Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.225.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Ulga na powrót.
Słowa kluczowe: Holandia
Niemcy
rezydent podatkowy
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
    21 sierpnia 2025 r wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 14 września 2025 r.– w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Urodziła się Pani w Polsce 21 października 1987 r. i do września 2015 r. przebywała Pani
    na terytorium RP, gdzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wyjechała Pani z Polski we wrześniu 2015 r. do Niemiec. Mieszkała tam Pani do końca
    2016 r. Następnie, wraz z mężem podjęła Pani decyzję o przeprowadzce do Holandii, gdzie
    mieszkali Państwo do 3 stycznia 2022 r. (4 stycznia 2022 r. powrócili Państwo do Polski).
    Była Pani zameldowana w Holandii od 5 stycznia 2017 r. W latach 2019, 2020, 2021 nie
    przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni i nie pobierała
    w Polsce żadnych świadczeń. Pracowała Pani zarobkowo w Holandii, urodziła tam dwójkę
    dzieci. W 2018 r. kupili Państwo w Holandii nieruchomość, z zamiarem osiedlenia się tam
    na stałe. W latach 2019, 2020, 2021 Pani centrum interesów życiowych nie znajdowało się
    w Polsce, lecz w Holandii. W latach 2019-2021 miała Pani miejsce zamieszkania zgodnie z
    wewnętrznym prawem Holandii i w tym okresie rozliczała się jedynie z holenderskim
    urzędem skarbowym. Podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Holandii do 31 grudnia 2021 r. Może to Pani poświadczyć następującymi dokumentami:
    rozliczenia podatkowe, miesięczne specyfikacje wynagrodzenia oraz zasiłków
    chorobowych i macierzyńskich, rachunki za media oraz opłaty związane z nieruchomością.
    Posiada Pani dokumenty z holenderskiego urzędu podatkowego, potwierdzające
    pozytywne zamknięcie roku podatkowego 2019, 2020, 2021, wystawione przez
    holenderski urząd podatkowy w oparciu o przedstawione zeznania podatkowe.
    W połowie 2021 r. podjęła Pani z mężem decyzję o sprzedaży domu i powrocie do Polski.
    Rozwiązała Pani umowę o pracę z ówczesnym holenderskim pracodawcą z dniem 22
    grudnia 2021 r. Umowa Pani męża obowiązywała do dnia 31 grudnia 2021 r. 4 stycznia
    2022 r. wrócili Państwo do Polski i wtedy zaczęli Państwo organizować Wasze życie w
    Polsce. 19 stycznia 2022 r. podpisali Państwo umowę z przedszkolem, do którego posłali
    Wasze dzieci. Od stycznia 2022 r. pobierają Państwo również świadczenie 500 +. 1 marca
    2022 r. podpisali Państwo umowę rezerwacyjną Nr ... na zakup mieszkania, a 15 marca
    2022 r. przed Notariuszem X umowę deweloperską. Klucze do mieszkania odebrali
    Państwo w lipcu 2022 r., a akt przeniesienia własności nastąpił 12 stycznia 2023 r. 16 maja
    2022 r. podjęła Pani pierwszą pracę po powrocie do Polski.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Pismem z 14 września 2025 r. wyjaśniła Pani, że:
    a) Posiada Pani obywatelstwo polskie.
    b) Od momentu przyjazdu do Polski (4 stycznia 2022 r.) Pani centrum interesów
      osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce.
    c) W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pani w
      Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Mieszka, pracuje, odprowadza
      podatki w Polsce.
    d) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
      dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską
      (powróciła do Polski) miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Holandii.
    e) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
      dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską
      (powróciła do Polski) miała Pani ściślejsze powiązania osobiste w Holandii. Pani
      najbliższa rodzina przebywała tam z Panią (mąż oraz 2 dzieci). W 2018 r. urodziła Pani
      tam córkę, a w 2019 r. syna. Pani i mąż prowadziliście życie zawodowe jedynie w

