Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-198/13/ŁCz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-08
Teza: sprzedaż działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym po upływie 5 lat licząc od końca roku podatkowego w którym nastąpiło nabycie
Słowa kluczowe: budowa; budynek-budynek mieszkalny; działki; przychód-źródła przychodu; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 07 lutego 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 18 lutego 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w dniu 27 lipca 2010 r. kupił prawo własności nieruchomości - parceli gruntowej. Nieruchomość ta posiada możliwość zabudowy. Wnioskodawca planuje rozpoczęcie budowy domu jednorodzinnego na tej nieruchomości i zakończenie tej budowy w 2015 r. Jednocześnie wnioskodawca zakłada, iż w sytuacji zmiany jego planów życiowych i konieczności zamieszkania w innym miejscu być może będzie musiał w 2016 r. lub w latach następnych sprzedać nieruchomość budynkową (wnioskodawca nie wyklucza wyjazdu za granicę na dłuższy okres). Przedmiotowa nieruchomość stanowi majątek prywatny wnioskodawcy - nie związany z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez wnioskodawcę opisanej nieruchomości budynkowej po dniu 01 stycznia 2016 r. będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.)?

Zdaniem wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu, po dniu 01 stycznia 2016 r. będzie on mógł sprzedać nieruchomość budynkową i z tytułu tej sprzedaży nie będzie musiał płacić podatku dochodowego, ani składać żadnej deklaracji do urzędu skarbowego.

Począwszy od 2012 r., w przypadku tzw. prywatnego zbycia nieruchomości podatnik albo opłaca podatek dochodowy w wysokości 19% podstawy opodatkowania (podatek ten nie łączy się z innymi źródłami przychodów i wykazywany jest w odrębnej deklaracji podatkowej), albo korzysta ze zwolnienia z tytułu zbycia nieruchomości - w przypadku zbycia nieruchomości po okresie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości.

Jeżeli doszło do nabycia nieruchomości gruntowej, na której następnie wybudowano budynek, a po jego wybudowaniu dokonywana jest transakcja sprzedaży tej nieruchomości (gruntu łącznie z budynkiem), to sprzedaż ta nie będzie podlegała podatkowi dochodowemu, jeśli odbywa się poza działalnością gospodarczą podatnika i minął okres 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie gruntu. W przypadku zbycia nieruchomości budynkowych stanowiących własność podatnika, okres 5 lat liczy się od końca roku, w którym doszło do nabycia gruntu, a nie od końca roku, w którym budynek został wybudowany (oddany do użytkowania).

Prawo podatkowe nie zawiera definicji nieruchomości, zatem należy posłużyć się w tym przypadku przepisami prawa cywilnego. Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.)). Budynki wtedy stanowią części składowe gruntu (art. 48 Kodeksu cywilnego).

Zatem jeśli budynek jest trwale związany z gruntem, jako jego część składowa dzieli los prawny gruntu. Tym samym nie może być przedmiotem odrębnej własności i nie może zostać odrębnie od gruntu zbyty. Opodatkowaniu podlega zatem jedynie przychód ze sprzedaży tylko nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości.

Przepisy podatkowe nie rozdzielają sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku stanowiącego jego część składową. Nie wymieniają również sprzedaży budynku jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym. Nie można zatem odrębnie traktować sprzedaży gruntu oraz sprzedaży znajdującego się na nim budynku.

Oznacza to, że bieg pięcioletniego terminu, który powoduje, że sprzedaż będzie nieopodatkowana, nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku.

Po upływie pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem domu jednorodzinnego nie będzie stanowiła źródła przychodu i tym samym będzie wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.