Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.378.2025.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Określenie miejsca opodatkowania oraz dokumentowania
świadczonych przez Wnioskodawcę usług produkcyjnych na
rzecz Spółki powiązanej.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
świadczenie-miejsce świadczenia usług
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie określenia miejsca opodatkowania oraz dokumentowania
    świadczonych przez Państwa usług produkcyjnych na rzecz Spółki powiązanej. Uzupełnili
    go Państwo pismem z 8 lipca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.) oraz pismem z 10 lipca 2025 r.
    (wpływ 10 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A z siedzibą w (...) (dalej jako: Spółka, Wnioskodawca) jest polskim rezydentem
    podatkowym oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka wykonuje usługi na rzecz podmiotu powiązanego z nią kapitałowo w sposób
    bezpośredni, tj. spółki kapitałowej z siedzibą w Danii, podatnika podatku VAT, duńskiego
    rezydenta podatkowego (dalej jako: Spółka powiązana) w sposób opisany poniżej.
    Usługa Wnioskodawcy polega na przetworzeniu materiału powierzonego, będącego
    własnością Spółki powiązanej. Spółka powiązana zleca Wnioskodawcy usługę produkcyjną
    na powierzonym materiale, tj. surowce i materiał do wykonania usługi produkcji świeczek
    będą dostarczane do Wnioskodawcy z różnych krajów, w tym z Danii, z miejsca
    działalności Spółki powiązanej i stanowią w całości własność Spółki powiązanej. Z tych
    surowców i materiałów powstaje produkt końcowy, który jest pakowany przez
    Wnioskodawcę i wyjeżdża do odbiorców końcowych.
    Proces zakupu surowców i materiałów, ich dostawy do Wnioskodawcy, podobnie jak
    sprzedaż produktów końcowych, organizuje w całości Spółka powiązana, która ponosi za
    to odpowiedzialność. Produkt końcowy jest dostarczany do różnych odbiorców
    końcowych, zarówno w Polsce, jak i za granicą.
    Spółka powiązana jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT.
    Zarejestrowania dokonano dla celów dostaw produktu końcowego do odbiorców
    końcowych w Polsce, a w przyszłości także odbiorców końcowych za granicę (zarówno w
    krajach UE, jak i poza UE). Dokonując rejestracji w Polsce Spółka powiązana wskazała w
    formularzu VAT-R, że jest podatnikiem, który posiada siedzibę działalności gospodarczej
    poza terytorium kraju oraz będzie dokonywała transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. jest
    podatnikiem podlegającym obowiązkowi rejestracji jako podatnik VAT czynny, będzie
    dokonywał lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w tym dostawy, do

    której stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy, lub wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów lub będzie świadczył lub świadczy usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt
    4 ustawy, lub będzie nabywał lub nabywa usługi, do których stosuje się art. 28b ustawy,
    jeżeli usługi te stanowiłyby u podatnika import usług (poz. 58 w cz. C formularza VAT-R).
    Do dnia opracowania tego wniosku o interpretację, produkt końcowy, który był
    sprzedawany w Polsce do odbiorców końcowych, był transportowany do Danii, do
    siedziby Spółki powiązanej i jej miejsca działalności, skąd sprzedawany był przez podmiot
    powiązany odbiorcom. Przemieszczenie produktu końcowego z Polski do Danii było
    dokumentowane jako WDT nie-transakcyjne, tj. przemieszczenie wewnętrzne na własną
    rzecz, pomiędzy Spółką powiązaną jako podatnikiem VAT w Danii i Spółką powiązaną jako
    podatnikiem VAT w Polsce.
    Szczegółowo przebieg transakcji między stronami wyglądał następująco. Spółka
    powiązana surowce i materiały do produkcji transportuje do Polski z Danii, co stanowi
    wewnętrzne przesunięcie materiałów z siedziby i miejsca prowadzenia działalności w Danii
    do Polski. Ponadto, Spółka powiązana dokonywała zakupów w Polsce i poza nią (w krajach
    UE i poza UR) celem nabycia wszystkich koniecznych surowców i materiałów do produkcji.
    Dokonując tych zakupów podawała polski numer NIP i rozpoznawała te transakcje jako
    transakcje krajowe, a w przypadku transakcji unijnych jako WNT.
    Wszystkie surowce i materiały przywiezione do Polski z Danii z miejsca działalności i
    siedziby Spółki powiązanej oraz zakupione w ramach transakcji WDT lub krajowej lub
    ewentualnie w ramach importu, były przetworzone przez Wnioskodawcę i wykorzystane
    jako materiał powierzony do produkcji świec.
    Gotowy produkt był sprzedawany przez Spółkę powiązaną z terytorium Polski do
    odbiorców końcowych, tj. do kontrahentów w Polsce, a także w innych krajach UE (mogła
    wystąpić także sprzedaż w ramach eksportu do odbiorców z krajów trzecich). Część
    produktów końcowych była z terytorium Polski przemieszczana do Danii, na magazyn
    własny Spółki powiązanej (w ramach WDT nietransakcyjnego).
    Sprzedaż produktu końcowego następowała bezpośrednio z produkcji Wnioskodawcy, tj.
    po zapakowaniu produkt gotowy był sprzedawany odbiorcom końcowym w Polsce, UE i w
    innych krajach poza UE, nie był magazynowany w Polsce. Transport organizowała Spółka
    powiązana.
    Spółka powiązana jako podmiot zarejestrowany w Polsce dla celów podatku VAT
    wystawiała faktury sprzedaży z polskim NIP-em na rzecz odbiorców końcowych, ale także
    na własną rzecz, czyli na rzecz Spółki powiązanej zarejestrowanej jako podatnik VAT
    czynny w Danii (WDT nie-transakcyjne w związku z przemieszczeniem produktów
    końcowych stanowiących jej własność z terytorium RP na terytorium Danii).
    Spółka ta otrzymywała również faktury, które dokumentowały dokonane nabycia
    surowców i materiałów z Danii (od siebie – WNT nie-transakcyjne), od kontrahentów z
    Polski (zakup np. palet, kartonów, etykiet, materiałów do produkcji), od kontrahentów z
    UE (zakup materiałów do produkcji z bezpośrednią dostawą do Wnioskodawcy) oraz od
    kontrahentów z poza UE (np. import materiałów do produkcji z Chin). Ponadto Spółka
    powiązana nabywała w Polsce niezbędne usługi: usługi księgowe, biurowe, najmu,
    transportowe.
    Spółka powiązana nie miała w Polsce siedziby, magazynu, pracowników. Posiada jedynie
    biuro (najem niewielkiej powierzchni biurowej) oraz ma zawartą umowę z biurem
    rachunkowym, które jest upoważnione do rozliczania podatku VAT. Na ten moment nie
    ma także żadnych umów z dostawcami, odbiorcami. W Polsce nie ma osoby, która
    nadzorowałaby z ramienia Spółki powiązanej produkcję lub stałego pełnomocnika do
    prowadzenia jej spraw. Zwykle raz na tydzień lub na dwa tygodnie z siedziby Spółki
    powiązanej z Danii do Polski przyjeżdża członek zarządu Spółki powiązanej, który
    weryfikuje jakość produkcji w zakładzie Wnioskodawcy. Wnioskodawca także nie
    udostępnia magazynu Spółce powiązanej, gdyż powierzone mu materiały i surowce

