Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.558.2024.4.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: W zakresie ustalenia, czy ponoszony przez Spółkę czynsz dzierżawny za korzystanie ze Znaku towarowego na podstawie zawartej Umowy, wypłacany na rzecz Wspólnika, stanowi ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: dzierżawa; podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek – CIT estoński; podmiot-podmioty powiązane; znak-znak towarowy; zyski-zyski ukryte
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych-Ukryte zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 października 2024 roku, wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia, czy ponoszony przez Spółkę czynsz dzierżawny za korzystanie ze Znaku
    towarowego na podstawie zawartej Umowy, wypłacany na rzecz Wspólnika, stanowi
    ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą prawną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą X w
    formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). Spółka
    posiada siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w rezultacie stosownie
    do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o CIT”) podlega obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych związanych ze
    wznoszeniem Budynków (...).
    Przychód Wnioskodawcy pochodzący ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od
    towarów i usług) przekroczył w poprzednim roku podatkowym wyrażoną w złotych kwotę
    odpowiadającą równowartości 2 000 000 euro, zatem zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o
    CIT, Spółka nie spełnia przesłanki do nabycia statusu „małego podatnika”.
    Wnioskodawca nie posiada udziałów ani akcji w kapitale jakiejkolwiek innej spółki, nie
    posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego
    inwestowania, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną oraz innych
    praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia, jako założyciel
    (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o
    charakterze powierniczym.
    Spółka dokonała wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw.
    estoński CIT). W tym celu Wnioskodawca 26 czerwca 2024 r. złożył właściwemu
    Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zawiadomienie według ustalonego wzoru, informujące
    o dokonanym wyborze.
    Jednym ze wspólników Spółki jest osoba fizyczna - Pan A (dalej: „Wspólnik”), który posiada
    (...).
    Spółka 1 lutego 2024 r. podpisała ze Wspólnikiem umowę dzierżawy (dalej: „Umowa”)
    praw autorskich majątkowych do znaku towarowego „B” (dalej: „Znak towarowy”).
    Wspólnik jest wyłącznym właścicielem Znaku towarowego znajdującego się w jego
    majątku prywatnym, który nie jest obciążony prawami osób trzecich oraz nie jest
    przedmiotem ograniczeń w korzystaniu lub rozporządzaniu w związku z orzeczeniem sądu.
    Znak towarowy „B” został wytworzony w całości we własnym zakresie i jest własnością
    Wspólnika od 1992 r. Znak „B” wywodzi się z nazwiska Pana A (...). Początkowo
    identyfikowany był jako nazwa firmy (...). Znak towarowy został zgłoszony w urzędzie
    patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (...). W związku z tym, to Wspólnikowi, jako osobie
    fizycznej, przysługuje prawo ochronne wynikające z odrębnych przepisów.
    Dzięki indywidualnej, wieloletniej pracy Wspólnika Znak towarowy aktualnie jest szeroko
    rozpoznawalny, w szczególności na rynku nieruchomości (...). Znak towarowy
    identyfikowalny jest (...).

