Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.536.2025.4.KC; 0111-KDIB2-
3.4015.338.2025.3.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Skutki podatkowe otrzymania darowizny środków pieniężnych
od brata z Białorusi.
Słowa kluczowe: Białoruś
darowizna
podatek-podatek od spadków i darowizn
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Wyłączenia z opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pana brat – darczyńca jest obywatelem Białorusi, nieposiadającym obywatelstwa
    polskiego, niezamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie posiada
    polskiego zezwolenia na pobyt. Ponadto, nie prowadzi działalności, ani nie posiada
    centrum interesów życiowych w Polsce.
    Jest Pan obywatelem Białorusi, posiada kartę pobytu czasowego w Polsce udzieloną w
    związku z przyznaniem ochrony międzynarodowej (ochrona uzupełniająca). Od 17
    września 2023 r. faktycznie i stale zamieszkuje Pan na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Prowadzi Pan w Polsce działalność gospodarczą poprzez spółkę X. Mieszka Pan w
    Polsce wraz z małoletnim synem (regularnie uczęszcza do zerówki).
    Składa Pan zeznania PIT w Polsce i centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce.
    Pana brat – darczyńca planuje przekazać darowiznę pieniężną w kwocie (...) euro
    przelewem bankowym w jednej lub kilku płatnościach z jego konta w białoruskim banku
    na Pana rachunek bankowy prowadzony w Polsce. Będzie Pan dysponował wyciągiem
    bankowym potwierdzającym nadawcę (Pana brata), odbiorcę (Pana), datę i kwotę wpływu.
    Zamierza Pan zgłosić nabycie darowizny na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od
    dnia wpływu środków.

## Pytanie

Czy planowane otrzymanie darowizny pieniężnej od brata, przekazanej w jednej lub kilku
    płatnościach z jego konta w białoruskim banku na Pana rachunek bankowy prowadzony w
    Polsce, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (jako nabycie prawa
    majątkowego wykonywanego na terytorium RP) oraz – jako darowizna w linii „grupy 0”
    (rodzeństwo) po spełnieniu warunków formalnych – korzysta ze zwolnienia z art. 4a ww.
    ustawy, a w konsekwencji nie powoduje powstania przychodu do opodatkowania na
    podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 2 ust. 1 pkt 3 tej
    ustawy)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, darowizna pieniężna przekazana na Pana rachunek bankowy w Polsce
    stanowi nabycie prawa majątkowego wykonywanego na terytorium RP i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jako darowizna między rodzeństwem
    – po zgłoszeniu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy oraz udokumentowaniu przelewu – nabycie
    korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, darowizna nie stanowi
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie podatku od spadków i
    darowizn oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia
    umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej,
    jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie
    jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony
    umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia
    woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Jak wynika z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
      wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
      zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego
      pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie
    własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
    Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też
      spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego
      pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw
    majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
    · nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane
      prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za
      wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub
    · nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za
      granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub
      ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany
    prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z
    którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
    Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca

    zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3
    ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy
    ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w
    dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli
    miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa
    polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia w szczególności wynika, że jest Pan obywatelem
    Białorusi, posiada kartę pobytu czasowego w Polsce udzieloną w związku z przyznaniem
    ochrony międzynarodowej. Od 17 września 2023 r. faktycznie i stale zamieszkuje Pan w
    Polsce. W Polsce prowadzi Pan działalność gospodarczą, mieszka wraz z małoletnim
    synem, który regularnie uczęszcza do zerówki. Pana brat – darczyńca planuje przekazać
    Panu darowiznę pieniężną przelewem bankowym w jednej lub kilku płatnościach z jego
    konta w białoruskim banku na Pana rachunek bankowy prowadzony w Polsce. Będzie Pan
    dysponował wyciągiem bankowym potwierdzającym nadawcę (Pana brata), odbiorcę
    (Pana), datę i kwotę wpływu. Zamierza Pan zgłosić nabycie darowizny na formularzu SD-Z2
    w terminie 6 miesięcy od dnia wpływu środków.
    Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że
    przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny
    będzie znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku bowiem
    wynika, iż w chwili zawarcia umowy darowizny środki pieniężne będą znajdowały się na
    Białorusi. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od
    spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za
    granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma
    zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był
    obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego
    pobytu.
    Kwestie pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1079).
    Zgodnie z art. 98 pkt 1 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o
      których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli
      spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które
      są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
    Natomiast warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i
    następnych tej ustawy.
    Zatem przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na
    pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
    Tym samym skoro – jak wynika z wniosku – nie będzie Pan obywatelem Polski i nie będzie
    Pan miał miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Pana środków

    pieniężnych w darowiźnie, znajdujących się poza terytorium RP, nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości związanych z opodatkowaniem darowizny na gruncie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że na podstawie art. 2 ust.
    1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku
      od spadków i darowizn.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 1a omawianej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Na podstawie art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie natomiast z obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1
    tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Pod pojęciem przychodu należy zatem rozumieć także takie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Stosownie natomiast do art. 11a ust. 1 ustawy:
      Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut
      obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
    Mając na uwadze, że otrzyma Pan darowiznę środków pieniężnych z Białorusi, to do jej
    opodatkowania zastosowanie znajdują przepisy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej

    Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr
    120 poz. 534).
    Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 lit. a) tej umowy w Rzeczypospolitej Polskiej umowa dotyczy
    m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Umowa nie wymienia wprost w żadnym z artykułów dochodów związanych z darowizną
    środków pieniężnych, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 21 ust. 1 tej umowy, w
    myśl którego:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się
      Państwie, nie wymienione w poprzednich artykułach niniejszej umowy, podlegają
      opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie.
    Z tego względu otrzymane przez Pana w darowiźnie środki pieniężne, stosownie do art. 21
    ust. 1 tej umowy, będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie w którym
    Pan zamieszkuje i jako rezydent podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Pana środków pieniężnych otrzymanych z
    tytułu darowizny, nie będzie podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn.
    Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o
    którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji
    zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny, stanowi przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową,
    przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na
    rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pan
    od darczyńcy środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie
    przez Pana korzyści kosztem innego podmiotu.
    W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej
    ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie
    stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w

      terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze
    darowizny, uzyska Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten,
    będzie Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok
    podatkowy, w którym otrzyma Pan darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w
    tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej
    określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W części B.4 poz. 33 wniosku ORD-IN „Adres do doręczeń w systemie ePUAP albo adres do
    doręczeń elektronicznych” wskazany został adres e-mail. Na ten adres korespondencja w
    sprawie nie może być wysłana, gdyż przez pojęcie „adres elektroniczny” należy rozumieć
    adres elektroniczny w systemie teleinformatycznym, służącym do obsługi doręczeń, za
    pomocą którego organ podatkowy może doręczyć dokumenty elektroniczne i otrzymać
    wymagane przepisami elektroniczne urzędowe potwierdzenie doręczenia. Adres e-mail
    nie wypełnia definicji adresu elektronicznego i nie może służyć do przesyłania pism
    urzędowych.
    W związku z powyższym, w celu zachowania należytej ochrony Pana danych osobowych,
    korespondencja w sprawie będzie przesyłana drogą elektroniczną za pośrednictwem
    platformy ePUAP, z którego wpłynął wniosek.
    Jeżeli jednak jest Pan użytkownikiem e-Urzędu Skarbowego i wyraził zgodę na doręczanie
    korespondencji przez ten system, to zobowiązani jesteśmy całą korespondencję kierować
    na Pana konto w e-US.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.