Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.119.2019.9.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Dotyczy uznania przyznawanych rabatów po; transakcyjnych
za rabat w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy oraz ich
sposobu dokumentowania.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rabaty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 2
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 6 marca 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od towarów i usług w zakresie uznania przyznawanych rabatów po-

    transakcyjnych za rabat w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy uprawniający do
    obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz sposobu dokumentowania
    przyznawanych rabatów po-transakcyjnych, wpłynął 13 marca 2019 r. Ww. wniosek został
    uzupełniony pismem z 10 kwietnia 2019 r. (data wpływu - 16 kwietnia 2019 r.) o
    doprecyzowanie opisu sprawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) będąca
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie m.in. sprzedaży detalicznej (...) (...), (...) i (...) (PKD (...)), a także sprzedaży hurtowej
    (...) i (...) do (...) (...) (PKD (...)). Sprzedaż na rynku polskim towarów oferowanych przez
    Wnioskodawcę jest dokonywana na podstawie zamówień składanych za pośrednictwem
    przedstawicieli handlowych lub poprzez prowadzony przez Wnioskodawcę sklep
    internetowy.
    W związku z dużą konkurencją na rynku Wnioskodawca przeprowadza różnego rodzaju
    akcje promocyjne w oparciu np. o indywidualne umowy/oferty zawierane z
    kontrahentami, na podstawie których udzielane są im rabaty po-transakcyjne (dalej jako:
    Umowa). Ich zasadniczym celem jest uatrakcyjnienie oferty Wnioskodawcy oraz
    intensyfikacja sprzedaży towarów znajdujących się w jego ofercie, zarówno poprzez
    zwiększanie ilości dostaw na rzecz obecnych kontrahentów, jak i poprzez pozyskiwanie
    nowych kontrahentów dla towarów oferowanych przez Wnioskodawcę.
    Warunki przyznanego rabatu po-transakcyjnego mogą się różnić dla kontrahentów w
    zależności od ilości nabytych towarów handlowych (próg ilościowy) i są określone w
    Umowie w następujący różny sposób:
    1. „Przy wykonaniu zakupu w Spółce o wartości większej lub równej niż ... (tutaj podana
      jest kwota zł netto), Kupujący odbiera towar o wartości ... (tutaj podany jest %) z
      wykonanego rocznego obrotu”; albo
    2. „Sprzedający zobowiązuje się do przekazania Kupującemu towaru o określonej wartości
      na własność w zamian za dokonane i zapłacone przez Kupującego w całości zakupy w
      okresie rozliczeniowym według poniższych zasad:
    a) Towary o wartości netto ... (tutaj podany jest %) obrotu w zamian za obrót netto co
      najmniej ... (tutaj podana jest kwota zł netto)”; albo
    3. „Po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego Sprzedający zobowiązuje się
      przekazać Kupującemu bonus w postaci wybranych produktów z katalogu Spółki wg
      następujących zasad:
      - wysokość bonusu będzie wynosić ... (tutaj podany jest %) od wypracowanego
        obrotu w okresie rozliczeniowym;
      - bonus będzie naliczony z rabatem 30% od aktualnych cen cennikowych Spółki”;
        albo

