Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.69.2025.1.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Skorzystanie z ulgi badawczo; rozwojowej, o której mowa w
art. 4a pkt 26; 28 ustawy o CIT, w zakresie produktów
produkowanych przez Spółkę; możliwość odliczenia kosztów
kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3
ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
badanie-badanie laboratoryjne
ekspertyza
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
opinia
pracownik
surowiec
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Badania naukowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący ulgi badawczo-rozwojowej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w
    Polsce. Wnioskodawca oraz Spółka przejęta nie posiadały/nie posiadają statusu centrum
    badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych
    formach wspierania działalności innowacyjnej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2474).
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia opis działalności gospodarczej prowadzonej przez
    Spółkę w okresie przed przejęciem jej przez Wnioskodawcę, tj. w latach 2019-2023.
    Spółka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie produkcji (...), dalej: „produkty”.
    (...).
    Spółka prowadziła działalność poprzez zakłady produkcyjne, w których przeprowadzany
    był zaawansowany technologicznie proces produkcji (...). Proces ten obejmował
    zasadniczo następujące etapy:
    (...).
    Szczegółowy przebieg poszczególnych etapów procesu produkcyjnego zależny był od
    zastosowanej receptury produkcyjnej. Podstawowa działalność produkcyjna Spółki
    obejmowała produkcję:
    (...).
    Zastosowanie przez Spółkę ustalonej wewnętrznie receptury prowadziło do powstania
    (produktów) o określonych właściwościach, (...).
    Aby lepiej odpowiadać na zmieniające się uwarunkowania rynkowe i zapewnić
    wprowadzanie nowych oraz zmienionych produktów do oferty Spółki, Spółka prowadziła
    działalność, w ramach której opracowywała i rozwijała (ulepszała, zmieniała) autorskie
    receptury produkcyjne (dalej jako: „działalność B+R”).
    W szczególności, działalność B+R polegała na takim opracowaniu od podstaw nowej
    receptury produkcyjnej, a także, w razie potrzeby, opracowaniu jej ulepszonych,
    zmienionych wersji aż do osiągnięcia stanu, w którym produkt otrzymany w efekcie jej
    zastosowania w procesie wytwórczym będzie odpowiadał na zidentyfikowane przez
    Spółkę potrzeby rozwojowe (np. zmniejszenie kosztochłonności produkcji przy
    uwzględnieniu dostępnych na rynku surowców, (...) oraz modyfikacje receptury produktu
    pod względem właściwości i struktury w celu usprawnienia procesu technologicznego (...).
    W ramach działalności B+R Spółka z własnej inicjatywy prowadziła niezależne, autorskie
    projekty realizowane według metodyki projektowej w myśl standardów akademickich, tj.
    polegające na obserwacjach i doświadczeniach przeprowadzanych w układach
    doświadczalnych, których celem była weryfikacja własnych założeń poprzez analizę
    uzyskanych wyników. W efekcie przeprowadzonych badań i testów, Spółka była w stanie
    uzyskać wiarygodne wnioski w zakresie prawidłowości stawianych hipotez.
    Szczegółowy opis przykładów zastosowania wskazanej powyżej metodyki Wnioskodawca
    zamieszcza w dalszej części wniosku.
    Charakter i przebieg działalności B+R.
    W ramach działalności B+R Spółka wyróżniła grupę działań o zorganizowanym charakterze
    i określonym przebiegu, angażującą zasoby własne przedsiębiorstwa Spółki („Projekty”). W
    ramach Projektów Spółka prowadziła szereg czynności, których celem było
    doprowadzenie do rozwoju i ulepszenia oferty Spółki. Wśród tych działań najbardziej
    istotne znaczenie miały Projekty o charakterze (...), tj. nowych (nieoferowanych wcześniej
    w tej formule przez Spółkę), autorskich receptur produkcyjnych, które po przejściu przez
    fazy testowania w razie pozytywnego zakończenia Projektu mogły być wdrażane w swojej
    ostatecznej formule do stałej oferty Spółki. Formuła ta opracowywana była na podstawie
    zgromadzonej przez lata wiedzy Spółki w zakresie właściwości poszczególnych składników,
    a także wyników przeprowadzonych badań i testów. Przeprowadzanie badań nad (...) było
    zasadniczym środkiem realizacji strategii rozwoju i postępu innowacyjnego Spółki. Spółka
    dysponowała wymaganym potencjałem naukowym w osobach pracowników i
    współpracowników umożliwiającym metodyczną oraz statystyczną obróbkę danych
    zgromadzonych w ramach działalności B+R, co jest kluczowe w toku prowadzonych badań.

    Ze względu na wysoki poziom złożoności i długotrwałość tego procesu, Spółka
    podejmowała się realizacji Projektów w zakresie produktów (...) w sposób systematyczny i
    zorganizowany. Projekty te przebiegały wieloetapowo i obejmowały zasadniczo:
    (...)
    Cały proces opracowywania receptury produktu w ramach ww. etapów trwał od kilku
    miesięcy do nawet kilku lat z uwagi na długość trwania fazy badawczej oraz podejście
    Spółki do opracowania i ustalenia optymalnej dla celów Spółki receptury (...).
    (...)
    Projekt rozpoczynał się od prac koncepcyjnych obejmujących opracowanie szczegółowych
    parametrów receptur, przede wszystkim w zakresie użytych materiałów (...) i dodatków
    (...).
    (...)
    Po zakończeniu etapu projektowego Spółka przystępowała do praktycznej weryfikacji
    działania zaprojektowanej receptury w postaci:
    - testów (...).
    W zależności od specyfiki Projektu, Spółka realizowała: (i) obydwa rodzaje testów w ww.
    kolejności; (ii) wyłącznie test na małej próbie (np. jeżeli po przeprowadzeniu testu na małej
    próbie Spółka doszła do wniosku, że Projekt nie rokuje na przyszłość i Spółka odstąpiła od
    jego kontynuacji); lub (iii) wyłącznie test w warunkach hodowlanych (...). Przy czym każda
    receptura wdrażana do stałej oferty Spółki przechodziła etap walidacji wskazany w pkt B
    powyżej.
    (...)
    W związku z przyjętą metodyką prac badawczo-rozwojowych, testy (...) zakładały
    wielokrotne zmiany parametrów stosowanych w recepturach podlegających testom, w
    zależności od wyników poprzedniego badania. Niekiedy konieczne było także powtórne
    podanie produktu o danej recepturze (...) w celu zbadania powtarzalności uzyskanych
    wyników. W związku z powyższym, w ramach jednego Projektu badaniu nie podlegała
    pojedyncza receptura produktu, lecz liczne wersje receptur badanych w celu
    wypracowania ostatecznej formulacji pozwalającej osiągnąć zakładane rezultaty lub
    otrzymać powtarzalne wyniki. Co więcej, w ramach danego Projektu porównywane były
    dwa różniące się od siebie rodzaje produktu, których ogólny charakter Spółka określa
    następująco:
    - (...).
    (...).
    Stosowany przez Spółkę układ doświadczalny pozwalał na wyizolowanie efektów, jakie
    daje zastosowanie produktu (...) o nowatorskiej recepturze względem normatywnego
    poziomu wyników uzyskiwanych bez ingerencji Spółki w receptury podawanych
    produktów. W działania podejmowane w ramach działalności B+R zaangażowane były
    wybrane działy funkcjonujące w strukturze Spółki, przede wszystkim Dział Doświadczalno-
    Rozwojowy (dalej jako: „Dział Technologii”), wspierany przez wewnętrzne Laboratorium. W
    działalności B+R uczestniczyli także pracownicy produkcyjni Spółki oraz wybrani pozostali
    pracownicy. W zakresie zarządczym działalność B+R była nadzorowana i
    ukierunkowywana przez Zarząd Spółki. Szczególną rolę w realizacji Projektów pełnił
    przede wszystkim zespół technologów skupiony w ramach Działu Technologii, który
    opracowywał innowacyjne receptury, przeprowadzał analizy statystyczne danych na
    potrzeby porównania grup doświadczalnych do grup kontrolnych oraz wyciągał wnioski z
    uzyskanych wyników. Kryteria, jakie podlegały ocenie przez technologów, obejmują
    wskaźniki kalkulowane na podstawie dokonanych pomiarów, przykładowo:
    (...).

    Istotny wpływ na wypracowanie i zachowanie opisanych we wniosku standardów
    metodologicznych w przeprowadzaniu testów w mniejszej lub większej skali miało
    zwierzchnictwo nad tym obszarem pełnione przez Dyrektora (...). Kluczowe obowiązki
    służbowe Dyrektora obejmowały przede wszystkim:
    - wytyczanie i nadzór nad realizacją zadań Działu Technologii,
    - opracowanie danych wejściowych do projektowania nowych wyrobów,
    - przegląd danych wejściowych do projektowania nowych wyrobów,
    - weryfikacja projektowania nowych wyrobów,
    - wprowadzanie zmian w projektowaniu nowych wyrobów,
    - nadzorowanie walidacji wyrobów – analiza wyników produkcyjnych u hodowców,
    - przeprowadzanie doświadczeń (...),
    - aktualizacja programów żywieniowych w oparciu o najnowsze doniesienia naukowe.
    Dodatkowo, w miarę bieżących potrzeb, Spółka konsultowała także koncepcje
    technologiczne z przedstawicielami środowiska naukowego oraz korzystała z testów
    laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie przez uczelnie wyższe.
    Istotny wkład naukowy w prowadzone badania dostarczało wewnętrzne Laboratorium
    wyodrębnione w Spółce („Laboratorium”). W zakres obowiązków pracowników
    wewnętrznego Laboratorium wchodziło przede wszystkim:
    - wykonywanie analiz laboratoryjnych właściwości fizykochemicznych próbek produktów
    (...),
    - analiza laboratoryjna produktów pod kątem zgodności wartości odżywczych z daną
    recepturą,
    - pozostałe analizy laboratoryjne mające na celu kontrolę jakości produktu czy weryfikację
    pod kątem ewentualnych zanieczyszczeń.
    Zgodnie z dotychczasowymi doświadczeniami Spółki, pozytywny rezultat testów
    rozumiany jako wdrożenie produktu (...) do stałej oferty Spółka osiągnęła w ciągu
    ostatnich lat wobec pojedynczych receptur produktów. Z perspektywy Spółki realizacja
    Projektów miała więc charakter sukcesywnego testowania receptur i wyciągania wniosków
    dla kolejnych, stale podejmowanych prób. Natomiast za sukces Spółka uznawała jedynie
    Projekt, który z uwagi na zadowalające wyniki został wdrożony do oferty (...)..
    Efektem prowadzenia przez Spółkę Projektów w zakresie produktów (...) były przede
    wszystkim unikatowe receptury produkcyjne jako nowy, własny wytwór intelektualny,
    którego działanie i właściwości odróżniały się od uprzednio stosowanych receptur.
    Spółka przeprowadzała prace w zakresie Projektów w sposób systematyczny oraz
    uporządkowany, zgodnie z wypracowaną wewnętrznie metodyką opartą o wiedzę
    merytoryczną i doświadczenia praktyczne, w tym wytyczne Dyrektora ds. badań i rozwoju
    posiadającego bogate doświadczenie akademickie i będącego autorem licznych publikacji
    naukowych. Spółka prowadziła ciągłe prace nad rozwojem oferty produktowej o
    ulepszone lub nowe produkty, co oznacza, że nie miały one charakteru incydentalnego.
    Jednocześnie, Spółka wyróżniała i wyłączała z zakresu Projektów rutynowe i okresowe
    zmiany w recepturach, które zdarzały się regularnie w związku ze zmiennymi warunkami
    prowadzenia działalności produkcyjnej w branży (...). Realizacja Projektów stanowiła
    integralny element prowadzonej działalności gospodarczej, w toku której Spółka zdobyła
    doświadczenie i wiedzę budującą kompetencje i zdolności Spółki do komponowania
    nowych i zmienionych receptur.
    Rodzaje kosztów ponoszonych przez Spółkę w ramach Projektów.
    W toku realizacji Projektów Spółka angażowała różnorodne zasoby ludzkie oraz rzeczowe
    (materialne), w związku z czym ponosiła przede wszystkim następujące rodzaje kosztów:
    1. koszty wynagrodzeń pracowników wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne,

    2. koszty nabycia materiałów i surowców, w tym energii,
    3. ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
    na podstawie umowy przez jednostkę naukową, a także nabycie od takiego podmiotu
    wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności
    badawczo-rozwojowej;
    4. odpisy amortyzacyjne od środków trwałych,
    dalej zwane łącznie „Kosztami Projektów”.
    Ad. 1
    Koszty wynagrodzeń pracowników wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne.
    Kluczowym czynnikiem decydującym o powodzeniu danego Projektu jest wykwalifikowana
    kadra pracownicza. W Projektach, w których tworzone są nowe lub zmienione receptury
    produktów, zaangażowani byli przede wszystkim wyspecjalizowani pracownicy Działu
    Technologii nadzorowani w istotnym okresie przez Dyrektora ds. badań i rozwoju. Zakres
    obowiązków Dyrektora ds. badań i rozwoju opisany został wyżej. Na etapie wytwórczym
    oraz podczas prowadzenia testu na fermie własnej oraz fermach zewnętrznych w
    Projektach uczestniczyli pracownicy produkcyjni. W bardziej ograniczonym zakresie w
    Projekty zaangażowani byli także pracownicy innych działów, a także kadra zarządcza
    Spółki.
    W związku z zatrudnieniem pracowników zaangażowanych w realizację Projektów w
    ramach stosunku pracy, Spółka ponosiła następujące koszty:
    - wynagrodzenie zasadnicze,
    - premie i dodatki,
    - narzuty na ubezpieczenia społeczne (tj. emerytalne, rentowe, chorobowe) naliczone od
    ww. składników wynagrodzenia,
    stanowiące należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych bądź składki z tytułu tych należności
    określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
    (dalej jako: „Koszty osobowe”). Wnioskodawca wskazuje przy tym, że Koszty osobowe jakie
    zamierza uwzględnić w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R obejmują wynagrodzenia wraz
    z narzutami na ubezpieczenia społeczne należne za okres usprawiedliwionej nieobecności
    pracowników, tj. zwolnienia chorobowe oraz urlopy uregulowane odrębnymi przepisami
    zgodnie z Interpretacją Ogólną Ministra Finansów Nr DD8.8203.1.2021 z dnia 13 lutego
    2024 r., a przedmiot zapytania nie dotyczy tej kwestii.
    Spółka prowadziła szczegółową ewidencję czasu pracy pracowników Działu Technologii
    poświęconego na działalność B+R w ujęciu miesięcznym, w podziale na poszczególne
    Projekty. Dane te pozwalają na ustalenie dokładnego czasu pracy poświęconego przez
    danego pracownika na działalność B+R w danym miesiącu. Wynikiem prowadzonej przez
    Spółkę ewidencji jest określenie stopnia zaangażowania pracowników Spółki w działalność
    B+R, odpowiadającego części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności B+R
    pozostaje w ogólnym (tj. normatywnym) czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Biorąc pod uwagę szczegółowość opisanej powyżej ewidencji i możliwości organizacyjne
    Spółki, kierownictwo Spółki podejmowało bieżące decyzje odnośnie zakresu Projektów i
    pracowników Spółki, których uwzględnia w prowadzonej ewidencji. W efekcie,
    prowadzona w danym miesiącu ewidencja obejmować mogła całość Projektów
    realizowanych w tym okresie oraz wszystkich zaangażowanych w nie pracowników Spółki
    lub wybrany zakres Projektów i/lub wybranych pracowników. Zasadniczo, Spółka przyjęła,
    że ewidencja nie obejmuje pracowników produkcyjnych z uwagi na istotny nakład pracy
    wymagany do jej szczegółowego prowadzenia.
    Jednocześnie, pracownicy zajmujący się wyłącznie przeprowadzaniem badań i testów
    laboratoryjnych (tj. pracownicy Laboratorium wewnętrznego) nie prowadzili szczegółowej
    ewidencji czasu pracy z podziałem na poszczególne Projekty, gdyż ich działania wspierają
    ogół działalności badawczej i innowacyjnej Spółki. W związku z tym, Wnioskodawca
    przyjmuje, że całość ich czasu pracy poświęcana jest działalności B+R. Informacje o

