Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.729.2025.3.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
przychód-źródła przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    6 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 8 września
    2025 r.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.B.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

        C.B.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A.B. (dalej: Wnioskodawca) oraz Pani C.B. (dalej: Wnioskodawczyni) są osobami
    fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania na terytorium Polski, posiadającymi polską
    rezydencję podatkową. W dalszej części niniejszego wniosku Wnioskodawca oraz
    Wnioskodawczyni będą określani łącznie jako Wnioskodawcy.
    Wnioskodawcy na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej są właścicielami
    nieruchomości, których historię i cel nabycia (do majątku wspólnego małżeńskiego) na
    przestrzeni ostatnich kilkunastu lat przedstawiają (chronologicznie) poniżej:
    1) Nieruchomość składająca się z dwóch działek gruntu położonych w (...) (dz. nr X1 oraz
      X2), dla których prowadzona jest księga wieczysta: (...), z których działka nr X1
      zabudowana jest domem jednorodzinnym, zamieszkiwanym przez Wnioskodawców,
      nabyta 11 kwietnia 2003 r. (dalej: Nieruchomość 1).
    2) Niezabudowana nieruchomość rolna składająca się z działek gruntu o nr (...) i (...), o
      pow. łącznej 2,66 ha (nr księgi wieczystej (...)), położona w (...), w województwie (...), w
      powiecie (...), w gminie (...) (przy czym udział 9/10 został nabyty przez Wnioskodawców
      21 maja 2007 r. od osób w żaden sposób nie powiązanych, zaś pozostały udział 1/10
      został nabyty przez Wnioskodawców 13 sierpnia 2015 r. od rodziców
      Wnioskodawczyni (dalej: Nieruchomość 2). Przedmiotowa Nieruchomość została
      nabyta w okresie, kiedy Wnioskodawcy rozważali zamieszkanie (osiedlenie się) w
      rodzinnych stronach Wnioskodawczyni, przy czym w dniu zakupu tej nieruchomości
      (wówczas udziału 9/10 w Nieruchomości 2) nie mieli sprecyzowanych planów co do
      daty ewentualnego wybudowania na działkach gruntu domu rodzinnego. Z uwagi na
      dużą powierzchnię Nieruchomości 2, Wnioskodawcy zakładali, że jeśli wybudują dom
      rodzinny w tej nieruchomości, część z Nieruchomości po jej podziale, przekażą
      dzieciom lub sprzedadzą. Po zakupie przedmiotowe plany jednak nie ziściły się m.in. z
      uwagi na fakt, że Wnioskodawcy przenieśli centrum swoich interesów osobistych i
      życiowych na okres od listopada 2015 r. do kwietnia 2021 r. do Niemiec, a następnie
      na okres od maja 2021 r. do grudnia 2023 r. do Stanów Zjednoczonych, gdzie
      Wnioskodawca świadczył pracę zawodową na rzecz jednego z niemieckich koncernów
      działających w branży sprzedaży detalicznej.
    3) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działek gruntu o nr (...) oraz (...),
      położona we wsi (...), w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...), o pow. łącznej
      0,1439 ha (nr księgi wieczystej (...)), nabyta 23 stycznia 2009 r. (dalej: Nieruchomość 3).
      Wnioskodawcy nabyli przedmiotowe działki gruntu (położone w bliskim sąsiedztwie do
      ich miejsca zamieszkania) z myślą o jej zabudowie budynkiem mieszkalnym
      jednorodzinnym, lecz również z uwagi na wyjazd poza granice kraju, przedmiotowe
      plany nie zostały zrealizowane.
    4) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr (...), położona we wsi
      (...), w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...), o pow. 0,0929 ha (nr księgi
      wieczystej (...)), nabyta 25 marca 2009 r. (dalej: Nieruchomość 4), podobnie jak w
      przypadku Nieruchomości 3, z myślą o ich zabudowie budynkiem mieszkalnym
      jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza granice kraju, przedmiotowe
      plany nie zostały zrealizowane).
    5) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr 40/7 o pow. 0,0024
      ha (nr księgi wieczystej (...)), położona w (...), przy ul. (...) i stanowiąca niewielki
      fragment przylegający do Nieruchomości 1 (róg ul. (...) oraz (...)), nabyta 29 lipca 2011 r.

      (dalej: Nieruchomość 5), z myślą o jej zabudowie (wraz z innymi działkami) budynkiem
      mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza granice kraju,
      przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
    6) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr (...) oraz (...),
      położona w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...) o pow. 0,1635 ha (nr księgi
      wieczystej (...)), nabyta 13 września 2013 r. (dalej: Nieruchomość 6), z myślą o ich
      zabudowie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd
      poza granice kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
    7) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działki gruntu o nr (...), położona w
      województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...) o pow. 0,0829 ha (nr księgi wieczystej
      (...)), nabyta 10 stycznia 2014 r. (dalej: Nieruchomość 7), z myślą o ich zabudowie
      budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi na wyjazd poza
      granice kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
    8) Niezabudowana nieruchomość składająca się z działek gruntu o nr (...) i (...), położona
      w województwie (...), w powiecie (...), siedziba gminy (...) o pow. każdej z działek 0,0833
      ha (nr księgi wieczystej (...)), nabyta 14 sierpnia 2014 r. (dalej: Nieruchomość 8), z
      myślą o ich zabudowie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (lecz również z uwagi
      na wyjazd poza granice kraju, przedmiotowe plany nie zostały zrealizowane).
    9) Niezabudowana nieruchomość gruntowa składająca się z działki gruntu o nr (...),
      położona w (...) o pow. 0,0550 ha (nr księgi wieczystej: (...); dalej: Nieruchomość 9)
      nabyta 17 maja 2021 r., bez wyraźnie sprecyzowanych planów, lecz ewentualnie pod
      przyszłą budowę nowego domu jednorodzinnego.
    10) Niezabudowana nieruchomość gruntowa składająca się z działki gruntu o nr (...),
      położona w (...) o pow. 0,0550 ha (nr księgi wieczystej: (...); dalej: Nieruchomość 10),
      nabyta 17 maja 2021 r., bez wyraźnie sprecyzowanych planów, lecz ewentualnie pod
      przyszłą budowę nowego domu jednorodzinnego.
    Nieruchomości 1-10 będą w dalszej części niniejszego wniosku określane łącznie jako
    Nieruchomości.
    Wnioskodawcy są ponadto współwłaścicielami na zasadach współwłasności majątkowej
    małżeńskiej lokalu mieszkalnego w (...), nabytego 17 czerwca 2024 r. i użytkowanego
    obecnie przez syna Wnioskodawców.
    Wnioskodawcy w okresie od listopada 2015 r. do kwietnia 2021 r. przebywali w
    Niemczech, a następnie w okresie od maja 2021 r. do grudnia 2023 r. w Stanach
    Zjednoczonych, gdzie Wnioskodawca świadczył pracę zawodową na rzecz jednego z
    niemieckich koncernów działających w branży sprzedaży detalicznej. Obecnie
    Wnioskodawcy, planują uporządkowanie spraw związanych z posiadanymi
    Nieruchomościami, w związku z powyższym przedstawiają plany jakie zamierzają podjąć w
    związku z każdą z Nieruchomości.
    Plany Wnioskodawców:
    Co do zasady Wnioskodawcy nie mają obecnie żadnych planów w stosunku do
    Nieruchomości 1, Nieruchomości 5 (Nieruchomość 1 jest funkcjonalnie połączona z
    Nieruchomością 5), Nieruchomości 9 oraz Nieruchomości 10, tj. nie planują choćby
    ewentualnej sprzedaży tych nieruchomości, lecz przewidują ich ewentualne wykorzystanie
    do wybudowania domu rodzinnego (dla Wnioskodawców). W związku z powyższym
    przedmiotowe Nieruchomości nie są przedmiotem zapytań przedstawionych w niniejszym
    wniosku, lecz są prezentowane dla celów pełnego opisu zdarzenia przyszłego.
    W związku z powyższym nieruchomości przedstawione jako: Nieruchomość 2,
    Nieruchomość 3, Nieruchomość 4, Nieruchomość 6, Nieruchomość 7 oraz Nieruchomość
    8 będą określane łącznie w dalszej części niniejszego wniosku jako Nieruchomości
    Zbywane.

