Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.830.2025.1.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Ustalenie możliwości zaliczenia wskazanych we wniosku
wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
radca prawny
studia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni w latach 2022-2024 odbywała aplikację radcowską (w 2022 r. i 2023 r. w
    Okręgowej Izbie Radców Prawnych w ..., w 2024 r. na skutek zmiany miejsca zamieszkania

    w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w ...). Aplikacja stanowiła wymóg konieczny do
    przystąpienia do egzaminu radcowskiego.
    W kwietniu 2025 r. Wnioskodawczyni złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin radcowski,
    w maju 2025 r. uzyskała wpis na listę radców prawnych, a 26 czerwca 2025 r. złożyła
    ślubowanie, które było koniecznym wymogiem do rozpoczęcia wykonywania zawodu
    radcy prawnego.
    Od 5 lipca 2025 r. Wnioskodawczyni wykonuje zawód radcy prawnego w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej - Kancelarii Radcy Prawnego. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej wybrała opodatkowanie podatkiem liniowym.
    Koszty, które zostały poniesione przez Wnioskodawczynię związane z uzyskaniem przez
    Nią tytułu zawodowego radcy prawnego (który jest niezbędny do tego, aby możliwe było
    wykonywanie zawodu radcy prawnego w formie jednoosobowej działalności
    gospodarczej) w roku podatkowym, w którym wskazana jednoosobowa działalność
    gospodarcza została założona, a poniesione przed dniem 5 lipca 2025 r., tj. przed
    rozpoczęciem prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej są następujące:
      opłata za egzamin radcowski uiszczona w wysokości 3 266 zł 20 gr na rachunek
      Ministerstwa Sprawiedliwości (podstawa prawna - rozporządzenie Ministra
      Sprawiedliwości z 20 listopada 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie
      wysokości opłaty za udział w egzaminie radcowskim;
      opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną uiszczona na
      rachunek OIRP w ... w wysokości 2 800 zł, tj. w wysokości 60% minimalnego
      wynagrodzenia za pracę;
      składki aplikanckie w wysokości 30 zł miesięcznie uiszczane na rachunek OIRP w ...
      (po zakończeniu odbywania aplikacji tytuł aplikanta przysługuje do momentu
      złożenia wniosku o wpis na listę radców prawnych więc aplikant, pomimo
      zakończenia szkolenia był zobligowany do ich uiszczania);
      składki radcowskie - za miesiące maj i czerwiec 2025 r.;
      opłata za wydanie legitymacji radcowskiej w wysokości 32 zł.
    Obecnie dokumentację podatkową Wnioskodawczyni prowadzi biuro rachunkowe w
    formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Każdy z opisanych wydatków:
      opłata za egzamin radcowski na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości;
      opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną;
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako aplikant radcowski za okres styczeń - kwiecień;
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako radca prawny za okres maj - czerwiec;
      opłata za wydanie legitymacji radcowskiej,
    został przez Wnioskodawczynię poniesiony w roku podatkowym 2025, tj. w roku, w którym
    założyła działalność gospodarczą, ale w okresie poprzedzającym założenie tej działalności.
    Wskazane we wniosku wydatki nie zostały Wnioskodawczyni zwrócone i nie będą Jej
    zwracane. Wnioskodawczyni posiada potwierdzenia przelewów, które dokumentują
    poniesione koszty.

## Pytanie

Czy poniesione wydatki, tj.:
      opłata za egzamin radcowski na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości,
      opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną,
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako aplikant radcowski,
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako radca prawny,
      opłata za wydanie legitymacji radcowskiej,
    mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z działalności
    gospodarczej, której otwarcie było planowane i która jest prowadzona w formie
    jednoosobowej działalności gospodarczej (indywidualnej kancelarii radcy prawnego)?
    W razie pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie, Wnioskodawczyni prosi o
    wskazanie, czy powinna zaliczyć przedmiotowe wydatki do kosztów uzyskania przychodu
    w dacie rozpoczęcia działalności gospodarczej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.; dalej jako: „u.p.
    d.”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 23 u.p.d.
    Zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    1) pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu
      i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    2) nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 u.p.d.,
    3) być właściwie udokumentowany.
    W świetle powyższego, wskazać można, ze stwierdzenie, że określone wydatki poniesione
    przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego
    uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę
    odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przed podjęciem prowadzenia działalności gospodarczej w formie indywidualnej kancelarii
    radcy prawnego konieczne jest poniesienie kosztów, które są związane z uzyskaniem
    formalnej możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego. Członków samorządu
    radcowskiego obciąża obowiązek uiszczania składek - zarówno gdy są aplikantami, jak i
    radcami. W przypadku aplikantów jest to składka w wysokości 30 złotych miesięcznie, w
    przypadku radców prawnych jest to składka wynosząca 111 zł miesięcznie, powiększona o
    obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej - 19 zł miesięcznie (w sumie
    130 zł miesięcznie). Uiszczanie przedmiotowej składki jest warunkiem utrzymywania się na
    liście odpowiednio aplikantów radcowskich lub radców prawnych.

