Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.761.2024.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Dotyczy ustalenia: 1. czy wartość energii przekazywanej do sieci Sprzedawcy przez Wnioskodawcę, ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej, stanowi przychód podatkowy na gruncie Ustawa o CIT, i tym samym powinna zostać uwzględniona przy wyliczaniu zaliczki na podatek dochodowy, 2. czy będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy o CIT, jako przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi Wspólnoty.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; nadwyżki; produkcja; prosument; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 29 stycznia 2025 r. (wpływ 3 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wspólnota Mieszkaniowa (...) (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Wspólnota”) jest wspólnotą
    lokalową, utworzoną zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności
    lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048, z 2023 r. poz. 1688.).
    W skład Wspólnoty wchodzi (...) lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni (...) wraz z
                                            2pomieszczeniami przynależnymi (komórkami) o łącznej powierzchni (...) m, a także (...)
                                                    2garaży, dla których zostały założone osobne księgi wieczyste o łącznej powierzchni (...) m.
    Na koszty związane z działalnością Wnioskodawcy składają się w szczególności:
    - koszty ogrzewania,
    - koszty z tytułu zużycia wody oraz odprowadzania ścieków,
    - koszty zużycia energii elektrycznej przeznaczonej na lokale mieszkalne oraz części
      wspólne,
    - pozostałe koszty związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, na które składają
      się m.in. wynagrodzenie administratora, konserwacja i naprawy wind, czy koszty
      związane z dozorem technicznym.
    Wspólnota jest dodatkowo właścicielem instalacji fotowoltaicznej przy budynku
    mieszkalnym (licznik administracyjny), z której pozyskuje energię elektryczną
    wykorzystywaną częściowo na potrzeby własne, a która częściowo odprowadzana jest do
    sieci przedsiębiorstwa energetycznego w ramach tzw. net-billingu, wprowadzonego
    przepisami ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024
    r. poz. 1361) (dalej jako „Ustawa o OZE”).
    W związku z wykorzystywaniem przez Wspólnotę instalacji fotowoltaicznej oraz
    wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii Wnioskodawca jest
    stroną umowy zawartej z zakładem energetycznym (dalej jako „Sprzedawca”), której
    przedmiotem jest sprzedaż energii elektrycznej oraz rozliczanie energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci wytworzonej w mikroinstalacji należącej do Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wytworzoną przez siebie energię częściowo zużywa na potrzeby własne, a
    częściowo jest ona odprowadzana do sieci Sprzedawcy. W ten sposób powstawać może
    tzw. depozyt prosumencki (inaczej: „suma godzinowych sald ujemnych”), o którym mowa
    w art. 2 pkt 27a OZE, czyli nadwyżka energii wyprodukowanej przez Wspólnotę, a nie
    zużytej, która to nadwyżka jest wprowadzana (oddawana) do sieci energetycznej
    Sprzedawcy.
    Wnioskodawca jest prosumentem w rozumieniu przepisów Ustawy OZE. Wspólnota
    otrzymuje od Sprzedawcy fakturę, która obok zużytej energii oraz opłat dodatkowych
    uwzględnia wartość wprowadzonej do sieci energii. Faktura dokumentująca nabycie
    energii (zużycie) zawiera kwotę netto, podatek VAT oraz kwotę brutto, które obejmują
    energię zużytą i pobraną przez Wnioskodawcę z sieci energetycznej, czyli energię
    niezbędną Wspólnocie, będącą nadwyżką energii nad energią wyprodukowaną w ramach
    instalacji fotowoltaicznej na własne potrzeby. Ponadto, faktura wystawiana przez

    Sprzedawcę zawiera informacje na temat wysokości tzw. depozytu prosumenckiego, tj.
    sumy godzinowych sald ujemnych, z którego pobierane są stosowne kwoty, które
    pomniejszają należność podlegającą zapłacie przez prosumenta (Wspólnotę) z danej
    faktury, co jest na niej wprost wskazane.
    Wartość depozytu może być wykorzystywana przez kolejne 12 miesięcy od chwili jej
    wpływu na konto prosumenta, przy czym w pierwszej kolejności wykorzystywane są środki
    z datą najstarszą (tj. te środki które w pierwszej kolejności zasiliły depozyt Wspólnoty). W
    przypadku gdy środki zgromadzone na depozycie nie zostałyby wykorzystane w okresie 12
    miesięcy od momentu zasilenia depozytu, prosument otrzyma 20% ich wartości, co ma
    stanowić zabezpieczenie przed przewymiarowaniem transakcji.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku
    jest posadowiona na gruntach stanowiących zasoby mieszkaniowe Wspólnoty. Garaże
    służą wyłącznie mieszkańcom Wspólnoty. Środki [z depozytu prosumenckiego – przyp.
    organu] zostaną przeznaczone na części wspólne Wspólnoty.
    Istotne elementy opisu sprawy Wnioskodawca zawarł we własnym stanowisku wskazując,
    że wytwarzana przez Wspólnotę energia elektryczna jest rozliczana w okresach
    miesięcznych.

