Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.559.2024.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-03
Teza: Uznanie transakcji realizowanych przez Wnioskodawcę i przy użyciu kart paliwowych za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez Sprzedawcę, dokumentujących sprzedaż towarów i usług na rzecz Wnioskodawcy, sprzedawanych następnie Klientom Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; karta-karty paliwowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 2a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
      uznania transakcji realizowanych przez Wnioskodawcę i przy użyciu kart
      paliwowych za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną dostawę
      towarów oraz odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
      prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych
      przez Sprzedawcę, dokumentujących sprzedaż towarów i usług na rzecz
      Wnioskodawcy, sprzedawanych następnie Klientom Wnioskodawcy (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 grudnia 2024 r.
    (wpływ 13 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „(...)”) jest samodzielną jednostką organizacyjną Lasów
    Państwowych nieposiadającą osobowości prawnej określoną w art. 32 ust. 2 pkt 4
    ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 530). W myśl § 2 pkt
    4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych
    zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe
    (Dz. U. 1994 nr 134 poz. 692) taka jednostka organizacyjna nazywana jest „zakładem”.

    Na podstawie Zarządzenia Nr (...) Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia (...)
    r. w sprawie utworzenia przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą: (...) w Załączniku
    do tego Zarządzenia (Wykaz jednostek organizacyjnych (...)) pod pozycją (...) został
    wyodrębniony „(...)”.
    Aktualnie podstawą działania zakładu jest Zarządzenie Nr (...) Ministra Ochrony
    Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia (...) r. w sprawie nadania statutu
    Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe, zgodnie z którym (...) jest
    zakładem regionalnym podległym Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w (...).
    Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r. w
    sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie
    Leśnym Lasy Państwowe „Zakłady prowadzą działalność niezbędną do realizacji zadań
    Lasów Państwowych w zakresie gospodarki leśnej lub działalność leśną poza
    gospodarką leśną”.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W zakresie podatku
    od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej rozlicza się z
    organem podatkowym za okresy miesięczne i korzysta z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Na podstawie decyzji nr (...) Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 5 października 2022
    r. Wnioskodawca uzyskał koncesję na obrót paliwami ciekłymi.
    Przedmiot działalności objętej niniejszą koncesją stanowi działalność gospodarcza w
    zakresie obrotu paliwami ciekłymi oznaczonymi następującymi kodami CN:
    · olejami napędowymi: 2710 19 43, 2710 20 11,
    · benzynami silnikowymi: 2710 12 45;
    przy wykorzystaniu następującej infrastruktury paliw ciekłych:
    1) stacji paliw ciekłych zlokalizowanej w (...)
    2) stacji paliw ciekłych zlokalizowanej w (...),
    3) stacji paliw ciekłych zlokalizowanej w (...),
    oraz
    · olejami napędowymi: 2710 19 43, 2710 20 11,
    · benzynami silnikowymi: 2710 12 45,
    przy użyciu kart paliwowych, bez wykorzystania własnej infrastruktury technicznej.
    Wnioskodawca 14 października 2022 r. zawarł umowę z (...) (dalej także: „Sprzedawca”,
    „Spółka”) w przedmiocie sprzedaży określonych towarów i usług wykorzystywanych w
    branży transportowej, ściśle związanych z eksploatacją pojazdów, m.in.: paliw płynnych,
    (...), artykułów poza paliwowych (oleje, płyny chłodnicze, żarówki, bezpieczniki, artykuły
    spożywcze) oraz innych produktów na podstawie kart paliwowych dla pojazdów
    samochodowych .
    Emitentem i właścicielem kart paliwowych jest (...).
    Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na rzecz podmiotów prowadzących działalność
    gospodarczą (dalej: „Klienci”), z którymi zostaną zawarte umowy dostawy towarów i
    usług wykorzystywanych w branży transportowej.
    Transakcje są przeprowadzane przy użyciu karty paliwowej (...) (dalej: „Karta”), której
    emitentem i właścicielem jest Sprzedawca (nie Wnioskodawca), co umożliwia
    bezgotówkowe nabywanie towarów w postaci przede wszystkim paliwa, (...), czy też
    akcesoriów samochodowych, towarów spożywczych i innych usług.

    Transakcja zakupu towarów w postaci przede wszystkim paliwa, (...), czy też akcesoriów
    samochodowych i towarów spożywczych oraz usług będzie przebiegała w następujący
    sposób:
    Wnioskodawca zawarł umowę z (...) na dostawę towarów i usług na jego rzecz – głównie
    paliwa. (...) emituje na rzecz Wnioskodawcy karty paliwowe (...).
    Następnie Wnioskodawca zawiera z Klientem umowę, w której zobowiązuje się do
    sprzedaży na rzecz Klienta paliw płynnych, (...), akcesoriów samochodowych, artykułów
    spożywczych oraz innych usług na Stacjach Paliw (...).
    Sprzedaż paliw, (...) akcesoriów samochodowych, artykułów spożywczych oraz innych
    usług na rzecz Klienta odbywa się za pomocą bezgotówkowych kart paliwowych (...)
    ważnych na terenie całej Polski oraz przy wykorzystaniu infrastruktury Sprzedawcy – na
    Stacjach Paliw (...).
    Klient Wnioskodawcy otrzymuje od Wnioskodawcy Kartę (...), za pomocą której
    dokonuje nabyć towarów (głównie paliwa) i usług wyłącznie na stacjach (...) (nie na
    stacjach będących własnością Wnioskodawcy).
    Karta paliwowa jest przypisana do konkretnego samochodu danego Klienta, poprzez jej
    powiązanie z określonym numerem rejestracyjnym samochodu. Karta paliwowa ze
    względu na swoją funkcję, zakres zastosowania oraz sposób użytkowania, nie stanowi
    karty płatniczej, czy kredytowej i nie służy wykonywaniu transakcji płatniczych w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz.30 ).
    Wnioskodawca nie jest uprawniony ani nie pobiera opłaty za wydanie Karty, która
    została przekazana Klientowi. Karty wydaje Sprzedawca. Za wydanie Kart Sprzedawca
    nie pobiera od Wnioskodawcy żadnej opłaty.
    Po otrzymaniu przez Wnioskodawcę Kart – Karty te są aktywowane, nadawane są PIN-y,
    ustawiane są dostępne asortymenty (w zależności od treści umowy z Klientem:
    możliwość zakupu tylko paliw lub paliw i innych asortymentów). Przygotowana Karta
    jest wysyłana bezpośrednio przez Sprzedawcę na koszt Wnioskodawcy do Klienta.
    Przekazana karta może być używana wyłącznie na stacjach (...) w Polsce.
    Wnioskodawca jest administratorem Kart (...) i może za pośrednictwem portalu (...) w
    każdym czasie zablokować dowolną KARTĘ Klienta, zmienić limity transakcji itp.
    Karta (...) po wydaniu Klientowi pozostaje własnością Sprzedawcy.
    Wydanie towaru (głównie paliwa) Klientowi Wnioskodawcy następuje na stacjach paliw
    (...). Innymi słowy fizycznego wydania paliwa (oraz innych towarów) na rzecz Klientów
    dokonują stacje (...) w imieniu i na rachunek Wnioskodawcy (transakcje łańcuchowe).
    W przyjętym modelu sprzedaży ewidencjonowanej za pośrednictwem kart paliwowych
    istotnym jest zatem, że fizycznego wydania towarów będzie dokonywał (...) na
    podstawie kart paliwowych będących własnością tego koncernu, a nie Wnioskodawca.
    Podsumowując, w pierwszej kolejności Wnioskodawca zawiera umowę z (...) w zakresie
    dostawy paliwa (oraz innych towarów ), przez co formalnie paliwo w pierwszym etapie
    łańcucha jest sprzedawane przez (...) na rzecz Wnioskodawcy.
    Jednocześnie paliwo fizycznie jest wydawane bezpośrednio Klientowi Wnioskodawcy, za
    uprzednim okazaniem Karty (...), wyemitowanej przez (...), a przekazanej Klientowi przez
    Wnioskodawcę (Wnioskodawca nie jest emitentem ani właścicielem Karty).
    Na drugim etapie łańcucha dochodzi do sprzedaży przez Wnioskodawcę paliwa
    wcześniej kupionego od (...), na rzecz Klienta, który korzysta z Karty (...). Dla Klienta
    stroną umowy jest Wnioskodawca, który jest niezbędnym ogniwem w łańcuchu,
    warunkującym w ogóle sprzedaż na rzecz Klienta. Podobnie dla Klienta, stroną
    transakcji, na podstawie zawartej umowy jest wyłącznie Wnioskodawca. Zasady

