Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.672.2024.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 grudnia 2024 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Pani wniosek z 12 grudnia 2024 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży dwóch niezabudowanych działek. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 20 lutego 2025 r. (data wpływu 21 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej ani nie
    jest czynnym podatnikiem VAT. Obecnie posiada miejsce zamieszania na Sri Lance. Mąż
    Wnioskodawczyni (obywatel Sri Lanki) pracował w organizacjach humanitarnych w latach
    od 1990-1995 oraz 2000-2018 (tj. w okresie trwania wojny domowej oraz po jej
    zakończeniu), w związku z tym Wnioskodawczyni zamieszkała na stałe z mężem na Sri
    Lance. Działalność męża w organizacjach charytatywnych, sytuacja polityczna oraz
    ograniczenia wizowe sprawiły, że Wnioskodawczyni przez wiele lat przebywała głównie na
    Sri Lance, gdzie poświęciła się wychowaniu (...) dzieci i nauczaniu domowemu ze względu
    na wojnę domową. W związku z powyższym Wnioskodawczyni na ten moment nie może
    liczyć na otrzymanie emerytury, z której mogłaby się utrzymać. Obecne utrzymanie
    zapewnia emerytura męża w wysokości (...) euro miesięcznie. Mąż jest w podeszłym wieku
    (...), jest po operacji bypassów i zmaga się z chroniczną chorobą nerek. Wnioskodawczyni
    planuje powrót na stałe do kraju.
    W 1989 r. Wnioskodawczyni nabyła działkę budowlaną w miejscowości (...). Następnie po
    28 latach we wrześniu 2017 r. działka została sprzedana z majątku prywatnego
    Wnioskodawczyni. Uzyskane środki ze sprzedaży działki Wnioskodawczyni przeznaczyła na
    pokrycie kosztów ślubu syna.
    W 2000 r. Wnioskodawczyni w wyniku rozwiązania spółki cywilnej nabyła prawo do lokalu
                      2użytkowego o powierzchni 35,2 m przy ul. (...). W marcu 2022 r. Wnioskodawczyni
    sprzedała lokal z majątku prywatnego.
    W 2003 r. Wnioskodawczyni wraz z kuzynką oraz mężem kuzynki nabyli działkę rolną nr 1
    położoną w (...). Udziały w nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła od osoby fizycznej,
    transakcja nie była opodatkowana podatkiem VAT. Następnie działka gruntu nr 1, na
    podstawie decyzji nr (...) z dnia 10 grudnia 2019 r., została podzielona na działkę gruntu nr
    1/1 oraz 1/2. Wnioskodawczyni udzieliła pełnomocnictwa nabywcy działki (by ten mógł
    występować w jej imieniu i szybciej przystąpić do realizacji inwestycji) nie będąc
    świadoma, iż może to wpłynąć na konieczność opodatkowania sprzedawanej działki
    podatkiem od towarów i usług.
    Finalnie obie działki zostały sprzedane inwestorowi, a ostateczny akt notarialny został
    podpisany w listopadzie 2022 r. Transakcja sprzedaży została opodatkowana podatkiem
    VAT. W związku ze sprzedażą działek nr 1/1 oraz 1/2 Wnioskodawczyni zapłaciła podatek

    VAT od sprzedaży. Środki uzyskane ze sprzedaży działek w (...) oraz ze sprzedaży lokalu w
                                                    2(...) Wnioskodawczyni przeznaczyła w maju 2023 r. na zakup mieszkania (...) o pow. 53 m
    w pobliżu mieszkania siostry, w którym planuje zamieszkać po powrocie do kraju.
    W posiadaniu Wnioskodawczyni zostały obecnie m.in. dwie niezabudowane działki przy ul.
    (...) - nr 2 i nr 3, które zostały nabyte do majątku prywatnego Wnioskodawczyni w 1999 r.
    (dalej łącznie jako: Grunty). Grunty zostały zakupione przez Wnioskodawczynię z
    oszczędności oraz ze środków uzyskanych od ojca po sprzedaży domu rodzinnego
    (owdowiały ojciec Wnioskodawczyni sprzedał dom rodzinny (...) i podjął decyzję o podziale
    środków ze sprzedaży ze względu na zawarcie drugiego małżeństwa). Wskazane Grunty
    zostały nabyte do majątku prywatnego, osobistego Wnioskodawczyni (nie stanowią
    majątku wspólnego z Mężem). W momencie zakupu obie działki były sklasyfikowane jako
    grunty rolne. Zakup nie był opodatkowany na gruncie podatku od towarów i usług.