## Pytanie

1. Czy wartość energii przekazywanej do sieci Sprzedawcy przez Wnioskodawcę, ustalona
      jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej ceny
      energii elektrycznej, stanowi przychód podatkowy na gruncie przepisów ustawy z dnia
      15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako „Ustawa o
      CIT”), i tym samym powinna ona zostać uwzględniona przez Wnioskodawcę przy
      wyliczaniu zaliczki na podatek dochodowy?
    2. W przypadku uznania, iż wartość energii przekazywanej do sieci Sprzedawcy przez
      Wnioskodawcę ustalonej jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
      ujemnego i rynkowej ceny energii elektrycznej stanowi przychód, to czy będzie on
      korzystać ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego przepisem art. 17 ust. 1 pkt
      44 Ustawy o CIT, jako przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi Wspólnoty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wartość energii przekazywanej do sieci Sprzedawcy
    przez Wnioskodawcę, ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda
    ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach do
    sieci przez prosumenta - po zbilansowaniu) i rynkowej ceny energii elektrycznej, stanowi
    przychód podatkowy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Ustawa OZE reguluje zasady rozliczeń energii elektrycznej wprowadzanej do sieci jak i też
    pobieranej z sieci przez tzw. Prosumentów. Przedmiotem wniosku jest rozliczenie
    prosumenckie powszechnie nazywane net-bilingiem, o którym była mowa we
    wcześniejszej części wniosku.
    Wprowadzony system rozliczeniowy składa się z dwóch etapów: pierwszy etap rozliczeń to
    saldowanie ilościowe, a następnie dokonywanie jest saldowanie wartościowe. Saldowanie
    ilościowe dokonywane jest odrębnie dla każdego okresu bilansowania, tj. oddzielnie dla
    każdej godziny doby. Zatem każda zakończona godzina doby podlega saldowaniu
    ilościowemu, w rezultacie czego mogą powstać salda dodatnie (nadwyżka energii
    pobranej nad wprowadzoną do sieci elektroenergetycznej przez prosumenta), salda
    ujemne (nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez prosumenta nad pobraną z
    sieci elektroenergetycznej) lub zbilansowanie (okres zbilansowany oznacza saldo 0).
    Saldowanie wartościowe z kolei polega na rozliczeniu różnicy wartości energii

    wprowadzonej do sieci przez prosumenta oraz energii elektrycznej pobranej przez niego z
    sieci. Rozliczenie bazuje na określeniu wartości sald dla okresów, kiedy saldo było ujemne
    albo dodatnie.
    W ocenie Wnioskodawcy przychód powstanie, jeżeli z saldowania ilościowego
    dokonywanego w każdej godzinie doby będzie wynikało, że prosument wprowadził więcej
    energii niż pobrał z sieci, w odniesieniu do tak wprowadzonej do sieci przez
    Wnioskodawcę energii elektrycznej.
    Z kolei przychodu nie będzie stanowić miesięczna nadwyżka energii elektrycznej
    wytworzonej przez Wnioskodawcę przy użyciu instalacji fotowoltaicznej (saldowanie
    wartościowe). Tak wskazana wartość całej wprowadzonej do sieci energii elektrycznej w
    danym okresie rozliczeniowym (miesięcznym) stanowi przychód podatkowy
    Wnioskodawcy na gruncie ustawy CIT, która w istocie zawiera w sobie również nadwyżkę
    (tj. depozyt) przeznaczoną do rozliczenia w kolejnych okresach.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o CIT [ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o
    CIT”) - przyp. organu], przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód
    stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa wart. 21, art.
    22 i art. 24b ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z kolei z art. 7 ust. 2 Ustawy o CIT, że dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem
    art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    A zatem, mając na uwadze powyższe, kluczowe znaczenie dla ustalania opodatkowania
    podatkiem dochodowym mają po pierwsze przychód, a po drugie koszty uzyskania
    przychodu. Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu. Jedynie z art. 12 ust. 1 pkt 1
    Ustawy o CIT wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w
    szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Przepis art. 12 Ustawy o CIT, regulujący kwestię dot. przychodów, nie wymienia źródeł
    przychodu, lecz określa jedynie zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie
    obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach
    art. 12 Ustawy o CIT, ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów.
    Jednocześnie art. 12 ust. 4 Ustawy o CIT zawiera katalog zamknięty przychodów
    uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu
    podlegającego opodatkowaniu.
    W myśl art. 12 ust. 3 Ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont. Na podstawie treści art. 12 ustawy o CIT, można zatem określić przychód jako
    wszelkie trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków
    pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego
    ich uzyskania przez podatnika.
    W przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą, przychodem są również
    kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie otrzymane, pod warunkiem, że kwoty te
    spełniają warunki wymienione powyżej (trwały, bezzwrotny i definitywny charakter).
    W ocenie Wnioskodawcy, podstawą rozpoznania przychodów podatkowych powinna być
    wartość należna Wspólnocie (prosumentowi) określona jako iloczyn energii wprowadzonej
    i określonej ceny rynkowej. A zatem przychód na gruncie Ustawy o CIT stanowić będzie