    Aby przystąpić do egzaminu radcowskiego konieczne jest uiszczenie opłaty
    egzaminacyjnej, a w dalszej kolejności, aby uzyskać wpis na listę radców prawnych -
    uiszczenie opłaty za wpis wraz z opłatą manipulacyjną.
    Legitymacja radcowska stanowi zaś swoisty dokument tożsamości, z którego radca
    prawny korzysta legitymując się w sądzie.
    Na uznanie zasługuje pogląd wyrażony w treści interpretacji indywidualnej Nr 0112-KDIL2-
    2.4011.895.2024.2.AG wyrażonej wobec zbliżonego pytania w stosunku do aplikanta
    adwokackiego którego ścieżka kariery i droga do uzyskania tytułu zawodowego jest
    tożsama, z którego wynika: „Natomiast wydatki poniesione przez Pana w roku rozpoczęcia
    tej działalności gospodarczej (czyli w 2024 r.), tj. obowiązkowe składki członkowskie z
    tytułu uczestnictwa w samorządzie adwokackim jako aplikant adwokacki oraz opłata za
    egzamin adwokacki na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości, mogą zostać zakwalifikowane
    jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w
    dacie jej rozpoczęcia”.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, wskazane we wniosku wydatki należy zatem po fakcie uznać
    za koszty uzyskania przychodu, albowiem gdyby nie zostały poniesione nie byłoby
    możliwe uzyskanie jakiegokolwiek w tym zakresie przychodu.
    Z uwagi na fakt, że założenie przedmiotowej indywidualnej kancelarii radcy prawnego było
    możliwe dopiero po spełnieniu ustawowych warunków uzyskania tytułu zawodowego
    radcy prawnego, koszty które zostały poniesione przed jej założeniem, ale w roku
    podatkowym jej założenia mogą zostać zaliczone jako koszty uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      być właściwie udokumentowany.
    Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi
    istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły
    potrącania wydatków w określonym czasie.
    Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie
    wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania
    przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od
    osiągniętych przychodów.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo

    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodów w przyszłości.
    Podkreślam przy tym, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności,
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na
    podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie
    poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a
    jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.
    Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w
    przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie
    adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków
    poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod
    uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość
    przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
    Ponadto dodaję, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są
    wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy
    samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie
    wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza,
    że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w latach 2022-2024 odbywała aplikację radcowską.
    Aplikacja stanowiła wymóg konieczny do przystąpienia do egzaminu radcowskiego. W
    kwietniu 2025 r. złożyła Pani z wynikiem pozytywnym egzamin radcowski, w maju 2025 r.
    uzyskała wpis na listę radców prawnych, a 26 czerwca 2025 r. złożyła ślubowanie, które
    było koniecznym wymogiem do rozpoczęcia wykonywania zawodu radcy prawnego. Od 5
    lipca 2025 r. wykonuje Pani zawód radcy prawnego w ramach jednoosobowej działalności
    gospodarczej - Kancelarii Radcy Prawnego. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej wybrała Pani opodatkowanie podatkiem liniowym. Dokumentację
    podatkową prowadzi Pani w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Poniesione przez Panią koszty, związane z uzyskaniem przez Panią tytułu zawodowego
    radcy prawnego były następujące:
      opłata za egzamin radcowski na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości;

      opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną;
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako aplikant radcowski za okres styczeń - kwiecień;
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako radca prawny za okres maj - czerwiec;
      opłata za wydanie legitymacji radcowskiej.
    Każdy z opisanych wydatków został przez Panią poniesiony w roku podatkowym 2025, tj.
    w roku, w którym założyła Pani działalność gospodarczą, ale w okresie poprzedzającym
    założenie tej działalności. Wskazane we wniosku wydatki nie zostały i nie będą Pani
    zwrócone. Posiada Pani potwierdzenia przelewów, które dokumentują poniesione koszty.
    Wymienione wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt
    uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazałem, dla uzyskania takiego
    statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym
    wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do
    kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany
    wydatek można przyporządkować.
    Odnosząc się zatem do cytowanego uprzednio art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz opisu stanu faktycznego, stwierdzam, że
    wskazane we wniosku wydatki poniesione przez Panią w roku podatkowym, w którym
    istniało źródło przychodów jakim jest działalność gospodarcza, tj. w 2025 r. może Pani
    zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów – pod warunkiem prawidłowego ich
    udokumentowania.
    Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz treść wniosku stwierdzić należy,
    że wydatki poniesione przez Panią w roku rozpoczęcia działalności gospodarczej (czyli w
    2025 r.), tj.:
      opłata za egzamin radcowski na rzecz Ministerstwa Sprawiedliwości,
      opłata za wpis na listę radców prawnych wraz z opłatą manipulacyjną,
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako aplikant radcowski,
      obowiązkowe składki członkowskie z tytułu uczestnictwa w samorządzie radcowskim,
      jako radca prawny,
      opłata za wydanie legitymacji radcowskiej,
    mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej w dacie jej rozpoczęcia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie

    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionych we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w
    indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w sprawie będącej
    przedmiotem Pani wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.