Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.781.2025.3.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Określenie czy potwierdzenie zamówienia z portalu
internetowego oraz potwierdzenie płatności z banku są
wystarczającymi dowodami by ująć zakup towarów
handlowych w kosztach uzyskania przychodu na podstawie
art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowych od osób
fizycznych.
Słowa kluczowe: dokumentowanie-dokumentowanie wydatków
dowód-dowód księgowy
internet-sklep internetowy
internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
koszt-koszty uzyskania przychodów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Zasady ustalania
dochodu do opodatkowania.-Podatnicy prowadzący
podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawdłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 listopada 2025 r. – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Posiada Pan również nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 3 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W swojej działalności zajmuję się Pan handlem internetowym używaną elektroniką (np.
    konsole do gier, gry na nośnikach). Towary kupuje Pan głównie od osób prywatnych
    nieprowadzących działalności gospodarczej za pośrednictwem portali internetowych (...). Z
    oczywistych względów nie ma Pan możliwości otrzymania faktury bądź rachunku za
    zakupione towary. Ostatecznie za zakupione towary otrzymuje Pan potwierdzenie
    zamówienia z portalu internetowego oraz potwierdzenie płatności ze swojego banku. Z
    powyższych dokumentów można jasno stwierdzić numer zamówienia, nazwę i rodzaj
    towaru, kwotę i datę zakupu, nazwę sprzedającego, nazwę i adres kupującego.
    Od przyszłego roku zamierza Pan zmienić formę opodatkowania z ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych na podatek liniowy, by móc rozliczać zakupy towarów w kosztach
    uzyskania przychodu.
    W uzupełnieniu wniosku z 7 listopada 2025 r. wskazuje Pan, że od przyszłego roku
    podatkowego zamierza Pan prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów. Nie
    będzie Pan dysponować podpisanymi potwierdzeniami zamówień, ponieważ będą one
    zrzutami ekranu z portalu internetowego z widocznym numerem zamówienia.
    Potwierdzenia płatności będą zawierać numer transakcji (...) oraz datę transakcji.
    Potwierdzenia zamówień na portalach internetowych nie zawierają ilościowego określenia
    zakupionych towarów ze względu na fakt, że podczas kupowania od osób prywatnych
    kupujemy tylko 1 towar pokazany w aukcji. Data zakupu będzie odpowiadać dacie
    wystawienia potwierdzenia zamówienia

## Pytanie

Czy potwierdzenie zamówienia z portalu internetowego oraz potwierdzenie płatności z
    banku są wystarczającymi dowodami by ująć zakup towarów handlowych w kosztach
    uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowych od osób
    fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stoi Pan na stanowisku, że potwierdzenie zamówienia z portalu internetowego oraz
    potwierdzenie płatności z banku są wystarczającymi dowodami do ujęcia wydatków na
    zakup towarów handlowych w kosztach uzyskania przychodu.
    Zgodnie z ogólną wykładnią wydatek powinien łącznie spełniać następujące warunki, by
    uznać go za koszt uzyskania przychodu:
    · być definitywny i bezzwrotny,

    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    · nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · zostać odpowiednio udokumentowany.
    Wydatki ponoszone na zakup towarów spełniają wszystkie wyżej wymienione warunki. Są
    definitywne i poniesione z Pana majątku, są kupione w celu odsprzedaży w działalności
    gospodarczej, nie znajdują się na liście z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz są udokumentowane potwierdzeniami płatności oraz
    potwierdzeniami zamówień.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień
    poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w
    ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury
    (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
    Potwierdzenia płatności oraz potwierdzenia zamówień towarów stanowią właśnie "inny
    dowód" wymieniony w powyższym przepisie.
    W ramach podparcia warto wspomnieć o interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2024
    r. nr 0115-KDIT3.4011.127.2024.1.PS, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe i zgodził się z nim, że brak faktury lub
    rachunku nie decyduje o prawie do ujęcia wydatku w kosztach uzyskania przychodu, jeśli
    posiadamy inną dokumentację stwierdzającą zajście transakcji.
    Bardzo podobnie stwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w
    wyroku z 9 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 202/18: "Należy zatem dopuścić możliwości
    dowodzenia faktu poniesienia wydatku za pomocą innych środków dowodowych aniżeli
    tylko te, które zostały wymienione w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z 26
    sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów".

