Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.633.2025.4.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek, powstałych w wyniku podziału innych działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
grunty-podział gruntu
majątek-majątek osobisty
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
sprzedaż-sprzedaż nieopodatkowana
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działek nr ....., powstałych w wyniku podziału działek nr .... i nr ..... Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 sierpnia 2025 r. (data wpływu 25 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiadający w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, nabył do
    swojego majątku osobistego w 2006 r. dwie niezabudowane działki rolne położone na
    terytorium kraju. Przez cały okres, jaki upłynął od nabycia, działki te nie były
    wykorzystywane. Nie była na nich prowadzona działalność rolnicza ani gospodarcza jak
    też nie były przedmiotem umowy dzierżawy lub najmu. Z inicjatywy Wnioskodawcy w 2022
    r. właściwy organ gminy wydał dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu zmieniające przeznaczenie ww. gruntów z rolnego na mieszkaniowe (zabudowa
    jednorodzinna wraz z drogą wewnętrzną). Na podstawie ww. decyzji Wnioskodawca zlecił
    dokonanie podziału geodezyjnego przedmiotowych gruntów na 6 działek oraz drogę
    wewnętrzną. W związku z tym, iż gmina przystąpiła w 2025 r. do realizacji ustawowego
    obowiązku uchwalenia planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego,
    Wnioskodawca złożył wniosek o uwzględnienie w planie ogólnym dokonanej ww.
    decyzjami zmiany przeznaczenia działek. Nie występował Pan natomiast o uchwalenie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wymienionego terenu.
    Obecnie zamierza Pan rozpocząć sprzedaż działek. Ogłoszenie o sprzedaży planuje Pan
    zamieścić w formie drobnego ogłoszenia na popularnym portalu internetowym i za
    pomocą niewielkiej tablicy informacyjnej umieszczonej na nieruchomości (informacja, że
    działki są na sprzedaż + nr telefonu). Nie planuje Pan angażować profesjonalnych
    pośredników obrotu nieruchomościami.
    Wnioskodawca na wymienionych nieruchomościach nie dokonywał i nie zamierza
    wykonywać żadnych inwestycji. Nie prowadził Pan prac ziemnych, nie wykonywał Pan
    dróg, chodników, ogrodzeń, oświetlenia, nie doprowadzał Pan mediów. Całość zostanie
    przeznaczona do sprzedaży w takim samym stanie fizycznym, w jakim została nabyta w
    2006 r.
    Wnioskodawca nie prowadził nigdy działalności rolniczej ani gospodarczej. Nie jest Pan
    związany zawodowo z branżą budowlaną czy deweloperską. Opisane czynności podziału i
    zmiany przeznaczenia gruntu dokonał Pan po raz pierwszy w życiu i do dnia złożenia
    niniejszego wniosku nie podejmował Pan kolejnych.
    W uzupełnieniu wskazał Pan:
      1) Numery działek - Gmina ..., obręb ewidencyjny .....:
        · pierwotnie działka nr .... podzielona obecnie na ..... (tych trzech dotyczy
          wniosek), ...... (droga) + pozostałość tj. działka .....
        · pierwotnie działka nr ....., podzielona obecnie na ........ (tych trzech dotyczy
          wniosek), ...... (droga) + pozostałość tj. działka ..........
      2) Zakup traktował Pan jako lokatę prywatnych środków finansowych pochodzących z
        wynagrodzenia za pracę bez szczegółowego planu wykorzystania.

      3) Działki nie są i do dnia sprzedaży nie będą przedmiotem umów cywilnoprawnych.
      4) Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości.
      5) Posiada Pan działki ..... i ..... powstałe po dokonaniu podziału kupionych działek .......,
        z których nastąpiło wyodrębnienie 6 działek + 2 działek drogi wymienionych w pkt 1.
        W przyszłości zamierza Pan najprawdopodobniej również je sprzedać.
      6) Działki nabył Pan do majątku osobistego poprzez zakup od osób fizycznych.
      7) Działki są Pana wyłączną własnością.
      8) Nabycie obu działek nastąpiło w ramach transakcji niepodlegających opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług.
      9) Transakcja nie została udokumentowana fakturą.
      10) Nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z powodów wskazanych w pkt 1 i 2.
      11) Nie zamierza Pan zawrzeć umowy przedwstępnej.
      12) Przyszli nabywcy nie są jeszcze określeni, nie udzielił Pan więc pełnomocnictwa i nie
        zamierza Pan go udzielić.
    Wyżej udzielone odpowiedzi dotyczą wszystkich działek.

## Pytanie

Czy planowane czynności sprzedaży działek będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działek nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż transakcje te nie wypełniają
    przesłanek do uznania ich za wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    podatnikami są, m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.
    W myśl ust. 2 działalność ta obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Podstawowym orzeczeniem zawierającym kierunki interpretacji art. 15 ust. 1 i 2 jest wyrok
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180
    /10) oraz Emilian Kuć, Halina Jezierska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie. W rozstrzygnięciu wyroku Trybunał zawarł następujące tezy: „czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (...) sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego (...).
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca (...).
    Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu
    albo na działaniach marketingowych.”
    Doprecyzowanie ww. orzeczenia można znaleźć w orzecznictwie NSA:
      - „Podkreślić należy, że na aktywność „handlową” Skarżącego wskazuje kompleks
        wskazanych okoliczności, które należy oceniać sumarycznie. Decydujące dla
        powyższej oceny są zwłaszcza te elementy aktywności Skarżącego, które łączą się z
        jego nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
        zarządu majątkiem prywatnym, zasadniczo takie jak wybudowanie sieci wodno-
        kanalizacyjnej. Same bowiem czynności - mające charakter aktywności o niewielkiej

