Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-1034/12/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-20
Teza: Czy słusznym jest płacenie zaliczki od emerytury austriackiej w sytuacji, gdy Wnioskodawca płaci już podatek od polskiej emerytury?
Słowa kluczowe: Austria; emerytura; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; opodatkowanie; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 21 listopada 2012 r.), uzupełnionym w dniu 29 stycznia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Austrii - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Austrii.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. znak: IBPB II/1/415-1034/12/HK wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 29 stycznia 2012 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wskazał, iż zagadnienie będące przedmiotem wniosku dotyczy podatku od emerytury polskiej i zagranicznej.

Wnioskodawca od grudnia 2011 r. otrzymuje emeryturę z Austrii oraz emeryturę polską. Urząd Skarbowy nakazał mu wpłacać miesięczną zaliczkę od dochodu austriackiego, tj. 18% miesięcznie.

W treści wniosku Wnioskodawca dokonał obliczenia kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych stosując metodę wyłączenia z progresją i wskazując, jaka – w jego ocenie – winna być wysokość tego podatku.

Wnioskodawca zaznaczył, że z polskiej emerytury Zakład Ubezpieczeń Społecznych potrąca zaliczkę na podatek i wskazał na sumę zaliczek z emerytury polskiej i austriackiej, która – zdaniem Wnioskodawcy – jest zbyt wysoka.

W treści uzupełnienia wniosku z dnia 28 stycznia 2013 r. (wpływ do tut. Biura – 29 stycznia 2013 r.) doprecyzowano zaistniały stan faktyczny informując, że Wnioskodawca jest obywatelem polskim ze stałym zameldowaniem w Polsce.

Obecnie pobiera emeryturę polską i austriacką. Emerytura austriacka wyliczana jest proporcjonalnie według przepracowanych lat, tj. 520 miesięcy całkowitej pracy i ustalona jest według proporcji 354 miesiące pracy w Polsce i 166 miesięcy pracy w Austrii. Wnioskodawca pobiera austriacką emeryturę z państwowego urzędu (Pensionsversicherungsanstalt), który jest odpowiednikiem polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Emerytura została wypracowana w warunkach szkodliwych i uciążliwych (schwerarbeitspension).

Wnioskodawca otrzymuje emeryturę austriacką za pośrednictwem banku mającego siedzibę w Polsce. Bank nie pobiera zaliczki – Wnioskodawca wpłaca ją osobiście do Urzędu Skarbowego.

W związku z powyższym w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytanie:

Czy słusznym jest płacenie zaliczki od emerytury zagranicznej w sytuacji, gdy Wnioskodawca płaci już podatek od polskiej emerytury?

Zdaniem Wnioskodawcy, w jego przypadku rozliczenie podatku winno nastąpić poprzez zastosowanie metody wyłączenia z progresją polegającej na tym, że dochód osiągnięty za granicą wyłącza się z podstawy opodatkowania. Jedynie w celu ustalenia wysokości podatku od dochodu osiągniętego w Polsce stosuje się stawkę podatku właściwą dla całego dochodu rocznego, łącznie z dochodem zagranicznym.

W ocenie Wnioskodawcy, z przepisów dotyczących unikania podwójnego opodatkowania wynika, że emerytura zagraniczna jest brana pod uwagę tylko do łącznego wyliczenia (razem z emeryturą polską) stopy procentowej. Skoro łączna emerytura Wnioskodawcy nie przekracza pierwszego progu podatkowego (18% podatku), to – jego zdaniem – podatek powinien być potrącany tylko od emerytury polskiej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm., t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 4a powołanej wyżej ustawy, przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będąc obywatelem polskim ze stałym zameldowaniem w Polsce, od grudnia 2011 r. otrzymuje emeryturę z Austrii oraz emeryturę polską.

Wobec powyższego w sprawie zastosowanie ma umowa z dnia 13 stycznia 2004 r. zawarta między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 224, poz. 1921), zmieniona w dniu 04 lutego 2008 r. protokołem zawartym między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii o zmianie umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. Nr 222, poz. 1450).

