Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1230/14-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-06
Teza: Ponieważ Wiata dotyczy samochodu osobowego, który jest wykorzystywany do celów mieszanych Wnioskodawca ma możliwość zastosowania odliczenia w wysokości 50% kwoty podatku wynikającej z faktury dokumentującej jej budowę.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2014 r. (data wpływu 18 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT oraz sposobu tego odliczenia w przypadku wydatków związanych z budową Budynku, zabudową i aranżacją Działki (pytania nr 1-5, oraz nr 7 wniosku);
*   **nieprawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych w związku z budową Wiaty w pełnej wysokości (pytanie nr 7 wniosku).

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT związanego z budową Nieruchomości wykorzystywanej do celów działalności opodatkowanej oraz do celów prywatnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane VAT według stawki 23%. Wnioskodawca nie wykonuje czynności, które są zwolnione z opodatkowania.

Wnioskodawca pozostaje w stosunku małżeńskim, w ramach którego istnieje wspólność majątkowa. Żona Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej.

W 2013 r. Wnioskodawca nabył prawo własności gruntu („Grunt”) oraz rozpoczął i obecnie realizuje inwestycję polegającą na wybudowaniu domu jednorodzinnego o przeznaczeniu mieszkalnym oraz biurowym („Budynek”) oraz na wybudowaniu wiaty (stanowiącej odrębny budynek), służącej przechowywaniu samochodu oraz części do niego („Wiata”).

Budynek będzie składał się z następujących pomieszczeń /powierzchni:

*   salon,
*   pomieszczenie gospodarcze,
*   toaleta,
*   kuchnia,
*   pokój 1 - biurowy,
*   pokój 2 - dziecięcy,
*   pokój 3 - sypialnia,
*   garderoba (pełniąca także funkcję archiwum)
*   łazienka,
*   powierzchnie komunikacyjne (schody, korytarze, tzw. wiatrołap, taras).

Przeznaczenie Budynku i Wiaty

Wnioskodawca zamierza wykorzystywać Budynek do celów:

*   działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT,
*   prywatnych.

Pomieszczeniem przeznaczonym wyłącznie do celów działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, tj. do pracy biurowej, będzie Pokój (dalej: „Pomieszczenie służbowe”).

Pomieszczeniami przeznaczonymi wyłącznie do celów prywatnych będą: Pokój 2 oraz Pokój 3 (dalej: „Pomieszczenia prywatne”).

Pozostałe powierzchnie, tj. salon, toaleta, kuchnia, łazienka, pomieszczenie gospodarcze, garderoba (pełniąca także funkcję archiwum) oraz powierzchnie komunikacyjne będą wykorzystywane zarówno do celów prywatnych jak i do celów działalności gospodarczej, związanej z pracą biurową, przyjmowaniem klientów, współpracowników, itp. („Pomieszczenia wspólne”).

Wiata będzie służyła garażowaniu samochodu osobowego należącego do Wnioskodawcy oraz przechowywaniu narzędzi oraz części (np. opon) służących eksploatacji tego samochodu. Samochód osobowy stanowi środek trwały Wnioskodawcy i jest przez niego wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z prowadzoną inwestycją, Wnioskodawca poniósł lub będzie ponosił wydatki na:

1.  Wybudowanie Budynku wraz z towarzyszącymi instalacjami, w tym wydatki na:
    1.  przygotowanie projektu budowlanego,
    2.  przygotowanie koncepcji aranżacji wnętrza Budynku - w części dotyczącej powierzchni przeznaczonej na biuro,
    3.  przygotowanie koncepcji aranżacji wnętrza Budynku w części dotyczącej powierzchni mieszkalnej,
    4.  prace mające na celu wybudowanie stanu surowego,
    5.  nabycie oraz montaż okien i drzwi,
    6.  ułożenie dachu,
    7.  ocieplenie budynku i ułożenie elewacji zewnętrznej,
    8.  ułożenie podłóg,
    9.  położenie instalacji wodnej, elektrycznej oraz kanalizacyjnej (w tym montaż szamba),
    10.  położenie tynków wewnętrznych,
    11.  montaż stałego wyposażenia kuchni, łazienki, toalety,
    12.  montaż instalacji alarmowej. dalej jako „Wydatki na wybudowanie Budynku”;
2.  wybudowanie Wiaty dalej jako „Wydatki na wybudowanie Wiaty”;
3.  zabudowę i aranżację powierzchni Działki, takie jak:
    1.  wyrównanie terenu działki,
    2.  zamocowanie ogrodzenia działki,
    3.  ułożenie kostki brukowej dalej jako „Wydatki na zabudowę i aranżację powierzchni Działki”;

