Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-592/13-4/EL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-16
Teza: dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; obowiązek-obowiązek podatkowy; sekurytyzacja; wierzytelność; wierzytelność-sprzedaż wierzytelności
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2013r. (data wpływu 28 października 2013r.) uzupełnionym pismem na wezwanie Nr IPPB2/436-592/13-2/AF z dnia 19 grudnia 2013r. ( data nadania 12 grudnia 2013r., data doręczenia2 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności -**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

P. Limited („Wnioskodawca”) jest spółką z siedzibą w Irlandii i posiadającą rezydencję podatkową w tym kraju. Wnioskodawca jest spółką celową powołaną do partycypacji w transakcjach sekurytyzacji wierzytelności. I. Polska Sp. z o.o. („Spółka”) jest jednym z największych towarzystw leasingowych w Polsce, wchodzącym w skład niemieckiej grupy I. Spółka specjalizuje się w długoterminowym finansowaniu przedsiębiorstw w zakresie leasingu maszyn i urządzeń. W ramach prowadzonej działalności Spółka zawiera umowy leasingu, zarówno operacyjnego, jak i finansowego („Umowy Leasingu”), w których występuje jako leasingodawca (finansujący). Planowane jest obecnie przeprowadzenie przez Spółkę programu sekurytyzacji wierzytelności, obejmującego wierzytelności przysługujące Spółce od leasingobiorców (korzystających), które wynikają z zawieranych przez Spółkę Umów Leasingu („Wierzytelności”). Sekurytyzacją mogą być objęte zarówno Wierzytelności istniejące, jak i przyszłe wynikające zarówno z Umów Leasingu operacyjnego jak i finansowego. Zgodnie z założeniami, planowana sekurytyzacja Wierzytelności zostanie przeprowadzona w roku 2014.

Przedmiotowy program sekurytyzacyjny będzie ustrukturyzowany w ten sposób, że Spółka, jako tzw. inicjator sekurytyzacji, będzie sprzedawała Wierzytelności do Wnioskodawcy. Cena sprzedaży Wierzytelności odpowiadać będzie ich wartości nominalnej lub też będzie ona pomniejszona o odpowiednie dyskonto. Za przystąpienie do transakcji sekurytyzacji Wierzytelności Spółka będzie płaciła Wnioskodawcy odpowiednie wynagrodzenie w formie prowizji. Nabycie Wierzytelności przez Wnioskodawcę zostanie sfinansowane ze środków pozyskanych przez Wnioskodawcę w wyniku emisji obligacji lub/i zaciągnięcia odpowiednich pożyczek/kredytów.

Zgodnie z założeniami, po sprzedaży Wierzytelności do Wnioskodawcy, Spółka będzie pełniła funkcje tzw. serwisera sekurytyzowanych Wierzytelności, a mianowicie będzie świadczyła na rzecz Wnioskodawcy usługi administrowania Wierzytelnościami sprzedanymi do Wnioskodawcy. Usługi te obejmować mogą, w szczególności, monitorowanie stanu należności od poszczególnych dłużników, notyfikowanie dłużników o zaległych płatnościach, prowadzenie odpowiedniej ewidencji stanu należności od dłużników, przyjmowanie należności od dłużników, wysyłanie wezwań do zapłaty, podejmowanie starań celem wyegzekwowania należności od dłużników, itd. Z tytułu przedmiotowej usługi, Spółce będzie przysługiwało określone wynagrodzenie od Wnioskodawcy.

Spółka jest zarejestrowana w Polsce, jako czynny podatnik VAT. Wnioskodawca nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest również zarejestrowany dla celów polskiego podatku VAT.

Obie spółki (tj. zarówno Wnioskodawca, jak i Spółka) złożyły wnioski o wydanie indywidualnych interpretacji podatkowych potwierdzających sposób opodatkowania planowanej transakcji podatkiem VAT. We wnioskach tych zaprezentowane zostało stanowisko, iż sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę na rzecz Wnioskodawcy powinna być zaklasyfikowana, jako usługa ściągania długów świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki, która będzie opodatkowana podatkiem VAT w Polsce według stawki podstawowej.

Pismem z dnia 19 grudnia 2013 r. Nr IPPB2/436-592/13-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych poprzez wskazanie:

*   gdzie zostanie zawarta umowa sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa),

*   gdzie wykonywane będą prawa majątkowe w chwili zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa). Wskazanie, gdzie wykonywane będą prawa majątkowe w chwili zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności pieniężnych ( terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa).

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie informując:

Jeżeli chodzi o pytanie pierwsze dotyczące miejsca, w którym zostanie zawarta umowa sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności, to w chwili obecnej kwestia ta nie jest jeszcze finalnie ustalona. Najprawdopodobniej umowa sprzedaży wierzytelności będzie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednakże nie jest również wykluczone, że nastąpi to poza granicami kraju, np. w Irlandii, gdzie siedzibę ma Wnioskodawca, który będzie nabywcą wierzytelności.

W odniesieniu do pytania drugiego dotyczącego miejsca wykonywania praw majątkowych, z uwagi na okoliczności planowanej transakcji opisane we wniosku o interpretację, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w chwili zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności prawa majątkowe będą wykonywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ze względu na brak uregulowania w Ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych sposobu ustalenia miejsca wykonywania praw majątkowych” naturalne jest odwołanie się w tym zakresie do przepisów Kodeksu cywilnego, ze względu na jego ścisły związek z przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Kluczowy dla wyjaśnienia tej kwestii jest art. 454 § 1 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że „jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę. Jednakże świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia; jeżeli wierzyciel zmienił miejsce zamieszkania lub siedzibę po powstaniu zobowiązania, ponosi spowodowaną przez tę zmianę nadwyżkę kosztów przesłania”.

Powyższa regulacja prowadzi do wniosku, że w przypadku sprzedaży wierzytelności decydujące dla ustalenia miejsca wykonywania prawa majątkowego jest miejsce siedziby podmiotu, który jest nabywcą wierzytelności i ostatecznie będzie odbiorcą płatności dokonywanych przez dłużnika. Biorąc pod uwagę, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym nabywcą sekurytyzowanych wierzytelności będzie Wnioskodawca, mający siedzibę w Irlandii, w opinii Wnioskodawcy, miejsce wykonywania przedmiotowych praw majątkowych będzie się znajdowało poza terytorium Polski.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż celem złożonego wniosku jest potwierdzenie w formie indywidualnej interpretacji poprawności stanowiska Wnioskodawcy, iż ze względu na opisane we wniosku warunki transakcji, sprzedaż wierzytelności na rzecz Wnioskodawcy dokonywana w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności nie będzie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę do Wnioskodawcy dokonywana w ramach transakcji sekurytyzacji wierzytelności będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę do Wnioskodawcy dokonywana w ramach transakcji sekurytyzacji Wierzytelności nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (dalej: „PCC”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Ustawy o PCC, opodatkowaniu PCC podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Niemniej jednak, jak wynika z art. 1 ust.4 Ustawy o PCC, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi jedynie wtedy, gdy ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W opinii Wnioskodawcy, planowana sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę na rzecz Wnioskodawcy nie będzie podpadać pod żadną z wyżej wymienionych sytuacji, w których dochodzi do opodatkowania podatkiem PCC. Art. 1 ust 4 pkt 2) nie będzie miał zastosowania, gdyż wymaga on łącznego spełnienia następujących dwóch warunków: nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce i czynność cywilnoprawna jest dokonywana w Polsce. Z uwagi na fakt, iż siedziba Wnioskodawcy znajduje się w Irlandii, powyższy przepis nie będzie miał zastosowania do planowanej transakcji.

Zastosowania nie znajdzie również art. 1 ust 4 pkt 1), co wynika z faktu, iż Wierzytelności, które będą sprzedawane przez Spółkę do Wnioskodawcy powinny być uznane za prawa majątkowe wykonywane za granicą, a nie w Polsce.

Ustawa o PCC nie definiuje pojęcia „miejsce wykonywania prawa majątkowego” dla celów ustalenia, czy miejsce to znajduje się w Polsce, czy też za granicą. Dlatego też zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego i powiązanie miejsca wykonywania prawa majątkowego, o którym mowa w Ustawie o PCC, z miejscem spełnienia świadczenia pieniężnego. Zgodnie z art. 454 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone, ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę. Jednakże świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia; jeżeli wierzyciel zmienił miejsce zamieszkania lub siedzibę po powstaniu zobowiązania, ponosi spowodowaną przez tę zmianę nadwyżkę kosztów przesłania.”

Jak wynika z powyższego przepisu, świadczenie pieniężne ma charakter długu oddawczego, co oznacza, ze taki dług powinien być spłacony w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w momencie dokonywania płatności. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że w przypadku cesji wierzytelności decydujące dla ustalenia, czy miejsce wykonywania prawa majątkowego jest w Polsce, czy za granicą, jest miejsce siedziby cesjonariusza, tj. podmiotu, który ostatecznie będzie odbiorcą płatności dokonywanej przez dłużnika.

Biorąc pod uwagę powyższe, ze względu na fakt, iż w planowanej transakcji Wierzytelności będą nabywane przez Wnioskodawcę, który ma siedzibę w Irlandii, przedmiotowa transakcja nie będzie podlegała PCC.

Powyższy wniosek, zgodnie z którym planowana transakcja nie będzie podlegała PCC, znajduje potwierdzenie w wielu interpretacjach podatkowych i wyrokach sądowych. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2002 r. (sygn. akt III CZP 81/01), Sąd stwierdził jednoznacznie, iż:

„W razie przelewu wierzytelności pieniężnej dłużnik powinien dokonać zapłaty, jeżeli miejsce świadczenia nie jest oznaczone, w miejscu zamieszkania lub w siedzibie (siedzibie przedsiębiorstwa) nabywcy wierzytelności w chwili spełnienia świadczenia”.

