Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1193/13-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-07
Teza: obowiązek rejestracji jako podatnik VAT oraz obowiązek prowadzenia ewidencji, w tym ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; ewidencja; kasa-kasa rejestrująca; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; rejestracja; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2013 r. (data wpływu 4 listopada 2013 r.) uzupełnionym w dniu 21 stycznia 2014 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 10 stycznia 2014 r. Nr IPPP2/443-1193/KG (skutecznie doręczone w dniu 17 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji jako podatnik VAT oraz obowiązku prowadzenia ewidencji, w tym ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji jako podatnik VAT oraz obowiązku prowadzenia ewidencji, w tym ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. (data wpływu 24 stycznia 2014 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 10 stycznia 2014 r. Nr IPPP2/443-1193/KG (skutecznie doręczone w dniu 17 stycznia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową firmę zarejestrowaną w Anglii w zakresie sprzedaży towarów zakupionych w Unii Europejskiej (Czechy, Niemcy, Anglia) – towary nowe i używane. Wnioskodawca sprzedaje zakupione towary w Unii – także w Polsce na placach i targowiskach. Wnioskodawca nie ma stałych punktów sprzedaży. Podatek dochodowy jest rozliczany w Anglii. W Polsce Wnioskodawca przebywa mniej niż 183 dni. Na terenie Polski nie posiada centrum interesów osobistych i gospodarczych – tylko w Londynie, w Anglii (nie ma tu kredytów ani konta w banku). W Londynie znajduje się majątek ruchomy Wnioskodawcy oraz polisy ubezpieczeniowe.

Sprzedaż na placach i targowiskach w Polsce ma charakter okazjonalny bez określonej częstotliwości. Towary sprowadzane są z Anglii, Niemiec i Holandii i sprzedawane za pośrednictwem Allegro. Sprzedaż w Polsce i Unii wykonywana jest na rzecz firm i osób fizycznych.

Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada na terenie Polski siedziby i stałych punktów sprzedaży, podatek rozliczany jest w Anglii.

Sprzedaż w Polsce ma charakter okazjonalny. Towar byłby przywożony z Anglii.

Wnioskodawca nie dokonywał dostaw towarów na terenie Polski, nie dokonywał dostaw na rzecz osób fizycznych i firm. Przedmiotem sprzedaży byłyby artykuły gospodarstwa domowego użytku, nie są to towary rozliczane w systemie VAT marża.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca ma obowiązek rejestracji do VAT w Polsce, stosowania kasy fiskalnej na polskich zasadach i obowiązek ewidencji przychodów?
2.  Czy Wnioskodawca ma obowiązek ewidencjonowania na placach i targowiskach stosując polską ewidencję sprzedaży?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Art. 113 pkt 13 ppkt 3 zwalnia również z obowiązku zgłoszenia do VAT. Wnioskodawcy nie obowiązuje prowadzenie polskich ewidencji i podleganie polskiemu prawu podatkowemu i ordynacji podatkowej. Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia polskich ewidencji związanych z zagraniczną działalnością prowadzoną czasami na terenie Polski.

W Anglii Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży, nie jest też tam podatnikiem i płatnikiem VAT.

Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy nie powinien on płacić w Polsce z takiej okazjonalnej sprzedaży podatku VAT.

Wnioskodawca nie ma obowiązku zgodnie z przepisami prawa angielskiego do prowadzenia w Polsce ewidencji sprzedaży (czy do podatku dochodowego lub podatku VAT), sprzedając towary na placach i targowiskach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy, w myśl którego przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Aby dostawa towaru podlegała opodatkowaniu powinna być wykonana przez podatnika podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kwestii opodatkowania dostaw towarów istotne jest to czy dokonujący sprzedaży podejmuje aktywne działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347.1 ze zm.), – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

W kontekście powyższych okoliczności nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Aby zatem dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą za granicą w zakresie handlu towarami zakupionymi na terenie UE, zamierza dokonywać sprzedaży towarów nowych i używanych także na terenie Polski. Wnioskodawca na terenie kraju nie posiada siedziby ani stałych punktów sprzedaży. Sprzedaż w Polsce odbywałaby się na placach i targowiskach. Towar przywożonym byłby z Anglii.

Na tle powyżej przedstawionych okoliczności Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie obowiązku rejestracji jako podatnik podatku VAT.

Z powyżej przedstawionych okoliczności wynika, że Wnioskodawca zajmujący się profesjonalnie handlem poza granicami kraju, zamierza rozszerzyć działalność gospodarczą o sprzedaż towarów nabytych w Anglii i zbywanych następnie na terenie Polski. Strona wskazuje, że sprzedaż na placach i targowiskach będzie sprzedażą okazjonalną, bez określonej częstotliwości. Zauważyć należy jednak, że przedmiotem sprzedaży będą towary nabyte w celu odsprzedaży, tj. już w momencie ich zakupu, przeznaczone będą do wykorzystania w celach zarobkowych. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie towarami zakupionymi w UE i następnie odsprzedawanymi poza granicami Polski, stąd też planowana przez niego sprzedaż na placach i targowiskach w Polsce stanowić będzie działalność o charakterze zarobkowym wpisująca się w definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W związku z tym Wnioskodawca dokonując nawet bez określonej częstotliwości sprzedaży towarów zakupionych na terenie UE z zamiarem ich odsprzedaży działać będzie jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Działaniom podejmowanym przez Stronę można przypisać profesjonalny charakter, gdyż jak wskazano powyżej, działalność Wnioskodawcy podejmowana poza granicami Polski jest działalnością tożsamą z planowaną na terenie Polski. W świetle powyższych okoliczności, Wnioskodawca dokonując sprzedaży towarów na placach i targowiskach na terenie Polski, będzie działać jako podatnik podatku VAT, na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto wskazać należy, że Wnioskodawca dokonując nabycia towarów na terenie UE, które będą następnie przemieszczane na terytorium Polski, celem ich odsprzedaży, będzie dokonywał wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jednakże na podstawie art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Mając na względzie powyżej zacytowane przepisy, Wnioskodawca przed dokonaniem pierwszej sprzedaży na terenie Polski towarów nabytych w UE, będzie zobowiązany dokonać rejestracji jako podatnik podatku VAT. Wskazać należy, że Zainteresowanemu nie przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, gdyż jak wynika ze złożonego wniosku, nie ma on siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie kraju.

Na marginesie wskazać należy, że na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadku podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju - właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

Jak wynika z treści art. 109 ust. 1 ustawy, podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym.

Z kolei w myśl art. 109 ust. 3 ustawy podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawcę należy uznać za podatnika podatku VAT z tytułu dostaw towarów dokonywanych na terenie Polski, zatem zobowiązany będzie do prowadzenia ewidencji sprzedaży obowiązujących podmioty prowadzące działalność gospodarczą na terenie kraju, niezależnie od obowiązków, jakie spoczywają na Wnioskodawcy jako osobie prowadzącej działalność gospodarczą na terenie Anglii.

W zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kasy rejestrującej należy wskazać, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, co wynika z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

W obecnym stanie prawnym w tym zakresie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r., poz. 1382), zwanego dalej „rozporządzeniem”.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł. (…).

W przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

W świetle powyżej zacytowanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca dokonywać będzie sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej do wysokości przysługującego limitu obrotów.

W świetle powyższych okoliczności stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsze interpretacja dotyczy wniosku w części dotyczącej podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.