    4. „Sprzedający zobowiązuje się do przekazania Kupującemu towaru o określonej wartości
      w zamian za dokonane i zapłacone w całości zakupy (zadeklarowana kwota obrotu) w
      okresie rozliczeniowym trwającym do ..., według poniższych zasad:
        a) % od wartości obrotu netto do końca okresu rozliczeniowego, liczony na
          podstawie cennika Spółki z rabatem 30%;
        b) % od wartości obrotu netto większego lub równego ... zł do końca okresu
          rozliczeniowego, liczony na podstawie cennika Spółki z rabatem 30%”; albo
    5. „Sprzedający zobowiązuje się do przekazania Kupującemu towaru o określonej wartości
      w zamian za dokonane i zapłacone w całości zakupy (zadeklarowana kwota obrotu) w
      okresie rozliczeniowym trwającym do ..., według poniższych zasad:
        a) kwota netto towarów ... % za obrót roczny netto równy lub większy niż ... zł”.
    Jak wynika z powyżej opisanych okoliczności, przyznanie rabatu po-transakcyjnego,
    towarowego (naturalnego) wynika ze spełnienia obiektywnych przesłanek ustalonych w
    Umowie zawartej pomiędzy Spółką a kontrahentem. Rabat ten uzależniony jest od
    przekroczenia określonego pułapu obrotów (czyli zakupów dokonanych przez
    bezpośredniego nabywcę). Cena sprzedaży towarów handlowych na rzecz kontrahenta
    pomniejszona o udzielony rabat musi zapewniać odpowiedni poziom opłacalności
    dokonywania transakcji. Uzyskanie rabatu po-transakcyjnego jest uzależnione wyłącznie
    od osiągnięcia określonego w Umowach poziomu zakupów towarów handlowych. Kwota
    rabatu jest dokumentowana fakturą korygującą.
    Pytania:
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym wskazane w opisie stanu
      faktycznego rabaty po-transakcyjne przyznawane przez Spółkę bezpośrednio na rzecz
      niepowiązanych kontrahentów stanowią w istocie rabat w rozumieniu art. 29a ust. 10
      pkt 1 Ustawy o VAT i uprawniają Spółkę do obniżenia (o wartość przyznanego
      kontrahentom niepowiązanym rabatu) odpowiednio podstawy opodatkowania oraz
      podatku należnego z tytułu sprzedaży towarów handlowych?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym dokumentem właściwym dla
      udokumentowania przyznawanych przez Wnioskodawcę rabatów po-transakcyjnych
      będzie faktura korygująca, która stanowić będzie jednocześnie podstawę do obniżenia
      obrotu i podatku należnego? Jeżeli stanowisko Spółki jest nieprawidłowe to w jaki inny
      sposób należy udokumentować dla celów podatku VAT przyznawane rabaty po-
      transakcyjne?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 i Ad. 2
    Przedmiotowe rabaty po-transakcyjne, udzielane przez Wnioskodawcę bezpośrednio na
    rzecz kontrahentów będących bezpośrednimi kontrahentami Wnioskodawcy, stanowić
    będą rabaty, o których mowa w art. 29a ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) - zwanej dalej: Ustawą o VAT - i
    w przypadku ich udzielenia, Wnioskodawca będzie uprawniony do odpowiedniego

    obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży
    przedmiotowych produktów. W przypadku udzielenia rabatów, o których mowa w
    rozpatrywanej sprawie, dokumentem właściwym do udokumentowania rabatów jest
    faktura korygująca, wystawiona przez Wnioskodawcę na rzecz danego kupującego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z treści art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 29a ust. 1 powołanej Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Jak stanowi ust. 6 ww. artykułu, podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
        pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
        usługobiorcy.
    Zgodnie natomiast z ust. 7 tego artykułu, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.

    W myśl art. 29a ust. 10 Ustawy o VAT, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13,
    obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1.
    Stosownie zaś do ust. 13 ww. artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3,
    obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej
    fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez
    podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę
    korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
    usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez
    nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury
    korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika przede wszystkim, że podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „bonifikata”, ani rabat”,
    w związku z powyższym pojęcia te należy interpretować stosując przede wszystkim
    wykładnię językową.
    Przyjmując za „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława
    Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” – to „zniżka,
    odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną
    stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat”. Przez bonifikatę należy więc rozumieć
    pomniejszenie ustalonej uprzednio ceny towaru lub usługi.

