Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.15.2017.1.EN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-14
Teza: W zakresie skutków podatkowych związanych z przedstawioną we wniosku sprzedażą towarów handlowych.
Słowa kluczowe: korekta; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 marca 2017 r. (data wpływu do Organu 15 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie skutków podatkowych związanych z przedstawioną we wniosku sprzedażą towarów handlowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie skutków podatkowych związanych z przedstawioną we wniosku sprzedażą towarów handlowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 10 październiku 2016 r. na adres email Spółki (dalej: „Wnioskodawcy”) obsługiwany przez Dyrektora Handlowego wpłynęło zapytanie dotyczące propozycji współpracy z firmą „X”. Zapytanie zostało wysłane przez Pana Y, przedstawiającego się jako menadżer zakupowy w firmie X Wielka Brytania. Po nawiązaniu kontaktu z klientem 20 października 2016 r., Dyrektor Handlowy Wnioskodawcy, otrzymał informację dotyczącą adresu dostawy oraz fakturowania. Firma X posługuje się numerem NIP i jest czynnym podatnikiem VAT UE.

W dniu 25 listopada 2016 r. Pan Y przesłał prośbę o wystawienie faktury proforma na wybrane towary. Po przesłaniu faktury proforma 28 listopada 2016 r. Wnioskodawca otrzymał jej potwierdzenie podpisane przez Pana Y, który widnieje w danych rejestrowych spółki X, jako osoba upoważniona do jej reprezentowania. Dnia 29 listopada 2016 r. firma ubezpieczająca należności, z którą Wnioskodawca ma podpisaną umowę ubezpieczeniową, nadała limit kredytowy w wysokości 500 tys. zł dla firmy „X”. W dniu 2 grudnia 2016 r. po rozmowie telefonicznej dotyczącej szczegółów dostawy towaru Wnioskodawca otrzymał potwierdzenie informacji o adresie dostawy. Dane dotyczące adresu dostawy zostały przekazane Sp. z o.o., która otrzymała od Wnioskodawcy zlecenie na wykonanie usługi transportowej.

W dniu 5 grudnia 2016 r. na podstawie faktury został wysłany pierwszy transport. Towar został rozładowany 8 grudnia 2016 r. Odbiorca potwierdził odbiór towaru, pieczątka z datą oraz podpis na fakturze, WZ, CMR. W dniu 7 grudnia 2016 r. na podstawie faktury został wysłany drugi transport. Towar został rozładowany 9 grudnia 2016 r. Podpis oraz data na dokumencie CMR. W dniu 9 grudnia 2016 r. po rozmowie telefonicznej z klientem na temat drugiego czasu rozładunku, który zgłaszał przedstawiciel Spółki transportującej towar, Wnioskodawca otrzymał potwierdzenie informacji o zmianie adresu dostawy.

W dniu 13 grudnia 2016 r. na podstawie faktury został wysłany trzeci transport. Towar został rozładowany 14 grudnia 2016 r. Pieczątka na dokumencie CMR. W dniu 16 grudnia 2016 r. na podstawie kolejnej faktury został wysłany czwarty transport. Towar został rozładowany 19 grudnia 2016 r. Pieczątka na dokumencie CMR. W dniu 30 grudnia 2016 r. Wnioskodawca otrzymał email od Pana Y, w którym potwierdza, że wszystkie dostawy zostały wykonane i że odbiorca jest zadowolony z jakości produktów. Jednocześnie w tym emailu poprosił o kolejne dostawy.

