Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-202/08-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-09-08
Teza: pożyczki udzielone Wnioskodawcy przez udziałowca zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowią zmianę umowy spółki i podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka-pożyczka od wspólnika; umowa-zmiana umowy
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21.05.2008 r. (data wpływu 09.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy pożyczki od udziałowca - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.06.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umowy pożyczki od udziałowca.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zaciągnęła pożyczkę od udziałowca będącego osobą prawną w Chinach. W chwili podpisania umowy pożyczki środki pieniężne znajdowały się na rachunkach udziałowca poza granicami kraju, a sama umowa była podpisana w Chinach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy umowa pożyczki zawarta poza granicami kraju w przypadku, gdy środki pieniężne, będące przedmiotem pożyczki, były zgromadzone na rachunkach zagranicznych, podlega podatkowi od czynności cywilno-prawnych?

Zdaniem wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt b podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega umowa pożyczki. Jednak art. 1 ust. 4 pkt 2 stanowi, iż czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, jeżeli nabywca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność została wykonana na tym terytorium dla rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się za granicą.

W przypadku spółki Y (Poland) sp. z o. o. umowa pożyczki została zawarta poza granicami kraju (w Chinach). Pomimo faktu, iż spółka posiada siedzibę w Polsce, zdaniem Wnioskodawcy, czynność zawarcia umowy pożyczki nie podlega podatkowi od czynności cywilno-prawnych. Takie stanowisko potwierdza także Izba Skarbowa w Warszawie pismem z dnia 15 stycznia 2008 roku (Nr IPPB2/436-213/08-3/MZ).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi temu podlegają wymienione w tym przepisie czynności cywilnoprawne, w tym między innymi umowy pożyczki.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 ww. ustawy podatkowi temu podlegają także umowy spółki (akty założycielskie) oraz zmiany tych umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jak stanowi art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2007r. pożyczka udzielona spółce przez wspólnika stanowi zmianę umowy spółki.

Stosownie do art. 1 ust. 5 pkt 2 przedmiotowej ustawy umowa spółki kapitałowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej znajduje się:

1.  rzeczywisty ośrodek zarządzania albo
2.  siedziba tej spółki – jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium żadnego z państw członkowskich, a jeżeli ośrodek ten znajduje się na terytorium takiego państwa, gdy umowa spółki nie podlega podatkowi kapitałowemu w tym państwie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca mający siedzibę na terenie Polski zaciągnął pożyczkę od udziałowca. Oznacza to, że w rozumieniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nastąpiła zmiana umowy spółki polskiej.

Jak wskazano powyżej zmiana umowy spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jeśli w chwili dokonania czynności, w tym przypadku zawarcia umowy pożyczki, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się rzeczywisty ośrodek zarządzania Spółki – pożyczkobiorcy albo siedziba spółki - pożyczkobiorcy w przypadkach wskazanych w art.1 ust. 5 pkt 2 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W przypadku więc, gdy rzeczywisty ośrodek zarządzania pożyczkobiorcy i jego siedziba znajdują się w Polsce, pożyczka udzielona Zainteresowanemu przez jej udziałowca – podmiot zagraniczny, podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy przy umowie spółki (jej zmianie) obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży na spółce, albowiem podatnikiem tego podatku jest spółka.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy przy zmianach umowy spółki stosuje się stawkę podatku przewidzianą dla umowy spółki, czyli stawkę w wysokości 0,5%, a podstawę opodatkowania będzie stanowić kwota udzielonej pożyczki.

Wnioskodawca w złożonym wniosku powołuje się na treść art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, który określa przesłanki konieczne do spełnienia, aby dana czynność została objęta zakresem tego podatku. Jednakże w przypadku zmiany umowy spółki przepis ten nie znajduje zastosowania. Bowiem mamy do czynienia ze zmianą umowy spółki do której mają zastosowanie przepisy art. 1 ust. 5 pkt 2 przytoczonej wyżej ustawy.

Zatem w świetle obowiązującego stanu prawnego pożyczki udzielone Wnioskodawcy przez udziałowca zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowią zmianę umowy spółki i podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ponadto Wnioskodawca w złożonym wniosku powołuje się na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 15 stycznia 2008 r. sygn. IPPB2/436-213/08-3/MZ twierdząc, że potwierdza ona jego stanowisko. Odnosząc się do powyższego stwierdza się, iż w powołanej interpretacji pożyczka została udzielona przez pożyczkodawcę niebędącego udziałowcem pożyczkobiorcy. Natomiast w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę pożyczki udziela udziałowiec.

A zatem, jak wynika z powyższego stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę różni się zasadniczo od stanu faktycznego wynikającego z przytoczonej interpretacji. Tutejszy organ podatkowy wydając interpretację odnosi się do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, który stanowi podstawę wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.