Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-747/15-4/MAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-02-19
Teza: Czy dochody ze stosunku pracy, uzyskiwane przez Wnioskodawczynię, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?
Słowa kluczowe: Austria; przychód-przychód ze stosunku pracy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2015 r. (data wpływu 20 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. (data wpływu 7 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia kraju właściwego do opodatkowania dochodów ze stosunku pracy w 2015 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 27 listopada 2015 r., Nr IPTPB1/4511-747/15-2/MAP, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 27 listopada 2015 r. (data doręczenia 1 grudnia 2015 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. (data wpływu 7 grudnia 2015 r.), nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej dnia 4 grudnia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie. Zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę w spółce polskiej. Spółka rozlicza się tylko w Polsce. Wnioskodawczyni nie uzyskuje żadnych innych przychodów. Świadczona przez Nią praca wykonywana jest za pomocą internetu - telemarketing. Wnioskodawczyni świadczy usługi w zakresie telemarketingu tylko na terenie Polski (klientem końcowym jest klient Polski). Wynagrodzenie jest Jej wypłacane w PLN, na konto polskie.

Wnioskodawczyni wskazała że posiada:

*   dwa adresy zameldowania – Polska, Austria,

*   dwa adresy przebywania – zamieszkania: Polska (gdzie znajduje się stałe miejsce zameldowania oraz rodzina), Austria (gdzie Wnioskodawczyni ma również zameldowanie oraz partnera).

Wnioskodawczyni ciężko jest jednoznacznie określić ile dni i w jakim kraju przebywa, gdyż raz przebywa w Polsce dłużej, raz w Austrii oraz bywają również wyjazdy do innych krajów Europy, gdzie również wykonuje pracę. Obecnie jest w posiadaniu zaświadczenia polskiego z właściwego dla miejsca zamieszkiwania Urzędu Skarbowego, w zakresie rozliczeń podatkowych (numer podatkowy).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że:

1.  Wniosek dotyczy roku podatkowego 2015.
2.  W ww. roku podatkowym obejmującym przedmiotowy wniosek posiadała i posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
    *   centrum interesów osobistych i gospodarczych: tj. ognisko domowe - rodzinne, aktywność społeczną polityczną kulturalną obywatelską oraz
    *   jedyne źródło dochodów - wynagrodzenie ze stosunku pracy, konto bankowe i polisę ubezpieczeniową.

Wnioskodawczyni trudno określić z dokładnością do ilości dni – czas przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwagi na częstotliwość przemieszczania się. W przybliżeniu w roku podatkowym 2015, dłużej niż 183 dni przebywała na terytorium państw Unii Europejskiej - między innymi w Austrii, gdzie czasowo zamieszkuje u swojego partnera (pod adresem: \`(...)\`\`(...)\`), jednak nie wiąże z tym krajem stałego pobytu.

1.  Uzyskane przez Nią przychody z tytułu umowy o pracę w spółce polskiej rozlicza pracodawca w Polsce.
2.  Jest w posiadaniu zaświadczenia polskiego z właściwego dla miejsca zamieszkania Urzędu Skarbowego \`(...)\`.., wydanego w dniu 5 października 2015 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku:

