Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-277/15/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-09-07
Teza: Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, że zakupione usługi nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną.
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2015 r. (data wpływu 15 czerwca 2015 r.), uzupełnione pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektów pn. „…” oraz „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2015 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektów pn. „…” oraz „…”.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina zrealizowała dwa projekty inwestycyjne:

1.  „…”.
2.  „…”.

W ramach pierwszego projektu wykonano następujące zadania: budowa drogi dojazdowej oraz wewnętrznej o nawierzchni bitumicznej o długości 0,6 km wraz z oświetleniem, budowa kanalizacji deszczowej o długości 0,6 km, budowa kanalizacji sanitarnej o długości 0,6 km, budowa sieci wodociągowej o długości 0,6 km. Celem tego projektu było: zwiększenie wielkości terenów, na których może być prowadzona działalność gospodarcza, dostosowanie obszarów inwestycyjnych do pełnej użyteczności (podłączenie sieci wodociągowej, sieci kanalizacji sanitarnej oraz sieci kanalizacji deszczowej), umożliwienie prowadzenia działalności mikro- i małym przedsiębiorstwom na terenach objętych zachętami … Specjalnej Strefy Ekonomicznej, zwiększenie aktywności zawodowej ludności, będącej wynikiem spadku bezrobocia pod wpływem utworzenia nowych przedsiębiorstw zgłaszających zapotrzebowanie na kapitał ludzki, zwiększenie atrakcyjności inwestycyjnej miasta i regionu, dostosowanie wielkości uzbrojonych obszarów inwestycyjnych do popytu zgłaszanego ze strony MŚP.

W ramach drugiego projektu wykonano następujące zadania: budowa sieci wodociągowo-kanalizacyjnej w ulicy S., Ł. i C. oraz drogi tymczasowej, budowa dróg z oświetleniem - ulice B., B. i Ł., budowa ul. S., M. i C. - roboty drogowe, usunięcie kolizji, budowa łącznika ulic C. i Ł. wraz z oświetleniem, budowa przedłużenia ul. S. - roboty drogowe, sieci wod.-kan., oświetlenie, budowa chodników i ścieżek rowerowych w ulicy B., M.. oraz przebudowa ul. M. i B., budowa i przebudowa dróg stanowiących zewnętrzny pierścień układu komunikacyjnego miasta K. - połączenie ul. B. z ul. W. Celem tego projektu był: wzrost inwestycji w sektorze MŚP na terenie miasta, wzrost atrakcyjności inwestycyjnej zarówno miasta jak i regionu, wzrost zainteresowania miastem przez potencjalnych inwestorów, korzyści finansowe wynikające ze sprzedaży działek przedsiębiorcom na prowadzenie działalności gospodarczej, aktywizacja gospodarki, złagodzenie negatywnego zjawiska społecznego związanego z wysokim bezrobociem, korzystny klimat inwestycyjny, szansa pełnego wykorzystania atrakcyjności terenu w mieście, rozwój branż innowacyjnych i transfer technologii, zwłaszcza w oparciu o planowane inwestycje kapitału zagranicznego.

Nakłady w ramach zadań inwestycyjnych zrealizowanych na podstawie ww. projektów zostały dokonane przez Gminę na nieruchomościach stanowiących jej własność, położonych na terenie Podstrefy „K…” oraz częściowo poza jej granicami. W ich wyniku podstrefa została uzbrojona w niezbędną infrastrukturę techniczną oraz uzyskała łatwy dostęp do dróg krajowych, międzynarodowych oraz linii kolejowych. Większość nieruchomości na terenie podstrefy została już sprzedana inwestorom, a pozostałe znajdują się w ofercie inwestycyjnej gminy. Gmina dokumentuje dostawy nieruchomości fakturami, na których wykazuje należną kwotę podatku od towarów i usług. Gmina do tej pory nie dokonała odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z budową ww. infrastruktury.

Po odbiorze technicznym wybudowane sieci wodociągowe i kanalizacyjne, stanowiące środki trwałe gminy, zostaną przekazane na podstawie umowy użyczenia spółce Spółka z o.o., której jedynym udziałowcem jest Gmina. Ww. spółka będzie operatorem tej części projektu przez okres trwałości projektu (tj. min. 5 lat od dnia zakończenia realizacji projektu). Będzie również stroną umów na doprowadzanie wody i odprowadzanie ścieków z nieruchomości położonych na terenie podstrefy, a w konsekwencji pobierać należne z tego tytułu oraz ponosić koszty eksploatacji tej infrastruktury. Po upływie okresu trwałości projektu infrastruktura wodnokanalizacyjna zostanie wniesiona przez gminę aportem do ww. spółki.

Uzupełniając wniosek Gmina dodała, że drogi dojazdowe oraz wewnętrzne wykonane w ramach projektu będą publiczne i ogólnodostępne. Po zakończeniu realizacji projektu pozostaną własnością Gminy, która będzie nimi zarządzać.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach związanych z nakładami ponoszonymi na wykonanie ww. zadań inwestycyjnych (budowa infrastruktury technicznej)?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Gminy, jak stanowi art. 86 ust 1 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn.zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem wymienionych w tym ustępie przepisów.

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie służy - w świetle ww. przepisu - prawo do odliczenia podatku naliczonego, wykazanego na fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z nakładami powiązanymi ze sprzedażą gruntów.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że zgodnie z art. 166 ust. 1 Konstytucji zadania publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej są wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadania własne. W myśl zaś art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.) do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, a także w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015 r. poz. 139) zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Każde działanie podejmowane przez gminę w imieniu własnym na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu gminy, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, czyli korzyść ogółu, należy uznać za działanie publiczne, nawet wówczas gdy prowadzi jednocześnie do zaspokojenia indywidualnych potrzeb członków wspólnoty. Budowa dróg gminnych i powiatowych, a także budowa sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i deszczowej jest działalnością wykonywaną w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej przez gminę (miasto na prawach powiatu) jako podmiot prawa publicznego. Budowa wymienionych wyżej elementów infrastruktury technicznej nie odbywa się na podstawie umów cywilnoprawnych w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy VAT, ale na podstawie ww. ustaw o samorządzie gminnym, o drogach publicznych, o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Oznacza to, że w związku z realizacją projektu Gmina nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jako że działalność gminy w zakresie zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywana we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, nie jest opodatkowana tym podatkiem. W rezultacie wydatki poniesione na budowę tej infrastruktury nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych, co w świetle art. 86 ust. 1 ustawy VAT przesądza, że gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedmiotowej infrastruktury technicznej od kwoty podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl. art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań własnych oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wskazać również należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenia oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że w związku z realizacją opisanych powyżej projektów Gmina w części nie występuje jako podatnik podatku od towarów i usług, np. w zakresie wykonywanych w ramach zadań własnych dróg lub nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu VAT, np. w zakresie przekazanych na podstawie umowy użyczenia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji opisanych w stanie faktycznym zadań inwestycyjnych.

Zaznacza się, że interpretację wydano na podstawie opisanego stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postepowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, niniejsza interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.