Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.956.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku
z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
usługi-usługi zwolnione
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego
    VAT w związku z realizacją projektu pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Instytut „...” ul. ... będący Wnioskodawcą (dalej „Wnioskodawca” lub „Instytut”), utworzony
    został na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia (...). Instytut jest państwową
    jednostką organizacyjną, wyodrębnioną pod względem prawnym, organizacyjnym i
    ekonomiczno-finansowym.
    Instytut posiada osobowość prawną i działa na podstawie:
      ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (t. j. Dz. U. 2016 poz.
      371);
      ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r.
      poz. 1668);
      ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2011 r. Nr 112,
      poz. 654, z późn. zm.);
      ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz.
      1223, z późn. zm.);
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646);
      ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz.
      U. 2016 poz. 2259 z późn. zm.);
      statutu Instytutu.
    Nadzór nad Instytutem sprawuje Minister Zdrowia. Przedmiotem działania Instytutu jest
    m.in. (...). Instytut jest (...). Do podstawowej działalności Instytutu należy: (...).
    W związku z prowadzoną działalnością podstawową Instytut może:
      1) upowszechniać wyniki badań naukowych i prac rozwojowych;
      2) wykonywać badania i analizy oraz opracowywać opinie i ekspertyzy w zakresie
        prowadzonych badań naukowych i prac rozwojowych;
      3) opracowywać oceny dotyczące stanu i rozwoju poszczególnych dziedzin nauki i
        techniki oraz sektorów gospodarki, które wykorzystują wyniki badań naukowych i
        prac rozwojowych oraz w zakresie wykorzystywania w kraju osiągnięć światowej
        nauki i techniki;
      4) prowadzić działalność normalizacyjną, certyfikacyjną i aprobacyjną;
      5) prowadzić i rozwijać bazy danych związane z przedmiotem działania Instytutu;
      6) prowadzić działalność w zakresie informacji naukowej, technicznej i ekonomicznej,
        wynalazczości oraz ochrony własności przemysłowej i intelektualnej, a także
        działalność wspierającą innowacyjność przedsiębiorstw;
      7) wytwarzać w związku z prowadzonymi badaniami naukowymi i pracami
        rozwojowymi aparaturę, urządzenia, materiały i inne wyroby oraz prowadzić
        walidację metod badawczych, pomiarowych oraz kalibrację aparatury;
      8) opracowywać i wydawać opinie o wyrobach;
      9) inicjować i współdziałać merytorycznie w przygotowywaniu założeń do aktów
        prawnych oraz innych dokumentów dotyczących opieki zdrowotnej;

      10) prowadzić działalność wydawniczą związaną z prowadzonymi badaniami
        naukowymi i pracami rozwojowymi.
    Instytut, poza wymienionymi wyżej zadaniami, może również prowadzić:
      kształcenie w szkole doktorskiej i na studiach podyplomowych, związane z
      prowadzonymi przez Instytut badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi,
      inne formy kształcenia - na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668).
    Ponadto Instytut może prowadzić działalność taką jak:
      uczestniczenie w systemie ochrony zdrowia poprzez udzielanie świadczeń
      zdrowotnych, w szczególności świadczeń profilaktycznych, diagnostycznych oraz
      leczniczych szpitalnych i ambulatoryjnych, a także tworzenie warunków
      organizacyjnych i technicznych do realizacji zadań leczniczych na potrzeby obronne
      państwa,
      opiniowanie produktów kosmetycznych, preparatów biologicznych do celów
      medycznych, odżywczych suplementów diety, żywności dla niemowląt, środków
      dezynfekcyjnych do celów higienicznych, preparatów bakteriologicznych do celów
      medycznych i weterynaryjnych, produktów mlecznych i zbożowych zawartych w tej
      klasie, zabawek dla dzieci, aparatury rehabilitacyjnej do ciała i diagnostycznej do
      celów medycznych, aparatów i instrumentów medycznych, odzieży specjalnej
      używanej w salach operacyjnych lub do innych celów medycznych, bielizny osobistej
      i rajstop, produktów spożywczych i przemysłowych, rekomendowanych pacjentom
      Instytutu,
      świadczenie usług hotelarskich polegającą w szczególności na:
        · zapewnieniu miejsc hotelowych dla pracowników zatrudnionych w Instytucie;
        · prowadzeniu działalności hotelarskiej dla gości z zewnątrz oraz dla rodziców i
          opiekunów dzieci, którym Instytut udziela świadczeń zdrowotnych;
        · prowadzeniu innej działalności usługowej i handlowej.
