Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.866.2020.2.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-29
Teza: brak możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2020 r. (data wpływu 10 listopada 2020 r.) uzupełnionym pismem z 3 grudnia 2020 r. (data wpływu 7 grudnia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na wymianie źródeł ciepła na ekologiczne – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na wymianie źródeł ciepła na ekologiczne. Wniosek został uzupełniony pismem z 3 grudnia 2020 r. (data wpływu 7 grudnia 2020 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 27 listopada 2020 r. znak 0111-KDIB3-2.4012.866.2020.AZ.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zamierza zrealizować zadanie pod nazwą „…..” (dalej: „Projekt”, „Inwestycja”, „Zadanie”).

Na realizację przedmiotowej inwestycji Gmina zamierza ubiegać się o przyznanie dofinansowania pochodzącego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 do kwoty brutto ponoszonych nakładów.

W ramach projektu wysokoemisyjne źródła ciepła w gospodarstwach domowych zostaną wymienione na bardziej ekologiczne.

Mieszkańcy zainteresowani udziałem w projekcie (dalej: „mieszkańcy”) zobowiązani są złożyć stosowną deklaracje, a każda zgłoszona nieruchomość podlegać będzie obowiązkowi przeprowadzenia oceny energetycznej, na podstawie której zostanie określone czy zaproponowane przez mieszkańca źródło ciepła jest uzasadnione ekonomicznie oraz opłacalne pod względem efektywności ekologicznej.

Gmina odpowiedzialna będzie wyłącznie za:

*   sporządzenie dokumentacji oceny energetycznej nieruchomości biorących udział w projekcie,
*   sporządzenie studium wykonalności inwestycji,
*   zarządzanie zadaniem oraz
*   promocję.

W przedmiotowym zakresie Gmina otrzyma od wykonawców faktury VAT z wykazanym podatkiem naliczonym.

W pozostałym zakresie mieszkańcy będą realizować przedmiotowe zadanie we własnym imieniu - mieszkańcy będą samodzielnie zawierać umowy z wybranymi wykonawcami, a wydatki inwestycyjne dokumentowane będą wystawionymi na mieszkańców przez wykonawców fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku naliczonego.

Po zrealizowaniu inwestycji mieszkańcy będą mogli starać się o zwrot poniesionych kosztów w przedmiotowym zakresie (refundacja poniesionych wydatków).

Środki zostaną wypłacone w formie dotacji celowej udzielonej przez Gminę ze środków własnych Gminy oraz ze środków pochodzących z otrzymanego przez Gminę dofinansowania.

Dotacja zostanie wypłacona w sposób określony w umowie o udzielenie dotacji zawieranej pomiędzy Gminą, a biorącym udział w projekcie mieszkańcem.

W pozostałym zakresie (tj. przekraczającym kwotę dotacji), mieszkaniec będzie zobowiązany pokryć wartość nakładów inwestycyjnych ze środków własnych.

Realizacja przedmiotowej inwestycji należy do zadań własnych Gminy wynikających z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. 2020 poz. 713 z późn. zm. dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”). Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące ochrony środowiska i przyrody oraz z zakresu zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że zdaniem Gminy, towary i usługi nabywane w związku z realizacją zadania pod nazwą „….” nie będą w jakimkolwiek zakresie wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nowe źródła ciepła będą własnością mieszkańców. Mieszkańcy nie będą wnosili jakichkolwiek opłat na rzecz Gminy.

Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Gmina będzie odpowiedzialna jedynie za sporządzenie dokumentacji oceny energetycznej nieruchomości biorących udział w projekcie, sporządzenie studium wykonalności inwestycji, zarządzanie zadaniem oraz jego promocję, a w pozostałym zakresie mieszkańcy będą realizować zadanie we własnym imieniu. Końcowo Gmina pragnie jeszcze raz podkreślić, iż nie będzie czerpała żadnych dochodów w związku z realizacją projektu, a jego realizacja ma na celu wyłącznie zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie ochrony środowiska i przyrody oraz z zakresu zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Jak opisano w stanie faktycznym wniosku Gmina będzie dokonywać na rzecz mieszkańców dotacji celowej. Poza tym Gmina jest odpowiedzialna za działania opisane w odpowiedzi na pytanie nr 4.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gminie nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści tego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje podatnik VAT, a także gdy towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak zostało wskazane. Gmina będzie odpowiedzialna jedynie za sporządzenie dokumentacji oceny energetycznej nieruchomości biorących udział w projekcie oraz studium wykonalności inwestycji, zarządzanie zadaniem oraz promocję, a w pozostałym zakresie Mieszkańcy będą realizować zadanie we własnym imieniu.

W ocenie Gminy, należy uznać, iż nabywając ww. usługi celem realizacji inwestycji, nie będzie ona nabywać jej do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy - realizacja projektu będzie bowiem służyć przede wszystkim zaspokojeniu potrzeb zbiorowych wspólnoty w zakresie ochrony środowiska i przyrody oraz z zakresu zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, tj. czynnościom, które w opinii Gminy nie podlegają opodatkowaniu VAT ponieważ stanowią realizację zadań własnych Gminy. Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, iż nie będzie czerpać żadnych dochodów w związku z realizacją projektu.

Tym samym, w ocenie Gminy, nie będzie istniał związek pomiędzy wydatkami związanymi z realizacją inwestycji, a wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT przez Gminę.

W konsekwencji, zdaniem Gminy nie będzie przysługiwać jej prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji przedmiotowej inwestycji z tego względu, iż wydatki poniesione na realizację zadania nie będą związane z czynnościami Gminy podlegającymi opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ochrony środowiska i przyrody, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Z treści wniosku wynika, że Gmina zamierza zrealizować zadanie pod nazwą „…..”. Na realizację przedmiotowej inwestycji Gmina zamierza ubiegać się o przyznanie dofinansowania pochodzącego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 do kwoty brutto ponoszonych nakładów. W ramach projektu wysokoemisyjne źródła ciepła w gospodarstwach domowych zostaną wymienione na bardziej ekologiczne. Nowe źródła ciepła będą własnością mieszkańców. Mieszkańcy nie będą wnosili jakichkolwiek opłat na rzecz Gminy.

Gmina odpowiedzialna będzie wyłącznie za:

*   sporządzenie dokumentacji oceny energetycznej nieruchomości biorących udział w projekcie,
*   sporządzenie studium wykonalności inwestycji,
*   zarządzanie zadaniem oraz
*   promocję.

W przedmiotowym zakresie Gmina otrzyma od wykonawców faktury VAT z wykazanym podatkiem naliczonym.

Wątpliwości Gminy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją ww. projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje.

Z okoliczności sprawy wynika, że inwestycja nie jest realizowana z zamiarem wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych. Mieszkańcy będą realizować przedmiotowe zadanie we własnym imieniu - mieszkańcy będą samodzielnie zawierać umowy z wybranymi wykonawcami, a wydatki inwestycyjne dokumentowane będą wystawionymi na mieszkańców przez wykonawców fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku naliczonego. Po zrealizowaniu inwestycji mieszkańcy będą mogli starać się o zwrot poniesionych kosztów w przedmiotowym zakresie (refundacja poniesionych wydatków). Środki zostaną wypłacone w formie dotacji celowej udzielonej przez Gminę ze środków własnych Gminy oraz ze środków pochodzących z otrzymanego przez Gminę dofinansowania.

Ponadto – w ocenie Gminy – towary i usługi nabywane w związku z realizacją zadania pod nazwą „….” nie będą w jakimkolwiek zakresie wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym w analizowanej sprawie Gmina nie będzie ponosiła wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizowanej inwestycji nie będą służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, a Gmina realizując opisaną inwestycję nie będzie działać w charakterze podatnika VAT.

Podsumowując, Gmina nie ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na wymianie źródeł ciepła na ekologiczne.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.