Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-841/08/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-11-27
Teza: Nieodpłatne przekazanie nieruchomości gruntowej na cele osobiste wspólników spółki cywilnej nie stanowi dostawy w rozumieniu ustawy.
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; spółki-spółka cywilna; wspólnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2008 r. (data wpływu 29 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przekazania działki na cele osobiste wspólników - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 23 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przekazania działki na cele osobiste wspólników.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług od 1 stycznia 2003 r. Przedmiotem działalności są usługi leśne (02.02.Z), polegające na hodowli lasu, ochronie lasu oraz pozyskiwaniu drewna. W dniu 16 lipca 2004 r. Spółka zakupiła nieruchomość zabudowaną od Agencji Mienia. Nabycie ww. nieruchomości było zwolnione od podatku od towarów i usług. Z uwagi na fakt, że nieruchomość była wcześniej w dyspozycji wojska, posiadała klasyfikację w ewidencji gruntów jako „teren różny”.

Ze względu na bardzo zły stan techniczny budynków, nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej. Z tego samego powodu Wnioskodawca zmuszony był dokonać rozbiórki obiektów posadowionych na nieruchomości. Rozbiórki dokonano na podstawie zgłoszenia robót do Starostwa. W grudniu 2006 r. grunty zostały przekwalifikowane na podstawie decyzji Starosty na grunty rolne. W planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość ta oznaczona jest symbolem RM, co oznacza, że przeznaczona jest na realizację i utrzymanie funkcji związanych z zabudową zagrodową oraz produkcją rolną, hodowlaną i ogrodniczą. Obecnie Wnioskodawca chce przeznaczyć ww. nieruchomość na cele osobiste wspólników, gdzie zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług taka czynność podlega opodatkowaniu. Nieruchomość będzie podzielona na dwie działki dla każdego wspólnika. W związku z tym powstaje zagadnienie istnienia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 23 października 2008 r. uzupełniono opis zdarzenia przyszłego o informację, że Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ww. nieruchomość.

**W związku z powyższym, w piśmie z dnia 23 października 2008 r., zadano następujące pytanie**.

Czy w związku z przekazaniem gruntu rolnego na cele osobiste podatnika czynność ta może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, sprzedaż gruntów rolnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdyż nieruchomość ta jest niezabudowana, a jej przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę zagrodową nie zmienia charakteru rolniczego.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub części.

Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, podatnikowi powinno przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części, przy czym istotny jest sam fakt posiadania prawa do odliczenia podatku w momencie nabycia towaru, a nie skorzystanie z tego prawa.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ przedmiotowa nieruchomość została nabyta od Agencji Mienia jako zwolniona od podatku. A więc, nie zostało spełnione podstawowe kryterium, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, dla opodatkowania planowanego przekazania gruntu na cele osobiste wspólników.

W świetle powyższego, informacje dotyczące przeznaczenia gruntu nie będą miały wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.

A zatem stwierdzić należy, iż planowane nieodpłatne przekazanie nieruchomości gruntowej na cele osobiste wspólników spółki cywilnej nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy, w związku z tym, nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.