Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.721.2024.4.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Skutki podatkowe prowadzenia działalności statutowej oraz
działalności gospodarczej wspomagającej realizację celów
statutowych.
Słowa kluczowe: deklaracje
działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność statutowa
fundacje
koszt-koszty uzyskania przychodów
opodatkowanie
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody
przeznaczone na cele statutowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Podatek za rok podatkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1a-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 4
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lutego 2025 r. (wpływ 3 marca 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Fundacja (...) (dalej: „Fundacja”) prowadzi działalność statutową oraz działalność
    gospodarczą wspomagającą realizację swoich celów statutowych. Fundacja dysponuje
    Ośrodkiem (...) (dalej: „Ośrodek”) na podstawie umowy dzierżawy.
    W ramach działalności statutowej, Fundacja przyjmuje podopiecznych Ośrodka XYZ na
    okres około dwóch tygodni w Ośrodku. W Ośrodku, od 1 czerwca do 15 września,

    prowadzona jest wyłącznie działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług
    pobytu i wyżywienia. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Fundacja świadczy
    odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów oraz usługi nieodpłatne w
    szczególności rekolekcje i kolonie dla dzieci.
    W okresie letnim Fundacja poza prowadzoną działalnością gospodarczą nie prowadzi
    odrębnej działalności statutowej. Poza okresem letnim Fundacja nie świadczy usług
    odpłatnych, a całość działalności statutowej prowadzi poza Ośrodkiem.
    Dochody z działalności gospodarczej przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z
    utrzymaniem Ośrodka i Fundacji przez cały rok (zakup żywności, zatrudnienie
    pracowników, prąd, woda, dzierżawa Ośrodka, zakup materiałów i usług remontowych,
    zakup wyposażenia Ośrodka itp.). Dochód wypracowany z działalności gospodarczej w
    całości przeznaczany jest na realizację celów statutowych w roku bieżącym oraz w
    kolejnych latach. Fundacja odrębnie ustala dochód dla działalności statutowej, a odrębnie
    dla gospodarczej. Dochód z działalności gospodarczej w całości jest przekazywany na
    bieżącą i przyszłą działalność statutową.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
      1. Dochody uzyskane z prowadzonych działań, tj. działalności statutowej i gospodarczej
        korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15
        lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ przeznaczane
        są na cele statutowe Fundacji m.in. na cele pomocy społecznej, kultu religijnego.
      2. Cele statutowe fundacji:
        (...).
      3. Fundacja przyjmowała w Ośrodku Podopiecznych Ośrodka XYZ oraz grupę
        podopiecznych Ośrodka ABC w celu działalności statutowej fundacji, poprzez
        kontynuację realizowanego w ww. Ośrodkach Programu w nowych adaptacyjnych
        warunkach, poprzez stosowanie oddziaływań (...). Fundacja pokryła koszt przewozu
        autokarowego Podopiecznych Ośrodka i terapeutów z Ośrodka do miejsca realizacji
        przedsięwzięcia oraz ich przewozu w drodze powrotnej do Ośrodka, zapewniła
        zakwaterowanie Podopiecznym Ośrodka i terapeutom oraz pokryła koszty związane
        z wyżywieniem. Pomiędzy Fundacją a Ośrodkami ABC,XYZ były zawarte
        Porozumienia o współpracy na zorganizowanie obozów terapeutycznych.
      4. Prowadzenie Ośrodka jest wypełnieniem ostatniej woli (...), który był założycielem
        Ośrodka. Celem jest podążanie śladami (...) i (...). Tak więc Ośrodek prowadzony jest
        w celu:
        - działalności ewangelizacyjnej,
        - działalności charytatywnej (nieodpłatny pobyt z wyżywieniem, pokrycie kosztów
          atrakcji) m.in. rodzinom, dzieciom, ofiarom katastrof konfliktów zbrojnych i
          wojen w kraju i za granicą, dzieciom wraz z rodzicami z terenów
          przygranicznych województwa (...) znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej,
          którzy znaleźli wśród Fundacji wsparcie i mogli przede wszystkim odpocząć w
          wyjątkowym miejscu jakim jest Ośrodek, odnaleźć wytchnienie duszy, nabrać
          siły, korzystając z różnych form wypoczynku, pobyć razem, umocnić wiarę i
          motywację do dalszego działania.
        - działalności gospodarczej (usługa pobytu, wy żywienia, parking, towar: pamiątki)
          – z danej usługi korzystają osoby indywidualne, rodziny, grupy m.in.
          rekolekcyjne.
      5. W Ośrodku Fundacja realizuje cele statutowe poprzez:
    - Pomoc społeczną, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej:
          - Wspólne zorganizowanie obozów terapeutycznych dla Podopiecznych XYZ,
          Ośrodka ABC w celu kontynuacji realizowanego w ww. Ośrodkach Programu
          w nowych adaptacyjnych warunkach poprzez stosowanie (...). Fundacja

