Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.206.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Skutki podatkowe otrzymania zwrotu od banku nadpłaty
kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt bankowy
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Pytanie

Czy przyznana przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota, którą Bank zwróci
    Kredytobiorcom w wysokości (...) zł, na którą składa się cała nadpłata ponad kwotę
    wypłaconego kapitału kredytu oraz część kwoty odsetek ustawowych za opóźnienie od
    kwoty świadczenia nienależnego dochodzonych przez kredytobiorcę w procesie sądowym,
    stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zapewniona przez Bank w wyniku zawartej Ugody kwota, którą
    Bank zwróci Kredytobiorcom w kwocie (...) zł (kwota nadpłaty i części odsetek ustawowych
    za opóźnienie dochodzonych w pozwie od kwoty świadczenia nienależnego):
    – nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    – z tytułu otrzymania tej kwoty nie powstanie dla Wnioskodawcy dochód, o którym mowa
      w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co za tym idzie,
      przyznana w wyniku Ugody kwota (...) zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi dodatkowego przysporzenia
      majątkowego dla Wnioskodawcy, a jedynie jest umówionym w wyniku prowadzonej
      negocjacji z Bankiem zwrotem uprzednio dokonanych przez Wnioskodawcę wpłat na
      poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego,
      powiększonym o część odsetek ustawowych za opóźnienie od świadczenia
      nienależnego.
    Powyższe wyklucza uznanie otrzymanej przez Wnioskodawcę kwoty jako przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowymi pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zasadniczo, ustawodawca przyjął, że przychodami są:
    – pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    – pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonymi przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się
    oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    neutralne podatkowo.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z Ugodą zawartą z między Bankiem a Wnioskodawcą i jego żoną nastąpił de facto
    zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń, tj. zwrot wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych. Należy mieć na względzie, że Wnioskodawca wraz z żoną wystąpił przeciwko
    Bankowi z pozwem o ustalenie nieważności Umowy kredytu i zapłatę uiszczonych w
    wykonaniu nieważnej Umowy rat kapitałowo-odsetkowych. Na dzień zawarcia Ugody, czyli
    (...) 2025 r. łączne wpłaty z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych na rzecz Banku w
    wykonaniu nieważnej Umowy kredytu opiewały na kwotę (...) zł. Zatem Wnioskodawca
    spłacił na rzecz Banku więcej środków niż uruchomiony kapitał kredytu, który wynosił,

    zgodnie z treścią Ugody, (...) zł. Zatem realna nadpłata Wnioskodawcy nad wypłaconą
    kwotę kapitału przez Bank wyniosła (...) zł. W drodze Ugody Bank zgodził się umorzyć
    pozostałą do spłaty (według Banku) kwotę kredytu oraz zwrócić Wnioskodawcy całość
    uiszczonych przez Wnioskodawcę, ponad uruchomiony kapitał kredytu, rat kredytu, tj.
    kwotę (...) zł, powiększoną o część kwoty odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty
    świadczenia nienależnego w wysokości A PLN liczonych od (...) 2024 r. do (...) 2025 r.
    (wynoszących łącznie (...) PLN), które były dochodzone przez kredytobiorców w procesie
    sądowym o ustalenie nieważności umowy kredytu. Tym samym na kwotę (...) zł składa się
    kwota nadpłaty (..) oraz kwota odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty świadczenia
    nienależnego (...).
    Kwota (...) zł w ugodzie została określona jako "kwota zwrotu". Zatem Bank, wykonując
    Ugodę, dokonał de facto zwrotu kwoty nadpłaty powiększonej o odsetki ustawowe za
    opóźnienie od kwoty świadczenia nienależnego.
    Wobec powyższego wskazać należy, że dodatkowe świadczenie pieniężne w kwocie (...) zł,
    które Bank zwrócił Wnioskodawcy, nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu, o którym
    mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czynność ta nie
    spowodowała uzyskania przez Wnioskodawcę przysporzenia majątkowego ani wzrostu
    jego majątku. Przyznana Wnioskodawcy kwota jest zwrotem uprzednio dokonanych wpłat,
    które Wnioskodawca nienależnie wpłacił wcześniej do Banku i odsetek ze opóźnienie w
    zwrocie świadczenia nienależnego.
    Ponadto, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel
    może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
    opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
    dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w
    związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie będzie miał obowiązku rozliczenia
    tych środków dla celów podatkowych.
    Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął:
    – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lipca
      2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.609.2023.2.AC oraz
    – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca
      2024 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.346.2024.2.ACZ,
    – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 25 lipca
      2025 r., nr 0113-KDWPT.4011.83.2025.2.MG.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    – dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    – dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    – pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    – pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    1. Źródłami przychodów są:
      (...)
    9) inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-

