Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.689.2017.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-22
Teza: w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia i prawa do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez Podwykonawcę
Słowa kluczowe: obciążenia; podwykonawstwo; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia i prawa do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez Podwykonawcę –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2017 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia i prawa do odliczenia podatku z faktur wystawionych przez Podwykonawcę.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

B. (dalej: „Spółka’ lub „Wnioskodawca”) nabywa od zewnętrznych podmiotów usługi spawalniczo-monterskie (dalej: „Usługi”).

Dostawcy Usług (dalej: „Wykonawcy”) prowadzą działalność gospodarczą, są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, posiadają swe siedziby na terytorium Polski oraz nie korzystają z tzw. zwolnienia dla małych podatników na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Usługi polegają na spawaniu lub montowaniu wykonanych z metalu (zasadniczo ze stali i stali nierdzewnej) rzeczy ruchomych w postaci zbiorników, elementów linii technologicznych do produkcji soków i koncentratów owocowych. Wykonywane są one na terenie zakładu Spółki lub w zakładach należących do kontrahentów Spółki.

Rzeczy będące przedmiotem Usług w momencie ich wykonywania są własnością Wnioskodawcy.

Zgodnie z umowami zawartymi ze Spółką, Wykonawcy w ramach Usług wykonywanych na rzecz Spółki mają nie wykonywać prac budowlanych, remontowo-budowlanych, remontowych, czy innych prac związanych z budynkami, budowlami lub ogólnie z nieruchomościami, a jedynie prace na rzeczach ruchomych należących do Spółki.

Usługi nie wymagają ingerencji w strukturę istniejących budynków czy budowli.

Od pracowników Wykonawcy na potrzeby wykonania przez nich Usług nie są wymagane specjalistyczne uprawnienia lub kwalifikacje budowlane, a jedynie uprawnienia lub kwalifikacje z zakresu spawania.

Linie technologiczne produkowane przez Spółkę przy użyciu spawanych i montowanych w ramach Usług elementów nie są w trwały sposób związane z gruntem lub budynkami/budowlami. W szczególności możliwy jest ich demontaż i przewiezienie bez ich uszkodzenia.

Wykonawcy wystawiają na rzecz Spółki faktury dokumentujące świadczenie Usług - faktury te zawierają kwotę podatku od towarów i usług (VAT) skalkulowaną według 23% stawki VAT

Usługi są wykorzystywane przez Spółkę w całości do czynności opodatkowanych VAT (tj. do produkcji i sprzedaży linii technologicznych).

Z uwagi na zmianę ustawy o VAT, która weszła w życie 1 stycznia 2017 r., w Spółce powstała wątpliwość, czy Usług nie należy traktować jako usług podwykonawców wymienionych w Załączniku 14 do ustawy o VAT, w stosunku do których Spółka byłaby zobowiązana rozpoznawać obowiązek podatkowy jako nabywca (tj. dokonywać tzw. odwrotnego obciążenia VAT), czy też prace te powinny być nadal traktowane jako nabycie usług, co do których rozpoznanie obowiązku podatkowego w VAT powinno nastąpić po stronie Wykonawców.

W związku z powyższym Spółka powzięła też wątpliwość, czy w sytuacji w której Wykonawca wystawia na jej rzecz w związku ze świadczeniem Usług fakturę zawierającą kwotę VAT (tj. fakturę niewskazującą na obowiązek odwrotnego obciążenia po stronie Spółki lecz na standardowe opodatkowanie VAT po stronie Wykonawcy), jest ona uprawniona do odliczenia tej kwoty VAT jako podatku VAT naliczonego od podatku VAT należnego.

Spółka otrzymała formalną informację statystyczną z 27 czerwca 2017 r. (dalej: „Informacja Statystyczna”) wydaną przez Urząd Statystyczny w Łodzi zgodnie z którą Usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 33.20.35.0 - Usługi instalowania maszyn dla przetwórstwa żywności i tytoniu oraz do produkcji napojów (wydana Informacja Statystyczna stanowi załącznik nr 2 do niniejszego wniosku). Przedmiotowa Informacja Statystyczna umieszcza Usługi w tym samym grupowaniu PKWiU 33.20.35.0 zarówno na podstawie PKWiU 2015 jak i PKWiU 2008.