    przetwarza, a produkty końcowe pakuje i wydaje do transportu, jak tylko gotowa będzie
    zamówiona ilość produktów gotowych. Wnioskodawca przechowuje w magazynach,
    którymi dysponuje, surowce i materiały powierzone mu przez Spółkę powiązaną oraz
    produkty końcowe, ale pozostaje to w związku ze zwykłym tokiem produkcji. Nie świadczy
    na rzecz Spółki powiązanej usługi magazynowej, czy usługi przechowania. Nie wynajmuje
    także Spółce powiązanej powierzchni magazynowej.
    Umowa obejmująca usługę produkcyjną na materiale powierzonym zawarta jest pomiędzy
    Wnioskodawcą a Spółką powiązaną z siedzibą w Danii, zarejestrowaną tam jako czynny
    podatnik VAT, będącą duńskim rezydentem podatkowym. Należy zauważyć, że Spółka
    powiązana z punktu widzenia prawa cywilnego, handlowego i gospodarczego jest jednym
    podmiotem, a fakt jej rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce nie wpływa na to, że
    stanowi jeden podmiot (jest jedną osobą prawną).
    Podsumowując, Spółka powiązana posiada siedzibę i stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej w Danii, a w Polsce jest zarejestrowana jako podatnik VAT
    czynny. Kontakt z kontrahentami, negocjacje handlowe, zawieranie umów z odbiorcami
    końcowymi produktów gotowych, Spółka powiązana będzie realizowała bezpośrednio z jej
    siedziby, tj. z terytorium Danii.
    Wnioskodawca wykonuje na rzecz Spółki powiązanej usługę na materiale powierzonym w
    oparciu o zawartą z nią umowę. Po wykonaniu usługi na rzecz Spółki powiązanej
    Wnioskodawca będzie wystawiał na jej rzecz fakturę dokumentującą wykonaną usługę. Po
    wykonaniu ww. usługi, produkt gotowy będzie podlegał przez Spółkę powiązaną sprzedaży
    na rzecz odbiorców końcowych (sprzedaż B2C).
    W tak zakreślonym stanie faktycznym Spółka uzyskała interpretację podatkową –
    indywidualna interpretacja (...).
    Aktualnie, w najbliższej przyszłości, dojdzie do nieznacznej zmiany w sposobie
    funkcjonowania transakcji.
    Spółka powiązana zamierza nabyć w Polsce usługę obsługi magazynowej od innego
    podmiotu powiązanego.
    Oznacza to, że zarówno nabyte przez Spółkę powiązaną surowce i materiały
    przeznaczonej do przetworzenia przez Wnioskodawcę, jak również produkty gotowe
    (świece) będą magazynowane częściowo w Polsce.
    Wnioskodawca będzie otrzymywał część materiałów i surowców do produkcji z magazynu
    w Polsce oraz tam też będą transportowane częściowo produkty gotowe (przetworzone w
    ramach usługi przez Wnioskodawcę).
    Przy czym nie zmieni się to, że zleceniodawcą usługi przetworzenia nadal będzie dla
    Wnioskodawcy Spółka powiązana z siedzibą w Danii, tj. podmiot posługujący się duńskim
    numerem VAT. Nadal dział sprzedaży i zakupów Spółki powiązanej jest usytuowany w
    Danii, gdzie Spółka ta ma siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności. Nadal to ta
    Spółka będzie organizowała transport, zakupy i sprzedaż. Nadal także Spółka powiązana
    nie będzie zatrudniała w Polsce pracowników. Jedyną zmianą, w stosunku do
    dotychczasowej sytuacji, jest zawarcie przez Spółkę powiązaną umowy o obsługę
    magazynową z innym podmiotem powiązanym (spółka kapitałowa, w której 100%
    udziałów posiada Spółka powiązana). W ramach obsługi magazynowej część zakupionych
    materiałów i surowców należących do Spółki powiązanej, będzie magazynowana w Polsce,
    jak również część odebranych od Wnioskodawcy produktów będzie złożona do magazynu
    usytuowanego w Polsce. Magazyn ten nie jest wynajęty i obsługiwany przez Spółkę
    powiązaną. Inny podmiot z grupy (spółka z siedzibą w Polsce i polskim numerem VAT,
    dalej jako: Spółka magazynowa) wynajął ten magazyn w Polsce, zatrudnia pracowników do
    jego obsługi i będzie świadczył usługę obsługi magazynowej na rzecz Spółki powiązanej.
    Spółka magazynowa świadczy usługę na rzecz Spółki powiązanej w oparciu o
    wydzierżawiony magazyn, przy wykorzystaniu własnych pracowników i wyposażenia.

