Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.57.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Uznanie sprzedaży działek będących we współwłasności
małżeńskiej, za czynność niepodlegającą opodatkowaniu
podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania sprzedaży działek będących we współwłasności
    małżeńskiej, za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzupełnił go Pan
    – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 kwietnia 2025 r. (data wpływu 5 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    STAN FAKTYCZNY
    Małżonkowie ... i ... na mocy umowy darowizny z dnia 04 stycznia 2005 roku nabyli
    własność (w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej) zabudowanej nieruchomości
    stanowiącej działkę gruntu A oraz niezabudowane działki gruntu nr B, C, D, E, F, G, H, K/2 i
    L położone w miejscowości ..., powiat ... woj. ..., objęte księgą wieczystą o nr ...
    prowadzoną przez Sąd Rejonowy w ... IV Wydział Ksiąg Wieczystych. Darowizny dokonali
    rodzice wnioskodawcy ... - ... i .... Jednocześnie na rzecz darczyńców ustanowiono
    dożywotnią i nieodpłatną służebność osobistą mieszkania, z ograniczeniem zakresu
    wykonywania do zabudowanej działki gruntu nr A, polegającą na prawie do zajmowania
    wszystkich pomieszczeń znajdujących się na parterze budynku mieszkalnego z
    obowiązkiem nieodpłatnego dostarczania na rzecz uprawnionych energii elektrycznej i
    opału z prawem do swobodnego poruszania się przez uprawnionych po całej
    zabudowanej działce gruntu nr A. Nadto na rzecz darczyńców ustanowiono dożywotnie i
    nieodpłatne prawo użytkowania działki gruntu nr C, na której znajduje się las, z prawem
    wyrębu lasu.
    Przez kilkanaście lat obdarowani działkę o nr D wykorzystywali rolniczo. Następnie
    małżonkowie ... i ... wystąpili do Gminy ... z wnioskiem o przekształcenie działki gruntu i jej
    podział (działki rolnej) o nr D położonej w obrębie geodezyjnym ..., gmina ... na działki

    budowlane. Uchwałą nr ... z dnia 18 listopada 2022 roku w sprawie uchwalenia
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr D Rada Gminy ...
    dokonała zmiany przeznaczenia nieruchomości, o którą wnosili małżonkowie ... i ....
    W wyniku podziału powstało 18 działek budowlanych, tj. działka nr D/1, D/2, D/3, D/4, 265
    /5, D/6, D/7, D/8, D/9, D/10, D/11, D/15, D/16, D/17, D/18, D/20, D/21, D/22. Wydzielono
    również drogi, które oznaczono nr D/13, D/12, D/19 oraz D/14 (po zapewnieniu przez
    Gminę ... innego dojazdu do nieruchomości działkę D/14 przekształcono na działkę o nr D
    /26, D/25 oraz D/24).
    Dążąc do uniknięcia roszczeń rodzeństwa w zakresie zapłaty po śmierci rodziców
    zachowku ... i ... umową darowizny przekazali na rzecz brata ... - ... w dacie 19 października
    2023 roku działkę nr D/20 i działkę nr D/21 i następnie w dacie 29 stycznia 2024 roku
    działkę nr D/26 (poprzednio część działki D/14 stanowiąca drogę).
    Jednocześnie umową darowizny z dnia 24 stycznia 2024 roku małżonkowie ... i ...
    przekazali synowi ... własność działki nr D/18, natomiast w dacie 17 lipca 2024 roku
    własność działki nr D/17 synowi ... i własność działki nr D/16 synowi ....
    Nadto małżonkowie ... i ... w latach 2023 - 2024 dokonali sprzedaży 4 działek z
    pierwotnego podziału i 2 stanowiących uprzednio drogę:
    1) w dniu 19 października 2023 roku nastąpiła sprzedaż działki D/22 za kwotę ... zł i
      następnie w wyniku przekształcenia drogi działka nr D/25 w dacie 29 stycznia 2024
      roku za kwotę ... zł,
    2) w dniu 29 stycznia 2024 roku nastąpiła sprzedaż działki D/11 i działki nr D/24 za kwotę
      49.000,00 zł,
    3) w dniu 29 stycznia 2024 roku nastąpiła sprzedaż działki nr D/1 za kwotę ... zł,
    4) w dniu 29 stycznia 2024 roku nastąpiła sprzedaż działki nr D/2 za kwotę ... zł.
    W tym miejscu wskazania wymaga, iż małżonkowie ... i ... prowadzą działalność rolniczą
    polegającą na uprawie ziemi (do czasu podziału działka nr D była wykorzystywana
    rolniczo). Dodatkowo wyżej wymienieni sezonowo dorabiają w Niemczech w rolnictwie.