W dniu 30 grudnia 2016 r. Wnioskodawca otrzymał również zapytanie z policji portu T. dotyczące jego wyrobów znajdujących się w kontenerze załadowanym do B., które nie zostały zgłoszone do odprawy. Na podstawie danych otrzymanych w emailu z policji portu T., 30 grudnia 2016 r. Wnioskodawca ustalił, że towar znajdujący się w kontenerze został dostarczony do firmy X na adres dostawy wskazany dla dwóch pierwszych dostawach. Zgodnie z informacją przekazaną przez policję portu T., okazało się że osoba zamawiająca towar podszywała się pod inną firmę i posługiwała się danymi innej firmy wyłudzając towar. Istniejąca w rzeczywistości firma X nie zamawiała u Wnioskodawcy towaru, dodatkowo przekazała informacje, że nieznane jej osoby podszyły się pod ich nazwę i posługując się ich danymi wyłudziły towar. Pan Y podający się za pracownika firmy X nadal kontaktował się z Wnioskodawcą. Odbierał telefony, odpisywał na emaile. Dane kontaktowe zostały przekazane drogą email policji portu T. Wnioskodawca złożył w Prokuraturze Rejonowej zeznania w sprawie oszustwa dokonanego na jego szkodę przy sprzedaży mebli do Wielkiej Brytanii. W dniu 13 lutego 2017 r. Prokuratura Rejonowa przysłała zawiadomienie o wszczęciu śledztwa w powyższej sprawie. Część towaru w 2017 r. dzięki pomocy policji z portu T. udało się odzyskać. Wnioskodawca 31 stycznia 2017 r. i 9 lutego 2017 r. wystawił odpowiednio po jednej fakturze korygującej na towar, który udało się mu odzyskać. Dnia 21 lutego 2017 r. Wnioskodawca otrzymał drogą email informację z policji w Wielkiej Brytanii, że do odbioru czekają meble, które zostały zwrócone w kontenerze z W. Wnioskodawca czeka na koszty portowe, żeby mógł zorganizować odbiór. Wnioskodawca nie zna dokładnej ilości paczek, które są do odbioru. Zgodnie z informacją będzie to jedno auto. Dodatkowo Wnioskodawca czeka na informację odnośnie kontenera, który popłynął do S., ponieważ policja brytyjska wystąpiła o zwrot tego kontenera.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy ww. sprzedaż Wnioskodawca winien ująć w przychodach podatkowych 2016 r. i skorygować ją również w 2016 r. o wystawione w 2017 r. korekty sprzedaży?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** przychód z tytułu wskazanej w opisie stanu faktycznego sprzedaży wykaże w grudniu 2016 r., jako przychód będący przychodem podatkowym i pomniejszy ten przychód podatkowo również w 2016 r. o korekty sprzedaży, które były wystawione w 2017 r. Na pozostałą kwotę z datą 31 grudnia 2016 r. wykona odpis aktualizujący należności, odpis aktualizujący nie będzie kosztem uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „ustawa updop”) nie zawiera definicji przychodu. W art. 12 updop wymienione zostały jednak rodzaje przychodów, określono moment ich powstania, jak również enumeratywnie wskazano wyłączenia z katalogu przychodów.

Jako zasadę ustawodawca przyjął, że stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 1 updop przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Za przychody związane z działalnością gospodarczą i działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 updop).

Moment powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą reguluje art. 12 ust. 3a updop, w myśl którego, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Z treści cyt. art. 12 ust. 3 ww. ustawy wynika, iż przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 10 październiku 2016 r. na adres email Wnioskodawcy wpłynęło zapytanie dotyczące propozycji współpracy z firmą „X”. Zapytanie zostało wysłane przez Pana Y, przedstawiającego się jako menadżer zakupowy w firmie X Wielka Brytania. Po nawiązaniu kontaktu z klientem 20 października 2016 r., Dyrektor Handlowy Wnioskodawcy, otrzymał informację dotyczącą adresu dostawy oraz fakturowania. W grudniu 2016 r. Wnioskodawca zrealizował cztery dostawy towaru na podany przez Pana Y adres wystawiając faktury. W dniu 30 grudnia Wnioskodawca otrzymał od policji w T. informację, że Pan Y w rzeczywistości podszywał się pod firmę X (która nie zamawiała towaru) i wyłudził towar od Wnioskodawcy. Pan Y podający się za pracownika firmy X nadal kontaktował się z Wnioskodawcą. Odbierał telefony, odpisywał na emaile. Dane kontaktowe zostały przekazane drogą email policji portu T. Wnioskodawca złożył w Prokuraturze Rejonowej zeznania w sprawie oszustwa dokonanego na jego szkodę przy sprzedaży mebli do Wielkiej Brytanii. W dniu 13 lutego 2017 r. Prokuratura Rejonowa przysłała zawiadomienie o wszczęciu śledztwa w powyższej sprawie. Część towaru w 2017 r. dzięki pomocy policji z portu T. udało się odzyskać. Wnioskodawca 31 stycznia 2017 r. i 9 lutego 2017 r. wystawił odpowiednio po jednej fakturze korygującej na towar, który udało się mu odzyskać. Dnia 21 lutego 2017 r. Wnioskodawca otrzymał drogą email informację z policji w Wielkiej Brytanii, że do odbioru czekają meble, które zostały zwrócone w kontenerze z W. Wnioskodawca czeka na koszty portowe, żeby mógł zorganizować odbiór.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w przedstawionej we wniosku sytuacji, nie sposób mówić o przychodzie należnym. Skoro zatem przychód wynikający z wystawionych przez Wnioskodawcę w grudniu 2016 r. faktur, w istocie nie jest przychodem należnym, to tym samym kwota ta nie stanowi przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej. Z tej też przyczyny Wnioskodawca powinien dokonać stosownej korekty przychodów.

Przychód ze sprzedaży mebli na rzecz firmy X, który Wnioskodawca wykazał w grudniu 2016 r. nie jest jak wskazano powyżej przychodem należnym. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest dokonać korekty całego wykazanego z tej sprzedaży przychodu (w okresie w którym pierwotnie wykazał ten przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych tj. w grudniu 2016 r.), a nie tylko tej jego części na którą w 2017 r. wystawił faktury korygujące, w związku z częściowym odzyskaniem towaru.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.