Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4440-22/14/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-22
Teza: Stawki podatku dla świadczonych usług.
Słowa kluczowe: hala; inwestycje-wydatki inwestycyjne; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

WYDANA W WYNIKU UWZGLĘDNIENIA SKARGI

W związku ze skargą wniesioną w dniu 17 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dni 21 sierpnia 2014 r. znak ITPP1/443-567/14/BK w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług, doręczoną w dniu 26 sierpnia 2014 r. (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.), uwzględnia skargę w całości, zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak ITPP1/443-567/14/BS i uznaje stanowisko Wnioskodawcy **za prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów, wydał na wniosek z dnia 22 maja 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług, indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak ITPP1/443-567/14/BS.

W ww. wniosku przedstawiono stan faktyczny, z którego wynikało, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie PKD 93.13.Z. Od 1 maja 2014 r oferuje usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej. W ramach tej działalności Wnioskodawca rozpoczął sprzedaż karnetów i biletów wstępu na siłownię przy zastosowaniu kasy fiskalnej, opodatkowując sprzedaż stawką VAT 8% w oparciu o art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług – załącznik do ustawy nr 3 pozycja 186. Bilet wstępu uprawnia tylko do pobytu na siłowni i korzystania z dostępnej na niej przyrządów. Wnioskodawca nie ma ani sauny ani nie prowadzi żadnych zajęć aerobowych i mentalnych. Każda osoba, która przychodzi na siłownię sama decyduje co robi, Wnioskodawca nie szkoli i nie prowadzi żadnych kursów.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do rozstrzygnięcia kwestii związanej z zastosowaniem prawidłowej stawki VAT przy świadczeniu wskazanych usług.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo postępuje, w zakresie sprzedaży karnetów i biletów wstępu na siłownię z zastosowaniem podatku VAT w wysokości 8%, gdyż każdy kto kupuje bilet jest uprawniony tylko do pobytu na siłowni i korzystaniu z dostępnych na niej przyrządów, sam decyduje co robi, Wnioskodawca nie szkoli i nie prowadzi żadnego kursu. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo zastosować art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z załącznikiem do ustawy nr 3 do ustawy pozycja 186.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów, w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak ITPP1/443-567/14/BS uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 8 września 2014 r., (data wpływu 11 września 2014 r.) Wnioskodawca wniósł o zmianę interpretacji indywidualnej i stwierdzenie, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2014 r. jest prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi z dnia 14 października 2014 r. znak ITPP1/443W-81/14/MN na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem w dniu 24 listopada 2014 r. (data nadania 17 listopada 2014 r.) za pośrednictwem tutejszego organu Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na wydaną indywidualną interpretację, w której wnosi o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W złożonej skardze zarzucono wydanej interpretacji indywidualnej naruszenie art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez błędną jego wykładnie i niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że sprzedaż karnetów wstępu na siłownie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki 23%, nie zaś wg stawki 8%.

W uzasadnieniu skargi, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, w tym stanu faktycznego, stanowiska Wnioskodawcy zawartego w złożonym wniosku oraz stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy zawartego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca zarzucił organowi, iż w ocenie podatnika stanowisko organu jest błędne i sprzeczne z prawem. Przede wszystkim zauważyć należy, iż przepis poprzez użycie sformułowania „w szczególności” operuje wyliczeniem przykładowym i w sposób jednoznaczny tworzy katalog otwarty usług i wydarzeń do których znajduje on zastosowanie. Niewątpliwie wyliczenie zawarte w w/w przepisie nie ma charakteru zamkniętego.