    Z perspektywy Spółki, korzystanie ze Znaku towarowego, działając na mocno
    konkurencyjnym rynku nieruchomości, łączy się ze zwiększoną rozpoznawalnością marki,
    co w rezultacie przekłada się na pozyskiwanie zaufania klientów oraz zwiększenie jej
    zysków. Przedmiotowy Znak towarowy, który obejmuje oznaczenie graficzne i słowno-
    graficzne jest niezbędny do prowadzenia działalności Wnioskodawcy.
    Zgodnie z Umową, wysokość czynszu dzierżawnego jest indeksowana w każdym roku
    trwania Umowy do końca stycznia danego roku, a jej podstawą jest kwota stanowiąca
    1,5% wartości rocznego przychodu Spółki za poprzedni rok obrotowy. Powiązanie
    Wnioskodawcy oraz Wspólnika nie ma wpływu na warunki zawarcia Umowy. Fakt, że
    Wspólnik jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą pozostaje bez wpływu na
    charakter zawieranej transakcji.
    Spółka w celu prowadzenia działalności gospodarczej, musiałaby dzierżawić lub zakupić
    Znak towarowy, niezależnie od tego czy Wspólnik jest podmiotem powiązanym czy nie, by
    realizować przyjętą strategię biznesową. Z uwagi jednak na fakt, iż podmiot powiązany ze
    Spółką (tj. Wspólnik) dysponuje Znakiem towarowym, którym zainteresowana jest Spółka -
    Spółka zdecydowała się na zawarcie Umowy ze Wspólnikiem, określając zasady
    wynagrodzenia na warunkach rynkowych. Cena uiszczana tytułem czynszu dzierżawnego
    odpowiada wartości rynkowej, tj. gdyby Spółka zdecydowała się na dzierżawę znaku od
    innego podmiotu niepowiązanego, to wysokość czynszu odpowiadałaby wysokości
    czynszu ustalonego w przedmiotowej Umowie.
    Wnioskodawca zaznacza, że przed zawarciem Umowy, Wnioskodawca od 2016 r. miał
    zawartą ze Wspólnikiem umowę licencji na korzystanie ze Znaku towarowego (dalej:
    „Umowa licencyjna”). Wspólnik zawarł z Wnioskodawcą Umowę licencyjną jako osoba
    prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...) i w rezultacie
    przychody otrzymywane z tytułu Umowy licencyjnej były opodatkowane w ramach źródła
    przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, o której mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm., dalej: „Ustawa o PIT”).
    Przed zawarciem przedmiotowej Umowy Spółka nie nabywała/nie licencjonowała innych
    znaków towarowych od innych podmiotów niepowiązanych czy powiązanych.
    Wspólnik uzyskane na podstawie Umowy przychody z tytułu dzierżawy Znaku towarowego
    rozliczy w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, zgodnie z
    przepisami ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776).
    Zgodnie z Umową rozliczenie wynagrodzenia za 2024 r. nastąpi w grudniu 2024 r., a
    wynagrodzenie uiszczane jest przelewem bankowym na podstawie stosownej faktury.
    Spółka nie rozważała zakupu Znaku towarowego do własnego majątku, ponieważ zakup
    Znaku towarowego wpłynąłby negatywnie na płynność finansową Spółki, czego skutkiem
    byłaby obniżona rentowność Spółki. Działanie takie byłoby więc nielogiczne biznesowo.
    Dodatkowo, Spółka w przyszłości może zostać rozwiązana lub też może nastąpić zbycie
    przedsiębiorstwa (lub jego części) do zewnętrznego podmiotu. Uzasadnionym
    ekonomicznie oraz prawnie, zarówno z perspektywy Spółki i Wspólnika, który w wyniku
    tych zdarzeń straciłby własność Znaku towarowego, jest pozostawienie Znaku
    towarowego w majątku prywatnym Wspólnika i dzierżawa Znaku towarowego przez
    Spółkę.
    Finalnie, Wspólnik uznaje Znak Towarowy za swój prywatny majątek związany z
    osobistymi osiągnięciami i nie rozważa przeniesienie własności Znaku ani na Spółkę, ani
    na inny podmiot, teraz ani w najbliższej przyszłości.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 10 grudnia 2024 r. Wnioskodawca wskazał, że:

    1. Znak towarowy jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę oraz stowarzyszenie (...)
      (dalej: „Klub sportowy”), której prezesem zarządu i założycielem jest Pan A. W
      odróżnieniu od Spółki, Klub sportowy korzysta ze Znaku towarowego nieodpłatnie.
      Klub sportowy prowadzi działalność w zakresie edukacji sportowej, zajęć sportowych i
      rekreacyjnych a działalność nie ma charakteru komercyjnej działalności gospodarczej.
      Znak towarowy nie jest więc wykorzystywany w Klubie sportowym w celach
      komercyjnych, a służy jedynie zwiększeniu rozpoznawalności Klubu sportowego oraz
      powiązania z właścicielem Znaku towarowego - A. Między innymi z tego też powodu
      Znak towarowy nie został wniesiony/sprzedany do Spółki. Pozostawiając Znak
      towarowy w prywatnym majątku, Pan A może swobodnie dysponować Znakiem
      towarowym, w tym udostępniać nieodpłatnie organizacji skupiającej członków o
      wspólnych zainteresowaniach sportowych. Hipotetycznie, gdyby Znak towarowy został
      wniesiony/sprzedany Spółce, Spółka mogłaby - po utracie kontroli przez
      dotychczasowych udziałowców - żądać opłat za użytkowanie Znaku towarowego lub
      zakazać użytkowania.
    2. Wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy dzierżawy Znaku towarowego w rzeczywistości
      nie służy dokapitalizowaniu podmiotu powiązanego. Spółka została przez wspólników
      wystarczająco wyposażona w kapitał.
      Znak towarowy jest szczególnym prawem majątkowych ściśle związanym z osobą
      fizyczną - Panem A. Wniesienie lub sprzedaż do Spółki Znaku towarowego z
      perspektywy właściciela byłoby działaniem nieracjonalnym, narażającym na ryzyko
      utraty prawa do Znaku towarowego i pobierania pożytków w przyszłości.
    3. Na podstawie umowy dzierżawy, zawartej 1 lutego 2024 r., pomiędzy A a Spółką, Spółka
      ma prawo odpłatnie użytkować i pobierać pożytki ze Znaku towarowego przez okres 10
      lat od zawarcia umowy. Spółka zgodnie z umową nie może zmieniać przeznaczenia
      Znaku towarowego bez zgody Pana A. Spółka uprawniona jest natomiast we własnym
      zakresie i na własny koszt podejmować czynności mające na celu rozwój i promocję
      Znaku towarowego. Podejmowanie tych czynności nie wymaga zgody
      Wydzierżawiającego. Dodatkowo, Wydzierżawiający wyraził zgodę na oddawanie znaku
      towarowego „B” osobie trzeciej do bezpłatnego użytkowania oraz jego
      poddzierżawianie.
    4. Pierwotna umowa licencyjna na korzystanie za Znaku towarowego ze wspólnikiem, jako
      osobą prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (...) zawarta została 30 czerwca
      2016 r., a rozwiązana 1 lutego 2024 r.

## Pytanie

Czy ponoszony przez Spółkę czynsz dzierżawny za korzystanie ze Znaku towarowego na
    podstawie zawartej Umowy, wypłacany na rzecz Wspólnika, stanowi ukryty zysk w
    rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty ponoszone na rzecz Wspólnika z tytułu dzierżawy Znaku
    towarowego nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT jako dochód z tytułu ukrytych
    zysków. W przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki nie
    stanowią ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. W konsekwencji po
    stronie Wnioskodawcy nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu na podstawie
    art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Ustawodawca w art. 28m ust. 3 ustawy o CIT zawarł katalog transakcji stanowiących
    ukryte zyski.
    Przez ukryte zyski, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, rozumie się
    świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne,

    wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których
    beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik
    lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym
    udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
    1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi
      albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub
      podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz
      odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te
      podmioty podatnikowi;
    2) świadczenia wykonane na rzecz:
    a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub
      przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz
      beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
    b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
    3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną
      cenę tej transakcji;
    4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi
      przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została
      wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według
      średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień
      odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;
    5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia
      wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału
      kapitałowego wspólnika w spółce;
    6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
    7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
    8) wydatki na reprezentację;
    9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;
    10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
    11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;
    12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału
      kapitałowego wspólnika w spółce.
    Natomiast art. 28m ust. 4 ustawy o CIT stanowi, jakiej kategorii transakcji nie zalicza się do
    ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2:
    1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków
      pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w
      jakiej suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie
      przekracza pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez
      podatnika z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż
      pięciokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw,
      przy czym średnie miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający
      miesiąc dokonania wypłat osobie fizycznej;
    2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości,
      związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego,
      taboru pływającego oraz innych składników majątku:

    a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie
      na cele działalności gospodarczej,
    b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane
      wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
    3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub
      wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji,
      wynagrodzeń i opłat.
    Z powyższych przepisów wynika, że wynagrodzenie wypłacone przez Wnioskodawcę na
    rzecz podmiotu powiązanego - Wspólnika, z tytułu używania Znaku towarowego nie
    zostało wprost określone jako ukryty zysk, jak również nie zostało wskazane w katalogu
    jako przykład tytułu do wypłaty, który nie jest ukrytym zyskiem.
    Należy zatem odnieść się do ogólnej definicji ukrytego zysku określonej w art. 28m ust. 3
    ustawy o CIT, którym jest świadczenie pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub
    częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż
    podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec,
    akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z
    podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem.
    Zgodnie z powyższym, do uznania, że wypłacone wynagrodzenie będzie ukrytym zyskiem,
    wymagane jest spełnienie następujących warunków:
    - pieniężny lub niepieniężny charakter świadczenia,
    - wykonane w związku z udziałem w zysku,
    - źródłem zysku nie jest dywidenda,
    - beneficjentem pośrednio lub bezpośrednio musi być wspólnik albo podmiot powiązany
      ze wspólnikiem.
    Konstrukcja cytowanego wyżej przepisu wskazuje, że aby uznać świadczenie za ukryty
    zysk, każdy z powyżej wymienionych warunków musi być spełniony łącznie. Zostały one
    wymienione kolejno po sobie, po przecinkach - a zatem mamy do czynienia z koniunkcją -
    czyli sytuacją, w której wyrażenie jest prawdziwe i została spełniona hipoteza przepisu tj.
    kiedy wszystkie warunki zostały spełnione (por. wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 9 stycznia 2019 r. sygn. akt: II SA/Wa 942/18).
    Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji opisanej w stanie faktycznym stanowiącej przedmiot
    niniejszego wniosku o interpretację, wynagrodzenie wypłacone przez Spółkę na rzecz
    Wspólnika, będzie w tym przypadku:
    - świadczeniem pieniężnym (Wspólnik otrzyma wynagrodzenie w zamian za
      wydzierżawienie Znaku towarowego),
    - innym niż podzielony zysk - jego źródłem nie będzie uchwała o podziale zysku,
    - świadczeniem, którego beneficjentem jest udziałowiec (wynagrodzenie otrzyma
      Wspólnik Spółki).
    Niemniej w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony warunek związku między
    prawem do udziału w zysku oraz otrzymanym świadczeniem.
    W ocenie Wnioskodawcy, podstawą do wypłaty wynagrodzenia będzie bowiem zawarta
    pomiędzy Wspólnikiem a Spółką Umowa, a w ramach tej Umowy Wspólnik nie działa jako
    osoba, która na podstawie przepisów art. 191 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm., dalej: „KSH”) ma prawo
    do udziału w zysku, ale jako osoba posiadająca w majątku prywatnym Znak towarowy
    stanowiący markę budowaną od ponad 30 lat, którą wydzierżawia w ramach zarządzania
    prywatnym majątkiem.