    Natomiast zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN,
    Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar
    przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem, rabat polega na
    pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi. Rozróżnia się przy tym rabaty
    na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.
    Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia
    dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota
    należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje
    odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Natomiast,
    jeżeli udzielenie rabatu, jak u Wnioskodawcy, ma miejsce po dokonaniu sprzedaży i
    wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia podstawy
    opodatkowania (rabat po-transakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia
    faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów, zgodnie z art. 106j ustawy.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 Ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt
      2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
      podatnikiem;
    2) sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na
      rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt
      1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek
      podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 Ustawy o VAT.
    W art. 106e Ustawy o VAT wskazano, co faktura powinna zawierać.
    W myśl art. 106j ust. 1 Ustawy VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
    1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1;
    2) udzielono opustów obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1;

    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań;
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4;
    5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w
        jakiejkolwiek innej pozycji faktury
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Faktura korygująca powinna zawierać:
    1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
    2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
    3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
        a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6,
        b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
    4) przyczynę korekty;
    5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku
      należnego
    - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku
      należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i
      sprzedaży zwolnionej;
    6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
    Na podstawie art. 106j ust. 3 Ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik udziela opustu lub
    obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub
    świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca, o której
    mowa w ust. 2:
    1) powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany
      opust lub obniżka;

    2) może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6 oraz nazwy (rodzaju)
      towaru lub usługi objętych korektą.
    Zatem wystawienie faktury korygującej może dotyczyć tylko kontrahentów bezpośrednio
    uczestniczących w rzeczywistej transakcji potwierdzonej wystawieniem faktury. Nie można
    wystawić faktury korygującej w sytuacji, kiedy między kontrahentami nie miała miejsca
    dostawa i w konsekwencji nie było wystawionej faktury VAT.
    Uregulowania krajowej ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację
    przepisów wspólnotowych i są konsekwencją przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. I
    tak, art. 29a ustawy implementuje przepis art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347, poz. 1 ze zm.), zgodnie z którym podstawa opodatkowania nie obejmuje
    następujących elementów:
    - obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    - opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w
      momencie transakcji;
    - kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez
      podatnika na koncie przejściowym.
    Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w
    akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać
    naliczony.
    Powyższe stanowisko pozostaje w zgodzie z Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, która w art.
    73 oraz art. 90 ust. 1 określa podstawę opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej
    obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Zgodnie z
    powyższą Dyrektywą, przesłanką wystarczającą dla ustalenia podstawy opodatkowania
    jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w
    jeden konkretny sposób. Mając to na uwadze wydaje się, że wystawienie faktury
    korygującej stanowi prawidłowy sposób udokumentowania udzielonego rabatu.

    Bowiem, konstrukcja podstawy opodatkowania oparta jest na założeniu proporcjonalności
    podatku VAT do ceny towarów i usług. W efekcie, każda transakcja podlega podatkowi VAT
    obliczonemu od rzeczywistej ceny towarów lub usług według stawki, jaka ma
    zastosowanie do takich towarów i usług. Przepisy Dyrektywy wskazują, że zasada
    proporcjonalności obowiązuje również w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania
    w przypadku rabatów, opustów lub obniżek cen. Ponadto, powyższe dotyczy anulowania,
    wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności
    lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Oznacza to, że podatek VAT
    należny powinien być, co do zasady, proporcjonalny do ceny faktycznej pobranej przez
    dany podmiot.
    Ponadto, należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania jest wyrazem
    zasady neutralności podatku VAT. Oznacza ona, że ekonomicznego ciężaru podatku VAT
    nie powinny ponosić podmioty nie będące ostatecznymi odbiorcami towarów lub usług. W
    konsekwencji, po obniżeniu ceny transakcyjnej powinno następować proporcjonalne
    obniżenie podstawy opodatkowania. W innym wypadku, tj. gdyby podstawa
    opodatkowania przewyższała kwotę wynagrodzenia należnego podatnikowi, podatnik
    ponosiłby ekonomiczny ciężar podatku, co naruszałoby wskazaną wyżej zasadę
    neutralności.
    Zasada neutralności była wielokrotnie podkreślana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej jako: „TSUE”), przykładowo w wyroku z dnia 14 lutego 1985 r. w sprawie
    C-268/83 pomiędzy DA. Rompelman i E.A. Rompelman-Van Deelen a Minister van
    Financien oraz w wyroku z dnia 13 grudnia 1989 r. w sprawie C-342/87 pomiędzy Genius
    Holding BV a Staatssecretaris van Financien wskazujących, że system odliczeń ma na celu
    całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru podatku VAT.
    Na szczególną uwagę zasługuje wyrok w sprawie C-317/94 pomiędzy Elida Gibbs Ltd a
    Commissioners of Customs and Excise, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) producent,
    który zrefundował wartość kuponu zniżkowego detaliście lub wartość kuponu
    uprawniającego do zwrotu gotówki klientowi końcowemu, otrzymuje, po zakończeniu
    transakcji, kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży zapłaconej przez hurtowników lub
    detalistów za jego towary, pomniejszoną o wartość przedmiotowych kuponów. Nie byłoby
    zatem zgodne z dyrektywą, gdyby podstawa opodatkowania użyta do obliczenia podatku
    należnego od producenta jako podatnika, przekraczała kwotę ostatecznie przez niego
    otrzymaną. Gdyby bowiem tak było, zasada neutralności VAT w stosunku do podatników,
    do których należy przecież także producent, nie byłaby spełniona” (pkt 28). Ponadto, TSUE
    wskazuje, że: „(...) w celu zapewnienia realizacji zasady neutralności należy, obliczając
    podstawę opodatkowania dla celów VAT, uwzględnić sytuacje, w których podatnik, nie
    pozostając w stosunkach umownych z konsumentem końcowym, ale będąc pierwszym
    ogniwem łańcucha transakcji kończącego się na tym konsumencie, udziela takiemu
    konsumentowi zniżki za pośrednictwem detalistów lub poprzez bezpośredni zwrot