    Intencją Wnioskodawczyni przy nabyciu gruntu nie była późniejsza odsprzedaż lub inne
    cele inwestycyjne. Celem Wnioskodawczyni nie było również wykorzystywanie Gruntów w
    działalności gospodarczej, ani w ramach żadnej innej działalności zarobkowej.
    Wnioskodawczyni pragnie podkreślić, iż nabywając Grunty zakładała ich wykorzystanie w
    przyszłości na prywatny cel mieszkaniowy własny lub swoich dzieci. Lokalizacja działki nie
    była przypadkowa i miała dla Wnioskodawczyni duże znaczenie. W bezpośrednim
    sąsiedztwie posiadał w tamtym czasie działkę bliski kuzyn Wnioskodawczyni. Grunty nie
    były nigdy wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej i nie były ujęte w
    ewidencji środków trwałych. Grunty te nie były również wykorzystywane do uzyskania z
    nich przychodu, nigdy nie były przedmiotem odpłatnego najmu czy odpłatnej dzierżawy.
    Działki były jedynie użytkowane przez sąsiadującego w tamtym czasie z działką kuzyna
    Wnioskodawczyni, wieloletniego rolnika, na podstawie porozumienia w latach 1999-2007
    r., a Wnioskodawczyni nie pobierała w zamian żadnych opłat.
    Wnioskodawczyni wiązała swoje przyszłe plany z nabytym Gruntem, jednak kwestie
    osobiste, przeprowadzka na Sri Lankę oraz aktualna sytuacja ekonomiczna wymusiły na
    Wnioskodawczyni zmianę planów związanych z zakupioną ziemią. Zgodnie z Uchwałą Nr
    (...), która nabrała mocy prawnej 29 stycznia 2011 r. obie działki Wnioskodawczyni oraz
    działki otaczające zostały oznaczone symbolem „MN” i sklasyfikowane jako działki pod
    zabudowę jednorodzinną (w zabudowie wolnostojącej lub bliźniaczej). Wnioskodawczyni
    nie występowała o warunki zabudowy.
    W związku z potrzebą uzyskania środków finansowych na finansowanie leczenia męża
    (dializy w związku z przewlekłą chorobą nerek), zabezpieczenia środków finansowych na
    przyszłość, jak również chęci finansowego wsparcia dzieci, Wnioskodawczyni zamierza
    sprzedać Grunty nabyte w 1999 r. Środki uzyskane ze sprzedaży Gruntów umożliwią
    powrót na stałe do kraju oraz pokryją wysokie koszty życia (...), gdzie zamieszkuje cała
    jeszcze żyjąca bliska i dalsza rodzina Wnioskodawczym i gdzie Wnioskodawczyni planuje
    zamieszkać po powrocie.
    Wnioskodawczym nie podejmowała działań mających na celu zwiększenie wartości
    Gruntów czy innych działań zmierzających do ich uatrakcyjnienia. Działki, których sprzedaż
    planuje Wnioskodawczyni nie zostały uzbrojone w media, nie dokonywano ich podziału
    ani też nie doprowadzano do nich dróg dojazdowych. Nie podejmowano również
    profesjonalnych działań marketingowych, nie zamieszczano banerów czy wizualizacji. Ze
    względu na układ dróg w nowym planie zagospodarowania przestrzennego sprzedaż obu
    działek razem ma większy sens i prawdopodobnie zapewni zainteresowanie większej ilości
    klientów. Jednakże w zależności od zainteresowania potencjalnych nabywców
    Wnioskodawczyni przewiduje możliwość sprzedaży każdej z działek osobno lub obu
    działek razem.
