Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.466.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-03
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: IP Box; koszt; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan 6 listopada i 3 grudnia 2024 r. (daty wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od (...) 2021 r. prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą (...) (NIP: (...)),
    której przeważającym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD:
    62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony
    obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    W latach 2022-2023 Wnioskodawca rozliczał się z zastosowaniem ryczałtu
    ewidencjonowanego, natomiast od roku 2024 Wnioskodawca rozlicza się z
    zastosowaniem podatku liniowego. Niniejszy wniosek obejmuje zatem rok 2024 i
    ewentualne lata przyszłe (rok 2025 i następne), przy założeniu kontynuacji stanu
    faktycznego opisanego we wniosku i braku zmian legislacyjnych.
    Od (...) 2022 r. do (...) 2024 r. Wnioskodawca świadczył usługi na rzecz (...) z siedzibą w (...)
    (nr KRS: (...)) na podstawie umowy o współpracy nr (...) zawartej w dniu (...) 2022 r.
    Przedmiotem zawartej pomiędzy Stronami umowy było świadczenie przez Wnioskodawcę
    usług z zakresu obsługi informatycznej i wsparcia działalności Spółki związanego z tym
    obszarem funkcjonalnym tej firmy.
    Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej. Umowa zawarta pomiędzy Stronami zobowiązywała Wnioskodawcę do:
    a) (...)
    Zlecanie zadań Wnioskodawcy odbywało się w cyklach miesięcznych. Przedmiotem
    niniejszego wniosku o uzyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej są jedynie
    zadania polegające na wytwarzaniu programów komputerowych/rozwinięć
    oprogramowania i czynności realizowanych przez Wnioskodawcę w tym celu. Co do
    zasady Wnioskodawca miał dowolność w wyborze miejsca świadczenia usług.
    Wnioskodawca samodzielnie podejmował decyzję co do sposobu świadczenia usług i
    sposobu wykonywania zadań. Zgodnie z postanowieniami umowy, w ramach zawartej
    umowy i po zapłacie ustalonego wynagrodzenia Wnioskodawca przenosił na Spółkę
    autorskie prawa majątkowe do utworów na polach eksploatacji wyraźnie wskazanych w
    umowie. Wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, Wnioskodawca w ramach
    wynagrodzenia określonego umową, przenosi na Spółkę prawo do zezwalania na
    wykonywanie zależnych praw autorskich na polach eksploatacji wskazanych w umowie.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów następowało bez ograniczeń
    czasowych i terytorialnych. Strony rozliczały się w miesięcznych okresach rozliczeniowych.
    Za wykonywane usługi oraz przeniesienie autorskich praw majątkowych wraz z
    zezwoleniem na wykonywanie praw zależnych, Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie
    ustalane według stawki godzinowej. Wnioskodawca prowadził raporty/zestawienia
    wykonywanych przez niego prac, co pozwala mu na ustalenie jaka część wynagrodzenia
    przypada na przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów na Spółkę.
    Wnioskodawca zatem skutecznie przenosił na rzecz ww. Spółki autorskie prawa
    majątkowe i uzyskiwał w zamian za to kwalifikowane dochody. Wyodrębnienie programów
    komputerowych i przeniesienie praw do nich, oprócz ww. postanowień zawartych w

    umowie, potwierdzały także same czynności faktyczne Stron. W danym miesiącu
    Wnioskodawca wytwarzał programy komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania, do których przenosił/przenosi autorskie prawa majątkowe na Spółkę.
    Programy były odbierane/przyjmowane przez Spółkę. Wnioskodawca wystawiał
    miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za przeniesienie praw), a Spółka
    opłacała taką fakturę. Pomiędzy pracami Wnioskodawcy, a uzyskiwanym wynagrodzeniem
    istniała bezpośrednia i faktyczna zależność, albowiem gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał
    programów komputerowych, nie rozwijał/ulepszał oprogramowania to nie uzyskiwałby
    wynagrodzenia za wykonanie umowy, a przede wszystkim kwalifikowanego dochodu za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do kwalifikowanych IP. Programy
    komputerowe były wyodrębniane przez Wnioskodawcę w ewidencji prowadzonej na
    potrzeby ulgi IP BOX.
    Nadto, w dniu (...) 2024 r. Wnioskodawca zawarł umowę z (...) z siedzibą w (...) (nr KRS: (...))
    na świadczenie usług programistycznych na rzecz klienta tej Spółki ((...)). Wnioskodawca
    zawarł przedmiotową umowę na czas określony, tj. od dnia (...) 2024 r. do dnia (...) 2024 r.
    Wnioskodawca świadczy na rzecz tej Spółki następujące usługi:
    a) (...)
    Przedmiotem niniejszego wniosku o uzyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej są
    jedynie zadania polegające na wytwarzaniu programów komputerowych/rozwinięć
    oprogramowania i czynności realizowanych przez Wnioskodawcę w tym celu.
    Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz Spółki zdalnie, z wybranej przez siebie lokalizacji
    w Polsce. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze w związku z prowadzoną przez niego
    działalnością. Zgodnie z umową, Wnioskodawca przenosi na Spółkę (...) wszelkie prawa (w
    tym w szczególności autorskie prawa majątkowe) do produktów stworzonych przez niego
    w trakcie świadczenia usług w ramach umowy. Przeniesienie tych praw jest skuteczne z
    chwilą przyjęcia produktów. Umowa precyzuje na jakich polach eksploatacji przenoszone
    są prawa do produktów. Przeniesienie praw autorskich obejmuje również wyłączne prawo
    zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego do utworu na polach
    eksploatacji wskazanych w umowie. Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia na (...) praw
    autorskich majątkowych do utworów lub przeniesienia udziału w takich prawach mieści
    się w wynagrodzeniu Wnioskodawcy z tytułu realizacji usługi i dostarczania produktów na
    rzecz Spółki. Strony rozliczają się w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Z tytułu
    wykonania umowy Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie ustalane według stawki
    godzinowej. Wnioskodawca prowadzi raporty/zestawienia wykonywanych przez niego
    prac, co pozwala mu na ustalenie jaka część wynagrodzenia przypada na przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do utworów na Spółkę. Wnioskodawca zatem skutecznie
    przenosił/przenosi na rzecz ww. Spółki autorskie prawa majątkowe i uzyskuje w zamian za
    to kwalifikowane dochody. Wyodrębnienie programów komputerowych i przeniesienie
    praw do nich, oprócz ww. postanowień zawartych w umowie, potwierdzają także same
    czynności faktyczne Stron. W danym miesiącu Wnioskodawca wytwarza programy
    komputerowe, rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania, do których przenosi autorskie
    prawa majątkowe na Spółkę. Programy są odbierane/przyjmowane przez Spółkę.
    Wnioskodawca wystawia miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie (w tym za
    przeniesienie praw), a Spółka opłaca taką fakturę. Pomiędzy pracami Wnioskodawcy, a
    uzyskiwanym wynagrodzeniem istnieje bezpośrednia i faktyczna zależność, albowiem
    gdyby Wnioskodawca nie wytwarzał programów komputerowych, nie rozwijał/ulepszał
    oprogramowania to nie uzyskiwałby wynagrodzenia za wykonanie umowy, a przede
    wszystkim kwalifikowanego dochodu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    kwalifikowanych IP. W ramach współpracy z obiema ww. Spółkami, Wnioskodawca jest
    członkiem zespołu programistów. Wnioskodawca odpowiada za tworzenie/ulepszanie
    rozwiązań. Zadania były/są rozdzielane przez lidera zespołu na podstawie różnych
    czynników (kompetencji członka zespołu, złożoności zadania, znajomości systemu).

    Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem, udoskonalaniem, konfigurowaniem, wdrażaniem
    systemu o nazwie „(...)”. Jest to system (...), który służy (...)). Tworzone przez Wnioskodawcę
    moduły systemu to:
    · (...)
    Współpraca ze Spółką (...) jest kontynuacją pracy nad systemem (...) zapoczątkowanej przy
    współpracy z (...).
    Kontrahent Wnioskodawcy przy pomocy systemu (...) wprowadza na rynek zupełnie nowy
    produkt o nazwie (...), gdzie Wnioskodawca jest odpowiedzialny za stworzenie
    innowacyjnego narzędzia, które umożliwi (...).
    Kolejnym planowanym punktem rozwoju systemu jest wykorzystywanie i sprawdzanie
    nowych możliwości (...).
    Wnioskodawca wykonując swoje usługi bazuje na swoim doświadczeniu w tworzeniu
    oprogramowania oraz na informacjach zaczerpniętych z oficjalnych stron (...) (również
    zawartych w dokumentacjach). Wiedzę o nowym produkcie (...) Wnioskodawca nabywa z
    (...) W pierwszej kolejności Wnioskodawca dba o podnoszenie kompetencji z obszarów,
    które dotyczą bezpośrednio klientów, a w drugiej kolejności doszkala się z nowości (...). Co
    (...) wprowadza nowe funkcjonalności lub naprawia błędy i z tymi zmianami również
    Wnioskodawca stara się być na bieżąco.
    W ramach realizacji swoich usług, Wnioskodawca albo ulepsza/rozwija daną
    funkcjonalność albo tworzy ją od podstaw. Końcowa funkcjonalność zależy przede
    wszystkim od wymagań klienta oraz wizji, jak chciałby, aby wyglądała funkcjonalność.
    Pierwszym etapem prac Wnioskodawcy są konsultacje z klientem i ustalenie najlepszego
    możliwego rozwiązania w danej sytuacji. W efekcie może powstać całkowicie nowa
    funkcjonalność (co wiąże się z całkowicie nowym kodem) lub obecna funkcjonalność może
    zostać rozbudowana o nowe funkcje (część kodu jest wykorzystywana, modyfikowana tak,
    aby spełnić nowe wymagania klienta odnośnie istniejącej funkcji systemu). Zdarzają się
    również sytuacje, gdzie obecna funkcjonalność nie działa tak, jak klient oczekuje
    (powoduje błędy w systemie). W takich sytuacjach na życzenie klienta Wnioskodawca
    analizuje obecny kod, aby zrozumieć działanie, po czym modyfikuje błędny fragment tak,
    aby działał zgodnie z oczekiwaniami klienta. Wiąże się to ze stworzeniem przez
    Wnioskodawcę nowego, lepszego, dostosowanego do potrzeb przedsiębiorstwa (klienta)
    kodu.
    Świadcząc usługi w ramach zespołu programistów, Wnioskodawca jest odpowiedzialny za
    tworzenie/ulepszanie przydzielonej dla niego części systemu - danej funkcjonalności.
    Każdy z członków zespołu odpowiada za swoje zadania i realizuje je w ramach własnej,
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Na potrzeby realizacji usług i w ramach współpracy z ww. Spółkami, Wnioskodawca
    korzysta z różnych rozwiązań i narzędzi w zależności od projektu. Są to (...). Nowe,
    innowacyjne rozwiązania powstają w systemie (...).
    W roku 2024 (objętym niniejszym wnioskiem) Wnioskodawca zrealizował następujące
    harmonogramy:
    • W okresie styczeń-luty: tworzenie nowej funkcjonalności (...).
    • W okresie marzec - maj: tworzenie (...).
    • W okresie czerwiec - wrzesień: tworzenie (...).
    Dodatkowo Wnioskodawca był również zaangażowany w mniejsze zadania klientów,
    przykładowo do:
    • poprawy bieżących błędów systemu,
    • tworzenia funkcjonalności (...),

