Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-562/11/12-8/S/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-04
Teza: zastosowanie właściwej stawki podatku VAT dla dostawy i montażu wind schodowych
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; montaż; stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11.04.2011 r. (data wpływu 12.04.2011 r.) uzupełnionym w dniu 14.02.2013 r. (data wpływu 18.02.2013 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 04.02.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 07.02.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT montażu wind schodowych **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

S. Limited (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce (dalej „Oddział”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży na terenie Polski krzesełkowych wind schodowych przeznaczonych dla wszystkich osób mających trudności w poruszaniu się po schodach. S. w Polsce jest Oddziałem Spółki zagranicznej S. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii, zajmującej się produkcją sprzedażą montażem i instalacją oraz serwisem krzesełkowych wind schodowych. S. w Polsce zajmuje się reklamą towaru, zebraniem od klienta zamówień, pomiarem, przygotowaniem projektu Windy schodowej oraz podpisaniem umowy. Windy są produkowane na podstawie specjalnego indywidualnego zamówienia przez S. Limited (dalej: S. UK). Oddział dostarcza zamówioną windę klientowi, montuje ją oraz instaluje.

Instalacja oraz montaż windy stanowi kompleksową usługę, której świadczenie wymaga specjalistycznej wiedzy technicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy należy uznać, iż realizowane przez Oddział w obiektach budownictwa mieszkaniowego roboty budowlano-montażowe, stanowiące pod względem gospodarczym jednolite świadczenie, którego czynnością podstawową jest wykonanie usługi budowlano-montażowej powinny podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy: przepisy ustawy o VAT nie uzależniają możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku VAT od statusu podmiotu wykonującego roboty budowlano-montażowe. W świetle przepisów o VAT generalnie prawo do zastosowania obniżonej stawki VAT powinno przysługiwać każdemu, kto wykonuje roboty budowlane w obiektach budownictwa mieszkaniowego, nawet w sytuacji, gdy są one wykonywana z użyciem materiałów wyprodukowanych przez podmiot realizujący te roboty, w szczególności gdy tak, jak w przypadku usług oferowanych przez Oddział mamy do czynienia z kompleksowym świadczeniem. Całość takiego kompleksowego świadczenia powinna podlegać opodatkowaniu stawką VAT właściwą dla świadczenia głównego. Celem działalności wykonywanej przez Oddział jest montaż i instalacja wind wyprodukowanych przez jednostkę macierzystą, co potwierdza m.in.: przedmiot umowy zawartej z klientem, określenie jednej ceny za wykonanie kompleksowego świadczenia (dostawy oraz montażu i instalacji wind), brak jest podstaw do dokonywania podziału tej czynności. W sytuacji, gdy z punktu widzenia klienta Oddziału istotne jest zamontowanie windy (przeprowadzenie odpowiednich robót budowlanych), a nie jedynie przeniesienie na niego własności wyprodukowanej windy mamy do czynienia z wykonaniem kompleksowej usługi. Ze względu na to, iż windy produkowane są na indywidualne zamówienie klienta, ich instalacji i montażu może dokonać tak naprawdę tylko firma S. dysponująca specjalistyczną wiedzą techniczną. Od 1 stycznia 2011 r. na skutek zmiany art. 5a ustawy o VAT usługi są identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych, tylko jeżeli dla tych usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Natomiast przepisy ustawy o VAT określają, iż obniżoną stawkę podatku VAT stosuje się w przypadku remontu, modernizacji lub przebudowy określonych obiektów budowlanych, bez powoływania się na konkretne symbole PKWiU właściwe dla świadczenia określonej kategorii usług, dlatego Wnioskodawca uważa, że usługi świadczone przez Oddział należy definiować z uwzględnieniem przepisów prawa budowlanego, które określa roboty budowlane jako tzw. świadczenia złożone, na które składają się różne czynności, mające doprowadzić do określonego efektu gospodarczego.

Interpretacją indywidualną z dnia 12 lipca 2011 r. tut. Organ stwierdził, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja indywidualna była przedmiotem skargi, złożonej przez Wnioskodawcę.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 września 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3060/11 uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną.

Sąd orzekł, iż Organ błędnie przyjął, że sprzedaż wind krzesełkowych wyprodukowanych przez producenta i montowanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego należy traktować jako dostawę towarów wraz z montażem i opodatkować stawką właściwą dla dostawy towarów.

Zdaniem Sądu, kontrahentom Skarżącej nie zależy na samym dostarczeniu towaru w postaci wind krzesełkowych przeznaczonych dla osób mających trudności w poruszaniu się, ale na prawidłowym ich zamontowaniu i funkcjonowaniu w obiekcie budownictwa mieszkaniowego. tym samym Sąd podzielił argumentację przyjętą przez NSA w wyroku z dnia 25 czerwca 2010 r. sygn. I FSK 1221/09 gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że roboty instalacyjne realizowane w budynkach mieszkalnych w ramach prac budowlanych (modernizacyjnych), w oparciu o art. 8 ust. 3 ustawy o VAT w zw. z punktem 5.3.4. tiret trzeci PKWiU z 1997 r. — klasyfikować jako usługi, również, gdy wykonywane są przez producentów towarów, wykorzystywanych przez nich w trakcie zleconych im prac budowlanych, co odnosi się również do instalacji węzłów ciepła realizowanych w budynkach mieszkalnych przez ich producenta, z użyciem również podzespołów innych podmiotów. Instalacja taka jest bowiem elementem procesu budowlanego danego obiektu budownictwa mieszkaniowego (jego budowy, remontu, modernizacji, itp.) i tak powinna być oceniana z punktu widzenia podatku od towarów i usług, niezależnie od tego, czy podmiotem dokonującym takiej instalacji jest lub nie jest producent montowanego wyrobu.

W wyroku tym NSA wskazał również, że czynności instalacji (montażu) w budynku mieszkalnym wyprodukowanych przez realizującego zlecenie węzłów ciepła nie można traktować jako dwóch odrębnych czynności, gdyż w procesie budowlanym nie jest najistotniejsze wyprodukowanie określonego wyrobu, lecz jego wbudowanie w obiekt mieszkalny, gdyż to dopiero nadaje temu produktowi określony charakter użytkowy, istotny z punktu widzenia inwestora. Ze względu zatem na jednolity cel takiego zlecenia o charakterze budowlanym, sztucznym byłoby — dla potrzeb opodatkowania VAT — wydzielanie poszczególnych jego elementów składowych i różne traktowanie pod względem opodatkowania tym podatkiem (stawki) przypadku, gdy wykonujący tego rodzaju instalacyjne roboty budowlane wykorzystuje w ich ramach towary własnej produkcji oraz przypadku, gdy czyni to z wykorzystaniem tego rodzaju produktów zakupionych od innego podmiotu.

Pod względem gospodarczym są to bowiem w obydwu tych przypadkach instalacyjne roboty budowlane realizowane przez usługodawcę na rzecz usługobiorcy, z użyciem produktów różniących się jedynie formą ich pozyskania (wytworzenie lub nabycie). Różnicowanie opodatkowania (stawek) takich czynności realizowanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego naruszałoby zasadę równości i sprawiedliwości opodatkowania, poprzez dyskryminowanie podatników wykonujących instalacyjne prace budowlane z użyciem wyprodukowanych przez siebie towarów, w stosunku do pozostałych podatników, którzy te same czynności instalacyjne w obiekcie budownictwa mieszkaniowego wykonują z użyciem takich samych wyrobów, jednak przez nich niewytworzonych. Ten sam przedmiot opodatkowania, w takich samych warunkach obrotu (w nieróżniących się w sposób zasadniczy warunkach ekonomicznych), nie powinien być traktowany w sposób zróżnicowany pod względem opodatkowania (stawki) podatkiem od towarów i usług. Takie zróżnicowanie naruszyłoby zasadę równości i sprawiedliwości opodatkowania, zgodnie z którą wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu (instalacja określonego produktu w obiekcie budownictwa mieszkaniowego), powinny być traktowane równo (orzeczenie TK z 11.04.1994 r. K 10/93).

Z tych względów dla celów podatkowych takie działania podatnika powinny być traktowane jako jednolita całościowo usługa, objęta jedną stawką podatku VAT. Dla inwestora (klienta) istotna jest bowiem określona robota budowlana (zamontowanie windy), a nie zakup samego towaru, który jest jedynie integralnym elementem zleconej usługi budowlanej.

Jednocześnie w przypadku czynności o kompleksowym charakterze, na które składa się czynność podstawowa, której wykonanie było celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także czynności pomocnicze niezbędne do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej.

Zatem usługi montażu wind przez ich producenta, przy spełnieniu warunku, iż są wykonywane w budynkach lub ich częściach, które są zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, są opodatkowane 8% stawką podatku od towarów i usług, jeżeli przedmiotowe usługi są wykonywane w procesie budowy, remontu) modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy przedmiotowego obiektu budowlanego.

Zdaniem Sądu przy ponownym rozstrzyganiu sprawy organ podatkowy uwzględni wykładnię prawa zaprezentowaną w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Jednocześnie Minister Finansów będzie miał obowiązek wypowiedzieć się w zakresie zastosowania art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 12a i 12b) u.p.t.u., wykorzystując także instytucję z art. 169 § 1 w związku z art. 14h Op., gdyż we wniosku o interpretację brak jest elementów umożliwiających dokonanie interpretacji tego przepisu tj. czy Skarżąca przedmiotowe usługi wykonuje w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W wykonaniu powyższego tut. Organ w trybie art. 169 § w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa wezwał Wnioskodawcę o wyczerpujące przedstawienie zdarzenia przyszłego w szczególności wskazanie, czy Wnioskodawca przedmiotowe usługi wykonuje w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym?