    współpracy pomiędzy Wnioskodawcą, a Klientem uzgadniane są niezależnie od umowy
    Wnioskodawcy z (...).
    Wskutek użycia Karty (...) przez Klienta, Wnioskodawca otrzymuje od (...) wszelkie dane
    dotyczące zakupów (załączniki do faktur – każdy Klient fakturowany jest odrębnie).
    Na podstawie dokonanych transakcji, (...) wystawia na Wnioskodawcę faktury zbiorcze z
    załącznikami na dostawy towarów, obejmującą wszystkie zarejestrowane w danym
    okresie transakcje dokonane przy użyciu Kart (...). Rozliczenie obejmuje okresy
    miesięczne od 1 do ostatniego dnia tego miesiąca. Za datę sprzedaży uznaje się ostatni
    dzień miesiąca. Kwota podatku wykazana na fakturach wystawionych przez (...) stanowi
    dla Wnioskodawcy podatek naliczony.
    Wnioskodawca następnie z tytułu tych nabyć, stanowiących sprzedaż dla Klientów,
    wystawia fakturę zbiorczą obejmującą okres miesięczny. Następnie, Wnioskodawca
    wystawiając faktury z tytułu sprzedaży tego towaru na rzecz swoich Klientów
    korzystających z Karty (...) wykazuje podatek należny, który tym samym stanowi
    podatek naliczony dla tych Klientów.
    Ponadto wskazać należy, iż Wnioskodawca rozliczając na fakturze sprzedaż towarów na
    rzecz Klientów stosuje własny cennik. Cena paliwa nie jest zatem standardową ceną
    obowiązującą na danej stacji paliw (...). Ceny oferowane przez (...) nie obowiązują tym
    samym Klientów Wnioskodawcy. Powyższe spowodowane jest faktem, iż
    Wnioskodawca ze względu na wysoki wolumen nabyć oraz wybór (...) w postępowaniu
    przetargowym, uzyskał korzystne ceny towarów kupowanych od (...), co w efekcie
    przekłada się na ceny oferowane Klientom. Przy rozliczeniu z Klientem pod uwagę
    brana jest cena obowiązująca w momencie tankowania na danej stacji (...),
    pomniejszona o wysokość udzielonego stałego rabatu.
    Ceny na poszczególnych stacjach paliw ustalane są przez (...). Następnie dla
    Wnioskodawcy do ceny obowiązującej na danej stacji w momencie tankowania lub
    zakupu na KARTĘ (...) udzielany jest przez Sprzedawcę rabat zgodnie z zapisami
    zawartej umowy nr (...) (groszowy lub procentowy).
    Zgodnie z zawartą umową dla Wnioskodawcy pozostaje część marży z transakcji
    dokonanej przez Klienta. Następnie Wnioskodawca udziela Klientowi rabatu, dzięki
    czemu zakup taki jest tańszy niż wg cen obowiązującej na danej stacji (...). Należy
    zwrócić uwagę, że ceny pomiędzy poszczególnymi stacjami paliw (...) mogą się znacząco
    różnić w zależności od warunków rynkowych i polityki cenowej (...).
    Klient ma obowiązek zgłosić do Wnioskodawcy pisemnie zastrzeżenie co do
    niezgodności rozliczonych transakcji w terminie 7 dni od dnia otrzymania faktury i
    zestawienia od Wnioskodawcy. Powyższe reklamacje zgłoszone po upływie ww. terminu
    nie będą rozpatrywane.
    Reklamacja jest kierowana przez Klienta bezpośrednio do Wnioskodawcy. Jeżeli
    reklamacja byłaby z winy Wnioskodawcy (np. nieprawidłowe obciążenie Klienta,
    nieprawidłowa faktura, niedziałająca KARTA (...), niezgodny zakres korzystania z KARTY
    itp.) wówczas to Wnioskodawca decyduje o skuteczności reklamacji. Jednakże możliwa
    też jest reklamacja dotyczącą np. wadliwej jakości paliwa. W takiej sytuacji
    Wnioskodawca nie jest w stanie zweryfikować tej okoliczności, dlatego nie rozpatruje
    takiej reklamacji we własnym zakresie – w takim przypadku przekazuje reklamację
    Klienta do (...) w ramach zawartej umowy nr (...) i to (...) decyduje o rozpatrzeniu
    otrzymanej reklamacji.
    Dodatkowo Kupujący jest zobowiązany do pisemnego powiadomienia Sprzedawcy w
    szczególności o: kwestionowanych transakcjach ujętych w zestawieniu, błędach lub
    innych nieprawidłowościach w przeprowadzaniu rozliczenia.
    W każdej reklamacji Klient jest zobowiązany dokładnie wskazać reklamowaną
    transakcję oraz załączyć inne dokumenty i dowody wskazujące na zasadność

