Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.568.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów naliczania odsetek w
związku z odroczeniem terminu płatności, jak i odsetek
naliczanych z uwagi na dokonanie płatności po terminie oraz
prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
faktur VAT dotyczących odsetek.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-odliczenie podatku
odsetki-odsetki karne
odsetki-odsetki opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi, których przedmiotem
są instrumenty finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają
    opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków
    ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    W wyroku C-16/93 z 3 marca 1994 r. pomiędzy R. J. Tolsma v. Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden, Trybunał zauważył, że czynność „podlega opodatkowaniu
    wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w
    ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane
    przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone
    na rzecz usługobiorcy”.

    Natomiast w wyroku C-90/20 ws. Apcoa Parking Danmark, TSUE wskazał, że aby
    świadczenie usług można było uznać za odpłatne, i wobec tego opodatkowane podatkiem
    VAT, to pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą musi istnieć stosunek prawny, w ramach
    którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych – usługi i wynagrodzenia, między
    którymi istnieje bezpośredni związek.
    W konsekwencji, aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem i w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Tym samym,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do
    zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie
    działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.
    Należy również wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast, stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec przytoczonych wyżej przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów lub
    świadczenie usług podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w wydanych do niej przepisach wykonawczych,
    ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku niektórych czynności.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Z kolei w myśl art. 43 ust. 15 ustawy:

      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.). Uszczegółowieniem zasad
    obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w ww. Dyrektywie są wyroki
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy znajdują zatem
    odzwierciedlenie w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stanowi, że:
      Zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych
      przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w
      celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz
      zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania,
      unikania opodatkowania i nadużyć.
    Stosownie do art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów i
      pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
    Jak wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zakres zwolnień
    przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób
    rozszerzający. Czynności zwolnione od VAT zgodnie z Dyrektywą VAT stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach
    członkowskich.
    Tym samym, pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy,
    winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej
    usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne
    prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami
    członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście
    wspólnego systemu VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
      rezygnuje ze zwolnienia.

    Jak wynika z opisu sprawy, Państwo oraz Zainteresowany są spółkami należącymi do
    Grupy (...) będącej grupą energetyczną działającą w obszarze wytwarzania energii z
    odnawialnych i niskoemisyjnych źródeł, a także dystrybucji, obrotu oraz sprzedaży energii
    elektrycznej dla klientów detalicznych i biznesowych. Są Państwo zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przeważający przedmiot prowadzonej
    przez Państwa działalności gospodarczej stanowi handel (obrót) energią elektryczną.
    Zainteresowany również jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Państwa i Zainteresowanego – jako podmioty powiązane działające w
    jednej grupie kapitałowej – łączy szereg wzajemnych stosunków gospodarczych i umów
    dotyczących świadczenia usług, w tym umowa o świadczenie przez Państwa na rzecz
    Zainteresowanego usług zarządzania portfelem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
    energii, usług podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie oraz usług dotyczących
    obsługi i realizacji procesów posprzedażowych. Z tytułu świadczonych usług wystawiali
    Państwo na rzecz Zainteresowanego faktury VAT. Dokonują Państwo również na rzecz
    Zainteresowanego dostaw energii elektrycznej i z tego tytułu również wystawiają Państwo
    na rzecz Zainteresowanego faktury VAT. Jak Państwo wskazują Zainteresowany nie
    uregulował w terminie (wynoszącym 14 dni od daty wystawienia faktury) części faktur za
    usługi oraz dostawy energii elektrycznej wykonane na jego rzecz przez Państwa. Z uwagi
    na powyższe, Państwo wraz z Zainteresowanym ustalili, że odroczą termin płatności ww.
    faktur z 14 do 30 (w przypadku części faktur) oraz 60 (w przypadku pozostałych faktur) dni
    od dnia wystawienia faktur, a za okres przypadający po upływie tak ustalonego nowego
    terminu płatności do dnia płatności należności wynikających z faktur naliczą Państwo
    odsetki z tytułu opóźnień w płatnościach, naliczone według stopy odpowiadającej
    ustawowej stopie odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Pod
    pojęciem „odsetki z tytułu opóźnienia w płatnościach” Wnioskodawca i Zainteresowany
    rozumieją zarówno odsetki naliczane w związku z odroczeniem terminu płatności, jak i
    odsetki naliczane z uwagi na dokonanie płatności po terminie (z opóźnieniem). Zarówno
    Państwo jak i Zainteresowany zrezygnowali ze zwolnienia od podatku usług, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy i wybrali opodatkowanie świadczonych na
    rzecz podatników usług, składając naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego pisemne
    zawiadomienie o wyborze ich opodatkowania. Naliczyli Państwo odsetki i wystawili z tego
    tytułu na rzecz Zainteresowanego faktury VAT, w których kwoty odsetek zostały wskazane
    jako kwoty netto (podstawa opodatkowania VAT), wykazując w wystawionych fakturach
    należny od kwot odsetek podatek VAT. Odsetki są naliczane za okres od dnia terminu
    płatności należności (wymagalności roszczenia) do dnia otrzymania płatności należności.
