Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-426/09-3/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-06
Teza: Czy Spółka miała obowiązek do potrącenia zryczałtowanego podatku dochodowego i w jakiej wysokości w związku z dokonywaniem płatności (kapitalizacją) odsetek od umowy pożyczki na rzecz Spółki z Wielkiej Brytanii ? Czy Spółka będzie miała prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu zapłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego, jeżeli pożyczkodawca - Spółka z Wielkiej Brytanii nie wyraziła zgody na jego potrącenie przy kapitalizacji bądź spłacie odsetek od pożyczki ?
Słowa kluczowe: kapitalizacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; podatek-podatek dochodowy; pożyczka; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21.07.2009 r. (data wpływu 28.07.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów elementu kosztowego otrzymanej pożyczki o równowartości podatku u źródła, którego ciężar poniesienia spoczywa zgodnie z umową pożyczki na Spółce - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.07.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania podatkiem „u źródła” płatności odsetkowych na rzecz brytyjskiego rezydenta podatkowego oraz w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów elementu kosztowego otrzymanej pożyczki o równowartości podatku u źródła, którego ciężar poniesienia spoczywa zgodnie z umową pożyczki na Spółce.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest stroną umowy zawartej 27 grudnia 2006 r., ze Spółką w Wielkiej Brytanii, której przedmiotem jest pożyczka odnawialna przeznaczona na cele działalności gospodarczej. Z tytułu pożyczki Spółka płaci na koniec każdego okresu rozliczeniowego odsetki, o ile nie zostaną one skapitalizowane do kwoty pożyczki. Spółka z Wielkiej Brytanii nie prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej działalności poprzez zakład w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z 1976 r. oraz Konwencji do umowy unikaniu podwójnego opodatkowania z 1976 r. (tj. m.in. poprzez stałą placówkę taką jak oddział, miejsce zarządu filie, biuro, fabrykę czy warsztat).

Umowa została zawarta na okres od 4 lutego 2005 r. do 4 lutego 2009 r. Spółka posiada aktualny certyfikat rezydencji Spółki z Wielkiej Brytanii. W jednym z punktów ww. umowy pożyczki pożyczkobiorca zobowiązuje się do zapłaty pożyczkodawcy należnych kwot bez potrąceń lub odliczeń z tytułu podatków lub innego rodzaju odliczeń, o ile nie są one wymagane przepisami prawa W przypadku, gdy prawo zobowiązuje pożyczkobiorcę do potrącenia lub odliczenia podatków bądź innych kwot od płatności dokonywanych w ramach niniejszej umowy, płatność zostaje zwiększona w stopniu zapewniającym pożyczkodawcy uzyskanie pełnej kwoty przewidzianej do zapłaty w ramach niniejszej umowy Pożyczkobiorca dostarcza pożyczkodawcy na żądanie dowód potrącenia podatkowego w celu umożliwienia pożyczkodawcy odzyskania potrąconych lub odliczonych podatków W przypadku, gdy po otrzymaniu po otrzymaniu takiego dowodu przez Pożyczkodawcę zostaje ustalone, iż pożyczkodawcy przysługuje prawo zaliczenia na poczet wszelkich należnych z jego strony podatków lub zwrot nadpłaconego podatku w związku z potrąconymi łub odliczonymi kwotami odbiorca niezwłocznie zwraca pożyczkobiorcy kwotę wynikającą z takiego zaliczenia lub zwrotu uzyskanego przez pożyczkodawcę Spółka z Wielkiej Brytanii stwierdziła, ze nie przysługuje jej prawo odliczenia zapłaconego przez pożyczkobiorcę podatku i odmówiła Spółce zwrotu zapłaconego przez nią zryczałtowanego podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka miała obowiązek do potrącenia zryczałtowanego podatku dochodowego i w jakiej wysokości w związku z dokonywaniem płatności (kapitalizacją) odsetek od umowy pożyczki na rzecz Spółki z Wielkiej Brytanii ?
2.  Czy Spółka będzie miała prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu zapłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego, jeżeli pożyczkodawca - Spółka z Wielkiej Brytanii nie wyraziła zgody na jego potrącenie przy kapitalizacji bądź spłacie odsetek od pożyczki ?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wykładnia przepisów w zakresie pytania oznaczonego nr 2. Wniosek w zakresie pytania oznaczonego nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z umową pożyczki podpisaną przez Spółkę była ona zobowiązana do zapłaty pożyczkodawcy należnych kwot bez potrąceń lub odliczeń z tytułu podatków lub innego rodzaju odliczeń, o ile nie są one wymagane przepisami prawa. W przypadku gdy prawo zobowiązuje pożyczkobiorcę do potrącenia lub odliczenia podatków bądź innych kwot od płatności dokonywanych w ramach niniejszej umowy, płatność zostaje zwiększona w stopniu zapewniającym pożyczkodawcy uzyskanie pełnej kwoty przewidzianej do zapłaty w ramach niniejszej umowy. Jeżeli pożyczkodawcy przysługuje prawo zaliczenia na poczet wszelkich należnych z jego strony podatków lub zwrot nadpłaconego podatku w związku z potrąconymi lub odliczonymi kwotami odbiorca niezwłocznie zwraca pożyczkobiorcy kwotę wynikającą z takiego zaliczenia lub zwrotu uzyskanego przez pożyczkodawcę. Zdaniem Spółki, zapis powyższy zawarty w umowie odpowiada standardom na rynku finansowym w tego typu umowach, Spółka z Wielkiej Brytanii stwierdziła, że nie może sobie odliczyć zapłaconego przez Spółkę podatku i odmówiła Spółce (pożyczkobiorcy) zwrotu zapłaconego podatku. Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Ponieważ kapitał, który został uzyskany z umowy pożyczki został przeznaczony na sfinansowanie bieżącej działalności gospodarczej Spółki, uznać należy, że zapłacony podatek u źródła jako jeden z elementów składających się na wydatek niezbędny do otrzymania pożyczki, podobnie jak zapłacone (skapitalizowane) odsetki jest dla Spółki kosztem uzyskania przychodów. Wydatek ten nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust 1 updop.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka przywołała treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 1985/07 - „odsetki, prowizje, marże i innego tego rodzaju wydatki związane z uzyskaniem czy to kredytów, czy pożyczek służą pozyskaniu kapitału. Jeżeli środki pieniężne otrzymane tytułem pożyczek (kredytów) służą finansowaniu działalności umożliwiającej osiągnięcie przychodów to wydatki na uzyskanie tych środków stanowią niewątpliwie koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy”.