          pokryła koszt przewozu autokarowego Podopiecznych Ośrodka i terapeutów
          z Ośrodka do miejsca realizacji przedsięwzięcia oraz ich przewozu w drodze
          powrotnej do Ośrodka, fundacja zapewniła nieodpłatnie zakwaterowanie
          Podopiecznym Ośrodka i terapeutom, pokryła koszty zakupu wyżywienia.
          - Nieodpłatne kolonie dzieci z rodzicami z terenów przygranicznych Gminy A. w
          Ośrodku. W tym: pokryciem kosztów transportu dzieci, całodziennego
          wyżywienia i noclegu w Ośrodku, zapewnienie i pokrycie kosztów wszelkiego
          rodzaju atrakcji, miały możliwość odwiedzenia ciekawych miejsc i
          skorzystania z atrakcji (...) a także wyposażone zostały m.in. w wyprawki
          szkolne.
          - Nieodpłatne kolonie rodzinne osób mających trudną sytuację materialną i
          życiową.
  - W celu pomocy ofiarom konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą:
          - Fundacja m.in.: zapewniła i pokryła koszty kolonii (...) polskich dzieci z terenów
          wojennych Ukrainy. W tym: pokrycie kosztów transportu dzieci,
          całodziennego wyżywienia i noclegu w Ośrodku, zapewnienie i pokrycie
          kosztów wszelkiego rodzaju atrakcji, miały możliwość odwiedzenia ciekawych
          miejsc i skorzystania z atrakcji (...). Otoczone były opieką, mogły poczuć
          spokój i radość wakacji. Uczestniczyły w Mszach Świętych, spotkaniach
          modlitewnych, a także wyposażone zostały m.in. w wyprawki szkolne,
          pamiątki, koszulki i koce.
  - W celu pomocy chrześcijanom w rozwoju ich osobistej relacji z Bogiem, prowadzeniu
    działalności ewangelizacyjnej oraz misyjnej w wymiarze indywidualnym i masowym,
    wspieraniem kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego;
    podtrzymaniem i upowszechnianiem tradycji, pielęgnowanie polskości oraz rozwoju
    świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej:
          - Podczas wakacji w Ośrodku odbył się (...) Festiwal (...), którego celem było
          przybliżenie misji i dorobku (...). Fundacja zapraszała znane osoby, które
          głosiły swoje świadectwa o nawróceniu oraz recytowały cytaty (...). W danych
          spotkaniach miały możliwość uczestniczyć nieodpłatnie wspólnoty, grupy
          rekolekcyjne, grupy dzieci i młodzieży, a także całe rodziny i osoby
          indywidualne.
      6. Fundacja jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
      7. Świadczone odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów stanowią
        usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki tego
        podatku.
      8. Świadczone przez Fundację usługi nieodpłatne w szczególności kolonie dla dzieci są
        opodatkowane podatkiem od towarów i usług wg stawki 8% (usługa noclegu i
        wyżywienia)- wykazywane jako świadczenie nieodpłatne dowodem wewnętrznym.
        Usługi nieodpłatne były opodatkowane podatkiem VAT w okresie letnim (w sezonie
        czerwiec-sierpień), w okresie kiedy była wykonywana działalność gospodarcza. W
        okresie niewykonywania działalności gospodarczej tj. maj nieodpłatne usługi
        noclegu i wyżywienia np. świadczone na rzecz ośrodka leczenia uzależnień dla ich
        podopiecznych nie były opodatkowane podatkiem VAT.
      9. Odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia świadczone są na rzecz podatników,
        osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, osób prawnych
        niebędących podatnikami.
      10. Usługi nieodpłatne świadczone są na rzecz osób prawnych nieprowadzących
        działalności gospodarczej tj. fundacji, stowarzyszeń, jednostek budżetowych.
      11. Odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów nie były zawierane na
        podstawie umów cywilnoprawnych.

      12. Usługi nieodpłatne świadczone były na podstawie zawieranych umów-
        Porozumienia m.in. z Fundacją, Parafią, Urzędem Gminy, Ośrodkami leczenia
        uzależnień.
      13. Odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia są świadczone w okresie czerwiec -
        wrzesień.
      14. Nieodpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia świadczone były w okresie:
        kwiecień - maj, początek czerwca oraz 2 tyg. sierpnia.
      15. Wydatki określane jako „zakupy związane z działalnością gospodarczą wykonywaną
        w okresie letnim” to zakup żywności klientom, dla których świadczona jest odpłatna
        usługa i nieodpłatne wyżywienia, koszty energii, zużycia wody, opał, koszty
        wynagrodzeń, koszty eksploatacyjne i remontowe samochodu, koszt dzierżawy
        ośrodka, drobne prace remontowe, zakup materiałów remontowych i wyposażenia.
      16. Wydatki określane jako „zakupy związane z działalnością gospodarczą wykonywaną
        w okresie letnim” wykorzystywane są do czynności opodatkowanych podatkiem
        VAT. Od zakupów dotyczących realizacji usługi nieodpłatnej również jest odliczany
        podatek VAT, ponieważ od realizacji usługi nieodpłatnej został wykazany VAT
        należny na podstawie dowodu wewnętrznego.
      17. Wydatki określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu”
        ponoszone są w okresie od października do maja związane są z kosztami
        utrzymania Ośrodka poza okresem działalności gospodarczej kiedy nie ma źródła
        przychodu opodatkowanego, m.in. wydatki związane ze zużyciem energii, prąd,
        woda, monitorowanie systemu alarmowego, zakupem elementów remontowo -
        konserwacyjnych w celu przygotowania Ośrodka do działalności, bieżącej
        konserwacji pomieszczeń, wynagrodzenie za zleceniobiorcę który nadzoruje,
        stróżuje i wykonuje prace konserwatorskie, dzierżawy Ośrodka. Wydatki związane
        są z zabezpieczeniem źródła przychodu tj. Ośrodka świadczącego usługami
        zakwaterowania i wyżywienia oraz świadczonymi usługami nieodpłatnymi m.in.
        koloniami dla dzieci w okresie letnim (w sezonie - w trakcie prowadzonej
        działalności gospodarczej) oraz świadczenie usług nieodpłatnych poza sezonem tj.
        maj.
      18. Wydatki określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu”
        ponoszone poza sezonem wykorzystywane są do czynności opodatkowanych
        podatkiem VAT (w trakcie sezonu, w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej
        odpłatnej i nieodpłatnej) oraz nie podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT
        (nieodpłatne noclegi i wyżywienie poza sezonem maj).
      19. Towary i usługi (wydatki) określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła
        przychodu” są wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w
        rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
        usług (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). zwanej dalej „ustawą”.
      20. Towary i usługi (wydatki) określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła
        przychodu” wykorzystywane są do działalności statutowej, nieodpłatnej poza
        sezonem.
      21. Koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu są w całości traktowane jako
        koszty związane z działalnością opodatkowaną. Służą zabezpieczeniu źródła
        przychodów - działalności gospodarczej.
      22. Pod pojęciem „całość kosztów” rozumiemy wszystkie koszty ponoszone w trakcie
        sezonu, w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej oraz poza sezonem
        związane z utrzymaniem ośrodka (wyżywienie, energia, opał, dzierżawa ośrodka,
        materiały i usługi remontowe oraz usługi księgowe i telekomunikacyjne, usługi

