Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.118.2019.2.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-16
Teza: zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT według właściwej stawki dostawy: budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego i garażu o powierzchni 34 m2 ruchomości w postaci samochodu osobowego.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; podatnik-podatnik zwolniony; ruchomości; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2019 r. (data wpływu 8 marca 2019r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 kwietnia 2019r. (data wpływu 16 kwietnia 2019r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy:

*   budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego i garażu o powierzchni 34 m2**– jest nieprawidłowe,**

*   ruchomości w postaci samochodu osobowego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2019r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT według właściwej stawki dostawy:

*   budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego i garażu o powierzchni 34 m2

*   ruchomości w postaci samochodu osobowego.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 kwietnia 2018r. (data wpływu 16 kwietnia 2019r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, rezygnacji z pytania nr 1, przeformułowanie pytania nr 2, doprecyzowanie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej oraz uiszczenie dodatkowej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca czynny podatnik VAT rozliczający się na zasadach ogólnych PIT (PKPiR) prowadzi prywatny gabinet lekarski (emeryt), oraz wynajmuje lokal (środek trwały) pod działalność gospodarczą. Wnioskodawca działalność prowadzi od lipca 2000 roku i od tej daty jest czynnym podatnikiem VAT.

W dniu 20 grudnia 2007 roku podatnik nabył w drodze przetargu za kwotę 255.000 złotych brutto:

1.  Nieruchomość gruntową zabudowaną - cena netto/brutto 165.741,80 zł (zwolnione z VAT).
2.  Grunt - cena netto 73.162,70 zł + 22% VAT 16.095,80zł (cena brutto 89.258,50zł).

Z uwagi na pewne wątpliwości podatnika, zapłacony VAT 16.095,80 zł nie został odliczony w miesiącu zakupu, a dopiero po pewnych wyjaśnieniach odliczono ten VAT poprzez korektę deklaracji VAT za m-c grudzień 2007 + pismo do US z dnia 03-12-2009r. W okresie od września 2008 roku do kwietnia 2009 roku poniesiono nakłady inwestycyjne na ten obiekt w wysokości 6.758,58 zł netto + odliczony VAT 1.460,20 zł.

Ponadto w dniu 20 czerwca 2007 roku podatnik kupił samochód osobowy za kwotę brutto 84.000 zł. (68.852,46 netto + VAT 22% 15.147,54 zł) środek trwały. Podatek naliczony nie został odliczony, bo samochód miał służyć tylko do usług medycznych zwolnionych z VAT. Po poszerzeniu działalności gospodarczej o badania kierowców i usługi pensjonat - mała gastronomia - odliczano VAT naliczany VAT od ponoszonych bieżących kosztów tego samochodu. Podatnik od pięciu lat osiąga niskie przychody, np. w 2017 roku 30.030 zł, w roku 2018 - 26.900 zł. W tym roku chciałby zrezygnować z VAT-u.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż w poprzednich latach nie korzystał, nie rezygnował i nie utracił prawa do zwolnienia na podstawie art. 113. Wnioskodawca nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Za wyjątkiem sprzedaży przedmiotowej nieruchomości opisanej we wniosku. Wnioskodawca zamierza wybrać zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, z dniem 01 maja 2019 roku. (Do 30-04-2019r. złoży VAT-R do Urzędu Skarbowego).

Na pytania Organu:

1.  Jakie prawa i obowiązki Wnioskodawcy w zakresie podatku VAT obejmuje stwierdzenie zawarte w pytaniu nr 2 „skutki podatkowe VAT-u”? Należy wskazać przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, które obejmuje pytanie nr 2.
2.  W jakim okresie Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy/darowizny/przekazania na potrzeby osobiste nieruchomości zabudowanej, niezabudowanej i ruchomości (samochodu)?

