Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.362.2025.1.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Skutki podatkowe otrzymanego wynagrodzenia z tytułu
zastępstwa procesowego.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
zastępstwo-zastępstwo procesowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Kwoty nie wchodzące w skład podstawy
opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymanego wynagrodzenia z tytułu
    zastępstwa procesowego. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako radca prawny (podatnik VAT) Wnioskodawczyni reprezentuje klientów w
    postępowaniu przed sądem. W wyniku pozytywnego zakończenia sprawy Sąd zasądza
    Wnioskodawczyni koszty od strony przegrywającej, a następnie w postępowaniu
    egzekucyjnym dalsze koszty zastępstwa procesowego przyznane przez komornika należne
    od strony przeciwnej, które zgodnie z zawartą z mocodawcą umową stanowią dodatkowe
    wynagrodzenie Wnioskodawczyni. W umowie nie określono, że zasądzone na rzecz
    Wnioskodawczyni od strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego będą
    powiększone o należny podatek VAT. W trakcie egzekucji komornik wskazał, iż będzie
    przekazywał ściągnięte od strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego zasądzone
    przez Sąd oraz koszty zastępstwa procesowego przyznane przez komornika od strony

    przeciwnej bezpośrednio na rachunek bankowy kancelarii. Klient wygrywający sprawę -
    zwłaszcza jeżeli jest osobą fizyczną - nie jest zainteresowany dodatkowym obciążeniem w
    postaci podatku VAT (którego nie może odliczyć), a który w przypadku potraktowania kwot
    otrzymanych bezpośrednio przez kancelarię od strony przegrywającej bądź komornika
    sądowego jako kwot netto musiałby zapłacić na rzecz kancelarii; z drugiej zaś strony
    kancelaria przy potraktowaniu tych kwot jako kwot netto byłaby zobowiązana
    odprowadzić na rzecz Skarbu Państwa kwotę ponad faktycznie otrzymane wynagrodzenie
    z tytułu kosztów zastępstwa procesowego.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest twierdzenie, iż otrzymane bezpośrednio na rachunek bankowy
    kancelarii od przeciwnika procesowego bądź z kancelarii komorniczej zasądzone i
    przyznane kwoty kosztów zastępstwa procesowego, w braku odmiennego postanowienia
    umowy zawartej z klientem stanowią kwotę brutto oraz należy obliczyć należny od nich
    podatek od swoich usług, wyliczając go metodą „w stu”?
    Pani stanowisko w sprawie
    Kwota kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych od przeciwnika procesowego przez
    Sąd lub przyznanych przez komornika w postępowaniu egzekucyjnym, w związku z
    brakiem odmiennego uregulowania w postanowieniach zawartej umowy, w przypadku ich
    przekazania przez przeciwnika procesowego bądź komornika sądowego bezpośrednio na
    rachunek bankowy Kancelarii powinna być uznana za kwotę brutto co potwierdza pismo z
    dnia 3 września 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0113-KDIPT1-
    1.4012.499.2024.2.MSU. VAT od zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jak również
    interpretacje indywidualne (Interpretacja indywidualna Dyrektora IS w Łodzi z 10 marca
    2016 r. sygn. IPTPP1/4512-597/15-4/MW).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi - co do zasady - usługę w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Podkreślenia wymaga, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało - jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w
    ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną
    usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń
    wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    A zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy
    stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy –
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani jako radca prawny podatnikiem podatku VAT.
    Reprezentuje Pani klientów w postępowaniu przed sądem. W wyniku pozytywnego
    zakończenia sprawy Sąd zasądza Pani koszty od strony przegrywającej, a następnie w