        prawne z sezonie. Wszystkie koszty w trakcie sezonu czerwiec-wrzesień związane z
        ośrodkiem i świadczącymi usługami oraz kosztami administracyjnymi (księgowe,
        prawne).
      23. Podatek VAT odliczamy od wszystkich kosztów ponoszonych w związku z
        prowadzonym Ośrodkiem - w okresie letnim (zakup żywności, energia, woda, opał,
        materiały remontowe, usługi remontowe, koszty eksploatacji samochodu, naprawy
        samochodu, usługi księgowe, telekomunikacyjne) i poza sezonem od kosztów
        ponoszonych w ramach zabezpieczenia źródła przychodu z działalności
        gospodarczej Ośrodka (usługi remontowe, materiały remontowe, wyposażenie). Od
        kosztów ponoszonych poza sezonem w związku z funkcjonowaniem fundacji np.
        usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne nie odliczamy podatku VAT.
      24. W okresie letnim „całość kosztów” związana jest ze sprzedażą opodatkowaną.
      25. Wydatki określane jako „całość kosztów” w okresie letnim oraz poza nim związane z
        prowadzeniem Ośrodka są wykorzystywane do celów prowadzenia działalności
        gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy [o podatku od towarów i usług – przyp.
        organu] - działalność odpłatna i nieodpłatna.
      26. Wydatki określane jako „całość kosztów” ponoszone w trakcie sezonu służą
        działalności gospodarczej odpłatnej i nieodpłatnej oraz działalności statutowej
        prowadzonej poza sezonem np. w miesiącu maju.
      27. Wydatki określane jako „koszty nie związane z funkcjonowaniem Ośrodka”
        ponoszone są przede wszystkim poza okresem letnim (październik-marzec) i
        dotyczą m.in. wydatków związanych z aktywizacją i wsparciem seniorów,
        organizowaniem spotkań aktywizujących w (...), wsparciem rodzin znajdujących się
        w trudnej sytuacji życiowej, zakup paczek świątecznych, zakup poczęstunku,
        organizacja Rekolekcji, spotkań tematycznych np. Walentynki, Andrzejki, Mikołajki,
        czynsz za najem lokalu siedziby fundacji, rachunek za telefon służbowy, zakup
        artykułów papierniczych, paliwo - samochód służbowy, tusz do drukarki, usługi
        księgowe, prawnicze, wydatki na samochód służbowy itp.
        Wydatki te nie są związane z odpłatnymi usługami zakwaterowania i wyżywienia dla
        klientów lub świadczonymi w Ośrodku usługami nieodpłatnymi w okresie letnim.
      28. Wydatki określane jako „koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka”
        wykorzystywane są do czynności niepodlegających opodatkowaniem podatkiem
        VAT.
      29. Wydatki określone jako „koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka” nie są
        wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej.
      30. Wydatki określone jako „koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka”
        wykorzystywane są do celów statutowych fundacji.
      31. W związku z wykorzystaniem samochodu Fundacja ponosi wydatki ubezpieczenia,
        wydatki eksploatacyjne (paliwo, płyny), naprawy bieżące.
      32. Podatek VAT naliczony odliczany jest od wydatków eksploatacyjnych, napraw
        bieżących w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
      33. Ww. samochód wykorzystywany jest do działalności gospodarczej i statutowej.
      34. Nabyty przez Fundację samochód w ramach darowizny wykorzystywany jest do
        działalności gospodarczej i innych celów niż działalność gospodarcza - działalność
        statutowa.
      35. W przypadku, gdy samochód jest wykorzystywany zarówno do celów prowadzonej
        przez Fundację działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza (działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT) jest

        możliwe przypisanie ponoszonych wydatków w całości do działalności gospodarczej
        Fundacji. Koszty kwalifikowane są na podstawie wykonywanych działań w danym
        okresie w roku. W sezonie prowadzenia działalności gospodarczej w okresie
        czerwiec-wrzesień ponoszone koszty związane z używaniem samochodu są
        kwalifikowane jako koszty działalności gospodarczej a poza sezonem jako koszty
        działalności statutowej.
      36. Od wydatków ponoszonych w związku z wykorzystywaniem samochodu do
        działalności gospodarczej odpłatnej i nieodpłatnej podatek VAT jest odliczany.
        Fundacja dokonuje odliczenia w wysokości 50% VAT, ponieważ samochód nie
        spełnia definicji samochodu ciężarowego.
      37. Przedmiotem darowizny jest samochód osobowy (...).
      38. Nie jest wykluczone wykorzystanie samochodu do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą.
      39. Nie istnieje nadzór nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków
        służbowych.
      40. Regulamin użytkowania samochodu dotyczy używania samochodu w sezonie
        letnim do prowadzenia działalności gospodarczej (w okresie czerwiec-wrzesień
        ponoszone koszty związane z używaniem samochodu są kwalifikowane jako koszty
        działalności gospodarczej a poza sezonem jako koszty działalności statutowej).
      41. Fundacja nie prowadzi ewidencji przebiegu opisanego we wniosku samochodu.
      42. Fundacja nie złożyła właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji VAT-
        26, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy.
      43. Regulamin określa sposób wykorzystywania samochodu, nie jest potwierdzany
        ewidencją przebiegu.
      44. Fundacja nic zatrudniała pracowników tyko zleceniobiorców. Samochód
        użytkowany jest tylko przez Fundację tylko w ramach prowadzonej działalności
        fundacji.
      45. Samochód użytkuje tylko prezes Fundacji tylko w ramach prowadzonej działalności
        fundacji.
      46. Pojazd garażowany jest na terenie Ośrodka i przy siedzibie Fundacji.
      47. W ramach wykonywania obowiązków służbowych przez pracowników Fundacji nie
        ma możliwości parkowania bądź dojazdu do jego miejsca zamieszkania lub innego
        miejsca parkowania samochodu.
      48. Pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest pojazdem konstrukcyjnie
        przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Z
        dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym nie wynika
        takie przeznaczenie.
      49. Pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest pojazdem, którego konstrukcja
        wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, lub
        powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest
        nieistotne.
      50. Samochód nie spełnia wymogów określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy VAT.
      51. Przyjęcie/nabycie przez Fundację samochodu doszło na podstawie Umowy
        darowizny z dnia (...) r.

      52. Przyjęcie samochodu nastąpiło w momencie podpisania Umowy darowizny w dniu
        (...) r.
    Pytania (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki Fundacji
        na świadczenie usług nieodpłatnych w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów? [część pytania nr 4
        zawartego w uzupełnieniu w pkt III]
      2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki
        ponoszone w związku z wykorzystywaniem samochodu nabytego przez Fundację w
        drodze darowizny stanowią koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od
        stopnia wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności
        gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych? [część pytania nr 5 zawartego w
        uzupełnieniu w pkt III]
      3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wymienione w
        pytaniu nr 1 usługi nieodpłatne [prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci – przyp.
        organu] są przez Fundację kwalifikowane jako świadczenia nieodpłatne?
      4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Fundacja w
        okresie letnim całość kosztów przypadających na ten okres zalicza do kosztów
        prowadzonej działalności gospodarczej oraz odlicza naliczony podatek VAT,
        natomiast poza okresem letnim koszty nie związane z funkcjonowaniem Ośrodka, w
        szczególności usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne kwalifikuje
        łącznie z podatkiem VAT (w cenie brutto) jako koszt związany z działalnością
        statutową?
      5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przekazywanie
        dochodu wypracowanego z działalności gospodarczej na działalność statutową
        wymaga wyłącznie dokumentowania właściwym dowodem księgowym?
        Wnioskodawca dysponuje jednym rachunkiem bankowym, środki pieniężne są na
        bieżąco kwalifikowane jako wydatki na cele statutowe lub wydatki związane z
        prowadzoną działalnością gospodarczą?
      6. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, jeżeli po
        zakończeniu roku podatkowego Wnioskodawca zadeklarował, że przeznaczy
        dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
        dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca nie ma obowiązku wpłacać
        podatku od tego dochodu?
      7. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którymi po zakończeniu
        roku podatkowego, od środków pieniężnych stanowiących dochód, przeznaczonych
        na cele prowadzonej działalności gospodarczej fundacja powinna do 20-tego dnia
        następnego miesiąca po dokonaniu wydatku zapłacić podatek CIT oraz skorygować
        odpowiednią deklarację CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Koszty poniesione w związku ze świadczeniem usług nieodpłatnych (świadczeń
    nieodpłatnych) nie mieszczą się w definicji kosztów uzyskania przychodów zawartej w art.

    15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie stanowią one więc
    kosztów podatkowych.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w
    przypadku Fundacji uzyskana darowizna korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, jeżeli
    zostanie przeznaczona na cele statutowe. Nabyty przez fundację w drodze darowizny
    samochód wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej nie
    korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Ze zwolnienia z opodatkowania nabycie
    samochodu w drodze darowizny będzie korzystać w takim zakresie w jakim samochód
    wykorzystywany jest dla celów określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, to Wnioskodawca wskazuje jaki jest udział wykorzystania
    samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów
    statutowych i w takiej proporcji nabycie w drodze darowizny korzysta ze zwolnienia od
    podatku dochodowego. W tak ustalonym zakresie wydatki związane z eksploatacją
    samochodu stanowią koszty uzyskania przychodu (...).
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT w przypadku nabycia środka trwałego w
    ramach darowizny wartość początkową środków trwałych stanowi ich wartość rynkowa z
    dnia nabycia, chyba że w umowie darowizny wartość ta została określona i jest niższa niż
    wartość rynkowa. Wartość ta będzie dla fundacji stanowić podstawę do określenia udziału
    wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla
    realizacji celów statutowych.
    Ad 3.
    Przepisy podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, nie określają, co należy rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia.
    Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe i sądy
    administracyjne, wskazujące sposób rozumienia przepisów prawa podatkowego, za
    nieodpłatne świadczenie uznaje się wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w
    konsekwencji których powstaje nieodpłatne, niezwiązane z poniesieniem wydatku lub
    inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe o konkretnym wymiarze finansowym.
    Ustawodawca ograniczył się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 5-6a ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i
    częściowo odpłatnych świadczeń.
    W świetle art. 12 ust. 5 ustawy CIT wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym
    otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w
    obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w
    szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z
    zastrzeżeniem ust. 6b.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o CIT wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych
    świadczeń, ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
      dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości
      czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;
    4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy
    zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i

    zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną
    formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Natomiast pojęcie „świadczenia” rozpatrywane jest z punktu widzenia zobowiązaniowego,
    tj. w świetle dyspozycji art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny,
    zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika
    świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.
    Świadczenie jest zatem przedmiotem stosunku zobowiązaniowego i polegać ono może
    zarówno na działaniu, jak i na zaniechaniu osoby zobowiązanej, bądź na niewykonywaniu
    pewnych uprawnień czy czynności (art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego).
    Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący takie świadczenie nie był
    zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że
    świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje
    albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma
    charakteru nieodpłatnego.
    W związku z powyższym nieodpłatne świadczenie usług, w szczególności nieodpłatne
    prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci kwalifikowane jest przez Fundację jako
    świadczenia nieodpłatne.
    Ad 4.
    Fundacja w okresie letnim całość kosztów (wyżywienie, opał, energia, dzierżawa ośrodka
    (faktura VAT wystawiana za cały rok), usługi telekomunikacyjne, usługi księgowe),
    przypadających na ten okres zalicza do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej
    oraz odlicza naliczony podatek VAT. W okresie letnim wszelka działalność fundacji jest
    związana z prowadzoną w Ośrodku działalnością gospodarczą.
    Poza okresem letnim koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka, w szczególności
    usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne fundacja kwalifikuje łącznie z
    podatkiem VAT (w cenie brutto) jako koszt związany z działalnością statutową. Poza
    okresem letnim wszelka działalność fundacji jest związana z celami statutowymi, o których
    mowa art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Ad 5.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, fundacje mogą być
    ustanowione dla realizacji zgodnych z interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów
    społecznie lub gospodarczo użytecznych.
    Fundacje posiadają osobowość prawną, a zatem jako osoby prawne są podatnikami
    podatku dochodowego od osób prawnych. Fundacje nie zostały wymienione przez
    ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowy m od osób prawnych jako podmioty, które są zwolnione od podatku,
    podlegają więc ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w tej ustawie. Oznacza to,
    że fundacje ustalają dochód bez względu na rodzaje źródeł przychodów, z jakich dochód
    ten został osiągnięty.
    Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem
    statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również
    polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu,
    ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci
    telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony
    zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu

    religijnego - w części przeznaczonej na te cele. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest
    przeznaczenie i - bez względu na termin wydatkowanie osiągniętego dochodu na
    działalność statutową, w tym na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych służących bezpośrednio realizacji celów statutowych.
    W świetle powyższego o możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób prawnych dochodu osiągniętego przez fundację decyduje cel, na jaki
    przeznaczone zostaną te środki. Ponoszenie wydatków na cele statutowe fundacji musi
    wynikać z prowadzonej przez fundację dokumentacji. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia
    ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający
    określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego
    podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
    odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule, zawarte są w ustawie z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości. Z przepisów tej ustawy wynika, iż podstawą zapisów w
    księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji
    gospodarczej, zwane „dowodami źródłowymi”. Księgi rachunkowe powinny być
    prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco (art. 24 ust. 1 ustawy o
    rachunkowości), a transakcje udokumentowane rzetelnymi dowodami księgowymi (art. 22
    tej ustawy).
    Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia wpisu do ksiąg rachunkowych,
    będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych. Jeżeli z dowodu
    księgowego wynika, że dany wydatek dotyczy realizacji celów statutowych do których
    należą: działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca
    na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony
    środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci
    telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony
    zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu
    religijnego, dochód przeznaczony na ww. cele jest zwolniony z podatku dochodowego.
    Ad 6.
    Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1
    uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i
    dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po
    terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym
    upłynął termin do dokonania wydatku.
    W związku z powyższym jeżeli fundacja, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych uprzednio zadeklarowała, że przeznaczy
    dochód na cele określone w tych przepisach, a dochód nie został wydatkowany na inne
    cele niż określone w art. 17 ust. 1 pkt 4. fundacja nie ma obowiązku wpłacania podatku od
    tego dochodu.
    Ad 7.
    Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1,
    uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i
    dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po
    terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, w płaca się do 20.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którymi
    upłynął termin do dokonania wydatku. Wydatkowanie dochodu na cele prowadzonej
    działalności gospodarczej nie stanowią celu określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    CIT. W związku z obowiązkiem zapłacenia podatku konieczne jest dokonanie korekty
    deklaracji CIT w tym zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 166):
      Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami
      Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w
      szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i
      wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz
      opieka nad zabytkami.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy:
      Fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę i majątek, cele,
      zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację zarządu, sposób
      powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu i jego członków. Statut może
      zawierać również inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez
      fundację działalności gospodarczej, dopuszczalności i warunków jej połączenia z inną
      fundacją, zmiany celu lub statutu, a także przewidywać tworzenie obok zarządu
      innych organów fundacji.
    Fundacje posiadają osobowość prawną, tak więc jako osoby prawne są podatnikami
    podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie nie zostały one wymienione
    przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) jako
    podmioty, które są zwolnione z opodatkowania. Z uwagi na powyższe należy wskazać, że
    fundacje, tak jak inne podmioty posiadające osobowość prawną, podlegają ogólnym
    regułom podatkowym przewidzianym w tej ustawie. Oznacza to, że fundacje ustalają
    dochód bez względu na rodzaje źródeł przychodów, z których dochód ten został
    osiągnięty.
    Wzajemny stosunek działalności statutowej i działalności gospodarczej określa art. 5 ust. 5
    ustawy o fundacjach, który stanowi, że:
      Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji
      jej celów. Jeżeli fundacja ma prowadzić działalność gospodarczą, wartość środków
      majątkowych fundacji przeznaczonych na działalność gospodarczą nie może być
      mniejsza niż tysiąc złotych.
    Istotą fundacji i zasadniczym jej celem jest prowadzenie działalności statutowej, a
    działalność gospodarcza ma jedynie tworzyć warunki realizacji celów statutowych i
    uzupełniać środki na działalność statutową.
    Ad 1.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki Fundacji na świadczenie usług
    nieodpłatnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie stanowią kosztów
    uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania
    przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie
    wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z
    przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu
    poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość
    przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to
    znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb oraz konieczność ich poniesienia dla
    osiągnięcia przychodu.
    Mając na uwadze Państwa wskazania, że Fundacja jest podatnikiem który korzysta ze
    zwolnienia przedmiotowego wymienianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, kwestie
    kosztów należy rozpatrywać w sposób szczególny.
    Dokonując zatem rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności należy
    rozróżnić wydatki będące kosztami uzyskania przychodów od wydatków poniesionych na
    realizację celów statutowych.
    I tak, w przypadku kiedy podmiot uzyskuje dochody zwolnione od podatku dochodowego
    w związku z prowadzeniem określonej działalności statutowej (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    CIT), wszelkie wydatki w pierwszej kolejności powinny być analizowane pod kątem
    możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy wydatek:
  1. został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, to stanowi on koszt uzyskania
    przychodów,
  2. nie stanowi kosztu uzyskania przychodu ale wiąże się z realizacją celów statutowych, to
    równowartość dochodu odpowiadająca temu wydatkowi będzie wolna od podatku
    dochodowego.
    Mając zatem na uwadze powyższe, należy wskazać, że w przypadku, gdy podatnik korzysta
    ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ponoszone
    przez niego wydatki należy rozpatrywać najpierw pod kątem ich związku z przychodem
    (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT) z uwzględnieniem przepisu art. 16 ust. 1 ww. ustawy, a
    następnie, jeżeli takich kosztów nie stanowią (co skutkuje zwiększeniem dochodu do
    opodatkowania), należy określić, czy ich równowartość może być wolna od podatku
    dochodowego z racji tej, że wiążą się one z celami statutowymi podatnika. Jeżeli bowiem
    wydatki dotyczą realizacji celów statutowych, które stanowią pozytywną przesłankę do
    skorzystania ze zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadająca tym wydatkom
    będzie zwolniona z opodatkowania.
    Jak wynika z przywołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wszystkie poniesione wydatki
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w
    ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-
    skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Co do zasady, podatnik ma więc możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodów
    każdego wydatku, który spełnia łącznie następujące warunki:
      - zostanie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania

        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona (nie stanowią kosztów uzyskania
        przychodów wydatki, które zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie, tj.
        rzeczowej, pieniężnej, usługowej, wygaszenia wzajemnych roszczeń),
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie
        uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim wydatek został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowo-skutkowy oraz czy poniesiony wydatek nie jest
    wydatkiem wymienionym w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt podatkowy.
    Jak wynika z opisu sprawy Fundacja w ramach działalności gospodarczej świadczy m.in.
    usługi nieodpłatnie, w szczególności rekolekcje i kolonie dla dzieci (usługa zakwaterowania
    i wyżywienia). W związku z powyższym, Fundacja ponosi wydatki na świadczenie ww. usług
    nieodpłatnych. Informację odnośnie świadczenia usług nieodpłatnych w ramach
    działalności gospodarczej przyjęto jako element opisu sprawy niepodlegający ocenie.
    Jeżeli więc Fundacja ponosi wydatki na świadczenie w ramach działalności gospodarczej
    usług nieodpłatnych, to nie można mówić w tym przypadku o powstaniu, zwiększeniu
    bądź też możliwości powstania przychodu. Skoro Fundacja świadczy usługi nieodpłatnie,
    nie będzie z tego tytułu osiągać żadnych przychodów. Jak wskazano, poniesione wydatki
    powinny spełniać wymogi zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, czyli muszą być
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów. Opisane we wniosku wydatki na świadczenie usług nieodpłatnych nie
    spełniają warunków zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT. Ponadto, wskazać należy, że skoro nieodpłatne usługi są świadczone
    w ramach działalności gospodarczej, to wydatki związane z nieodpłatnymi usługami, nie
    mogą być uznane za wydatki na realizację celów statutowych.
    Reasumując, wydatki Fundacji na świadczenie usług nieodpłatnych w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, o
    których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
    Ad 2.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki ponoszone w związku z
    wykorzystywaniem samochodu nabytego przez Fundację w drodze darowizny stanowią
    koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia wykorzystania samochodu
    dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że, nabyty przez Fundację w ramach darowizny
    samochód (niespełniający definicji samochodu ciężarowego) wykorzystywany jest do
    działalności gospodarczej i działalności statutowej.
    W przypadku podatnika osiągającego dochody z działalności statutowej i działalności
    gospodarczej, w celu prawidłowego ustalenia wysokości dochodu z każdej z tych

    działalności należy przypisać odpowiadające im koszty. Ponadto jak już wskazano należy
    rozróżnić wydatki będące kosztami uzyskania przychodów od wydatków poniesionych na
    realizację celów statutowych.
    Biorąc powyższe pod uwagę zgodzić należy się z Państwem, że w sytuacji gdy samochód
    wykorzystywany jest zarówno do działalności gospodarczej i działalności statutowej, to
    wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem tego samochodu stanowią koszty
    uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia wykorzystania samochodu dla
    celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych.
    Dodatkowo należy zauważyć, że w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca zawarł
    ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wydatków
    związanych z używaniem samochodów osobowych.
    I tak, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie
      samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej
      proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla
      celów ubezpieczenia.
    Zgodnie zaś art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na
      potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany
      również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez
      podatnika.
    Jak wynika z art. 16 ust. 5f ustawy o CIT:
      W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a
      ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest
      wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      podatnika.
    Jak wskazuje art. 16 ust. 5g ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o
      podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z
      wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a
      ustawy o podatku od towarów i usług.
    Podsumowując wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem samochodu nabytego
    przez Fundację stanowią koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia
    wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla
    realizacji celów statutowych z uwzględnianiem uregulowań zawartych w art. 16 ust. 1 pkt
    49 i 51 ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia Państwa stanowisko z powyższym zastrzeżeniem
    uznano za prawidłowe.
    Dodatkowo zauważyć należy, że z uwagi na zakres Państwa wątpliwości wyrażonych w
    pytaniu a odnoszących się do kwestii kosztów związanych z używaniem samochodu do
    celów działalności gospodarczej i statutowej, przedmiotem oceny organu nie była kwestia
    zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT do nabycia przez Fundację
    samochodu w drodze darowizny oraz kwestia ustalenia wartość początkowej tego
    samochodu i ewentualnych odpisów amortyzacyjnych.
    Ad 3.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym usługi nieodpłatne (prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci) są przez
    Fundację kwalifikowane jako świadczenia nieodpłatne.

