Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1192/14-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-30
Teza: w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatnik-mały podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2014 r. (data wpływu 10 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna (dalej: „Spółka", „Wnioskodawca") jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka zamierza zbyć znak towarowy (dalej: „Znak") na rzecz innego podmiotu, o którym stanowi przepis art. 15 ustawy VAT, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny. Zbycie Znaku nastąpi w formie umowy sprzedaży.

Spółka jest zarejestrowana jako mały podatnik VAT i rozlicza się metodą kasową.

Spółka nie świadczy usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z przepisem art. 19a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy VAT, nie dokonuje również wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz przemieszczenia towarów do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu, zlokalizowanego na terytorium innego państwa członkowskiego.

Należność za Znak będzie płatna w Ratach (dalej: „Raty") z terminami płatności Rat określonymi w harmonogramie spłat, zawartym w umowie sprzedaży (dalej: Harmonogram).

Zgodnie ze statutem rok obrotowy Spółki zaczyna się 1 października i kończy 30 września.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W którym momencie po stronie Spółki powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu zbycia Znaku?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy w podatku VAT będzie powstawał za każdym razem od kwoty faktycznie otrzymanej Raty, stanowiącej część wynagrodzenia za zbycie Znaku, w dniu otrzymania danej Raty przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.

W związku z planowanym zbyciem Znaku, Wnioskodawca będzie miał, zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy VAT, obowiązek wystawienia faktury VAT na całą wartość usługi w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym usługa zostanie wykonana. Na fakturze Wnioskodawca określi następujące po sobie terminy płatności poszczególnych Rat zgodnie z Harmonogramem wynikającym z umowy łączącej strony.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 ustawy VAT mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje:

1.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty - w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
2.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi - w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

\- po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej "metodą kasową"; otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Powyższa regulacja wprowadza wyjątek od zasad określonych w przepisie art. 19a ustawy VAT. Wyjątek ten stosuje się jednak wyłącznie do małych podatników, o których stanowi przepis art. 21 ustawy VAT.

Ponieważ Spółka na moment wykonania czynności (sprzedaży Znaku) jest uprawniona do rozliczania podatku należnego według metody kasowej, to rozpozna obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu zbycia Znaku za każdym razem w dniu otrzymania częściowej zapłaty od kontrahenta za ten Znak, czyli każdorazowo w dniu otrzymania danej Raty.

W przypadku, gdy Wnioskodawca otrzyma zapłatę w części, po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do tej części.

Zatem w przypadku sprzedaży Znaku na rzecz podatnika, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, nieotrzymanie całości lub części zapłaty powoduje brak powstania obowiązku podatkowego (w odniesieniu do odpowiednio: całości lub części wartości świadczenia).

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji z dnia 1 sierpnia 2014 r. Nr IPPP1/443-659/14-2/MP, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że:

Wnioskodawca będzie zatem świadczył odpłatną usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT na rzecz wynajmującego, a za powyższe świadczenie otrzyma wynagrodzenie. Z uwagi na to, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT rozliczającym się metodą kasową, nabywca natomiast jest czynnym podatnikiem podatku VAT, obowiązek podatkowy dla Wnioskodawcy powstanie w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, z dniem otrzymania całości lub części zapłaty.

W konsekwencji należy uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że obowiązek podatkowy w podatku VAT będzie powstawał każdorazowo z dniem otrzymania przez Wnioskodawcę Raty, stanowiącej część wynagrodzenia za zbycie Znaku, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Stosownie do zapisu zawartego w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (….).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanego wyżej przepisu wynika, że przez usługę należy rozumieć każde odpłatne świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.

Odpłatność czynności (dostawy towarów, czy świadczenia usług) oznacza wykonanie tej czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu.

Należy zauważyć, że wartość znaku towarowego mieści się w kategorii „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem, sprzedaż prawa do znaku towarowego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatne świadczenie usług.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć znak towarowy na rzecz innego podmiotu, o którym stanowi przepis art. 15 ustawy VAT, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny. Zbycie Znaku nastąpi w formie umowy sprzedaży. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako mały podatnik VAT i rozlicza się metodą kasową. Wnioskodawca nie świadczy usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy VAT, nie dokonuje również wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz przemieszczenia towarów do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu, zlokalizowanego na terytorium innego państwa członkowskiego.

Należność za Znak będzie płatna w ratach z terminami płatności rat określonymi w harmonogramie spłat, zawartym w umowie sprzedaży. Zgodnie ze statutem rok obrotowy Wnioskodawcy zaczyna się 1 października i kończy 30 września.

Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w niniejszym wniosku dotyczą momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu zbycia znaku towarowego.

W myśl art. 21 ust. 1 ustawy, mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje:

1.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty – w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
2.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi – w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

\- po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej „metodą kasową”; otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonywanych w okresie, w którym podatnik stosuje metodę kasową (ust. 2 ww. artykułu).

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8 art. (art. 106i ust. 1 ustawy).

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 16 ustawy, w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 – faktura powinna zawierać wyrazy „metoda kasowa”.

Istotą metody kasowej jest szczególny sposób powstawania obowiązku podatkowego. W przypadku stosowania metody kasowej obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, z dniem otrzymania całości lub części należności.

W świetle przytoczonych przepisów należy stwierdzić, że z uwagi na to, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT rozliczającym się metodą kasową, nabywca natomiast jest czynnym podatnikiem podatku VAT, obowiązek podatkowy dla Wnioskodawcy powstanie w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, z dniem otrzymania całości lub części zapłaty. W analizowanej sprawie należność za znak towarowy będzie płatna w ratach z terminami płatności rat określonymi w harmonogramie spłat, zatem obowiązek podatkowy z tego tytułu będzie powstawał z chwilą otrzymania każdej z rat.

Z uwagi na to, że sprzedaż znaku towarowego stanowi usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca zobowiązany będzie do udokumentowania tej czynności fakturą VAT, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Faktura powinna być wystawiona nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano tę usługę.

Tym samym Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.