Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.54.2021.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-31
Teza: Braku prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: czynności; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2021 r. (data wpływu 4 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „(…)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (dalej: Gmina) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT, podatek).

Gmina będąc jednostką samorządu terytorialnego realizuje zadania własne wynikające z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2020 r., poz. 713; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), które służą zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Gmina wykonuje określone przedmiotową ustawą zadania w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zadań własnych Gminy należą między innymi sprawy:

1.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym,
2.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym,
3.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym.

W szczególności zadania publiczne z zakresu porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego, Gmina realizuje we współpracy z działającymi na jej terenie Ochotniczymi Strażami Pożarnymi (dalej: OSP, Stowarzyszenie), będącymi stowarzyszeniami działającymi w celach niezarobkowych w oparciu m.in. o przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. 2020 r., poz. 961, z późn. zm., dalej: ustawa o ochronie przeciwpożarowej). Gmina posiada prawny obowiązek finansowania działalności OSP w ramach art. 32 ust. 2-3 ustawy o ochronie przeciwpożarowej ponosząc m.in. koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej OSP.

OSP nie jest jednostką skonsolidowaną z Gminą dla celów rozliczeń podatku VAT, co oznacza że jakiekolwiek przychody OSP nie stanowią dochodów Gminy, w tym dochodów podlegających ewidencji VAT w rozliczeniu Gminy.

W roku 2020 Gmina zrealizowała projekt pn. „(…)” (dalej: projekt, operacja). Gmina wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na realizację projektu w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury”, działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Gmina wystąpiła o uzyskanie dofinansowania do kwoty brutto ponoszonych wydatków związanych z realizacją operacji – co oznacza, że Gmina uznała podatek VAT od ponoszonych kosztów przedsięwzięcia za niemożliwy do odliczenia jako wydatek kwalifikowany w ramach operacji.

W związku z realizacją projektu Gmina poniosła wydatki inwestycyjne na następujące prace:

1.  przebudowę części budynku OSP na kuchnię cateringową z rozbudową o remizę, w tym na roboty rozbiórkowe i przygotowawcze, roboty ziemne i fundamentowe, wykonanie izolacji, prace murowe, zbrojeniowe, betonowe, wykonanie konstrukcji i pokrycia dachowego, wykonanie robót elewacyjnych, wykonanie sufitów, wykonanie posadzek, prace tynkarskie, montaż stolarki okiennej i drzwiowej, wykonanie okładzin wewnętrznych, wykonanie robót malarskich i wykończeniowych, dostawę wyposażenia rozdzielni cateringowej i zmywalni, zagospodarowanie terenu, wykonanie nowego zbiornika bezodpływowego, wykonanie instalacji kanalizacji sanitarnej (wewnętrznej i zewnętrznej wraz z podłączeniem do nowoprojektowanego zbiornika bezodpływowego), wykonanie instalacji wodociągowej, montaż przyborów sanitarnych, wykonanie instalacji grzewczej c.o., wykonanie instalacji wentylacji oraz wykonanie instalacji elektrycznej;
2.  zmianę sposobu użytkowania – przebudowę istniejących pomieszczeń magazynowych na toalety – w tym na rozbiórkę ścianek działowych, skucie podłóg, tynków, wykonanie nowych ścianek działowych, podłóg z terakoty, położenie płytek na posadzkach i ścianach w toaletach, roboty malarskie, wykonanie sufitów podwieszanych z płyt gipsowo-kartonowych, montaż stolarki drzwiowej, demontaż drzwi wejściowych do budynku i powtórny ich montaż z kierunkiem otwarcia drzwi na zewnątrz budynku, wykonanie nowej instalacji wodno-kanalizacyjnej, montaż przyborów sanitarnych, wykonanie instalacji wentylacji oraz wykonanie instalacji elektrycznej;
3.  budowę podjazdu dla niepełnosprawnych i ocieplenie części budynku, w tym na wykonanie podjazdu prowadzącego do budynku OSP wraz z balustradą i pochwytem dla niepełnosprawnych i na ocieplenie części ścian budynku.