    Zdaniem Wnioskodawcy, fakt, że dany podmiot (Wspólnik) ma status udziałowca spółki nie
    determinuje, że wypłacane świadczenia będą związane z ww. statusem i tym samym z
    prawem do udziału w zysku. Każdorazowo należy zwrócić uwagę na tytuł prawny,
    stanowiący podstawę świadczenia. W tym przypadku będzie nim Umowa, która nie
    uzależnia wypłaty wynagrodzenia (wykonania świadczenia przez Spółkę) od statusu
    Wspólnika (prawa do udziału w zysku), ale od świadczenia na rzecz Spółki udostępnienia
    prawa do korzystania ze Znaku towarowego.
    Wspólnik rozważał przekazanie Znaku towarowego Spółce w formie aportu lub
    odpłatnego zbycia celem wyposażenia Spółki w aktywa. Jednakże z perspektywy
    racjonalnie działającej Spółki oraz jej Wspólnika, kierujących się ekonomicznym i
    biznesowym interesem (m. in. utrata płynności finansowej przez Spółkę jak również
    pozbawienie Wspólnika prawa do czerpania pożytków w przyszłości ze Znaku towarowego
    będącego jego własnością i marką budowaną przez ponad 30 lat), wniesienie Znaku
    towarowego do Spółki byłby sprzeczne z interesem Wspólnika oraz ochroną jego
    prywatnego majątku oraz marki budowanej przez ponad 30 lat.
    Należy również zauważyć, że korzystanie przez Spółkę ze Znaku towarowego ma swoją
    historię dużo wcześniejszą niż wdrożenie estońskiego CIT do polskiego systemu prawa
    podatkowego przez ustawodawcę. W rezultacie czynności tych nie można interpretować
    jako czynność mającą za zamiar dokapitalizowania podmiotów powiązanych, gdyż stoi w
    oderwaniu od definicji ukrytych zysków wynikającej z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. W
    wyroku z 17 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. I
    SA/Wr 149/23) uznał:
    Organ nie odniósł się w tym kontekście w żaden sposób do okoliczności stanu faktycznego
    podnoszonych przez wnioskodawcę, a mianowicie, że korzystanie z wzorów
    przemysłowych i znaków towarowych ma swoją historię dużo wcześniejszą niż wdrożenie
    estońskiego CIT, a zatem stanowi pewien stan zastany dla spółki i wspólnika. Bez
    odniesienia się do historycznych uwarunkowań umowy licencyjnej między spółką a
    wspólnikiem nie jest możliwe dokonanie oceny, czy w istocie uzyskując należności z opłat
    licencyjnych wspólnik otrzymuje ukryty zysk w rozumieniu ww. przepisów. W tym stanie
    rzeczy przedstawiona przez organ argumentacja odwołująca się do zachodzącej potrzeby
    dokapitalizowania spółki stoi w oderwaniu od definicji ukrytych zysków wynikającej z art.
    28m ust. 3 u.p.d.o.p. i świadczy o błędnej wykładni przepisów prawa materialnego przez
    organ, mającej wpływ na wynik sprawy.
    Wnioskodawca zwraca uwagę również na treść ogólnych wyjaśnień przepisów
    podatkowych (w rozumieniu art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej) dotyczących
    stosowania przepisów o ryczałcie od dochodów spółek - tj. Przewodnik do ryczałtu spółek
    z 23 grudnia 2021 r. (dalej: „Przewodnik").
    Zgodnie z Przewodnikiem, świadczeniami, które nie powinny powodować powstania
    dochodu z tytułu ukrytego zysku, mogą być transakcje zakupu oraz sprzedaży,
    dokonywane w ramach podstawowej działalności podatnika, które wykonywane są na
    warunkach analogicznych jak wobec podmiotów niepowiązanych. Takimi świadczeniami
    mogą być np. świadczenia podwykonawców niezbędne dla wytworzenia produktu
    końcowego w zakresie obróbki towarów czy dostarczania komponentów. Jeśli warunki
    określonej transakcji z podmiotem powiązanym, mieszczące się w podstawowym
    przedmiocie działalności podatnika opodatkowanego ryczałtem, ustalone są na
    analogicznych zasadach jak transakcje dokonywane przez takiego podatnika z
    podmiotami niepowiązanymi i transakcja ta jest niezbędna w prowadzonej działalności
    gospodarczej, to nie powinny być one oceniane w aspekcie dochodu z tytułu ukrytego
    zysku.
    O tym, czy wynagrodzenie wypłacone Wspólnikowi na podstawie Umowy będzie stanowić
    ukryty zysk, istotne jest także uwzględnienie wyjaśnień Przewodnika ze str. 35:

    Ocena czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi nie
    powinna się ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości
    rynkowej) ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej
    transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej
    transakcji między podmiotami niepowiązanymi).
    Zatem konieczne do oceny, czy wynagrodzenie mogłoby na gruncie ustawy o CIT stanowić
    ukryty zysk jest to, czy sama transakcja miałaby miejsce, gdyby nie uczestniczyłyby w niej
    podmioty powiązane. W przedstawionym stanie faktycznym, nie podlega jakiejkolwiek
    wątpliwości, że zawarcie Umowy ma swoje uzasadnienie biznesowe oraz ekonomiczne, a
    Wnioskodawca zawarłby Umowę na podobnych warunkach, w celu prowadzenia
    działalności gospodarczej, nawet jeśli musiałby dzierżawić Znak towarowy od podmiotu
    niepowiązanego.
    Mając na uwadze powyższe, trzeba uznać, że Znak towarowy niezbędny jest do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Bez prawa do korzystania ze Znaku towarowego
    Spółka nie będzie posiadała zdolności do generowania zysku i nie będzie mogła
    kontynuować działalności gospodarczej kojarzonej ze Znakiem towarowym.
    Trzeba zwrócić uwagę zarówno na wyłączenia wprost wynikające z przepisów, jak i
    nadrzędne zasady, którymi każe się kierować ustawodawca w sytuacji, w której co prawda
    jest dokonywane świadczenie/transfer ale nie ma on charakteru działania mającego na
    celu ponadnormatywne obciążanie spółki. Sam fakt dokonywania świadczenia na rzecz
    podmiotu powiązanego nie oznacza bowiem, że ma miejsce tzw. ukryty zysk.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika zatem, iż świadczone Usługi przez
    podmioty powiązane są związane jest bezpośrednio i ściśle z przedmiotem działalności
    Spółki i bez dzierżawy Znaku towarowego przez podmiot powiązany - Spółka zobowiązana
    byłaby uzyskiwać analogiczne usługi od innych podmiotów. Alternatywnie, bez pozyskania
    Znaku towarowego od podmiotów powiązanych bądź innych podmiotów, Spółka
    zmuszona byłaby zaprzestać lub ograniczyć zakres i skalę prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Warto również w tym zakresie przedstawić interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej oraz orzecznictwo sądów administracyjnych wydane w sprawach podobnych
    dot. zawarcia umowy dzierżawy/najmu ze wspólnikiem Spółki, które potwierdzają
    stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie:
    - Wyrok WSA we Wrocławiu z 23 lutego 2023 r. (sygn. I SA/Wr 521/22):
      zauważyć należy, że jeśli okoliczności faktyczne i prawne należycie uzasadniają
      zasadność zawarcia transakcji pomiędzy podatnikiem a podmiotem powiązanym z
      perspektywy ekonomicznej lub prawnej, to taka transakcja nie powinna być
      kwalifikowana jako ukryta wypłata zysku. Innymi słowy, jeśli można wykazać, ze
      powiązania pomiędzy stronami danej transakcji nie miały istotnego wpływu na fakt jej
      zawarcia lub jej warunki (taką transakcję na takich warunkach zawarłyby również
      podmioty niepowiązane) - to wartość takiej transakcji nie powinna być kwalifikowana
      jako ukryta wypłata zysku.
    - Interpretacja z 8 maja 2024 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.92.2024.2.KW):
      w świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego
      opisu sprawy stwierdzić należy, że wypłata wynagrodzenia przez Spółkę na rzecz
      wspólnika w postaci czynszu za dzierżawę nieruchomości nie będzie stanowiła
      dochodu z tytułu ukrytego zysku, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu
      ryczałtem od dochodów spółek w myśl art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Wynika to z
      faktu, że ww. transakcja jest niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Wspólnicy Spółki zadbali o jej wyposażenie w aktywa niezbędne do prowadzenia
      działalności gospodarczej. Umowa dzierżawy zostanie zawarta na warunkach
      rynkowych, a do jej zawarcia doszłoby również gdyby nie powiązania między

      podmiotami. Umowa dzierżawy wynika z faktycznych potrzeb biznesowych Spółki.
      Wypłata wynagrodzenia na rzecz podmiotu powiązanego nie służy dokapitalizowaniu
      podmiotu powiązanego, ani Spółki w innej formie niż w postaci wkładu do Spółki.
    - Interpretacja z 26 stycznia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.202.2022.2.ASK):
      przepisy o ukrytych zyskach wprowadzają domniemanie, że każda transakcja zawarta z
      podmiotem powiązanym stanowi dochód z ukrytych zysków w Ryczałcie. Domniemanie
      to zostaje jednak obalone, gdy strony transakcji (podmioty powiązane) ustalą jej
      wartość na poziomie rynkowym.
    Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane w następujących interpretacjach:
    - Interpretacja z 16 listopada 2023 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.437.2023.4.ASK),
    - Interpretacja z 28 lipca 2023 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.197.2023.2.BJ),
    - Interpretacja z 16 stycznia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.600.2023.2.ASK),
    - Interpretacja z 22 marca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.6.2024.2.ASK).
    Z tego względu, w ocenie Wnioskodawcy, kwota wypłacanych świadczeń pieniężnych przez
    Spółkę na rzecz Wspólnika, nie będzie stanowić dochodu w zakresie ukrytego zysku i nie
    będzie podlegać opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy z tytułu ukrytych zysków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Opodatkowanie ryczałtem oznacza dla podatnika zmianę zasad w zakresie przedmiotu
    opodatkowania. Ustawa o CIT wprowadza w zakresie ryczałtu nowe kategorie dochodów
    (przedmiotu opodatkowania) nie podlegających reżimowi dotychczasowych przepisów
    ustawy. Dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według ogólnych
    zasad CIT dla celów ustalenia podstawy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
    1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w
    jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto
    przeznaczony:
    a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu
    podzielonego zysku) lub
    b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania
    ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);
    2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
    3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
    wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
    4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w
    drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z
    tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału,
    przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
    5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania
    opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie
    zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku
    podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;