    reklamacji. Wnioskodawca dokona rozpatrzenia reklamacji, w terminie 14 dni od daty
    jej wpływu.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za nienależyte wykonanie umowy wobec
    Klienta jeżeli reklamacja dotyczy kwestii formalnych a nie np. jakości paliwa. W zakresie
    reklamacji dotyczących jakości dostarczanych towarów i usług to (...) odpowiada za
    nienależyte wykonanie zobowiązania w stosunku do Wnioskodawcy. Klient może mieć
    roszczenia z tytułu umowy i jej wykonania wyłącznie wobec Wnioskodawcy.
    Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej jest uzasadniony mimo
    istnienia interpretacji ogólnej z 15 lutego 2021 r., nr: PT9.8101.3.2020 w sprawie
    prawidłowego kwalifikowania dla celów podatku od towarów i usług transakcji z
    wykorzystaniem kart paliwowych, realizowanych w modelu trójstronnym jako dostawy
    towarów albo świadczenia usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie odpowiada
    zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej. Interpretacja ogólna została
    wydana odnoście modelu trójstronnego, w którym jeden z podmiotów (np.
    leasingodawca, spółka dominująca) – dalej: „podmiot pośredniczący” udostępnia
    (przekazuje) kontrahentowi karty paliwowe, umożliwiające odbiorcy zaopatrzenie w
    paliwo.
    Natomiast w transakcjach opisanych we wniosku może być więcej niż 3 uczestników w
    łańcuchu dostaw. Wnioskodawca nie wie, w jakim modelu transakcji łańcuchowej
    nabywa od Sprzedawcy towary i usługi. Ponadto Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy
    nie tylko paliwo, ale również inne towary i usługi. Co więcej, interpretacja ogólna została
    wydana w oparciu o wyroki TSUE w sprawie C-235/18 Vega International oraz C-185/01
    Auto Lease Holland. W tych sprawach podmiot pośredniczący pobierał odrębnie opłatę
    za zarządzanie kartą, inaczej niż w niniejszej sprawie, gdzie opłata za Kartę nie jest w
    ogóle pobierana ani przez Sprzedawcę od Wnioskodawcy, ani przez Wnioskodawcę od
    Klienta. Skoro stan faktyczny wniosku nie odpowiada dokładnie zagadnieniu będącemu
    przedmiotem interpretacji ogólnej, oznacza to, że są one różne, a więc wniosek o
    wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej nie jest bezprzedmiotowy. Przepis art.
    14b § 5a Ordynacji Podatkowej nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie.
    Ponadto Wnioskodawca ma prawo oczekiwać wydania interpretacji indywidualnej
    mimo istnienia w sprawie interpretacji ogólnej. Prawo to daje Wnioskodawcy
    stwierdzenie samego Ministra Finansów sformułowane w przedmiotowej interpretacji
    ogólnej, że „z uwagi na mnogość funkcjonujących w obrocie modeli wykorzystania kart
    paliwowych, każdy stan faktyczny powinien być analizowany osobno, z uwzględnieniem
    w szczególności charakteru i okoliczności transakcji dokonywanych między
    podmiotami”.
    Analiza taka może, a nawet powinna znaleźć się właśnie w interpretacji indywidualnej.
    Tak też stwierdził WSA w Gdańsku w prawomocnym wyroku z 20 grudnia 2017 r., sygn.
    akt I SA/Gd 1550/17. Sąd, właśnie z uwagi na takie sformułowanie Ministra Finansów,
    przyznał podatnikowi prawo do złożenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej mimo istnienia w sprawie interpretacji ogólnej (z 31 marca 2014 r., nr PT10
    /033/5/133/WLI/14/RD 30577). Ponadto mimo istnienia ww. interpretacji ogólnej
    transakcje z wykorzystaniem kart paliwowych, realizowane w modelu trójstronnym,
    były przedmiotem interpretacji indywidualnej z 30 czerwca 2021 r. (znak: 0114-KDIP4-
    2.4012.170.2021.2.SKJ, z 1 lipca 2021 r. (znak: 0112-KDIL1-2.4012.181.2021.2.DS), z 2
    sierpnia 2021 r. (znak: 0114-KDIP4-2.4012.400.2021.1.SKJ, z 8 września 2021 r. (znak:
    0114-KDIP4-2.4012.369.2021.2.WH), z 20 września 2021 r. (znak: 0111-KDIB3-
    1.4012.438.2021.1.KO), z 21 września 2021 r. (znak: 0111-KDIB3-1.4012.446.2021.1.AB),
    z 21 września 2021 r. (znak: 00111-KDIB3-1.4012.442.2021.1.KO oraz z dnia 21 stycznia
    2022 r. (znak 0112-KDIL1-2.4012.571.2021.3.ST).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji indywidualnej w
    niniejszej sprawie w zakresie transakcji krajowych pomiędzy Sprzedawcą a

    Wnioskodawcą przy użyciu Kart (...). Wydanie interpretacji indywidualnej jest w ocenie
    Wnioskodawcy uzasadnione.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) „Prosimy wskazać – przy założeniu, że wykonywane przez Państwa czynności opisane
      we wniosku zostaną uznane za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem
      VAT – do jakich czynności wykorzystują Państwo towary i usługi nabyte od (...), tj. do
      czynności opodatkowanych czy zwolnionych od podatku VAT”?
      Odpowiedź: Towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę są wykorzystywane do
      czynności opodatkowanych. Towary i usługi nabywane bowiem od (...) (Sprzedawca)
      są przez Wnioskodawcę odsprzedawane Klientom. W konsekwencji transakcje
      realizowane przez Wnioskodawcę przy użyciu kart paliwowych stanowią podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną dostawę towarów (paliwa) oraz usług
      dokonywaną przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów, w rozumieniu art. 5 ust. 1 i art.
      7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT.
    2) „Przy powyższym założeniu – jeśli ww. towary i usługi są przez Państwa
      wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz do
      czynności zwolnionych od tego podatku, to prosimy o wskazanie, czy istnieje
      możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z
      czynnościami opodatkowanymi i ze zwolnionymi od podatku VAT”?
      Odpowiedź: Towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę od (...) (Sprzedawcy) są
      wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych.
    Pytania
    1. Czy transakcje opisane w stanie faktycznym realizowane przez Wnioskodawcę i przy
      użyciu kart paliwowych stanowią podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną
      dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług dokonywane przez Wnioskodawcę
      na rzecz Klientów, w rozumieniu art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o
      podatku VAT?
    2. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do odliczania podatku naliczonego wynikającego z
      faktur wystawianych na jego rzecz przez Sprzedawcę – (...), dokumentujących sprzedaż
      towarów i usług na rzecz Wnioskodawcy, sprzedawanych następnie Klientom
      Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się
    w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, według której sprzedaż to
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).