    Nieruchomość 2:
    Wnioskodawcy, z uwagi na powierzchnię Nieruchomości 2 (2,66 ha) i brak zamierzenia co
    do osiedlenia się w miejscowości położenia tej nieruchomości, planują:
                                                21) podział Nieruchomości 2 – w pierwszej kolejności na działki powyżej 3000 m, zaś w
      dalszej kolejności, ponowny podział tych nieruchomości na jeszcze mniejsze działki
      (przy czym z oczywistych względów proceduralnych Wnioskodawcy wspierają się w
      tym zakresie usługami uprawnionego geodety);
    2) docelowo uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy oraz sprzedaż tych działek gruntu
      (z przeniesieniem warunków zabudowy na rzecz kupującego, o ile będzie to prawnie
      dopuszczalne) każdorazowo na rzecz osób/podmiotów zainteresowanych nabyciem
      takiej działki (przy czym Wnioskodawcy wskazują, że nie są w stanie określić, kto
      będzie potencjalnym nabywcą).
    Wnioskodawcy zaznaczają, że oprócz podziałów oraz uzyskania warunków zabudowy
    (niewykluczone, że w ramach podziału zostaną wydzielone działki drogowe) nie planują
    dokonywać innych czynności (niż powyżej wymienionych) faktycznych lub prawnych w
    stosunku do działek powstałych z Nieruchomości 2, w tym w szczególności nie będą
    podejmować działań celem podwyższenia wartości tych działek gruntu powstałych z
    Nieruchomości 2. Wnioskodawcy wskazują, że dla celów uzyskania warunków zabudowy
    będą zobowiązani zapewnić możliwość podłączenia tzw. mediów do przedmiotowych
    działek gruntu (poprzez uzyskanie zaświadczenia lub innego pisma od gestora mediów),
    niemniej Wnioskodawcy sami nie planują zlecać wykonania tego typu inwestycji a jedynie
    będą informować potencjalnych nabywców o możliwościach przyłączenia działek do
    mediów.
    Wnioskodawcy podkreślają również, że w przeszłości:
    a) nie dokonywali w stosunku do Nieruchomości 2 żadnych działań zmierzających do
      podniesienia wartości tej Nieruchomości.
    b) nie użytkowali Nieruchomości 2 do jakichkolwiek celów, w tym rolnych (lub działów
      specjalnych produkcji rolnej) bądź jej dzierżawy.
    Nieruchomość 3 i 4:
    Wnioskodawcy wskazują, że co do zasady nie mają wyraźnie sprecyzowanych planów w
    stosunku do Nieruchomości 3 oraz 4, lecz jedynie rozważają ich sprzedaż w takiej postaci
    w jakiej Nieruchomości się znajdują, tj. bez poprzedzenia tej sprzedaży jakimikolwiek
    działaniami faktycznymi lub prawnymi, w tym np. w postaci podziałów działek (ponadto
    działki obejmujące Nieruchomości 3 i 4 objęte są postanowieniami Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego przewidującymi możliwość zabudowy mieszkaniowej
    działek).
    Wnioskodawcy podkreślają również, że w przeszłości:
    a) nie dokonywali w stosunku do Nieruchomości 3 i 4 żadnych działań faktycznych lub
      prawnych zmierzających do podniesienia wartości tej Nieruchomości.
    b) nie użytkowali Nieruchomości 3 i 4 do jakichkolwiek celów, w tym rolnych (lub działów
      specjalnych produkcji rolnej) bądź jej dzierżawy.
    Nieruchomości 6-8:
    Wnioskodawcy wskazują, że w stosunku do Nieruchomości 6-8, które pierwotnie zostały
    nabyte w celu wybudowania jednorodzinnego domu mieszkalnego, uzyskali w przeszłości
    dla trzech z pięciu działek decyzje o warunkach zabudowy (oraz pozwolenie na budowę
    domu jednorodzinnego), które jednak wygasły (Wnioskodawcy nie pozyskali zresztą nawet
    Dziennika Budowy, rezygnując wówczas z rozpoczęcia budowy).

