Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3/423-576/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-07-25
Teza: Czy opisany powyżej wyodrębniony zespół składników tworzący R stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest pozytywna, to czy przychodem ze sprzedaży R jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla Spółki, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży (odzwierciedlająca wartość rynkową R) powiększona o wartość przejętych przez Spółkę zależną zobowiązań, związanych integralnie z działalnością gospodarczą R
Słowa kluczowe: cena; działalność-działalność gospodarcza; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; przychód; spółki; umowa-umowa sprzedaży; wartość-wartość rynkowa; zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej A, przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2008 r. (data wpływu 28.04.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe,**

*   przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na rynku outsourcingu oraz usług wsparcia sprzedaży. Spółka specjalizuje się w kompleksowej realizacji procesu sprzedaży produktów i usług. W ramach swojej działalności świadczy usługi wsparcia na wszystkich etapach zarządzania sprzedażą w pełnym, zintegrowanym modelu począwszy od zdefiniowania strategii i stworzenia planu finansowego, poprzez wykonywanie zadań sprzedażowych, aż po monitoring stanu realizacji projektu i zaawansowane systemy raportowania on-line. W ramach swojej struktury operacyjnej, Spółka posiada wyodrębnioną działalność "R" będącą jednym z trzech podstawowych kanałów operacyjnych Spółki. R jest to działalność oparta na terenowych strukturach sprzedaży i dystrybucji produktów w ogólnopolskiej sieci 54 mobilnych punktów sprzedaży (POS).

R jest wyodrębniony w strukturze Spółki na płaszczyźnie:

1.  Organizacyjnej – R jest wyodrębnioną w sposób faktyczny działalnością operacyjną Spółki, do której można przyporządkować poszczególne składniki majątkowe (środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, wyposażenie, narzędzia).
2.  Finansowej - na podstawie prowadzonej przez Spółkę ewidencji możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do działalności R, przez co możliwe jest określenie wyniku finansowego osiągniętego przez R Na postawie tych danych Spółka bada efektywność działalności finansowej R, ustala budżety i rozlicza z ich wykonania, a ponadto wyodrębnia w ramach planu finansowego Spółki plany finansowe dotyczące działalności R.
3.  Funkcjonalnej - R został wyodrębniony dla celów świadczenia usług sprzedaży i dystrybucji produktów w ogólnopolskiej sieci mobilnych punktów sprzedaży (P\`(...)\`).

R nie jest zakładem samodzielnie sporządzającym bilans.

Pozostała wyodrębniona działalność Spółki to działalność centrów telefonicznych C C (PKD 74 86 Z.), polegająca na usługach wsparcia sprzedaży przy wykorzystaniu zasobów c c – Spółka posiada 280 stanowisk telemarketingowych.

Spółka planuje zrestrukturyzować swoją działalność poprzez stworzenie struktury holdingowej, w ramach której Spółka będzie spółką dominującą, w której zostaną scentralizowane wybrane funkcje związane z zarządzaniem strategicznym i budowie pozycji grupy kapitałowej na rynku. Natomiast działalność operacyjna Spółki, w zakresie wyodrębnionym w obecnej strukturze Spółki, prowadzona będzie przez Spółki zależne (dalej: "Spółka zależna" lub "Spółki zależne").

Przeniesienie na Spółki zależne poszczególnych działalności biznesowych Spółki ma na celu osiągnięcie przejrzystego i zrozumiałego dla inwestorów modelu biznesowego Grupy z precyzyjnie określoną rolą i odpowiedzialnością spółek zależnych.

W celu osiągnięcia zakładanych celów, w pierwszym etapie restrukturyzacji planuje się sprzedaż R nowoutworzonej Spółce zależnej (spółce akcyjnej), w której Spółka obejmie 100% akcji w kapitale zakładowym.

W ramach sprzedaży działalności R dojdzie do zbycia:

*   rzeczowych aktywów trwałych;

*   wartości niematerialnych i prawnych;

*   zapasów towarów;

*   aktywów obrotowych (należności);

*   zobowiązań (zobowiązań handlowych, długoterminowych)

*   praw wynikających z umów związanych z działalnością R (umowy dealerskie, umowy agencyjne, umowy o współpracy, umowy najmu);

*   klienteli.

W ramach zbycia R nie dojdzie do przejścia pracowników Spółki na podstawie art. 23 Kodeksu pracy. Wynika to z faktu, iż Spółka nie zatrudnia samodzielnie pracowników dla celów obsługi działalności gospodarczej R, a jedynie korzysta z usług podmiotu trzeciego, który w ramach świadczenia usług zarządzania siecią sprzedaży w R wykorzystuje własnych pracowników do świadczenia tych usług. W ramach sprzedaży R, Spółka zależna wejdzie we wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umowy z tym podmiotem.

Z uwagi na zakres przedmiotowy przyporządkowanych do R składników majątkowych oraz stopień ich zorganizowania, R mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze w zakresie świadczenia usług sprzedaży i dystrybucji produktów w ogólnopolskiej sieci mobilnych punktów sprzedaży.

Spółka po zbyciu R na rzecz Spółki zależnej zaprzestanie prowadzenia działalności w zakresie dotyczącym jej działalności.

Zakłada się, iż z uwagi na kwotę przejmowanych zobowiązań oraz wartość rynkową składników w wyniku transakcji sprzedaży R wystąpi dodatnia wartość firmy w rozumieniu art. 16g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy opisany powyżej wyodrębniony zespół składników tworzący R stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest pozytywna, to czy przychodem ze sprzedaży R jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla Spółki, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży (odzwierciedlająca wartość rynkową R) powiększona o wartość przejętych przez Spółkę zależną zobowiązań, związanych integralnie z działalnością gospodarczą R

Stanowisko Wnioskodawcy jest następujące:

Ad. 1

Zdaniem Spółki, działalności R stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Jak wskazują organy podatkowe: „Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te są przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Aby zatem w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. (\`(...)\`) Zatem w sytuacji, gdy możliwe jest prowadzenie działalności w oparciu o wyodrębniony majątek, można uznać, że całość tego majątku wraz ze wszystkimi obciążeniami i przychodami związanym z tym majątkiem stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa." (Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 marca 2008 roku, sygn. IBPB3/423-100/08/MS/KAN-3205/12/07. Należy wskazać, iż działalność R stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, które są konieczne do realizacji działalności Spółki w zakresie świadczenia usług sprzedaży i dystrybucji produktów w ogólnopolskiej sieci punktów sprzedaży. Zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w strukturach Spółki.

Zgodnie z interpretacją Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 25 września 2007 r. (sygn. 1471/DPR1/423-109/07/MK): „Punktem odniesienia przy analizie spełnienia przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego jest rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa Podatnika; na ile stanowią one w nim wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo całość. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa" powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie", a więc w ramach działalności prowadzonej przez Podatnika i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. W przedsiębiorstwie Podatnika wydzielona część jest wyodrębniona w postaci oddzielnej jednostki organizacyjnej, działu. O istnieniu czynnika organizacyjnego łączącego poszczególne składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem danej transakcji w szczególności świadczyć może fakt, że zbywca i nabywca uwzględniają przy ustalaniu wartości aportu g. G uwzględnia wartość dodaną odpowiadającą wartości czynnika organizacyjnego stanowiącego łącznik pomiędzy poszczególnymi składnikami majątku."

Z uwagi na fakt, iż wyodrębnienie R jest dokonane w ramach istniejących struktur organizacyjnych Spółki, a w wyniku sprzedaży R zakłada się, iż wystąpi dodatnia wartość firmy w rozumieniu art. 16g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (goodwill) przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego R należy uznać za spełnioną.

W cytowanej powyższej interpretacji wskazano, iż: „(\`(...)\`) samodzielność finansowa zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika z jej odrębności majątkowej oraz organizacyjnej. (\`(...)\`) Europejski Trybunał Sprawiedliwości, w wyroku z 15 stycznia 2002 r. w sprawie A og J ApSv. S (C-43/00), wskazał,(\`(...)\`) iż priorytetowe znaczenie przy definiowaniu części przedsiębiorstwa (branch of activity) ma wyodrębnienie organizacyjne, natomiast dopiero w następnej kolejności wyodrębnienie finansowe zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Aspekt finansowy wyodrębnienia oznacza, że powinno być możliwe przypisanie przedmiotowi aportu, w strukturach Podatnika, określonych wskaźników finansowych, w tym zwłaszcza przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań realizowanych („osiąganych") przez przedmiot aportu. Takie przypisanie ww. wielkości powinno być możliwe w szczególności przy wykorzystaniu komputerowego systemu wspomagającego zarządzanie przedsiębiorstwem lub systemu księgowo-rachunkowego."

W ocenie Spółki, istnieje możliwość przyporządkowania przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do działalności R. Na postawie tych danych, Spółka bada efektywność działalności finansowej R, ustala budżety i rozlicza z ich wykonania, a ponadto wyodrębnia w ramach planu finansowego Spółki plany finansowe dotyczące działalności R.

W związku z tym, należy uznać, że R jest wyodrębniona finansowo w strukturach Spółki.

Jeżeli chodzi o przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego, jak podkreśla Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 14 maja 2007 r. (sygn. DG/415-lX/70-17/07): „(\`(...)\`) nie wystarczy zorganizowanie jakiekolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. Jak z powyższego wynika, zorganizowana część przedsiębiorstwa to taki zespół składników materialnych i niematerialnych, który może stanowić odrębny zakład mogący realizować zadania gospodarcze. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, które w przyszłości mogą służyć do prowadzenia odrębnego zakładu, lecz zorganizowany, autonomiczny zespół tych składników."

Należy wskazać, iż zespół składników materialnych i niematerialnych, składających się na R odznacza się pełną odrębnością w strukturze funkcjonalnej Spółki. Z uwagi na wyodrębnienie R dla celów świadczenia usług sprzedaży i dystrybucji produktów w ogólnopolskiej sieci mobilnych punktów sprzedaży (P..), mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

W związku z tym, należy uznać, iż przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego oraz kryterium potencjalnej możliwości funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo są przez R spełnione.

W rezultacie, z uwagi na spełnienie wszystkich wskazanych powyżej przesłanek, zdaniem Spółki, działalność R stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na poparcie zaprezentowanego stanowiska, Spółka pragnie przytoczyć interpretacje organów podatkowych potwierdzających prawidłowość jej rozumowania. Przykładowo można w tym miejscu wskazać m.in. na:

*   interpretację Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 19 września 2007 r. (sygn. 1471/DPR2/423-148/07/AB);

*   interpretację Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie z dnia 24 lipca 2007 r. (sygn. PO2/423-96/07/61979);

*   interpretację Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego z 29 czerwca 2007 r. (sygn. PUS.I/423/37/07);

*   interpretację Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2007 r. (sygn. DG/415-IX/70-17/07).

Ad. 2

Zdaniem Spółki, z uwagi na spełnienie przez R przesłanek pozwalających uznać ją za zorganizowaną części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem ze sprzedaży R, na podstawie art. 12 ust. 1 tej ustawy, będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży (odzwierciedlająca wartość rynkową R) powiększona o wartość przejętych przez Spółkę zależną zobowiązań, związanych integralnie z działalnością gospodarczą R.

Z prawnego i ekonomicznego punktu widzenia przejęcie przez Spółkę zależną zobowiązań związanych z działalnością R powoduje uwolnienie Spółki od obowiązku spłaty tych zobowiązań w przyszłości. W wyniku sprzedaży R wraz ze zobowiązaniami nastąpi tzw. zwalniające przejęcie długu.

W celu oceny skutków podatkowych przejęcia zobowiązań przez Spółkę zależną, należy rozważyć, czy przejęcie zobowiązań stanowi umorzenie zobowiązania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Trudno uznać, że zmiana dłużnika skutkuje umorzeniem zobowiązania, ponieważ, pomimo, że dłużnik zostaje z długu zwolniony, to stosunek zobowiązaniowy będzie trwać nadal.

W związku z tym, w opinii Spółki, przejęcie zobowiązań przez Spółkę zależną nie będzie stanowić przychodu z umorzonych zobowiązań w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pogląd ten podziela S. Krempa w monografii pod tytułem „Sprzedaż przedsiębiorstwa i jego zorganizowanej części - podatki dochodowe”, s. 95-97.

