Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.78.2017.1.DR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-27
Teza: 1. Czy opłatę za studia można wliczyć w koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej? 2. Czy koszty dojazdu i noclegów poniesione w związku ze studiami można również wliczyć w koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: czesne; dojazdy; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; nocleg; rata; studia; wpisowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2017 r. (data wpływu 31 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 marca 2017 r. (data wpływu 20 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków poniesionych na studia podyplomowe do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia wydatków poniesionych na studia podyplomowe do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 marca 2017 r. (data wpływu 20 marca 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest lekarzem weterynarii i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach działalności prowadzi gabinet weterynaryjny i świadczy usługi weterynaryjne. Oprócz dochodu z działalności gospodarczej Wnioskodawca jest zatrudniony na umowę zlecenie jako Urzędowy Lekarz Weterynarii przez Inspekcję Weterynaryjną. Dochód z umowy zlecenia nie jest wliczany do dochodu z działalności gospodarczej. W chwili obecnej w związku z podziałem pracy działalność generuje stratę, a głównym źródłem utrzymania Wnioskodawcy jest umowa zlecenie.

W listopadzie 2016 r. Wnioskodawca rozpoczął studia podyplomowe “Zarządzanie bezpieczeństwem i jakością żywności”, w trakcie których otrzyma certyfikat auditora. Docelowo planuje on porzucić pracę dla Inspekcji Weterynaryjnej i rozszerzyć rodzaj świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez współpracę z prywatnymi jednostkami audytującymi i certyfikującymi. Do rozpoczęcia pracy auditora niezbędne są doświadczenie zdobyte w trakcie pracy dla Inspekcji Weterynaryjnej oraz wiedza i certyfikat zdobyty w trakcie studiów podyplomowych. Zmiana pracodawcy z organu administracji państwowej na prywatne firmy pozwoli zredukować przychód osiągany z umowy zlecenia jednocześnie zwiększając przychód z prowadzonej działalności.

W piśmie z dnia 7 marca 2017 r. (data wpływu 20 marca 2017 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca dodał, że datą rozpoczęcia działalności gospodarczej jest 1 grudnia 2015 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy opłatę za studia można wliczyć w koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej?
2.  Czy koszty dojazdu i noclegów poniesione w związku ze studiami można również wliczyć w koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy studia podyplomowe pozwolą w przyszłości znacząco zwiększyć przychód z działalności gospodarczej. Działania podjęte przez Wnioskodawcę w jego ocenie posiadają przymiot celowości, czego oczekiwanym następstwem może być przychód.

W opinii Wnioskodawcy zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłatę za studia oraz koszty dojazdu i noclegów można wliczyć w koszty uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Przez pojęcie „zachować” należy rozumieć „dochować coś w stanie niezmienionym, nienaruszonym, utrzymać”. Natomiast „zabezpieczyć” oznacza „uczynić bezpiecznym, niezagrożonym, dać ochronę”. Można więc przyjąć, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, które umożliwią dalsze funkcjonowanie źródła. Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Kwalifikując zatem wydatek w koszty podatkowe trzeba stwierdzić, że spełnia on dwa warunki:

*   wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów,
*   nie może to być wydatek wymieniony w zamkniętym katalogu negatywnym, wymienionym w przepisie art. 23 ustawy.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie studiów podyplomowych nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest również wykazanie związku przyczynowego między poniesionymi wydatkami, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

Dla stwierdzenia, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z podjęciem studiów podyplomowych, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, istotne jest ustalenie, czy:

*   wydatki związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,
*   wydatki służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc które co do zasady mają charakter osobisty.

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej, oraz zwiększyć możliwości pozyskiwania klientów.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest lekarzem weterynarii i od 1 grudnia 2015 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach działalności prowadzi gabinet weterynaryjny i świadczy usługi weterynaryjne. Oprócz dochodu z działalności gospodarczej Wnioskodawca jest zatrudniony na umowę zlecenie jako Urzędowy Lekarz Weterynarii przez Inspekcję Weterynaryjną. Dochód z umowy zlecenia nie jest wliczany do dochodu z działalności gospodarczej. W chwili obecnej w związku z podziałem pracy działalność generuje stratę, a głównym źródłem utrzymania Wnioskodawcy jest umowa zlecenie.

W listopadzie 2016 r. Wnioskodawca rozpoczął studia podyplomowe “Zarządzanie bezpieczeństwem i jakością żywności”, w trakcie których otrzyma certyfikat auditora. Docelowo planuje on porzucić pracę dla Inspekcji Weterynaryjnej i rozszerzyć rodzaj świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez współpracę z prywatnymi jednostkami audytującymi i certyfikującymi. Do rozpoczęcia pracy auditora niezbędne są doświadczenie zdobyte w trakcie pracy dla Inspekcji Weterynaryjnej oraz wiedza i certyfikat zdobyty w trakcie studiów podyplomowych. Zmiana pracodawcy z organu administracji państwowej na prywatne firmy pozwoli zredukować przychód osiągany z umowy zlecenia jednocześnie zwiększając przychód z prowadzonej działalności.

Mając na uwadze powyższe, a w szczególności – zawartą w opisie zdarzenia przyszłego – informację, że w związku ze zdobyciem wiedzy na studiach podyplomowych oraz uzyskaniem certyfikatu po ich ukończeniu, Wnioskodawca rozszerzy działalność gospodarczą o nowe rodzaje świadczonych usług, a zatem decyzja o podjęciu studiów spowodowana była potrzebami firmy – poszerzeniem jej zakresu oraz planowanym zwiększeniem przychodów uzyskiwanych z działalności – stwierdzić należy, że opisane we wniosku wydatki na studia (tj. opłata za studia, koszty dojazdu oraz noclegów) faktycznie poniesione po rozpoczęciu działalności gospodarczej mają związek z prowadzoną działalnością.

Wobec tego za spełnione należy uznać kryterium celowości, wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza, że wydatki te mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Jednocześnie podkreślić należy, że to na podatniku spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie istnienia takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Tutejszy organ zastrzega, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.