Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-733/16-1/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-17
Teza: w zakresie konieczności dokonania korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zbytych przed upływem jednego roku od ich nabycia (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; korekta; wartości-wartości niematerialne i prawne; zbycie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 25 lipca 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 27 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie konieczności dokonania korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zbytych przed upływem jednego roku od ich nabycia (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie konieczności dokonania korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zbytych przed upływem jednego roku od ich nabycia.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową w organizacji (dalej również jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) podlegającą obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Spółka może otrzymać w przyszłości, w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) różnego rodzaju składniki majątkowe (dalej również jako: „składniki majątkowe”), niestanowiące przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Przedmiot aportu mogą stanowić w szczególności grunty, budynki, budowle oraz prawa użytkowania wieczystego. Wartość składników majątkowych będących przedmiotem aportu będzie wynikać z niezależnej wyceny.

Otrzymane składniki majątkowe Spółka ujmie w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przedmiotowe składniki majątkowe będą wykorzystywane w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Przewidywany okres używania nabytych składników majątkowych będzie dłuższy niż rok, w związku z tym zostaną one przez Spółkę odpowiednio zakwalifikowane jako środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne.

Jednocześnie Spółka nie może wykluczyć sytuacji, w której środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne mogą zostać w przyszłości zbyte przed upływem jednego roku od ich nabycia przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy należy dokonać korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych od danych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, które podlegają amortyzacji zbytych przed upływem jednego roku od ich nabycia (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym brak jest obowiązku korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych od danych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, które podlegają amortyzacji, zbytych przed upływem roku od ich nabycia.

W ocenie Wnioskodawcy zbycie danych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przed upływem roku od ich nabycia, nie powoduje wstecznego przekwalifikowania tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Zaliczenie danych składników do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w sytuacji, gdy planowane było ich używanie przez okres dłuższy niż rok jest w pełni prawidłowe. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, ze zm., dalej: „ustawa o PDOP”) kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. W tym kontekście warto podkreślić, że środki trwałe nabyte przez Spółkę muszą spełniać wszystkie warunki wynikające z art. 16a i odpowiednio w przypadku wartości niematerialnych i prawnych art. 16b ustawy o PDOP, w tym - jak wykazano powyżej - warunek przewidywanego używania przez okres dłuższy, niż rok. Zatem odpisy amortyzacyjne od przedmiotowych środków trwałych będą prawidłowo (zgodnie z obowiązującymi przepisami) dokonywanymi odpisami. Co więcej, art. 16 ustawy o PDOP nie zawiera postanowień, które zakazywałyby bądź wyłączały z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, które zostały zbyte przed upływem przewidywanego okresu ich używania, przekraczającego rok.

Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych. Jako przykładowe można wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 listopada 2014 r., Znak: IBPBI/2/423-1026/14/AP, w której organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że: „W opisanym zdarzeniu przyszłym brak jest obowiązku korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych od danej/danych WNiP, zbytej/zbytych przed upływem roku od jej nabycia ”.

Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w sytuacji gdyby Spółka była zobligowana do korekty dokonanych odpisów amortyzacyjnych (co jednak zdaniem Wnioskodawcy byłoby niezgodne z obowiązującymi przepisami), jak i w przypadku braku tego obowiązku, transakcja, w rachunku podatkowym co do zasady doprowadzi do takiego samego wyniku. W przypadku braku korekty odpisów amortyzacyjnych, co do zasady pomniejszą one koszty podatkowe powstałe na moment zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, natomiast, jeżeli odpisy zostałyby skorygowane, pełna wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, co do zasady, byłaby kosztem na moment ich zbycia. W związku z tym brak korekty odpisów amortyzacyjnych w analizowanej sytuacji w żaden sposób nie spowoduje uszczuplenia należności budżetowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.