    Z kolei art. 8 ust. 2a ustawy o VAT stanowi, że w przypadku gdy podatnik, działając we
    własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje
    się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Obecnie brak jest analogicznego
    przepisu w zakresie dostaw towarów.
    Do 31 grudnia 2020 r. analogiczną do ww. art. 8 ust. 2a ustawy o VAT regulację stanowił
    art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w sytuacji, gdy kilka podmiotów dokonywało
    dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydawał ten towar
    bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy uznawało się, że dostawy towarów
    dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.
    Na mocy ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i
    usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2419), przepis ten został z dniem
    1 stycznia 2021 r. uchylony, a interpretacje podatkowe wydane na jego podstawie utraciły
    swoją aktualność.
    Z uzasadnienia do projektu nowelizacji ustawy o VAT wynika, że przepis art. 7 ust. 8
    ustawy o VAT był rozwiązaniem nadmiarowym, które nie posiadało odpowiedniej
    podstawy w przepisach dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 347 z 11.12.2006
    str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „dyrektywą VAT”, a w warunkach rozliczeń krajowych
    zaburzało logikę w podejściu do opodatkowania dostawy towarów. Z tego względu przepis
    art. 7 ust. 8 ustawy o VAT stanowił swego rodzaju nadregulację względem przepisów
    prawa unijnego. Zdaniem projektodawcy rozwiązania wynikające z uchylanego przepisu
    możliwe są do zinterpretowania w oparciu o generalną zasadę dotyczącą opodatkowania
    dostawy towarów, a uregulowaną w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Na potwierdzenie, że
    „kwalifikowanie poszczególnych transakcji dokonanych przez podatnika, w tym również
    transakcji łańcuchowej (przypis: czyli takich, w których ten sam towar jest przedmiotem
    kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do
    finalnego nabywcy), powinno następować na podstawie ogólnych zasad dotyczących
    kwalifikacji czynności jako dostawy towarów”, projektodawca wskazał na orzecznictwo
    TSUE (wyroki w sprawie C-235/18 Vega International Car Transport and Logistic i C-185/01
    Auto Lease Holland).
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. Towary i usługi
    związane z pojazdami są przedmiotem transakcji pomiędzy Sprzedawcą a Wnioskodawcą
    oraz pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, przy czym towary te i usługi będą wydawane
    przez Sprzedawcę (np. stację paliw) bezpośrednio Klientowi. Sprzedaż towarów nie
    odbywa się poprzez stacje paliw Wnioskodawcy.
    Analiza ww. przepisów ustawy o VAT oraz uzasadnienia do projektu nowelizacji ustawy,
    uchylającego przepis art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, prowadzi do wniosku, że skoro
    kwalifikowanie dla celów podatku od towarów i usług transakcji łańcuchowych (tu z
    wykorzystaniem Kart) powinno nastąpić w oparciu o zasady ogólne dotyczących
    kwalifikacji czynności jako dostawy towarów, to w przedmiotowej sprawie każda
    transakcja w obu możliwych łańcuchach dostaw będzie dostawą (w stosunku do
    przedmiotu transakcji, który spełnia definicję towaru), o ile na każdy z podmiotów
    uczestniczących w tej transakcji, czyli też na Wnioskodawcę, następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W ustawie o VAT brak jest definicji „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel”. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, iż z dostawą towarów mamy do
    czynienia nie tylko wówczas, gdy dochodzi do przejścia prawa własności towaru. Ustawa o
    VAT nie powołuje się bowiem na przejście prawa własności. Stanowi ona, iż w przypadku
    dostawy towarów dochodzi do przejścia prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Z
    powyższego przepisu wynika zatem, iż do dostawy towarów dochodzi w każdym
    przypadku, gdy podatnik przekaże faktyczne lub ekonomiczne władztwo nad rzeczą na
    inny podmiot, przy czym nabywca towaru będzie miał swobodę w dysponowaniu rzeczą,