    zaangażowaniu pracowników w działalność B+R (w przypadku pracowników Działu
    Technologii) Wnioskodawca wykorzystuje ustalając wysokość Kosztów osobowych. Na
    podstawie informacji kadrowo-płacowych Wnioskodawca ustala wysokość miesięcznego
    wynagrodzenia danego pracownika wraz z odpowiednimi narzutami na ubezpieczenia
    społeczne, a następnie kalkuluje jego część odpowiadającą stopniu zaangażowania
    pracownika w działalność B+R w danym miesiącu. Końcowo, Wnioskodawca wyłącza z
    zakresu tak ustalonej części wynagrodzenia wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz
    Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Dopiero tak ustalona część Kosztów
    osobowych jest traktowana przez Wnioskodawcę jako koszt odpowiadający czasowi pracy
    pracowników w związku z realizacją Projektów.
    Ad. 2
    Koszty nabycia materiałów i surowców, w tym energii.
    Podstawową grupę Kosztów Projektów stanowią koszty nabycia materiałów i dodatków
    (...) bezpośrednio związanych z realizacją Projektów. Dotyczy to w szczególności kosztów
    nabycia składników produktów (...), w tym:
    - (...).
    Ponadto, niezbędnym surowcem bezpośrednio zużywanym w realizacji Projektów jest
    energia elektryczna nabywana od podmiotów zewnętrznych prowadzących działalność w
    zakresie jej dystrybucji.
    Wykorzystanie materiałów i surowców stanowi nieodłączny element wypracowania nowej
    lub ulepszonej receptury produkcyjnej. Wytworzenie określonej ilości produktu (...)
    (zadania produkcyjnego) jest niezbędne dla wiarygodnego, kompletnego przetestowania i
    zbadania wpływu nowych lub zmienionych receptur (...). Jednocześnie, założonego celu
    Spółka nie byłaby w stanie osiągnąć poprzez wybiórcze testowanie jedynie
    poszczególnych składników nowych lub zmienionych produktów, które poddaje testom.
    (...).
    Wnioskodawca posiada dane o ilości i rodzaju materiałów i dodatków (...) faktycznie
    wykorzystanych do wyprodukowania konkretnych zadań produkcyjnych (...). Oznacza to,
    że Wnioskodawca dysponuje danymi o rzeczywistym zużyciu poszczególnych materiałów i
    surowców wykorzystanych do produkcji (...) zgodnie z metodologią stosowaną na potrzeby
    rachunkowe i zarządcze Spółki. W szczególności, Spółka pozyskiwała dane dotyczące
    kosztów nabycia materiałów i surowców z sytemu informatycznego rejestrującego ceny
    nabycia i ilości nabywanych materiałów w zakresie składników receptur wydanych do
    produkcji konkretnych zadań produkcyjnych. Zgromadzone dane pozwalają na ustalenie
    ceny nabycia poszczególnych rodzajów materiałów ustalonej według metody „pierwsze
    przyszło, pierwsze wyszło”, tj. FIFO (ang. First In, First Out), uwzględniającej wszystkie
    transakcje zakupu danego materiału w ilościach (z wyłączeniem kosztów transportu), w
    których jest on zużywany do produkcji (tj. pobrany z magazynu Spółki). Na podstawie tak
    ustalonej ceny nabycia Wnioskodawca ustala koszt materiałów i surowców
    wykorzystanych do zadań produkcyjnych w ramach Projektów według ich rzeczywistego
    zużycia (tj. wydania na produkcję) rejestrowanego przez system informatyczny Spółki.
    Ponadto, w zakresie materiałów i surowców Wnioskodawca jako koszty kwalifikowane
    zamierza rozpoznać także akcesoria laboratoryjne wykorzystywane do przeprowadzania
    testów i badań stanowiące materiały zużywane przez wewnętrzne Laboratorium Spółki, w
    tym przykładowo:
    - odczynniki,
    - substancje chemiczne (np. wodorotlenek sodu),
    - roztwory (...),
    - szkło laboratoryjne,
    - wiadra, rękawice.
    Wnioskodawca podkreśla, że przyjęte przez niego podejście jest oparte o koszty
    rzeczywiście wykorzystanych materiałów i surowców, w tym także energii, wobec tego nie
    są to wartości szacunkowe czy budżetowane.

    Ad. 3
    Ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na
    podstawie umowy przez jednostkę naukową, a także nabycie od takiego podmiotu
    wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności
    badawczo-rozwojowej.
    W ramach prowadzonych Projektów w zakresie produktów Spółka korzystała ze wsparcia
    podmiotów naukowych, w tym uczelni wyższych (np. Politechniki Krakowskiej). W
    szczególności, Spółka nabywała od wskazanych podmiotów usługi badawcze o
    charakterze ekspertyz oraz wyniki badań naukowych wykorzystywanych następnie przez
    Spółkę do opracowania receptur produktów testowych oraz ich dalszych modyfikacji
    („Koszty usług”). Przykładowo, Spółka zleciła ww. podmiotom usługi przeprowadzenia
    badań laboratoryjnych (...). Wnioskodawca nadmienia przy tym, że usługi i wyniki badań,
    których koszty zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R, nabywane były wyłącznie od
    podmiotów stanowiących podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce („Prawo o szkolnictwie
    wyższym”), ujętych w wykazie instytucji Zintegrowanego Systemu Informacji o Szkolnictwie
    Wyższym i Nauce POL-on, prowadzonym zgodnie z art. 346 Prawa o szkolnictwie wyższym.
    Ad. 4
    Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych.
    Aby przeprowadzić testy (...) Spółka wytwarzała niezbędne do tego ilości produktów (...)
    wykorzystując w tym celu własne środki trwałe tworzące linie produkcyjne, w tym (...) itd.
    Środki te wykorzystywane były częściowo w ramach Projektów, a częściowo w toku
    produkcji wyrobów według receptur standardowych, nieobjętej zakresem działalności
    B+R. W tym zakresie Wnioskodawca jest w stanie ustalić, jaka część odpisu
    amortyzacyjnego przypada na prace związane z Projektami. Na etapie badawczym
    realizacji Projektu Spółka wykorzystywała także różnego rodzaju specjalistyczne
    urządzenia i narzędzia stanowiące wyposażenie Laboratorium oraz fermy doświadczalnej,
    przyjęte do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych. Wśród podstawowych rodzajów środków trwałych, z których
    Spółka korzystała w procesie opracowania i testowania próbek nowej receptury, wyróżnić
    należy przykładowo:
    - (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że zasadniczo środki trwałe będące wyposażeniem
    Laboratorium wykorzystywane były częściowo dla celów badania produktów (...), a
    częściowo w toku badania produktów standardowych, (...). Wnioskodawca nie wyodrębnia
    przy tym części odpisów amortyzacyjnych przypadających na zużycie środków trwałych do
    badań nowych receptur oraz badań istniejących receptur, bowiem wiedza pozyskana w
    efekcie wykonywania testów na recepturach standardowych była wykorzystywana
    następnie do opracowywania nowych, ulepszonych produktów. Wnioskodawca uznaje
    zatem, że wspomniane środki trwałe stanowiące wyposażenie Laboratorium, jak również
    środki trwałe będące wyposażeniem (...) wykorzystywane były wyłącznie na potrzeby
    działalności B+R.
    W procesie wytwórczym i testowym nie uczestniczyły środki trwałe użytkowane przez
    Spółkę na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 17b ust. 1 ustawy o CIT.
    Wnioskodawca zastrzega, że do środków trwałych wykorzystywanych w działalności B+R
    nie zalicza samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
    własnością.
    Wnioskodawca zaznacza, że Koszty Projektów (tj. koszty wynagrodzeń pracowników wraz
    ze składkami na ubezpieczenia społeczne, koszty nabycia materiałów i surowców, w tym
    energii, koszty nabycia ekspertyz, opinii, wyników badań naukowych oraz odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych) stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodów w
    myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i zostały wyodrębniane w prowadzonej przez Spółkę
    ewidencji rachunkowej zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

    Koszty Projektów nie zostały/nie zostaną zwrócone Spółce w jakiekolwiek formie ani nie są
    uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku dochodowego w związku z
    działalnością na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub w
    związku z działalnością określoną w decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    34a ustawy o CIT.
    Efektem prac, w ramach których ponoszone były Koszty osobowe, koszty materiałów i
    surowców, koszty wykorzystania środków trwałych w formie odpisów amortyzacyjnych
    oraz koszty usług badawczych, są co do zasady wyroby w postaci (...).
    (...).
    Koszty produkcji (...) we wspomnianej części, niewykorzystanej na testy, nie są przez
    Wnioskodawcę uznawane za koszty związane z działalnością B+R.
    Wobec tak zaistniałego stanu faktycznego, Wnioskodawca chciałby potwierdzić
    prawidłowość swojego stanowiska odnośnie stosowania przepisów ustawy o CIT
    dotyczących ulgi podatkowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT („ulga B+R”), w
    szczególności zakresu kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność
    badawczo-rozwojową (kosztów kwalifikowanych).
    Pytania
    1. Czy prowadzona przez Spółkę działalność w zakresie Projektów opisana w
    przedstawionym we wniosku stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-
    rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?
    2. Czy do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć Koszty osobowe dotyczące realizacji Projektów w zakresie
    części czasu pracy pracowników Działu Technologii poświęconego na realizowanie
    Projektów oraz całości czasu pracy pracowników wewnętrznego Laboratorium?
    3. Czy do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć koszty materiałów i surowców, w tym energii,
    wykorzystanych w toku realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R?
    4. Czy do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć Koszty usług nabywanych w toku realizacji Projektów w
    ramach prowadzonej działalności B+R?
    5. Czy do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    wykorzystywanych do realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R, tj.
    odpowiednią cześć odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych
    w produkcji (...) oraz całość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących
    wyposażeniem (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Spółkę działalność w zakresie Projektów
    opisana w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-
    rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca może zaliczyć Koszty osobowe dotyczące realizacji
    Projektów w zakresie części czasu pracy pracowników Działu Technologii poświęconego
    na realizowanie Projektów oraz całości czasu pracy pracowników wewnętrznego
    Laboratorium.
    Ad. 3