1.  Którą z ww. czynności Wnioskodawca ma zamiar faktycznie dokonać, tj. dostawy/darowizny/przekazania na potrzeby osobiste?
2.  Czy Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej wykonuje inne usługi, niż usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku? Jeśli tak, należy wskazać, jakie oraz czy korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i na podstawie jakich przepisów?
3.  Czy przedmiotem sprzedaży/darowizny/przekazania na potrzeby osobiste będzie nieruchomość składająca się z jednej wyodrębnionej geodezyjnie działki, należy podać numer tej działki? Jeśli nie, to należy wskazać numery geodezyjne poszczególnych działek oraz która działka jest zabudowana?
4.  Czy zarówno nieruchomość zabudowana, jak i niezabudowana, stanowią środki trwałe Wnioskodawcy?
5.  Z uwagi na informację zawartą we wniosku, iż Wnioskodawca nabył nieruchomość gruntową zabudowaną, należy wskazać, jakie budynki/budowle/urządzenia budowlane są posadowione na przedmiotowej nieruchomości?
6.  Czy przedmiotowa nieruchomość gruntowa zabudowana jest budynkiem/budowlą/urządzeniem budowlanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, z późn. zm.)?
7.  Jaki jest symbol PKOB, nazwa grupowania oraz wyszczególnienie budynku/budowli, będącego przedmiotem sprzedaży/darowizny/przekazania na potrzeby własne wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.)?
8.  Czy budynek/budowla jest trwale związany z gruntem?
9.  Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub jego części w rozumieniu art. 2 ust. 14 ww. ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to należy wskazać dokładną datę.
10.  Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części budynku/budowli, to należy wskazać, w jakiej części?
11.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 15 należy wskazać, w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części?
12.  Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku lub części budynku a jego sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
13.  Kiedy nastąpiło pierwsze zajęcie do używania przedmiotowego budynku/budowli? Należy wskazać dokładną datę.
14.  Czy budynek/budowla składające się na przedmiotową nieruchomość zabudowaną był/jest przedmiotem najmu/dzierżawy? Jeżeli tak, to należy wskazać czy był/jest wynajmowany w całości? Należy wskazać datę (dzień, miesiąc i rok) kiedy budynek (lub jego części) został oddany w najem.
15.  Do jakich czynności budynek/budowla, będący przedmiotem sprzedaży/darowizny/przekazania na potrzeby osobiste był/jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę, tj. czy do:
    *   czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
    *   czynności zwolnionych od podatku VAT,
    *   czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
16.  Czy Wnioskodawca ponosił/będzie ponosił do czasu sprzedaży/darowizny/przekazania na potrzeby osobiste wydatki na ulepszenie budynku/budowli, objętych zakresem wniosku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowej? Jeśli tak, to należy wskazać (odpowiedzi na poniższe pytania należy udzielić tylko w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 22):
    1.  kiedy takie wydatki były/będą ponoszone?
    2.  czy w stosunku do wydatków na ulepszenie budynku/budowli będącego przedmiotem sprzedaży/darowizny/przekazania na potrzeby osobiste, Wnioskodawcy przysługiwało/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    3.  kiedy budynek/budowla po dokonaniu ulepszeń, został/zostanie oddany do użytkowania? Należy wskazać dokładną datę.
    4.  czy nakłady, ponoszone przez Wnioskodawcę, na ulepszenie budynku/budowli stanowiły/będą stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania nieruchomości lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia?
    5.  czy po oddaniu ww. ulepszeń do użytkowania miało/będzie miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku/budowli będących przedmiotem sprzedaży? Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło „pierwsze zasiedlenie”.
    6.  w ramach jakich czynności nastąpiło/nastąpi pierwsze zasiedlenie budynku/budowli po oddaniu ulepszeń do użytkowania?
    7.  czy między pierwszym zasiedleniem przedmiotowego budynku/budowli po ulepszeniu a jego dostawą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    8.  w jaki sposób, do jakich czynności Wnioskodawca wykorzystywał/będzie wykorzystywał budynek/budowlę po oddaniu ulepszeń do użytkowania?
    9.  czy po ulepszeniu budynek/budowla lub ich części były/będą oddane w najem, dzierżawę lub na podstawie innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to należy podać datę, od kiedy?
    10.  czy ulepszony budynek/budowla lub ich części były/będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez co najmniej 5 lat?
17.  Czy ww. budynek/budowla był/jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywana była nieruchomość, wykonywał Wnioskodawca – należy podać podstawę prawną zwolnienia? Jeżeli przedmiotem sprzedaży będzie również odrębna nieruchomość niezabudowana, wówczas należy wskazać:
18.  W jaki sposób była/jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę nieruchomość gruntowa niezabudowana?
19.  Czy nieruchomość niezabudowana była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
20.  Czy nieruchomość niezabudowana objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, jakie jest ich przeznaczenie wg tego planu?
21.  Jeśli brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy wskazać czy dla przedmiotowej nieruchomości została wydana decyzja o warunkach zabudowy bądź decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945)?
22.  Czy nieruchomości objęte zakresem wniosku po przekazaniu na potrzeby osobiste, Wnioskodawca przeznaczy np. na potrzeby najmu, dzierżawy?
23.  Czy przedmiotowy samochód wykorzystywany był przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
24.  Kiedy Wnioskodawca przyjął do użytkowania poszczególne składniki majątku, objęte zakresem pytania nr 2? (odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdego składnika)
25.  Czy dla składników objętych pytaniem nr 2 minął okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy?