    Spółka magazynowa ewidencjonuje przyjęcie na magazyn i wydanie z magazynu w
    systemie księgowym Spółki powiązanej. Spółka powiązana obowiązana jest ubezpieczyć
    surowce, materiały i produkty magazynowane, gdyż stanowią one jej własność. To Spółka
    powiązana udostępnia program magazynowy, który będzie obsługiwany przez
    pracowników Spółki magazynowej. W programie tym będzie prowadzona gospodarka
    magazynowa na rzecz Spółki powiązanej. Spółka powiązana będzie również wyznaczała
    terminy i sposób inwentaryzacji surowców, materiałów i produktów.
    Wnioskodawca nie ma wiedzy, czy produkty, które wyda Spółce powiązanej po wykonaniu
    usługi przetworzenia, a następnie przetransportowane do magazynu położonego w
    Polsce, zostaną sprzedane odbiorcom końcowym w kraju, poza kraj, ale w ramach UE, czy
    też zostaną wyeksportowane. Wszystkimi tymi procesami zajmuje się Spółka powiązana.
    Ta zmiana modelu działania przez Spółkę powiązaną związana jest z oczekiwaniami rynku
    i skróceniem trasy dostaw, lecz nie oznacza, że Spółka powiązana usytuowała w Polsce
    stałe miejsce prowadzenia działalności. Nie ma tutaj stałych przedstawicieli czy też
    magazynu, biura lub innej placówki, a korzysta tylko z usług polskich spółek, które są z nią
    powiązane. Spółka magazynowa ma własnych pracowników, zarząd i wykonuje usługi na
    rzecz Spółki powiązanej, podobnie jak Wnioskodawca, w oparciu o aktywa, którymi
    dysponuje lub które wynajmuje (wydzierżawia, leasinguje) na rynku w Polsce. Spółka
    magazynowa nie będzie korzystała z mienia Spółki powiązanej i będzie świadczyła usługi w
    oparciu o swoje aktywa, z wyłączeniem programu magazynowego należącego do Spółki
    powiązanej.
    W najbliższej przyszłości Spółka powiązana jako Spółka duńska, dla której miejscem
    siedziby oraz prowadzenia działalności gospodarczej jest Dania, nadal będzie realizowała
    dotychczasowy model zakupów i sprzedaży z tą zmianą, że część surowców i materiałów
    oraz część wyrobów gotowych będzie magazynowana w Polsce w oparciu o umowę o
    obsługę magazynową. Spółka powiązana została zarejestrowana do celów VAT w Polsce ze
    względu na przemieszczenia własnych towarów z terytorium innych państw członkowskich
    Unii Europejskiej na terytorium Polski, stanowiące wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów albo WNT nietransakcyjne, gdy do takiego przemieszczenia dochodzi z Danii, z
    miejsca stałego prowadzenia działalności gospodarczej w Danii. Wnioskodawca dokonuje
    na rzecz Spółki powiązanej usługi na materiale powierzonym, a wyrób gotowy jest
    sprzedawany w ramach transakcji B2C na rzecz innych podmiotów z Polski lub innych
    krajów UE. Nadal część produktów gotowych będzie przemieszczana od Wnioskodawcy do
    miejsca prowadzenia działalności w Danii i dalej do odbiorców końcowych, ale część
    produktów będzie przemieszczana do magazynu w Polsce. Z magazynu w Polsce będą one
    transportowane do odbiorców końcowych Spółki powiązanej w Polsce, w innych krajach
    UE lub poza UE. Organizacja sprzedaży i transportu nadal leży po stronie Spółki
    powiązanej, a Wnioskodawca nie jest w stanie określić, jaka część wyrobów gotowych,
    które będą magazynowane w Polsce po ich odebraniu od Wnioskodawcy, zostanie
    sprzedana odbiorcom w Polsce, jaka odbiorcom z innych krajów UE, a jaka będzie objęta
    eksportem.

