Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1031/11/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-09
Teza: Stawka podatku VAT dla wyrobów zaklasyfikowanych do pierników i podobnych wyrobów oraz słodkich herbatników.
Słowa kluczowe: ciastka; stawka-stawki podatku; wyroby; wyroby-wyroby piekarskie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2011r. (data wpływu 12 września 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla wyrobów zaklasyfikowanych do pierników i podobnych wyrobów oraz słodkich herbatników - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla wyrobów zaklasyfikowanych do pierników i podobnych wyrobów oraz słodkich herbatników.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest producentem wielu rodzajów ciastek o różnych smakach. Przy sprzedaży wyrobów Wnioskodawca stosując się do przepisów art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług w zależności od symbolu PKWiU produkowanych wyrobów nalicza podatek VAT w wysokości 22% (w 2011r. - 23%) bądź 7% (w 2011r. - 8%).

Niektóre z wyrobów Wnioskodawcy są wg PKWiU 2008 zaklasyfikowane do grupy 10.72.12.0 "Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle".

Wg poz. 34 załącznika Nr 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług stawką podatku w wysokości 7% objęte są towary o symbolu ex PKWiU 10.71.12.00 o nazwie: "Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle - wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy".

Ponieważ z treści poz. 34 Załącznika Nr 3 wynika, że obniżoną stawką objęte są wyłącznie wyroby zaklasyfikowane do gofrów i wafli, Wnioskodawca zamierza stosować stawkę 7% (w 2011r. - 8%) przy sprzedaży wyrobów zaklasyfikowanych do pierników i podobnych wyrobów oraz słodkich herbatników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może stosować przy sprzedaży swoich wyrobów zaklasyfikowanych do pierników i podobnych wyrobów oraz słodkich herbatników stawkę podatku w wysokości 7% (w 2011r. - 8%)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka przy sprzedaży swoich wyrobów (pierników oraz słodkich herbatników) może, zgodnie z treścią poz. 34 załącznika Nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług stosować stawkę VAT w wysokości 7% (w 2011r. - 8%).

Treść pozycji 34 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług swą treścią nie odpowiada w pełni grupowaniu w ramach PKWiU, która w ramach działu 10 pod pozycją 10.72.12.0 obejmuje: "Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle."

Wykładnia zatem treści poz. 34 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, winna opierać się, zdaniem Wnioskodawcy o wykładnię literalną brzmienia uregulowania, a głównie znaczenia zastosowanych znaków interpunkcyjnych w opisie klasyfikacji.

Średnik jest znakiem oddzielającym i rozdziela tylko równorzędne zdania. Nieraz nazywa się go wewnętrzną kropką. Średnik służy rozdzieleniu poszczególnych członów informacji (Tak: A. Dzigański, "Nowy słownik interpunkcyjny", KWN Sp. j., Kraków 2009, s. 28 - 19). Rozkładając zatem treść poz. 34 (opisu) załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, mamy z punktu widzenia interpunkcyjnego trzy zdania (grupy wyrazowe):

Piernik i podobne wyroby;

Słodkie herbatniki;

Gofry i wafle - wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy. Myślnik jest zaś przerwaniem toku wypowiedzi, który może poprzedzać puentę wyliczenia, uszczegółowienia lub uogólnienia (por. j.w., s. 38 - 39) Dokonując analizy poprzez pryzmat wykładni językowej, uprawnione jest stwierdzenie, iż zawarte w poz. 34 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług uszczegółowienie po myślniku dotyczy jedynie grupy wyrazowej - gofry i wafle, gdyż pozostałe człony oddzielone średnikiem są odrębnymi grupami wyrazowymi, logicznie oddzielonymi, a zatem wyłączenie nie ma zastosowania do nich. Powyższą tezę potwierdzają choćby inne pozycje, w których następuje po myślniku uszczegółowienie, a których człony bądź oddzielone są przecinkami lub połączone spójnikami (por: poz. 33, 14, 15 itd. załącznika nr 3 do ww. ustawy).

Wnioskodawca wskazał, iż niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej jest składany ponownie. Dnia 8 lipca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach na wniosek Spółki z dnia 8 kwietnia 2011r. wydał interpretację indywidualną IBPP2/443-482/11/ASz. Wniosek o powtórną interpretację jest spowodowany faktem, że na wniosek zależnej od D SA spółki Z. dnia 6 lipca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną ILPP2/443-650/11-3/AD (kserokopia w załączeniu) sprzeczną z interpretacją wydaną w tej samej sprawie spółce D.

