Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-355/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-30
Teza: Opodatkowanie świadczenia małżeńskiego otrzymywanego z USA
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; Stany Zjednoczone; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku, który wpłynął do Biura – 24 kwietnia 2014 r., uzupełnionym 10 lipca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia małżeńskiego otrzymywanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia małżeńskiego otrzymywanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z 4 lipca 2014 r. znak: IBPB II/1/415-355/14/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 10 lipca 2014 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni otrzymuje amerykańskie świadczenie małżeńskie. Z banku w Polsce, który to świadczenie wypłaca Wnioskodawczyni nie otrzymała PIT-11. Mąż Wnioskodawczyni otrzymuje amerykańskie świadczenie emerytalne i otrzymał z banku PIT-11.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała stan faktyczny wniosku i wskazała, że:

*   jest to amerykańskie świadczenie małżeńskie,
*   świadczenie małżeńskie wypłaca Zarząd Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration),
*   nie jest to świadczenie mające charakter renty lub emerytury,
*   świadczenie to jest opodatkowane w USA,
*   oprócz ww. świadczenia Wnioskodawczyni otrzymuje świadczenie emerytalne w Polsce,
*   miejscem zamieszkania (centrum interesów życiowych) Wnioskodawczyni jest Polska,
*   Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie,
*   Wnioskodawczyni nie posiada obywatelstwa amerykańskiego.

W związku z powyższym w wyniku uzupełnienia wniosku zadano następujące pytania:

1.  Czy amerykańskie świadczenie małżeńskie podlega w Polsce opodatkowaniu?
2.  Czy ww. świadczenie wypłacane z USA, opodatkowane stawką 25,5% ma być w Polsce opodatkowane łącznie z emeryturą wypłacaną w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymywane świadczenie jest opodatkowane w Stanach stawką 25,5% całkowitej kwoty świadczenia automatycznie. Jeżeli w kraju wypłacającym świadczenie stawka podatku jest wyższa niż w Polsce, to w Polsce świadczenie to nie podlega opodatkowaniu. Nie można opodatkować jednego dochodu dwa razy.

W ocenie Wnioskodawczyni, świadczenia tego nie należy opodatkowywać łącznie z polską emeryturą, ponieważ zaistniałby fakt dwukrotnego opodatkowania tego samego dochodu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, Wnioskodawczyni mieszka w Polsce, gdzie jest jej centrum interesów życiowych, jest obywatelką Polski, nie jest obywatelką USA. Wnioskodawczyni otrzymuje polskie świadczenie emerytalne oraz amerykańskie świadczenie małżeńskie wypłacane przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych (Social Security Administration). Mąż Wnioskodawczyni otrzymuje amerykańskie świadczenie emerytalne.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie w dniu 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).

Jak wynika z informacji przekazanych przez Ambasadę Stanów Zjednoczonych Ameryki w Polsce, amerykański system ubezpieczeń socjalnych przewiduje następujące rodzaje świadczeń, których wypłata jest możliwa poza terytorium Stanów Zjednoczonych:

1.  Emerytura - świadczenie przysługujące osobom w wieku emerytalnym, które mają przewidziany prawem staż pracy.
2.  Renta inwalidzka - świadczenie przysługujące osobie ubezpieczonej z tytułu pełnej niezdolności do pracy.
3.  Świadczenie małżeńskie - świadczenie przysługujące współmałżonkowi osoby uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego lub mającemu pod opieką dziecko do lat 16.
4.  Świadczenie dla byłej żony/męża - świadczenie przysługujące byłemu małżonkowi osoby uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego.
5.  Renta wdowia - świadczenie przysługujące wdowie lub wdowcowi po osobie uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego lub mającemu pod opieką dziecko do lat 16.
6.  Renta dla byłej żony/męża po śmierci osoby ubezpieczonej - świadczenie przysługujące byłemu współmałżonkowi osoby zmarłej uprawnionej do emerytury lub renty inwalidzkiej z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego lub mającemu pod opieką dziecko do lat 16.
7.  Renta dziecięca - świadczenie przysługujące nieletnim lub niepełnosprawnym dzieciom osoby uprawnionej do otrzymywania emerytury lub renty, zarówno za jej życia jak i po śmierci.
8.  Renta rodzicielska - świadczenie przysługujące rodzicowi w przypadku śmierci osoby ubezpieczonej z chwilą osiągnięcia przez niego wieku emerytalnego.
9.  Zasiłek pośmiertny - jednorazowa wypłata w przypadku zgonu osoby ubezpieczonej należna wdowie.

Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczeń przysługujących współmałżonkowi osoby uprawnionej do emerytury z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego, wypłacanych z systemu ubezpieczeń socjalnych Stanów Zjednoczonych Ameryki (art. 19 ww. umowy zawiera jedynie uregulowania dotyczące m.in. emerytur i rent lub podobnych dochodów, wypłacanych z funduszy publicznych z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi).

Oznacza to, iż tego rodzaju dochód podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej umowy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Stosownie do art. 5 ust. 2 tejże umowy, postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:

1.  prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
2.  przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.

W myśl art. 5 ust. 3 ww. umowy polsko-amerykańskiej, bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Państwa (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.

Z powyższych przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować, dochód uzyskany z tytułu świadczenia małżeńskiego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych, osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów, w tym m.in. świadczenia małżeńskiego, osobie mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu art. 11 tej ustawy wynika, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach (art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy).

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Zatem do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8 powołanej ustawy źródeł przychodów. W rezultacie, wypłacane Wnioskodawczyni ze Stanów Zjednoczonych świadczenie małżeńskie, należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Skoro jednak we wniosku i jego uzupełnieniu Wnioskodawczyni nie wskazała (pomimo wezwania), aby ww. świadczenie było świadczeniem rodzinnym otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dlatego też świadczenie to nie jest zwolnione z opodatkowania i jako takie stanowi przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z innych źródeł, podlegający wykazaniu w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym zostało otrzymane.

W myśl art. 20 ust. 1 umowy polsko-amerykańskiej, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Zatem od podatku obliczonego zgodnie z polskimi przepisami podatkowymi Wnioskodawczyni może odliczyć podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych. W związku z tym, przy zastosowaniu tej metody nie powstanie w efekcie obciążenie dochodu podwójnym opodatkowaniem.

W konsekwencji takiego zapisu umowy polsko-amerykańskiej, w przypadku podatnika osiągającego dochody w Stanach Zjednoczonych, podlegające opodatkowaniu w Polsce, zastosowanie ma sposób (metoda) obliczenia podatku wskazana w przepisie art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 27 ust. 9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Na podstawie art. 35 ust. 1 ww. ustawy osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy, są - jako płatnicy - obowiązane do poboru miesięcznych zaliczek na podatek - od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

Powyższy przepis, jak również przepisy niżej cyt. będą miały zastosowanie do otrzymanego przez Wnioskodawczynię świadczenia.

W myśl art. 35 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnik wypłacający emerytury i renty z zagranicy (bank) jest obowiązany stosować postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty. Jeżeli zatem z umowy wynika, że dana świadczenie powinno być w Polsce opodatkowane, płatnik pobierze zaliczki na podatek dochodowy.

Powyższe oznacza, że polski bank jako płatnik jest obowiązany do poboru miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanego podatnikowi świadczenia ze Stanów Zjednoczonych.

Mając na uwadze opisany we wniosku i jego uzupełnieniu stan faktyczny i przytoczone przepisy prawne, stwierdzić należy, iż otrzymywane przez Wnioskodawczynię świadczenie małżeńskie podlega opodatkowaniu w Polsce. Stosownie do art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni powinna dochody uzyskiwane z tego tytułu połączyć z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów Wnioskodawczyni ma prawo odliczyć kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Podkreślenia wymaga, iż odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

W związku z powyższym nie można zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawczyni, że zapłaci podatek dwa razy od tego samego dochodu uzyskanego ze świadczenia małżeńskiego, bowiem - jak wykazano powyżej - przy zastosowaniu metody proporcjonalnego odliczenia, wynikającej z art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie powstanie obciążenie dochodu podwójnym opodatkowaniem.

Stanowisko Wnioskodawczyni, należało uznać za nieprawidłowe.

Do wniosku Wnioskodawczyni dołączyła kserokopię dokumentu. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Zatem treść dołączonego do wniosku dokumentu pozostaje bez wpływu na załatwienie sprawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a,35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.