    W związku z planowanym powrotem na stałe do Polski po długim okresie życia za granicą
    oraz w związku z sytuacją ekonomiczną, Wnioskodawczyni planuje sprzedaż z majątku
    prywatnego ww. Gruntów. Sprzedaż wynika z potrzeby zabezpieczenia środków

    finansowych na przyszłość oraz finansowania ewentualnych kosztów powrotu do kraju,
    leczenia męża (dializy w związku z przewlekłą chorobą nerek) jak również chęci
    finansowego wsparcia dzieci. Decyzja o zbyciu Gruntów jest zatem podyktowana
    względami osobistymi.
    Wnioskodawczyni posiada również nabyte z oszczędności działki rolne:
    · w 2003 r. nabyła wraz z kuzynką i jej mężem działkę nr 4 położoną w (...), następnie w
      2010 r. doszło do częściowego zniesienia współwłasności. W tym celu konieczne było
      podzielenie działek, nieruchomość podzielono na działki nr 4/1, 4/2, 5.
      Wnioskodawczyni nabyła w całości prawo własności do działki nr 4/3, działkę nr 4/2 w
      całości nabyła kuzynka z mężem, natomiast działka nr 4/1 pozostaje nadal we
      współwłasności.
    · w 2004 r. nabyła działkę nr 6 położoną w (...).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W momencie zakupu obie działki były sklasyfikowane jako grunty rolne i zakup nie był
    opodatkowany na gruncie podatku od towarów i usług. Zakup nie był udokumentowany
    fakturą VAT. Na ten moment Wnioskodawczyni nie znalazła jeszcze nabywcy, zatem żadna
    umowa przedwstępna sprzedaży nie została zawarta. W związku z tym niemożliwe jest
    określenie warunków takiej umowy. W zależności od potrzeb i oczekiwań przyszłego
    nabywcy Wnioskodawczyni nie wyklucza możliwości zawarcia takiej umowy.
    Wnioskodawczyni nie planuje udzielać pełnomocnictwa do działania w jej imieniu w
    związku z planowaną transakcją sprzedaży. Jednakże należy wskazać, że Wnioskodawczyni
    udzieliła przed laty pełnomocnictwa kuzynce, co potwierdza akt notarialny z dnia 21
    kwietnia 2017 r. Rep (...). Pełnomocnictwo to upoważniało kuzynkę Wnioskodawczyni do
    zarządzania nieruchomościami Wnioskodawczyni. Pełnomocnictwo zostało udzielone
    kuzynce w zakresie reprezentowania i zastępowania Wnioskodawczyni przed osobami
    fizycznymi oraz prawnymi we wszystkich sprawach związanych z zarządzaniem
    nieruchomościami, w tym:
        do reprezentowania przed dostawcami wszelkich mediów, także do zawierania i
        rozwiązywania umów z dostawcami mediów i do regulowania wszelkich rachunków
        i należności podatkowych,
        do składania koniecznych oświadczeń, dokumentów i wniosków,
        do pobierania stosownych dokumentów i wniosków oraz odbioru wskazanych
        dokumentów,
        do sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni w całości lub części i osobom za
        cenę oraz na warunkach według uznania pełnomocnika i w związku z tym do
        pobrania kwoty ceny i wystawienie pokwitowania lub do wskazania nabywcom
        numeru rachunku do wpłacenia kwoty ceny, do wydania przedmiotu sprzedaży
        nabywcom,
        pełnomocnictwo to obejmuje również zawieranie przedwstępnych umów sprzedaży
        aneksów do wskazanych umów oraz ich rozwiązywanie, składanie niezbędnych
        oświadczeń i dokonywanie wszelkich czynności jakie okażą się konieczne przed i
        przy sporządzeniu stosownych umów, a w związku z tym do reprezentowania
        Wnioskodawczyni przed wszelkimi osobami fizycznymi i prawnymi w szczególności
        przed jednostkami administracji rządowej i samorządowej i też przed organami
        skarbowymi, także przy składaniu stosownych oświadczeń i deklaracji,

        do występowania do organów skarbowych o stosowne wymagane przepisami
        prawa zaświadczenia i do ich odbioru jak również do odbioru korespondencji
        urzędowej, w tym korespondencji z sądów.
    Pełnomocnictwo zostało ustalone głównie z powodów nieobecności Wnioskodawczyni na
    terenie Polski (pobyt na Sri Lance).