    Zdaniem Wnioskodawcy, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca może zaliczyć koszty materiałów i surowców, w tym
    energii, wykorzystanych w toku realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności
    B+R.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 3 ustawy o CIT, Wnioskodawca może zaliczyć Koszty usług nabywanych w toku
    realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R.
    Ad. 5
    Zdaniem Wnioskodawcy, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 3
    ustawy o CIT, Wnioskodawca może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    wykorzystywanych do realizacji Projektów, tj. odpowiednią cześć odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w produkcji (...) oraz całość
    odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących wyposażeniem (...).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1.
    Przepisy ustawy o CIT w art. 18d ust. 1 stanowią, że podatnik uzyskujący przychody inne
    niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania,
    ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność
    badawczo-rozwojową („ulga B+R”), zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Przy czym,
    kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Ustanawiając
    ulgę podatkową określoną w wyżej wymienionym przepisie ustawodawca wskazał
    warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik mógł z niej skorzystać.
    Podstawowym warunkiem zastosowania ulgi B+R jest ponoszenie przez podatnika
    kosztów uzyskania przychodów na działalność badawczo-rozwojową.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojową stanowi
    działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, która jest
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Natomiast pojęcie prac rozwojowych, zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, należy
    rozumieć wedle znaczenia zawartego w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „ustawa o szkolnictwie wyższym”) – w tym aspekcie
    ustawa o CIT posługuje się zatem regulacją sformułowaną w ustawie o szkolnictwie
    wyższym.
    Na podstawie wspomnianego przepisu za prace rozwojowe uznaje się działalność
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet, jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    W związku z przytoczonymi definicjami działalności badawczo-rozwojowej oraz prac
    rozwojowych, w ocenie Wnioskodawcy, by móc uznać określoną działalności Spółki za
    prace rozwojowe stanowiące działalność badawczo-rozwojową Spółka musi spełnić łącznie
    następujące warunki:
    - działalność jest działalnością twórczą;
    - działalność prowadzona jest w sposób systematyczny;
    - celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań, a działalność ta polega na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług;

    - działalność ta nie polega na rutynowych i okresowych zmianach, nawet jeśli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    W ocenie Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym działalność B+R podejmowana
    przez Spółkę stanowi prace rozwojowe, ponieważ wszystkie wskazane przesłanki są
    spełnione. Zasadność tej tezy Wnioskodawca uzasadnia w poniższej części wniosku.
    1. Działalność B+R stanowi działalność twórczą.
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym
    działalność B+R podejmowana przez Spółkę ma charakter twórczy.
    Spółka w ramach działalności B+R miała na celu tworzenie nowych i oryginalnych receptur
    (...), które docelowo mają zostać oferowane klientom w ramach stałej oferty Spółki.
    Koncepcja formulacji (...) pozostawała w całości po stronie Spółki. Spółka bowiem nie
    pozyskiwała od podmiotów zewnętrznych (np. klientów, (...)) pełnych informacji w zakresie
    składników receptur, mających pozwolić jedynie na odtwórcze zastosowanie ich w
    procesie produkcyjnym. W pracy nad realizacją koncepcji nowych produktów Spółka
    wykorzystywała własną wiedzę i zgromadzone doświadczenie. Natomiast informacje
    otrzymywane od klientów stanowiły jedynie wyraz oczekiwań (...). Istotnym jest, że
    działalność Spółki obejmowała całościowy proces powstania receptury (...). Jak
    Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, działalność Spółki obarczona była
    ryzykiem niepowodzenia (...). Pozytywne zakończenie Projektu objawiające się
    wdrożeniem nowej receptury produktu do stałej oferty było wynikiem licznych prób
    opracowania najlepszej wersji receptury, w związku z czym osiągnięcie oczekiwanego
    rezultatu mogło wymagać stworzenia i przetestowania nawet kilku-kilkunastu (lub więcej)
    wersji receptury, jako że wersje pośrednie nie spełniały założeń niezbędnych do tego, aby
    mogły być oferowane szerokiemu gronu odbiorców. Wnioskodawca podkreśla, że
    stosunek Projektów zakończonych powodzeniem do ogółu podejmowanych Projektów
    wynikał z przyjętego przez Spółkę standardu wewnętrznego i oceny eksperckiej Spółki (w
    szczególności profesora jako Dyrektora ds. Badań i rozwoju), którą Spółka była w stanie
    przeprowadzić jako wyłączny autor receptury. Tym samym, proces zmierzający do
    osiągnięcia satysfakcjonującego rezultatu i poszerzenia asortymentu wyrobów obejmował
    wiele etapów prac nad formulacją i reformulacją receptur, w których kluczowy jest
    komponent twórczy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, twórczy charakter prac
    realizowanych w ramach działalności B+R wynika z tego, że:
    - wszystkie receptury produktu (...) opracowywane w ramach działalności B+R były
    wynikiem twórczego wykorzystania wiedzy zgromadzonej przez zespół Spółki na
    przestrzeni lat działalności,
    - pracownicy Spółki mieli swobodę co do doboru składników receptur oraz ich proporcji
    poprzez komponowanie na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia receptur, które w
    ich ocenie mogły pozwolić na osiągnięcie pożądanego wpływu na rozwój zwierząt,
    - wynikami działalności B+R są receptury produktu, które były nowe z perspektywy Spółki,
    tj. każdorazowo różniły się zastosowanymi składnikami lub ich proporcjami, co świadczy
    o ich unikatowym charakterze.
    Warunek twórczości wielokrotnie interpretowały organy podatkowe. Przykładowo, w
    interpretacji indywidualnej z dnia 6 lipca 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.240.2023.2.ZK),
    Dyrektor KIS zgodził się z wnioskodawcą, że: „działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu”.
    Ponadto, w interpretacji indywidualnej z dnia 2 września 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.354.2024.2.AZ, Dyrektor KIS stwierdził, że: „działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.

    Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe oznacza, że przymiot twórczości przypisać należy
    działalności podejmowanej przez podatnika, w wyniku której powstaje rezultat
    odróżniający się od pozostałych, stanowiący nowy wytwór intelektu niewystępujący
    dotychczas w praktyce gospodarczej konkretnego podatnika (a nie np. w skali lokalnej czy
    globalnej). Wobec tego, Wnioskodawca uznaje, że prowadzoną przez Spółkę działalność
    B+R w formie Projektów należy uznać za działalność twórczą.
    Ponadto, w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej
    także: „Objaśnienia MF”), które częściowo poświęcone są pojęciu działalności badawczo-
    rozwojowej, znajdującemu zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi B+R, Minister
    Finansów wskazał na twórczy charakter procesu walidacji wstępnego projektu
    ulepszonego produktu w warunkach rzeczywistych (w przypadku Spółki: hodowlanych),
    uzasadniając to następująco: „Twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie
    prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych
    lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model
    warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie
    został określony”.
    Na podobny wniosek wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 10 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.20.2025.1.JMS,
    przyznając, że wnioskodawca przeprowadzający badania autorskich receptur produktu w
    warunkach rzeczywistej hodowli prowadzi działalność twórczą, wskazując przy tym
    następująco: „Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka
    polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości,
    trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii
    /rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem
    jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony
    została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w
    znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36
    Objaśnień MF).”. Wnioskodawca zastrzega przy tym, że twórczego charakteru nie będą
    miały czynności mające na celu jedynie techniczne wdrożenie produktu lub usługi
    opracowanych przez inny podmiot lub opracowanego już wcześniej przez ten sam
    podmiot. Z tego też względu Wnioskodawca nie uznaje za działalność twórczą działalności
    realizowanej w ramach bieżącej działalności produkcyjnej Spółki, następującej po
    przekazaniu receptury do regularnej produkcji masowej, podczas której nie były wdrażane
    żadne usprawnienia. Jednocześnie, z obszaru działalności twórczej Spółki Wnioskodawca
    wyklucza modyfikacje receptur, których Spółka dokonywała z regularnie występujących
    przyczyn, np. zmiany w jakości surowca w zależności od warunków upraw rolnych w
    danym roku.
    2. Działalność B+R jest podejmowana w sposób systematyczny
    Działalność B+R w ocenie Wnioskodawcy spełnia również kryterium systematyczności.
    Spółka prowadziła działalność B+R w sposób ciągły, a Projekty nie miały charakteru
    incydentalnego. Działalność B+R oparta była na wypracowanej przez Spółkę metodyce,
    bazującej na stale rozwijającej się wiedzy specjalistów pozyskiwanej m.in. z uprzednio
    realizowanych Projektów. Metodyka ta zakładała konkretne, powtarzalne działania, a
    proces zmierzający do osiągnięcia satysfakcjonującego rezultatu i poszerzenia
    asortymentu wyrobów obejmował wiele etapów prac nad formulacją i reformulacją
    receptur, co również wskazuje na systematyczność prowadzonych przez Spółkę
    Projektów. Istotnym aspektem wskazującym na systematyczność działań Spółki jest fakt,
    że Spółka prowadziła dedykowaną fermę doświadczalną opisaną w stanie faktycznym
    wniosku.
    (...)

