Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-1233/14-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-24
Teza: Świadczenia na rzecz pracowników są – co do zasady – kosztem uzyskania przychodów pracodawcy niezależnie od tego, czy podstawą ich wypłaty jest Kodeks Pracy, wydane na jego podstawie przepisy wykonawcze, układ zbiorowy pracy czy też regulamin pracy chyba, że przepisy w sposób wyraźny taką możliwość ograniczają lub wyłączają. Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup biletów na rzecz pracowników i ich dzieci stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-wyłączenie z kosztów; pracodawca; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2014 r. (data wpływu 17 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup biletów na rzecz pracowników i ich dzieci – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup biletów na rzecz pracowników i ich dzieci.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na rzecz M. Sp. z o.o. (zwanej dalej Spółka lub M Sp. z o.o.) zostały wydane dwie interpretacje indywidualne o numerach:

*   IPPP1/443-775/14-3/EK z dnia 30.09.2014 r.
*   IPPb5/423-632/14-3/AM z dnia 03.10.2014 r.

Po analizie zgromadzonych przez Spółkę dokumentów, Spółka stwierdza, że stan faktyczny w pierwszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został opisany częściowo nieprecyzyjnie. Dotyczy to podstaw prawnych dla uprawnień pracowników do korzystania przez pracowników oraz ich dzieci z biletów zakupionych i sfinansowanych przez Spółkę.

Zgodnie właściwym stanem faktycznym, uprawnienia pracowników do korzystania z biletów pracowniczych zakupionych przez Spółkę dla pracowników wynikają z trzech dokumentów:

1.  z uchwały Rady Miasta z dnia 6 marca 2014 r., z której wynika, że:

„Każdy z pracowników operatorów publicznego transportu zbiorowego realizujących usługi przewozowe na terenie Miasta na zlecenie Miasta , otrzymuje ulgę w postaci biletu pracowniczego zapisanego na spersonalizowanej karcie zbliżeniowej wydanej przez Zarząd Transportu Miejskiego w W. w cenie 100,00 zł uprawniającego do przejazdów w 1 i 2 strefie biletowej (\`(...)\`)”

1.  z Zakładowego układu zbiorowego pracy dla pracowników M. sp. z o.o., z którego wynika, że:

„Pracownikom M. sp. z o. o. przysługują bilety pracownicze uprawniające do przejazdów środkami lokalnego transportu zbiorowego w strefie l i 2, zgodnie z obowiązującą w tym zakresie uchwałą rady Miasta. Bilety dla dzieci pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w wymiarze nie mniejszym niż 0,5 etatu będą sfinansowane i zakupione przez pracodawcę. (\`(...)\`)”

1.  z porozumienia zawartego w dniu 3.02.2014 r. pomiędzy Międzyzakładowym Komitetem Protestacyjnym Pracowników Komunikacji Miejskiej a Zastępcą Prezydenta uzgadniającego:

1.  ,,wprowadzenie ulgi w postaci biletu pracowniczego dla pracowników operatorów publicznego transportu zbiorowego publicznego transportu zbiorowego Miasta zapisanego na spersonalizowanej karcie zbliżeniowej wydanej przez Zarząd Transportu Miejskiego w W. w cenie 100,00 zł uprawniającego do przejazdów w 1 i 2 strefie biletowej (\`(...)\`),
2.  sfinansowanie i zakupienie ww. biletów pracowniczych przez poszczególnych pracodawców,
3.  bilety dla dzieci pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w wymiarze nie mniejszym niż 0,5 etatu w MZ Sp. z o.o., w T Sp. z o.o., w M Sp. z o.o., w S. Sp. z o.o. będą sfinansowane i zakupione przez Pracodawców.”

Uprawnienia dzieci pracowników do korzystania z biletów zakupionych przez Spółkę wynikają natomiast z Zakładowego układu zbiorowego pracy dla pracowników M. sp. z o.o. (cytowany powyżej pkt 2) oraz z porozumienia zawartego w dniu 03.02.2014 r. pomiędzy Międzyzakładowym Komitetem Protestacyjnym Pracowników Komunikacji Miejskiej a Zastępcą Prezydenta Miasta (cytowany powyżej pkt 3).

Uprawnienia dla dzieci pracowników nie wynikają zatem z uchwały Rady Miasta z dnia 6 marca 2014 roku, jak Spółka opisała we wniosku złożonym w dniu 03.07.2014 roku.

Spółka działając zgodnie z dokumentami wymienionymi powyżej, nabywa od Zarządu Transportu Miejskiego (zwany dalej ZTM) bilety dla wszystkich pracowników, a bilety dla dzieci - wg zgłoszonego przez pracownika zapotrzebowania (po wcześniejszej weryfikacji jego zasadności przez Spółkę). Za zakupione bilety ZTM wystawia fakturę na Spółkę.

Ryczałtowa wartość rocznego biletu dla pracownika Spółki wynosi 100,00 zł. Bilety dla dzieci pracowników nabywane są przez Spółkę w cenach zgodnych z taryfą biletową z uchwałą Rady Miasta z dnia 3 października 2013 roku w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w Mieście.

Wartość świadczenia w postaci przekazanego biletu dla pracownika lub/i jego dzieci doliczana jest do dochodu pracownika. Składki ZUS nie są odprowadzane od świadczeń dotyczących zakupu biletów dla pracowników, ani zakupu biletów dla dzieci pracowników. (Spółka uzyskała w tej sprawie interpretację ZUS).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Pytanie 1

Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktury wystawionej przez ZTM, dotyczącej zakupu biletów dla pracowników i ich dzieci?

Pytanie 2

Czy Spółka od wartości zakupionych biletów dla pracowników i ich dzieci powinna naliczyć podatek należny i wykazać ten podatek należny w Deklaracji VAT-7?