    • modyfikowania funkcjonalności (...),
    • stworzenia rozwiązania (...),
    • poprawy (...).
    W październiku Wnioskodawca rozpoczął pracę nad projektem (...) i będzie rozwijał ten
    produkt do końca roku. Przewidywane są prace nad usprawnianiem (...).
    Wnioskodawca będzie również zaangażowany w temat (...). Będzie tworzył rozwiązanie
    umożliwiające (...).
    W tym miejscu wskazać również trzeba, iż Wnioskodawca w dalszym ciągu kontynuuje
    współpracę ze Spółką (...), z siedzibą w (...) (nr KRS: (...)). Wnioskodawca tworzy na rzecz tej
    spółki nowe funkcjonalności - programy komputerowe uzyskując przy tym kwalifikowane
    dochody. Stan opisany w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia (...) 2022 r. (znak
    sprawy: (...)) jest przez Wnioskodawcę kontynuowany, przy czym w ramach projektów tej
    Spółki Wnioskodawca tworzy kolejne, inne innowacyjne rozwiązania. Zasady współpracy
    nie uległy jednak zmianie.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do programów
    komputerowych, oprogramowania, których dotyczy wniosek, przejawia się w tym, że na
    skutek działań Wnioskodawcy podejmowanych w kierunku tworzenia/rozwijania
    powstawały i powstają nowe, innowacyjne funkcjonalności danego oprogramowania. Te
    nowe funkcjonalności były/są kreacyjnym rezultatem działalności Wnioskodawcy, są
    wytworem jego intelektu. Wnioskodawca co do zasady w każdym przypadku przyjmując
    zadanie do realizacji, a polegające na usprawnieniu/ulepszeniu/rozwinięciu
    /zmodyfikowaniu wytworzonego już wcześniej oprogramowania (opisanego we wniosku) o
    innowacje, zapoznawał się z problemem użytkownika, analizował go i wymyślał możliwe,
    nowe rozwiązania/rozwinięcia, projektował rozwiązania wstępne, analizował potencjalne
    skutki zastosowania, wytwarzał nowe funkcjonalności, wprowadzał rozwiązanie
    eksperymentalne/prototypy, testował je i następnie przekazywał kontrahentowi, wdrażał
    do istniejącego oprogramowania. Oprogramowanie było/jest rozwijane o nowe
    funkcjonalności tak aby było konkurencyjne, odpowiadało na potrzeby klienta
    /użytkownika i odróżniało się od rozwiązań dostępnych na rynku.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze były/są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie były efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie były/nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klienta/Spółkę.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wnioskodawca współpracując z ww.
    Spółkami tworzy programy komputerowe, a więc utwory chronione na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy
    ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Ochrona programu
    komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę
    wchodzić może zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na
    gruncie prawa autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie
    zostały one zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może
    poprzedzać sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć
    działań (flow-chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki
    sposób może zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym
    etapie prac nad nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur

    geometrycznych, mogą być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego
    aplikacji. W tym wypadku mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu
    komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w pkt 7 preambuły dyrektywy
    2009/24/WE, zakładającym, że pojęcie „program komputerowy” obejmuje także
    przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z
    zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy
    może korzystać z nich na późniejszym etapie. W skład chronionych elementów programu
    komputerowego wchodzą także interfejsy, stanowiące te składniki aplikacji, które
    zawierają dane służące poprawnemu jej funkcjonowaniu w relacjach z innymi
    rozwiązaniami informatycznymi.
    Artykuł 74 ust. 2 PrAut wskazuje m.in. na ochronę „łączy”, przy czym termin ten należy
    utożsamiać z interfejsami oprogramowania. Elementami interfejsów programu
    komputerowego pozostają w szczególności: nagłówki plików, informacje o strukturze
    danych, wywoływanie mapowania informacji, prototypy funkcji, zmienne, parametry i
    wartości stałe, specyfikacje danych i formatów danych, wywoływanie funkcji programu,
    parametry związane z wyświetlanym obrazem, wywoływanie nazw funkcji i inne
    informacje niezbędne do stworzenia aplikacji współdziałającej z systemem operacyjnym.
    Nadto dopuszcza się ochronę formy wyrażenia algorytmu w językach programowania,
    przybierającą postać zbioru komend, przy wykorzystaniu określonego rodzaju ich
    usystematyzowania (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz red.
    prof. UO dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, rok 2021, wydanie 4).
    Nadto w objaśnieniach Ministerstwa do ulgi IP BOX wyraźnie wskazano, że pojęcie
    programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc programem komputerowym
    są każde kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania czy
    dokumentacja projektowa/techniczna rozumiana jako zestaw instrukcji.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać trzeba, iż Wnioskodawca tworzy tak rozumiane
    programy komputerowe - kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach programowania
    - a więc utwory podlegające ochronie na mocy przepisów prawa autorskiego i stanowiące
    kwalifikowane prawa IP na gruncie przepisów regulujących ulgę IP BOX (ustawy o PIT).
    Wnioskodawca tworzy bowiem kody źródłowe, interfejsy, algorytmy w językach
    programowania składające się na określone moduły danego oprogramowania/aplikacji, o
    których mowa powyżej. W przedmiotowych kodach źródłowych zapisane były nowe
    funkcjonalności tego oprogramowania. Jako programy komputerowe. Wnioskodawca
    rozumie właśnie ww. kody źródłowe, interfejsy napisane przez niego składające się na
    określone moduły (pakiety) oprogramowania - nowe funkcjonalności, które były/są
    dostarczane Spółce i do których Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe i
    osobiste.
    Reasumując, efektem ww. czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach
    współpracy ze Spółkami były nowe funkcjonalności - kody źródłowe, interfejsy, algorytmy
    w językach programowania, tj. programy komputerowe - utwory chronione w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czynności/zadania
    Wnioskodawcy szczegółowo opisane powyżej, a zmierzające do tworzenia utworów
    chronionych są przedmiotem niniejszego wniosku.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie miały/nie mają charakteru rutynowego.
    Wnioskodawca tworząc nowe funkcjonalności rozwijał oprogramowanie dla i na potrzeby
    Spółki lub jej klienta (użytkowników aplikacji) i odbywa się to na podstawie umowy z daną
    Spółką. Prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę indywidualna i samodzielna
    działalność na potrzeby kontraktu zawartego z daną Spółką obejmuje nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, albowiem Wnioskodawca nieustanie, przy codziennym świadczeniu
    usług zdobywa nową wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania,

