Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1798/10-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-02
Teza: Czy w sytuacji pełnego udokumentowania sprzedaży samochodu fakturą, w której podane są dane nabywcy samochodu, osoby fizycznej oraz wszystkie dane niezbędne do rejestracji samochodu istnieje konieczność korzystania z kasy fiskalnej?
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa towarów; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 2 listopada 2010 r. (data wpływu 5 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca rozpoczął działalność w styczniu 2010 r. Firma prowadzi, między innymi działalność w zakresie zakupu samochodów osobowych, ciężarowych na terenie UE, w tym również uszkodzonych. Następnie zleca naprawę tych samochodów i dokonuje dalszej ich odsprzedaży. Sprzedaż samochodów dokonywana jest na rzecz osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą, jak również nieprowadzących działalności gospodarczej. Fakt sprzedaży samochodów dla osób fizycznych w każdym przypadku potwierdzany jest fakturą sprzedaży, w której podawane są dane identyfikujące samochód, takie jak: marka samochodu, numer rejestracyjny, rok produkcji, cena netto, podatek VAT. Ponadto imię, nazwisko, adres zamieszkania osoby kupującej samochód.

Powyższe dane są niezbędne w celu zarejestrowania samochodu przez wydział komunikacji. Zapłata za sprzedany samochód dokonywana jest w kasie, gdzie wystawiany jest dowód zapłaty (KP) lub przelewem bankowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji pełnego udokumentowania sprzedaży samochodu fakturą, w której podane są dane nabywcy samochodu, osoby fizycznej oraz wszystkie dane niezbędne do rejestracji samochodu istnieje konieczność korzystania z kasy fiskalnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2009 r. pkt 35, zwolnione z obowiązku ewidencjonowania jest:

„świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, o ile łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1.  każde świadczenie usługi dokonane przez podatnika jest dokumentowane fakturą, w której zawarte są w szczególności dane identyfikujące odbiorcę,
2.  liczba wszystkich dokonanych operacji świadczenia usług, o których mowa w pkt 1, w 2009 r. nie przekroczyła 50, przy czym liczba odbiorców tych usług w tym okresie była mniejsza niż 20”.

W 2009 r. firma nie działała, natomiast w 2010 r. liczba odbiorców samochodu nie przekroczy 20.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dostawą towarów, bowiem w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, iż prowadzi między innymi działalność w zakresie zakupu samochodów osobowych, ciężarowych na terenie UE, w tym również uszkodzonych. Następnie zleca naprawę tych samochodów i dokonuje dalszej ich odsprzedaży, co oznacza, że przedmiotem transakcji jest dostawa towarów (samochodów po naprawie).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wstawienia faktury (art. 106 ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa. Przy wydawaniu rozporządzenia minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia:

1.  wielkość i proporcje sprzedaży zwolnionej od podatku w danej grupie podatników;
2.  stosowane przez podatników zasady dokumentowania obrotu;
3.  możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących;
4.  konieczność zapewnienia realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przy uwzględnieniu korzyści wynikających z ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz faktu zwrotu podatnikom przez budżet państwa części wydatków na zakup tych kas;
5.  konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczania podatku, w tym właściwego ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego;
6.  konieczność zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
7.  konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z nieewidencjonowaniem obrotu przez podatników.

Na mocy delegacji zawartej w powołanym przepisie, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 224, poz. 1797), zwane dalej rozporządzeniem, które obowiązywało do dnia 31 grudnia 2010 r.

Generalnie rozporządzenie to przewiduje dwa rodzaje zwolnień:

*   podmiotowe – zwalniające podatnika z obowiązku ewidencjonowania w zakresie całej prowadzonej przez niego działalności,
*   przedmiotowe – zwalniające z ewidencjonowania tylko ściśle określone czynności.

I tak, w myśl § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2010 r. również podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 5.

Stosowanie do § 3 ust. 5 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2010 r. również podatników rozpoczynających sprzedaż w 2010 r., z tym że w przypadku przekroczenia kwoty obrotów w wysokości 20.000 zł z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, zwolnienie obowiązuje do dnia przekroczenia tej kwoty.

