Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.498.2025.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działki
majątek-majątek prywatny
pełnomocnictwo
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 maja 2025 roku o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działki nr A.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:;
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym to osoby fizyczne będące w
    związku małżeńskim, pozostającym od początku małżeństwa we wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej.
    Zainteresowani to:
    1. rezydent podatkowy, nieprowadzący działalności gospodarczej i nie figurujący w
      rejestrze VAT jako czynny podatnik.
    2. rezydent podatkowy, prowadząca działalność gospodarczą w ramach jednoosobowej
      działalności gospodarczej w zakresie usług medycznych oraz sprzedaży aparatów
      słuchowych pod nr NIP: figurująca w rejestrze VAT jako czynny podatnik.
    Zainteresowanym przysługuje prawo własności do nieruchomości położonej składającej
    się z działki ewidencyjnej o nr A o łącznej pow. ha, dla której to nieruchomości Sąd
    Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer, obręb. Nieruchomość wskazana stanowiła i
    nadal stanowi grunt niezabudowany. Prawo własności realizowane jest w ramach
    wspólności ustawowej majątkowej małżonków.
    Zainteresowani prawo do nieruchomości nabyli na podstawie umowy darowizny z dnia 21
    /05/2021.

    Nieruchomość została darowana przez matkę na jej rzecz w całości, i kolejno w tożsamym
    akcie notarialnym Zainteresowana nr 2 dokonała darowizny na rzecz męża
    (Zainteresowanego nr 1) włączając tym samym niniejszą nieruchomość do majątku
    objętego ustawową wspólnością majątkową małżeńską.
    Nieruchomość ta była i jest nadal niezabudowana. Nie obowiązuje na niej Miejscowy Plan
    Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Gminy i Miasta. Położona jest na terenie
    oznaczonym symbolem MU strefa koncentracji osadnictwa. Nieruchomość nie jest objęta
    planem rewitalizacji.
    Zainteresowani przed przyjęciem darowizny uzyskali na część działki nr ewid. A warunki
    zabudowy budynku mieszkalnego wraz z budynkiem gospodarczo-garażowym (2018-YY-
    XX). Małżonkowie nabyli niniejszą nieruchomość w formie darowizny z zamiarem
    wybudowania tam domu. Na przestrzeni kilku lat jednakże sytuacja uległa zmianie. Nie
    uzyskano pozwolenia na budowę i nie rozpoczęto budowy. Lokalizacja nieruchomości
    okazała się dla Zainteresowanych niekomfortowa, głównie ze względu na rozwój regionu
    w różnych aspektach. Grunt obecnie leży bezpośrednio położony przy drodze szybkiego
    ruchu, związku z tym Zainteresowani nie chcą tu ostatecznie budować domu w celu
    realizacji celu mieszkaniowego. W następstwie 14.10.2022 r. Zainteresowani zakupili nową
    działkę o nr B położoną w o powierzchni ha. Z racji, iż ta działka była stosunkowo mała i
    kształtem ograniczająca inwestycje budowlane domu mieszkalnego planowany był też
    zakup działki sąsiadującej. Niestety nie doszło niniejszej transakcji. Budowa na tak małej
    działce i nieustawnej nie wchodziła w rachubę i nie było sensu jej trzymania w majątkach
    osobistych Zainteresowanych. Zainteresowani sprzedali ją niespełna rok po jej zakupie
    29.06.2023. Zainteresowani podjęli też decyzje o zakupie innej działki w i tam ostatecznie
    chcą ostatecznie realizować budowę wymarzonego domu.
    Co do działki A (będąca przedmiotem zapytania) zainteresowani otrzymali propozycję
    sprzedaży całej nieruchomości na rzecz spółki. W tym celu podpisano umowę
    przedwstępną sprzedaży pod warunkiem:
    - uzyskania przez kupującego warunków zabudowy wskazanej nieruchomości obiektami
      zgodnie z planami Kupującego w tym lokal handlowo-usługowy wraz z miejscami
      parkingowymi i kolejno pozwolenie na budowę oraz uzyskania przez Kupującego
      prawomocnej i ostatecznej wykonalnej decyzji w zakresie zlokalizowania zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość wg koncepcji Kupującego.
    Kupujący planuje prowadzić działalność gospodarczą na terenie zakupionej
    nieruchomości.
    Obecnie na terenie, którym zlokalizowana jest nieruchomość nie istnieje obowiązujący
    plan zagospodarowania przestrzennego. Położona jest na terenie oznaczonym symbolem
    MU strefa koncentracji osadnictwa. Nieruchomość nie jest objęta planem rewitalizacji.
    Nieruchomość nie jest objęta decyzją uproszczonym planem urządzenia lasu.
    Nieruchomość nie była w okresie 5 lat i nie jest aktualnie wykorzystywana na cele
    prowadzonej działalności gospodarczej, a przedmiot umowy nie stanowi
    przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części. Zainteresowani wraz z małżonką
    zamierzają sprzedać spółce prawo własności niezabudowanej działki nr A będącej
    przedmiotem wniosku.
    Zainteresowani w ramach przedwstępnej umowy oświadczyli, iż:
    - udzielają Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
      pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
      oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
      uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków
      oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
      związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
      technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz sieci kanalizacji deszczowej sieci

      kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
      wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji
      na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
      uzyskania oraz odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania
      umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa
      wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców.
    - oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością
      opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
      związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w zakresie
      wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
      udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy,
      celem przeprowadzenia badań gruntu.
    - oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i
      staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego
      zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy
      przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w
      przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym
      kosztem i staraniem usytuowane na działce gruntu urządzenia i przywróci teren do
      stanu pierwotnego.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do działki Zainteresowani nie ponosili jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Zainteresowani nie współpracują z biurem
      pośrednictwa nieruchomościami.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Zainteresowanych w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jak też nie była nigdy
      przedmiotem najmu czy dzierżawy.
    4. Decyzja o sprzedaży działki została podjęta związku z faktem, iż niniejsza
      nieruchomość obecnie leży przy ruchliwej drodze, związku z tym jest za głośna i
      budując tam dom, o którym marzyli nie będą móc odpoczywać zgodnie z własnymi
      potrzebami. Od czasu uzyskania pozwolenia na budowę minęło sporo czasu, i od tego
      momentu znacznie zmieniła się organizacja ruchu w tamtejszym terenie.
    5. Małżonkowie, zakupili już nową działkę, gdzie docelowo chcą realizować plan budowy
      własnego domu.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki nr A o pow. ha opisanej we wniosku będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych, planowana sprzedaż nieruchomości nie podlega podatkowi
    od towarów i usług, nie mieści się bowiem w zakresie objętym definicją działalności
    gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (dalej zwana również jako: ustawa VAT).
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT: opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie
    się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Pojęcie sprzedaży zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym: ilekroć w
    dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcie „podatnika” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT podatnikami podatku od towarów i usług są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Oceniając, czy określoną osobę fizyczną, która dokonuje sprzedaży gruntu, należy uznać
    za podatnika podatku od towarów i usług, należy wziąć pod uwagę wskazówki zawarte w
    wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r., w
    sprawach połączonych J. S. przeciwko M.F. (C-180/10) oraz E.K. i H.J. przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej (wyrok NSA z 27 kwietnia 2022 r., I FSK 1589/18, lex nr
    3422034).
    W orzeczeniu tym Trybunał uznał, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej, również sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
    sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobiste. W świetle powyższego
    orzeczenia decydującego charakteru nie ma też długość okresu, w jakim te transakcje
    następowały ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie te elementy mogą
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym. Zdaniem Trybunału inaczej
    jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, czy handlowców. Mogłyby one polegać na przykład na uzbrojeniu terenu
    albo na czynnościach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym, wobec czego w takiej sytuacji dostawy terenu
    budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności, jak zostało jednak wskazane w stanie faktycznym Zainteresowani:

      nie dokonali przekształcenia działek rolnych w działki budowlane,
      nie dokonali podziału gruntów, lecz nabyli prawo własności do każdego z nich
      osobna na potrzeby własne,
      nie podjęli współpracy z pośrednikiem/agentem specjalizującym się obrotem
      nieruchomościami,
      czynności, które były wykonywane względem nieruchomości objętych niniejszym
      wnioskiem podejmowane były wyłącznie incydentalnie i wyłącznie na własne
      potrzeby mieszkaniowe.
    Jak wskazuje się w orzecznictwie - przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki
    gruntowe działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej
    osoby, w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    pojedynczych z tych okoliczności.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność
    w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej
    aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zainteresowani podkreślają raz jeszcze, że czynności podejmowane przez
    Zainteresowanych względem nieruchomości miały miejsce bezpośrednio przed nabyciem
    w formie darowizny tj. ponad 5 lat temu, kiedy to Zainteresowani nawet nie zakładali, że
    będą zmuszeni do podjęcia odmiennej decyzji zmiany lokalizacji budowanego domu
    rodzinnego. Nieruchomość ta nie została w żaden sposób doinwestowana. Nabycie innej
    nieruchomości i kolejno jej sprzedaż również była przedmiotem w ramach decyzji
    dysponowania majątkiem prywatnym. Całość uzyskanych środków finansowych została
    przeznaczona dalej na cele mieszkaniowe (zakup gruntu pod budowę domu).