Wnioskodawca odpowiedział:

Ad. pkt 5.

Będzie omówienie w poz. 75 wniosku.

Ad. pkt 6-7.

Wnioskodawca ogranicza swoją czynność zbycia nieruchomości i ruchomości (samochodu) do SPRZEDAŻY! Jednak w jakim terminie to uzależnione jest od korzystnej transakcji (oferty już są aktualne, ale będzie Wnioskodawca oczekiwał na odpowiedź przedstawionych zapytań w tym wniosku).

Ad. pkt 8.

Wnioskodawca nie wykonuje innych usług poza omówionymi w tym wniosku.

Ad. pkt 9-14, 26-27

Nieruchomość zabudowana jak i niezabudowana oraz ruchomość (samochód) stanowią środki trwałe. Skarb Państwa jest właścicielem działki gruntu oddanej w użytkowanie wieczyste do dnia 05.12.2089r. położonej w …. przy ulicy ….., oznaczonej numerem ewid. 432/1 o powierzchni 0,1009 ha, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą KW Nr …., w której w dziale II jako użytkownicy wieczyści oraz właściciele jednokondygnacyjnego budynku przychodni lekarskiej o powierzchni użytkowej 132 m2 i budynku gospodarczego o pow. użytkowej 34 m2 - stanowiących odrębną nieruchomość - wpisani są S…. i H…. …. na prawach wspólności ustawowej. W dziale III tejże księgi wieczystej wpisana jest służebność gruntowa polegająca na prawie przejścia i przejazdu przez działkę gruntu numer 432/1 istniejącym wjazdem między budynkami numer 4 przy ul. ….., a granicą działki gruntu nr 417, na rzecz każdoczesnych współwłaścicieli i współużytkowników wieczystych działki gruntu 432/2. Plan zagospodarowania przestrzennego dla działki gruntu 432/1, jest pod zabudowę mieszkalno-usługową. Budynek jest trwale związany z gruntem, natomiast budynek gospodarczy nie.

Ad pkt 15-21.

Pierwsze zasiedlenie budynku o powierzchni 132 m2, jak i o powierzchni 34 m2, nastąpiło w dniu 01 stycznia 2008 roku. Był to i jest najem pod działalność gospodarczą - usługi medyczne. Najem opodatkowany jest 23% podatkiem VAT. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jego sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Ad pkt 22.

Wnioskodawca w okresie od chwili zasiedlenia do dnia dzisiejszego poniósł wydatki na ulepszenie w kwocie 6.758,58 złotych, a więc poniżej 30% wartości początkowej.

Ad pkt 28.

