Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.2.2021.8.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: W zakresie ulgi badawczo-rozwojowej.
Słowa kluczowe: pracownik; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 stycznia 2021 r., wpłynął Państwa wniosek z 28 grudnia 2020 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka") jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    na terytorium Polski, tj. podatnikiem podatku dochodowego w rozumieniu art. 3 ust. 1
    Ustawy o CIT.
    Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę jest przede wszystkim
    aktywność związana z wydawaniem wysokobudżetowych i zaawansowanych
    technologicznie gier komputerowych (w tym dodatków i rozszerzeń do nich) opartych na
    własnych markach, przeznaczonych do dystrybucji na rynkach całego świata na platformy
    konsolowe (np...), komputery PC, urządzenia mobilne lub inne urządzenia stacjonarne.
    Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w obszarze produkcji gier
    komputerowych, związaną z rozwojem produktów, procesów oraz technologii
    wykorzystywanych w procesie produkcji gier komputerowych, a także zdobywaniem
    niezbędnej wiedzy i umiejętności, które prowadzić mogą do stworzenia rozwiązań
    niewystępujących w praktyce branżowej lub w znaczącym stopniu odróżniających się od
    tych dotychczas wykorzystywanych przez Spółkę.
    W związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową w zakresie produkcji gier
    komputerowych Spółka korzysta z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, o której
    mowa w art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT (dalej: „ulga b+r”).
    Spółka uzyskała interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w 21 marca 2017 r., znak: (...) potwierdzająca badawczo-rozwojowy charakter
    prowadzonych przez nią prac.
    W ramach ulgi b+r Spółka rozlicza takie kategorie kosztów kwalifikowanych jak m.in.
    koszty związane z zakupem materiałów, sprzętu komputerowego, czy też licencji na
    oprogramowanie komputerowe (bądź też odpisy amortyzacyjne, w przypadku, gdy
    stanowią one odpowiednio środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające
    amortyzacji).
    Istotną kategorią kosztów kwalifikowanych rozliczanych przez Spółkę w ramach ulgi b+r są
    również koszty związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umów o pracę.
    Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy przedstawiającą zaangażowanie czasowe ww.
    pracowników w poszczególne projekty badawczo-rozwojowe. Przedmiotowa ewidencja

    umożliwia Spółce ustalenie wartości wynagrodzenia oraz związanych z nim składek, o
    których mowa w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 300, t. j. z dnia 18 lutego 2019 r.) sfinansowanych przez
    nią jako płatnika (dalej: „składki ZUS”), które podlegają rozliczeniu w ramach ulgi b+r jako
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT.
    Ww. ewidencja umożliwia Spółce ustalenie czasu poświęconego przez pracowników na
    realizację zadań z zakresu działalności badawczo-rozwojowej, i tym samym wyodrębnienie
    go od czasu poświęcanego na realizację zadań związanych z pozostałą działalnością
    Spółki, niemającą charakteru badawczo-rozwojowego.
    Co wymaga jednak podkreślenia, w przypadku części pracowników wykonujących prace
    badawczo-rozwojowe zaangażowanie w działalność badawczo-rozwojową dotyczy całości
    ich czasu pracy. Wynika to przede wszystkim z celu w jakim zostali oni zatrudnieni przez
    Spółkę, a jakim jest bezpośrednio i wyłącznie realizacja zadań związanych z działalnością
    badawczo-rozwojową Spółki.
    W dniu 29 marca 2017 r. Spółka otrzymała interpretację indywidualną przepisów prawa
    podatkowego, znak: (...), potwierdzającą możliwość odliczenia w ramach ulgi b+r kosztów
    kwalifikowanych w postaci wynagrodzeń i składek ZUS sfinansowanych przez Spółkę jako
    płatnika za pracowników, z uwzględnieniem tej ich części, która dotyczy m.in.
    wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy oraz za czas urlopu wypoczynkowego.
    Na mocy pisma z dnia 5 stycznia 2019 r., znak: DPP13.8221.38.2017.GTM Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej dokonał zmiany ww. interpretacji z urzędu, wskazując, że
    wynagrodzenie oraz składki ZUS przypadające za dni lub okresy nieobecności pracownika
    z powodu urlopu lub choroby nie mogą zostać rozliczone jako koszty kwalifikowane w
    uldze b+r.
    Wobec powyższego, na chwilę obecną Spółka nie rozlicza w uldze b+r kosztów
    wynagrodzenia oraz składek ZUS sfinansowanych przez nią jako płatnika, za czas
    uzasadnionej nieobecności pracownika.
