Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.945.2025.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
przedmiot-przedmiot kolekcjonerski
sprzedaż-sprzedaż rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie rzeczy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w
    zakresie skutków podatkowych sprzedaży przedmiotów kolekcjonerskich. Uzupełnił go
    Pan pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 21 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Ma Pan 72 lata i jest Pan emerytem utrzymującym się ze skromnej emerytury. Z powodu
    trudnej sytuacji materialnej oraz problemów zdrowotnych był Pan zmuszony rozpocząć

    sprzedaż na portalach aukcyjnych (np. (...), (...)) monet, zegarów oraz innych przedmiotów
    kolekcjonerskich, które gromadził Pan przez wiele lat jako hobby.
    Przedmioty te stanowią Pana własność prywatną – nie prowadzi Pan działalności
    gospodarczej, nie kupuje Pan rzeczy z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a jedynie zbywa
    Pan elementy własnej kolekcji. Sprzedaż ma charakter okazjonalny i wynika wyłącznie z
    konieczności pozyskania środków na Pana bieżące utrzymanie i leczenie.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W 2024 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną
    oraz przedmioty związane z numizmatyką na (...) aukcjach (...). Nadmienia Pan, że
    wszystkie przedmioty gromadził Pan przez lata kupując je na (...), (...) i (...). W dniu
    sprzedaży wszystkie przedmioty były Pana własnością ponad 6 miesięcy.
    W 2025 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną
    oraz przedmioty związane z numizmatyką na (...) aukcjach (...) oraz (...) aukcjach na (...).
    Nadmienia Pan, że wszystkie przedmioty gromadził Pan przez lata kupując je na (...), (...) i
    (...). W dniu sprzedaży wszystkie przedmioty były Pana własnością ponad 6 miesięcy.
    Sprzedaż każdej rzeczy/monet oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich nastąpiła po
    okresie pół roku. W Pana posiadaniu były ponad 10 lat.
    Monety oraz inne przedmioty kolekcjonerski nabywał Pan wyłącznie na portalach
    internetowych (...), (...), (...).
    Sprzedaż na (...) oraz (...) prowadzi Pan okazjonalnie, nie w sposób ciągły i zorganizowany,
    wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb.
    Nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy. Zbycia rzeczy
    nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez
    zlecającego te czynności. Nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego związanego z ww.
    działaniami.
    W 2024 r. przeprowadził Pan (...) transakcje w odstępach kilkunastu dni.
    W 2025 r. przeprowadził Pan (...) transakcji w odstępach kilkunastu dni.
    Nie wykorzystywał Pan ww. przedmiotów dla celów prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Ww. przedmioty wykorzystywał Pan wyłącznie do swoich celów osobistych,
    kolekcjonerskich.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Pana – osobę fizyczną, emeryta, nieprowadzącego działalności
    gospodarczej – przedmiotów kolekcjonerskich (monet, zegarów, pamiątek itp.), które były
    Pana własnością prywatną przez wiele lat, podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie, sprzedaż opisana powyżej nie powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, ponieważ:
      zbywa Pan rzeczy stanowiące Pana własność prywatną gromadzoną kilkanaście lat,
      sprzedaż ma charakter okazjonalny i nie nosi znamion działalności gospodarczej,
      od momentu nabycia przedmiotów do ich sprzedaży minęło znacznie więcej niż 6
      miesięcy (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych),

      nie osiąga Pan z tego tytułu systematycznych dochodów.
    W związku z powyższym, uważa Pan, że przychody uzyskane ze sprzedaży tych
    przedmiotów nie powinny podlegać opodatkowaniu PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
    · zarobkowym celu działalności,
    · wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    · prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,
    organizować to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu
    drugim „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015
    r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
    spełnione są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.

