Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.325.2025.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-27
Teza: Skoro nabywane przez Wnioskodawcę usługi szkolenia
medycznego podlegają zwolnieniu to Wnioskodawca nie jest
zobowiązany do rozliczenia podatku należnego z tytułu
nabycia tych usług.
Słowa kluczowe: import-import usług
usługi-usługi szkoleniowe
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 26
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku importu usług
    szkoleniowych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 lipca
    2025 r. (wpływ 21 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (...) Sp. z o.o. zakupiła szkolenie medyczne zawodowe podnoszące kwalifikacje
    lekarza zatrudnionego na umowę o pracę od kontrahenta z Włoch. Kontrahent z Włoch
    jest zarejestrowany w systemie VIES jako aktywny. Spółka (...) Sp. z o.o. również jest
    zarejestrowana w systemie VIES jako aktywna.
    Za ww. szkolenie Spółka otrzymała fakturę bez dopisku „reverse charge” – odwrotne
    obciążenie. Spółka rozpoznała w tej transakcji import usług zgodnie z art. 28b, gdyż
    kontrahent z Włoch nie posiada siedziby w Polsce oraz nie jest zarejestrowany w celu
    rozliczania VAT w Polsce. Miejscem świadczenia usługi jest zatem Polska zgodnie z
    siedzibą Spółki (...) Sp. z o.o. Spółka wykazała import usług zgodnie z art. 28b w deklaracji
    VAT-8 z zastosowaniem stawki 0% - usługa szkoleniowa zawodowa, podnosząca
    kwalifikacje - świadczona przez podmiot z akredytacją Ministerstwa Zdrowia z Włoch.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
      1. Spółka zgłosiła rejestrację jako podatnika VAT UE od 16 stycznia 2021 r.
      2. Szkolenie, o którym mowa we wniosku odbywało się w dniach (...) czerwca 2025 r. w
        miejscowości (...) we Włoszech w hotelu (...). Szkolenie ma charakter kursu
        trwającego łącznie 2 lata, podczas których zaplanowanych jest (...) zjazdów we
        Włoszech. Pierwszy zjazd odbył się w dniach (...) czerwca 2025 r. Kolejny zjazd jest
        zaplanowany na dni (...) listopada 2025 r. Ostatni zjazd jest zaplanowany na (...) luty
        2027 r. Całkowita opłata za szkolenie jest podzielona na 4 części. Pierwsza opłata
        rejestracyjna została dokonana w kwietniu 2025 r, kolejna opłata, transza za
        szkolenie została dokonana w czerwcu 2025 r. Kolejne opłaty są zaplanowane na
        jesień 2025 r. i wiosnę 2026 r.
      3. Szkolenie ma formę wykładów teoretycznych prowadzonych w języku angielskim.
        Szkolenie dotyczy leczenia ortodontycznego oraz przeprowadzania go przy
        współpracy z lekarzami innych specjalności, jak: protetyka, czy chirurgia szczękowa.
      4. Szkolenie nabywane od kontrahenta z Włoch jest niezbędne z perspektywy
        konieczności ustawicznego doskonalenia się lekarzy, pogłębiania wiedzy,
        poznawania aktualnych i nowoczesnych metod leczenia niezbędnych do
        minimalizacji powikłań i maksymalizacji postępów i efektów leczenia.
      5. Kontrahent z Włoch:
        a. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
        Polski,

        b. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy jest jednostką objętą systemem
        oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo
        oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
        c. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy jest uczelnią, jednostką naukową
        Polskiej Akademii Nauk lub instytutem badawczym, w zakresie kształcenia,
        d. posiada akredytację zgodną z włoskim prawodawstwem,
        e. działa pod kontrolą włoskich instytucji kontroli,
        f. działa w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe
        instytucje państwowe,
        g. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy posiada dowolność w zakresie
        kształtowania zasad swojego działania,
        h. nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy w zakresie podejmowanych działań
        (świadczenia opisanych we wniosku usług) musi uzyskać akceptację właściwych
        instytucji państwowych,
        i. nie są Państwo w stanie w tak krótkim czasie zdobyć informacji czy prowadzi
        działalność edukacyjną i na podstawie jakich konkretnie regulacji prawnych taką
        działalność prowadzi,
        j. nie jest podmiotem prawa publicznego.
    Nabyte szkolenie stanowi usługi kształcenia zawodowego poprzez podnoszenie
    kwalifikacji personelu medycznego.
    Nabyte w trakcie ww. szkolenia umiejętności pozostają w bezpośrednim związku z branżą
    lub zawodem uczestnika szkolenia i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do
    celów zawodowych.
    Nie posiadają Państwo wiedzy na temat, czy opisane szkolenie, o którym mowa we
    wniosku było prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach.
    Szkolenie jest finansowane ze środków własnych Spółki.