    tak jakby był jej właścicielem. Jednocześnie w przypadku transakcji łańcuchowych
    swoboda w dysponowaniu nie oznacza, że nabywca musi „fizycznie” wejść we władanie
    tego towaru.
    Powyższe rozumowanie pojęcia „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” znajduje potwierdzenie we wspomnianych wyżej wyrokach TSUE z 6 lutego
    2003 r. w sprawie C-185/01 Auto Lease Holland B.V. oraz z 15 maja 2019 r. w sprawie C-
    235/18 Vega International Car Transport and Logistic Trading GmbH.
    I tak w wyroku z 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01 Auto Lease Holland B.V. Trybunał
    stwierdził wprost, że „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności w
    formach przewidzianych przez obowiązujące prawo krajowe, ale że obejmuje każde
    przekazanie majątku rzeczowego przez jedną ze stron, które upoważnia drugą stronę do
    dysponowania tym przedmiotem de facto tak, jakby była jego właścicielem” (pkt 32
    uzasadnienia).
    Analogiczny wniosek płynie z wyroku TSUE z 15 maja 2019 r. w sprawie C-235/18, gdzie w
    polskiej wersji językowej orzeczenia, zamiennie posłużono się wyrażeniami „prawo do
    rozporządzania” lub „prawo do dysponowania” (zob. odpowiednio pkt 30 i 32). TSUE
    stwierdził, że należy zbadać, czy na podmiot pośredniczący faktycznie przeszło
    uprawnienie do dysponowania paliwem jak właściciel.
    Według TSUE do przeniesienia na podmiot pośredniczący prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel dochodzi, gdy umowa pomiędzy podmiotem pośredniczącym a
    ostatecznym odbiorcą stanowi umowę dostawy, a podmiot pośredniczący nabywa paliwo
    z zamiarem jego dalszej sprzedaży odbiorcy (a contrario pkt 36 uzasadnienia wyroku TSUE
    z 6 marca 2003 r. w sprawie C-185/01 Auto Lease Holland B.V.) jak również wtedy, gdy
    podmiot pośredniczący ma prawo decydować, w jaki sposób oraz w jakim celu paliwo ma
    zostać nabyte (a contrario pkt 32 uzasadnienia wyroku TSUE z 15 maja 2019 r. w sprawie
    C-235/18).
    Na podstawie ww. wyroków TSUE Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 czerwca
    2019 r., sygn. akt I FSK 786/17, stwierdził, że do przejścia na podmiot pośredniczący prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel dochodzi, gdy pośrednik ma wystarczająco
    szeroko określone uprawnienia decyzyjne co do istotnych elementów związanych z
    dostawą paliwa na rzecz ostatecznego odbiorcy, gdy ma wpływ na takie czynniki
    decydujące o obrocie towarem, jak ustalanie ceny paliwa, momentu nabycia towaru, jego
    jakości czy ilości. Natomiast organ podatkowy w interpretacji podatkowej z 30 czerwca
    2021 r. (znak: 0114-KDIP4-2.4012.170.2021.2.SKJ), bazując na ww. wyrokach TSUE, uznał,
    że przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel to w istocie przeniesienie
    (uznanie, że dokonało się takie przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości
    korzystania z niej oraz możliwości ustalania warunków takiego korzystania. „W przypadku
    zatem, gdy kolejny w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma prawo do kształtowania ceny
    towaru, warunków jego nabycia, a ponadto obciążony jest ponoszeniem obowiązków
    reklamacyjnych w stosunku do np. wadliwego towaru, to uznać należy, że podmiot taki
    posiada prawo do faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel”. Na tej podstawie
    organ sformułował wniosek, że „Jeżeli zatem z zawartych postanowień wynika, że drugi w
    łańcuchu podmiot (pośrednik) ma wpływ na wspomniane wyżej istotne elementy
    kształtujące obrót danym towarem, to wówczas należy uznać, że rozporządza on daną
    rzeczą jak właściciel, czyli jest czynną stroną transakcji, w ramach której kolejna w szeregu
    dostawa na rzecz nabywcy będzie dokonana (uznana za dokonaną) przez niego”.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Wnioskodawca wyraża
    stanowisko, że transakcja dokonywana pomiędzy Wnioskodawcą a Sprzedawcą jak
    również transakcja pomiędzy Wnioskodawcą na rzecz Klienta z wykorzystaniem Kart (...)
    jest dostawą towarów lub świadczeniem usług, podlegającym opodatkowaniu podatkiem
    VAT, a nie transakcją usługi finansowej zwolnioną od podatku VAT. Wynika to z
    okoliczności, iż to właśnie Wnioskodawca, w wyniku transakcji pomiędzy nim a (...) (stacją
    paliw), nabywa prawo do ustalania istotnych warunków dostawy na rzecz Klienta.

    Schemat transakcji realizowanych za pośrednictwem Wnioskodawcy przy wykorzystaniu
    kart paliwowych realizuje się poprzez:
    W pierwszej transakcji pomiędzy Sprzedawcą ((...)) a Wnioskodawcą dochodzi do dostawy
    towaru i świadczenia usługi a następnie Wnioskodawca odsprzedaje nabywane towary i
    usługi na rzecz Klienta. Fizyczne wydanie towarów lub świadczenie usług ma miejsce
    pomiędzy stacjami paliw Sprzedawcy (pierwszy podmiot w łańcuchu) a Klientem (ostatni
    podmiot w łańcuchu) lecz Wnioskodawca występuje tu jako pośrednik, który uczestniczy w
    łańcuchu dostaw/usług, będąc zarówno nabywcą, jak i dostawcą towarów i usług.
    Uznać zatem należy, że Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży towarów i usług, bowiem:
    · Wnioskodawca nabywa paliwo za cenę ustaloną w Umowie ze Sprzedawcą. Następnie
      zawiera umowę z Klientem na sprzedaż ww. towarów i usług gdzie ma realny wpływ
      na kształtowanie cen wszystkich towarów i usług nabywanych przy pomocy Kart (...) –
      Wnioskodawca bowiem udziela Klientowi rabatów określonych w Umowie z klientem.
      Cena, którą obowiązany jest zapłacić Klient za towary i usługi jest obliczana na
      podstawie cen ich nabycia na stacjach paliw w dniu dokonywania transakcji. Od
      powyższych cen Wnioskodawca udziela rabatu w określonej kwocie (rabat kwotowy
      /procentowy) za każdy litr nabywanego paliwa oraz procentowej zniżki w przypadku
      nabycia pozostałych usług i akcesoriów (rabat procentowy). Wnioskodawca ustala
      zatem ostateczną cenę wszystkich towarów i usług nabywanych przez Klienta przy
      użyciu Kart (...);
    · Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec Klienta – to Wnioskodawca jest
      zobowiązany do zaspokojenia roszczeń Klientów, niezależnie od przysługujących mu
      roszczeń wobec Sprzedawcy;
    · Wnioskodawca ustala limity wartościowe i ilościowe dla danej karty. Wnioskodawca jest
      administratorem Kart (...) i może za pośrednictwem portalu (...) w każdym czasie
      zablokować dowolną KARTĘ Klienta, zmienić limity transakcji itp.
    W kontekście powyższego istotne jest uznanie, że na każdym z podmiotów
    uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania
    rzeczą jak właściciel, czyli – w istocie – przeniesienie (uznanie, że dokonało się takie
    przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz
    ustalania warunków takiego korzystania. W przypadku zatem, gdy kolejny w łańcuchu
    podmiot (pośrednik) ma prawo do kształtowania ceny towaru, warunków jego nabycia, a
    ponadto obciążony jest ponoszeniem obowiązków reklamacyjnych w stosunku do np.
    wadliwego towaru, to uznać należy, że podmiot taki posiada prawo do faktycznego
    rozporządzania rzeczą jak właściciel.
    Wnioskodawca wyraża zatem stanowisko, iż transakcje realizowane przez Wnioskodawcę
    przy użyciu kart paliwowych stanowią podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
    odpłatną dostawę towarów (paliwa) dokonywaną przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów,
    w rozumieniu art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT.
    Powyższe kryteria uznania transakcji za opodatkowaną a nie zwolnioną z opodatkowania
    prezentuje również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej np. w interpretacji
    indywidualnej z 30 czerwca 2021 r. 0114-KDIP4-2.4012.170.2021.2.SKJ.
    W odniesieniu do przedstawionego faktycznego, oceniając prawo (...) do odliczenia, na
    szczególną uwagę zasługuje art. 88 ust. 3a ustawy VAT, zgodnie z którym, nie stanowią
    podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu
    podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
    1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b) (uchylona)

    2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku;
    3) (uchylony)
    4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
        cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
    5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami
      nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
    6) (uchylony)
    7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze –
      w części dotyczącej tych czynności.
    Jak wynika z kolei z art. 88 ust. 4 ustawy VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny i wskazane powyżej przepisy –
    jedną z kluczowych kwestii wymagających rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy transakcja
    dokonywana pomiędzy Sprzedawcą a Wnioskodawcą, stanowią dostawę towarów w
    świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT lub świadczenie usług w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o
    VAT podlegające opodatkowaniu podstawową stawką VAT a nie zwolnieniu na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT (działając jako pośrednik między Sprzedawcą a Klientem).
    Jak wskazano w stanowisku wyrażonym do pytania nr 1 Wnioskodawca uargumentował, iż
    transakcje realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta przy użyciu kart paliwowych
    stanowią podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną dostawę towarów (paliwa)
    dokonywaną przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów, w rozumieniu art. 5 ust. 1 i art. 7 ust.
    1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT.
    Uwzględniając zatem przedstawiony stan faktyczny – kryteria umowne warunkujące
    uznanie poszczególnych transakcji za opodatkowane (w szczególności wpływ
    Wnioskodawcy na cenę, wpływ na asortyment, wpływ na miejsce transakcji, określenie
    limitu transakcyjnego, odpowiedzialność za dostarczane towary i usługi), z uwagi na fakt
    tożsamego kształtowania kluczowych parametrów transakcji dostawy towarów oraz
    świadczenia usług przez Sprzedawcę (...) – transakcje dokonywane pomiędzy Sprzedawcą
    a Wnioskodawcą stanowią odpłatną, opodatkowaną dostawę towarów i odpłatne,
    opodatkowane świadczenie usług przez Sprzedawcę na rzecz Wnioskodawcy, w
    rozumieniu przepisów ustawy VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy (...)
    towary i usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej a nabywane towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych zatem, zdaniem
    Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    faktur VAT wystawianych przez Sprzedawcę dokumentujących nabycie towarów i usług
    przy wykorzystaniu Kart (...).
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje swoje potwierdzenie w licznych
    interpretacjach indywidualnych wydawanych przez polskie organy podatkowe, w tym m.
    in. w:

      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 sierpnia
      2021 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.400.2021.1.SKJ,
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 marca 2021
      r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.605.2020.1.HCG,
      interpretacji indywidualnej z Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 listopada
      2020 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.477.2020.1.IG,
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 czerwca
      2020 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.141.2020.2.NK;
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 grudnia
      2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.496.2019.3.MK;
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 grudnia
      2019 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.547.2019.2.KO;
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21
      października 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.519.2019.2.KS;
      interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17
      października 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.546.2019.2.IT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w przepisie art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.

    Powołany przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (odsprzedający)
    daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest
    najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
    Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób
    potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Na
    podstawie decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki uzyskali Państwo koncesję na
    obrót paliwami ciekłymi. Przedmiot działalności objętej niniejszą koncesją stanowi m.in.
    działalność gospodarcza w zakresie obrotu olejami napędowymi i benzynami
    silnikowymi przy użyciu kart paliwowych, bez wykorzystania własnej infrastruktury
    technicznej. Zawarli Państwo umowę ze Sprzedawcą w przedmiocie sprzedaży
    określonych towarów i usług wykorzystywanych w branży transportowej, ściśle
    związanych z eksploatacją pojazdów, na podstawie kart paliwowych dla pojazdów
    samochodowych. Emitentem i właścicielem kart paliwowych jest Spółka. Dokonują
    Państwo sprzedaży na rzecz Klientów, z którymi zostaną zawarte umowy dostawy
    towarów i usług wykorzystywanych w branży transportowej. Transakcje są
    przeprowadzane przy użyciu karty paliwowej, której emitentem i właścicielem jest
    Spółka, co umożliwia bezgotówkowe nabywanie towarów i innych usług. Zawarli
    Państwo umowę ze Spółką na dostawę towarów i usług na Państwa rzecz – głównie
    paliwa. Spółka emituje na Państwa rzecz karty paliwowe. Następnie zawierają Państwo
    z Klientem umowę, w której zobowiązują się Państwo się do sprzedaży na rzecz Klienta
    towarów i usług na Stacjach Paliw (...). Sprzedaż paliw, (...) akcesoriów samochodowych,
    artykułów spożywczych oraz innych usług na rzecz Klienta odbywa się za pomocą
    bezgotówkowych kart paliwowych oraz przy wykorzystaniu infrastruktury Spółki.
    Państwa Klient otrzymuje od Państwa Kartę, za pomocą której dokonuje nabyć towarów
    i usług wyłącznie na stacjach Spółki (nie na stacjach będących Państwa własnością).
    Karta paliwowa jest przypisana do konkretnego samochodu danego Klienta, poprzez jej
    powiązanie z określonym numerem rejestracyjnym samochodu. Nie są Państwo
    uprawnieni ani nie pobierają Państwo opłaty za wydanie Karty, która została
    przekazana Klientowi. Karty wydaje Spółka. Za wydanie Kart Spółka nie pobiera od
    Państwa żadnej opłaty. Po otrzymaniu przez Państwa Kart – Karty te są aktywowane,
    nadawane są PIN-y, ustawiane są dostępne asortymenty (w zależności od treści umowy
    z Klientem: możliwość zakupu tylko paliw lub paliw i innych asortymentów).
    Przygotowana Karta jest wysyłana bezpośrednio przez Spółkę na koszt Państwa do
    Klienta. Przekazana karta może być używana wyłącznie na stacjach (...). Są Państwo
    administratorem Kart i mogą Państwo za pośrednictwem portalu (...) w każdym czasie
    zablokować dowolną Kartę Klienta, zmienić limity transakcji itp. Karta po wydaniu
    Klientowi pozostaje własnością Spółki. Wydanie towaru Państwa Klientowi następuje na
    stacjach paliw Spółki. Fizycznego wydania paliwa (oraz innych towarów) na rzecz
    Klientów dokonują stacje Spółki w imieniu i na rachunek Państwa. Zatem, w pierwszej
    kolejności zawierają Państwo umowę ze Spółką w zakresie dostawy towarów, przez co
    formalnie paliwo w pierwszym etapie łańcucha jest sprzedawane przez Spółkę na
    Państwa rzecz. Jednocześnie paliwo fizycznie jest wydawane bezpośrednio Państwa
    Klientowi, za uprzednim okazaniem Karty, wyemitowanej przez Spółkę, a przekazanej
    Klientowi przez Państwa. Na drugim etapie łańcucha dochodzi do sprzedaży przez
    Państwa paliwa wcześniej kupionego od Spółki, na rzecz Klienta, który korzysta z Karty.
    Dla Klienta stroną umowy są Państwo. Zasady współpracy pomiędzy Państwem, a
    Klientem uzgadniane są niezależnie od Państwa umowy ze Spółką. Wskutek użycia
    Karty przez Klienta, otrzymują Państwo od Spółki wszelkie dane dotyczące zakupów
    (załączniki do faktur). Na podstawie dokonanych transakcji, Spółka wystawia na
    Państwa faktury zbiorcze z załącznikami na dostawy towarów, obejmującą wszystkie
    zarejestrowane w danym okresie transakcje dokonane przy użyciu Kart. Kwota podatku
    wykazana na fakturach wystawionych przez Spółkę stanowi dla Państwa podatek
    naliczony. Następnie z tytułu tych nabyć, stanowiących sprzedaż dla Klientów,

