Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.616.2024.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Skutki podatkowe korzystania przez obecnych i byłych pracowników z lokali mieszkalnych należących do Spółdzielni - świadczenie częściowo odpłatne.
Słowa kluczowe: najem-najem mieszkań; pracownik-były pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; przychód-przychód podlegający opodatkowaniu; przychód-przychód ze stosunku pracy; świadczenie-świadczenie odpłatne częściowo
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Informacje o przychodach z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zakłady pracy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 2a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 2a-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Są Państwo Spółdzielnią, i co roku wykazują w informacji PIT-11 w wierszu „E.10 Inne
    źródła” nieodpłatne świadczenia uzyskiwane przez pracowników oraz byłych pracowników
    z tytułu korzystania z mieszkań będących własnością Spółdzielni. Wskazywane w
    informacji PIT-11 kwoty stanowią różnicę pomiędzy wnoszonymi przez korzystających
    opłatami czynszowymi a czynszem odtworzeniowym, stanowiącym 3% wartości
    odtworzeniowej wyliczonej według wskaźnika ustalonego przez Wojewodę (...) w danym
    roku. Przy wyliczeniu wartości świadczenia wykazanego w PIT-11, opłaty czynszowe są
    pomniejszone o zaliczki na media oraz świadczenia publiczno-prawne.

    Wskazani podatnicy to pracownicy oraz byli pracownicy Spółdzielni, zatrudnieni na
    stanowisku gospodarza budynku, którzy po zakończeniu pracy w Spółdzielni nie zdali
    mieszkań lub w przypadku aktualnych pracowników, zajmują mieszkania, zaś wnoszone
    przez nich opłaty czynszowe stanowią kwoty poniżej 3% wartości odtworzeniowej.
    Mieszkania te stanowią majątek Spółdzielni. Są przeznaczone do korzystania na mocy
    umowy najmu, przy czym najemcy ponoszą z tego tytułu opłaty w wysokości opłat
    czynszowych, bez komercyjnego kosztu najmu, czyli znacząco niższe od cen rynkowych.
    Spółdzielnia traktuje to jako indywidualną korzyść dla pracowników oraz byłych
    pracowników. Różnicę między czynszem odtworzeniowym i czynszem płaconym przez
    pracowników oraz byłych pracowników Spółdzielnia wykazuje w PIT-11, przy czym od tej
    kwoty pracownicy oraz byli pracownicy powinni zapłacić podatek dochodowy od osób
    fizycznych.

## Pytanie

Czy Spółdzielnia ma obowiązek wystawienia informacji PIT-11 dla pracowników oraz
    byłych pracowników z tytułu świadczeń pozapłacowych stanowiących dodatkową korzyść
    w związku z wykazaniem różnicy między czynszem odtworzeniowym i czynszem płaconym
    przez pracowników oraz byłych pracowników tytułem zajmowanych mieszkań, od którego
    to świadczenia zobowiązani są do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem mają Państwo obowiązek wystawienia informacji PIT-11 dla byłych
    pracowników oraz obecnych pracowników z tytułu świadczeń pozapłacowych
    stanowiących dodatkową korzyść w związku z wykazaniem różnicy między czynszem
    odtworzeniowym i czynszem płaconym przez te osoby tytułem zajmowanych mieszkań, od
    którego to świadczenia zobowiązani są do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie zaliczenia
    świadczenia otrzymanego przez byłych pracowników do przychodów z innych źródeł oraz
    obowiązku wystawienia informacji PIT-11 i jest nieprawidłowe w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Natomiast stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym odrębnymi źródłami przychodów jest:
    · stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta ( pkt 1);
    · inne źródła (pkt 9).
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu
    wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego od pracodawcy świadczenia. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli
    świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy.
    Natomiast, na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii
    należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ww. ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile
    nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy
    przychodem z innych źródeł.