    Ponadto Instytut jest podmiotem leczniczym, w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991). Głównym obszarem
    działalności Instytutu jest świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia. Do
    podstawowych zadań Instytutu należy organizowanie i udzielanie świadczeń zdrowotnych
    służących zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz innych działań
    medycznych, wynikających z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących
    zasady ich wykonywania osobom, których stan zdrowia tego wymaga.
    Zakres udzielanych przez Instytut świadczeń zdrowotnych wynika ze statutu oraz wpisu do
    rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.
    Instytut świadczy profesjonalną pomoc medyczną zarówno mieszkańcom regionu, jak i
    pacjentom z całego kraju (ponad 10% pacjentów pochodzi spoza województwa ...). W
    jednostce funkcjonuje unikalna w skali kraju integracja (...). Rocznie w Instytucie
    hospitalizowanych jest blisko (...) pacjentów, udziela się także blisko (...) porad
    ambulatoryjnych. Instytut udziela świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków
    publicznych ubezpieczonym oraz innym osobom uprawnionym do tych świadczeń w
    oparciu o kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia. Instytut należy do sieci szpitali

    (kategoria: szpitale ogólnopolskie) i posiada kontrakt z NFZ nr (...) obowiązujący do (...) i
    ma zagwarantowane środki na działalność zarówno w formie ryczałtu szpitalnego, w
    ramach pakietu onkologicznego a także na świadczenia limitowane np. świadczenia
    diagnostyki i leczenia onkologicznego poza pakietem onkologicznym.
    Instytut jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej „Podatek VAT”), o
    którym mowa w art. 15 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1570 z późn. zm.) (dalej „Ustawa VAT”). Świadczone przez Instytut usługi w
    zakresie opieki medycznej, stanowią podstawowy i dominujący zakres prowadzonej
    działalności. Usługi te podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43. ust. 1
    pkt 18 Ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnione od podatku są usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związanymi,
    wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Instytut świadczy również usługi kształcenia kadr medycznych, które podlegają zwolnieniu
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 pkt c) Ustawy o VAT jako usługi kształcenia zawodowego
    lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w całości ze środków publicznych.
    Poza działalnością podstawową w zakresie świadczeń zdrowotnych zwolnionych z podatku
    VAT, Instytut świadczy usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach
    ogólnych, w szczególności wynajmuje powierzchnię użytkową w niektórych należących do
    Instytutu budynkach na cele związane z działalnością gastronomiczną (bary), a także
    paczkomaty i automaty do wydawania napojów i przekąsek oraz wynajmuje basen i
    świadczy usługi parkingowe. Instytut świadczy również usługi w zakresie badań klinicznych
    oraz usługi krótkotrwałego zakwaterowania.
    Udział sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem Szpitala jest marginalny. Instytut
    prowadzi również działalność badawczo-rozwojową w obszarze badań naukowych i prac
    rozwojowych, która nie spełnia przesłanek definicji działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 Ustawy VAT oraz która nie podlega opodatkowaniu Podatkiem VAT.
    Wniosek dotyczy budynku A (Szpital ...) oraz budynku B (Szpital ...), w których prowadzona
    jest zarówno działalność zwolniona z podatku VAT, działalność opodatkowana Podatkiem
    VAT (m.in. w zakresie najmu) oraz działalność badawczo-rozwojowa, która nie spełnia
    przesłanek działalności gospodarczej oraz nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ze względu na prowadzenie przez Instytut badań naukowych i prac rozwojowych, które
    nie spełniają przesłanek definicji działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2
    Ustawy VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
    (z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz
    celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy VAT), Instytut zobowiązany jest do
    stosowania proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a Ustawy VAT (dalej
    „Prewspółczynnik”). Prewspółczynnik został obliczony na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17.12.2015 roku w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (dalej „Rozporządzenie”) i został ustalony na poziomie
    przekraczającym 99%. Zgodnie z art. 86 ust. 2g Ustawy VAT Prewspółczynnik zaokrągla się
    w górę do najbliższej liczby całkowitej co oznacza, że Prewspółczynnik wynosi 100%.
