Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.180.2020.4.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-07
Teza: w zakresie ustalenia, czy dochody Wnioskodawcy uzyskane z tytułu dzierżawy gruntów rolnych, przeznaczone na cele wymienione we wniosku będą podlegały zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność statutowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; łowiectwo
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 kwietnia 2020 r. (data wpływu 11 maja 2020 r.), uzupełnionym w dniu 3 lipca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy dochody Wnioskodawcy uzyskane z tytułu dzierżawy gruntów rolnych, przeznaczone na cele wymienione we wniosku będą podlegały zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy dochody Wnioskodawcy uzyskane z tytułu dzierżawy gruntów rolnych, przeznaczone na cele wymienione we wniosku będą podlegały zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 22 czerwca 2020 r., Znak: 0112-KDIL3.4012.331.2020.WB oraz Znak: 0111-KDIB1-1.4010.180.2020.2.DK, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 3 lipca 2020 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Koło Łowieckie – Wnioskodawca zostało założone przez jego członków w (…) i jest zarejestrowane, zgodnie z ustawą z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 67, ze zm.) oraz Statutem (…), określonym Uchwałą Krajowego Związków Delegatów (…). Koło posiada osobowość prawną, stosownie do przepisu art. 33 ust. 2 ustawy Prawo łowieckie.

Cele statutowe Koła Łowieckiego, zgodnie ze Statutem, obejmują:

1.  prowadzenie gospodarki łowieckiej w dzierżawionych obwodach łowieckich;
2.  inicjowanie i organizowanie przedsięwzięć z zakresu ochrony środowiska, w szczególności w celu poprawy warunków bytowania zwierzyny;
3.  zwalczanie kłusownictwa i wszelkich przejawów szkodnictwa łowieckiego;
4.  uczestnictwo w realizacji zadań zlecanych przez ministra właściwego do spraw środowiska;
5.  organizowanie teoretycznego i praktycznego szkolenia członków i kandydatów;
6.  czuwanie nad przestrzeganiem przez członków i kandydatów prawa łowieckiego, Statutu, uchwał organów koła i Zrzeszenia oraz zasad etyki łowieckiej i koleżeństwa;
7.  dbanie o dobry wizerunek łowiectwa i myśliwych wśród społeczności zamieszkującej tereny dzierżawionych obwodów;
8.  promocję łowiectwa i ochronę środowiska;
9.  współpracę ze szkołami w prowadzeniu edukacji przyrodniczo-łowieckiej i pracę wychowawczą wśród młodzieży z zakresu ochrony zwierzyny, opieki nad nią i zachowania naturalnego środowiska przyrodniczego;
10.  realizowanie innych zadań określonych ustawą;
11.  dokumentowanie działalności zgodnie ze Statutem, ustawą Prawo łowieckie i innymi aktami prawnymi według wytycznych opracowanych przez Zarząd Główny.

W celu realizacji statutowych zadań Koło Łowieckie może prowadzić działalność gospodarczą (§ 23 ust. 2 Statutu). Z prowadzonej przez koło łowieckie działalności gospodarczej może być generowanych dochód (art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 67, ze zm.); § 56 ust. 1 Statutu). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, przeznaczając cały ewentualnie uzyskany w wyniku tego dochód na cele statutowe. Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych. Koło jest zarejestrowane jako czynny podatnik podatku VAT.

Koło nie jest wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego. Obowiązek rejestracji w KRS mają podmioty wymienione w art. 36, 49 i 50 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1500, ze zm.) dalej jako: ustawa o KRS. Koło łowieckie nie jest wprost wymienione we wskazanych przepisach, nie podlega rejestracji.

Koło jest właścicielem nieruchomości rolnej, przeznaczonej na cele rolnicze. Początkowo, Wnioskodawca samodzielnie podejmował czynności związane z charakterem nieruchomości, takie jak uprawa gruntów w celu zabezpieczenia paszy dla zwierzyny lub do ponownych zasiewów. Jednocześnie, cały dochód uzyskany z powyższej działalności został przeznaczony i wydatkowany na cele statutowe Koła.

