Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-482/11-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-11-29
Teza: zbycie budynku magazynowego wraz z gruntem korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 29 ust. 5 ustawy
Słowa kluczowe: budynek; grunty-grunt zabudowany; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2011 r. (data wpływu 18 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 listopada 2011 r. (data wpływu 16 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT zbycia gruntów zabudowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT zbycia gruntów zabudowanych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 listopada 2011 r. (data wpływu 16 listopada 2011 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego oraz o brakujący podpis.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, będący Spółdzielnią, jest właścicielem działki od roku 1958, kiedy dokonała notarialnych zakupów działek od prywatnych właścicieli wspólnie ze Spółdzielnią Pracy. Od tego czasu Spółdzielnia budowała na tym terenie kolejne hale produkcyjne, budynki magazynowe i administracyjne.

W roku 1993 postanowieniem Sądu Rejonowego zniesiono współwłasność nieruchomości między spółdzielniami. Od tego czasu Spółdzielnia jest jedynym właścicielem działki dla której jest urządzona księga wieczysta prowadzona przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych. Spółdzielnia w sierpniu 2010 roku wystąpiła z wnioskiem o podział posiadanej nieruchomości na trzy odrębne działki. Prawomocna decyzja o podziale nieruchomości wydana przez Prezydenta Miasta w dniu 03-01-2011 roku zatwierdziła projekt podziału. Dwie z wydzielonych działek Spółdzielnia przeznaczyła na sprzedaż w celu pozyskania środków na dalszą działalność.

Jedną niezabudowaną już Spółdzielnia sprzedała naliczając do przeprowadzonej transakcji podatek VAT. Druga z wydzielonych działek o powierzchni 3251 m2, na której znajduje się budynek magazynowy o powierzchni 26,6 m2 wybudowany na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku jest przedmiotem kolejnej transakcji sprzedaży.

Spółdzielnia zawarła z nabywcą umowę przedwstępną i od wpłaconego przez kupującego zadatku naliczyła i odprowadziła należny podatek VAT.

Analizując przepisy ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca doszedł jednak do wniosku, że przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem dla którego nie przysługiwało Spółdzielni prawo do odliczenia VAT naliczonego, gdyż system podatku VAT wówczas nie obowiązywał, Wnioskodawca powinien zastosować zwolnienie z naliczania podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a. Dlatego Spółdzielnia wystąpiła o indywidualną interpretację, aby przy finalizowaniu rozpoczętej transakcji w postaci umowy notarialnej zastosować prawidłowo zwolnienie z VAT.

W piśmie z dnia 14 listopada 2011 r., będącym uzupełnieniem wniosku Spółdzielnia wskazała, iż jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednocześnie oświadczyła, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku oraz w dacie jego uzupełnienia nie były przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zbycie gruntów zabudowanych w oparciu o art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, zgodnie z przyjętym założeniem dotyczącym braku prawa do odliczenia podatku VAT przy wytworzeniu budynku podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie gruntów zabudowanych przy braku prawa do odliczenia podatku VAT przy wytworzeniu budynku podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT dla zbycia gruntów zabudowanych powstanie obowiązku podatkowego w VAT powstaje w tym samym momencie co wzniesionego na nim obiektu (art. 29 ust. 5 nakazuje nie wyodrębniać z podstawy opodatkowania budynków trwale z gruntem związanych). Zbycie gruntu zabudowanego jest objęte zwolnieniem, o ile ze zwolnienia korzysta zbycie wzniesionych na nim budynków lub budowli. Dla zastosowania zwolnienia nie ma znaczenia, że wartość gruntu istotnie przewyższa wartość wzniesionego na nim obiektu.

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, dostawa budynków, budowli lub ich części podlega - co do zasady - zwolnieniu z VAT, przy czym aktualnie obowiązujące przepisy przewidują dwie podstawy prawne dla takiego zwolnienia:

1.  art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zgodnie z którym zwalnia się z podatku VAT dostawy budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem dokonanych:
    1.  w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, albo
    2.  w ciągu dwóch lat od pierwszego zasiedlenia,

1.  art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie tylko tych budynków, budowli lub ich części, które nie są objęte zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, o ile spełnione są następujące warunki:
    1.  w stosunku do zbywanych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeśli ponosił takie wydatki to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przedmiotowy budynek został wybudowany na przełomie lat 60 i 70 ubiegłego wieku i był wykorzystywany przez cały ten czas wyłącznie na potrzeby własne Spółdzielni, jako budynek magazynowy i szatnia dla portierów. Spółdzielnia nie poniosła w tym okresie wydatków na jego ulepszenie.

Zgodnie z ustawową definicją przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej.

W związku z powyższym, aby doszło do pierwszego zasiedlenia, wybudowany budynek musi być oddany do użytkowania osobie trzeciej, gdyż wybudowanie budynku i przyjęcie go do użytkowania przez właściciela na potrzeby własnej działalności nie spełnia definicji pierwszego zasiedlenia. Nie następuje ono bowiem w wykonaniu czynności opodatkowanej, a więc obiekt jest wciąż niezasiedlony. Chociaż zbycie (dostawa) gruntu zabudowanego następuje w ramach pierwszego zasiedlenia, to jednak z uwagi na fakt, że w stosunku do zbywanego budynku Spółdzielni nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego, w momencie ponoszenia wydatków na budowę nie obowiązywał system podatku VAT, dlatego jego sprzedaż będzie objęta zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział jednakże opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy zauważyć, iż kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli (art. 29 ust. 5a ustawy).

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany jest właścicielem działki od roku 1958, kiedy to dokonał notarialnych zakupów działek od prywatnych właścicieli wspólnie ze Spółdzielnią Pracy. Od tego czasu Spółdzielnia budowała na tym terenie kolejne hale produkcyjne, budynki magazynowe i administracyjne.

W roku 1993 postanowieniem Sądu Rejonowego zniesiono współwłasność nieruchomości między spółdzielniami. Od tego czasu Spółdzielnia jest jedynym właścicielem działki, dla której jest urządzona księga wieczysta prowadzona przez Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych. Wnioskodawca w sierpniu 2010 roku wystąpił z wnioskiem o podział posiadanej nieruchomości na trzy odrębne działki. Prawomocna decyzja o podziale nieruchomości wydana przez Prezydenta Miasta w dniu 03-01-2011 roku zatwierdziła projekt podziału. Dwie z wydzielonych działek Spółdzielnia przeznaczyła na sprzedaż w celu pozyskania środków na dalszą działalność. Jedną niezabudowaną już Spółdzielnia sprzedała naliczając do przeprowadzonej transakcji podatek VAT. Druga z wydzielonych działek o powierzchni 3251 m2, na której znajduje się budynek magazynowy o powierzchni 26,6 m2 wybudowany na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku jest przedmiotem kolejnej transakcji sprzedaży. Spółdzielnia zawarła z nabywcą umowę przedwstępną i od wpłaconego przez kupującego zadatku naliczyła i odprowadziła należny podatek VAT.

Ponadto Wnioskodawca we wniosku wskazał, że przedmiotowy budynek był wykorzystywany wyłącznie na potrzeby własne Spółdzielni, jako budynek magazynowy i szatnia dla portierów. Spółdzielnia nie poniosła w tym okresie wydatków na jego ulepszenie. Zainteresowany stwierdził, iż budynek nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych i obiekt jest wciąż niezasiedlony. Zatem zbycie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia. W stosunku do zbywanego budynku Spółdzielni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ w momencie ponoszenia wydatków na budowę nie obowiązywał system podatku VAT.

Analizując powołaną wcześniej definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, iż aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, bowiem oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu użytkownikowi nie miało dotąd miejsca. Wnioskodawca bowiem od momentu wybudowania przedmiotowego budynku wykorzystywał go wyłącznie na potrzeby własnej działalności (tj. magazyn i szatnia dla portierów). Wobec powyższego dostawa przedmiotowej nieruchomości nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Sprzedaż ta będzie natomiast korzystała ze zwolnienia, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ponieważ Wnioskodawcy w stosunku do budynku nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zainteresowany nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku.

Ponadto, z uwagi na fakt, iż dostawa budynku magazynowego, o której mowa wyżej będzie zwolniona od podatku, zbycie gruntu, na którym ta nieruchomość jest posadowiona, w myśl art. 29 ust. 5 ustawy, będzie również korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Reasumując, zbycie przedmiotowego budynku magazynowego wraz z gruntem korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 29 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.