    Ze względu na strukturę sprzedaży opartej w zdecydowanej większości na świadczeniu
    usług zwolnionych z Podatku VAT, Instytut stosuje odliczenie częściowe podatku
    naliczonego na podstawie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 1-6 Ustawy o
    VAT (dalej „Proporcja”). Proporcja w rozumieniu art. 90 ust. 3 Ustawy VAT nie przekracza
    2%. Zgodnie z art. 90 ust. 4 Ustawy VAT, proporcję zaokrągla się w górę do najbliższej
    liczby całkowitej co oznacza, iż proporcja wynosi 2%. Na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2
    Ustawy VAT, w przypadku gdy proporcja nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać,
    że proporcja ta wynosi 0%. Instytut korzysta z tego prawa i uznaje, iż Proporcja wynosi 0%.

    Oznacza to, że Instytut stosuje Proporcję na poziomie 0%. W efekcie Instytut nie ma prawa
    do obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony.
    W roku 2019 Instytut złożył do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
    Wodnej (dalej NFOŚiGW) wniosek o dotację na realizację projektu „...” w ramach programu
    (...) (dalej „Projekt”). Dnia (...) została podpisana umowa na dofinansowanie Projektu.
    Celem Projektu jest (...). W związku z faktem, iż od momentu złożenia wniosku o
    dofinansowanie do podpisania umowy dofinansowania minęły 3 lata zaś potrzeby
    Instytutu w zakresie inwestycji zmieniły się, Instytut wystąpił do NFOŚiGW o zmianę
    zakresu rzeczowego. Dnia (...) r. został podpisany aneks do umowy dofinansowania,
    zgodnie z którym Projekt obejmie dwa budynki Instytutu – budynek A (Szpital ...) i budynek
    B (Szpital ...).
    W ramach Projektu planowane jest przeprowadzenie następujących zadań:
      instalacja pomp ciepła,
      modernizacja węzłów cieplnych,
      montaż instalacji fotowoltaicznej,
      modernizacja oświetlenia – wymiana na LED,
      instalacja ciepłociągów od jednostek zewnętrznych pomp ciepła do węzłów w
      budynkach A i B,
      instalacja magazynów energii,
      instalacja systemu BMS,
      montaż agregatów chłodniczych z montażem rurociągów (tylko budynek B).
    Towary i usługi zakupione w ramach Projektu będą dotyczyły realizacji Projektu w
    budynkach A i B tj. budynkach wykorzystywanych do czynności zwolnionych z Podatku
    VAT i w nieznacznym zakresie do czynności opodatkowanych Podatkiem VAT (tj. wynajem
    pomieszczeń w większości na działalność pomocniczą np. dostawca cateringu, apteka,
    kiermasze, paczkomaty i automaty z żywnością, bary, badania kliniczne, basen,
    sterylizacja, krótkotrwałe zakwaterowanie, kserokopie dokumentacji medycznej).
    Ze względu na ustalenia Proporcji na poziomie 0%, Instytutowi nie będzie przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i
    usług.
    Reasumując:
    1) Instytut będzie wskazany jako nabywca na fakturach dokumentujących zakupy
    związane z realizacją Projektu.
    2) W związku z faktem, że Proporcja nie przekracza 2%, Instytut na podstawie art. 90 ust.
    10 pkt 2 Ustawy VAT uznaje, że Proporcja wynosi 0%.
    3) Instytut nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT na podstawie
    faktur dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją Projektu.