    6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości
    zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie
    zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji
    gospodarczych).
    W myśl art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:
    Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne,
    niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z
    prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem,
    bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot
    powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem,
    akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:
    1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi
    albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi
    powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje,
    wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi;
    2) świadczenia wykonane na rzecz:
    a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub
    przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz
    beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,
    b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
    3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną
    cenę tej transakcji;
    4)nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi
    przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została wniesiona w
    walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty
    obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i
    faktycznego jej wniesienia;
    5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia
    wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału
    kapitałowego wspólnika w spółce;
    6)równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;
    7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;
    8) wydatki na reprezentację;
    9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;
    10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;
    11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;
    12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału
    kapitałowego wspólnika w spółce.
    Stosownie do art. 28m ust. 4 ustawy o CIT:
    Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się:
    1) wynagrodzeń z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz zasiłków
    pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłaconych osobie fizycznej - w części, w jakiej
    suma tych wynagrodzeń i zasiłków wypłacona w danym miesiącu tej osobie nie przekracza
    pięciokrotności średniego miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego przez podatnika z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie więcej jednak niż pięciokrotności

    przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, przy czym średnie
    i przeciętne miesięczne wynagrodzenie ustala się za miesiąc poprzedzający miesiąc
    dokonania wypłat osobie fizycznej;
    2) wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości,
    związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego,
    taboru pływającego oraz innych składników majątku:
    a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na
    cele działalności gospodarczej,
    b)w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane
    wyłącznie na cele działalności gospodarczej;
    3) kwoty pożyczki (kredytu) zwróconej przez podatnika udziałowcowi akcjonariuszowi lub
    wspólnikowi lub podmiotowi powiązanemu, z wyłączeniem odsetek, prowizji,
    wynagrodzeń i opłat.
    Zgodnie z art. 28m ust. 8 ustawy o CIT:
    Wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń, o której mowa w ust. 3, określa
    się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a.
    Stosownie do art. 28c pkt 1 ww. ustawy:
    Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to
    podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, przy czym wielkość udziałów i
    praw, o których mowa w art. 11a ust. 2 pkt 1 lit. a-c, wynosi, z zastrzeżeniem art. 28j ust. 1
    pkt 2 lit. g, co najmniej 5%.
    W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
    Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:
    a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny
    podmiot, lub
    b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
    – ten sam inny podmiot lub
    – małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej
    znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
    c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub,
    ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
    cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
    d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej -
    spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.
    Stosownie do art. 11a ust. 2 ww. ustawy:
    Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się:
    1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:
    a) udziałów w kapitale lub
    b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
    c) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy, w
    tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub,
    2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji
    gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą
    osobowości prawnej, lub

    3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub
    powinowactwa do drugiego stopnia.
    Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna
    dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza/wspólnika, przy
    czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale
    uwzględniają również inne formy dystrybucji.
    Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia
    podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji.
    Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do
    opodatkowaniem także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na
    rzecz udziałowców/akcjonariuszy albo wspólników lub podmiotów powiązanych
    bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami
    /wspólnikami, (tzw. ukryte zyski).
    Przy czym ukryte zyski stanowią dla podatnika wszelkie świadczenia spółki:
    - wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,
    - inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym,
      nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
      świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),
    - wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/wspólnika lub
      podmiotu powiązanego,
    - wykonane bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem
      /akcjonariuszem /wspólnikiem.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie robót
    budowlanych (...) i dokonali Państwo wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od
    dochodów spółek (tzw. estoński CIT). Stosowne zawiadomienie złożyli Państwo
    właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego 26 czerwca 2024 r. 1 lutego 2024 r. nabyli
    Państwo w ramach odpłatnej umowy dzierżawy prawa autorskie majątkowe do Znaku
    towarowego „B”, którego wyłącznym właścicielem jest Państwa Wspólnik, Pan A. Znak
    towarowy „B” obejmuje oznaczenie graficzne i słowno-graficzne i jest rozpoznawalny, w
    szczególności na rynku nieruchomości (...). Znak towarowy został wytworzony w całości we
    własnym zakresie i jest własnością Wspólnika od 1992 r. i znajduje się w jego majątku
    prywatnym. Znak towarowy został zgłoszony w urzędzie patentowym Rzeczypospolitej
    Polskiej (...). Zgodnie z umową, zobowiązali się Państwo do zapłaty czynszu dzierżawnego z
    tytułu udostępnienia przez Wspólnika ww. Znaku towarowego. Przychody uzyskane z tego
    tytułu Wspólnik rozliczy w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Na mocy zawartej umowy dzierżawy, uzyskują Państwo prawo do
    użytkowania i pobierania pożytków ze Znaku towarowego przez okres 10 lat od daty
    zawarcia umowy. Są Państwo również uprawnieni do podejmowania we własnym zakresie
    i na własny koszt czynności mających na celu rozwój i promocję Znaku towarowego. Znak,
    który został odpłatnie udostępniony niezbędny jest do prowadzenia przez Państwa
    działalności gospodarczej. Spółka w celu prowadzenia działalności gospodarczej,
    musiałaby dzierżawić lub zakupić Znak towarowy, niezależnie od tego, czy Wspólnik jest
    podmiotem powiązanym czy nie. Powiązanie Państwa oraz Wspólnika nie ma wpływu na
    warunki zawarcia Umowy. Fakt, że Wspólnik jest podmiotem z Państwem powiązanym
    pozostaje bez wpływu na charakter zawieranej transakcji. Warunki dzierżawienia Znaku
    towarowego na Państwa rzecz zostały ustalone na warunkach rynkowych. Przed
    zawarciem umowy dzierżawy 1 lutego 2024 r., od 30 czerwca 2016 r. do 1 lutego 2024 r.
    korzystali Państwo z powyższego Znaku towarowego na podstawie zawartej umowy
    licencyjnej. Umowa została zawarta w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej
    Pana A, pod firmą (...). Znak towarowy jest wykorzystywany przez Państwa za
    wynagrodzeniem. Jest on również wykorzystywany nieodpłatnie przez stowarzyszenie
    kultury fizycznej (...), którego prezesem zarządu i założycielem jest Pan A. Klub sportowy

