Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.698.2024.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-24
Teza: Ustalenie, czy Wspólnocie przysługuje zwrot wpłaconego podatku dochodowego (CIT 8) od umowy na podział do korzystania dla dwóch miejsc postojowych.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce postojowe; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zasób-zasoby mieszkaniowe; zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 44

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy Wspólnocie przysługuje zwrot wpłaconego podatku dochodowego (CIT 8) od
    umowy na podział do korzystania dla dwóch miejsc postojowych.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 14 lutego 2025 r. (data
    wpływu 17 lutego 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Uchwałą z dnia (...) Zarząd Wspólnoty został upoważniony do wydzielenia dodatkowych
    dwóch miejsc postojowych i zawarcia umowy na wyłączność do korzystania z wyłonionymi
    na licytacji członkami wspólnoty. W dniu (...) zostały zawarte 2 umowy o podział do
    korzystania z nieruchomości wspólnej na łączną kwotę (...) zł. W dniu (...) wniesiono opłatę
    tytułem CIT 8. Wpływy uzyskane z tytułu zawartych umów ((...) zł) zasiliły fundusz
    remontowy wspólnoty. Wykonano ogrodzenie, zainstalowano szlaban, zakupiono wiaty
    śmietnikowe oraz inne elementy małej architektury.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Wspólnota wskazała, że w zasobach wspólnoty znajduje się 119 lokali mieszkalnych oraz 2
    lokale użytkowe (aktualnie żłobek i przychodnia lekarska).
    Umowa na korzystanie z 2 miejsc postojowych zawarta została z 2 właścicielami lokali
    mieszkalnych tj. Panem A. A. – właścicielem mieszkania nr (...) w budynku Wspólnoty przy
    ul. (...) w (...) oraz Panem B.B. właścicielem mieszkania nr (...) w budynku Wspólnoty przy
    ul. (...) w (...).
    Dochody, o których mowa we wniosku zostały w całości przeznaczone (wydatkowane) na
    cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Wspólnoty (zakupiono wiaty
    śmietnikowe, wykonano ogrodzenie oraz zainstalowano szlaban).
    Pytania
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    przychody uzyskane z gospodarowania zasobami mieszkaniowymi zwolnione są z od
    podatku dochodowego. Czy Wspólnocie przysługuje zwrot wpłaconego podatku
    dochodowego (CIT 8) od umowy na podział do korzystania dla dwóch miejsc postojowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem wnioskodawcy przysługuje mu zwrot wpłaconego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994
    r. o własności lokali (Dz.U. z 2021 r., poz. 1048 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 6 ww. ustawy:
      Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy
      wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać
      zobowiązania, pozywać i być pozwana.
    Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:

      W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w
      nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać
      zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność
      lokali.
    Ponadto, w myśl art. 3 ust. 2 powyższej ustawy:
      Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie
      służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali:
      Właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany
      utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego,
      uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości
      wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych
      współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.
    Natomiast art. 14 ustawy o własności lokali stanowi, że:
      Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:
      1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
      2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej
        nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę,
      3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane
        bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
      4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości,
      5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.; dalej: „updop”):
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych
      niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek
      niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.
    Z powyższego wynika, że wspólnoty mieszkaniowe, jako jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, są podatnikami podatku dochodowego od osób
    prawnych.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT,
      1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
      2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
      24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W art. 12 ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił otwarty katalog zdarzeń stanowiących
    przychód podatkowy, wskazując w pkt 1 ust. 1 ww. ustawy, że ust. 1
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Innymi słowy, przychodami są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym,
    których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach jedynie sam fakt, że są

    należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Zatem bez znaczenia jest
    źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek
    prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez
    Wspólnotę z nieruchomości wspólnej czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą
    sposób.
    W rozpatrywanej sprawie, aby prawidłowo zastosować powołane wyżej przepisy w
    odniesieniu do Wspólnoty Mieszkaniowej i jej działalności w zakresie gospodarki zasobami
    mieszkaniowymi, należy przywołać art. 17 ust. 1 pkt 44 wyżej powołanej ustawy.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot
      mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa
      społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność
      w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji najmu, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach
      rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i 1693), uzyskane z
      gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z
      utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej
      działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi;
    Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:
        gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele
        związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz
        innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy
        zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.
    To jednocześnie oznacza, że nie podlegają zwolnieniu podatkowemu dochody inne niż
    uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia
    oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na
    utrzymanie tych zasobów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji
    pojęć „gospodarka zasobów mieszkaniowych” i „zasoby mieszkaniowe”. Niezbędne w
    tym zakresie jest więc posłużenie się ich znaczeniem językowym (potocznym). Wynika z
    niego, że termin „gospodarka” oznacza m. in. „całość mechanizmów i warunków
    działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i
    usług”, a „zasób” to m. in. pewna nagromadzona ilość czegoś; z kolei termin
    „mieszkanie” jest równoznaczny z oznaczeniem „pomieszczenia, w którym się mieszka”
    (zob. internetowy słownik języka polskiego PWN; www.sjp.pwn.pl). Łącząc poszczególne
    znaczenia otrzymujemy wynik uzasadniający twierdzenie, że przez „gospodarkę
    zasobami mieszkaniowymi” należy rozumieć całość działań mających na celu
    prawidłowe gospodarowanie substancją mieszkaniową znajdującą się w budynku
    mieszkalnym, w tym przede wszystkim lokale mieszkaniowe, które w pierwszej
    kolejności służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a ich utrzymanie mieści się w
    gospodarowaniu zasobami mieszkaniowymi.
    Przyjęta wykładnia znajduje potwierdzenie w Interpretacji ogólnej (Interpretacja ogólna
    Ministra Finansów nr DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82 z 5 marca 2008 r. w sprawie
    stosowania postanowień art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze późn. zm.); Dz. Urz.
    Min. Fin. Nr 3, poz. 27), wskazującej desygnaty pojęcia „zasoby mieszkaniowe”, przez
    które należy rozumieć:

        znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do
        nich pomieszczeniami, wyposażenie techniczne jak np. dźwigi osobowe i towarowe,
        aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe,
        strychy, piwnice, komórki, garaże,
        pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z
        administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych
        budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
        kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno
        – remontowe,
        urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki –
        doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo - kanalizacyjnej,
        gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle
        inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice,
        chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i
        zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie
        osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia),
        grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są
        budynki mieszkalne (lub inne urządzenia zapewniające ich funkcjonowanie).
    Wskazane nieruchomości, budynki (pomieszczenia), obiekty i urządzeniami służą
    zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i utrzymaniu zasobów mieszkaniowych. Tym
    samym związane z nimi opłaty otrzymane przez Wspólnotę mieszkaniową i
    sfinansowane z nich wydatki stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami
    mieszkaniowymi, będące jednocześnie przychodami i kosztami podatkowymi (art. 12
    ust. 1 pkt 1, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 ustawy o CIT). Powstały dochód podatkowy
    będzie wolny od podatku dochodowego, o ile zostanie przeznaczony i wydatkowany na
    cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44
    ustawy o CIT.
    Zastosowana wykładnia językowa pojęć „zasoby mieszkaniowe” i „gospodarka zasobami
    mieszkaniowymi”, znajdująca potwierdzenie w Interpretacji ogólnej wskazuje, że zakres
    tych pojęć należy ustalać w oparciu o kryterium funkcjonalności. Zasobem
    mieszkaniowym są budynki mieszkalne i lokale mieszkalne w takich budynkach oraz
    wszystko to, co jest z nimi funkcjonalnie związane (garaże, parkingi), i w sposób
    bezpośredni umożliwia tym budynkom i lokalom spełnianie funkcji mieszkalnych.
    Dodatkowo, skorzystanie ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    44 ustawy o CIT, nie jest uzależnione od ziszczenia się warunku członkostwa we
    Wspólnocie. Przepis ten statuuje zwolnienie podatkowe w obszarze dotyczącym zasobów
    mieszkaniowych, nie odnosząc się do statusu osób, które te zasoby użytkują. Przyjęcie
    odmiennej oceny prowadzi do zawężenia literalne znaczenie pojęcia „przeznaczenia
    dochodów”, i skutkuje nieuprawnionym wprowadzeniem dodatkowego warunku dla
    stosowania przedmiotowego zwolnienia.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że uchwałą z dnia (...) Zarząd Wspólnoty
    został upoważniony do wydzielenia dodatkowych dwóch miejsc postojowych i zawarcia
    umowy na wyłączność do korzystania z wyłonionymi na licytacji członkami wspólnoty. W
    dniu (...) zostały zawarte 2 umowy o podział do korzystania z nieruchomości wspólnej na
    łączną kwotę (...) zł. W dniu (...) wniesiono opłatę tytułem CIT 8. Wpływy uzyskane z tytułu

