Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.286.2017.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-07
Teza: Czy przekazanie niepodzielonego zysku na kapitał zapasowy spółki komandytowej będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zapasowy; obowiązek-obowiązek podatkowy; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; wspólnik-uchwała wspólników; zyski; zyski-zysk niepodzielony
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 września 2017 r. (data wpływu – 19 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania zysku na kapitał zapasowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania zysku na kapitał zapasowy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką komandytową (dalej: Spółka) prowadzącą działalność gospodarczą w branży deweloperskiej, polegającą m.in. na realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, kupnem, sprzedażą oraz wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami.

Za lata ubiegłe Spółka nie osiągnęła zysku. Spółka zakłada jednak wypracowanie pierwszego zysku za 2017 rok. W przypadku ziszczenia się powyższych prognoz co do osiągniętego zysku wspólnicy zamierzają dokonać wypłaty części wypracowanego w 2017 roku zysku, a resztę przekazać na kapitał zapasowy.

W związku z powyższym, pozostawiony w Spółce zysk pozwoli na kontynuowanie dotychczasowej działalności gospodarczej w kolejnym roku obrotowym. Przekazanie zysku na kapitał zapasowy spółki osobowej nie będzie wiązało się ani z wniesieniem ani podwyższeniem wkładów przez wspólników.

Powyższe działanie nie będzie miało także charakteru dopłaty, pożyczki udzielonej Spółce, depozytu nieprawidłowego ani też nie będzie polegało na przekazaniu środków finansowych wspólników do nieodpłatnego używania przez Spółkę.

W kolejnych latach Wnioskodawca także planuje kontynuowanie powyższych działań polegających na pozostawianiu wypracowanych zysków (lub ich części) na kapitale zapasowym Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przekazanie niepodzielonego zysku na kapitał zapasowy spółki komandytowej będzie skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie zysku Spółki osobowej na jej kapitał zapasowy nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu podlegają tzw. czynności umowy spółki oraz zmiany takiej umowy, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W myśl art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki osobowej, za jej zmianę uważa się: wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności wskazane w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którym podatkowi od czynności cywilnoprawnej podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi temu podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Mając powyższe na względzie Wnioskodawca wskazał, iż kwestia przekazania zysku spółki osobowej na kapitał zapasowy nie została bezpośrednio zawarta w zamkniętym katalogu czynności cywilnoprawnych, podlegających opodatkowaniu. Powyższe oznacza, że przekazanie zysku spółki osobowej na jej kapitał zapasowy nie stanowi czynności skutkującej opodatkowaniem tym podatkiem.

Wnioskodawca wskazał także, iż podjęcie w przyszłości uchwały wspólników Spółki o pozostawieniu zysku w Spółce i przekazaniu go na kapitał zapasowy, co do zasady, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, chyba że z jej treści wynikałoby, że wspólnicy podjęli decyzję np. o przeznaczeniu go na powiększenie wysokości swoich wkładów.

Wnioskodawca wskazał również, iż zgodnie z art. 51 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych każdy ze wspólników ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Ponadto, wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego, przy czym jeżeli wskutek poniesionej przez spółkę straty udział kapitałowy wspólnika został uszczuplony, zysk przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie udziału wspólnika (art. 52 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych).

W myśl natomiast art. 103 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w sprawach nieuregulowanych w odniesieniu do spółki komandytowej, stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Wnioskodawca dodał ponadto, iż pojęcie „zysk” nie wywodzi się z prawa podatkowego, ale finansowego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 30 ustawy o rachunkowości, ilekroć w ww. ustawie mowa jest o przychodach i zyskach – rozumie się przez to uprawdopodobnione powstanie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie określonej wartości, w formie zwiększenia wartości aktywów, albo zmniejszenia wartości zobowiązań, które doprowadzą do wzrostu kapitału własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób niż wniesienie środków przez udziałowców lub właścicieli.

Zatem zysk może przybierać formę zwiększenia aktywów albo zmniejszenia wartości zobowiązań, prowadzi do zwiększenia kapitału własnego przedsiębiorstwa lub zmniejszenia jego niedoboru, oraz zwiększa kapitał własny przedsiębiorstwa (lub zmniejsza jego niedobór) bez wnoszenia środków przez udziałowców.