Pytanie 3

Czy wartość nabytych biletów na rzecz pracowników i ich dzieci stanowi koszt uzyskania przychodów dla Spółki?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie nr 3 wniosku w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek w pozostałym zakresie, tj. ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie 1 i 2 wniosku) zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko Spółki do pytania 3:

Tak, na mocy art. 15 ust. 1 UPDOP Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na zakup biletów do kosztów uzyskania przychodów jako wydatek pośrednio związany z działalnością Spółki. Zakup biletów i przekazanie ich na rzecz pracowników i ich dzieci stanowi świadczenie na rzecz pracownika zapisane w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy.

Prawidłowość stanowiska Spółki zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej nr IPPB5/423-632/14-3/AM z dnia 03.10.2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje za prawidłowe.

Na wstępie wyjaśnić należy, że najbardziej istotną częścią wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest wyczerpujące przedstawienie w nim stanu faktycznego w danej sprawie a także jego oceny prawnej, zgodnie z wymogami art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Podstawę postępowania interpretacyjnego współtworzą bowiem dane wszczynające je we wniosku - konstytuujące stan faktyczny oraz jego ocenę prawną.

Wyczerpująco przedstawiony (zaistniały bądź przewidywany) stan faktyczny, o którym mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości udzielić informacji w zakresie możliwości stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w razie potrzeby dokonując także operatywnej wykładni adekwatnych do niego przepisów.

Pamiętać należy, że rzetelne przedstawienie stanu faktycznego leży przede wszystkim w interesie wnioskodawcy ubiegającego się o interpretację prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie. Jeżeli w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny opodatkowania w sposób mający znaczenie prawne odmienne od tego, który stanowił stan faktyczny udzielonej uprzednio interpretacji prawa podatkowego, interpretacja ta, z powodu i w zakresie różnicy wymienionych stanów faktycznych, nie będzie uzasadniała ochrony prawnej jej adresata. W wypadku, gdy stan faktyczny , który zajdzie u podatnika, będzie różnił się od stanu przedstawionego w postępowaniu interpretacyjnym, zaś różnica ta będzie na tyle istotna, że będzie wywierała wpływ na kwalifikację prawną, wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać z uprawnień określonych w art. 14k i następnych ustawy Ordynacja podatkowa.

W przedstawionym we wniosku opisie zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca nabywa od Zarządu Transportu Miejskiego bilety dla wszystkich pracowników oraz według zgłoszonego przez pracownika zapotrzebowania - bilety dla dzieci pracowników. Przedmiotem wątpliwości Spółki jest możliwość zaliczenia wyżej wskazanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w tym zakresie na jego rzecz została wcześniej wydana interpretacja indywidualna Nr IPPB5/423-632/14-3/AM z dnia 03.10.2014 r. Jednakże po analizie zgromadzonych przez Spółkę dokumentów, Spółka stwierdza, że stan faktyczny w pierwszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został opisany częściowo nieprecyzyjnie. Dotyczy to podstaw prawnych dla uprawnień pracowników do korzystania przez pracowników oraz ich dzieci z biletów zakupionych i sfinansowanych przez Spółkę.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej oraz gdy wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatników musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy. Związek ten może być natomiast bezpośredni lub pośredni, tzn. kosztem uzyskania przychodu będą wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu oraz wydatki związane z funkcjonowaniem podatnika i wywiązywaniem się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa.

Jednocześnie, zgodnie z przytoczonym przepisem, wydatki wymienione przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 – nawet jeżeli zostały poniesione w sposób celowy – nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Z przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika zatem, że aby wydatki poczynione przez podatnika można uznać za koszty uzyskania przychodu, muszą być one poniesione w sposób celowy. Podatnik więc podejmując decyzję o dokonaniu wydatku, musi być przeświadczony o racjonalności, z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności, wydatkowania środków finansowych.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Reasumując, aby określony wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, wydatek ten:

*   musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie może znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

*   musi być właściwie udokumentowany.

Jak wynika z okoliczności przedstawionych we wniosku Spółka została zobowiązana na podstawie:

1.  uchwały Rady Miasta z dnia 6 marca 2014 r.,
2.  Zakładowego układu zbiorowego pracy dla pracowników M. sp. z o.o.,
3.  porozumienia zawartego w dniu 3.02.2014 r. pomiędzy Międzyzakładowym Komitetem Protestacyjnym Pracowników Komunikacji Miejskiej a Zastępcą Prezydenta Miasta.

do sfinansowania i zakupu biletów pracowniczych na spersonalizowanej karcie zbliżeniowej wydanej przez Zarząd Transportu Miejskiego w W. w cenie 100,00 zł uprawniającego do przejazdów w 1 i 2 strefie biletowej. Jednocześnie zgodnie z postanowieniami Zakładowego układu zbiorowego pracy dla pracowników M. sp. z o.o. oraz porozumienia zawartego w dniu 3.02.2014 r. pomiędzy Międzyzakładowym Komitetem Protestacyjnym Pracowników Komunikacji Miejskiej a Zastępcą Prezydenta Miasta Spółka dokonuje zakupu oraz przekazania biletów dla dzieci pracowników.

W związku z przedstawioną definicją, do kosztów uzyskania przychodów można również zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, ale może obejmować również inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż świadczenia na rzecz pracowników są – co do zasady – kosztem uzyskania przychodów pracodawcy niezależnie od tego, czy podstawą ich wypłaty jest Kodeks Pracy, wydane na jego podstawie przepisy wykonawcze, układ zbiorowy pracy czy też regulamin pracy chyba, że przepisy w sposób wyraźny taką możliwość ograniczają lub wyłączają.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup biletów na rzecz pracowników i ich dzieci stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.