    W przypadku opisanej we wniosku planowanej sprzedaży działek, Wnioskodawczyni
    planuje działać samodzielnie. Wnioskodawczyni nie udzieli pełnomocnictw dotyczących
    przedmiotowej transakcji tj. nie udzieli pełnomocnictwa do negocjowania warunków
    umowy, ceny czy innych czynności dotyczących tej sprzedaży. W powyższym zakresie
    Wnioskodawczyni będzie działała samodzielnie bez udziału pełnomocnika.
    Należy wskazać, że Wnioskodawczymi nie wyklucza udzielenia pełnomocnictwa na
    podstawie, którego będzie możliwe wystąpienie przez przyszłego nabywcę
    (zainteresowanego) z zapytaniem do stosownych organów w zakresie informacji odnośnie
    możliwości inwestycyjnych gruntu np. dotyczących mediów (energia, woda) lub jakości
    gruntów. W sytuacji problemów ze sprzedażą nieruchomości Wnioskodawczyni nie
    wyklucza zaangażowania pośrednika w sprzedaży nieruchomości w celu znalezienia
    potencjalnego kupca.

## Pytanie

Czy w związku z opisanym zdarzeniem przyszłym planowana sprzedaż Gruntów
    (pojedynczo lub obu działek razem) z majątku prywatnego Wnioskodawczyni powinna
    zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni planowana sprzedaż wskazanych we wniosku Gruntów w
    przypadku sprzedaży pojedynczych działek jak i obu działek razem, z majątku prywatnego
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na gruncie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej jako: ustawa) opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...). Następnie w art. 2 pkt 6 ustawa wskazuje, że ilekroć w
    dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Mając na względzie definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    określonej w art. 7 ust. 1 ustawy. Stosownie natomiast do art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w
    dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy jednak zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowana będzie czynność, która została wykonana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem występuje w roli podatnika od podatku od towarów i usług.
    Na potrzeby podatku od towarów i usług, pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”,
    zostały określone odpowiednio w:
        art. 15 ust. 1 ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
        niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie

        działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat
        takiej działalności;
        art. 15 ust. 2 ustawy - działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
        producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
        zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
        zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
        na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
        ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak wskazał ustawodawca działalność gospodarczą stanowi w szczególności
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Szeroki zakres definicji
    działalności gospodarczej zawarty w ustawie pozwala przypisać miano „podatnika”
    wszystkim podmiotom, prowadzącym działalność, występującym w profesjonalnym
    obrocie gospodarczym.
    Dokonując analizy wskazanych przepisów, należy stwierdzić, że warunkiem
    opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch
    przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność ta
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Kluczowe jest zatem rozstrzygnięcie czy dla omawianej sprzedaży Gruntów
    Wnioskodawczyni wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług oraz czy
    podejmowane przez nią czynności mogą stanowić działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero w przypadku uznania Wnioskodawczyni za podatnika - co do
    zasady - znalazłyby zastosowanie przepisy ustawy, określające prawa i obowiązki.
    Zgodnie z treścią Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z
    późn. zm.) (dalej: Dyrektywa 2006/112/WE Rady) w art. 9 ust. 1 zostało wskazane, że:
        „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
        jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
        działalności.
        „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
        handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
        wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
        gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
        rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W Dyrektywie 2006/112/WE Rady zostało również wskazane, że:
        art. 2 ust. 1 lit. a - Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna
        dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
        działającego w takim charakterze; (...).
        art. 12 ust. 1 lit. b - Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto
        okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9
        ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa
        terenu budowlanego.

        art. 12 ust. 3 - Do celów ust. 1 lit. b „teren budowlany” oznacza każdy grunt
        nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa
        członkowskie.
    Dokonując zatem analizy powyżej wskazanych przepisów, można wnioskować, że
    podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, nawet jeżeli jedynie
    okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, jednakże takie czynności powinny
    spełniać wskazaną powyżej definicję działalności gospodarczej.
