Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-409/09/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-04
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2009r. (data wpływu 2 czerwca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca aktualnie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych w podatku dochodowym. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług wykonującym czynności wyłącznie opodatkowane. Wnioskodawca rozpoczyna budowę budynku, który wg projektu budowlanego i pozwolenia na budowę nazywa się „Budynek Mieszkalno-Usługowo-Handlowy”. Według projektu budowlanego powierzchnia użytkowa wszystkich pomieszczeń budynku wynosi 484,5 m2 w tym części przeznaczonej na cele mieszkalne powierzchnia użytkowa wynosi 322,2 m2, zaś w części przeznaczonej na cele niemieszkalne powierzchnia użytkowa wynosi 162,3 m2. Po zakończeniu budowy Wnioskodawca zamierza w całości użytkować budynek na cele niemieszkalne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Pomieszczenia w piwnicy (wg projektu mieszkalne) Wnioskodawca zamierza użytkować na usługi gastronomiczne, pomieszczenia na parterze (wg projektu niemieszkalne) Wnioskodawca zamierza użytkować na usługi w zakresie handlu – samoobsługowy sklep spożywczo-przemysłowy, pomieszczenia na poddaszu (wg projektu mieszkalne) Wnioskodawca zamierza użytkować na własne biura i na usługi kosmetyczne. Wnioskodawca nadmienia, że pomieszczenia mieszkalne zostały tak zaprojektowane aby bez wykonywania dodatkowych robót budowlano-adaptacyjnych mogły być użytkowane na cele niemieszkalne. Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że nie mógł otrzymać pozwolenia na budowę budynku w całości przeznaczonego na cele niemieszkalne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od wydatków inwestycyjnych związanych z budową budynku Wnioskodawca ma prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od podatku należnego VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, od wydatków inwestycyjnych związanych z budową budynku prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od podatku należnego przysługuje mu na podstawie przepisu określonego w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten jednak nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług wykonującym czynności wyłącznie opodatkowane. Wnioskodawca rozpoczyna budowę budynku, który wg projektu budowlanego i pozwolenia na budowę nazywa się „Budynek Mieszkalno-Usługowo-Handlowy”.

Po zakończeniu budowy Wnioskodawca zamierza w całości użytkować budynek na cele niemieszkalne związane z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uwagi na fakt, iż wydatki związane z realizacją opisanego projektu inwestycyjnego, zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy, będą służyły wyłącznie czynnościom opodatkowanym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Na marginesie tut. organ zauważa, iż w sytuacji zmiany przeznaczenia przedmiotowego budynku po jego oddaniu do użytkowania należy mieć na uwadze postanowienia zawarte w przepisach art. 91 ust. 7–7d ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.