Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-713/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-09-12
Teza: Z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek nie stanie się Pan podatnikiem podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. z zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2014 r. (data wpływu 2 czerwca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 1 września 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek gruntu – **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 1 września 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek gruntu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 23 grudnia 2008 r. razem z żoną otrzymał Pan w darowiźnie od córki nieruchomość budowlaną położoną w miejscowości C., o łącznej powierzchni 0,9996 ha, do majątku wspólnego  osobistego (jako wspólność małżeńska). Nieruchomość ta nie jest wynajmowana. Został dla niej uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Plan nie był uchwalony na Pana wniosek lecz z inicjatywy Rady Gminy, uchwałą z dnia 20 lipca 2006 r. Na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonano podziału tej nieruchomości wydzielając drogę wewnętrzną, drogę publiczną, pas drogowy techniczny oraz działki budowlane pod zabudowę szeregową. Działka drogowa publiczna, o powierzchni 850 m2, została przejęta przez Gminę z mocy prawa. Działka o pow. 369 m2, przeznaczona pod pas techniczny, jest w trakcie przejmowania. Negocjowana jest wielkość odszkodowania. Nie będzie dokonywał Pan przygotowania gruntu do sprzedaży. Przez teren ww. działek od kilkudziesięciu lat przebiega wodociąg, zatem do działki jest doprowadzona woda. Na działce sąsiedniej nr 884/1 znajduje się linia energetyczna i, jak zapewnia zakład energetyczny, nie ma żadnego problemu z zasilaniem poszczególnych działek w przyszłości. Jeżeli wystąpi potrzeba zasilania którejś z działek w energię elektryczną, należy złożyć wniosek, uiścić opłatę przyłączeniową a zakład energetyczny wykona w określonym terminie wszystkie prace na swój własny koszt. Zatem nie dokonuje Pan uzbrojenia terenu, jest to w gestii zakładu energetycznego, a w przypadku zaopatrzenia w gaz, w gestii zakładu gazowniczego. Nie dokonuje Pan również czynności marketingowych. Grunt będzie oferowany do sprzedaży przez wystawienie tablicy w miejscu zamieszkania na Pana gruncie. Mieszka Pan w miejscowości L., gdzie prowadzi wynajem budynków gospodarczych, w formie najmu prywatnego, przy czym wybrał Pan jako formę opodatkowania ryczałt ewidencjonowany. Najem stanowi odrębne źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, ani rolniczej. Od października 2009 r. stał się podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu przekroczenia limitu obrotów „10.000 euro”. Nie odliczał podatku naliczonego od zakupu tej nieruchomości. Zamierza Pan sprzedać grunt o pow. około 7100 m2, z którego po podziale powstały 24 działki pod zabudowę domami szeregowymi.

W związku z powyższym opisem zadano pytanie sprowadzające się do następującej kwestii.

Czy sprzedaż ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ww. działek nie może być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. W myśl tego przepisu, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza okoliczności sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że mimo, że grunty spełniają definicję towarów zawartą z art. 2 pkt 6 ustawy, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby w związku z planowaną sprzedażą ww. działek gruntu, działał Pan w charakterze handlowca. Nabycie gruntu nie nastąpiło w celach zarobkowych, bowiem przedmiotowy grunt otrzymał Pan w darowiźnie od córki. Z treści wniosku wynika, że dla terenu tego Gmina uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego dokonano podziału przedmiotowego gruntu na 24 działki, wydzielono drogę wewnętrzną, drogę publiczną oraz pas drogowy techniczny. Oprócz tego w celu zbycia działek gruntu zamieścił Pan jedynie tablicę z ogłoszeniem o przeznaczeniu gruntu do sprzedaży. W konsekwencji należy stwierdzić, że przy planowanej sprzedaży działek gruntu będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Taka sprzedaż oznacza bowiem działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższych okoliczności należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe \[w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że planowana sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 143/13), z dnia 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 114/13), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań –sprzedaż, którą Pan planuje, nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

****