Wymienione w punkcie 1 powyżej Wydatki na wybudowanie Budynku można podzielić na następujące kategorie:

1.  wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego,
2.  wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczeń prywatnych,
3.  wydatki, których nie można przypisać do żadnej z wyżej wymienionych kategorii, w szczególności wydatki, które dotyczą Budynku jako całości.

Ponoszone przez Wnioskodawcę będą wydatki udokumentowane fakturami zawierającymi dane Wnioskodawcy jako nabywcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Budynku, które dotyczą wyłącznie Pomieszczenia służbowego, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów?
2.  Czy w odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Budynku, które dotyczą wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów?
3.  Czy w odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Budynku innych niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego oraz innych niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez Wnioskodawcę należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest (będzie) do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT?
4.  Czy w odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na zabudowę i aranżację powierzchni Działki, kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez Wnioskodawcę należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest (będzie) do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT?
5.  Czy udział procentowy, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej, ustalany dla celów stosowania art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, powinien być obliczony w wysokości stanowiącej iloraz:
    1.  powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej, tzn. powierzchni Pomieszczenia służbowego (licznik proporcji) oraz
    2.  sumy powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej - powierzchni Pomieszczenia służbowego oraz powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do celów prywatnych - Pomieszczeń prywatnych (mianownik proporcji)?
6.  Czy w odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Wiaty, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów?
7.  Czy na Wnioskodawcy nie będzie spoczywał obowiązek naliczania podatku należnego od wykorzystywania Budynku na cele prywatne Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Budynku, które dotyczą wyłącznie Pomieszczenia służbowego, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów;
2.  W odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego t zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Budynku, które dotyczą wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów;
3.  W odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Budynku innych niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego oraz innych niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez Wnioskodawcę należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest (będzie) do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT;
4.  W odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na zabudowę i aranżację powierzchni Działki, kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez Wnioskodawcę należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest (będzie) do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT;
5.  Udział procentowy, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej, ustalany dla celów stosowania art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, powinien być obliczony w wysokości stanowiącej iloraz:
    1.  powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej, tzn. powierzchni Pomieszczenia służbowego (licznik proporcji) oraz
    2.  sumy powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej powierzchni Pomieszczenia służbowego oraz powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do celów prywatnych Pomieszczeń prywatnych (mianownik proporcji);
6.  W odniesieniu do przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatków na wybudowanie Wiaty, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów;
7.  Na Wnioskodawcy nie będzie spoczywał obowiązek naliczania podatku należnego od wykorzystywania Budynku na cele prywatne Wnioskodawcy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi ogólne

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przepis ten stanowi odzwierciedlenie naczelnej zasady dotyczącej VAT, tj. zasady neutralności. Jej istota sprowadza się do tego, że podatnicy, którzy wykonują czynności opodatkowane VAT, nie powinni ponosić ciężaru podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością opodatkowaną.

Prawo do odliczenia VAT nie przysługuje natomiast w sytuacjach, w których wydatki są związane z działalnością zwolnioną z VAT lub z czynnościami, które nie podlegają opodatkowaniu.

Ustawa o VAT zawiera także szczególne przepisy określające, w jaki sposób powinni postępować podatnicy ponoszący wydatki związane tylko częściowo ze sprzedażą opodatkowaną. I tak:

*   w przypadku gdy nabyte towary /usługi są częściowo związane z działalnością opodatkowaną VAT, podatnik ma prawo do odliczenia VAT według proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, a więc - w pewnym uproszczeniu - proporcji sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży ogółem;
*   dodatkowo, na mocy art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w odniesieniu do wydatków ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej. Tak określona kwota podatku VAT podlega odliczeniu według proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1 oraz pytania nr 6

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikom przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od nabycia towarów i usług, które są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

W opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że będzie ponosił m.in. następujące wydatki:

1.  Wydatki na wybudowanie Budynku – dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego (będące przedmiotem pytania nr 1),
2.  Wydatki na wybudowanie Wiaty (będące przedmiotem pytania nr 6).