    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika –
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy
    ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem składników
    majątku osobistego, o których mowa we wniosku (tj. monet, zegarów, pamiątek oraz
    innych przedmiotów kolekcjonerskich), bowiem sprzedaż, nawet wielokrotna,
    przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością
    gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że ma Pan 72 lata i jest Pan
    emerytem. Z powodu trudnej sytuacji materialnej oraz problemów zdrowotnych był Pan
    zmuszony rozpocząć sprzedaż na portalach aukcyjnych (np. (...), (...)) monet, zegarów oraz
    innych przedmiotów kolekcjonerskich, które gromadził Pan przez wiele lat jako hobby.
    Monety oraz inne przedmioty kolekcjonerski nabywał Pan wyłącznie na portalach
    internetowych (...), (...), (...). Przedmioty te stanowią Pana własność prywatną – nie
    prowadzi Pan działalności gospodarczej, nie kupuje Pan rzeczy z zamiarem ich dalszej
    odsprzedaży, a jedynie zbywa Pan elementy własnej kolekcji. Sprzedaż ma charakter
    okazjonalny i wynika wyłącznie z konieczności pozyskania środków na Pana bieżące
    utrzymanie i leczenie. W 2024 r. sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety,
    literaturę numizmatyczną oraz przedmioty związane z numizmatyką na (...) aukcjach (...).
    W 2024 r. przeprowadził Pan (...) transakcje w odstępach kilkunastu dni. W 2025 r.
    sprzedał Pan ze swojej prywatnej kolekcji monety, literaturę numizmatyczną oraz
    przedmioty związane z numizmatyką na (...) aukcjach (...) oraz (...) aukcjach na (...). W 2025
    r. przeprowadził Pan (...) transakcji w odstępach kilkunastu dni. Nadmienia Pan, że
    wszystkie przedmioty gromadził Pan przez lata kupując je na (...), (...) i (...). W dniu
    sprzedaży wszystkie przedmioty były Pana własnością ponad 6 miesięcy. Sprzedaż każdej
    rzeczy/monet oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich nastąpiła po okresie pół roku. W
    Pana posiadaniu były ponad 10 lat. Sprzedaż na (...) oraz (...) prowadzi Pan okazjonalnie,
    nie w sposób ciągły i zorganizowany, wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb. Nie
    ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za sprzedane rzeczy. Zbycia rzeczy nie
    są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez
    zlecającego te czynności. Nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego związanego z ww.
    działaniami. Nie wykorzystywał Pan ww. przedmiotów dla celów prowadzenia działalności
    gospodarczej. Ww. przedmioty wykorzystywał Pan wyłącznie do swoich celów osobistych,
    kolekcjonerskich.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby przychody ze sprzedaży ww.
    własnych, używanych składników majątku osobistego można było zakwalifikować jako
    uzyskiwane ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana zachowanie w stosunku
    do sprzedaży przedmiotowych rzeczy, które kupował (gromadził) Pan w celach osobistych,
    kolekcjonerskich, jako hobby, wskazuje bowiem na czynności mieszczące się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem. Nie są to działania o charakterze inwestycyjnym,
    ukierunkowane na osiągnięcie zysku, które są typowe dla podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą.
    Tym samym, w wyniku sprzedaży wymienionych we wniosku własnych, używanych
    składników majątku (rzeczy, które Pan kupował w celach osobistych, kolekcjonerskich,
    jako hobby, tj. monet, zegarów, pamiątek, literatury numizmatycznej oraz przedmiotów
    związanych z numizmatyką oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich), nie powstanie

    przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, skutki podatkowe sprzedaży opisanych we wniosku własnych, używanych
    składników majątku (tj. monet, zegarów, pamiątek, literatury numizmatycznej oraz
    przedmiotów związanych z numizmatyką oraz innych przedmiotów kolekcjonerskich),
    należy rozpatrywać w kontekście źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww.
    ustawy.
    W myśl art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), jeżeli
      przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest
      różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich
      nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w
    wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc
    od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z kolei, przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. d) ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy po upływie pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.
    Zatem stwierdzić należy, że skoro – jak Pan wskazał – wszystkie ww. rzeczy (tj. monety,
    zegarki, pamiątki, literatura numizmatyczna oraz przedmioty związane z numizmatyką
    oraz inne przedmioty kolekcjonerskie) były kupowane w celach osobistych,
    kolekcjonerskich, jako hobby, na własne potrzeby i w posiadaniu każdej z tych rzeczy był
    Pan powyżej pół roku (w Pana posiadaniu były ponad 10 lat), licząc od końca miesiąca, w
    którym je Pan nabył, to ich sprzedaż nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym
    uzyskany z tego tytułu przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli

    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.