Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.471.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Możliwość zaliczenia opłat marketingowych do kosztów
uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: cel-cel reprezentacji i reklamy
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
gastronomia
koszt-koszty uzyskania przychodów
materiały-materiały reklamowe
opłata
reklama
usługi-usługi gastronomiczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podmiotem działającym w branży gastronomicznej. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonuje sprzedaży posiłków w
    prowadzonych przez siebie restauracjach sieci X, których jest franczyzobiorcą.
    Wnioskodawca należy do związku pracodawców zrzeszających franczyzobiorców sieci X,
    który stanowi „organizację pracodawców” w rozumieniu ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o
    organizacjach pracodawców (dalej: „Związek”). Przynależność do Związku nie jest
    obowiązkowa, a przystąpienie do niego wymaga akceptacji statutu regulującego jego
    działalność (dalej: „Statut”).
    Zgodnie ze Statutem cele Związku to m.in. ochrona praw jego członków i reprezentowanie
    ich na szczeblu ogólnokrajowym, integracja środowiska Wnioskodawcy i franczyzobiorców
    jako prowadzących restauracje sieci X. Przynależność do Związku związana jest z
    koniecznością uiszczania przez członków składek członkowskich, ustalonych przez Zarząd
    Związku, które przeznaczane są na realizację celów statutowych Związku. Ponadto Statut
    przewiduje, że Związek podejmuje działania wspierające rozwój biznesu i zwiększanie
    zyskowności operacyjnej restauracji należących do sieci X.
    Na bazie Statutu Związek, oprócz wykonywania działań zmierzających do realizacji celów
    statutowych, realizuje swoje zadania również poprzez prowadzenie działalności
    gospodarczej obejmującej m.in. zawieranie umów w zakresie promocji i reklamy. Związek
    może zarówno świadczyć, jak i nabywać usługi marketingowe (np. kampanie reklamowe)
    od innych podmiotów, które prowadzą działalność usługową w tym obszarze, jak również
    dokonywać ich dalszej odsprzedaży.
    Dzięki członkostwu w Związku franczyzobiorcy nawiązują relacje z innymi właścicielami
    restauracji, dzięki czemu aktywnie współpracują ze sobą w biznesie, dzieląc się wiedzą i
    doświadczeniem.
    W związku z prowadzoną przez Związek działalnością gospodarczą (marketingową)
    Wnioskodawca, jako podmiot prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą,
    zamierza zawrzeć ze Związkiem umowę o świadczenie usług (dalej: „Kontrakt”). Na bazie
    Kontraktu Związek będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi reklamowe,
    promocyjne oraz marketingowe restauracji X prowadzonej przez Wnioskodawcę, związane
    z realizacją strategii marketingowej oraz budowaniem wizerunku i zaufania do sieci
    restauracji i marki X na obszarze Polski (dalej: „Usługi”).
    Usługi będą w szczególności polegały na:
    a. opracowaniu, tworzeniu, produkowaniu, drukowaniu, rozprowadzaniu, emitowaniu,
      publikowaniu i eksponowaniu materiałów marketingowych restauracji X
      prowadzonej przez Wnioskodawcę w ramach realizacji strategii marketingowej i
      działalności restauracji X na obszarze Polski, oraz
    b. prowadzeniu działań reklamowych, promocyjnych i marketingowych restauracji X
      prowadzonej przez Wnioskodawcę w ramach realizacji strategii marketingowej i
      działalności restauracji X na obszarze Polski.

    Na podstawie kontraktu Związek będzie odpowiedzialny za prawidłowe wykonanie Usług i
    wywiązanie się ze swoich obowiązków, w szczególności:
    • Związek będzie odpowiadał w pełni za szkody poniesione przez Wnioskodawcę w
      związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem Kontraktu przez Związek;
    • Związek będzie odpowiadał za działania i zaniechania podwykonawców jak za swoje
      własne.
    Celem nabycia od Związku Usług jest promocja działalności Wnioskodawcy (prowadzonych
    przez niego restauracji), która ma na celu zwiększenie przychodów Wnioskodawcy. Dzięki
    współpracy ze Związkiem Wnioskodawca ma szanse na skorzystanie z nakierowanej na
    konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to
    Wnioskodawcy promocje jego restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem
    potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych,
    satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.
    Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez Związek jako podatnika VAT.
    Wynagrodzenie za Usługi zostanie ustalone przez strony w Kontrakcie jako „Opłata
    marketingowa”. Związek zobowiązany będzie do prowadzenia zestawienia wykonanych
    Usług w danym okresie rozliczeniowym, które udostępni Wnioskodawcy na żądanie.
    Kontrakt nie będzie przewidywał możliwości zwrotu Opłat marketingowych w jakiejkolwiek
    formie.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczenia ponoszonych przez niego Opłat
    marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy będzie miał on prawo do zaliczenia ponoszonych przez niego
    Opłat marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami
    uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła
    przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
    kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem od tej zasady może być wyłącznie sytuacja,
    w której przepisy prawa wyraźnie wskazują przynależność danego wydatku do kategorii
    kosztów uzyskania przychodów (lub też przepisy te wyłączają możliwość jego zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów).
    W pozostałych przypadkach kluczowe jest przeanalizowanie związku przyczynowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną
    szansą powstania przychodu, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego
    uzyskiwania. Powyższe oznacza, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne
    znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Jeżeli pomiędzy poniesieniem danego
    wydatku a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje
    związek przyczynowy, podatnik ma prawo do zaliczenia go w koszty uzyskania
    przychodów.
    W myśl art. 24a ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani prowadzić podatkową księgę
    przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą", z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi

    rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu
    (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w
    tym za okres sprawozdawczy.
    Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na
    wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    • został poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą;
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • jego poniesienie miało na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła
      przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Co ważne, kosztami uzyskania przychodów są zarówno wydatki pozostające w
    bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i wydatki inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim), jeżeli podatnik
    jest w stanie wykazać, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie
    osiągnięty. W tym kontekście należy uznać, że wszystkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione koszty pozwalają na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie
    podatkowym zabezpieczają źródło przychodów.
    Odnosząc powyższe do Opłaty marketingowej Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    spełnia ona wszystkie przesłanki do uznania jej za wydatek związany z uzyskaniem
    /zachowaniem/ zabezpieczeniem źródła przychodów.
    Nabywane przez Wnioskodawcę Usługi, za które należna jest Opłata marketingowa,
    niewątpliwie mają na celu zwiększenie przychodów. Uiszczając Opłatę marketingową
    Wnioskodawca uzyska wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu Usług
    świadczonych na jego rzecz, przykładowo w postaci kampanii reklamowej zachęcającej do
    odwiedzenia restauracji X prowadzonych przez Wnioskodawcę. Dzięki współpracy ze
    Związkiem Wnioskodawca ma szanse na skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor
    gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej oraz nawiązanie kontaktu z
    szerszym kręgiem potencjalnych klientów. Korzystanie z usług wyspecjalizowanego
    podmiotu, który zrzesza szereg przedsiębiorców z tej samej branży, przyczyni się do
    zyskania lojalności klientów i bardziej powtarzalnej sprzedaży. Wydatki poniesione na
    Opłaty marketingowe będą należycie udokumentowane, bowiem Wnioskodawca będzie
    otrzymywał z tego tytułu faktury VAT dokumentujące świadczenie Usług.
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że wydatki na Usługi nie znalazły się w katalogu
    wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów określonym przez ustawę o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – w szczególności, w ocenie Wnioskodawcy, nie można
    uznać, że Opłata marketingowa ma charakter składki członkowskiej, o której mowa w art.
    23 ust. 1 pkt 30 ww. ustawy. Opłata ta stanowi rzeczywiste wynagrodzenie za działania
    marketingowe, przyczyniające się do wzrostu przychodów i promocji restauracji
    prowadzonych przez Wnioskodawcę.
    Co istotne, pojęcie opłaty członkowskiej nie zostało zdefiniowane w ustawie o PIT, w
    związku z czym należałoby przy ustalaniu znaczenia tego sformułowania odnieść się do
    znaczenia z języka potocznego. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN,

    „członkostwo” to przynależność do jakiejś organizacji, partii itp., natomiast pod pojęciem
    „organizacja” rozumie się:
    • grupę ludzi lub państw mających ustaloną strukturę i działających razem, aby osiągnąć
      wspólne cele,
    • sposób zorganizowania czegoś,
    • organizowanie czegoś.