## Pytanie

Czy w przedstawionych okolicznościach przyszłych prawidłowe będzie wystawienie przez
    Wnioskodawcę faktury w związku z wykonanymi usługami w trybie art. 28b ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, tj. przyjęcie, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi
    podlegać będą opodatkowaniu w Danii, a wystawiona przez Wnioskodawcę faktura winna
    wskazać Spółkę powiązaną, jej miejsce prowadzenia działalności w Danii i duński numer
    NIP wobec tego, że Spółka powiązana nie posiada stałego miejsca prowadzenia
    działalności w Polsce?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 8 lipca 2025 r.)
    Państwa zdaniem, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Zaś zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami zaś są rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Należy zauważyć, że w przypadku świadczenia usług, w celu prawidłowego rozliczenia
    podatku od towarów i usług konieczne jest określenie miejsca wykonania danej usługi,
    które wskaże, czy usługa ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    Polsce.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
    1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
        wartości dodanej;
    2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
      za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.
      5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego
      rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej

    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 tej ustawy, w przypadku, gdy usługi są świadczone
    dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych
    usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z analizowanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z
    takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami. Do opisanego stanu przyszłego
    nie znajdują zastawania wyjątki wskazane w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy o VAT.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka powiązana jest Spółką
    duńską, dla której miejscem siedziby oraz prowadzenia działalności gospodarczej jest
    Dania. Spółka powiązana jest zarejestrowana do celów VAT w Polsce ze względu na
    przemieszczenia własnych towarów z terytorium innych państw członkowskich Unii
    Europejskiej na terytorium Polski, stanowiące wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    albo WNT nie transakcyjne, gdy do takiego przemieszczenia dochodzi z Danii, z miejsca
    stałego prowadzenia działalności gospodarczej w Danii. Wnioskodawca dokonuje na rzecz
    Spółki powiązanej usługi na materiale powierzonym, a wyrób gotowy jest sprzedawany
    przez Spółkę powiązaną w ramach transakcji B2C na rzecz innych podmiotów z Polski lub
    innych krajów UE. Część produktów gotowych będzie nadal przemieszczana do miejsca
    prowadzenia działalności w Danii, ale część zostanie w Polsce – zostanie przyjęta na
    magazyn w Polsce w ramach nabytej usługi przez Spółkę powiązaną. Magazynowane w
    Polsce wyroby gotowe (produkty) należące do Spółki powiązanej, będą transportowane w
    ramach umowy sprzedaży do odbiorców końcowych w Polsce, w innych krajach UE, a
    także (być może) do odbiorców z krajów spoza UE.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia
    czy będzie on upoważniony do wystawienia na rzecz Spółki powiązanej, podającej do
    nabycia usługi produkcyjnej duński numer NIP, faktury VAT, w której nie wykaże podatku
    należnego VAT w związku z tym, że czynność ta (usługa produkcyjna) opodatkowana
    będzie zgodnie z art. 28b ust. 1 na terytorium Danii.
    Aby odpowiedzieć na pytanie postawione przez Wnioskodawcę konieczne jest w
    pierwszym rzędzie ustalenie, czy w świetle obowiązującego prawa, Spółka powiązana nie
    będzie posiadała na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011
    z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Tylko wówczas do

