Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-310/15-2/IS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-07
Teza: Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności, w ocenie Spółki przedmiot Transakcji nie będzie spełniał definicji „przedsiębiorstwa" ani „ZCP" w rozumieniu Ustawy o VAT. W konsekwencji, zbywane przez Spółkę składniki majątkowe w ramach planowanej Transakcji będą, co do zasady, podlegały opodatkowaniu VAT.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2015 r. (data wpływu 16 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zbywanej grupy składników majątkowych za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa prawa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zbywanej grupy składników majątkowych za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa prawa.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (dalej „Spółka") - planuje sprzedaż grupy składników majątkowych związanych z polską fabryką, która w przeszłości służyła produkcji artykułów chemii gospodarczej (dalej „Fabryka"). Składniki majątkowe zostaną nabyte od Spółki przez podmiot, którym jest polska spółka kapitałowa (dalej odpowiednio „Nabywca" oraz „Transakcja").

Nabywca i Spółka nie są podmiotami powiązanymi kapitałowo. Zarówno Nabywca, jak i Spółka są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.

W ramach Transakcji Spółka sprzeda Nabywcy następujące rodzaje aktywów: (i) aktywa nieruchomościowe-tj. budynki i budowle fabryczne oraz związane z nimi prawo użytkowania wieczystego gruntu, na którym są zlokalizowane te obiekty; aktywa ruchome związane z prowadzeniem Fabryki, takie jak maszyny i urządzenia, narzędzia, instalacje, wózki widłowe, wyposażenie budynków fabrycznych, wyposażenie laboratoriów, komputery i urządzenia IT, etc.; (iii) część licencji IT Spółki (tj. oprogramowanie do nabywanych komputerów, oprogramowanie do zarządzania magazynem, oprogramowanie związane z zarządzaniem maszynami i urządzeniami, sterowniki do maszyn i urządzeń, etc.).

Transakcja nie będzie obejmować przeniesienia następujących praw i składników majątkowych, ściśle powiązanych z działalnością gospodarczą Spółki prowadzoną w Fabryce: (i) klienteli i relacji handlowych Spółki; (ii) praw i obowiązków wynikających z umów z klientami Spółki; (iii); bazy klientów (iv) środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych Spółki dedykowanych dla Fabryki; (v) wartości niematerialnych i prawnych związanych z działalnością Fabryki tj. znaki towarowe, patenty, formuły produktów, know-how, etc., (vi) praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych Spółki dedykowanych dla Fabryki; (vii) dokumentacji księgowej dotyczącej działalności Fabryki; (viii) praw i obowiązków wynikających z umów na prowadzenie obsługi księgowej i rachunkowej; (ix) należności Spółki, w tym związanych z działalnością Fabryki.

Ponadto, Transakcja nie będzie obejmować przeniesienia na Nabywcę żadnych zobowiązań Spółki, w tym w szczególności zobowiązań związanych z działalnością Fabryki.

W ramach Transakcji może dojść do przejęcia przez Nabywcę praw i obowiązków Spółki wynikających z umów z dostawcami mediów dla Fabryki (np. energii elektrycznej, gazu, wody, gospodarki odpadami, etc.). Tym niemniej, na obecnym etapie nie jest wykluczone, że w ramach Transakcji Nabywca nie nabędzie ogółu praw i obowiązków ze wszystkich lub części wyżej wymienionych umów Spółki z dostawcami mediów. Przedmiotowe umowy mogą zostać w całości (lub w części) rozwiązane, a Nabywca może zawrzeć w tym zakresie nowe umowy - z dotychczasowymi lub nowymi dostawcami mediów.

Na obecnym etapie Nabywca nie wyklucza, że w związku z wiążącymi regulacjami w zakresie prawa pracy, w ramach Transakcji Nabywca będzie zobowiązany do przejęcia załogi (pracowników) Spółki związanych z działalnością Fabryki (ale nie ogółu pracowników Spółki niezwiązanych działalnością Fabryki).

Zakres działalności Spółki obejmuje produkcję, jak również dystrybucję artykułów chemii gospodarczej. Działalność ta jest skoncentrowana w dwóch lokalizacjach w Polsce, z których jedną stanowi Fabryka.