W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazała, że S. Limited zajmuje się produkcją, sprzedażą, montażem i instalacją oraz serwisem krzesełkowych wind schodowych. W Polsce S. działa poprzez Wnioskodawcę, który między innymi świadczy usługi budowlano-montażowe na rzecz klientów (dalej także: „Usługi”), obejmujące:

1.  pomiary
2.  przygotowanie projektu wind, a po wyprodukowaniu wind w zakładzie produkcyjnym S. w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,
3.  przywóz wind do domów klientów oraz
4.  montaż i instalację wind.

Realizowane przez S. za pośrednictwem Wnioskodawcy kompleksowe usługi budowlano-montażowe polegają na dostosowaniu obiektów do potrzeb osób mających trudności w poruszaniu się Wnioskodawca wykonuje przedmiotowe usługi w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Wnioskodawca zapewnia też obsługę reklamową i administracyjną działalności S. w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 06 września 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3060/11 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka macierzysta z siedzibą w Wielkiej Brytanii zajmuje się produkcją sprzedażą montażem i instalacją oraz serwisem krzesełkowych wind schodowych. Towar produkowany jest przez Spółkę w Wielkiej Brytanii na podstawie przesłanego zamówienia uwzględniającego indywidualne parametry windy. Oddział dostarcza zamówioną windę klientowi, montuje ją oraz instaluje. Oddział w Polsce zajmuje się reklamą towaru, zebraniem od klienta zamówień, pomiarem, przygotowaniem projektu windy schodowej, podpisaniem umowy oraz montażem i instalacją windy. ponadto Wnioskodawca wskazał iż kompleksowe usługi budowlano-montażowe polegają na dostosowaniu obiektów do potrzeb osób mających trudności w poruszaniu się Wnioskodawca wykonuje przedmiotowe usługi w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Na wstępie wskazać należy, że kwestię funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Z kolei oddział zdefiniowany został w art. 5 pkt 4 jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Ponadto, zgodnie z art. 86 ww. ustawy, oddział może prowadzić działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.

W świetle powołanych unormowań podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie Oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego Oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego.

Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną. Jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada on możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.

Potwierdza to również regulacja zawarta w art. 88 zdanie pierwsze ww. ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie z którą przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców. Zatem, podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania Oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej, należy stwierdzić, że Oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, mimo iż na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego to podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału. Zatem czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem zagranicznym mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych (realizowanych na rzecz jednostki macierzystej).

Co do zasady stawka podatku, stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Należy jednak wskazać, iż zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1, wynosi 23%. Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, 8% stawkę podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy).

Na podstawie zapisu art. 41 ust. 12b, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 04.04.2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12\- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

W myśl przepisu art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Natomiast w treści powołanych wyżej przepisów ustawodawca użył pojęć: roboty konserwacyjne oraz remont, nie podając konkretnych symboli statystycznych dla tych usług.

Jak wskazał Sąd nie ma wątpliwości, iż czynności polegające na dostawie wraz z montażem krzesełkowych wind schodowych nie są objęte dyspozycją cytowanego powyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Nie oznacza to jednak, iż czynności będące robotami budowlano - montażowymi, nie mogą korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT, jeżeli spełnione zostały przesłanki określone w powołanym art. 41 ust. 12 u.p.t.u.

Wprawdzie ustawa o VAT nie definiuje pojęć zawartych w tym przepisie, dlatego też, należy pomocniczo odwołać się do przepisów prawa budowlanego, jak i językowego znaczenia pojęć, użytych w art. 41 ust. 12 u.p.t.u.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. W myśl art. 3 pkt 7 prawa budowlanego, przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykułu przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Natomiast przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego).

Natomiast zgodnie ze słownikową definicją modernizacja oznacza unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie.

Analiza powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie budynki, lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy że roboty budowlane polegające na montażu wind w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym, są objęte preferencyjną stawką podatkową 8% zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 12b ustawy. Bowiem zauważyć należy, że kontrahentom Spółki nie zależy na samym dostarczeniu towaru w postaci wind krzesełkowych przeznaczonych dla osób mających trudności w poruszaniu się, ale na prawidłowym ich zamontowaniu i funkcjonowaniu w obiekcie budownictwa mieszkaniowego. Z tych względów dla celów podatkowych takie działania podatnika powinny być traktowane jako jednolita całościowo usługa, objęta jedną stawką podatku VAT. Dla inwestora (klienta) istotna jest bowiem określona robota budowlana (zamontowanie windy), a nie zakup samego towaru, który jest jedynie integralnym elementem zleconej usługi budowlanej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji z dnia 12.07.2011 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.