Należy podkreślić, że oba wnioski były sformułowane identycznie i dotyczyły podobnych wyrobów zaklasyfikowanych do PKWiU 10.72.12.0 "Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle" (z tym, że spółka Z wnioskowała o interpretację dotyczącą wyłącznie słodkich herbatników, natomiast spółka D również o wymienione w tym samym grupowaniu produkowane przez Spółkę pierniki i podobne wyroby).

Nie ulega wątpliwości, że podmiot sprzedający swoje wyroby z obniżoną stawką podatku VAT jest bardziej konkurencyjny od pozostałych podmiotów sprzedających takie same wyroby ze stawką podstawową. Ponadto D i Z dokonują pomiędzy sobą transakcji zakupu/sprzedaży swoich wyrobów w celu dalszej odsprzedaży, a w tej sytuacji powstaje trudność w wyjaśnieniu kontahentom, dlaczego podobne wyroby, zaklasyfikowane do tego samego grupowania PKWiU, produkowane przez jedną Grupę Kapitałową mają zróżnicowane stawki VAT

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy o VAT towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl natomiast przepisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże stosownie do art. 146a ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W poz. 34 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wymieniono objęte symbolem PKWiU ex 10.72.12.0 – Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle – wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy.

Należy też zauważyć, iż użycie w treści załącznika do ustawy znacznika „ex” przy numerze grupowania oznacza, że dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest producentem wielu rodzajów ciastek o różnych smakach. Przy sprzedaży wyrobów Wnioskodawca stosując się do przepisów art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług w zależności od symbolu PKWiU produkowanych wyrobów nalicza podatek VAT w wysokości 22% (w 2011r. - 23%) bądź 7% (w 2011r. - 8%). Niektóre z wyrobów Wnioskodawcy są wg PKWiU 2008 zaklasyfikowane do grupy 10.72.12.0 "Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle". Wg poz. 34 załącznika Nr 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług stawką podatku w wysokości 7% objęte są towary o symbolu ex PKWiU 10.71.12.00 o nazwie: "Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle - wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy". Ponieważ z treści poz. 34 załącznika Nr 3 wynika, że obniżoną stawką objęte są wyłącznie wyroby zaklasyfikowane do gofrów i wafli, Wnioskodawca zamierza stosować stawkę 7% (w 2011r. - 8%) przy sprzedaży wyrobów zaklasyfikowanych do pierników i podobnych wyrobów oraz słodkich herbatników.

W przedmiotowej sprawie stawka podatku od towarów i usług zdeterminowana jest zaklasyfikowaniem poszczególnych wyrobów (towarów) według nomenklatury PKWiU mającej zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przywołane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że w odniesieniu do wskazanych we wniosku wyrobów (towarów), które Wnioskodawca zaliczył do grupowania PKWiU (2008r.) 10.72.12.0, jako że towary klasyfikowane w tym grupowaniu PKWiU, za wyjątkiem wafli i opłatków o zawartości wody przekraczającej 10% masy, nie zostały wymienione w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług, jako podlegające opodatkowaniu stawkami obniżonymi, zastosowanie znajdzie stawka podatku 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Podkreślić należy, że w poz. 34 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, jako korzystające z obniżonej stawki podatku VAT wymienione zostały wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy. Zwrócić trzeba uwagę, że w pozycji 34 załącznika nr 3 w kolumnie 3 – nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług) – ustawodawca najpierw wskazał nazwę grupowania PKWiU 10.72.12.0 czyli – Piernik i podobne wyroby; słodkie herbatniki; gofry i wafle, a następnie, już po myślniku, wymienił towary, które mieszcząc się w tym grupowaniu PKWiU, korzystają z obniżonej stawki podatku tj. – wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy.

Powyższe potwierdza też fakt, iż w załączniku nr 3 obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r., kiedy to dla celów podatku od towarów i usług zastosowanie miała PKWiU wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 8 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy, klasyfikowane do grupy PKWiU 15.82.13-30.00, korzystały z opodatkowania stawką 7%. Natomiast pierniki i podobne wyroby czy też słodkie herbatniki (klasyfikowane wówczas w grupowaniu PKWiU 15.82.12) nie były wskazane w przepisach o podatku VAT jako korzystające ze stawki obniżonej.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania przedmiotowych wyrobów (towarów) według PKWiU. Tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności przedstawionego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania sprzedawanych wyrobów (towarów).

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.