Podsumowując swoje stanowisko Spółka podniosła, iż zapłacony podatek u źródła jest dla niej kosztem uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania oznaczonego nr 2 uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Zatem aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   ma charakter definitywny (bezzwrotny),

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie znajduje się w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Analiza przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej problemu wskazuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena, czy jeden z elementów kosztowych pożyczki udzielonej Spółce przez brytyjskiego rezydenta podatkowego, a mianowicie kwota odpowiadająca podatkowi u źródła naliczonemu od kwoty odsetek, stanowi koszt uzyskania przychodu.

Podkreślenia wymaga, iż odsetki, marże, prowizje i inne wydatki związane z uzyskaniem kredytów i pożyczek służą pozyskaniu środków finansowych (inwestycyjnych lub obrotowych) i zapewnieniu płynności finansowej danego podmiotu. O ile, jak podnosi Wnioskodawca, pożyczka wykorzystana była „na cele działalności gospodarczej”, to uzyskanie tej pożyczki mogło mieć wpływ na uzyskanie przychodów, jak i mogło przyczynić się do zachowaniu źródła przychodów.

W przypadku przyjęcia przez strony umowy rozwiązania opisanego w przedmiotowym wniosku umowy pożyczki, iż w określonych okolicznościach zapłacony przez Spółkę podatek u źródła jest jednym z elementów wynagrodzenia dla pożyczkodawcy (zwiększającym jego wynagrodzenie), to należy dokonać identycznej kwalifikacji prawnopodatkowej tego elementu, jak ww. odsetek, prowizji itp.

W takim przypadku nie znajdzie również zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku dochodowego oraz wpłat z zysku określonych w odrębnych przepisach. Przepis ten nie dotyczy bowiem podatku dochodowego pobranego przez płatnika lecz podatku dochodowego należnego od danego podatnika tego podatku.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wydatek związany z korzystaniem z udzielonej Spółce pożyczki, którego wartość odpowiada zapłaconemu podatkowi u źródła przez pożyczkobiorcę, nie jest wymieniony w negatywnym katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy zatem stwierdzić, iż przedmiotowy wydatek co do zasady spełnia wszystkie przesłanki określone w art. 15 ust. 1 powołanej ustawy warunkujące możliwość zaliczenia wartości zapłaconego podatku u źródła od zapłaconych (skapitalizowanych) odsetek.

Zatem w świetle przedstawionego stanu faktycznego i powołanych przepisów prawa stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.