Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.866.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Skutki podatkowe oddania mieszkania na wynajem dla
którego przy zakupie skorzystano z ulgi mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
najem
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
zbycie-odpłatne zbycie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2016 r. zamieszkał Pan ze swoją partnerką (wtedy jeszcze narzeczoną – małżeństwo
    zawarł Pan w 2019 r.) w mieszkaniu należącym wtedy do Pana rodziców, A i B. D., w X przy
    ul. (...). Po ponad trzech latach zamieszkania w tym miejscu, na skutek konfliktów z
    sąsiadami, wspólnie z żoną zdecydował Pan o wyprowadzeniu się z tego mieszkania i
    wynajęciu lokalu mieszkalnego w Q (gm. Z) przy ul. (...) – lokalizacja korzystna ze względu
    na pracę żony w tutejszej szkole podstawowej.
    W latach 2019-2022 nieruchomość w X przy ul. (...) zamieszkiwał Pana brat. W 2022 r. Pana
    rodzice zdecydowali o przekazaniu Panu w darowiźnie (do Pana wyłącznego majątku
    osobistego) mieszkania w X przy ul. (...), ponieważ nie chcieli dłużej ponosić kosztów jego
    utrzymania. Jako iż nie planował Pan dalej zamieszkiwać w X, zdecydował się Pan
    początkowo na oddanie tego mieszkania w najem. Z uwagi na trudności na rynku najmu w
    X po kilku miesiącach zdecydował się Pan na sprzedaż tej nieruchomości, co nastąpiło w
    październiku 2022 r.
    W tym samym miesiącu za środki uzyskane ze sprzedaży zakupił Pan w Y – blisko Pana
    miejsca pracy – mieszkanie przy ul. (...). Złożył Pan druk PIT wskazując, że środki uzyskane
    ze sprzedaży mieszkania w X przy ul. (...) przeznaczy na „własne cele mieszkaniowe” z
    zamiarem zastosowania tzw. ulgi mieszkaniowej. Zakup mieszkania w Y przy ul. (...)
    pochłonął kwotę większą niż uzyskana ze sprzedaży mieszkania w X, więc całą kwotę
    środków ze sprzedaży objął Pan „ulgą mieszkaniową” w zakresie podatku dochodowego –
    PIT-39 za rok 2022 złożył Pan w kwietniu 2023 r.
    Po dokonaniu zakupu mieszkania podjął Pan w nim istotne prace remontowo-naprawcze,
    gdyż lokal zakupił Pan w cenie korzystnej z uwagi na jego bardzo zły stan techniczny. Prace
    objęły m.in. wymianę okien, naprawę i odmalowanie ścian, wymianę urządzeń AGD,
    częściową wymianę mebli itd. Zgodnie z celem tzw. „ulgi mieszkaniowej” zaczął Pan
    wykorzystywać wskazaną nieruchomość na „własne cele mieszkaniowe”. Od października
    2022 r. do stycznia 2023 r. zamieszkiwał Pan w lokalu prowadząc jednocześnie opisane
    prace remontowe samodzielnie i z udziałem firm zewnętrznych. W lokalu wraz z Panem
    okresowo zamieszkiwała z Panem także żona, wciąż pracująca w szkole podstawowej w Q.
    Po kilkumiesięcznym zamieszkaniu w Y przy ul. (...) Pana żona kategorycznie odmówiła
    ostatecznego wprowadzenia się na stałe do tego mieszkania, ponieważ uznała, że jest ono
    za małe oraz pomimo remontu nienadające się dla niej do zamieszkania, a ponadto
    odległe od jej miejsca pracy w Q. Z tego powodu zdecydował Pan o ponownym
    zamieszkaniu z żoną w nadal wynajmowanym lokalu w Q przy ul. (...). Jednocześnie znalazł
    się Pan w trudnej sytuacji finansowej, ponieważ zakup mieszkania w Y oraz prowadzone w
    nim prace remontowe pochłonęły niemal wszystkie posiadane przez Pana pieniądze. Z
    uwagi na wysoki koszt najmu lokalu w Q oraz koszt utrzymywania drugiego mieszkania
    zdecydował się Pan na tymczasowe oddanie w najem mieszkania w Y, jednak z zamiarem
    jego dalszego remontowania wkrótce i przekonania żony do wspólnego w nim
    zamieszkania.
    Mieszkanie było wynajmowane od lutego do końca lipca 2023 r. i ponownie od września
    2023 r. do końca czerwca 2024 r. W międzyczasie Pana żona zmieniła pracę i znalazła
    zatrudnienie w firmie informatycznej w (...). Z tego powodu w lipcu 2024 r. podjął Pan
    dalsze prace remontowo-estetyzacyjne i ponownie zamieszkał w Pana mieszkaniu w Y
    przy ul. (...). Pomimo wysiłków Pana żona nadal stanowczo jednak odmawiała
    wprowadzenia się do mieszkania w Y z uwagi na wygodę i przyzwyczajenie do
    zajmowanego (dużego) lokalu w Q. Od lipca 2024 r. ponownie realizował Pan własne cele