    wartości kuponów. W przeciwnym razie, organy podatkowe otrzymałyby z tytułu VAT
    kwotę większą niż rzeczywiście zapłacona przez konsumenta ostatecznego, kosztem
    podatnika” (pkt 31). Powyższy wyrok potwierdza zatem jednoznacznie, że w przypadku
    udzielania zniżki sprzedawca powinien obniżyć obrót z tytułu sprzedaży.
    Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT
    czynny prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej drobnych
    wyrobów metalowych, farb i szkła (PKD 47.52.Z), a także sprzedaży hurtowej części i
    akcesoriów do pojazdów mechanicznych (PKD 50.30.A). Rabat po-transakcyjny stosowany
    przez Spółkę uzależniony jest od przekroczenia określonego pułapu obrotów (czyli
    zakupów dokonanych przez bezpośredniego nabywcę). W przyjętym modelu
    Wnioskodawca zawiera umowy/oferty z klientami, zgodnie z którymi w przypadku
    spełnienia określonych warunków dotyczących poziomu dokonanych zakupów towarów
    handlowych Wnioskodawcy w danym okresie rozliczeniowym, Wnioskodawca przyzna
    takiemu klientowi rabat po-transakcyjny (towarowy, naturalny), co efektywnie zmniejszy
    cenę zakupu produktów.
    W świetle powołanych wyżej definicji bonifikaty i rabatu uznać należy, że w opisanym
    przypadku będziemy mieli do czynienia z pomniejszeniem, czyli odstępstwem od ustalonej
    ceny towarów przez Wnioskodawcę, który będzie sprzedawał bezpośrednio towary na
    rzecz klientów i na podstawie odpowiednich umów/ofert udzieli im rabatu, co powoduje w
    istocie zwrot części ceny towarów. U Wnioskodawcy nastąpi zatem obniżenie wartości
    obrotu i kwoty podatku należnego. W takiej sytuacji udzielany rabat po-transakcyjny
    (towarowy, naturalny) staje się de facto rabatem, o którym mowa w art. 29a ust. 10
    Ustawy o VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego sprawy oraz obowiązujące
    przepisy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że wystawiona faktura
    korygująca będzie dokumentowała prawnie dopuszczalny rabat. W konsekwencji będzie
    pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie
    rabatu. Zatem, na podstawie wystawionych faktur korygujących, Wnioskodawca jest w
    stanie określić kwotę udzielonego rabatu i w związku z tym posiada prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego z tytułu udzielonego rabatu.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – z 6 marca 2019 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0112-KDIL1-3.4012.119.2019.1.AP, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 14 maja 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    Pismem z 13 czerwca 2019 r. (data wpływu 17 czerwca 2019 r.) wnieśli Państwo skargę na
    tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację - wyrokiem z
    25 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/KR 870/19.
    Od tego wyroku wniosłem skargę kasacyjną pismem z 28 stycznia 2020 r.
    W wyniku rozpatrzenia kasacji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 lipca 2024 r.
    sygn. akt I FSK 1470/20 oddalił skargę kasacyjną Organu.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25
    listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 870/19 wpłynął do Krajowej Informacji Skarbowej 18
    lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 25 listopada 2019 r. oraz
      Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 lipca 2024 r.;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie wydania pierwotnego rozstrzygnięcia, tj.
    interpretacji indywidualnej z10maja 2019 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi
    ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z 25 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 870/19 oraz wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lipca 2024 r. sygn. akt IFSK 1470/20.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
        - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia
          kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
          importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy - opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne
    wyjątki. Jak wynika z ww. art. 7 ust. 2 ustawy - czynnościami zrównanymi z odpłatną
    dostawą towarów jest także przekazanie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
    pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
    członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
    członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne darowizny, o ile przy zakupie, imporcie lub
    wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika
    W myśl art. 29a ust. 2 ustawy:
      w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą
      opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma
      ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

    Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:
      podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    W oparciu o art. 29a ust. 10 ustawy:
      podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, których mowa w ust. 1.
    Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika,
      uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę
      korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub
      usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania
      przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia
      deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do
      uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to
      uzyskano.
    Z przytoczonych wyżej regulacji ustawy wynika, że udzielenie rabatu, o ile nie sprzeciwiają
    się temu inne niż podatkowe przepisy prawa, jest ściśle skorelowane z konkretną
    transakcją, w związku z którą zostało zastosowane i powoduje obniżenie ceny
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, wpływa na zmniejszenie obrotu, a tym
    samym podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „rabat”, w związku z powyższym pojęcie to należy
    interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Przez rabat, w myśl
    Słownika Języka Polskiego PWN, Warszawa 1996 r., należy rozumieć obniżenie ceny
    jakiegoś towaru o pewną kwotę.

    Z punktu widzenia podstawy opodatkowania, można wyróżnić następujące rodzaje
    rabatów:
    - rabaty przyznane i uwzględnione w momencie sprzedaży - niemające wpływu na
      podstawę opodatkowania, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, ponieważ zapłatą z
      tytułu sprzedaży jest kwota żądana od nabywcy pomniejszona już o udzielony rabat
      uwzględniany w momencie sprzedaży (art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy);
    - rabaty przyznane po dokonaniu sprzedaży - opusty i obniżki cen - wpływające na
      obniżenie wcześniej ustalonej zapłaty; do tych rabatów ma zastosowanie art. 29a ust.
      10 ustawy, a udzielenie takiego rabatu wymaga odpowiedniego udokumentowania (w
      przypadku sprzedaży dokumentowanej fakturą VAT - fakturą korygującą).
    W tym miejscu zauważyć należy, że rabat, o którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy,
    rozumieć należy jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną
    procentowo lub kwotowo. Zatem rabat ma niewątpliwie bezpośredni wpływ na wartość
    konkretnej transakcji (dostawy lub usługi) i w efekcie prowadzi do obniżenia jej wartości
    (ceny). Tak rozumiany rabat powinien obniżyć podstawę opodatkowania.
    Przedstawiając stan faktyczny wskazali Państwo, że przyznają rabat po-transakcyjny,
    towarowy (naturalny) wynikający ze spełnienia obiektywnych przesłanek ustalonych w
    umowie zawartej pomiędzy nim a kontrahentem. Uzyskanie rabatu po-transakcyjnego jest
    uzależnione wyłącznie od osiągnięcia określonego w umowach poziomu zakupów
    towarów handlowych.
    Należy zauważyć, że pojęcie „rabat towarowy” (naturalny) nie występuje w przepisach
    dotyczących podatku od towarów i usług.
    Jednak wskazać należy, że z rabatem naturalnym mamy do czynienia wówczas, gdy
    zakupując towar w określonej ilości lub o określonej wartości otrzymujemy dodatkowo
    pewną ilość tego samego towaru. Rabat naturalny, czyli świadczenie w postaci dodatkowej
    ilości produktów, stanowi zazwyczaj rabat obniżający podstawę opodatkowania z tytułu
    dostawy towarów. Nabywca otrzymuje bowiem więcej towarów za tę samą kwotę należną.
    Typową sytuacją jest, że udzielenie rabatu wiąże się bezpośrednio z wynagrodzeniem za
    konkretną dostawę lub dostawy, a dodatkowe towary są wydawane w ramach tego
    samego stosunku prawnego co ta dostawa (wtedy de facto możemy mówić o „rabacie”,
    który ze swej natury powinien się odnosić do określonej transakcji).
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości trzeba mieć
    na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w
    zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 25 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 870/19 oraz
    stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w wyroku z 24 lipca 2024
    r. sygn. akt I FSK 1470/20.