## Pytanie

Czy Spółka (...) Sp. z o.o. zastosowała właściwą stawkę VAT, czyli 0% w ww. transakcji
    importu usług zgodnie z art. 28b?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka (...) Sp. z o.o. przyjmuje stanowisko, iż zastosowała właściwą stawkę VAT w
    deklaracji VAT-8.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem
    wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim
    to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego.
    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:

      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
          w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa
          w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art.
          15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
          w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca
          podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4;
    Zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca
      lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw.
    odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym
    opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy
    tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i
    usługobiorcy.
    Z opisu sprawy wynika, że od kontrahenta z Włoch zakupiliście Państwo szkolenie
    medyczne zawodowe podnoszące kwalifikacje lekarza zatrudnionego na umowę o pracę.
    Szkolenie odbywało się w dniach (...) czerwca 2025 r. w miejscowości (...) we Włoszech w
    hotelu (...). Szkolenie ma charakter kursu trwającego łącznie 2 lata, podczas których
    zaplanowanych jest (...) zjazdów we Włoszech. Pierwszy zjazd odbył się w dniach (...)
    czerwca 2025 r. Kolejny zjazd jest zaplanowany na dni (...) listopada 2025 r., ostatni zjazd -
    na (...) luty 2027 r. Całkowita opłata za szkolenie jest podzielona na 4 części. Pierwsza
    opłata rejestracyjna została dokonana w kwietniu 2025 r, kolejna opłata, transza za
    szkolenie została dokonana w czerwcu
    2025 r., zaś kolejne opłaty są zaplanowane na jesień 2025 r. i wiosnę 2026 r. Szkolenie ma
    formę wykładów teoretycznych prowadzonych w języku angielskim i dotyczy leczenia

    ortodontycznego oraz przeprowadzania go przy współpracy z lekarzami innych
    specjalności, jak: protetyka, czy chirurgia szczękowa. Nabywane szkolenie jest niezbędne z
    perspektywy konieczności ustawicznego doskonalenia się lekarzy, pogłębiania wiedzy,
    poznawania aktualnych i nowoczesnych metod leczenia niezbędnych do minimalizacji
    powikłań i maksymalizacji postępów i efektów leczenia. Kontrahent z Włoch jest
    zarejestrowany w systemie VIES jako aktywny, nie posiada stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka prawidłowo rozliczyła import usług
    szkoleniowych od kontrahenta z Włoch.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie prawidłowego sposobu rozliczenia usługi
    nabywanej od kontrahenta z Włoch w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce
    opodatkowania nabywanego świadczenia.
    W przypadku świadczenia usług, gdy jeden z kontrahentów posiada siedzibę poza
    terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest
    określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca
    świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.

    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy
    stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b
    ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg
    zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług.
    I tak, stosownie do art. 28g ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe,
      naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług
      pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz
      podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.
    Należy wskazać, że ustawą z 8 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1721), która weszła w życie 1
    stycznia 2025 r. zmieniono treść art. 28g ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe,
      naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług
      pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz
      podatnika, w przypadku gdy obecność na nich nie jest wirtualna, jest miejsce, w
      którym te imprezy faktycznie się odbywają.
    Odnośnie nabytej przez Państwa usługi szkolenia medycznego dla zatrudnionego lekarza,
    należy wskazać że w Państwa sytuacji nie mają zastosowania zastrzeżenia wymienione w
    art. 28b ust. 1 ustawy. Ponadto, skoro spełniacie Państwo definicję podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy, to miejscem świadczenia i opodatkowania tej usługi -
    stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy – jest miejsce, w którym usługobiorca posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski. Jednocześnie kontrahent z Włoch,
    od którego nabywacie usługę szkolenia nie posiada siedziby ani stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. W konsekwencji, Spółka
    stosownie do warunków określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, z tytułu nabycia od
    podmiotu zagranicznego ww. usługi jest zobowiązana do rozpoznania importu usług oraz
    opodatkowania nabywanych usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
    podatkowego na terytorium Polski.
    Dokonując oceny, czy nabywane przez Państwa usługi szkoleniowe są objęte zwolnieniem
    od podatku należy zwrócić uwagę, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności obniżone
    stawki podatku lub zwolnienie od podatku. Zastosowanie tych obniżonych stawek
    podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to
    wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia,