    pogłębia ją, a następnie wykorzystuje do wytwarzania programów komputerowych.
    Powstałe programy komputerowe były/są efektem jego własnej, samodzielnej działalności
    twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki
    powyższemu procesowi powstawał nowy produkt. Podstawą do stwierdzenia powyższego
    są faktycznie wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, proces myślowy i efekt tego
    procesu.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe jak i rozwinięcia/ulepszenia
    oprogramowania były/są to osobne utwory, algorytmy w językach programowania, a więc
    utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Czynności polegające na wytwarzaniu nowych programów komputerowych przez
    Wnioskodawcę (kodów źródłowych, algorytmów, interfejsów składających się na moduły
    oprogramowania, jak również ww. dokumentacji), co do których autorskie prawa
    majątkowe były następnie przenoszone na Spółkę odbywały się każdorazowo na
    podstawie umowy zawartej z daną Spółką.
    Wnioskodawca działalność opisaną we wniosku, a polegającą na tworzeniu programów
    komputerowych dla Spółki kwalifikuje jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jest to, jednakże
    samodzielna kwalifikacja Wnioskodawcy na podstawie przedstawionego przez niego opisu
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca jednak w ramach pytania
    interpretacyjnego nr 2 domaga się zbadania również tej kwestii przez organ, gdyż prace
    rozwojowe stanowią element definicji prac badawczo-rozwojowych uregulowanych
    przepisami ustawy o PIT. Podkreślić przy tym trzeba, iż Krajowa Informacja Skarbowa nie
    może uchylać się od swojego obowiązku w tym zakresie, domagając się jednoznacznego
    wskazania przez Wnioskodawcę czy prowadzi on prace rozwojowe czy też nie, albowiem
    prowadziłoby to do samodzielnej odpowiedzi podatnika na pytanie, które de facto stanowi
    jego wątpliwość i które poddaje rozważaniom organu. Zwrócić należy uwagę, że w
    najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. w wyroku w sprawie o
    sygn. akt: II FSK 2703/20 z dnia 9 września 2022 r., Sąd wskazał, że organy skarbowe nie
    mogą przerzucać odpowiedzialności za ocenę prawną deklarowanych faktów na
    podatnika. Rolą wnioskującego jest zadeklarować fakty, a organ powinien ocenić tę
    deklarację pod względem prawnym, nie tylko według przepisów podatkowych. Powinien
    też dokonać wykładni przepisów licznych ustaw niepodatkowych, o ile ta ocena rzutuje na
    finalną ocenę podatkową. Tym samym Wnioskodawca niniejszym wnioskiem przedstawia
    jedynie fakty, których domaga się oceny przez organ w ramach przepisów podatkowych.
    Zamiarem Wnioskodawcy jest uzyskanie oceny czy podejmowana przez niego działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych i rozwijaniu oprogramowania w
    opisany we wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy, a opisane przez niego we
    wniosku.
    Prace wykonywane przez Wnioskodawcę, a zakwalifikowane przez niego jako prace
    rozwojowe były wyodrębnione ze względu na cel ich prowadzenia, tj. w ramach danego
    projektu, nad którym pracował Wnioskodawca i w ramach każdej tworzonej
    funkcjonalności opisanej we wniosku oprogramowania. Prace te obejmowały łącznie:
    nabywanie przez Wnioskodawcę wiedzy i umiejętności, łączenie przez niego wiedzy i
    umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy wiedzą z rożnych zakresów,
    dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz umiejętnościami, które
    są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac), kształtowanie wiedzy i
    umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności do tworzenia
    nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą planowaniu projektowaniu i tworzeniu
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów - programów komputerowych w
    ramach usług świadczonych na rzecz Spółki. Wnioskodawca prowadzi tak rozumiane
    prace rozwojowe w okresie współpracy ze Spółkami i były/są one kontynuowane przez