Nieruchomość przeznaczona tylko do sprzedaży.

Ad pkt 29.

Przedmiotowy samochód był i jest wykorzystywany do działalności mieszanej (50% VAT od kosztów paliwa, napraw).

Ad pkt 30.

Nieruchomość o pow. 132m2, jak i 34m2 została przyjęta do użytkowania 01 stycznia 2008 roku. Natomiast samochód przyjęto do użytkowania 21 czerwca 2007 roku.

Ad pkt 31.

Dla składników wymienionych powyżej minął okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

We wniosku z dnia 5 marca 2019r. Wnioskodawca zadał następujące pytanie oznaczone jako nr 1 „Czy wskazany jw. Podatnik może i od kiedy zrezygnować z VAT-u?”. Przy czym w uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał: „Ad. pkt 1 Odstąpiono od tego zagadnienia, gdyż Wnioskodawca podjął decyzję o wyborze zwolnienia podmiotowego z dniem 01 maja 2019r. (art. 113 ust. 1, 9 ustawy o VAT)”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

(w uzupełnieniu wniosku wskazane jako Ad pkt 2.)

Czy wystąpi podatek należny VAT, przy sprzedaży:

1.  nieruchomości, tj. budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2,
2.  budynku gospodarczego (garaż) o pow. 34m2,
3.  samochodu osobowego?

Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku):

Ad 1.

Przepisy zwalniają od VAT sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł (zob. art. 113 ust. 1, 9 ustawy o VAT) . W tej sytuacji podatnik, o którym mowa, może wybrać zwolnienie podmiotowe (zrezygnować z VAT), z początkiem dowolnego miesiąca (zob. interpretacja ogólna Ministra Finansów z 24-04-2015 r., sygn. PT3.8101.4.2015.LBE.72). Warunek złożenia aktualizacji zgłoszenia VAT-R.

Ad 2.

Dla gruntu, jak i dla samochodu osobowego upłynął już tzw. okres korekty (w przypadku gruntu okres trwał 10 lat i upłynął on z końcem 2016 r., w przypadku samochodu osobowego trwał 5 lat i upłynął on z końcem 2011 roku (ale od zakupu samochodu nie odliczano VAT-u). W konsekwencji wybór zwolnienia podmiotowego nie będzie wiązać z koniecznością korekty podatku odliczonego w związku z ich nabyciem. W związku z wyborem zwolnienia nie będzie konieczna również podatku odliczonego przy dokonanym nakładzie, które nie przekroczyły 15.000 złotych (korekta jednorazowa). Również nie powinno być korekty przy nieruchomości, gdyż przy zakupie VAT nie wystąpił. Wnioskodawca uważa, że po wybraniu zwolnienia podmiotowego, to ewentualna: a) sprzedaż, darowizna, na własne potrzeby - nieruchomości czy samochodu - nie będzie podlegała opodatkowaniu. Podstawa prawna: art. 2 pkt 33, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa pkt 1, art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 91 oraz art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2174 z późn. zm.).

Uściślenie stanowiska Wnioskodawcy

Ad pkt 1.

Jak wyżej, pozostaje aktualny. Wybór zwolnienia podmiotowego nastąpił z dniem 01-05-2019r.

Ad pkt 2.

Dla gruntu, jak i dla samochodu osobowego upłynął już tzw. okres korekty (w przypadku gruntu okres trwał 10 lat i upłynął on z końcem 2016 r., w przypadku samochodu osobowego trwał 5 lat i upłynął on z końcem 2011 roku, ale od zakupu samochodu nie odliczano VAT-u ). W konsekwencji wybór zwolnienia podmiotowego, nie będzie wiązać z koniecznością korekty podatku odliczonego w związku z ich nabyciem. W związku z wyborem zwolnienia nie będzie konieczna również podatku odliczonego przy dokonanym nakładzie, które nie przekroczyły 15.000 złotych (korekta jednorazowa). Również nie powinno być korekty przy nieruchomości, gdyż przy zakupie VAT nie wystąpił.

