Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-515/09/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-04
Teza: 1. Jeżeli można zastosować do zakresu czynności architekta 50-proc. koszty uzyskania przychodów, to czy Pracodawca ma prawo do złożenia korekt zeznań rocznych, w których nie zastosował 50-proc. kosztów uzyskania przychodów? Jeżeli tak, to za jaki okres wstecz? 2. Czy w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego można zastosować 50-proc. koszty uzyskania przychodów do części zakresu czynności architekta, tj.: "Opracowywanie koncepcji projektu oraz wykonywanie oryginalnej dokumentacji projektowej w technice komputerowej i odręcznie" oraz czy ze względu na niemożliwość dokładnego określenia czasu wykonywania czynności twórczych i nietwórczych w kolejnych okresach rozliczeniowych można przyjąć średnią procentową wartość czasu wykonywania pracy o charakterze twórczym (50 proc.) i od tej części stosować 50-proc. koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: architekt; architektura; koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; projekt; przychód-przychód ze stosunku pracy; płatnik; twórcy; utwory; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2009 r. (data wpływu 8 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe** w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, natomiast **jest prawidłowe** w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego.

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

1.Zaistniały stan faktyczny.

Wnioskodawca jest biurem architektonicznym, które w ramach swojej działalności gospodarczej świadczy usługi w zakresie projektowania architektonicznego, będącego przedmiotem praw autorskich w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631). W tym celu zatrudnia na podstawie umowy o pracę architektów. Do ich podstawowego zakresu obowiązków pracowniczych należy tworzenie projektów architektonicznych sprzedawanych przez firmę klientom-zleceniodawcom. Należy przy tym zaznaczyć, że wykonywane projekty mają charakter indywidualny i niepowtarzalny. W biurze nie powstają projekty typowe i powtarzalne.

Zakres obowiązków służbowych architekta obejmuje następujące czynności:

1.  Opracowywanie koncepcji projektu oraz wykonywanie oryginalnej dokumentacji projektowej w technice komputerowej i odręcznie.
2.  Drukowanie i powielanie projektów dokumentacji technicznej w technice komputerowej.
3.  Oprawa, składanie i powielanie gotowej dokumentacji projektowej.
4.  Kreślenie manualne.
5.  Obsługa urządzeń biurowych i komputerowych.
6.  Katalogowanie i archiwizacja dokumentacji.
7.  Uzgadnianie dokumentacji projektowej z architektem prowadzącym, weryfikatorem, rzeczoznawcą oraz uzgodnienia międzybranżowe.

Od początku istnienia Spółki nie stosowano u architektów zatrudnionych na podstawie umowy o pracę 50-proc. kosztów uzyskania przychodów. Spółka zwróciła się przede wszystkim do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z prośbą o rozstrzygnięcie, czy ww. czynności wchodzące w zakres obowiązków architekta można uznać, w świetle wspomnianej ustawy, za pracę regulowaną przepisami prawa autorskiego oraz wskazanie tych spośród nich, w wypadku niezakwalifikowania wszystkich, które spełniają to kryterium w 100 proc. Spółka otrzymała odpowiedź (w załączeniu pismo z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego), że „nie mogą być traktowane jako utwory czynności techniczne, których efektem nie jest powstanie odrębnego, twórczego dzieła, takie jak np. obsługa urządzeń, oprawa, drukowanie, powielanie itp." Takimi są czynności zawarte w pkt. 2 do 7 wspomnianego zakresu obowiązku.

Jednocześnie Ministerstwo potwierdza we wspomnianym piśmie, „że utworami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim \[\`(...)\`\] są utwory (projekty) architektoniczne, w związku z czym działalnością twórczą jest działalność architekta (projektanta), prowadząca do kreacji twórczych projektów. Czynności ujęte w pkt 1 zakresu obowiązków są „działalnością twórczą, prowadzącą do kreacji twórczych projektów".

2.Zdarzenie przyszłe.