    mieszkaniowe w Pana mieszkaniu w Y, czasowo z żoną, niekiedy wracając do wspólnie
    wynajmowanego mieszkania w Q. Czasami przez część tygodnia mieszkał Pan w jednym
    lokalu, a przez część w drugim.
    W międzyczasie firma informatyczna, w której pracuje Pana żona, przeniosła wszystkich
    swoich pracowników na tzw. pracę zdalną i dla żony upadł argument lokalizacji mieszkania
    blisko pracy i ostatecznie odmówiła wspólnego zamieszkania w lokalu w Y przy ul. (...). W
    zaistniałej sytuacji wspólnie z żoną podjął Pan decyzję o zakupie domu jednorodzinnego,
    co sfinalizował Pan w lipcu 2025 r. Wówczas nabył Pan na kredyt dom w Z przy ul. (...), do
    którego wprowadził się wspólnie z żoną. W związku z tym wydarzeniem ponosi Pan
    wysokie koszty utrzymania mieszkania i domu oraz raty kredytu na dom. Chciałby więc
    Pan ponownie wynająć to mieszkanie (obecnie nie jest wynajmowane) na pewien czas, aby
    ułatwić sobie finansowanie kredytu hipotecznego. Jednocześnie nie minęło jeszcze 5 lat od
    skorzystania z ulgi mieszkaniowej.
    Mieszkanie było wykorzystywane na własne cele mieszkaniowe w okresie: październik
    2022 - styczeń 2023, lipiec - wrzesień 2023, lipiec 2024 - lipiec 2025 oraz nadal od tego
    czasu przez część tygodnia roboczego. Z mieszkania tego zamierza Pan także korzystać do
    realizacji własnych celów mieszkaniowych w przyszłości. Własny cel mieszkaniowy był
    realizowany w sposób ciągły, a przerwy miały charakter tymczasowy i wyjątkowy.

## Pytanie

Czy w związku z opisywaną sytuacją może Pan oddać w najem swoje mieszkanie bez
    obawy o utratę zastosowanej ulgi mieszkaniowej i bez konieczności zapłaty podatku od
    sprzedaży mieszkania w X, które spieniężył Pan w celu zakupu opisywanego mieszkania w
    Y?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, wynajem mieszkania w X przy ul. (...) nie będzie powodował utraty prawa
    do zastosowanej ulgi mieszkaniowej i nie będzie powodował konieczności zapłacenia
    podatku od sprzedaży mieszkania w X przy ul. (...), z której to sprzedaży środki zwolniono
    od podatku w celu wykorzystania na „własne cele mieszkaniowe”.
    Za takim stanowiskiem przemawia fakt, iż mieszkanie było już przez Pana zamieszkiwane
    trzykrotnie w okresie od jego nabycia przez czas łączny prawie dwa lata, a więc doszło już
    do zrealizowania własnych celów mieszkaniowych, a Ustawa o PIT nie precyzuje, ile ma
    trwać realizacja własnych celów mieszkaniowych. Nieprzewidziana zmiana sytuacji
    życiowej opisana wcześniej nie może jednocześnie uniemożliwiać korzystania z własnego
    majątku zgodnie z bieżącymi potrzebami.
    Oddanie w najem mieszkania na pewien czas nie przekreśla możliwości późniejszej
    realizacji własnych celów mieszkaniowych w tym mieszkaniu w kolejnych latach.
    Tymczasem Ustawa o PIT nie precyzuje, że własne cele mieszkaniowe muszą być
    realizowane nieprzerwanie, ani od razu po nabyciu mieszkania, mogą więc być
    realizowane także w dłuższym horyzoncie czasu (wieloletnim).
    Jednocześnie zakłada Pan, że po spłacie kredytu hipotecznego na dom zakupiony
    wspólnie z żoną z całą pewnością będzie wykorzystywał Pan zakupione mieszkanie w
    dalszym ciągu na własne cele mieszkaniowe, przeznaczając je np. do nocowania pomiędzy
    dniami w pracy, w weekendy wracając do domu w Z.
    Ugruntowana linia orzecznicza sądów powszechnych oraz KIP w przedmiotowej sprawie
    wskazuje, że w opisywanym przypadku oddanie mieszkania w najem nie spowoduje utraty
    prawa do ulgi mieszkaniowej oraz konieczności zapłaty podatku. Wskazują na to m.in.
    interpretacje: 0112-KDIL2-2.4011.728.2024.3.MC oraz 0115-KDIT1.4011.373.2021.1.JG oraz
    0112-KDIL2-1.4011.205.2022.1.MKA, a także orzeczenia sądów takie jak: NSA w wyroku z
    17 maja 2017 r. (II FSK 1053/15), WSA w Warszawie w wyroku z 15 lutego 2017 r. (III SA/Wa
    650/16), WSA w Gliwicach w wyroku z 25 października 2017 r. (I SA/GI 767/17).

