Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-666/15-3/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-27
Teza: w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia prawa ochronnego do znaku towarowego otrzymanego w darowiźnie
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; zbycie; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015, poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2015 r. (data wpływu 27 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia prawa ochronnego do znaku towarowego otrzymanego w darowiźnie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia prawa ochronnego do znaku towarowego otrzymanego w darowiźnie.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Osoba fizyczna \[dalej zwana „OF”\] z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej OF wytworzyła znak towarowy \[dalej zwany ZT\], który został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym RP (Urząd Patentowy RP udzielił prawa ochronnego na ZT). W przyszłości, OF dokonał darowizny ZT wraz z prawem ochronnym do ZT na rzecz swego syna - Wnioskodawcy, przy zachowaniu formy aktu notarialnego. Przed dokonaniem darowizny dokonana została wycena ZT przez niezależnego rzeczoznawcę. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. Przy wykorzystaniu ZT Wnioskodawca będzie prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług marketingowych oraz zawarciu umowy licencyjnej na korzystanie z ZT etc. Wnioskodawca wprowadził nabyte w drodze darowizny prawo ochronne do ZT wynikające z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP \[dalej prawo ochronne do ZT\] do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz to prawo amortyzuje. W przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza odpłatnego zbycia prawa ochronnego do ZT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W jakiej wysokości w przypadku odpłatnego zbycia (np. sprzedaży) prawa ochronnego do ZT Wnioskodawca powinien rozpoznać koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 24 ust. 2 updof u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b, a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a:

1.  wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości lub
2.  wartością wynikającą z dokumentu stwierdzającego nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie, którego wartość początkową dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych ustalono zgodnie z art. 22g ust. 10, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tego prawa lub udziału w takim prawie.

Wartość początkową środków trwałych ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g updof. Zgodnie z art. 22g ust. 1-3 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która jest uzależniona m.in. od sposobu nabycia, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

1.  w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia,
1 a) w razie częściowo odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu, określonego w art. 11 ust. 2b;2.  w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia
3.  w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Zgodnie z art. 22g ust. 16 updof, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 19 ust. 3 powołanej ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze darowizny należy ustalić wg wartości rynkowej z dnia nabycia, z zastosowaniem cytowanego wyżej przepisu art. 19.

Mając na uwadze ww. przepisy updof należy uznać, że Wnioskodawca będzie mógł ustalić wartość początkową prawa ochronnego do ZT po wartości rynkowej z dnia nabycia w drodze darowizny o ile umowa nie określa tej wartości w niższej wysokości. W rezultacie, kosztem uzyskania przychodu, który powinien rozpoznać Podatnik, w przypadku odpłatnego zbycia (np. sprzedaży) prawa ochronnego do ZT stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 1 updof będzie jego wartość początkowa czyli wartość rynkową z dnia nabycia przez Wnioskodawcę w drodze darowizny (chyba że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późń. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a powoływanej ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r.), przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych -wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Otrzymał od ojca w formie darowizny prawo ochronne do ZT. Wnioskodawca wprowadził nabyte w drodze darowizny prawo ochronne do ZT wynikające z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz to prawo amortyzuje. W przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza odpłatnego zbycia prawa ochronnego do ZT.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że dochód uzyskany ze zbycia opisanego prawa ochronnego do ZT należy uznać za dochód ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza, jako uzyskany ze zbycia wartości niematerialnej i prawnej.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują szczególny sposób ustalania dochodu ze zbycia wartości niematerialnej i prawnej.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b, a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości.

Przepis powyższy określając sposób ustalania dochodu z odpłatnego zbycia m.in. wartości niematerialnych i prawnych (również nabytych nieodpłatnie), nie posługuje się kategorią kosztów podatkowych, lecz wskazuje na konieczność uwzględnienia w tej mierze wyłącznie trzech wartości:

*   rzychodu z odpłatnego zbycia,

*   wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej,

*   dokonywanych od tej wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku zbycia przez Wnioskodawcę prawa ochronnego do znaku towarowego, kosztem uzyskania przychodu, stosownie do art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie jego wartość początkowa, czyli jego wartość rynkowa z dnia nabycia przez Wnioskodawcę darowizny, chyba, że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.