Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1467/14/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-26
Teza: Prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu, ubezpieczeniem, bieżącymi naprawami i eksploatacją oraz zakupem paliwa do jego napędu.
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-odliczenie podatku; paliwo; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2014 r. (data wpływu 27 października 2014 r.), uzupełnionym w dniu 9 stycznia 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu, ubezpieczeniem, bieżącymi naprawami i eksploatacją oraz zakupem paliwa do jego napędu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 9 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu, ubezpieczeniem, bieżącymi naprawami i eksploatacją oraz zakupem paliwa do jego napędu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Pan Marek B., zwany dalej Stroną lub Podatnikiem, jest przedsiębiorcą samodzielnie prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą: B. Marek B. z siedzibą w miejscowości S. Strona jest podatnikiem VAT czynnym, w zakresie podatku od towarów i usług jest zobowiązana do składania deklaracji podatkowych miesięcznych. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Strony jest wykonywanie konstrukcji metalowych na zamówienie. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w 2014 r. Strona jest zobowiązana do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, od dochodu z uzyskiwanej działalności. Podatnik jest zobowiązany opłacać podatek dochodowy od osób fizycznych według stawki podatkowej w wysokości 19%, zaliczki na podatek dochodowy opłaca miesięcznie. W dniu 29 września 2014 r. Strona zwarła z firmą …sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości W., podatnikiem VAT czynnym, zwaną dalej leasingodawcą, umowę leasingu samochodu ciężarowego marki Renault Kangoo, o dopuszczalnej ładowności 776 kg, liczbie miejsc siedzących 2, zwanego dalej samochodem ciężarowym. Dopuszczalna masa całkowita samochodu wynosi 3250 kg. Dane dotyczące samochodu wynikają z dowodu rejestracyjnego leasingowanego pojazdu. Do dnia sporządzenia niniejszego wniosku Podatnik nie uzyskał dla przedmiotowego samochodu zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 p.t.u., że pojazd spełnia wymagania, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1-4. Samochód nie spełnia warunku określonego w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a), lit. b), ani pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r. Podatnik nie prowadzi dla samochodu ciężarowego ewidencji przejazdów. Samochód został przyjęty przez Stronę do użytkowania w dniu 29 września 2014 r. i jest użytkowany wyłącznie przy prowadzeniu działalności gospodarczej. W zawartej umowie leasingu z dnia 29 września 2014 r., strony ustaliły następujące zasady płatności, a mianowicie, Podatnik jest zobowiązany do zapłaty do dnia 29 września 2014 r. opłaty wstępnej w wysokości 18.621,90 zł brutto, w tym podatek naliczony w kwocie 3.482,14 zł, oraz 36 rat miesięcznych w kwocie brutto 1.262,39 zł, w tym podatek naliczony 236,06 zł, 36 rat miesięcznych z tytułu ubezpieczenia o nazwie B… w kwocie brutto 46,03 zł, w tym podatek naliczony w kwocie 8,61 zł, oraz 36 rat miesięcznych z tytułu ubezpieczenia o nazwie G… w kwocie 44,18 zł, w tym podatek naliczony w kwocie 8,26 zł. Strona w dniu 30 września 2014 r. otrzymała od leasingodawcy fakturę dokumentującą opłatę wstępną na kwotę brutto 18.621,90 zł oraz fakturę dokumentującą ratę leasingową i ubezpieczenia powyżej opisane na łączną kwotę brutto 1.352,60 zł, które to dokumenty zostały zaewidencjonowane przez Stronę w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku od towarów i usług w następujący sposób. Strona zaewidencjonowała i odliczyła od podatku należnego za miesiąc wrzesień 50% podatku naliczonego wynikającego z faktury z dnia 29 września 2014 r. dokumentującej opłatę wstępną, tj. kwotę w wysokości 1.741,07 zł oraz 50% podatku naliczonego z faktury z dnia 29 września 2014 r. dokumentującej ratę leasingową i ubezpieczenia tj. kwotę w wysokości 126,46 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 29 września 2014 r. do dnia zakończenia umowy leasingu podatnik ma prawo do odliczania od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy 50% podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z leasingiem samochodu ciężarowego, zwane dalej wydatkami eksploatacyjnymi, w tym w szczególności z faktur dokumentujących raty leasingowe i opłaty z tytułu ubezpieczeń, z faktury z dnia 29 września dokumentującej opłatę wstępną w kwocie brutto 18.621,90 zł, z faktur dokumentujących wydatki związane z naprawami bieżącymi i eksploatacją samochodu ciężarowego oraz z faktur dokumentujących nabywanie do niego paliwa?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że nie posiada dla samochodu ciężarowego zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 p.t.u., od dnia 29 września 2014 r. do dnia zakończenia umowy leasingu ma prawo odliczania od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy 50% podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z leasingiem samochodu ciężarowego, zwane dalej wydatkami eksploatacyjnymi, w tym w szczególności z faktur dokumentujących raty leasingowe i opłaty z tytułu ubezpieczeń, z faktury z dnia 29 września dokumentującej opłatę wstępną w kwocie brutto 18.621,90 zł, z faktur dokumentujących wydatki związane z naprawami bieżącymi i eksploatacją samochodu ciężarowego. Natomiast stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 312) z uwagi na fakt, że dopuszczalna ładowność leasingowanego samochodu ciężarowego wynosi 776 kg i posiada on 2 miejsca siedzące, a podatnik nie prowadzi ewidencji przejazdów, od dnia 29 września 2014 r. przysługuje mu prawo odliczania od podatku należnego 50% podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabywanie paliwa do przedmiotowego samochodu ciężarowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r., w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Stosownie do zapisu ust. 2 tego artykułu, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Na podstawie art. 86a ust. 3 ww. ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W świetle ust. 4 cytowanego artykułu, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak stanowi ust. 5 ww. artykułu, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

