Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.255.2025.3.KU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem w związku z
kredytem frankowym.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
obowiązek-obowiązek podatkowy
ugody
unieważnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismami z 6 października 2025 r. oraz 8 października 2025 r.– w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 2 sierpnia 2006 r. wraz z mężem .....zawarła Pani z.....Bankiem umowę kredytu
    hipotecznego waloryzowanego kursem CHF (nr umowy: ....) Kwota kredytu wynosiła .....co
    stanowiło równowartość ....CHF. Po śmierci męża w dniu 23 września 2016 r., przejęła Pani
    spłatę kredytu hipotecznego. Kredyt hipoteczny, o którym mowa we wniosku, jest to
    kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na budowę domu o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.). W domu mieszka Pani obecnie z dziećmi. W związku ze sporem
    sądowym dotyczącym umowy kredytowej, planuje Pani zawrzeć ugodę z bankiem projekt
    ugody o numerze ....której celem będzie wzajemne rozliczenie roszczeń stron oraz
    definitywne zakończenie sporu sądowego.
    Na podstawie projektu ugody:
      wzajemne roszczenia stron zostaną potrącone (roszczenie klienta wobec banku: ....zł;
      roszczenie banku wobec klienta: ....zł),
      bank zobowiązuje się do zapłaty na Pani rzecz kwoty ...zł oraz kosztów zastępstwa
      procesowego w wysokości 10 800,00 zł,
      ugoda przewiduje rezygnację obu stron z dalszych roszczeń wynikających z umowy
      kredytowej,
      ugoda ma charakter polubownego zakończenia sporu i nie stanowi przysporzenia
      wynikającego z darowizny ani umorzenia zobowiązania.
    Całość rozliczeń wynika z nieważności (trwałej bezskuteczności) pierwotnej umowy
    kredytowej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 8
    października 2025 r.).
    6 października 2025 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    1) Czy przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej?
        Odpowiedź: Tak, kredyt hipoteczny został zaciągnięty na budowę domu
        jednorodzinnego znajdującego się w....
    2) Czy byli również inni kredytobiorcy opisanego przez Panią kredytu, czy kredyt został
      zaciągnięty wyłącznie przez Panią i Pani męża?
        Odpowiedź: Tak, kredyt został zaciągnięty wspólnie przez Panią i Pani męża . Po
        jego śmierci w 2016 r. przejęła Pani obowiązek dalszej spłaty kredytu jako
        współkredytobiorca i spadkobierca.
    3) Czy zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za
      spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
        Odpowiedź: Umowa kredytowa nie została załączona do wniosku, jednak zgodnie z
        polskim prawem bankowym, małżonkowie zaciągający kredyt wspólnie
        odpowiadają solidarnie.

    4) Czy celem inwestycji mieszkaniowej, o której mowa we wniosku, jest zaspokojenie
      potrzeb mieszkaniowych?
        Odpowiedź: Tak, celem inwestycji jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
        Obecnie Pani mieszka w tym domu z dziećmi.
    5) Czy jest Pani właścicielem/współwłaścicielem nieruchomości na budowę której został
      zaciągnięty ww. kredyt?
        Odpowiedź: Tak, jest Pani właścicielem nieruchomości, na którą został zaciągnięty
        kredyt.
    6) Czy całość środków uzyskanych w związku z kredytem mieszkaniowym została
      przeznaczona na cele mieszkaniowe, jeśli nie to prosimy wskazać na jaki cel zostały
      przeznaczone pozostałe środki pieniężne?
        Odpowiedź: Kredyt został zaciągnięty na budowę domu, zgodnie z opisem z art. 21
        ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Całość środków została przeznaczona na budowę domu
        mieszkalnego i nie była wykorzystywana na żadne inne cele.
    7) Czy nieruchomość, której dotyczył kredyt mieszkaniowy jest położona w Polsce lub
      innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
        Odpowiedź: Nieruchomość znajduje się w Polsce, w ....
    8) Czy bank, z którym zawarła Pani umowę kredytową dotyczącą kredytu
      mieszkaniowego był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi
      państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania
      kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
      podmiotów?
        Odpowiedź: Tak, .... podlega nadzorowi państwowego organu.
    9) Czy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości
      lub udziale w nieruchomości?
        Odpowiedź: Ugoda przewiduje, że bank wyda zgodę na wykreślenie hipoteki
        stanowiącej zabezpieczenie umowy.
    10) Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) kredyt hipoteczny został
      zabezpieczony hipoteką?
        Odpowiedź: Kredyt został zabezpieczony hipoteką na nieruchomości (działce), na
        której został wybudowany dom.
    11) Czy w przeszłości korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
      wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w
      rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592)
      lub rozporządzeniu Ministra Finansów zmieniającym rozporządzenie w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe z dnia 20
      grudnia 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1912), a jeżeli tak to czy kredyt ten dotyczył
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa we wniosku, czy innej inwestycji
      mieszkaniowej?
        Odpowiedź: Nie, w przeszłości nie korzystała Pani z takiego zaniechania poboru
        podatku.

