Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.300.2025.1.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: darowizna
lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych przez siebie dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych - dalej jako ustawa o PDOF – t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.
    2647 z późn. zm.).
    Od 27 lipca 1991 r. do dnia śmierci męża, tj. 20 stycznia 2023 r. była Pani w związku
    małżeńskim, w którym panowała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. W czasie
    trwania małżeństwa nie były zawierane odrębne umowy majątkowe małżeńskie oraz nie
    dokonywano podziału majątku małżonków. Nie prowadzi Pani oraz nie prowadziła
    wcześniej pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Na podstawie aktu notarialnego Rep. (...) z dnia (...) przedstawiciele Gminy Miejskiej (...)
    ustanowili odrębną własność lokalu nr (...) w budynku przy ul. (...), a następnie sprzedali w
    trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami ww. lokal mieszkalny składający się z
                                                    2dwóch pokoi, kuchni, przedpokoju, spiżarni, wc i łazienki, o łącznej powierzchni 75,20 m
    oraz na współwłasność części wspólne domu, z którego lokal został wydzielony w
    częściach (116/1000) oraz oddali w użytkowanie wieczyste na 99 lat (do 16 października
                                      22097 r.) 116/1000 części działki Nr (...) obręb (...), o pow. 263 m, położonej w (...).
    W przedmiotowym akcie notarialnym jako kupujący (osoba na pierwszej stronie aktu
    notarialnego) wskazany został jedynie mąż, jednak z dalszego zapisu w akcie notarialnym
    wynika, że (...) (mąż) nabył przedmiotowy lokal wraz ze wskazanymi prawami z majątku
    dorobkowego wraz z żoną (...) na zasadzie wspólności ustawowej. W tym zakresie widnieje
    odpowiedni zapis w akcie notarialnym.
    Cena określona w umowie sprzedaży wynosiła 8 573 zł i uwzględniała bonifikatę ustaloną
    przez gminę.
    W dniu (...) aktem notarialnym Rep. (...), mąż (...) darował na Pani rzecz (do majątku
    osobistego (...)) ww. lokal mieszkalny wraz ze związanym udziałem niewydzielonych części
    w nieruchomości wspólnej oraz prawem własności działki związanej z lokalem
    mieszkalnym. Wartość darowizny wskazana przez strony w umowie została określona na
    200 000 zł.
    W dniu (...) aktem notarialnym Rep. (...) dokonała Pani sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego
    wraz ze związanym z nim udziałem w niewydzielonych częściach nieruchomości wspólnej
    oraz prawem własności działki gruntu za cenę 300 000 zł.

## Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą w dniu 19 stycznia 2024 r. ww. lokalu mieszkalnego (wraz ze
    związanymi z nim prawami) będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF, tj. czy w sytuacji przedstawionej w stanie
    faktycznym okres 5 lat liczony powinien być od daty nabycia nieruchomości do majątku
    wspólnego wraz z mężem w 1998 r., czy też od daty dokonania przez męża darowizny)?
    Jeśli dokonana przez Panią sprzedaż nieruchomości (lokalu) podlega opodatkowaniu, to
    jaką datę nabycia oraz jaką podstawę opodatkowania (dochód) należy przyjąć do
    rozliczenia odpłatnego zbycia nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie w ramach odpłatnego zbycia nieruchomości nie będzie Pani zobowiązana
    do zapłaty podatku dochodowego, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6
    ustawy o PDOF, zaś okres 5 lat liczony winien być w odniesieniu do całej nieruchomości