Wnioskodawca uważa, że po wybraniu zwolnienia podmiotowego, to ewentualna: a) sprzedaż, darowizna, na własne potrzeby - nieruchomości czy samochodu - nie będzie podlegała opodatkowaniu. Podstawa prawna: art. 2 pkt 33, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa pkt 1, art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 91 oraz art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 2174 z późn.zm.).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż dla gruntu okres korekty (10 lat) upłynął z końcem 2017 roku. Przy nieruchomości zabudowanej podatek naliczony nie wystąpił, a więc nie wystąpi korekta. Dla samochodu okres korekty (5 lat) upłynął z końcem 2016 roku.

Ad pkt 3.

Przy wybraniu ostatecznie wersji - zdarzenia SPRZEDAŻY: nieruchomości jak i samochodu według wiedzy Wnioskodawcy podatek należny VAT nie wystąpi. Sprzedaż zabudowanej nieruchomości - stanowi dostawę budynku zwolnioną od podatku VAT wraz z gruntem, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, tj. dostawę budynku dokonywaną po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia. Sprzedaż samochodu osobowego, również zwolniona od podatku VAT (na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego i garażu o powierzchni 34 m2

*   **prawidłowe** – w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy ruchomości w postaci samochodu osobowego.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu tym podatkiem, bowiem aby dana czynność była opodatkowana, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami, b. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    2.  usług ubezpieczeniowych–jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę (art. 113 ust. 5 ustawy).

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        *   wyrobów tytoniowych,
        *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 10 lit. a ustawy – ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu – rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność od lipca 2000 roku i od tej daty jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zamierza wybrać zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, z dniem 01 maja 2019 roku. W dniu 20 grudnia 2007 roku podatnik nabył w drodze przetargu za kwotę 255.000 złotych brutto:

1.  Nieruchomość gruntową zabudowaną - cena netto/brutto 165.741,80 zł (zwolnione z VAT).
2.  Grunt - cena netto 73.162,70 zł + 22% VAT 16.095,80zł (cena brutto 89.258,50zł).

Ponadto w dniu 20 czerwca 2007 roku podatnik kupił samochód osobowy za kwotę brutto 84.000 zł. (68.852,46 netto + VAT 22% 15.147,54 zł) środek trwały. Podatek naliczony nie został odliczony, bo samochód miał służyć tylko do usług medycznych zwolnionych z VAT. Po poszerzeniu działalności gospodarczej o badania kierowców i usługi pensjonat - mała gastronomia - odliczano VAT naliczany VAT od ponoszonych bieżących kosztów tego samochodu. Nieruchomość zabudowana jak i niezabudowana, oraz ruchomość (samochód) stanowią środki trwałe. Skarb Państwa jest właścicielem działki gruntu oddanej w użytkowanie wieczyste do dnia 05.12.2089r. położonej w …. przy ulicy ….., oznaczonej numerem ewid. 432/1 o powierzchni 0,1009 ha dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą KW Nr …., w której w dziale II jak użytkownicy wieczyści oraz właściciele jednokondygnacyjnego budynku przychodni lekarskiej o powierzchni użytkowej 132 m2 i budynku gospodarczego o pow. użytkowej 34 m2 - stanowiących odrębną nieruchomość - wpisani są S…. i H….. na prawach wspólności ustawowej. W dziale III tejże księgi wieczystej wpisana jest służebność gruntowa polegająca na prawie przejścia i przejazdu przez działkę gruntu numer 432/1 istniejącym wjazdem między budynkami numer 4 przy ul. ….. a granicą działki gruntu nr 417, na rzecz każdoczesnych współwłaścicieli i współużytkowników wieczystych działki gruntu 432/2. Plan zagospodarowania przestrzennego dla działki gruntu 432/1, jest pod zabudowę mieszkalno-usługową. Budynek jest trwale związany z gruntem, natomiast budynek gospodarczy nie. Wnioskodawca ogranicza swoją czynność zbycia nieruchomości i ruchomości (samochodu) do sprzedaży. Nieruchomość o pow. 132m2, jak i 34m2 została przyjęta do użytkowania 01 stycznia 2008 roku. Natomiast samochód przyjęto do użytkowania 21 czerwca 2007 roku. Pierwsze zasiedlenie budynku o powierzchni 132 m2, jak i o powierzchni 34 m2, nastąpiło w dniu 01 stycznia 2008 roku. Był to i jest najem pod działalność gospodarczą - usługi medyczne. Najem opodatkowany jest 23% podatkiem VAT. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jego sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do kwestii zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego i garażu o powierzchni 34 m2 oraz ruchomości w postaci samochodu osobowego.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie zaś z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził: „Porównując zakresy definicji »pierwszego zasiedlenia« wynikające z ustawy o VAT i dyrektywy 112 należy stwierdzić, że ustawodawca polski dokonał zawężenia ww. definicji w porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.”

