Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.648.2019.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-27
Teza: w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża, dokonanego do 31 marca 2020 r.
Słowa kluczowe: eksport; marża; przedmiot-przedmiot kolekcjonerski; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2019 r. (data wpływu 22 października 2019 r.), uzupełnionym pismami z dnia 8 stycznia 2020 r. (data wpływu 8 stycznia 2020 r. – za pośrednictwem ePUAP oraz 13 stycznia 2020 r. – za pośrednictwem poczty), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża, dokonanego do 31 marca 2020 r. **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża oraz prawidłowego prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 120 ust. 15 ustawy o VAT.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 8 stycznia 2020 r. poprzez wskazanie przedmiotu wniosku, doprecyzowanie opisu sprawy, ponowne sformułowanie pytania nr 2, wpłatę brakującej opłaty oraz kwestię związaną z pełnomocnictwem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej przedmiotów kolekcjonerskich i inwestycyjnych, głównie monet i sztabek wykonanych z metali szlachetnych. Spółka oferuje zarówno kolekcje, jak i pojedyncze złote monety, srebrne monety, złote medale oraz srebrne medale okolicznościowe.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT podatku od towarów i usług, w zakresie dokonywanych dostaw określonych przedmiotów kolekcjonerskich stosuje, na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, szczególną procedurę opodatkowania marży. Ponadto spółka sprzedaje towary na zasadach ogólnych oraz stosuje zwolnienie na podstawie szczególnych procedur dotyczących złota inwestycyjnego (art. 122 ust. 1 ustawy o VAT).

Spółka rozlicza podatek VAT w okresach miesięcznych. Podatnik posiada zgodę Naczelnika Urzędu Skarbowego na obliczanie marży zgodnie z art. 120 ust. 5 ustawy o VAT.

Marża obliczana jest jako różnica między: – łączną wartością dostaw (czyli sumą poszczególnych wartości sprzedaży), a – łączną wartością nabyć, powiększoną o m.in. należny podatek VAT od importu towarów, które mają być sprzedane w procedurze marży.

Spółka pomniejsza wartość nabyć o kwoty towarów, które w okresach wcześniejszych zostały ujęte w ewidencji nabyć rozliczanych w procedurze opodatkowania marżą, a które w danym okresie zostały zużyte na inne cele firmowe, np. działania marketingowe lub które będą sprzedawane poza procedurą opodatkowania marżą.

Jeżeli tak obliczona różnica między łączną wartością dostaw, a łączną wartością nabyć jest dodatnia, kwota marży opodatkowywana jest stawką 23% i wykazywana w deklaracji VAT. Jeżeli jednak tak obliczona różnica między łączną wartością dostaw, a łączną wartością nabyć jest ujemna, podwyższa ona wartość nabyć w kolejnym okresie rozliczeniowym zgodnie z art. 120 ust. 7 ustawy o VAT.

Spółka nabywa towary w sposób wskazany w art. 120 ust. 10 oraz ust. 11 ustawy o VAT, następnie towary te sprzedaje w procedurze marży klientom na terytorium kraju, do państw UE oraz eksportuje je do krajów spoza UE.

Spółka w momencie nabycia przedmiotu kolekcjonerskiego nie posiada wiedzy, z jakiego kraju będzie pochodził odbiorca. Zatem z góry nie wiadomo czy w przyszłości będzie to sprzedaż krajowa, do innego kraju UE czy też eksportowa.

Marża od sprzedaży towarów co do zasady jest opodatkowana przez Spółkę według stawki podstawowej, tj. 23%, chyba że towary te są przedmiotem eksportu.

W takim przypadku na podstawie art. 120 ust. 20 oraz spełniając warunki wynikające z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, marża opodatkowana jest według stawki 0%. Do wyliczenia marży na transakcjach eksportowych opodatkowanej według stawki 0%, Spółka wyodrębnia w dodatkowej rubryce ewidencji dane umożliwiające zbiorcze rozliczanie marży dla łącznej wartości sprzedanych towarów według stawki 0%.