    W związku z koniecznością ustalenia czy koszt Podatku VAT związany z realizacją Projektu,
    stanowi tzw. koszt kwalifikowany, konieczne jest ustalenie czy Instytut będzie miał
    możliwość odliczenia w jakiejkolwiek części, podatku naliczonego VAT na podstawie faktur
    dokumentujących zakup towarów i usług wykorzystywanych w realizacji Projektu
    zakładając, iż Instytut rezygnuje z prawa do odliczenia uznając na podstawie art. 90 ust. 10
    pkt 2 Ustawy VAT, że proporcja wynosi 0%.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Instytut będzie miał możliwość odliczenia (w tym w
    części) Podatku naliczonego VAT na podstawie faktur dokumentujących zakup towarów i

    usług związanych z realizacją Projektu przy założeniu, że w obu budynkach tj. budynku A i
    budynku B będzie prowadzona działalność zwolniona z Podatku VAT, działalność
    opodatkowana Podatkiem VAT oraz działalność badawczo-rozwojowa niepodlegająca
    opodatkowaniu Podatkiem VAT, Prewspołczynnik po zaokrągleniu wyniesie 100%, a
    wyliczona Proporcja o której mowa w art. 90 ust. 3 Ustawy o VAT, wyniesie mniej niż 2% i
    Instytut uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 Ustawy o VAT, że Proporcja wynosi 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Instytut nie będzie miał możliwości odliczenia (w tym w części) podatku naliczonego VAT,
    zapłaconego na podstawie faktur dokumentujących zakup towarów i usług
    wykorzystywanych w realizacji Projektu zarówno w budynku A jak i w budynku B, jeżeli
    wyliczona Proporcja nie przekroczy 2% i Instytut na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 Ustawy
    VAT uzna, iż Proporcja wynosi 0%.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei na podstawie
    art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) Ustawy VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług. W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy VAT podatnikami są m.in. osoby prawne (Instytut)
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności. W ust. 2 tego samego artykułu zawarta została
    definicja działalności gospodarczej zgodnie z którą, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 Ustawy VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 Ustawy o VAT. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Ponadto prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje pod
    warunkiem spełnienia przez podatnika zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 Ustawy VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art.
    88 Ustawy VAT, który określa listę wyjątków pozbawiających podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Podstawowym
    warunkiem odliczenia podatku naliczonego VAT jest związek jaki musi zaistnieć pomiędzy
    zakupionymi towarami i usługami, a wykorzystywaniem tych towarów i usług do czynności
    opodatkowanych Podatkiem VAT, gdyż zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT odliczenie
    przysługuje tylko w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Tak więc dla wystąpienia prawa do odliczenia podatku
    naliczonego konieczne jest, aby zakup towarów i usług miał związek z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych Podatkiem VAT. Musi to być niewątpliwy i bezsporny związek z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Ustawa VAT wyłącza zatem możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego VAT związanego z towarami i usługami, które

    nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych z podatku oraz czynności niepodlegających
    opodatkowaniu, a także w przypadkach gdy ustawodawca wyłączył prawo do odliczenia tj.
    w przypadkach określonych w art. 88 Ustawy VAT. Wykluczona jest więc możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności
    zwolnionych od Podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 Ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Z regulacji tej
    wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania, niepodlegającej
    opodatkowaniu). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych
    wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT lub niepodlegającymi
    opodatkowaniu, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje.
    Gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej opodatkowanej Podatkiem VAT, jak i działalności nie podlegającej
    opodatkowaniu Podatkiem VAT, a przyporządkowanie ich wyłącznie i w całości do
    działalności opodatkowanej nie jest możliwe, podatnik winien ustalić wartość
    przysługującego mu prawa do odliczenia Podatku VAT z zastosowaniem
    Prewspółczynnika. Jeżeli, tak jak w analizowanym zdarzeniu przyszłym, Prewspółczynnik
    wynosi 100% oznacza to, że dla celów Podatku VAT uznaje się, iż podatnik prowadzi
    działalność opodatkowaną.
    Gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej opodatkowanej Podatkiem VAT, jak i działalności zwolnionej z Podatku VAT,
    a przyporządkowanie ich wyłącznie i w całości do działalności opodatkowanej nie jest
    możliwe, podatnik winien ustalić wartość przysługującego mu prawa do odliczenia
    Podatku VAT z zastosowaniem Proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 Ustawy o VAT.
    Proporcję ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie
    uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie
    przysługuje takie prawo.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy Proporcja nie przekroczył
    2% - podatnik ma prawo uznać, że Proporcja wynosi ona 0%. Oznacza to brak prawa do
    odliczenia podatku naliczonego VAT. W budynku A i B Instytut prowadzi i będzie prowadził
    działalność zwolnioną z Podatku VAT oraz w nieznacznym zakresie działalność
    opodatkowaną Podatkiem VAT m.in. usługi najmu powierzchni użytkowych oraz
    działalność badawczo-rozwojową niepodlegającą opodatkowaniu Podatkiem VAT.