Nadmienić należy, iż zmiana ww. umowy, dokonana protokołem z dnia 04 lutego 2008 r. dotyczyła art. 24 ust. 1 umowy traktującym o metodach unikania podwójnego opodatkowania, które mają zastosowanie wówczas, gdy zgodnie z postanowieniami umowy dany dochód podlega opodatkowaniu w jednym i drugim kraju. Przed ww. nowelizacją w Polsce, zgodnie z postanowieniami umowy, stosowana była tzw. metoda proporcjonalnego odliczenia, natomiast po nowelizacji umowy – zastosowanie ma tzw. metoda wyłączenia z progresją.

Do dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę zastosowanie mają postanowienia umowy dotyczące emerytur.

Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 ww. umowy, z uwzględnieniem jej nowelizacji dokonanej w 2008 r., emerytury i podobne płatności lub renty otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) z drugiego Umawiającego się Państwa (z Austrii) podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie (w Polsce).

Stosownie natomiast do uregulowań art. 19 ust. 2 lit. a) cyt. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jakakolwiek emerytura wypłacana przez lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jednostki terytorialnej albo organu lokalnego podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba jest obywatelem tego Państwa i posiada w nim miejsce zamieszkania – art. 19 ust. 2 lit. b) ww. umowy.

Z treści wniosku nie wynika, iżby przedmiotowa emerytura była wypłacana z funduszy, o których mowa w art. 19 umowy; Wnioskodawca wskazał, iż pobiera austriacką emeryturę z państwowego urzędu (Pensionsversicherungsanstalt), który jest odpowiednikiem polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a zatem rozstrzygnięcia co do miejsca kraju opodatkowania tejże emerytury należy dokonać na podstawie treści art. 18 ust. 1 umowy.

Biorąc zatem pod uwagę regulacje zawarte w przedmiotowej umowie – w szczególności jej uregulowania zawarte w art. 18 ust. 1 – stwierdzić należy, że jako osoba zamieszkała w Polsce i uzyskująca emeryturę z Austrii Wnioskodawca podlega z tytułu otrzymywanej emerytury opodatkowaniu wyłącznie w kraju rezydencji, tj. w Polsce.

To oznacza, że emerytura ta – zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania - nie podlega opodatkowaniu w Austrii; podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Tym samym wskazane w art. 24 ust. 1 umowy metody unikania podwójnego opodatkowania nie będą miały zastosowania; wskazany dochód podlega bowiem opodatkowaniu tylko w jednym kraju – w Polsce.

Mając na uwadze powyżej przywołane przepisy otrzymywana przez Wnioskodawcę emerytura podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodu jest m.in. emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwot emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

W sytuacji, gdy osoba mieszkająca w Polsce otrzymuje emeryturę z Austrii, a prawo do jej opodatkowania ma wyłącznie strona polska – co zostało wyżej wykazane na podstawie postanowień znowelizowanej w 2008 r. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – to na polskim banku jako płatniku ciąży obowiązek poboru zaliczek na podatek, wynikający z art. 35 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on, że do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są zobowiązane osoby prawne i jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłaconych przez nie emerytur i rent.

Reasumując, z uwagi na opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, w szczególności art. 18 umowy polsko-austriackiej i art. 9 oraz art. 10 ust. 1 i art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że emerytura wypłacana w Austrii osobie zamieszkałej w Polsce podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, co ma miejsce w przedstawionym stanie faktycznym. Zatem w przedstawionej sytuacji – wbrew opinii Wnioskodawcy - słusznym jest płacenie zaliczki na podatek dochodowy od emerytury austriackiej.

Przy czym wskazać należy, iż to bank, za pośrednictwem którego ww. emerytura jest wypłacana winien te zaliczki pobierać, wykonując - na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – swe obowiązki jako płatnik.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączono dokumenty. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osądzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż powołana interpretacja dotyczy opodatkowania emerytury otrzymywanej z Niemiec a nie z Austrii, tak jak w przypadku Wnioskodawcy; postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę z ww. krajami w zakresie opodatkowania emerytur nie są takie same, co oznacza, że skutki podatkowe dla osób uzyskujących emerytury z ww. państw też nie są takie same.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.