    Odroczenie terminu płatności (naliczanie odsetek) dotyczy już zrealizowanych dostaw
    /usług. Koszt dodatkowego finansowania (odsetki) jest naliczany za okres po zrealizowaniu
    dostawy lub wykonaniu usługi. Wskazują Pastwo również, iż nabyte usługi odroczenia
    terminu płatności będą wykorzystywane przez Zainteresowanego wyłącznie do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania czy naliczenie przez Państwa odsetki z tytułu
    opóźnienia w płatnościach przez Zainteresowanego stanowią wynagrodzenie za
    świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem wynagrodzenie
    za transakcję podlegającą (w związku z wyborem przez Wnioskodawcę opodatkowania
    VAT usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie
    kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę)
    opodatkowaniu VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości w pierwszej kolejności należy
    przeanalizować czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z pobocznym
    świadczeniem do dostawy towarów, czy też niezależną czynnością – usługą finansową
    polegającą na odroczeniu przez sprzedawcę terminu płatności i kredytowaniu przez cały
    czas tego odroczenia nabywcy. Takie odroczenie zapłaty zwane jest kredytem kupieckim,
    kredytem handlowym lub towarowym.

    Kredyt kupiecki nie jest niczym innym, niż odroczoną płatnością za pobrany przez
    kupującego towar, czy też usługę. Przy takiej umowie zakup towaru bądź usługi następuje
    w innym momencie niż zapłata ustalonej za niego należności. Oznacza to, że sprzedawca
    poprzez odroczenie terminu płatności przez czas tegoż odroczenia kredytuje nabywcę. W
    praktyce, kredyt kupiecki jest odłożeniem zapłaty za otrzymane towary lub usługi.
    Istotą kredytu kupieckiego jest zatem relacja, w ramach której dostawca przez odroczenie
    terminu płatności przez czas tegoż odroczenia kredytuje nabywcę. Dostawca godzi się
    bowiem na brak otrzymania płatności należności za towary w określonym terminie czyli
    de facto środki te pozostawia w dyspozycji nabywcy w pewnym okresie czasu. Powyższa
    relacja jest zbliżona do zaciągnięcia przez nabywcę kredytu lub pożyczki w instytucji
    zewnętrznej z tym, że w przypadku kredytu kupieckiego kredytowania dokonuje sam
    sprzedawca. Sprzedawca pobiera za powyższą usługę wynagrodzenie w postaci odsetek,
    co jest formą wynagrodzenia charakterystyczną dla usług finansowych, takich jak kredyt
    czy pożyczka.
    Z powyższego wynika, że ekonomiczna istota oraz charakterystyczne elementy kredytu
    kupieckiego przesądzają o tym, że dla potrzeb rozliczeń w zakresie podatku VAT, usługi
    polegające na udzielaniu kredytu kupieckiego należy zaklasyfikować jako usługi finansowe.
    Problem związany z opodatkowaniem odsetek od kredytu kupieckiego był przedmiotem
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 października 1993 r. w
    sprawie C-281/91 pomiędzy Muysen De Winters Bouwn-en Aannemingsbedrift BV a
    Staatssecretaris van Financien (Holandia). TSUE wskazał w rozstrzygnięciu na konieczność
    odmiennego traktowania sytuacji, gdy odsetki są naliczane za okres do dnia realizacji
    dostawy lub wykonania usługi oraz sytuacji, gdy odsetki od odroczonej płatności są
    należne za okres po zrealizowaniu dostawy lub wykonaniu dostawy. Trybunał podkreślił,
    że co do zasady, odsetki pobierane przez sprzedawcę za odroczenie terminu płatności
    stanowią wynagrodzenie za usługę finansową zwolnioną od podatku VAT. Jednakże w
    sytuacji, gdy termin płatności jest odroczony (a co za tym idzie, odsetki naliczane są
    jedynie do dnia realizacji dostawy lub wykonania usługi), odsetki stanowią część
    wynagrodzenia za dostawę towarów, za które zapłata jest odraczana, nawet jeśli
    wynagrodzenie za odroczenie ustalone jest w umowie odrębnie.