      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że
    zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i
    wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi
    usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w
    powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty
    w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie
    kształcenia.
    Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać
    uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe,
    o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
        lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jednocześnie na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub,
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Z kolei w myśl art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „rozporządzeniem”:
      Zwalnia się od podatku:
          usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26
          ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii
          Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów
          ściśle z tymi usługami związane;

          usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego,
          finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie
          usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Stosownie do § 3 ust. 8 rozporządzenia:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy
      towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
      dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
    Na mocy § 3 ust. 9 rozporządzenia:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do
      dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
      podstawowymi, jeżeli:
      1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
      2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych
    w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w
    rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją
    lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują
    zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i
    dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych
    zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z
    niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj
    szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też
    finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.)
    – zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady, aby stwierdzić czy
    usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot korzystają ze zwolnienia od podatku
    na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z
    podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym
    zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią
    ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym
    zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.
    Podmioty prawa publicznego powołane przez państwo do świadczenia usług
    edukacyjnych, to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i

    późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy,
    rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich
    regulacji zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią
    związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to podmioty te działają w oparciu o
    konkretne programy nauczania, zasady zatrudniania odpowiednich osób. Natomiast co do
    pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić
    odpowiednią infrastrukturę. Działania podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie
    publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają
    dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez
    podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie kontrolowane przez państwo.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka – (...) Sp. z o.o. zakupiła szkolenie medyczne zawodowe
    podnoszące kwalifikacje lekarza zatrudnionego na umowę o pracę. Szkolenie dotyczy
    leczenia ortodontycznego oraz przeprowadzania go przy współpracy z lekarzami innych
    specjalności, jak: protetyka, czy chirurgia szczękowa. Nabywane szkolenie jest niezbędne z
    perspektywy konieczności ustawicznego doskonalenia się lekarzy, pogłębiania wiedzy,
    poznawania aktualnych i nowoczesnych metod leczenia niezbędnych do minimalizacji
    powikłań i maksymalizacji postępów i efektów leczenia.
    W rozpatrywanej sprawie dokonując oceny, czy nabywane przez Państwa usługi
    szkoleniowe są objęte zwolnieniem od podatku, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy
    spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Kontrahent w Włoch nie jest jednostką objętą
    systemem oświaty, uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem
    badawczym. Tym samym nie są spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Natomiast, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych
    warunków wynikających z niniejszego przepisu.
    Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że szkolenie stanowi usługi
    kształcenia zawodowego podnoszące kwalifikację personelu medycznego. Nabyte w
    trakcie ww. szkolenia umiejętności pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem uczestnika szkolenia i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych. Zatem nabywane przez Państwa szkolenie stanowi usługę kształcenia
    zawodowego. W konsekwencji zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających
    do zwolnienia od podatku VAT opisanej usługi, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
    Jednak dla oceny czy nabywane usługi szkoleniowe, są zwolnione od podatku od towarów
    i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze uznanie, że są
    to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Z okoliczności sprawy wynika, że kontrahent z Włoch, jako podmiot funkcjonujący na
    podstawie przepisów prawa włoskiego nie prowadzi opisanych szkoleń na podstawie
    przepisów określających ich formy i zasady. Zatem, nie został spełniony drugi warunek
    uprawniający do zwolnienia tych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b
    ustawy, względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest
    świadczona przez podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z 14
    grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.
    W okoliczności wniosku wynika, że kontrahent z Włoch posiada wyłącznie akredytacje w
    rozumieniu przepisów prawa włoskiego, zatem nie można uznać, że uzyskał lub
    występował o akredytację w rozumieniu przepisów polskiej ustawy Prawo oświatowe, a w
    konsekwencji opisane szkolenie nie jest objęte tą regulacją. Zatem w analizowanym