*   jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

1.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1.  numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2.  dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3.  stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4.  wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1.  kolejny numer wpisu,
    2.  datę i cel wyjazdu,
    3.  opis trasy (skąd - dokąd),
    4.  liczbę przejechanych kilometrów,
    5.  imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
        1.  potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

1.  liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

W świetle ust. 9 przywołanego artykułu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3.  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
    1.  agregat elektryczny/spawalniczy,
    2.  do prac wiertniczych,
    3.  koparka, koparko-spycharka,
    4.  ładowarka,
    5.  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
    6.  żuraw samochodowy
        1.  jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Zgodnie z ust. 10 ww. artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Jak wynika z ust. 12 tego artykułu, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

Na podstawie ust. 13 cyt. artykułu, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Jak wynika z regulacji ust. 2 tego artykułu, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Według ust. 3 ww. artykułu, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że w związku z zawarciem umowy leasingu samochodu, o którym mowa we wniosku, miał Pan prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z faktury dokumentujących opłatę wstępną. Przysługiwało/przysługuje Panu również prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z faktur dokumentujących: raty leasingowe, opłaty z tytułu ubezpieczeń, wydatki związane z bieżącymi naprawami i eksploatacją samochodu oraz nabycie paliwa do jego napędu. Należy zauważyć, że wprawdzie w treści wniosku wskazano, że samochód jest użytkowany wyłącznie przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a z brzmienia art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że ograniczenie w zakresie odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 86a ust. 1 ustawy nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, tj. przysługuje wówczas odliczenie pełne, jednak w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 86a ust. 4 ustawy.

Samochód nie spełnia bowiem żadnego z warunków określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a, pkt 1 lit. b, pkt 2 i pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r. Nie założył Pan dla niego ewidencji przebiegu pojazdu, a z treści wniosku nie wynika, by zostały określone zasady używania pojazdu, np. w formie regulaminu, w sposób wykluczający jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Należy zaznaczyć, że tut. organ nie podziela Pana argumentacji, że ww. odliczenie przysługuje w 50% z uwagi na fakt, że nie posiada dla samochodu ciężarowego zaświadczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 5 p.t.u., bowiem przepis ten obowiązywał do dnia 31 grudnia 2010 r., wobec czego nie ma zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy zaznaczyć, że wymienione we wniosku konkretne kwoty podatku naliczonego nie były przedmiotem oceny tutejszego organu, bowiem taka ocena może być przeprowadzona jedynie w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez właściwy miejscowo organ podatkowy I instancji, a nie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.