Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.346.2025.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia na własne cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
wynajem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2021 r. nabył Pan lokal mieszkalny położony w A przy ul. B 1/2 za kwotę 247.001,23 zł.
    2 stycznia 2022 r. sprzedał Pan tę nieruchomość, uzyskując dochód w wysokości 363.000 zł

    Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości przy ul. B w A, przeznaczył Pan na zakup
    oraz wykończenie nowej nieruchomości położonej w C, przy ul. D 1/3, za kwotę 465.000 zł.
    Umowa zakupu została zawarta 30 maja 2022 r., natomiast przeniesienie prawa własności
    nastąpiło 25 listopada 2024 r., a więc w ustawowym terminie 3 lat od końca roku
    podatkowego, w którym dokonano sprzedaży.
    Nieruchomość położoną przy ul. D 1/3 w C, nabył Pan wyłącznie w celu zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Po odebraniu lokalu oraz zakończeniu prac
    remontowych w sierpniu 2024 r., wprowadził się Pan do mieszkania i zamieszkiwał w nim
    nieprzerwanie przez kilka miesięcy – do stycznia 2025 r. – realizując w pełni pierwotny cel
    zakupu.
    Z uwagi na nieprzewidziane zmiany w Pana sytuacji zawodowej, wymagające częstych
    podróży służbowych i obecności w innych lokalizacjach, zmuszony Pan był czasowo
    opuścić lokal. W związku z tym, zdecydował się Pan na jego tymczasowy wynajem. Decyzja
    ta nie miała na celu osiągnięcia zysku, lecz jedynie pokrycie bieżących kosztów utrzymania
    nieruchomości.
    Nieruchomość nadal pozostaje przeznaczona na cele mieszkaniowe, a wynajem ma
    charakter wyłącznie tymczasowy.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia
    z podatku dochodowego w całości, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, spełnił Pan przesłanki warunkujące możliwość skorzystania ze zwolnienia
    określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ:
    - środki ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zostały w terminie przeznaczone na nabycie
      innego lokalu mieszkalnego z zamiarem zaspokojenia Pana potrzeb mieszkaniowych;
    - w nieruchomości tej rzeczywiście zamieszkiwał Pan przez kilka miesięcy, realizując cel
      mieszkaniowy;
    - okoliczność wynajęcia lokalu po czasie nie przekreśla faktu, że pierwotnie nieruchomość
      służyła zaspokojeniu Pana potrzeb mieszkaniowych oraz będzie służyć w przyszłości,
      ponieważ pozostaje ona częścią Pana planów mieszkaniowych i – po ustabilizowaniu
      sytuacji zawodowej – planuje Pan wykorzystywać ją ponownie na własne cele
      mieszkaniowe.
    Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z 23 stycznia 2020 r.,
    sygn. (...)), czasowe wykorzystywanie nieruchomości na cele mieszkaniowe oraz jej
    późniejszy wynajem nie wykluczają możliwości skorzystania z ulgi, o ile pierwotny cel
    zakupu został zrealizowany.
    Podobne stanowisko zajmują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach (np.
    interpretacja Dyrektora KIS z 15 marca 2022 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.786.2021.2.KC),
    uznając, że czasowy wynajem nie wyklucza prawa do ulgi, jeśli zakup był dokonany w celu
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Pana zdaniem, fakt tymczasowego wynajęcia mieszkania, nie wpłynie na możliwość
    skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, oraz
    praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b-c następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i
    nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nienastępujące w wykonaniu działalności
    gospodarczej odpłatne zbycie 2 stycznia 2022 r. lokalu mieszkalnego, przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi dla
    Pana źródło przychodu w rozumieniu powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu.
    Na mocy art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W świetle art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

    Zgodnie z art. 22 ust. 6c omawianej ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Wedle art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 30e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania, jeżeli:
        1) budowa i sprzedaż budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych oraz sprzedaż
        gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów są przedmiotem działalności
        gospodarczej podatnika;
        2) przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw stanowi przychód z działalności
        gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust.
        2 pkt 1.
    Na mocy art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i
      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
      dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się
      do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i
      e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Jak wynika z art. 21 ust. 27 omawianej ustawy:
      W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita
      Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie,

      o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy
      prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu
      podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele
      mieszkaniowe.
    Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    W tym miejscu wskazać należy, że z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową
    okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest
    przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw nie później niż
    w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na
    wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze
    sprzedaży.
    Do celów mieszkaniowych wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia,
    ustawodawca zakwalifikował wydatki poniesione m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość.
    Ponadto, wśród wydatków na własne cele mieszkaniowe wymieniono w art. 21 ust. 25 pkt
    1 lit. d cytowanej ustawy wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę,
    przebudowę lub remont własnego lokalu mieszkalnego.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), jako:
      wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających
      na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy
      czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie
      pierwotnym.
    Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 7 ww. ustawy, przez roboty budowlane należy rozumieć:
      budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce
      obiektu budowlanego.
    Niemniej jednak ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowo powstałym budynku/lokalu

    mieszkalnym wraz z wymianą/ instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego).
    Stosownie do wyżej wskazanej definicji remontu, za „remont” lokalu mieszkalnego, o
    którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy uznać prace dotyczące tego lokalu mieszkalnego jako nieruchomości i
    jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od lokalu mieszkalnego
    bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu mieszkalnego we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw.
    wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu
    mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego
    takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych
    elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu
    mieszkalnego.
    Wyjaśniam również, że poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc, uregulowane w powołanym przepisie zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele
    mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi
    sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie w
    znaczeniu przedmiotowym.
    Zwolnieniem tym nie są objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w przypadku
    przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy
    czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym,
    inwestycyjnym lub innym nie wskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Ponadto, brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w
    przypadku, gdy nabył nieruchomość w celu zamieszkania w niej, ale w nieruchomości tej –
    z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu, np. kilku miesięcy lub po
    nabyciu tej nieruchomości będzie mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku –
    odnosząc się do Pana wątpliwości – prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika
    okoliczność, że np. przez jakiś czas mieszkanie będzie wynajmowane.
    Zauważyć należy, że w wyroku z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14
    Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków skorzystania
      z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez wskazane zakupy
      realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem skorzystania z
      prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego zamiaru w
      chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele
      mieszkaniowe.

    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że tymczasowe wynajęcie
    mieszkania, nie pozbawia Pana prawa do zastosowania zwolnienia przedmiotowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazał Pan bowiem, że mieszkanie nabył Pan wyłącznie w celu zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych (mieszkał Pan w nim). Z uwagi na zmianę Pana sytuacji
    zawodowej zmuszony Pan był czasowo opuścić lokal i w związku z tym, zdecydował się
    Pan na jego tymczasowy wynajem, aby pokryć bieżące koszty utrzymania. Jednakże,
    mieszkanie nadal pozostaje przeznaczone na Pana cele mieszkaniowe – wynajem ma
    charakter wyłącznie tymczasowy.
    W konsekwencji, w świetle okoliczności przedstawionych we wniosku, w sytuacji gdy cały
    przychód z odpłatnego zbycia mieszkania przeznaczył Pan na zakup oraz wykończenie
    nowej nieruchomości, tj. remont, o którym mowa w 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, to dochód uzyskany z tego tytułu korzysta ze
    zwolnienia, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej oraz wyroku sądu
    administracyjnego wyjaśniam, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw
    podatników, w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.