    Uzyskane ze sprzedaży działek środki finansowe małżonkowie zamierzają przeznaczyć na
    remont budynku mieszkalnego i modernizację gospodarstwa rolnego. Co istotne
    małżonkowie nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej. Nie trudnią się również
    zawodowo sprzedażą i obrotem nieruchomościami. Sprzedaż wyżej wymienionych działek
    nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a dokonane czynności prawne nie
    posiadają cech prowadzenia działalności gospodarczej.
    Dodać należy, iż małżonkowie ... i ... nie dokonali żadnych czynności celem przygotowania
    działek do sprzedaży, tj. uzbrojenie czy też ogrodzenie terenu ani czynności zmierzających
    do zwiększenia atrakcyjności nieruchomości. Małżonkowie nie wystąpili również o
    wydanie warunków zabudowy dla którejkolwiek z działek.
    Dokonując sprzedaży nieruchomości małżonkowie nie posiłkowali się pomocą agencji
    sprzedaży nieruchomości, nie umieszczano ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek.
    Transakcje odbywały się w ramach tzw. poczty pantoflowej. Sprzedaż następowała na
    rzecz osób fizycznych z okolic ....
    ZDARZENIE PRZYSZŁE
    W przyszłości małżonkowie ... i ... rozważają możliwość sprzedaży pozostałych 9 działek na
    zasadach tożsamych jak te opisane powyżej. Dokonując dalszych transakcji sprzedaży nie
    zamierzają dokonywać ulepszeń nieruchomości i zwiększenia ich atrakcyjności.
    Małżonkowie nie będą również korzystać z pomocy agencji sprzedaży nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

    Nie prowadzi i nigdy nie prowadził Pan działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15
    ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.
    Jest Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca
    2002 roku o podatku od towarów i usług korzystającym ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 wymienionej ustawy.
    Nie dokonywał Pan rezygnacji ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku od towarów i usług, a w związku z działalnością rolniczą nie zarejestrował się Pan
    jako czynny podatnik podatku VAT.
    Działki, o których mowa we wniosku nigdy nie były, nie są i nie będą udostępniane innym
    osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (w szczególności umowy najmu, dzierżawy,
    użyczenia itd.) zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie.
    Z przedmiotowych działek w czasie, gdy stanowiły działki rolne (przed ich podziałem
    geodezyjnym i przekształceniem na działki budowlane) sporadycznie dokonywano
    sprzedaży produktów rolnych w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego. Dostawa
    nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    Gospodarstwo rolne w głównej mierze nastawione było na zaspokojenie potrzeb własnych
    i nigdy nie stanowiło źródła dochodu Pana rodziny.
    W odniesieniu do działek sprzedanych nie były zawierane umowy przedwstępne,
    transakcja sprzedaży nie była poprzedzona zawarciem jakiejkolwiek umowy
    zobowiązującej do jej zbycia przez właściciela i tym samym nabycia przez kupującego. Przy
    ewentualnej sprzedaży kolejnych działek również nie będą zawierane umowy
    przedwstępne lub inne zobowiązujące do zbycia nieruchomości.
    W związku z przyszłą sprzedażą działek objętych złożonym wnioskiem nie udzielał i nie
    będzie udzielał Pan pełnomocnictw i upoważnień przyszłym potencjalnym nabywcom ani
    żadnym innym podmiotom w celu występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących
    przedmiotowych nieruchomości.
    Nie posiada Pan żadnych innych nieruchomości poza tymi enumeratywnie wymienionymi
    we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Poza sprzedażą działek, o których mowa we wniosku w dacie 20 kwietnia 2017 roku
    dokonał Pan sprzedaży gruntu, tj. działki niezabudowanej (łąka) oznaczonej numerem
    ewidencyjnym G, objętej księgą wieczystą ... stanowiącej współwłasność w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej. W posiadanie przedmiotowej nieruchomości wszedł
    Pan w ten sam sposób co innych posiadanych nieruchomości, tj. na mocy umowy
    darowizny od rodziców z dnia 04 stycznia 2005 roku. Wskazaną działkę do daty zbycia
    wykorzystywał Pan rolniczo. Przyczyną zbycia było niedogodne położenie działki, tj. w
    odległości kilku kilometrów od miejsca zamieszkania i pomiędzy nieruchomościami
    należącymi do osób trzecich (które dokonały nabycia spornej działki). Z tytułu sprzedaży
    uzyskał Pan wraz z małżonką kwotę ... zł, środki przeznaczył Pan z żoną na bieżące
    potrzeby założonej przez Państwa rodziny. W akcie notarialnym zbycia działki (umowie
    sprzedaży) wraz z małżonką złożył Pan oświadczenie, że nie prowadzą Państwo
    działalności gospodarczej i nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i
    usług. Od umowy sprzedaży pobrano 2% podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Jednocześnie uprzejmie wskazuje Pan, iż we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej wskazano błędny nr księgi wieczystej, tj. ...., a powinno być ... (...).