Wystąpienie zdarzeń takich jak zwiększenie aktywów albo zmniejszenie pasywów prowadzące do wzrostu kapitału własnego (lub zmniejszenia jego niedoboru) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a samo wykazanie (wypracowanie) zysku nie jest równoznaczne z posiadaniem przez Spółkę środków pieniężnych, które ten zysk mogłyby wyrażać.

Mając powyższe na względzie, intencją Wnioskodawcy jest wykazanie, iż zysk wyraża się m.in. w zwiększeniu danej pozycji aktywów w bilansie, przy czym pozycją tą nie muszą być środki pieniężne posiadane przez spółkę osobową.

Ponadto, zysk powiększa kapitał własny spółki osobowej, w oparciu o który kontynuuje ona swoją działalność w kolejnym roku obrotowym. W momencie podjęcia przez wspólników spółki osobowej uchwały o wypłacie zysku za dany rok obrotowy, wartość wyrażająca ten zysk jest wycofywana ze spółki, pomniejszając jej kapitał własny. Do tego czasu, wspólnicy pozostawiają zysk w majątku spółki osobowej, co nie jest równoznaczne z tym, iż dokonują w ten sposób trwałego (definitywnego) przysporzenia na jej rzecz.

Idąc dalej, dopóki wspólnik nie zażąda podziału i wypłaty zysku z końcem roku obrotowego, zysk ten pozostaje w dyspozycji Spółki, a nie wspólnika. Wobec powyższego, de facto Spółka korzystając z wypracowanego zysku, nie otrzymuje od wspólnika wkładów zwiększających jej majątek ani jakiegokolwiek innego nieodpłatnego świadczenia. Niepodzielony zysk nie jest również pożyczką udzieloną Spółce przez wspólnika ani też jego dopłatą.

W ocenie Wnioskodawcy, na gruncie analizowanej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przekazanie wypracowanego w przyszłości przez Spółkę osobową zysku na jej kapitał zapasowy, nie będzie równoznaczne ze zmianą umowy Spółki. Wnioskodawca pragnie przy tym podkreślić, iż planowana przez wspólników czynność nie wiąże się z wniesieniem czy podwyższeniem wkładu do Spółki, udzieleniem pożyczki przez któregokolwiek ze wspólników, ani z wniesieniem dopłat, ani też oddaniem Spółce przez wspólnika rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Wnioskodawca wyklucza przy tym sytuację podjęcia uchwały wspólników w zakresie przeznaczenia wypracowanego zysku Spółki, w której wyraźnie zostałoby wskazane dokonanie jednocześnie wniesienia/podwyższenia wkładów, udzielenie Spółce pożyczki, wniesienie dopłat, bądź oddanie przez któregokolwiek ze wspólników środków finansowych lub rzeczy do nieodpłatnego używania.

W ocenie Wnioskodawcy, opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych kwoty zysku przekazanego na kapitał zapasowy spółki osobowej mogłoby nastąpić dopiero w wyniku przekształcenia Spółki osobowej w inną spółkę, połączenia spółek, itd. Zatem w odniesieniu do zysku przekazanego na kapitał zapasowy, obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, może powstać tylko wówczas gdy czynność taka ma związek z dokonaniem czynności cywilnoprawnej bezpośrednio wymienionej w zamkniętym katalogu zawartym w art. 1 przedmiotowej ustawy, a samo przekazanie zysku na kapitał zapasowy spółki osobowej taką czynnością nie jest.

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie zysku na jego kapitał zapasowy nie jest równoznaczne ze zmianą umowy spółki wynikającej np. z wniesienia lub podwyższeniem wkładu do Spółki, udzieleniem pożyczki przez wspólnika, wniesieniem dopłat, czy też oddaniem Spółce przez wspólnika rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania, chyba że uchwała wspólników w zakresie przeznaczenia zysku Spółki wyraźnie wskazywałaby, iż wspólnicy dokonują jednocześnie wniesienia/podwyższenia wkładów, udzielają Spółce pożyczki, wnoszą dopłaty, bądź też oddają rzeczy (pieniądze) do nieodpłatnego używania. Wnioskodawca podkreślił, iż dysponowanie zyskiem wypracowanym przez Spółkę, nie stanowi czynności cywilnoprawnej, a wynika jedynie z treści umowy Spółki oraz przepisów Kodeksu spółek handlowych.