W związku z realizacją projektu, Gmina otrzymała zasadniczo faktury VAT wystawione na Gminę z podaniem jej numeru NIP dla celów VAT z wykazanym podatkiem VAT naliczonym. Gmina zawarła z wykonawcami umowy cywilnoprawne. Ponoszone wydatki miały charakter wydatków inwestycyjnych, a efekty operacji stanowią dla Gminy środek trwały o wartości przekraczającej kwotę 15 tys. PLN, przyjęty na stan środków trwałych w roku 2020.

W obiekcie rozbudowanej remizy OSP po zakończeniu inwestycji realizowane mają być zadania własne Gminy z zakresu kultury, wykonywane poprzez Urząd Gminy (lub osoby zatrudnione przez tą jednostkę) oraz zadania własne Gminy z zakresu ochrony przeciwpożarowej wykonywane przez OSP, której zostanie powierzony budynek do prowadzenia działalności statutowej. Obecnie Gmina nie podjęła jeszcze w tym obiekcie planowanej działalności – budynek nie jest w praktyce wykorzystywany.

W szczególności korzystanie z obiektu rozbudowanej remizy w zakresie realizacji zadań z obszaru kultury będzie polegało na prowadzeniu przez osobę zatrudnioną w Urzędzie m.in. zajęć artystycznych, nauki języków obcych, zajęć opiekuńczo-wychowawczych lub innych inicjatyw społecznych dla mieszkańców Gminy. Zajęcia będą nieodpłatne dla chętnych w wieku nieprzekraczającym 25 lat oraz dla osób w wieku przekraczającym 50 lat i mają mieć charakter stały oraz cykliczny – nie rzadziej niż raz w miesiącu przez okres co najmniej 9 miesięcy w roku kalendarzowym. Gmina nie będzie czerpała żadnych dochodów również z ewentualnych innych wydarzeń kulturalnych orgaznizowanych w remizie OSP – przykładowo z organizacji uroczystości dla mieszkańców. Tym samym korzystanie z rozbudowanego obiektu w ramach działalności kulturalnej będzie odbywało się wyłącznie w ramach publicznej działalności, dla której Gmina występuje jako organ władzy publicznej a nie jako podatnik VAT.

Ponadto Gmina będzie wykorzystywała rozbudowaną remizę do realizacji zadań z zakresu ochrony przeciwpożarowej udostępniając ją nieodpłatnie do korzystania (użyczając do niewyłącznego korzystania) na rzecz OSP. Przedmiotowe Stowarzyszenie będzie zobowiązane do korzystania z tego budynku wyłącznie na swoje cele statutowe.

Mając powyższe na uwadze Gmina oraz żadna jej jednostka skonsolidowana z Gminą dla celów rozliczeń VAT nie będzie pobierać opłat za korzystanie z budynku rozbudowanej remizy. W szczególności nie będą pobierane przez Gminę opłaty za wynajem/dzierżawę pomieszczeń w tym budynku na cel organizacji prywatnych spotkań, a także budynek nie będzie wykorzystywany do sprzedaży miejsc reklamowych. Tym samym w ramach działalności Gminy i OSP w budynku nie wystąpi sytuacja, w związku z którą zostałoby wygenerowane zobowiązanie w podatku VAT należnym po stronie Gminy.

Z perspektywy przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT) wydatki na projekt nie służą czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT według stawek VAT ani czynnościom zwolnionym od tego podatku. Gmina prowadząc tę inwestycję występuje w charakterze organu władzy publicznej, bowiem wydatki ponoszone na operację są związane wyłącznie z wykonywaniem nieodpłatnie przez Gminę zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9, 14 i 15 ustawy o samorządzie gminnym.

Gmina nie zamierza zmieniać sposobu funkcjonowania rozbudowanej remizy przez okres co najmniej 10 lat od dnia oddania zmodernizowanego budynku do użytkowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na projekt pn. „(…)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na projekt pn. „(…)”.

Uzasadnienie

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT.

Tym samym, aby przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT powinny zostać spełnione jednocześnie dwa warunki – wydatki są dokonywane przez podmiot działający w roli podatnika VAT na cel prowadzenia przez ten podmiot działalności opodatkowanej VAT, generującej zobowiązanie w podatku VAT należnym.

