Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.860.2024.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Obowiązki płatnika w zakresie zastosowania ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
płatnik
ulga
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 10
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 31a-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41a
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą
    w formie spółki z o.o., przede wszystkim w sektorze (...) oznaczonej kodem PKD: (...) oraz
    (...) oznaczonej kodem PKD: (...).
    Ze względu na specyfikę branży, w której działa Podatnik, w tym przede wszystkim ze
    względu na:
      · wysoki poziom umiejętności technicznych,
      · branżową wiedzę specjalistyczną,
      · odpowiednie wykształcenie,
      · doświadczenie zawodowe w tej działalności,
    Wnioskodawca współpracuje ze specjalistami branżowymi z (...). Ze względu na
    zapotrzebowanie specjalistów oraz konieczność wykonywania specjalistycznej pracy, w
    polskich fabrykach należących do Wnioskodawcy, Wnioskodawca współpracuje z
    zagranicznymi firmami z tego sektora, w celu oddelegowania specjalistycznych
    pracowników do pracy w Polsce.
    Zgodnie z założeniem Wnioskodawcy, delegacja do pracy w Polsce będzie odbywać się w
    warunkach kontraktu, w formie umowy o pracę. Kontrakty zawierane ze specjalistami
    potrwają od kilkunastu do kilkudziesięciu miesięcy, w zależności od zapotrzebowanie na
    wsparcie od konkretnego specjalisty.
    Specjalista, który zostanie zatrudniony na podstawie kontraktu, nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zarówno w okresie co najmniej
    trzech lat kalendarzowych poprzedzających rozpoczęcie kontraktu, ani od początku roku,
    w roku rozpoczęcia kontraktu. Zmiana miejsca zamieszkania nastąpi dopiero w momencie
    rozpoczęcia kontraktu przez tego Specjalistę.

    W ramach realizacji kontraktu, Specjalista będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu: wynika to zarówno z podjęcia pracy na podstawie umowy o
    pracę, przeniesienia do Polski swojego centrum interesów życiowych (główne źródło
    utrzymania lub przeprowadzka razem z rodziną) lub przebywania w roku rozpoczęcia
    kontraktu dłużej niż 183 dni w roku kalendarzowym.
    Specjalista mieszkał na terytorium (...) nieprzerwanie przez okres co najmniej trzech lat
    kalendarzowych, poprzedzających rok, w którym zdecyduje się zmienić zamieszkanie na
    terytorium RP oraz od początku roku rozpoczęcia kontraktu, aż do zmiany zamieszkania
    na terytorium RP (rozpoczęcia kontraktu).
    Specjalista będzie posiadał (...) certyfikat rezydencji podatkowej lub inne dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania, takie jak: umowę najmu lokalu, umowę o pracę z
    miejscem wykonywania pracy określonym w (...).
    Specjalista nie korzystał z tego zwolnienia w przeszłości.
    Wobec tego, że Wnioskodawca będzie współpracował z zagranicznymi specjalistami w
    formie umowy o pracę, powstanie dla Wnioskodawcy obowiązek wywiązywania się z
    obowiązków płatnika podatku, o których mowa w art. 32, art. 38 oraz art. 41 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226;
    dalej: „ustawa o PIT”), a także w art. 8, art. 30 oraz art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383; dalej: „Ordynacja podatkowa”).
    Przedstawione obowiązki płatnika można w ocenie Wnioskodawcy podsumować, jako
    obowiązki prawidłowego obliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego, od
    wynagrodzenia za pracę zatrudnionych pracowników.
    Wobec tego, że specjaliści, których Wnioskodawca planuje zatrudnić są obcokrajowcami,
    to na potrzeby odprowadzania zaliczek na PIT, Wnioskodawca chce się upewnić, że może
    prawidłowo rozliczyć zagranicznym pracownikom zwolnienie z podatku dochodowego
    określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, czyli tzw. „ulgę na powrót”, pomimo tego iż:
      a. są obcokrajowcami,
      b. nie mieli w przeszłości ani nie mają obecnie polskiego obywatelstwa,
      c. spełniają pozostałe warunki do objęcia zwolnieniem.
    Wobec powyższego Wnioskodawca zwraca się z następującym pytaniem.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może rozliczyć zagranicznym pracownikom ulgę o której mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli ci pracownicy są jednocześnie: obcokrajowcami, nie
    posiadają polskiego obywatelstwa, nigdy wcześniej nie mieli miejsca zamieszkania na
    terenie Rzeczypospolitej Polskiej, spełniają pozostałe warunki do objęcia zwolnieniem,
    złożą pracodawcy PIT 2 wraz ze wskazanym okresem rozliczenia ulgi?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, może on jako pracodawca i jako płatnik podatku rozliczyć
    zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, dla
    pracowników będących obcokrajowcami, ponieważ przepisy nie warunkują rozliczenia
    zwolnienia od posiadanego obywatelstwa, a od spełnienia warunków dla jego
    zastosowania.
    Jeśli zatem pracownicy-obcokrajowcy spełniają warunki do objęcia zwolnieniem oraz
    przedstawią Wnioskodawcy oświadczenie o spełnieniu warunków oraz odpowiednio

