Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1132/08-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-09
Teza: opodatkowanie świadczonych usług marketingowych na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi marketingowe; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2008r. (data wpływu 16 lipca 2008r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług marketingowych na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług marketingowych na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca na terenie Polski prowadzi działania marketingowe dla kontrahenta z Niemiec (zakup powierzchni reklamowej, działania Public Relations, organizacja imprez promocyjnych dla klientów i partnerów handlowych).

W ramach działań Wnioskodawca wykonał na terenie Polski imprezy promocyjne dla firmy niemieckiej, zatrudniając wiele osób, przygotowując stoiska, wynajmując sprzęt techniczny, oświetleniowy itp. Wiązało się to też z zapewnieniem noclegów. Wnioskodawca zastosował stawkę VAT 22%, jednakże firma doradcza kontrahenta zwróciła uwagę Wnioskodawcy, że wszelkie działania marketingowe wykonane dla firm spoza Polski powinny mieć stawkę 0%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę VAT stosować dla działań marketingowych wykonanych w Polsce dla kontrahenta spoza terytorium kraju (działania Public Relations, zakup powierzchni reklamowej, organizacja imprez promocyjnych w Polsce)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku imprez i Public Relations należy stosować stawkę 22%, zaś w przypadku reklamy stawkę 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W przypadku świadczenia usług, dla określenia miejsca opodatkowania transakcji należy, w świetle wymienionej ustawy, ustalić miejsce świadczenia usług.

Stosownie do ogólnej zasady sformułowanej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Jednakże w ust. 3 tego artykułu określono, iż w przypadku świadczenia usług niematerialnych wymienionych w art. 27 ust. 4, na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

*   miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług marketingowych. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego, przez usługi marketingowe rozumie się działania polegająca na kształtowaniu stosunków między producentem a odbiorcą towarów, dotyczące w szczególności ustalania wielkości produkcji, określania cen, metod dystrybucji, usług gwarancyjnych, reklamy i promocji sprzedaży. Jest to pojęcie bardzo szerokie, które powoduje, że przy określaniu miejsca świadczenia, a co się z tym wiąże miejsca opodatkowania trzeba uściślić, na czym konkretnie polegają wykonywane usługi. Najistotniejsze jest wskazanie, czy są to usługi reklamowe. Zarówno przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jak też regulacje zawarte w VI Dyrektywie nie definiują pojęcia usług marketingowych i usług reklamowych. Jeśli wykonywane czynności nie są usługami reklamowymi definiowanymi przez Słownik Języka Polskiego jako rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję, to zgodnie z ogólną zasadę zawartą w cytowanym powyżej art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia takich usług (a zarazem miejscem opodatkowania) jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub w przypadku braku poprzednich stałe miejsce zamieszkania.

Ponieważ usługi będące przedmiotem zapytania są świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta z Niemiec, powoduje to, że usługi winny być opodatkowane w kraju usługodawcy i w związku z tym podlegają ustawie o podatku od towarów i usług na terytorium Polski.

W przypadku, gdy pod pojęciem usług marketingowych Wnioskodawca w rzeczywistości wykonuje usługi reklamowe, to zgodnie z treścią art. 27 ust. 3 i ust. 4 ww. ustawy, gdy są one wykonywane na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę, winny być one opodatkowane zgodnie z tym, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

W przypadku usług reklamowych, jeżeli są świadczone na rzecz kontrahenta zagranicznego, to zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT będzie nabywca usługi z Niemiec, według zasad i stawek obowiązujących w jego kraju. Faktura dokumentująca świadczenie usług niematerialnych na rzecz podatników z innych państw członkowskich nie powinna zawierać stawki i kwoty podatku VAT. Powinna natomiast zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w swoim kraju członkowskim oraz adnotację, że podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku jest nabywca usługi - § 27 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy jednak podkreślić, iż tutejszy organ podatkowy (jako niewłaściwy rzeczowo) nie jest organem właściwym w sprawach dokonywania oceny, czy przedmiotowe usługi będące przedmiotem zapytania są usługami reklamy w rozumieniu stosownych przepisów. Odpowiedzialność za prawidłowe sklasyfikowanie wykonywanej czynności ponosi podatnik świadczące tę usługę, który jest obowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z poprawnym zdefiniowaniem dokonywanej czynności, również w zakresie opodatkowania. Podkreślić należy, iż to podatnik posiada niezbędne informacje do właściwego zaliczenia świadczonych przez siebie wyrobów i usług \[stanowisko to znajduje potwierdzenie w Komunikacie Prezesa GUS z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. U. GUS Nr 1, poz. 11)\]. Organem kompetentnym do wydawania informacji w zakresie zaklasyfikowania na podstawie przepisów o statystyce publicznej omawianych wyrobów i usług jest Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.