    (lokalu mieszkalnego wraz ze związanymi z nim prawami) od daty nabycia nieruchomości
    wraz z mężem do majątku wspólnego w 1998 r.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o PDOF, źródłami przychodów jest m.in.
    odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa
    do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania
    gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
    zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat od ich nabycia rodzi obowiązek podatkowy w
    postaci zapłaty podatku dochodowego. Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww.
    praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o PDOF. Tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości po
    upływie tego terminu nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 10 ust. 6 ustawy o PDOF stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu
    wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub
    wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub
    nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) ustawy o PDOF, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania ma
    moment i sposób ich nabycia.
    W przedmiotowej sprawie nabycie lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego
    małżonków nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży (akt notarialny dokumentujący
    nabycie nieruchomości z 16 października 1998 r.).
    W przedmiotowym akcie notarialnym, jako strona umowy wskazywany był jedynie mąż,
    jednak w trakcie zawierania umowy panowała między Państwem ustawowa wspólność
    majątkowa małżeńska. Z zapisu wskazanego w akcie wynika, że mąż nabył przedmiotowy
    lokal oraz związane z nim prawa z majątku dorobkowego wraz z Panią na zasadzie
    wspólności ustawowej. W czasie trwania małżeństwa nie były zawierane odrębne umowy
    majątkowe małżeńskie oraz nie dokonywano podziału majątku.
    W tym miejscu warto zauważyć, że z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Oznacza to, że każdy przedmiot należący do majątku
    wspólnego staje się równocześnie własnością męża, jak i żony.
    Dodatkowo należy zauważyć, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków
    pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej nie ma możliwości określenia tego, w
    jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o PDOF, bowiem małżonkowie nabywają coś wspólnie, a nie w częściach
    (udziałach). Istotą majątku wspólnego jest bowiem brak wyodrębnienia części (udziału)
    małżonków w poszczególnych składnikach majątku, ponieważ nabywane są one za środki
    wspólne. Skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które
    małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że
    małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie (każdy z nich) w całości to tą datę należy
    przyjąć jako datę nabycia nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
    ustawy o PDOF.

    Takie stanowisko potwierdzają również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych, przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    dnia 22 stycznia 2025 r. Nr 0112-KDSL1-2.4011.642.2024.2.PSZ wskazuje, że „(...) datą
    nabycia przez Pana nieruchomości gruntowej (...), jest data nabycia ww. nieruchomości do
    majątku wspólnego Pani oraz Pani męża, tj. rok 2015, a nie data nabycia przez Panią
    udziału w przedmiotowej nieruchomości w 2021 r. (nabycia udziału w formie darowizny
    od męża)”. Podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 20
    stycznia 2022 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.1019.2021.1.AK, wskazał, że „(...) datą nabycia przez
    Panią ww. lokalu mieszkalnego jest data nabycia tego lokalu do majątku wspólnego (...)”
    jednocześnie podkreśla, że „(...) nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od daty ustania
    ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej”, która to ustała zgodnie z przedstawionym
    stanem faktycznym w związku z dokonaniem darowizny nieruchomości do majątku
    osobistego małżonka. „Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników
    majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z
    nich jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia
    w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PDOF (...) - tak stwierdził Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji Nr 0112-KDWL.4011.16.2020.1.DK z dnia 1 lipca 2020
    r.
    Podsumowując, sprzedaż nieruchomości (lokalu mieszkalnego wraz ze związanymi z nim
    prawami) w dniu 19 stycznia 2024 r. nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o PDOF, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem nabycie
    nieruchomości nastąpiło w ramach wspólności małżeńskiej majątkowej w 1998 r., a
    dokonana w późniejszym czasie darowizna nie miała wpływu na powstanie zobowiązania
    podatkowego przy sprzedaży nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw majątkowych
    wskazanych w lit. a)-c) ww. przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku

    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu
    działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości oraz praw określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Dla rozstrzygnięcia omawianej sprawy istotne jest również ustalenie, czy przekazanie
    lokalu mieszkalnego z majątku wspólnego małżeńskiego do Pani majątku osobistego,
    stanowi jego nabycie w rozumieniu ww. przepisu.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy konieczne jest także
    powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
      przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
      przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca
      lub darczyńca inaczej postanowił.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ponadto majątkowa wspólność małżeńska jest współwłasnością łączną (art. 196 § 1
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), a
    ten typ współwłasności charakteryzuje się tym, że jest to współwłasność bezudziałowa,
    żaden z małżonków, w czasie jej trwania, nie może rozporządzać swymi prawami do
    majątku wspólnego, jest wspólnością masy majątkowej odpowiadającej pojęciu mienia
    (art. 44 Kodeksu cywilnego). Wspólność ta obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich
    jak własność i inne prawa rzeczowe, czy wierzytelności. Nadto współwłasność łączna, w
    tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej
    określić ilości udziałów każdego współwłaściciela. Obu właścicielom przysługuje pełne
    prawo do całej masy majątkowej w niej zawartej.
    W tym miejscu warto wskazać na uchwałę NSA z 15 maja 2017 r. sygn. akt II FPS 2/17
    (publ. CBOSA), w której uznano, że:
      Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest
      moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to,
      że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu
      bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości. (...)
      Wspólność małżeńska (łączna) to bowiem wspólność bezudziałowa, a w czasie jej
      trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku
      wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, to znaczy
      obejmuje cały zbiór praw majątkowych takich jak własność i inne prawa rzeczowe
      czy wierzytelności.