    nabywanych przez Spółkę powiązaną usług zastosowanie znalazłby art. 28b ust. 1 ustawy
    o VAT, co oznaczałoby, że usługa produkcyjna świadczona przez Wnioskodawcę podlegać
    będzie opodatkowaniu w państwie siedziby Spółki, tj. w Danii.
    Rozważania w tej sprawie oprzeć można na stanowisku wyrażonym w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego zapadłym dnia 2 czerwca 2023 r., sygn. I FSK 745/19.
    Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 28b ust. 2 ustawy
    o VAT nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT ani w przepisach aktów
    wykonawczych do tej ustawy. Jednakże, dla ujednolicenia stosowanych w państwach
    członkowskich UE zasad dotyczących miejsca opodatkowania transakcji podlegających
    opodatkowaniu, definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” została
    zawarta w Rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej, stosowanego w tym zakresie od dnia 1 lipca 2011
    r., zwanego dalej „Rozporządzeniem 282/2011”.
    Z części wstępnej (preambuły) – punkt (4) wynika, że podstawowym celem Rozporządzenia
    Nr 282/2011 jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu VAT, poprzez
    określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności w
    odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz miejsca transakcji
    podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust.
    4 Traktatu o Unii Europejskiej, ww. rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne
    do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia, jako wiążącego i mającego
    bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, w sposób
    najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie. Zaś w punkcie (14) stwierdzono, że aby
    zapewnić jednolite stosowanie zasad dotyczących miejsca dokonania transakcji
    podlegających opodatkowaniu, należy wyjaśnić pojęcia, takie jak: siedziba działalności
    gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, stałe
    miejsce zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu. Stosowanie możliwie jak najbardziej
    precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno ułatwić stosowanie tych pojęć w praktyce;
    należy przy tym uwzględniać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości.
    W myśl art. 11 ust. 1 Rozporządzenia 282/2011, na użytek stosowania art. 44 dyrektywy
    2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne
    miejsce – inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w
    art. 10 rozporządzenia – które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz
    odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
    odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zgodnie zaś z art. 11 ust. 2 Rozporządzenia 282/2011, na użytek stosowania
    następujących artykułów „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza
    dowolne miejsce – inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym
    mowa w art. 10 niniejszego Rozporządzenia – które charakteryzuje się wystarczającą
    stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by
    umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje:
    a. art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
    b. począwszy od 1 stycznia 2013 r. – art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;
    c. do 31 grudnia 2014 r. – art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
    d. art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
    Jak stanowi art. 11 ust. 3 Rozporządzenia 282/2011, fakt posiadania numeru
    identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Na podstawie art. 53 ust. 1
    Rozporządzenia 282/2011, na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe

    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika uwzględnia się wyłącznie wtedy,
    gdy charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie
    zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów lub
    świadczenie usług, w których uczestniczy.
    Z kolei, zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa TSUE w dziedzinie podatku VAT, pojęcie
    „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” wymaga minimalnej trwałości
    poprzez zgromadzenie stałych zasobów ludzkich i technicznych, koniecznych dla
    świadczenia określonych usług. Owa minimalna trwałość oznacza wystarczający stopień
    trwałości oraz strukturę, która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w
    stanie umożliwić świadczenie danych usług w sposób niezależny. O ww. miejscu można
    zatem mówić, jeżeli występuje odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i
    technicznego, niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna
    minimalna skala działalności gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność
    podatnika w tym miejscu nie jest prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność
    z tego miejsca jest prowadzona w sposób samodzielny w stosunku do działalności
    siedziby przedsiębiorstwa. W tym zakresie aktualne jest orzecznictwo TSUE, m.in. wyroki:
    C-73/06 Planzer Luxembourg Sari, C-168/84 Gunter Berkholz, C-231/94 FaabordGelting
    Linien A/S, C-190/95 ARO Lease By, C-260/95 Commissioners of Customs and Excise v.
    DFDS A/S, C-390/96 Lease Plan Luxembourg SA, jak również C-605/12 Welmory Sp. z o.o.
    Konieczność odwołania się do wyroków TSUE wielokrotnie podkreślały polskie sądy
    administracyjne. Przykładowo, NSA w wyroku z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 2004
    /13, odwołując się do wyroku TSUE C-260/95 stwierdził, że wszelkie zasoby
    wykorzystywane przez potencjalne stałe miejsce prowadzenia działalności, w tym również
    zasoby techniczne, nie muszą być własnością podatnika. W ocenie NSA, podatnik może
    więc „stworzyć” wymaganą strukturę, opierając się na wynajmie, dzierżawie i innych
    podobnych formach. Z kolei, WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 30 września 2009 r., sygn.
    akt I SA/OI 563/09 stwierdził, że podmiot posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
    na terytorium kraju, jeżeli przy wykorzystaniu na terytorium kraju infrastruktury oraz
    personelu, w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzi działalność, w ramach której
    dokonuje czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Infrastruktura techniczna i zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z
    dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podobnie tezy zawarte w wyrokach WSA sygn. akt III SA/Wa 3332/14 i III SA/Wa 3741/14,
    uwzględniające dorobek orzeczniczy TSUE, są pomocne dla analizy kwestii określenia
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    W świetle ww. definicji stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającej z
    Rozporządzenia 282/2011, jak również utrwalonego orzecznictwa TSUE oraz polskich
    sądów administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek,
    których zaistnienie powoduje, że można mówić o „stałym miejscu prowadzenia
    działalności”.
    Jak wynika z samej nazwy, „stały” – to trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny,
    niezmienny. Oznacza to, że stałe miejsce prowadzenia działalności charakteryzować się
    musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala na uznanie, że
    działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający czy też okresowy.
    Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która stanowi
    zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale. Zaangażowanie,
    o którym mowa, powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-rzeczowy,
    pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla uznania, że
    określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest istnienie w
    tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego, który samodzielnie może
    świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w stałym miejscu
    prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn. powtarzalny i
    nieprzemijający.

