Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-270/09-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-05
Teza: Czy sprzedając budynek użytkowy, w którym była prowadzona działalność gospodarcza, ale nie był on wpisany do ewidencji środków trwałych oraz nie były generowane koszty związane z utrzymaniem tego budynku Wnioskodawczyni będzie zobowiązana zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych? Czy Wnioskodawczyni będzie zobowiązana zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 10 ustawy updof, skoro sprzedaż budynku użytkowego nastąpiła po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego wybudowanie?
Słowa kluczowe: budynek-budynek użytkowy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przychód-przychód z działalności gospodarczej; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2009 r. (data wpływu 19 marca 2009 r.) uzupełnionym pismami z dnia 25 marca 2009 r. (data wpływu 27 marca 2009 r.) oraz z dnia 22 maja 2009 r. (data wpływu 25 maja 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia budynku użytkowego wykorzystywanego w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odpłatnego zbycia budynku użytkowego wykorzystywanego w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W marcu 2009 r. Wnioskodawczyni sprzedała budynek (murowany, dach drewniany o pow. 21 m²), którego była współwłaścicielem wraz z mężem na prawach wspólności ustawowej. Budynek ten został wybudowany ponad 20 lat temu, to jest w latach 1985/86. Od 1987 r. Zainteresowana prowadziła w nim działalność gospodarczą. Koszt budowy budynku nie był nigdy zaliczony do kosztów prowadzonej w nim działalności. Ponadto budynek ten nie był wpisany do ewidencji środków trwałych i w związku z tym Wnioskodawczyni nie odliczała amortyzacji, jak również kosztów jego utrzymania. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowana wskazuje, że w przedmiotowym budynku działalność gospodarczą wyrejestrowała w urzędzie gminy dnia 19 lutego 2009 r. Budynek ten został sprzedany dnia 03 marca 2009 r. tzn. w momencie sprzedaży nie była prowadzona w nim już działalność gospodarcza. Przedmiotowy budynek był budynkiem użytkowym, a nie mieszkalnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawczyni wraz z mężem będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku w związku z dokonaną sprzedażą?

Czy na podstawie art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstanie obowiązek zapłaty podatku, w związku z faktem iż sprzedaż budynku nastąpiła po upływie pięciu lat?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie ww. przepisów nie powinni oni płacić podatku dochodowego jako będący współwłaścicielami na prawach wspólności ustawowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest:

• odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Natomiast stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi,

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c (dotyczącego odpłatnego zbycia nieruchomości o charakterze mieszkalnym oraz praw związanych z takimi nieruchomościami). Przy określaniu wysokości przychodów przepisy art. 14 ust. 1 i art. 19 ww. ustawy stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 14 ww. ustawy nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust 2 pkt 1 cyt. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej. Z tego względu, sprzedaż każdego innego składnika, wykorzystywanego w działalności, nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.

W przypadku składników majątku wycofanych z działalności gospodarczej przychód z działalności gospodarczej nie powstaje, jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały one wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat.

Z przedstawione stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni sprzedała budynek użytkowy, w którym prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą. Koszt budowy budynku nie był nigdy zaliczony w koszty prowadzonej w nim pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponadto budynek ten nie był wpisany do ewidencji środków trwałych i w związku z tym Zainteresowana nie odliczała amortyzacji, jak również kosztów jego utrzymania. W przedmiotowym budynku działalność gospodarczą Wnioskodawczyni wyrejestrowała w urzędzie gminy dnia 19 lutego 2009 r., natomiast budynek ten został sprzedany dnia 03 marca 2009 r. tzn. w momencie sprzedaży nie była prowadzona w nim już działalność gospodarcza.

Wobec powyższego, zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku sprzedaży przedmiotowego budynku powstanie dla Wnioskodawczyni podlegający opodatkowaniu przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej pomimo, iż ww. składnik majątkowy nie został ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz koszty jego utrzymania nie były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Zainteresowaną działalności. Ponadto budynek ten został sprzedany w tym samym roku, w którym Wnioskodawczyni przestała wykorzystywać go w działalności gospodarczej, a więc w przedmiotowej sprawie nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy. Ponadto bez znaczenia pozostaje fakt, iż wybudowanie ww. budynku nastąpiło przeszło pięć lat temu, gdyż jest to budynek użytkowy, a nie mieszkalny, który był wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, w związku z tym nie znajdzie również zastosowania art. 10 ust. 3 ww. ustawy.

Ponadto, w związku z tym, iż wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego z nich tj. męża Zainteresowanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.