Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.230.2025.1.AMO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Opodatkowanie przychodów z odpłatnego zbycia
nieruchomości nabytej w spadku po zmarłej mamie.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości
opodatkowanie
spadek
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2022 r. zmarła Pani ciotka, A.A., będąca właścicielką kawalerki w (...). Spadek po niej
    przypadł jej rodzeństwu: siostrze B.B. (Pani mamie) oraz bratu C.C.
    Następnie (...) 2022 r. zmarła Pani mama B.B., zanim doszło do działu spadku po A.A. Jej
    jedyną spadkobierczynią jest Pani – (...).
    W konsekwencji, weszła Pani w ogół praw i obowiązków Pani mamy, obejmując udział w
    spadku po ciotce.
    (...) 2025 r. wraz z Pani wujkiem C.C. dokonała Pani sprzedaży kawalerki za kwotę 148 000
    zł, z czego każdemu z Państwa przypadła połowa (po 74 000 zł).
    Urząd Skarbowy w (...) poinformował Panią, że w Pani przypadku powstaje obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpiła przed
    upływem 5 lat od nabycia nieruchomości.
    Akty notarialne dotyczące sprawy, które może Pani przedstawić, to:
      - akty zgonów Pani mamy i ciotki;
      - postanowienie sądu w sprawie dziedziczenia po Pani mamie B.B.;
      - notarialny akt potwierdzenia dziedziczenia po Pani cioci A.A.;
      - notarialny akt przeniesienia prawa własności (sprzedaż mieszkania Pani cioci).

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji sprzedaż nieruchomości (...) 2025 r. odziedziczonej przez Panią po
    ciotce A.A. poprzez dziedziczenie po Pani mamie B.B., rodzi obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o PIT)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w opisanym stanie faktycznym nie powstaje obowiązek podatkowy,
    ponieważ:
      1. Zasada równości – w praktyce Pani sytuacja była identyczna jak sytuacja Pani wujka C.
        C. – wspólnie ponosiliście Państwo koszty utrzymania mieszkania po Pani ciotce,
        wspólnie opłaciliście Państwo notariusza i w równych częściach podzieliliście się
        Państwo dochodem ze sprzedaży. Jednak Pani wujek C.C., jako bezpośredni
        spadkobierca, nie ma obowiązku podatkowego. Pani natomiast, jako córka siostry
        spadkodawczyni, mimo identycznej sytuacji faktycznej (jw.) miałaby nim być
        obciążona wyłącznie dlatego, że Pani mama zmarła kilka miesięcy po swojej
        siostrze. Obciążenie Pani podatkiem prowadziłoby do nierównego i
        niesprawiedliwego traktowania spadkobierców tej samej osoby, co jest sprzeczne z
        art. 32 Konstytucji RP.
      2. Cel przepisów – pięcioletni okres wprowadzono w celu przeciwdziałania
        spekulacyjnym transakcjom nieruchomościami, gdzie podatnik dokonuje zakupu i
        szybkiej sprzedaży dla osiągnięcia zysku. W Pani sprawie nie było żadnego
        charakteru spekulacyjnego - ani Pani mama, ani Pani nie miałyście intencji
        wzbogacenia się poprzez sprzedaż – nieruchomość była dziedziczona w rodzinie i
        dopiero później sprzedana z przyczyn praktycznych. Dziedziczenie po Pani mamie, a
        wcześniej po ciotce, było następstwem tragicznych zdarzeń losowych, a sprzedaż
        wynikała wyłącznie z konieczności życiowej, a nie z chęci wzbogacenia się.
      3. Okoliczności szczególne – w bardzo krótkim czasie straciła Pani dwie najbliższe
        osoby: mamę i ciocię. Pani mama była formalnie spadkobierczynią cioci jedynie