    Niemniej jednak w związku:
    - z brzmieniem znowelizowanych przepisów Ustawy o CIT tj. art. 18d ust. 2 pkt 1,
      wskazujących możliwość rozliczenia wynagrodzenia pracowników i składek ZUS
      sfinansowanych przez płatnika w uldze b+r „(...) w takiej części, w jakiej czas
      przeznaczony na realizację działalności badawczo- rozwojowej pozostaje w ogólnym
      czasie pracy pracownika w danym miesiącu;”,
    - oraz prowadzeniem przez Spółkę, zgodnie z ww. przepisem, szczegółowej ewidencji
      umożliwiającej wyodrębnienie czasu poświęcanego przez pracowników na prace
      badawczo-rozwojowe od czasu poświęconego przez nich na pozostałe zadania,
      niezwiązane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej
    Spółka zwraca się z następującymi pytaniami.
    Pytania
    1. Czy w przypadku pracowników wykonujących wyłącznie prace badawczo-rozwojowe
      Spółka uprawniona jest do rozliczenia w ramach kosztów kwalifikowanych ulgi b+r,
      całości kosztów wynagrodzenia pracowników oraz składek na ZUS sfinansowanych
      przez nią jako płatnika, w tym również ponoszonych za dni lub okresy ich uzasadnionej
      nieobecności w pracy (np. z powodu urlopu wypoczynkowego lub choroby)?
    2. Czy w przypadku pracowników, którzy wykonują prace badawczo-rozwojowe przez
      część swojego czasu pracy, Spółka uprawniona jest do rozliczenia w ramach kosztów
      kwalifikowanych ulgi b+r, kosztów wynagrodzenia pracowników oraz składek na ZUS
      sfinansowanych przez nią jako płatnika, ponoszonych za dni lub okresy ich

      uzasadnionej nieobecności w pracy (np. z powodu urlopu wypoczynkowego lub
      choroby), w takiej proporcji, w jakiej czas poświęcony na prace badawczo-rozwojowe
      pozostaje do ich ogólnego czasu pracy w danym miesiącu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Spółki, jeżeli pracownik poświęca cały swój czas pracy na działalność badawczo-
    rozwojową, to wówczas wydatki na wynagrodzenie oraz składki ZUS za czas jego
    uzasadnionej nieobecności, w tym m.in. urlopu wypoczynkowego lub choroby, powinny
    zostać uwzględnione w rozliczeniu ulgi b+r, w pełnej wysokości jako koszt kwalifikowany.
    Ad. 2
    Zdaniem Spółki, jeżeli pracownik poświęca na działalność badawczo-rozwojową jedynie
    część swojego czasu pracy, to wówczas wydatki na wynagrodzenie oraz składki ZUS za
    czas jego uzasadnionej nieobecności, w tym m.in. urlopu wypoczynkowego lub choroby,
    powinny zostać uwzględnione w rozliczeniu ulgi b+r, jako koszt kwalifikowany w takiej
    proporcji, w jakiej czas poświęcony na prace badawczo-rozwojowe pozostaje do ogólnego
    czasu pracy takiego pracownika.
    UZASADNIENIE
    Ze względu na analogiczną argumentację w obu przypadkach, poniżej przedstawione
    zostało wspólne stanowisko w zakresie pytania oznaczonego w niniejszym wniosku jako 1
    i 2.
    Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT:
    Za koszty kwalifikowane uznaje się: (...) poniesione w danym miesiącu należności z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
    określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,
    w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo- rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    W zakresie kosztów ponoszonych przez podatników w związku z zatrudnieniem
    pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe ww. przepis odsyła zatem do art.
    12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    z 2019 r., poz. 1387 t. j. z 25 lipca 2019 r. - dalej: „Ustawa o PIT”), który wskazuje, co należy
    rozumieć pod pojęciem przychodów ze stosunku pracy.
    Jak stanowi ww. przepis, przychody ze stosunku pracy oznaczają:
    (...) wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze
    bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Powyższe wyliczenie ma wobec tego jedynie przykładowy charakter, a sam katalog jest
    otwarty i obejmuje wszystkie kategorie przychodów, które wynikają ze stosunku pracy, tj.
    ich podstawą są prawa i obowiązki stron tego stosunku.
    Takim przychodem ze stosunku pracy są niewątpliwie również świadczenia wypłacane
    przez pracodawcę pracownikowi za czas jego uzasadnionej absencji, których podstawą są
    przepisy kodeksu pracy.
    Przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r., poz. 1040 t. j. z 5
    czerwca 2019 r. - dalej: „Kodeks pracy”) nakładają bowiem na pracodawcę obowiązek
    zapłaty pracownikowi wynagrodzenia nie tylko za wykonaną prace, ale także za czas jego

    niezdolności do pracy np. na skutek choroby (art. 92 Kodeksu pracy), czy też za czas
    urlopu wypoczynkowego (art. 172 Kodeksu pracy). Z tym również związany jest obowiązek
    sfinansowania przez pracodawcę składek na ZUS.
    Ww. koszty są zatem immanentnie związane ze stosunkiem pracy, a pracodawca
    zobligowany jest do ich ponoszenia.
    Jednocześnie, pracownik nie może się zrzec uprawnień w tym zakresie, a wynagrodzenie
    otrzymywane przez niego z tego tytułu stanowi dla niego przychód ze stosunku pracy, o
    którym mowa w art. 12 Ustawy o PIT.
    Wobec tego, skoro przepisy Ustawy o CIT regulujące zakres kosztów kwalifikowanych
    podlegających rozliczeniu w ramach ulgi b+r, odwołują się do przepisów Ustawy o PIT
    definiujących „przychody ze stosunku pracy” w sposób generalny, bez żadnych wyłączeń,
    to tym samym należy przyjąć, że brak jest podstaw do tego, aby odmówić prawa do
    odliczenia w uldze b+r wynagrodzenia i składek ZUS w części dotyczącej uzasadnionej
    nieobecności pracownika, w tym m.in za czas choroby bądź urlopu wypoczynkowego
    pracownika.
    W szczególności takiego wyłączenia nie uzasadnia fragment przepisu art. 18 ust. 2 pkt 1
    Ustawy o CIT, mówiący o rozliczeniu „(...), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu”.
    Ratio legis tego przepisu było bowiem wprowadzenie jednoznacznych reguł dotyczących
    sytuacji, w której pracownik wykonuje różnego rodzaju prace, spośród których tylko część
    ma charakter prac badawczo-rozwojowy.
    W takim przypadku istnieje konieczność wyodrębnienia wynagrodzenia związanego
    bezpośrednio z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, gdyż tylko ta część
    korzystać może z preferencji podatkowej związanej z rozliczaniem ulgi b+r. Podczas gdy
    część wynagrodzenia przypadająca na pozostałą działalność wykonywaną przez
    pracownika, inną aniżeli badawczo-rozwojowa z tej preferencji korzystać nie może i w
    konsekwencji nie podlega również uwzględnieniu w kosztach kwalifikowanych ulgi b+r.
    Kryterium takiego wyodrębnienia powinien być zatem przedmiot zadań danego
    pracownika, a nie to, ile czasu faktycznie przeznacza on na wykonanie tego typu prac.
    Powyższe stanowisko potwierdzają sądy administracyjne w swoich orzeczeniach, m.in.:
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w wyroku z 13 lutego 2019 r., sygn. akt. I
      SA/Sz 835/18: „Podkreślić należy, że Minister Finansów w objaśnieniach „Ulga
      podatkowa na działalność badawczo-rozwojową” (opublikowane na stronie www.mf.
      gov.pl w dniu 20 czerwca 2017 r.), czyli jeszcze przed zmianą art. 18d ust. 2 pkt 1 PDOP
      z dniem 1 stycznia 2018 r., zwracał uwagę, że koszt kwalifikowany w rozumieniu art.
      18d ust. 2 pkt 1 UDOP należy odnieść do należności pracownika zatrudnionego w celu
      realizacji działalności B+R. Minister Finansów podał, że „mając na uwadze, że przepisy
      podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
      wynagrodzeń pracowników, którzy realizują wskazany cel (tj. działalność badawczo-
      rozwojową), należy przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w
      zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza, że to wynagrodzenie (w całości
      bądź części) stanowi koszt kwalifikowany. W przypadku więc, gdy pracownik w ramach
      świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-
      rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi B+R) tej części
      wynagrodzenia, która nie jest związana z realizacją działalności B+R”. Z powyższego
      jasno wynika, że decydujące jest wykonywanie przez pracownika działalności B+R, a
      skoro jest ona wykonywana, jak podaje spółka, na podstawie umowy pracy, to
      wszystkie przychody podatnika związane z jego stosunkiem pracy oraz sfinansowane
      przez płatnika składek z tytułu tych należności, określonych w ustawie o SUS, stanowią
      koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 PDOP.”

    - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt.
