Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-239/12/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-15
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży mieszkania.
Słowa kluczowe: lokal; majątek-podział majątku dorobkowego; małżeństwo; mieszkanie; nieruchomości; przychód; rozwód; sprzedaż; spłata; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2012r. (data wpływu do tut. Biura 16 lutego 2012r.), uzupełnionym w dniu 30 marca 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2012r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 12 marca 2012r. Znak: IBPB II/2/415-239/12/HS wezwano wnioskodawczynię do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 30 marca 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2001r. wnioskodawczyni zawarła związek małżeński. W 2002r. w czasie trwania małżeństwa małżonkowie podpisali umowę o rozszerzeniu wspólności ustawowej. W 2006r. wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. We wrześniu 2011r. nastąpił rozwód i w wyniku sądowego podziału majątku wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką przedmiotowego mieszkania. Podział majątku był równy i ekwiwalenty w naturze i nie towarzyszyły mu żadne spłaty ani dopłaty, a wartość otrzymanej nieruchomości mieściła się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. W dniu 02 stycznia 2012r. wnioskodawczyni sprzedała przedmiotowe mieszkanie i w dniu 09 stycznia 2012r. złożyła w urzędzie skarbowym oświadczenie, że jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, iż przedmiot podziału majątku dorobkowego stanowiły:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położone przy ul. A. o wartości rynkowej na dzień podziału majątku (tj. 29 września 2011r.) około 120.000 zł, nabyte w drodze umowy sprzedaży przez oboje małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej,
2.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położone przy ul. B. o wartości rynkowej na dzień podziału majątku (tj. 29 września 2011r.) około 145 000 zł, nabyte w drodze umowy sprzedaży przez oboje małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej,
3.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położone przy ul. C. o wartości rynkowej na dzień podziału majątku (tj. 29 września 2011r.) około 130 000 zł, nabyte w drodze umowy sprzedaży przez oboje małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej,
4.  spółdzielcze własnościowe prawo o lokalu mieszkalnego położone przy ul. D. o wartości rynkowej na dzień podziału majątku około 130 000 zł, nabyte w drodze umowy sprzedaży przez obojga małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej,
5.  spółdzielcze własnościowe prawo o lokalu mieszkalnego położone przy ul. E o wartości rynkowej na dzień podziału majątku około 145.000 zł, nabyte w drodze umowy sprzedaży przez oboje małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej,
6.  spółdzielcze własnościowe prawo o lokalu mieszkalnego położone przy ul. F o wartości rynkowej na dzień podziału majątku około 130.000 zł, nabyte w drodze spadku przez męża, następnie w 2002r. w wyniku notarialnego rozszerzenia ustawowej wspólności majątkowej stało się współwłasnością wnioskodawczyni,
7.  samochód osobowy marki Honda Civic nabyty w drodze umowy sprzedaży przez oboje małżonków o wartości rynkowej na dzień podziału majątku 30.000 zł,
8.  samochód osobowy marki Toyota Corolla nabyty w drodze umowy sprzedaży przez oboje małżonków o wartości rynkowej na dzień podziału majątku około 20.000 zł.

Wnioskodawczyni podała, iż wartość całego majątku podlegającego podziałowi wyniosła około 850 000 zł, przy czym nie został sporządzony żaden operat szacunkowy wyceniający wartość majątku; wartość rynkową można ustalić jedynie poprzez porównanie cen rynkowych dóbr o podobnych parametrach technicznych oraz podobnym stopniu zużycia. Małżonkowie samodzielnie ustalili sposób podziału majątku dorobkowego. Nie ustalili względem siebie ewentualnych roszczeń o spłaty i dopłaty do przyjętego sposobu podziału majątku.

Następnie wnioskodawczyni wskazała, iż podziału majątku wyrokiem sądowym dokonano w ten sposób, że:

1.  wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność spółdzielcze własnościowe prawo do lokali mieszkalnych określonych w punkcie a, b i c oraz samochód określony w punkcie 1 lit g,
2.  mężowi wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność spółdzielcze własnościowe prawo do lokali mieszkalnych określonych w punkcie d, e i f oraz samochód określony w punkcie 1 lit. h.

Wyrok sądowy nie określił żadnych obowiązków dotyczących ewentualnych spłat ani dopłat względem siebie poprzez byłych małżonków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży mieszkania?

