Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-54/13-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-05-24
Teza: W związku z przedstawionym stanem faktycznym / opisem zdarzenia przyszłego Spółka wnosi o potwierdzenie, że była uprawniona do zmiany z dniem 1 stycznia 2012 r., stosowanych dotychczas stawek amortyzacyjnych (tj. stawek z Wykazu) dla wybranych środków trwałych poprzez ich obniżenie, w tym do poziomu 0%.
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; obniżka (obniżenie); stawka-stawka amortyzacyjna; wykazy; wysokość; zmiana; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16i

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2013 r. (data wpływu 01 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie możliwości obniżenia z dniem 1 stycznia 2012 r. stosowanych stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych do dowolnej wysokości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości obniżenia z dniem 1 stycznia 2012 r. stosowanych stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych do dowolnej wysokości,
*   możliwości zmiany (podwyższenia lub dalszego obniżenia) uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych,
*   zmiany stawek amortyzacyjnych w stosunku do środków trwałych, o których mowa w art. 16i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE) na podstawie dwóch zezwoleń:

*   Zezwolenia z dnia 31 stycznia 2005 r. oraz
*   Zezwolenia z dnia 18 stycznia 2011 r.

Spółka posiada liczne środki trwałe, w szczególności budynki, maszyny i urządzenia, które wykorzystuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zarówno zwolnionej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (strefowej), jak i opodatkowanej na zasadach ogólnych (pozastrefowej).

Działając na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397), począwszy od 1 stycznia 2012 r. Spółka dokonała obniżenia uprzednio stosowanych stawek amortyzacyjnych (tj. stawek z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącego Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej: Wykaz) w stosunku do wybranych środków trwałych (tj. wykorzystywanych dla celów działalności strefowej, jak i tych, które służą działalności pozastrefowej), w tym do poziomu 0%.

Spółka nie wyklucza, że w przyszłości ponownie będzie rozważała zmianę przyjętych stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych (dla celów podatku dochodowego od osób prawnych), podejmując w stosunku do już obniżonych stawek jeden z następujących kroków:

*   dalsze obniżenie uprzednio obniżonej stawki, do dowolnie ustalonego poziomu, w tym również do 0%,
*   podwyższenie obniżonej stawki do dowolnie ustalonego poziomu nieprzekraczającego wysokości stawek wskazanych w Wykazie,
*   podwyższenie obniżonej stawki do stawki z Wykazu podwyższonej przy zastosowaniu współczynnika określonego w art. 16i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dla środków trwałych spełniających warunki do zastosowania wobec nich podwyższonych stawek amortyzacyjnych, zgodnie z art. 16i ust. 2 ww. ustawy), a następnie obniżenie stawki uprzednio podwyższonej do stawki z Wykazu podwyższonej przy zastosowaniu współczynnika określonego w art. 16i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dla środków trwałych spełniających warunki do zastosowania wobec nich podwyższonych stawek amortyzacyjnych, zgodnie z art. 16i ust. 2 tejże ustawy) do dowolnie ustalonego poziomu, w tym również do 0%.

Planowane modyfikacje będą dotyczyły dowolnie wybranych środków trwałych, tj. wykorzystywanych w działalności objętej zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych (działalności strefowej), jak i tych, które używane są dla celów działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych (działalności pozastrefowej).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym / opisem zdarzenia przyszłego Spółka wnosi o potwierdzenie, że:

1.  była uprawniona do zmiany z dniem 1 stycznia 2012 r. stosowanych dotychczas stawek amortyzacyjnych (tj. stawek z Wykazu) dla wybranych środków trwałych poprzez ich obniżenie, w tym do poziomu 0%;
2.  w przyszłości Spółka będzie miała prawo do zmiany (podwyższenia lub dalszego obniżenia) poziomu obniżonych uprzednio stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych do dowolnie wyznaczonego przez siebie poziomu od pierwszego miesiąca każdego roku podatkowego, przy czym w przypadku ich podwyższenia owo podwyższenie zasadniczo (z zastrzeżeniem art. 16i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) nie może przekroczyć stawek określonych w Wykazie;
3.  w stosunku do środków trwałych, o których mowa w art. 16i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka będzie miała w przyszłości, w terminach, o których mowa w art. 16i ust. 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prawo do:
    *   podwyższenia obniżonych wcześniej stawek amortyzacyjnych do poziomu stawek z Wykazu przemnożonych dodatkowo przez współczynnik nie wyższy niż maksymalny współczynnik przewidziany dla danego środka trwałego, w okresie następującym bezpośrednio po okresie, w którym Spółka stosowała obniżone stawki amortyzacyjne (tj. bez konieczności uprzedniego podwyższania stosowanych obniżonych stawek amortyzacyjnych do poziomu stawek z Wykazu w jednym roku podatkowym, a następnie podwyższania ich do poziomu powyżej stawek z Wykazu przy zastosowaniu stosownego współczynnika dopiero w kolejnym roku podatkowym) oraz
    *   obniżenia uprzednio podwyższonych stawek amortyzacyjnych (do poziomu stawek z Wykazu przemnożonych przez stosowny współczynnik) do dowolnie ustalonego poziomu (w tym do 0%) - bez obowiązku uprzedniego zastosowania stawki z Wykazu w roku podatkowym poprzedzającym obniżenie stawki amortyzacyjnej.

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1) w zakresie stanu faktycznego. Wniosek Spółki w zakresie pytań nr 2) i 3) odnośnie opisu zdarzenia przyszłego został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi wydanymi w dniu 24 maja 2013 r. nr ILPB4/423-54/13-3/ŁM i nr ILPB4/423-54/13-4/ŁM.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka była uprawniona do zmiany z dniem 1 stycznia 2012 r. dotychczas stosowanych stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych (tj. stawek z Wykazu) poprzez ich obniżenie do dowolnej wysokości, w tym do poziomu 0%, z zachowaniem terminów określonych w art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie.

Obniżenie stawek amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, „podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego”.

Powyższy przepis wyraża generalną zasadę zezwalającą podatnikom na obniżanie stawek amortyzacyjnych stosowanych w odniesieniu do amortyzacji środków trwałych. Jednocześnie, ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych dodatkowych warunków, w szczególności:

*   nie określił minimalnego poziomu, do którego mogłyby zostać obniżone stawki amortyzacji podatkowej,
*   nie wskazał, czy ww. obniżenie stawek amortyzacyjnych powinno dotyczyć wszystkich środków trwałych zakwalifikowanych do danej grupy środków trwałych, czy też może dotyczyć tylko dowolnie wybranych przez podatnika środków trwałych.

Jedynym ograniczeniem wynikającym z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a które należy uwzględnić przy obniżeniu stosowanych stawek amortyzacyjnych w stosunku do stawek z Wykazu, jest okres, od którego możliwe jest obniżenie stawek amortyzacyjnych, tj.:

*   miesiąc, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych (w przypadku środków trwałych wprowadzanych po raz pierwszy do ewidencji),
*   pierwszy miesiąc każdego kolejnego roku podatkowego (w przypadku środków trwałych uprzednio wprowadzonych do ewidencji).

Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, określenie przez ustawodawcę generalnego minimalnego poziomu, do którego można by obniżyć stawki amortyzacyjne na podstawie wskazanych wyżej przepisów, byłoby niecelowe, gdyż, jak się wydaje, ustalenie minimalnego poziomu obniżonych stawek amortyzacyjnych powinno odbywać się raczej w sposób indywidualny, z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnego przypadku (por. M. Wróblewski, B. Suszko, Zmiany stawek amortyzacji podatkowej - rozbieżności interpretacyjne, „Przegląd Podatkowy” Nr 8/2006, s. 21 i nast.).

