Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-116/11/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-27
Teza: Opisane w zdarzeniu przyszłym „papierosy ziołowe” nie podlegają akcyzie. Nie można jednakże zgodzić się z przyjętym przez Zainteresowanego w powyższej sytuacji kryterium braku w opisanym produkcie tytoniu. O braku opodatkowania akcyzą decyduje bowiem fakt, że przedmiotowe wyroby nie wypełniają wskazanych przesłanek, które decydują o uznaniu „papierosów ziołowych” za papierosy (wyroby tytoniowe) w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Stwierdzić także należy, iż opisane produkty w przypadku, gdy nie zawierają tytoniu, ale wypełniają przesłanki określone w art. 98 ust. 2, 3 lub 5 ustawy traktuje się jako papierosy i tytoń do palenia, które podlegają akcyzie.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; tytoń; wyroby-wyroby tytoniowe-papierosy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 3-art. 98

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 26 kwietnia 2011 r. (data wpływu 5 maja 2011 r.) dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą „papierosów ziołowych” - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą „papierosów ziołowych”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podmiot zamierza sprzedawać „papierosy ziołowe”, które nie zawierają tytoniu, czy też nikotyny. W załączeniu do wniosku ORD-IN załączono certyfikaty laboratorium potwierdzające brak tytoniu w przedmiotowych wyrobach.

Tutejszy organ pismem z dnia 14 czerwca 2011 r. wzywał do sprecyzowania oraz uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie:

1.  Czy opisane we wniosku wyroby będą wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych? W przypadku, gdy przedmiotowe wyroby będą wykorzystywane w powyższych celach, to czy będą zawierały w swym składzie substancje, których spalanie i wdychanie powodować będzie skutki medyczne o charakterze leczniczym lub zapobiegawczym?
2.  Czy opisane we wniosku „papierosy ziołowe”, mimo, że nie zawierają tytoniu, spełniają wskazane wyżej kryteria (lub jedno z nich)? Czyli są to wyroby:

1.  zrolowane i nadające się do palenia w tej postaci (nie są to cygara ani cygaretki);
2.  zrolowane, a substancje, inne niż tytoń, są w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki umieszczane w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  zrolowane, a substancje inne niż tytoń są w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki owijane w bibułę papierosową.

W wymienionym wezwaniu wskazano, iż zgodnie z treścią art. 98 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.) za papierosy uznaje się:

1.  tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4 tego artykułu;
2.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie wskazano, iż opisane we wniosku „papierosy ziołowe” pomimo swojej fizycznej struktury nie spełniają wskazanych przez organ kryteriów.

Ponadto Zainteresowany poinformował, że opisane we wniosku wyroby będą wykorzystywane w celach medycznych, gdyż zawierają substancje o działaniu leczniczym i terapeutycznym. Działanie lecznicze i terapeutyczne papierosów polega na udowodnionym naukowo działaniu o charakterze odstawiennym w zakresie leczenia nałogu uzależnienia. Działanie terapeutyczne polega na tym, że w przeciwieństwie do zwykłego tytoniu nie uzależnia. Papierosy te nie zawierają żadnych uzależniających składników, co powoduje, że nie ma ryzyka uzależnienia. Wymienione papierosy są w stanie pomóc w rzuceniu palenia. Obejmuje to stopniowe zastępowanie papierosów nikotynowych przez papierosy (…). Z powyższych względów, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowy wyrób nie podlega opodatkowaniu akcyzą.

Wnioskodawca wskazał także, iż zgodnie z przepisem art. 98 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym nie traktuje się, jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych. Przepis ten nie określa, że takie wyroby zawierają w swym składzie substancje, których spalanie i wdychanie powodować będzie skutki medyczne o charakterze leczniczym lub zapobiegawczym. Nie wskazano w tym przepisie znaczenia celów medycznych, czy chodzi o substancje czy też o działanie terapeutyczne albo psychoterapeutyczne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy opisane we wniosku papierosy podlegają akcyzie?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Zainteresowanego, opisane papierosy nie podlegają akcyzie, gdyż nie zawierają tytoniu. Wnioskodawca powołuje się przy tym na treść przepisów art. 2 i art. 98 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, które określają katalog wyrobów tytoniowych. Zdaniem Zainteresowanego, załączone do wniosku certyfikaty potwierdzają brak tytoniu składzie przedmiotowych wyrobów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby akcyzowe są to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W pozycji 42 załącznika nr 1 - Wykaz wyrobów akcyzowych - do ustawy wskazano, iż wyrobami akcyzowymi są papierosy, tytoń do palenia, cygara i cygaretki bez względu na kod CN.