    W konsekwencji, odsetki za odroczenie terminu płatności należne na moment następujący
    po dostawie towarów nie stanowią elementu podstawy opodatkowania z tytułu samej
    dostawy, a uznawane powinny być za wynagrodzenie za odrębną od dostawy usługę
    finansową. Co istotne TSUE zaznaczył, że odmienne traktowanie kredytu kupieckiego na
    gruncie podatku VAT naruszałoby zasadę równego traktowania podmiotów
    gospodarczych, gdyż przedsiębiorcy finansujący działalność poprzez kredyt bądź pożyczkę
    udzieloną przez podmiot zewnętrzny otrzymywaliby usługę finansową zwolnioną od
    podatku, podczas gdy przedsiębiorcy otrzymujący finansowanie od własnego sprzedawcy
    (kredyt kupiecki) musieliby uiszczać dodatkową kwotę podatku VAT (pkt 14 orzeczenia).
    Jak wynika z opisu sprawy odroczyli Państwo m.in., że termin płatności faktur z 14 do 30
    (w przypadku części faktur) oraz 60 (w przypadku pozostałych faktur) dni od dnia
    wystawienia faktur, a za okres przypadający po upływie tak ustalonego nowego terminu
    płatności (przypadający również po wykonaniu usług udokumentowanych fakturami) do
    dnia płatności należności wynikających z faktur naliczyli Państwo odsetki z tytułu opóźnień
    w płatnościach według stopy odpowiadającej ustawowej stopie odsetek za opóźnienie w
    spełnieniu świadczenia pieniężnego. Koszt dodatkowego finansowania (odsetki) jest
    naliczany za okres po zrealizowaniu dostawy lub wykonaniu usługi.
    Wskazali Państwo, że przedmiotem Państwa wniosku są zarówno odsetki naliczane w
    związku z odroczeniem terminu płatności, jak i odsetki naliczane z uwagi na dokonanie
    płatności po terminie (z opóźnieniem). Odsetki są naliczane za okres od dnia terminu
    płatności do dnia otrzymania płatności należności.

    Zatem z uwagi na powołane przepisy oraz orzeczenie TSUE, z którego wynika, że
    podstawa opodatkowania oraz podatek VAT z tytułu dostawy towarów powinny być
    ustalane wyłącznie na moment dokonania dostawy, stwierdzić należy, że odsetki za
    odroczenie terminu płatności nie stanowią elementu podstawy opodatkowania z tytułu
    ww. dostawy towarów, lecz stanowią wynagrodzenie za odrębną od dostawy, usługę
    finansową.
    W tym przypadku mamy do czynienia z dwiema transakcjami, tj. świadczeniem usług
    /dostawą towarów (usługa zarządzania portfelem energii elektrycznej z odnawialnych
    źródeł energii, usług podmiotu odpowiedzialnego za bilansowanie oraz usług dotyczących
    obsługi i realizacji procesów posprzedażowych oraz dostawa energii elektrycznej) oraz
    świadczeniem usługi finansowej (odroczenie terminu płatności).
    Charakter i cechy usługi udzielenia kredytu kupieckiego wskazują, że czynność ta mieści
    się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy zdanie
    drugie ustawy, działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie udzielenie kredytu kupieckiego w zamian za ustalone
    wynagrodzenie (odsetki) stanowi wykorzystywanie środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że udzielenie kredytu kupieckiego spełnia przesłanki uznania tej czynności za
    podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie kredytu kupieckiego przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od
    towarów i usług, zaś Spółkę uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, odroczenie terminu płatności zwane w piśmiennictwie kredytem
    kupieckim w zamian za określone wynagrodzenie (odsetki) stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Usługi
    te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako
    wymienione wprost w tym przepisie, zatem podlegają zwolnieniu od podatku.
    Jak wynika z opisu sprawy, zrezygnowali Państwo na podstawie art. 43 ust. 22 ustawy
    (Wnioskodawca ze skutkiem od 1 lutego 2024 r., a Zainteresowany ze skutkiem od 1 lipca
    2024 r.) ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    7, 12 i 38-41 ustawy świadczonych na rzecz podatników i wybrali Państwo ich
    opodatkowanie, składając naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego pisemne
    zawiadomienie o wyborze opodatkowania tych usług.