Należy podkreślić, że działalność Fabryki jest obecnie „wygaszona", tzn. Spółka nie prowadzi w niej aktualnie produkcji. Ten stan rzeczy jest związany m.in. z faktem, iż Spółka (albo podmioty z grupy kapitałowej, do której należy Spółka) zbyła prawa i licencje do poszczególnych marek artykułów chemii gospodarczej produkowanych uprzednio w Fabryce na rzecz osób trzecich (niepowiązanych w żaden sposób z Nabywcą). W związku z tym Spółka zdecydowała się sprzedać pozostałe aktywa związane z Fabryką, z uwagi na brak ich dalszej przydatności w modelu biznesowym Spółki.

Po Transakcji, Spółka będzie kontynuowała działalność w zakresie dystrybucji artykułów chemii gospodarczej, z tym że przedmiotem tej działalności nie będą produkty produkowane przez Spółkę lecz najprawdopodobniej produkowane przez podmioty trzecie. W tym celu Spółka utrzyma pracowników (np. przedstawicieli handlowych) oraz aktywa związane z prowadzeniem kontynuowanej działalności (np. wynajęte biuro zlokalizowane w innej miejscowości niż Fabryka oraz jego wyposażenie). Wspomniane aktywa i personel nie będą przedmiotem planowanej Transakcji.

W wyniku Transakcji, z posiadanych przez Spółkę informacji wynika, że Nabywca nie będzie kontynuował w Fabryce działalności gospodarczej Spółki, tj. produkcji artykułów chemii gospodarczej pod wybranymi markami należącymi do grupy kapitałowej Spółki. W odróżnieniu od Spółki, Nabywca planuje produkować w Fabryce artykuły chemii gospodarczej pod markami podmiotów trzecich (nie będących własnością Spółki) oraz prowadzić ich sprzedaż.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisana Transakcja będzie stanowić dla Spółki zbycie przedsiębiorstwa lub zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, opisana Transakcja nie będzie stanowić dla Spółki zbycia przedsiębiorstwa lub zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. W związku z powyższym składniki majątkowe, które zostaną objęte Transakcją powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: „VAT").

Przedmiot Transakcji jako „przedsiębiorstwo"

Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa, bądź zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „przedsiębiorstwa". Niemniej jednak, zgodnie z utrwaloną i w zasadzie niekwestionowaną w orzecznictwie praktyką, przyjmuje się, iż na potrzeby ustaw podatkowych, w tym Ustawy o VAT, termin ten ma znaczenie zdefiniowane w Kodeksie cywilnym.

Przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 grudnia 2014 roku, (nr IBPP4/443-424/14/PK), czytamy m.in., że: „Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo". Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo" wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).”

Pojęcie przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (dalej: „KC”). Zgodnie z art. 551 KC, przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
*   koncesje, licencje i zezwolenia,
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
*   tajemnice przedsiębiorstwa,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższa definicja określa przedsiębiorstwo w sensie przedmiotowym. Przy czym, wyliczenie to jest katalogiem otwartym, więc wymienione elementy składowe przedsiębiorstwa mają jedynie charakter przykładowy. Jednakże sformułowanie przepisu art. 551 KC tworzy domniemanie prawne, w myśl którego przedsiębiorstwo obejmuje każdy składnik zespołu, a zatem wszelkie dobra materialne i niematerialne podlegające ochronie prawnej i służące wykonywaniu celów gospodarczych, jeśli stanowią zespół o cechach zorganizowania.

Przyjmuje się również, iż przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, powinno stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy: „występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości stanowi wręcz „czynnik konstytuujący” przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym (art. 551 KC)” (wyrok z 25 listopada 2010 roku; sygn. ICSK 703/09).

Z punktu widzenia funkcjonowania Fabryki, za pomocą składników majątkowych będących przedmiotem Transakcji opisanej w niniejszym wniosku, zdaniem Spółki nie jest możliwe prowadzenie działalności gospodarczej. Wymienione elementy nie stanowią bowiem jednej zwartej, kompletnej, powiązanej funkcjonalnie i ekonomicznie struktury zorganizowanej, za pomocą której możliwe byłoby realizowanie określonego zadania gospodarczego jakim jest prowadzenie działalności produkcyjnej i handlowej.

W szczególności wskazać należy, iż zbywany zespół składników nie może zostać wykorzystany do dalszego samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej przez Nabywcę, chociażby ze względu na brak wartości niematerialnych i prawnych w zakresie licencji czy patentów, umożliwiających kontynuowanie lub automatyczne wdrożenie procesu produkcyjnego w Fabryce.