Ponadto należy wskazać, że w kwestii pierwszego zasiedlenia w kontekście interpretacji pojęcia „ulepszenia” wypowiedział się TSUE w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16, w którym wskazał „(…) artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia”.

W przypadku budynków lub budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Wskazać również należy, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zatem przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu/prawa użytkowania wieczystego, na którym są one posadowione, grunt/prawo użytkowania wieczystego gruntu dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu/prawa użytkowania wieczystego gruntu stosuje się taką samą stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu/prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.).

Stosownie do treści art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane).

Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Przez obiekty małej architektury należy rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności: kultu religijnego, jak: (kapliczki, krzyże przydrożne, figury), posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki (art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane).

Z treści ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy wynika, że zwolnień, o których mowa m.in. w art. 113 ust. 1 ustawy nie stosuje się m.in. w sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży budynków, budowli lub ich części w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b ustawy, tj. w ramach pierwszego zasiedlenia lub gdy od tego zasiedlenia nie upłynął jeszcze okres 2 lat. W takim przypadku dostawa budynku, budowli lub ich części jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a podatnik nie może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowy garaż nie jest trwale związany z gruntem. Z powyższego wynika zatem, że garaż, o którym mowa we wniosku nie jest nieruchomością, tj. budynkiem/budowlą w rozumieniu ww. przepisów ustawy Prawo budowlane.

W konsekwencji z uwagi na fakt, iż przedmiotowy garaż – jak wskazał Wnioskodawca – nie jest trwale związany z gruntem i tym samym nie stanowi budynku/budowli, to do jego dostawy nie będzie można zastosować zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym wskazać należy, iż przedmiotem dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży będzie nieruchomość w postaci jednokondygnacyjnego budynku o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego oraz ruchomości w postaci garażu o powierzchni 34m2 niezwiązanego trwale z gruntem oraz samochodu osobowego.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić, że do pierwszego zasiedlenia budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, doszło najpóźniej w momencie nabycia i rozpoczęcia użytkowania (najem pod działalność gospodarczą - usługi medyczne). Tym samym od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto, co istotne, nie były ponoszone nakłady na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej przedmiotowego budynku. Zatem sprzedaż budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że dostawa gruntu/prawa użytkowania wieczystego gruntu jest opodatkowana według takiej stawki podatku, jaką opodatkowana jest dostawa budynku na nim posadowionego. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie, zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym usytuowany jest przedmiotowy budynek, będzie również korzystać ze zwolnienia od podatku. Podstawą do zastosowania zwolnienia od podatku będą przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Mając jednakże na uwadze fakt, że Wnioskodawca z dniem 1 maja 2019r. dokonał wyboru zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, wskazać w tym miejscu należy, że powołany przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług wyklucza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatników dokonujących dostaw budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b.

A zatem przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ww. ustawy dotyczy dostaw budynków i budowli i ich części dokonywanych przed pierwszym zasiedleniem, w ramach pierwszego zasiedlenia oraz w przypadku gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a tą dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W związku z tym, że dostawa przedmiotowego budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132m2 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata, to Wnioskodawca w związku z tą dostawą, nie utraci zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, bowiem dostawa ta nie będzie objęta wyłączeniem, o którym mowa w przepisie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c ustawy.