    Jednocześnie dla Nieruchomości 6-8 wydana została 30 stycznia 2025 r. uchwała nr (...)
    Rady Gminy (...) z 30 stycznia 2025 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego (...) – rejon ulic (...) i (...), która określiła dla Nieruchomości przeznaczenie
    działek jako 12 MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Wnioskodawcy w
    żaden sposób ani nie występowali z wnioskami o wydanie przedmiotowego planu
    miejscowego ani też nie zgłaszali do tego planu jakichkolwiek uwag (w istocie o istnieniu
    tego planu powzięli informację w toku prac nad niniejszym wnioskiem o wydanie
    interpretacji podatkowej).
    Obecnie Wnioskodawcy planują więc sprzedaż każdej z działek wchodzących w skład
    Nieruchomości 6-8 (tj. działek (...), (...), (...), (...) i (...)) w postaci takiej, w jakiej znajdują się
    obecnie, na rzecz zainteresowanych nabywców.
    Wnioskodawcy wskazują, że nie planują podejmowania żadnych innych przyszłych działań
    faktycznych i prawnych w stosunku do Nieruchomości 6-8 (np. ich podziału,
    doprowadzenia mediów itp.).
    Wnioskodawcy podkreślają również, że w przeszłości:
    a) nie dokonywali w stosunku do Nieruchomości 6-8 żadnych działań faktycznych lub
      prawnych zmierzających do podniesienia wartości tej Nieruchomości (poza
      uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowlę – które jednak
      wygasły);
    b) Gmina (...) wybudowała w przeszłości sieć kanalizacyjną do każdej z działek oraz drogę
      utwardzoną (również do wszystkich działek), obiektywnie zwiększając ich wartość i
      obciążając Wnioskodawców opłatami adiacenckimi, lecz Wnioskodawcy nie ubiegali się
      o realizację takich inwestycji i nie występowali z żadnymi wnioskami w tej sprawie;
    c) nie użytkowali Nieruchomości 6-8 do jakichkolwiek celów, w tym rolnych (lub działów
      specjalnych produkcji rolnej), ich dzierżawy.
    Wnioskodawcy nie prowadzą i nie prowadzili nigdy działalności gospodarczej, w tym
    zwłaszcza w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Wnioskodawcy nigdy wcześniej nie przeprowadzali również transakcji dotyczących zbycia
    nieruchomości gruntowych. Jedyne nieruchomości jakie zostały przez Wnioskodawców
    zbyte (na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej) dotyczyły lokali mieszkalnych,
    wykorzystywanych przez Wnioskodawców na cele mieszkaniowe, tj.:
    1) w 1996 r. Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny w (...), który następnie został
      sprzedany w 1999 r.
    2) w czerwcu 2001 r. nabyli lokal mieszkalny w (...), który następnie został sprzedany w
      2010 r. (Wnioskodawcy nie zamieszkiwali jednak przedmiotowego lokalu
      mieszkalnego).
    Wnioskodawcy wskazują, że oprócz opisanych w niniejszym wniosku nieruchomości, nie
    posiadają innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
    Wnioskodawcy nie planują reinwestować środków ze sprzedaży Nieruchomości
    Zbywanych w nabycie kolejnych nieruchomości przeznaczonych do dalszej sprzedaży.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Nieruchomość 2 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania)
    do majątku wspólnego w dniu 21 maja 2007 r. (udział 9/10) od osób fizycznych, tj. od E.F.
    oraz F.F., w ramach umowy przeniesienia własności niezabudowanej nieruchomości
    rolnej. Pozostały udział 1/10 został nabyty przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez
    Wnioskodawcę będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną

    postępowania) do majątku wspólnego w dniu 13 sierpnia 2015 r. od rodziców
    Wnioskodawczyni, tj. od Pana G. i H. J. (również w wyniku umowy przeniesienia własności
    niezabudowanej nieruchomości rolnej).
    Nieruchomość 3 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania)
    do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od małżonków K. K. oraz L.K.
    Nieruchomość 4 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania)
    do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od Pani Ł. M.
    Nieruchomość 6 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania)
    do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od N. O.
    Nieruchomość 7 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania)
    do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od P. R. oraz S.R.
    Nieruchomość 8 została nabyta przez Wnioskodawców (tj. zarówno przez Wnioskodawcę
    będącego stroną postępowania, jak i Wnioskodawcę niebędącego stroną postępowania)
    do majątku wspólnego w wyniku umowy sprzedaży od P.R. oraz S.R.
    Na dzień dzisiejszy, zarówno Wnioskodawca będący stroną postępowania (A.B.), jak i
    Wnioskodawca niebędący stroną postępowania (C.B.) nie poszukują nabywców działek
    wchodzących w skład Nieruchomości Zbywanych. W przyszłości oboje Wnioskodawcy
    planują poszukiwać nabywców za pomocą ogłoszeń w Internecie takich jak np. Otodom.pl.
    Działki obecnie nie są wykorzystywane w żaden sposób przez każdego z Wnioskodawców
    (zarówno przez Pana A.B. jak i Panią C.B.) i tak też będzie do dnia sprzedaży.
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Nieruchomości
      Zbywanych nie będzie podlegać po stronie Wnioskodawców opodatkowaniu
      podatkiem PIT?
    2) Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Nieruchomości
      Zbywanych nie będzie podlegać po stronie Wnioskodawców opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1. W zakresie pytania
    Nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko
    Ad. 1
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, sprzedaż Nieruchomości Zbywanych nie
    będzie podlegać po stronie Wnioskodawców opodatkowaniu podatkiem PIT.
    1. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania 1.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem
    ust. 2, odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów.
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zatem należy uznać, że aby odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowiło źródła
    przychodu, w rozumieniu ww. przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, konieczne jest
    spełnienie łącznie następujących warunków:
    a) zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej;
    b) zbycie musi nastąpić po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie.
    Na podstawie natomiast art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest
    działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
    działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Zasadniczo, ze względu na różnorodność form aktywności podatników, jakie występują w
    obrocie prawnym, proste zestawienie unormowań art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o PIT,
    z regulacją zawartą w art. 5a pkt 6 tej ustawy, nie pozwala na stworzenie uniwersalnego
    wzorca zachowań, umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które
    rozpoznawać należy jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej, od odpłatnego zbycia osobistego mienia (wyrok WSA w Bydgoszczy z 5
    lutego 2018 r., sygn. I SA/Bd 985/17).
    Z zestawienia tych dwóch norm wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości w
    pierwszej kolejności należy zbadać, czy transakcja "następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej", co oznacza, że należy zbadać, czy można jej przypisać znamiona
    działalności gospodarczej wymienione art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Przy czym o tym, czy
    transakcja przeprowadzana jest w ramach działalności gospodarczej, czy też jest tylko
    odpłatnym zbyciem nieruchomości, decyduje całokształt okoliczności poprzedzających i
    towarzyszących zbyciu nieruchomości. Definicja działalności gospodarczej dotyczy stanu
    faktycznego a nie prawnego, stanowi ona bowiem zjawisko obiektywnie istniejące w
    danym czasie. Zamiar jej prowadzenia podmiot uzewnętrznia poprzez faktyczne
    podejmowanie czynności o określonym charakterze. Działalność podatnika, niezależnie od
    jego zamiaru, woli lub przekonania, ma charakter gospodarczy jeśli odpowiada
    przesłankom przewidzianym w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Z tych względów, o tym, czy określone działania podatnika mieszczą się w ramach
    działalności gospodarczej, czy też nie (wyprzedaż majątku prywatnego w ramach
    zarządzania jego aktywami) nie decyduje ani fakt rejestracji działalności gospodarczej (czy
    jej brak), ani nawet wewnętrzne przekonanie podatnika, że podejmowane przez niego
    działania nie są przejawem takiej działalności (tak w wyroku WSA w Łodzi z 11 kwietnia
    2019 r. sygn. I SA/Łd 348/18).
    W orzecznictwie NSA (wyrok z 18 grudnia 2018 r., sygn. II FSK 2577/17), Sąd zarysował
    pewną granicę wykonywania działalności gospodarczej, wskazując, iż „nie ma podstaw aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem

    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, która oznacza
    działalność prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
    zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 tej ustawy. Jednocześnie
    jednak prowadzenie działalności gospodarczej, jako uporządkowany ciąg czynności i
    zdarzeń faktycznych, ma charakter obiektywny.”
    Zważywszy, iż ustawodawca nie zdecydował się na określenie w ustawie o PIT choćby
    przykładowych okoliczności wskazujących na fakt wykonywania czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy odnieść się szerzej do praktyki orzeczniczej sądów
    administracyjnych, w której utrwalony został pogląd, iż okolicznościami tymi są przede
    wszystkim z góry założony cel ekonomiczny, istnienie elementu ciągłości danych
    czynności, stwierdzenie istnienia celu zarobkowego oraz ustalenie, czy do zbycia dochodzi
    w warunkach zorganizowania, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT (taki pogląd
    utrwalony został w orzecznictwie sądowo-administracyjnym; m.in. w wyrokach NSA z dnia
    3 października 2017 r., II FSK 2346/15; z dnia 10 kwietnia 2013 r., II FSK 1686/11; z dnia 30
    maja 2012 r., II FSK 2230/10 i II FSK 2243/10; z dnia 1 kwietnia 2010 r., II FSK 1933/08; z
    dnia 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1937/07, z dnia 16 kwietnia 2009 r., II FSK 28/08).
    Co istotne, zauważyć również należy, iż zastosowaniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (a
    więc wyłączenie przychodów z działalności gospodarczej) nie przeszkadza dążenie
    jednostki do uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych przeprowadzonej
    transakcji. Istotne znaczenie ma natomiast ustalenie, czy zamiarem podatnika było
    uczynienie sobie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego, tj. ciągłego źródła
    zarobkowania (tak NSA w wyrokach z dnia 3 października 2017 r., II FSK 2346/15; z dnia 9
    marca 2016 r., II FSK 1423/14; z dnia 5 kwietnia 2016 r., II FSK 379/14; z dnia 25 września
    2015 r., II FSK 2043/13; z dnia 9 kwietnia 2015 r., II FSK 773/13; z dnia 4 marca 2015 r., II
    FSK 855/14; z dnia 15 stycznia 2015 r., II FSK 70/13; z dnia 3 lipca 2013 r., II FSK 2110/11).
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza się, iż nie funkcjonuje
    uniwersalny wzorzec, który w sposób jednolity rozstrzygałby, jak w sposób jednoznaczny
    oddzielić sprzedaż zaliczaną do związanej z wykonywaniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej, od odpłatnego zbycia. Jednakże, nie można przyjąć, aby działania takie jak
    podział nieruchomości na mniejsze działki, wydzielenie drogi, jak również uzyskanie
    służebności przejazdu (drogi koniecznej), a dalej wystawienie tablicy informacyjnej o
    sprzedaży działek na jednej ze sprzedawanych nieruchomości, a nawet wystąpienie do
    operatorów poszczególnych mediów o wskazanie warunków przyłączenia działek do
    poszczególnych sieci, istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a
    nadto że dokonując sprzedaży rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru (jednej
    działki gruntu), podatnik z operacji tych uczynił sobie stałe (nieokazjonalne) źródło
    zarobkowania. Zwłaszcza gdy nieruchomość znajduje się w posiadaniu podatnika od
    kilkudziesięciu lat (wyrok NSA z 29 czerwca 2023 r., sygn. II FSK 180/23). Sam podział przez
    właściciela jednej nieruchomości na kilka, a nawet kilkanaście działek, w tym także
    koniecznych do prawidłowego korzystania z działek dróg, a następnie ich sprzedaż nie
    może jednoznacznie świadczyć o zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej, a
    raczej wskazuje na elementy związane z prawidłowym gospodarowaniem własnym,
    osobistym mieniem (wyrok NSA z 16 maja 2023 r., sygn. II FSK 21/23 oraz wyrok NSA z 28
    marca 2023 r., sygn. II FSK 2302/20 oraz wyrok NSA z 19 października 2021 r., sygn. II FSK
    174/19).
    Z tego powodu w pierwszej kolejności należy odnieść definicję działalności gospodarczej
    zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT do działań podjętych w przeszłości przez
    Wnioskodawców.
    Zarobkowy charakter działalności gospodarczej.
    W pierwszej kolejności, odnosząc się do definicji działalności gospodarczej, aktywność
    podatnika aby mogła zostać uznana za działalność gospodarczą powinna posiadać

