Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.702.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Sfinansowanie świadczeń dla pracowników zagranicznego
pracodawcy.
Słowa kluczowe: Chiny
oddelegowanie
pracownik
zakwaterowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – pismem z 19 sierpnia 2025 r. (data wpływu 19 sierpnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej
    działającej w obszarze zrównoważonych rozwiązań energetycznych obejmujących m.in.
    materiały katodowe. Spółka rozbudowuje obecnie swój zakład w (...), w którym będą
    produkowane materiały katodowe.
    Spółka zamierza zawrzeć umowę o świadczenie usług („Umowa”) z podmiotem
    powiązanym z siedzibą w Chinach – (...) („Dostawca Usług”, „Usługodawca”). Dostawca
    Usług nie posiada w Polsce oddziału lub innej jednostki organizacyjnej. Dostawca Usług
    jest chińskim rezydentem podatkowym.
    Na podstawie Umowy Dostawca Usług będzie świadczył usługi związane z uruchomieniem
    zakładu Spółki i rozpoczęciem produkcji (dalej „Usługi”), w tym usługi wsparcia
    technicznego, organizacji produkcji, kontroli jakości, doradztwa finansowego, doradztwa w
    zakresie HR oraz EHS. Z tytułu świadczonych Usług Spółka będzie wypłacać Usługodawcy
    wynagrodzenie.
    W celu realizacji Usług, Usługodawca będzie delegował swoich pracowników
    („Pracownicy”) do Polski. Pracownicy to obcokrajowcy (głównie z Chin), którzy będą
    pracować w Polsce na podstawie zezwoleń na pracę typu C. Spółka zakłada, że w
    większości przypadków Pracownicy będą mieli w Polsce status nierezydentów, nie można
    jednak wykluczyć, że niektórzy Pracownicy uzyskają polską rezydencję podatkową (np. ze
    względu na przeniesienie do Polski tzw. centrum interesów życiowych i gospodarczych).
    Uzupełnienie opisu zdarzeń przyszłych
    Wyjaśniają Państwo, że obowiązek zapewnienia pracownikom oddelegowanym do pracy w
    Polsce („Pracownicy”) świadczeń wskazanych we wniosku wynika z dodatkowych umów,
    jakie zostały zawarte między Pracownikami a pracodawcą tj. (...) z siedzibą w Chinach
    („Usługodawca”, „Dostawca Usług”). Umowy te zostały zawarte w związku z
    oddelegowaniem Pracowników do Polski. Nie jest Państwu znany status prawny tych
    umów, tzn. czy stanowią one np. aneks do umów o pracę, czy też odrębne porozumienie
    łączące Pracownika i Usługodawcę.
    Jak wskazano we Wniosku, Spółka zamierza zawrzeć z Usługodawcą umowę o świadczenie
    usług („Umowa”), na podstawie której Dostawca Usług będzie świadczył usługi związane z
    uruchomieniem zakładu Spółki i rozpoczęciem produkcji. Jednocześnie, na mocy tej
    Umowy na Spółkę zostanie nałożony obowiązek zapewnienia Pracownikom świadczeń
    wskazanych we Wniosku. Spółka nie będzie zawierać z Pracownikami żadnych umów w
    związku z zapewnieniem Świadczeń.
    Obowiązek zapewnienia pracownikom zagranicznym świadczeń wskazanych we Wniosku
    wynika jedynie z umowy o świadczenie usług zawartej między Spółką a Usługodawcą.
    Co do zasady, Pracownicy będą oddelegowani do pracy w Polsce na okres przekraczający
    183 dni w danym roku kalendarzowym. Jednakże, w wyjątkowych sytuacjach może się
    zdarzyć, że okres oddelegowania niektórych Pracowników będzie trwał krócej niż 183 dni
    w danym roku kalendarzowym (np. gdy Pracownik zdecyduje się opuścić Polskę przed
    upływem wcześniej ustalonego okresu oddelegowania).

