Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-746/16-1/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-10-19
Teza: Czy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć wydatki związane z uiszczaniem wynikających z umowy leasingowej opłat, w tym opłaty wstępnej, opłaty administracyjnej, miesięcznych rat leasingowych oraz opłaty związanej z wykupem przedmiotu leasingu? Czy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć wydatki związane z wykonaniem prac reklamowych - nadruków na jachcie napisów i szyldów, będących oznaczeniem wnioskodawcy i informujących o prowadzonej przez niego działalności? Czy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć wydatki związane z użytkowaniem jachtu, w tym związane z zakupem paliwa, przeglądami, opłatami postojowymi oraz kosztami umowy ubezpieczenia?
Słowa kluczowe: eksploatacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing operacyjny; opłata-opłata administracyjna; opłata-opłata wstępna; reklama
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym źródłem przychodów jest obróbka metali i nakładanie powłok na metale (PKD 25.61.Z), a także produkcja drabin i rusztowań. Firma w roku 2016 dokonała również rozszerzenia zakresu działalności poprzez wpisanie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wykonywania działalności w przedmiocie wypożyczania i dzierżawy sprzętu rekreacyjnego i sportowego (PKD 77.21.Z) i świadczenia usług transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego (PKD 50.30.Z). Dotychczas działalność ta nie została podjęta. W celu rozpoczęcia takowej działalności a także nadania rangi i prestiżu swojej firmie Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie Jacht Motorowy, który będzie gospodarczo wykorzystywany m.in. w celu jego wynajmu. W ramach umowy leasingu operacyjnego finansujący nabędzie jacht motorowy, który odda korzystającemu do używania na czas określony umową w zamian za zapłatę opłaty wstępnej oraz 69 miesięcznych opłat leasingowych. Korzystającemu będzie przysługiwała również opcja nabycia przedmiotu leasingu od finansującego, po upływie trwania umowy za zapłatą oznaczonej w umowie ceny wykupu. Wnioskodawca będzie ponosił ww. koszty wynikające z umowy leasingowej a także :

1.  wydatki związane z wykonaniem prac reklamowych: nadruku na jachcie napisów i szyldów, będących oznaczeniem Wnioskodawcy a także informujących o prowadzonej przez niego działalności, w celu promocji tej działalności a także samej firmy,
2.  wydatki związane z użytkowaniem jachtu, w tym związane z zakupem paliwa, przeglądami, opłatami postojowymi oraz zawarciem umowy ubezpieczenia, które Wnioskodawca zobowiązany jest zawrzeć na rzecz finansującego i pokryć związane z tym koszty ubezpieczenia.

Poza wynajmem jachtu zainteresowanym podmiotom w celach rekreacyjnych i turystycznych i uzyskiwaniem z tego tytułu przychodów, Wnioskodawca zamierza również prowadzić na jachcie spotkania z dostawcami a także obecnymi i potencjalnymi klientami swojej firmy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć wydatki związane z uiszczaniem wynikających z umowy leasingowej opłat, w tym opłaty wstępnej, opłaty administracyjnej, miesięcznych rat leasingowych oraz opłaty związanej z wykupem przedmiotu leasingu?
2.  Czy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć wydatki związane z wykonaniem prac reklamowych - nadruków na jachcie napisów i szyldów, będących oznaczeniem wnioskodawcy i informujących o prowadzonej przez niego działalności?
3.  Czy do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, można zaliczyć wydatki związane z użytkowaniem jachtu, w tym związane z zakupem paliwa, przeglądami, opłatami postojowymi oraz kosztami umowy ubezpieczenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Stąd mając na uwadze, iż Wnioskodawca zmierza prowadzić działalność związaną z wynajmem jachtu do celów turystycznych i rekreacyjnych a także wykorzystywać jacht w celu organizowania spotkań i rozmów biznesowych z dostawcami i odbiorcami towarów i usług oferowanych przez Wnioskodawcę a także jako nośnik informacji o prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, występuje związek pomiędzy uzyskaniem czy też zwiększeniem uzyskiwanego przez Wnioskodawcę przychodu a poniesieniem wydatków wskazanych w ww. pytaniach, związanych z korzystaniem i bieżącą eksploatacją jachtu motorowego.

Stąd zdaniem Wnioskodawcy w zakresie sformułowanych pytań wszystkie wskazane wydatki, jako mające ścisły związek z osiąganymi przychodami, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z przychodami, w tym służą zachowaniu lub zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 23 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Kwestie dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z umowami leasingu zostały przez ustawodawcę uregulowane w art. 23a-23l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 23a pkt 1 ww. ustawy, ilekroć w rozdziale 4a ustawy jest mowa o umowie leasingu, rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Z treści art. 23b ust. 1 powołanej ustawy wynika, że opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3.  suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie zaś z art. 23b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.),
2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)
    1.  do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.

Natomiast w myśl art. 23b ust. 3 ww. ustawy, w przypadku finansującego będącego spółką niebędącą osobą prawną ograniczenia, o których mowa w ust. 2, dotyczą także wspólników tych spółek.