Ponadto należy podkreślić, że zespół zbywanych w ramach Transakcji składników nie obejmuje środków finansowych, czy też chociażby praw do należności Spółki, niezbędnych do regulowania bieżących zobowiązań, np. w stosunku do pracowników, dostawców towarów handlowych lub usługodawców.

Oprócz braku wskazanej powyżej samodzielności w zakresie możliwości automatycznego podjęcia produkcji na bazie zbywanych w ramach Transakcji składników, czy też braku samodzielności finansowej zbywanego zespołu składników, brak przejścia na Nabywcę klienteli Spółki oraz praw z umów Spółki z klientami powoduje, iż zbywane składniki majątkowe nie stanowią struktury powiązanej w pełni funkcjonalnie i ekonomicznie, przez co uniemożliwiają prowadzenie na ich bazie samodzielnej (samowystarczalnej) działalności gospodarczej.

Dodatkowo warto podkreślić, że z uwagi na (i) faktyczne „wygaszenie” działalności Fabryki na poziomie Spółki oraz (ii) wyzbycie się wartości niematerialnych i prawnych umożliwiających potencjalnie kontynuowanie działalności produkcyjnej przez Spółkę, w ocenie Spółki także z perspektywy Nabywcy nie jest możliwe uznanie, że przedmiotem Transakcji jest „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 551 KC. Zbywana masa majątkowa, która już w strukturze Spółki nie funkcjonuje jako działające przedsiębiorstwo, nie może posłużyć sama w sobie kontynuowaniu działalności gospodarczej w zakresie produkcji po jej przejęciu przez Nabywcę.

W związku z powyższym, z uwagi na to, że Transakcja nie będzie obejmowała wielu kluczowych, z punktu widzenia działalności Spółki elementów związanych z działalnością Fabryki, w ocenie Spółki należy przyjąć, że przedmiotem planowanej Transakcji nie jest zbycie „przedsiębiorstwa" w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Przedmiot Transakcji jako „zorganizowana część przedsiębiorstwa”

Definicję ZCP zawiera przepis art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT. Zgodnie ze wspomnianą definicją, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania".

W związku z powyższym, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako ZCP, powinny zostać spełnione następujące warunki:

*   musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, który powinien obejmować również zobowiązania,
*   zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki przedsiębiorstwa powinny być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, ;
*   zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące wskazane zadania („samowystarczalność").

Zatem dla stwierdzenia, że mamy do czynienia z ZCP nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi ona odznaczać się odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

ZCP tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że ZCP nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębną działalność, lecz zorganizowanym zespołem tych składników.

Podstawowym wymogiem kwalifikacji danej masy majątkowej jako ZCP jest zatem przesądzenie, że stanowi ona pełny zespół takich składników (materialnych i niematerialnych) przeznaczonych do realizacji określonego zadania gospodarczego obejmujący także wszelkie zobowiązania związane z tym zespołem składników. Brak przeniesienia zobowiązań przypisanych do danego zespołu składników (wydzielanego lub pozostającego w spółce dzielonej), przesądza o braku możliwości zakwalifikowania takiej masy jako ZCP w rozumieniu podatkowym. Analogiczna zasada dotyczy wszystkich aktywów stanowiących funkcjonalnie element danego zespołu majątkowego.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Jak wskazał przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 12 października 2010 roku, nr IBPP3/443-507/10/IK: „(\`(...)\`) konsekwencją finansowego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest konieczność przypisania do niej wszelkich zobowiązań związanych z jej działalnością. Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem możliwe tylko w przypadku, gdy na nabywcę zostaną przeniesione wszystkie zobowiązania wcześniej jej przypisane. Oddział pozbawiony choćby części zobowiązań związanych z prowadzoną przez niego działalnością traci status zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie można bowiem zobowiązań ciążących na konkretnym majątku wydzielać i odrywać od tego majątku (traktować odrębnie od tego majątku)”.

Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2010 roku, nr ILPP1/443-403/10-5/AI, uznał, że: „Z opisu sprawy wynika, że z przedmiotu sprzedaży zostały wyłączone: struktura finansowa, rachunki bankowe, nagromadzone środki finansowe, nieruchomości, zobowiązania oraz wierzytelności Spółki z o. o. oraz kontrakty, w których spółka ta jest stroną. Wyłączenie tych składników z transakcji powoduje, iż będący przedmiotem sprzedaży zespół i składników majątkowych nie posiada potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielnym podmiot gospodarczy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że przepis art. 6 pkt 1 ustawy, nie będzie miał zastosowania w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Przepis ten bowiem jak wyżej wskazano, odnosi się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub i zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast, fakt wydzielenia z przedmiotu sprzedaży nieruchomości, zobowiązań, wierzytelności, nagromadzonych środków finansowych stanowi istotny element opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego pozwalający uznać, iż przedmiotem transakcji nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, lecz składniki majątku przedsiębiorstwa, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów.”