Ponieważ na podstawie jednej umowy o pracę są wykonywane czynności zarówno chronione prawem autorskim, jak i niebędące przedmiotem prawa autorskiego, Wnioskodawca zamierza wprowadzić zapis mówiący o tym, że 50% wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu wykonywania czynności twórczych, a pozostałe 50% stanowi wynagrodzenie za czynności niechronione prawem autorskim. W umowie znajdzie się również zapis stanowiący, że wynagrodzenie za pracę o charakterze twórczym obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Do przychodów z pracy o charakterze twórczym stosuje się 50-proc. koszty uzyskania przychodu. Świadectwem potwierdzającym twórczy, niepowtarzalny charakter projektów jest dokumentacja projektowa, w której znajdują się nazwiska autorów, udostępniana instytucjom kontrolującym na ich życzenie.

Natężenie pracy o charakterze twórczym i nietwórczym zmienia się w ciągu roku. Zależy ono m.in. od liczby zleceń, rodzaju kontraktów, możliwości lokalowych i finansowych Pracodawcy itp. Dokładne określenie czasu wykonywania czynności twórczych i nietwórczych w kolejnych okresach rozliczeniowych i jego udokumentowanie jest niemożliwe. Niekiedy architekt pracuje jednocześnie nad więcej niż jednym kontraktem. Czas pracy nad poszczególnymi projektami trwa kilka dni, tygodni lub wiele miesięcy. Dlatego Spółka przyjmuje średnią procentową wartość czasu wykonywania pracy o charakterze twórczym przypadającą w okresie rozliczeniowym (miesiącu kalendarzowym) - 50%. Wynagrodzenie za wykonywanie czynności twórczych obejmuje 50% całkowitego wynagrodzenia. Do tej części wynagrodzenia stosuje się 50-proc. koszty uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jeżeli można zastosować do zakresu czynności architekta 50-proc. koszty uzyskania przychodów, to czy Pracodawca ma prawo do złożenia korekt zeznań rocznych, w których nie zastosował 50-proc. kosztów uzyskania przychodów? Jeżeli tak, to za jaki okres wstecz?
2.  Czy w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego można zastosować 50-proc. koszty uzyskania przychodów do części zakresu czynności architekta, tj.: "Opracowywanie koncepcji projektu oraz wykonywanie oryginalnej dokumentacji projektowej w technice komputerowej i odręcznie" oraz czy ze względu na niemożliwość dokładnego określenia czasu wykonywania czynności twórczych i nietwórczych w kolejnych okresach rozliczeniowych można przyjąć średnią procentową wartość czasu wykonywania pracy o charakterze twórczym (50 proc.) i od tej części stosować 50-proc. koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, AD 1) Pracodawca ma prawo do złożenia korekt zeznań rocznych, w których nie zastosował 50-proc. kosztów uzyskania przychodów, za okres 5 lat wstecz.

AD 2) Praca, którą opisują czynności zawarte w pkt 1 zakresu obowiązków architekta, jest twórcza, tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, dlatego do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50-proc. koszty uzyskania przychodu. Natężenie pracy o charakterze twórczym i nietwórczym zmienia się w ciągu roku. Zależy ono m.in. od liczby zleceń, rodzaju kontraktów, możliwości lokalowych i finansowych Pracodawcy itp. Dokładne określenie czasu wykonywania czynności twórczych i nietwórczych w kolejnych okresach rozliczeniowych i jego udokumentowanie jest niemożliwe. Niekiedy architekt pracuje jednocześnie nad więcej niż jednym kontraktem. Czas pracy nad poszczególnymi projektami trwa kilka dni, tygodni lub wiele miesięcy. W związku z powyższym dopuszczalne jest przyjęcie średniej procentowej wartości czasu wykonywania pracy o charakterze twórczym przypadającej w okresie rozliczeniowym (miesiącu kalendarzowym) - 50% pod warunkiem zawarcia w umowie o pracę precyzyjnych zapisów określających rozróżnienie pod tym kątem wynagrodzenia oraz informacje o przeniesieniu praw do korzystania z danego utworu, względnie rozporządzania majątkowymi prawami. Wynagrodzenie za wykonywanie czynności twórczych obejmuje 50% całkowitego wynagrodzenia. Do tej części wynagrodzenia stosuje się 50-proc. koszty uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe, natomiast za prawidłowe w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 -16, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z realizacji pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Koszty uzyskania przychodów regulują przepisy Rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m. in. z tytułu stosunku pracy przysługuje, co do zasady, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej, pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy. Zgodnie zaś z art. 22 ust. 9 pkt 3 tej samej ustawy, koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, takich jak np. "twórca", "korzystanie przez twórców z praw autorskich" lub pojęć z nimi związanych, jak np. "utwór", zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.).