    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że:
    1. zawarli Państwo z Bankiem X z siedzibą w V (obecnie: Y z siedzibą w V) umowę kredytu
      konsolidacyjnego, w związku z czym wypłacono Państwu kwotę (...) zł,
    2. w 2025 roku wytoczyli Państwo przeciwko Y z siedzibą w V powództwo, oraz w tym
      samym roku zawarli Państwo z Bankiem Ugodę, w której m.in. uzgodnili, iż kredyt
      udzielony na podstawie Umowy został spłacony.
    Należy wyjaśnić, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
      kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
      udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
    Jak wynika z zacytowanego powyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – przychodami są jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść
    można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w wyniku zawartej ugody Bank wypłacił Państwu
    kwotę obejmującą m.in. dokonaną przez Państwa na rzecz Banku nadpłatę ponad kwotę
    kapitału kredytu.
    Skoro część otrzymanej przez Państwa kwoty stanowi zwrot nadpłaty ponad kwotę
    kapitału kredytu, to należy uznać, że ta część jest dla Państwa zwrotem Ich własnych

    pieniędzy wpłaconych wcześniej do Banku. Zwrot ww. nadpłaty nie spowodował zatem
    uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego (wzrostu majątku).
    Ta część otrzymanej kwoty, która stanowi dla Państwa zwrot, nie będzie więc przychodem
    w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskanie
    zwrotu ww. nadpłaty nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla celów podatkowych zwrot nadpłaty ponad
    kwotę kapitału kredytu jest więc obojętny podatkowo.
    W tej części, Państwa stanowisko należało zatem uznać za prawidłowe.
    Jak wynika z treści wniosku, na kwotę otrzymaną w wyniku ugody składa się również
    kwota obliczona jako część żądanych w pozwie odsetek za zwłokę.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 410 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny (t.j.
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub
      nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa
      świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli
      czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po
      spełnieniu świadczenia.
    Natomiast art. 405 ww. ustawy wskazuje, że:
      Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby,
      obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do
      zwrotu jej wartości.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje natomiast art. 481 § 1 ustawy Kodeks
    cywilny:
      § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Wskazać przy tym należy, że różnego rodzaju świadczenia, w tym m.in. odszkodowania,
    zadośćuczynienia oraz odsetki za zwłokę w wypłacie tychże świadczeń stanowią – co do
    zasady – przychód. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych
    określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wolne od podatku dochodowego są:
      odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na
      podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku;
    W opisie stanu faktycznego wskazano, że w postępowaniu sądowym, jako kredytobiorcy,
    dochodzili Państwo zapłaty przez Bank odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty Q zł.
    W drodze ugody ustalono, że Bank wypłaci Państwu kwotę skalkulowaną jako:
    – nadpłata ponad kwotę kapitału kredytu,
    – część żądanych w pozwie odsetek za zwłokę.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że skoro – poza neutralnym podatkowo
    zwrotem nadpłaty kredytu – otrzymali Państwo także dodatkową kwotę, to uzyskali
    przysporzenie majątkowe (wzrost majątku). Kwota ta – jak wynika z opisu – nie stanowi
    bowiem zwrotu poniesionych wcześniej wydatków. Podkreślić należy, że wypłacona przez
    Bank kwota została zaproponowana kredytobiorcom w celu „skłonienia polubownego
    zakończenia sporu”.

    Zatem, nadwyżka ponad kwotę zwrotu nadpłaty kredytu, stanowi dla Państwa przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie można przy tym zgodzić się z twierdzeniem zawartym w Państwa własnym
    stanowisku, że Bank, wykonując Ugodę, dokonał de facto zwrotu kwoty nadpłaty
    powiększonej o odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty świadczenia nienależnego.
    Ustalone w ugodzie „odsetki” nie są bowiem odsetkami od nadpłaty kredytu. Nie są to
    odsetki ustawowe od kwoty (...) zł. Wartość ta została przez strony ugody ustalona w
    oparciu o zawarte w pozwie żądanie w zakresie odsetek ustawowych od kwoty Q zł.
    Z tego względu w sprawie nie znajdzie zastosowania przytoczony art. 21 ust. 1 pkt 95b
    ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, więc otrzymana przez Państwa
    kwota nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W konsekwencji, wypłacona przez Bank kwota – w części przekraczającej zwrot nadpłaty
    kredytu – jest dla Państwa przychodem z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającym opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym przedstawione przez Państwa stanowisko w zakresie skutków
    podatkowych wypłaty kwoty ustalonej w ugodzie – w części dotyczącej nadwyżki ponad
    kwotę zwrotu nadpłaty kredytu – należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.