        przez trzy miesiące, a Pani wstąpiła w jej prawa niejako automatycznie - było to
        tylko „przejście praw”, a nie nowe nabycie. Nakładanie na Panią obowiązku
        podatkowego w tej sytuacji byłoby nadmiernym obciążeniem i dodatkową sankcją
        za tragiczną sytuację rodzinną, na którą Pani nie miała żadnego wpływu.
      4. Zasada in dubio pro tributario – wątpliwości w Pani sprawie dotyczą tego, czy
        przepisy mogą prowadzić do tak rażącego zróżnicowania sytuacji spadkobierców tej
        samej osoby. Czy ustawodawca naprawdę chciał, aby brat spadkodawczyni miał
        pełne zwolnienie z podatku, a córka siostry spadkodawczyni była karana
        podatkiem, mimo że oboje dziedziczą wprost po tej samej osobie? Skoro występują
        takie wątpliwości, to – zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej – należy rozstrzygnąć
        je na korzyść podatnika.
    Konkluzja
    W Pani ocenie, niezależnie od formalnych ram pięcioletniego okresu, w opisanym stanie
    faktycznym nałożenie na Panią podatku prowadziłoby do nierównego i niesprawiedliwego
    traktowania spadkobierców tej samej osoby. Celem ustawodawcy przy wprowadzaniu
    regulacji o 5-letnim okresie było przeciwdziałanie spekulacyjnym transakcjom, a nie
    obciążanie osób, które w krótkim czasie straciły dwie najbliższe osoby i stały się
    spadkobiercami w sposób całkowicie niezależny od swojej woli. W tej sytuacji należy
    uznać, że sprzedaż nieruchomości nie rodzi obowiązku podatkowego, gdyż przepisy
    prawa podatkowego powinny być interpretowane z poszanowaniem zasady równości,
    sprawiedliwości oraz in dubio pro tributario.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z
    zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych
    wymienionych w ww. lit. a) – c) przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w

    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw
    nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, to nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a
    kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w
    ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Jak stanowi art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości lub udziału w
    nieruchomości nabytej w drodze spadku, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej
    nieruchomości przez spadkodawcę.
    Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1035 ww. Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.

    Z powyższych przepisów wynika więc, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w związku z
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjmuje się, że
    momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który nabył tę nieruchomość
    również w spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. data śmierci jego spadkodawcy.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że:
      · (...) 2022 r. zmarła Pani ciotka, A.A., będąca właścicielką kawalerki w (...). Spadek po
        niej przypadł jej rodzeństwu: siostrze B.B. (Pani mamie) oraz bratu C.C.,
      · (...) 2022 r. zmarła Pani mama B.B., jej jedyną spadkobierczynią jest Pani.
      · (...) 2025 r. wraz z Pani wujkiem C.C. dokonała Pani sprzedaży kawalerki za kwotę 148
        000 zł, z czego każdemu z Państwa przypadła połowa (po 74 000 zł).
    Zatem, mając na uwadze brzmienie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy w
    niniejszej sprawie liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę – Pani matkę, która nabyła udziały w kawalerce w
    (...) w spadku po swojej siostrze (...) 2022 r. (w dniu śmierci Pani cioci).
    Wobec powyższego, sprzedaż przez Panią w 2025 r. udziału w kawalerce, który nabyła
    Pani w drodze spadku po mamie skutkuje powstaniem przychodu kwalifikowanego do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Pani spadkodawcę (Pani mamę).
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,

      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zatem, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy, wskazać
    należy, że dokonana w dniu (...) 2025 r. sprzedaż przez Panią udziału w przedmiotowej
    nieruchomości (kawalerce) nabytego przez Panią w spadku po Pani mamie stanowi
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia przez spadkodawcę, tj. Pani
    mamę. Odziedziczyła Pani ww. udział w nieruchomości w spadku po mamie, która
    odziedziczyła tę nieruchomość w spadku po swojej siostrze. Zatem, pięcioletni termin, o
    którym mowa w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    należy liczyć od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie ww.
    nieruchomości przez spadkodawcę tj. Pani mamę (2022 r.). W związku z tym, Pani
    dochód uzyskany z tytułu udziału w przedmiotowej nieruchomości (kawalerce), nabyty
    przez Panią w spadku po Pani mamie podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Dlatego też Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie

      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.
    Natomiast w myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Jeżeli zatem zostaną spełnione powyższe warunki, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    udziału w nieruchomości może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Odnosząc się natomiast do zasady in dubio pro tributario – zawartej w art. 2a Ordynacji
    podatkowej – na którą powołuje się Pani we własnym stanowisku, stwierdzić należy, że nie
    może być ona rozumiana w ten sposób, że w przypadku wątpliwości interpretacyjnych
    organy podatkowe są zobowiązane zawsze przyjąć punkt widzenia podatnika. Zasada ta
    bowiem ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy wykładnia przepisu prawa nie daje
    zadowalających rezultatów. W analizowanym przypadku znaczenie przepisów
    znajdujących w nim zastosowanie jest jasne, niebudzące wątpliwości i wynikające z ich
    literalnego brzmienia. Dlatego też wskazana zasada w rozpatrywanej sprawie nie może
    znaleźć zastosowania. Podkreślić przy tym należy, że w przepisie art. 2a ustawy Ordynacja
    podatkowa chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz
    że podatnik nie może oczekiwać, aby ww. artykuł był stosowany w każdej sytuacji, gdy
    wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla niego konsekwencje
    mniej korzystne niż zakładał.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.