Z kolei, art. 98 ust. 1 ustawy stanowi, że do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy zalicza się bez względu na kod CN: papierosy; tytoń do palenia; cygara i cygaretki.

W myśl art. 98 ust. 2 ustawy za papierosy uznaje się:

1.  tytoń zrolowany nadający się do palenia w tej postaci, który nie jest cygarami ani cygaretkami w rozumieniu ust. 4 tego artykułu;
2.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest umieszczany w tutkach z bibuły papierosowej;
3.  tytoń zrolowany, który w drodze prostej, nieprzemysłowej obróbki jest owijany w bibułę papierosową.

Ponadto, produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych (art. 98 ust. 8 ustawy).

W myśl powyższych przepisów, co do zasady, za papierosy uważa się wyroby zawierające tytoń zrolowany. Ponadto, za papierosy uważa się również produkty, które składają się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń. Zatem akcyzie mogą podlegać produkty, które nie zawierają tytoniu lecz wypełniają kryteria określone w przepisie art. 98 ust. 2 ustawy. Z opodatkowania akcyzą są natomiast wyłączone wyroby, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedawać produkty, które określa jako „papierosy ziołowe”. Z wyjaśnień Zainteresowanego wynika także, iż opisywane wyroby nie wypełniają dyspozycji art. 98 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż papierosy te nie zawierają w swoim składzie tytoniu, z kolei zawierają substancje o działaniu leczniczym i terapeutycznym oraz będą wykorzystywane w celach medycznych.

Stwierdzić zatem należy, iż z uwagi na fakt, że będące przedmiotem interpretacji „papierosy ziołowe”, nie wypełniają dyspozycji art. 98 ust. 2 ustawy, czyli nie są wyrobem zrolowanym wyprodukowanym w określony tym przepisie sposób, to zgodnie z przepisami ustawy nie mogą być traktowane jako wyroby tytoniowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym nie polegają akcyzie.

Wobec powyższego należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż opisane w zdarzeniu przyszłym „papierosy ziołowe” nie podlegają akcyzie. Nie można jednakże zgodzić się z przyjętym przez Zainteresowanego w powyższej sytuacji kryterium braku w opisanym produkcie tytoniu. O braku opodatkowania akcyzą decyduje bowiem fakt, że przedmiotowe wyroby nie wypełniają wskazanych przesłanek, które decydują o uznaniu „papierosów ziołowych” za papierosy (wyroby tytoniowe) w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Stwierdzić także należy, iż opisane produkty w przypadku, gdy nie zawierają tytoniu, ale wypełniają przesłanki określone w art. 98 ust. 2, 3 lub 5 ustawy traktuje się jako papierosy i tytoń do palenia, które podlegają akcyzie.

Z uwagi na fakt, że tutejszy organ nie mógł się zgodzić z oceną Wnioskodawcy w pełnym zakresie, gdyż brak tytoniu w przedmiotowym produkcie nie jest jedyną przesłanką braku obowiązku w akcyzie - stanowisko Zainteresowanego należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo wskazać należy, iż tutejszy organ z urzędu jest zobowiązany do uwzględnienia w wydawanych interpretacjach orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W uzasadnieniu wyroku z dnia 30 marca 2006 r. w sprawie C-495/04, A.C. Smith-Koolhoven przeciwko Staatssecretaris van Financiën, Trybunał wskazał, iż w przypadku „leczniczych papierosów ziołowych” oferowanych jako środek pomocniczy dla osób chcących rzucić palenie produkty te muszą zawierać w swym składzie substancje, których spalanie i wdychanie powodować będzie skutki medyczne o charakterze leczniczym lub zapobiegawczym. Wymienione substancje, to substancje których spalanie i wdychanie powoduje wystąpienie naukowo udowodnionych skutków medycznych o charakterze leczniczym lub zapobiegawczym. Zatem, w ocenie organu, lecznicze działanie przedmiotowych produktów nie może wynikać z subiektywnego przekonania sprzedawcy takich wyrobów, lecz powinno być zweryfikowane i udokumentowane przez właściwe w takich sprawach podmioty.

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis zdarzenia przyszłego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, czy też dowodów rzeczowych. Ponadto, tutejszy organ przy wydawaniu interpretacji nie dysponuje odpowiednimi narzędziami, w tym określonymi w Dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa, umożliwiającymi przeprowadzenie postępowania, w trakcie którego mógłby pozyskać wiedzę specjalistyczną, dokonać oceny i ustalić rodzaj załączonych do wniosku wyrobów. Takim narzędziami bowiem dysponuje właściwy organ podatkowy w toku prowadzonego postępowania kontrolnego lub podatkowego. W związku z tym niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.