    Należałoby zatem wykluczyć z grona podatników osoby fizyczne dokonujące sprzedaży
    towarów stanowiących część majątku prywatnego. Jak wynika z opisanego zdarzenia
    przyszłego, Grunty których sprzedaż planuje Wnioskodawczyni nie zostały nabyte z
    zamiarem późniejszej odsprzedaży, bądź wykonywania w związku z ich posiadaniem
    jakichkolwiek innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Grunty nie zostały
    nigdy ujęte w ewidencji środków trwałych. Zakup nie był opodatkowany podatkiem od
    towarów i usług. Ponadto Grunty nie były wykorzystywane w celach zarobkowych, nie były
    dzierżawione czy wynajmowane.
    Wnioskodawczyni nabywając Grunty zakładała ich wykorzystanie w przyszłości na jej
    prywatne cele lub w późniejszym czasie przekazanie działek dzieciom. W ocenie
    Wnioskodawczyni należy również zwrócić uwagę, na lokalizację, w jakiej zostały nabyte
    Grunty. Wnioskodawczyni nie wybierała lokalizacji pod względem biznesowym, lecz
    jedynie z osobistych pobudek wybrała ziemię, w której bezpośrednim sąsiedztwie grunt
    posiadał bliski kuzyn.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie zostało zdefiniowane na gruncie analizowanych
    przepisów ustawy. Należy jednak mieć na uwadze wykładnię art. 15 ust. 2 ustawy, co do
    której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które to dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W ocenie Wnioskodawczyni nie można zatem stwierdzić, że będzie podatnikiem osoba
    fizyczna, która okazjonalnie dokonuje transakcji sprzedaży, nie prowadząc przy tym
    zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a jedynie korzystająca z
    przysługującego jej prawa rozporządzania majątkiem prywatnym. Wnioskodawczyni nie
    zakładała sprzedaży nabytych Gruntów, jednak do zmiany planów skłoniły ją aspekty
    osobiste takie jak przeprowadzka na wiele lat na Sri Lankę w związku z charytatywną
    pracą męża w organizacjach pozarządowych. Decydującą kwestią jest również aktualna
    sytuacja ekonomiczna, chęć powrotu na stałe do Polski oraz chęć uzyskania środków na
    bieżące potrzeby życiowe, leczenie męża oraz wsparcie finansowe dzieci
    Wnioskodawczyni. Zatem zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż Gruntów (obu działek
    wspólnie jak i sprzedaż każdej z działek odrębnie) mieścić się będzie w ramach
    przysługującego jej prawa rozporządzania majątkiem prywatnym.
    Rozstrzygnięcie problemu czy dana transakcja sprzedaży działek odbywa się z majątku
    prywatnego czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą było również przedmiotem wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych sygn. C-
    180/10 oraz C-181/10. W wyroku zostało wskazane, że: „czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej (...). Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży
    dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał,
    zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między

    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że
    dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (zob.
    podobnie ww. wyrok w sprawie Wellcome Trust, pkt 37). Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość
    okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    (...) aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach
    marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można
    uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.
    Mając na uwadze powyżej przytoczone orzeczenie, należy też wskazać, że
    Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywnych działań, które angażowałyby środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców czy usługodawców.
    Należy wskazać, że na aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Ponadto Wnioskodawczyni nie podejmowała wskazanych w orzeczeniu działań, takich jak
    uzbrojenie działek w media typu: woda, prąd, kanalizacja, gaz itp., które spowodowałyby
    uatrakcyjnienie lub zwiększenie wartości nieruchomości będących przedmiotem wniosku.
    Co równie istotne w niniejszej sprawie, Wnioskodawczyni nie występowała z wnioskami o
    wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem Wnioskodawczyni nie podejmowała ona
    działań, które w świetle powyższego wykraczałyby poza czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    W ocenie Wnioskodawczyni działania związane z przyszłą sprzedażą Gruntów (obu działek
    razem lub każdej odrębnie) należy postrzegać jako zarządzanie majątkiem prywatnym.
    Zdaniem Wnioskodawczyni w przyszłych transakcjach sprzedaży Gruntów nie będzie ona
    występowała w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, brak jest
    przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru podejmowanych przez
    nią czynności.
    Wnioskodawczyni wskazuje również na treść wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 16 stycznia
    2019 r. o sygn. akt I SA/Bd 880/18, w którym Sąd jasno wskazał że: „(...) przykładem
    czynności mogących świadczyć o podejmowaniu aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami z zaangażowaniem środków podobnych do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców jest uzbrojenie terenu albo podjęcie działań
    marketingowych. W niniejszej sprawie skarżący nie podjął takich działań.”