    W przypadku świadczeń nieodpłatnych lub świadczeń częściowo odpłatnych ich wartość
    należy ustalać zgodnie z regulacjami zawartymi w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 tejże ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Art. 11 ust. 2a ustawy stanowi, że:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    W myśl natomiast art. 11 ust. 2b ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji
    nieodpłatnych świadczeń, bądź świadczeń częściowo odpłatnych, o których mowa w art.
    11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Rozumienie tych pojęć zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.
    W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października
    2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w
    oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W
    uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko
    uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych,
    w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast świadczenie częściowo odpłatne to świadczenie, za które osoba korzystająca
    płaci tylko część wartości rynkowej, a reszta tej wartości jest pokrywana przez inny
    podmiot.

    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że za przychód pracownika z
    tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1
    ustawy, mogą być uznane takie świadczenia, które:
    · po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    · po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    · po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że „inne
    nieodpłatne świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że
    rzeczywiście spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej
    okoliczności zależy od tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez
    pracodawcę w pełni dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem
    ocenę pracownika, że świadczenie – z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej,
    rodzinnej – jest celowe i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku
    świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji,
    przyjęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.
    Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    – w ślad za uchwałami NSA – uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji,
    aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po
    stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może
    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z
    przyrostem majątku. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, iż w sytuacji, gdy
    nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem
    wykonania pracy – po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być
    objęta podatkiem dochodowym.
    Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.
    Zasadnicza część rozważań zawartych w powołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego
    dotyczy art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który definiuje
    pojęcie „przychodu”. Uznać zatem należy, że uwagi zawarte w ww. wyroku nie mają
    zastosowania wyłącznie w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy,
    ale mogą być pomocne również w przypadku przychodów uzyskiwanych z innych źródeł.
    Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy:

      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W myśl art. 39 ust. 1 ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Stosownie do art. 42a ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub
      zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację
      według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W przedstawionej przez Państwa sytuacji, pracownicy oraz byli pracownicy korzystają z
    mieszkań będących Państwa własnością. W informacjach PIT-11 wykazują Państwo kwoty
    stanowiące różnicę pomiędzy wnoszonymi przez korzystających opłatami czynszowymi a
    czynszem odtworzeniowym, stanowiącym 3% wartości odtworzeniowej wyliczonej według
    wskaźnika ustalonego przez Wojewodę (...) w danym roku. Przy wyliczeniu wartości
    świadczenia wykazanego w PIT-11, opłaty czynszowe są pomniejszone o zaliczki na media
    oraz świadczenia publiczno-prawne.
    Wskazani podatnicy to pracownicy oraz byli pracownicy Spółdzielni, zatrudnieni na
    stanowisku gospodarza budynku, którzy po zakończeniu pracy w Spółdzielni nie zdali
    mieszkań lub w przypadku aktualnych pracowników, zajmują mieszkania, zaś wnoszone
    przez nich opłaty czynszowe stanowią kwoty poniżej 3% wartości odtworzeniowej.
    Mieszkania te stanowią majątek Spółdzielni. Są przeznaczone do korzystania na mocy
    umowy najmu, przy czym najemcy ponoszą z tego tytułu opłaty w wysokości opłat
    czynszowych, bez komercyjnego kosztu najmu, czyli znacząco niższe od cen rynkowych.
    Spółdzielnia traktuje to jako indywidualną korzyść dla pracowników oraz byłych
    pracowników. Różnicę między czynszem odtworzeniowym i czynszem płaconym przez
    pracowników oraz byłych pracowników wykazują Państwo w PIT-11.
    Mając na uwadze wymienione powyżej cechy nieodpłatnego świadczenia i świadczenia
    częściowo odpłatnego jako elementu przychodu podlegającego opodatkowaniu

    podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że w sytuacji gdy obecni i byli
    pracownicy korzystają z Państwa mieszkań w zamian za opłaty czynszowe bez
    komercyjnego kosztu najmu, czyli znacząco niższe od cen rynkowych to osoby te uzyskują
    przychód z tytułu świadczenia częściowo odpłatnego.
    Gdyby bowiem nie możliwość korzystania z mieszkań w zamian za opłaty niższe od cen
    rynkowych, osoby te chcąc samodzielnie wynająć mieszkanie od innego podmiotu
    musiałyby ponieść koszty najmu według cen rynkowych. Niewątpliwie zatem w
    przedstawionej sytuacji Państwa pracownicy oraz byli pracownicy uzyskują korzyść w
    postaci zaoszczędzenia wydatku.
    Świadczenia te zostają spełnione za zgodą pracowników i byłych pracowników, bowiem
    wyrażając chęć zamieszkania w lokalu skorzystali oni ze świadczenia w pełni dobrowolnie.
    Ponadto przedmiotowa korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnej osobie.
    Mając na uwadze, że w przypadku pracowników świadczenie jest otrzymywane od
    obecnego pracodawcy i wynika z faktu wykonywania na Państwa rzecz pracy jako
    gospodarz budynku uznać należy, że wartość częściowo odpłatnego świadczenia należy
    zaliczyć do przychodów ze stosunku pracy.
    Natomiast w przypadku gdy osoby korzystające z mieszkania, nie są już Państwa
    pracownikami, to przychód z tytułu świadczenia częściowo odpłatnego należy zaliczyć do
    przychodów z innych źródeł.
    Wartość świadczeń powinni Państwo ustalać w oparciu o art. 11 ust. 2b w zw. z art. 11 ust.
    2a pkt 1-4 oraz art. 12 ust. 3 ustawy.
    Oznacza to, że wartość przychodu podlegającego opodatkowaniu należy określić jako
    różnicę wartości świadczenia ustalonego według zasad określonych w art. 11 ust. 2a, a
    odpłatnością ponoszoną przez pracownika lub byłego pracownika. W sytuacji gdy wartość
    opłat ponoszonych przez pracowników i byłych pracowników jest niższa niż wartość jaka
    byłaby ustalona w sytuacji zawarcia przez Państwa umowy najmu z osobą niebędącą
    pracownikiem lub byłym pracownikiem (tj. na zasadach rynkowych) to przychód należy
    ustalić jako różnicę tych kwot.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają bliżej sposobu
    ustalania równowartości przysługującego kosztu najmu. Stąd też przy ustalaniu wysokości
    przychodu należy odwoływać się do przeciętnej wysokości opłat stosowanych w danej
    miejscowości przy najmie lub dzierżawie nieruchomości tego samego rodzaju. W ramach
    interpretacji nie możemy więc potwierdzić czy w przedstawionej przez Państwa sytuacji
    właściwym odniesieniem do ustalenia wartości przychodu pracownika lub byłego
    pracownika jest kwota odpowiadająca 3% procentom wartości odtworzeniowej wyliczonej
    według wskaźnika ustalanego przez Wojewodę (...) w danym roku.
    W konsekwencji w odniesieniu do świadczeń uzyskiwanych przez obecnych pracowników
    ciążą na Państwu obowiązki płatnika wynikające z ww. art. 32 ust. 1 i art. 39 ust. 1 ustawy.
    Są zatem Państwo zobowiązani do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób
    fizycznych i uwzględnienia wartości częściowo odpłatnego świadczenia i pobranych z tego
    tytułu zaliczek w informacji o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych
    zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11.
    Natomiast w odniesieniu do świadczeń uzyskiwanych przez byłych pracowników, które
    należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł ciąży na Państwu jedynie obowiązek
    informacyjny, o którym mowa w art. 42a ust. 1 ustawy, tj. obowiązek sporządzenia
    informacji o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na
    podatek dochodowy PIT-11. Byli pracownicy są zobowiązani do samodzielnego zapłacenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z uzyskiwaniem świadczeń
    częściowo odpłatnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.