    prowadzi działalność w zakresie edukacji sportowej, zajęć sportowych i rekreacyjnych i nie
    ma charakteru komercyjnej działalności gospodarczej. Korzystanie ze Znaku towarowego
    przez Klub sportowy służy zwiększeniu jego rozpoznawalności oraz powiązania z
    właścicielem Znaku towarowego, Panem A.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy ponoszony przez Spółkę
    czynsz dzierżawny za korzystanie ze Znaku towarowego na podstawie zawartej Umowy,
    wypłacany na rzecz Wspólnika, stanowi ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o
    CIT.
    Zgodnie z treścią art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega m.
    in. dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków).
    Jak wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się
    świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne,
    wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których
    beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik
    lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym
    udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem (...).
    W przepisie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazano zatem na otwarty katalog świadczeń,
    które mogą zostać uznane za dochód z tytułu ukrytych zysków, ale również wskazane
    zostały przykłady transakcji traktowanych jako taki dochód. Jednym z wymienionych
    przykładów jest nadwyżka wartości rynkowej transakcji, określona zgodnie z art. 11c
    ponad ustaloną cenę tej transakcji (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT). Z treści tego
    przepisu wynika zatem, że wszystko co przewyższa wartość rynkową transakcji stanowi
    zysk ukryty podlegający opodatkowaniu.
    Zasadniczy przykład odwołujący się do transakcji pomiędzy spółką a podmiotem
    powiązanym (art. 28m ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT) nakazuje zatem odczytywać pojęcie
    ukrytych zysków również poprzez odwołanie się do rynkowych warunków transakcji. W
    sytuacji, w której świadczenia spółki na rzecz podmiotów powiązanych przewyższać będą
    ich wartość rynkową, powstawać będzie ukryty zysk opodatkowany ryczałtem w spółce.
    Przy czym, jak przedstawione zostało wcześniej, zdanie wstępne przepisu art. 28m ust. 3
    ustawy o CIT wskazuje na otwarty (a nie zamknięty) katalog świadczeń mogących
    prowadzić do powstania dochodu z tytułu ukrytych zysków. Dlatego ocena czy określone
    świadczenie spełni warunki do uznania za dochód z tytułu ukrytego zysku powinna zostać
    dodatkowo przeprowadzona w oparciu o przesłanki wynikające ze zdania wstępnego
    przepisu art. 28m ust. 3 ustawy CIT. Jak z niego wynika, dochód z tytułu ukrytego zysku nie
    obejmuje świadczeń, które nie są wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, czyli
    świadczeń podjętych (wykonanych) bez jakiegokolwiek wpływu podmiotów powiązanych
    na działanie i decyzje spółki opodatkowanej ryczałtem, w zakresie ocenianego świadczenia.
    Przepis art. 28m ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że za ukryty zysk uznaje się każde
    świadczenie, którego beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest wspólnik lub inny
    podmiot powiązany i które jest wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, innym
    niż podzielony zysk. W praktyce może to oznaczać np. świadczenia powstałe w wyniku
    uzgodnień, których nie zawarłyby podmioty niepowiązane.
    Ocena, czy transakcja mogłaby zostać zawarta między podmiotami niepowiązanymi, nie
    powinna się zatem ograniczać jedynie do oceny ustalonej ceny transakcji (według wartości
    rynkowej) ale powinna również uwzględnić fakt czy doszłoby w ogóle do zawarcia danej
    transakcji, gdyby nie uczestniczyły w niej podmioty powiązane (tj. czy doszłoby do takiej
    transakcji między podmiotami niepowiązanymi). Dokonując takiej oceny należy
    uwzględnić potrzeby spółki z punktu widzenia przedmiotu jej działalności, zasadności
    zakupu lub świadczenia takiej transakcji w aspekcie sytuacji majątkowej spółki czy
    faktycznych jej potrzeb biznesowych.