    wypełniony formularz PIT-2, to Wnioskodawca, jako płatnik podatku może je rozliczyć
    podczas wykonywania obowiązków płatnika podatku.
    Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 8 Ordynacji Podatkowej „Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub
    jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie
    przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia
    go we właściwym terminie organowi podatkowemu”.
    Zgodnie z art. 30 § 1 Ordynacji Podatkowej „Płatnik, który nie wykonał obowiązków
    określonych w art. 8. odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a
    niewpłacony”.
    Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o PIT „Podatnik składa płatnikowi na piśmie albo w inny
    sposób przyjęty u danego płatnika oświadczenia i wnioski mające wpływ na obliczenie
    zaliczki”.
    Zgodnie z art. 31 ust. 5 ustawy o PIT „Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie lub
    wniosek mające wpływ na obliczanie zaliczki, płatnik uwzględnia to oświadczenie lub ten
    wniosek najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którymi je otrzymał, a w
    przypadku płatnika, o którym mowa w art. 34 - najpóźniej od drugiego miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym je otrzymał”.
    Zgodnie z art. 31 ust. 6 ustawy o PIT „Oświadczenie i wniosek mające wpływ na obliczenie
    zaliczki dotyczą również kolejnych lat podatkowych, chyba że odrębny przepis stanowi
    inaczej”.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o PIT „Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami
    prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są
    obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy
    od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
    ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
    nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy”.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT „Wolne od podatku dochodowego są:
    (...).
    przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85
    528 zł osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku
        pracy.
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27. art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r.
        oświadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
    - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku,
    w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego,
    z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44”.
    Zgadnie z art. 39 ust. 1 ustawy o PIT „Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35 są
    obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik

    urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
    zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje
    sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym,
    sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art.
    21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody
    zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
    innych umów międzynarodowych”.
    Zgodnie z art. 43 ustawy o PIT „Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152 (ustawy o PIT),
    przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
        a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
        b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
        a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
        b) miał miejsce zamieszkania:
        - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
        Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
        Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
        Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
        - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Zgodnie z art. 44 ustawy o PIT: „Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie
    ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł”.
    Warunki uzyskania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (dalej:
    „ulga na powrót”) przez obcokrajowców, w sytuacji dotyczącej Wnioskodawcy, można
    zatem podsumować w następujący sposób:
      1) Specjalista przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        (dalej: „RP”),
      2) wysokość wynagrodzenia nie przekracza kwoty 85 528 zł,