      (...) w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w
      majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 K.r.o. nie ma możliwości
      określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa
      w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
      udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
      działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej.
    Należy także zauważyć, że w czasie trwania ustawowej wspólności majątkowej
    dopuszczalne jest rozporządzenie przez małżonka przedmiotem wchodzącym w skład
    majątku wspólnego na rzecz majątku odrębnego (osobistego) drugiego małżonka, na co
    zwrócił uwagę WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 734
    /15: „Stosownie do stanowiska wynikającego z ww. uchwały 7 sędziów SN z dnia
    10.04.1991 r., III CZP 76/90, należało stwierdzić zatem, że czynność rozporządzenia
    przedmiotem majątkowym wchodzącym w skład majątku wspólnego na rzecz majątku
    odrębnego (osobistego) - tutaj, nieruchomością w drodze umowy darowizny w formie
    aktu notarialnego - nie stanowi umowy majątkowej małżeńskiej w rozumieniu art. 47 - 51
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy, gdyż taka umowa (majątkowa małżeńska) nie może
    obejmować pojedynczych składników majątkowych, dotyczyć bowiem może jedynie
    całości ustroju (zasad) co do wzajemnych stosunków majątkowych małżonków.
    Małżonkowie mają jednak prawo dysponować składnikami majątku wspólnego na rzecz
    majątku odrębnego drugiego małżonka w formach dozwolonych prawem. (...) Wyjaśnić
    przy tym należy, że w skład majątku objętego wspólnością ustawową, należącego do
    każdego z małżonków wchodzi udział w majątku wspólnym małżonków oraz ich majątki
    osobiste. Ustrój wspólności ustawowej ma charakter wspólności łącznej, a więc udziały w
    niej nie są określone, a zatem poszczególne uprawnienia mają postać współuprawnień,
    przysługujących niepodzielnie obojgu małżonkom (wspólność bezudziałowa). Pomimo
    trwania wspólności każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału i rozporządzania
    tak całym majątkiem wspólnym jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku
    wspólnego. Wspólność majątkowa małżeńska nie jest bowiem samodzielnym i
    niezależnym od małżonków bytem, który realizuje swoje własne uprawnienia do
    określonych lub wszystkich składników tego mienia. Podmiotami uprawnionymi do
    dysponowania i zarządzania całym mieniem są zawsze małżonkowie tworzący wspólność
    majątkową małżeńską.”
    Ponadto, w wyroku z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt II FSK 33/17 Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał:
      Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z
      majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z nich jest
      czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nieruchomości i innych praw
      majątkowych przez małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te
      wcześniej już przynależały. Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT nie powinien swoim
      zakresem obejmować takich zdarzeń, jak darowizny dokonywane pomiędzy
      małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie
      nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a
      mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
      majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. Z tego względu
      wszelkie późniejsze/następcze zdarzenia prawne dotyczące danego składnika
      majątkowego - pierwotnie wchodzącego w skład ustawowej wspólności małżeńskiej -
      nie mają prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia nieruchomości
      lub prawa majątkowego.
    Wobec powyższego, skoro wraz z mężem nabyła Pani już raz lokal mieszkalny do majątku
    wspólnego, to nie mogła Pani nabyć jego powtórnie w drodze darowizny od męża. Wobec

    tego, nie można przyjąć, że 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od daty otrzymania nieruchomości
    na podstawie umowy darowizny od męża.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że za datę nabycia przez Panią lokalu
    mieszkalnego, należy przyjąć dzień nabycia nieruchomości do majątku wspólnego, tj. 16
    października 1998 r.
    Zatem, odpłatne zbycie ww. lokalu mieszkalnego (wraz ze związanymi z nim prawami) 19
    stycznia 2024 r. nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości. W
    konsekwencji, ww. odpłatne zbycie nie stanowi dla Pani źródła przychodu, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych zaznaczam, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie mają
    zastosowania w sprawie będącej przedmiotem Pani wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.