    Z powyższych definicji wynika, że przynależność do danej organizacji jest determinowana
    przez cel, dla którego podmioty się zrzeszają, a nie przez potencjalne korzyści wynikające z
    członkostwa. Tymczasem w przypadku Opłaty marketingowej jest ona ponoszona w
    związku ze świadczoną przez Związek Usługą, którą przynosi Wnioskodawcy wymierne
    korzyści z tytułu działań marketingowych. Nie można zatem uznać, że Opłata
    marketingowa jest chociażby podobna do składki członkowskiej, ponieważ charakteryzuje
    ją zupełnie inny cel, podstawa jej ponoszenia oraz stosunek prawny pomiędzy stronami.
    Za uiszczoną Opłatę marketingową Wnioskodawca będzie otrzymywał wymierne korzyści
    w postaci konkretnego zakresu świadczeń marketingowych, stanowiące bezpośredni
    ekwiwalent za uiszczoną kwotę. Ponadto Kontrakt stanowi umowę cywilnoprawną, na
    bazie której Związek zobowiązany jest do należytego wykonania ciążącego na nim
    zobowiązania, czego gwarantem jest odpowiedzialność kontraktowa. Cechy te
    jednoznacznie wskazują na to, że stosunek usługowy pomiędzy Wnioskodawcą a
    Związkiem nie stanowi składki członkowskiej, która nie podlega ww. reżimom związanym z
    ryzykiem kontraktowym.
    Co więcej, jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych,
    katalogu kosztów negatywnych określonych w ww. przepisie nie należy czytać
    rozszerzająco – tylko ściśle wymienione w nim przypadki nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów.
    Przykładowo, w wyroku NSA z 22 października 2019 r., sygn. akt II FSK 3678/17 wskazano,
    że:
      Katalog, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT dotyczy tylko jednoznacznie
      zidentyfikowanych kosztów nieuznawanych za koszt uzyskania przychodu i nie można,
      odwołując się do charakteru tych wydatków, wnioskować, że inne, niewymienione
      wprost w art. 16 ust. 1 wydatki ze względu na jakiegokolwiek rodzaju podobieństwo do
      wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT również nie stanowią kosztów
      uzyskania przychodu.
    Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o PIT, w zakresie wyłączeń z kosztów uzyskania
    przychodu, sformułowane są analogicznie, w ocenie Wnioskodawcy ww. wyrok odnosi się
    również do podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym Usługi
    marketingowe, polegające w szczególności na promocji i reklamie, nie zostały wymienione
    w ww. przepisie.
    Mając na względzie powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Opłaty marketingowe
    nie mogą być zaklasyfikowane jako opłaty z tytułu członkostwa w Związku – opłaty o takim
    charakterze są przez Wnioskodawcę ponoszone, ale są to składki członkowskie wynikające
    ze Statutu Związku i ustalane jednostronnie przez Zarząd Związku, które są całkowicie
    odrębne od Opłat marketingowych wynikających z Kontraktu, tj. umowy cywilnoprawnej.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy będzie miał on prawo do zaliczenia Opłat
    marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ:
    • będą one ponoszone przez podatnika (Wnioskodawcę) w związku z prowadzoną przez
      niego działalnością gospodarczą (prowadzenie restauracji sieci X);
    • będą definitywne (rzeczywiste), ponieważ Kontrakt nie przewiduje możliwości ich
      zwrotu w przypadku wyświadczenia Usług;

    • ich ponoszenie będzie miało na celu uzyskanie/zachowanie/zabezpieczenie źródła
      przychodów i z założenia będzie miało wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, co
      wynika z korzyści płynących z nabycia Usług związanych z promocją i reklamą,
      wpływających na zachęcenie szerokiego grona klientów do odwiedzenia restauracji
      prowadzonych przez Wnioskodawcę;
    • będą właściwie udokumentowane (faktury VAT wystawiane przez Związek na bazie
      Kontraktu, a co więcej na wniosek Wnioskodawcy Związek będzie zobowiązany do
      przedstawienia zestawienia wykonanych Usług w danym okresie rozliczeniowym);
    • nie znajdują się one w grupie wydatków, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że jego stanowisko znajduje potwierdzenie
    przykładowo w:
    • interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 27 sierpnia 2021 r. (znak: 0114-
      KDIP2-1.4010.191.2021.3.PD), w której organ podatkowy wskazał, że:
      świadczenie Wnioskodawcy (opłata wstępna i opłata roczna za pakiet usług) pozostaje
      w bezpośrednim i konkretnym związku ze świadczeniem wzajemnym ze strony
      usługodawcy – Spółki B Sp. z o.o. W przedmiocie sprawy mamy zatem do czynienia z
      odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską. Za uiszczoną opłatę,
      Wnioskodawca otrzymał/otrzymuje wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu
      świadczonych na Jego rzecz usług. W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego
      stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy,
      że opłata wstępna oraz opłata roczna ponoszona przez Wnioskodawcę na pakiet usług
      świadczonych przez Spółkę – B Sp. z o.o. na Jego rzecz może stanowić u Wnioskodawcy
      koszt uzyskania przychodów;
    • interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 12 kwietnia 2023 r. (znak: 0111-
      KDIB1-2.4010.112.2023.1.EJ), w której organ podatkowy wskazał, że:
      Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że ponoszony przez Spółkę
      wydatek w postaci corocznej opłaty jest związany z możliwością korzystania ze
      świadczeń oferowanych przez T. Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia
      z odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską, w konsekwencji wyłączenie z
      kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT,
      nie ma zastosowania. W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego opisu sprawy
      oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że opłata za
      świadczenie usług przez Organizację na rzecz Spółki może stanowić koszt uzyskania
      przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    • interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 2 lutego 2022 r. (znak: 0111-
      KDIB1-1.4010.620.2021.1.SH), w której organ podatkowy wskazał, że:
      W okolicznościach przedstawionych w opisie sprawy istotne znaczenie ma fakt, że
      Spółka na podstawie uchwały Zarządu zobowiązała się wypłacić Prezesowi Zarządu
      jednorazowe wynagrodzenie za świadczenie usług weryfikacji i autoryzacji
      dokumentacji projektowych realizowanych przez Spółkę, w ramach którego
      zobowiązała się do pokrycia kosztów opłaty członkowskiej w Okręgowej Izbie
      Inżynierów Budownictwa oraz w Okręgowej Izbie Architektów RP. Zatem ww.
      wynagrodzenie jest odrębnym wynagrodzeniem za ww. usługi projektowe, a więc nie
      jest związane z zarządzaniem spółką, czy pełnieniem funkcji w organach stanowiących
      Spółki oraz posiadania statusu wspólnika. (...) Mając powyższe na względzie stwierdzić
      należy, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku Państwa Spółka jest
      uprawniona do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych wydatków dot. składek
      członkowskich z tytułu uczestnictwa Prezesa Zarządu w Okręgowej Izbie Inżynierów

      Budownictwa oraz Okręgowej Izbie Architektów RP, na podstawie art. 15 ust. 1 updop.
      Jednocześnie nie będą mieć zastosowania do Państwa Spółki wyłączenia przewidziane
      w art. 16 ust. 1 pkt 38 i 38a updop.
    • wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2014 r. (sygn. II FSK 962/12), w
      którym sąd wskazał, że:
      Składki członkowskie pobierane przez Towarzystwo w swej istocie były opłatami
      abonentowymi uiszczanymi za korzystanie z telewizji kablowej. Skoro zatem
      działalność strony została zakwalifikowana jako działalność usługowa, to wnoszone
      przez członków opłaty były zapłatą za uzyskanie usługi telewizji kablowej. Natomiast
      konieczność uiszczenia składki członkowskiej związana była z samym faktem
      wstąpienia do organizacji społecznej jaką jest Stowarzyszenie i bycia jej członkiem.
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na
    wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady ustalania kosztów
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną
    spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których
      przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem:
        a) wpłat podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki,
        wypoczynku, sportu i rekreacji na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,
        b) składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców,
        działających na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie
        nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,25% kwoty
        wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących
        podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; jeżeli przedsiębiorca nie
        wypłacał tych wynagrodzeń, kwota składek zaliczana do kosztów uzyskania
        przychodów w roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty 250 zł.
    Należy jednak podkreślić, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty
    uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie
    są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z
    mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy, poniesienie
    wydatku, który nie został wyłączony w tej regulacji, nie oznacza, że wydatek taki
    automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.

    Podatnik ma bowiem możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów, pod
    warunkiem, że mają one związek z przychodem z prowadzonej działalności (np.
    gospodarczej), a ich poniesienie ma bądź może mieć wpływ na wielkość osiągniętych
    przychodów.
    Zasady tworzenia organizacji pracodawców
    Zasady tworzenia i funkcjonowania organizacji pracodawców regulują przepisy ustawy z
    dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców.
    W myśl art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
      Pracodawcy mają prawo tworzyć, bez uzyskania uprzedniego zezwolenia, związki
      według swego uznania, jak też przystępować do tych organizacji, z zastrzeżeniem
      stosowania się do ich statutów.
    Jednocześnie z art. 5 wynika, że:
      Podstawowym zadaniem związków pracodawców, ich federacji i konfederacji jest
      ochrona praw i reprezentowanie interesów, w tym gospodarczych, zrzeszonych
      członków wobec związków zawodowych, organów władzy i administracji rządowej oraz
      organów samorządu terytorialnego.
    Z kolei art. 6 ust. 1 i 2 stanowi:
      Majątek związków pracodawców, ich federacji i konfederacji powstaje ze składek
      członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, z własnej działalności i dochodów z
      majątków organizacji.
      Składka na rzecz związków pracodawców, o których mowa w ust. 1, zaliczana jest w
      koszty uzyskania przychodu do wysokości określonej rozporządzeniem Rady
      Ministrów.
    Jednocześnie na podstawie art. 10:
      Związek pracodawców nabywa osobowość prawną z dniem zarejestrowania.
    Skutki podatkowe Pana sytuacji
    Z przytoczonych na wstępie regulacji prawnych wynika, że w przypadku źródła
    przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,

    • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 omawianej
      ustawy podatkowej nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności decyduje podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą. Należy jednak pamiętać, że obowiązek
    jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym
    wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła tych przychodów, każdorazowo spoczywa na podatniku.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego,
    przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu
    przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
    Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie
    poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a
    jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.
    Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w
    przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie
    adekwatnego związku przyczynowego.
    Przy kwalifikowaniu do kosztów podatkowych określonych wydatków poczynionych przez
    podatnika należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość),
    jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów przez
    podatnika.
    Wydatki na opłatę marketingową nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych
    za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Nie można również uznać, że opłata marketingowa, o której mowa we wniosku, ma
    charakter składki członkowskiej. Z treści wniosku wynika bowiem, że mamy do czynienia z
    odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską. Za uiszczoną opłatę będzie otrzymywał
    Pan wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu świadczonych przez Związek na
    Pana rzecz usług.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że celem nabycia od Związku Usług jest promocja Pana
    działalności (prowadzonych przez Pana restauracji), która ma na celu zwiększenie Pana
    przychodów. Dzięki współpracy ze Związkiem ma Pan szanse na skorzystanie z
    nakierowanej na konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej.
    Umożliwia to Panu promocję Pana restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem
    potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych,
    satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.
    Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez Związek jako podatnika VAT.
    W świetle powyższego, ponoszone przez Pana wydatki na Opłaty marketingowe spełniają
    przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    tj. zostaną poniesione przez Pana, będą miały definitywny charakter, przyczynią się do
    zwiększenia Pana przychodów w związku z usługami promocyjno-marketingowymi
    świadczonymi przez Związek, zostaną właściwie udokumentowane i nie będą podlegały
    wyłączeniu z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki na Opłatę marketingową.
    Jednakże to na Panu, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanych
    we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek wykazania
    związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z prowadzoną przez Pana
    pozarolniczą działalnością gospodarczą, jak również obowiązek ich właściwego
    udokumentowania, w szczególności, że wydatki te dotyczą usług niematerialnych.
    Powinien Pan posiadać nie tylko fakturę dokumentującą zakup usługi marketingowej, ale
    konieczne jest także wykazanie, że nastąpiło wykonanie takich usług.
    Dlatego też ostateczna ocena, czy wydatek w postaci Opłaty marketingowej został
    prawidłowo udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych
    dla Pana w toku właściwego postępowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji, zostały one wydane w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące przy wydawaniu tej interpretacji.
    Powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując ich jako cennego źródła w
    zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, tezy wskazanych
    rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.