    Pojęcia stałego miejsca prowadzenia działalności nie można również rozpatrywać w
    oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT. Zgodnie z tym przepisem, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z uwagi na przedstawione kryteria trzeba stwierdzić, że Spółka powiązana posiadałaby
    stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju (Polski), jeżeli przy
    wykorzystaniu na terytorium Polski infrastruktury oraz personelu, w sposób
    zorganizowany oraz ciągły, prowadziłaby działalność, w ramach której dokonywałaby
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Koniecznym dla uznania miejsca prowadzenia działalności za stałe jest, aby to miejsce nie
    tylko wykorzystywało towary i usługi, lecz także samo mogło wykonywać czynności
    podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
    Przyjąć zatem należy, że infrastruktura techniczna i zaangażowanie osobowe musi
    pozostawać w ścisłym związku z dokonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu.
    Przy czym dla uznania działalności Spółki powiązanej w Polsce za podejmowanie czynności
    w ramach stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, konieczne jest,
    aby Spółka powiązana dokonywała dostawy towarów przy wykorzystaniu środków w
    Polsce. Ponadto wymagane jest posiadanie stałej struktury działalności podmiotu tak, aby
    Spółka powiązana miała możliwość odbioru i korzystania z usług w Polsce, dostarczonych
    na jej własne potrzeby. Oznacza to przynajmniej posiadanie w Polsce kontroli nad
    zapleczem personalnym i technicznym (nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza
    personalnego i technicznego).
    Jeżeli dany podmiot (tu: Spółka powiązana) posiadałby w Polsce personel oraz strukturę (w
    tym infrastrukturę techniczną) cechującą się odpowiednią stałością, to posiadałby stałe
    miejsce prowadzenia działalności w Polsce. Sam fakt nabycia usługi obsługi magazynowej
    za taki stały personel i techniczną infrastrukturę nie może być uznany.
    Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz okoliczności rozpoznawanej sprawy
    należy stwierdzić, że Spółka powiązana nie będzie posiadała w Polsce stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka ta nie zorganizowała bowiem na
    terytorium kraju w sposób stały odpowiednich zasobów ludzkich i technicznych
    umożliwiających samodzielne prowadzenie działalności.
    Tym samym Wnioskodawca winien wystawić fakturę VAT dokumentującą wykonane usługi
    produkcyjne na rzecz Spółki powiązanej, posługując się podanym przez nią duńskim
    numerem NIP, z tzw. stawka NP, tj. przyjąć, że podlegają one opodatkowaniu w miejscu jej
    siedziby i stałego miejsca prowadzenia działalności (Dania).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;

        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.

    Na mocy art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
        1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
          od wartości dodanej;
        2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
          nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
          świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
          do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników
    zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Na podstawie art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium:

        a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
          zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
          faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę
          lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
        b) państwa trzeciego.
    Na mocy art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, w tym
    w pkt 1-18 wymieniono:
      Faktura powinna zawierać:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
          jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
          adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
          z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
          potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
          towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub
          datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data
          jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową
          netto);
        10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
          wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
          netto;
        11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją,
          bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
        12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
          korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
          6a, 7 i 9;
        13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą
          poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
        14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
          dotyczące poszczególnych stawek podatku;
        15) kwotę należności ogółem;
        16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:

          a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21
            ust. 1, lub
          b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin
            powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części
            zapłaty
          - wyrazy „metoda kasowa”;
        17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
          „samofakturowanie”;
        18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
          do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
          charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”; (...)
    Stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy:
      Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a –
      danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14.
    Z opisu sprawy wynika, że wykonują Państwo usługi na rzecz podmiotu powiązanego
    kapitałowo w sposób bezpośredni, tj. spółki kapitałowej z siedzibą w Danii, podatnika
    podatku VAT, duńskiego rezydenta podatkowego. Państwa usługa polega na
    przetworzeniu materiału powierzonego, będącego własnością Spółki powiązanej.
    Wykonują Państwo na rzecz Spółki powiązanej usługę na materiale powierzonym w
    oparciu o zawartą z nią umowę. Po wykonaniu usługi na rzecz Spółki powiązanej będą
    wystawiać Państwo na jej rzecz fakturę dokumentującą wykonaną usługę. Po wykonaniu
    ww. usługi, produkt gotowy będzie podlegał przez Spółkę powiązaną sprzedaży na rzecz
    odbiorców końcowych (sprzedaż B2C). Spółka powiązana zleca Państwu usługę
    produkcyjną na powierzonym materiale, tj. surowce i materiał do wykonania usługi
    produkcji świeczek są dostarczane do Państwa z różnych krajów, w tym z Danii z miejsca
    działalności Spółki powiązanej i stanowią w całości własność Spółki powiązanej. Z tych
    surowców i materiałów powstaje produkt końcowy, który jest pakowany przez Państwa i
    wyjeżdża do odbiorców końcowych. Proces zakupu surowców i materiałów, ich dostawy
    do Państwa, podobnie jak sprzedaż produktów końcowych, organizuje w całości Spółka
    powiązana, która ponosi za to odpowiedzialność. Produkt końcowy jest dostarczany do
    różnych odbiorców końcowych, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Spółka powiązana jest
    zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT. Zarejestrowania dokonano dla celów
    dostaw produktu końcowego do odbiorców końcowych w Polsce, a w przyszłości także
    odbiorców końcowych za granicę (zarówno w krajach UE, jak i poza UE). Dokonując
    rejestracji w Polsce Spółka powiązana wskazała w formularzu VAT-R, że jest podatnikiem,
    który posiada siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium kraju. Dotychczas
    produkt końcowy, który był sprzedawany w Polsce do odbiorców końcowych, był
    transportowany do Danii, do siedziby Spółki powiązanej i jej miejsca działalności, skąd
    sprzedawany był przez podmiot powiązany odbiorcom. Gotowy produkt był też
    sprzedawany przez Spółkę powiązaną z terytorium Polski do odbiorców końcowych, tj. do
    kontrahentów w Polsce, a także w innych krajach UE (mogła wystąpić także sprzedaż w
    ramach eksportu do odbiorców z krajów trzecich). Część produktów końcowych była z
    terytorium Polski przemieszczana do Danii, na magazyn własny Spółki powiązanej (w
    ramach WDT nietransakcyjnego). Sprzedaż produktu końcowego następowała
    bezpośrednio z Państwa produkcji, tj. po zapakowaniu produkt gotowy był sprzedawany
    odbiorcom końcowym w Polsce, UE i w innych krajach poza UE, nie był magazynowany w
    Polsce. Transport organizowała Spółka powiązana. Spółka powiązana nie miała w Polsce
    siedziby, magazynu, pracowników. Posiada jedynie biuro (najem niewielkiej powierzchni
    biurowej) oraz ma zawartą umowę z biurem rachunkowym, które jest upoważnione do
    rozliczania podatku VAT. Na ten moment nie ma także żadnych umów z dostawcami,
    odbiorcami. W Polsce nie ma osoby, która nadzorowałaby z ramienia Spółki powiązanej
    produkcję lub stałego pełnomocnika do prowadzenia jej spraw. Zwykle raz na tydzień lub

    na dwa tygodnie z siedziby Spółki powiązanej z Danii do Polski przyjeżdża członek zarządu
    Spółki powiązanej, który weryfikuje jakość produkcji w Państwa zakładzie. Nie
    udostępniają Państwo magazynu Spółce powiązanej, gdyż powierzone Państwu materiały i
    surowce są przez Państwa przetwarzane, a produkty końcowe pakowane i wydane do
    transportu, jak tylko gotowa będzie zamówiona ilość produktów gotowych. W
    magazynach, którymi Państwo dysponują, przechowują Państwo surowce i materiały
    powierzone przez Spółkę powiązaną oraz produkty końcowe, ale pozostaje to w związku
    ze zwykłym tokiem produkcji. Nie świadczą Państwo na rzecz Spółki powiązanej usługi
    magazynowej, czy usługi przechowania. Nie wynajmują Państwo także Spółce powiązanej
    powierzchni magazynowej. W najbliższej przyszłości Spółka powiązana jako Spółka
    duńska, dla której miejscem siedziby oraz prowadzenia działalności gospodarczej jest
    Dania, nadal będzie realizowała dotychczasowy model zakupów i sprzedaży z tą zmianą,
    że część surowców i materiałów oraz część wyrobów gotowych będzie magazynowana w
    Polsce w oparciu o umowę o obsługę magazynową. Spółka powiązana zamierza nabyć w
    Polsce usługę obsługi magazynowej od innego podmiotu powiązanego. Oznacza to, że
    zarówno nabyte przez Spółkę powiązaną surowce i materiały przeznaczonej do
    przetworzenia przez Państwa, jak również produkty gotowe (świece) będą magazynowane
    częściowo w Polsce. Nadal część produktów gotowych będzie przemieszczana od Państwa
    do miejsca prowadzenia działalności w Danii i dalej do odbiorców końcowych, ale część
    produktów będzie przemieszczana do magazynu w Polsce. Z magazynu w Polsce będą one
    transportowane do odbiorców końcowych Spółki powiązanej w Polsce, w innych krajach
    UE lub poza UE. Organizacja sprzedaży i transportu nadal leży po stronie Spółki
    powiązanej. Zleceniodawcą usługi przetworzenia nadal będzie dla Państwa Spółka
    powiązana z siedzibą w Danii, tj. podmiot posługujący się duńskim numerem VAT. Nadal
    dział sprzedaży i zakupów Spółki powiązanej jest usytuowany w Danii, gdzie Spółka ta ma
    siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności. Nadal to Spółka powiązana będzie
    organizowała transport, zakupy i sprzedaż. Nadal także Spółka powiązana nie będzie
    zatrudniała w Polsce pracowników. Magazyn ten nie jest wynajęty i obsługiwany przez
    Spółkę powiązaną. Inny podmiot z grupy (spółka z siedzibą w Polsce) wynajął ten magazyn
    w Polsce, zatrudnia pracowników do jego obsługi i będzie świadczył usługę obsługi
    magazynowej na rzecz Spółki powiązanej.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia miejsca opodatkowania świadczonych przez
    Państwa usług produkcyjnych oraz potwierdzenia, czy na fakturze dokumentującej
    wykonanie ww. usług należy wskazać Spółkę powiązaną, jej miejsce prowadzenia
    działalności w Danii oraz duński numer NIP.
    Spółka powiązana zleca Państwu usługę, polegającą na przetworzeniu materiału
    powierzonego, będącego własnością Spółki powiązanej. Po wykonaniu ww. usługi produkt
    gotowy będzie podlegał przez Spółkę powiązaną sprzedaży na rzecz klientów końcowych.
    Organizacją transportu oraz sprzedażą zajmować się będzie zawsze Spółka powiązana.
    Wskazali Państwo, że zleceniodawcą usługi przetworzenia będzie dla Państwa Spółka
    powiązana z siedzibą w Danii, tj. podmiot posługujący się duńskim numerem VAT.
    Pomimo nabycia od innego podmiotu powiązanego usługi magazynowania, nadal dział
    sprzedaży i zakupów Spółki powiązanej będzie usytuowany w Danii, gdzie Spółka ta ma
    siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto, z
    przedstawionych przez Państwa we wniosku okoliczności nie wynika, żeby Spółka
    powiązana posiadała stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    Jednocześnie, do świadczonych przez Państwa usług produkcyjnych na materiale
    powierzonym nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia
    usług wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz
    art. 28n ustawy.
    Wobec powyższego, miejscem świadczenia przez Państwa usług produkcyjnych na rzecz
    Spółki powiązanej będzie – stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy – miejsce, w którym Spółka
    powiązana posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w analizowanym przypadku w
    Danii. Tym samym ww. usługi produkcyjne wykonywane przez Państwa na powierzonym

    materiale nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium
    Polski.
    Jednocześnie należy wskazać, że w przypadku gdy usługi produkcyjne świadczone będą
    przez Państwa na rzecz Spółki powiązanej, której siedziba działalności gospodarczej
    znajduje się na terytorium Danii, obowiązek rozliczenia podatku zostaje przeniesiony na
    nabywcę usługi. Zatem to Spółka powiązana będzie zobowiązana do rozliczenia podatku w
    kraju siedziby działalności gospodarczej (Danii).
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że świadczenie usług produkcyjnych na rzecz Spółki powiązanej, których – jak
    wyżej wskazano – miejscem świadczenia i opodatkowania nie będzie terytorium Polski,
    będą Państwo zobowiązani udokumentować fakturą, która powinna zawierać dane
    identyfikacyjne Spółki powiązanej z duńskim numerem NIP oraz wyrazy „odwrotne
    obciążenie”.
    Wystawiając fakturę dokumentującą świadczenie ww. usług nie będą Państwo wykazywać
    na niej stawki i kwoty podatku, natomiast mogą Państwo na niej umieścić określenie „NP.”
    (usługi niepodlegające opodatkowaniu w Polsce), bowiem przepisy nie sprzeciwiają się
    umieszczaniu na fakturze dodatkowych adnotacji.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zaznaczyć również należy, że podmiot występujący z wnioskiem ORD-IN może
    wnioskować o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji
    prawnopodatkowej innych podmiotów, w tym podmiotów z nim powiązanych.
    Rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie kwestii w zakresie ustalenia, czy Spółka
    powiązana podsiada na terytorium kraju stałe miejsce prowadzenia działalności nie
    dotyczy wprost sytuacji prawnopodatkowej Państwa. Pomimo powiązań o charakterze
    gospodarczym obu ww. podmiotów Państwo nie jesteście samodzielnie uprawnieni do
    wystąpienia z wnioskiem o interpretację, która dotyczy sytuacji prawnopodatkowej innego
    podmiotu.
    Zatem w okolicznościach analizowanej sprawy informacja o tym, czy Spółka powiązana
    posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju oraz czy usługi są

    świadczone dla tego stałego miejsca jest elementem opisu sprawy. W związku z
    powyższym wskazaną przez Państwa okoliczność, że „Zleceniodawcą usługi przetworzenia
    nadal będzie dla Państwa Spółka powiązana z siedzibą w Danii, tj. podmiot posługujący się
    duńskim numerem VAT. Nadal dział sprzedaży i zakupów Spółki powiązanej jest
    usytuowany w Danii, gdzie Spółka ta ma siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności”,
    przyjęto jako element opisu sprawy i nie była ona przedmiotem oceny.
    W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie
    Państwa skutków prawnopodatkowych. Natomiast, w przypadku wątpliwości związanych
    ze skutkami podatkowymi dla Spółki powiązanej w zakresie posiadania przez nią w Polsce
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, Spółka powiązana
    powinna wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i w takim przypadku
    takie rozstrzygnięcie posiadałoby moc wiążącą i odnosiło się do jej sytuacji
    prawnopodatkowej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
        czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.