W związku z tym, aby ustalić, czy przejęcie długu (zobowiązań) stanowi dla Spółki przychód, należy rozważyć czy wartość przejętych zobowiązań stanowi przychód inny niż wymieniony w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza otwarty katalog przychodów, wskazując, co w szczególności jest przychodem.

W wyroku z dnia 3 grudnia 1998 r., sygn. SA/Sz 2425/97, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż: „Wszelkie inne przychody, niż określone w art. 12 ust. 4 ustawy (…) stanowiące przysporzenie aktywów spółki, należy uznać za przychód powodujący powstanie obowiązku podatkowego”.

Należy uznać, iż zarówno ekonomicznie, jak i bilansowo zwalniające przejęcie długu będzie dla Spółki przysporzeniem.

W związku z powyższym, prawidłowym jest wniosek, iż przychodem z tytułu sprzedaży R będzie cena wynikająca z umowy sprzedaży (odzwierciedlająca wartość rynkową R) powiększona o wartość przejętych przez Spółkę zależną zobowiązań, związanych integralnie z działalnością gospodarczą R.

Na poparcie zaprezentowanego stanowiska, Spółka pragnie przytoczyć interpretacje organów podatkowych potwierdzających jego prawidłowość. Przykładowo można w tym miejscu wskazać m.in. na:

*   interpretację Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku z 10 października 2005 r. (sygn. UPO-415-26/1/05/AM);

*   interpretację Pierwszego Urzędu Skarbowego w Zielonej Górze z 16 sierpnia 2004 r. (sygn. II-2/423/16/2004).

Odpowiedź w zakresie pytania nr 1

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pyt. 1 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 2

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pyt. 2 uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, jest w szczególności wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Termin „umorzenie” nie został zdefiniowany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, nie jest też pojęciem z zakresu prawa cywilnego. Jednakże zgodnie z art. 519 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu). Podstawowym skutkiem przejęcia jest wstąpienie przejemcy w sytuację prawną dotychczasowego dłużnika. Sukcesja dotyczy całości stosunku zobowiązaniowego, w tym przenosi na niego odpowiedzialność za dług. Po przejęciu długu prawo wierzyciela do zaspokojenia swojego zobowiązania skierowane jest do majątku przejemcy. Oznacza to w szczególności, że wierzyciel nie może kierować swoich roszczeń w stosunku do dawnego dłużnika, a dłużnik nie jest zobowiązany do świadczenia.

Dokonując natomiast analizy przepisu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy podatku dochodowym od osób prawnych, należy stwierdzić, iż odnosi się on do zobowiązań umorzonych w stosunku do konkretnego podatnika. Wynika to z faktu, że dla celów opodatkowania niemożliwe jest odseparowanie przychodu i jego źródła od podmiotu, który go uzyskał. W świetle tego przepisu „umorzenie zobowiązania” oznacza zatem zakończenie bytu prawnego zobowiązania w odniesieniu do konkretnego podatnika, a nie jego ustanie w ogólności. W konsekwencji ocena, czy przejęcie długu podatnika przez osobę trzecią mieści się w hipotezie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinna być dokonywana z punktu widzenia sytuacji prawnej podatnika, tj. wartości jego zobowiązań przed przejęciem długu przez osobę trzecią i po przejęciu długu.

Z opisanego przez Spółkę zdarzenia przyszłego wynika, iż zamierza Ona dokonać zbycia wyodrębnionej działalności R stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Zbycie to nastąpi na rzecz Spółki zależnej. Spółka ta wraz z nabyciem przejmie zobowiązania związane integralnie z działalnością gospodarczą prowadzoną przez R.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że z chwilą skutecznego przejęcia długu przez podmiot trzeci wcześniej istniejący stosunek zobowiązaniowy pomiędzy dotychczasowym dłużnikiem a wierzycielem kończy swój byt prawny (wygasa). W konsekwencji, skuteczne przejęcie długu przez osobę trzecią (art. 519 Kodeksu cywilnego) stanowi dla dotychczasowego dłużnika umorzenie zobowiązania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, przychodem ze sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa ( R) będzie – stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Natomiast kwota przejętych przez Spółkę zależną (nabywcę R) zobowiązań Wnioskodawcy stanowić będzie dla niego przychód podatkowy w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) tejże ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.