Jak wskazano w opisie sprawy Gmina zrealizowała projekt pn. „(…)”. Gmina wystąpiła o uzyskanie dofinansowania do kwoty brutto ponoszonych wydatków związanych z realizacją operacji – co oznacza, że Gmina uznała podatek VAT od ponoszonych kosztów przedsięwzięcia za niemożliwy do odliczenia jako wydatek kwalifikowany w ramach operacji.

W rozbudowanej remizie będą realizowane wyłącznie zadania własne Gminy z zakresu kultury oraz ochrony przeciwpożarowej, które będą wykonywane nieodpłatnie na rzecz lokalnej społeczności. W szczególności korzystanie z obiektu rozbudowanej remizy w zakresie realizacji zadań z obszaru kultury będzie polegało na prowadzeniu przez osobę zatrudnioną w Urzędzie m.in. zajęć artystycznych, nauki języków obcych, zajęć opiekuńczo-wychowawczych lub innych inicjatyw społecznych dla mieszkańców Gminy. Zajęcia będą nieodpłatne dla chętnych. Gmina nie będzie czerpała żadnych dochodów również z ewentualnych innych wydarzeń kulturalnych orgaznizowanych w remizie OSP. Ponadto Gmina będzie wykorzystywała rozbudowaną remizę do realizacji zadań z zakresu ochrony przeciwpożarowej udostępniając ją nieodpłatnie do korzystania (użyczając do niewyłącznego korzystania) na rzecz OSP.

Mając powyższe na uwadze Gmina oraz żadna jej jednostka skonsolidowana z Gminą dla celów rozliczeń VAT nie będzie pobierać opłat za korzystanie z budynku rozbudowanej remizy. W szczególności nie będą pobierane przez Gminę opłaty za wynajem/dzierżawę pomieszczeń, w tym budynku na cel organizacji prywatnych spotkań, a także budynek nie będzie wykorzystywany do sprzedaży miejsc reklamowych. Tym samym w ramach działalności Gminy i OSP w budynku nie wystąpi sytuacja, w związku z którą zostałoby wygenerowane zobowiązanie w podatku VAT należnym po stronie Gminy.

Z perspektywy przepisów ustawy o VAT wydatki na projekt nie służą czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT według stawek VAT ani czynnościom zwolnionym od tego podatku. Gmina prowadząc tę inwestycję występuje w charakterze organu władzy publicznej.

Mając na uwadze powyższe nie zostaną spełnione warunki niezbędne do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych na operację, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym Gminie w ogóle nie przysługuje prawo do pomniejszenia podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych w zawiązku z realizacją projektu.

Mając powyższe na uwadze, Gmina stoi na stanowisku, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na projekt pn. „(…)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9, pkt 14 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
*   porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina w roku 2020 zrealizowała projekt pn. „(…)”. Gmina wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na realizację ww. projektu objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W związku z realizacją projektu, Gmina otrzymała zasadniczo faktury VAT wystawione na Gminę z podaniem jej numeru NIP dla celów VAT z wykazanym podatkiem VAT naliczonym.

W obiekcie rozbudowanej remizy OSP po zakończeniu inwestycji realizowane mają być zadania własne Gminy z zakresu kultury, wykonywane poprzez Urząd Gminy (lub osoby zatrudnione przez tą jednostkę) oraz zadania własne Gminy z zakresu ochrony przeciwpożarowej wykonywane przez OSP, której zostanie powierzony budynek do prowadzenia działalności statutowej.

Zatem poniesione przez Gminę wydatki na projekt nie służą czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT według stawek VAT ani czynnościom zwolnionym od tego podatku. Gmina prowadząc tę inwestycję występuje w charakterze organu władzy publicznej, bowiem wydatki ponoszone na operację są związane wyłącznie z wykonywaniem nieodpłatnie przez Gminę zadań własnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9, 14 i 15 ustawy o samorządzie gminnym.

Na tle powyższego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „(…)”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazała Gmina – projekt nie służy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, co oznacza, że ww. operacja jest realizowana w ramach działalności statutowej Gminy (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Wobec tego, Gmina nabywając towary i usługi nie dokonuje ich zakupu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co oznacza, że w tym przypadku nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Gmina nie ma – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu.

Podsumowując, Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „(…)”.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo należy zauważyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.