Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1670/10-3/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-10
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości prawnej odzyskania podatku w związku z realizacją inwestycji pn.: „Termomodernizacja budynków szkolnych – Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół”.
Słowa kluczowe: inwestycje; odliczenia; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; powiat; projekt; urząd
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta, przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2010 r. (data wpływu 11 października 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. (data wpływu 21 grudnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości prawnej odzyskania podatku w związku z realizacją inwestycji pn.: „Termomodernizacja budynków szkolnych– Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości prawnej odzyskania podatku w związku z realizacją inwestycji pn.: „Termomodernizacja budynków szkolnych – Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 13 grudnia 2010 r. (data wpływu 21 grudnia 2010 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto jest podatnikiem podatku VAT i składa wniosek o udzielenie dofinansowania ze środków WFOŚiGW na zadanie pn.: „Termomodernizacja budynków szkolnych – Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół”. Zadanie jest sklasyfikowane jako powiatowe własne z zakresu edukacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym). Obiekt jest własnością Miasta. Szkoła użytkuje budynek nieodpłatnie. Efekty przedmiotowego projektu nie będą miały związku z wykonywanymi przez Miasto czynnościami opodatkowanymi.

Zakres rzeczowy zadania inwestycyjnego obejmuje wykonanie prac:

*   docieplenie ścian zewnętrznych metodą lekką mokrą, klejenie płyt styropianu do ściany wraz z okołkowaniem. Izolacje ociepleniowe ścian zostaną wykonane styropianem 14 cm oraz tynk cienkowarstwowy mineralny, malowany farbami silikatowymi – pow. 1.155,52 m2,
*   docieplenie ościeży – pow. 181,84 m2,
*   wymianę stolarki okiennej i drzwiowej – pow. 51,66 m2,
*   docieplenie pozostałych przegród (dachy, stropodachy) – pow. 958,75 m2,
*   wymianę instalacji odgromowej na ścianach.

Roboty budowlane związane z dociepleniem budynku obejmują:

*   odkopanie ścian piwnicznych, naprawa i uzupełnienie tynków zewnętrznych,
*   wykonanie nowej izolacji pionowej ścian piwnic,
*   naprawa i wykonanie okładzin schodów zewnętrznych,
*   wymiana opasek betonowych przy budynku,
*   naprawa i malowanie krat i drzwiczek metalowych (okienne, drzwiowe, barierki bhp, drzwiczki ścienne),
*   naprawa i malowanie kominów,
*   wymiana rur spustowych i obróbek blacharskich,
*   ocieplenie stropodachów.

Dane techniczne budynku są następujące:

*   powierzchnia zabudowy – 993,79 m2,
*   kubatura – 6.306,68 m3,
*   wysokość budynku – 11,40 m.

Po dokonaniu termomodernizacji budynku pomieszczenia w nim się znajdujące (o pow. ok. 60 m2) będą wydzierżawiane osobom trzecim na zasadzie najmu, tj. zgłaszającym się firmom na realizację projektów unijnych oraz prywatnej szkoły. Szkoła wystawi rachunki dla zwolnionych z VAT.

Faktury na zakup towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego zadania inwestycyjnego będą wystawiane na Miasto. Zapłata zobowiązań z tego tytułu będzie realizowana przez Miasto.

Przedmiotowy projekt finansowany będzie ze środków własnych Miasta oraz Środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż stroną umów najmu powierzchni budynku po dokonaniu termomodernizacji będzie Zespół Szkół.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Miasto, zarejestrowane jako podatnik podatku od towarów i usług VAT, do rozliczeń podatkowych w zakresie umów cywilnoprawnych zawieranych przez Prezydenta Miasta, dla realizacji projektu inwestycyjnego, dofinansowywanego ze środków WFOŚiGW, ma możliwość prawną odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn.: „Termomodernizacja budynków szkolnych – Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół”?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy realizacji projektów inwestycyjnych, częściowo finansowanych środkami WFOŚiGW nie można odliczyć podatku VAT, a zatem podatek VAT traktować należy jako kwalifikowany.

W odniesieniu do art. 86 ust. 1 ustawy, realizacja projektu nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi w zakresie, w którym przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zakupy towarów i usług dokonywane w związku z realizacją ww. inwestycji nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zgodnie z § 1 ust. 2 Statutu Miasta, „Miasto jest miastem na prawach powiatu. Pod pojęciem Miasto należy rozumieć gminę Miasto”. Reasumując, zapis ze statutu Miasto jest zarówno gminą jak i powiatem. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie umów cywilnoprawnych.

Zainteresowany wskazał, iż Miastu nie przysługuje prawo do odzyskania podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r.) kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następny okres lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zadań publicznych o charakterze ponadgminnym, wykonywanych przez powiat należą zadania m.in. w zakresie edukacji publicznej oraz w zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 19 cyt. ustawy).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie projektu ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Realizowany projekt będzie obejmował termomodernizację budynku szkoły. Właścicielem modernizowanego budynku jest Miasto. Przedmiotowa inwestycja będzie realizowana w ramach zadań własnych powiatu. Wnioskodawca wskazał, iż efekty przedmiotowego projektu nie będą miały związku z wykonywanymi przez Miasto czynnościami opodatkowanymi. Podczas realizacji tego zadania faktury będą wystawione na Wnioskodawcę. Stroną umów najmu pomieszczeń w modernizowanym budynku będzie Szkoła.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie zostanie spełniony, gdyż Wnioskodawca działając jako miasto na prawach powiatu wykonuje jedno z zadań własnych, a towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie są związane z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zatem, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji tego projektu, a w konsekwencji również do ubiegania się o jego zwrot.

Zatem, Wnioskodawca, zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług VAT, w związku z realizacją inwestycji pn.: „Termomodernizacja budynków szkolnych – Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół” nie będzie miał możliwości prawnej odzyskania podatku od towarów i usług.

Ponadto należy zauważyć, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania za środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że do dnia 31 grudnia 2010 r. art. 86 ust. 2 ustawy obowiązywał w brzmieniu: „kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”.

Treść tego artykułu została zmieniona na podstawie art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652).

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649), w którym odniesieniem przepisu § 12 ust. 1 pkt 12 jest przepis § 13 ust. 1 pkt 12.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.