Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.461.2019.3.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-29
Teza: Brak wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży składników majątkowych przedsiębiorstwa, zwolnienie od podatku planowanej dostawy budynków i budowli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, możliwości skorzystania z opcji opodatkowania transakcji w przypadku zastosowania zwolnienia od podatku, prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz brak obowiązku dokonania korekty podatku uprzednio odliczonego.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; nieruchomości; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 8 sierpnia 2019 r. (data wpływu 9 sierpnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 16 października 2019 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży składników majątkowych przedsiębiorstwa, zwolnienia od podatku planowanej dostawy budynków i budowli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, możliwości skorzystania z opcji opodatkowania transakcji w przypadku zastosowania zwolnienia od podatku, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku uprzednio odliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny, uzupełniony w dniu 16 października 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży składników majątkowych przedsiębiorstwa, zwolnienia od podatku planowanej dostawy budynków i budowli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, możliwości skorzystania z opcji opodatkowania transakcji w przypadku zastosowania zwolnienia od podatku, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku uprzednio odliczonego.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: T. Sp. z o.o.
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: E. Sp. z o.o. W. spółka komandytowa

przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

T. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej: „Zbywca”) jest właścicielem nieruchomości położonej w W. (dalej: „Nieruchomość W.”).

E. Sp. z o.o. W. spółka komandytowa z siedzibą w W. jest spółką osobową (dalej: „Nabywca”), która planuje nabyć od Zbywcy Nieruchomość W.

Wnioskodawcy wyjaśniają jednocześnie, iż po nabyciu Nieruchomości W., wspólnicy Nabywcy dokonają sprzedaży ogółu praw i obowiązków komandytariusza i komplementariusza, jakie przysługują im w Nabywcy (dalej: „Udziały”) na rzecz dwóch podmiotów trzecich, które nabędą odpowiednio ogół praw i obowiązków komandytariusza oraz ogół praw i obowiązków komplementariusza (łącznie jako „Nabywca Udziałów”) po uprzednim spełnieniu się warunków określonych w ramowej umowie dotyczącej przyszłego, planowanego nabycia Nieruchomości W. przez Nabywcę i nabycia Udziałów przez Nabywcę Udziałów („Umowa ramowa”). Umowa ramowa została zawarta pomiędzy podmiotem należącym do grupy kapitałowej Zbywcy (tj. spółką T. B.V.) oraz podmiotem należącym do grupy kapitałowej Nabywcy Udziałów (tj. spółką B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością II spółka komandytowa). Zgodnie z Umową ramową, B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością II spółka komandytowa uprawniona jest do wskazania Nabywcy Udziałów tj. wskazania podmiotów ze swojej grupy kapitałowej, które finalnie nabędą Udziały. Konsekwentnie, zgodnie z decyzją B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością II spółka komandytowa, ogół praw i obowiązków komandytariusza w Nabywcy zostanie nabyty przez spółkę A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, zaś ogół praw i obowiązków komplementariusza w Nabywcy zostanie nabyty przez spółkę A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Niniejszy wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży za wynagrodzeniem („Transakcja”) Nieruchomości W., opisanej szczegółowo poniżej, jaka ma być dokonana pomiędzy Zbywcą a Nabywcą.

Nabywca i Zbywca są i na moment Transakcji będą podmiotami powiązanymi. W dalszej części niniejszego wniosku Zbywca i Nabywca są łącznie określani jako „Wnioskodawcy” lub „Strony”.

Zarówno Nabywca, jak i Zbywca będą w momencie zawarcia Transakcji zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i będą spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15 ustawy o VAT.

Opis Nieruchomości W.

Nieruchomość W. będąca przedmiotem Transakcji obejmuje:

1.  prawo własności działki gruntu o numerze ewidencyjnym: 1 położonej przy ul. D. w W. (dalej: „Działka W.”), dla której Sąd Rejonowy, IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr …;
2.  prawo własności budynków, budowli i urządzeń zlokalizowanych na Działce W. (zwanych dalej odpowiednio „Budynkami W.”, „Budowlami W.”, „Urządzeniami W.”). Na Działce W. znajdują się między innymi:
    1.  budynek centrum handlowego („Budynek CH \`(...)\`”),
    2.  myjnia,
    3.  stacja paliw,
    4.  parking,
    5.  ogrodzenie,
    6.  wiata stalowa,
    7.  kiosk poboru opłat.

Działka W. nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ale jest objęta decyzją o warunkach zabudowy („DWZ W.”), zgodnie z którą jest ona przeznaczona pod zabudowę.

Myjnia została wzniesiona przez operatora myjni (podmiot trzeci, dalej: „Operator myjni”) na gruncie oddanym Operatorowi myjni przez Zbywcę w najem na podstawie umowy najmu z 24 sierpnia 2018 r. (dalej: „Umowa najmu z Operatorem”). Myjnia została wybudowana w listopadzie 2018 r. i po wybudowaniu Operator myjni rozpoczął jej użytkowanie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Operator myjni nie ponosił następnie istotnych nakładów na ulepszenie myjni (w szczególności wynoszących 30% lub więcej wartości początkowej myjni).

Wnioskodawcy wskazują, iż możliwe są dwa scenariusze, tj.:

*   przed nabyciem Nieruchomości W. przez Nabywcę myjnia znajdująca się na terenie Nieruchomości W. zostanie usunięta;
*   w przypadku, gdy myjnia nie zostanie usunięta przed planowaną Transakcją będzie przedmiotem planowanej Transakcji.

Zgodnie z zapisami Umowy najmu z Operatorem najemca miał wybudować myjnię na własny koszt, a po zakończeniu przedmiotowej umowy (niezależnie od sposobu i przyczyny rozwiązania umowy) ma przywrócić powierzchnię do stanu poprzedniego, to jest stanu z daty przekazania i zwrócić powierzchnię (zdefiniowaną w Umowie najmu z Operatorem jako część Działki W.) wynajmującemu (tj. Zbywcy). Tym samym Zbywca nie jest zobowiązany do zwrotu Operatorowi myjni żadnych kosztów poniesionych przez Operatora myjni na jej wybudowanie.

Okoliczności nabycia Nieruchomości W. przez Zbywcę.

Historycznie Działka W. zgodnie z aktem notarialnym z dnia 1 marca 1995 r., Rep. … zawartym pomiędzy Gminą Miejską W., a D. - Zarząd Sp. z o.o. („D.”), została oddana D. w użytkowanie wieczyste. Tym samym aktem D. nabyła prawo własności położonych na Działce W. budynków i budowli. Jak wynika z treści powyższego aktu notarialnego Działka W. w momencie nabycia była zabudowana budynkami tj. budynkiem administracyjnym, portiernią, trzema magazynami, dwoma garażami, dwoma wiatami, stacją paliw, budynkiem centralnego ogrzewania, warsztatem, sześcioma zbiornikami, myjnią najazdową. Ponadto znajdowały się na niej: drogi i place, parking samochodowy oraz ogrodzenie. Budynki i budowle znajdujące się na Działce W. w momencie ich nabycia przez D. od Gminy Miejskiej W. zostały następnie wyburzone. Zgodnie z aktem notarialnym, nabyta nieruchomość miała zostać przeznaczona na zorganizowanie centrum usługowo-handlowego, a rozpoczęcie robót budowlanych na nieruchomości podjętych w celu zorganizowania centrum handlowego nastąpi nie później niż w ciągu 24 miesięcy od przedmiotowej umowy.

Po nabyciu Działki W., D. jako użytkownik wieczysty uzyskała decyzje o pozwoleniu na budowę i w konsekwencji wzniosła na nich budynek centrum handlowego (Budynek CH \`(...)\`) i parking. D. była uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego na budowie tych obiektów.

Następnie, na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 1995 r., Rep … zawartego pomiędzy Gminą Miejską W., a D., D. nabyła prawo własności zabudowanej Działki W.. Zgodnie z przedmiotowym aktem notarialnym, D. była na moment tej transakcji wpisana w księdze wieczystej wieczystą jako użytkownik wieczysty Działki W. oraz właściciel położonych na działce W. budynków i budowli. Działka W. na moment tego nabycia przez D. była zabudowana pawilonem handlowym hipermarketu „X.” i parkingiem.

Spółka D. Zarząd Sp. z o.o. dokonała zmiany nazwy na Spółka X. Zarząd W. 1 sp. z o. o. („X. 1”).

Po tej transakcji D./X. 1 i Zbywca wznieśli na Działce W. pozostałe Budynki W. i Budowle W. (poza myjnią) i mieli prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na wydatkach poniesionych na budowę bądź przebudowę tych budynków i budowli. W konsekwencji na Działce W. zostały wzniesione Budynki W. i Budowle W..

Pozwolenia na użytkowanie zostały wydane m.in.:

*   w dniu 18 grudnia 1995 r. na D. - pozwolenie na użytkowanie hali handlowo - usługowej Hipermarketu „X.” przy ul. D. w W.,
*   w dniu 17 sierpnia 1999 r. na X. 1 - pozwolenie na użytkowanie magazynu i wiaty w Hipermarkecie X. w W.,
*   w dniu 14 listopada 2001 r. na X. Hipermarket Sp. z o.o. - pozwolenie na użytkowanie przebudowy wnętrza Hipermarketu X.” zlokalizowanego przy ul. D. w W. w zakresie: przebudowy strefy kasowej i rozbudowy pasażu handlowego oraz przebudowy części magazynu na cele biurowo-socjalne i handlowe,
*   w dniu 15 stycznia 2007 r. na Zbywcę - pozwolenie na użytkowanie stacji paliw płynnych i LPG.

Część pomieszczeń Budynku CH W. była sukcesywnie przekazywana najemcom („Najemcy W.”) w wykonaniu umów najmu podlegających opodatkowaniu VAT (w tym część z pomieszczeń została oddana w taki najem co najmniej dwa lata temu). Pozostała część pomieszczeń (w tym powierzchna hipermarketu) służyła prowadzeniu działalności gospodarczej przez Zbywcę polegającej m.in. na sprzedaży detalicznej głównie żywności, sprzedaży napojów alkoholowych, napojów i wyrobów tytoniowych, magazynowaniu i przechowywaniu towarów, oraz pozostałej działalności wspomagającej prowadzenie działalności gospodarczej.

Stacja paliw została oddana do użytkowania i była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej przez Zbywcę ponad dwa lata przed planowaną Transakcją.

Pozostałe Budynki W. i Budowle W., jako że pełnią rolę pomocniczą względem Budynku CH W. i stacji paliw są wykorzystywane przez Zbywcę i Najemców W.. Tym samym są również wykorzystywane do prowadzenia działalności Zbywcy, tj. własnej działalności handlowej oraz wynajmu powierzchni w Nieruchomości W. do Najemców W..

W dniu 12 maja 2003 r. (na podstawie uchwały wspólników spółki przejmowanej z 17 kwietnia 2003 r.) X. 1 połączyła się ze Zbywcą poprzez przeniesienie całego majątku X. 1 (spółka przejmowana) na Zbywcę (spółka przejmująca). Połączenie nastąpiło w trybie art. 492 § 1 pkt 1 kodeksu spółek handlowych. W wyniku połączenia, z mocy prawa Zbywca wstąpił we wszelkie prawa i obowiązki X. 1.

D./X. 1 i Zbywca mogli ponosić wydatki na ulepszenie Nieruchomości W., o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. b i art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy o VAT (Zbywca/poprzednik prawny Zbywcy nie ponosili natomiast nakładów na ulepszenie myjni). Kwota wydatków mogła przekraczać 30% wartości początkowej tych obiektów. D./X. 1 i Zbywca mieli prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na wydatkach poniesionych na ulepszenie Budynków W. i Budowli W..

Poza Budynkami W., Budowlami W. i Urządzeniami W. na Działce W. na dzień Transakcji nie będą znajdowały się żadne inne naniesienia.

Składniki majątkowe będące przedmiotem Transakcji.

Przedmiotem planowanej Transakcji będzie Nieruchomość W., którą Nabywca nabędzie na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 678 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 505 ze zm., „Kodeks cywilny”), Nabywca jako nowy wynajmujący wstąpi - z mocy prawa - w miejsce Zbywcy w umowy najmu dot. Nieruchomości W..

W ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości W., Nabywca nabędzie od Zbywcy również:

*   prawa wynikające z zabezpieczenia wykonania zobowiązań najemców wynikających z umów najmu (w tym gwarancje bankowe, gwarancje korporacyjne, depozyty gotówkowe oraz oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji),
*   majątkowe prawa autorskie i prawa pokrewne związane z projektami architektonicznymi i innymi projektami dotyczącymi prac wykonywanych przez osoby trzecie związanymi z Nieruchomością W. i pracami budowlanymi prowadzonymi na Nieruchomości W., w tym prawa do gwarancji związanych z tymi umowami,
*   prawa z tytułu gwarancji budowlanych i rękojmi związane z odpowiedzialnością wykonawców za jakość i prawidłowość robót związanych z Nieruchomością W. i pracami budowlanymi prowadzonymi na Nieruchomości W., w tym wszelkie prawa wynikające z zapewnienia jakości oraz ewentualne gwarancje budowlane generalnych wykonawców (o ile na dzień Transakcji wciąż istnieją),
*   dokumentację prawną i techniczną związaną z Nieruchomością W. oraz decyzje administracyjne związane z użytkowaniem Nieruchomości W.

W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę należności i zobowiązań Zbywcy (innych niż depozyty i gwarancje od Najemców W.).

Przeniesieniu na rzecz Nabywcy nie będą podlegać także:

*   podstawowa działalność gospodarcza Zbywcy (tj. działalność handlowa),
*   własność towarów handlowych,
*   prawo własności ruchomości związanych z funkcjonowaniem Nieruchomości W.,
*   umowy Zbywcy z dostawcami towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą Zbywcy (np. w zakresie działalności handlowej),
*   inne środki trwałe wykorzystywane do działalności handlowej Zbywcy np. szereg nieruchomości posiadanych przez Zbywcę, drukarki, komputery, terminale płatnicze, monitory, tablety, weryfikatory cen, wagi, kasy fiskalne,
*   prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych Zbywcy (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Zbywca dokonuje rozliczeń z najemcami),
*   zobowiązania Zbywcy związane z finansowaniem zakupu Działki W. i budowy/modernizacji/przebudowy Budynków W. i Budowli W.,
*   środki pieniężne Zbywcy zdeponowane na rachunkach bankowych,
*   księgi rachunkowe Zbywcy,
*   nazwa przedsiębiorstwa Zbywcy,
*   prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z bieżącą działalnością gospodarczą Zbywcy, w tym w szczególności umowy o usługi księgowe,
*   prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez Zbywcę w zakresie zarządzania Nieruchomością W. (property management) lub zarządzania aktywami (asset management) - obecnie nie ma takich umów,
*   prawa do domeny internetowej, prawo do znaku towarowego wyróżniającego Nieruchomość W. (nie ma odrębnej domeny i odrębnych znaków towarowych dla poszczególnych nieruchomości),
*   pracownicy Zbywcy.

Nieruchomość W. jest obecnie objęta (podobnie jak szereg innych nieruchomości będących własnością Zbywcy jak również nieruchomości będących w posiadaniu innych spółek powiązanych ze Zbywcą) pakietowym ubezpieczeniem nieruchomości zawartym z ubezpieczycielem przez T. (spółkę powiązaną ze Zbywcą). Zbywca nie jest ubezpieczającym. Po przeprowadzeniu planowanej Transakcji, Nieruchomość W. będzie nadal objęta tym ubezpieczeniem (z uwagi na to, iż dotyczy ono całego pakietu nieruchomości posiadanych przez spółki pozostające w tej grupie T.).

Nieruchomość W. nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy (jako oddział, departament, wydział), nie są dla niej również prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans ani rachunek zysków i strat.

Wnioskodawcy wskazują, że w odniesieniu do obecnie obowiązujących umów dotyczących bieżącego utrzymania Nieruchomości W. (np. w zakresie dostawy mediów, sprzątania, ochrony):

*   mogą one zostać rozwiązane przez Zbywcę, w związku z czym Nabywca podpisze nowe (we własnym imieniu) umowy o świadczenie tych usług z ich dostawcami lub
*   Zbywca pozostanie stroną przedmiotowych umów - w takiej sytuacji Zbywca oraz Nabywca podpiszą stosowną umowę dotyczącą świadczenia przedmiotowych usług przez Zbywcę na rzecz Nabywcy.

Nie można wykluczyć, że w niektórych przypadkach Nabywca wstąpi w prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z zawartych przez niego umów usługowych dotyczących bieżącego utrzymania Nieruchomości W. (np. w zakresie dostawy mediów), a także w prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych wydanych na rzecz Zbywcy.

Obecnie, Nieruchomość W. ma zostać zbyta na rzecz Nabywcy.

Podjęcie własnej działalności przez Nabywcę po nabyciu Nieruchomości W..

Bezpośrednio po nabyciu Nieruchomości W., Nabywca planuje prowadzić z jej wykorzystaniem działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni w Nieruchomości W. do najemców (gdyż umowy najmu zawarte z Najemcami W. przejdą, co do zasady, z mocy prawa na Nabywcę). W przypadku, gdy po Transakcji Zbywca pozostanie w zajmowanych obecnie pomieszczeniach, będzie tam nadal prowadził swoją działalność handlową. Zbywca będzie wynajmował na podstawie umowy najmu zawartej z Nabywcą powierzchnię hipermarketu (obecnie zajmowaną przez Zbywcę) w Budynku CH W. oraz stacji benzynowej i będzie miał prawo (na podstawie wspomnianej umowy najmu) do korzystania z powierzchni wspólnych Nieruchomości W. wraz z Najemcami W..

Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców (zewnętrznych, Zbywcę bądź podmiot powiązany ze Zbywcą). Co do zasady, w celu prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem Nieruchomości W., Nabywca zamierza, o ile wystąpi taka konieczność, zawrzeć własne umowy z zewnętrznymi dostawcami usług (będącymi podmiotami trzecimi bądź podmiotami powiązanymi ze Zbywcą, w tym z samym Zbywcą), w tym w szczególności w zakresie zarządzania Nieruchomością W. (property management) i zarządzania aktywami (asset management).

Nie można jednak wykluczyć, że w niektórych przypadkach Nabywca wstąpi w prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z zawartych przez niego umów usługowych dotyczących bieżącego utrzymania Nieruchomości W. (np. w zakresie dostawy mediów), a także w prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych wydanych na rzecz Zbywcy.

Zbywca planuje najem powierzchni hipermarketu oraz stacji benzynowej od Nabywcy jedynie przez ograniczony okres czasu, gdyż docelowo planuje zakończenie swojej działalności handlowej w Nieruchomości W.. Konsekwentnie, przewidywane zakończenie przez Zbywcę działalności operacyjnej w Nieruchomości W. nastąpi w okresie grudzień 2019 r. - kwiecień 2020 r.

W tym kontekście Zbywca zaznacza, iż zawarł z podmiotem trzecim („Podmiot Trzeci”), powiązanym z Nabywcą Udziałów, odrębną umowę, na mocy której po dokonaniu sprzedaży Nieruchomości W. na rzecz Nabywcy (i zakończeniu działalności handlowej w hipermarkecie i stacji benzynowej), Zbywca sprzeda i przekaże temu Podmiotowi Trzeciemu urządzenia i instalacje znajdujące się w Nieruchomości W., w szczególności: systemy alarmowe, baterie, lodówki, drukarki, instalacje przeciwpożarowe, kasy, klimatyzacje, ogrzewanie, sprzęt piekarniczy, sprzęt rzeźniczy, oświetlenie, sprzęt elektryczny, telewizję przemysłową, wentylacje, windy, wózki widłowe, zbiorniki. Tym samym oznacza to, że powyższe urządzenia i instalacje nie będą przedmiotem Transakcji.

Powyższa umowa z Podmiotem Trzecim przewiduje ponadto, iż Podmiot Trzeci znajdzie nowego sprzedawcę detalicznego, który rozpocznie swoją działalność handlową w Nieruchomości W., zajmując powierzchnie hipermarketu, obecnie zajmowane na prowadzenie własnej działalności handlowej przez Zbywcę. Ponadto na rzecz znalezionego nowego sprzedawcy detalicznego nastąpi przejście pracowników zatrudnionych u Zbywcy, związanych z prowadzeniem przez Zbywcę działalności handlowej w Nieruchomości W., w trybie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 917 z późn.zm.).

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  Kwota wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiła co najmniej 30% wartości początkowej w odniesieniu do:
    1.  Budynku CH W. (budynku centrum handlowo-usługowego, stanowiącego budynek w rozumieniu prawa budowlanego),
    2.  systemu oświetlenia zewnętrznego (stanowiącego budowlę w rozumieniu prawa budowlanego).
2.  Wydatki na ulepszenie Budynku CH W. ponoszone były:
    1.  1 sierpnia 1999 r.,
    2.  1 września 1999 r.,
    3.  1 października 1999 r.,
    4.  1 marca 2000 r.,
    5.  31 grudnia 2001 r.,
    6.  11 listopad 2002 r.,
    7.  1 września 2006 r.,
    8.  1 kwietnia 2008 r.,
    9.  28 maja 2012 r.,
    10.  2 lipca 2012 r.,
    11.  31 marca 2014 r.,
    12.  29 grudnia 2014 r.,
    13.  26 stycznia 2015 r.,
    14.  1 marca 2015 r.,
    15.  13 stycznia 2017 r.,
    16.  27 września 2017 r.,
    17.  3 stycznia 2018 r.,
    18.  22 października 2018 r.Wydatki na ulepszenie Budynku CH W. przekroczyły 30% wartości początkowej Budynku CH W. w roku 2002, a następnie 29 grudnia 2014 r. Wydatki na ulepszenie oświetlenia zewnętrznego ponoszone były 3 stycznia 2003 r. Wydatki na ulepszenie oświetlenia zewnętrznego przekroczyły 30% wartości początkowej oświetlenia zewnętrznego w roku 2003.
3.  Przedmiotowe ulepszenia były przebudową skutkującą istotnymi zmianami przeprowadzonymi w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia. Nie zmieniło się zaś wykorzystanie budynku i budowli.
4.  Po transakcji Zbywca planuje wynająć powierzchnię hipermarketu oraz stacji benzynowej od Nabywcy na ograniczony okres czasu i będzie tam nadal prowadził swoją działalność handlową. Zbywca przewiduje, że zakończy swoją działalność operacyjną (handlową) w Nieruchomości W. w okresie grudzień 2019 r. - kwiecień 2020 r. Bezpośrednio po nabyciu Nieruchomości W., Nabywca planuje prowadzić z ich wykorzystaniem działalność polegającą na wynajmie powierzchni w Nieruchomości W. do Najemców W. (gdyż umowy najmu zawarte z Najemcami W. przejdą, co do zasady, z mocy prawa na Nabywcę) oraz czasowo, do Zbywcy (na podstawie umowy najmu, która zostanie zawarta po nabyciu Nieruchomości W. przez Nabywcę ze Zbywcą). Ponadto Zbywca zawarł również umowę z Podmiotem Trzecim. Podmiot ten ma znaleźć nowego sprzedawcę detalicznego, który rozpocznie swoją działalność handlową w Nieruchomości W., zajmując część powierzchni hipermarketu obecnie zajmowanej na prowadzenie własnej działalności handlowej przez Zbywcę, po zakończeniu działalności operacyjnej w Nieruchomości W. przez Zbywcę. Jak wskazano w treści wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca wyjaśnia, iż elementem opisu zdarzenia przyszłego jest okoliczność, iż Wnioskodawca i Nabywca planują złożyć, przed dokonaniem Transakcji, wspólne oświadczenie (zgodnie z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT) o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wyborze opodatkowania podatkiem VAT dostawy Budynków W. i Budowli W..

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy planowana Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
2.  Czy w stosunku do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT?
3.  Czy - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. organ podatkowy uzna, że do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT i jednocześnie Wnioskodawcy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W., Budynków W. i Budowli W. (tj. sprzedaż Nieruchomości W. w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości według stawki 23% VAT), - Nabywcy będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Zbywcy faktury, dokumentującej Transakcję oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 ustawy o VAT?
4.  Czy - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. organ podatkowy uzna, że do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT i jednocześnie Wnioskodawcy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W. Budynków W. i Budowli W. (tj. sprzedaż Nieruchomości W. w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości według stawki 23% VAT), Zbywca nie będzie zobowiązany, w związku z dostawą Nieruchomości W., do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5 w zw. z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, poprzez zmniejszenie odliczonego podatku VAT naliczonego na nabyciu, budowie bądź rozbudowie Nieruchomości W.?

Zdaniem Zainteresowanych:

1.  Planowana Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
2.  W stosunku do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT.
3.  W przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. organ podatkowy uzna, że do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT i jednocześnie Wnioskodawcy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W., Budynków W. i Budowli W. (tj. sprzedaż Nieruchomości W. w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości według stawki 23% VAT), Nabywcy będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Zbywcy faktury, dokumentującej Transakcję oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
4.  W przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. organ podatkowy uzna, że do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT i jednocześnie Wnioskodawcy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W., Budynków W. i Budowli W. (tj. sprzedaż Nieruchomości W. w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości według stawki 23% VAT), Zbywca nie będzie zobowiązany, w związku z dostawą Nieruchomości W., do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5 w zw. z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, poprzez zmniejszenie odliczonego podatku VAT naliczonego na nabyciu, budowie bądź rozbudowie Nieruchomości W..

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1.

Uwagi wstępne.

W celu rozstrzygnięcia, czy dostawa Nieruchomości W. w ramach Transakcji będzie opodatkowana VAT, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy przedmiotowa Transakcja mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne z wyłączeń z opodatkowania VAT, wskazanych w art. 6 ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii. Uregulowanie zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, iż transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część („ZCP”) nie jest objęta zakresem opodatkowania VAT.

Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt i ustawy o VAT - przedsiębiorstwo oraz ZCP - ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzyga o opodatkowaniu planowanej Transakcji VAT albo PCC.

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, interpretacja terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT powinna być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Organ wydający interpretację jest uprawniony do dokonania wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i tym samym, do dokonania klasyfikacji przedmiotu planowanej Transakcji (tj. oceny, czy przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja sprzedaży będzie dotyczyła zbycia przedsiębiorstwa, ZCP czy też indywidualnych aktywów niestanowiących przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części).

Uprawnienie organów do dokonania takiej klasyfikacji znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach sądów administracyjnych, m.in. w wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Kr 1691/11), w wyroku NSA z dnia 9 października 2008 r. (sygn. akt I FSK 1239/07), w wyroku NSA z dnia 6 stycznia 2010 r. (sygn. akt I FSK 1216/09), w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2009 r. (sygn. akt I SA/Bd 197/09), w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 r. (sygn. akt I SA/Gl 1044/08) oraz w wyroku NSA z dnia 4 listopada 2011 r. (sygn. akt II FSK 1019/09).

Przedsiębiorstwo lub ZCP w rozumieniu ustawy o VAT.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa”. Ze względu na powyższe - oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach - w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, że pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 551 Kodeksu cywilnego. W myśl regulacji zawartej w tym artykule, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
*   koncesje, licencje i zezwolenia,
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
*   tajemnice przedsiębiorstwa,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z kolei - w myśl regulacji art. 2 pkt 27e ustawy o VAT - przez ZCP rozumieć należy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Niezależnie od okoliczności, że w ramach planowanej Transakcji Nabywca nabędzie Nieruchomość W., a także (z mocy prawa) prawa i obowiązki z umów najmu zawartych z Najemcami W., prawa wynikające z zabezpieczenia wykonania zobowiązań Najemców W. wynikające z umów najmu, majątkowe prawa autorskie i prawa pokrewne związane z Nieruchomością W., prawa z tytułu gwarancji budowlanych i rękojmi związane z odpowiedzialnością wykonawców za jakość i prawidłowość robót związanych z Nieruchomością W. oraz dokumentację prawną i techniczną związaną z Nieruchomością W. i decyzje administracyjne związane z użytkowaniem Nieruchomości W., zdaniem Wnioskodawców, nie można uznać, że Nieruchomość W. stanowi przedsiębiorstwo Zbywcy. Wynika to z faktu, iż przedmiot planowanej Transakcji nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji przedsiębiorstwa. W szczególności, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer innych kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Zbywcy, obejmujących w szczególności:

*   podstawową działalność gospodarczą Zbywcy (tj. działalność handlową),
*   własność towarów handlowych,
*   prawo własności ruchomości związanych z funkcjonowaniem Nieruchomości W.,
*   umowy Zbywcy z dostawcami towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą Zbywcy (np. w zakresie działalności handlowej),
*   inne środki trwałe wykorzystywane do działalności handlowej Zbywcy np. szereg nieruchomości posiadanych przez Zbywcę, drukarki, komputery, terminale płatnicze, monitory, tablety, weryfikatory cen, wagi, kasy fiskalne,
*   prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych Zbywcy (w tym rachunków bankowych, za pośrednictwem których Zbywca dokonuje rozliczeń z najemcami),
*   zobowiązania Zbywcy związane z finansowaniem zakupu Działek W. i budowy/modernizacji/ przebudowy Budynków W. i Budowli W.,
*   środki pieniężne Zbywcy zdeponowane na rachunkach bankowych,
*   księgi rachunkowe Zbywcy,
*   nazwę przedsiębiorstwa Zbywcy,
*   prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z bieżącą działalnością gospodarczą Zbywcy, w tym w szczególności umowy o usługi księgowe,
*   prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez Zbywcę w zakresie zarządzania Nieruchomością W. (property management) lub zarządzania aktywami (asset management) - obecnie nie ma takich umów,
*   prawa do domeny internetowej, prawo do znaku towarowego wyróżniającego Nieruchomość W. (nie ma odrębnej domeny i odrębnych znaków towarowych dla poszczególnych nieruchomości),
*   pracownicy Zbywcy.

Bezpośrednio po nabyciu Nieruchomości W., Nabywca planuje prowadzić z ich wykorzystaniem działalność gospodarczą polegającą na wynajmie powierzchni w Nieruchomości W. do najemców (gdyż umowy najmu zawarte z Najemcami W. przejdą, co do zasady, z mocy prawa na Nabywcę). W przypadku, gdy po Transakcji Zbywca pozostanie w zajmowanych obecnie pomieszczeniach, będzie tam nadal prowadził swoją działalność handlową na podstawie umowy najmu zawartej z Nabywcą obejmującej wynajem powierzchni hipermarketu (obecnie zajmowanego przez Zbywcę) oraz stacji benzynowej, na podstawie której będzie miał również prawo do korzystania z powierzchni wspólnych Nieruchomości W. wraz z Najemcami W..

Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców (zewnętrznych, Zbywcę bądź podmiot powiązany ze Zbywcą). Co do zasady, w celu prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem Nieruchomości W., Nabywca zamierza, o ile wystąpi taka konieczność, zawrzeć własne umowy z zewnętrznymi dostawcami usług (będącymi podmiotami trzecimi bądź podmiotami powiązanymi ze Zbywcą, w tym z samym Zbywcą), w tym w szczególności zakresie zarządzania Nieruchomością W. (property management) i zarządzania aktywami (asset management).

Nie można wykluczyć, że w niektórych przypadkach Nabywca wstąpi w prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z zawartych przez niego umów usługowych (np. w zakresie dostawy mediów), a także w prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych wydanych na rzecz Zbywcy.

Stanowisko Wnioskodawców, zgodnie z którym składniki majątkowe będące przedmiotem Transakcji nie stanowią przedsiębiorstwa jest poparte interpretacją przepisów prawa, dokonaną przez Ministra Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską (która - co należy zaznaczyć - była niejednokrotnie przytaczana przez organy podatkowe).

Z odpowiedzi Ministra Finansów na interpelację poselską można wywnioskować, iż za sprzedaż przedsiębiorstwa nie można uznać sprzedaży samego budynku, nawet jeśli jest on przeznaczony na wynajem. Przedsiębiorstwem, bowiem, może być budynek wraz ze wszystkimi wierzytelnościami i zobowiązaniami, zawartymi umowami najmu, zarządzania, dostawy mediów i innymi umowami związanymi z tym budynkiem i działalnością polegającą na wynajmie. Tymczasem - jak zaznaczono w opisie zdarzenia przyszłego - w analizowanym przypadku Transakcji nie będzie towarzyszył transfer należności ani zobowiązań Zbywcy (za wyjątkiem depozytów i gwarancji od Najemców W.). A zatem, po dacie planowanej Transakcji, istniejące należności i zobowiązania pozostaną w bilansie Zbywcy.

Kolejnego argumentu przemawiającego za tym, iż przedmiotem analizowanej Transakcji nie jest przedsiębiorstwo Zbywcy, dostarczają orzeczenia sądów, w których wyrażono tezę, iż zbycie przez podatnika tylko części jego aktywów z definicji nie może być zakwalifikowane jako zbycie przedsiębiorstwa, choćby nawet przedmiotem zbycia była zdecydowana większość składników majątkowych funkcjonującego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi bowiem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Tymczasem, przedmiot Transakcji nie tworzy takiej funkcjonalnej całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów kwestia, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem. Zdaniem Wnioskodawców, składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej Transakcji nie stanowią zorganizowanego zespołu, jako że m.in., zobowiązania i należności, a także szereg innych ważnych, wskazanych powyżej składników służących Zbywcy do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, nie zostaną przejęte przez Nabywcę. Z powyższych względów, zdaniem Wnioskodawców, nie ma podstaw, aby Transakcję sprzedaży Nieruchomości W. zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy.

Ponadto, działalność polegająca na wynajmie Nieruchomości W. nie stanowi ZCP wyodrębnionej w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Zbywcę. Przesłankami uznania danego zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest bowiem, aby:

*   istniał zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) powiązanych funkcjonalnie oraz aby składniki te były przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych;
*   zespół tych składników był wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie;
*   zespół tych składników był wyodrębniony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie;
*   zespół tych składników mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Aby zatem można było mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym przenoszonych składników, musiałyby one pozostawać między sobą we wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należałoby je traktować jako zorganizowany, autonomiczny zespół. Tymczasem, w analizowanym przypadku składniki będące przedmiotem Transakcji nie stanowią takiego autonomicznego, zorganizowanego zespołu m.in. z uwagi na fakt, iż m.in. prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z działalnością gospodarczą Zbywcy, jak i wskazany powyżej cały szereg istotnych składników wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej Zbywcy nie zostaną przejęte przez Nabywcę.

Przenoszone składniki nie spełniają też kryterium wyodrębnienia organizacyjnego. Zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych, o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa powinny bowiem świadczyć przykładowo odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie organizacyjne spełnione byłoby również wówczas, gdyby zorganizowana część przedsiębiorstwa miała swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział itp.

