Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-856/13-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-01-07
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia produktów spożywczych
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; napoje; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2013 r. (data wpływu 30 października 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. (data wpływu 18 grudnia 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia produktów spożywczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia produktów spożywczych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. (data wpływu 18 grudnia 2013 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podmiot (Fundacja X) oprócz działalności statutowej prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT (jest czynnym podatnikiem VAT) związaną z produkcją filmową, scenografią. Produkuje filmy z udziałem aktorów, reżyserów i operatorów wykonujących swoje obowiązki na podstawie zarówno umów o pracę, jak i umów cywilnoprawnych. Wnioskodawca zamawia usługi cateringowe oraz zakupuje artykuły spożywcze, tj. batoniki, owoce, małe wafelki itp. Fundacja zapewnia również na planie filmowym napoje, takie jak: woda mineralna, napoje energetyzujące, które są zużywane na planie filmowym. Wnioskodawca od zakupów spożywczych służących jako rekwizyty w scenografii filmowej, zużytych na potrzeby scenografii oraz zużytych przez ekipę filmową na planie filmowym (konsumpcja przez ekipę filmową) w zakresie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT dokonuje odliczenia podatku VAT od tych artykułów zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W piśmie z dnia 16 grudnia 2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nabyte produkty spożywcze, objęte zakresem pytania zadanego w poz. 69 wniosku ORD-IN, wykorzystuje do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Przekazywanie przez Wnioskodawcę ekipie filmowej usług cateringowych, artykułów spożywczych oraz napojów, o których mowa we wniosku, ma charakter nieodpłatny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy podmiotowi zarejestrowanemu jako czynny podatnik VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od zakupu produktów spożywczych (w tym napoje, takie jak: woda mineralna, napoje energetyzujące), służących jako rekwizyty w scenografii filmowej oraz zużytych przez ekipę filmową na planie filmowym (konsumpcja przez ekipę filmową) w zakresie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach działań opisywanych w poz. 68 wniosku, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zatem, stosownie do cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wnioskodawca jako czynny podatnik VAT prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną związaną z produkcją filmową, scenografią. Prace na planie filmowym trwają niejednokrotnie długo, ze zmienną intensywnością i często w trudnych warunkach terenowych z uwagi na różnorodność obiektów zdjęciowych. Ze względu na brak możliwości przez członków ekipy filmowej zapewnienia sobie wyżywienia, Fundacja zamawia usługę cateringową lub zakupuje artykuły spożywcze, tj. batoniki, owoce, małe wafelki itp. Wnioskodawca zapewnia również na planie filmowym napoje, takie jak: woda mineralna, napoje energetyzujące. Zakupione artykuły spożywcze, jak również napoje gazowane typu Piccolo służą przede wszystkim jako rekwizyty na planie filmowym. Bardzo często scenariusz filmowy wymaga, aby te rekwizyty zostały zużyte, zniszczone w trakcie kręcenia filmu, np. zjedzenie owoców przez aktorów, rozbicie arbuza młotkiem itp. Pozostałe artykuły są skonsumowane przez aktorów, reżyserów, scenarzystów i obsługę techniczną. Aby zapewnić sprawny i niezakłócony sposób prowadzenia działalności, Fundacja zapewnia osobom wyżywienie dla ekipy, co pozwala na oszczędności środków finansowych i czasu pracy w trakcie dni zdjęciowych i kręcenia filmów.

Zainteresowany nadmienił, iż artykuły spożywcze nie są zużywane na cele osobiste pracowników. Samodzielne spożywanie posiłków przez ekipę filmową nie byłoby możliwe bez poświęcenia dodatkowego czasu koniecznego na zrobienie przerw w zdjęciach, tak aby możliwy był dojazd do miejsc, w których członkowie ekipy mogliby nabyć i spożyć posiłek (zwłaszcza w sytuacji, gdy plan filmowy, zdjęciowy jest znacznie oddalony od punktów gastronomicznych). Wiązałoby się to z kolei z dodatkowymi nakładami, które Fundacja musiałaby ponieść. Przestoje w produkcji powodowałyby konieczność ponoszenia dodatkowych kosztów wynajmu sprzętu do produkcji filmowej i telewizyjnej oraz kosztów zaangażowania obsługującego go personelu. Ponadto opuszczenie planu filmowego przez odpowiednio ucharakteryzowanych i ubranych aktorów wiązałoby się z każdorazową koniecznością ponownej charakteryzacji i przebierania się w odpowiednie stroje, co wymuszałoby dodatkowe nakłady pracy, a co za tym idzie również czasu. Wydłużenie czasu realizacji produkcji związane byłoby ze zwiększeniem kosztów angażu aktorów i pozostałych członków ekipy.

