Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.647.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Wnioskodawca może zastosować zwolnienie na podstawie § 3
ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z tytułu
refaktury mediów: ciepła i zimna woda, ścieki, dostarczanie
ciepła.
Słowa kluczowe: media
najem
refaktura
zwolnienie
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie
wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o
charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości na
cele mieszkaniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania, że mogą Państwo zastosować zwolnienie na podstawie
    § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z tytułu refaktury mediów: ciepła i
    zimna woda, ścieki, dostarczanie ciepła.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: Wnioskodawca) jest publiczną uczelnią akademicką posiadającą
    osobowość prawną, której zasady funkcjonowania określają w szczególności ustawa z 20
    lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, akty wykonawcze wydane na jej
    podstawie oraz statut. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest jednostką sektora finansów publicznych.
    Wnioskodawca jest właścicielem lokali mieszkalnych. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej zawiera umowy najmu z osobami fizycznymi (dalej: Najemcy) na cele
    mieszkaniowe. Mieszkania, o których mowa we wniosku, są zlokalizowane w budynkach
    wielorodzinnych, zarządzanych przez wspólnoty mieszkaniowe. Wnioskodawca, jako
    właściciel mieszkań, jest członkiem wspólnot mieszkaniowych.
    Wnioskodawca ponosi wydatki związane z utrzymaniem lokali, w tym opłaty na fundusz
    remontowy, koszty eksploatacji, opłaty za zimną wodę i ścieki, opłaty za centralne
    ogrzewanie oraz opłaty za wywóz śmieci, których wysokość i sposób rozliczania regulują
    uchwały wspólnot mieszkaniowych. Umowy na dostawę wskazanych mediów do
    budynków w imieniu wszystkich właścicieli zawierają wspólnoty mieszkaniowe. Dostawcy
    wskazanych mediów są z góry określeni przez wspólnotę mieszkaniową, a najemcy nie
    mają możliwości zawarcia indywidualnych umów. Z tytułu wskazanych opłat wspólnoty
    obciążają Wnioskodawcę notami księgowymi, które nie zawierają wyszczególnienia stawek
    VAT oraz podziału na kwoty netto/brutto.
    Najemcy korzystają z mieszkań na podstawie zawartych umów najmu, zgodnie z którymi
    mieszkania mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe. Ponadto,
    mieszkania nie mogą być wykorzystywane dla celów działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca obciąża Najemców kosztami opłat eksploatacyjnych, tj. ciepłej i zimnej
    wody, odprowadzenia ścieków, dostarczania ciepła (dalej: media). Opłaty za wodę, ścieki i
    dostarczenie ciepła mają charakter zmienny i nie są określone w sposób stały w treści
    umów najmu. Ich wysokość jest każdorazowo ustalana na podstawie rozliczeń (not)
    wystawianych przez wspólnoty mieszkaniowe.
    Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Najemcy zobowiązani są do wpłacania
    zaliczek na poczet wskazanych opłat, które następnie podlegają rozliczeniu w oparciu o
    faktyczne zużycie, zgodnie z rozliczeniami otrzymywanymi od wspólnot mieszkaniowych.
    Faktyczną możliwość decydowania o ilości zużycia wody oraz centralnego ogrzewania w
    wynajmowanych lokalach posiadają Najemcy, jako osoby korzystające z nieruchomości i
    kształtujące jej bieżące użytkowanie. Zużycie wskazanych mediów jest ustalane w oparciu
    o odczyty indywidualnych liczników zamontowanych w lokalach. W przypadku braku
    takich urządzeń pomiarowych, rozliczenie zużycia odbywa się zgodnie z zasadami
    obowiązującymi we Wspólnocie Mieszkaniowej, np. proporcjonalnie do liczby
    zamieszkujących osób lub powierzchni lokalu. Koszty mediów są zatem determinowane
    przez rzeczywiste użytkowanie Najemcy. Wysokość opłat może ulegać zmianie w
    zależności od rzeczywistego zużycia przez Najemcę oraz obowiązujących stawek
    dostawców mediów.
    Wnioskodawca dokumentuje obciążenie Najemców kosztami mediów na podstawie cen z
    dokumentów źródłowych, wystawianych przez wspólnoty mieszkaniowe. Uczelnia

    obciążając Najemców kosztami mediów nie dolicza marży. Opłaty za media są
    wykazywane w odrębnych pozycjach dokumentów, potwierdzających wykonanie usług
    najmu przez Uczelnię na rzecz Najemców.