      3) wynagrodzenie jest osiąganie ze stosunku pracy (umowy o pracę),
      4) przez maksymalnie cztery następujące po sobie lata podatkowe.
    Dodatkowo, w celu zastosowania ulgi na powrót Specjalista musi łącznie spełnić
    następujące warunki:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium RP będzie podlegał w RP
        nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
      2) nie miał miejsca zamieszkania na terytorium RP przez 3 lata kalendarzowe
        poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieni miejsce zamieszkania na
        terytorium RP i jednocześnie w okresie od początku roku, w którymi zmieni miejsce
        zamieszkania na terytorium RP, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieni
        miejsce zamieszkania na terytorium RP,
      3) miał miejsce zamieszkania nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa
        powyżej (punkt 2) w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
        Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
        Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
        Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki,
      4) posiada certyfikat rezydencji podatkowej lub inny dowód potwierdzający miejsce
        zamieszkania,
      5) nie korzystał z tego zwolnienia w przeszłości.
    A zatem, jeśli Wnioskodawca otrzyma od Specjalisty oświadczenie na formularzu PIT-2,
    czyli deklarację rozliczenia ulgi na powrót w polu 14, w sekcji G formularza PIT-2 oraz
    pisemne oświadczenie o spełnieniu przez Specjalistę warunków o których mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, wraz ze wskazanym okresem rozliczenia ulgi, po 31 grudnia
    2021 r. oraz informacją o świadomości odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
    oświadczeń, to Wnioskodawca jako płatnik podatku ma obowiązek rozliczenia „ulgi na
    powrót” i odpowiedniego skorygowania zaliczek na PIT specjalisty, tj. nieodprowadzania
    ich do przekroczenia wynagrodzenia w wysokości 85 528 złotych.
    Podobne stanowisko zostało przedstawione w następujących interpretacjach
    podatkowych:
      · Pismo z dnia 7 lipca 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nr 0113-KDIPT2-
        2.4011.362.2023.2.AKU,
      · Pismo z dnia 1 grudnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP3-
        2.4011.834.2023.2.JM.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca wnosi jak we wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 152 cyt. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,

      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    We wniosku wskazaliście Państwo, że będziecie współpracować z zagranicznymi
    specjalistami w formie umowy o pracę. W związku z tym powstanie dla Państwa
    obowiązek wywiązywania się z obowiązków płatnika. Powzięliście Państwo wątpliwość
    czy możecie prawidłowo rozliczyć zagranicznym pracownikom zwolnienie z podatku
    dochodowego określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, czyli tzw. „ulgę na
    powrót” jeśli ci pracownicy są jednocześnie obcokrajowcami, nie posiadają polskiego
    obywatelstwa, nigdy wcześniej nie mieli miejsca zamieszkania na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej, spełniają pozostałe warunki do objęcia zwolnieniem i złożą
    pracodawcy PIT-2 wraz ze wskazanym okresem rozliczenia ulgi.
    Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2383 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
      1) obliczenie,
      2) pobranie,
      3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia
    i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej, w
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza
    system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7:
    „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.
    Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
      · określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
      · określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

    Podstawowym warunkiem dla rozważań o obowiązkach płatnika jest jednak istnienie
    relacji, udzielający świadczenia (płatnik) - uzyskujący świadczenie (podatnik).
    Stosownie do treści art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Na podstawie art. 41a ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35 i art. 41 ust. 1, na wniosek podatnika obliczają
      i pobierają w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy, stosując zamiast najniższej
      stawki określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, wyższą stawkę podatkową
      określoną w tej skali.
    Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik składa płatnikowi na piśmie albo w inny sposób przyjęty u danego płatnika
      oświadczenia i wnioski mające wpływ na obliczenie zaliczki.
    Stosownie do art. 31a ust. 5 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie lub wniosek mające wpływ na
      obliczanie zaliczki, płatnik uwzględnia to oświadczenie lub ten wniosek najpóźniej od
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym je otrzymał, a w przypadku płatnika,
      o którym mowa w art. 34 - najpóźniej od drugiego miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym je otrzymał.
    Zgodnie z art. 31a ust. 6 cyt. ustawy:
      Oświadczenie i wniosek mające wpływ na obliczenie zaliczki dotyczą również
      kolejnych lat podatkowych, chyba że odrębny przepis stanowi inaczej.
    Na mocy art. 31a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po ustaniu stosunku prawnego stanowiącego podstawę dokonywania przez płatnika
      świadczeń podatnikowi, płatnik przy obliczaniu zaliczki pomija oświadczenia i
      wnioski złożone uprzednio przez podatnika, z wyjątkiem wniosków, o których mowa
      w art. 32 ust. 6 i 8 oraz art. 41 ust. 11.
    Zgodnie z art. 31a ust. 8 i 9 ustawy:
      Jeżeli podatnik złoży płatnikowi, o którym mowa w art. 32, art. 34 lub art. 41 ust. 1,
      oświadczenie, że spełnia warunki do stosowania zwolnień, o których mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 152-154, płatnik oblicza zaliczkę z uwzględnieniem tych zwolnień, przy
      czym w oświadczeniu dotyczącym spełnienia warunków do stosowania zwolnienia, o
      którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152, podatnik wskazuje również rok rozpoczęcia i
      zakończenia stosowania zwolnienia przez płatnika.