    W relacji spółka – podmiot powiązany istotne może być w przedmiotowej ocenie to, czy
    wspólnik zadbał o wyposażenie spółki w aktywa niezbędne dla prowadzonej działalności
    gospodarczej i czy ewentualny niedobór tych aktywów nie jest przyczyną działań
    polegających na dokapitalizowywaniu w następstwie tego spółki, tj. dokapitalizowywaniu
    w innej formie, niż w postaci wkładu do spółki (np. w formie pożyczki, udostępniania
    nieruchomości).
    Również inne świadczenia ekwiwalentne dywidendzie, czyli świadczenia, które pod
    pozorem inaczej nazwanej czynności prawnej (jednej lub wielu) prowadzą de facto do
    korzyści podmiotu powiązanego, która bez wykonania tego świadczenia zostałaby
    zrealizowana w postaci dywidendy, kreują dochód z tytułu ukrytych zysków.
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku oraz Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że czynsz
    dzierżawny za korzystanie ze Znaku towarowego na podstawie zawartej umowy,
    wypłacany na rzecz Wspólnika nie stanowi ukrytego zysku, w rozumieniu art. 28m ust. 3
    ustawy o CIT i w konsekwencji po Państwa stronie nie powstanie dochód podlegający
    opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy
    o CIT.
    Jak wynika bowiem z opisu sprawy:
    - umowa dzierżawy Znaku towarowego zawarta została ze Wspólnikiem na warunkach
      rynkowych. Cena uiszczana tytułem czynszu dzierżawnego odpowiada wartości
      rynkowej,
    - Spółka korzysta ze Znaku towarowego „B” na podstawie umowy dzierżawy od 1 lutego
      2024 r., a w okresie od 30 czerwca 2016 r. do 1 lutego 2024 r. korzystała z ww. Znaku
      towarowego na podstawie umowy licencyjnej. Tym samym Spółka korzysta już ze
      Znaku towarowego „B” od wielu lat, na długo przed zmianą formy opodatkowania na
      ryczałt od dochodów spółek,
    - powiązanie Wnioskodawcy oraz Wspólnika nie ma wpływu na warunki zawarcia Umowy.
      Fakt, że Wspólnik jest podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą pozostaje bez wpływu
      na charakter zawieranej transakcji,
    - wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy dzierżawy Znaku towarowego nie służy
      dokapitalizowaniu podmiotu powiązanego. Spółka została przez wspólników
      wystarczająco wyposażona w kapitał,
    - Znak towarowy „B” jest niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej. Znak
      towarowy jest szeroko rozpoznawalny na rynku nieruchomości, na którym działa
      Wnioskodawca. Dzierżawa Znaku towarowego ma więc uzasadnienie biznesowe i
      ekonomiczne,
    - korzystanie za Znaku towarowego łączy się ze zwiększoną rozpoznawalnością marki, co
      w rezultacie przekłada się na pozyskiwanie zaufanie klientów oraz zwiększenie zysków
      Spółki,
    - Wnioskodawca zawarłby Umowę na podobnych warunkach, w celu prowadzenia
      działalności gospodarczej, nawet jeśli musiałby dzierżawić Znak towarowy od
      podmiotu niepowiązanego,
    - Spółka nie rozważała zakupu Znaku towarowego do własnego majątku, ponieważ zakup
      Znaku towarowego wpłynąłby negatywnie na płynność finansową Spółki, czego
      skutkiem byłaby obniżona rentowność Spółki. Działanie takie byłoby więc nielogiczne
      biznesowo,
    - pozostawienie Znaku towarowego w majątku prywatnym Wspólnika i dzierżawa Znaku
      towarowego przez Spółkę jest uzasadnione ekonomicznie oraz prawnie, zarówno z
      perspektywy Spółki i Wspólnika, który w wyniku tych zdarzeń straciłby własność Znaku
      towarowego. Gdyby bowiem Znak towarowy został wniesiony/sprzedany Spółce,

      Spółka mogłaby - po utracie kontroli przez dotychczasowych udziałowców - żądać opłat
      za użytkowanie Znaku towarowego lub zakazać użytkowania.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko, zgodnie z którym opłaty ponoszone na
    rzecz Wspólnika z tytułu dzierżawy Znaku towarowego nie stanowią ukrytych zysków w
    rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT i w konsekwencji nie podlegają po Państwa
    stronie opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek – należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu
    faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny,
    interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy. Każdą
    sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 149/23 z 17 października 2023 r. oraz
    sygn. akt I SA/Wr 521/22 z 23 lutego 2023 r. zauważyć należy, że orzeczenia sądowe nie są
    źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których
    zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje
    się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości
    zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Co
    przy tym istotne ww. wyroki nie są prawomocne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.