W związku z powyższym, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 powołanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym także wydatek związany z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej, wszystkich pozostałych rat leasingowych, opłaty administracyjnej, oraz opłaty związanej z wykupem przedmiotu leasingu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym źródłem przychodów jest obróbka metali i nakładanie powłok na metale, a także produkcja drabin i rusztowań. W roku 2016 działalność gospodarcza została rozszerzona o wypożyczanie i dzierżawę sprzętu rekreacyjnego i sportowego oraz świadczenia usług transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego. Dotychczas działalność ta nie została podjęta. W celu rozpoczęcia takowej działalności a także nadania rangi i prestiżu swojej firmie Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę leasingu operacyjnego, którego przedmiotem będzie Jacht Motorowy, który będzie gospodarczo wykorzystywany m.in. w celu jego wynajmu. W ramach umowy leasingu operacyjnego finansujący nabędzie jacht motorowy, który odda korzystającemu do używania na czas określony umową w zamian za zapłatę opłaty wstępnej oraz 69 miesięcznych opłat leasingowych. Korzystającemu będzie przysługiwała również opcja nabycia przedmiotu leasingu od finansującego, po upływie trwania umowy za zapłatą oznaczonej w umowie ceny wykupu. Wnioskodawca będzie ponosił ww. koszty wynikające z umowy leasingowej a także :

1.  wydatki związane z wykonaniem prac reklamowych: nadruków na jachcie napisów i szyldów, będących oznaczeniem Wnioskodawcy a także informujących o prowadzonej przez niego działalności, w celu promocji tej działalności a także samej firmy,
2.  wydatki związane z użytkowaniem jachtu, w tym związane z zakupem paliwa, przeglądami, opłatami postojowymi oraz zawarciem umowy ubezpieczenia, które Wnioskodawca zobowiązany jest zawrzeć na rzecz finansującego i pokryć związane z tym koszty ubezpieczenia.

Poza wynajmem jachtu zainteresowanym podmiotom w celach rekreacyjnych i turystycznych i uzyskiwaniem z tego tytułu przychodów, Wnioskodawca zamierza również prowadzić na jachcie spotkania z dostawcami a także obecnymi i potencjalnymi klientami swojej firmy.

Mając na uwadze zaprezentowany opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie przedmiotowa umowa leasingu spełnia warunki zawarte w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to Wnioskodawca, jako korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym także wydatek związany z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej.

Ponadto, w zakresie wydatków związanych z wykonaniem prac reklamowych tj. wykonaniem nadruków na jachcie napisów i szyldów, będących oznaczeniem Wnioskodawcy a także informujących o prowadzonej przez niego działalności, w celu promocji tej działalności a także samej firmy, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia reprezentacji i reklamy, wobec powyższego należy posłużyć się słownikową definicją tych pojęć. I tak według Słownika Języka Polskiego (red. M. Szymczak, PWN Warszawa 1989) „reprezentacja” to: „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”. Przenosząc definicję słownikową na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że wydatki na reprezentację to wydatki jakie podatnik ponosi w celu kształtowania i utrwalania korzystnego wizerunku firmy na zewnątrz.

Natomiast według ww. słownika „reklama” to: „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję, środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”. Pod pojęciem reklamy należy rozumieć ogół działań podatnika zmierzających do rozpowszechniania pochlebnych informacji o firmie, zaletach jej towarów bądź usług, informacji o miejscach i możliwościach ich nabycia - w celu zwrócenia uwagi na towar lub usługę i zachęcenia do ich zakupu. Może to być realizowane przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Za logo uznać należy znak handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych (por. J. Thomas Russell. W. Ronald Lane, Reklama według Ottona Kleppnera; Wydawnictwo FELBERG SJA, 2000 r., s. 621). Logo może obejmować zarówno nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też nazwę konkretnego produktu lub usługi. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia.

Dzięki logo można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy).

W świetle powyższego, istotne jest rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na reprezentowanie firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), a wydatkami mającymi na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług jego firmy (reklama). Właściwa kwalifikacja wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika. Należy podkreślić, że o zakwalifikowaniu poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, który w swoim własnym interesie winien wykazać istnienie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskiwanymi przychodami oraz brak istnienia ww. przesłanek negatywnych.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na wykonanie nadruków na jachcie, które spełniają funkcję reklamową i – jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku – stanowią nośnik informacji o prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, stanowić mogą koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem tj. w związku z zakupem paliwa, przeglądami, opłatami postojowymi oraz zawarciem umowy ubezpieczenia, należy stwierdzić, że skoro leasing jachtu związany jest z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i jego koszt ponoszony będzie w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, to uznać należy, że wydatki związane z utrzymaniem jachtu ze względu na to, że Wnioskodawca będzie stroną umowy leasingu i to na nim będą spoczywały obowiązki z tytułu realizacji umowy, będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem ich zgodnego z prawem udokumentowania.

Tutejszy organ zastrzega, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.