Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.395.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Brak opodatkowania wpłat mieszkańców i dotacji na budowę
przydomowych oczyszczalni ścieków, brak prawa do
odliczenia podatku naliczonego od wydatków na inwestycję.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
dofinansowanie
dotacja
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych realizacji inwestycji pn. „(...)”. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Gmina wykonuje zadania dla
    których została powołana na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym. Większość tych zadań realizowana jest przez Gminę w ramach
    reżimu publicznoprawnego. Część czynności Gmina wykonuje na podstawie umów
    cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom ustawy o VAT.
    Gmina będzie realizować inwestycję pt.: „(...)” w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej
    Polityki Rolnej na lata 2023- 2027, interwencja I.10.10 - Infrastruktura na obszarach
    wiejskich oraz wdrożenie koncepcji inteligentnych wsi - obszar A inwestycja w zakresie
    systemów indywidualnego oczyszczania ścieków.
    Celem projektu jest poprawa jakości życia na wsi poprzez rozwój lokalnej infrastruktury, w
    tym systemów oczyszczania ścieków, w sposób zrównoważony i innowacyjny.
    Gmina przystępuje do złożenia wniosku o dofinansowanie budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków na nieruchomościach należących do osób prywatnych.
    Poziom dofinansowania może wynieść do 75% kosztów kwalifikowalnych, limit pomocy na
    obszar gminy 1,5 mln, przy czym właściciel nieruchomości zobowiązany jest do
    zapewnienia wkładu własnego w wysokości co najmniej 25% kosztów kwalifikowanych, do
    których należeć będą: udział w kosztach dokumentacji projektowej, zakup i montaż
    przydomowej oczyszczalni, koszt nadzoru inwestorskiego i inne koszty niezbędne do
    prawidłowej realizacji zadania.
    Ostateczna wysokość dofinansowania zostanie określona po pozytywnym rozpatrzeniu
    wniosku przez Samorząd Województwa. Realizacja zadania współfinansowanego
    obejmuje budowę biologicznych przydomowych oczyszczalni ścieków (spełniających
    normę EN 12566-3+ A2:2013).

    Gmina przeprowadzi procedurę wyboru wykonawcy zadania objętego dofinansowaniem
    oraz zawrze z nim stosowną umowę. Będzie również sprawować nadzór nad realizacją
    prac i przeprowadzi odbiór robót związanych z budową przydomowych oczyszczalni.
    Faktury związane z przedmiotową inwestycją będą wystawiane na Gminę.
    W okresie realizacji zadania oraz przez 5 lat po zakończeniu projektu, który uzyskał
    dofinansowanie (okres trwałości), dysponentem oczyszczalni będzie Gmina. Obowiązek
    prawidłowej eksploatacji instalacji, w tym koszty jej utrzymania oraz wywozu osadów
    ściekowych, spoczywać będzie jednak na właścicielach nieruchomości.
    Po wyłonieniu Wykonawcy zostanie określona ostateczna wysokość wkładu własnego
    mieszkańca. Będzie ona uzależniona od wyniku postępowania przetargowego, zakresu
    prac przewidzianych w projekcie danego uczestnika oraz wysokości środków przyznanych
    Gminie.
    Z mieszkańcem zostanie podpisana umowa, która określi wartość jego wkładu
    finansowego. Wkład własny mieszkańca będzie wnoszony w dwóch płatnościach tj.: 30%
    wartości wkładu własnego mieszkaniec wpłaci przed podpisaniem umowy z Gminą,
    pozostałe 70% wartości wkładu płatne przed montażem przydomowej oczyszczalni
    ścieków.
    W przypadku braku uzyskania przez Gminę powyższego dofinansowania ze środków
    dotacji celowej budowy oczyszczalni Gmina nie będzie realizować tej budowy. Opisana
    budowa oczyszczalni jest działaniem incydentalnym, tj. Gmina nie zamierza kontynuować
    budowy oczyszczalni w przyszłości w ramach innych przedsięwzięć ze środków własnych,
    natomiast zakłada możliwość realizacji takiej budowy w przypadku, gdy poziom
    dofinansowania takich budów z innych źródeł (np. dotacje, wpłaty mieszkańców)
    powodowałby, że finansowanie tej budowy ze środków własnych Gminy byłoby niewielkie
    w stosunku do całkowitych kosztów budowy.
    Pytania
    1) Czy Gmina będzie zobligowana do opodatkowania wpłat mieszkańców związanych z
      budową przydomowych oczyszczalni ścieków?
    2) Czy Gmina będzie zobligowana do opodatkowania otrzymanej dotacji związanej z
      budową przydomowych oczyszczalni ścieków?
    3) Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
      wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z
      budową przydomowych oczyszczalni ścieków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina nie będzie zobligowana do opodatkowania wpłat mieszkańców związanych z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Gmina nie będzie zobligowana do opodatkowania otrzymanej dotacji związanej z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    W pierwszej kolejności konieczne jest rozstrzygnięcie, czy budowa oczyszczalni przez
    Gminę będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT.
    Pomocne dla tego rozstrzygnięcia jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi
    Krajowej Informacji Skarbowej), które zapadło w wyniku wniosku o wydanie orzeczenia w

    trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w przedmiocie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji
    polegających na zawarciu przez gminę umowy z niektórymi z jej mieszkańców w celu
    instalacji systemów odnawialnych źródeł energii (OZE) na ich nieruchomościach w zamian
    za świadczenie pieniężne ze strony tych mieszkańców. Co prawda, wyrok ten odnosi się
    do czynności dokonywanych przez gminę w ramach instalacji systemów odnawialnych
    źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia są pomocne w analizowanej
    sprawie. W odniesieniu do czynności związanych z budową przydomowych oczyszczalni
    ścieków należy zauważyć, że działania te są prowadzone w okolicznościach bardzo
    zbliżonych do warunków w jakich zapadło ww. orzeczenie TSUE.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
    „(...) aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
    źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one, po
    pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje odpłatnie
    na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej dyrektywy, a po
    drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust. 1
    rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w charakterze podatnika” (pkt
    24).
    TSUE zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
    „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
    do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
    Sibiu i DGRFP Braaov, C#655/19,EU:C:2021:40, pkt 27-29 i przytoczone tam
    orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
    regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
    pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
    świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).
    Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
    wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym właścicielami
    nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w ramach programu
    regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę niskoemisyjną,
    dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą
    dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
    wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem TSUE miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje - w drodze
    otrzymywanych przez nią wkładów - jedynie niewielką część poniesionych przez siebie
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka różnica
    między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może
    sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob.
    podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris van
    Financien, C-520/14,EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
    konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
    województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających dofinansowaniu, suma kwot
    otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego województwa z
    drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów faktycznie
    poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku, co nie
    odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który
    przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę
    zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając
    perspektywy zysku (pkt 38).

    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane” (pkt 39).
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
    „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
    odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o charakterze
    gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112 (pkt 40).
    Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
    wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie, czy
    działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie art.
    13 ust. 1 tej dyrektywy” (pkt 41).
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
    „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w
    ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
    VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie
    zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych” (pkt
    42).
    Ostatecznie z wyroku TSUE w sprawie C-612/21 wynika, że okoliczność zlecania przez
    gminę przedsiębiorstwu czynności dostarczenia i instalacji OZE na rzecz jej mieszkańców
    będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka
    działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez
    mieszkańców niewielkiej części poniesionych kosztów, zaś czynności te są finansowane ze
    środków publicznych.
    Aby ocenić, czy czynności związane z budową przydomowych oczyszczalni ścieków będą
    realizowane przez Gminę w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust.
    2 ustawy o VAT, kluczowe jest zidentyfikowanie realizowanych w ramach tej budowy
    czynności pod kątem ich opodatkowania w myśl przesłanek wskazanych w ww. wyroku, tj.
    m.in.:
        brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności - czynności te nie mają
        na celu osiągnięcia stałego dochodu,
        brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego
        beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
        zgoda mieszkańca na wykonanie usługi budowy przydomowej oczyszczalni ścieków,
        uzyskanie dofinansowania,
        zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W przedmiotowej sprawie ww. przesłanki są spełnione, ponieważ:

        Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT;
        zadanie ma charakter proekologiczny, ponieważ jego celem jest budowa
        przydomowych oczyszczalni ścieków;
        na dofinansowanie realizacji budowy oczyszczalni Gmina ma otrzymać dotację
        celową;
        mieszkańcy, na rzecz których będą budowane oczyszczalnie nie będą ponosić opłat
        za ich wykonanie;
        udział mieszkańców Gminy w przedsięwzięciu będzie dobrowolny - mieszkańcy nie
        będą przymuszani do wybudowania oczyszczalni na ich posesji;
        budowa oczyszczalni będzie realizowana na zlecenie Gminy za pośrednictwem
        wykonawcy wybranego w trybie ustawy - Prawo zamówień publicznych;
        dla Gminy celem budowy oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie
        działalności w celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują je podmioty
        gospodarcze, lecz interes społeczny;
        wydatki na budowę oczyszczalni zostaną udokumentowane fakturami VAT ze
        wskazaniem Gminy jako nabywcy.
    Celem Gminy jest jednorazowa realizacja zadania polegającego na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach należących do mieszkańców.
    Zatem działania Gminy w analizowanym przypadku odbiegają od wzorca przeciętnego
    przedsiębiorcy, którego głównym celem byłoby dążenie do maksymalizacji zysku, przy
    jednoczesnej minimalizacji strat. Gmina nie ma możliwości budowy oczyszczalni z
    osiąganiem dochodu, przez co Gmina nie spełnia przesłanek prowadzenia działalności
    gospodarczej, na którą zwrócił uwagę TSUE w ww. wyroku z dnia 30 marca 2023 r.
    Zasadniczym celem budowy oczyszczalni jest realizacja zadań własnych Gminy w zakresie
    gospodarki wodno-ściekowej. Spełnione są ponadto pozostałe przesłanki uznania
    czynności w ramach budowy oczyszczalni za nieopodatkowane, wynikające z ww. wyroku
    TSUE, tj.: wola mieszkańców przeprowadzenia na ich rzecz zadania, skorzystanie z usług
    podmiotu trzeciego w celu wykonania zadania oraz uzyskanie dofinansowania na budowę
    oczyszczalni.
    W konsekwencji działania na rzecz mieszkańców w związku z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując budowę oczyszczalni Gmina nie
    będzie wykonywać działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zatem, czynności realizowane w ramach budowy oczyszczalni nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W związku z powyższym, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą

    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Zgodnie z przedstawionym powyżej stanowiskiem nabycie towarów i usług w związku z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie miało związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    Zatem w przedstawionym przypadku nie zostanie spełniona - wskazana w art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT - podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, tj. ponoszone wydatki na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków.
    W tożsamym stanie faktycznym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    dnia 1 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.615.2024.2.JS, wskazał:
    „W konsekwencji, działania Państwa polegające na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków w ramach zadania pn. „...” nie stanowią dostawy towarów ani
    świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując zadanie w
    ww. zakresie nie wykonują Państwo działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy. Zatem realizacja ww. zadania dotyczącego budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii,
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i
    odzwierciedla zasadę powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji, które są wykonywane przez podatników w ramach ich działalności
    gospodarczej.
    Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Przez świadczenie
    usług należy więc rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, które nie jest
    dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. W
    ten sposób zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną
    czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.
    Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie
    musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo, aby podmiot sprzedający towar lub
    świadczący usługę żądał zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego) od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112
    /WE”. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT
    określonych w Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE. W dorobku
    orzecznictwa Trybunału przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym
    wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie - jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu -
    to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i

    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Zatem, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W
    przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jednocześnie, aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    VAT.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przepisu tego wynika, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności, zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,

      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że gmina działa w charakterze podatnika
    VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające
    definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi więc wynagrodzenie,
    które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów
    albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub
    która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Samo otrzymanie jakiejkolwiek zapłaty lub dofinansowania (dotacji, dopłaty, subwencji)
    nie stanowi żadnej czynności ani zdarzenia opodatkowanego. Jeżeli czynność, za którą
    wnoszona jest opłata lub do której jest przyznawana dopłata, nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to zapłata / dopłata do tej czynności nie
    stanowi elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Będą
    Państwo realizować inwestycję pn.: „(...)”. Zamierzają Państwo złożyć wniosek o
    dofinansowanie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach
    należących do osób prywatnych - może ono wynieść do 75% kosztów kwalifikowalnych. Z
    mieszkańcem zostanie podpisana umowa. Właściciel nieruchomości zobowiązany będzie
    do zapewnienia wkładu własnego w wysokości co najmniej 25% kosztów kwalifikowanych,
    a po wybudowaniu POŚ to na nim będzie spoczywał obowiązek prawidłowej eksploatacji
    instalacji, w tym koszty jej utrzymania oraz wywozu osadów ściekowych. Będą Państwo
    dysponentem oczyszczalni w okresie trwałości Projektu.

