Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-821/08-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-02
Teza: Czynność sprzedaży gruntów rolnych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; grunty-grunty rolne; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2008 r. (data wpływu 9 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów rolnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów rolnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 28 lutego 2003 r. Wnioskodawca wraz z małżonką przystąpili do licytacji nieruchomości położonej we wsi J gmina O. 15 września 2003 r. Sąd Rejonowy, sygn. akt I C(…), postanowił udzielić przybicia nieruchomości dłużnika na rzecz Zainteresowanego i jego żony – działek o nr 2(…) oraz 2(…) o powierzchni 4,52 ha, będących przedmiotem przetargu w dniu 28 lutego 2003 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt I C(…) nastąpiło ostateczne przeniesienie własności nieruchomości położonej w J, w skład której wchodzą:

*   grunty orne kl. V o powierzchni 2,06 ha,
*   lasy o powierzchni 0,50 ha,
*   nieużytki o powierzchni 1,96 ha.

W ramach współwłasności małżeńskiej, w dniu 6 września 2006 r. (akt notarialny repertorium A Nr 3(…)), zostały zakupione grunty rolne – sąsiadujące (działka o nr 2…) o powierzchni 0,5567 ha – stanowiące role, w skład której wchodzą:

*   grunty orne kl. III b o powierzchni 0,2228 ha,
*   grunty orne kl. IV b o powierzchni 0,1532 ha,
*   nieużytki 0,1807 ha.

Według wypisu z rejestru gruntów z dnia 25 kwietnia 2007 r. grunty stanowiące przedmiotową nieruchomość sklasyfikowane są jako użytki rolne klasy III, IV i V oraz lasy i nieużytki. Od wyżej wymienionych gruntów był płacony podatek rolny (decyzja Burmistrza Miasta i Gminy).

Zainteresowany podkreśla, że charakter użytkowania gruntów nie zmienił się.

Powyższe grunty Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli do majątku wspólnego z myślą o zagospodarowaniu w przyszłości pod budowę domu na zasadach siedliska – stworzenie wybiegu dla koni i stawów – a dodatkowy zakup gruntu rolnego w 2006 r. miał doprowadzić do uzyskania powierzchni pozwalającej na stworzenie takiego siedliska. Według przepisów gminnych, co roku wielkość siedliska jest zmieniana i dopasowywana do średniej areału w gospodarstwie rolnym. W związku z tym, że tendencja jest wzrostowa, nie byli w stanie osiągnąć wymaganego pułapu.

Dodatkowo Zainteresowany poinformował, iż grunty nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i z tego tytułu jest podatnikiem VAT, natomiast jego żona nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedając powyższe grunty rolne jednemu nabywcy lub dzieląc je na mniejsze o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha i sprzedając kilku nabywcom, Zainteresowany wraz z żoną będą zobowiązani zapłacić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze, że przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość nie będąca terenem budowlanym oraz przeznaczonym pod zabudowę, to dostawę takiej nieruchomości należy potraktować jako zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Przedmiotowe grunty to majątek prywatny nabyty na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową. Zatem jego sprzedaż nie może być uznana za działalność handlową podlegającą opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru w myśl ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, aby dostawę gruntów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a sam zakup gruntów dokonany został w celu odsprzedaży.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca wraz z żoną w 2003 i 2006 roku zakupili grunty rolne do majątku prywatnego, a obecnie zamierzają dokonać dostawy przedmiotowych gruntów jednemu nabywcy lub dzieląc je na mniejsze, kilku nabywcom. Nabycie przedmiotowych gruntów nastąpiło z zamiarem zagospodarowania ich w przyszłości pod budowę domu na zasadach siedliska (stworzenie wybiegu dla koni i stawów). Grunty te nie były również wykorzystywane w działalności gospodarczej w tym również w działalności rolniczej. Ponadto, charakter użytkowania gruntu nie zmienił się.

Nie można więc stwierdzić, iż Wnioskodawca wraz z żoną nabyli przedmiotowe grunty w celu ich dalszej odsprzedaży działając w charakterze handlowa. Planowa sprzedaż gruntów rolnych, które według wypisu z rejestru gruntów sklasyfikowane są jako użytki rolne klasy III, IV i V oraz jako lasy i nieużytki – jest konsekwencją zmiany planów życiowych, na które Strona nie miała żadnego wpływu, a nie realizacją zamierzenia powziętego w momencie zakupu.

Zatem, w ocenie tut. Organu, w związku z faktem, że przedmiotowe grunty nigdy nie były wykorzystywane przez Zainteresowanego i jego żonę w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy), należy uznać, że ich sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie przyjąć należy, iż Wnioskodawca dokonując sprzedaży gruntów rolnych, nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym czynność sprzedaży przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Zainteresowany wraz z żoną nie będą zobowiązani do zapłaty podatku w związku z tymi transakcjami.

Dodać należy, iż w przedstawionym we wniosku własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, Zainteresowany wskazał, iż przedmiotowa dostawa „nie może być uznana za działalność handlową podlegającą opodatkowaniu”, a jednocześnie winna być „zwolniona od podatku”. Tut. Organ pragnie zaznaczyć, iż pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towarów) – pojęcia te nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa dostawa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntów rolnych. Kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną rozstrzygnięte w odrębnej interpretacji nr ILPB1/415-709/08-2/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.