Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.973.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
odsetki-odsetki ustawowe
odsetki-odsetki za zwłokę
ugody
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    30 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

Jesteście Państwo osobami fizycznymi, polskimi rezydentami podatkowymi. W 2006 r.
    zamieszkaliście razem jako para w wynajmowanym mieszkaniu położonym w (...) przy ul.
    (...) („Mieszkanie I”). Na początku 2007 r. zawarliście z bankiem jako współkredytobiorcy
    (po 1/2 udziału) umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do franka szwajcarskiego. Z ww.
    środków kupiliście Państwo (każde z nas po 1/2 udziału) Mieszkanie I, w którym w dalszym
    ciągu mieszkaliście.
    Później, we względnie krótkim okresie (lato 2007 r. - II połowa 2009 r.), nastąpiło wiele
    zdarzeń:
        u matki Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania zdiagnozowano ciężką
        chorobę (nowotwór);
        z uwagi na potrzebę stałej opieki matka Zainteresowanej niebędącej stroną
        postępowania przeprowadziła się do Państwa, do Mieszkania I;
        w związku z ww. zmianą okoliczności zaciągnęliście Państwo w (tym samym) banku
        jako współkredytobiorcy (po 1/2 udziału) drugi kredyt hipoteczny indeksowany do
        franka szwajcarskiego. Za pozyskane środki kupiliście Państwo (każde z nas po 1/2
        udziału) większe mieszkanie, położone w (...) przy ul. (...) („Mieszkanie II”).
        Mieszkanie to było dostosowane do potrzeb osoby przewlekle chorej (miało m.in.
        wydzieloną sypialnię, łazienkę bez barier oraz miejsce dla łóżka rehabilitacyjnego);
        matka Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania zmarła;
        zakończyliście Państwo związek (nie byliście Państwo małżeństwem).
    W związku z tą ostatnią okolicznością nieformalnie podzieliliście się Państwo
    nieruchomościami: Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania przypadło
    Mieszkanie I, natomiast Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania - Mieszkanie II.
    Rozstanie nie wpłynęło na Państwa status jako współkredytobiorców/kredytobiorców, ani
    na solidarną odpowiedzialność za obydwa kredyty hipoteczne. Każde z Państwa nadal jest
    współwłaścicielem obydwu mieszkań po 1/2 udziału.
    Kredyty, o których mowa powyżej, zaciągnęliście Państwo jako osoby prywatne, tj.
    zaciągnięcie żadnego z kredytów nie było związane z jednoosobową działalnością
    gospodarczą prowadzoną przez którekolwiek z Państwa.
    W każdej z zawartych przez Państwa umów kredytowych bank umieścił niedozwolone
    postanowienia umowne w rozumieniu art. 3851 §1 kodeksu cywilnego (dotyczące w

    szczególności sposobu przeliczania złotych na franki szwajcarskie). Zgodnie z utrwaloną
    linią orzeczniczą sądów, tego typu uchybienia skutkują stwierdzeniem nieważności umów
    kredytowych.
    Dlatego też w latach 2021-2022 wnieśliście Państwo do sądu dwa pozwy przeciwko
    bankowi (dwa kredyty = dwa pozwy) powołując się na nieważność umów kredytu i żądając:
    (a) zwrotu rat kapitałowo - odsetkowych, które zapłaciliście Państwo na rzecz banku
    tytułem spłaty kredytu,
    (b) zwrotu opłat, prowizji i składek na ubezpieczenia, które zapłaciliście Państwo na rzecz
    banku w związku z otrzymanymi kredytami,
    (c) ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie (zwrocie) tych żądanych przez Państwa
    rat, opłat, prowizji i składek,
    (d) zwrotu kosztów procesów, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
    Odsetki [pkt (c) powyżej] były uzasadnione z tego względu, że trwające przez kilka lat
    procesy sądowe pozwalały bankowi odwlec moment faktycznego zwrotu żądanych przez
    Państwa kwot. Z kolei żądanie zwrotu kosztów procesów [pkt (d)] wynikało stąd, że
    wszczęcie sprawy sądowej wiązało się z poniesieniem przez Państwa określonych
    wydatków, w szczególności na opłaty sądowe oraz wynagrodzenie profesjonalnego
    pełnomocnika. Wydatki te finalnie powinna ponieść (zwrócić Państwu) strona
    przegrywająca sprawę (tj. bank).
    Po złożeniu ww. pozwów bank wystąpił przeciwko Państwu do sądu z dwoma własnymi
    pozwami (dwa kredyty = dwa pozwy). W pozwach tych domagał się zwrotu kwot
    nominalnych kredytów, jakie wypłacił Państwu w latach 2007-2008. Pozwy banku są
    konsekwencją linii orzeczniczej sądów, zgodnie z którą w związku z nieważnością umowy
    kredytu strony powinny zwrócić sobie wzajemne świadczenia - w ten sposób
    kredytobiorcom przysługuje zwrot rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych płatności
    uiszczonych na rzecz banku w związku z kredytem, a bankowi zwrot wypłaconego kredytu.
    W trakcie trwania opisanych powyżej postępowań sądowych, bank zwrócił się do Państwa
    z propozycją zawarcia ugód celem zakończenia sporów. Obecnie negocjujecie Państwo z
    bankiem warunki rozliczeń, w następnych miesiącach planujecie Państwo finalizację
    uzgodnień i zawarcie ugód.
    Planowane ugody będą przewidywały rozliczenie wzajemnych należności stron i
    zrzeczenie się innych roszczeń, które mogłyby zostać wzajemnie podniesione w związku z
    kredytem. Rozliczenie będzie wyglądało w ten sposób, że kwoty wypłaconych Państwu w
    latach 2007-2008 przez bank kredytów zostaną potrącone z przysługujących Państwu
    kwot opisanych w pkt od (a) do (c) powyżej. Nadwyżkę (przysługujące Państwu należności
    przekraczają kwoty kredytów) bank przeleje na konto każdego z Państwa (w podziale po 1
    /2).
    Ponadto bank zwróci Państwu (również w podziale po 1/2) kwoty kosztów zastępstwa
    procesowego w związku z pozwami, jakie wytoczyliśmy [pkt (d)].
    Pytania
    1. Czy zwrócone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody kwoty opisane w
      pkt (a), (b), oraz (d) będą stanowić przychody podatkowe w rozumieniu ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT)?
    2. Czy zapłacone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody ustawowe odsetki
      za opóźnienie, opisane w pkt (c), będą zwolnione z PIT?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Państwa zdaniem, zwrócone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody kwoty
    opisane w pkt (a), (b) oraz (d) nie będą stanowić przychodów podatkowych w rozumieniu
    ustawy o PIT.

