Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-233/12-2/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-08-23
Teza: Czy czynność sprzedaży działki zabudowanej nieruchomościami wraz ze znajdującymi się w nich urządzeniami otrzymanymi na własność w 2011 r. (nie doliczono podatku VAT) jest zwolniona od podatku VAT?
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2012 r. (data wpływu 28 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkami wraz ze znajdującymi się w nich urządzeniami otrzymanymi na własność w 2011 r. jest:

*   **prawidłowe** w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działki wraz z budynkami,
*   **nieprawidłowe** w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży znajdujących się w budynkach urządzeń.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej budynkami wraz ze znajdującymi się w nich urządzeniami otrzymanymi na własność w 2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 28 lipca 2011 r. Wnioskodawca na podstawie umowy przekazania (w formie aktu notarialnego) otrzymał nieodpłatnie na własność od Powiatu M nieruchomości (budynki i budowle) wraz z gruntem oraz ruchomości w nich się znajdujące i nie odliczył podatku VAT.

Dnia 31 sierpnia 2011 r. Zainteresowany złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i od dnia 1 września 2011 r. stał się podatnikiem VAT.

Od dnia 1 sierpnia 2011 r. Wnioskodawca wynajmował odpłatnie ww. majątek. Przychody z wynajmu przeznaczone były na realizację celów statutowych, tzn. ochronę i promocję zdrowia oraz działalność wspomagającą rozwój społeczności ZM. W okresie używania Zainteresowany nie poniósł nakładu na modernizację nieruchomości i ruchomości.

Dnia 9 sierpnia 2012 r. Zainteresowany sprzedał część majątku, tj. cztery budynki (budynek spalarni, kotłowni, myjni samochodowej, magazynu paliw z wiatą) wraz z działką, na której są położone oraz znajdującymi się w budynkach urządzeniami. Nieruchomości te były używane przez ponad 10 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy czynność sprzedaży działki zabudowanej nieruchomościami wraz ze znajdującymi się w nich urządzeniami otrzymanymi na własność w 2011 r. (nie odliczono podatku VAT) jest zwolniona od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 43 ust. 2, 10, 10a oraz art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż nieruchomości wraz z działką, na której są położone oraz znajdującymi się w nich ruchomościami podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży działki wraz z budynkami,
*   **nieprawidłowe** w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży znajdujących się w budynkach urządzeń.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, myśl art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści ww. przepisu wynika, iż dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Zatem przedmiotowa nieruchomość winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela (dokonującego dostawy) czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b – zgodnie z zapisem art. 43 ust. 7a ustawy – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Podkreślenia wymaga, że dla rozstrzygnięcia, czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ważne jest, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29 ust. 5 ustawy.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczne opodatkowanie jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż dnia 28 lipca 2011 r. Wnioskodawca na podstawie umowy przekazania (w formie aktu notarialnego) otrzymał nieodpłatnie na własność od PM nieruchomości (budynki i budowle) wraz z gruntem oraz ruchomości w nich się znajdujące i nie odliczył podatku VAT.

Dnia 31 sierpnia 2011 r. Zainteresowany złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i od dnia 1 września 2011 r. stał się podatnikiem VAT.

Od dnia 1 sierpnia 2011 r. Wnioskodawca wynajmował odpłatnie ww. majątek. Przychody z wynajmu przeznaczone były na realizację celów statutowych, tzn. ochronę i promocję zdrowia oraz działalność wspomagającą rozwój społeczności ZM. W okresie używania Zainteresowany nie poniósł nakładu na modernizację nieruchomości i ruchomości.

Dnia 9 sierpnia 2012 r. Zainteresowany sprzedał część majątku, tj. cztery budynki (budynek spalarni, kotłowni, myjni samochodowej, magazynu paliw z wiatą) wraz z działką, na której są położone oraz znajdującymi się w budynkach urządzeniami.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż z uwagi na nieodliczenie podatku naliczonego w odniesieniu do przedmiotowych budynków oraz nieponiesienie nakładów na ich ulepszenie w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowej – czynność ich dostawy korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Tym samym, w oparciu o art. 29 ust. 5 ustawy, sprzedaż gruntu, na którym posadowione są wskazane budynki, również korzysta ze zwolnienia od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy).

Wyrażony w cytowanym wyżej przepisie art. 43 ust. 2 ustawy wymóg używania ruchomości odnosi się bezpośrednio do zbywcy i dotyczy faktycznego używania towaru. Przez używanie, w myśl Słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, strona internetowa – www.sjp.pwn.pl), należy rozumieć posługiwanie się, wykorzystywanie czegoś w charakterze narzędzia. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru, czy też prawa własności do towaru, przez wskazany przepisem czas, jeśli posiadaniu nie będzie towarzyszyć faktyczne wykorzystywanie towaru.

Tak więc, dokonującym sprzedaży towaru używanego, w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy, jest jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa, a nie tylko pobiera z tego towaru pożytki cywilne i inne dochody. Rzecz ruchoma może być uznana za towar używany wyłącznie wówczas, gdy przed sprzedażą była używana przez zbywcę co najmniej przez pół roku. Przez „używanie”, o którym mowa w ustawie, należy rozumieć faktyczne posługiwanie się zbywaną rzeczą. Zatem, rzecz ruchoma oddana np. w najem nie jest dla wynajmującego towarem używanym w rozumieniu ustawy.

Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem sprzedaży przez Zainteresowanego były również urządzenia znajdujące się w budynkach. W okresie używania Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ich modernizację.

Zainteresowany przy nabyciu składników majątku, o których mowa powyżej nie odliczył podatku VAT. Urządzenia nie były używane przez Wnioskodawcę lecz wynajmowane odpłatnie.

Wobec powyższego, skoro Wnioskodawca faktycznie nie wykorzystywał ww. urządzeń na potrzeby własnej działalności przez okres co najmniej pół roku, nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, gdyż przedmiotowe urządzenia nie stanowią dla Zainteresowanego towaru używanego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż z uwagi na fakt, że opisane urządzenia nie były używane przez Wnioskodawcę, nie spełniają definicji towarów używanych, o których mowa w art. 43 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, pomimo, że Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu, czynność sprzedaży tych urządzeń nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, lecz będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.