    W związku powyższym oraz mając na uwadze, iż świadczona prze Państwa usługa
    odroczenia terminu płatności stanowi odrębną usługę finansową świadczoną za
    wynagrodzeniem (w postaci odsetek naliczanych w związku z odroczeniem terminu
    płatności) stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a zatem
    transakcję podlegającą opodatkowaniu. Z uwag natomiast na rezygnacje ze zwolnienia
    jakim objęte są świadczone przez Państwa usługi finansowe, usługi te stanowią czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się natomiast do odsetek naliczanych w związku z płatnością po terminie (z
    opóźnieniem) wskazać należy, przywołać orzeczenie TSUE z 27 grudnia 2000 r. w sprawie
    C 213/99 de Andrade, w którym to wyroku Trybunał wyraźnie oddzielił opłaty sankcyjne od
    wynagrodzeń za wykonane czynności opodatkowane. W przedmiotowym orzeczeniu
    wskazano, że opłaty sankcyjne stanowią zatem karę, nie wynagrodzenie za dostawę
    towarów lub świadczenie usług czy import towarów. Kara tego rodzaju nie może ze
    względu na swój charakter podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Potwierdzenie wyżej przedstawionego stanowiska znaleźć można w wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 1 lipca 1982 r. w sprawie C-222/81 BAZ Bausystem AG
    v Finanzamt München für Körperschaften, w którym TSUE stwierdził, że odsetki karne z
    tytułu nieterminowej płatności nie mogą zostać uznane za wynagrodzenie w rozumieniu
    przepisów o VAT i tym samym nie mogą stanowić podstawy opodatkowania tym
    podatkiem. TSUE uznał, że wypłata odsetek karnych nie ma żadnego związku ze
    świadczeniem i konsumowaniem usługi, a kwota odsetek karnych nie stanowi
    wynagrodzenia świadczącego usługę, lecz rekompensatę za opóźnioną płatność,
    poniesioną szkodę.
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, aby uznać
    dane świadczenie za odpłatną usługę, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, musi
    istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę.
    Obciążanie przez Państwa odsetkami w związku z płatnością po terminie (z opóźnieniem),
    które w istocie są odsetkami o charakterze karnym, nie będzie kreowało żadnych nowych
    usług wykonywanych na rzecz Zainteresowanego. Nie można uznać za usługę obciążania
    Zainteresowanego odsetkami o charakterze karnym – naliczanymi w przypadku
    wystąpienia opóźnienia w zapłacie należności po stronie tego Zainteresowanego. Tym
    samym, odsetki naliczane w związku z opóźnieniem w płatnościach – a więc odsetki o
    charakterze karnym, nie będą stanowiły odpłatności za skonkretyzowane świadczenie.
    Odsetki za opóźnienie (płatność po terminie), nie będą odnosiły się do świadczenia
    jakichkolwiek usług na rzecz Zainteresowanego, za które pobierane jest należne
    wynagrodzenie, zatem nie będą stanowiły wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując stwierdzam, że naliczanie przez Państwa odsetek w związku odroczeniem
    terminu płatności na rzecz Zainteresowanego stanowi wynagrodzenie za świadczenie
    usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem wynagrodzenie za transakcję
    podlegającą podatkowaniu VAT. Natomiast naliczanie przez Państwa odsetek na rzecz
    Zainteresowanego w związku z płatnością dokonywaną po terminie (odsetki o charakterze
    sankcyjnym) nie stanowią wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 – oceniane
    całościowo – należało uznać za nieprawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur VAT dotyczących odsetek w zakresie jakim służą one działalności
    Zainteresowanego opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że podstawowe zasady dotyczące
    odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego
    przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczające jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego.
    W omawianej sprawie wskazali Państwo, że Zainteresowany jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z tytułu świadczonych usług oraz z
    tytułu usług finansowych (odroczenie terminu płatności) wystawiali Państwo na rzecz
    Zainteresowanego faktury VAT. Wskazują Państwo również, iż nabyte usługi odroczenia
    terminu płatności będą wykorzystywane przez Zainteresowanego wyłącznie do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

    Powyższe warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT zostaną zatem spełnione w
    odniesieniu do faktur dotyczących odsetek naliczonych w związku z odroczeniem terminu
    płatności.
    Wobec powyższego, mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących odsetek
    naliczonych w związku z odroczeniem terminu płatności.
    Natomiast w odniesieniu do wystawianych prze Państwa faktur dokumentujących
    naliczanie odsetek w związku z płatnością po terminie przez Zainteresowanego jak
    wskazano powyżej naliczone odsetki nie stanowią wynagrodzenia za odpłatne świadczenie
    usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem mając na uwadze art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – zgodnie z którym nie stanowią
    podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu
    podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie
    podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku – wskazać należy, że nie mają
    Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do faktur
    dokumentujących odsetki naliczone w związku w dokonaniem przez Zainteresowanego
    płatności po terminie.
    Podsumowując stwierdzam, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących odsetek w zakresie jakim
    służą one działalności Zainteresowanego opodatkowanej podatkiem od towarów i usług
    przysługuje Zainteresowanemu jedynie w odniesieniu do faktur dokumentujących odsetki
    naliczone w związku odroczeniem terminu płatności.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 – oceniane
    całościowo – należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A (...) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.