Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/4512-481/15-3/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-02-04
Teza: Brak obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za owoce przekazane do banku żywności i za pakowanie i sortowanie oraz brak obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za zutylizowane owoce.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; rekompensata
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643), art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 1649 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2015 r. (data wpływu 13 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. (data wpływu 18 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za owoce przekazane do banku żywności oraz za pakowanie i sortowanie **\- jest nieprawidłowe,**

*   braku obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za zutylizowane owoce **- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za owoce przekazane do banku żywności oraz za pakowanie i sortowanie oraz obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za owoce zutylizowane.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W związku z wprowadzeniem przez Rosję embarga na owoce i warzywa z Polski, Rząd Polski wraz z Unią Europejską wprowadził tymczasowe nadzwyczajne wsparcie dla producentów niektórych owoców i warzyw.

Wnioskodawczyni będąc producentem jabłek skorzystała ze wsparcia i przekazała 40000 kg jabłek na cele charytatywne, a 30600 uległo utylizacji czyli zostało zniszczone.

Na dzień dokonywania dostawy do banku żywności nikt nie umiał określić wysokości rekompensaty za 1 kg jabłek, jak również kosztów sortowania i opakowania. Na stronach internetowych ARR podane były tylko kwoty maksymalne, które ulec mogły zmianie w zależności od współczynnika przydziału, który wynikał z ilości przekazanych owoców. Dopiero w Decyzji wydanej przez ARR z dnia 15.01.2015r. została określona kwota rekompensaty, jednak w takiej sytuacji Wnioskodawczyni nie miała możliwości wystawienia faktury VAT jako dowodu sprzedaży jabłek. Poza tym w powyższej Decyzji nie jest określone, czy jest to kwota netto czy brutto.

Część owoców tj. 30600 kg zostało zniszczonych na polu przez rozdrobnienie, za co Wnioskodawczyni otrzymała rekompensatę w kwocie 1820,50 EUR co po przeliczeniu dało 7605,32 zł. W tym przypadku Wnioskodawczyni również nie miała możliwości wystawienia faktury VAT bo komu?

W przypadku przekazania owoców na cele charytatywne Wnioskodawczyni otrzymała świadectwo przekazania produktów wycofanych z rynku wraz ze świadectwem zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw. Nie ma tam podanych żadnych kwot rekompensaty. Wnioskodawczyni dokonała zwrotu podatku VAT za wynajęcie TIR-a do transportu owoców na cele charytatywne.

W odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 11.I.2016 r. o numerze IPTPP3/4512-481/15-2/BM Wnioskodawczyni przysłała kserokopię Decyzji Nr … w sprawie częściowego udzielenia wsparcia. Wnioskodawczyni dołączyła również kserokopię załączników nr XI, XII i XIII. Wskazują one na kwoty wsparcia za wycofanie z rynku owoców-jabłek, koszty transportu oraz koszty sortowania i opakowania.

Wnioskodawczyni wskazała, iż jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Wnioskodawczyni otrzymała rekompensatę za owoce przekazane na cele charytatywne jak również i te zutylizowane. Dokumentem potwierdzającym otrzymaną rekompensatę jest wyżej wspomniana decyzja z ARR. Rekompensatą objęte były również koszty opakowania i sortowania. Ww. załączniki XI, XII i XIII. W decyzji ARR koszty opakowania i sortowania są wykazane jako odrębna pozycja i o tę kwotę została zwiększona rekompensata. W odpowiedzi na pytanie, co oznacza zawarte w opisie sprawy stwierdzenie „(…) Dokonałam zwrotu podatku VAT za wynajęcie TIR-a do transportu owoców na cele charytatywne.(…)”, Wnioskodawczyni wskazała, że dokonała zapłaty za transport i odliczyła z tego tytułu podatek VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z przedstawioną sytuacją Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek VAT od przekazanych owoców, czy również VAT od rekompensaty za opakowanie i sortowanie?
2.  Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić VAT za owoce zutylizowane na polu?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawczyni nie powinna zapłacić podatku VAT za owoce zutylizowane na miejscu, jak również za owoce przekazane na cele charytatywne, ponieważ kwota rekompensaty jedynie pozwoliła Wnioskodawczyni na utrzymanie produkcji w roku 2015.

Cena jabłek przemysłowych w roku 2014 wahała się w okolicy 0,19zł/kg , a cena jabłek na export to zaledwie 0,50zł. Są to kwoty poniżej kosztów produkcji, ponieważ koszt wyprodukowania 1 kg jabłek klasy I wynosi powyżej l zł/kg.

Wnioskodawczyni nie zapłaciła podatku VAT, ponieważ uznała, że powyższa rekompensata jest formą wsparcia udzieloną na zasadzie podobnej jak dopłaty obszarowe czy zwrot części kosztów inwestycji, jak w przypadku programu Modernizacja Rolnictwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie :

*   obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za owoce przekazane do banku żywności oraz za pakowanie i sortowanie **- jest nieprawidłowe,**

*   obowiązku zapłaty podatku VAT w związku z otrzymaniem rekompensaty za zutylizowane owoce **\- jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy - przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powołanego przepisu wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę zapłaty (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Elementem zasadniczym wpływającym na uznanie uzyskanej przez podatnika dotacji za element podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.

W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że w związku z wprowadzeniem przez Rosję embarga na owoce i warzywa z Polski, Rząd Polski wraz z Unią Europejską wprowadził tymczasowe nadzwyczajne wsparcie dla producentów niektórych owoców i warzyw. Wnioskodawczyni - która jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług - będąc producentem jabłek skorzystała ze wsparcia i przekazała 40000 kg jabłek na cele charytatywne, a 30600 uległo utylizacji czyli zostało zniszczone.

Część owoców tj. 30600 kg zostało zniszczonych na polu przez rozdrobnienie, za co Wnioskodawczyni otrzymała rekompensatę w kwocie 1820,50 EUR co po przeliczeniu dało 7605,32 zł.

Wnioskodawczyni otrzymała rekompensatę za owoce przekazane na cele charytatywne jak również i te zutylizowane. Dokumentem potwierdzającym otrzymaną rekompensatę jest decyzja z ARR. Rekompensatą objęte były również koszty opakowania i sortowania. W decyzji ARR koszty opakowania i sortowania są wykazane jako odrębna pozycja i o tę kwotę została zwiększona rekompensata.

W omawianej sytuacji Wnioskodawczyni dokonując przekazania owoców na rzecz banku żywności w istocie dokonuje odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, za którą wynagrodzeniem jest dopłata przekazywana za pośrednictwem Agencji Rynku Rolnego przez Unię Europejską w ramach pomocy.

Wysokość pomocy finansowej jaką producent owoców może otrzymać określona została w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) NR 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Zgodnie ze wskazanym rozporządzeniem, pomoc jest obliczana jako dopłata za wycofanie owoców (jabłek) w przeliczeniu za 100 kg jabłek, dopłata do kosztów transportu uzależniona od odległości jednostki organizacyjnej do której dostarczono wycofane z rynku owoce natomiast dopłata do kosztów sortowania i pakowania ustalona przeliczana jest dla 1 tony owoców.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Ze wskazanej regulacji wynika, że w przypadku dostawy towarów za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego pobieranego od nabywcy lub osoby trzeciej. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć otrzymaną przez zbywcę należność za towary, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów). Dotyczy to wyłącznie kosztów, które zwiększają kwotę należną z tytułu konkretnej transakcji, tj. konkretnej dostawy towarów.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw do traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Co istotne, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest złożone winno się ono składać z rożnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania czynności głównej, na którą składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności i są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego.

W przypadku czynności wykonywanych przez Wnioskodawczynię wyróżnić można kilka elementów składowych: dostawę jabłek, sortowanie i pakowanie oraz transport do banków żywności. Niewątpliwie jednak, świadczeniem wiodącym jest dostawa towarów tj. jabłek. Pozostałe czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię nie stanowią dla odbiorcy towaru celu samego w sobie i nie powinny być traktowane jako świadczenia odrębne (niezależne).

Wskazane okoliczności sprawy oraz zapisy rozporządzenia UE pozwalają na uznanie, że przekazywana dopłata za owoce przekazane do banku żywności jest zapłatą za dokonaną dostawę. Co prawda dostawa towarów jest dokonywana na rzecz innych podmiotów, niż te które dokonują płatności, jednak charakter wyliczenia należności dla Wnioskodawczyni przesądza o uznaniu, że Agencja Rynku Rolnego przekazując dopłaty w imieniu Unii Europejskiej w istocie przekazuje należność za dostawę, transport, oraz koszty pakowania i sortowania owoców. Dopłaty te mają bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) dostarczanych towarów (jabłek), o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy. Jak wskazano wyżej jedynie dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast w omawianej sytuacji przekazywana dopłata uzależniona jest od ilości przekazanych owoców, należność przekazywana za pakowanie i sortowanie owoców jest zależna od ilości jabłek. Tym samym należy uznać, że otrzymywane przez Wnioskodawczynię dopłaty do przekazywanych owoców, kosztów pakowania oraz sortowania i transportu stanowią należność za wykonane przez Wnioskodawczynię czynności, tj. są zapłatą ceny przekazywanych owoców. Zatem rekompensata za owoce przekazane do banku żywości winna być uwzględniana w podstawie opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym w przypadku dostawy jabłek za podstawę opodatkowania należy uznać całość otrzymanego dofinansowania od Agencji Rynku Rolnego. Oznacza to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć otrzymaną dopłatę do jabłek a także wszystkie inne elementy, będące częściami składowymi świadczenia zasadniczego tj. dopłatę do pakowania, sortowania i transportu.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że od rekompensaty za owoce przekazane do banku żywności, obejmującej także koszty opakowania, sortowania i transportu, Wnioskodawczyni winna zapłacić podatek VAT.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku zapłaty podatku w związku z otrzymaniem rekompensaty za owoce przekazane do banku żywności oraz za pakowanie i sortowanie, należało uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w przypadku zniszczenia (zutylizowania) owoców brak jest odbiorcy, nie dochodzi do przekazania prawa do rozporządzania towarami (owocami) jak właściciel, a co za tym idzie brak jest podstaw do uznania tej czynności za dostawę towarów lub za świadczenie usług. Zatem do czynności polegających na utylizacji owoców nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z powyższym ww. czynności nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem od rekompensaty za owoce zutylizowane na polu Wnioskodawczyni nie jest obowiązana do zapłaty podatku VAT.

W związku z powyższym, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawczyni wywiodła prawidłowy skutek prawny odnośnie braku obowiązku zapłaty podatku w związku z otrzymaniem rekompensaty za zutylizowane owoce, stanowisko Wnioskodawczyni w tym zakresie, pomimo odmiennej argumentacji, uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.