Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-588/10-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-13
Teza: Dokumentowanie zwrotu kosztów poniesionych w związku z świadczenie usług (dojazdy, nocleg, diety).
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dieta; dojazdy; faktura; faktura-faktura VAT; faktura-wystawienie faktury; hotel; koszt; koszt-koszty przejazdu; koszt-rekompensata kosztów; koszt-zwrot kosztów; nocleg; noty; noty-nota obciążająca; paliwo; refakturowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu 22 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczania kosztów przejazdu, noclegów i diet w oparciu o notę księgową obciążeniową – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczania kosztów przejazdu, noclegów i diet w oparciu o notę księgową obciążeniową.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi kancelarię prawniczą. Obciąża kontrahentów kosztami wyjazdów, które ujmuje jak do tej pory na fakturach VAT i rozlicza przy zastosowaniu 22% stawki VAT. Te koszty to: koszty przejazdów według stawki kilometrowej, nocleg na podstawie otrzymanej z hotelu faktury oraz diety. Część klientów Kancelarii kwestionuje jednak taki sposób rozliczeń, uznając, że koszty te stanowią wydatki i powinny być ujęte w notach księgowych obciążeniowych. Ponadto, Wnioskodawca zleca innym podmiotom (radcom, adwokatom) w ramach prowadzonej działalność część obsługi, w związku z czym osoby te przedstawiają do rozliczenia koszty dojazdów w postaci kosztów zakupionego paliwa. Zainteresowany chciałby te koszty refakturować na klientów, z którymi ma podpisane umowy o obsługę prawną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty przejazdów, noclegów i diet Wnioskodawca może rozliczać w oparciu o notę księgową obciążeniową?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionej sytuacji koszty nie są świadczeniem podlegającym opodatkowaniu i można je księgować notą. Zgodnie z art. 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei art. 8 ww. ustawy stanowi, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzez osoby fizycznej, prawnej, jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy. Zobowiązanie klientów Kancelarii, którzy pokrywają koszty przejazdów, noclegów i diet nie stanowią usługi. Nie istnieje w tym zakresie świadczenie wzajemne, gdyż nie istnieje podmiot będący beneficjentem tego rodzaju zobowiązania. Nie jest nim Wnioskodawca, ponieważ nie uzyskuje z tego tytułu żadnych korzyści. Zwrot kosztów stanowi ekwiwalent bezpośrednio poniesionych wydatków (opłat), a nie element kalkulowanego wynagrodzenia. Podobne stanowisko zajęła Izba Skarbowa w Gdyni w interpretacji nr Pl/005-1178/CIP/01.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Wedug art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi kancelarię prawniczą. Obciąża kontrahentów kosztami wyjazdów, które ujmuje na fakturach VAT i rozlicza przy zastosowaniu 22% stawki VAT. Te koszty to: koszty przejazdów według stawki kilometrowej, nocleg na podstawie faktury otrzymanej z hotelu oraz diety. Część klientów Kancelarii kwestionuje jednak taki sposób rozliczeń, uznając, że koszty te stanowią wydatki i powinny być ujęte w notach księgowych obciążeniowych.

Koszty przejazdów, noclegu oraz diety ściśle są więc związane z wykonywaną przez Wnioskodawcę usługą polegającą na obsłudze prawnej kontrahenta, stanowiąc jeden z elementów kalkulacyjnych otrzymanego wynagrodzenia (część odpłatności za usługę). Na całość świadczenia należnego od nabywcy usługi składają się na równi z wypłacanym wynagrodzeniem także koszty przejazdu, noclegu oraz diety – ponoszone przez Zainteresowanego w związku ze świadczeniem przedmiotowych usług. Powyższe koszty stanowią element rachunku kosztów zmierzających do ustalenia kwoty odpłatności za wykonywaną usługę. Stanowią więc obrót w rozumieniu powołanego wyżej art. 29 ust. 1 ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe, ponoszone przez Zainteresowanego koszty przejazdu, noclegu oraz diety winny być włączone do podstawy opodatkowania z tytułu świadczonej usługi, a całość świadczenia należnego od Wnioskodawcy powinna być udokumentowana wystawieniem faktury VAT, przy zastosowaniu stawki podatku odpowiadającej świadczonej usłudze. W konsekwencji stwierdzić należy, iż zwrot kosztów przejazdów według stawki kilometrowej, noclegów na podstawie faktury otrzymanej z hotelu oraz diet, Zainteresowany nie może rozliczać w oparciu o notę księgową obciążeniową.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania kosztów zakupu paliwa – w dniu 13 lipca 2010 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-588/10 -3/MN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.