    Jak przyjmuje się w literaturze, zasadne jest wykluczenie osób fizycznych z grona
    podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny
    towarów stanowiących cześć majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań, w ocenie Zainteresowanych planowana sprzedaż
    nieruchomości nie podlega podatkowi od towarów i usług - bowiem dokonuje jako osoba
    fizyczna jednorazowych i okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata. Zdaniem Zainteresowanych, sprzedaż nieruchomości nie stanowi
    również działalności zorganizowanej. Sprzedaż nieruchomości uznać należy, zdaniem
    Zainteresowanych, za wyzbywanie się majątku osobistego.
    Kierunek interpretacyjny potwierdzają m.in najnowsze interpretacje:
      z dnia 15/10/2024 nr 0114-KDIP1-1.4012.552.2024.3.AKA
      z dnia 7/10/2024 nr 0112-KDIL1-2.4012.385.2024.2.AS.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, iż w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, sprzedaż przez
    Zainteresowanych nieruchomości nie będzie stanowiła działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). W tej sprawie nie występuje ciąg zdarzeń,
    które przesądzają, że sprzedaż udziałów w działkach będzie wypełniała przesłanki
    działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających
    uznać, że sprzedając nieruchomość nr A przez Zainteresowanych wystąpią w charakterze
    podatnika (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy). Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzenie jedynie dostawy
    towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za
    występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem sprzedaż nieruchomości A należy uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W związku z tą sprzedażą, Zainteresowani skorzystają z
    przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy nie mają
    zastosowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Państwa wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działki nr A.
    Aby odpowiedzieć na Państwa pytanie, należy ustalić czy w celu dokonania sprzedaży
    działki nr A podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania o takim właśnie charakterze
    skutkowałyby koniecznością uznania Państwa za podmioty prowadzące działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v.HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowanym przysługuje prawo własności do
    nieruchomości tj. działki ewidencyjnej o nr A. Prawo własności realizowane jest w ramach
    wspólności ustawowej majątkowej małżonków. Zainteresowani otrzymali propozycję
    sprzedaży całej nieruchomości na rzecz spółki. Kupujący planuje prowadzić działalność
    gospodarczą na terenie zakupionej nieruchomości. Podpisano umowę przedwstępną
    sprzedaży pod warunkiem uzyskania przez kupującego warunków zabudowy wskazanej
    nieruchomości obiektami zgodnie z planami Kupującego w tym lokalu handlowo-
    usługowego wraz z miejscami parkingowymi i kolejno pozwolenia na budowę oraz

    uzyskania przez Kupującego prawnomocnej i ostatecznej wykonalnej decyzji w zakresie
    zlokalizowania zjazdu na przedmiotową nieruchomość wg koncepcji Kupującego.
    Zainteresowani w ramach przedwstępnej umowy oświadczyli, iż:
      udzielają Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
      pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
      oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
      uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków
      oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
      związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
      technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz sieci kanalizacji deszczowej sieci
      kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
      wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji
      na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
      uzyskania oraz odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania
      umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa
      wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców.
      oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością
      opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
      związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w zakresie
      wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
      udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy,
      celem przeprowadzenia badań gruntu.
      oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem
      i staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego
      zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy
      przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w
      przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie
      własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce gruntu urządzenia i przywróci
      teren do stanu pierwotnego.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy
    wskazać, że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedających w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie
    pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiającego podjęcie czynności mających
    na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest
    staraniem sprzedawcy, aby przedmiot dostawy uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców.
    W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w stosunku do działki
    Zainteresowani nie ponosili jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. Można więc
    stwierdzić, że nie podejmowali Państwo działań mających na celu zwiększenie
    atrakcyjności działki dla ewentualnych przyszłych Kupujących. Z kolei pełnomocnictwo

    udzielone kupującej spółce miało na celu uzyskanie przez nią niezbędnych pozwoleń i
    decyzji dla realizacji inwestycji, a nie poprawę walorów nieruchomości dla potencjalnych
    nabywców.
    Z powyższego wynika, że podjęte przez Kupującą Spółkę działania nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności działki, lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie
    powoduje, że zostaną Państwo z tego powodu uznani za podatników prowadzących
    działalność gospodarczą.
    W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo również, że nieruchomość nigdy nie była
    wykorzystywana przez Zainteresowanych w działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy jak też nie była nigdy przedmiotem najmu czy dzierżawy. W stosunku do
    ww. nieruchomości Zainteresowani nie współpracują z biurem pośrednictwa
    nieruchomościami.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki nr A nie wystąpi ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałyby, że sprzedaż
    przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działki nr A będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa
    cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży działki, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o których
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży niezabudowanej działki nr A będą Państwo
    korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż działki nr A nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem przedstawione przez Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być -
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

    Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa,
    składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego albo
    zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.