Tymczasem, przenoszone składniki majątkowe i oparta o nie działalność Zbywcy nie są obecnie wyodrębnione w żaden z powyższych sposobów w przedsiębiorstwie Zbywcy. Podobnie, Nieruchomość W. będąca przedmiotem Transakcji nie jest wyodrębniona finansowo w tymi znaczeniu, iż nie są dla niej prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans ani rachunek zysków i strat.

W szczególności też przenoszona Nieruchomość W. nie będzie posiadała zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo zdolne do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych. Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się bowiem możliwość samodzielnego działania na rynku jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie.

Na rzecz Nabywcy nie będzie przenoszone również finansowanie (tzn. zobowiązania) kluczowe dla działania każdego biznesu. Powyższe potwierdza zatem jednoznacznie, iż przenoszona Nieruchomość W. nie będzie posiadała sama w sobie zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Tym samym, sprzedawane składniki majątkowe nie będą spełniały definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, określonej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Powyższe potwierdza zatem jednoznacznie, iż przedmiot Transakcji nie może zostać uznany za przedsiębiorstwo ani ZCP Zbywcy. W analogicznych stanach faktycznych podobne stanowisko potwierdził przykładowo:

*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacji z dnia 22 maja 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.213.2018.1.KO stwierdził, że: „Bowiem jak wyżej wskazano Zbywca wybudował centrum dystrybucyjne z zamiarem jego sprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego. Zbywca nie zatrudnia żadnych pracowników. Nieruchomość nie stanowi odrębnego działu, wydziału czy tez oddziału wydzielonego w ramach działalności Zbywcy. Transakcji nie będzie towarzyszyło przeniesienie jakichkolwiek innych niż wymienione składniki majątkowe, w tym należności oraz zobowiązań, związanych ze sprzedawaną Nieruchomością. W konsekwencji, skoro przedmiot sprzedaży - Zbywane Składniki Majątkowe - nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jego sprzedaż nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt i ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, transakcja sprzedaży będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów tj. czynność objętą przedmiotowym zakresem opodatkowania określoną w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.”
*   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacji z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.267.2018.3.AZ stwierdził, że: „W szczególności nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego żadnych znaków towarowych, know-how, praw do nazwy, praw do domen internetowych, tajemnicy handlowej czy tajemnicy przedsiębiorstwa. W ramach planowanej transakcji nie dojdzie również do przejęcia środków pieniężnych, praw z papierów wartościowych i zapasów związanych z prowadzoną przez Sprzedającego działalnością gospodarczą. Sprzedający nie przeniesie również na Kupującego żadnych rachunków bankowych. W ramach transakcji nie dojdzie do przejęcia przez Kupującego żadnych pracowników Sprzedającego. Zbycie składników materialnych nie wyczerpuje definicji przedsiębiorstwa na gruncie prawa cywilnego, gdyż większość istotnych elementów tworzących u Wnioskodawcy przedsiębiorstwo nie jest objęta transakcją sprzedaży. Zatem w ocenie Organu, w przedmiotowej sprawie nie można mówić o zespole składników niematerialnych i materialnych, zorganizowanych w taki sposób, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia u nabywcy działalności gospodarczej. Planowana transakcja sprzedaży nieruchomości będzie stanowiła dostawę składników majątkowych. Zatem przedmiotowa czynność nie może zostać uznana za zbycie przedsiębiorstwa.”

Powyższe stanowisko (o nieuznawaniu zbycia samej tylko nieruchomości za transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP na gruncie ustawy o VAT) znajduje też potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15.

Przedmiot Transakcji w świetle Objaśnień MF.

Powyższe stanowisko, zgodnie z którym przedmiot Transakcji nie stanowi przedsiębiorstwa ani ZCP, wpisuje się też w pełni w konkluzje wynikające z objaśnień z dnia 11 grudnia 2018 r. dot. opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych, wydanych na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i opublikowanych na stronie internetowej Ministerstwa Finansów („Objaśnienia MF”).

Zgodnie z Objaśnieniami MF: „\[\`(...)\`\] co do zasady - dostawa nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT”, a jedynie „w wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości komercyjnych może zostać uznana za czynność niepodlegającą opodatkowaniu, tj. w przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości komercyjnej (będącej przedmiotem dostawy) jako przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. ”

Odnosząc powyższe do obrotu nieruchomościami komercyjnymi, Objaśnienia MF wskazują, iż typową sytuacją jest dostawa wynajętej nieruchomości. W takim przypadku daną transakcję należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment transakcji spełnione są łącznie następujące kryteria:

*   przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i wystarczający do prowadzenia tej działalności;
*   nabywca - w ramach swojej działalności - ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.

Oceny w powyższym zakresie należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP.

W szczególności, w celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić, czy - oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT (takich jak sam grunt, budynki, budowle czy prawa i obowiązki z umów najmu) - na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

1.  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;
2.  umowy o zarządzanie nieruchomością;
3.  umowy zarządzania aktywami;
4.  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności planowanej Transakcji, w pierwszej kolejności należy wskazać, iż w ramach Transakcji na Nabywcę nie zostanie przeniesiony żaden element wymieniany w cytowanych wyżej pkt. a-d Objaśnień MF, w szczególności:

*   prawa i obowiązki z jakichkolwiek umów dotyczących finansowania udzielonego Zbywcy;
*   prawa i obowiązki wynikające z umowy o zarządzanie nieruchomością (property management) lub umowy o zarządzanie aktywami (asset management) - takie umowy obecnie nie istnieją;
*   należności o charakterze pieniężnym.

Warto nadmienić, iż zgodnie z Objaśnieniami MF za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy.

Ponadto, zgodnie z Objaśnieniami MF, brak jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP jeżeli nabywca nie ma zamiaru kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę.

Jak Wnioskodawcy wskazali powyżej, po Transakcji Nabywca będzie prowadzić na Nieruchomości W. działalność gospodarczą, która nie będzie kontynuacją działalności Zbywcy.

Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców (zewnętrznych, Zbywcę bądź podmiot powiązany ze Zbywcą). Co do zasady, w celu prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem Nieruchomości W., Nabywca zamierza, o ile wystąpi taka konieczność, zawrzeć własne umowy z zewnętrznymi dostawcami usług (będącymi podmiotami trzecimi bądź podmiotami powiązanymi ze Zbywcą, w tym z samym Zbywcą), w tym w szczególności w zakresie zarządzania Nieruchomością W. (property management) i zarządzania aktywami (asset management).

Nie można jednak wykluczyć, że w niektórych przypadkach Nabywca wstąpi w prawa i obowiązki Zbywcy wynikające z zawartych przez niego umów usługowych dotyczących bieżącego utrzymania Nieruchomości W. (np. w zakresie dostawy mediów), a także w prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych wydanych na rzecz Zbywcy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że planowana Transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2.

Uwagi ogólne.

Sprzedaż Nieruchomości W. w ramach planowanej Transakcji będzie stanowiła dostawę Działki W. wraz z posadowionymi na niej Budynkami W. oraz Budowlami W..

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady, podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112a ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Sprzedaż Nieruchomości W. w ramach planowanej Transakcji będzie więc opodatkowana VAT jako dostawa towarów, chyba że zastosowanie znalazłoby jedno ze zwolnień przewidzianych w ustawie o VAT. W przedmiotowym przypadku, należy rozważyć, czy sprzedaż Nieruchomości W. w ramach planowanej Transakcji może podlegać zwolnieniu, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10 lub 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dostawa budynków, budowli i ich części jest zwolniona z VAT, chyba że:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jednocześnie, w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej.

W tym kontekście Wnioskodawcy zwracają uwagę, że zgodnie z ugruntowaną praktyką pojęcie pierwszego zasiedlenia interpretowane jest szerzej, jako obejmujące, poza wydaniem nieruchomości w ramach czynności opodatkowanych VAT, również wykorzystywanie ich przez dany podmiot na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (z którym to wykorzystaniem nie wiąże się wydanie nieruchomości w ramach czynności opodatkowanych). W wyroku NSA z dnia 14 maja 2015 r. sygn. I FSK 382/14, wskazano, iż „wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. \[\`(...)\`\] Spółka użytkując w części budynek dla celów działalności gospodarczej spełniła warunki przewidziane dla zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu wyżej wskazanym i nie można twierdzić, że przedmiotowa dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia \[\`(...)\`\].”

Prawidłowość powyższego podejścia potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE” lub „Trybunał”) w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r., C-308/16 w sprawie Kozuba Premium Selection sp. z o.o. (dalej: „Kozuba”). W ocenie Trybunału, pojęcie „pierwszego zasiedlenia” nie może zostać ograniczone do oddania budynku/budowli w ramach czynności opodatkowanych VAT. Oznacza to, iż pierwsze zasiedlenie stanowi nie tylko oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu (jak np. najem, dzierżawa, sprzedaż), ale także zasiedlenie budynków/budowli poprzez ich wykorzystywanie dla potrzeb własnej działalności gospodarczej podatnika.