    charakter zarobkowy. Jak słusznie zauważa się w doktrynie, o zarobkowym charakterze
    działalności gospodarczej nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku, lecz zamiar jego
    osiągnięcia. Zysk z kolei powinno się definiować jako nadwyżkę przychodów nad
    wydatkami. Należy też liczyć się z możliwością nieuzyskania dochodu z prowadzonej
    działalności gospodarczej, czyli z poniesieniem straty. Z drugiej jednak strony, sam zamiar
    podatnika osiągnięcia zysku w związku z przeprowadzanymi przez niego transakcjami
    (czynnościami), nie przesądza w sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji
    przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, bez jednoczesnego
    spełnienia pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 tej ustawy. Wola uzyskania zysku w
    przytoczonym wyżej rozumieniu, stanowić bowiem może również imperatyw, którym
    kierować się będzie podatnik zamierzający osiągnąć przychód zaliczany do innych źródeł
    niż pozarolnicza działalność gospodarcza, w tym np. z najmu lub dzierżawy (art. 10 ust. 1
    pkt 6), czy też wreszcie z odpłatnego zbycia składników majątkowych (tak w orzeczeniu
    NSA z 6 września 2018 r., sygn. II FSK 2352/16; z 2 lutego 2018 r. sygn. II FSK 236/16 oraz
    orzeczeniu WSA w Łodzi z 5 października 2018 r.).
    Dana działalność może być rozpatrywana jako typowo zarobkowa, jeżeli jest prowadzona
    w celu osiągnięcia dochodu rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami
    (kosztami). Istotne znaczenie ma zatem, czy zamiarem podatnika było uczynienie sobie z
    odpłatnego zbycia nieruchomości stałego (ciągłego) źródła zarobkowania (tak w
    orzeczeniu WSA w Bydgoszczy, z dnia 27 lutego 2018 r.; sygn. I SA/Bd 30/18).
    Z drugiej zaś strony, zarobkowy charakter aktywności należy odróżnić od typowego
    zarządu majątkiem osobistym. Jak wskazuje się w orzecznictwie (wyrok WSA w Gdańsku z
    17 kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Gd 170/19), można mówić o gospodarowaniu osobistym
    majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego
    majątku. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży majątku nie są wówczas reinwestowane, czyli
    przeznaczane na zakup kolejnych rzeczy tego samego rodzaju i przygotowanie ich do
    sprzedaży, a następnie sprzedaż, ale są wykorzystywane na inne cele, jak zwłaszcza
    bieżące potrzeby podatnika. Podkreślić przy tym należy konieczność badania
    rzeczywistego wykorzystania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży, a nie jedynie sam zamiar
    podatnika co do sposobu ich wykorzystania.
    Z kolei w wyroku WSA w Łodzi z dnia 18 października 2018 r. (sygn. I SA/Łd 540/18), sąd
    stwierdził, iż samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane
    także z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych
    (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy - w przypadku braku miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi.
    Podkreśla się również, że, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze
    sprzedaży nieruchomości do przychodów z działalności gospodarczej nie mogą w sposób
    zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko okoliczności, jak:
    1) ilość transakcji sprzedaży,
    2) uzyskanie zysku (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem
    ze sprzedaży),
    3) występowanie o uzyskanie pozwolenia na budowę czy też poszukiwanie nabywców
    przez wywieszenie banerów ogłoszeniowych.
    Należy podkreślić, że wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych
    czynnościach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie przekraczają
    granic takiego zarządu czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego
    gospodarowania własnym mieniem". Sąd podkreślił także, że „z pojęciem działalności
    gospodarczej nie powinny być identyfikowane jedynie transakcje odpłatnego zbycia
    nieruchomości, w związku z zaniechaniem realizacji celu, dla którego została ona

    uprzednio nabyta (np. zakupiona nieruchomość może stać się zbędna dla realizacji
    pierwotnie założonych zamiarów, czy z uwagi na zmianę zewnętrznych warunków
    ekonomicznych lub konieczność zapewnia odpowiednich potrzeb bytowych rodziny)”.
    Reasumując, sprzedaż nieruchomości znajdujących się w majątku prywatnym może zostać
    zaliczona do przychodów działalności gospodarczej wyłącznie wtedy, gdy sprzedawca
    uczyni z tych transakcji stałe, zorganizowane źródło zarobkowania. Istotne znaczenie ma
    bowiem: fachowość, podporządkowanie regułom opłacalności i zysku oraz powtarzalność
    działań. Jeżeli natomiast transakcje są dokonywane w celu zaspokojenia potrzeb
    mieszkaniowych podatnika lub w innych celach niezwiązanych z prowadzeniem
    działalności gospodarczej, a także nie są wykonywane w sposób ciągły i zorganizowany, to
    przychodów z takiej sprzedaży nie można kwalifikować do przychodów ze źródła
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (tak w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 30
    października 2017 r., I SA/Gd 1125/17 (podobnie NSA w wyroku z dnia 13 czerwca 2013 r.,
    II FSK 1987/11).
    Jak to podkreślił NSA w wyroku z dnia 5 marca 2019 r., II FSK 829/17: " brak jest podstaw
    kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o PIT podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym
    majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem - normalnych w
    takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością
    gospodarczą (por. wyroki NSA w sprawach II FSK 855/14, II FSK 1423/14 oraz II FSK 379
    /14)."
    Zorganizowany charakter działalności gospodarczej.
    Odnosząc się do drugiej z przesłanek, tj. przesłanki zorganizowania, w pierwszej kolejności
    zwrócić należy uwagę, iż na pojęcie "zorganizowania" w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    PIT składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze
    profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury,
    mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem
    określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej.
    Innymi słowy podatnik powinien wykazywać na tyle aktywne działania aby można było
    stwierdzić, iż angażują one środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców, mające cechy typowego działania handlowca (tak np. w
    wyroku WSA w Gliwicach z 25 kwietnia 2019 r. sygn. III SA/Gl 41/19).
    Jak wskazał NSA w ostatnich orzeczeniach:
    1) ponoszenie kosztów na usługi biura geodezyjno-projektowego, ogłoszeń, założenia
    ksiąg wieczystych, wskazują na działanie małżonków w warunkach ryzyka gospodarczego i
    angażowanie w związku z planowanymi transakcjami sprzedaży znacznych środków
    finansowych, w ocenie sądu podobnych do tych wykorzystywanych przez handlowców, a
    nie osoby wykonujące tylko prawo własności (wyrok NSA z 8 maja 2019 r., sygn. I FSK 988
    /17);
    2) podjęte przez skarżącą i jej męża czynności administracyjnoprawne, cywilnoprawne i
    faktyczne, należy uznać za dokonane w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w
    zakresie obrotu nieruchomościami, nawet przy uwzględnieniu, że budynki na działkach
    będących własnością skarżącej i jej męża zostały wzniesione przez inne podmioty (w
    rozpoznanej sprawie - spółkę cywilną) i na ich koszt, ponieważ niewątpliwie spowodowało
    to wzrost wartości przedmiotowych nieruchomości i miało wpływ na ostateczną cenę ich
    zbycia; w tej sytuacji bez znaczenia jest argumentacja skarżącej, że nieruchomość
    gruntowa, z której wydzielono działki, będące przedmiotem transakcji, została nabyta
    przez małżonków wyłącznie w celu prowadzenia działalności rolnej, a także twierdzenia o
    planach przeznaczenia środków pieniężnych ze sprzedaży na potrzeby własne skarżącej i
    jej męża. O tym, że nie były to czynności mieszczące się w ramach zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym świadczy zasięg podejmowanych przez skarżącą i jej męża działań,