Kolejnym warunkiem „zaistnienia” ZCP w rozumieniu Ustawy o VAT jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:

1.  organizacyjnej,
2.  finansowej,
3.  funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

1.  Wyodrębnienie organizacyjne

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Występowanie w strukturze organizacyjnej podatnika oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma w niej swoje miejsce na przykład jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Zgodnie z orzecznictwem sądowym, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć już w ramach istniejącego przedsiębiorstwa, a nie dopiero kształtować się po „wyprowadzeniu” w jakikolwiek sposób zespołu składników materialnych i niematerialnych z tego przedsiębiorstwa (np. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 grudnia 2009 roku, sygn. akt I SA/Op 325/09).

1.  Wyodrębnienie finansowe

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej, całkowitej samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. O wyodrębnieniu finansowym świadczy, m.in. prowadzenie ewidencji księgowej podmiotu w sposób umożliwiający ewidencję zdarzeń gospodarczych dotyczących działalności ZCP. Do spełnienia tego warunku nie jest jednak konieczne wyodrębnienie w postaci samobilansującego się oddziału.

Ponadto, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 9 czerwca 2009 roku (nr IPPP2/443-312/09-2/AS) „wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku (tak, aby można było przejąć funkcje gospodarcze)”.

1.  Wyodrębnienie funkcjonalne

Ponadto, wymagane jest, aby ZCP mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność ZCP do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 KC.

Przechodząc do analizy powyższych przesłanek na gruncie planowanej Transakcji, Spółka pragnie wskazać na następujące aspekty.

W przypadku analizowanej Transakcji nie dojdzie do zbycia pełnego zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na działalność Fabryki, gdyż jak wskazano w opisie Transakcji, w tym zakresie będzie miał miejsce szereg wyłączeń (m.in. dotyczących środków pieniężnych, klienteli, praw i obowiązków wynikających z kontraktów Spółki, należności Spółki, większości wartości niematerialnych i prawnych, itd.).

Z uwagi na wskazane wyłączenia, sam zespół składników zbywanych w ramach planowanej Transakcji nie będzie mógł być uznany za „pełny” i tym samym wystarczający do prowadzenia wyłącznie na jego bazie samodzielnej działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki szczególnie warta podkreślenia jest okoliczność, iż w ramach Transakcji ani towarzyszących jej operacji gospodarczych nie dojdzie do przejścia na Nabywcę zobowiązań Spółki, w tym w szczególności zobowiązań związanych z funkcjonowaniem Fabryki. Brak przeniesienia tych zobowiązań w ramach Transakcji na Nabywcę wyklucza możliwość uznania jej przedmiotu za ZCP zgodnie z literalnym brzmieniem definicji ZCP ujętej w Ustawie o VAT.

Dodatkowo warto podkreślić, że z uwagi na (i) faktyczne „wygaszenie" działalności Fabryki na poziomie Spółki oraz (ii) wyzbycie się wartości niematerialnych i prawnych umożliwiających kontynuowanie działalności produkcyjnej przez Spółkę, w ocenie Spółki także z perspektywy Nabywcy nie jest możliwe uznanie, że przedmiotem Transakcji jest ZCP w rozumieniu w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT. Zbywana masa majątkowa, która już w strukturze Spółki nie funkcjonuje jako działająca ZCP - nie może bowiem posłużyć sama w sobie kontynuowaniu działalności gospodarczej w zakresie produkcji po jej przejęciu przez Nabywcę.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki należy stwierdzić, że przedmiot Transakcji nie będzie spełniał definicji ZCP w rozumieniu definicji zaprezentowanej w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.

Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności, w ocenie Spółki przedmiot Transakcji nie będzie spełniał definicji „przedsiębiorstwa" ani „ZCP" w rozumieniu Ustawy o VAT.

W konsekwencji, zbywane przez Spółkę składniki majątkowe w ramach planowanej Transakcji będą, co do zasady, podlegały opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.