    wystawiają Państwo fakturę zbiorczą obejmującą okres miesięczny. Następnie,
    wystawiając faktury z tytułu sprzedaży tego towaru na rzecz swoich Klientów
    korzystających z Karty wykazują Państwo podatek należny, który tym samym stanowi
    podatek naliczony dla tych Klientów. Rozliczając na fakturze sprzedaż towarów na rzecz
    Klientów stosują państwo własny cennik. Cena paliwa nie jest zatem standardową ceną
    obowiązującą na danej stacji paliw Spółki. Ceny oferowane przez Spółkę nie obowiązują
    tym samym Państwa Klientów. Przy rozliczeniu z Klientem pod uwagę brana jest cena
    obowiązująca w momencie tankowania na danej stacji (...), pomniejszona o wysokość
    udzielonego stałego rabatu. Ceny na poszczególnych stacjach paliw ustalane są przez
    Spółkę. Następnie dla Państwa do ceny obowiązującej na danej stacji w momencie
    tankowania lub zakupu na Kartę udzielany jest przez Sprzedawcę rabat. Zgodnie z
    zawartą umową dla Państwa pozostaje część marży z transakcji dokonanej przez
    Klienta. Następnie udzielają Państwo Klientowi rabatu, dzięki czemu zakup taki jest
    tańszy niż wg cen obowiązującej na danej stacji (...). Klient ma obowiązek zgłosić do
    Państwa pisemnie zastrzeżenie co do niezgodności rozliczonych transakcji. Reklamacja
    jest kierowana przez Klienta bezpośrednio do Państwa. Jeżeli reklamacja byłaby z
    Państwa winy (np. nieprawidłowe obciążenie Klienta, nieprawidłowa faktura,
    niedziałająca Karta, niezgodny zakres korzystania z Karty itp.) wówczas to Państwo
    decydują o skuteczności reklamacji. Jednakże możliwa też jest reklamacja dotyczącą np.
    wadliwej jakości paliwa. W takiej sytuacji nie są Państwo w stanie zweryfikować tej
    okoliczności, dlatego nie rozpatrują Państwo takiej reklamacji we własnym zakresie – w
    takim przypadku przekazują Państwo reklamację do Spółki i to ona decyduje o jej
    rozpatrzeniu. Kupujący jest zobowiązany do pisemnego powiadomienia Spółki w
    szczególności o: kwestionowanych transakcjach ujętych w zestawieniu, błędach lub
    innych nieprawidłowościach w przeprowadzaniu rozliczenia. W każdej reklamacji Klient
    jest zobowiązany dokładnie wskazać reklamowaną transakcję oraz załączyć inne
    dokumenty i dowody wskazujące na zasadność reklamacji. Ponoszą Państwo
    odpowiedzialność za nienależyte wykonanie umowy wobec Klienta jeżeli reklamacja
    dotyczy kwestii formalnych. W zakresie reklamacji dotyczących jakości dostarczanych
    towarów i usług to Spółka odpowiada za nienależyte wykonanie zobowiązania w
    stosunku do Państwa. Klient może mieć roszczenia z tytułu umowy i jej wykonania
    wyłącznie wobec Państwa. Towary i usługi nabywane od Sprzedawcy są przez Państwa
    odsprzedawane Klientom. Towary i usługi nabywane przez Państwa od Spółki są
    wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii uznania transakcji
    realizowanych przez Wnioskodawcę i przy użyciu kart paliwowych za podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie
    usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    W pierwszej kolejności należy wskazać na orzeczenie TSUE z 6 lutego 2003 r. w sprawie
    C-185/01 (Auto Lease Holland BV), którego tezy mają istotne znaczenie dla analizy
    przedmiotowej sytuacji. W ww. orzeczeniu Trybunał podkreślił, że pojęcie „dostawa
    towarów” należy interpretować jako przeniesienie prawa do dysponowania majątkiem
    rzeczowym jak właściciel, nawet jeśli nie występuje przeniesienie prawa własności tego
    majątku w sensie prawnym. Przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak
    właściciel nie musi wiązać się z cywilnoprawnym przeniesieniem własności, lecz polega
    na przeniesieniu władztwa ekonomicznego (rozporządzanie, dysponowanie,
    posiadanie) nad towarami. W punkcie 32 swojego uzasadnienia Trybunał stwierdził, że
    „z literalnego brzmienia przepisu wynika wprost, że „dostawa towarów” nie odnosi się
    do przeniesienia własności, przewidzianego wewnętrznymi przepisami państw
    członkowskich”. Jednocześnie podkreślił, że pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, iż
    obejmuje swoim zakresem każde przeniesienie aktywów materialnych przez jedną
    stronę w ten sposób, że uprawnia to drugą stronę takiej transakcji do faktycznego
    rozporządzania tą rzeczą, na takich prawach jakby był właścicielem”.