Wnioskodawca zamierza wydzierżawić przedmiotową nieruchomość podmiotowi trzeciemu - dzierżawcy. Zgodnie z zawartą umową dzierżawy dzierżawca będzie mógł korzystać z gruntów wyłącznie na cele rolnicze, co zostanie wprost wskazane w umowie dzierżawy. Dzierżawca nie będzie także uprawniony do jakichkolwiek zmian przedmiotu dzierżawy, w szczególności do dokonywania jego zabudowy czy adaptacji. Z powyższego tytułu Koło Łowieckie otrzymywać będzie co do zasady czynsz dzierżawny w postaci plonów o określonej wartości, ewentualnie w formie mieszanej, tj. plony i świadczenie pieniężne, jeżeli plony w danym okresie rozliczeniowym nie osiągnę określonej w umowie wartości i konieczne stanie się rozliczenie w formie pieniężnej. Korzyści osiągane z dzierżaw, tj. plony, jak i ewentualny dochód w formie pieniężnej, będę w całości przeznaczane na cele statutowe Koła. W szczególności, Wnioskodawca zamierza wykorzystywać plony w paśnikach oraz jako tzw. pasy zaporowe (pożywienie pozostawiane dzikim zwierzętom na skraju lasu, tak aby zwierzęta nie plądrowały okolicznych pól rolnych). Natomiast ewentualne dochody w formie pieniężnej przeznaczane będę na zakup pożywienia dla zwierząt, środków do prowadzenia gospodarki łowieckiej, zwalczania kłusownictwa - a więc ochrony środowiska.

Aktualnie Wnioskodawca nie ma możliwości kontynuowania samodzielnie uprawy gruntu. Jednocześnie, Koło podkreśla, iż pozostawienie ziemi odłogiem spowoduje jej zachwaszczenie, a w konsekwencji obniżenie jakości gleby, spadek kultury rolnej gruntu, a w efekcie także spadek wartości nieruchomości. W tej sytuacji, najkorzystniejszym rozwiązaniem jest wydzierżawienie nieruchomości na cele rolnicze na warunkach opisanych powyżej.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy dochody Koła Łowieckiego uzyskane z tytułu dzierżawy gruntów rolnych, przeznaczone na ww. cele, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, Koła Łowieckie jako osoby prawne są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT jako podmioty zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych.

Z uwagi na powyższe, należy wskazać, że koła łowieckie, tak jak inne podmioty posiadające osobowość prawną, podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w tej ustawie. Oznacza to, że koła łowieckie ustalają dochód bez względu na rodzaje źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jednakże, zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wolne od podatku są m.in. dochody podatników, których celem statutowym jest działalność w zakresie ochrony środowiska.

Stosownie do art. 17 ust. la pkt 2 ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Z kolei na podstawie art. 17 ust. 1b ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a ustawy o CIT.

Z przepisów przytoczonych powyżej wynika, że zwolnienie zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jest zwolnieniem warunkowym i zależy od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

1.  celem statutowym podatnika jest działalność wymieniona w tym przepisie,
2.  uzyskane przez niego dochody są przeznaczone i, bez względu na termin, wydatkowane na ten cel statutowy.

Ze zwolnienia nie mogą jednak korzystać, bez względu na cele ich działalności, podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1c ustawy o CIT, niemniej Koło Łowieckie nie stanowi żadnego z podmiotów wymienionych w tym przepisie.

Dzierżawa gruntu nie jest wprost uwzględniona w Statucie, ani też w ustawie Prawo łowieckie, na mocy których Wnioskodawca opiera swoją działalność, jako standardowa działalność Koła Łowieckiego. Niemniej, Koło zamierza przeznaczyć cały uzyskany z tego tytułu dochód, tj. plony i ewentualnie środki pieniężne, na cele związane z ochroną środowiska.

W opinii Wnioskodawcy, analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że przedmiotowe zwolnienie nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu. Kluczowy jest cel na jaki ten dochód jest przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z działalności statutowej, z działalności gospodarczej.

Użycie przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT sformułowania w części przeznaczonej na te cele oznacza, że warunkiem skorzystania z tego jest, aby cele przewidziane w statucie mieściły się w katalogu celów wymienionych w tym przepisie.

Zgodnie ze Statutem PZŁ, cele statutowe Koła Łowieckiego obejmuję m.in. inicjowanie i organizowanie przedsięwzięć z zakresu ochrony środowiska, w szczególności w celu poprawy warunków bytowania zwierzyny.

Przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęć zawartych w art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, w szczególności pojęcia ochrona środowiska. Uzasadnione jest zatem odwołanie się w tym przypadku do innych ustaw.

Zgodnie z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.), przez ochronę środowiska należy rozumieć podjęcie lub zaniechanie działań, umożliwiające zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej; ochrona ta polega w szczególności na:

1.  racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju,
2.  przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom,
3.  przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego.

Zdaniem Wnioskodawcy przeznaczenie plonów, stanowiących w istocie czynsz dzierżawny, a więc dochód z dzierżawy, jako pokarm dla zwierząt leśnych, ewentualnie uzyskanych środków pieniężnych na zakup takiego pokarmu, środków do prowadzenia gospodarki łowieckiej, zwalczania kłusownictwa jest działaniem z zakresu ochrony środowiska.

Mając na uwadze znajdujące zastosowanie przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, Koło Łowieckie stoi na stanowisku, że dochód uzyskany z tytułu dzierżawy gruntów i przeznaczony na realizację celów związanych z ochroną środowiska będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem CIT, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U z 2019 r., poz. 865, ze zm., dalej „ustawa o CIT”), ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji.

Stosownie do treści art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 67, ze zm.), koła łowieckie posiadają osobowość prawną i ponoszą odpowiedzialność za swoje zobowiązania.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Zgodnie z art. 17 ust. 1c ustawy o CIT, przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:

1.  przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach,
2.  przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów,
3.  samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.

Ze zwolnienia nie mogą więc korzystać, bez względu na cele ich działalności, podatnicy wymienieni art. 17 ust. 1c ustawy o CIT. Wśród wyżej wymienionych podmiotów brak jest kół łowieckich, w związku z powyższym ustawodawca nie wyłączył ich podmiotowo z możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Należy podkreślić, że zwolnienie przewidziane w ww. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT dotyczy tylko tej części uzyskanych dochodów, która jest przeznaczona na cele wymienione w tym przepisie.

Z kolei na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Ponadto, stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:

1.  dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu poniżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższymi nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego; 1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;
2.  dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Zatem, omawiane zwolnienie jest zwolnieniem warunkowym. W celu skorzystania z tego zwolnienia, konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

1.  podatnik korzystający ze zwolnienia musi prowadzić działalność statutową (niekoniecznie wyłącznie) określoną w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
2.  dochody muszą być przeznaczone na cele działalności statutowej wymienione w tym przepisie;
3.  dochody muszą być - bez względu na termin – wydatkowane na te cele, w tym m.in. na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, przeznaczając cały ewentualnie uzyskany w wyniku tego dochód na cele statutowe. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości rolnej, przeznaczonej na cele rolnicze. Wnioskodawca planuje wydzierżawić przedmiotową nieruchomość podmiotowi trzeciemu – dzierżawcy, którą to nieruchomość początkowo Wnioskodawca samodzielnie uprawiał w celu zabezpieczenia paszy dla zwierzyny lub do ponownych zasiewów. Jak zaznaczył Wnioskodawca, cały dochód uzyskany z ww. działalności został przeznaczony i wydatkowany na cele statutowe Koła. Aktualnie Wnioskodawca nie ma możliwości kontunuowania samodzielnie uprawy gruntu. Wnioskodawca zawarł umowę dzierżawy, z której wynika, że dzierżawca będzie mógł korzystać z gruntów wyłącznie na cele rolnicze i nie będzie uprawniony do jakichkolwiek zmian przedmiotu dzierżawy, a w szczególności nie będzie uprawniony do dokonywania zabudowy czy adaptacji tegoż gruntu. Wnioskodawca zgodnie z zawartą umową dzierżawy będzie otrzymywać co do zasady czynsz dzierżawy w postaci plonów o określonej wartości. Jeżeli jednak plony w danym okresie nie osiągną określonej w umowie wartości, to rozliczenie nastąpi w formie pieniężnej. Wnioskodawca zaznacza, że zarówno dochód osiągany z dzierżawy w postaci plonów, jak i w formie pieniężnej będzie w całości przeznaczany na cele statutowe Koła związane z ochroną środowiska, tj. w szczególności, plony będą wykorzystywane w paśnikach tworząc tzw. pasy zaporowe, aby zwierzęta nie plądrowały okolicznych pól rolnych, natomiast dochody pieniężne Wnioskodawca przeznaczy, m.in. na pokarm dla zwierząt, na środki do prowadzenia gospodarki łowieckiej.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że dochód, w postaci nadwyżki przychodów nad kosztami ich uzyskania w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, może zostać zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych, o ile przeznaczony i wydatkowany zostanie na cele związane z prowadzoną działalnością statutową.

W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dochód Wnioskodawcy przeznaczony na cele statutowe Koła związane z ochroną środowiska może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Nadmienić przy tym należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.