Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-178/08-5/MB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-21
Teza: CIT - zasady ustalania momentu rozpoczęcia odpisów amortyzacyjnych poszczególnych składników majątkowych spełniających łącznie wymogi przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 55 1 Kc) otrzymanego w formie aportu
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; ewidencja-ewidencja środków trwałych; kapitał-kapitał zakładowy-podwyższenie kapitału zakładowego; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15.01.2008r. (data wpływu 21.01.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad ustalania momentu rozpoczęcia odpisów amortyzacyjnych poszczególnych składników majątkowych spełniających łącznie wymogi przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 55 1 Kc) otrzymanego w formie aportu, uzupełnionym na wezwanie organu w dniu 02.04.2008r. - **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 21.01.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad ustalania momentu rozpoczęcia odpisów amortyzacyjnych poszczególnych składników majątkowych spełniających łącznie wymogi przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 55 1 ustawy Kodeks cywilny) otrzymanego w formie aportu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia o podwyższeniu kapitału zakładowego i pokryciu wydanych udziałów wkładem w postaci przedsiębiorstwa Spółka nabyła inne przedsiębiorstwo. W skład wnoszonego aportem przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności nieruchomość i inne środki trwale. Jednocześnie Zarząd Spółki złożył wniosek do sądu rejestrowego o zarejestrowanie podwyższenia kapitału zakładowego.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska, że w przedstawionym stanie faktycznym datą wprowadzenia składników aportu do ewidencji środków trwałych i wartości niamaterialnych i prawnych jest dzień podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego.

Zdaniem Spółki wprowadzenie do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych składników nabytych w ramach wniesionego przedsiębiorstwa powinno nastąpić w dniu podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego.

Na gruncie obecnych uregulowań ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej jako KSH) przedmiotem aportu do spółki kapitałowej może być przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym, tj. jako zespół składników majątkowych.

Pojęcie przedsiębiorstwa zostało uregulowane na gruncie ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm., dalej jako KC). Zgodnie z art. 551 KC przedsiębiorstwo to zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem przedsiębiorstwo to zorganizowany kompleks, w skład którego wchodzą pewne dobra zarówno materialne jak i mające charakter niemajątkowy. Poszczególne składniki powiązane są funkcjonalnie, a jako całość mają służyć prowadzeniu działalności produkcyjnej lub usługowej, a także handlowej. Cały kompleks takich składników może być przedmiotem obrotu.

Spółka stoi na stanowisku, że wniesienie przedsiębiorstwa w charakterze aportu jest rodzajem zbycia przedsiębiorstwa. W związku z powyższym do wniesienia aportu do spółki kapitałowej zastosowanie mają przepisy KSH oraz przepisy KC mające zastosowanie do przenoszenia własności oraz sprzedaży przedsiębiorstwa (tj. art. 155 i art. 535 KC).

Zgodnie z art. 158 § 3 KSH przedmiot wkładu pozostaje do wyłącznej dyspozycji zarządu spółki. Spółka nabywa prawo do swobodnego dysponowania składnikiem majątku, a więc prawo do jego wykorzystywania, w momencie przejścia na nią własności tego składnika.

Zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że przejście aportu na Spółkę ma miejsce wcześniej, niż rejestracja podwyższenia kapitału.

Dla przeniesienia własności, zgodnie z przepisami art. 60 KC wymagana jest zgodna wola obu stron. W przypadku podwyższenia kapitału zakładowego zgodna wola obu stron. tj. spółki i udziałowców, wyrażona zostaje zarówno w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego, jaki i w oświadczeniu wspólnika o objęciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym. W oświadczeniu takim powinno być również zawarte jednoznaczne zobowiązanie osoby składającej oświadczenie do wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego o określonej wartości, w celu pokrycia objętych przez danego wspólnika udziałów. Zobowiązanie to jest realizowane jeszcze przed dniem rejestracji w sądzie rejestrowym. Fakt ten wynika z analizy przepisów KSH w zakresie podwyższenia kapitału zakładowego. Przepis art. 262 § 2 KSH określa, co należy dołączyć do zgłoszenia podwyższenia kapitału zakładowego. Jednym z enumeratywnie wymienionych załączników jest oświadczenie, że udziały w podwyższonym kapitale zakładowym zostały już objęte.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności polegające na zatwierdzeniu podwyższenia kapitału zakładowego nie są czynnościami mającymi wpływ na prawo własności do wnoszonych składników majątkowych. W kwestii tej należy odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego, które normują nabycie własności. Zgodnie z art. 155 § 1 KC już sama umowa zawarta w przewidzianej prawem formie przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo strony inaczej postanowiły. W omawianym przypadku strony w umowie przenoszącej własność określiły precyzyjnie datę przejścia własności składników aportu.