        skali inwestycyjnej, jak np. podziału działki z wydzieleniem koniecznych dróg
        wewnętrznych zapewniających dojazd oraz podjęcia zwyczajowych działań
        informacyjnych o sprzedaży działek nie wykraczałyby poza aktywność mieszczącą
        się w granicach zarządu nieruchomością prywatną” (wyrok NSA z 03.03.2015 r.
        sygn. akt I FSK 1859/13)”.
      - „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
        podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec)
        wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
        (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
        nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
        zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
        uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
        sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
        warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie
        planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
        prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
        tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność
        „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności,
        a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności, (wyrok
        NSA z 29 kwietnia 2014 r., I FSK 621/13)”.
    Z powyższego wynika, że do uznania sprzedającego za podatnika podatku od towarów i
    usług konieczne byłoby podjęcie przez niego szerokiego kompleksu czynności
    charakterystycznych dla podmiotów zajmujących się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami. W szczególności tych z nich, które wiążą się ze znacznymi nakładami,
    jak uzbrojenie terenu i wydatki na marketing wykraczające poza zwyczajowe działania
    informacyjne. Natomiast dokonanie tylko niektórych, pojedynczych działań, np. podziału
    działek czy uzyskania decyzji, nie stanowi wyjścia poza zarząd majątkiem prywatnym. W
    opisanej sytuacji Wnioskodawca nie podjął większości czynności wskazywanych w
    orzecznictwie jako istotnych dla uznania podejmowanych przez niego działań za
    działalność gospodarczą. W szczególności nie uzbrajał terenu, nie prowadził prac
    ziemnych, nie wykonywał dróg, chodników, ogrodzeń, oświetlenia, nie doprowadzał
    mediów.
    Całość zostanie przeznaczona do sprzedaży w takim samym stanie fizycznym, w jakim
    została nabyta w 2006 r. Również planowane działania informacyjne - drobne ogłoszenie
    internetowe, tablica informacyjna na działce - nie wykroczą poza formy zwyczajowo
    przyjęte. Podjęte przez Wnioskodawcę działania ograniczyły się do podziału działek na
    mniejsze i uzyskania dla nich pozwolenia na budowę. W świetle ww. orzecznictwa
    nieistotna liczba podjętych czynności, ich niewielka skala i wymiar finansowy dalekie są od
    uznania, że Wnioskodawca zaangażował środki podobne do zawodowych handlowców
    nieruchomościami, przekraczając tym samym ramy racjonalnego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Potwierdzenie powyższego stanowiska można znaleźć również w interpretacjach
    indywidualnych, np. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.209.2024.3.OS z dnia 26.06.2024 r. czy
    0111-KDIB3-1.4012.218.2021.2.AB z dnia 08.06.2021 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od
    towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a
    czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego
    charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości
    jest ustalenie czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób
    ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach
    v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby
    Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę
    należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja
    ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
    usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że nabył Pan do swojego majątku osobistego dwie niezabudowane
    działki. Działka nr ... podzielona obecnie na działki o nr ....... Działka nr ..... podzielona
    obecnie na działki nr ........ Działki są Pana wyłączną własnością. Nabycie obu działek
    nastąpiło w ramach transakcji niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Transakcja nie została udokumentowana fakturą. Nie przysługiwało Panu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przez cały okres, jaki
    upłynął od nabycia, działki te nie były wykorzystywane. Nie była na nich prowadzona
    działalność rolnicza ani gospodarcza jak też nie były przedmiotem umowy dzierżawy lub

    najmu. Z Pana inicjatywy, właściwy organ gminy wydał dwie decyzje o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu zmieniające przeznaczenie ww. gruntów z rolnego
    na mieszkaniowe. Na podstawie ww. decyzji Wnioskodawca zlecił dokonanie podziału
    geodezyjnego przedmiotowych gruntów na 6 działek oraz drogę wewnętrzną. Działki nie
    są i do dnia sprzedaży nie będą przedmiotem umów cywilnoprawnych. Obecnie zamierza
    Pan rozpocząć sprzedaż działek. Ogłoszenie o sprzedaży planuje Pan zamieścić w formie
    drobnego ogłoszenia na popularnym portalu internetowym i za pomocą niewielkiej tablicy
    informacyjnej umieszczonej na nieruchomości (informacja, że działki są na sprzedaż + nr
    telefonu). Nie planuje Pan angażować profesjonalnych pośredników obrotu
    nieruchomościami. Na wymienionych nieruchomościach nie dokonywał Pan i nie zamierza
    wykonywać żadnych inwestycji. Nie prowadził Pan prac ziemnych, nie wykonywał Pan
    dróg, chodników, ogrodzeń, oświetlenia, nie doprowadzał Pan mediów. Całość zostanie
    przeznaczona do sprzedaży w takim samym stanie fizycznym, w jakim została nabyta w
    2006 r. Nie zamierza Pan zawrzeć umowy przedwstępnej. Przyszli nabywcy nie są jeszcze
    określeni, nie udzielił Pan więc pełnomocnictwa i nie zamierza Pan go udzielić.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
    wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Pana
    działek nr ......, powstałych w wyniku podziału działek nr .... i nr ....., nie będzie stanowiła
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia
    ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek będzie stanowiła
    działalność gospodarczą. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmie Pan
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Konsekwentnie, z tytułu sprzedaży działek nr ......., powstałych w wyniku podziału działek
    nr ...., nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pan korzystał z
    przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza
    działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i
    usług nie mają zastosowania.
    Wobec powyższego, sprzedaż przez Pana działek nr ..... powstałych w wyniku podziału
    działek nr ...... nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Z kolei w odniesieniu do powołanych we wniosku wyroków sądów wyjaśniam, że
    powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w

    określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawężają. Zatem wskazane we
    wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o\postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.