    12) Czy koszty zastępstwa procesowego zostały poniesione przez Panią (powoda/stronę
      procesu) z własnych środków? Czy zaproponowana w ugodzie kwota nie będzie
      przewyższała faktycznie poniesionych przez Panią wydatków z ww. tytułów?
        Odpowiedź: Tak, koszty zastępstwa procesowego zostały poniesione przez Panią w
        związku z pozwaniem Pani przez bank w dniu 26 maja 2025 r. (Sąd Okręgowy w.....).
        Kwota 10 800,00 PLN, którą bank zobowiązuje się zwrócić w ramach ugody, nie
        przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do
        zasądzenia.
    13) Czy kwota pieniężna, o której mowa we wniosku ( ....zł) zostanie Pani wypłacona przez
      bank, a jeżeli tak, to kiedy?
        Odpowiedź: Tak, bank zobowiązuje się do zapłaty tej kwoty w terminie 30 dni od
        dnia zawarcia ugody.
    14) Czy kwota 152 808,65 zł, którą otrzyma Pani od banku jest zwrotem na Pani rzecz
      środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy kredytowej przekazała Pani na
      rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, czy jest to inna kwota – jaka
      (czego dotyczy)?
        Odpowiedź: Jest to zwrot środków, które wcześniej zostały przez Panią wpłacone na
        rzecz banku. W ugodzie strony dokonują potrącenia roszczenia kredytobiorcy
        (wynikającego z zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz opłat i prowizji) z
        roszczeniem banku o zwrot kapitału. Kwota 152 808,65 zł stanowi nadwyżkę po
        stronie kredytobiorcy, która pozostała po dokonaniu tego potrącenia.
    15) Czy kwota 152 808,65 zł, którą otrzyma Pani od banku stanowi przysporzenie ponad
      kwoty uiszczane przez Panią tytułem spłaty ww. kredytu hipotecznego czy też mieści
      się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu hipotecznego?
        Odpowiedź: Jest to zwrot nienależnych świadczeń, które nie stanowią
        przysporzenia. Kwota ta mieści się w łącznej kwocie wpłaconej przez Panią do
        banku w ramach spłaty kredytu.
    16) Czy w wyniku ugody nastąpiło przewalutowanie kredytu na PLN?
        Odpowiedź: W wyniku ugody kredyt nie został przewalutowany. Strony ustaliły
        wzajemne rozliczenie roszczeń. Roszczenia kredytobiorcy, pierwotnie wyrażone w
        CHF, zostały przeliczone na PLN według średniego kursu NBP z dnia 10 lipca 2025 r.
        w celu dokonania potrącenia z roszczeniem banku o zwrot kapitału wyrażonego w
        PLN.
    17) Dlaczego bank wypłaci kwotę .....zł – jakim tytułem ją wypłaci, z czego wynika ta
      wypłata, jaki ma charakter? W szczególności, czy będzie to:
    a) zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty rat kredytowo-
      odsetkowych, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych
      według kursów waluty przyjętych w ugodzie, zostały uznane za nadpłatę kredytu albo
    b) zwrot środków wpłaconych wcześniej do banku, które zostały w ugodzie uznane za
      nienależne bankowi z innych powodów (jakich?)?
        Odpowiedź: Wypłata wynika z chęci polubownego zakończenia sporu sądowego.
        Kwota ta jest rezultatem potrącenia roszczeń stron, w związku z trwałą
        bezskutecznością umowy kredytowej. Stanowi zwrot środków, które w wyniku
        rozliczenia okazały się nienależnie pobrane przez bank.
    18) Czy zwrot środków pieniężnych:
    a) to odszkodowanie ze strony banku (jeśli tak, za jakie szkody)?

    b) to wynagrodzenie za zaniechanie dochodzenia przez Panią roszczeń wobec banku na
      drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń?
    c) to zadośćuczynienie ze strony banku na Pani rzecz (jeśli tak, z tytułu jakich krzywd)?
    d) to świadczenie z tytułu kredytu mieszkaniowego związanym z powstaniem przychodu
      z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania?
        Odpowiedź:
    a) Nie, nie jest to odszkodowanie.
    b) Tak, wypłata jest częścią polubownego rozstrzygnięcia sporu, w ramach którego strony
      rezygnują z dalszych roszczeń.
    c) Nie, nie jest to zadośćuczynienie.
    d) Nie, nie jest to świadczenie z tytułu ujemnego oprocentowania.
    19) Czy ugoda z bankiem wyodrębnia tę kwotę (152 808,65 zł) jako odrębne świadczenie
      banku na Pani rzecz?
        Odpowiedź: Tak, ugoda w § 1 ust. 4 wyraźnie wskazuje, że „Bank zobowiązany jest
        do zapłaty na rzecz Klienta pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. ....
        PLN”.
    20) Na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki) została w ugodzie
      ustalona ww. kwota?
        Odpowiedź: Kwota ....zł jest różnicą pomiędzy roszczeniem Klienta ( ....PLN), które
        obejmuje zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe, opłaty i prowizje, a roszczeniem
        banku ( ....PLN) z tytułu wypłaconego kapitału.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem ugody z bankiem i otrzymaniem środków pieniężnych
    wskazanych w ugodzie, po Pani stronie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji – czy na banku ciąży
    obowiązek sporządzenia i przesłania informacji PIT-11?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w przedstawionej sytuacji nie powstaje przychód podlegający
    opodatkowaniu PIT, gdyż ugoda stanowi jedynie rozliczenie wzajemnych roszczeń
    wynikających z nieważności umowy kredytowej, a wypłacone kwoty są zwrotem
    nienależnych świadczeń (art. 410 § 2 Kodeksu cywilnego).
    Przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, powstaje wyłącznie w przypadku
    definitywnego przysporzenia majątkowego. W tym przypadku wypłata środków jest
    jedynie wyrównaniem nienależnych świadczeń.
    Kredyt hipoteczny, o którym mowa we wniosku, jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty
    na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS (nr
    653420, 654554, 654513, 654592). Zawarcie ugody i dokonane rozliczenia mają charakter
    restytucyjny, a nie dochodowy. W konsekwencji na banku nie ciąży obowiązek
    sporządzenia informacji PIT-11.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w świetle powyższych uzupełnień, Pani
    stanowisko pozostaje bez zmian. Wypłata przez bank kwoty ....zł oraz kosztów zastępstwa
    procesowego nie stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego, a jedynie rozliczenie
    wzajemnych roszczeń wynikających z nieważności (trwałej bezskuteczności) umowy
    kredytowej. W związku z tym, po Pani stronie nie powstaje przychód podlegający