    Ponieważ nie będzie możliwe przyporządkowanie zakupionych w ramach realizacji
    Projektu towarów i usług odrębnie do działalności zwolnionej i odrębnie do działalności
    opodatkowanej Podatkiem VAT oraz działalności badawczo-rozwojowej, zastosowanie
    będzie miał Prewspółczynnik oraz Proporcja określona zgodnie z art. 90 ust. 3 Ustawy VAT.
    W związku z realizacją Projektu w przypadku budynku A i B Instytut nie będzie miał
    możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT (nawet w części) przy założeniu, że
    Prewspółczynnik wynosi 100%, a Proporcja nie przekracza 2% i Instytut na podstawie art.
    90 ust. 10 pkt 2 Ustawy VAT uzna, że Proporcja wynosi 0%.

    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 Ustawy VAT w przypadku gdy Proporcja nie przekracza 2%
    podatnik ma prawo odliczyć podatek naliczony w wysokości wynikającej z wyliczonej
    Proporcji (po uprzednim zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby całkowitej na podstawie
    art. 90 ust. 4 Ustawy VAT) albo uznać, że Proporcja wynosi 0% i w takim przypadku
    podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli Instytut korzystając z
    przysługującego mu na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2) Ustawy VAT prawa uzna, że
    Proporcja wynosi 0% to nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT
    (nawet w części) z faktur dokumentujących zakup towarów i usług wykorzystywanych w
    realizacji Projektu w budynku A i B.
    Stanowisko to potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej „Dyrektor KIS”) m.
    in. w interpretacji indywidualnej z dnia 05.05.2022 roku sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.96.2022.1.AG, która dotyczyła analogicznego przypadku tj. wydatków na realizację
    projektu termomodernizacji budynku, w którym szpital prowadził działalność zwolnioną
    (opieka medyczna) oraz opodatkowaną Podatkiem VAT (najem powierzchni). W
    interpretacji tej czytamy „Należy zatem stwierdzić, że jeżeli skorzystają Państwo z
    przysługującego uprawnienia określonego przez ustawodawcę w art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, i uznają Państwo, że proporcja obliczona na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy
    wynosi 0%, to nie będzie przysługiwać Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług związanych z
    działalnością zwolnioną i opodatkowaną”.
    Analogiczne stanowisko w podobnym przypadku wyraził Dyrektor KIS w interpretacji z
    dnia 01.03.2021 roku, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.5.2021.2.ŻR, wskazując, że: „Przenosząc
    powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że skoro
    Wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu uprawnienia określonego przez
    ustawodawcę w art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy i uznał, że proporcja obliczona na podstawie
    art. 90 ust. 2-8 ustawy wynosi 0%, to Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizowanym
    projektem”.
    Również w piśmie z dnia 10.06.2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.397.2025.1.JK w którym
    Dyrektor KIS w odpowiedzi na pytanie podatnika „Czy Powiatowi będzie przysługiwało
    prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z Inwestycją, przy
    założeniu, że wyliczony prewspółczynnik (dla jednostki administrującej majątkiem
    Inwestycji), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, wyniesie mniej niż 2% i Powiat
    uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, że wynosi on
    0%?”, uznając stanowisko podatnika za prawidłowe stwierdził, że „Jak wynika z
    okoliczności rozpatrywanej sprawy, wyliczona dla Państwa Starostwa proporcja nie
    przekracza 2%, na skutek czego możecie Państwo uznać na podstawie art. 86 ust. 2g w zw.
    z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, że proporcja ta wynosi 0%. Zatem w takiej sytuacji nie będą
    mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    przedmiotowym projektem.”
    Mimo, iż sprawa dotyczyła tzw. prewspółczynnika to stanowisko Dyrektora KIS ma
    zastosowanie również do proporcji, ponieważ dotyczy tego samego przepisu tj. art. 90 ust.