    okres objęty wnioskiem. Poszczególne prace dotyczyły tworzenia nowych, innowacyjnych
    modułów/funkcjonalności opisanego oprogramowania.
    Celem lub celami tych prac było wytworzenie nowych funkcjonalności oprogramowania i
    w konsekwencji rozwinięcie/ulepszenie ww. oprogramowania. Prace te obejmowały
    czynności takie jak: zbadanie/analiza problemu, wyszukiwanie rozwiązania, planowanie
    rozwiązania i prac, implementacja rozwiązania, sprawdzenie rozwiązania, implementacja
    rozwiązania właściwego, testowanie, dostrajanie/ulepszanie rozwiązania właściwego.
    Celem/celami jakie Wnioskodawca postawił sobie w zakresie tworzonego/rozwijanego
    /ulepszanego oprogramowania było to, aby wytworzyć sprawnie działającą funkcjonalność
    (lub funkcjonalności), którą zamówiła Spółka, w pełni odpowiadającą jej potrzebom
    /potrzebom jej klienta (użytkowników platformy), zaprojektowaną i zaimplementowaną
    stricte pod Spółkę/użytkowników platformy, odróżniającą się od gotowych rozwiązań na
    rynku. Rezultatem prac miała być funkcjonalność dobrej jakości, wydajna, użyteczna,
    utrzymalna, skalowalna i bezpieczna. Wnioskodawca zatem miał z góry ustalony rezultat
    swoich prac jakim był konkretny program komputerowy, który miał działać w konkretny
    sposób i służyć konkretnym celom/odpowiadać na konkretne zapotrzebowania. Ten
    produkt jednak miał powstać poprzez zastosowanie nowych technologii i wykorzystania z
    nowo zdobytej wiedzy. Finalnym celem miało być wytworzenie innowacyjnego produktu,
    który jest efektem pracy twórczej, kreatywnej Wnioskodawcy.
    W wyniku prac Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony:
    produkt, tj. program komputerowy/programy komputerowe w ramach usług
    świadczonych na rzecz danej Spółki. Taki produkt/produkty były projektowane i tworzone
    na potrzeby realizacji kontraktu ze Spółką, w zamian za co Wnioskodawca uzyskiwał
    kwalifikowane dochody. Wnioskodawca oferuje takie produkty i usługi w swojej
    działalności gospodarczej. Tworzone przez Wnioskodawcę produkty były innowacyjne, nie
    miały swoich odpowiedników na rynku i odpowiadały na potrzeby Spółki/użytkowników
    systemu. Wnioskodawca w celu ich wytworzenia musiał zdobyć lub pogłębić posiadaną
    przez niego wiedzę celem możliwości wytworzenia takich nowych funkcjonalności.
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności (opisywanych prac) wytwarzał/wytwarza,
    programy komputerowe dla Spółki/jej klienta bezpośrednio przez działalność o
    charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Programy komputerowe i autorskie
    prawa majątkowe do nich były wynikiem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac
    opisanych we wniosku.
    Systematyczność prac Wnioskodawcy polegała/polega na tym, że Wnioskodawca
    zaplanował i przeprowadził chociażby realizację modułów/nowych funkcjonalności
    oprogramowania (rozwinięć każdego oprogramowania opisanego we wniosku i
    uzupełnieniu) w ramach danego projektu, realizował pewne harmonogramy, przyjmując
    wcześniej określone cele do osiągnięcia - mając na uwadze zapotrzebowania danej Spółki
    /użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby.
    Wnioskodawca działał/działa w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a
    przy tym regularny. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności (od początku
    współpracy ze Spółkami) nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług). Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy
    (opisywanych prac) były rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w jego praktyce
    gospodarczej lub były na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniały się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Czynności Wnioskodawcy nie obejmowały prac rutynowych, a zmierzały do ulepszenia i
    poprawy funkcjonalności tworzonego oprogramowania. Programy komputerowe, do
    których autorskie prawa majątkowe były i są przenoszone na daną Spółkę były/są

    tworzone przez Wnioskodawcę w ramach opisanych prac. Wnioskodawca prowadził te
    prace w odniesieniu do każdego tworzonego przez niego kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca do tworzenia nowych rozwiązań wykorzystywał zdobytą już wcześniej
    wiedzę, jednak na potrzeby projektów ją poszerzał. Otrzymywane przez Wnioskodawcę
    przychody były/są bezpośrednim skutkiem prowadzonej przez niego i opisanej we
    wniosku działalności, były/są efektami tej działalności. Gdyby Wnioskodawca nie
    wytwarzał programów komputerowych w sposób opisany we wniosku, nie uzyskiwałby
    przychodów ze współpracy kontrahentem (daną Spółką). Opisane prace zostały
    zakończone pozytywnym wynikiem. Tymi wynikami/wynikiem były nowe moduły,
    rozwinięcia, funkcjonalności oprogramowania, aplikacji. Wynik/wyniki tych prac miały
    każdorazowo formę programów komputerowych. Ten wynik/te wyniki były
    wykorzystywane na potrzeby działalności Wnioskodawcy w celach zarobkowych,
    komercyjnych. Ponieważ, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca przenosił na Spółki w
    ramach zawartej umowy całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanych w
    omówiony sposób programów komputerowych, Wnioskodawca osiągał dochody ze zbycia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na rzecz danej Spółki.
    W związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością na rzecz danej Spółki, a
    polegającą na tworzeniu programów komputerowych Wnioskodawca ponosił m.in.
    wydatki takie jak wydatki na sprzęt komputerowy/elektroniczny (laptop, słuchawki,
    zasilacz, kable, myszka) - są to wydatki umożliwiające techniczne wytwarzanie programów
    komputerowych, nowych funkcjonalności oprogramowania.
    Powyższe „opłaty” były bezpośrednim kosztem koniecznym do fizycznego świadczenia
    usług dla danej Spółki - fizycznego wytwarzania na jej rzecz programów komputerowych i
    są one ponoszone na rzecz prac opisanych w niniejszym wniosku. Wnioskodawca jest w
    stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do
    wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa własności intelektualnej -
    oprogramowania.
    Powyżej Wnioskodawca wymienia jedynie te wydatki, co do których domaga się uzyskania
    oceny organu. Wszystkie wskazane we wniosku wydatki, których dotyczy pytanie czwarte
    były ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (w całości albo w
    odpowiedniej części). Wnioskodawca przyporządkowuje konkretną wartość kosztów, o
    których mowa we wniosku do wytworzenia, ulepszenia i rozwoju konkretnego prawa
    własności intelektualnej - programu komputerowego. Wnioskodawca ma na uwadze
    kryteria ustawowe niezbędne do wyliczenia wskaźnika nexus zgodnie ze wzorem z art.
    30ca ust. 4-5 ustawy o PIT, w tym przede wszystkim bezpośredni związek danego wydatku
    z wytworzeniem/rozwinięciem/ulepszeniem danego kwalifikowanego prawa IP.
    Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, które spełniają te kryteria
    ustawowe. Dla obliczenia wskaźnika nexus Wnioskodawca wyklucza koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając
    wskaźnik nexus, Wnioskodawca pamięta, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca ustala odrębnie koszty
    faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Wnioskodawca rzeczywiście poniósł wydatki opisane we wniosku, które kwalifikują się jako
    koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wydatki te (związane
    z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP), należy uznać za koszty

    faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 PDOFizU, w myśl którego do kosztów, o
    których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza rozliczyć
    kwalifikowane dochody z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach
    opisanej współpracy ze Spółkami za rok 2024, z uwzględnieniem stawki podatku
    dochodowego wynoszącej 5%.
    Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę ze Spółkami również w latach
    następnych na tych samych zasadach, dlatego też zamierza w następnych latach (tj. w
    roku 2025 i dalszych) ponownie rozliczyć się z uwzględnieniem stawki podatku
    dochodowego wynoszącej 5% o ile pozwolą na to obowiązujące przepisy prawa.
    Wnioskodawca ma świadomość, że w przypadku zmiany stanu faktycznego w przyszłości
    lub zmian legislacyjnych, interpretacja wydana na gruncie niniejszego wniosku nie będzie
    stanowiła dla niego dalszej ochrony i zajdzie konieczność wystąpienia z nowym
    wnioskiem.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję,
    pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na
    wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających
    na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do
    wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań. Ewidencja zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają
    poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru zawartego w art. 30ca ust. 4 ustawy
    o PIT, poprzez podstawienie odpowiednich wartości pod symbole wzoru.
    Prowadzenie ewidencji (o której mowa w art. 30cb ustawy) w sposób bieżący zostało
    zapoczątkowane z chwilą rozpoczęcia działalności zmierzającej do wytworzenia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w związku z którym Wnioskodawca
    zamierza skorzystać z preferencji podatkowej.
    Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie
    zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75 „Objaśnień podatkowych z dnia 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej - IP Box”. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w
    budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak
    wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia
    podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę
    prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.
    Uzupełnienie
    Innowacyjność „oprogramowań”.

    Kontrahent Wnioskodawcy przy pomocy systemu (...) wprowadza na rynek zupełnie nowy
    produkt o nazwie (...), gdzie Wnioskodawca jest odpowiedzialny za stworzenie
    innowacyjnego narzędzia, które umożliwi (...).
    Wnioskodawca podejmował/podejmuje działania takie jak: w pierwszej kolejności
    konsultacje z klientem, zbadanie problemu, ustalenie możliwych rozwiązań, stworzenie
    prototypów rozwiązań, przetestowanie i wytworzenie, wprowadzenie rozwiązania
    docelowego. Powyższe ma na celu wytworzenie danej funkcjonalności od podstaw.
    Ewentualnie Wnioskodawca bada istniejący kod, wychwytuje wadliwości i wprowadza
    nowy, zmieniony kod. Przykładowo są to sytuacje, gdzie przedsiębiorstwo rozszerza swoje
    usługi i potrzebuje zmienić lub dostosować istniejące rozwiązania w systemie do swoich
    nowych potrzeb.
    Zasoby wiedzy jakimi dysponował Wnioskodawca przed rozpoczęciem realizacji
    „Oprogramowania”.
    Wnioskodawca wykonując swoje usługi bazuje na swoim doświadczeniu w tworzeniu
    oprogramowania oraz na informacjach zaczerpniętych z oficjalnych stron (...).
    W związku z upływem czasu od momentu wniesienia wniosku o interpretację,
    Wnioskodawca jest w stanie udzielić dokładniejszych informacji o wykonywanych obecnie
    pracach oraz planach. Wnioskodawca na najbliższy czas zaplanował kontynuację prac nad
    projektem (...) i zamierza rozwijać ten produkt do końca roku. Prace będą wykonywane dla
    nowego klienta, który nie korzystał wcześniej z systemu (...). Przewidywany zakres prac w
    pierwszej fazie to (...). Natomiast prace zaplanowane wcześniej i zrealizowane są
    szczegółowo rozpisane we wniosku wraz z harmonogramami.
    Wnioskodawca każdorazowo badał potrzeby klienta, konsultował problem z klientem,
    szukał najlepszych rozwiązań zadanego problemu, dobierał narzędzia i technologie,
    tworzył prototyp rozwiązania, wykonywał rozwiązanie i implementował je do systemu.
    Efektem działań Wnioskodawcy jest rozbudowany i ulepszony system (...) za jego
    pośrednictwem wprowadzenie na rynek nowego produktu (...) (opisane we wniosku)
    niedostępnego wcześniej na rynku. Kolejnym efektem jest zupełnie nowy (...). Poza tymi
    funkcjonalnościami było wiele mniejszych:
    - (...)
    W przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów efekty prac Wnioskodawcy są w
    każdym przypadku odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego,
    każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za realizację powierzonego mu
    zadania, tj. wytworzenie konkretnej części funkcjonalności do oprogramowania lub całej
    funkcjonalności od podstaw - modułu, funkcjonalności, narzędzia. Wnioskodawca tworzy
    dany moduł oprogramowania - zespół/pakiet kodów źródłowych, który następnie jest
    implementowany do istniejącej aplikacji, która w ten sposób jest ulepszana/rozwijana.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu odsprzedania przysługującego mu prawa
    majątkowego do wytworzonych przez niego samodzielnie funkcjonalności, modułów
    oprogramowania, narzędzi. Wnioskodawca nie przenosi ani nie sprzedaje praw do całego
    systemu ani do efektów prac innych osób. W efekcie pracy twórczej tworzone przez
    Wnioskodawcę nowe funkcjonalności są odrębnymi programami komputerowymi
    podlegającymi ochronie określnej w z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych i w myśl tego artykułu. Efekty prac Wnioskodawcy są wyodrębnialne.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych od (...) 2022 r.