    Miejscem zamieszkania Pracowników jest Chińska Republika Ludowa.
    Wszystkim Pracownikom zostanie zapewnione zakwaterowanie w Polsce, natomiast
    wyłącznie wybrani Pracownicy otrzymają również samochód służbowy do celów
    służbowych i/lub prywatnych – w zależności od potrzeb. Ponadto, niektórym Pracownikom
    Spółka będzie również zapewniać wybrane posiłki (np. obiad).
    Pytania
    1) Czy Spółka w odniesieniu do Świadczeń zapewnianych Pracownikom będzie pełniła w
      stosunku do Pracowników rolę płatnika, tj. czy będzie obowiązany do obliczenia i
      pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu przekazanych
      Świadczeń?
    2) Czy Spółka w odniesieniu do Świadczeń zapewnianych Pracownikom, będzie
      obowiązana do sporządzenia i przesłania informacji o wysokości przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Spółki, nie będzie ona płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w
    odniesieniu do Świadczeń udostępnionych Pracownikom, bowiem:
  · Spółkę i Pracowników nie łączy żaden stosunek prawny (a w szczególności stosunek pracy),
    tym samym nie znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowania przepis art. 32 ust. 1
    Ustawy o PIT;
  · Ustawa o PIT (art. 44 ust. 1a) zobowiązuje Pracowników do samodzielnego obliczania i
    odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Tym samym, w ocenie Spółki, na Spółce nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i
    wpłacenia zaliczek na podatek dochodowy z tytułu udostępniania Świadczeń
    Pracownikom.
    Ad. 2
    W ocenie Spółki, świadczenia, które będzie zapewniać Pracownikom powinny być
    kwalifikowane jako tzw. przychody z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 Ustawy o
    PIT. Dlatego też, na podstawie art. 42a ust. 1 Ustawy o PIT, Spółka będzie zobowiązana do
    sporządzenia i przesłania informacji (na formularzu PIT-11), w których uwzględniona
    będzie w szczególności wartość Świadczeń udostępnionych poszczególnym Pracownikom.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
        służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku
        pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      5a. umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;

      8. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:
      Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się
      przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów),
      o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Katalog dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o
    którym mowa w powoływanych przepisie art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza
    istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W
    przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło
    przychodów rezydenta bądź nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej
    Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego
    źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
        się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      9) inne dochody.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy

      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Natomiast art. 20 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12–14 i art. 17.
    Instytucja płatnika została uregulowana w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia
    i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej
    jednak, w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez
    ustawodawcę przez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające
    podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody
    (przychody).
    Obowiązki płatnika zostały uregulowane w art. 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jak wynika z treści art. 32 ust. 1 ww. ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Na podstawie art. 38 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32–35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Natomiast według art. 42a ustawy:

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z wniosku wynika, że Spółka zamierza zawrzeć umowę o świadczenie usług („Umowa”) z
    podmiotem powiązanym z siedzibą w Chinach („Dostawca Usług”, „Usługodawca”).
    Dostawca Usług nie posiada w Polsce oddziału lub innej jednostki organizacyjnej.
    Dostawca Usług jest chińskim rezydentem podatkowym. W celu realizacji Usług,
    Usługodawca będzie delegował swoich pracowników („Pracownicy”) do Polski. Miejscem
    zamieszkania Pracowników jest Chińska Republika Ludowa. Spółka zakłada, że w
    większości przypadków Pracownicy będą mieli w Polsce status nierezydentów, nie można
    jednak wykluczyć, że niektórzy Pracownicy uzyskają polską rezydencję podatkową (np. ze
    względu na przeniesienie do Polski tzw. centrum interesów życiowych i gospodarczych).
    Wszystkim Pracownikom Spółka będzie zapewniać zakwaterowanie w Polsce, natomiast
    wyłącznie wybrani Pracownicy otrzymają również samochód służbowy do celów
    służbowych i/lub prywatnych – w zależności od potrzeb. Ponadto, niektórym Pracownikom
    Spółka będzie również zapewniać wybrane posiłki (np. obiad).
    Aby ustalić, czy posiadają Państwo obowiązki płatnika zaliczek na podatek dochodowy w
    odniesieniu do postanowionym do dyspozycji pracownikom świadczeń należy ustalić gdzie
    opodatkowane będą uzyskiwane przez nich dochody.
    W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie uregulowania
    umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki
    Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Pekinie dnia 7 czerwca
    1988 r. (Dz. U. z 1989 r. nr 13 poz. 65) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez
    Chińską Republikę Ludową dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw. „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej
      miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, miejsce siedziby zarządu, miejsce
      rzeczywistego zarządu albo gdy stosuje się wobec niej inne kryteria o podobnym
      charakterze.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 umowy:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21 pensje, płace i podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie osiąga z pracy najemnej, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym

      Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim
      Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią
      wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 umowy:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie
      osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy
      najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, będą podlegać
      opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:
      a) odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie przez okres lub okresy nie dłuższe
        niż 183 dni podczas danego roku kalendarzowego i
      b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w jego imieniu, który nie ma w
        tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, oraz
      c) wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład lub stałą placówkę, którą
        pracodawca posiada w drugim Umawiającym się Państwie.
    Jednakże w myśl art. 22 ust. 1 umowy:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej
      umowy i powstające w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
      w tym drugim Umawiającym się Państwie.
    O właściwej kwalifikacji prawnej świadczenia wypłacanego na rzecz pracowników powinna
    decydować przede wszystkim podstawa prawna tegoż świadczenia, w szczególności
    okoliczność, czy obowiązek ponoszenia na rzecz pracowników zagranicznych tych
    świadczeń wynika z umowy zawartej przez pracownika z pracodawcą (chińską spółką), czy
    też stanowi odrębne świadczenie przyznane przez polską spółkę. O kwalifikacji
    przedmiotowego świadczenia nie powinien przesądzać natomiast sam fakt, że koszty te są
    ponoszone przez polską spółkę.
    Z uzupełnienia wynika, że obowiązek zapewnienia pracownikom oddelegowanym do
    pracy w Polsce („Pracownicy”) świadczeń wskazanych we wniosku wynika z dodatkowych
    umów, jakie zostały zawarte między Pracownikami a pracodawcą z siedzibą w Chinach
    („Usługodawca”, „Dostawca Usług”). Umowy te zostały zawarte w związku z
    oddelegowaniem Pracowników do Polski. Spółka zostanie zobligowana do zapewnienia
    Pracownikom świadczeń na podstawie umowy zawartej między Spółką a pracodawcą
    chińskim. Spółka nie będzie zawierać z Pracownikami żadnych umów w związku z
    zapewnieniem Świadczeń.
    W związku z powyższym, obowiązek zapewnienia świadczeń w postaci zakwaterowania,
    samochodu służbowego i posiłku wynika ze stosunku pracy łączącego oddelegowanego
    pracownika z pracodawcą chińskim. Tym samym, w przedmiotowej sprawie należy
    zastosować uregulowania wynikające z art. 15 ust. 1 i 2 umowy polsko – chińskiej.
    Wyjaśnić należy, że zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w
    zakresie przepisu ustalającego ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu
    pracy najemnej, z wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie,
    w którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w
    którym osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.
    Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami/Konwencjami o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego
    wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia
    kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną ma
    określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze

    to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje
    wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze
    to państwo, w którym praca jest wykonywana.
    Zatem, należy uznać, że pracownicy, którzy uzyskają polską rezydencję podatkową (np. ze
    względu na przeniesienie do Polski tzw. centrum interesów życiowych i gospodarczych)
    będą posiadali w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, tj. będą podlegali
    opodatkowaniu od wszystkich osiągniętych dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce ich osiągania. Dochody uzyskane przez nich z tytułu zapewnienia świadczeń będą
    podlegały opodatkowaniu w Polsce.
    Natomiast, osoby mające status nierezydenta będą posiadali w Polsce ograniczony
    obowiązek podatkowy, tj. będą podlegali opodatkowaniu tylko od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z uwzględnieniem
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W świetle art. 15 ust. 1 umowy, wynagrodzenie pracownika mającego miejsce
    zamieszkania w Chińskiej Republice Ludowej podlega opodatkowaniu tylko w Chinach,
    chyba że praca wykonywana jest na terytorium Polski. Natomiast art. 15 ust. 2 umowy,
    określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym wynagrodzenie pracownika
    podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Chinach, o ile łącznie
    zostaną spełnione w tym artykule warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków
    powoduje, że wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu na zasadach
    określonych w art. 15 ust. 2 umowy, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana
    oraz w państwie miejsca zamieszkania pracownika.
    Z uzupełnienia wynika, że co do zasady, Pracownicy będą oddelegowani do pracy w Polsce
    na okres przekraczający 183 dni w danym roku kalendarzowym. Jednakże, w wyjątkowych
    sytuacjach może się zdarzyć, że okres oddelegowania niektórych Pracowników będzie
    trwał krócej niż 183 dni w danym roku kalendarzowym (np. gdy Pracownik zdecyduje się
    opuścić Polskę przed upływem wcześniej ustalonego okresu oddelegowania).
    W przypadku pracowników nie przebywających w Polsce łącznie przez okresy dłuższe niż
    183 dni podczas danego roku kalendarzowego, wszystkie warunki określone w art. 15 ust.
    2 umowy są spełnione łącznie. Wartość świadczeń ponoszonych na rzecz pracowników nie
    będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce.
    W przypadku osób przebywających w Polsce dłużej niż 183 dni warunek określony w art.
    15 ust. 2 lit. a) umowy nie zostanie spełniony. Zatem, wartość świadczeń ponoszonych na
    rzecz pracownika z Chin będzie podlegała opodatkowaniu zarówno w państwie miejsca
    zamieszkania, tj. w Chinach oraz w państwie wykonywanej pracy, tj. w Polsce.
    Odnosząc się do Państwa obowiązków płatnika należy wskazać, że warunkiem istnienia
    takich obowiązków dla określonego podmiotu jest fakt pełnienia funkcji ekonomicznego
    pracodawcy oraz dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób fizycznych
    (pracowników).
    Jak wynika z opisu sprawy, Spółka zawarła umowę z podmiotem chińskim na wykonanie
    usług. W tym celu pracodawca chiński oddelegował do pracy w Polsce swoich
    pracowników. Za wykonanie usługi Spółka płaci wynagrodzenie na rzecz podmiotu
    chińskiego. Z pracownikami Spółka nie zawierała żadnych umów. Do zapewnienia
    zagranicznym pracownikom zakwaterowania, samochodu służbowego oraz posiłków
    Spółka została zobligowana przez podmiot chiński. Obowiązek zapewnienia świadczeń w
    postaci zakwaterowania, samochodu służbowego i posiłku wynika ze stosunku pracy
    łączącego oddelegowanego pracownika z pracodawcą chińskim.
    Zatem, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po stronie
    Spółki nie powstanie obowiązek płatnika w odniesieniu do świadczeń ponoszonych przez

    Spółkę w postaci zakwaterowania, samochodu służbowego i posiłku. Nie mają Państwo
    obowiązku pobierania w Polsce zaliczek na podatek dochodowy od tych świadczeń. Spółka
    nie ma również obowiązku sporządzania i przekazania informacji o dochodach oraz o
    pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 z tytułu ponoszenia tych świadczeń.
    Pracownicy ww. świadczenia uzyskają od pracodawcy mającego siedzibę w Chinach,
    zatem bez pośrednictwa płatnika. Tym samym, zastosowanie znajdzie zasada
    samodzielnego obliczania i wpłacania przez pracowników zaliczek na podatek dochodowy.
    W myśl art. 44 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników:
      1) ze stosunku pracy z zagranicy,
      2) z emerytur i rent z zagranicy,
      3) z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1
      - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na
        podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.
    W konsekwencji, nie jesteście Państwo zobowiązani do obliczania, poboru i
    odprowadzania zaliczek na podatek od dochodów tych pracowników. W Polsce nie
    pełnicie Państwo funkcji płatnika zaliczek na podatek dochodowy od ww. dochodów z
    tytułu stosunku pracy.
    Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy
    prawa stwierdzam, że nie są Państwo płatnikiem w Polsce zaliczek na podatek dochodowy
    od osób fizycznych z tytułu ponoszonych świadczeń na rzecz oddelegowanych do pracy w
    Polsce pracowników z Chin. Nie mają Państwo również obowiązku sporządzania i
    przekazania informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy
    PIT-11 z tytułu ponoszenia tych świadczeń.
    Państwa stanowisko w zakresie braku obowiązku obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczek
    na podatek dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Natomiast za nieprawidłowe uznałem Państwa stanowisko co do źródła przychodu, gdyż
    pracownik uzyska przychód ze stosunku pracy od swojego pracodawcy z Chin, a nie jak
    Państwo wskazali – przychód z innych źródeł.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.