W myśl art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności – jak stanowi ust. 2 tego przepisu - przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2) plastyczne; 3) fotograficzne; 4) lutnicze; 5) wzornictwa przemysłowego; 6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7) muzyczne i słowno – muzyczne; 8) sceniczne, sceniczno – muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9) audiowizualne (w tym filmowe).

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami, występują wówczas gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. W umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony powinny wyraźnie postanowić, iż przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro niematerialne, podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Kwestie prawne związane z powstaniem i nabyciem prawa autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ustępem 1 tego przepisu, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron. W razie zatem wykonywania na podstawie jednej umowy o pracę czynności zarówno chronionych prawem autorskim jak i nie będących przedmiotem prawa autorskiego, pozbawionych cech twórczych, z umowy tej powinno wynikać, jaka część wynagrodzenia obejmuje wynagrodzenie z tytułu korzystania z prawa autorskiego, a jaka część dotyczy czynności nie chronionych prawem autorskim. Tylko bowiem takie rozróżnienie, jak również dokumentowanie prac – utworów chronionych prawem autorskim oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego tytułu daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy zapewnieniu właściwej realizacji obowiązków płatnika w zakresie prawidłowego obliczania i poboru zaliczek na podatek dochodowy. Podkreślenia przy tym wymaga, że zakwalifikowanie, czy wykonywana praca w ramach umowy o pracę jest przedmiotem prawa autorskiego jest obowiązkiem płatnika, który dokonuje świadczeń z tego tytułu. Zaznaczyć należy, że fakt korzystania przez pracownika z prawa autorskiego powinien wynikać wyraźnie z treści zawartej umowy o pracę.

Podwyższone koszty uzyskania przychodów można więc stosować, jeżeli umowa o pracę nie stanowi inaczej, a obowiązki ze stosunku pracy sprowadzają się do działalności twórczej lub ją obejmują, wynagrodzenie za pracę stanowi równocześnie wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Z umowy o pracę (angażu) powinno jednak wynikać, jaka część wynagrodzenia (uposażenia) obejmuje wynagrodzenie autorskie z tytułu korzystania przez pracownika z praw autorskich, a jaka dotyczy wynagrodzenia ściśle związanego z wykonywaniem obowiązków pracowniczych (służbowych). Tylko bowiem takie wyróżnienie, jak wyżej wspomniano, daje podstawę do zastosowania normy kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

Z treści umowy o pracę musi wynikać, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą, a wyodrębniona część wynagrodzenia stanowi honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu. Konieczne jest dokładne wyróżnienie tej części wynagrodzenia, która związana jest z wykonywaniem czynności czy prac objętych prawami autorskimi oraz pozostałej jego części związanej z wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych. Powyższe rozróżnienie musi wynikać z umowy o pracę, bowiem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości szacunkowego ustalania ilości pracy twórczej w całej ilości pracy danego pracownika – twórcy. Na podstawie szacunkowego (procentowego) określenia ilości wykonywanych przez pracownika prac objętych prawami autorskimi spośród ogółu jego obowiązków pracowniczych nie można ustalić, jaka konkretna część wynagrodzenia związana jest z korzystaniem z praw autorskich.

Mając powyższe na uwadze, tylko wówczas gdy:

*   praca wykonywana przez podatnika jest twórcza tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, podatnik jest twórcą bądź artystą wykonawcą w rozumieniu tej ustawy,
*   uzyskanie przychodu przez twórcę wynika z korzystania przez twórcę z tychże praw lub rozporządzania tymi prawami.

do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że pracownicy Spółki, o których mowa we wniosku, wykonywać będą na podstawie umowy o pracę w ramach obowiązków wynikających ze stosunku pracy (obok obowiązków nie mających takiego charakteru) pracę twórczą.

