Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.615.2020.1.MKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-27
Teza: braku prawa do odliczenia podatku VAT oraz brak możliwości zwrotu od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: energia-źródło energii; odliczenia; parafia; projekt; zwrot; źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 sierpnia 2020 r. (data wpływu 10 sierpnia 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku od towarów i usług poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2020 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku od towarów i usług poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „..”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Parafia zawarła z … umowę nr .. z dnia … o umorzenie pożyczki z przeznaczeniem na realizację zadania pn.: „…”.

Jednym z warunków umowy jest dostarczenie do dnia przedłożenia zbiorczego rozliczenia końcowego kosztów interpretacji indywidualnej ORD-IN dla zadania.

Parafia zawarła umowę z Wykonawcą robót, wykonała zakres prac ujęty w zadaniu dofinansowanym ze środków WFOŚiGW w ramach zawartej umowy i przystępuje do rozliczenia umowy z WFOŚiGW.

W ramach realizacji zadania objętego umową z WFOŚIGW parafia wykonała termomodernizację budynku plebanii w parafii, obejmującą:

1.  ocieplenie 621,32 m² stropu nad ostatnią kondygnacją,
2.  ocieplenie 1203,41 m² ścian zewnętrznych,
3.  ocieplenie 168,98 m² stropu nad salą konferencyjną,
4.  wymianę 24,59 m² stolarki okiennej,
5.  wymianę 9,76 m² drzwi zewnętrznych.

Całkowity koszt realizacji w/w zadania obejmuje podatek VAT, który zaliczono do kosztów kwalifikowanych zadania i w umowie o dofinansowanie Parafia zawarta rozliczenie kosztów zadania w kwotach brutto. Wnioskodawca - Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie świadczy usług opodatkowanych VAT. Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT (nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT).

Parafia wykazała VAT w kosztach kwalifikowanych. Otrzymane środki uzyskane na realizację projektu nie są środkami, o których mowa w § 7 ust. 3 i ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 224, poz. 1799).

Wydatki ponoszone przez Parafię objęte są podatkiem od towarów i usług, jednak nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Towary i usługi nabyte w ramach realizacji zadania nie będą miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zadanie nie będzie generowało żadnych przychodów, a tym samym nie powstanie sprzedaż opodatkowana VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w wyniku realizacji w/w zadania - projektu dofinansowanego ze środków budżetu … Parafii przysługuje prawo do odliczenia i zwrotu należnego podatku od towarów i usług poniesionych w związku z realizacją ww. projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług obniżenie kwoty podatku lub zwrot różnicy podatku należytego uzależnione są od zakresu, w jakim nabywane towary i usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, tylko w sytuacji w której towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

W tym przypadku taka sytuacja nie będzie miała miejsca, ponieważ Wnioskodawca nie będzie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawca nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT, ani nie jest podatnikiem VAT na mocy art. 15 i art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku związek ze sprzedażą opodatkowaną nie będzie istniał.

Tym samym nie będzie spełniony warunek dający Parafii prawo do obniżenia kwoty podatku należnego przy nabyciu towarów i usług związanych z opisywanym we wniosku projektem. Parafii nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia i zwrotu kosztu podatku od towarów i usług poniesionych w związku z realizacją opisanego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł z … (WFOŚiGW) umowę nr … z dnia … o umorzenie pożyczki z przeznaczeniem na realizację zadania pn.: „…”. Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT (nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT). Towary i usługi nabyte w ramach realizacji zadania nie będą miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zadanie nie będzie generowało żadnych przychodów, a tym samym nie powstanie sprzedaż opodatkowana VAT.

Na tle powyższego wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą braku prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku od towarów i usług poniesionych w związku z realizacją ww. projektu.

Jak już wskazano, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W przedmiotowej sprawie, jak wskazał Wnioskodawca, nie jest on czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, a towary i usługi nabyte w ramach realizowanej operacji nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy nie są spełnione.

Wobec powyższego Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją zadania a tym samym nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji powyższego Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją przedmiotowego projektu. Tym samym Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełniał tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując Parafia nie ma prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku od towarów i usług poniesionych w związku z realizacją projektu pn.: „…”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przypisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzki Sąd Administracyjny w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinie zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się do błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawą.