Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-276/14/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-26
Teza: Uznanie wycieku frakcji próżniowej (CN 2710 1963) za zniszczenie wyrobu akcyzowego
Słowa kluczowe: ubytki; zniszczenie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 11 lutego 2014 r. (data wpływu 26 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w przedmiocie uznania wycieku frakcji próżniowej (CN 2710 1963) za zniszczenie wyrobu akcyzowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2014r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie uznania wycieku frakcji próżniowej (CN 2710 1963) za zniszczenie wyrobu akcyzowego.

We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe:

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja oraz dystrybucja olejów smarowych oraz środków smarnych prowadzona w zakładach posiadających status składów podatkowych. W 2013 r. w jednym ze składów podatkowych Spółki doszło do wycieku wyrobu akcyzowego - frakcji próżniowej (CN 2710 1963). Substancja po wycieku ze zbiornika wsiąkła w grunt pod zbiornikiem w sposób nie pozwalający na jej odzyskanie i wykorzystanie. Pozostałości substancji na powierzchni ziemi zostały zabezpieczone substancjami gaśniczymi. O powstałym wycieku Spółka powiadomiła właściwego Naczelnika Urzędu Celnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 8 ust. 3 ustawy akcyzowej, w sytuacji wystąpienia w przyszłości podobnych wycieków wyrobów akcyzowych (a więc sytuacji, kiedy wskutek przyszłego zdarzenia wyroby te nie będą mogły już zostać wykorzystane jako wyroby akcyzowe) uzasadnione będzie uznanie ich za podlegające opodatkowaniu akcyzą jako „całkowite zniszczenie” tych wyrobów, nie stanowiące „ubytków wyrobów akcyzowych” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy akcyzowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 8 ust. 3 ustawy akcyzowej, w sytuacji wystąpienia w przyszłości podobnych wycieków wyrobów akcyzowych (a więc sytuacji, kiedy wskutek przyszłego zdarzenia wyroby te nie będą mogły już zostać wykorzystane jako wyroby akcyzowe) uzasadnione będzie uznanie ich za podlegające opodatkowaniu akcyzą jako „całkowite zniszczenie” tych wyrobów, nie stanowiące „ubytków wyrobów akcyzowych” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy akcyzowej.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy:

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przepisy akcyzowe wyraźnie rozróżniają „całkowite zniszczenie” wyrobów akcyzowych od ich „ubytków” (tak chociażby w art. 8 ust. 3, art. 21 ust. 9, art. 30 ust. 3 i ust. 5 oraz w art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy akcyzowej). W świetle cytowanych regulacji odrębność zakresowa tych pojęć wynika wprost z podstawowej zasady wykładni przepisów prawnych - zakazu wykładni synonimicznej (por. „Różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia” - L. Morawski, Zasady Wykładni Prawa, Wydawnictwo Dom Organizatora, Toruń 2006, s 103 wraz z powołanym tam obszernym orzecznictwem).

Jednocześnie definicja „całkowitego zniszczenia” wyrobów akcyzowych ujęta została w zdaniu drugim art. 8 ust. 3 ustawy akcyzowej, zgodnie z którym:

Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy.

Uwzględniając zatem okoliczności omawianego zdarzenia, kiedy to frakcja po wycieku ze zbiornika wsiąkła w podłoże bądź też została zmieszana z pianą gaśniczą podczas akcji ratunkowej, można stwierdzić, iż frakcja ta nie mogła już zostać wykorzystana jako wyrób akcyzowy, a tym samym spełniała przesłanki uznania jej za „całkowicie zniszczoną” w rozumieniu cytowanego przepisu.

