Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-63/09-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-16
Teza: stawka podatku VAT dla wynajmu lokalu mieszkalnego w którym jest zarejestrowana działalność gospodarcza
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; stawka; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta przedstawione we wniosku z dnia 14.01.2009r. (data wpływu 22.01.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.01.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Miasto jest właścicielem mienia komunalnego, są to lokale mieszkalne zajmowane przez mieszkańców miasta - osoby fizyczne. Lokatorzy płacą czynsz uzależniony od zajmowanej powierzchni. Na początku każdego miesiąca są wystawiane faktury VAT na najemców z tytułu czynszu. Część osób zajmujących ww. mieszkania prowadzi działalność gospodarczą. Na zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w pozycji „miejsce wykonywania działalności zakład główny - siedziba” jest podany adres zamieszkania, zaś w pozycji „określenie przedmiotu działalności gospodarczej (zgodnie z PKD)” są możliwe trzy sytuacje, z czego dwie budzą wątpliwości jak należy interpretować zaistniałe sytuacje a mianowicie:

*   są podane czynności, które ewidentnie wskazują, iż działalność nie będzie wykonywana w miejscu wskazanym w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej tylko na terenie całego kraju np. roboty ogólnobudowlane, zaś w lokalu, w którym została zarejestrowana działalność gospodarcza przechowywana jest tylko dokumentacja, ewentualnie jest prowadzona księgowość - lokal nie zmienił funkcji mieszkalnej,
*   są podawane czynności, które wskazują, iż są wykonywane w siedzibie, ale nie powodują również zmiany funkcji mieszkalnej, ponieważ są to np. usługi doradcze, które nie wymagają konkretnego miejsca, mogą być wykonywane przy tym samym biurku, czy komputerze, z którego korzysta reszta rodziny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką zastosować stawkę podatku VAT (zw. czy 22%) z tytułu wynajmu lokalu mieszkalnego w którym jest zarejestrowana działalność gospodarcza w sytuacji gdy:

*   lokator w zgłoszonej siedzibie wykonuje jedynie czynności związane z dokumentacją, księgowością, korespondencją, itp. (nie uległo zmianie przeznaczenie lokalu);
*   lokator w zgłoszonej siedzibie wykonuje faktycznie działalność gospodarczą ale również nie uległo zmianie przeznaczenie lokalu, ponieważ wykonywana działalność polega np. na świadczeniu usług doradczych?

Jeżeli powinna być zastosowana stawka podatku VAT 22 % to od kiedy się ją powinno stosować, czy od dnia wskazanego na zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej jako data rozpoczęcia działalności gospodarczej, czy od dnia kiedy Miasto jako właściciel otrzyma stosowną informację od osoby, która prowadzi działalność gospodarczą?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Miasto jako właściciel mienia komunalnego stoi na stanowisku, iż w przypadku lokali mieszkalnych, w których jest zarejestrowana działalność gospodarcza jednak faktycznie lokator nie wykonuje pod tym adresem czynności zarobkowych tylko podany adres służy do korespondencji, przechowywania dokumentów i ewentualnego prowadzenia własnej księgowości, a także w sytuacji, gdy lokator prowadzi pod wskazanym adresem działalność gospodarczą jednak są to czynności, które nie zmieniły funkcji mieszkalnej lokalu należy zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług jako wynajem o charakterze mieszkalnym, sklasyfikowany pod symbolem klasyfikacji PKWiU ex 70.20.11.

Opisane powyżej stanowisko powstało w oparciu o:

*   wyroku NSA we Wrocławiu SA/Wr 650/92,
*   interpretacji prawa podatkowego IIIRF 31100/1/02/07 (Prezydent Miasta Łodzi),
*   interpretacji prawa podatkowego KK/4472/05,

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Kwestię możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT do czynności wynajmu lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne rozstrzyga art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, iż zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 4 załącznika nr 4, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku wymienione zostały usługi o symbolu PKWiU ex 70.20.11 (gdzie „ex” oznacza, że zwolnienie dotyczy danej usługi z danego grupowania) – „Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”. Z cyt. wyżej przepisu wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlega wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wynajmuje lokale mieszkalne, w których najemcy zarejestrowali działalność gospodarczą (lokator nie wykonuje pod tym adresem czynności zarobkowych tylko podany adres służy do korespondencji, przechowywania dokumentów i ewentualnego prowadzenia własnej księgowości, lokator prowadzi pod wskazanym adresem działalność gospodarczą jednak są to czynności, które nie zmieniły funkcji mieszkalnej lokalu). Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy odnoszący zwolnienie do czynności wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy wyraźnie precyzuje w poz. 4, iż zwalnia się od podatku usługi wynajmu nieruchomości na cele wyłącznie mieszkaniowe. Zatem w przypadku gdy lokal nie będzie wynajmowany tylko i wyłącznie w celach mieszkaniowych usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Powyższe czynności będą opodatkowane według stawki podstawowej podatku VAT w wysokości 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług winna być stosowana od momentu zmiany przeznaczenia lokalu tj. od dnia gdy wynajmowany lokal mieszkalny nie będzie już wykorzystywany wyłącznie w celach mieszkaniowych lecz usługowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.