W umowie o pracę zostaną zawarte zapisy określające rozróżnienie wynagrodzenia należnego pracownikowi za wykonywanie pracy nie mającej przymiotu pracy twórczej, a część wynagrodzenia (50%) będzie wynagrodzeniem (honorarium) z tytułu korzystania z praw autorskich do powstałych w wyniku tworzenia – w ramach stosunku pracy – prac. Ponadto umowa o pracę będzie zawierać zapis informujący o nabywaniu przez pracodawcę autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w związku z wykonywaniem pracy twórczej w ramach stosunku pracy.

Powyższych wymogów nie spełniają umowy o pracę, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, wobec czego stanowisko Wnioskodawcy dotyczące tego stanu uznano za nieprawidłowe.

Wnioskodawca ustalając wysokość dochodu, stanowiącego podstawę do obliczenia zaliczki na podatek dochodowy, winien odliczyć koszty uzyskania przychodu, określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Gdy z treści umowy o pracę wynika, że pracownik otrzymuje wynagrodzenie składające się z kilku elementów, np. z wynagrodzenia zasadniczego i wynagrodzenia (honorarium) z tytułu korzystania z praw autorskich/rozporządzenia prawami autorskimi, wówczas spełniony zostaje wymóg zawarty w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy podatkowej, a więc w stosunku do tej części wynagrodzenia koszty uzyskania przychodu mogą być ustalone w wysokości 50% przychodu z tego tytułu. Natomiast do pozostałych składników wynagrodzenia, wynikającego z umowy o pracę, norma kosztów uzyskania przychodu powinna być ustalona zgodnie z postanowieniami art. 22 ust. 2 ustawy podatkowej.

Płatnik dokonując wypłaty wynagrodzenia ze stosunku pracy – w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy – w momencie wypłaty lub postawienia do dyspozycji tego wynagrodzenia, zobowiązany jest zastosować koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej przez ustawodawcę.

Z przywołanego przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy wynika, iż możliwość uwzględnienia kosztów w wysokości 50% skorelowana jest z uzyskaniem przez pracownika (twórcę) przychodu z praw autorskich (z tytułu korzystania lub rozporządzania tymi prawami) oraz z miesiącem, w którym ten przychód uzyskano.

W kontekście powyższych rozważań, płatnik jest obowiązany uwzględnić koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu, zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym faktycznie się one należały, tj. wówczas, gdy pracownik uzyskał przychód z praw autorskich.

Koszty uzyskania przychodów, o których stanowi się w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie są kategorią funkcjonującą w oderwaniu od przychodów, albowiem to właśnie wystąpienie (uzyskanie) przychodu umożliwia zastosowanie kosztów uzyskania przychodów.

Wynagrodzenie pracowników Wnioskodawcy w części będzie miało charakter honorarium autorskiego uzyskiwanego z tytułu rozporządzania majątkowymi prawami autorskimi.

Uwzględniając powyższe, do wynagrodzenia przysługującego pracownikom za pracę twórczą, będą mogły mieć zatem zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednakże wyraźnie zaznaczyć, iż przedmiotu niniejszej interpretacji nie stanowi ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w kwestii uznania określonych efektów pracy pracowników za utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Definicja prawa podatkowego zawarta jest w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w świetle której, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Stosownie do tej definicji przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie są przepisami prawa podatkowego.

W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów.

Organy podatkowe nie są zatem uprawnione do orzekania, czy określony rezultat pracy jest utworem w rozumieniu prawa autorskiego.

Właściwym odnośnie dokonywania wykładni przepisów ww. ustawy jest wyłącznie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Departament Prawno-Legislacyjny.

W związku z powyższym ocena stanowiska Wnioskodawcy dokonana została jedynie na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Wobec tego uznanie stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe dotyczy tylko tej części, do oceny której Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest upoważniony, tj. przepisów prawa podatkowego w zaprezentowanym zdarzeniu przyszłym w zakresie zasadności zastosowania 50% normy kosztów uzyskania przychodu do przychodów ze stosunku pracy.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.