    Pytania

    1. Czy osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej dokonująca sprzedaży
      działek przeznaczonych pod zabudowę, które powstały przez podział jednego gruntu
      rolnego pochodzącego z jej majątku osobistego (tj. nabytego w ramach umowy
      darowizny) zobowiązana jest do zapłaty VAT?
    2. Czy dotychczasowa sprzedaż działek zostanie zakwalifikowana jako działalność
      gospodarcza?
    3. Czy sprzedaż w przyszłości pozostałych 9 działek będzie potraktowana jako działalność
      gospodarcza?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie wnioskodawcy dotychczasowa sprzedaż działek nie może zostać uznana za
    prowadzenie przez ... i ... działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług i tym samym wyżej wymienieni nie są zobowiązani do
    zapłaty podatku VAT.
    Przedmiotowe nieruchomości (pierwotnie niezabudowana działka rolna o nr D)
    małżonkowie ... i ... otrzymali na mocy umowy darowizny od rodziców wnioskodawcy w
    2005 roku. Przez wiele lat nieruchomość wykorzystywali na cele rolnicze, pod uprawę.
    Następnie dokonali geodezyjnego podziału nieruchomości, a Rada Gminy ... objęła sporną
    nieruchomość planem zagospodarowania przestrzennego gminy z przeznaczeniem pod
    zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W latach 2023 i 2024 małżonkowie dokonali
    sprzedaży części działek.
    Zdaniem wnioskodawcy sprzedaż działek będących majątkiem osobistym przez osobę
    fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Zmiana przeznaczenia posiadanego gruntu z rolnego na
    przeznaczony pod zabudowę nie powinna oznaczać, że przy sprzedaży części posiadanego
    terenu automatycznie wnioskodawca staje się handlującym, bowiem zamiarem
    małżonków nigdy nie był handel ziemią.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu wyżej
    wymienionym podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów.
    Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza na mocy art. 15 ust. 2 obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również
    wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na
    zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
    Niezmiernie istotnym jest, iż uznanie osoby fizycznej za podatnika w myśl ustawy,
    uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie
    czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego
    tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej.
    Zatem osoba fizyczna wykonująca czynność dostawy towarów, polegającą na zbyciu części
    majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży, nie jest podatnikiem
    podatku VAT.
    Z powyższego bezspornie wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana

    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
    po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    jest podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca nabył grunt rolny na mocy umowy darowizny i przez kilkanaście lat
    wykorzystywał go rolniczo, a nie pod zabudowę. Nabycie gruntu nie nastąpiło w celach
    handlowych.
    Wnioskodawca pozostaje na stanowisku, że dokonana dotychczas sprzedaż
    nieruchomości jest sprzedażą działek należących do majątku osobistego, jako osoba
    fizyczna nie prowadząca działalności w tym zakresie (i żadnym innym), natomiast dostawa
    nie ma i nie będzie miała w przyszłości charakteru działalności profesjonalnej, stałej i
    zorganizowanej.
    W związku z powyższym, dokonana przez małżonków ... i ... sprzedaż działek nie stanowi
    działalności gospodarczej, lecz związana jest z przysługującym właścicielowi prawem do
    rozporządzania własnym majątkiem i z tychże względów nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Wskazane dotyczy również zdarzenia przyszłego polegającego na ewentualnej sprzedaży
    kolejnych działek (pozostało 9 działek).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
      części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa
      do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej)
    stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. W świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061):
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze
    względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Według art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu p
    odatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-F/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowych działek
    podejmował/będzie podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego

    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom
    podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że na mocy umowy darowizny z 4
    stycznia 2005 roku nabył Pan (w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej) własność
    zabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu A oraz niezabudowane działki
    gruntu nr B, C, D, E, F, G, H, K/2 i L. Wystąpił Pan z wnioskiem o przekształcenie działki i
    podział działki nr D na działki budowlane. W wyniku podziału powstało 18 działek
    budowlanych, tj. działka nr D/1, D/2, D/3, D/4, 265/5, D/6, D/7, D/8, D/9, D/10, D/11,D/15, D
    /16, D/17, D/18, D/20, D/21, D/22. Wydzielono również drogi, które oznaczono nr D/13, D
    /12, D/19 oraz D/14 (po zapewnieniu przez Gminę ... innego dojazdu do nieruchomości
    działkę D/14 przekształcono na działkę o nr D/26, D/25 oraz D/24). W latach 2023 - 2024
    dokonał Pan sprzedaży 4 działek z pierwotnego podziału (działki nr D/22, D/11, D/1, D/2) i
    2 stanowiących uprzednio drogę (działki nr D/25 D/24). Nie dokonał Pan żadnych
    czynności celem przygotowania działek do sprzedaży, tj. uzbrojenie czy też ogrodzenie
    terenu ani czynności zmierzających do zwiększenia atrakcyjności nieruchomości. Nie
    wystąpił Pan również o wydanie warunków zabudowy dla którejkolwiek z działek.