Zdaniem wnioskodawczyni, w myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51 poz. 307) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatków.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust.2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła w 2006r.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964r. Nr 9 poz. 59 z późn. zm.). W myśl cytowanej ustawy istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej – intercyzy) i obejmuje dorobek małżonków (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich). Wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej. Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności lub wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków, ogłoszenia upadłości przez jednego z nich. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, dział spadku, podział majątku wspólnego – jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast biorąc pod uwagę linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie nieruchomości na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego) pod warunkiem, że wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.

W wyniku sądowego podziału majątku we wrześniu 2011r. wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego w 2006r. Podział majątku był równy i ekwiwalentny w naturze, nie towarzyszyły mu żadne spłaty ani dopłaty. Wartość otrzymanego przez wnioskodawczynię lokalu mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku dorobkowym, ponieważ podział majątku był równy. Tym samym za datę nabycia ww. lokalu należy przyjąć dzień jego nabycia w trakcie trwania wspólności ustawowej, tj. rok 2006 co oznacza, że pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z końcem roku 2011.

Wobec powyższego, w sytuacji opisanej we wniosku odpłatne zbycie przedmiotowego lokalu nie będzie stanowiło źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy. Przychód ze sprzedaży praw majątkowych lub nieruchomości nabytych w 2006r. nie podlega już opodatkowaniu. Co za tym idzie, sprzedaż przedmiotowego lokalu nie będzie skutkowała obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego oraz złożenia zeznania podatkowego PIT-39. Tym samym nie ma znaczenia w jaki sposób zostaną wydatkowane środki uzyskane przez wnioskodawczynię z umowy sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Aby móc zatem ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż w 2012r. jednego z mieszkań (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego) stanowiła źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, trzeba ustalić od jakiego momentu należy liczyć bieg terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, tj. czy od daty kiedy nastąpiło nabycie do majątku wspólnego małżonków tego mieszkania (tj. 2006r.), czy też od daty kiedy nastąpił podział majątku dorobkowego małżonków (tj. od 2011r.).

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność ustawowa ma charakter współwłasności łącznej (bezudziałowej). Ustanie współwłasności małżeńskiej powoduje przekształcenie współwłasności bezudziałowej we współwłasność w częściach ułamkowych i od tego momentu dopuszczalne jest zniesienie współwłasności.

Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd a także w wyniku ustania małżeństwa, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Stosownie do art. 501 Kodeksu w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia rzeczy i praw, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale pod warunkiem, że podział taki jest ekwiwalentny w naturze bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanych przez daną osobę rzeczy i praw w wyniku tego podziału mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty bądź gdy wartość otrzymanych przez byłego małżonka rzeczy lub praw przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w rzeczy lub prawie, który przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat).

Bowiem wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (prawem) – jak też stan jej majątku osobistego. W tej części bowiem, w której przyznana na wyłączną własność rzecz lub prawo przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podatnik niewątpliwie nabywa prawo własności w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zatem nie ma wątpliwości, że nabycie własności nieruchomości lub praw w drodze podziału majątku wspólnego w przypadku, gdy wartość otrzymanego majątku jest nieekwiwalentna lub przekracza udział, jaki przysługiwał małżonkowi w majątku wspólnym, zawiera się w pojęciu „nabycie”, jakim posługuje się przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby ustalić udział, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim a tym samym aby ustalić czy wartość otrzymanych przez byłego małżonka w drodze podziału majątku dorobkowego nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim należy odnieść się do postanowień art. 43 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z przepisem art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, jednak – zgodnie z § 2 tego artykułu – z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Z treści tego przepisu wynika, że co do zasady po ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej łącznej majątku, który był objęty tą wspólnością, udziały małżonków w majątku wspólnym są równe. Jedynym przypadkiem, kiedy dopuszczalne jest istnienie nierównej wielkości udziałów jest sytuacja, kiedy o takiej nierówności postanawia sąd.

