Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1051/10/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-11
Teza: 1. Czy odliczenie podatku naliczonego z faktury wewnętrznej z dnia 2 sierpnia 2010 r. w całości jest prawidłowe, gdyż nie odliczono podatku z faktur zaliczkowych, ponieważ nie potwierdzały zapłaty (zaliczki zapłacono po otrzymaniu faktur zaliczkowych)? 2. Czy prawidłowo odliczono podatek przy zakupie przedmiotowej maszyny, pomimo częściowego sfinansowania ze środków unijnych?
Słowa kluczowe: faktura-faktura zaliczkowa; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2010 r. (data wpływu 18 października 2010 r.), uzupełnionym w dniach 9 i 27 grudnia 2010 r. (daty wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia środka trwałego częściowo refinansowanego ze środków unijnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniach 9 i 27 grudnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia środka trwałego częściowo refinansowanego ze środków unijnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2009 r. Spółka złożyła zamówienie u kontrahenta włoskiego na wyprodukowanie maszyny do produkcji sit harfowych (sita do przesiewania kruszywa). W dniu 30 kwietnia 2009 r. kontrahent wystawił fakturę zaliczkową na kwotę 87.000 EUR. Spółka dokonała przelewu w dniach 13 i 18 maja 2009 r. Od powyższej faktury nie odliczyła podatku naliczonego. W dniu 21 lipca 2010 r. kontrahent wystawił następną fakturę zaliczkową na kwotę 174.000 EUR. Spółka dokonała przelewu w dniu 26 lipca 2010 r. Podatku naliczonego nie odliczyła. W dniu 2 sierpnia 2010 r. kontrahent przekazał Spółce maszynę oraz wystawił fakturę końcową na całą wartość, tj. 294.500 EUR, potrącając wpłacone zaliczki. Wartość końcową, wynikającą z rozliczenia, przelano w dniu 18 sierpnia 2010 r. Zwiększając wartość środka trwałego, Spółka doliczyła koszt transportu na kwotę 3.000 EUR (wg faktury z dnia 31 sierpnia 2010 r.) oraz wartość dodatkowego urządzenia (rozwijak) na kwotę 10.740 EUR (wg faktury z dnia 2 sierpnia 2010 r.).

W dniu 2 sierpnia 2010 r. do faktury końcowej Spółka wystawiła fakturę wewnętrzną i od kwoty 294.500 EUR naliczyła podatek od towarów i usług, który odliczyła w deklaracji w miesiącu sierpniu.

Zakup przedmiotowej maszyny związany jest w całości ze sprzedażą opodatkowaną. Powyższa inwestycja została częściowo sfinansowana ze środków unijnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy odliczenie podatku naliczonego z faktury wewnętrznej z dnia 2 sierpnia 2010 r. w całości jest prawidłowe, gdyż nie odliczono podatku z faktur zaliczkowych, ponieważ nie potwierdzały zapłaty (zaliczki zapłacono po otrzymaniu faktur zaliczkowych)?
2.  Czy prawidłowo odliczono podatek przy zakupie przedmiotowej maszyny, pomimo częściowego sfinansowania ze środków unijnych?

Zdaniem Wnioskodawcy postąpił prawidłowo. W opinii Spółka ma prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wynikającego z faktury wewnętrznej z dnia 2 sierpnia 2010 r., pomimo częściowego sfinansowania zakupu środka trwałego z funduszy unijnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem, podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 20 ust. 5 ww. ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (ust. 6 ww. artykułu).

Analiza powyższego przepisu wskazuje, że powstanie obowiązku podatkowego uzależnia on od wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie precyzując, czy faktura ma dokumentować dostawę towaru.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze (ust. 7 ww. artykułu).

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w 2009 r. Spółka złożyła zamówienie u kontrahenta włoskiego na wyprodukowanie maszyny do produkcji sit harfowych (sita do przesiewania kruszywa). W dniu 30 kwietnia 2009 r. kontrahent wystawił fakturę zaliczkową (Spółka dokonała przelewu w dniach 13 i 18 maja 2009 r.). W dniu 21 lipca 2010 r. kontrahent wystawił następną fakturę zaliczkową (Spółka dokonała przelewu w dniu 26 lipca 2010 r.). W dniu 2 sierpnia 2010 r. kontrahent przekazał Spółce maszynę oraz wystawił fakturę końcową na całą wartość, potrącając wpłacone zaliczki. Wartość końcową, wynikającą z rozliczenia, przelano w dniu 18 sierpnia 2010 r. W dniu 2 sierpnia 2010 r. do faktury końcowej Spółka wystawiła fakturę wewnętrzną i naliczyła podatek od towarów i usług, który odliczyła w deklaracji „w miesiącu sierpniu”.

Zakup przedmiotowej maszyny związany jest w całości ze sprzedażą opodatkowaną. Powyższa inwestycja została częściowo sfinansowana ze środków unijnych.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w związku z wystawieniem faktur przez podatnika podatku od wartości dodanej, powstał obowiązek podatkowy w momencie ich wystawienia. Dlatego Spółka powinna była wystawić faktury wewnętrzne do ww. faktur zaliczkowych. Wobec powyższego brak było prawa do odliczenia podatku naliczonego od całej transakcji udokumentowanej fakturą wewnętrzną z dnia 2 sierpnia 2010 r. Jednocześnie należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z przedmiotową transakcją nie jest uzależnione od źródeł finansowania tego zakupu.

Należy podkreślić, że organ podatkowy nie dokonuje oceny załączonych do wniosku dokumentów, a interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego dokonuje wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę w treści wniosku, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.