W świetle powyższego zużycie tych artykułów należy uznać za zużycie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, zatem nie stanowi zużycia na cele osobiste, ani przekazania czy też darowizny, które podlegałyby opodatkowaniu w trybie art. 7 ust. 2 cyt. ustawy.

Konkludując, im krótszy czas realizacji filmu (co sprzyja zapewnieniu wyżywienia przez Fundację), tym mniejsze nakłady podmiotu. Mając na uwadze, iż usługa cateringowa, rozumiana jako wydanie „na wynos” gotowych posiłków, jest sklasyfikowana w innym dziale niż usługa gastronomiczna, stąd art. 88 ust. 1 pkt 4 nie ma do niej zastosowania i Wnioskodawca może obniżyć podatek należny o podatek naliczony z tytułu zakupu tych usług, o ile są one wykorzystywane do czynności opodatkowanych zgodnie z art. 86 Ustawy o VAT.

Odliczenia podatku naliczonego w zakresie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT od faktury dokumentującej zakup usługi cateringowej oraz zakup artykułów spożywczych wykorzystywanych jako rekwizyty na planie filmowym, jak również jako konsumpcja dla ekipy filmowej na planie filmowym, Fundacja dokonuje na podstawie zasady ogólnej zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r. i uważa takie postępowanie za uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że usługa gastronomiczna polega na przygotowaniu i podaniu posiłku w miejscu, w którym jest on przyrządzany, tj. w restauracji, czy innym lokalu. Catering oznacza natomiast dostarczenie przygotowanych posiłków w miejsce wskazane przez zamawiającego, np. do siedziby podmiotu. Zatem, zgodnie z definicją catering to usługa polegająca na przygotowaniu i dostarczaniu na zamówienie gotowych potraw lub na organizacji przyjęć. W świetle powyższego uznać należy, iż catering stanowi usługę odrębną od gastronomicznej.

W powołanym przepisie art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, wyłączającym prawo do odliczenia podatku naliczonego, ustawodawca wymienił usługi noclegowe oraz gastronomiczne, tym samym nie zostało wykluczone prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu usług cateringowych.

Ponadto, stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Należy wskazać, że decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca oprócz działalności statutowej prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT (jest czynnym podatnikiem VAT) związaną z produkcją filmową, scenografią. Produkuje filmy z udziałem aktorów, reżyserów i operatorów wykonujących swoje obowiązki na podstawie zarówno umów o pracę, jak i umów cywilnoprawnych. Wnioskodawca zamawia usługi cateringowe oraz zakupuje artykuły spożywcze, tj. batoniki, owoce, małe wafelki itp. Fundacja zapewnia również na planie filmowym napoje, takie jak: woda mineralna, napoje energetyzujące, które są zużywane na planie filmowym. Przekazywanie przez Wnioskodawcę ekipie filmowej usług cateringowych, artykułów spożywczych oraz napojów ma charakter nieodpłatny. Wnioskodawca od zakupów spożywczych służących jako rekwizyty w scenografii filmowej, zużytych na potrzeby scenografii oraz zużytych przez ekipę filmową na planie filmowym (konsumpcja przez ekipę filmową) w zakresie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT dokonuje odliczenia podatku VAT od tych artykułów zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że nabyte produkty spożywcze, objęte zakresem pytania, wykorzystuje do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego są spełnione, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – nabyte produkty spożywcze wykorzystuje do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone na zakup przedmiotowych produktów spożywczych. Tym samym w przypadku, gdy w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, to Wnioskodawcy przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawcy, będącemu zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia produktów spożywczych (w tym napojów, takich jak: woda mineralna, napoje energetyzujące), służących jako rekwizyty w scenografii filmowej oraz zużytych przez ekipę filmową na planie filmowym (konsumpcja przez ekipę filmową), ponieważ ww. poniesione wydatki mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Przy czym prawo to przysługuje, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wskazać należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznacza się, że od 1 stycznia 2014 r. przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy otrzymał brzmienie: kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z kolei art. 88 ust. 4 ustawy brzmi następująco: obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.