Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-364/14-4/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-10-29
Teza: Czy w przedstawionej sytuacji dochodzi do importu usług pomiędzy firmą austriacką obciążającą polską firmę kosztami opłat leasingowanego samochodu ciężarowego?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2014 r. (data wpływu 16 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 lipca 2014 r. (data wpływu 13 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie importu usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie importu usług. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 lipca 2014 r. (data wpływu 13 października 2014 r.) o przeformułowane pytanie, stanowisko własne oraz imię i nazwisko osoby podpisanej na wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna od kilku lat w Austrii. Posiada obywatelstwo polskie. Zainteresowany dodatkowo otworzył działalność jako osoba fizyczna w Polsce. Wnioskodawca działalność prowadzi w obu krajach jako osoba fizyczna. Zainteresowany zajmuje się spedycją i transportem na terenie kraju i Unii Europejskiej. Ponieważ w Austrii działalność prowadzona jest od kilku lat, Wnioskodawca ma możliwość uzyskania korzystnych umów leasingu operacyjnego na samochody ciężarowe. W związku z tym, że w Polsce takiej możliwości nie posiada, chce przerzucać koszty leasingu operacyjnego do firmy prowadzonej w Polsce, aby w Polsce wykorzystywać leasingowany samochód do usług transportowych. Zainteresowany w obu krajach jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT UE.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy w przedstawionej sytuacji dochodzi do importu usług pomiędzy firmą austriacką obciążającą polską firmę kosztami opłat leasingowanego samochodu ciężarowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ w obu firmach polskiej i austriackiej prowadzący jest tą samą osobą fizyczną, to ponieważ jest to jeden podmiot nie dochodzi do importu usług. Jest to przeniesienie kosztów opłat leasingowanego samochodu z firmy austriackiej na firmę polską, która będzie wykorzystywała leasingowany samochód do prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem VAT.

Usługą jest zatem tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

Aby świadczenie usługi podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT musi mieć miejsce również odpłatność, tj. musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usługi, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym, zaś usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek świadczenia usługi oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności. Bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usługi a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę i jeżeli świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.

Taka definicja świadczenia usług jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem VAT wszelkich transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Należy jednak wskazać, że nie każda płatność występująca w obrocie gospodarczym oznacza powstanie konieczności opodatkowania. W związku z tym, rozpatrując kwestię opodatkowania należy przede wszystkim brać pod uwagę, czy miało miejsce jakiekolwiek świadczenie, co pozwoliłoby na ustaleniem że wystąpiła czynność opodatkowana.

Podsumowując, każda czynność wykonywana przez podatnika za wynagrodzeniem, której efektem jest świadczenie na rzecz drugiego podmiotu, może być potraktowana jako odpłatne świadczenie usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna od kilku lat w Austrii oraz dodatkowo otworzył działalność jako osoba fizyczna w Polsce. Zainteresowany zajmuje się spedycją i transportem na terenie kraju i Unii Europejskiej. Ponieważ w Austrii działalność prowadzona jest od kilku lat, Wnioskodawca ma możliwość uzyskania korzystnych umów leasingu operacyjnego na samochody ciężarowe. W związku z tym, że w Polsce takiej możliwości nie posiada, chce przerzucać koszty leasingu operacyjnego do firmy prowadzonej w Polsce, aby w Polsce wykorzystywać leasingowany samochód do usług transportowych. Zainteresowany w obu krajach jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT UE.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca nabywa usługi leasingu jako podatnik austriacki na terytorium Austrii, a w związku z tym że leasingowany samochód ma być wykorzystywany do usług transportowych na terytorium kraju, Zainteresowany chce przerzucać koszty leasingu operacyjnego do firmy prowadzonej w Polsce.

Zdaniem tut. Organu, w przedmiotowej sprawie nie będziemy mieli do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług przez firmę austriacką Wnioskodawcy na rzecz jego firmy w Polsce (tego samego podmiotu). Odpłatne świadczenie usług będzie wykonywane jedynie przez firmę leasingową na rzecz firmy austriackiej Zainteresowanego.

Zatem w sytuacji przeniesienia kosztów leasingu operacyjnego z firmy austriackiej na firmę polską, Zainteresowany nie będzie nabywał usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy

Skoro w niniejszej sprawie nie będziemy mieli do czynienia ze świadczeniem usług, to nie dojdzie w niej również do importu usług, w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy – czyli świadczenia usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuje się, że kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych została załatwiona odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.