    wartość całej wprowadzonej do sieci energii elektrycznej przez Wnioskodawcę w danym
    okresie rozliczeniowym (miesięcznym), która zawiera w sobie jednocześnie nadwyżkę (w
    ramach depozytu prosumenckiego) przeznaczoną do rozliczenia w kolejnych okresach.
    Sama nadwyżka pomiędzy poszczególnymi okresami rozliczeniowymi nie podlega jednak
    opodatkowaniu. Wnioskodawca wskazuje, iż środki zgromadzone na koncie prosumenta
    jako depozyt prosumenta mogą zostać wykorzystane jedynie jako forma zapłaty za
    zobowiązania prosumenta w związku z zakupem energii elektrycznej. Środki te mogą
    posłużyć wyłącznie do uregulowania zobowiązań finansowych Wnioskodawcy za energię
    pobraną z sieci.
    Tym samym, środki niewykorzystane przez Wnioskodawcę w okresie 12 miesięcy a
    znajdujące się na jego koncie w depozycie prosumenckim nie stanowią przychodu
    podatkowego w myśl Ustawy o CIT. Wnioskodawca nie jest więc zobowiązany do
    rozpoznania przychodu podatkowego i jego opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób prawnych, tytułem nadwyżki energii elektrycznej przekazanej do depozytu
    prosumenckiego. Zakładając, że wartość wprowadzonej do sieci energii elektrycznej
    ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej w danym okresie miesięcznym stanowi przychód podatkowy
    Wnioskodawcy na gruncie ustawy CIT, to zdaniem Wnioskodawcy przychody z tego tytułu
    powinny zostać uwzględnione przy wyliczaniu zaliczki na podatek dochodowy.
    Ponadto, w myśl art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o którym
    mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, uważa się (z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3c-3g oraz 3j-3
    m ustawy o CIT) dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi
    albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo
    uregulowania należności.
    Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana
    w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz
    gazu przewodowego (art. 12 ust. 3d ustawy o CIT). Pojęcie okresu rozliczeniowego oznacza
    umownie zdefiniowany powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za
    sobą obowiązek uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań
    finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok.
    Zatem, w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo za datę powstania przychodu
    uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na
    wystawionej fakturze. Z uwagi na fakt, iż wytwarzana przez Wspólnotę energia elektryczna
    jest rozliczana w okresach miesięcznych, w ocenie Wnioskodawcy przychód powstaje w
    ostatnim dniu miesięcznego okresu rozliczeniowego.
    Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, przy założeniu, że wartość energii przekazywanej do sieci
    Sprzedawcy przez Wspólnotę, ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikającej z
    salda ujemnego (tj. ilości energii elektrycznej wprowadzonej w poszczególnych godzinach
    do sieci przez prosumenta - po zbilansowaniu) i rynkowej ceny energii elektrycznej
    stanowić będzie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, to przychód ten winien być traktowany jako przychód z gospodarki zasobami
    mieszkaniowymi Wspólnoty i tym samym powinien korzystać ze zwolnienia
    przewidzianego dyspozycją przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy o CIT.
    Na wstępie zaznaczyć należy, iż zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa
    ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    W myśl art. 6 ww. ustawy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej
    nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać
    prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Wspólnoty mieszkaniowe jako
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 Ustawy o