    O przesłance działalności systematycznej Dyrektor KIS wypowiedział się przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 30 czerwca 2023 r. (sygn. 0115-KDWT.4011.27.2023.1.KW) w
    następujący sposób: „kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność
    prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie,
    zgodnie z planem)”. W innej interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada 2023 r. (sygn.
    0111-KDIB1-3.4010.480.2023.2.JMS) Dyrektor KIS wskazał, że: „Zgodnie ze słownikiem
    języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie,
    (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w
    sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań;
    planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej
    słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”. Podobnie odniósł
    się do kryterium systematyczności Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 10
    stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.20.2025.1.JMS, w której wskazał, że: „(...) w
    świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie
    działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie). Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to
    należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że
    kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem)”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego okoliczności
    prowadzenia działalności B+R wskazują na metodyczny, zaplanowany i uporządkowany
    sposób realizacji Projektów, co potwierdza spełnienie przesłanki systematyczności.
    Systematyczność podejmowanych przez Spółkę Projektów nie budzi wątpliwości.
    Działalność B+R jest podstawą realizacji strategii wdrażania innowacji, bez których Spółka
    nie mogłaby skutecznie odpowiadać na potrzeby zmieniającego się rynku ani weryfikować
    własnych koncepcji i założeń towarzyszących kreowaniu nowych receptur.
    3. Celem działalności B+R jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań lub działalność polega na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
    produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Działalność B+R prowadzona przez Spółkę niewątpliwie spełnia również ten warunek.
    Środkiem podejmowanym przez Spółkę celem realizacji Projektów było nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności (...) które
    rozszerzyć mogły ofertę Spółki. Spółka zwiększała i twórczo wykorzystywała zasoby
    wiedzy, aby w sposób ciągły opracowywać i wprowadzać innowacje w obszarze produktów
    (...), korzystając przy tym z własnego doświadczenia oraz eksperckiego nadzoru
    badawczego Dyrektora ds. Badań i rozwoju.
    Pozytywnie o spełnieniu tej przesłanki wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacji
    indywidualnej z 10 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.20.2025.1.JMS, stwierdzając,
    że: (...) ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak
    przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a
    kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie
    jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie”. Zatem, w
    ocenie Wnioskodawcy w jej przypadku dochodziło do systematycznego zwiększania

    zasobów wiedzy Spółki, w tym pracowników Działu Technologii kierowanego przez
    Dyrektora ds. Badań i rozwoju, wykorzystywanej w ramach kontynuacji prowadzonego na
    bieżąco Projektu lub w ramach następnie realizowanych Projektów.
    Dzięki wprowadzaniu nowych rozwiązań recepturowych (...) Spółka miała możliwość
    pozyskania i połączenia wiedzy (...). Cały proces realizacji działalności B+R wymagał
    zaprojektowania zupełnie nowej receptury (...), czego rezultatem był przyrost wiedzy
    Spółki wykorzystywanej w bieżącym i w następnych Projektach.
    4. Działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń.
    Prace prowadzone przez Spółkę w ramach działalności B+R zmierzały do stworzenia
    nowych, unikatowych receptur (...). Wszystkie działania służące realizacji działalności B+R
    podejmowane aż do opracowania gotowej receptury były przejawem procesu
    kreatywnego i twórczego, powiązanego z poszukiwaniem optymalnej receptury
    pozwalającej osiągnąć lepsze od standardowych lub indywidualnie określone efekty. W
    ocenie Wnioskodawcy, nie były to czynności o charakterze rutynowym i nie miały one
    charakteru zmian okresowych.
    Wnioskodawca podkreśla, że rutynowe lub okresowe zmiany w recepturach, związane ze
    zmienną jakością surowca, okresowymi zmianami w dostępności surowców lub
    względami kosztowymi nie są przez nią uznawane za działania o charakterze B+R.
    Podsumowując, prace realizowane przez Spółkę w ramach działalności B+R:
    1. były pracami twórczymi, ponieważ ich celem było wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych
    lub nowych produktów,
    2. prowadzone były w sposób systematyczny, według określonej metodologii, w tym
    według metod naukowych lub badawczych wymagających zachowania określonych
    standardów postępowania,
    3. związane były z opracowywaniem i wytwarzaniem nowych receptur produktu przy
    wykorzystaniu nabywanej w toku działalności wiedzy i umiejętności;
    4. nie miały na celu wprowadzenia rutynowych czy też okresowych zmian w recepturach,
    w szczególności nie wynikały ze standardowych dla branży żywieniowej zmian w jakości
    surowców.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań 2-5.
    Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, w art. 18d ust. 1 ustawa o CIT, przewiduje możliwość
    pomniejszenia podstawy opodatkowania (z uwzględnieniem określonych limitów) o
    wysokość kosztów uzyskania przychodów ponoszonych przez podatników na działalność
    badawczo-rozwojową. W szczególności, wśród kosztów kwalifikowanych poniesionych na
    działalność badawczo-rozwojową ustawa wymienia koszty zatrudnienia pracowników,
    nabycia materiałów i surowców, nabycia usług badawczych lub wyników badań
    naukowych oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych.
    Koszty związane z zatrudnieniem pracowników.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione
    w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „ustawa o PIT”), oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu.
    Wskazany powyżej przepis ustawy o PIT stanowi, że za przychody ze stosunku
    służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa
    się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze
    bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość

    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Zakres przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, jest więc określony w
    sposób szeroki i obejmuje wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną
    świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych
    wypłat i świadczeń. Przepis ten wymienia także katalog przychodów, ze wskazaniem w
    szczególności na wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona. Przyjąć należy, że skoro ustawodawca wymienił „w szczególności”
    niektóre rodzaje przychodów, katalog ten ma charakter otwarty i nie należy traktować go
    w sposób wyłączny.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w ramach realizacji Projektów Spółka poniosła
    Koszty osobowe, tj. koszty związane zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o
    pracę. Koszty te obejmowały w szczególności:
    - wynagrodzenie zasadnicze,
    - premie i dodatki,
    - narzuty na ubezpieczenia społeczne (tj. emerytalne, rentowe, chorobowe) naliczone od
    ww. składników wynagrodzenia, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ww. składniki kosztów z wyjątkiem narzutów na ubezpieczenia
    społeczne stanowią przychody pracowników z tyt. stosunku pracy, wymienione wprost w
    art. 12 ust. 1 ustawy o PIT jako „wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i
    wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a
    ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych”. Narzuty na ubezpieczenia
    społeczne naliczone od wspomnianych składników wynagrodzeń zostały natomiast wprost
    wskazane w art. 18d ust. 2 pkt 1 jako koszty kwalifikowane.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Spółka prowadziła szczegółową ewidencję czasu
    pracy pracowników Działu Technologii poświęconego na realizację zadań w ramach
    Projektów wyodrębnionych w ujęciu miesięcznym, w podziale na poszczególne Projekty.
    Zatem, Wnioskodawca jest w stanie określić procentowy stopień zaangażowania
    pracowników Działu Technologii w działalność B+R, odpowiadający części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika
    w danym miesiącu. Przy czym, decyzją Spółki ewidencją objęte zostało zaangażowanie w
    działalność B+R wybranych pracowników, tj. wyłącznie pracowników Działu Technologii.
    Na podstawie danych wynikających z ewidencji Wnioskodawca określa część
    wynagrodzenia danego pracownika Działu Technologii (obejmującego wskazane wyżej
    składniki) przypadającą wprost na czas poświęcony na działalność B+R. Wyznaczona część
    wynagrodzenia nie obejmuje wpłat na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych
    Świadczeń Pracowniczych. W odniesieniu do pozostałych pracowników zaangażowanych
    w działalność B+R, Wnioskodawca uwzględnia w Kosztach osobowych wyłącznie koszty
    zatrudnienia pracowników wewnętrznego Laboratorium, wyłączając tym samym koszty
    zatrudnienia pracowników zaangażowanych w produkcję i kontrolę jakości wytwarzanych
    produktów. Mając na uwadze, że zakres obowiązków pracowników (...), przyczyniał się do
    nabywania i gromadzenia wiedzy o właściwościach (...), stanowiącej bazę wiedzy
    wykorzystywanej, łączonej i przetwarzanej przez Spółkę w celu opracowania nowej,
    ulepszonej receptury produkcyjnej, Wnioskodawca uznaje, że całość czasu pracy
    pracowników Laboratorium związana jest z działalnością badawczo-rozwojową Spółki. Co
    za tym idzie, Wnioskodawca nie gromadzi informacji o czasie pracy poświęconym przez
    pracowników Laboratorium na wykonywanie badań z podziałem na próbki (...), lecz
    posiada w tym zakresie informacje o ogólnym czasie pracy ww. osób. Zatem,
    Wnioskodawca zamierza do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2
    pkt 1 ustawy o CIT zaliczyć Koszty osobowe, dla których zdaniem Wnioskodawcy łącznie
    spełnione są przesłanki:

    - stanowią poniesione przez Spółkę w danym miesiącu należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
    w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,
    - dotyczą czasu pracy poświęconego na działalność B+R w całości (w przypadku
    wewnętrznego Laboratorium), lub (w przypadku Działu Technologii) w części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu, ustalonej na podstawie ewidencji czasu pracy
    pracownika poświęconego na realizację Projektów,
    - nie stanowią wpłat na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Koszty osobowe wskazane w
    opisie stanu faktycznego mieszczą się w zakresie należności, o których mowa w art. 12 ust.
    1 ustawy o PIT, a także składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a ponadto wypełniają wszelkie
    przesłanki wynikające z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w związku z czym stanowią
    koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi B+R.
    Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych,
    przykładowo:
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 10 sierpnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.195.2023.3.MBD,
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 27 czerwca 2023 r., 0114-KDIP2-1.4010.217.2023.2.
    MR,
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.374.2023.3.
    KP,
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2023 r., sygn. 0113-KDIPT2-
    3.4011.144.2023.2.IR,
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.116.2024.1.JG.
    Jednocześnie, kierując się stanowiskiem wyrażonym przez Ministra Finansów w
    interpretacji ogólnej z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. DD8.8203.1.2021, Wnioskodawca nie
    wyłącza ze składników płac ujmowanych jako koszty kwalifikowane, należności z tytułu
    usprawiedliwionej nieobecności pracownika, do których poniesienia Spółka była
    zobowiązana na podstawie odrębnych przepisów, m.in. te dotyczące urlopu oraz choroby.
    Koszty nabycia materiałów i surowców.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji pojęcia materiałów czy surowców. W związku
    z tym, posłużyć się należy literalnym znaczeniem tych pojęć. W rozumieniu słownikowym,
    pojęcie materiałów oznacza to, z czego są wytwarzane lub składają się przedmioty
    (surowce, tworzywa, budulce), natomiast surowce należy rozumieć jako materiały
    podlegające dalszej przeróbce na półwyroby lub wyroby gotowe, tworzywa (sjp.pl) lub też
    materiał naturalny pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do
    wytwarzania jakichś produktów lub energii (sjp.pwn.pl). Pomocniczo przytoczyć można
    także znaczenie pojęcia materiałów na gruncie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, za materiały uważa
    się składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Mając powyższe na uwadze, w ocenie
    Wnioskodawcy za materiały i surowce w powyżej przywołanym znaczeniu uznać należy
    wszelkiego rodzaju dobra nabywane i zużywane w celu wytworzenia produktu,
    świadczenia usług lub utrzymania infrastruktury. Jak wskazano w opisie stanu
    faktycznego, w związku z tworzeniem nowych receptur produktów Spółka poniosła

    wydatki na nabycie składników receptur produktów testowych i kontrolnych, np. (...) itd.
    Ponadto, Spółka poniosła także koszt nabycia energii elektrycznej zużywanej na potrzeby
    prowadzenia działalności B+R, tj. przede wszystkim na etapie produkcji (...). Zdaniem
    Wnioskodawcy, koszty poniesione na zakup składników receptur oraz energii zużytej do
    ich przetworzenia w ramach działalności B+R stanowią koszty poniesione na nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną przez Spółkę
    działalnością badawczo-rozwojową.
    W ocenie Wnioskodawcy, niewątpliwie wszelkie (...) składniki (...) stanowią materiały i
    surowce, z których w toku Projektów wytwarzane były produkty (...).
    Natomiast, w zakresie bezpośredniego związku nabywanych materiałów i surowców z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, ustawodawca nie zawarł w przepisach
    podatkowych szczegółowych objaśnień w tym zakresie, pozostawiając tym samym
    swobodę podatnikom w zakresie stwierdzenia zaistnienia takiego związku.
    (...).
    Z tego powodu, Wnioskodawca zalicza do kosztów kwalifikowanych kosztów materiałów i
    surowców zużytych do wytworzenia wszystkich produktów (...). Taki zakres kosztów
    kwalifikowanych znajduje uzasadnienie w przyjętej przez Spółkę metodyce prowadzenia
    prac badawczo-rozwojowych i obserwacji terenowych zgodnie ze standardem
    postępowania dla tego rodzaju metod, które wymagają przeprowadzenia analiz względem
    bazy porównawczej (...).
    (...).
    Uzupełniająco Wnioskodawca zaznacza, że w kontekście prowadzenia testów
    uwzględnienie w kosztach kwalifikowanych ulgi B+R wydatków poniesionych na grupy
    kontrolne jest akceptowane przez organy podatkowe. Przykładowo, w odniesieniu do
    podmiotów z branży farmakologicznej organy potwierdzają możliwość zaliczenia
    wydatków na wytworzenie/zakup substancji i leków dla grup kontrolnych (tj. próbki
    placebo w badaniach klinicznych) do kosztów kwalifikowanych (np. interpretacja
    indywidualna z dnia 5 października 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.238.2021.2.PD;
    interpretacja indywidualna z dnia 6 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.65.2023.3.
    MR). Dyrektor KIS potwierdził także prawidłowość takiego podejścia w interpretacji z dnia
    10 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.20.2025.1.JMS.
    Ponadto, podczas prac w toku Projektów Spółka wykorzystywała nie tylko materiały i
    surowce stanowiące składniki receptur, lecz także zużywała energię elektryczną do m.in.
    zasilania procesu produkcyjnego. W związku z przytoczonymi powyżej definicjami pojęć
    materiałów i surowców, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno budzić wątpliwości, że
    koszty energii wykorzystywanej w toku przeprowadzania Projektów również stanowią
    koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z działalnością badawczo-
    rozwojową. Bez energii elektrycznej i cieplnej, która była zużywana przez linie
    produkcyjne, maszyny itd. wykorzystywane w procesie wytwarzania produktów,
    niemożliwe byłoby przeprowadzenie pełnego cyklu Projektu.
    Pomocniczo, Wnioskodawca odwołuje się do treści Podręcznika Frascati (Podręcznik
    Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu
    działalności badawczej i rozwojowej, Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju
    2015 r., tłumaczenie za Głównym Urzędem Statystycznym 2018 r., część 4.23., str. 123), w
    którym to energia elektryczna została wymieniona wśród pozostałych nakładów bieżących
    na działalność B+R, obejmujących nieinwestycyjne zakupy materiałów, zaopatrzenia,
    sprzętu i usług na potrzeby działalności B+R prowadzonej przez jednostkę w roku
    sprawozdawczym. W szczególności, przykładem takich nakładów jest woda i paliwo (w tym
    gaz i energia elektryczna).
    Stanowisko, zgodnie z którym koszty energii zużywanej w działalności badawczo-
    rozwojowej stanowi koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową jest szeroko akceptowane w praktyce
    interpretacyjnej organów podatkowych, m.in. w:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.68.2023.2.
    ZK,