Powyższe, w ocenie Spółki, znajduje dodatkowo potwierdzenie w ugruntowanej praktyce organów podatkowych, z której jednoznacznie wynika, iż z zachowaniem terminów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik jest uprawniony do dokonywania obniżenia stawek amortyzacyjnych do dowolnie ustalonego poziomu, w tym do 0%.

Przykładowo, wskazać można na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 lipca 2008 r. (sygn. ILPB3/423-226/08-2/EK), w której stwierdzono, iż: „możliwość obniżania stawek nie jest uwarunkowana wystąpieniem jakichkolwiek okoliczności. Decyzję taką podejmuje podatnik. Ponadto wysokość obniżenia dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w gestii podatnika. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 16i ust. 5 ww. ustawy podatnik ma prawo obniżyć stawkę amortyzacyjną do poziomu 0%” (podkreślenie Spółki).

Powyższe podejście zostało potwierdzone także w interpretacji indywidualnej z dnia 13 lipca 2009 r. sygn. IBPBI/2/423-425/09/PP, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym: „w myśl art. 16i ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (\`(...)\`) Spółce przysługuje prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie. Powołany przepis, w ocenie Spółki, nie limituje wysokości dopuszczalnej obniżki. Nie wymienia także kategorii środków trwałych w stosunku, do których może mieć zastosowanie ani warunków, od których spełnienia zależy stosowanie obniżonej stawki. W konsekwencji Spółka ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych w maksymalnym zakresie tj. do poziomu 0%” (podkreślenie Spółki).

Stanowisko to znajduje potwierdzenie także w nowszych interpretacjach indywidualnych, m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 września 2011 r. sygn. IBPBI/2/423-720/11/MS, w którym stwierdzono, że: „Spółka (\`(...)\`) może obniżyć stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczej nawet do poziomu 0%, przy czym wysokość obniżenia stawki dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w gestii podatnika” (podkreślenie Spółki).

Analogiczne podejście zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z dnia 11 października 2011 r. sygn. IPPB5/423-746/11-2/RS.

Podobnie, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 9 stycznia 2012 r. (sygn. IPTPB3/423-263/11-4/PM) stwierdzono, iż : „(\`(...)\`) Możliwość obniżania stawek nie jest uwarunkowana wystąpieniem jakichkolwiek okoliczności. Taką decyzję podejmuje podatnik. (\`(...)\`) Wysokość obniżenia stawki dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w gestii podatnika” (podkreślenie Spółki).

W świetle powyższego, w opinii Spółki, dopuszczalnym jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych przy zastosowaniu stawek dowolnie obniżonych w stosunku do stawek z Wykazu, w tym również stawki na poziomie 0%.

Zgodnie z treścią art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obniżenia podatkowych stawek amortyzacyjnych można dokonać począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji (w przypadku nowo nabytych środków trwałych, które mają zostać wprowadzone do ewidencji) albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego (w przypadku środków trwałych wprowadzonych do ewidencji w okresach minionych).

W konsekwencji, zdaniem Spółki, za prawidłowe należy uznać dokonane przez Spółkę (w styczniu 2012 r.) obniżenie stosowanych do końca 2011 r. stawek amortyzacyjnych (tj. stawek z Wykazu) w odniesieniu do wybranych środków trwałych do dowolnie ustalonego poziomu, w tym do 0%.

Jak Spółka wskazała powyżej, przepisy art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wprowadzają obowiązku stosowania stawek podstawowych lub obniżonych w stosunku do wszystkich środków trwałych. W związku z powyższym, Spółka stoi na stanowisku, iż mogła zastosować obniżone stawki amortyzacyjne dla dowolnie wybranych środków trwałych, zarówno wykorzystywanych w działalności strefowej, jak i pozastrefowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, iż są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszących, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Również odwołanie się do publikacji podatkowej, jako że co do zasady nie stanowi ona źródła prawa, także nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.