Zatem sprzedaż budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, na którym usytuowany jest przedmiotowy budynek, dokonana po wyborze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niewykonywania przez Wnioskodawcę czynności wymienionych w art. 13 ust. 13 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że dla sprzedaży ww. ruchomości (garażu o powierzchni 34m2 niezwiązanego trwale z gruntem oraz samochodu osobowego) należy przeanalizować zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku konieczne jest zatem wykorzystywanie towaru wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku oraz brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia towaru. Przedmiotowe przesłanki do zastosowania opisywanego zwolnienia muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków powoduje, że korzystanie ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis ww. artykułu nie jest możliwe.

Z okoliczności sprawy wynika, że ruchomości, tj. garaż i samochód osobowy są środkami trwałymi Wnioskodawcy. Garaż od 1 stycznia 2008r. oddany był w najem pod działalność gospodarczą. Najem opodatkowany jest 23% podatkiem VAT. Natomiast w odniesieniu do samochodu osobowego, Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, że przedmiotowy samochód był i jest wykorzystywany do działalności mieszanej (50% VAT od kosztów paliwa, napraw).

Zatem ze wskazanych okoliczności wynika, że garaż oraz samochód osobowy nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Tym samym należy stwierdzić, że ich sprzedaż nie spełnia warunków do objęcia zwolnieniem od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem czynność tę należy traktować jako czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowaną stawką 23%.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy, podatnicy dokonujący dostawy towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, niezależnie od wielkości sprzedaży - zakaz ten nie dotyczy jednak podatników dokonujących dostaw samochodów osobowych, innych niż nowe środki transportu, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, co oznacza, że dostawa takich samochodów osobowych nie powoduje utraty zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że ww. samochód nie jest nowym środkiem transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 10 lit. a i wskazanym w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. e ustawy oraz samochód i garaż o powierzchni 34 m2 są środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji, zatem należy stwierdzić, że sprzedaż ww. garażu, jak i samochodu osobowego, dokonana po wyborze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niewykonywania przez Wnioskodawcę czynności wymienionych w art. 13 ust. 13 ustawy .

Reasumując, sprzedaż budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego, garażu o powierzchni 34 m2 oraz samochodu osobowego będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że zarówno wartość sprzedaży budynku jednokondygnacyjnego, jak i garażu i samochodu osobowego nie będzie wliczana do limitu 200.000 zł, o którym mowa w art. 113 ust.1 ustawy, bowiem przedmiotem dostawy będą środki trwałe, które zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 3 ustawy, nie powinny być wliczane przez Wnioskodawcę do limitu 200.000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy:

*   budynku jednokondygnacyjnego o powierzchni 132 m2 wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu i garażu o powierzchni 34 m2– należało uznać je za nieprawidłowe, z uwagi na odmienną argumentację,

*   ruchomości w postaci samochodu osobowego – należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym w uzupełnieniu wniosku, w szczególności kwestie dotyczące możliwości wyboru zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy (ad. pkt 1) oraz konieczności dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego (ad. pkt 2) – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na opisie sprawy, w szczególności na podanej przez Wnioskodawcę informacji, że budynek gospodarczy (garaż) nie jest trwale związany z gruntem oraz że pierwsze zasiedlenie budynku jednokondygnacyjnego nastąpiło w 2008r. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

W związku z okolicznością, że wniosek z dnia 5 marca 2019r. dotyczy dwóch zdarzeń przyszłych, natomiast Wnioskodawca wniósł opłatę w wysokości 160 zł, tut. Organ informuje, że kwota 80 zł, stanowi nadpłatę i będzie zwrócona na rachunek bankowy wskazany w części F poz. 73 wniosku ORD-IN, zgodnie z art. 14f § 2a ww. ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.