Czy dochody ze stosunku pracy, uzyskiwane przez Wnioskodawczynię, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ponieważ świadczy Ona pracę tylko i wyłącznie na rzecz polskiego przedsiębiorcy, a powyższa praca stanowi Jej jedyne źródło dochodów, powyższe przesłanki wystarczą aby uznać, że podlega w kraju obowiązkowi podatkowemu od osiąganych dochodów.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że uważa, że spełnia przesłanki pozwalające uznać, że podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od przychodów osiąganych ze stosunku pracy u polskiego pracodawcy. W Polsce ma ośrodek interesów życiowych co oznacza, że ma polską rezydencję podatkową, miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i również w kraju podlega obowiązkowi podatkowemu. Swoje stanowisko Wnioskodawczyni oparła na przepisie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazującym na dwa odrębne warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Ponieważ zawarte w powyższym artykule przesłanki rozdzielone są spójnikiem „lub”, jest to równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Wnioskodawczyni uważa, że nie musi być jednocześnie spełniony drugi warunek ww. przepisu tzn., czasookres przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, według Jej oceny stanowi on odrębną i samodzielną podstawę do uznania Jej za rezydenta, niezależnie od omówionego powyżej zamieszkiwania na terytorium obu umawiających się państw: Polski i Austrii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 4a powołanej ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Opisując stan faktyczny Wnioskodawczyni wskazała, że posiada obywatelstwo polskie. Zatrudniona jest na podstawie umowy o pracę w spółce polskiej. Spółka rozlicza się tylko w Polsce. Wnioskodawczyni nie uzyskuje żadnych innych przychodów. Świadczona przez Nią praca wykonywana jest za pomocą internetu - telemarketing. Wnioskodawczyni świadczy usługi w zakresie telemarketingu tylko na terenie Polski (klientem końcowym jest klient Polski). Wynagrodzenie jest Jej wypłacane w PLN, na konto polskie. W ww. roku podatkowym, obejmującym przedmiotowy wniosek, posiadała i posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych i gospodarczych (tj. ognisko domowe - rodzinne, aktywność społeczną polityczną kulturalną obywatelską) oraz jedyne źródło dochodów (wynagrodzenie ze stosunku pracy, konto bankowe i polisę ubezpieczeniową). Wnioskodawczyni trudno określić z dokładnością do ilości dni - czas przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwagi na częstotliwość przemieszczania się. W przybliżeniu w roku podatkowym 2015, dłużej niż 183 dni przebywała na terytorium państw Unii Europejskiej - między innymi w Austrii, gdzie czasowo zamieszkuje u swojego partnera, jednak nie wiąże z tym krajem stałego pobytu. Uzyskane przez Nią przychody z tytułu umowy o pracę w spółce polskiej rozlicza pracodawca w Polsce.

Tak więc w rozpatrywanej sprawie należy przeanalizować odpowiednie przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r., Nr 224, poz. 1921).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. Umowy, z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19 i 20, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl art. 15 ust. 2 Umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w danym roku podatkowym i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

Powyższe przepisy jednoznacznie wskazują, że co do zasady dochody z pracy podlegają opodatkowaniu w kraju zamieszkania oraz w kraju, w którym praca jest rzeczywiście wykonywana, za wyjątkiem przypadku opisanego szczegółowo w treści art. 15 ust. 2 ww. Umowy.

Należy w tym miejscu podkreślić, że zasada ta jest zgodna z zasadami obowiązującymi w świetle Modelowej Konwencji OECD.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy więc sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym umowa zawarta między Polską i Szwajcarią.

Według komentarza do Modelowej Konwencji OECD dochód z tytułu pracy najemnej, tj. z umowy o pracę, podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym osoba fizyczna przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

Według tej zasady nie jest możliwe opodatkowanie w Austrii wynagrodzenia za pracę wykonywaną w Polsce (czyli za te czynności w ramach ww. umowy o pracę, które Wnioskodawczyni wykonuje przebywając w Polsce, a nie w Austrii). W tym przypadku decydujące znaczenie ma fakt, że praca będzie wykonywana rzeczywiście w Polsce, tj. obowiązki wynikające z umowy będą realizowane podczas przebywania w Polsce.

Zatem, osiągnięte na podstawie umowy o pracę, zawartej z polskim pracodawcą, dochody w tej części, w której przypadają na pracę wykonywaną przez Wnioskodawczynię na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają opodatkowaniu – zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 powołanej Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku – wyłącznie w Polsce. To oznacza, że do tej części dochodów nie będzie miała zastosowania żadna metoda unikania podwójnego opodatkowania, bowiem ta część dochodów podlega opodatkowaniu tylko w jednym państwie, tj. w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne stwierdzić należy, że uzyskane przez Wnioskodawczynię w roku podatkowym 2015 dochody z tytułu pracy najemnej wykonywanej w Polsce, będą podlegały opodatkowaniu wyłącznie na terytorium Polski.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.