    Zapłacone każdemu z Państwa przez bank na podstawie ugody ustawowe odsetki za
    opóźnienie, opisane w pkt (d), będą zwolnione z PIT.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Dodatkowo należy uwzględnić, że - jak wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8
    lipca 2014 r.(sygn. K 7/13) - opodatkowaniu PIT podlega uzyskanie korzyści majątkowej
    (przysporzenia), mogącego przybrać postać zarówno zwiększenia aktywów podatnika, jak i
    uniknięcia (zaoszczędzenia) wydatków, które musiałby ponieść.
    W Państwa przypadku, w związku z ugodami otrzymacie Państwo jedynie zwrot pieniędzy,
    które wcześniej zapłaciliście Państwo z własnych środków:
        na rzecz banku w związku z kredytami [pkt (a) i (b)],
        na rzecz sądu (tytułem opłat sądowych od pozwów) oraz Państwa pełnomocnika
        (tytułem wynagrodzenia za przygotowanie i złożenie pozwu, a także za
        prowadzenie spraw sądowych) [pkt (d)].
    Kwoty, jakie otrzymacie Państwo w związku z ugodami, nie spowodują zatem przyrostu
    majątku żadnego z Państwa, a jedynie wyrównają uszczerbek wynikający z wcześniej
    poniesionych wydatków. Mając powyższe na uwadze, otrzymane przez każdego z Państwa
    kwoty opisane w pkt (a), (b) i (d) nie powinny stanowić przychodów podatkowych w
    rozumieniu ustawy o PIT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w następujących indywidualnych
    interpretacjach podatkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    odniesieniu do analogicznych rozliczeń pomiędzy bankami, a kredytobiorcami z tytułu
    kredytów indeksowanych do walut obcych:
        interpretacji z 9 marca 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.4.2023.1.MS2,
        interpretacji z 27 grudnia 2023 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.491.2023.2.ŁS,
        interpretacji z 22 listopada 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.682.2024.2.ACZ,
        interpretacji z 21 maja 2025 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.264.2025.1.JG.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne
    od podatku dochodowego są m.in. odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Jak wskazaliście Państwo we wcześniejszej części wniosku, otrzymane przez każdego z
    Państwa kwoty opisane w pkt (a), (b) oraz (d) nie powinny podlegać opodatkowaniu PIT,
    gdyż będą stanowić jedynie zwrot środków, jakie zapłaciliście w przeszłości. Dlatego też
    odsetki otrzymane przez każdego z Państwa z uwagi na kilkuletnie opóźnienie banku w
    zapłacie ww. kwot będą odpowiadać odsetkom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko znalazło potwierdzenie w wielu interpretacjach podatkowych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych sytuacjach.
    Przykładowo dotyczy to interpretacji podatkowych z dnia:
        17 listopada 2023, sygn. 0115-KDIT3.4011.613.2023.1.DP,

        1 marca 2024, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.95.2024.1.DJ,
        24 czerwca 2024, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.342.2024.2.AKU,
        3 października 2025, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.696.2025.2.KP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do

        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c

      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że bank zaproponował Państwu w
    ramach ugód wypłatę wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, opłat, prowizji i składek na
    ubezpieczenie zapłaconych przez Państwa na rzecz banku w związku z otrzymanymi
    kredytami, odsetek ustawowych za opóźnienie i kosztów zastępstwa procesowego.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy wypłacone kwoty będą stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, opłat, prowizji i składek na
    ubezpieczenie zapłaconych przez Państwa na rzecz banku w związku z otrzymanymi
    kredytami
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      - pkt 2 - kwotę i walutę kredytu;
      - pkt 4 - zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też

    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku - otrzymają Państwo od banku zwrot tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych, tytułem opłat, prowizji i składek na ubezpieczenia. Otrzymane przez
    Państwa kwoty będą zatem stanowiły zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili
    Państwo do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tych kwot
    będzie dla Państwa neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo
    bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po
    Państwa stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko w tej części należało więc uznać za prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Państwa kosztów zastępstwa
    procesowego - do wysokości poniesionych przez Państwa wydatków - nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko zakresie tej części również jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby

      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia
    zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze
    świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skoro - jak już wyżej wspomniano - proponowany przez bank na Państwa rzecz zwrot kwot
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z
    tego tytułu odsetki ustawowe nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko w tej części także jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.