Z przepisów rozporządzenia wynika, iż zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej do dnia 31 grudnia 2010 r. podatników, którzy w 2010 r. rozpoczęli sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zwolnienie to traci moc z dniem, gdy kwota obrotów na rzecz osób określonych w art. 111 ust. 1 ustawy, przekroczy wysokość 20.000 zł.

Tut. Organ informuje, iż kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju ewidencją podatkową. Ma ona charakter ewidencji sprzedaży, gdyż zarejestrowaniu w niej podlegają transakcje opodatkowane wykonane przez podatnika.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca rozpoczął działalność w styczniu 2010 r. Firma prowadzi, między innymi działalność w zakresie zakupu samochodów osobowych, ciężarowych na terenie UE, w tym również uszkodzonych. Następnie zleca naprawę tych samochodów i dokonuje dalszej ich odsprzedaży. Sprzedaż samochodów dokonywana jest na rzecz osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą jak również nieprowadzących działalności gospodarczej. Fakt sprzedaży samochodów dla osób fizycznych w każdym przypadku potwierdzany jest fakturą sprzedaży, w której podawane są dane identyfikujące samochód, takie jak: marka samochodu, numer rejestracyjny, rok produkcji, cena netto, podatek VAT. Ponadto imię, nazwisko, adres zamieszkania osoby kupującej samochód.

Powyższe dane są niezbędne w celu zarejestrowania samochodu przez wydział komunikacji. Zapłata za sprzedany samochód dokonywana jest w kasie, gdzie wystawiany jest dowód zapłaty (KP) lub przelewem bankowym.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż w przypadku przekroczenia kwoty obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, w wysokości 20.000 zł, zwolnienie traci moc w dniu przekroczenia tej kwoty. Zatem, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej do dnia 31 grudnia 2010 r., jednakże z zastrzeżeniem, iż w przypadku przekroczenia limitu obrotów, tj. kwoty 20.000 zł zwolnienie to traci moc od dnia przekroczenia tej kwoty.

Stosownie do uregulowań zawartych w § 2 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2010 r. sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

Zainteresowany wskazał, iż jego zdaniem może on korzystać ze zwolnienia przedmiotowego wskazanego w poz. 35 załącznika do rozporządzenia, gdzie wskazano, iż zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, o ile łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1.  każde świadczenie usługi dokonane przez podatnika jest dokumentowane fakturą, w której zawarte są w szczególności dane identyfikujące odbiorcę,
2.  liczba wszystkich dokonanych operacji świadczenia usług, o których mowa w pkt 1, w 2009 r. nie przekroczyła 50, przy czym liczba odbiorców tych usług w tym okresie była mniejsza niż 20 3).

Przy czym 3) oznacza, że zwolnienie dotyczy również podatników rozpoczynających w 2010 r. wykonywanie sprzedaży, jeżeli do końca 2010 r. podatnik spełni warunki, o których mowa w poz. 35 załącznika, z tym że w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności w drugiej połowie 2010 r., jeżeli liczba operacji świadczenia tych usług do końca roku nie przekroczy odpowiednio 25, a liczba odbiorców tych usług – 10.

W przedmiotowej sprawie należy wskazać, iż zwolnienie, wskazane w poz. 35 załącznika do rozporządzenia, dotyczy świadczenia usług natomiast w niniejszej sytuacji jak wskazano powyżej mamy do czynienia z dostawą towarów. Tym samym, zwolnienie to nie ma zastosowania w omawianej sprawie.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku nie znajdą zastosowania również inne zwolnienia przedmiotowe, do których odnosi się § 2 ww. rozporządzenia.

Zatem, Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, po przekroczeniu w 2010 r. obrotu 20.000 zł ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, pomimo pełnego udokumentowania sprzedaży samochodów fakturą, w której podane są dane nabywcy samochodów, osoby fizycznej oraz wszystkie dane niezbędne do rejestracji tych samochodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.