Reasumując, w oparciu o przedstawioną w opisie zdarzenia przyszłego sytuację, przekazanie wypracowanego w 2017 roku zysku Spółki osobowej na jej kapitał zapasowy, nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca podkreśla, że przeznaczenie zysku spółki osobowej na kapitał zapasowy nie zostało bezpośrednio wymienione we wspomnianym już zamkniętym katalogu czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W związku z powyższym, przekazanie zysku Spółki na jej kapitał zapasowy nie stanowi samodzielnej czynności skutkującej opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał się na interpretacje indywidualną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. ustawy).

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy spółki uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Zgodnie z art. 1a pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Art. 4 pkt 9 cyt. ustawy stanowi, że obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki:

1.  przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego,
2.  przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy,
3.  przy dopłatach – kwota dopłat,
4.  przy pożyczce udzielonej spółce przez wspólnika – kwota lub wartość pożyczki,
5.  przy oddaniu spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania – roczna wartość nieodpłatnego używania, którą przyjmuje się w wysokości 4% wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego oddanego do nieodpłatnego używania,
6.  przy przekształceniu lub łączeniu spółek – wartość wkładów do spółki osobowej powstałej w wyniku przekształcenia albo wartość kapitału zakładowego spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia lub połączenia,
7.  przy przeniesieniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej lub jej siedziby – wartość kapitału zakładowego.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, stawka podatku wynosi od umowy spółki 0,5%.

Zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1578, ze zm.) każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.

Wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Jeżeli wskutek poniesionej przez spółkę straty udział kapitałowy wspólnika został uszczuplony, zysk przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie udziału wspólnika (art. 52 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka zakłada wypracowanie pierwszego zysku za 2017 rok. W przypadku ziszczenia się powyższych prognoz co do osiągniętego zysku, Wspólnicy zmierzają dokonać wypłaty części wypracowanego w 2017 roku zysku, a resztę przekazać na kapitał zapasowy. W związku z powyższym, pozostawiony w Spółce zysk pozwoli na kontynuowanie dotychczasowej działalności gospodarczej w kolejnym roku obrotowym. Przekazanie zysku na kapitał zapasowy spółki osobowej nie będzie wiązało się z wniesieniem ani podwyższeniem wkładów przez wspólników. Powyższe działanie nie będzie miało także charakteru dopłaty, pożyczki udzielonej Spółce, depozytu nieprawidłowego ani też nie będzie polegało na przekazaniu środków finansowych wspólników do nieodpłatnego używania przez Spółkę.

W kolejnych latach Wnioskodawca także planuje kontynuowanie powyższych działań polegających na pozostawianiu wypracowanych zysków (lub ich części) na kapitale zapasowym Spółki.

Należy wskazać, iż wynikające z decyzji wspólników pozostawienie zysku w Spółce i przekazanie go na kapitał zapasowy, co do zasady nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, chyba że z jej treści wynika, że wspólnicy podjęli decyzję np. o przekazaniu zysku na powiększenie wysokości swoich wkładów.

Jak wynika z treści wniosku, przekazanie zysku na kapitał zapasowy spółki nie będzie wiązało się z wniesieniem ani podwyższeniem wkładów przez wspólników. Pozostawienie zysku w Spółce nie będzie miało także charakteru dopłaty, pożyczki udzielonej Spółce, depozytu nieprawidłowego ani też nie będzie polegało na przekazaniu środków finansowych wspólników do nieodpłatnego używania przez Spółkę.

W świetle powyższego, przekazanie wypracowanego zysku Wnioskodawcy na kapitał zapasowy nie będzie stanowiło zmiany umowy spółki i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.