Otrzymana przez Spółkę Informacja Statystyczna potwierdza zatem, że Usługi nie stanowią usług budowlanych wymienionych w Działach 41, 42 i 43 Sekcji F PKWiU 2008.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. Usługi należy traktować jako usługi podwykonawców wymienione w Załączniku 14 do ustawy o VAT, w stosunku do których Spółka byłaby zobowiązana rozpoznawać obowiązek podatkowy jako nabywca (tj. dokonywać tzw. odwrotnego obciążenia VAT) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT, czy też Usługi powinny być traktowane jako nieobjęte art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT tj. jako takie, co do których obowiązek podatkowy VAT powinien być rozpoznany przez Wykonawców?
2.  Czy w sytuacji, w której Wykonawcy wystawiają na rzecz Spółki faktury dokumentujące świadczenie Usług zawierające kwoty VAT (tj. faktury niewskazujące na obowiązek odwrotnego obciążenia po stronie Spółki, lecz zawierające elementy potwierdzające standardowe opodatkowanie VAT po stronie Wykonawców), Spółka jest uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z przedmiotowych faktur na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy.

1.  W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. Usług nie należy traktować jako usług podwykonawców wymienionych w Załączniku 14 do ustawy o VAT, w stosunku do których Spółka byłaby zobowiązana rozpoznawać obowiązek podatkowy jako nabywca (tj. dokonywać tzw. odwrotnego obciążenia VAT) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT, a Usługi powinny być traktowane jako nieobjęte art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT tj. jako takie co do których obowiązek podatkowy VAT powinien być rozpoznany przez Wykonawców.
2.  W sytuacji, w której Wykonawcy wystawiają na rzecz Spółki faktury dokumentujące świadczenie Usług zawierające kwoty VAT (tj. faktury niewskazujące na obowiązek odwrotnego obciążenia po stronie Spółki, lecz zawierające elementy potwierdzające standardowe opodatkowanie VAT po stronie Wykonawców), Spółka jest uprawniona do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z przedmiotowych faktur na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W dalszej części wniosku Spółka prezentuje szczegółowe uzasadnienie powyższego stanowiska.

Stanowisko w przedmiocie pytania 1 - brak odwrotnego obciążenia przy nabyciu Usług

Zgodnie z ogólną zasadą przewidzianą w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikiem i podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT z tytułu świadczenia usług jest standardowo usługodawca. Jedynie w szczególnych przypadkach wprost wymienionych w ustawie o VAT, obowiązek rozliczenia VAT jest przenoszony z usługodawcy na nabywcę usług.

W opisywanej sytuacji jedynym wyjątkiem przewidzianym w ustawie o VAT, który można próbować ewentualnie rozważać w kontekście ewentualnego przeniesienia na nabywcę obowiązku rozliczenia VAT z tytułu świadczenia Usług jest art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT.

Innymi słowy, należy uznać, że jeśli w przypadku Usług nie ma zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT to obowiązek rozliczenia VAT z tytułu świadczenia Usług spoczywa na usługodawcy (tu: Wykonawcach) zgodnie z powołaną wyżej zasadą ogólną.

W świetle art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT tzw. odwrotnego obciążenia (rozliczenia VAT jako nabywca) dokonuje się wyłącznie w stosunku do zamkniętego katalogu usług wymienionych w Załączniku 14 do ustawy o VAT, który ogranicza się do wyliczenia określonych rodzajów usług budowlanych.