    Wnioskodawca wyjaśnia, że części oprogramowania, o których jest mowa w stanowisku, to
    nowe funkcjonalności, moduły oprogramowania, które jako takie programy komputerowe
    są następnie implementowane do istniejącego systemu (a który jest w ten sposób
    ulepszany, rozwijany). Przez część oprogramowania należy rozumieć nowy moduł
    oprogramowania, funkcjonalność, zespół kodów źródłowych, algorytmów składających się
    na taki moduł, w związku z tym, tworzone przez Wnioskodawcę nowe funkcjonalności
    /moduły są odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie określonej
    w z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i w myśl tego artykułu.
    Efekty prac Wnioskodawcy są wyodrębnialne. „Przeniesienie” każdej „części
    oprogramowania” nastąpiło/nastąpi zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41
    oraz art. 53 ww. ustawy.
    Pytania
    1. Czy efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
      o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we
      wniosku sposób mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której
      mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez
      Wnioskodawcę)?
    3. Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie prawa autorskiego
      do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w ramach
      świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      stanowi sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym
      możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
      kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
      wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w roku 2024 i w latach następnych (tj. w
      roku 2025 i kolejnych)?
    4. Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
      stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na
      prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa pojęcie
    programu komputerowego należy rozumieć szeroko, a więc „programem komputerowym”
    jest każdy kod źródłowy, interfejs czy algorytm w języku programowania. Holistycznie i
    funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe,
    takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs" (s. 37, https://www.podatki.
    gov.pl/pit/wyjasnienia-pit/objasnienia-podatkowe-ip-box/,dostęp: 2.8.2019 r.).

    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawa pokrewnych, ochrona
    przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i
    zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym
    podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, ochrona programu komputerowego
    nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę wchodzić może
    zatem zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający komendy (w
    zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające postać zbliżoną do
    klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu maszynowego
    (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych. Ochronie na gruncie prawa
    autorskiego będą podlegać także projekty oprogramowania, nawet jeśli nie zostały one
    zakończone. Rozpoczęcie tworzenia kodu programu komputerowego może poprzedzać
    sporządzenie schematu blokowego, określanego także jako graficzna sieć działań (flow-
    chart), przedstawiającego kolejne etapy w zakładanym algorytmie. W taki sposób może
    zostać zaprezentowany program komputerowy, zazwyczaj na wstępnym etapie prac nad
    nim. Zapisy te, konstruowane przy pomocy odpowiednich figur geometrycznych, mogą
    być następnie wykorzystane przy tworzeniu kodu źródłowego aplikacji. W tym wypadku
    mamy więc do czynienia z formą wyrażenia programu komputerowego. Wnioskodawca
    wytwarzał/wytwarza kody źródłowe, interfejsy, algorytmy, w językach programowania
    składające się na moduły oprogramowania, w których zapisane były nowe funkcjonalności
    tego oprogramowania, jak również dokumentację techniczną/wykonawczą. W
    konsekwencji, Wnioskodawca wytwarzał utwory chronione w rozumieniu art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawa pokrewnych, posiada do nich autorskie prawa majątkowe i
    osobiste (które to autorskie prawa majątkowe są następnie przenoszone na
    Zleceniodawcę).
    Tym samym efekty prac Wnioskodawcy stanowią kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Ad. 2
    Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych i rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania w opisany we wniosku sposób
    mieści się w kategorii działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy (opisane przez Wnioskodawcę).
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i
    oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace
    rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4
    ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów badania naukowe są działalnością obejmującą:
    1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z

    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadził/prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tj.
    prace rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu
    i ulepszaniu oprogramowania miały/mają charakter twórczy, ponieważ służyły tworzeniu
    nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżała
    między innymi po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez
    Wnioskodawcę stanowiło/stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot
    ochrony prawa autorskiego.
    Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmowały/obejmują
    wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
    produktów, procesów lub usług.
    Po trzecie, prace nad oprogramowaniem miały/mają charakter systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie
    oprogramowania w przyszłości.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej zdarzeniu odpłatne przeniesienie
    prawa autorskiego do programów komputerowych przez Wnioskodawcę tworzonych w
    ramach świadczonych usług szczegółowo opisanych we wniosku wykonywanych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi
    sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym możliwe jest
    zastosowanie przez niego stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
    ustawy o PIT w 2024 roku i w latach następnych (tj. w roku 2025 i kolejnych).
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy, ustawodawca
    wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za
    uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich ustawodawca
    wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie
    sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy). Przepis ten dotyczy sytuacji,
    gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla
    potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej
    działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem
    posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy,
    właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej
    podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego
    prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do
    podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane
    przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które
    podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Natomiast art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy ma zastosowanie, gdy całość praw własności intelektualnej do
    tworzonego i rozwijanego oprogramowania jest przekazywana odpłatnie na rzecz danego
    kontrahenta.
    W toku realizowanych prac, Wnioskodawca wytwarzał/wytwarza utwory objęte prawami
    własności intelektualnej. Kontrahent zyskiwał/zyskuje wszystkie prawa do wytworzonych
    utworów, a Wnioskodawca je utracił/utraci, za co otrzymał wynagrodzenie. Tak, więc
    należności otrzymywane z tego tytułu są dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w ostatnich

    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach (interpretacja z
    dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-1.4011.106.2022.2.JJ, z dnia 12 lipca 2022 r.
    znak sprawy: 0112-KDWL.4011.428.2022.2.AK, z dnia 12 lipca 2022 r. znak sprawy: 0115-
    KDIT1-4022.117.2022.2.MK, z dnia 8 lipca2022 r. znak sprawy: 0111-KDIB1-
    1.4011.118.2022.2.JJ).
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego -
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Przedmiotowe części oprogramowania, tj. programy komputerowe opisane we wniosku
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy
    obejmuje więc również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs. Reasumując, tworzone przez Wnioskodawcę programy
    komputerowe - kody źródłowe stanowią zatem program komputerowy, które znajduje się
    w katalogu kwalifikowanych praw autorskich IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przenoszenie autorskich majątkowych praw do oprogramowania
    lub jego części, programów komputerowych w ramach współpracy ze Zleceniodawcą i
    uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do skorzystania z ulgi IP
    BOX. Wnioskodawca przenosił/przenosi na danego zleceniodawcę całość majątkowych
    praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, otrzymuje i będzie otrzymywał
    wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem, w ocenie Wnioskodawcy, osiągał kwalifikowane
    dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o czym mowa powyżej.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnosi się również do współpracy ze Spółkami w latach
    następnych, albowiem Wnioskodawca zamierza kontynuować współpracę z nią na
    dotychczasowych, takich samych zasadach.
    Ad. 4
    Wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
    stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione
    przez niego wydatki takie jak: wydatki na sprzęt komputerowy/elektroniczny, stanowią
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, o których mowa w literze a wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    PIT.
    Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę ww. wydatki w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej miały bowiem bezpośredni związek z prowadzoną przez niego

