danym roku podatkowym.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, wszelkie przychody, których nie można zakwalifikować do źródeł przychodów wymienionych w tym artykule kwalifikuje się do przychodów z innego źródła.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w listopadzie 2014 roku Wnioskodawca uległ poważnemu wypadkowi przy pracy w Wielkiej Brytanii. Odpowiedzialnością za wypadek przy pracy został obarczony pracodawca. W kwietniu 2018 roku Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie za ten wypadek. Wysokość świadczenia została przyznana w wyniku ugody pozasądowej pomiędzy stronami: pracodawca – pracownik z kancelarii, który prowadził sprawę Wnioskodawcy o odszkodowanie.

W chwili zdarzenia pracodawca był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej, a odszkodowanie które Wnioskodawca otrzymał jest świadczeniem z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej pracodawcy. Odszkodowanie obejmuje m.in. wszelką szkodę materialną i niematerialną, którą Wnioskodawca poniósł lub może jeszcze ponieść w przyszłości w wyniku wypadku, uwzględnia również koszty przyszłych operacji nogi i uszu. Wnioskodawca wskazał ponadto, że w grudniu 2017 roku wrócił na stałe do Polski, gdyż w styczniu 2018 roku podjął pracę adekwatną do swojego stanu zdrowia.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a.

Odszkodowanie ma służyć naprawieniu powstałej szkody i naprawieniu uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszelkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych (zarówno materialnych, jak i niematerialnych).

Z opisu sprawy wynika, że odszkodowanie które Wnioskodawca otrzymał jest świadczeniem z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej pracodawcy. Dyspozycją ww. art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały objęte kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że świadczenie odszkodowawcze uzyskane w drodze ugody pozasądowej jakie otrzymał Wnioskodawca z tytułu wypadku przy pracy w Wielskiej Brytanii, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powołanego art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do zagadnienia dotyczącego obowiązku wykazania w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy 2018 kwoty odszkodowania za wypadek przy pracy w Wielkiej Brytanii należy wskazać co następuje.

Zgodnie z treścią art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

Tym samym, podatnik w zeznaniu podatkowym powinien prawidłowo uwzględnić uzyskany w roku podatkowym dochód podlegający opodatkowaniu celem jego opodatkowania. W zaznaniu podatkowym nie wykazuje się dochodów zwolnionych z opodatkowania lub niepodlegających opodatkowaniu. W przedmiotowej sprawie uznano, że wypłacone Wnioskodawcy odszkodowanie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, a zatem nie podlega ono opodatkowaniu. W konsekwencji, wyżej wskazanego dochodu nie należy wykazywać w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym został on otrzymany, tj. za rok podatkowy 2018.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.