## Pytanie

Czy obciążanie Najemców opłatami za media: ciepła i zimna woda, ścieki, dostarczanie
    ciepła podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie §
    3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień
    od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 955)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy obciążanie Najemców opłatami za media: ciepła i zimna woda,
    ścieki, dostarczanie ciepła jest zwolnione z opodatkowania VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt
    11 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku
    od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2023 r. poz. 955).
    Usługi najmu wykonywane przez Uczelnię w związku z wynajmowanymi mieszkaniami na
    cele mieszkaniowe są zwolnione przedmiotowo z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy o VAT. Ze względu na sposób rozliczenia mediów przyjęty w umowach najmu,
    Uczelnia przyjęła, że dostawy mediów powinny być traktowane jako osobne świadczenia,
    opodatkowane właściwą dla każdego typu usługi stawką VAT i odpowiednio ujęte w
    rozliczeniach VAT Uczelni.
    W kwestii opodatkowania VAT, świadczonej łącznie z usługą najmu lokali mieszkalnych,
    odsprzedaży mediów dla celów podatku VAT każde świadczenie powinno być zwykle
    uznawane za odrębne i niezależne, na co wskazuje art. 1 ust. 2 akapit drugi Dyrektywy
    2006/112/WE Rady. Z utrwalonego orzecznictwa TSUE wynika, że w pewnych
    okolicznościach formalnie odrębne świadczenia należy uważać za jedną transakcję.
    Sytuacja taka występuje w szczególności wówczas, gdy dwa lub więcej elementów albo
    dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że
    tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne, którego
    rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W celu ustalenia, czy świadczenia stanowią kilka
    niezależnych świadczeń, czy jedno świadczenie, należy poszukiwać elementów
    charakterystycznych dla danej transakcji. Odwołując się do dotychczasowego
    orzecznictwa, należy wziąć pod uwagę okoliczności, które umożliwiają rozróżnienie tych
    dwóch transakcji.
    Zgodnie z wyrokiem TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96, każde świadczenie
    usług musi być uznawane za odrębne i niezależne, przy czym nie należy dokonywać
    sztucznego podziału świadczeń, które z ekonomicznego punktu widzenia obejmują jedną
    usługę. W sprawach wątpliwych należy więc brać pod uwagę okoliczności dokonywania
    transakcji, które - jak wynika z wyroku TSUE z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 - mają na
    celu określenie, czy wykonywane czynności są ze sobą na tyle ściśle związane, że można je
    uznać za jedno świadczenie, którego podział miałby charakter sztuczny.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 kwietnia 2015 r. w sprawie C-
    42/14 Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, dotyczącym interpretacji przepisów Dyrektywy
    2006/112/WE Rady, Trybunał rozstrzygnął, że najem nieruchomości i związane z nim:
    dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej oraz wywóz nieczystości, co do zasady
    należy uważać za odrębne i niezależne świadczenia, które winno się oceniać oddzielnie z
    punktu widzenia podatku od wartości dodanej, chyba, że elementy transakcji, które
    obejmują również ekonomiczne przesłanki zawarcia umowy, są ze sobą tak ściśle
    związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne,
    którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.
    W związku z tym, co do zasady, towarzyszące najmowi nieruchomości dostawy mediów
    powinny być uważane za odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma

    możliwość wyboru sposobu korzystania z niego poprzez decydowanie o wielkości ich
    zużycia. Sytuacja taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania
    zużycia energii elektrycznej w oparciu o wskazanie licznika. Taką samą zasadę należy
    również przyjąć w przypadku, gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie mediów, a
    wysokość opłaty z tego tytułu ustalana jest w umowie na podstawie kryteriów innych niż
    opomiarowanie wg licznika, uwzględniających zużycie energii elektrycznej przez najemcę.
    Takimi innymi kryteriami mogą być przykładowo liczba osób korzystających z
    nieruchomości, czy też powierzchnia nieruchomości. Ponadto, jeżeli przesłanki
    ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne
    rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny
    być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych
    najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie
    obiektywnych kryteriów podziału).
    Natomiast w przypadku, gdy wyodrębnienie wskazanych mediów miałoby charakter
    sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Sytuacja taka
    będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych pod klucz
    gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu
    nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są
    wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem
    sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też
    pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem bez względu na ilość zużycia mediów
    (innymi słowy bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że
    celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z
    odpowiednimi mediami.
    Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń polegających na dostawie towarów i
    świadczeniu usług związanych z usługą najmu nieruchomości, w każdym przypadku należy
    uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji.
    Z powołanego orzeczenia TSUE wynika, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa najmu
    lokalu mieszkalnego oraz towarzyszące tej usłudze dostarczanie mediów, tj. ciepła i zimna
    woda, ścieki i centralne ogrzewanie, nie stanowią jednego świadczenia złożonego, lecz
    odrębne świadczenia, tj. usługę najmu oraz czynności dostarczania ww. mediów do lokali.
    W przypadku gdy faktyczne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla ich zużycie, to
    świadczenia te powinny być traktowane jako odrębne i niezależne od usługi najmu. W
    analizowanym przypadku media będące przedmiotem zapytania, tj. ciepła i zimna woda,
    ścieki i dostarczanie ciepła, są rozliczane odrębnie od czynszu najmu. Kryteria zużycia
    przyjęte przez Wnioskodawcę - faktyczne zużycie ustalane na podstawie liczników,
    prowadzą do wniosku, że Uczelnia obciąża Najemców kosztami ww. mediów w sposób
    odzwierciedlający ich zużycie.
    Zatem, dostarczanie przez Wnioskodawcę do lokali tych mediów tj. ciepła i zimna woda,
    ścieki oraz centralne ogrzewanie należy traktować jako świadczenie odrębne i niezależne
    od usługi najmu lokalu i opodatkować według stawek podatku właściwych dla
    dostarczanych Mediów.
    Na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.), w przypadku świadczeń dostarczanych do lokali
    mieszkalnych we wspólnocie mieszkaniowej Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 43-81
    ustawy o VAT zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe warunki stosowania
    tych zwolnień.
    Stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia zwalnia się od podatku
    czynności wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową lub właścicieli lokali mieszkalnych
    tworzących w określonej nieruchomości wspólnotę mieszkaniową, na rzecz osób

    używających na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności lokali należące do
    właścicieli tworzących tę wspólnotę mieszkaniową, za które pobierane są opłaty
    niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw
    lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 725) lub opłaty pośrednie w rozumieniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o
    zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 1623), jeżeli
    lokale te są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 8 oraz 8a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw
    lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 725), ilekroć w ustawie jest mowa o:
    1) lokatorze - należy przez to rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na
      podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności (pkt 1);
    2) właścicielu - należy przez to rozumieć wynajmującego lub inną osobę, z którą wiąże
      lokatora stosunek prawny uprawniający go do używania lokalu (pkt 2);
    8) opłatach niezależnych od właściciela - należy przez to rozumieć opłaty za dostawy do
      lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych; (pkt 8);
    8a) kosztach utrzymania lokalu - należy przez to rozumieć koszty, ustalane
      proporcjonalnie do powierzchni użytkowej lokalu w stosunku do powierzchni
      użytkowej wszystkich lokali w danym budynku, obciążające właściciela, obejmujące
      opłatę za użytkowanie wieczyste gruntu, podatek od nieruchomości oraz koszty:
        a) konserwacji, utrzymania należytego stanu technicznego nieruchomości oraz
        przeprowadzonych remontów,
        b) zarządzania nieruchomością,
        c) utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, windy, anteny zbiorczej,
        domofonu oraz zieleni,
        d) ubezpieczenia nieruchomości,
        e) inne, o ile wynikają z umowy; (pkt 8a).
    Natomiast, przez opłaty pośrednie w rozumieniu art. 1 a ust. 1 pkt 13 ustawy z 22 czerwca
    1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1270) należy rozumieć opłaty za energię cieplną, elektryczną, gaz, wodę oraz za odbiór
    nieczystości stałych i płynnych.
    W konsekwencji, zgodnie z Rozporządzeniem, w celu zastosowania zwolnienia
    określonego w § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia, konieczne jest łączne spełnienie
    poniższych warunków:
    1) czynności są wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową lub właścicieli lokali
      mieszkalnych tworzących w określonej nieruchomości wspólnotę mieszkaniową;
    2) czynności są wykonywane na rzecz osób używających lokale na podstawie innego
      tytułu prawnego niż prawo własności;
    3) lokale te należą do właściciela tworzącego wspólnotę mieszkaniową;
    4) za czynności pobierane są opłaty niezależne od właściciela;
    5) lokale są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie powyższe warunki w odniesieniu do przypadku
    będącego przedmiotem tego wniosku o wydanie interpretacji są spełnione:
    1) jak wskazano w opisie stanu faktycznego, czynności polegające na obciążaniu
      Najemców kosztami mediów (tj. zimna i ciepła wody, ścieki i centralne ogrzewanie) są