      III SA/Wa 2665/18: „Nie ma więc podstaw prawnych do wyłączenia przychodów
      pracownika B+R otrzymanych, gdy nie świadczy on pracy z powodu urlopu, choroby
      lub innej usprawiedliwionej nieobecności. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że
      powoływana przez Organ Interpretacyjny zmiana przepisu art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.
      p., wprowadzona od 1 stycznia 2018 r., miała w istocie ułatwić ustalenie proporcji, ale
      w sytuacji, gdy dany pracownik zajmuje się działalnością B+R oraz inną działalnością,
      na co właśnie wskazuje fragment treści przedmiotowego przepisu, a mianowicie „(...) w
      takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu”. Inaczej
      mówiąc, w przypadku, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje
      obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest
      wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi B+R) tej części wynagrodzenia, która nie jest związana
      z realizacją działalności B+R. W przypadku jednak, gdy pracownik wykonuje w całości
      prace związane z działalnością badawczo-rozwojową, to wszystkie przychody
      podatnika związane z taką pracą oraz sfinansowane przez płatnika składek z tytułu
      stosunku pracy, w tym należności z tytułu urlopu lub choroby, określonych w ustawie o
      SUS, stanowią koszt kwalifikowany na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.”
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny Rzeszowie, w wyroku z 7 listopada 2019 r., sygn. akt I SA
      /Rz 609/19: „Tak więc mówiąc w kontekście w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT o
      kosztach kwalifikowanych, w odniesieniu do wydatków pracowniczych, należy mieć na
      względzie wszystkie wydatki poniesione w tym zakresie na badania badawczo-
      rozwojowe, w tym także te, obejmujące koszty wynagrodzeń i ubezpieczeń
      pracowników wypłacane za czas przebywania na urlopie czy też czas ich niezdolności
      do pracy i czas sprawowania opieki nad dzieckiem. Jeżeli pracownik poświęca cały swój
      czas pracy na działalność badawczo-rozwojową, to wówczas wydatki związane z
      czasem jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy winny być uwzględnione w pełnej
      wysokości, albo w określonej proporcji, gdy pracownik poświęca na badania jedynie
      część swojego czasu, w odniesieniu do całego czasu pracy. Przy wyliczeniu tej proporcji
      należy brać pod uwagę faktyczny wymiar realizowania obowiązków z zakresu
      działalności badawczo-rozwojowej, a do ogólnego czasu pracy zaliczyć należy czas jego
      usprawiedliwionej absencji.”
    Podsumowując powyższe, przepis art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, nie może stanowić
    podstawy wyłączenia z katalogu kosztów kwalifikowanych podlegających rozliczeniu w
    uldze b+r, wynagrodzeń oraz składek ZUS sfinansowanych przez Spółkę w części
    dotyczącej uzasadnionej nieobecności pracownika, w tym m.in. za czasu choroby lub
    urlopu wypoczynkowego.
    Taka interpretacja byłaby bowiem sprzeczna przede wszystkim:
    - z przepisami Ustawy o PIT regulującymi przychody ze stosunku pracy, które nie dają
      podstaw aby wyłączać z nich wynagrodzenie oraz składki ZUS za czas uzasadnionej
      nieobecności pracownika, m.in. za czas urlopu lub choroby,
    - z celem nowelizacji przepisu art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT i wprowadzenia fragmentu „(...),
      w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu”; Jak już
      wskazywano powyżej, był on zupełnie inny i dotyczył wyłączenia z rozliczenia ulgi b+r
      części wynagrodzenia wyłącznie w sytuacji, w której pracownik tylko częściowo
      realizuje prace badawczo-rozwojowe, ponieważ zajmuje się również innymi zadaniami,
      które nie mają charakteru badawczo-rozwojowego.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 20 stycznia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-3.4010.2.2021.1.MBD, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu tego samego dnia.

    Skarga na interpretację indywidualną
    19 lutego 2021 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej
    interpretacji w całości na podstawie art. 146 § 1 PPSA oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej
    zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm
    przepisanych.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 25 marca 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.2.2021.2.MBD.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    15 września 2021 r. sygn. akt I SA/Po 292/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 4 września 2024 r. sygn. akt II
    FSK 20/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 4 września 2024 r.
    i wpłynął do mnie 13 grudnia 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 września 2021 r. sygn. akt I SA
    /Po 292/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2024 r. sygn. akt II FSK
    20/22.
    Wskazane przez Państwa orzeczenia sądów administracyjnych zapadły w odniesieniu do
    indywidualnych i właściwych tylko tym wyrokom opisów spraw. W związku z powyższym,
    nie negując orzecznictwa sądów administracyjnych, jako cennego źródła w zakresie
    wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc
    obowiązująca powołanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla
    których wyroki ten zostały wydane.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.