Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.36.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją zadania w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; instalacja; szkoły; umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków

    związanych z realizacją zadania w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na
    budynkach szkół.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) jest jednostką samorządu terytorialnego działającą w oparciu o ustawę z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 ze zm.). Posiada
    osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność.
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Gmina jako jednostka
    samorządu terytorialnego prowadzi działalność niepodlegającą podatkowi od towarów i
    usług oraz działalność gospodarczą opodatkowaną i zwolnioną.
    W roku 2023 Gmina zrealizowała zadanie pn.: (...) (dalej: „Zadanie”).
    Gmina sfinansowała zadanie ze środków własnych oraz ze środków programu
    regionalnego (...) Regionalny Program Operacyjny 2014+ w ramach Europejskiego
    Funduszu Rozwoju Regionalnego.
    Zadanie polegało na termomodernizacji obiektów gminnych – szkół podstawowych. W
    ramach zadania wykonano:
    1. Termomodernizację budynku głównego Szkoły Podstawowej nr (...) w (...):
      - termomodernizacja ścian zewnętrznych (ocieplenie ścian, tynki, malowanie,
        odtwarzanie parapetów),
      - termomodernizacja dachu (ocieplenie poddasza),
      - wymiana źródła ciepła, modernizacja instalacji c.o., modernizacja systemu c.w.u.,
        modernizacja systemu oświetlenia.
    2. Termomodernizacja budynku nr (...) Szkoły Podstawowej nr (...) w (...):
      - termomodernizacja ścian zewnętrznych,
      - termomodernizacja dachu,
      - wymiana stolarki okiennej i drzwiowej,
      - modernizacja instalacji wentylacyjnej,
      - wymiana źródła ciepła pompa ciepła), modernizacja instalacji c.o., modernizacja
        systemu c.w.u.,
      - modernizacja systemu oświetlenia,
      - budowa instalacji fotowoltaicznej,
      - pozostałe prace termomodernizacyjne (obróbki – odtworzenie, opaska wokół
        budynku, instalacja odgromowa – odtworzenie).
    3. Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej w (...):
      - termomodernizacja ścian zewnętrznych,
      - termomodernizacja dachu,
      - wymiana stolarki okiennej,
      - modernizacja instalacji wentylacyjnej,
      - wymiana źródła ciepła (pompa ciepła), modernizacja instalacji c.o. oraz modernizacja
        instalacji c.w.u.,
      - budowa instalacji fotowoltaicznej,

      - pozostałe prace termomodernizacyjne (obróbki – odtworzenie, opaska wokół
        budynku).
    Panele fotowoltaiczne, które zostały zamontowane na budynkach Szkół, wytwarzają
    energię elektryczną wyłącznie na potrzeby własne szkół. Energia wyprodukowana z
    instalacji fotowoltaicznej, rozliczana jest zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 poz. 1436 ze zm.).
    Realizacja Zadania wpłynęła korzystnie na poprawę jakości życia mieszkańców Gminy,
    poprzez zmniejszenie emisji substancji szkodliwych do atmosfery i poprawę jakości
    powietrza. Wzrósł komfort pracy zespołu zatrudnionego w szkołach oraz uczniów do nich
    uczęszczających.
    Wartość zadania obejmowała roboty budowlane oraz wydatki związane z nadzorem
    inwestorskim.
    Faktury dokumentujące poniesione przez Gminę wydatki w związku z realizacją zadania
    wystawione zostały na Gminę.
    Realizując Zadanie, Gmina nie działała w charakterze podatnika VAT, wykonywała zadania
    własne wynikające z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, tj.
    zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty m.in. w sprawach edukacji publicznej i
    utrzymania gminnych obiektów użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    W myśl ustawy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe – Organ prowadzący ma obowiązek
    zapewnienia założonej placówce odpowiednich warunków działalności, w tym warunków
    materialno-organizacyjnych. Jednym z największych zadań jednostki samorządu
    terytorialnego jako organu prowadzącego szkołę lub placówkę jest zapewnienie
    bezpieczeństwa i higienicznych warunków nauki, wykonywanie remontów obiektów
    szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokojenie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne
    obejmują sprawy m.in. edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Nakłady w wysokości brutto, tj. uwzględniające podatek VAT, które zostały poniesione na
    inwestycję, zwiększyły wartość istniejących środków trwałych.
    Efekty zrealizowanego Zadania, o którym mowa we wniosku, nie będą wykorzystywane
    przez Gminę do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 poz. 361). Brak jest czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych od podatku VAT.
    Gmina podkreśliła, iż w omawianej sytuacji wyprodukowana energia elektryczna
    wykorzystywana jest wyłącznie do zadań statutowych szkół. Instalacja fotowoltaiczna, o
    której mowa we wniosku jest wykorzystywana do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wykorzystywana instalacja fotowoltaiczna jest używana na potrzeby własne Szkół, są to
    zadania własne wynikające z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym, tj. zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty m.in. w sprawach edukacji