    Dotychczas wydane interpretacje, jak i orzeczenia sądowe wskazują, że tymczasowe
    oddanie mieszkania w najem nie przekreśla prawa do ulgi mieszkaniowej, ponieważ
    własne cele mieszkaniowe realizuje się w dłuższym horyzoncie czasu. Kluczowe jest tu
    zwłaszcza stanowisko przedstawione w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (wyrok NSA z 30.08.2018, sygnatura akt: II FSK 2413/16), tj.: „Naczelny Sąd Administracyjny
    orzekający w niniejszym składzie w pełni podziela również stanowisko, że zastosowaniu
    zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131) u. p. d. o. f. nie stoi na przeszkodzie
    czasowe oddanie zakupionego lokalu w najem”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie,
    z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      # jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Tym samym każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy
    stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli nie następuje w wykonaniu
    działalności gospodarczej i zostanie dokonane w określonym czasie, tj. przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2022 r. nabył Pan lokal
    mieszkalny, który sprzedał w październiku 2022 r. Zdarzenie to stanowi więc dla Pana
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.

    Jak stanowi natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i
      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
      dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się
      do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa
    w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art.
    84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady
    muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
    Tym samym tylko spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia
    prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w
    stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni
    przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych, nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie
    tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww.
    zwolnienia, ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
    Tym samym nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która np.
    nabywa kolejne nieruchomości w celach prowadzenia inwestycji w postaci remontu celem
    późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem. Same subiektywne deklaracje podatników o
    nabyciu lokalu w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są
    wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego..
    Wskazując jako cel mieszkaniowy nabycie lokalu mieszkalnego ustawa nie określa, kiedy i
    jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, aby zrealizował cel
    mieszkaniowy. Zatem może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem
    lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy nabył go w celu realizacji własnych celów
    mieszkaniowych i faktycznie realizował, realizuje lub będzie realizował w nim swoje
    potrzeby mieszkaniowe.
    Z opisu sprawy wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania w X przeznaczył Pan
    na zakup mieszkania w Y, w którym mieszkał od października 2022 r. do stycznia 2023 r.,
    od lipca 2023 r. do września 2023 r. oraz od lipca 2024 r. do lipca 2025 r. oraz nadal od
    tego czasu przez część tygodnia roboczego. Zamierza Pan także mieszkać tam w
    przyszłości. Mieszkanie to było wynajmowane od lutego 2023 r. do końca lipca 2023 r. i
    ponownie od września 2023 r. do końca czerwca 2024 r. Obecnie rozważa Pan znów jego
    wynajem.
    Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście przedstawionego stanu
    faktycznego, nabycie mieszkania w Y, w którym Pan mieszkał i zamieszka w przyszłości,
    jednak tymczasowo je wynajmował i wynajmie ponownie, uprawnia do skorzystania z ulgi
    podatkowej wynikającej z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Sam fakt tymczasowego wynajęcia przez Pana tego mieszkania, ze względu na zaistniałą
    sytuację życiową, nie wyklucza możliwości skorzystania z omawianego zwolnienia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnośnie do powołanych interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, dotyczą
    one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach
    faktycznych (zdarzeniach przyszłych) i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.