      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8, jest składane pod rygorem
      odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o
      następującej treści: ,,Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
      fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o
      odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
    Ponadto, jak stanowi art. 31a ust. 10 ww. ustawy:
      W przypadku gdy zaniżenie lub nieujawnienie przez płatnika podstawy
      opodatkowania wynikało z zastosowania przez płatnika złożonych przez podatnika
      wniosków lub oświadczeń mających wpływ na obliczenie zaliczki, przepisu art. 26a §
      2 Ordynacji podatkowej nie stosuje się.
    We własnym stanowisku odnośnie omawianej sprawy wskazaliście Państwo m.in.: Jeśli
    zatem pracownicy-obcokrajowcy spełniają warunki do objęcia zwolnieniem oraz
    przedstawią Wnioskodawcy oświadczenie o spełnieniu warunków oraz odpowiednio
    wypełniony formularz PIT-2, to Wnioskodawca jako płatnik podatku może je rozliczyć
    podczas wykonywania obowiązków płatnika podatku.
    Należy jednak wyjaśnić, że powyżej wskazane przepisy nakładają na płatnika obowiązek
    uwzględniania i stosowania podczas obliczania zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych oświadczeń i wniosków złożonych przez podatnika. Płatnik oblicza więc zaliczkę
    z uwzględnieniem wskazanej ulgi, jeżeli podatnik złoży temu płatnikowi oświadczenie, że
    spełnia warunki do jej stosowania.
    Płatnik, czyli pracodawca nie ma żadnych podstaw ani umocowań prawnych, aby
    weryfikować, czy składane przez podatnika informacje są prawdziwe. Tym samym
    powinien on ustalać zaliczki zgodnie z przyjętym od pracownika oświadczeniem.
    Oświadczenie o stosowaniu ulgi na powrót jest składane pod rygorem odpowiedzialności
    karnej za złożenie fałszywego oświadczenia i zawiera klauzulę o następującej treści:
    Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
    Cała odpowiedzialność za prawidłowość składanych oświadczeń ciąży na podatniku. Jeśli
    ulegnie zmianie jego sytuacja, to na nim ciąży obowiązek zaktualizowania złożonych
    wcześniej wniosków/oświadczeń. Ewentualne błędy (świadomie popełnione lub nie)
    zostaną zweryfikowane przez urząd skarbowy przy rozliczeniu zeznania rocznego
    podatnika.
    W konsekwencji, w sytuacji kiedy wskazani we wniosku pracownicy złożą Państwu
    oświadczenie, że spełniają warunki do stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 152, jesteście Państwo – jako płatnik – zobowiązani przyjąć takie oświadczenie i
    zastosować ww. zwolnienie przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych.
    Jednak, jak wskazałem powyżej, nie jest Państwa zadaniem jako płatnika weryfikowanie
    informacji wskazanych przez podatników w składanych Państwu oświadczeniach. Sam fakt
    złożenia przez podatnika oświadczenia w sprawie stosowania wymienionej ulgi
    zobowiązuje Państwa do obliczania zaliczki z jej uwzględnieniem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja ta została wydana dla Państwa i w Państwa indywidualnej sprawie zgodnie z
    dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Przedmiotowa interpretacja odnosi się
    wyłącznie do obowiązków płatnika w związku z obliczaniem zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych. Nie poddano w niej analizie spełnienia przez
    wymienionych pracowników warunków do zastosowania zwolnienia wskazanego w art. 21
    ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pracownicy chcący uzyskać interpretację indywidualną w zakresie możliwości skorzystania
    z „ulgi na powrót”, winni wystąpić z odrębnymi wnioskami spełniającymi wymogi
    wskazane w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2383 ze zm.).
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w odmiennych opisach zdarzeń, w indywidualnych sprawach i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.