Zatem aby Usługi mogły podlegać odwrotnemu obciążeniu, musiałyby one stanowić usługi budowlane wymienione w Załączniku 14 do ustawy o VAT Ustawodawca definiując w Załączniku 14 do Ustawy o VAT usługi budowlane, które podlegają odwrotnemu obciążeniu na mocy art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT posłużył się odwołaniem do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2008:), wymieniając zamkniętą listę robót budowlanych zawartych w stosownych grupowaniach PKWIU. Ustawodawca uznał, iż tylko roboty budowlane mieszczące się w Działach 41, 42 i 43 Sekcji F PKWiU 2008 podlegają odwrotnemu obciążeniu:

PKWiU - Dział 41 - BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW

PKWiU - Dział 42 - BUDOWLE 1 ROBOTY OGÓLNOBUDOWLANE ZWIĄZANE Z BUDOWĄ OBIEKTÓW INŻYNIERII LĄDOWEJ I WODNEJ

PKWiU - Dział 43 - ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE

Poza odwołaniem do Działów 41, 42 i 43 Sekcji F PKWiU 2008 i zawartych w tych Działach szczegółowych grupowań wymienionych w Załączniku 14, ustawa o VAT nie zawiera innej definicji usług czy też robót budowlanych - decydujące jest tu zatem prawidłowe zaklasyfikowanie usług do danego grupowania PKWiU.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 21 lipca 2017 r. (0111-KDIB3-1.4012.183.2017.2.WN) potwierdził powyższe stanowisko stwierdzając, iż klasyfikacja danych usług dokonana przez Urząd Statystyczny w Łodzi jest rozstrzygająca w omawianej kwestii, tj. przy ocenie czy dane usługi podlegają odwrotnemu obciążeniu w świetle art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT.

Jednocześnie, jak wspomniano wyżej, Spółka uzyskała oficjalną Informację Statystyczną, w której Urząd Statystyczny w Łodzi jednoznacznie stwierdził, iż zarówno na gruncie PKWiU 2008 jak i PKWiU 2015, Usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku mieszczą się w grupowaniu PKWiU 33.20.35.0 - Usługi instalowania maszyn dla przetwórstwa żywności i tytoniu oraz do produkcji napojów. Otrzymana przez Spółkę Informacja Statystyczna oficjalnie potwierdziła zatem, iż Usługi nie mieszczą się w Działach 41, 42 i 43 Sekcji F PKWiU. A zatem nie stanowią one usług wymienionych w Załączniku 14 do Ustawy o VAT i jako takie nie mogą podlegać odwrotnemu obciążeniu w świetle art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT.

Już na tym etapie wywodu należy zatem stwierdzić, iż na pytanie Wnioskodawcy w przedmiocie pytania pierwszego można odpowiedzieć potwierdzając, iż Usługi nie podlegają odwrotnemu obciążeniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 ustawy o VAT, lecz ich świadczenie powoduje powstanie obowiązku podatkowego VAT po stronie Wykonawców na zasadach ogólnych.

Pomocniczo aby dodatkowo wzmocnić powyższą konkluzję Spółka pragnie odwołać się jeszcze do definicji zawartych w ustawie prawo budowlane, a także posłużyć się regułami wykładni językowej, analizując znaczenie pojęcia „roboty budowlane” w języku potocznym:

W praktycznie wszystkich opisach szczegółowych grupowań zawartych w działach 41-43 PKWiU 2008 i Załączniku 14 ustawy o VAT mowa jest o pracach na budynkach, budowlach czy obiektach inżynierii lądowej i wodnej. Opisy te sugerują, iż aby dane usługi mogły być zakwalifikowane jako roboty budowlane muszą one dotyczyć obiektów budowlanych: budowli, budynków, lub też muszą polegać na wykonywaniu prac inżynierii lądowej lub wodnej.

Jednocześnie ustawa prawo budowlane wprowadza następujące definicje:

Art. 3 Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.  obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;
2.  budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
3.  budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
4.  budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego;
5.  robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego;

Z powyższych definicji zawartych w prawie budowlanym analizowanych łącznie opisami PKWiU 2008 wyłaniają się następujące cechy jakimi charakteryzować się powinny roboty budowlane - cech tych należy poszukiwać przy analizie usług w kontekście Załącznika 14 do ustawy o VAT:

\-prace muszą dotyczyć istniejących lub powstających obiektów budowlanych, charakteryzujących się m.in. trwałym związaniem z gruntem, wykonaniem z wyrobów budowlanych i wolno stojących) bądź dotyczyć bezpośrednio nieruchomości gruntowych (prace inżynierii lądowej i wodnej.

