Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-678/08-3/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-03
Teza: Prawo do wystawienia faktury korygującej oraz dokonania korekt deklaracji VAT-7 w przypadku gdy nie doszło do zawarcia umowy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura-faktura VAT; korekta; odszkodowania; przetarg; wadium
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2008 r. (data wpływu 7 lipca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. (data wpływu 1 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wystawienia faktury korygującej oraz dokonania korekt deklaracji w przypadku gdy nie doszło do zawarcia umowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do wystawienia faktury korygującej oraz dokonania korekt deklaracji w przypadku, gdy nie doszło do zawarcia umowy. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. (data wpływu 1 września 2008 r.) o podpis drugiego członka zarządu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zgodnie z przepisami rozpisał przetarg na zbycie nieruchomości gruntowej – niezabudowanej, oznaczonej Nr 1(..) o powierzchni 1.557 ha. Oferenci dokonali wpłat wadium, w specyfikacji warunków sprzedaży był zapis dotyczący przepadku wadium w sytuacji wycofania się wybranego oferenta ze złożonej oferty. W dniu 7 stycznia 2008 r. przetarg został rozstrzygnięty, wyłonionym oferentem została Spółka z o.o., która złożyła stosowną ofertę nabycia nieruchomości gruntowej i dokonała wpłaty wadium w kwocie 150.000 zł. W protokole z dnia 7 stycznia 2008 r. dokonano zapisu, że kwota wadium w wysokości 150.000 zł zostanie zaliczona jako zaliczka na poczet nabycia nieruchomości gruntowej – działki Nr 1(…) o powierzchni 1.557 ha. Wnioskodawca z dniem 8 stycznia 2008 r. wystawił na Spółkę z o.o. fakturę na zaliczkę, na poczet nabycia nieruchomości – działki Nr 1(…), w kwocie netto 122.950,82 zł, podatek VAT 22% (działka niezabudowana) 27.049,18 zł razem kwota 150.000 zł. Faktura została wprowadzona do obrotu gospodarczego i ujęta w deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2008 r., a podatek należny został uregulowany. W dniu 28 lutego 2008 r. Kancelaria Prawna Spółki z o.o. poinformowała Wnioskodawcę, iż firma wycofuje się z planowanej inwestycji na skutek wewnętrznych zmian kapitałowych. Zgodnie z zapisem w specyfikacji kwota wpłacona na zabezpieczenie transakcji, która nie doszła do skutku z winy nabywcy – przepada. Wnioskodawca wystawił fakturę korygującą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo do wystawienia faktury korygującej oraz dokonania korekt deklaracji VAT-7 w przypadku, gdy nie doszło do zawarcia umowy, a zaliczka Spółce z o.o. nie została zwrócona?

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo braku w § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów możliwości korekty w przypadku, gdy zaliczka nie została zwrócona, przysługuje prawo do korekty faktury zaliczkowej. Wnioskodawca uważa, że nie doszło do wykonania umowy, a pobrana zaliczka nie jest ekwiwalentem wynagrodzenia za dostawę towarów, lecz odszkodowaniem. Otrzymane odszkodowanie nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle oraz ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie się do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, to zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 11 ww. ustawy jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

W myśl art. 29 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Reguły pobierania i zwrotu kwoty wadium określone zostały w art. 45 i art. 46 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655). Kwota wpłaconego wadium stanowi zabezpieczenie dla sprzedającego przed odstąpieniem od kupna. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca rozpisał przetarg na zbycie nieruchomości gruntowej. Oferenci dokonali wpłat wadium, a w specyfikacji warunków sprzedaży był zapis dotyczący przepadku wadium w wypadku wycofania się wybranego oferenta ze złożonej oferty. W dniu 7 stycznia 2008 r. przetarg został rozstrzygnięty, wyłonionym oferentem została Spółka z o.o., która złożyła stosowną ofertę nabycia ww. nieruchomości i dokonała wpłaty wadium. W protokole dokonano zapisu, że kwota wadium zostaje zaliczona jako zaliczka na poczet nabycia nieruchomości gruntowej. Należy zatem przyjąć, iż wadium stanowi zaliczkę. Wobec powyższego po stronie Wnioskodawcy powstał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, w części obejmującej otrzymaną należność, w dacie zaliczenia wadium na poczet ceny nieruchomości na zasadach określonych w cyt. art. 19 ust. 11 ustawy o VAT.

W myśl art. 106 ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży oraz otrzymanie należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Zasady wystawiania faktur dokumentujących transakcje, gdzie występują płatności w formie zaliczek, regulują szczegółowo przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Stosownie do przepisu § 14 ust. 1 cyt. rozporządzenia w przypadku, gdy przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, który stanowi, że fakturę wystawia się również nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym pobrano przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi każdą kolejną część należności (przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę). Zatem w niniejszej sprawie Wnioskodawca był zobowiązany wystawić fakturę VAT dokumentującą otrzymaną zaliczkę w terminie do siedmiu dni od dnia spisania protokołu, w którym stwierdzono, iż kwota wadium zostanie zaliczona na poczet ceny nieruchomości.

W przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT – zgodnie z § 16 ust. 1 – podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Na podstawie ust. 2 ww. paragrafu faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
&nbspa) określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, &nbspb) nazwę towaru lub usługi objętych rabatem;3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Natomiast, w myśl ust. 3 przepisy ust. 1 i ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z zapisem § 16 ust. 4 ww. rozporządzenia sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i ust. 3 ustawy – w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wynika iż Spółka z o.o. wycofała się z planowanej inwestycji na skutek wewnętrznych zmian kapitałowych. Zgodnie z zapisem w specyfikacji kwota wpłacona na zabezpieczenie transakcji, która nie doszła do skutku z winy nabywcy przepada.

Kwota wadium, która nie podlega zwrotowi nie jest wynagrodzeniem za dostawę nieruchomości, ale stanowi odszkodowanie za poniesione przez Wnioskodawcę ewentualne koszty (straty) i nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wymienionych w cyt. art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem, należy stwierdzić iż Wnioskodawca postąpił prawidłowo wystawiając fakturę korygującą. Potwierdzenie odbioru przedmiotowej faktury przez Spółkę z o.o. stanowi podstawę do obniżenia podatku należnego zgodnie z cyt. § 16 ust. 4 ww. rozporządzenia. W związku z powyższym, jeżeli Wnioskodawca otrzymał potwierdzenie odbioru przedmiotowej faktury korygującej i nie obniżył podatku należnego w miesiącu otrzymania tego potwierdzenia ma prawo do złożenia stosownej korekty deklaracji VAT-7.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.