Jak stwierdził TSUE: „ art. 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z VAT w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu.”

Ponadto, Trybunał wskazał, iż „Jak wynika przede wszystkim z prac przygotowawczych do szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. 1977, L 145, s. 1), które pozostają wymierne do celów interpretacji dyrektywy VAT, w ramach zwolnień przewidzianych w jej art. 135 ust. 1 lit. j, kryterium „pierwszego zasiedlenia” budynku należy rozumieć jako odpowiadające kryterium pierwszego użytkowania budynku przez jego właściciela lub lokatora. W tychże pracach przygotowawczych stwierdzono, że kryterium to zostało uznane za określające moment, w którym kończy się proces produkcji budynku i budynek ów staje się przedmiotem konsumpcji. Z powyższej analizy historycznej nie wynika jednak, że użytkowanie budynku przez jego właściciela ma nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu.”

Jednocześnie Wnioskodawcy wskazują, iż w dniu 29 lipca 2019 r. Prezydent RP podpisał ustawę z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (dalej „Ustawa Nowelizującą VAT”) wprowadzającą m.in. modyfikację przesłanek stosowania zwolnienia z VAT dla dostaw budynków, budowli i ich części, poprzez likwidację warunku, że ich zasiedlenie nastąpiło w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Zmiana ta stanowi realizację wspomnianego powyżej wyroku Trybunału w sprawie Kozuba.

Zgodnie z Ustawą Nowelizującą VAT nowa definicja pierwszego zasiedlenia w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT otrzymuje następujące brzmienie: „pierwsze zasiedlenie - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne, budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.”

Wnioskodawcy wnoszą o uwzględnienie/zastosowanie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w uzasadnieniu prawnym (podstawie prawnej) wydawanej interpretacji indywidualnej dla przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego również treści nowych regulacji dotyczących definicji „pierwszego zasiedlenia”. Wejście w życie nowych przepisów nastąpi (w tym zakresie) z dniem 1 września 2019 r.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia z opodatkowania VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części podatkiem VAT, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

*   są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
*   złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części podatkiem VAT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się (bez możliwości rezygnacji z zastosowania zwolnienia) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, pod warunkiem łącznego spełnienia poniższych warunków:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, drugiego z powyższych warunków nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku, jeżeli z tytułu ich nabycia lub wytworzenia nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo od obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, z opodatkowania VAT zwalnia się dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Należy zatem rozważyć, czy do planowanej dostawy składników majątkowych (Nieruchomości W.) nie znajdzie zastosowania żadne z powyższych zwolnień przewidzianych w ustawie o VAT, tj. w art. 43 ust. l pkt 2, 9, pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT.

Uwagi szczegółowe odnoszące się do poszczególnych elementów Nieruchomości W..

Jak wskazano powyżej, Działka W. wchodząca w skład Nieruchomości W. została oddana w użytkowanie wieczyste na rzecz poprzednika prawnego Zbywcy na podstawie wymienionego w treści zdarzenia przyszłego aktu notarialnego z 1 marca 1995 r. Na ten moment Działka W. była zabudowana budynkami tj. budynkiem administracyjnym, portiernią, trzema magazynami, dwoma garażami, dwoma wiatami, stacją paliw, budynkiem centralnego ogrzewania, warsztatem, sześcioma zbiornikami, myjnią najazdową. Ponadto znajdowały się na niej: drogi i place, parking samochodowy oraz ogrodzenie. Po nabyciu prawa użytkowania wieczystego Działki W. została dokonana rozbiórka wszelkich naniesień, które się na niej znajdowały. Następnie poprzednik prawny Zbywcy uzyskał decyzje o pozwoleniu na budowę i w konsekwencji wzniósł na Działce W. Budynek CH \`(...)\` i parking. Poprzednik prawny Zbywcy był uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego na budowie tych obiektów.

Następnie, na podstawie aktu notarialnego z 19 grudnia 1995 r. poprzednik prawny Zbywcy nabył prawo własności zabudowanej Działki W.. Zgodnie z przedmiotowym aktem notarialnym, poprzednik prawny Zbywcy był na moment tej transakcji wpisany w księdze wieczystej jako użytkownik wieczysty Działki W. oraz właściciel położonych na działce W. budynków i budowli. Działka W. na moment tego nabycia przez poprzednika prawnego Zbywcy była zabudowana pawilonem handlowym hipermarketu „X.” i parkingiem.

Opodatkowanie VAT zbycia Działki W. oraz posadowionych na nich Budynków W. i Budowli W.

1.  Działka W.. Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Sprzedaż prawa własności Działki W. wchodzącej w skład Nieruchomości W. będzie zatem opodatkowana według tych samych zasad jak dostawa Budynków W. i Budowli W. znajdujących się na Działce W..
2.  Budynki W. i Budowle W. wchodzące w skład Nieruchomości W.. Jak wskazano w zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku Zbywca/poprzednik prawny Zbywcy wznieśli na Działce W. Budynki W. i Budowle W., a z tego tytułu przysługiwało im prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na wydatkach poniesionych na budowę tych budynków i budowli.

Jedynie myjnia nie została wybudowana przez Zbywcę ani jego poprzednika prawnego. Myjnia została wzniesiona w listopadzie 2018 r. przez Operatora myjni i od tego momentu była wykorzystywana do prowadzonej przez Operatora myjni działalności gospodarczej.

Możliwy jest scenariusz, zakładający usunięcie myjni przed przeprowadzeniem Transakcji, w wyniku czego nie byłaby ona przedmiotem planowanej Transakcji.

Alternatywnie myjnia nie zostanie usunięta przed przeprowadzeniem Transakcji, wobec czego będzie jej przedmiotem. W takim przypadku, zdaniem Wnioskodawców, przedmiotem opodatkowania VAT będzie jedynie grunt, na którym zlokalizowana jest myjnia.

Należy zauważyć, iż zgodnie z treścią Umowy z Operatorem myjni, myjnia powinna zostać wzniesiona na gruncie oddanym przez Zbywcę w najem Operatorowi myjni na własny koszt Operatora myjni. Tym samym, Zbywca nie ma obowiązku dokonać zwrotu jakichkolwiek kosztów poniesionych przez Operatora myjni na wybudowanie myjni. Operator myjni wybudował myjnię w listopadzie 2018 r. i po wybudowaniu rozpoczął jej użytkowanie do celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto, zgodnie z treścią Umowy najmu z Operatorem, najemca (Operator myjni) ma obowiązek po zakończeniu Umowy (niezależnie od sposobu i przyczyny rozwiązania umowy) przywrócić powierzchnię do stanu poprzedniego, to jest stanu z daty przekazania i zwrócić powierzchnię (zdefiniowaną w Umowie najmu z Operatorem jako część Działki W.) wynajmującemu (tj. Zbywcy). Tym samym Zbywca nie jest zobowiązany do zwrotu Operatorowi myjni żadnych kosztów poniesionych przez Operatora myjni na jej wybudowanie nawet po zakończeniu Umowy najmu z Operatorem.

Polskie przepisy podatkowe w zakresie podatku VAT nie odnoszą się bezpośrednio do sytuacji takiej jak wskazana powyżej (tj. sytuacji, w której dochodzi do sprzedaży gruntu zabudowanego budynkiem lub budowlą wniesioną przez podmiot trzeci, która, zgodnie z umową zawartą z tym podmiotem, powinna zostać przez niego usunięta z gruntu po zakończeniu umowy).

Zdaniem Wnioskodawców, w takim przypadku, z perspektywy regulacji w zakresie podatku VAT, przedmiotem dostawy będzie jedynie sam grunt, gdyż właściciel prawny (tj. z perspektywy prawa cywilnego) nie jest właścicielem ekonomicznym myjni. Z tego względu Zbywca nie może być postrzegany jako podmiot przenoszący ekonomiczną własność myjni na Nabywcę (który z mocy prawa wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z Umowy najmu z Operatorem).

Powyższe stanowisko Wnioskodawców znajduje poparcie w szeregu wydanych interpretacji przepisów prawa podatkowego. W interpretacjach tych organy wskazywały, iż w sytuacji takiej jak opisana powyżej nie dojdzie do dostawy budynku/budowli, z uwagi na brak władztwa ekonomicznego sprzedającego nad posadowionymi budynkami/budowlami.

Przykładowo, w interpretacji z 23 marca 2018 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.37.2018.2.SR), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) wskazał: „Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, z którego wynika, że wiatę stalową i utwardzenie terenu dokonał dzierżawca nieruchomości i jednocześnie z wniosku nie wynika, aby pomiędzy Wnioskodawcą a dzierżawcą przed sprzedażą nieruchomości miało dojść do rozliczenia nakładów poniesionych w związku z powyższymi obiektami, to tym samym Wnioskodawca nie wszedł/nie wejdzie w ekonomiczne posiadanie wybudowanych przez inny podmiot obiektów.