    Dokonując sprzedaży nieruchomości nie posiłkował się Pan pomocą agencji sprzedaży
    nieruchomości, nie umieszczał ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek. Transakcje
    odbywały się w ramach tzw. poczty pantoflowej. Sprzedaż następowała na rzecz osób
    fizycznych. W przyszłości rozważają Pan możliwość sprzedaży pozostałych 9 działek na

    zasadach tożsamych jak te opisane powyżej. Jest Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym
    mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług korzystającym ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 wymienionej ustawy. Nie
    dokonywał Pan rezygnacji ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku od towarów i usług, a w związku z działalnością rolniczą nie zarejestrował się Pan
    jako czynny podatnik podatku VAT. Działki, o których mowa we wniosku nigdy nie były, nie
    są i nie będą udostępniane innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (w
    szczególności umowy najmu, dzierżawy, użyczenia itd.) zarówno odpłatnie, jak i
    nieodpłatnie. Z przedmiotowych działek w czasie, gdy stanowiły działki rolne (przed ich
    podziałem geodezyjnym i przekształceniem na działki budowlane) sporadycznie
    dokonywano sprzedaży produktów rolnych w ramach prowadzonego gospodarstwa
    rolnego. Dostawa nie była opodatkowana podatkiem VAT. Gospodarstwo rolne w głównej
    mierze nastawione było na zaspokojenie potrzeb własnych i nigdy nie stanowiło źródła
    dochodu Pana rodziny. W odniesieniu do działek sprzedanych nie były zawierane umowy
    przedwstępne, transakcja sprzedaży nie była poprzedzona zawarciem jakiejkolwiek
    umowy zobowiązującej do jej zbycia przez właściciela i tym samym nabycia przez
    kupującego. Przy ewentualnej sprzedaży kolejnych działek również nie będą zawierane
    umowy przedwstępne lub inne zobowiązujące do zbycia nieruchomości. W związku z
    przyszłą sprzedażą działek objętych złożonym wnioskiem nie udzielał i nie będzie udzielał
    Pan pełnomocnictw i upoważnień przyszłym potencjalnym nabywcom ani żadnym innym
    podmiotom w celu występowania w moim imieniu w sprawach dotyczących
    przedmiotowych nieruchomości. Nie posiada Pan żadnych innych nieruchomości poza
    tymi enumeratywnie wymienionymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Poza sprzedażą działek, o których mowa we wniosku w dacie 20 kwietnia 2017 roku
    dokonał Pan sprzedaży gruntu, tj. działki niezabudowanej (łąka) oznaczonej numerem
    ewidencyjnym G stanowiącej współwłasność w ramach wspólności majątkowej
    małżeńskiej. W posiadanie przedmiotowej nieruchomości wszedł Pan na mocy umowy
    darowizny od rodziców.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do
    uznania Pana w związku z dokonaną oraz planowaną sprzedażą działek będących we
    współwłasności małżeńskiej za podatnika podatku od towarów i usług. Z opisu sprawy nie
    wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana w zakresie
    sprzedaży ww. działek, za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, w rozpatrywanej sprawie
    sprzedaż przedmiotowych działek będących we współwłasności małżeńskiej należy uznać
    za czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym,
    dokonując sprzedaży opisanych działek korzystał/będzie korzystał Pan z przysługującego
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie miały/nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy
    o podatku od towarów i usług stwierdzam, że z tytułu dokonanej sprzedaży działek
    będących we współwłasności małżeńskiej nr D/1, D/2, D/11, D/22, D/25 i D/24 oraz
    planowanej sprzedaży pozostałych działek będących we współwłasności małżeńskiej, nie
    działał/nie będzie działać Pan w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy –
    podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Zatem sprzedaż ww. działek nie podlegała/nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Zatem oceniając Pana stanowisko uznałem je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Skoro w związku ze sprzedażą działek, o których mowa we wniosku, nie został Pan uznany
    za podatnika podatku VAT, rozstrzyganie co do zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    VAT sprzedaży tych działek jest bezpodstawne. Tym samym wpłacona kwota od wniosku w
    wysokości 80 zł jest wystarczająca.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.