    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. opodatkowania wpłat mieszkańców oraz otrzymanej
    dotacji, związanych z budową przydomowych oczyszczalni ścieków (pytania nr 1 i 2).
    Wytyczne do oceny charakteru podjętych przez Państwa działań znajdują się w wyroku
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21
    - Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one,
      po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje
      odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika (pkt 24)”.
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca
      dąży do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r.,
      AJFP Sibiu i DGRFP Braãov, C-655/19, EU:C:2021:40, pkt 27-29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały.
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE
      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za
      ich udział nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych
      z tą dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
      wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej.
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje - w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów - jedynie niewielką część poniesionych przez
      siebie kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka
      różnica między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi
      może sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie
      (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris
      van Financiën, C-520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego
      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku,
      co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów
      OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i
      osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat,
      nie mając perspektywy zysku.
      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie

      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy
      pieniężne w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy
      stopień niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba
      trzecia zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta
      do czasu podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne
      transakcje zostaną dokonane” (pkt 36-39).
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112.
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy” (pkt 40#41).
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w
      ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
      VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem
      przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
      nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
      systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
      jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
      poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”
      (pkt 42).
    Aby określić czy budowa przydomowych oczyszczalni ścieków będzie przez Państwa
    realizowana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowa jest analiza przesłanek wskazanych w wyroku TSUE, tj.:
        brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności - czynność nie ma na celu
        osiągnięcia stałego dochodu,
        brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego
        beneficjenta inwestycji (mieszkańca gminy),
        zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
        finansowanie ze środków publicznych,
        zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W Państwa sprawie przesłanki te są spełnione.
    Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach mieszkańców będzie
    zrealizowana w ramach konkretnego zadania inwestycyjnego. Inwestycja będzie
    dofinansowana ze środków publicznych, wnioski o dofinansowanie rozpatruje Samorząd
    Województwa. Jeśli dofinansowanie nie zostanie Państwu przyznane, to nie będą Państwo
    realizować tej budowy. Zaznaczyli Państwo również, że nie zamierzają budować
    przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach innych przedsięwzięć, jeśli wiązałoby się to
    z zaangażowaniem środków własnych.
    Mieszkaniec podpisze z Państwem umowę, w której zobowiąże się do partycypacji w
    kosztach realizacji projektu. Wkład własny wnoszony przez mieszkańca będzie stanowił
    około 25% kosztów kwalifikowalnych inwestycji związanej z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków, podczas gdy do 75% tych kosztów pokryje dofinansowanie.

    Przeprowadzą Państwo procedurę wyboru wykonawcy zadania i zawrą z nim umowę.
    Faktury będą wystawiane na Państwa.
    A zatem okoliczności sprawy, które przedstawili Państwo we wniosku, są podobne do
    okoliczności sprawy C-612/21, w której TSUE wydał wyrok 30 marca 2023 r.
    Państwa działania w związku z realizacją inwestycji pn. „(...)” nie będą stanowić odpłatnej
    dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy. Czynności,
    wykonywane przez Państwa na rzecz Mieszkańców, polegające na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków, nie będą stanowić działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy oraz nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wpłaty, które otrzymają Państwo od mieszkańców, będą stanowić ich wkład własny w
    realizację inwestycji - budowę przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości.
    Zatem wpłaty mieszkańców nie będą stanowiły zapłaty za czynności podlegające
    opodatkowaniu, w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako element ceny.
    Analogicznie, skoro wykonywane przez Państwa czynności w ramach inwestycji, nie będą
    stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu, to
    również środki z dotacji, które planują Państwo przeznaczyć na realizację Projektu, nie
    mogą podlegać opodatkowaniu jako element ceny.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    Treść art. 88 ustawy określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług
    zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę
    czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie
    występuje.
    Nie będą Państwo realizować inwestycji w ramach swojej działalności gospodarczej, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy - nie będą Państwo świadczyć odpłatnych usług ani
    odpłatnie dostarczać towarów. Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach zainteresowanych mieszkańców zrealizowana zostanie w ramach
    czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    W konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala
    na odliczenie podatku naliczonego, czyli związek nabywanych towarów i usług z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
    wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.