    Należy zatem wziąć pod uwagę całokształt i istotne aspekty wskazane w orzeczeniu, tj.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała działań takich jak uzbrojenie terenu czy profesjonalne
    działania marketingowe, które to pozwalałyby uznać jej aktywność za działania
    „handlowców” czy też mieszczące się w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.
    W powyższej sprawie Sąd wskazał również, że: „Nieruchomości objęte wnioskiem
    skarżącego zostały nabyte przez skarżącego i jego małżonkę, od chwili nabycia
    nieruchomości te nie były w żaden sposób wykorzystywane w działalności gospodarczej co
    przemawia za uznaniem ich za majątek prywatny.”
    Analogicznie również w sprawie Wnioskodawczyni, nabyte Grunty nie były
    wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie służyły działalności zarobkowej przez co
    powinny zostać uznane za majątek prywatny.
    Podobny pogląd został zaprezentowany w orzeczeniu NSA z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn.
    akt I FSK 1476/17: „Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, pomiędzy nabyciem przez

    Skarżącą nieruchomości (działki nr (...)) a sprzedażą poszczególnych działek, powstałych z
    podziału tej nieruchomości upłynie długi czas (21 lat). (...) Przeznaczenie działki,
    określające możliwy sposób jej wykorzystania, wpływa na wartość działki, a uzyskanie
    informacji o tym przeznaczeniu, istotnej z punktu widzenia ceny sprzedaży, jest
    uzasadnione przy każdej transakcji sprzedaży i nie może być uznane za charakterystyczne
    tylko dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Analogicznie należy ocenić
    zamieszczenie oferty w lokalnej telewizji i wywieszenie ogłoszeń, skoro jest to działanie
    umożliwiające zapoznanie się z ofertą większej grupie potencjalnych nabywców. Brak jest
    nie tylko prawnych, ale i racjonalnych podstaw, aby przyjąć, że sprzedaż dokonywana w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie może wiązać się z działaniami zmierzającymi
    do uzyskania przez sprzedającego korzystnej ceny poprzez ustalenie wartości działki oraz
    udostępnienie informacji o sprzedaży szerokiemu kręgowi podmiotów. Działania
    powyższe, a także podział działki na mniejsze i wydzielenie drogi, mieszczą się zatem w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym Skarżącej. Tym samym nie można się zgodzić z
    Szefem KAS, że całokształt działań podejmowanych przez Skarżącą w związku z planowaną
    sprzedażą należącej do niej działki, a mianowicie podział tej działki na 5 mniejszych działek
    i wydzielenie drogi oraz wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, dowodzi,
    że Skarżąca działała jak osoba prowadząca działalność w zakresie handlu
    nieruchomościami, angażując przy tym własne środki pieniężne.”
    Jak wskazał również Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 15 marca 2023 r. o
    sygn. 0112-KDIL1-2.4012.12.2023.3.ID,: „W analizowanej sprawie brak jest również
    przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie planowanej
    sprzedaży wydzielonych działek, które mogłyby być porównywalne do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wydzielonych działek wypełniać
    będzie przesłanki działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie podjął i nie będzie
    podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby
    o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. (...), Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego Mu prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od
    towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w stosunku do tych transakcji. (...)
    Podsumowując, sprzedaż w przyszłości wydzielonych działek nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym stanowisko
    Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.”
