Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-175/16/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-26
Teza: dot. skutków podatkowych otrzymania prowizji z tytułu pośrednictwa handlowego.
Słowa kluczowe: dropshipping; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prowizje
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 marca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 21 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie sposobu ustalenia przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza otworzyć i prowadzić działalność gospodarczą, której przedmiotem będzie sprzedaż przez Internet w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta będzie polegała na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i będzie prowadzona w formie pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe (PKD 47.91, 46.18, 46.19). Rolą Wnioskodawcy będzie zbieranie zamówień, inkasowanie wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych na jego rachunek bankowy oraz przesłanie zamówienia do dostawcy, który znajduje się na terytorium kraju trzeciego (spoza krajów Unii Europejskiej). Otrzymaną od kupującego kwotę Wnioskodawca każdorazowo przeleje do sprzedającego po uprzednim potrąceniu prowizji za pośrednictwo. Dostawca zrealizuje wysyłkę bezpośrednio do klienta, pozostając nieujawnionym względem niego. Klientowi zostanie wystawiony rachunek za pośrednictwo handlowe, opiewający na kwotę w wysokości marży jaką uzyska za pośredniczenie w sprzedaży danego produktu.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że:

*   zamierza dokonywać usług zwanych pośrednictwem handlowym, a więc pomagać jedynie w nabyciu towaru od zagranicznego dostawcy,
*   zakupiony towar nigdy nie trafi do niego jako pośrednika handlowego, lecz zawsze bezpośrednio do klienta,
*   klient najpierw przeleje pieniądze na jego konto bankowe, a dopiero później Wnioskodawca dokona przelewu do dostawcy,
*   nigdy nie będzie właścicielem towaru, ani nie otrzyma od dostawcy faktury VAT, rachunku, czy innego dokumentu potwierdzającego zakup; nie będzie również importerem, ponieważ będzie jedynie pośredniczyć w płatnościach i zamówieniach, nie będzie sprowadzał towaru na własny rachunek, ani w niczyim imieniu,
*   zamierza wybrać opodatkowanie dochodów na „zasadach ogólnych” i ewidencjonować zdarzenia gospodarcze w podatkowej księdze przychodów i rozchodów,
*   każda transakcja będzie indywidualnie identyfikowana oraz udokumentowana dowodami przelewu od klienta na jego rachunek bankowy oraz dowodem przelewu jego konta na konto dostawcy po potrąceniu prowizji, a także rachunkami wystawionymi przez niego, na kwotę uzyskanej prowizji z tytułu pośrednictwa ze sprzedaży danego produktu,
*   jego zyskiem będzie różnica pomiędzy kwotą otrzymaną przelewem bankowym od klienta, a kwotą przekazaną do dostawcy od poszczególnych transakcji,
*   dostawcy towaru będą każdorazowo podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT oraz będą posiadali siedzibę w krajach azjatyckich nienależących do UE, a także nie będą posiadali na terenie Polski, ani UE stałego miejsca prowadzonej działalności. Będą realizować sprzedaż wysyłkową z terytorium państwa swojej siedziby.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Co będzie stanowić przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy świadczeniu usług pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe lub sklep internetowy w oparciu o model logistyczny, zwany dropshippingiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie stanowić prowizja należna z tytułu wykonanej usługi pośrednictwa handlowego, tj. różnica pomiędzy kwotą wpływu pieniężnego w postaci przelewu na jego rachunek bankowy, a kwotą wysłaną dostawcy w celu realizacji zamówienia.

Wynika to zdaniem Wnioskodawcy przede wszystkim z faktu, że nigdy nie będzie właścicielem towaru, nie uzyska faktury, ani rachunku potwierdzającego zakup, nie będzie również importerem, ponieważ będzie jedynie pośredniczył w płatnościach i zamówieniach, a tym samym nie będzie sprowadzał towaru na własny rachunek, ani w niczyim imieniu (nie będzie sprzedawcą).

Na udokumentowanie transakcji będzie dysponował miesięcznym zestawieniem zrealizowanych transakcji sporządzonym w oparciu o informacje z wyciągu bankowego, systemu zakupowego oraz serwisu Allegro. Będzie również na podstawie powyższych informacji wystawiał klientom rachunki na kwotę uzyskanej prowizji, które będą postawą zapisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, po stronie przychodów. Płatności od klienta (kupującego towar) będą należnościami za sprzedany przez zagraniczną firmę towar, a w części będą należnością Wnioskodawcy z tytułu pośrednictwa w płatności i obsłudze zamówienia (prowizją uzyskaną z tytułu pośrednictwa handlowego - art. 14 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Z wyżej wymienionej dokumentacji będą jasno wynikały kwoty transakcji oraz strony transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Stosownie natomiast z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl art. 24 ust. 2 ww. ustawy, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Rolą Wnioskodawcy będzie zbieranie zamówień, inkasowanie wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych na jego rachunek bankowy oraz przesłanie zamówienia do dostawcy, który znajduje się na terytorium kraju trzeciego. Otrzymaną od kupującego kwotę każdorazowo przeleje do sprzedającego po uprzednim potrąceniu prowizji za pośrednictwo. Dostawca zrealizuje wysyłkę bezpośrednio do klienta, pozostając nieujawnionym względem niego. Klientowi zostanie wystawiony rachunek za pośrednictwo handlowe, opiewający na kwotę w wysokości marży jaką uzyska za pośredniczenie w sprzedaży danego produktu.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pośredniczy jedynie w sprzedaży towarów handlowych, (a więc nie dokonuje ich zakupu i nie staje się ich właścicielem), to przychodem uzyskanym z tego tytułu będzie wartość prowizji, którą stanowi różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta, a kwotą przekazaną przez niego do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.