    10 pkt 2) Ustawy VAT, który na podstawie art. 86 ust. 2g Ustawy VAT ma odpowiednie
    zastosowanie do tzw. Prewspółczynnika.
    Dodatkowo należy również zauważyć, że zakupione w ramach Projektu towary i usługi
    zostaną wykorzystane do modernizacji i wykonania instalacji poprawiających efektywność
    energetyczną budynku, co ma wpływ na świadczenie usług zwolnionych tj. efekty tej
    modernizacji wpływają na działalność podstawową Instytutu jaką jest świadczenie usług w
    zakresie opieki medycznej, ale nie mają żadnego wpływu na świadczenie usług
    opodatkowanych Podatkiem VAT np. usług wynajmu pomieszczeń w budynku A i B pod
    automaty wydające napoje i przekąski. Oznacza to, że zakupione w ramach Projektu

    towaru i usługi zostaną wykorzystane wyłączenie do działalności zwolnionej, co skutkuje
    brakiem prawa odliczenia podatku naliczonego z tych faktur. Potwierdza to stanowisko
    Dyrektor KIS.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 6.06.2023 roku (nr 0111-KDIB3-1.4012.271.2023.2.
    MG), dotyczącej analogicznego stanu faktycznego czytamy „W omawianej sprawie warunki
    uprawniające do odliczenia podatku naliczonego wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy nie
    będą spełnione, ponieważ nabyte przez Państwa towary i usługi w ramach realizowanego
    projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, bowiem -
    jak wynika z Państwa wniosku - będą one wykorzystywane do czynności zwolnionych z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a efekty projektu będą służyć tylko i
    wyłącznie działalności zwolnionej z VAT. Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy nie będą
    Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku realizacją przedmiotowego projektu. Podobne stanowisko zajął
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 27.09.2023 roku (nr 0114-KDIP4-
    3.4012.366.2023.1.KŁ).
    Reasumując, należy stwierdzić , że w opisanym zdarzeniu przyszłym Instytut nie będzie
    miał możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu zakupu towarów i usług w
    ramach Projektu, ponieważ towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu, a także
    jego efekty nie będą służyły do działalności opodatkowanej Podatkiem VAT, a Proporcja
    określona zostanie na poziomie 0%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w
    jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,

    określonych w art. 88 ustawy o VAT. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jeden z nich wskazany został w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. Mieszczą się tutaj
    również działania, czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże
    niegenerujące opodatkowania podatkiem. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę
    działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy,
    czy nieodpłatna działalność statutowa. W celach działalności gospodarczej mieścić się
    będą również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej
    („towarzyszące” tej działalności), niezależnie od tego czy ostatecznie bezpośrednio
    generują opodatkowanie VAT.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Według art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Natomiast według art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.

    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie delegacji ustawowej określonej ww. przepisem wydane zostało
    rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane
    dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej ,,
        sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte
    się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje
    kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle § 7 rozporządzenia:
      W przypadku instytutu badawczego, jako sposób określenia proporcji uznaje się
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / A + B
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej instytutu badawczego,
      B – sumę wykorzystanych przez instytut badawczy środków obejmującą:
      1) subwencje, dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone w danym
        roku przez ten instytut na zadania związane z działalnością naukową lub
        kształceniem w szkole doktorskiej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20
        lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, których realizacja nie mieści
        się w działalności gospodarczej,
      2) dotacje i inne środki o podobnym charakterze przeznaczone na realizację przez
        ten instytut w danym roku badań naukowych, prac rozwojowych lub innych
        zleconych zadań, których realizacja nie mieści się w działalności gospodarczej
      – z wyłączeniem środków finansowych przeznaczonych na stypendia dla
      doktorantów.

    Według § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
          odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          eksportu towarów,
          wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej
    podatkiem VAT i zwolnionej od podatku) oraz działalności innej niż gospodarcza.
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną,
    podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości,
    natomiast w przypadku wydatków związanych z działalnością inną niż gospodarcza lub
    zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje
    w ogóle. Natomiast w przypadku, gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności gospodarczej nie jest możliwe
    podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz
    zwolnionych od podatku, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,

      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    W myśl art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Stosownie do art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Według art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 8 ustawy:
      Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
      mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy
      niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
      kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są
      obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w
      terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja
      została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W świetle art. 90 ust. 9 ustawy:
      Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
      kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
    Jak stanowi art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku
    Na mocy art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że jesteście Państwo Instytutem utworzonym na podstawie
    rozporządzenia Rady Ministrów z dnia (...). Instytut „...” jest państwową jednostką
    organizacyjną, wyodrębnioną pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-
    finansowym.
    Przedmiotem Państwa działania jest m.in. prowadzenie badań naukowych i prac
    rozwojowych, wdrożeniowych, szkoleń podyplomowych, uczestniczenie w systemie
    ochrony zdrowia ukierunkowanym na potrzeby opieki zdrowotnej. Mogą Państwo również
    prowadzić:
      kształcenie w szkole doktorskiej i na studiach podyplomowych, związane z
      prowadzonymi przez Instytut badaniami naukowymi i pracami rozwojowymi,
      inne formy kształcenia - na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668).
    Jesteście Państwo podmiotem leczniczym, w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia
    2011 r. o działalności leczniczej. Głównym obszarem Państwa działalności jest świadczenie
    usług w zakresie ochrony zdrowia. Jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej „Podatek VAT”), o którym mowa w art. 15 ustawy. Świadczone przez
    Państwa usługi w zakresie opieki medycznej, stanowią podstawowy i dominujący zakres
    prowadzonej działalności. Usługi te podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie
    art. 43. ust. 1 pkt 18 ustawy.
    Poza działalnością podstawową w zakresie świadczeń zdrowotnych zwolnionych z podatku
    VAT, świadczą Państwo usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach
    ogólnych, w szczególności wynajmują powierzchnię użytkową w niektórych należących do
    Państwa budynkach na cele związane z działalnością gastronomiczną (bary), a także
    paczkomaty i automaty do wydawania napojów i przekąsek oraz wynajmuje basen i
    świadczy usługi parkingowe. Świadczą Państwo również usługi w zakresie badań
    klinicznych oraz usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Udział sprzedaży opodatkowanej
    w sprzedaży ogółem jest marginalny. Prowadzą Państwo również działalność badawczo-
    rozwojową w obszarze badań naukowych i prac rozwojowych, która nie spełnia przesłanek
    definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy oraz która nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Podali Państwo, że w budynku A (Szpital ...) oraz budynku B (Szpital ...) objętych
    wnioskiem, w których realizowany jest projekt pn. „...” prowadzona jest zarówno
    działalność zwolniona z podatku VAT, działalność opodatkowana podatkiem VAT (m.in. w
    zakresie najmu) oraz działalność badawczo-rozwojowa, która nie spełnia przesłanek
    działalności gospodarczej oraz nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Ze względu na
    prowadzenie przez Państwa badań naukowych i prac rozwojowych, które nie spełniają
    przesłanek definicji działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, w
    przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, są Państwo
    zobowiązani do stosowania proporcji o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy (dalej
    „Prewspółczynnik”). Prewspółczynnik został obliczony na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17.12.2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (dalej „Rozporządzenie”) i został ustalony na poziomie
    przekraczającym 99%. Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy prewspółczynnik zaokrągla się w
    górę do najbliższej liczby całkowitej co oznacza, że prewspółczynnik wynosi 100%.
    Ze względu na strukturę sprzedaży opartej w zdecydowanej większości na świadczeniu
    usług zwolnionych z podatku VAT, stosują Państwo odliczenie częściowe podatku
    naliczonego na podstawie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 1-6 ustawy
    (dalej „Proporcja”). Proporcja w rozumieniu art. 90 ust. 3 ustawy nie przekracza 2%.
    Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję zaokrągla się w górę do najbliższej liczby
    całkowitej co oznacza, iż proporcja wynosi 2%. Na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy,
    w przypadku gdy proporcja nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja
    ta wynosi 0%. Korzystają Państwo z tego prawa i uznają, że Proporcja wynosi 0%. Oznacza
    to, że stosują Państwo Proporcję na poziomie 0% i w efekcie nie mają Państwo prawa do
    obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony.