Ustalenia wartości majątku należy dokonać w oparciu o obiektywne kryteria czyli zgodnie z wyliczeniem dokonanym na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dniu zawarcia umowy, na mocy której doszło do podziału majątku dorobkowego małżonków, a nie według subiektywnego przekonania małżonków. Wyliczenia takiego dokonuje się sumując wartość rynkową wszystkich składników majątku podlegających podziałowi oraz ustalając wartość rynkową składników majątku otrzymanych przez każdego z małżonków. Gdy przedmiotem podziału majątku wspólnego małżonków jest więcej niż jeden składnik majątku wchodzący w skład majątku dorobkowego małżonków wówczas ta okoliczność wpływa na sposób ustalenia wysokości dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Zatem skoro w niniejszej sprawie oprócz sprzedanego w 2012r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podział majątku małżonków obejmował również i inne rzeczy i prawa wchodzące w skład majątku dorobkowego małżonków, to aby ustalić czy w dacie podziału majątku objętego wspólnością majątkową wnioskodawczyni nabyła jakikolwiek udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu należy w pierwszej kolejności obliczyć jaką wartość miał cały majątek podlegający podziałowi, czyli zsumować wartość wszystkich rzeczy i praw wchodzących w skład majątku wspólnego. Następnie należy obliczyć wartość udziału jaki wnioskodawczyni przysługiwał w majątku wspólnym, czyli wartość całego majątku dorobkowego małżonków podzielić na pół. Otrzymana kwota odpowiadać będzie wartości udziału jaki przysługiwał wnioskodawczyni w majątku wspólnym. Kolejnym krokiem jest porównanie wartości majątku, jaki wnioskodawczyni otrzymała w drodze podziału majątku dorobkowego, czyli wartości wszystkich spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych i samochodów. I wówczas, gdyby wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego otrzymała rzeczy i prawa nieprzekraczające wartości udziału jaki jej pierwotnie przysługiwał w majątku wspólnym, to należałoby uznać, że wartość otrzymanych na wyłączną własność rzeczy i praw mieści się w udziale, jaki jej w majątku wspólnym przysługiwał. Natomiast jeżeli wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku otrzymałaby rzeczy i prawa, których wartość przekracza udział pierwotnie jej przysługujący w majątku wspólnym, to różnica między wartością rzeczy i praw jakie otrzymałaby, a przysługującą jej wartością udziału w majątku wspólnym odpowiadałaby udziałowi nabytemu ponad udział, do jakiego pierwotnie miała prawo. Przy czym tak wyliczony procent dotyczyłby każdej rzeczy, którą wnioskodawczyni nabyłaby w majątku wspólnym.

W stanie faktycznym wnioskodawczyni wskazała, że składniki majątkowe będące uprzednio we wspólności majątkowej małżeńskiej zostały podzielone pomiędzy małżonków po połowie. Porównując podane przez wnioskodawczynię wartości wszystkich podlegających podziałowi składników majątku (sześciu mieszkań i dwóch samochodów) oraz składników majątku, które w wyniku podziału otrzymała (trzy mieszkania i jeden samochód) można zauważyć, że wartość otrzymanego zarówno przez nią jak i jej męża majątku jest równa, czyli u żadnego z byłych małżonków nie przekracza udziału posiadanego w majątku dorobkowym małżeńskim.

Skoro zatem wartość otrzymanych przez wnioskodawczynię składników majątkowych w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków mieściła się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku dorobkowym małżeńskim i poza ten udział nie wykraczała, to za datę nabycia sprzedanego w 2012r. jednego z mieszkań (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego) należy przyjąć 2006r., czyli roku, w którym małżonkowie nabyli mieszkanie do majątku wspólnego. W konsekwencji przychód z tytułu zbycia przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie będzie podlegać w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie.

W przeciwnym wypadku, czyli w sytuacji gdyby wskutek podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni w rzeczywistości otrzymała majątek o wyższej wartości niż jej były mąż, to wówczas nadwyżka wartości otrzymanego w 2012r. przez wnioskodawczynię majątku ponad wartość udziału jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym stanowiłaby nowe nabycie.

Reasumując, ponieważ wartość otrzymanego przez wnioskodawczynię majątku nie przekraczała udziału jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym, to za datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, które przypadło wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć rok jego nabycia do majątku wspólnego tj. rok 2006. Tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowego mieszkania nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, iż okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy w dniu sprzedaży ww. prawa już upłynął. Tym samym należy potwierdzić stanowisko wnioskodawczyni, iż istotnie nie ma znaczenia w jaki sposób zostaną wydatkowane środki uzyskane przez nią ze sprzedaży przedmiotowego mieszkania.

Stanowisko wnioskodawczyni uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.