    Jak wskazują powyższe stanowiska, nawet wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy jak i podział nieruchomości na kilka działek i ich późniejsza sprzedaż nie
    wpływa jednoznacznie na uznanie działań sprzedającego za prowadzenie działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Analizując całokształt działań Wnioskodawczym brak jest przesłanek aby uznać, że
    podejmowane działania mogły być analogiczne do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Brak jest przesłanek zawodowego, stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności. Nabycie Gruntów przez
    Wnioskodawczynię w 1999 r. (25 lat temu) do majątku prywatnego nie miało na celu
    późniejszej sprzedaży, było związane z planami Wnioskodawczyni, które zmieniły się w
    związku z sytuacją prywatną. Brak jest przesłanek pozwalających jednoznacznie uznać
    Wnioskodawczynię za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jak zostało wskazane Wnioskodawczyni zdecydowała się sprzedać Grunty (oba razem lub
    odrębnie w zależności od preferencji przyszłych nabywców) ze względu na wydarzenia
    losowe oraz zaistniałą sytuację ekonomiczną. W ocenie Wnioskodawczyni należy uznać, że
    sprzedaż Gruntów z majątku prywatnego w związku z okolicznościami opisanymi we

    wniosku mieści się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając Grunty (oba
    razem lub każdą z działek odrębnie) Wnioskodawczyni korzysta z przysługującego jej
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a tym samym nie wypełni przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, zatem nie wystąpi w tej sytuacji w roli
    podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w
    stosunku do tej transakcji.
    W ocenie Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży posiadanych od 1999 r. Gruntów (każdej
    z działek odrębnie lub obu działek razem) nie wystąpi ona w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez
    Wnioskodawczynię będą się mieściły w zakresie zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W związku z powyższym, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż planowana sprzedaż
    Gruntów nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie
    będzie ona dla wskazanej transakcji występować w roli podatnika podatku od towarów i
    usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i
    nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług. Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego
    wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym
    okresie posiadania przez dany podmiot.
    W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej,
    części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej
    jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92
    wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości
    wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów
    osobistych.
    W niniejszej sprawie należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że czynności związane ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży
    nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji

    sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji
    dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi w tym zakresie
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się
    majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności
    gospodarczej ani nie jest czynnym podatnikiem VAT. Obecnie posiada Pani miejsce
    zamieszania na Sri Lance, jednak planuje Pani powrót na stałe do kraju. W Pani
    posiadaniu zostały obecnie m.in. dwie niezabudowane działki (...) - nr 2 i nr 3, które zostały
    nabyte w 1999 r. do Pani majątku prywatnego. W momencie zakupu obie działki były
    sklasyfikowane jako grunty rolne. Zakup nie był opodatkowany na gruncie podatku od
    towarów i usług oraz nie był udokumentowany fakturą VAT. Pani intencją przy nabyciu
    gruntu nie była późniejsza odsprzedaż lub inne cele inwestycyjne. Celem nie było również
    wykorzystywanie Gruntów w działalności gospodarczej, ani w ramach żadnej innej
    działalności zarobkowej - Grunty nie były nigdy wykorzystywane w ramach działalności
    gospodarczej i nie były ujęte w ewidencji środków trwałych. Nabywając Grunty zakładała
    Pani ich wykorzystanie w przyszłości na prywatny cel mieszkaniowy własny lub swoich
    dzieci. Lokalizacja działki nie była przypadkowa i miała dla Pani duże znaczenie. W
    bezpośrednim sąsiedztwie posiadał w tamtym czasie działkę Pani bliski kuzyn. Grunty nie
    były wykorzystywane do uzyskania z nich przychodu, nigdy nie były przedmiotem
    odpłatnego najmu czy odpłatnej dzierżawy. Działki były jedynie użytkowane przez
    sąsiadującego w tamtym czasie z działką Pani kuzyna, wieloletniego rolnika, na podstawie
    porozumienia w latach 1999-2007 r., a Pani nie pobierała w zamian żadnych opłat.

    Zgodnie z Uchwałą Nr (...), która nabrała mocy prawnej 29 stycznia 2011 r. obie należące
    do Pani działki oraz działki otaczające zostały oznaczone symbolem „MN” i sklasyfikowane
    jako działki pod zabudowę jednorodzinną (w zabudowie wolnostojącej lub bliźniaczej). Nie
    występowała Pani o warunki zabudowy. Nie podejmowała Pani działań mających na celu
    zwiększenie wartości Gruntów czy innych działań zmierzających do ich uatrakcyjnienia.