    postępowaniu egzekucyjnym dalsze koszty zastępstwa procesowego przyznane przez
    komornika należne od strony przeciwnej, które zgodnie z zawartą z mocodawcą umową
    stanowią Pani dodatkowe wynagrodzenie. W umowie nie określono, że zasądzone na Pani
    rzecz od strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego będą powiększone o należny
    podatek VAT. W trakcie egzekucji komornik wskazał, iż będzie przekazywał ściągnięte od
    strony przeciwnej koszty zastępstwa procesowego zasądzone przez Sąd oraz koszty
    zastępstwa procesowego przyznane przez komornika od strony przeciwnej bezpośrednio
    na rachunek bankowy kancelarii. Klient wygrywający sprawę - zwłaszcza jeżeli jest osobą
    fizyczną - nie jest zainteresowany dodatkowym obciążeniem w postaci podatku VAT,
    którego nie może odliczyć, a który w przypadku potraktowania kwot otrzymanych
    bezpośrednio przez kancelarię od strony przegrywającej bądź komornika sądowego jako
    kwot netto musiałby zapłacić na rzecz kancelarii; z drugiej zaś strony kancelaria przy
    potraktowaniu tych kwot jako kwot netto byłaby zobowiązana odprowadzić na rzecz
    Skarbu Państwa kwotę ponad faktycznie otrzymane wynagrodzenie z tytułu kosztów
    zastępstwa procesowego.
    Pani wątpliwości dotyczą tego, czy otrzymane bezpośrednio na rachunek bankowy
    kancelarii od przeciwnika procesowego bądź z kancelarii komorniczej zasądzone i
    przyznane kwoty kosztów zastępstwa procesowego, w braku odmiennego postanowienia
    umowy zawartej z klientem stanowią kwotę brutto oraz należy obliczyć należny od nich
    podatek od swoich usług, wyliczając go metodą „w stu”.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy wskazuje, że prowadzenie spraw sądowych
    przez Panią w ramach zawartej z klientem umowy stanowi reprezentowanie strony przez
    radcę prawnego z wyboru. To stosunek umowny określa wzajemne prawa i obowiązki
    stron.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 98 § 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.),
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Powołany przepis art. 98 statuuje dwie podstawowe zasady rozstrzygania o kosztach
    procesu:
      a) zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca
        (merytorycznie albo formalnie i niezależnie od tego, czy ponosi winę w prowadzeniu
        procesu), zobowiązana jest zwrócić swemu przeciwnikowi poniesione przez niego
        koszty procesu oraz
      b) zasadę kosztów niezbędnych i celowych zobowiązującą stronę przegrywającą do
        zwrotu przeciwnikowi procesowemu tylko tych poniesionych faktycznie kosztów

        procesu, jakie były niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony
        (uznaniowa ocena sądu w tym względzie uzależniona jest od okoliczności sprawy, a
        zarazem ograniczona dyspozycjami art. 98 § 2 i § 3) – (Bodio Joanna, Demendecki
        Tomasz, Jakubecki Andrzej, Marcewicz Olimpia, Telenga Przemysław, Wójcik
        Mariusz P., Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Oficyna 2008, wyd. III,
        komentarz do art. 98, publikacja elektroniczna LEX).
            4Zgodnie z art. 22 ust. 1 i 2 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 499):
      Radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma prawo do
      wynagrodzenia i innych świadczeń określonych w układzie zbiorowym pracy lub w
      przepisach o wynagradzaniu pracowników, obowiązujących w jednostce
      organizacyjnej zatrudniającej radcę prawnego. Wynagrodzenie to nie może być
      niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska pracy głównego specjalisty
      lub innego równorzędnego stanowiska pracy. Jeżeli prawo do dodatków uzależnione
      jest od wymogu kierowania zespołem pracowników, wymogu tego nie stosuje się do
      radcy prawnego.
      Radca prawny jest uprawniony do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie
      niższej niż 65 % kosztów zastępstwa sądowego zasądzonych na rzecz strony przez
      niego zastępowanej lub jej przyznanych w ugodzie, postępowaniu polubownym,
      arbitrażu zagranicznym lub w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli koszty te zostały
      ściągnięte od strony przeciwnej. W państwowych jednostkach sfery budżetowej
      wysokość i termin wypłaty wynagrodzenia określa umowa cywilnoprawna.
              5Stosownie do art. 22 ust. 1, 2 i 3 ustawy o radcach prawnych:
      Opłaty za czynności radców prawnych wykonujących zawód w kancelariach radców
      prawnych lub w spółkach, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zatrudnionych na
      podstawie umowy cywilnoprawnej ustala umowa z klientem.
      Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych
      oraz Naczelnej Rady Adwokackiej, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat
      za czynności radców prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości,
      stanowiących podstawę do zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego,
      mając na względzie, że ustalenie opłaty wyższej niż stawka minimalna, o której
      mowa w ust. 3, lecz nieprzekraczającej sześciokrotności tej stawki, może być
      uzasadnione rodzajem i zawiłością sprawy oraz niezbędnym nakładem pracy radcy
      prawnego.
      Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych
      oraz Naczelnej Rady Adwokackiej, określi, w drodze rozporządzenia, stawki
      minimalne za czynności radców prawnych, o których mowa w ust. 1, mając na
      względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy radcy prawnego.
    Opłaty za czynności radców prawnych określone zostały w przepisach rozporządzenia
    Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
    radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:
      Rozporządzenie określa:
      1) stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych, zwane dalej „stawkami
      minimalnymi”;
      2) wysokość opłat za czynności radców prawnych przed organami wymiaru
      sprawiedliwości, zwanych dalej „opłatami”.
    Wskazane powyżej uregulowania przewidują szczegółowe rozwiązania na potrzeby
    postępowania sądowego. Istotne w tym względzie są natomiast postanowienia umowy