    Powyższe zaakceptowano również w wyroku TSUE z 15 maja 2019 r. w sprawie C-235
    /18 Vega International Car Transport and Logistic – Trading GmbH dotyczącym zasad
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji przeprowadzanych przy
    użyciu kart paliwowych. Trybunał stwierdził, że rozważania przedstawione w orzeczeniu
    C-185/01 w odniesieniu do art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy znajdują zastosowanie do
    okoliczności niniejszej sprawy w odniesieniu do wykładni pojęcia „dostawy towarów” w
    rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/112. Należy zatem zbadać, czy dostawcy paliw
    faktycznie przenieśli na Vega International lub Vega Poland uprawnienie do
    dysponowania paliwem jak właściciel.
    Mając na uwadze powołane orzecznictwo TSUE, w celu określenia statusu podatkowego
    danej czynności każdorazowo należy dokonać analizy istotnych postanowień umowy
    zawartej pomiędzy stronami.
    W kontekście powyższego istotne jest uznanie, że na każdy z podmiotów
    uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania
    rzeczą jak właściciel, czyli – w istocie – przeniesienie (uznanie, że dokonało się takie
    przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz
    ustalania warunków takiego korzystania. W przypadku, gdy kolejny w łańcuchu podmiot
    (pośrednik) ma prawo do kształtowania ceny towaru, warunków jego nabycia, a
    ponadto obciążony jest obowiązkami reklamacyjnymi w stosunku do np. wadliwego
    towaru, to należy uznać, że podmiot ten posiada prawo do faktycznego rozporządzania
    rzeczą jak właściciel. Jeżeli z zawartych umów/postanowień wynika, że drugi w łańcuchu
    podmiot (pośrednik) ma wpływ na ww. elementy kształtujące obrót danym towarem,
    wówczas należy uznać, że rozporządza on daną rzeczą jak właściciel, czyli jest czynną
    stroną transakcji, w ramach której kolejna dostawa dokonana na rzecz nabywcy będzie
    dokonana (uznana za dokonaną) przez ten podmiot.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy należy uznać, że
    transakcje realizowane za pośrednictwem Kart paliwowych, na zasadach opisanych we
    wniosku, stanowią transakcje łańcuchowe. Spółka dokonuje sprzedaży towarów i usług
    na Państwa rzecz, a następnie Państwo dokonują sprzedaży tych towarów (np. paliwa) i
    usług na rzecz Klientów. Przy czym, fizyczne wydanie towaru i świadczenie usług nastąpi
    pomiędzy pierwszym i ostatnim podmiotem w łańcuchu, tj. pomiędzy Spółką (za
    pośrednictwem stacji benzynowych Spółki) i Państwa Klientami. Zatem Państwo, jako
    drugi podmiot w łańcuchu będą zarówno nabywcą, jak i sprzedającym towary i usługi.
    Przedstawione okoliczności sprawy pozwalają przyjąć, że posiadają Państwo prawo
    dysponowania towarami jak właściciel i są Państwo aktywnym uczestnikiem w łańcuchu
    dostaw towarów i świadczenia usług, nabywanych przez Klientów z wykorzystaniem
    Kart paliwowych od stacji paliw Spółki. Z wniosku wynika, że:
    · stosują Państwo własny cennik, ceny oferowane przez Spółkę nie obowiązują
      Państwa Klientów. Przy rozliczeniu z Klientem pod uwagę brana jest cena
      obowiązująca w momencie tankowania na danej stacji (...), pomniejszona o
      wysokość udzielonego stałego rabatu;
    · reklamacje są kierowane bezpośrednio do Państwa i jeżeli reklamacja dotyczy
      Państwa winy (np. nieprawidłowe obciążenie Klienta, nieprawidłowa faktura,
      niedziałająca Karta, niezgodny zakres korzystania z Karty itp.) wówczas to Państwo
      decydują o skuteczności reklamacji. Ponoszą Państwo odpowiedzialność za
      nienależyte wykonanie umowy wobec Klienta jeżeli reklamacja dotyczy kwestii
      formalnych;
    · aktywują Państwo Karty, nadają im PIN-y, ustawiają Państwo dostępne asortymenty
      (w zależności od treści umowy z Klientem: możliwość zakupu tylko paliw lub paliw i
      innych asortymentów);

    · są Państwo administratorem Kart i mogą Państwo za pośrednictwem portalu (...) w
      każdym czasie zablokować dowolną Kartę Klienta, zmienić limity transakcji itp.
    Zatem, z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Państwa rola nie ogranicza
    się wyłącznie do wydania Kart paliwowych Klientom, za pośrednictwem których możliwy
    jest zakup towarów i usług, ale pełnią Państwo rolę aktywnego pośrednika, który ma
    wpływ na warunki, w jakich będą dokonywane transakcje. Tym samym, w ramach
    przedstawionego schematu współpracy, pomiędzy stronami będzie dochodziło do
    sprzedaży towarów i usług przez Spółkę na Państwa rzecz, a następnie do odsprzedaży
    tych towarów i usług przez Państwa na rzecz Klienta.
    Z uwagi na powyższe należy uznać, że sprzedaż towarów i usług zakupionych uprzednio
    od Spółki, dokonywana przez Państwa na rzecz Klientów przy użyciu Kart paliwowych,
    stanowi dla Państwa sprzedaż towarów i usług podlegającą opodatkowaniu według
    właściwej stawki podatku VAT, na podstawie art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że transakcje opisane w stanie faktycznym realizowane
    przez Państwa i przy użyciu kart paliwowych stanowią podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług
    dokonywane przez Państwa na rzecz Klientów, w rozumieniu art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1
    oraz art. 8 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur wystawianych przez Sprzedawcę, dokumentujących sprzedaż
    towarów i usług na rzecz Wnioskodawcy, sprzedawanych następnie Klientom
    Wnioskodawcy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że podstawowe zasady dotyczące odliczania
    podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przy czym, związek ten może być
    bezpośredni lub pośredni.
    O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub

    też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących
    przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc
    wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania
    firmy. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi
    przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby
    pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo –
    skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy podatku VAT czynni.
    W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów
    samochodowych ustawa zawiera szereg przepisów szczególnych. W tym zakresie należy
    przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Wyżej powołane przepisy wskazują, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT
    w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Jak
    rozstrzygnięto powyżej, uczestniczą Państwo w transakcji łańcuchowej, pełniąc rolę
    pośrednika, który nabywa, a następnie odsprzedaje towary i usługi kolejnemu
    podmiotowi. Jak wskazano wyżej, opisane we wniosku transakcje stanowią dla Państwa
    czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki podatku
    VAT. Ponadto, jak Państwo wskazali, towary i usługi nabywane od Sprzedawcy są przez
    Państwa odsprzedawane Klientom i są wykorzystywane wyłącznie do czynności
    opodatkowanych.

    Zatem, w analizowanej sprawie występuje związek pomiędzy nabywanymi towarami i
    usługami, a Państwa opodatkowaną działalnością gospodarczą (sprzedaż).
    Jednocześnie, podatek naliczony związany z zakupami dokonanymi przez Państwa nie
    podlega ograniczeniu wynikającemu z art. 86a ustawy. Nabywane towary, w tym paliwo
    stanowi bowiem towar handlowy i jako taki stanowi przedmiot dalszego obrotu -
    odsprzedaży.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy należy zatem uznać, że przysługuje Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach
    wystawionych na rzecz Państwa przez Spółkę.
    Podsumowując, stwierdzam, że są Państwo uprawnieni do odliczania podatku
    naliczonego wynikającego z faktur wystawianych na Państwa rzecz przez Sprzedawcę,
    dokumentujących sprzedaż towarów i usług na Państwa rzecz, sprzedawanych
    następnie Państwa Klientom.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.