A zatem, skoro Wnioskodawca nie dysponuje ekonomicznym władztwem nad ww. obiektami tj. wiatą stalową oraz naniesieniami z płyt prefabrykowanych i kostki brukowej, to nie może dokonać ich dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym na gruncie prawa podatkowego nastąpi dostawa przez Wnioskodawcę wyłącznie gruntu (działki o nr \`(...)\`/\`(...)\`) wraz z posadowionymi na niej boksami betonowymi, które jak podał Wnioskodawca, stanowią budowle mieszczące się w PKOB w kategorii 1252.”

Podobnie, w interpretacji z 22 grudnia 2017 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.701.2017.2.JS) Dyrektor KIS wskazał, iż „Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro nakłady w postaci hali magazynowej są poniesione kosztem i staraniem dzierżawcy i są jego własnością, to nie sposób przyjąć, że Wnioskodawca dokona dostawy ww. hali magazynowej posadowionej na zbywanej działce. Z punktu widzenia prawa cywilnego, na kupującego formalnie przejdzie prawo dysponowania gruntem wraz z ww. halą. W świetle rozwiązań przyjętych w ustawie o podatku od towarów i usług, w ramach transakcji nie wystąpi dostawa towaru, jakim jest ww. hala magazynowa, ponieważ to dzierżawca - Spółka\`(...)\`- dysponuje wybudowaną przez siebie halą magazynową jak właściciel. Ponadto z okoliczności sprawy nie wynika, aby przed sprzedażą nieruchomości nastąpiło rozliczenie nakładów pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką \`(...)\`. Zatem umowa sprzedaży nieruchomości nie będzie obejmowała ww. hali magazynowej wzniesionej przez dzierżawcę. Gmina nie jest bowiem w jej ekonomicznym posiadaniu przed dokonaniem zbycia gruntu na rzecz kupującego. Prawo to pozostaje po stronie dzierżawcy, który wzniósł na ww. gruncie wskazaną halę magazynową. Tym samym w następstwie przedmiotowego zbycia nie dojdzie do dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, tj. nie dojdzie do przeniesienia przez Wnioskodawcę na rzecz kupującego prawa do rozporządzania jak właściciel ww. halą magazynową wzniesioną na zbywanym gruncie przez dzierżawcę. Przeniesienie przez Gminę na kupującego prawa do rozporządzania towarem jak właściciel ograniczy się w związku z tym do gruntu będącego przedmiotem dzierżawy.

Z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wynika, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.

W niniejszym przypadku, przedmiotem planowanej sprzedaży będzie grunt zabudowany halą magazynową (na działce o nr \`(...)\` znajduje się hala magazynowa Spółki \`(...)\`).

W związku z powyższym dostawa gruntu nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.”

Analogiczne konkluzje wskazujące na brak dostawy (w rozumieniu przepisów o podatku VAT) budynku/budowli wzniesionego na gruncie przez podmiot trzeci zostały przedstawione przykładowo w interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora KIS 24 maja 2017 r. (sygn. 0115-KDIT1-3.4012.10.2017.2.BJ), 4 maja 2017 r. (sygn. 3063-ILPP3. 4512.71.2017.2.NK), 20 września 2018 r. (0113-KDIPT1-3.4012.547.2018.2.MJ), jak również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2018 r. (I FSK 1274/16).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawców, rozważając skutki podatkowe planowanej Transakcji należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o VAT. Tym samym, zdaniem Wnioskodawców, w ramach Transakcji nie dojdzie do dostawy, w rozumieniu przepisów o VAT myjni, a jedynie gruntu.

Jednocześnie, należy zaznaczyć, iż Działka W. jest zabudowana szeregiem Budynków W. i Budowli W., których dostawa w ramach planowanej Transakcji nie będzie podlegała żadnemu z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT (o czym Wnioskodawcy piszą szczegółowo poniżej). Ponadto, w odniesieniu do tych Budynków W., Budowli W. lub ich części, w stosunku do których ma zastosowanie zwolnienie z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, Zbywca i Nabywca planują złożyć oświadczenie, na podstawie art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania VAT dostawy tych obiektów.

Podsumowując, w ramach Transakcji nie dojedzie do dostawy, w rozumieniu Ustawy o VAT, myjni (niezależnie od tego czy na moment Transakcji będzie zlokalizowana na Działce W., czy też zostanie usunięta przed Transakcją), a jedynie do dostawy gruntu, podlegającej opodatkowaniu VAT, do której nie znajdzie zastosowanie żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT.

Jeżeli chodzi o pozostałe Budynki W. i Budowle W. zlokalizowane na Działce W., Wnioskodawcy przedstawiają poniższe uzasadnienie.

Budynek CH \`(...)\` został oddany do użytkowania w 1995 r.

Podobnie co najmniej część pozostałych Budynków W. i Budowli W., została oddana do użytkowania ponad dwa lata przed planowaną Transakcją.

Część pomieszczeń Budynku CH W. była sukcesywnie przekazywana Najemcom W. w wykonaniu umów najmu podlegających opodatkowaniu VAT (w tym część z pomieszczeń została oddana w taki najem co najmniej dwa lata temu). Pozostała część pomieszczeń (w tym powierzchnia hipermarketu) służyła po wybudowaniu do prowadzenia działalności gospodarczej przez Zbywcę, polegającej m.in. na sprzedaży detalicznej głównie żywności, sprzedaży napojów alkoholowych, napojów wyrobów tytoniowych, magazynowaniu i przechowywaniu towarów, oraz pozostałej działalności wspomagającej prowadzenie działalności gospodarczej.

Podobnie stacja benzynowa została oddana do użytkowania i była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej przez Zbywcę ponad dwa lata przed planowaną Transakcją.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz zaprezentowane powyżej uwagi odnoszące się do szerokiej wykładni terminu „pierwsze zasiedlenie” zawartego w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, Transakcja obejmująca dostawę Budynku CH W. i stacji paliw może zostać dokonana po upływie dwóch lat od jego pierwszego zasiedlenia, tj. od momentu oddania przez Zbywcę części powierzchni po wybudowaniu w opodatkowany VAT najem do Najemców W. oraz (w szczególności odniesieniu do części powierzchni stanowiącej hipermarket i stacji paliw) od momentu rozpoczęcia faktycznego wykorzystywania przez Zbywcę na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (tj. działalności handlowej). Jak Wnioskodawcy wskazywali powyżej, takie podejście jest zgodne z przytoczonymi tezami TSUE oraz NSA, które są obecnie powszechnie akceptowane także w praktyce polskich organów podatkowych.

Pozostałe Budowle W. oraz pozostałe Budynki W. jako że pełnią rolę pomocniczą względem Budynku CH W. oraz stacji benzynowej, są wykorzystywane przez Zbywcę i Najemców W.. Tym samym są również wykorzystywane do prowadzenia działalności Zbywcy, tj. własnej działalności handlowej oraz wynajmu powierzchni w Nieruchomości W. do Najemców W.. Należy zatem uznać, iż pozostałe Budowle W. oraz pozostałe Budynki W. były przedmiotem pierwszego zasiedlenia w momencie rozpoczęcia ich wykorzystywania, po wybudowaniu, do prowadzenia działalności gospodarczej Zbywcy.

Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia ponadto argumentacja, w świetle której do pierwszego zasiedlenia budowli (ogrodzenie, parking) doszło ze względu na fakt, iż obiekty te są funkcjonalnie połączone z Budynkami W., w stosunku do których nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Przykładowo ogrodzenie służy zabezpieczeniu całego terenu na wypadek ewentualnych prób włamania, parking jest przeznaczony dla klientów hipermarketu oraz Najemców W..

Powyższe, znajduje swoje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2017 r. o sygn. 0114-KDIP1-1.4012.625.2017.1.KOM, w której stwierdzono, że: „Doszło także do pierwszego zasiedlenia budowli (szamba - zbiornika na nieczystości płynne) znajdującej się na działce nr 12/1 i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jak wskazał Wnioskodawca, budowla była wykorzystywana od dnia nabycia działki tylko na potrzeby gospodarcze Wnioskodawcy, gdyż była i jest funkcjonalnie połączona z budynkami znajdującymi się na działce nr 12/2, z których odprowadzane są nieczystości płynne i na nieruchomość nie były ponoszone nakłady na ulepszenie, które przekraczałyby 30% jej wartości początkowej.”

Analogiczne konkluzje zostały ponadto zawarte w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2018 r. o sygn. 0114-KDIP1-3.4012. 561.2018.1.JF jak również z dnia 25 października 2017 r. o sygn. 0114-KDIP1-1.4012.527. 2017.1.AM.

Tym samym, również dostawa pozostałych Budowli W., jak również pozostałych Budynków W. może być dokonywana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia.