    na co wskazuje chociażby uzyskana na wniosek męża jako inwestora, decyzja ustalająca
    warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na wybudowaniu 15 domów
    jednorodzinnych. Podobnie też okoliczność, że skarżąca i jej mąż zawarli z P.B. umowę
    spółki cywilnej, która powołana została w celu realizacji ww. inwestycji (wyrok NSA z 21
    marca 2019 r., sygn. II FSK 979/17).
    Podobnie WSA w Łodzi, w wyroku z dnia 8 stycznia 2019 r. (sygn. I SA/Łd 535/18) wskazał,
    iż na fakt prowadzenia działalności gospodarczej wskazują takie m.in. okoliczności jak
    „zaangażowanie w przygotowanie dokumentacji dla gminy, podział nieruchomości na
    działki oraz dbałość o właściwy dojazd do każdej z nich”.
    Oczywistym jest, iż w sytuacji gdy podatnik nabywa i sprzedaje wiele nieruchomości,
    niejako narzuca się zakwalifikowanie ich wszystkich do działalności gospodarczej. Nie
    można jednak wykluczyć, że w tym samym czasie podatnik dokonuje również nabyć do
    majątku prywatnego w celu zaspokojenia swoich własnych potrzeb (wyrok NSA z 15 maja
    2019 r., sygn. I SA/Łd 59/19). Z pojęciem działalności gospodarczej nie powinny być jednak
    identyfikowane transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości w związku z zaniechaniem
    realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta (wyrok WSA w Gdańsku z 24
    kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Gd 28/19).
    Zaznaczyć przy tym należy, iż dla kwalifikacji transakcji obrotu danymi rzeczami, jako
    podejmowanej w ramach działalności gospodarczej (dokonywanej w sposób
    „zorganizowany”), nie jest konieczne posiadanie siedziby, czy tez zaplecza technicznego,
    tym bardziej w sytuacji kiedy rodzaj prowadzonej przez podatnika działalności nie wymaga
    dysponowania jakąś szczególną infrastrukturą (wyrok NSA z 30 maja 2019 r. sygn. II FSK
    2083/17).
    Wreszcie jak stwierdził NSA w wyroku z 11 marca 2025 r., sygn. II FSK 800/22, „na pojęcie
    "zorganizowanie", w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., składa się zespół celowych,
    uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach
    mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie
    przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i przede
    wszystkim w fazie realizacyjnej. Z kolei przez "ciągłość" działań należy rozumieć stałość
    (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. Nadto powtarzalność
    i regularność czynności w działalności gospodarczej o charakterze handlowym powinna
    występować zarówno w odniesieniu do sprzedaży jak i w odniesieniu do zakupów
    dokonywanych przez podatnika. Dokonywanie przez podatnika powtarzalnych transakcji
    zakupu i sprzedaży towarów pozwala na uznanie podatnika za handlowca.”
    Wykładni przepisów art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT w relacji do art. 10
    ust. 1 pkt 8 tej ustawy należy dokonywać w taki sposób, który będzie stanowił realizację
    konstytucyjnych gwarancji udzielanych przez ustawodawcę obywatelowi (podatnikowi) w
    zakresie możliwości swobodnego rozporządzania swoim majątkiem, bez konieczności
    przewidywania ryzyka (i przeciwdziałaniu temu), że w bliżej nieokreślonej przyszłości jego
    wola działania w określonym trybie podatkowym (np. art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.)
    zostanie pominięta przez organ podatkowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy organ podatkowy
    wykaże spełnienie wszystkich przesłanek (łącznie) przewidzianych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
    Ciągłość działalności gospodarczej.
    Z kolei przez "ciągłość" działań należy rozumieć:
    a) stałość (trwałość) ich wykonywania,
    b) powtarzalność,
    c) regularność
    d) stabilność
    - co eliminuje z zakresu działalności gospodarczej przedsięwzięcia jednorazowe lub
    podejmowane sporadycznie.

    Istotne znaczenie ma więc przede wszystkim ustalenie, czy zamiarem podatnika jest
    uczynienie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego i powtarzalnego źródła
    zarobkowania. W doktrynie podkreśla się, że działania incydentalne, jednorazowe nie
    mogą zostać zaliczone do działalności gospodarczej.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej
    tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ciągłość działania wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją
    poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. O ciągłości działania świadczy chociażby
    aktywne uczestnictwo w wielu aukcjach komorniczych; ujawnianie zamiaru zakupu innych
    mieszkań, także na licytacjach komorniczych, następnie sprzedaż nabytych mieszkań z
    zyskiem, w krótkich okresach czasu (tak np. w wyroku WSA w Łodzi z 11 kwietnia 2019 r.,
    sygn. I SA/Łd 633/18).
    Przy czym ciągłość działalności gospodarczej nie oznacza jednak, że jej czynności
    wykonywane muszą być bez przerwy, istotna jest realizowana powtarzalność określonych
    czynności celem osiągnięcia dochodu, w tym także czynności przygotowawczych, które nie
    przynoszą jeszcze dochodu, czy nawet przychodu, ale z uwagi na zamierzony cel są
    niezbędne do jego uzyskania lub maksymalizacji. Ze względu na powyższe, jedynie analiza
    działań podejmowanych przez podatnika na przestrzeni pewnego okresu pozwala na
    ocenę charakteru dokonywanych czynności (wyrok z 16 stycznia 2018 r., sygn. I SA/Bd 977
    /17).
    Tylko takie transakcje wolno zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, które
    cechuje ciągłość, stałość i powtarzalność (tak np. w wyrokach: z dnia 30 stycznia 2014 r., II
    FSK 867/12; z dnia 13 czerwca 2013 r., II FSK 1987/11; z dnia 2 października 2013 r., II FSK
    2729/11). W tym ostatnim orzeczeniu NSA wprost stwierdził, że: „w pojęciu działalności
    gospodarczej nie mieszczą się przedsięwzięcia o charakterze incydentalnym,
    sporadycznym (...); zasadnicze cechy działalności gospodarczej to: częstotliwość
    określonych czynności, ciągłość i prowadzenie działalności w celu zarobkowym.”
    Przyjęcie zatem, że dana osoba fizyczna, która uzyskuje przychód ze sprzedaży działki
    budowlanej działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest odpowiednie zorganizowanie (wykonywanie
    szeregu czynności składających na pewną zorganizowana całość - np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia. Przy czym na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności (wyrok WSA we Wrocławiu z 26 stycznia
    2018 r.; sygn. I SA/Wr 733/17; por. wyroki NSA z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239
    /12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I FSK
    811/13).
    Jak słusznie podkreślił NSA w wyroku z dnia 30 maja 2018 r. (II FSK 3760/17), działań z
    zachowaniem normalnych reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z
    działalnością gospodarczą. Jedynie wówczas, gdy podejmowane przez podatnika
    czynności, związane z zagospodarowaniem mienia i jego rozporządzaniem, istotnie
    odbiegają od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych

    uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania
    można uznać, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami
    (podobnie NSA w sprawach II FSK 855/14, II FSK 1423/14 oraz II FSK 379/14).
    W licznych orzeczeniach podkreśla się także, że z pojęciem działalności gospodarczej nie
    powinny być identyfikowane transakcje odpłatnego zbycia nieruchomości, w związku z
    zaniechaniem realizacji celu, dla którego została ona uprzednio nabyta, czy też
    rozczłonkowanych fragmentów jednego zbioru, jak np. działki gruntu lub lokalu po
    podziale (tak NSA z dnia 25 stycznia 2018 r., II FSK 3525/15, z dnia 30 maja 2018 r., II FSK
    3760/17, z dnia 14 grudnia 2016 r., II FSK 3436/14; WSA w Łodzi z dnia 18 października
    2018 r., I SA/Łd 540/18 i z dnia 5 października 2018 r., I SA/Łd 537/18; WSA w Gdańsku z
    dnia 30 października 2017 r., I SA/Gd 1125/17).
    Z pojęcia działalności gospodarczej należy także wyłączyć taką sprzedaż nieruchomości,
    która nastąpiła w związku ze zmianą sytuacji życiowej podatnika. Czynności mieszczące się
    w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb własnych i swojej rodziny, nie
    mieszczą się w definicji działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Ocena Wnioskodawców jako działających w charakterze przedsiębiorcy.
    Biorąc pod uwagę powyższą analizę regulacji ustawy o PIT oraz orzecznictwa sądowo –
    administracyjnego uznać należy, iż sprzedaż Nieruchomości Zbywanych nie będzie
    wykonywana w ramach działalności gospodarczej i w konsekwencji nie będzie podlegać
    opodatkowaniu PIT, ze względu na planowaną sprzedaż tych działek po upływie 5 lat licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do ich nabycia.
    W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że Wnioskodawcy nabywali przedmiotowe
    Nieruchomości Zbywane dla własnych celów osobistych, tj. budowy w przyszłych latach
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przy czym z uwagi na zmianę sytuacji
    zawodowej i rodzinnej na ściśle określony czas (na czas zamieszkiwania w Niemczech oraz
    USA) zawiesili przedmiotowe plany a obecnie nie są w stanie określić, czy, a jeśli tak na
    której Nieruchomości potencjalnie wybudują przedmiotowy budynek jednorodzinny
    (natomiast jeśli tak się stanie będzie to na którejś z nieruchomości nieprzeznaczonej do
    sprzedaży). Efektywnie więc Wnioskodawcy nie nabywali przedmiotowych Nieruchomości
    dla celów prowadzonej działalności gospodarczej (jakiejkolwiek, bowiem Wnioskodawcy
    takiej działalności nie prowadzą i nie prowadzili).
    Dalsze działania Wnioskodawców przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, a
    zmierzające do podziału Nieruchomości 2 będą realizowane nie tyle w celach
    zarobkowych, lecz wyłącznie po to, aby w ogóle móc sprzedawać przedmiotowe działki
    potencjalnym nabywcom (bez podziału terenu o powierzchni takiej, jaką ma
    Nieruchomość 2, sprzedaż tej nieruchomości byłaby znacznie utrudniona bądź też wysoce
    nieopłacalna).
    Podkreślenia wymaga również, że Wnioskodawcy nie dokonywali, jak również nie planują
    dokonywać na Zbywanych Nieruchomościach (poza podziałem Nieruchomości 2 i
    uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy dla działek powstałych z podziałów na
    Nieruchomości 2) jakichkolwiek innych działań zwiększających ich wartość bądź
    zmieniających ich status prawny.
    W szczególności Wnioskodawcy nie zamierzają zajmować się rozbudową infrastruktury w
    postaci sieci doprowadzających media do Zbywanych Nieruchomości, bądź też rozbudowy
    dróg wewnętrznych na Zbywanych Nieruchomościach.
    Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawców, okoliczności oraz zakres ich aktywności nie
    wskazują aby uczynili on ze zbycia Zbywanych Nieruchomości aktywności o charakterze
    zarobkowym, czy też angażowali środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty

    działające zarobkowo. Sprzedaż Zbywanych Nieruchomości będzie więc podyktowana
    wyłącznie chęcią ich zbycia w takiej postaci, w jakiej zostały nabyte (pomijając podziały na
    Nieruchomości 2, które w ogóle warunkują sprzedaż).
    Istotnym w kontekście planowanej sprzedaży Zbywanych Nieruchomości jest fakt, że
    Wnioskodawcy nie planują reinwestować środków ze sprzedaży w nabycie kolejnych
    nieruchomości przeznaczonych do dalszej sprzedaży, lecz zamierzają przeznaczyć te
    środki na własne cele osobiste, w tym być może wybudowanie domu jednorodzinnego dla
    Wnioskodawców na jednej z działek, które nie są przeznaczone do sprzedaży.
    W powyższych okolicznościach, trudno mówić więc o zorganizowaniu i ciągłości
    aktywności jako warunku identyfikacji działalności gospodarczej, zaś tylko takie transakcje
    należy zaliczać do przychodów z działalności gospodarczej, które cechuje ciągłość, stałość i
    powtarzalność.
    Wnioskodawcy podkreślają również, iż jego rolą nie może być i nie jest dążenie do
    minimalizacji zysków ze zbycia majątku prywatnego. Nie można zresztą pozbawiać osób,
    którym przysługuje prawo własności, podejmowania działań ukierunkowanych na
    korzystne z ich punktu widzenia zbycie należącego do nich majątku. Właściciel realizując
    swoje uprawnienie do korzystania oraz dysponowania przedmiotem tego prawa, ma
    pełne prawo do podejmowania działań zmierzających do przyśpieszenia zbycia
    nieruchomości. Okoliczności te same w sobie, nie mogą przemawiać za uznaniem, że
    późniejsza sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej.
    Jak wskazuje się w wyżej przedstawionym orzecznictwie, jedynie wówczas gdy
    podejmowane przez właściciela czynności, związane z zagospodarowaniem mienia i jego
    rozporządzaniem, istotnie odbiegają od normalnego wykonywania prawa własności, a
    nadto właściciel z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie
    okazjonalnego) źródła zarobkowania, można uznać, że prowadzi działalność gospodarczą
    w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Stanowisko Wnioskodawców znajduje przy tym oparcie w szeregu interpretacji
    podatkowych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w stanach
    faktycznych identycznych bądź bardzo podobnych do wyżej przedstawionego opisu
    zdarzenia przyszłego:
    a) w interpretacji z dnia 22 kwietnia 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.125.2025.3.AD,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzając stanowisko podatnika stwierdził, że
    „działania podjęte w celu sprzedaży, tj. podział działek na mniejsze działki nie będzie
    wykraczać poza zwykłe władztwo rzeczą i ma na celu jedynie ułatwienie sprzedaży.
    Ponadto również po podziale działek nie zamierza Pani podejmować jakichkolwiek
    czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających
    do podniesienia wartości tych działek np. doprowadzenie mediów, uzbrojenie działek,
    ogrodzenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, wystąpienie z wnioskiem o wydanie
    decyzji o pozwoleniu na budowę dla działek, itp.”
    b) w interpretacji z 8 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.73.2025.3.DT, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzając stanowisko podatnika stwierdził, że
    „zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.”
    c) w interpretacji z 18 marca 2025 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.14.2025.4.AK, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej (stan faktyczny dotyczył podatnika który również
    dokonywał podziałów działki na mniejsze) potwierdzając stanowisko wnioskodawcy
    argumentujące brak powstania przychodu z działalności gospodarczej, stwierdził, że
    „czynności podejmowane przez Panią wskazują, że mieszczą się w zwykłych działaniach

    związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabyła Pani przedmiotowych
    nieruchomości w celu sprzedaży. Nie prowadziła i nie prowadzi Pani w sposób
    profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania nieruchomości
    do sprzedaży. Istotą Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej
    polegającej na obrocie nieruchomościami, lecz zwykły zarząd majątkiem.”
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego,
    sprzedaż Zbywanych Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem PIT,
    bowiem sprzedaż nie będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej i do
    sprzedaży Zbywanych Nieruchomości dojdzie po upływie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nieruchomości zostały nabyte.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.

    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu, a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za
    działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków:
    · po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
    · po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
    · po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają

      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć
    charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.

    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności,
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Państwa do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem Nieruchomości Zbywanych, o których mowa we
    wniosku.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przeprowadzenia powyższej
    transakcji należy rozważyć, czy czynność ta zawiera znamiona pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem
    oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować
    takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie
    zysku, podział działek czy uzyskanie warunków zabudowy.

    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że, sprzedaż
    działek, o których mowa we wniosku wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Całokształt okoliczności, a w szczególności:
    - zakres i cel Państwa działania,
    - fakt, że sprzedaż Nieruchomości Zbywanych nastąpi po upływie długiego czasu od ich
      nabycia,
    - nie podejmowali Państwo ponadstandardowych działań zmierzających do zbycia
      przedmiotowych Nieruchomości Zbywanych (ponoszenia nakładów, dzięki którym
      stałyby się one szczególnie atrakcyjne dla potencjalnych nabywców; podejmowania
      działań marketingowych),
    - fakt, że żadne z Państwa nie prowadzi działalności gospodarczej, w tym zwłaszcza w
      zakresie obrotu nieruchomościami,
    - nigdy wcześniej nie sprzedawali Państwo żadnych nieruchomości gruntowych, sprzedali
      jedynie dwa lokale mieszkalne wykorzystywane przez Państwa na cele mieszkaniowe,
    - oprócz opisanych w niniejszym wniosku nieruchomości, nie posiadają Państwo innych
      nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży,
    - nie planują Państwo reinwestować środków ze sprzedaży Nieruchomości Zbywanych w
      nabycie kolejnych nieruchomości przeznaczonych do dalszej sprzedaży,
    sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Państwa działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono,
    zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.
    W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Państwa wskazują, że nie mają
    one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się
    w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabyli
    Państwo nieruchomości, o których mowa we wniosku w celu jej odsprzedaży, nie
    prowadzili i nie prowadzą Państwo w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego
    działania w celu przygotowania ich sprzedaży. Transakcja sprzedaży Nieruchomości
    Zbywanych nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia. W konsekwencji, istotą
    Państwa działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd
    majątkiem.
    Okoliczności dotyczące nabycia i sprzedaży Nieruchomości Zbywanych nie dają podstaw
    do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży
    Nieruchomości Zbywanych do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w
    realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Państwa pozwalają na
    zakwalifikowanie planowanej transakcji sprzedaży do kategorii przychodu z działalności
    gospodarczej. Nie rozpoczęli Państwo na tych Nieruchomościach Zbywanych działalności
    gospodarczej, a ich zbycie nastąpi po upływie długiego okresu czasu od ich nabycia. Zatem
    jest to zarząd majątkiem prywatnym. Przeprowadzona przez Państwa transakcja nie
    będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej.

    Na powyższe nie będzie miał wpływu podział jednej Nieruchomości Zbywanych. Dla
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt
    podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na
    celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek).
    Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym
    nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem
    (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego
    nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych
    nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału
    działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w
    drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak
    przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na
    określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia,
    gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty
    jej nabycia, a nie od daty podziału.
    Podsumowując, planowana przez Państwa sprzedaż działek nie nastąpi w wykonaniu
    działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej transakcji
    należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe planowanej sprzedaży Nieruchomości Zbywanych
    W omawianej sprawie nabycie przez Państwa poszczególnych udziałów w Nieruchomości
    2, którą zamierzacie Państwo sprzedać nastąpiło w 2007 r. i 2015 r. Pozostałe
    Nieruchomości Zbywane, które zamierzacie Państwo sprzedać zostały nabyte w 2009 r.,
    2013 r. i 2014 r.
    Zatem, uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych w Państwa przypadku niewątpliwie upłynął.
    Wobec powyższego planowana przez Państwa sprzedaż Nieruchomości Zbywanych, o
    których mowa we wniosku nie będzie stanowiła dla Państwa również źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie. W konsekwencji
    nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z
    tytułu tej sprzedaży.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych
    sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się
    odnoszących.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we

    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.