    zawartych umów ((...) zł) zasiliły fundusz remontowy wspólnoty. Wykonano ogrodzenie,
    zainstalowano szlaban, zakupiono wiaty śmietnikowe oraz inne elementy małej
    architektury.
    Wspólnota w uzupełnieniu doprecyzowała, że umowa na korzystanie z 2 miejsc
    postojowych zawarta została z 2 właścicielami lokali mieszkalnych oraz, że dochody, o
    których mowa we wniosku zostały w całości przeznaczone (wydatkowane) na cele związane
    z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Wspólnoty. Wskazali Państwo również, że w
    zasobach Wspólnoty znajdują się 119 lokale mieszkalne i 2 użytkowe.
    Wskazać należy, że lokale użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych.
    Podkreślenia wymaga, że funkcja mieszkaniowa jest zasadniczą cechą wyróżniającą dla
    uznania, że mamy do czynienia z zasobem mieszkaniowym. Tymczasem lokale użytkowe
    nie należą do żadnej ze wskazanych wyżej grup pomieszczeń pozostałych i urządzeń
    wchodzących w skład budynku mieszkalnego lub znajdujących się poza nim, których
    istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców
    (ułatwiających im dostęp do budynku mieszkalnego, zapewniających sprawne jego
    funkcjonowanie oraz administrowanie).
    Dla zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 updop,
    podstawowym warunkiem jest uzyskanie przysporzenia ze źródła jakim jest zasób
    mieszkaniowy. Stosownie do art. 13 ustawy o własności lokali, każdy właściciel z osobna
    ponosi wydatki związane zarówno z utrzymaniem jego lokalu, jak i zobowiązany jest
    uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, a
    wspólnota mieszkaniowa zobowiązana jest do rozliczenia tych wpływów na
    poszczególnych właścicieli. Charakter lokalu determinuje, czy źródłem przysporzenia
    uzyskanego od konkretnego właściciela na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości
    wspólnej jest gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
    W tym miejscu należy podkreślić, że norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy
    stanowi formę ulg podatkowych, która stanowi wyjątek od zasady równości i
    powszechności opodatkowania. Tym samym powinna być interpretowana w sposób
    niezwykle precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.
    Odnosząc się do przedstawionych powyżej rozważań należy wskazać, że wpłaty z tytułu
    najmu miejsc postojowych otrzymane od właścicieli lokali mieszkalnych należących do
    Wspólnoty, przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych (fundusz remontowy),
    mogą podlegać zwolnieniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop. Są to bowiem dochody
    osiągnięte z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które zostały przeznaczone na cele
    związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, zatem, spełniają przesłanki, o których
    mowa w ww. przepisie.
    Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
    Przechodząc natomiast do kwestii objętej pytaniem dotyczącym ustalenia czy Wspólnocie
    przysługuje zwrot wpłaconego podatku dochodowego (CIT 8) od umowy na podział do
    korzystania dla dwóch miejsc postojowych należy wskazać, że kwestię złożenia korekty
    zeznania rocznego regulują przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (Dz.U z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej,
      1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
      § 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej,
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:

      deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia,
      sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie
      przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci;
    Na podstawie art. 81b § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej:
      1. Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
      1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
      podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
      2) przysługuje nadal po zakończeniu:
    Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie
    zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie
    zeznania korygującego.
    W tym miejscu należy wskazać, że zwrot nadpłaconego podatku regulują przepisy
    Ordynacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Za nadpłatę uważa się kwotę:
      1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
      2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której
      mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o
      ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
      podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od
      należnej.
    Stosowanie do art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej,
      1. Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
      1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
      należnej;
    A zgodnie z art. 73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej,
      Nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego - dla podatników podatku
      dochodowego;
    W myśl art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej,
      Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania
      (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    W myśl natomiast art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej,
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że Wspólnota może ubiegać się o
    zwrot zapłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za okres nie objęty
    przedawnieniem zobowiązania podatkowego, poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie
    nadpłaty i skorygowanie złożonych uprzednio zeznań (deklaracji) podatkowych.
    Natomiast Organ nie może ocenić czy Wspólnocie przysługuje zwrot wpłaconego podatku
    od umowy na podział do korzystania dla dwóch miejsc postojowych, ponieważ to leży w
    kompetencji Naczelnika Urzędu Skarbowego nie zaś Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej.

    Wobec powyższego stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
        Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
        prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1)z zastosowaniem art. 119a;
      2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.