Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-671/08/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-23
Teza: prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktury dokumentującej wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: naprawa; odliczenia-odliczenie podatku; samochód-samochód osobowy; usługi-usługi naprawy i regeneracji-usługi naprawy pojazdów samochodowych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko „X” Spółka Cywilna, przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2008r. (data wpływu 15 lipca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 lipca 2008r. (data wpływu 4 sierpnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z faktury dokumentującej wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z faktury dokumentującej wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 lipca 2008r. (data wpływu 4 sierpnia 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 lipca 2008r. znak: IBPP2/443-671/08/WN.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W wyniku kolizji drogowej uległ zniszczeniu samochód osobowy będący środkiem trwałym Wnioskodawcy. Samochód nie był objęty dobrowolnym ubezpieczeniem AC. Do kolizji doszło z winy kierującego innym pojazdem. Samochód został naprawiony w warsztacie, który wystawił fakturę VAT za naprawę. Koszty naprawy nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie odliczono także naliczonego podatku od towarów i usług. Kwota odszkodowania została zwrócona przez ubezpieczyciela Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. tylko w kwocie netto.

Kwota netto została przelana na rachunek zakładu naprawczego. Kwotę VAT podatku naliczonego z faktury za naprawę powypadkową samochodu osobowego zapłacił warsztatowi Wnioskodawca. Kwota podatku naliczonego nie została zwrócona przez ubezpieczyciela Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć kwotę podatku naliczonego z faktury za naprawę powypadkową samochodu osobowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on prawa odliczyć podatku naliczonego z faktury za naprawę samochodu osobowego – art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie można odliczyć podatku naliczonego od towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów – art. 23 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (nie uważa się za koszt uzyskania przychodów koszt remontu powypadkowego samochodu, który nie był objęty ubezpieczeniem dobrowolnym). W związku z tym Wnioskodawca nie może odliczyć podatku VAT z faktury za naprawę powypadkową samochodu osobowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 15 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3–7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że otrzymał fakturę VAT dokumentującą naprawę samochodu osobowego będącego środkiem trwałym Spółki, który w wyniku kolizji drogowej uległ zniszczeniu. Koszty naprawy nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie odliczono także naliczonego podatku od towarów i usług. Kwota odszkodowania została zwrócona przez ubezpieczyciela Towarzystwo Ubezpieczeń SA tylko w kwocie netto.

Z powyższego wynika, że w opisanym wyżej zakresie Spółka nie spełniła wszystkich warunków wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniających do obniżenia podatku należnego.

Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

W świetle wyjaśnień Wnioskodawcy, przedmiotowe wydatki nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W konsekwencji wystąpi w tym przypadku przewidziane ustawą wyłączenie z odliczenia podatku.

Tym samym należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto należy tutaj wskazać, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków z tytułu remontu powypadkowego samochodu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008r. W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.