      wykonywane przez Wnioskodawcę, który jest właścicielem lokali mieszkalnych,
      znajdujących się w zasobach wspólnoty mieszkaniowej;
    2) czynności, o których mowa w pkt 1 powyżej, są wykonywane na rzecz Najemców, a
      więc osób używających mieszkania uczelni na podstawie innego tytułu prawnego niż
      prawo własności;
    3) mieszkania, o których mowa w stanie faktycznym, należą do Uczelni, która jest
      członkiem wspólnoty mieszkaniowej;
    4) w zamian za wykonanie czynności Najemcy są zobowiązani do zapłaty na rzecz
      Wnioskodawcy opłat za media, które stanowią opłaty niezależne od właściciela, o
      których mowa w § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia;
    5) zgodnie z zawieranymi przez Uczelnię umowami najmu mieszkania, o których mowa w
      stanie faktycznym, mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.
      Ponadto, mieszkania te nie mogą być wykorzystywane dla celów działalności
      gospodarczej.
    Wnioskodawca wskazuje również, że stanowisko zgodnie z którym odsprzedaż mediów
    przez właścicieli lokalu mieszkalnego znajdującego się we wspólnocie mieszkaniowej jest
    zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jest potwierdzane w
    interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej. Tytułem przykładu Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na Interpretacje
    indywidualne:
        z 12 czerwca 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.276.2025.3.KO, w której uznano
        prawo do zastosowania zwolnienia w odniesieniu do czynności dostawy mediów, tj.
        energii cieplnej oraz wody i ścieków do lokali mieszkalnych na podstawie § 3 ust. 1
        pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od
        towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień;
        z 10 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.812.2024.1.MKA, zgodnie z którą
        obciążanie Najemców opłatami za Media, tj. ciepłą i zimną wodę, dostarczanie
        ciepła, wykorzystujących lokal na cele wyłącznie mieszkalne, w ramach umowy
        najmu lokalu będącego własnością Spółki znajdującego się w budynku
        wielorodzinnym, zarządzanym przez wspólnotę mieszkaniową korzysta ze
        zwolnienia określonego w § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w
        sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
        zwolnień;
        z 6 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.621.2024.3.MKA, w której uznano, że
        przy obciążaniu Najemcy opłatami za Media, tj. energię elektryczną, wodę i
        centralne ogrzewanie wykorzystującego lokal wyłącznie w celu zaspokojenia swoich
        własnych potrzeb mieszkaniowych, w ramach umowy najmu Wnioskodawca może
        skorzystać ze zwolnienia określonego w § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra
        Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
        stosowania tych zwolnień;
        z 2 lutego 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.545.2023.2.ID, w której uznano, że
        koszty dostawy mediów, tj. centralne ogrzewanie, woda, podgrzanie wody, ścieki
        oraz gaz do lokali mieszkalnych korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust.
        1 pkt 11 rozporządzenia.

    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, obciążanie Najemców opłatami za
    media: ciepła i zimna woda, ścieki oraz dostarczanie ciepła jest zwolnione z
    opodatkowania VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z 20
    grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Wskazuję, że obecny publikator rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień to - t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.