Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1156/12/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-19
Teza: Czy koszty amortyzacji jachtu żaglowego zakupionego ze środków obrotowych oraz koszty dodatkowe związane z jego eksploatacją będą stanowić koszty uzyskania przychodu? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dzierżawa; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; reklama; statek; statek-statek morski; wydatek; zakup; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 03 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04 września 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 10 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 26 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty amortyzacji jachtu żaglowego zakupionego ze środków obrotowych oraz koszty dodatkowe związane z jego eksploatacją będą stanowić koszty uzyskania przychodów (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty amortyzacji jachtu żaglowego zakupionego ze środków obrotowych oraz koszty dodatkowe związane z jego eksploatacją będą stanowić koszty uzyskania przychodów. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 16 listopada 2012 r. Znak IBPBI/2/423-1156/12/AK, IBPB II/1/415-789/12/BD wezwano Wnioskodawcę o ich uzupełnienie. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 26 listopada 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka od kilkunastu lat funkcjonuje w branży NDT, oferując specjalistyczne towary i usługi klientom krajowym oraz zagranicznym. Zdobyta przez lata wiedza i doświadczenie w branży badań nieniszczących oraz instalacji procesowych, umożliwiają Spółce oferowanie polskim i zagranicznym klientom najwyższej jakości usług, które charakteryzują się wysokim zaawansowaniem technicznym i nowoczesnością. Przez kontrahentów Spółka chce być postrzegana jako firma nowoczesna i otwarta na nowe technologie. Specyfika działalności polega na wysokim wyspecjalizowaniu świadczonych usług i dostarczanych towarów. Wymaga to indywidualnego podejścia do każdego klienta i każdego zadania, doboru właściwych metod pracy, narzędzi i odpowiedniego personelu. Współpraca z klientami odbywa się więc także poprzez prowadzenie doradztwa technicznego i indywidualne planowanie z klientem wykonania usługi. Ważnym elementem kooperacji są bezpośrednie i pośrednie kontakty tj. spotkania, prezentacje możliwości sprzętowych i umiejętności pracowników, omawianie szczegółów technicznych i organizacyjnych kontraktu. Dla uatrakcyjnienia bezpośrednich kontaktów z klientami, Zarząd Spółki planuje zakup środka trwałego w postaci jachtu żaglowego (dla 8-10 osób). Jacht ma być przeznaczony do organizowania spotkań z kontrahentami firmy, prowadzenia rozmów i tworzenia relacji biznesowych z klientami Spółki. Istotne elementy opisu zdarzenia przyszłego zawarto we własnym stanowisku w sprawie gdzie wskazano, iż jacht będzie również wykorzystywany w celach promocyjnych (reklamowych) Spółki, gdyż zostanie na nim umieszczona nazwa firmy i jej logo.

Z uzupełnienia wniosku ujętego w piśmie z dnia 22 listopada 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 26 listopada 2012 r.) wynika, że Firma planuje rozszerzenie działalności o usługi wynajmu i dzierżawy środków transportu wodnego (bez załogi).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie (ostatecznie sformuowane w ww. uzupełnieniu wniosku z dnia 22 listopada 2012 r., które wpłynęło do tut. BKIP 26 listopada 2012 r.):

Czy koszty amortyzacji jachtu żaglowego zakupionego ze środków obrotowych oraz koszty dodatkowe związane z jego eksploatacją będą stanowić koszty uzyskania przychodu z działalności Spółki w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Specyfika usług świadczonych przez Spółkę powoduje, że tradycyjne spotkania biznesowe np. w siedzibie klienta czy na targach branżowych, nie zawsze są skuteczne. Bardzo istotnym czynnikiem w pozyskiwaniu nowych kontraktów są spotkania z kontrahentami „face to face", kiedy nawiązuje się nieformalne relacje z klientami i poznaje ich potrzeby. Dodatkowym atutem takich spotkań jest odpowiednia aranżacja i zapewnienie przyjaznego, ciekawego otoczenia. Z wieloletniego doświadczenia we współpracy z klientami z zagranicy wynika, że spotkania organizowane w Polsce, połączone z prezentacją kraju np. zwiedzaniem interesujących miejsc, przyczyniają się do wzrostu zaufania klientów do Spółki. Zagraniczni kontrahenci kierują się często opartymi na stereotypach, nieuzasadnionymi obawami przed współpracą z firmami polskimi. Zaproszenie ich na rozmowy do Polski, pokazanie kraju, jego dynamicznego rozwoju i solidnej tradycji oraz innych atutów, pomaga w budowaniu długoletnich relacji biznesowych, dlatego też inwestycja w zakup jachtu, umożliwiłaby organizowanie bezpośrednich spotkań z kontrahentami w ciekawym otoczeniu i nieformalnej atmosferze. Ponadto jacht byłby miejscem promowania firmy, eksponowania reklamy (nazwa, logo firmy), co mogłoby zachęcić potencjalnych nowych klientów do odwiedzenia strony internetowej Spółki i zapoznania się ofertą.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 22 listopada 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 26 listopada 2012 r.) wynika, że zdaniem Spółki generowane przychody będą warunkiem koniecznym dla uznania amortyzacji jachtu jak i kosztów jego utrzymania oraz eksponowania reklamy za koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Bezpośrednimi kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu osiągniętego w danym momencie. Pośrednimi kosztami uzyskania przychodów są wydatki związane z całokształtem działalności podatnika i wywiązywaniem się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych – wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca postanowił bowiem w treści art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Z uwagi na fakt, że składniki majątku trwałego wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia. Jak stanowi bowiem art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Wykluczając możliwość jednorazowego uznania wydatku na nabycie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej za koszt uzyskania przychodu, ustawodawca kierował się zasadą współmierności kosztów i przychodów podatkowych. W innym bowiem przypadku jednorazowe uznanie wydatku za koszty uzyskania przychodów pozwalałoby podatnikom w skrajnych przypadkach przy dużych wydatkach inwestycyjnych, na wykazywanie przez kilka lat podatkowych wyższych kosztów nad przychodami podatkowymi.

