Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-51/10-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-24
Teza: 1. Czy do rachunków można wystawić faktury korygujące? 2. Które kwoty należy zaokrąglić przy wystawianiu rachunków?
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; faktura-faktura VAT; podatek-podatek od towarów i usług; rejestracja; zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2010 r. (data wpływu 18 stycznia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 marca 2010 r. (data wpływu 15 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania dokumentów korygujących – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania dokumentów korygujących. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 marca 2010 r. (data wpływu 15 marca 2010 r.), w którym przedstawiono własne stanowisko w sprawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni w roku 2008 prowadziła działalność gospodarczą w zakresie wydobywania żwiru i piasku, opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem 5,5% i wystawiała kupującym rachunki. W sierpniu 2008 r. utraciła ona zwolnienie podmiotowe w zakresie VAT, ale nieświadoma istnienia limitu 50.000 zł wystawiała cały czas kupującym rachunki zamiast faktur VAT. Niestety, Zainteresowana nie wiedziała o tym progu. W listopadzie 2009 r. urząd skarbowy poinformował ją o fakcie przekroczenia limitu. Od razu dokonała ona zapłaty podatku VAT wraz z odsetkami, dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w podatku VAT (VAT-R), wniosła opłatę rejestracyjną i złożyła zaległe deklaracje podatkowe dla podatku VAT za okresy miesięczne, począwszy od miesiąca sierpnia gdzie przekroczyła kwotę 50.000 zł.

Rachunki wystawione od sierpnia 2008 r. nie są więc prawidłowymi dokumentami, gdyż powinny to być faktury. Dlatego Wnioskodawczyni chce w tej sytuacji wystawić faktury VAT korekty.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Zainteresowana może wystawić faktury VAT korekty do wystawionych w roku 2008 rachunków?
2.  Czy ma ona wystawić rachunki korygujące, które anulują rachunki z roku 2008 i nowe faktury VAT w ich miejsce?
3.  Przy wystawianiu rachunków bądź faktur, które kwoty mają być zaokrąglone - wartość bez podatku, podatek VAT czy wartość z podatkiem? Gdyż przy obliczaniu VAT-u wstecz z wartości brutto będą zaokrąglenia.

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1

Ponieważ była ona podatnikiem VAT od sierpnia 2008 r., mimo że nie dopełniła obowiązku rejestracji, wystawione w tym okresie rachunki za sprzedaż w istocie stanowiły faktury, bowiem takie dokumenty powinna ona wystawiać jako podatnik VAT. Po dokonaniu rejestracji i zapłaceniu należnego podatku VAT do urzędu skarbowego, w ocenie Zainteresowanej, posiada ona status podatnika zarejestrowanego, uprawnionego do wystawiania faktur korygujących. Zgodnie z zasadą rozliczeń VAT, istnieje prawo nabywcy do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Skoro nie udokumentowała ona sprzedaży fakturami zawierającymi kwoty podatku VAT, uzasadnione jest umożliwienie wystawienia prawidłowych dokumentów w momencie, gdy ma ona status podatnika prawidłowo zarejestrowanego dla rozliczeń VAT.

Ad. 2

Ze względu na fakt, że faktura i rachunek to dwa różne dokumenty księgowe, uzasadnione byłoby, w ocenie Wnioskodawczyni, wystawienie najpierw rachunków korygujących a potem nowych faktur. Jednak, jej zdaniem, nie ma dokładnego opisu rachunku korygującego, tak więc uważa, że uzasadnione jest wystawienie od razu faktur korygujących.

Ad. 3

Przy wystawieniu faktur korygujących, korekta dotyczyłaby wartości podatku VAT; wartość z podatkiem byłaby wartością z rachunku z roku 2008; kwota podatku obliczona byłaby mnożąc wartość z podatkiem przez 22 i dzieląc przez 122, zaokrąglając do dwóch miejsc po przecinku. Kwota podatku VAT zapłacona przez Zainteresowaną do urzędu skarbowego, w jej ocenie, będzie się wtedy równać sumie z wszystkich faktur korygujących, gdyż podatek zaokrągla się do pełnych złotych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne – art. 96 ust. 3 ustawy.

Stosownie do art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Zainteresowana w roku 2008 prowadziła działalność gospodarczą w zakresie wydobywania żwiru i piasku. W sierpniu 2008 r. utraciła prawo do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, lecz nie dopełniła obowiązku rejestracji w momencie przekroczenia obrotu 50.000 zł. Zrobiła to dopiero w miesiącu listopadzie 2009 r. W związku z tym, miała ona obowiązek odprowadzenia podatku należnego wraz z odsetkami od obrotu osiągniętego po przekroczeniu kwoty 50.000 zł w sierpniu 2008 r.

Na mocy art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Przepis art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury (art. 106 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z delegacją zawartą w art. 106 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

W celu wykonania powyższej delegacji Minister Finansów wydał w dniu 25 maja 2005 r. rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem, które obowiązywało do dnia 30 listopada 2008 r.

W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Wnioskodawczyni poinformowała, iż dokonywaną sprzedaż w roku 2008 dokumentowała wystawiając rachunki. Biorąc pod uwagę analizę sprawy, stwierdzić należy, iż od momentu utraty prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, winna ona dokumentować dokonaną sprzedaż wystawiając faktury VAT.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, iż wystawiane przez Zainteresowaną dokumenty (rachunki), za wyżej wskazany okres, nie spełniały wymogów przewidzianych dla faktur VAT, bowiem nie były one wystawiane zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia. Dlatego też, nie można powyższych rachunków uznać za faktury VAT i wystawić na ich podstawie faktur korygujących. Można natomiast dokonać korekty rachunku drugim rachunkiem.

Z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

W myśl § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Prawidłowym będzie więc skorygowanie rachunków (kolejnymi rachunkami) do kwoty „0” i wystawienie w ich miejsce faktur VAT z uwzględnieniem podatku VAT należnego. Przy czym, wystawione faktury VAT muszą spełniać wymogi zawarte w ww. rozporządzeniu, które reguluje szczegółowe zasady wystawiania faktur, a ponadto faktury te powinny zawierać informację o rzeczywistej dacie sprzedaży usługi.

Stosownie do § 5 ust. 6 rozporządzenia, kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.

Powyższe oznacza, że Wnioskodawczyni powinna potraktować kwoty z rachunków jako obrót brutto i opodatkować je odpowiednią stawką podatku. Wszystkie kwoty wykazane na fakturze winna zaokrąglić do pełnych groszy, czyli zarówno wartość bez podatku, podatek VAT jak również wartość z podatkiem.

Reasumując, w przedstawionej sprawie Zainteresowana nie może wystawić faktur korygujących do rachunków wystawionych w roku 2008, które wystawiono od momentu przekroczenia kwoty limitu. Właściwe będzie wystawienie korekt rachunków do rachunków dokumentujących sprzedaż sprzed rejestracji w podatku VAT a następnie wystawienie w ich miejsce faktur VAT z uwzględnieniem podatku VAT. Wystawiając fakturę Wnioskodawczyni winna wszystkie kwoty wykazywane w fakturze zaokrąglić do pełnych groszy, a kwota podatku VAT zapłacona przez nią winna się równać sumie wszystkich faktur VAT, przez nią wystawionych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.