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i
      być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez
    podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też
    zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej
    ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym – związek przyczynowy między

    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    W myśl art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
      prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej ,,księgą”, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami,
      w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i
      wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a
      także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych
      zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    Jak wynika z wniosku, od roku 2026 zamierza Pan zmienić formę opodatkowania z ryczałtu
    od przychodów ewidencjonowanych na podatek liniowy, by móc rozliczać zakupy towarów
    w kosztach uzyskania przychodu.
    W związku z powyższym wskazuję, że w od 1 stycznia 2026 r. szczegółowe warunki, jakie
    musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę wpisu w podatkowej księdze
    przychodów i rozchodów, określać będą przepisy rozporządzenia Ministra Finansów i
    Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1299) [dalej również: rozporządzenie].
    W myśl § 15 rozporządzenia:
      Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie
      dowodów, o których mowa w § 6-9.
    Stosownie do treści § 6 ust. 3 rozporządzenia:
      Podstawą dokonywania zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:
        1) faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”,
        wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
        2) dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub
        zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym,
        zawierające co najmniej:
          a) datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się
            zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
          b) wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury,
            wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do
            zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów,
          c) wskazanie wysokości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub
            zwiększenia przychodów,
          d) podpis osoby sporządzającej dowód, lub
        3) inne dowody, wymienione w § 7 i § 8, potwierdzające dokonanie zdarzenia
        gospodarczego zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej
        następujące dane:
          a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy)
            uczestniczących w zdarzeniu gospodarczym, którego dowód dotyczy,

          b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia
            gospodarczego, którego dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania
            zdarzenia gospodarczego odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza
            podanie jednej daty,
          c) przedmiot zdarzenia gospodarczego i jego wartość oraz ilościowe określenie,
            jeżeli przedmiot zdarzenia jest wymierny w jednostkach naturalnych,
          d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania zdarzeń
            gospodarczych
          – oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z
            zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.
    Natomiast § 7 rozporządzenia stanowi, że:
      Za dowody księgowe uważa się również:
        1) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego zdarzenia
        gospodarczego, wynikającego z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od
        kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
        2) dowody opłat pocztowych i bankowych;
        3) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz
        dowody zawierające dane, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3.
    Zgodnie z § 6 ust. 4 rozporządzenia:
      Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu powinna być pełna
      i zrozumiała; dopuszczalne jest używanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w
      dowodzie jest podane wartościowe określenie zdarzenia gospodarczego tylko w
      walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę
      obcą na złote zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym.
      Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do
      dowodu sporządzonego w walucie obcej.
    Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia:
      Na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych wydatków (kosztów)
      mogą być sporządzone dowody zaopatrzone w datę i podpisy osób, które
      bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie –
      nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach –
      przedmiot zdarzeń gospodarczych i wysokość wydatku (kosztu).
    W myśl § 8 ust. 2 rozporządzenia:
      Dowody wewnętrzne mogą dotyczyć wyłącznie:
        1) zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów
        roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub
        przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu
        produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i
        obróbce poubojowej tych zwierząt;
        2) zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
        (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód,
        owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
        3) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub
        hodowli prowadzonej przez podatnika;
        4) kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz
        wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność
        gospodarczą i osób z nimi współpracujących;

        5) zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z
        wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom
        samochodów i ich części składowych;
        6) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę,
        gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą;
        podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat
        na te cele;
        7) opłat sądowych i notarialnych;
        8) wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte
        dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3;
        podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon,
        bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.
    Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne
    korzyści, ponieważ o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania.
    Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik powinien więc na
    podstawie racjonalnych i obiektywnych przesłanek uzasadnić związek kosztu z
    przychodami. To na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku
    przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanymi przychodami.
    Dopiero na podstawie dokumentów ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zwrócić uwagę na istotę dowodów nabycia towarów lub usług w
    postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
    Z informacji przestawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą a od przyszłego roku zamierza Pan zmienić formę
    opodatkowania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podatek liniowy, by móc
    rozliczać zakupy towarów w kosztach uzyskania przychodu. W swojej działalności zajmuję
    się Pan handlem internetowym używaną elektroniką (np. konsole do gier, gry na
    nośnikach). Towary kupuje Pan głównie od osób prywatnych nieprowadzących działalności
    gospodarczej za pośrednictwem portali internetowych (...). Z oczywistych względów nie
    ma Pan możliwości otrzymania faktury bądź rachunku za zakupione towary.
    Ostatecznie za zakupione towary otrzymuje Pan potwierdzenie zamówienia z portalu
    internetowego oraz potwierdzenie płatności ze swojego banku. Z powyższych
    dokumentów można jasno stwierdzić numer zamówienia, nazwę i rodzaj towaru, kwotę i
    datę zakupu, nazwę sprzedającego, nazwę i adres kupującego. Potwierdzenia płatności
    będą zawierać numer transakcji (...) oraz datę transakcji. Potwierdzenia zamówień na
    portalach internetowych nie zawierają ilościowego określenia zakupionych towarów ze
    względu na fakt, że podczas kupowania od osób prywatnych kupuje Pan tylko 1 towar
    pokazany w aukcji. Data zakupu będzie odpowiadać dacie wystawienia potwierdzenia
    zamówienia.
    Na podstawie zacytowanych przepisów stwierdzam, że dokumentem będącym podstawą
    do ujęcia od 1 stycznia 2026 r. operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów
    i rozchodów powinna być, co do zasady, faktura bądź rachunek, o których mowa w § 6 ust.
    3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów. Jeżeli jednak osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą dokonuje
    zakupów na potrzeby działalności gospodarczej od osób fizycznych, które działalności
    gospodarczej nie prowadzą, to dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu do
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów mogą być dokumenty, o których mowa w § 7,
    zawierające dane wymienione w § 6 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia.
    Z Pana wniosku wynika, że otrzymane dokumenty zawierają:
    · nazwę sprzedającego, nazwę i adres kupującego;