Należy uznać, iż nawet posiłkowanie się w/w aktami prawnymi w celu ustalenia zakresu usług zawierających się w pojęciu „wstępu” nastąpiło przy przyjęciu błędnego założenia o zamkniętym katalogu rodzaju usług do jakich to określenie znajduje zastosowanie. Zatem również i przywołana w uzasadnieniu interpretacji indywidualnej wykładnia, odwołująca się do przytoczonych przepisów Dyrektywy i Rozporządzenia, a zastosowana przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne, nieuwzględniająca przykładowego charakteru wyliczenia zawartego w art. 32 ust 2 rozporządzenia Rady (UE) jest błędna. Wskazać wypada nadto, że pod poz. 186 zał. nr 3 do ustawy o VAT ujęto, jako podlegające 8% stawce tego podatku - Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu. Stanowisko przyjęte przez organ, wynika z błędnego założenia, iż aby możliwe było zastosowanie stawki VAT 8% przez podatnika, klienci klubu fitness - siłowni powinni wyłącznie biernie w nim przebywać, nie korzystając z wyposażenia tegoż klubu. Jak należy domniemywać, tylko taki wstęp do miejsc typu siłownia, byłby opodatkowany - w zakresie sprzedaży biletów wstępu, czy karnetów stawką podatku 8%. Nie sposób jednakże nie zauważyć, iż działalność klubu fitness czy siłowni nie polega na „sprzedaży” aktywności fizycznej klientów tam przychodzących, a na stworzeniu jedynie warunków do takiej aktywności, poprzez odpowiednie wyposażenie siłowni w stosowny sprzęt do ćwiczeń. Sama z kolei aktywność fizyczna przy użyciu określonego wyposażenia siłowni zależy już wyłącznie od jej klientów. według Skarżącego organ nie zauważa, że przy wydawaniu skarżonej interpretacji indywidualnej niezasadnie połączył w zakresie usług siłowni - klubu fitness, usługę wstępu doń z aktywnością fizyczną klientów. Niewątpliwie Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży aktywności fizycznej swoich klientów, a wyłącznie prawa wstępu do swojego klubu fitness - siłowni. To czy klient, będzie korzystał z urządzeń tam się znajdujących, czy też nie zależy wyłącznie od woli klienta. Sama zaś siłownia nie prowadzi żadnych zorganizowanych zajęć, czy ćwiczeń do uczestnictwa w których uprawniałby klienta zakup biletu, czy karnetu wstępu. Błędnie zatem przyjmuje organ, iż sprzedaż biletów wstępu lub karnetów miesięcznych na siłownię - klub fitness podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 23%. Sprzedaż tych biletów i karnetów dotyczy wstępu do odpowiednio wyposażonego obiektu, który to wstęp pozwala klientowi skorzystać ze znajdującego się tam sprzętu, jednakże już samo podjęcie ćwiczeń, ich zakres, rodzaj, intensywność, kolejność, czy czas trwania tych ćwiczeń zależy wyłącznie od klienta. Zatem nie powinno budzić wątpliwości, że sprzedaż biletów, czy karnetów wstępu do klubu fitness — siłowni winno być opodatkowane stawką podatku VAT 8%. Sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć bowiem w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym, typowym jej użytkowaniem, np. usługi restauracyjne na terenie siłowni, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora nie są objęte stawką obniżoną a podstawową. Tak też uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 311/13, podzielając w tej mierze stanowisko podatnika, jak też wyrażone w poprzedzającym to orzeczenie stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sąd wskazał, iż wykładnia określenia „pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” znajdującego się w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT winna uwzględniać fakt, iż usługi wymienione pod tą pozycją są implementacją regulacji zawartej w załączniku III Dyrektywy 2006/112/WE, umożliwiającej państwu członkowskiemu stosowanie stawki obniżonej dla usług korzystania z obiektów sportowych i w zakresie wstępu na przedstawienia, do teatrów, cyrków, na targi, do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na koncerty, do muzeów, ogrodów zoologicznych, kin, na wystawy oraz podobne imprezy i obiekty kulturalne oraz wstępu na imprezy sportowe. Zatem pojęcie „wstęp” przy pozostałych usługach rekreacyjnych mieści się w kategorii unijnej „korzystania z obiektów sportowych”, czyli również wstępu do nich w celu skorzystania ze znajdujących się tam urządzeń. Nie sposób w zasadzie znaleźć przykładu dla usługi związanej z rekreacją, czy sportem, co do której zakup biletu wstępu umożliwiałby jedynie bierną obecność w obiekcie, gdyż nie miałoby to nic wspólnego ze sportem lub rekreacją, więcej byłby to stan rzeczy w zasadzie niemożliwy do zrealizowania, a zatem sprzeczny z regułą racjonalnego ustawodawcy, który przecież nie może tworzyć normy prawnej nieobejmującej żadnego stanu faktycznego.

Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy(…).

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi z dnia 17 listopada 2014 r. uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą możliwości zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% na sprzedaż biletów wstępu i karnetów na siłownię i korzystaniu z dostępnych na niej przyrządów.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

*   poz. 179 – usług związanych z działalnością obiektów sportowych – PKWiU 93.11.10.0;
*   poz. 182 – usług kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu:
*   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
*   do obiektów kulturalnych
*   bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 183 – usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 184 – usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu – bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 185 – wstępu na imprezy sportowe – bez względu na symbol PKWiU.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sip.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.

Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię”, czy do parku rozrywki).

Co do zasady zróżnicowanie ceny biletu wstępu np. w zależności od rodzaju usług związanych z rekreacją, do skorzystania z których dany bilet uprawnia (np. do pomieszczenia siłowni, w którym znajdują się urządzenia do ćwiczeń siłowych, czy też do pomieszczenia do ćwiczeń aerobowych (fitness) oraz sauny) nie ma wpływu na wysokość stawki podatku, która ma zastosowanie do ich sprzedaży.

Pojęcie „Usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną, lecz są opodatkowane stawką podstawową.

Zatem stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług.

Powyższa interpretacja przepisów ustawy jest zgodna z linią orzeczniczą prezentowaną przez sądy administracyjne, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez NSA w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13.

Należy jednakże zaznaczyć, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył m.in., że: „(\`(...)\`) sformułowanie »usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową” (pkt 4.5 uzasadnienia).

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie PKD 93.13.Z. Od 1 maja 2014 r oferuje usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej. W ramach tej działalności Wnioskodawca rozpoczął sprzedaż karnetów i biletów wstępu na siłownię opodatkowując sprzedaż stawką VAT 8% w oparciu o art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług – załącznik do ustawy nr 3 pozycja 186. Bilet wstępu uprawnia tylko do pobytu na siłowni i korzystania z dostępnej na niej przyrządów. Każda osoba, która przychodzi na siłownię sama decyduje co robi, Wnioskodawca nie szkoli i nie prowadzi żadnych kursów.

Odnosząc opisane we wniosku okoliczności sprawy do przytoczonych przepisów prawa stwierdzić należy, że w tej konkretnej sytuacji usługa udostępniania pomieszczenia oraz przyrządów do ćwiczeń siłowych, wpisuje się w definicję usług wstępu związanych z rekreacją, o których mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy. Za takim przyjęciem decydują konkretne okoliczności sprawy, a mianowicie:

*   w ramach usługi udostępniane jest pomieszczenie, wyposażone w specjalne sprzęty wykorzystywane do różnego rodzaju ćwiczeń;
*   osoby, które mają wykupiony bilet, karnet wstępu, mogą dowolnie korzystać indywidualnie z przyrządów do ćwiczeń znajdujących się na siłowni;
*   karnet zapewnia Klientom tylko prawo wstępu, natomiast uczestnictwo lub jego brak zależą wyłącznie od woli uczestników.

W ocenie tut. organu charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług, oceniany przez pryzmat przywołanej wyżej definicji „rekreacji” wskazuje, że usługi te można sklasyfikować jako „usługi związane z rekreacją”. Zainteresowany – jak wynika z opisu sprawy – świadczy ww. usługi sprzedając bilety, karnety wstępu do obiektu (siłowni) wyposażonego w odpowiedni, niezbędny do realizacji tych usług sprzęt.

Jak wskazano wyżej, dla usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu) – na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – stosuje się stawkę podatku obniżoną do wysokości 8%.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie sprzedaż biletów wstępu (karnetów) na siłownię można sklasyfikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% na świadczone usługi.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.