    W orzeczeniu sygn. akt I SA/Kr 870/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
    wskazał, że:
      żaden przepis nie stanowi, iż rabat musi być wyrażony w pieniądzu.
      Zdaniem Sądu, rabat może mieć również inną postać, np. konkretnego towaru (tzw.
      rabat naturalny), pod warunkiem że można ją przeliczyć na złotówki. W tym
      przypadku można ustalić, ile taki rabat wynosi. Rabat naturalny stanowi więc
      szczególną formę obniżki ceny za zakupiony towar. (...)

      Należy przypomnieć, że w uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 2/12
      Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wypłata kontrahentowi bonusu
      warunkowego (premii pieniężnej) z tytułu osiągnięcia określonej wielkości sprzedaży
      lub terminowości regulowania należności stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4
      ustawy o podatku od towarów i usług, zmniejszający podstawę opodatkowania.
      Uchwała ta została wprawdzie podjęta na tle poprzedniego stanu prawnego oraz
      dotyczyła tzw. premii pieniężnej (bonusu pieniężnego), jednak rozważania w niej
      zawarte pozostają cały czas aktualne i co do zasady przystają do stanu faktycznego
      niniejszej sprawy, zwłaszcza że jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji rabat
      przyznawany był w postaci bonusu pieniężnego, który następnie klient miał prawo
      wymienić na konkretny, wybrany przez siebie towar. Uchwała dotyczyła zaskarżonej
      interpretacji w sytuacji, gdy przyznanie bonusu uwarunkowane jest spełnieniem
      przez kontrahenta łącznie dwóch warunków: przekroczenia w ustalonym okresie
      rozliczeniowym, określonej dla niego wartości zakupów netto (tak jak w realiach
      przedstawionych przez spółkę we wniosku o wydanie interpretacji na gruncie
      niniejszej sprawy) oraz realizowania przez niego płatności zgodnie z terminem
      płatności na fakturze. Minister Finansów w wydanej interpretacji stwierdził, że
      premia pieniężna (bonus warunkowy) stanowi w istocie rabat obniżający wartość
      konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art.
      29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług - zmniejszający podstawę
      opodatkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że podatnik
      prowadzący pełną księgowość, w oparciu o konto rozrachunkowe z konkretnym
      kontrahentem jest wstanie określić nie tylko wielkość obrotów z tym kontrahentem
      w skali np. miesiąca (czy nawet kwartału i roku), ale także ustalić dokumenty
      źródłowe (faktury) dokumentujące ten obrót w tym okresie. Można więc powiązać
      omawiany bonus z dokonanymi w danym czasie transakcjami i wystawionymi
      fakturami. (...)
      W tym kontekście należy przyznać rację Spółce, że w stanie faktycznym
      przedstawionym we wniosku, przekazanie towarów jest związane z konkretnymi
      dostawami w określonym czasie, przy czym skutek jest taki, że nabywca otrzymuje
      więcej towarów za tę samą kwotę należną, a więc zmniejsza się cena jednostkowa
      towaru, to zaś kwalifikuje takie wydanie towarów jako rabat (o charakterze
      zbiorczym), o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
      usług”.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1470/20 również
    zapadłym w analizowanej sprawie wskazał, że:
    Analiza argumentacji przedstawionej przez WSA oraz wniesionej przez organ skargi
    kasacyjnej prowadzi do wniosku o prawidłowości poniższych postawionych przez Sąd I
    instancji tez:
    1) nie jest sporne, że żaden przepis prawa nie stanowi, iż rabat musi być wyrażony w
      pieniądzu. Może mieć on inną postać, np. konkretnego towaru (tzw. rabat naturalny),
      pod warunkiem że można ją przeliczyć na złotówki. W tym przypadku można ustalić,
      ile taki rabat wynosi. Rabat naturalny stanowi więc szczególną formę obniżki ceny za
      zakupiony towar;
    2) prawidłowo zinterpretowany przepis (art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT) został przez
      organ niewłaściwie zastosowany do opisanego we wniosku stanu faktycznego;
    3) dla rozstrzygnięcia sprawy należy uwzględnić uchwałę składu 7 sędziów NSA z dnia 25
      czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 2/12 (CBOSA) i rozważania zawarte w jej uzasadnieniu,