    Działki, których sprzedaż Pani planuje nie zostały uzbrojone w media, nie dokonywano ich
    podziału ani też nie doprowadzano do nich dróg dojazdowych. Nie podejmowano również
    profesjonalnych działań marketingowych, nie zamieszczano banerów czy wizualizacji. Ze
    względu na układ dróg w nowym planie zagospodarowania przestrzennego sprzedaż obu
    działek razem ma większy sens i prawdopodobnie zapewni zainteresowanie większej ilości
    klientów. Jednakże w zależności od zainteresowania potencjalnych nabywców przewiduje
    Pani możliwość sprzedaży każdej z działek osobno lub obu działek razem. Wskazała Pani
    ponadto, że na ten moment nie znalazła Pani jeszcze nabywcy, zatem żadna umowa
    przedwstępna sprzedaży nie została zawarta. W zależności od potrzeb i oczekiwań
    przyszłego nabywcy nie wyklucza Pani możliwości zawarcia takiej umowy. Nie planuje Pani
    udzielać pełnomocnictwa do działania w jej imieniu w związku z planowaną transakcją
    sprzedaży. Wskazała Pani, że w przypadku opisanej we wniosku planowanej sprzedaży
    działek, planuje Pani działać samodzielnie. Nie udzieli Pani pełnomocnictw dotyczących
    przedmiotowej transakcji tj. nie udzieli pełnomocnictwa do negocjowania warunków
    umowy, ceny czy innych czynności dotyczących tej sprzedaży. W powyższym zakresie
    będzie Pani działała samodzielnie bez udziału pełnomocnika. Nie wyklucza Pani udzielenia
    pełnomocnictwa na podstawie, którego będzie możliwe wystąpienie przez przyszłego
    nabywcę (zainteresowanego) z zapytaniem do stosownych organów w zakresie informacji
    odnośnie możliwości inwestycyjnych gruntu np. dotyczących mediów (energia, woda) lub
    jakości gruntów. W sytuacji problemów ze sprzedażą nieruchomości nie wyklucza Pani
    zaangażowania pośrednika w sprzedaży nieruchomości w celu znalezienie potencjalnego
    kupca.
    W świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, istotne jest czy w celu dokonania
    sprzedaży przedmiotowych działek, będzie podejmowała Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Panią niezabudowanych działek nr 2 i nr 3 nie
    będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak
    jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności, która to aktywność byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). W tej sprawie nie wystąpi ciąg zdarzeń, który przesądza o tym, że sprzedaż
    tych działek będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej.
    Niezabudowane działki nr 2 i nr 3 zostały nabyte do Pani majątku prywatnego. W
    momencie zakupu obie działki były sklasyfikowane jako grunty rolne. Grunty nie były
    nigdy wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej i nie były ujęte w ewidencji
    środków trwałych. Działki te nie były również wykorzystywane do uzyskania z nich
    przychodu, nigdy nie były przedmiotem odpłatnego najmu czy odpłatnej dzierżawy. Nie
    występowała Pani o warunki zabudowy. Nie podejmowała Pani działań mających na celu
    zwiększenie wartości Gruntów czy innych działań zmierzających do ich uatrakcyjnienia.
    Działki, których sprzedaż Pani planuje nie zostały uzbrojone w media, nie dokonywano ich
    podziału ani też nie doprowadzano do nich dróg dojazdowych. Nie podejmowano również
    profesjonalnych działań marketingowych, nie zamieszczano banerów czy wizualizacji. Nie
    znalazła Pani jeszcze nabywcy, zatem żadna umowa przedwstępna sprzedaży nie została
    zawarta. Nie planuje Pani udzielać pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w związku
    z planowaną transakcją sprzedaży. W przypadku planowanej sprzedaży działek, planuje
    Pani działać samodzielnie. Nie udzieli Pani pełnomocnictw dotyczących przedmiotowej
    transakcji tj. nie udzieli Pani pełnomocnictwa do negocjowania warunków umowy, ceny

    czy innych czynności dotyczących tej sprzedaży. W powyższym zakresie będzie Pani
    działała samodzielnie bez udziału pełnomocnika.
    Tym samym planowaną przez Panią sprzedaż niezabudowanych działek nr 2 i nr 3 uznać
    należy za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedając
    działki będzie Pani korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą
    miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku ze sprzedażą działek,
    wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z tym, transakcja
    sprzedaży niezabudowanych działek nr 2 i nr 3 (pojedynczo lub obu działek razem), nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślamy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.