Pomieszczenie służbowe będą wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej Wnioskodawcy, podlegającej opodatkowaniu VAT według stawki 23%.

Wiata będzie natomiast wykorzystywana do przechowywania samochodu stanowiącego środek trwały Wnioskodawcy, wykorzystywanego do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Tym samym Wydatki na wybudowanie Budynku - dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego, a także Wydatki na wybudowanie Wiaty, związane będą wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT po stronie Wnioskodawcy. W związku z powyższym, na mocy art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT naliczonego od tych wydatków.

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 2

Wnioskodawca będzie ponosił również Wydatki na wybudowanie Budynku, które będą dotyczyły wyłącznie Pomieszczeń prywatnych. Pomieszczenia prywatne nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej, a więc nie będą związane ze sprzedażą opodatkowaną Wnioskodawcy.

Tym samym w odniesieniu do Wydatków na wybudowanie Budynku - dotyczących wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 3 i 4

Zgodnie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie ponosił również:

1.  Wydatki na zabudowę i aranżację powierzchni Działki,
2.  Wydatki na wybudowanie Budynku, inne niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego oraz inne niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczeń prywatnych.

Opisane wyżej wydatki nie mogą być powiązane ani wyłącznie z czynnościami dającymi prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, ani wyłącznie z czynnościami, które nie dają prawa do odliczenia VAT (tj. wykorzystaniem do celów prywatnych).

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, który stanowi, że w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5

Przepisy o VAT nie zawierają szczegółowych regulacji dotyczących sposobu obliczania udziału, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, tj. udziału procentowego, w jakim nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej, Zdaniem Wnioskodawcy, udział ten powinien być obliczony na podstawie kryteriów obiektywnych, które jednocześnie we właściwy sposób odzwierciedlają faktyczne wykorzystanie nieruchomości do celów działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych.

W ocenie Wnioskodawcy, uzasadnionym podejściem jest przyjęcie klucza powierzchniowego, obliczonego na podstawie wielkości powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do celów prywatnych oraz powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Tym samym zakres, w jakim tzw. wydatki ogólne dotyczące nieruchomości, wykorzystywane są do celów działalności gospodarczej, powinien być równy proporcji stanowiącej iloraz:

1.  powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej, tzn. powierzchni Pomieszczenia służbowego (licznik proporcji) oraz
2.  sumy powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej oraz powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do celów prywatnych, tzn. Pomieszczeń prywatnych (mianownik proporcji).

Przedstawione wyżej stanowisko jest akceptowane przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 8 października 2012 r. (znak: IPTPP1/443-551/12-4/MG) stwierdził:

„Mając na uwadze okoliczności przedstawione w złożonym wniosku, w zakresie wydatków, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnych części budynku (tj. części usługowej bądź mieszkaniowej), zdaniem tutejszego Organu zastosowanie metody klucza powierzchniowego budynku jest właściwe z uwagi na fakt, iż umożliwi to alokację podatku wg powierzchni wykorzystywanej do czynności opodatkowanych oraz czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia. Jak już wspomniano najważniejsze znaczenie w tym względzie ma rzeczywiste, faktyczne przyporządkowanie nabywanych towarów i usług do wykonywanych czynności”.

Za słusznością metody opartej na zastosowaniu klucza powierzchniowego opowiedział się także Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 27 lutego 2014 r. (znak: IBPP3/443-1440/13/JP), wskazując:

„Zdaniem tut. organu, zastosowanie w tym przypadku klucza powierzchniowego budynku „warsztatów” jest jak najbardziej właściwe, gdyż umożliwi alokację podatku według powierzchni wykorzystywanej do różnych rodzajów działalności. Wnioskodawca winien dokonać wyboru wskaźnika, który jest najbardziej miarodajny i obiektywny. Wnioskodawca może oczywiście dokonać wyboru innej metody wyodrębnienia, która będzie umożliwiała wyznaczenie bardziej miarodajnego wskaźnika. Wybór tej metody należy bowiem do obowiązków Wnioskodawcy”.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia VAT będzie mu przysługiwało jedynie w zakresie, w jakim Nieruchomość będzie wykorzystywana do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 1 oraz ust. 7b ustawy o VAT. Jednocześnie Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim wydatki dotyczyć będą wykorzystywania Nieruchomości do celów prywatnych.