    · datę zakupu odpowiadającą dacie wystawienia potwierdzenia zamówienia;
    · numer zamówienia, nazwę i rodzaj towaru (nie zawierają ilościowego określenia
      zakupionych towarów ze względu na fakt, że podczas kupowania od osób prywatnych
      kupuje Pan tylko 1 towar pokazany w aukcji) oraz kwotę.
    Ponadto z Pana wniosku wynika, że potwierdzenia płatności będą zawierać numer
    transakcji (...) oraz datę transakcji, zatem możliwe będzie powiązanie danej transakcji z
    konkretnym zamówieniem.
    We wniosku wskazał Pan przy tym, że nie będzie Pan dysponować podpisanymi
    potwierdzeniami zamówień, ponieważ będą one zrzutami ekranu z portalu internetowego
    z widocznym numerem zamówienia.
    Reasumując, dokumenty, które Pan opisał – co do zasady – można uznać za dowody
    księgowe zgodnie z § 7 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki w sprawie
    prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zawierają one bowiem dane
    wskazane w § 6 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia, tj.:
    · wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron uczestniczących w operacji
      gospodarczej, której dowód dotyczy,
    · datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia gospodarczego,
      którego dowód dotyczy,
    · przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość.
    Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    stwierdzam, że wydatek poniesiony, spełniający przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udokumentowany w sposób
    wymagany odrębnymi przepisami może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jednak należy wyjaśnić, że to na Panu
    spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania wydatku, który może zostać
    skontrolowany w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
    Zastrzegam przy tym, że dla celów dowodowych powinien Pan posiadać również wydruki
    ww. potwierdzeń zamówień opatrzone Pana podpisem, a więc podpisem osoby
    uprawnionej do prawidłowego udokumentowania zdarzenia gospodarczego dla spełnienia
    warunku wskazanego w § 6 ust. 3 pkt 3 lit. d) ww. rozporządzenia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie – w odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnej oraz
    wyroku – stwierdzam, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw
    podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania
    przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze
    materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają
    hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy
    prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa

    podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów
    potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie
    ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Udowodnienie prawidłowości
    zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów może
    zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, ich charakteru, w
    szczególności ich celowości, racjonalności działań podatnika, a w konsekwencji braku
    okoliczności uniemożliwiających uznanie przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania
    przychodów. W ramach postępowania dowodowego może również zostać dokonana
    szczegółowa analiza związku ponoszonych wydatków z Pana przychodami.
    Zasady udowadniania okoliczności faktycznych w postępowaniu podatkowym normuje
    ustawa – Ordynacja podatkowa. Na mocy ww. art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako
    dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest
    sprzeczne z prawem. W szczególności dowodami takimi mogą być księgi podatkowe,
    deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i
    informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty
    zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem
    art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku
    postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub
    wykroczenia skarbowe (art. 181 Ordynacji podatkowej). Stosownie do art. 187 § 1 ww.
    aktu prawnego, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący
    rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena kwestii udowodnienia danej okoliczności jest
    dokonywana na podstawie całości zgromadzonych dowodów (art. 191 tej ustawy).
    Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że katalog
    dowodów jest otwarty. Wskazane jest zatem posiadanie (pod kątem ewentualnego
    postępowania kontrolnego lub podatkowego) wszelkich dowodów, potwierdzających
    zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w
    trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla
    postępowania podatkowego czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości
    zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być
    dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza
    zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy
    określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy – Ordynacja podatkowa. Dokonując
    interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Innymi słowy, organ wydający interpretacje indywidualne opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, tj. okolicznościach przedstawionych przez
    Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie prowadzi natomiast
    postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna,
    że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.