    CIT są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a więc podlegają regułom
    podatkowym wynikającym z tej ustawy. Jak zostało wskazane we wcześniejszej części
    wniosku przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
    sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
    źródeł przychodów.
    W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania
    jest przychód. Mając na uwadze warunki opodatkowania dot. przychodu w świetle Ustawy
    o CIT, opisane szerzej przez Wnioskodawcę w ramach uzasadnienia stanowiska w
    odniesieniu do pytania nr 1, wskazać należy, iż dochód - ustalony w oparciu o art. 7 ust. 2
    Ustawy o CIT - może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17
    ust. 1 ustawy o CIT. W przepisie tym ujęty został bowiem katalog dochodów wolnych od
    podatku, co oznacza, że dochody uzyskane z tytułów ujętych w tym przepisie są wyłączone
    z podstawy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy o CIT „wolne od podatku są dochody spółdzielni
    mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych,
    towarzystw budownictwa społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych
    prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji
    najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o
    społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i
    1693), uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele
    związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej
    działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi;”.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż aby dochód podmiotów w nim
    wymienionych korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą zostać spełnione łącznie
    następujące warunki:
    1. dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
    2. dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.
    Co istotne, nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami
    mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami
    mieszkaniowymi, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie tych zasobów. W celu
    dokonania prawidłowej wykładni powyższego przepisu należy odwołać się do definicji
    gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych. Powołana ustawa nie
    zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”,
    a zatem należy odwołać się do reguł wykładni językowej. Pojęcie „gospodarki” w
    kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś.
    Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika z
    kolei, iż pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się wyłącznie do zarządzania i dysponowania
    czymś, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów
    gospodarczych związanych z wytwarzaniem oraz podziałem dóbr i usług. „Zasób” z kolei to
    m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, zaś „mieszkanie” traktuje się równoznacznie z
    pojęciem pomieszczenia, w którym się mieszka. Tym samym przymiotnik mieszkaniowy
    określa rzeczy związane z mieszkaniem.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż zasoby mieszkaniowe obejmują nie tylko
    lokale mieszkalne, ale i pozostałe pomieszczenia i urządzenia, które wchodzą w skład
    budynku mieszkalnego lub znajdują się poza nim, a które są niezbędne dla prawidłowego
    korzystania z mieszkań, jak również ułatwiają dostęp do budynku mieszkalnego oraz
    zapewniają sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie. Tym samym poprzez „zasób
    mieszkaniowy” należy rozumieć zgromadzone pomieszczenia mieszkalne, zaś poprzez
    „gospodarkę zasobami mieszkaniowymi” należy rozumieć całość mechanizmów
    związanych ze zgromadzonymi pomieszczeniami mieszkalnymi.
    Reasumując, przez „zasoby mieszkaniowe” należy zatem rozumieć:

    1. znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do
      nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np. dźwigi osobowe i
      towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki
      schodowe, strychy, piwnice, komórki, loggie, garaże,
    2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z
      administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych
      budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
      kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-
      remontowe,
    3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły
      gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci
      wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i
      telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np.
      drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z
      ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe
      funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe,
      ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci),
    4. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki
      mieszkalne (lub inne urządzenia zapewniające ich funkcjonowanie).
    Z kolei pojęcie „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” obejmuje zarządzanie i
    dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub
    związanych z zamieszkiwaniem, a zatem jego istota sprowadza się do działań służących
    prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie
    niepogorszonym. Związane z wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i
    pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody oraz sfinansowane z nich koszty
    stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one
    jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu art. 12 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1
    z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Należy przy tym zaznaczyć, iż istotny w
    kontekście zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód
    (cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia
    tego dochodu.
    Dochody zwolnione z podatku dochodowego mogą pochodzić wyłącznie z gospodarki
    zasobami mieszkaniowymi. Tym samym, ze zwolnienia nie będą korzystały dochody,
    osiągnięte z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną
    przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, z uwagi na brak spełnienia jednego z
    kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym wcześniej przepisie art. 17 ust. 1 pkt
    44 Ustawy o CIT.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy stwierdzić należy, iż inwestycja Wspólnoty w
    instalację fotowoltaiczną jest elementem gospodarki zasobami mieszkaniowymi, bowiem
    dotyczy korzystania ze składników zasobów mieszkaniowych wspólnoty, a jej wyłącznym
    celem jest produkcja energii elektrycznej na potrzeby wspólnoty mieszkaniowej w celu
    zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania. Wobec powyższego Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, iż Wspólnota podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 17
    ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, jako że instalacja fotowoltaiczna znajdująca się w zasobach
    Wspólnoty służy wyłącznie wspólnocie mieszkaniowej i przeznaczona jest na cele związane
    z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Powstanie dochodu z tego tytułu ma bowiem
    związek z dysponowaniem i zarządzaniem zasobami mieszkaniowymi wspólnoty jakimi są
    urządzenia energetyczne produkujące energię elektryczną, które są niezbędne dla
    prawidłowego korzystania z nieruchomości przez Wspólnotę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.