Łączna wartość sprzedaży towarów eksportowych ustalana jest na podstawie faktur sprzedaży. Na moment dokonywania zakupu towarów przez Spółkę, nie jest znany ich dalszy nabywca (krajowy, UE lub eksport). Dopiero w momencie sprzedaży towarów i tylko wtedy znany jest status odbiorcy. Stąd też, aby ustalić łączną wartość nabyć towarów, które następnie zostały sprzedane poza UE, Spółka prowadzi odpowiednią dokumentację magazynową.

Spółka ustala wartość nabycia towarów, w miesiącu ich sprzedaży, na podstawie dokumentów wydań magazynowych WZ (w cenach zakupu), dotyczących sprzedanych towarów, jednocześnie pomniejszając sumę wszystkich nabyć z bieżącego miesiąca o wartość wynikającą z sumy ww. dokumentów magazynowych.

Tak ustalona różnica pomiędzy łączną sumą sprzedaży eksportowej, a łączną sumą wydań magazynowych w cenach zakupu, stanowi marżę, którą Spółka opodatkowuje stawką 0%.

W związku z tym, że oprócz sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich opodatkowanej w ramach procedury szczególnej Wnioskodawca dokonuje również sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję nabyć i dostaw dokonywanych w ramach procedury szczególnej za okresy miesięczne.

Ponadto, aby wyodrębnić dane do zastosowania stawki 0% do marży na transakcjach eksportowych Spółka dokonuje uszczegółowienia danych w ewidencji.

Ewidencja prowadzona jest w opisany poniżej sposób.

Dla ułatwienia interpretacji zastosowanego schematu obliczeń zastosowano symbole literowe, które odpowiadają poszczególnym składnikom obliczeń.

1.  Salda z ewidencji z poprzedniego miesiąca (w przypadku gdy suma nabyć jest większa od sumy dostaw – zgodnie z art. 120 ust. 7 ustawy o VAT)
    *   saldo w zakresie transakcji krajowych i z krajami UE (A)
    *   saldo w zakresie transakcji eksportowych (B)
2.  Transakcje dotyczące dostaw – wyodrębniane są następujące rodzaje zdarzeń
    *   poszczególne kwoty sprzedaży na rzecz podmiotów mających siedzibę w Polsce lub innym kraju UE – stawka krajowa (C)
    *   poszczególne kwoty sprzedaży na rzecz podmiotów spoza UE – eksport (D)

Dokumenty, na podstawie których ujmowana jest dana transakcja w ewidencji to:

1.  faktura lub paragon (C)
2.  faktura (D)

Dokumenty ww. ujmowane są w ewidencji wg daty wystawienia tożsamej z datą sprzedaży.

W podsumowaniu tej części ewidencji odrębnie wyliczana jest:

*   łączna wartość dostaw krajowych i do innych krajów UE za dany miesiąc (suma C)
*   łączna wartość dostaw eksportowych (suma D)

1.  Transakcje dotyczące nabyć – wyodrębniane są następujące rodzaj zdarzeń
    *   poszczególne kwoty nabycia towarów udokumentowane fakturami (E)
    *   poszczególne kwoty transakcji wymiany bilonu i banknotów (monety i banknoty będące prawnym środkiem płatniczym, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy) z banków (F)
    *   poszczególne kwoty kosztów związanych z nabyciem towarów importowanych, które mają być sprzedane w procedurze VAT marża (opłaty VAT, celne) (G)
    *   poszczególne kwoty operacji polegających na zmianie przeznaczenia wcześniej zakupionych towarów ujętych w niniejszej ewidencji w poprzednich okresach, poprzez przeznaczenie ich na inne cele np. na działania marketingowe, zwykłą sprzedaż bez stosowania procedury marży itd. – dokumenty magazynowe RW – (H)
    *   poszczególne kwoty nabycia towarów, które stały się przedmiotem sprzedaży eksportowej w danym miesiącu w cenach zakupu wynikających z ewidencji magazynowej – dokumenty WZ (I)

W podsumowaniu tej części ewidencji wyliczana jest:

*   łączna wartość nabyć towarów powiększona o sumę kosztów celnych pomniejszona o sumę wartości RW, WZ oraz salda transakcji krajowych i z innymi krajami UE z poprzedniego miesiąca ((suma E+F+G) minus (suma H+l+A)) = wartość J
*   łączna wartość nabyć towarów, które stały się przedmiotem sprzedaży eksportowej w danym okresie minus saldo transakcji eksportowych z poprzedniego miesiąca (suma I minus B) = wartość K

Dokumenty, na podstawie których ujmowana jest dana transakcja w ewidencji to:

*   faktury (E) ewidencjonowane pod datą wystawienia faktury
*   specyfikacja bankowa wymiany bilonu i banknotów (monety i banknoty będące prawnym środkiem płatniczym, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy) (F) pod datą wystawienia dokumentu
*   dokument poniesienia wydatku – wykaz należności celno-podatkowych (potwierdzonych w wyciągu bankowym) (G) – pod datą wyciągu bankowego
*   dokument RW zmiana przeznaczenia towaru (H) – pod datą wystawienia dokumentu
*   dokument WZ (I) z ewidencji magazynowej podmiotu w cenach zakupu towarów, które stały się przedmiotem eksportu w danym miesiącu – pod datą wystawienia dokumentu

1.  Następnie wyliczane są marże wynikające z ewidencji z danego miesiąca:
    *   marża dla transakcji krajowych i z innymi krajami UE – łączna wartość dostaw krajowych i do innych krajów UE minus łączna wartość nabyć towarów modyfikowana zgodnie z pkt. J (suma C minus wartość J)
    *   marża dla transakcji eksportowych – łączna wartość dostaw eksportowych minus łączna wartość nabyć dotyczących tych dostaw (suma D minus wartość K).

Gdy marża dla transakcji krajowych i z innymi krajami UE stanowi kwotę wyższą od zera kwota ta jest traktowana jako wartość brutto marży, od której wyliczana jest kwota podstawy opodatkowania (netto) i obliczany jest podatek VAT wg stawki 23%, które to wartości ujmowane są w deklaracji VAT za dany miesiąc.

Gdy marża dla transakcji eksportowych stanowi kwotę wyższą od zera, kwota ta wykazywana jest w deklaracji VAT wg stawki 0%.

Jeżeli któreś z ww. sald ma wartość poniżej zera stanowi ono saldo początkowe na okres następny. (saldo odpowiednio A lub B w przedstawionym schemacie)

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że:

Towary, o których mowa we wniosku, objęte zakresem pytania nr 1 we wniosku, stanowią przedmioty kolekcjonerskie w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Część towarów importowanych przez Wnioskodawcę jest oznaczana w dokumentach celnych jako CN 711.81.00000 – Monety (z wył. monet będących prawnym środkiem płatniczym, monet złotych, medali, biżuterii wykonanej z monet, pozycji kolekcjonerskich o wartości numizmatycznej, odpadów i złomu). Zdaniem Wnioskodawcy również te towary powinny być traktowane jako przedmioty kolekcjonerskie ze względu na fakt, że nie są zwykle używane jako środek płatniczy (w podobnym stanie faktycznym została wydana interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-3.4012.87.2018.l.MT z dnia 23.02.2018 r.) czyli stanowią przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa w art. 43 ust. l pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku ze stanowiskiem Wnioskodawcy wyrażonym w odpowiedzi na pytanie powyżej, towary objęte zakresem pytania nr 1 we wniosku nie są towarami używanymi w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ zdaniem Wnioskodawcy, spełniają definicję przedmiotów kolekcjonerskich, o których mowa w art. 120 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Z tytułu nabycia towarów, o których mowa we wniosku Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca prowadzi działalność, której przedmiotem jest handel towarami, o których mowa we wniosku w sposób ciągły. Stan taki dotyczy wszystkich towarów, o których mowa w pytaniu nr 1. Dla celów niniejszego wniosku zasadne jest zatem przyjęcie, że dostaw towarów, o których mowa we wniosku dokonywano począwszy od 1 stycznia 2019 r. W związku z działalnością prowadzoną w sposób ciągły należy przyjąć, że w zakresie zdarzenia przyszłego sprzedaż towarów będzie miała miejsce zarówno przed 31 marca 2020 r., jak też po 31 marca 2020 r.

Wnioskodawca klasyfikuje towary, o których mowa we wniosku zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) jako: 32.11.10.0 – Monety.

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie towary, o których mowa we Wniosku należy klasyfikować zgodnie z Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2018/1602 z dnia 11 października 2018 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celne należy klasyfikować jako „Kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne” – kod CN 9705 00 00. Część towarów importowanych przez Wnioskodawcę jest oznaczana w dokumentach celnych zgodnie z ww. klasyfikacją jako CN 711.81.00000 – Monety (z wył. monet będących prawnym środkiem płatniczym, monet złotych, medali, biżuterii wykonanej z monet, pozycji kolekcjonerskich o wartości numizmatycznej, odpadów i złomu).

Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej, nie wyklucza się jednak złożenia takiego wniosku w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, (oznaczonym we wniosku jako Ad 1), zgodnie z art. 120 ust. 20 ustawy o VAT, w przypadku eksportu towarów dokonywanego przez podatnika, do którego mają zastosowanie zasady opodatkowania zgodne z art. 120 ust. 4 i 5, marża podlega opodatkowaniu stawką 0%. Stosownie do przytoczonych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik będzie uprawniony do stosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów, o których mowa we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga w kwestii objętej pytaniem nr 1 wniosku wyłącznie w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża, dokonanego do 31 marca 2020 r. Natomiast w pozostałym zakresie, tj. w kwestii objętej pytaniem nr 1 wniosku wyłącznie w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża, dokonanego po 31 marca 2020 r., jak również pytania nr 2, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Z kolei w myśl art. 2 pkt 4 ustawy, przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Natomiast ilekroć jest mowa o terytorium państwa trzeciego – w myśl art. 2 pkt 5 ustawy – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz, gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),

*   wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Należy dodać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie odnoszą się do pojęcia eksportera i jego rozumienia czy definicji w prawie celnym. Istotnym z punktu widzenia przepisów art. 2 pkt 8 ustawy w aspekcie podmiotowym jest jedynie to, kto dokonuje wywozu – dostawca (lub podmiot działający na jego rzecz), czy też nabywca mający siedzibę poza terytorium kraju (lub podmiot działający na jego rzecz). Okoliczność, kto widnieje jako nadawca (zgłaszający) w dokumencie celnym, sama w sobie nie przesądza o uznaniu tego podmiotu za dokonującego eksportu w rozumieniu ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zaznaczyć jednocześnie należy, że na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy - w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Jednakże, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, ww. stawkę stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy, dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

W myśl art. 41 ust. 7 ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Jednocześnie, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Zatem aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu towarów przez urząd celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża.

Procedura marży uregulowana została przez ustawodawcę w Dziale XII ustawy Rozdziale 4 „Szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków”.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy – w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Stosownie do art. 120 ust. 5 ustawy, jeżeli rodzaj poszczególnych przedmiotów kolekcjonerskich lub specyfika ich dostaw czyni skomplikowanym lub niemożliwym określenie marży zgodnie z ust. 4, podatnik może, za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, obliczać marżę jako różnicę pomiędzy łączną wartością dostaw a łączną wartością nabyć określonego rodzaju przedmiotów kolekcjonerskich w okresie rozliczeniowym.