    W ramach Projektu planowane jest przeprowadzenie następujących zadań:
      instalacja pomp ciepła,
      modernizacja węzłów cieplnych,
      montaż instalacji fotowoltaicznej,
      modernizacja oświetlenia – wymiana na LED,
      instalacja ciepłociągów od jednostek zewnętrznych pomp ciepła do węzłów w
      budynkach A i B,
      instalacja magazynów energii,
      instalacja systemu BMS,
      montaż agregatów chłodniczych z montażem rurociągów (tylko budynek B).
    Będą Państwo wskazani jako nabywca na fakturach dokumentujących zakupy związane z
    realizacją Projektu.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia (w tym w części) podatku naliczonego
    VAT w związku z realizacją Projektu przy założeniu, że w obu budynkach tj. budynku A i
    budynku B będzie prowadzona działalność zwolniona z podatku VAT, działalność
    opodatkowana podatkiem VAT oraz działalność badawczo-rozwojowa niepodlegająca
    opodatkowaniu podatkiem VAT, Prewspołczynnik po zaokrągleniu wyniesie 100%, a
    wyliczona Proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, wyniesie mniej niż 2% i uznają
    Państwo, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, że Proporcja wynosi 0%.
    Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających

    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy. W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku,
    należy mieć na uwadze uregulowania zawarte
    w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości i nabywanych w ramach realizacji Projektu towarów
    i usług, dla których nie są Państwo w stanie wyodrębnić kwot podatku naliczonego w
    zakresie, w jakim służą one do wykonywania w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku VAT jak również co
    celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT), przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego zgodnie
    ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i nast. ustawy z
    uwzględnieniem § 7 rozporządzenia.
    Następnie biorąc pod uwagę, że nabywane towary i usługi wykorzystywane będą w
    ramach działalności zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności
    zwolnionych od podatku, w zakresie, w jakim nie będą Państwo w stanie dokonać
    bezpośredniej alokacji podatku do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku,
    powinni Państwo dokonać odliczenia podatku naliczonego w oparciu o zasady wskazane
    w art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem
    niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji, gdy proporcja wyliczona przez Państwa
    zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekroczy 2%, to na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, będą mieli Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji – w takiej sytuacji będą mieli
    Państwo prawo wyboru, czy będą Państwo dokonywać odliczenia w oparciu o wyliczoną
    proporcję, czy też zrezygnują z tego prawa i nie będą odliczać podatku naliczonego.
    Jak podano w opisie sprawy – skoro proporcja nie przekroczyła 2%, to uznają Państwo, że
    proporcja ta wynosi 0% zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy i rezygnują Państwo z
    odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji.
    W związku z powyższym, w sytuacji gdy w obu budynkach objętych realizowanym
    projektem tj. budynku A i budynku B będzie prowadzona działalność zwolniona z podatku

    VAT, działalność opodatkowana podatkiem VAT oraz działalność badawczo-rozwojowa
    niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT i jak Państwo wskazali - Prewspołczynnik
    po zaokrągleniu wyniesie 100%, a wyliczona Proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 3
    ustawy, wyniesie mniej niż 2% i uznają Państwo, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy,
    że Proporcja wynosi 0% to uznać należy, że nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Projektu pn. „...”.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem okoliczność, że towary i usługi zakupione w ramach Projektu dotyczące
    budynku A (Szpital ...) oraz budynku B (Szpital ...), w których prowadzona jest zarówno
    działalność zwolniona z podatku VAT, działalność opodatkowana Podatkiem VAT (m.in. w
    zakresie najmu) oraz działalność badawczo-rozwojowa, która nie spełnia przesłanek
    działalności gospodarczej oraz nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, przyjęto jako
    element opisu sprawy. Przy czym Organ nie dokonywał oceny przyporządkowania
    wykonywanych przez Państwa czynności, w tym wytwarzania energii elektrycznej, do
    poszczególnych kategorii czynności, tj. opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Także okoliczność, że
    podana przez Państwa Proporcja nie przekracza 2%, przyjęto jako element opisu sprawy i
    nie dokonywano oceny prawidłowości tych wyliczeń. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swoją aktualność. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zaznaczam, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy
    podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników w zakresie
    możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych.
    Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.
    Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą jedynie
    pomóc Państwu ocenić, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.