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a na banku nie ciąży
    obowiązek sporządzenia i przesłania informacji PIT-11.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości

      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że zawarła Pani umowę kredytu
    hipotecznego waloryzowanego kursem CHF. W związku ze sporem sądowym dotyczącym
    umowy kredytowej, planuje Pani zawrzeć ugodę z bankiem, której celem będzie wzajemne
    rozliczenie roszczeń stron oraz definitywne zakończenie sporu sądowego. Na podstawie
    projektu ugody bank zobowiązuje się do zapłaty na Pani rzecz kwoty ....zł oraz kosztów
    zastępstwa procesowego w wysokości 10 800,00 zł. Kwota ....zł jest różnicą pomiędzy
    roszczeniem Klienta ( ....PLN), które obejmuje zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe,
    opłaty i prowizje, a roszczeniem banku ( ...PLN) z tytułu wypłaconego kapitału.
    Rozliczenie wzajemnych roszczeń i wypłata określonej kwoty
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy Kodeks
    cywilny. Zgodnie z tym przepisem:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony.
    Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły pieniężnych),
    prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w ten sposób do
    zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na skutek
    potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty
    Jak wynika z opisu sprawy, w ugodzie strony dokonują potrącenia roszczenia
    kredytobiorcy (wynikającego z zapłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz opłat i
    prowizji) z roszczeniem banku o zwrot kapitału. Kwota ....zł jest różnicą pomiędzy
    roszczeniem Klienta ( ...PLN), które obejmuje zapłacone raty kapitałowo-odsetkowe, opłaty
    i prowizje, a roszczeniem banku ( ...PLN) z tytułu wypłaconego kapitału. Kwota ....zł stanowi
    nadwyżkę po stronie kredytobiorcy, która pozostała po dokonaniu tego potrącenia. Jest to
    zwrot środków, które wcześniej zostały przez Panią wpłacone na rzecz banku.
    Wobec powyższego – skoro w wyniku potrącenia wzajemnych roszczeń bank oddaje Pani
    nadwyżkę należnych Pani pieniędzy – to taki zwrot nie spełnia celu przychodu jakim jest
    zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez
    zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania

    przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych
    środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata
    będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód
    w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc otrzyma Pani od banku zwrot środków pieniężnych, które wpłaciła Pani ponad
    wartość zobowiązania przysługującego bankowi, to taki zwrot nie będzie stanowił dla Pani
    przychodu.
    Tym samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu –
    jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem
    pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez
    ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy, jako otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona
    tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez
    powoda wydatków.

    Z wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody otrzyma Pani od banku zwrot kosztów
    zastępstwa procesowego. Kwota 10 800,00 PLN, którą bank zobowiązuje się zwrócić w
    ramach ugody, nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego
    możliwych do zasądzenia. Koszty zastępstwa procesowego zostały również poniesione
    przez Panią.
    W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach
      umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na podstawie art. 96 ww. ustawy:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Mając na uwadze powyższe, zwrot kosztów zastępstwa procesowego, w ramach ugody,
    którą zawrze Pani z bankiem, nie spowoduje powstania u Pani przychodu, w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwracana przez bank kwota nie
    będzie przewyższała poniesionych przez Panią wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji
    zwrot ten nie będzie stanowił po Pani stronie przysporzenia, wzrostu Pani majątku.
    Otrzymana kwota będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią
    wydatków.
    Reasumując otrzymane przez Panią środki pieniężne nie będą Pani przychodem w
    rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym
    do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji
    bank nie będzie zobowiązany do wystawienia dla Pani informacji PIT-11.

## Dodatkowe informacje

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.