Powyższa uchwała była podstawą dla wydania licznych interpretacji organów podatkowych dotyczących opodatkowania PCC sprzedaży wierzytelności. Między innymi, w interpretacji indywidualnej z dnia 29 lipca 2011 r. (nr IPPB2/436-191/11-4/AF) Dyrektor izby Skarbowej w Warszawie uznał za w pełni prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym miejsce wykonywania prawa majątkowego w postaci wierzytelności znajduje się w miejscu, w którym siedzibę ma nabywca tych wierzytelności. W rezultacie, organ podatkowy potwierdził, iż nabycie przez spółkę z siedzibą w Luksemburgu od polskiej spółki wierzytelności w stosunku do polskiego dłużnika nie będzie obciążone PCC. Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r. (nr IPPB2/ 436-98/12-4/MZ).

Mając na uwadze powyższe, planowana sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę do Wnioskodawcy nie będzie opodatkowana PCC.

Dodatkowy argument potwierdzający wniosek, że omawiana transakcja nie będzie opodatkowana PCC opiera się na art. 2 pkt 4) Ustawy o PCC, który stanowi, iż nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne inne, niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z tego podatku (z pewnymi wyjątkami, które nie mają w tym przypadku zastosowania).

W opinii Wnioskodawcy, sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę do Wnioskodawcy w ramach planowanej transakcji sekurytyzacyjnej będzie stanowiła, dla celów polskiego podatku VAT, usługę ściągania długów świadczoną przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki, która będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce według podstawowej stawki VAT. Konkluzja taka jest zgodna z szeregiem interpretacji podatkowych wydanych przez organy podatkowe w podobnych sprawach. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w tych interpretacjach, sprzedaż wierzytelności powinna być uznana za usługę ściągania długów świadczoną przez nabywcę wierzytelności (w tym przypadku Wnioskodawcę) na rzecz jej zbywcy (w tym przypadku na rzecz Spółki), która opodatkowana jest według stawki podstawowej podatku VAT (obecnie, 23%). Przykładem takich interpretacji jest interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 marca 2011 r. (nr IPPP3/443-1281/10-2/LK) oraz interpretacja tego samego organu podatkowego z dnia 15 czerwca 2012 r. (nr IPPP3/443-378/12-2/MGr), jak również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2013 r. (nr ITPP2/443-427/13/AW).

Biorąc powyższe pod uwagę, sprzedaż Wierzytelności przez Spółkę do Wnioskodawcy będzie wyłączona z opodatkowania PCC również na podstawie art. 2 pkt 4) Ustawy o PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia, umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
6.  (uchylona),
7.  ustanowienie hipoteki,
8.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
9.  umowy depozytu nieprawidłowego,
10.  umowy spółki;

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Umowa cesji wierzytelności uregulowana została w art. 509 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

W myśl art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego przelew wierzytelności może odbywać się na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, a zatem umowa taka może należeć do kategorii umów, które podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Na skutek cesji wierzytelności zmienia się podmiot po stronie wierzyciela, natomiast przedmiot zobowiązania pozostaje ten sam. Jeżeli więc umowa cesji przyjęłaby postać którejkolwiek z umów wskazanych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych to spowoduje obowiązek zapłaty tego podatku.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż I. Sp. z o.o. jest jednym z największych towarzystw leasingowych w Polsce wchodzącym w skład niemieckiej grupy I. Spółka specjalizuje się w długoterminowym finansowaniu przedsiębiorstw w zakresie leasingu maszyn i urządzeń, zarejestrowaną dla celów podatku VAT w Polsce („Spółka”). Działalność gospodarcza Spółki obejmuje głównie sekurytyzację wierzytelności wynikających z transakcji handlowych. Spółka przystąpiła do transakcji sekurytyzacyjnej z Wnioskodawcą, P., czyli Sprzedającym. Wnioskodawca jest spółką celową powołaną do partycypacji w transakcjach sekurytyzacji wierzytelności. Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w Irlandii, posiadającą rezydencję podatkową w tym kraju Wnioskodawca nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest również zarejestrowany dla celów polskiego podatku VAT. Planowane jest obecnie przeprowadzenie przez I. Sp. z o.o. programu sekurytyzacji wierzytelności, obejmującego wierzytelności przysługujące Spółce od leasingobiorców, które wynikają z zawieranych przez Spółkę Umów Leasingu (wierzytelności). Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT. Jednym z elementów transakcji sekurytyzacyjnej jest sprzedaż wierzytelności, zarówno istniejących jak i przyszłych, która będzie dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki, wynikających zarówno z Umów Leasingu operacyjnego jak i finansowego. Przedmiotem umowy sprzedaży będą wierzytelności, dla których miejsce spełnienia świadczenia leżeć będzie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że umowa cesji przybierze postać umowy sprzedaży.

Zatem mając na uwadze dotychczas przytoczone przepisy (w tym dopuszczalne formy jakie może przyjąć czynność cesji wierzytelności) stwierdzić należy, że zasadniczo podlega ona na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, np. prawo majątkowe podlega wykonywaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Umowa sprzedaży będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli prawo majątkowe będące przedmiotem sprzedaży w chwili jej zawarcia podlega wykonywaniu za granicą oraz nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że sprzedaż wierzytelności nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust.4 ustawy, ponieważ prawa majątkowe wykonywane będą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również siedziba Wnioskodawcy znajduje się także poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.