Potwierdzeniem rozłączności tych pojęć jest również treść nowej dyrektywy horyzontalnej (Dyrektywa Rady 2008/118/WE) rozróżniającej kategorie „całkowitego zniszczenia” oraz „nieodwracalnej utraty” wyrobów akcyzowych (np. art. 7 ust. 4 nowej dyrektywy horyzontalnej). W pewnym uproszczeniu kategorie te można odczytywać w ten sposób, iż z „całkowitym zniszczeniem” mamy do czynienia, gdy wyrób „jako taki” w dalszym ciągu istnieje, ale nie może być już wykorzystany (np. zanieczyszczony alkohol) - a „nieodwracalna utrata” to sytuacja, gdy wyrobu z jakichkolwiek powodów „już nie ma”. Powyższe można odnieść również do przepisów krajowych implementujących poprzez przyjęcie, iż „nieodwracalna utrata” z dyrektywy powinna odpowiadać „ubytkom” wyrobów akcyzowych z ustawy akcyzowej.

Potwierdza to, iż w sytuacji Spółki doszło do „całkowitego zniszczenia” wyciekłej frakcji - wiadomo bowiem, co się z nią stało - wsiąkła ona w podłoże bądź też została zebrana po zmieszaniu z (zanieczyszczeniu) pianą gaśniczą, przez co nie może być już użyta, ale „jako taka” w dalszym ciągu istniała.

Z powyższych powodów, w świetle art. 8 ust. 3 ustawy akcyzowej opisywany wyciek frakcji próżniowej należy uznać za podlegający opodatkowaniu akcyzą jako jej „całkowite zniszczenie”, nie stanowiące „ubytków wyrobów akcyzowych” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy akcyzowej.

Jednocześnie również, jeżeli mimo starań Spółki, do podobnego zdarzenia doszłoby w przyszłości (a więc sytuacji, kiedy wskutek przyszłego zdarzenia dane wyroby nie będą mogły już zostać wykorzystane jako wyroby akcyzowe) - w świetle art. 8 ust. 3 ustawy akcyzowej, uzasadnione będzie uznanie tego rodzaju zdarzeń za podlegające opodatkowaniu akcyzą jako „całkowite zniszczenie” takich wyrobów akcyzowych - nie stanowiące „ubytków wyrobów akcyzowych” w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy akcyzowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwaną dalej ustawą, przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20. Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy. Jednocześnie w myśl art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. a ustawy przez ubytki wyrobów akcyzowych należy rozumieć wszelkie straty wyrobów akcyzowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych lub wyrobów tytoniowych.

W ww. załączniku nr 2 w poz. 20 wymieniono, pod kodem CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69, Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów.

Zgodnie z wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 8 ustawy, zakresem przedmiotowym opodatkowania objęto m.in. całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych. Istotne jest tutaj sięgnięcie do przepisu art. 2 pkt 20 tej ustawy, w którym wymieniono m.in. wyroby akcyzowe, określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych lub wyrobów tytoniowych czyli w tym również wyrobów o kodzie CN 2710 1963.

Jak wynika z ustawy wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy. Niewątpliwie za taki należy uznać wyrobu o kodzie CN 2710 19 63 który po wycieku ze zbiornika wsiąknie w grunt pod zbiornikiem w sposób nie pozwalający na jego odzyskanie i wykorzystanie, a pozostałości substancji które pozostaną na powierzchni ziemi zostaną zabezpieczone substancjami gaśniczymi. Wyrób ten bowiem nie nadaje się do wykorzystania jako wyrób akcyzowy. Na marginesie należy zauważyć, że przykład podany przez Wnioskodawcę jako wyrobu zniszczonego tj. zanieczyszczonego alkoholu nie jest do końca trafny albowiem alkohol można oczyścić z wielu rodzajów zanieczyszczeń.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w przypadku w którym wystąpi wyciek podobnym jak ten opisany we wniosku to dojdzie do zniszczenie wyrobu o kodzie CN 2710 19 63, a zniszczenie to będzie podlegało opodatkowania podatkiem akcyzowym. Zaznaczyć przy tym należy, że zdarzenie takie winno być zgłoszone właściwemu naczelnikowi urzędu celnego i winno być przez Wnioskodawcę należycie udokumentowane w sposób pozwalający określić ilość zniszczonego wyrobu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.