    przypadku nabywane usługi szkoleniowe nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.
    Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 ww.
    rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania usług w
    określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy
    rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki
    publiczne.
    Z treści wniosku wynika, że szkolenie jest finansowane wyłącznie ze środków własnych
    Spółki. Tym samym nabywane usługi szkoleniowe nie mogą korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy ani § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 ww. rozporządzenia
    Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r.
    Podsumowując, nabywane przez Państwa usługi szkolenia medycznego dla pracownika,
    nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług. Zatem należy przeanalizować, czy takie zwolnienie przysługuje stosując
    przepis art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE bezpośrednio.
    Należy wskazać, że przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, to:
        świadczone usługi muszą być usługami kształcenia dzieci i młodzieży, kształcenia
        powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,
        usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
        lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że nabywane przez Państwa usługi
    szkoleniowe bez wątpienia stanowią usługi kształcenia zawodowego. Tym samym została
    spełniona pierwsza przesłanka zwolnienia nabywanych usług od podatku na podstawie
    art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE.
    Dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot
    świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit.
    i) Dyrektywy 2006/112/WE, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których
    mowa w tym przepisie.
    Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem
    na podstawie tego przepisu określonych usług kształcenia, nie jest wystarczające, by
    usługi te były świadczone przez podmioty prawa publicznego; konieczne jest, by usługi te
    były świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego - a więc takie, których
    celem (zadaniem) jest świadczenie usług edukacyjnych.
    Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-
    357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s
    Revenue & Customs wynika, że:
      (...) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do
      czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami
      pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba
      zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury
      i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one
      podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez
      instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (...). Ze względu na ich
      wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W
      związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów
      działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i
      opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia

      stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być
      interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego
      sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone
      osoby lub instytucje. (...) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji,
      gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo
      określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h),
      i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w
      szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą
      wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa.
      Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i
      odpowiednią ich cenę.
    Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, aby stwierdzić czy usługi kształcenia
    wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww.
    przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa
    publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą
    państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym
    przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz
    odpowiednią infrastrukturą.
    Dyrektywa nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych
    przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być
    stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące
    wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.
    Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług
    edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno
    powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy
    prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na
    podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi
    o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę
    edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów
    nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych
    kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią
    infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym
    interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty
    nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione
    przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć
    możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571):
      System szkolnictwa wyższego i nauki tworzą inne podmioty prowadzące głównie
      działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.
    Jak wskazali Państwo kontrahent z Włoch posiada akredytację zgodną z włoskim
    prawodawstwem. Podmiot ten działa w oparciu o konkretne programy nauczania
    zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe. Również pomiot ten działa pod
    kontrolą włoskich instytucji kontroli. Zatem skoro działania kontrahenta wymagają
    akceptacji odpowiednich instytucji państwa, tym samym podejmowane przez państwo
    działania ingerują w działalność tego podmiotu. Tym samym w rozpatrywanej sprawie
    należy przyjąć, że kontrahent z Włoch jest inną instytucja działającą w dziedzinie usług
    kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, w rozumieniu art. 132 ust. 1
    lit. i) Dyrektywy.
    Zatem w analizowanej sprawie należy przyjąć, że nabycie przez Państwa usług
    szkoleniowych, stanowi import usług zwolniony z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Import usług szkoleniowych od kontrahenta z Włoch

    realizujących usługi edukacyjne na podobnych zasadach na jakich wykonują je jednostki
    uznawane z mocy prawa za element krajowego systemu oświaty, korzysta więc ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy
    2006/112/WE Rady.
    W tym miejscu należy wskazać, że deklarację VAT-8 składają podatnicy, o których mowa w
    art. 15 ustawy, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, oraz osoby prawne
    niebędące podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy - zarejestrowani jako podatnicy VAT
    UE, którzy zadeklarowali w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, że będą dokonywać
    wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.
    W konsekwencji skoro nabywane przez Państwa usługi szkolenia medycznego podlegają
    zwolnieniu od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady to
    nie są Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku należnego z tytułu nabycia tych usług.
    Zatem w związku z rozpoznaniem importu usług nabytych od kontrahenta z Włoch w
    złożonej deklaracji VAT-8 nie są Państwo zobowiązani do wykazania podatku należnego.
    W swoim stanowisku wskazali Państwo, że w deklaracji Spółka zastosowała stawkę VAT w
    wysokości 0% dla importu usług. Jednakże z uwagi na to, że wywiedli Państwo prawidłowy
    skutek prawny skutkujący brakiem wykazania podatku należnego w deklaracji VAT-8 z
    tytułu importu usługi nabytej od kontrahenta z Włoch, uznałem Państwa stanowisko za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.