    publicznej i utrzymania gminnych obiektów użyteczności publicznej oraz obiektów
    administracyjnych. W salach szkół odbywają się wyłącznie zajęcia dla dzieci w ramach
    realizacji powyższego ustawowego obowiązku. Budynki nie są wynajmowane ani odpłatnie
    udostępnianie na jakiekolwiek inne cele.
    W związku z realizacją zadania pn. (...), Gmina (...) jest prosumentem energii odnawialnej w
    rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,
    czyli odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych
    źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji i nie stanowi to przedmiotu
    przeważającej działalności gospodarczej Gminy.
    Instalacja wykonana w ramach zadania pn. (...) spełnia przesłanki wynikające z art. 2 pkt 19
    ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Zarówno w budynku Szkoły Podstawowej w (...), jak i w budynku Szkoły Podstawowej nr
    (...) w (...) wykonano mikroinstalację o łącznej mocy nie większej niż 50 kW, przyłączoną do
    sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kW. W ramach
    inwestycji, na budynkach szkolnych zostały wykonane mikroinstalacje fotowoltaiczne.
    Po zakończeniu inwestycji, celem przyłączenia instalacji do sieci, Gmina (...).
    (...) 2024 r. zostały zawarte aneksy do powyższych umów, w których zmieniono okres
    rozliczeniowy dwumiesięczny na dwunastomiesięczny. W umowach tych określono zasady
    rozliczeń dotyczących Klientów będących Prosumentami. Zgodnie z powyższym rozliczenia
    będą prowadzone na zasadach określonych w obowiązujących przepisach prawa. Na
    dzień zawarcia umów, zasady te uregulowane są w art. 4 ust. 1a-4d ustawy o OZE.
    Rozliczenia dokonywane będą na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych w
    zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci. W przypadku gdy Prosument w ramach
    rozliczenia, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
    odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w tym miejscu w
    okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych. To niewykorzystane środki stanowią
    nadpłatę, która jest zwracana Prosumentowi przez Sprzedawcę ((...)), w terminie nie
    dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość
    zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent (20%) wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot
    nadpłaty. Sprzedawca zwróci nadpłatę na wskazany przez Prosumenta numer rachunku
    bankowego.
    Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczeń energii elektrycznej prowadzi konto dla
    Prosumenta, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną
    Prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną depozytem
    prosumenckim, który przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań Prosumenta z tytułu
    zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta.
    Na podstawie obowiązujących przepisów prawa regulujących zasady rozliczeń
    prosumenckich, Gmina „sprzedaje” wyprodukowaną energię elektryczną na rzecz (...) po
    określonych cenach i „kupuje” energię elektryczną od (...) po określonych cenach.
    Faktyczne rozliczenie wynikających z tego salda następuje poprzez instytucję „depozytu”,
    który również został opisany we wniosku. Gmina informuje, iż Jej „wynagrodzeniem” jest
    wynikająca z przepisów prawa oraz zastosowanej ceny energii elektrycznej, wartość
    wprowadzonej do sieci energii, które to „wynagrodzenie” podlega rozliczeniu w ramach
    instytucji depozytu. Natomiast, co do zasady, Gmina nie otrzymuje z tego tytułu
    „wynagrodzenia” w formie pieniężnej, za wyjątkiem sytuacji opisanej w umowach z (...), a
    zgodnie z którą kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na
    koncie prosumenta przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
    prosumencki, przy czym niewykorzystana kwota środków stanowiąca depozyt
    prosumencki będzie stanowiła nadpłatę, którą (...) zwróci w terminie nie dłuższym niż do

    końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie
    może przy tym przekroczyć dwudziestu procent wartości energii wprowadzonej do sieci w
    miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty. Natomiast po upływie 12
    miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego środki
    niewykorzystane lub niezwrócone podlegają umorzeniu.
    Informują Państwo, że powyżej opisane zasady rozliczania depozytu zawarte w umowie z
    (...) wynikają bezpośrednio z treści art. 4c ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    W przypadku instalacji fotowoltaicznej zainstalowanej w odniesieniu do budynków
    oświatowych uwzględnionych we wniosku, Gmina (...) korzysta z rozliczeń wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii.
    Instalacja fotowoltaiczna wykonana z w ramach (...) nie mieści się w przepisach
    określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Nie można jej
    przyporządkować do żadnego z punktów wyżej wymienionego przepisu, ponieważ umowy
    o świadczenie usług dystrybucji, czyli przyłączenie do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zostały zawarte w terminach: (...) 2023 r. dla SP w (...) oraz (...) 2023 r.
    dla SP w (...); kompleksowe umowy prosumenckie z (...) zostały zawarte (...) 2023 r., z kolei
    umowa na dofinansowanie mikroinstalacji została zawarta pomiędzy Beneficjentem
    Gminą (...) a Urzędem Marszałkowskim (...) 2022 r.
    Efekty zrealizowanego Zadania służą Gminie do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z tym, Gmina uwzględniła podatek od towarów i usług jako koszt
    kwalifikowalny i wykazała go do objęcia dofinansowaniem.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego do wydatków związanych z
    realizacją zadania w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, zadania własne gminy obejmują sprawy w
    zakresie edukacji publicznej.

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
    - wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
    - nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Nie jest przy tym
    możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków
    poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych od tego podatku.
    Jak Gmina wskazała w opisie sprawy, Zadanie służy realizacji zadań własnych Gminy w
    postaci zaspokajania potrzeb społeczności lokalnej z zakresu edukacji. Realizacja Zadania
    nie służy Wnioskodawcy do wykonywania odpłatnych czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych (w szczególności Gmina nie zamierza udostępniać odpłatnie budynków
    szkoły innym podmiotom). Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat tytułem
    udostępnienia budynku, w tym OZE, a energia wyprodukowana z instalacji fotowoltaicznej
    jest i będzie rozliczana zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (Dz. U. z 2023 poz. 1436 ze zm.).
    W związku z faktem, iż realizując Zadanie Gmina nie działała jako podatnik VAT – będzie
    wykonywała zadania własne w ramach działalności publicznoprawnej (poza działalnością
    gospodarczą), przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie zostały spełnione.
    Tym samym, z uwagi na brak związku poniesionych na realizację Zadania wydatków z
    występującymi po stronie Gminy czynnościami opodatkowanymi VAT, Gmina nie miała
    możliwości odliczenia VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w wydawanych w analogicznych stanach
    faktycznych interpretacjach podatkowych, np.:
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 maja 2023 r., sygn. 0111-
      KDlB3-3.4012.118.2023.1.AW,
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 maja 2023 r., sygn. 0111-
      KDIB3- 1.4012.276.2023.1.MG,
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 stycznia 2023 r., sygn. 0113-
      KDlPT1-1.4012.830.2022.1.WL;
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 grudnia 2022 r., sygn. 0112-
      KDIL1-3.4012.469.2022.2.MR.
    W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki,
    warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Gminie nie przysługuje na podstawie art.
    86 ust 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją zadania pn. (...).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, nie przysługuje Jej prawo do odliczenia VAT naliczonego
    z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją zadania w zakresie montażu
    instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z zrealizowanym Zadaniem, polegającym

    na montażu instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół, są wykorzystywane przez
    Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast

    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym;
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      8) edukacji publicznej;
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:

        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
        1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
          których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
          poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
        2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
          rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
        a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
          elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
          instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
        b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
        3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
          zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
        a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
          energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej,
        b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
          elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez
          podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego

          źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii
          elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w
          ramach bilansowania handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo
          energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta
          wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii ustala
          się jako iloczyn:
        - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
          odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
          której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
        - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
          niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
          instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja
          odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
          odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
        - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
          instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
          odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
          odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę
          na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
          odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
        1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
        2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
          zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
          dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
        - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
          (Dz. U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:

      W przypadku gdy:
        1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1,
          nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
          zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym
          mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o
          których mowa w ust. 4;
        2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
          w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
          kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
          wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
          okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
          stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
          prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi
          wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40
          ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po
          danym miesiącu.
    Na podstawie art. 4 ust. 11a ustawy o OZE:
      Wysokość zwracanej nadpłaty, o której mowa w ust. 11 pkt 2, nie może przekroczyć:
        1) 20 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
          kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość
          energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej lub
          prosumenta zbiorowego energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b
          ust. 1;
        2) 30 % wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
          kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty - w przypadku gdy wartość
          energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta energii odnawialnej,
          prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
          energii odnawialnej jest wyznaczana zgodnie z art. 4b ust. 2.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla

      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
          odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
          wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
          ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o
          których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
          energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
          wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
          energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
          prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii
          elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa
          w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
          odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa
          w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów,
          dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie
          rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość
          dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
          obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach
          pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
          niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca
          kalendarzowego jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i
          przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
          kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na
          koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako
          depozyt prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
          prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art.
          4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.

        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
          najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
          prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
          innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
          do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
          art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
          wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
          odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
          rozliczenia, o którym mowa w art. 4: 1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w
          art. 4 ust. 1b; 2) ust. 1a pkt 1
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
        1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
          obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
          koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
        2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
          dla czerwca 2022 r.
        - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
        1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
          tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
          zastrzeżeniem ust. 3;
        2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci
          nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
        3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                          4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w
          terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do
          31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
          mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
          który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca
          2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności
          finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818),
          dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym
          mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:

      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT,
    - zrealizowali Państwo zadanie pn.: (...),
    - Zadanie obejmowało m.in. budowę instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół,
    - panele fotowoltaiczne, wytwarzają energię elektryczną wyłącznie na potrzeby własne
      szkół,
    - energia wyprodukowana z instalacji fotowoltaicznej, rozliczana jest zgodnie z art. 4
      ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    - faktury dokumentujące poniesione przez Państwa wydatki w związku z realizacją
      zadania wystawione zostały na Państwa Gminę,
    - są Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o
      odnawialnych źródłach energii, czyli odbiorcą końcowym wytwarzającym energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji i nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej
      Państwa Gminy,
    - instalacja wykonana w ramach Zadania spełnia przesłanki wynikające z art. 2 pkt 19
      ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    - (...) 2023 r. zawarli Państwo umowy kompleksowe prosumenckie z firmą (...) – okres
      rozliczeniowy dwumiesięczny,
    - (...) 2024 r. zawarli Państwo aneksy do powyższych umów, w których zmieniono okres
      rozliczeniowy dwumiesięczny na dwunastomiesięczny,
    - w umowach tych określono zasady rozliczeń dotyczących Klientów będących
      Prosumentami. Zgodnie z powyższym rozliczenia będą prowadzone na zasadach
      określonych w obowiązujących przepisach prawa. Na dzień zawarcia umów, zasady te
      uregulowane są w art. 4 ust. 1a-4d ustawy o OZE,
    - rozliczenia dokonywane będą na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
      w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    - w przypadku gdy Prosument w ramach rozliczenia, nie wykorzysta zgromadzonych dla
      danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci w tym miejscu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana

      Prosumentowi przez Sprzedawcę ((...)), w terminie nie dłuższym niż do końca 13
      miesiąca następującego po danym miesiącu,
    - wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent (20%) wartości
      energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego
      dotyczy zwrot nadpłaty,
    - Sprzedawca zwróci nadpłatę na wskazany przez Prosumenta numer rachunku
      bankowego,
    - Na podstawie obowiązujących przepisów prawa regulujących zasady rozliczeń
      prosumenckich, Gmina „sprzedaje” wyprodukowaną energię elektryczną na rzecz (...)
      po określonych cenach i „kupuje” energię elektryczną po określonych cenach.
      Faktyczne rozliczenie wynikających z tego salda następuje poprzez instytucję
      „depozytu”,
    - zasady rozliczania depozytu zawarte w umowie wynikają bezpośrednio z treści art. 4c
      ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    - korzystają Państwo z rozliczeń wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
      sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    - instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
      o odnawialnych źródłach energii.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją zadań w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na
    budynkach szkół.
    Wskazali Państwo w opisie sprawy, że efekty zrealizowanego Zadania nie będą
    wykorzystywane przez Państwa do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy – brak jest czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych od
    podatku VAT.
    Natomiast odnosząc się do powyższego należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych
    wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii
    elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł
    energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności
    gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów,
    na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o
    OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy
    za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku
    nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będziecie Państwo dokonywać/dokonujecie
    Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie kompleksowej umowy prosumenckiej, która została zawarta
    z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.

    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    mikroinstalacji i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będziecie dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawarli Państwo kompleksową umowę
    prosumencką, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w mikroinstalacji zamontowanej na budynkach szkół w ramach realizacji
    Zadania, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wbrew Państwa twierdzeniu dotyczącym kwestii braku prawa do odliczenia podatku
    naliczonego VAT z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją Zadania, wskazać
    należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności

          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji” oraz
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    Zadania do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak będzie
    natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast
    jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na
    realizację Projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust.
    2a i następne ustawy.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych przez Państwa związanych z realizacją Zadania w
    zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół, należy zauważyć, że
    instalacja ta będzie służyć do produkcji prądu, którego dostawa będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od
    towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku
    dla dostawy prądu.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – wykorzystywana instalacja fotowoltaiczna jest
    używana na potrzeby własne szkół, są to zadania własne wynikające z przepisów ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, tj. zaspakajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty m.in. w sprawach edukacji publicznej i utrzymania gminnych obiektów
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. W salach szkół odbywają się
    wyłącznie zajęcia dla dzieci w ramach realizacji powyższego ustawowego obowiązku.
    Budynki nie są wynajmowane ani odpłatnie udostępnianie na jakiekolwiek inne cele, a
    efekty zrealizowanego Zadania służą Gminie do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tak więc część Zadania, dotycząca
    montażu paneli fotowoltaicznych na budynkach szkół, ma związek z Państwa działaniami,
    które pozostają w sferze imperium, a zatem ma związek z czynnościami wykonywanymi
    poza działalnością gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu paneli fotowoltaicznych Państwa działania w
    charakterze prosumenta, stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej na

    budynkach szkół mają związek – wbrew Państwa twierdzeniu – zarówno z działalnością
    gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż
    działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z realizacją Zadania, w sytuacji gdy mają Państwo
    możliwość przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do
    działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do działalności innej niż
    gospodarcza, to przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od
    towarów i usług. Nie przysługuje natomiast Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w stosunku do ww. wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację Zadania w całości do działalności gospodarczej, to przysługuje
    Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane
    z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników.
    Zaznaczenia wymaga, że w rozpatrywanej sprawie – jak wynika z opis sprawy – w ramach
    realizacji Zadania wykonują Państwo czynności dotyczące termomodernizacji jak również
    montażu instalacji fotowoltaicznej na budynkach szkół. W związku z realizacją
    przedmiotowego Zadania faktury będą wystawiane na Państwa.
    Tak więc w odniesieniu do Państwa wątpliwości w zakresie wydatków związanych z
    realizacją Zadania w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej – jak wskazano powyżej –
    wydatki te, wbrew Państwa twierdzeniu, będą wykorzystywane częściowo do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sprzedaży energii elektrycznej. Tak więc będą
    wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT), jak i z działalności innej niż działalność gospodarcza
    (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Tym samym w przypadku, gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację Zadania odnoszących się do montażu instalacji fotowoltaicznej w
    całości do działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu, na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowanie
    Przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją Zadania w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na

    budynkach szkół, w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r.
    Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego bądź we własnym stanowisku,
    które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – rozpatrzone.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.