Jak wynika z art. 120 ust. 10 ustawy – przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Ponadto, w myśl art. 120 ust. 11 ustawy – przepisy ust. 4 i 5 mogą mieć również zastosowanie do dostawy:

1.  dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków uprzednio importowanych przez podatnika, o którym mowa w ust. 4 i 5;
2.  dzieł sztuki nabytych od ich twórców lub spadkobierców twórców;
3.  dzieł sztuki nabytych od podatnika, o którym mowa w art. 15, innego niż wymieniony w ust. 4 i 5, które podlegały opodatkowaniu podatkiem według stawki 7%.

Jak stanowi art. 120 ust. 12 ustawy – w przypadku dostawy towarów, o których mowa w ust. 11 pkt 1, kwotę nabycia, którą należy uwzględnić przy obliczaniu marży, o której mowa w ust. 4 i 5, przyjmuje się w wysokości równej kwocie podstawy opodatkowania zastosowanej przy imporcie towarów powiększonej o należny podatek z tytułu tego importu.

Natomiast, zgodnie z art. 120 ust. 13 ustawy – przepis ust. 11 stosuje się w przypadku, gdy podatnik zawiadomił na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o przyjętym sposobie opodatkowania zgodnie z ust. 4 i 5 przed dokonaniem dostawy. Zawiadomienie jest ważne przez okres 2 lat, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego. Po tym okresie, jeżeli podatnik chce stosować procedurę polegającą na opodatkowaniu marży, musi ponownie złożyć to zawiadomienie.

Stosownie do art. 120 ust. 15 ustawy, jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje również ogólne zasady opodatkowania, to jest on obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

W myśl art. 120 ust. 19 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, jeżeli podlegały opodatkowaniu zgodnie z ust. 4 i 5.

Z kolei, zgodnie z art. 120 ust. 20 ustawy, w przypadku eksportu towarów dokonywanego przez podatnika, o którym mowa w ust. 4 i 5, do którego mają zastosowanie zasady opodatkowania zgodne z ust. 4 i 5, marża podlega opodatkowaniu stawką 0%.

Według art. 120 ust. 1 pkt 2 ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się:

1.  znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane za nieważne i nieprzeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (CN 9704 00 00),
2.  kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej, anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub numizmatycznej (CN 9705 00 00), a także przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy, zwalnia się od podatku transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem banknotów i monet będących przedmiotami kolekcjonerskimi, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną.

Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem dostaw dokonywanych przez Wnioskodawcę są towary, które stanowią przedmioty kolekcjonerskie w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W zakresie dokonywanych ww. dostaw określonych przedmiotów kolekcjonerskich Zainteresowany stosuje, na podstawie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, szczególną procedurę opodatkowania marży. Wnioskodawca posiada zgodę Naczelnika Urzędu Skarbowego… na obliczanie marży zgodnie z art. 120 ust. 5 ustawy o VAT. Ponadto, Zainteresowany nabywa towary w sposób wskazany w art. 120 ust. 10 oraz ust. 11 ustawy o VAT, następnie towary te sprzedaje w procedurze marży klientom na terytorium kraju, do państw UE oraz eksportuje je do krajów spoza UE.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w przedstawionych we wniosku okolicznościach, skoro przedmiotem dostaw dokonywanych przez Wnioskodawcę są towary stanowiące przedmioty kolekcjonerskie w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 2 ustawy, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania zgodne z art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, to w przypadku ich eksportu, po spełnieniu warunków określonych w art. 41 ust. 6 ustawy, marża podlega/będzie podlegała opodatkowaniu stawką 0% na podstawie art. 120 ust. 20 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej pytania nr 1 wniosku wyłącznie w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża, dokonanego do 31 marca 2020 r. Natomiast w pozostałym zakresie, tj. pytania nr 1 wniosku dotyczącego wyłącznie prawa do zastosowania stawki 0% w przypadku eksportu towarów sprzedawanych w szczególnej procedurze VAT marża, dokonanego po 31 marca 2020 r., jak również pytania nr 2, zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.