    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:
      Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.
    Na podstawie art. 12 ust. 6 ustawy o CIT:
      Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
      gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
      miejsca udostępnienia.
    Zgodnie z ogólną definicją przychodów, przychód na gruncie podatku dochodowego od
    osób prawnych stanowi m.in. przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń lub częściowo
    odpłatnych świadczeń. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje,
    co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do
    wskazania w art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, sposobu i kryteriów ustalania wartości
    nieodpłatnych świadczeń.
    Pod pojęciem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń należy rozumieć jednostronne
    przysporzenie otrzymane przez podatnika kosztem innego podmiotu, a więc bez
    jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego od drugiej strony czy to w formie zapłaty, czy
    wykonania innego świadczenia.
    Ze świadczeniem nieodpłatnym mamy do czynienia, gdy w ramach konkretnego stosunku
    prawnego jeden z podmiotów dokonuje świadczenia na rzecz innego podmiotu, który to
    świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, tj. bez jakiegokolwiek ekwiwalentnego świadczenia
    ze swojej strony. W wyniku wskazanego działania po stronie podmiotu otrzymującego
    nieodpłatne świadczenie powstaje przychód dla celów podatkowych w postaci wartości
    świadczenia otrzymanego nieodpłatnie. Tym samym za nieodpłatne świadczenie należy
    uznać takie zdarzenie prawne, którego skutkiem było nieodpłatne, tj. nie związane z
    kosztami lub mną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    W świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, aby można było określone świadczenie zaliczyć
    do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego
    opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot
    dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje
    nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.

    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że to Fundacja nieodpłatnie
    świadczy usługi. Fundacja nie otrzymuje zatem żadnego przysporzenia. Skoro więc to
    Fundacja świadczy nieodpłatnie usługi, to nie ma w tym wypadku mowy o uzyskaniu
    nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Mając na uwadze
    powyższe, świadczenie przez Fundację usług nieodpłatnych, w szczególności nieodpłatne
    prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci, nie będzie prowadziło do powstania dla
    Fundacji przychodów z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1
    pkt 2 ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Ad 4.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko, że Fundacja w
    okresie letnim całość kosztów przypadających na ten okres zalicza do kosztów
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz odlicza naliczony podatek VAT, natomiast
    poza okresem letnim koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka, w szczególności
    usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne kwalifikuje łącznie z podatkiem
    VAT (w cenie brutto) jako koszt związany z działalnością statutową.
    Na wstępie wskazać należy, że ocena Państwa stanowiska w ww. zakresie odnosi się
    wyłącznie do kwestii możliwości zaliczenia wskazanych wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów. Tym samym organ nie odniósł się do możliwości odliczenia naliczonego
    podatku VAT.
    Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Określenie w art. 9 ustawy o CIT obowiązku prawidłowego prowadzenia ksiąg
    rachunkowych ma na celu zobligowanie podatników do rzetelnego obrazowania zdarzeń
    gospodarczych. Na podstawie tego przepisu należy stwierdzić, że Fundacja winna
    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający odrębne ustalenie wielkości
    uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów oraz wyniku finansowego z działalności
    gospodarczej i zarazem oddzielnie przychodów i kosztów z działalności statutowej.
    Jak już wskazano zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że
      jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:
      - jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i
      usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług
      zwolnionych od podatku od towarów i usług,
      - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług
      podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów
      i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
    Jak wynika z opisu sprawy, od 1 czerwca do 15 września, prowadzona jest wyłącznie
    działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług pobytu i wyżywienia. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Fundacja świadczy odpłatne usługi
    zakwaterowania i wyżywienia dla klientów oraz usługi nieodpłatne w szczególności
    rekolekcje i kolonie dla dzieci. W okresie letnim Fundacja poza prowadzoną działalnością

    gospodarczą nie prowadzi odrębnej działalności statutowej. Poza okresem letnim
    Fundacja nie świadczy usług odpłatnych, a całość działalności statutowej prowadzi poza
    Ośrodkiem.
    Jeżeli zatem, w okresie letnim realizowana jest działalność gospodarcza, to całość kosztów
    przypadających na ten okres Fundacja powinna zaliczyć do kosztów prowadzonej
    działalności gospodarczej. Natomiast poza okresem letnim, gdy realizowana jest wyłącznie
    działalność statutowa Fundacji, koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka, w
    szczególności usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne powinny być
    kwalifikowane jako koszt związany z działalnością statutową.
    Z przywołanego art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT wynika, że nieodliczony podatek od
    towarów i usług w części w jakiej podatnikowi nie przysługuje odliczenie zgodnie z
    przepisami ustawy o podatku od towarów i usług stanowi koszt uzyskania przychodów.
    Jeżeli zatem podatek VAT naliczony od wydatków ponoszonych poza okresem letnim nie
    podlega odliczeniu w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, to podatek ten będzie
    stanowił koszt uzyskania przychodów.
    Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
    Ad. 5
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekazywanie dochodu wypracowanego z
    działalności gospodarczej na działalność statutową wymaga wyłącznie dokumentowania
    właściwym dowodem księgowym. Fundacja dysponuje jednym rachunkiem bankowym,
    środki pieniężne są na bieżąco kwalifikowane jako wydatki na cele statutowe lub wydatki
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
      zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin -
      wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji
      tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Jak wskazano powyżej, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do
    prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Tymi odrębnymi przepisami o których mowa jest ustawa z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm. dalej: „UR”). Art. 20, art. 21 oraz art. 22
    UR, ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki,
    jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach
    rachunkowych.
    Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1-3 UR:
      1. Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci
      zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.
      2. Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające
      dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:
      1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;
      2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;
      3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
      3. Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody
      księgowe:
      1) zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych,
      które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione;
      2) korygujące poprzednie zapisy;