Tymczasem Usługi będące przedmiotem niniejszej analizy polegają na spawaniu i montażu ruchomych elementów pozostających bez wyraźnego związku z konkretnymi obiektami budowlanymi (linie technologiczne produkowane przez Spółkę których dotyczą Usługi nie posiadają takich cech jak trwałe związanie z gruntem, wzniesienie przy pomocy wyrobów budowlanych, a także nie są one generalnie konstrukcjami wolno stojącymi). Nie można więc uznać ich za roboty budowlane.

Stanowisko Wnioskodawcy w przedmiocie pytania 1 wspierają również wyniki wykładni językowej. Należy poszukać w tym celu znaczenia jakie sformułowaniu „roboty budowlane” nadaje język potoczny. Choć termin „roboty budowalne” trudno znaleźć w popularnych wydaniach słowników języka polskiego, to doświadczenie życiowe wskazuje, że znaczenie tego sformułowania w języku potocznym jest zasadniczo zgodne z powołanymi definicjami prawa budowlanego czy opisami PKWiU. Sformułowanie to bowiem przywodzi na myśl prace ziemne, murarskie, tynkarskie, itp., polegające na wznoszeniu trwale posadowionych na gruncie konstrukcji, wymagające użycia sprzętu budowlanego itp. Wydaje się, że prace spawalniczo-montażowe w rozumieniu potocznym mogą być traktowane jako roboty budowlane jedynie w przypadkach, gdy są jasno powiązane z obiektem budowlanym (np. spawanie stalowych szkieletów wieżowców, elementów żelbetowych ścian nośnych, czy też konstrukcji mostów, wiaduktów, itp.) - co nie ma miejsca w sytuacji Usług nabywanych przez Spółkę.

Stąd, mając na uwadze powyższe, należy uznać, że Usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku nie mieszczą się w wykazie przewidzianym w Załączniku 14 do ustawy o VAT i w przypadku nabycia ich przez Spółkę od Wykonawców nie podlegają tzw. odwrotnemu obciążeniu.

Stanowisko w przedmiocie pytania 2 - prawo do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu Usług

Zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT w zakresie, w jakim nabyte usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku VAT naliczonego (tzw. prawo do odliczenia VAT) wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług.

Jedynym wyjątkiem od powyższej zasady jaki można by ewentualnie rozważać w kontekście niniejszej wniosku jest regulacja zawarta w art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy o VAT, zgodnie z którą nie stanowią podstawy do odliczenia VAT faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Wyjątek ten mógłby mieć zastosowanie do Usług nabywanych przez Spółkę jedynie w sytuacji, w której Usługi spełniałyby wymogi przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 8 i w Załączniku 14 do ustawy o VAT - tj. jeśli Usługi stanowiłyby roboty budowlane świadczone przez podwykonawcę. W takiej bowiem sytuacji Wykonawcy byliby zobowiązani do niewykazywania podatku VAT na fakturach dokumentujących sprzedaż Usług na rzecz Spółki zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT.

Jednakże, zgodnie z otrzymaną przez Spółkę Informacją Statystyczną oraz zaprezentowaną wyżej wykładnią przepisów ustawy o VAT, nie można uznać Usług za roboty budowlane wymienione w Załączniku 14 do ustawy o VAT. Prowadzi to do opisanych wyżej konkluzji, zgodnie z którymi odwrotne obciążenie i zakaz wykazywania VAT na fakturach Wykonawców nie mogą mieć zastosowania w omawianej sytuacji.

Biorąc pod uwagę powyższe, opisany wyjątek z art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy o VAT konsekwentnie również nie ma zastosowania do Usług. W efekcie, Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu Usług na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Nadmienia się, że tekst jednolity ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług został opublikowany w Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.