      Holandii, a Wasze dzieci uczęszczały do .... (coś w rodzaju domowego przedszkola).
      Cała Pani rodzina posiadała jedynie holenderskie ubezpieczenie zdrowotne. Syn był
      pod opieką lekarza urologa, po przebytej w 2020 r. operacji spodziectwa w szpitalu
      uniwersyteckim w Amsterdamie. Posiadali tam Państwo również dom, zakupiony w
      2018 r. W podanym okresie mieli Państwo znajomych w Holandii, a dodatkowo
      utrzymywali Państwo codzienne relacje sąsiedzkie z innymi mieszkańcami.
    f) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
      dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską
      (powróciła do Polski) miała Pani ściślejsze powiązania gospodarcze w Holandii. Jak
      wspomniała Pani powyżej w 2018 r. zakupili Państwo w miejscowości .... dom,
      finansowany kredytem hipotecznym. Raz do roku odprowadzali Państwo do gminy
      podatek od ww. nieruchomości. Ponadto ww. nieruchomości mieli Państwo
      podłączony Internet w ramach umowy z dostawcą. Posiadali Państwo zobowiązania z
      tytułu opłat za energię elektryczną, gaz, wodę oraz odprowadzanie ścieków. W
      podanym okresie otrzymywała Pani zasiłek chorobowy, następnie zasiłek
      macierzyński, a po powrocie do pracy od września 2020 r. wynagrodzenie za pracę.
      Posiadała Pani holenderski numer identyfikacji podatkowej BSN oraz ubezpieczenie
      zdrowotne. Posiadała Pani z mężem 2 konta bankowe w holenderskich bankach. W
      ww. okresie posiadali Państwo w Holandii zarejestrowane 2 samochody osobowe
      marki .... oraz ..... Korzystała Pani z holenderskiego numeru telefonu „na kartę”, Pani
      mąż posiadał telefon służbowy udostępniony przez pracodawcę.
    g) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
      dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską
      (powróciła do Polski) Pani aktywność społeczna miała miejsce w Holandii. Z uwagi na
      fakt, że w tym okresie miała Pani 2 małych dzieci, poza pracą zawodową skupiała się
      Pani głównie na ich wychowywaniu. Wobec powyższego, nie była Pani członkiem
      żadnych organizacji, stowarzyszeń ani klubów, nie prowadziła Pani również
      działalności o charakterze politycznym, kulturalnym czy obywatelskim. Pani kontakty
      społeczne miały charakter wyłącznie prywatny i ograniczały się do relacji oraz spotkań
      ze znajomymi, z którymi utrzymywała sąsiedzkie i towarzyskie więzi.
    h) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego
      dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską
      (powróciła do Polski) przebywała Pani zazwyczaj w Holandii. Do Polski przyjeżdżała
      Pani wyłącznie okazjonalnie, średnio 1-2 razy w roku, w celach urlopowych.
      Standardowy wymiar urlopu pracowniczego w Holandii wynosi 27 dni w skali roku, co
      w naturalny sposób ograniczało możliwość dłuższego przebywania w Polsce.
      Dodatkowo, w okresach pobierania zasiłku chorobowego w Holandii, każdy
      planowany wyjazd musiał być zgłaszany do instytucji UWV, co wiązało się z
      dodatkowymi formalnościami i utrudniało częste podróże. Z tego względu przez cały
      wskazany okres Pani stałym miejscem przebywania była Holandia.
    i) Suma osiągniętych przez Panią przychodów ze stosunku pracy w roku 2023 (..... zł) i
      2024 (.... zł) nie przekroczyła kwoty 85 528 zł. Natomiast w roku podatkowym 2025
      oraz 2026 suma osiągniętych przez Panią przychodów ze stosunku pracy
      najprawdopodobniej przekroczy powyższą kwotę.
    j) Chciałaby Pani skorzystać z ulgi w latach 2023-2026. W latach 2023-2024 uzyskiwała
      Pani dochody ze stosunku pracy. Od początku 2025 uzyskuje Pani dochody ze
      stosunku pracy i najprawdopodobniej będę je uzyskiwała również w 2026 r.
    k) Nie korzystała Pani wcześniej w całości i w części z ulgi na powrót.

## Pytanie

Czy w Pani przypadku ma zastosowanie tzw. „ulga na powrót” , a jeżeli tak, to czy biorąc
    pod uwagę przepisy z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm. ), stanowiących, że
    powyższa ulga, przysługuje w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44, to
    rokiem podatkowym, w którym rozpoczęłabym korzystanie z ulgi na powrót mógłby być
    2023 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie kwalifikuję się Pani do skorzystania z ww. ulgi. W wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium RP (4 stycznia 2022 r.) podlega Pani
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie miała Pani miejsca zamieszkania na
    terytorium RP w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające
    bezpośrednio rok, w którym zmieniła miejsce zamieszkania na terytorium RP (tj. w latach
    2019 – 2021) oraz okresie od początku roku, w którym zmieniła miejsce zamieszkania na
    terytorium RP, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła miejsce zamieszkania
    na terytorium RP (tj. w okresie od 1 stycznia do 3 stycznia 2022 r.). Posiada Pani
    obywatelstwo polskie. W okresie 3 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym
    zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium RP przebywała Pani na terytorium
    państwa członkowskiego UE, tj. Holandii. Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji
    podatkowej, ale posiada inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia (dokumenty z
    holenderskiego urzędu podatkowego, potwierdzające pozytywne zamknięcie roku
    podatkowego 2019, 2020, 2021, wystawione przez holenderski urząd podatkowy w
    oparciu o przedstawione zeznania podatkowe). Ponadto nie korzystała Pani uprzednio, w
    całości lub części z tego zwolnienia.
    Od 1 stycznia 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce
    zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (tj. 3 stycznia 2022 r. bowiem wróciła Pani do
    Polski 4 stycznia 2022 r.) miała Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych w
    Holandii, gdzie przebywała wraz ze swoim małżonkiem. Była Pani związana umową o
    pracę z pracodawcą holenderskim do 22 grudnia 2021 r., a Pani mąż do 31 grudnia 2021 r.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) uznaje się, że osoba ma miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada ośrodek interesów życiowych
    (osobistych lub gospodarczych) lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    Wobec powyższego, Pani miejscem zamieszkania, w tym dla celów podatkowych od 5
    stycznia 2017 r. do 3 stycznia 2022 r. była Holandia. Zatem kwalifikuje się Pani do
    skorzystania z preferencji podatkowej w postaci „ulgi na powrót”, ponieważ spełnia
    warunki konieczne do jej uzyskania.
    Powyższe stanowisko potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 23 marca 2023 r. nr 0111-KDSB2-1.4011.44.2023.2.MSU.
    Odnosząc się do drugiej części pytania, tj. czy mogłaby Pani skorzystać z „ulgi na powrót”
    poczynając od 2023 r. należy stwierdzić, że przepis jasno precyzuje w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, że powyższa
    ulga, przysługuje w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od
    początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
    roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