W efekcie, przedmiotowa dostawa Budynków W. i Budowli W. może podlegać (w całości bądź w części) zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jak wskazywano w opisie zdarzenia przyszłego, w takim przypadku Wnioskodawcy planują złożyć wspólne oświadczenie, zgodnie z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, rezygnując ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybierając opodatkowanie dostawy tych obiektów według podstawowej stawki VAT („Oświadczenie o wyborze opodatkowania”).

Niemniej jednak, Zbywca (bądź poprzednik prawny Zbywcy) mogli ponosić wydatki na ulepszenie Budynków W. i Budowli W., o których mowa w art. 2 pkt 14 lit. b i art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy o VAT. Kwota wydatków mogła przekraczać 30% wartości początkowej tych obiektów.

W związku z tym, nie można zupełnie wykluczyć, iż dostawa części Budynków W. i Budowli W. będzie dokonywana w ramach bądź przed upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, a tym samym nie znajdzie do niej zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się (bez możliwości rezygnacji z zastosowania zwolnienia) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, pod warunkiem łącznego spełnienia poniższych warunków:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w odniesieniu do Budynków W. i Budowli W. (innych niż myjnia) Zbywca/poprzednik prawny Zbywcy byli uprawnieni do odliczenia podatku VAT naliczonego na wybudowaniu i ulepszeniach części Budynków W. i Budowli W..

Tym samym, również w odniesieniu do planowanej dostawy Budynków W. i Budowli W. innych niż myjnia, nie znajdzie zastosowania obligatoryjne zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Podobnie, nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którymi mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż przedmiotowa Nieruchomość W. nie była wykorzystywana przez Zbywcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku, a ponadto, Zbywcy (bądź jego poprzednikom prawnym) z tytułu ich wytworzenia/nabycia przysługiwało (z wyłączeniem myjni) prawo od obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W efekcie, (przy założeniu, że Wnioskodawcy złożą Oświadczenie o wyborze opodatkowania) planowana dostawa Budynków W. i Budowli W. będzie w całości opodatkowana VAT według stawki podstawowej.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych VAT.

Na dzień dokonania Transakcji, Nabywca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Po nabyciu Nieruchomości W. Nabywca będzie prowadził przy wykorzystaniu Nieruchomości W. działalność opodatkowaną VAT, polegającą na działalności związanej z wynajmem powierzchni centrum handlowo-usługowego (CH W.) oraz stacji benzynowej. W konsekwencji, należy stwierdzić, że Nieruchomość W. będzie wykorzystywana przez Nabywcę będącego czynnym podatnikiem VAT wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Jak Wnioskodawcy wskazywali w uzasadnieniu do pytania nr 2, w stosunku do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT. Tym samym, Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT obligatoryjnie bądź będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, ale Wnioskodawcy będą uprawnieni do zrezygnowania z tego zwolnienia i wyboru opodatkowania VAT Transakcji. Tym samym, jeżeli Wnioskodawcy złożą przed dokonaniem Transakcji Oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT Transakcji, będzie ona w całości opodatkowana VAT.

W związku z powyższym, okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z VAT, nie będą miały miejsca.

W myśl art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług lub w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, jednak nie wcześniej niż w okresie rozliczeniowym, w którym Nabywca otrzyma od Zbywcy fakturę VAT dokumentującą faktyczne dokonanie Transakcji.

W świetle powyższego - zdaniem Wnioskodawców - po dokonaniu Transakcji i otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT dokumentującej Transakcję, Nabywca będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej sprzedaż Nieruchomości W..

Nadwyżka podatku naliczonego nad podatkiem należnym związana z Transakcją podlegać będzie zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT.

Podsumowując, w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. organ podatkowy uzna, że do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT i jednocześnie Wnioskodawcy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W., Budynków W. i Budowli W. (tj. sprzedaż Nieruchomości W. w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości według stawki 23%), Nabywcy będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Zbywcy faktury, dokumentującej Transakcję oraz do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 4 (w treści wniosku oznaczone nr 5).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niemniej jednak w sytuacji, gdy po dokonaniu takiego odliczenia zmienią się okoliczności mające wpływ na odliczenie całości lub części podatku naliczonego, powstaje konieczność dokonania stosownej korekty, na zasadach określonych w art. 91 ustawy o VAT.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

*   opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
*   zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W przypadku, o którymi mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy o VAT).

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami opodatkowanymi na czynności nie dające prawa do odliczenia), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok.

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie korekty - tj. w odniesieniu do nieruchomości w okresie 10 lat - zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku będą do końca okresu korekty służyły działalności opodatkowanej lub odpowiednio, działalności zwolnionej/niedającej prawa do odliczenia podatku VAT. Jeśli zatem transakcja zbycia środka trwałego (dokonana w okresie korekty) została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały okres pozostały do końca korekty środek ten będzie wykorzystywany do czynności dających prawo do odliczenia podatku VAT.

Jak wskazano powyżej, sprzedaż Nieruchomości W. zostanie przez Zbywcę opodatkowana według stawki 23%. Strony bowiem na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W. Budynków W. i Budowli W. i jednocześnie, jak Wnioskodawcy wskazywali w uzasadnieniu do pytania 2, do Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne obligatoryjne zwolnienie z VAT. Tym samym, w związku z tym, iż Transakcja będzie w całości podlegała opodatkowaniu według stawki 23%, Zbywca nie będzie zobowiązany do dokonania, w związku z dostawą Nieruchomości W., korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5 w zw. z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, która spowodowałaby wyłączenie z odliczenia części podatku VAT naliczonego, który został pierwotnie przez Zbywcę odliczony przy nabyciu, (roz)budowie bądź innych wydatkach inwestycyjnych związanych z Nieruchomością W..

Podsumowując, w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. organ podatkowy uzna, że do planowanej Transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o VAT i jednocześnie Wnioskodawcy na podstawie art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zrezygnują ze zwolnienia z opodatkowania wchodzących w skład Nieruchomości W. Budynków W. i Budowli W. (tj. sprzedaż Nieruchomości W. w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości według stawki 23%), Zbywca nie będzie zobowiązany, w związku z dostawą Nieruchomości W., do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5 w zw. z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, poprzez zmniejszenie odliczonego podatku naliczonego na nabyciu, budowie bądź rozbudowie Nieruchomości W..

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że tut. organ wydając niniejszą interpretację nie jest uprawniony do dokonania zasadności zwrotu podatku, gdyż kwestia ta wykracza poza ramy art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Ewentualna ocena zasadności zwrotu leży w kompetencji właściwego miejscowo i rzeczowo dla nabywcy organu podatkowego pierwszej instancji (Naczelnika Urzędu Skarbowego, Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego).

Ponadto zaznaczenia wymaga to, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu, z którego wynika, że przedmiotem dostawy nie będą składniki majątkowe wyodrębnione pod względem funkcjonalnym, organizacyjnym i finansowym, nabywca nie będzie kontynuował w pełnym zakresie działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę oraz będzie angażował dodatkowe środki niebędące przedmiotem transakcji lub podejmował inne dodatkowe działania w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Niniejsza interpretacja wydana została jedynie w zakresie wniosku (zadanych pytań) – braku wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży składników majątkowych przedsiębiorstwa, zwolnienia od podatku planowanej dostawy budynków i budowli na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, możliwości skorzystania z opcji opodatkowania transakcji w przypadku zastosowania zwolnienia od podatku, prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku uprzednio odliczonego. Oznacza to, że przedmiotem analizy tut. organu nie była kwestia planowanej po transakcji, o której mowa we wniosku, sprzedaży ogółu praw i obowiązków komandytariusza i komplementariusza, jakie przysługują im w nabywcy na rzecz dwóch podmiotów trzecich, które nabędą odpowiednio ogół praw i obowiązków komandytariusza oraz ogół praw i obowiązków komplementariusza po uprzednim spełnieniu się warunków określonych w ramowej umowie dotyczącej przyszłego, planowanego nabycia nieruchomości przez nabywcę i nabycia udziałów przez nabywcę udziałów.

Jednocześnie należy wskazać, że niezależnie od faktu, czy budynek myjni będzie przedmiotem dostawy na rzecz nabywcy, czy nie, okoliczność ta nie ma wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie, a więc planowana transakcja będzie podlegać opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i nie będzie wyłączona z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, w stosunku do planowanej transakcji nie znajdzie zastosowania żadne z obligatoryjnych zwolnień z opodatkowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 9 i 10a ustawy o podatku od towarów i usług, nabywcy będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od zbywcy faktury dokumentującej transakcję, zbywca nie będzie zobowiązany, w związku z dostawą nieruchomości, do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 5 w zw. z art. 91 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez zmniejszenie odliczonego podatku naliczonego na nabyciu, budowie bądź rozbudowie nieruchomości.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.