Prezentowany wyżej pogląd w pełni podziela Minister Finansów, a wyraz tego daje w odpowiedzi podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów na interpelację poselską Nr 4861 w sprawie terminu rozpoczęcia odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wniesionych aportem przez zagranicznego udziałowca. Zdaniem Ministra Finansów w sytuacji, kiedy określony składnik zostaje wniesiony do spółki aportem, staje się własnością spółki jeszcze przed dniem zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki.

Zgodnie z powyższym, co do zasady tytuł prawny do składników majątkowych przechodzi na nabywcę z dniem skutecznego dokonania czynności rozporządzającej, będącej podstawą takiego nabycia, tj. wyrażenia zgodnej woli obu stron w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego.

Transakcja wniesienia aportu do Spółki przenosi własność przedmiotu aportu na nabywcę. Własność przedsiębiorstwa rozumianego jako zespół powiązanych funkcjonalnie składników majątkowych przenoszona będzie mocą umowy rozporządzającej. Za moment przejścia składników aportu na Spółkę, zdaniem Spółki, należy przyjąć dzień podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego. W postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego Naczelnik III Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu (sygn. 1473/615/WD/423/63/06/JŻ) zajął stanowisko, że momentem, od którego następuje skutecznie przeniesienie danego prawa majątkowego, wywołującego skutki podatkowe, jest moment zawarcia umowy wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa i objęcia udziałów.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej jako updop) amortyzacji podatkowej podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika nabyte, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania maszyny, urządzenia, środki transportu i inne przedmioty o przewidywalnym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Zatem czynnikiem niezbędnym do dokonywania amortyzacji podatkowej jest własność nabytych przez Spółkę składników.

Składnik majątkowy wprowadza się do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych najpóźniej z dniem przyjęcia do używania. Na gruncie updop nie ma jednak definicji zwrotu „przyjęcie do używania”. Stosując zatem wykładnię językową, zwrot ten należałoby rozumieć jako rozpoczęcie wykorzystywania składnika przez Spółkę. Spółka może dysponować aportem od dnia jego nabycia.

Spółka zgadza się z poglądem Ministra Finansów, wyrażonym w przytaczanej wyżej odpowiedzi na interpelację poselską, że termin rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych środków trwałych, nabytych przez Spółkę w postaci aportu, nie jest uzależniony od daty zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego. Rozpoczęcie amortyzacji możliwe jest najwcześniej od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek trwały wprowadzono do ewidencji.

Zatem zdaniem Spółki nabyte w dacie określonej w uchwale o podwyższeniu kapitału środki trwale Spółka wprowadza do ewidencji i rozpoczyna ich amortyzację od kolejnego miesiąca, bez konieczności oczekiwania na zarejestrowanie podwyższenia kapitału zakładowego.

Zgodnie z przytaczanym już art. 158 § 1 KSH przedmiot wkładu pozostaje do wyłącznej dyspozycji zarządu Spółki. Jak dowiedziono wyżej, Spółka może swobodnie dysponować składnikami aportu od chwili przejścia własności składników na Spółkę.

Przejście prawa własności następuje w dniu, który zbywca i nabywca zgodnie wyznaczyli jako dzień przejścia własności składników aportu w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego. Spółka przyjmuje do używania nabyte składniki w dniu podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału. W miesiącu następującym po przyjęciu składników do używania Spółka rozpoczyna amortyzację (za wyjątkiem prawa użytkowania wieczystego, które jest wyłączone spod amortyzacji), nie jest związana zarejestrowaniem podwyższenia kapitału w sądzie rejestrowym.

Podsumowując przedstawioną argumentację, Spółka stoi na stanowisku, że nabywa składniki wnoszone aportem w dacie określonej w uchwale o podwyższeniu kapitału zakładowego. Będąc właścicielem tak nabytych składników wprowadza je do ewidencji środków trwałych i rozpoczyna amortyzację zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od kolejnego miesiąca po wprowadzeniu składników do ewidencji. W żadnym razie termin rozpoczęcia amortyzacji nie jest uzależniony od wpisania do krajowego rejestru sądowego podwyższenia kapitału zakładowego Spółki.

W świetle stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro, Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

**