    zawartej między stronami. Zwrócenia uwagi wymaga, iż ustanawiając zastępstwo
    procesowe w sprawach prowadzonych przed sądem, w zawartej umowie cywilnoprawnej
    określana jest szczegółowo wysokość wynagrodzenia oraz zasady jego ustalania dla
    pełnomocnika, w tym celu między innymi, aby uniknąć nieporozumień co do
    prawidłowego określenia wynagrodzenia z tego tytułu.
    Zatem, stwierdzenia wymaga, iż w sytuacji braku odmiennego uregulowania w
    postanowieniach zawartej umowy cywilnoprawnej dotyczącej wysokości wynagrodzenia z
    tytułu zastępstwa procesowego, wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego winno
    być potraktowane jako kwota brutto, tj. zawierająca podatek od towarów i usług.
    Tym samym w związku z uprawnieniem radcy prawnego do otrzymania kosztów
    zastępstwa procesowego, koszty te stanowią dla Pani – radcy prawnego - wynagrodzenie
    (element odpłatności) za usługę zastępstwa procesowego.
    Podkreślenia wymaga, że nie otrzymuje Pani kwoty odpowiadającej kwocie zwrotu
    kosztów zastępstwa procesowego bez związku z jakąkolwiek sprawą, lecz właśnie w
    związku z konkretną sprawą, z usługą reprezentowania klienta przed sądem w konkretnej
    sprawie. Zatem związek tej kwoty ze sprawą, w której reprezentowała Pani klienta jest
    bezpośredni i bezsporny.
    Ponadto zauważenia wymaga, że jeśli inkasuje Pani tę kwotę to należy uznać, że jest ona
    Pani należna na podstawie umowy zawartej z klientem, bowiem zgodnie z powołanym
    przepisem art. 98 KPC, koszty te należne są „przeciwnikowi” czyli Pani klientowi. Jeśli
    zatem w takiej wysokości trafiają one do Pani to znaczy, że dzieje się to za zgodą klienta, a
    tym samym są elementem wynagrodzenia za świadczoną na jego rzecz usługę.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Jak wynika z powołanego art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.

    Z powyższego wynika więc, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę
    z tytułu wykonania usługi i nie ma znaczenia, z jakiego źródła usługodawca otrzymuje tę
    zapłatę, nie ma znaczenia czy otrzymuje ją w całości jednorazowo czy np. w częściach,
    istotne jest to, że jest to zapłata uzyskana w związku z wykonaniem konkretnej usługi na
    rzecz danego klienta.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego stanowi wynagrodzenie
    za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowi
    część zapłaty za usługę zastępstwa procesowego świadczonej przez Panią na rzecz klienta.
    Zatem w przedmiotowej sprawie uzyskanie kosztów zastępstwa procesowego przez Panią
    związane jest bezpośrednio z umownym stosunkiem zlecenia z klientem. Podkreślenia
    wymaga, że w imieniu klienta pobiera Pani od strony przegrywającej proces, zasądzony
    przez sąd zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Tym samym świadczy Pani usługi na
    rzecz klienta, z którym zawarła Pani umowę o zastępstwo procesowe. Kwoty kosztów
    zastępstwa procesowego zasądzone przez sąd stanowią dodatkowy składnik
    wynagrodzenia dla Pani obok wynagrodzenia określonego przez Panią i klienta w umowie
    o zastępstwo procesowe.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie względem klienta świadczy Pani usługi, o których mowa
    w art. 8 ust. 1 ustawy. Skutkiem powyższego zasądzone tytułem kosztów zastępstwa
    procesowego kwoty inkasowane przez Panią stanową wynagrodzenie za usługi
    mieszczące się w zakresie czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto wskazania
    wymaga, że przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych nie przewidują zwolnienia
    od podatku dla tych usług.
    W konsekwencji, zwrot kosztów zastępstwa procesowego stanowi wynagrodzenie za
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT i tym samym jest Pani zobowiązana
    do odprowadzenia podatku VAT w związku z otrzymaniem ww. kwoty, jaka została Pani
    przelana w związku z zasądzonymi kosztami, a które zostały Pani przekazane.
    W sytuacji braku odmiennego uregulowania w postanowieniach zawartej z klientem
    umowy kwestii dotyczącej wysokości wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego,
    wynagrodzenie to powinno być potraktowane jako kwota brutto, tj. zawierająca podatek
    od towarów i usług, w związku z czym powinna Pani obliczyć należny od nich podatek VAT,
    wyliczając go metodą „w stu”.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.