    działalnością badawczo-rozwojową, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia
    działalności tego rodzaju.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w okresie, którego dotyczy
    wniosek zajmuje się Pan tworzeniem, udoskonalaniem, konfigurowaniem i wdrażaniem
    systemu o nazwie „(...)”. Jest to system (...), który służy (...). Tworzone przez Pana moduły
    systemu to:
    · (...)
    Jest Pan odpowiedzialny za stworzenie innowacyjnego narzędzia, które umożliwi obecnym
    użytkownikom systemu (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    We wniosku wskazał Pan, że innowacyjność oprogramowań przejawia się tym, że nie mają
    one swoich odpowiedników na rynku, są dopasowane do potrzeb użytkowników tego
    konkretnego systemu. Na potrzeby tych oprogramowań tworzone są innowacyjne
    narzędzia, technologie.
    Efekty samodzielnej Pana działalności są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w
    jego praktyce gospodarczej lub będą na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności nie obejmują prac
    rutynowych, a zmierzają do ulepszenia i poprawy funkcjonalności tworzonych programów.
    Ponadto wskazał Pan, że efekty pracy, zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie techniczną, a twórczą
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że prowadzi działalność w sposób systematyczny, tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Systematyczność Pana prac polega na tym, że planuje i przeprowadza Pan realizację
    modułów/nowych funkcjonalności oprogramowania (rozwinięć każdego oprogramowania)
    w ramach danego projektu, realizuje pewne harmonogramy przyjmując wcześniej
    określone cele do osiągnięcia - mając na uwadze zapotrzebowania danej Spółki
    /użytkowników końcowych systemu, harmonogram i zasoby.
    W roku 2024 zrealizował Pan następujące harmonogramy:
    • W okresie styczeń-luty: tworzenie nowej funkcjonalności (...).
    • W okresie marzec - maj: tworzenie (...).
    • W okresie czerwiec - wrzesień: tworzenie (...).

    W październiku rozpoczął Pan pracę nad projektem (...) i będzie rozwijał ten produkt do
    końca roku.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że wiedzę o nowym produkcie (...) nabywa Pan z oficjalnych
    prezentacji (...) oraz z materiałów klienta, który ma bezpośredni dostęp do szkoleń o
    nowym produkcie. Innym źródłem wiedzy są oficjalne kursy szkoleniowe oraz certyfikacje
    potwierdzające nabycie danych kompetencji. Dokonuje Pan we własnym zakresie selekcji
    materiałów względem obecnych potrzeb klientów oraz nowości wprowadzanych przez (...).
    W pierwszej kolejności dba o podnoszenie kompetencji z obszarów, które dotyczą
    bezpośrednio klientów, a w drugiej kolejności doszkala się z nowości (...).
    Ponadto wskazał Pan, że prowadzona działalność na potrzeby kontraktu zawartego z daną
    Spółką obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, albowiem nieustanie, przy
    codziennym świadczeniu usług zdobywa Pan nową wiedzę z zakresu narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, pogłębia ją, a następnie wykorzystuje do wytwarzania
    programów komputerowych. Powstałe programy komputerowe były/są efektem Pana
    własnej, samodzielnej działalności twórczej, wynikiem zdobytej wcześniej i wykorzystanej
    wiedzy w tej dziedzinie. Dzięki powyższemu procesowi powstawał nowy produkt.
    Podstawą do stwierdzenia powyższego są faktycznie wykonywane przez Pana czynności,
    proces myślowy i efekt tego procesu.
    Na potrzeby realizacji usług korzysta Pan z różnych rozwiązań i narzędzi w zależności od
    projektu. Są to (...). Technologie, jakich używa Pan do tworzenia rozwiązań to język
    programowania (...), standardowe narzędzia automatyzacji procesów takie jak (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, prace obejmowały łącznie: nabywanie przez Pana wiedzy i
    umiejętności, łączenie wiedzy i umiejętności (tj. znajdowanie takich zależności pomiędzy
    wiedzą z rożnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych
    oraz umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów prac),
    kształtowanie Pana wiedzy i umiejętności oraz wykorzystywanie tej wiedzy i umiejętności
    do tworzenia nowych rozwiązań. Prowadzone prace służyły/służą planowaniu
    projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów - programów
    komputerowych w ramach usług świadczonych na rzecz Spółki.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, wytwarza Pan programy komputerowe w ramach działalności o
    charakterze twórczym, prowadzonej w sposób systematyczny, tj. metodyczny i
    uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d

      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności

        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego
    dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP
    posiada ochronę prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz
    kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych
    praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa
    autorskie do Oprogramowania). W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pan wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest od (...)
    2022 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).

    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za 2024 rok i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Należy przy tym podkreślić, że na ocenę dokonanego rozstrzygnięcia nie mogą wpłynąć
    przywołane  przez  Pana  interpretacje  indywidualne,  gdyż  dotyczyły  one  konkretnych
    okoliczności spraw i nie można nadać im waloru uniwersalnego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        z zastosowaniem art. 119a;
        w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935); (dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
    albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).