      gdyż pozostają one cały czas aktualne i co do zasady przystają do stanu faktycznego
      niniejszej sprawy, zwłaszcza że - jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji - rabat
      przyznawany był w postaci bonusu pieniężnego, który następnie klient miał prawo
      wymienić na konkretny, wybrany przez siebie towar. Dlatego też należy przyznać rację
      spółce, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przekazanie towarów
      jest związane z konkretnymi dostawami w określonym czasie, przy czym skutek jest
      taki, że nabywca otrzymuje więcej towarów za tę samą kwotę należną, a więc
      zmniejsza się cena jednostkowa towaru, to zaś kwalifikuje takie wydanie towarów jako
      rabat (o charakterze zbiorczym), o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT;
    4) spółka wyraźnie wskazywała, iż przyznawany rabat jest uzależniony od przekroczenia
      przez kontrahenta określonego pułapu obrotu, co wynika z cytowanych fragmentów
      umów zawartych z klientami, a które to zapisy nie były przedmiotem analizy organu.
      Samo zaś posłużenie się przez strony umowy w ich treści określeniem „sprzedający
      zobowiązuje się do przekazania kupującemu towaru o określonej wartości” nie
      oznacza, że w sprawie mamy do czynienia z nieodpłatnym przekazaniem towaru w
      rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT;
      (...)
    6) w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji przekazanie
      towarów jest związane z konkretnymi dostawami w określonym czasie, czego skutek
      jest taki, że nabywca otrzymuje więcej towarów za tę samą kwotę należną, a więc
      zmniejsza się cena jednostkowa towaru, to zaś kwalifikuje takie wydanie towarów jako
      rabat (o charakterze zbiorczym), o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zatem w świetle powołanych wyżej przepisów, przedstawionych okoliczności sprawy oraz
    mając na uwadze orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz Naczelnego
    Sądu Administracyjnego, stwierdzić należy, że w opisanej sytuacji, gdzie przekazują
    Państwo Kupującemu towar o określonej wartości w zamian za spełnienie ustaleń
    określonych w umowie (np. zadeklarowana kwota obrotu) mogą Państwo traktować te
    przekazania towarów - jako rabat funkcjonalnie powiązany z zakupem. Przekazanie
    towarów jest związane z konkretnymi dostawami w określonym czasie.
    Przy czym należy mieć na uwadze, że w przypadku rabatu naturalnego nie zmniejsza się
    należność za sprzedany towar lecz za tą samą należność nabywca otrzymuje więcej
    towarów. Tym samym, w wyniku udzielenia rabatu, nie zmniejszy się całkowita wartość
    podstawy opodatkowania i podatku należnego. Zmniejszy się natomiast podstawa
    opodatkowania i podatek należny przypadający na pojedynczy towar objęty rabatem.
    Kwalifikuje to więc takie wydanie towarów jako rabat (o charakterze zbiorczym), o którym
    mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zatem prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym przedmiotowe rabaty po-
    transakcyjne, udzielane bezpośrednio na rzecz kontrahentów będących bezpośrednimi
    Państwa kontrahentami, stanowić będą rabaty, o których mowa w art. 29a ust. 10 ustawy.
    W przypadku ich udzielenia, będą Państwo uprawnieni - po spełnieniu warunków
    określonych w art. 29a ust. 13 ustawy - do odpowiedniego obniżenia podstawy
    opodatkowania VAT oraz podatku VAT należnego przypadający na pojedynczy towar
    objęty ww. rabatem.
    Państwa wątpliwości dotyczą również sposobu dokumentowania ww. przekazania towaru.

    Zasady dotyczące wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI - Dokumentacja, w
    Rozdziale 1 – Faktury, powołanej ustawy.
    Stosownie do art. 106a ustawy:
    przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
    1) sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust.
      1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku
      należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez
      usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub
      dokonującego dostawy towarów;
    2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego
      na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku
      braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe
      miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te
      czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:
        a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
          zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
          faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę
          lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
        b) państwa trzeciego.
    3) świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych, dla których
      miejscem świadczenia jest miejsce określone zgodnie z art. 28k ust. 1, przez
      podatników zidentyfikowanych na potrzeby procedury szczególnej, o której mowa w
      dziale XII w rozdziałach 6a i 7, dla których państwem członkowskim identyfikacji jest
      Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie
      elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej
      podstawie.
    Jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
    W myśl art. 106j ust. 1 ustawy – w przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1;
      2) udzielono opustów obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1;
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań;
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4;
      5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w
        jakiejkolwiek innej pozycji faktury
          - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Ze wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia
    mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera
    błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą
    wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź
    w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i
    opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.
    Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych
    wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura
    korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z
    rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego
    dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak
    aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości
    sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.
    Wystawienie faktury korygującej jest możliwe wyłącznie w sytuacji udzielenia opustu
    /obniżki ceny bezpośredniemu nabywcy towarów lub usług.
    Naczelny Sąd Administracyjny w końcowej części wyroku z 24 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK
    1470/20 zapadłego w analizowanej sprawie wskazał:
      Reasumując, udzielony rabat potransakcyjny staje się rabatem, o którym mowa w
      art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, a właściwa dla jego udokumentowania będzie
      faktura korygująca.
    Tym samym w świetle powołanych wyżej przepisów, przedstawionych okoliczności stanu
    faktycznego oraz mając na uwadze zapadłe w sprawie wyroki stwierdzić należy, że w r
    ozpatrywanej sprawie, ze względu na bezpośrednią transakcję pomiędzy Państwem a
    Nabywcą udokumentowaną fakturą, przyznany przez Państwa rabat udokumentować
    należy fakturą korygującą.

    W związku z tym, prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym dokumentem
    właściwym dla udokumentowania ww. rabatu jest faktura korygująca, która - po
    spełnieniu warunków określonych w art. 29a ust. 13 ustawy - stanowi jednocześnie
    podstawę do odpowiedniego obniżenia obrotu i podatku należnego przypadającego na
    poszczególne towary.
    Mając na uwadze związanie Organu oceną prawną przedstawioną przez WSA w
    orzeczeniu z25listopada 2019r., sygn. akt I SA/Kr 870/19 oraz Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 24 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1470/20, stwierdzić należy, że Państwa
    stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa – Prawo o postępowaniu
    przed sądami administracyjnymi.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.