W myśl natomiast art. 16a ust. 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż aby wymienione w art. 16a updop, składniki majątku (środki trwałe) podlegały amortyzacji podatkowej, powinny spełniać następujące warunki:

*   stanowić muszą własność lub współwłasność podatnika,
*   powinny być nabyte i nadawać się do gospodarczego wykorzystania,
*   przewidywany okres ich używania powinien być dłuższy niż rok,
*   powinny być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ponadto środki trwałe w dniu przyjęcia do używania powinny być kompletne i zdatne do użytku, a więc wyposażone we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające ich funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem oraz być sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka planuje zakup środka trwałego w postaci jachtu żaglowego (dla 8-10 osób) oraz rozszerzenie działalności o usługi wynajmu i dzierżawy środków transportu wodnego (bez załogi). Jacht ten będzie również wykorzystywany przez Spółkę jako miejsce spotkań z kontrahentami, prowadzenia rozmów i zacieśniania kontaktów biznesowych.

W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy koszty amortyzacji jachtu żaglowego (zakupionego ze środków obrotowych) oraz koszty dodatkowe związane z jego eksploatacją będą stanowić koszty uzyskania przychodu.

Mając powyższe na uwadze, skoro zakupiony przez Spółkę jacht żaglowy będzie wynajmowany lub wydzierżawiony oraz będzie wykorzystywany w toku bieżącej działalności Spółki (miejsce spotkań biznesowych), jak również będzie pełnił funkcje związane z Jej reklamą (zostaną na nim umieszczone dane identyfikujące przedsiębiorcę) to będzie spełniał wymogi zawarte w art. 16a updop (będzie stanowił składnik majątku trwałego), a zatem odpisy amortyzacyjne dokonywane od jego wartości początkowej Spółka będzie mogła zaliczać do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym również, koszty eksploatacji jachtu jako wydatki związane z używaniem środka trwałego, Spółka może zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc się natomiast wydatków na eksponowanie reklamy na jachcie, zaznaczyć należy, że stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zwrot ”w szczególności” oznacza, że nie jest to katalog zamknięty, a tylko przykładowo ustawodawca wymienia niektóre wydatki związane z reprezentacją firmy, które są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Od wydatków związanych z reprezentacją należy rozróżnić nakłady na reklamę. Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reklamy. Zatem zasadne jest w tym zakresie odwołanie się do wykładni językowej tego pojęcia. Reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego. W świetle objaśnień zawartych w „Słowniku języka polskiego” opracowanym pod redakcją M. Szymczaka (Warszawa 1994, tom III), reklama to: „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję, środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”. Wydatki poniesione na reklamę, w pełnej wysokości podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika. Za reklamę można uznać działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych nabywców do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może to być realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można rozróżniać reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy). Reklama może zatem dotyczyć nie tylko oferowanych towarów i usług, ale również samej firmy i jej znaku.

Mając powyższe na uwadze, wydatki na eksponowanie reklamy na jachcie Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Końcowo zaznaczyć należy, iż niniejsze interpretacja dotyczy pytania oznaczonego we wniosku Nr 1, dotyczącego ustalenia, czy koszty amortyzacji jachtu żaglowego zakupionego ze środków obrotowych oraz koszty dodatkowe związane z jego eksploatacją będą stanowić koszty uzyskania przychodów. Tut. Organ nie odniósł się zatem do zawartego w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 listopada 2012 r., fragmentu dotyczącego uzupełnienie stanowiska do pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy korzystanie z jachtu przez pracowników i członków ich rodzin będzie przychodem podatkowym ze stosunku pracy, w którym Spółka stwierdziła m.in., iż w przypadku organizowania spotkania z kontrahentem pracownik zostanie oddelegowany do wykonania podróży służbowej, a tym samym będzie to koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym osób prawnych. Jeśli Spółka jest zainteresowana uzyskaniem interpretacji indywidualnej w tym zakresie to winna wystąpić z nowym wnioskiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.