    W Pani ocenie to do podatnika należy decyzja od kiedy chciałby skorzystać z ww. ulgi, tj.
    od roku w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP, czy też od
    początku roku następnego.
    Z uwagi na powyższe, Pani zdaniem, rokiem podatkowym, w którym rozpoczęłaby Pani
    korzystanie z ulgi na powrót może być rok 2023, który stanowi rok następny po roku, w
    którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium RP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
          Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
          Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
          Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznaną za

    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej
    osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone
    spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik

    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z treści wniosku wynika, że wyjechała Pani z Polski we wrześniu 2015 r. do Niemiec.
    Mieszkała tam Pani do końca 2016 r. Następnie, wraz z mężem podjęła Pani decyzję o
    przeprowadzce do Holandii, gdzie mieszkali Państwo do 3 stycznia 2022 r. (4 stycznia 2022
    r. powrócili Państwo do Polski). Była Pani zameldowana w Holandii od 5 stycznia 2017 r.
    Pracowała Pani zarobkowo w Holandii, urodziła tam dwójkę dzieci. W 2018 r. kupili
    Państwo w Holandii nieruchomość, z zamiarem osiedlenia się tam na stałe. W połowie
    2021 r. podjęła Pani z mężem decyzję o sprzedaży domu i powrocie do Polski. Rozwiązała
    Pani umowę o pracę z ówczesnym holenderskim pracodawcą z dniem 22 grudnia 2021 r.
    Umowa Pani męża obowiązywała do dnia 31 grudnia 2021 r. 4 stycznia 2022 r. wrócili
    Państwo do Polski i wtedy zaczęli Państwo organizować Wasze życie w Polsce. 16 maja
    2022 r. podjęła Pani pierwszą pracę po powrocie do Polski.
    W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w latach 2019, 2020, 2021 nie przebywała
    Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni i nie pobierała w Polsce
    żadnych świadczeń. W latach 2019, 2020, 2021 Pani centrum interesów życiowych nie
    znajdowało się w Polsce, lecz w Holandii. W latach 2019-2021 miała Pani miejsce
    zamieszkania zgodnie z wewnętrznym prawem Holandii i w tym okresie rozliczała się
    jedynie z holenderskim urzędem skarbowym. Podlegała Pani nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Holandii do 31 grudnia 2021 r.
    W uzupełnieniu wniosku dodała Pani, że w latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku
    roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym powróciła Pani do Polski:
      miała Pani ściślejsze powiązania osobiste w Holandii; Pani najbliższa rodzina
      przebywała tam z Panią (mąż oraz 2 dzieci),
      miała Pani ściślejsze powiązania gospodarcze w Holandii,
      Pani aktywność społeczna miała miejsce w Holandii,
      przebywała Pani zazwyczaj w Holandii; do Polski przyjeżdżała Pani wyłącznie
      okazjonalnie.
    Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pani spełniła,
    bowiem jak Pani wskazała w opisie sprawy posiada Pani obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami
    mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo
    zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazała Pani, że w latach 2019-2021 miała Pani miejsce zamieszkania
    zgodnie z wewnętrznym prawem Holandii. Może to Pani poświadczyć następującymi
    dokumentami: rozliczenia podatkowe, miesięczne specyfikacje wynagrodzenia oraz
    zasiłków chorobowych i macierzyńskich, rachunki za media oraz opłaty związane z
    nieruchomością. Posiada Pani dokumenty z holenderskiego urzędu podatkowego,
    potwierdzające pozytywne zamknięcie roku podatkowego 2019, 2020, 2021, wystawione
    przez holenderski urząd podatkowy w oparciu o przedstawione zeznania podatkowe.
    Wymienione przez Panią dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, można wywieść, że posiada Pani inne dokumenty potwierdzające, że Pani miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Holandii.
    Spełniła zatem Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne
    dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające
    do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełniła Pani również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe
    poczynając od rozliczenia za rok 2022 lub od roku 2023 (jak to ma miejsce w Pani
    przypadku).
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa uznać należy, że ma Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –

    w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno
    po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. od 2022 r., albo od początku roku następnego, tj.
    od 2023 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może zatem Pani objąć
    zgodnie z Pani wolą przychody uzyskiwane z tytułu umowy o pracę opodatkowane na
    zasadach ogólnych za lata: 2023-2026.
    Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Odnośnie powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Dodatkowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są
    w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (tj. Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.