Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4511-82/15/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-08-03
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązującego rodzaju prowadzonej ewidencji.
Słowa kluczowe: ewidencja; księgi-księgi przychodów i rozchodów; księgi-księgi rachunkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2015 r. (data wpływu 19 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości prowadzenia w 2015 r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości prowadzenia w 2015 r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych od dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej podatkiem liniowym w wysokości 19 %. W roku 2014 prowadził księgi handlowe. W miesiącu grudniu Wnioskodawca miał dużą sprzedaż, w związku z tym był przekonany, że nadal będą go obowiązywały księgi handlowe. Okazało się, że obrót netto jego firmy w 2014 roku nie przekroczył 5.000.000,00 zł.

Wnioskodawca w wyniku niedopatrzenia informację o założeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów w 2015 roku złożył dopiero 12 lutego 2015 r.

Wnioskodawca uważa, że mimo niedotrzymania terminu do złożenia przedmiotowej informacji ma prawo w 2015 roku prowadzić ewidencję księgową w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. „Urząd Skarbowy”, któremu podlega Wnioskodawca, ma jednak w przedmiotowej sprawie odmienne zdanie.

W kontekście przedstawionego stanu faktycznego postawiono następujące pytanie.

Czy w 2015 roku Wnioskodawca może prowadzić ewidencję księgową w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do rozliczania podatku dochodowego na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, co wynika z następujących przepisów:

*   art. 24a ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – określa podmioty, które zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych,
*   art. 24a ust. 5 brzmi – „Osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym”. Przychody Wnioskodawcy w 2014 r. wyniosły 4.276.405,01 zł;
*   ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r., która w art. 2 ust. 2 – określa kto i pod jakim warunkiem może prowadzić księgi handlowe, jeżeli w roku poprzednim nie przekroczył limitu 1.200.000,00 „zł” \[winno być euro\]. Zgodnie z ww. przepisem podmiot taki obowiązany jest do zawiadomienia właściwego urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego.

W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ w 2014 roku, nie przekroczył obrotu netto 5.010.600 zł (limit), oraz nie złożył informacji, że nadal będzie prowadzić księgi handlowe to, „pozbawił” się prawa do ich prowadzenia, i ma prawo do przejścia na inną formę „urządzenia księgowego”, a mianowicie podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Zdaniem Wnioskodawcy § 10 ust. 2. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa jedynie termin do złożenia informacji o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca uważa, że niedotrzymanie terminu złożenia informacji o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o rachunkowości nie pozbawia go prawa do tej formy „urządzenia księgowego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego - jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm. – dalej: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych), osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W myśl art. 24a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm. – dalej: ustawa o rachunkowości), przepisy ustawy o rachunkowości, (…) stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro;

Stosownie do art. 3 ust. 3 tej ustawy przeliczenia wymienionych przychodów dokonuje się po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.

Natomiast art. 24a ust. 5 wyżej powołanej ustawy stanowi, że osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Art. 24a ust. 7 ww. ustawy zawiera delegację dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych, do określenia w drodze rozporządzenia m.in. terminów zawiadamiania naczelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu księgi.

Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1037 – dalej: rozporządzenie w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów), podatnicy są obowiązani założyć księgę, a w razie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 2 - również tę ewidencję, na dzień 1 stycznia roku podatkowego lub na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego.

W myśl § 10 ust. 2 podatnicy, którzy rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej albo w poprzednim roku podatkowym korzystali ze zryczałtowanego opodatkowania podatkiem dochodowym lub prowadzili księgi rachunkowe, są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika o prowadzeniu księgi w terminie 20 dni od dnia jej założenia.

Biorąc pod uwagę wskazane regulacje prawne, w przypadku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych zasadą jest prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Podatnicy mogą być również zobowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Obowiązek ten aktualizuje się z mocy prawa wówczas, gdy osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie osiągają przychody z działalności gospodarczej za poprzedni rok podatkowy w wysokości stanowiącej w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Należy przy tym zauważyć, że podmioty zobowiązane do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów mogą z własnej inicjatywy, pomimo nie uzyskania granicznej wysokości przychodów w poprzednim roku podatkowym, nadal prowadzić księgi rachunkowe pod warunkiem zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym w terminie do końca roku, w którym nie przekroczyli granicznej wysokości przychodów.

Natomiast obowiązek pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika o prowadzeniu księgi w terminie 20 dni od dnia jej założenia wynikający z § 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ma jedynie charakter informacyjny. Bowiem ani przepisy ww. rozporządzenia ani ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie łączą braku złożenia pisemnego zawiadomienia o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów z pozbawieniem możliwości prowadzenia tej ewidencji przez Wnioskodawcę.

Średni kurs euro NBP na dzień 30 września 2014 r. wyniósł 4,1755 zł, zatem wyrażona w walucie polskiej kwota, o której mowa w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości to 5.010.600 zł.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny, z którego wynika, że przychód z działalności gospodarczej w 2014 roku nie przekroczył tej kwoty i nie zostało złożone zawiadomienie do właściwego organu podatkowego w terminie do końca roku, o zamiarze kontynuowania prowadzenia ksiąg rachunkowych, to Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia w 2015 r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Reasumując Wnioskodawca prawidłowo wskazał, że w opisanym stanie faktycznym winien prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów gdyż złożenie po terminie pisemnego zawiadomienia o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów (§ 10 ust. 2 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów), aczkolwiek jest działaniem nieprawidłowym, to jednak nie przesądza o formie prowadzonych ksiąg podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.