    - interpretacji indywidualnej z dnia 14 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.333.2024.2.JMS,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.116.2024.1.JG,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 12 grudnia 2024r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.579.2024.1.
    JMS,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.157.2022.2.
    BM.
    W odniesieniu do późniejszej sprzedaży produktów wytworzonych w Projektach badawczo-
    rozwojowych, zdaniem Wnioskodawcy okoliczność ta pozostaje neutralna z perspektywy
    możliwości zaliczenia zużytych w procesie wytwórczym materiałów i surowców, w tym
    energii, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.
    Taka interpretacja przepisów ustawy o CIT jest zgodna z charakterem działalności
    badawczo-rozwojowej, której celem jest projektowanie i tworzenie zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów. Zdaniem Wnioskodawcy, cel ten został osiągnięty
    także w przypadku produktów wytworzonych w ramach działalności B+R, które zasadniczo
    były przeznaczane na sprzedaż. Podkreślenia wymaga, że proces badawczo-rozwojowy nie
    kończył się na sprzedaży wyrobów, ponieważ Spółka gromadziła wyniki badań (...).
    (...)
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, okoliczność sprzedaży produktów
    będących efektem prowadzonej działalności B+R nie ma wpływu na możliwość zaliczenia
    do kosztów kwalifikowanych kosztów nabycia materiałów i surowców bezpośrednio
    związanych z prowadzoną działalnością B+R.
    Do omawianej sytuacji nie powinien być również stosowany art. 18d ust. 5 ustawy o CIT,
    ponieważ wydatki na nabycie materiałów i surowców nie zostały Spółce zwracane w
    jakikolwiek sposób. Trudno byłoby bowiem przyjąć, że nabywca wyrobów Spółki dokonał
    zwrotu poniesionych przez Spółkę kosztów zakupu (...) i innych składników. Nabywca płacił
    jedynie cenę za nabyty wyrób.
    Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 6 kwietnia 2023 r. (sygn.
    0111-KDIB1- 3.4010.770.2022.1.APO) organ podatkowy odniósł się do tej kwestii,
    stwierdzając, że: „Podobnie, poniesione przez Spółkę koszty w postaci nabycia materiałów
    i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
    poniesionych na wytworzenie Prototypów w przypadku ich sprzedaży, mogą stanowić
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT”. Z kolei w
    interpretacji indywidualnej z dnia 21 stycznia 2020 r. sygn. (sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.525.2019.1.MBD) organ podatkowy stwierdził, że: „Okoliczność, że wytworzone lub
    nabyte w ramach działalności badawczo-rozwojowej formy wtryskowe, zostaną następnie
    zbyte na rzecz klienta, nie ma znaczenia dla możliwości rozliczenia tego rodzaju kosztów w
    ramach ulgi badawczo-rozwojowej”. Podobne stanowiska organu podatkowego pojawiały
    się także w odniesieniu do działalności polegającej na opracowywaniu nowych i
    modyfikowanych receptur produkcyjnych. Przykładowo, w interpretacji z dnia 10 stycznia
    2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.20.2025.1.JMS, Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem
    wnioskodawcy, którego zdaniem materiały i składniki (w tym energia) wykorzystywane do
    prowadzenia projektów obejmujących opracowanie produktów testowych poddawanych
    badaniom na fermach w warunkach hodowlanych stanowią materiały i surowce w
    rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, wobec czego może on zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych koszty nabycia materiałów i surowców zużytych bezpośrednio w toku
    realizacji projektów, niezależnie od okoliczności, że produkty te zostały sprzedane na rzecz
    podmiotów zewnętrznych prowadzących fermy, na których odbywają się testy.
    Analogiczne stanowisko w zakresie braku zależności między możliwością zaliczenia
    kosztów nabycia materiałów do kosztów kwalifikowanych a późniejszą sprzedażą
    produktów wytworzonych za pomocą tych materiałów potwierdziły organy podatkowe w
    interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

    - interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2021 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.400.2020.3.
    MR,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 14 kwietnia 2018 r. sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.144.2018.1.MBD,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 8 marca 2018 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.69.2018.1.BM,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 19 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.145.2022.4.MR,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.259.2019.1.MR.
    Podsumowując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, składniki wykorzystywane w toku
    opracowywania i wytwarzania nowych receptur produktów, łącznie z energią elektryczną i
    cieplną zużytą w tym procesie, stanowią materiały i surowce w rozumieniu art. 18d ust. 2
    pkt 2 ustawy o CIT. Wnioskodawca może zatem zaliczyć do kosztów kwalifikowanych
    koszty nabycia materiałów i surowców zużytych bezpośrednio w toku realizacji Projektów,
    niezależnie od okoliczności, że produkty wyprodukowane w ramach Projektów trafiły
    ostatecznie do sprzedaży na rzecz podmiotów (...), w których odbywały się testy.
    Koszty nabycia ekspertyz, opinii, usług doradczych i usług równorzędnych oraz nabycia
    wyników badań naukowych na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej od jednostki
    naukowej (Koszty usług).
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane stanowią m.in.
    ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na
    podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego
    podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, w ramach prowadzonych
    Projektów w zakresie produktów testowych Spółka poniosła Koszty usług, tj. koszt nabycia
    usług badawczych o charakterze ekspertyz oraz wyników badań naukowych
    wykorzystywanych następnie przez Spółkę do opracowania receptur (...) oraz ich dalszych
    modyfikacji. Do Kosztów usług Wnioskodawca zalicza wyłącznie koszty poniesione na
    rzecz podmiotów stanowiących podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8
    Prawa o szkolnictwie wyższym, ujętych w wykazie instytucji Zintegrowanego Systemu
    Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on. Zgodnie z art. 346 Prawa o
    szkolnictwie wyższym, wykaz instytucji systemu szkolnictwa wyższego i nauki (tj. wykaz
    POL-on) dotyczy podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa o
    szkolnictwie wyższym. Do tego też przepisu odwołuje się art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT,
    regulujący zakres podmiotów, na rzecz których poniesione koszty w określonym
    charakterze mogą stanowić koszty kwalifikowane. W związku z tym, Wnioskodawca
    przyjmuje, że w zakresie Kosztów usług jako koszty kwalifikowane rozpoznaje wyłącznie
    koszty poniesione na rzecz podmiotów wykazanych w wykazie POL-on. Analogiczne
    podejście potwierdza aktualna praktyka organów podatkowych, wyrażona przykładowo w:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.143.2023.1.
    ZK,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2022 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.281.2022.2.
    PS.
    Odpisy amortyzacyjne.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w ramach realizacji Projektów Spółka
    wykorzystywała środki trwałe:
    a) wchodzące w skład parku maszynowego służącego do wytwarzania produktów,

    b) wchodzące w skład wyposażenia wewnętrznego Laboratorium (...).
    Środki te stanowiły składniki majątku nabyte przez Spółkę. Środki te podlegały amortyzacji
    zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne stanowiły dla Spółki koszty
    uzyskania przychodów. Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki,
    jakie muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych stanowiły koszty kwalifikowane. Odpisy amortyzacyjne mogą
    zostać odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi B+R pod warunkiem, że:
    - zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym
    roku podatkowym;
    - nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów
    osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;
    - środki trwałe, których dotyczą odpisy, wykorzystywane są w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Zatem, z perspektywy przepisów ustawy o CIT, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe przesłanki spełnione (...). Środki
    te stanowiły składniki majątku Spółki, które jako środki trwałe podlegały amortyzacji
    dokonywanej w myśl odrębnych przepisów podatkowych i zaliczanej w postaci odpisów
    amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów. Nie stanowiły one ponadto środków
    trwałych, od których dokonywane odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów
    kwalifikowanych. Równocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, bez wątpienia środki te były
    wykorzystywane w prowadzonej działalności B+R, gdyż bez ich udziału Spółka nie byłaby w
    stanie zweryfikować, czy wykreowana przez Dział Technologii receptura spełnia
    oczekiwania Spółki co do jej działania oraz czy może być w sposób bezpieczny
    wprowadzona do stałej oferty. W odniesieniu do linii produkcyjnych, jak Wnioskodawca
    wskazał w opisie stanu faktycznego, były one wykorzystywane częściowo do produkcji (...)
    na potrzeby przeprowadzania Projektów, a częściowo (w głównej mierze) do produkcji (...)
    standardowo klientom Spółki. Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, koszty odpisów
    amortyzacyjnych dokonywanych od linii produkcyjnych będą stanowić koszty
    kwalifikowane w takiej części, w jakiej środki te służyły prowadzonej działalności
    badawczo- rozwojowej, tj. wytworzeniu (...). W zakresie wykorzystania środków trwałych
    będących wyposażeniem Laboratorium wewnętrznego, zasadniczo środki te
    wykorzystywane były częściowo do badań próbek (...), a częściowo do badań (...) w ramach
    regularnej produkcji. W efekcie prowadzonych w tym zakresie badań, Spółka uzyskała
    dane stanowiące źródło wiedzy o właściwościach receptur produktów wykorzystanych do
    testów oraz pozostałych produktów, która jest bazą do dalszego udoskonalania receptur.
    W przypadku zidentyfikowania receptury, której parametry mogą zostać poprawione,
    Spółka mogła podjąć decyzję o modyfikacji produktu w ramach prowadzonych aktualnie
    lub nowych Projektów zainspirowanych wynikami badań (...). Wyniki bieżących analiz
    stanowiły jednocześnie bazę porównawczą (...), co stanowiło kluczowy element prac nad
    rozwojem i ulepszeniem oferty Spółki, bowiem decyzja o zastąpieniu receptury
    standardowej recepturą testowaną nie była możliwa bez stałego, bieżącego badania
    właściwości wyrobów już oferowanych przez Spółkę. Ponadto, celem działalności
    Laboratorium w tym zakresie było zbadanie i potwierdzenie odpowiedniej jakości
    oferowanych wyrobów oraz dostarczenie informacji wykorzystywanych na potrzeby
    opracowania nowych lub ulepszonych receptur i ich komponentów. Wobec tego, przyjęte
    przez Wnioskodawcę podejście zakłada, że Wnioskodawca ujmuje całość odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych przez Laboratorium
    wewnętrzne w kosztach kwalifikowanych, jakie zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R.
    Analogicznie, środki trwałe stanowiące wyposażenie (...), wykorzystywane były jedynie do
    prowadzenia testów w ramach Projektów. Spółka nie korzystała z ww. środków trwałych
    do celów innych niż przeprowadzanie doświadczeń na małej próbie (...). Wobec tego,
    Wnioskodawca przyjmuje, że całość odpisów amortyzacyjnych dokonanych od środków
    trwałych stanowiących wyposażenie (...) stanowi koszt związany bezpośrednio z
    prowadzeniem działalności B+R, który zamierza ująć w kosztach kwalifikowanych. Wobec
    powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do kosztów kwalifikowanych, o których

    mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT zaliczyć może w całości odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych wykorzystywanych w działalności wewnętrznego Laboratorium oraz (...),
    a także odpisy amortyzacyjne od środków trwałych (linii produkcyjnych) w takiej części, w
    jakiej były one wykorzystywane do produkcji (...).
    Poprawność podejścia, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    wykorzystywanych częściowo do działalności B+R stanowią koszty kwalifikowane,
    potwierdzał wielokrotnie Dyrektor KIS, przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia
    25 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.707.2022.2.JG, w której zgodził się, że
    działalność wewnętrznego laboratorium wnioskodawcy obejmująca m.in. analizy jakości
    wyrobów wytwarzanych według standardowych receptur produkcyjnych, które to zgodnie
    z wnioskiem opisane są następująco: „Dane uzyskiwane w efekcie badań
    przeprowadzanych przez Laboratorium w ramach bieżących kontroli jakości składają się
    na korpus danych stanowiących bazę wiedzy wykorzystywanej następnie przez Dział B+R
    w ramach prac nad innowacjami produktowymi. (...) W przypadku stwierdzenia, że jakość
    wytworzonych wyrobów odbiega od zakładanej, Spółka może podjąć decyzję o
    rozpoczęciu procesu modyfikacji danej receptury standardowej w celu jej udoskonalenia
    w ramach Projektu. Wyniki bieżących analiz stanowią więc bazę porównawczą dla prób
    wykonywanych w ramach partii testowych, co stanowi kluczowy element prac nad
    rozwojem i ulepszeniem oferty Spółki, bowiem decyzja o wdrożeniu zmian do receptury
    nie jest możliwa bez stałego, bieżącego badania właściwości wyrobów już oferowanych
    przez Spółkę”. Dyrektor KIS potwierdził przy tym m.in., że do kosztów kwalifikowanych, o
    których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, wnioskodawca może zaliczyć w całości
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wykorzystywanych w działalności
    laboratorium w sposób opisany powyżej.
    Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa odpowiednio w art. 18d ust. 2 pkt 1, ust. 2 pkt 2, ust. 2 pkt 3 i ust. 3
    ustawy o CIT, może zaliczyć Koszty Projektów, na które składają się:
    - koszty osobowe dotyczące realizacji Projektów, w zakresie, w jakim odpowiadają one
    czasowi pracy poświęconemu na realizowanie Projektów, a w przypadku pracowników
    wewnętrznego Laboratorium odpowiadające całości czasu pracy,
    - koszty materiałów i surowców bezpośrednio związanych z realizacją Projektów w ramach
    prowadzonej działalności B+R,
    - koszty usług nabywanych od podmiotów znajdujących się na wykazie POL-on,
    - odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego
    służącego do wytwarzania (...) (w odpowiedniej części) oraz środków trwałych
    wykorzystywanych w działalności (...) (w całości).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „uCIT”):
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy
    przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób

    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza

    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa działalność polegająca na opracowywaniu i rozwoju
    autorskich receptur produkcyjnych, mieści się w definicji działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko dotyczące ustalenia, czy prowadzona przez Spółkę działalność
    w zakresie Projektów opisana w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym stanowi
    działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, jest
    prawidłowe.
    Ad. 2-5
    Stosownie do treści art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p.,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w

      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową.
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a
      także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
      naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2021 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których
        mowa w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których
        mowa w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w

      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku
    dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym
    kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie
    spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
    p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów
    określonych w u.p.d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

    Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z Państwa wskazaniem przedmiotem wniosku nie
    jest możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia za czas
    nieobecności pracowników.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, dalej: „u.p.d.o.f.”):
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

    Zatem, Państwa stanowisko zgodnie z którym, do kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca może zaliczyć Koszty osobowe
    dotyczące realizacji Projektów w zakresie części czasu pracy pracowników Działu
    Technologii poświęconego na realizowanie Projektów oraz całości czasu pracy
    pracowników wewnętrznego Laboratorium, uznaję za prawidłowe.
    Odwołując się do kosztów nabycia materiałów i surowców wskazuję, że zgodnie z art. 18d
    ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Tym samym, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy
    o CIT, mogą Państwo zaliczyć koszty materiałów i surowców, w tym energii,
    wykorzystywanych w toku realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R.
    Dalej, jak już wyżej wskazano, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p., za koszty
    kwalifikowane uznaje się:
      ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a
      także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań
      naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu wskazujemy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce,
      System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą:
      1. uczelnie;
      2. federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, zwane dalej
      „federacjami”;

      3. Polska Akademia Nauk, działająca na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r.
      o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z 2019 r. poz. 1183, 1655 i 2227), zwana dalej „PAN”;
      4. instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3,
      zwane dalej „instytutami PAN”;
      5. instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1350 i 2227);
      6. międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw
      działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „instytutami
      międzynarodowymi”;
      6a. Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o
      Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. poz. 534 i 2227);
      6b. instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej
      „instytutami Sieci Łukasiewicz”;
      7. Polska Akademia Umiejętności, zwana dalej „PAU”;
      8. inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i
      ciągły. Przepis art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy CIT, odsyła zatem do podmiotów objętych
      systemem szkolnictwa wyższego i nauki.
    Przytoczony powyżej art. 18d ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p. wskazuje, że za koszty kwalifikowane
    należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
    wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i
    4#8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
    od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, za koszty kwalifikowane należy uznać ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi
    równorzędne, nabycie wyników badań naukowych, które są świadczone lub wykonywane
    jednocześnie:
    - na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 Prawa o
    szkolnictwie wyższym i nauce,
    - na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że do kosztów
    kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p., mogą Państwo zaliczyć
    koszty usług nabywanych w toku realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności
    B+R.
    Mówiąc o odpisach amortyzacyjnych, od środków trwałych wskazuję, że mogą one zostać
    odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej pod
    warunkiem, że:
    - zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym
    roku podatkowym;
    - nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów
    osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;
    - środek trwały, którego dotyczy odpis, wykorzystywany jest w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych stanowiły koszty kwalifikowane.

    Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który
    spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.
    Tak więc, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów
    amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych, jeżeli będą one rzeczywiście
    wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych
    środków trwałych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. sformułowania „wyłącznie”,
    to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Podsumowując, do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o
    CIT, możecie Państwo zaliczyć odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    wykorzystywanych do realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R, tj.
    odpowiednią cześć odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w
    produkcji (...) oraz całość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących
    wyposażeniem (...).
    Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy:
    - prowadzona przez Spółkę działalność w zakresie Projektów opisana w przedstawionym
      we wniosku stanie faktycznym stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której
      mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, jest prawidłowe;
    - do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć Koszty osobowe dotyczące realizacji Projektów w zakresie
    części czasu pracy pracowników Działu Technologii poświęconego na realizowanie
    Projektów oraz całości czasu pracy pracowników wewnętrznego Laboratorium, jest
    prawidłowe;
    - do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć koszty materiałów i surowców, w tym energii,
    wykorzystanych w toku realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R,
    jest prawidłowe;
    - do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć Koszty usług nabywanych w toku realizacji Projektów w
    ramach prowadzonej działalności B+R, jest prawidłowe;
    - do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,
    Wnioskodawca może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    wykorzystywanych do realizacji Projektów w ramach prowadzonej działalności B+R, tj.
    odpowiednią cześć odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych
    w produkcji (...) oraz całość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących
    wyposażeniem (...), jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.