      3) zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu
      źródłowego;
      4) rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów
      klasyfikacyjnych.
    Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 UR dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
      1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
      2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
      3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
      naturalnych;
      4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także
      datę sporządzenia dowodu;
      5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto
      składniki aktywów;
      6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
      rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
      rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
      7) (uchylony)
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 UR:
      Dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem
      operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające co najmniej dane
      określone w art. 21, oraz wolne od błędów rachunkowych. Niedopuszczalne jest
      dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek.
    Powyższe przepisy ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w
    szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące
    podstawę zapisów w księgach rachunkowych. W świetle tych przepisów, dowody księgowe
    powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej,
    którą dokumentują, kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione
    wyżej elementy.
    Stosownie do art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Zgodnie z art. 181 ww. ustawy:
      Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi
      podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych,
      materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne
      dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej,
      z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały
      zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o
      przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji
    indywidualnych jest postępowaniem szczególnym, odrębnym i w tym sensie
    ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, że nie może
    obejmować postępowania dowodowego.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzić należy, że przekazanie dochodu
    wypracowanego z działalności gospodarczej na działalność statutową wymaga
    udokumentowania właściwym dowodem księgowym, z którego będzie wynikać, że dotyczy
    realizacji celów statutowych.
    Mając powyższe na uwadze Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
    Ad 6.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jeżeli po zakończeniu roku podatkowego
    Fundacja zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust.
    1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych, Fundacja nie ma obowiązku
    wpłacać podatku od tego dochodu.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem
      statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym
      również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej
      i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy
      dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę,
      dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i
      społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nie jest
    uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu, oprócz dochodów wymienionych w art.
    17 ust. 1a ustawy. Ważny jest bowiem cel na jaki ten dochód jest przeznaczony, a nie
    źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z
    działalności statutowej, z działalności gospodarczej.
    Jak wskazano, na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
      zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin -
      wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji
      tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Z powyższych regulacji wynika wprost, że podstawowym kryterium zastosowania
    przewidzianego zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez podatnika osiągniętego
    dochodu na ściśle określone, preferowane przez ustawodawcę cele, przy czym cele te
    muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego
    podmiotu.
    Określenie celów statutowych pod kątem uprawnień podatkowych musi być precyzyjne i
    ścisłe (wyraźnie sprecyzowane w statucie danej osoby prawnej) ponieważ z podatkowego
    punktu widzenia chodzi o zwolnienie dochodu od podatku, a zatem zastosowanie
    instytucji będącej wyjątkiem od reguły, jaką jest opodatkowanie dochodów osób prawnych.
    Ustawodawca w art. 17 ust. 1b ustawy o CIT wprowadził ułatwienie dla podatników w
    korzystaniu ze zwolnienia, bowiem postanowił, że wydatkowanie dochodu może nastąpić -
    po uprzednim jego (lub równoczesnym) przeznaczeniu - w czasie znacznie późniejszym od
    momentu jego osiągnięcia i przeznaczenia. Jednakże wprowadził przy tym warunek
    rozwiązujący - pozbawiający podatnika zwolnienia w przypadku jego wydatkowania na
    inny niż preferowany cel ustawowy. Jeżeli więc, po zakończeniu roku podatkowego
    Fundacja zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust.
    1 pkt 4 ustawy o CIT i nie wydatkowała go na cele inne niż statutowe, to nie ma ona
    obowiązku wpłacać podatku od tego dochodu.
    Państwa stanowisko należało uznać więc za prawidłowe.
    Ad 7.
    Państwa wątpliwości dotyczyły ustalenia, czy po zakończeniu roku podatkowego, od
    środków pieniężnych stanowiących dochód, przeznaczonych na cele prowadzonej
    działalności gospodarczej fundacja powinna do 20-tego dnia następnego miesiąca po
    dokonaniu wydatku zapłacić podatek CIT oraz skorygować odpowiednią deklarację CIT.
    Jak wynika z art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT:

      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy
      dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż
      wymienione w tych przepisach.
    W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi dochód ustalony
    zgodnie z art. 7 albo art. 7a, po odliczeniu enumeratywnie wymienionych w nim wartości.
    Opodatkowaniu nie podlega zatem dochód wydatkowany na cele określone w art. 17 ust.
    1 pkt 4 ustawy o CIT. W przypadku natomiast wydatkowania tego dochodu na inne cele niż
    określone w tym przepisie, będzie on opodatkowany podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że
      przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali
      na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich
      określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym
      upłynął termin do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów
      za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych
      latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a.
    Należy wskazać, że art. 25 ust. 4 ustawy o CIT odnosi się do sytuacji, w której
    zadeklarowany przez podatnika dochód objęty zwolnieniem przedmiotowym zostaje
    wydatkowany na cele inne niż preferowane przez ustawodawcę, co prowadzi do
    konieczności zapłaty podatku. Ponadto, przywołany przepis art. 25 ust. 4 ustawy o CIT
    nakazuje zapłacić podatek (nie zaliczkę na podatek) i obowiązuje w trakcie trwania roku
    podatkowego.
    Z powołanych przepisów wynika, że dochód który nie zostanie wydatkowany na
    działalność zwolnioną podlega opodatkowaniu. Natomiast, dopiero faktyczne
    wydatkowanie dochodu na cele inne niż wskazane w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    CIT, wbrew wcześniejszej deklaracji, rodzi obowiązek zapłaty podatku w terminie do 20
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku.
    Jeżeli więc Fundacja zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, a wydatkuje ten dochód na cele prowadzonej działalności
    gospodarczej, to powinna do 20-tego dnia następnego miesiąca po dokonaniu wydatku
    zapłacić podatek CIT. Jak wskazano, dopiero faktyczne wydatkowanie dochodu, wbrew
    wcześniejszej deklaracji, rodzi obowiązek zapłaty podatku. Tym samym Fundacja nie ma
    obowiązku korekty złożonej uprzednio deklaracji CIT.
    Przez wzgląd na powyższe, Państwa stanowisko w zakresie tego pytania w części
    dotyczącej obowiązku korekty deklaracji CIT jest nieprawidłowe, a w pozostałym zakresie
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od
    osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku od spadków i
    darowizn wydane zostaną/zostały odrębne rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.