Z tego powodu, wykorzystywanie Nieruchomości do celów prywatnych nie będzie uznawane za odpłatne świadczenie usług, na podstawie art, 8 ust. 2 ustawy o VAT, i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT oraz sposobu tego odliczenia w przypadku wydatków związanych z budową Budynku, zabudową i aranżacją Działki (pytania nr 1-5, oraz nr 7 wniosku) i jest nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu wydatków poniesionych w związku z budową Wiaty (pytanie nr 7 wniosku).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Oznacza to, iż można odliczyć w całości podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 7b ustawy, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy, rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Cytowany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy, reguluje sposób odliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym nakładów ponoszonych na nieruchomość) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności gospodarczej, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. Niniejsza regulacja ma zastosowanie wówczas, gdy dana nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności to znaczy jest wykorzystywana zarówno na cele związane z działalnością, jak i na inne cele, w tym cele prywatne podatnika bądź jego pracowników, czyli cele niezwiązane z czynnościami opodatkowanymi. Wówczas w odniesieniu do tej części nieruchomości, w stosunku do której podatnik nie jest w stanie przypisać poniesionych wydatków w całości do działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się przy zastosowaniu udziału procentowego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca realizuje inwestycję polegającą na wybudowaniu domu jednorodzinnego o przeznaczeniu mieszkalnym oraz biurowym oraz na wybudowaniu wiaty, stanowiącej odrębny budynek. Pomieszczeniem przeznaczonym wyłącznie do celów działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, tj. do pracy biurowej, będzie Pokój. Pomieszczeniami przeznaczonymi wyłącznie do celów prywatnych będą: Pokój 2 oraz Pokój 3. Pozostałe powierzchnie, tj. salon, toaleta, kuchnia, łazienka, pomieszczenie gospodarcze, garderoba (pełniąca także funkcję archiwum) oraz powierzchnie komunikacyjne będą wykorzystywane zarówno do celów prywatnych jak i do celów działalności gospodarczej, związanej z pracą biurową, przyjmowaniem klientów, współpracowników, itp. Wiata będzie służyła garażowaniu samochodu osobowego należącego do Wnioskodawcy oraz przechowywaniu narzędzi oraz części (np. opon) służących eksploatacji tego samochodu. Samochód osobowy stanowi środek trwały Wnioskodawcy i jest przez niego wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z prowadzoną inwestycją, Wnioskodawca poniósł lub będzie ponosił wydatki na: Wybudowanie Budynku wraz z towarzyszącymi instalacjami, wybudowanie Wiaty oraz wydatki na zabudowę i aranżację powierzchni Działki. Wymienione w punkcie 1 powyżej Wydatki na wybudowanie Budynku można podzielić na następujące kategorie:

1.  wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego,
2.  wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczeń prywatnych,
3.  wydatki, których nie można przypisać do żadnej z wyżej wymienionych kategorii, w szczególności wydatki, które dotyczą Budynku jako całości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowaną Inwestycją.

Należy przyjąć, że w sytuacji opisanej we wniosku, w odniesieniu do Budynku, mamy do czynienia z dwoma rodzajami czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę: czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej oraz czynnościami związanymi z zaspakajaniem potrzeb mieszkaniowych osobistych Wnioskodawcy i jego rodziny. Jak wskazuje cyt. wcześniej art. 86 ust. 1 ustawy, odliczeniu może podlegać jedynie podatek VAT wykazany w fakturach dokumentujących dokonanie zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. A zatem w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma/będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT z otrzymanych faktur zakupu towarów i usług w pełnej wysokości, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, w takim zakresie w jakim nabyte towary i usługi są/będą związane z budową tej części Nieruchomości, która będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie do celów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. We wniosku Wnioskodawca wskazał, że pomieszczeniem przeznaczonym wyłącznie do celów działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu będzie jedne pokój biurowy (Pokój 1).

W zakresie wydatków ponoszonych na towary i usługi wykorzystywane wyłącznie do celów prywatnych (pokój dziecięcy, sypialnia – Pokój 2 i Pokój 3) Wnioskodawcy nie przysługuje/nie będzie przysługiwać w ogóle prawo do odliczenia podatku VAT. Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że wykorzystywanie Nieruchomości do celów prywatnych nie będzie uznawane za odpłatne świadczenie usług, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Wynika to z faktu, że przesłanką niezbędną do tego, aby dane czynności zaklasyfikowane były do nieodpłatnego świadczenia usług jest prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy takie prawo nie przysługuje.

Jak z wniosku wynika, w odniesieniu do części dokonywanych przez Wnioskodawcę zakupów nie jest możliwe ich bezpośrednie przyporządkowanie do tych części Nieruchomości, które będą wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej konkretnych czy też wyłącznie do celów prywatnych. W takiej sytuacji Wnioskodawcy przysługuje/będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących ponoszone wydatki w określonej wysokości, którą to wysokość Wnioskodawca powinien obliczyć zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy tj. według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną powinien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie, by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi.

W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do wydatków związanych z budową Wiaty, Wnioskodawca wskazuje, że Wiata będzie służyła garażowaniu samochodu osobowego należącego do Wnioskodawcy oraz przechowywaniu narzędzi oraz części (np. opon) służących eksploatacji tego samochodu. Samochód osobowy stanowi środek trwały Wnioskodawcy i jest przez niego wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

Należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie dotyczące zasad odliczania i rozliczania na gruncie podatku VAT wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy. Z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą, przepis art. 86a uległ zmianie.

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT).

Z treści powyżej cytowanych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z eksploatacją pojazdów, w tym napraw, paliwa oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej.

Dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Należy zauważyć, że przepisy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego tego pojazdu. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania pojazdów dla tych celów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów.

W odniesieniu do opisanego zdarzenia obiektywnie nie można wykluczyć wykorzystania samochodu osobowego do celów prywatnych. Pomimo tego, że przedmiotowy samochód stanowi środek trwały w działalności gospodarczej Wnioskodawcy to jednak Wiata, w której samochód jest garażowany znajduje się na tej samej działce co budynek mieszkalno-biurowy. W takim przypadku nie ma obiektywnych możliwości rozdzielenia wykorzystania tego pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Żadne regulaminy, umowy czy też prowadzone ewidencje nie spowodują zmiany takiego stanu rzeczy. Garażowanie samochodu w miejscu zamieszkania w żadnej sytuacji nie wykluczy istnienia potencjalnych możliwości użytku tego pojazdu do celów prywatnych. Jak wskazano powyżej powoduje to, że samochód nigdy nie może być uznany za wykorzystywany jedynie do celów działalności gospodarczej, a to z kolei oznacza, że w sprawie nie może mieć zastosowania art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy.

W rezultacie, ponieważ Wiata dotyczy samochodu osobowego, który jest wykorzystywany do celów mieszanych wydatek na budowę Wiaty należy uznać za związany z użytkowaniem samochodu w myśl przepisu art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. W takiej sytuacji z faktur dokumentujących wydatki na budowę Wiaty Wnioskodawca ma możliwość zastosowania odliczenia w wysokości 50% kwoty podatku wynikającej z faktury.

W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na pytania Wnioskodawcy należy więc wskazać, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku:

1.  W odniesieniu do Wydatków ponoszonych na wybudowanie Budynku, które dotyczą wyłącznie Pomieszczenia służbowego, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy;
2.  W odniesieniu do Wydatków na wybudowanie Budynku, które to wydatki dotyczą wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów;
3.  W odniesieniu do Wydatków na wybudowanie Budynku innych niż wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczenia służbowego oraz innych niż Wydatki dotyczące wyłącznie Pomieszczeń prywatnych, kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez Wnioskodawcę należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest (będzie) do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy;
4.  W odniesieniu do Wydatków na zabudowę i aranżację powierzchni Działki, kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez Wnioskodawcę należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim Nieruchomość wykorzystywana jest (będzie) do celów działalności gospodarczej, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy;
5.  Udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy może być wyliczony w sposób wskazany wskazany przez Wnioskodawcę, pod warunkiem że metoda ta stanowi właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi;
6.  W odniesieniu do Wydatków na wybudowanie Wiaty, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w wysokości 50% kwoty podatku wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów;
7.  Na Wnioskodawcy nie będzie spoczywał obowiązek naliczania podatku należnego od wykorzystywania Budynku na cele prywatne Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.