Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP2-2.4512.104.2016.3.AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-11-23
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-treść faktury; następstwo prawne; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; spółki-podział spółki; sukcesja-sukcesja prawna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z 26 września 2016 r. (data wpływu 29 września 2016 r.) uzupełnionym pismem z 2 listopada 2016 r. (data wpływu 7 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 7 listopada 2016 r. o wskazanie sposobu doręczenia interpretacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie leasingu środków trwałych, w szczególności środków transportu, a także w zakresie udzielania pożyczek. W skład Grupy Kapitałowej wchodzi również podmiot S.A. (dalej: „Spółka Przejmowana”), zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, świadczący usługi finansowania (leasing operacyjny, leasing finansowy, pożyczka) analogiczne do usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Obecnie planowane jest przejęcie przez Wnioskodawcę Spółki Przejmowanej. Połączenie nastąpi przez przejęcie zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (dalej: „KSH”). Po połączeniu Wnioskodawca wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej, w tym – na podstawie art. 93 Ordynacji podatkowej – w prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Intencją Wnioskodawcy jest dokonanie połączenia w trakcie 2017 r., na dzień przypadający w trakcie roku kalendarzowego inny niż ostatni dzień roku podatkowego, w związku z tym na chwilę składania niniejszego wniosku połączenie nie zostało zarejestrowane przez sąd.

Do dnia połączenia, Wnioskodawca oraz Spółka Przejmowana prowadzić będą podstawową działalność operacyjną, w szczególności będą wystawiać faktury dokumentujące sprzedaż oraz otrzymywać od dostawców faktury dokumentujące zakupy towarów i usług. Nie można przy tym wykluczyć, iż po dniu połączenia dostawcy Spółki Przejmowanej wystawiać będą faktury zakupowe nadal na dane Spółki Przejmowanej (tj. z jej NIP, firmą – dane adresowe są takie same).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy jako sukcesorowi prawno-podatkowemu Spółki Przejmowanej przysługiwać będzie, na zasadach ogólnych, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze zasadę sukcesji prawno-podatkowej, o której mowa w art. 93 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, będzie mu przysługiwać jako sukcesorowi prawno-podatkowemu Spółki Przejmowanej prawo do odliczenia na zasadach ogólnych podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, a zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy.

Wnioskodawca bowiem zauważa, iż po połączeniu zastosowanie znajdzie zasada uniwersalnej sukcesji praw i obowiązków wynikających z prawa podatkowego, o której mowa w art. 93 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tą zasadą, osoba prawna powstała w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek, przy czym przepis ten stosuje się również odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej.

Zasada sukcesji podatkowej powoduje zatem, że Wnioskodawca jako podmiot przejmujący wstępuje nie tylko w obowiązki, ale także w prawa Spółki Przejmowanej.

Ponadto, stosownie do art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej. Zatem, w celu ustalenia zakresu przejmowanych przez Spółkę Przejmującą praw i obowiązków wynikających z prawa podatkowego należy odnieść się także do innych aktów prawnych.

Na gruncie ustawy VAT zasady odliczania podatku VAT naliczonego przez podatników określają art. 86-88 ustawy VAT. W szczególności art. 86 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jak wynika z powołanego przepisu, podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z prawa do odliczenia jest, aby wydatki były związane z działalnością opodatkowaną podatnika.

Art. 88 ustawy VAT wymienia z kolei przypadki, w których podatnik został pozbawiony możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego. Wskazany tam enumeratywny katalog wydatków, w stosunku do których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, nie zawiera jednakże, w ocenie Wnioskodawcy, sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku, tj. odliczania podatku VAT naliczonego przez podmiot przejmujący na podstawie faktur wystawionych po dniu połączenia na podmiot przejmowany.

Mając na uwadze powyższe, w przypadku faktur wystawionych na Spółkę Przejmowaną po dacie połączenia, faktury te będą wskazywały jako nabywcę podmiot, którego Wnioskodawca będzie bezpośrednim następcą prawnym. Z punktu widzenia odliczenia podatku VAT naliczonego przez Wnioskodawcę nie będzie miało znaczenia, że dana faktura wystawiona zostanie na Spółkę Przejmowaną, która utraciła byt prawny, albowiem to właśnie Wnioskodawca na podstawie przywołanych powyżej przepisów Ordynacji podatkowej wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki tego przejętego podmiotu. Tym samym, po dacie wpisu połączenia do rejestru, Wnioskodawca działając jako sukcesor prawno-podatkowy, będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej, bez konieczności jakiegokolwiek korygowania danych nabywcy na tych fakturach. Wskazać bowiem należy, że wystawienie noty korygującej dane nabywcy na fakturze stanowi w istocie prawo, a nie obowiązek podmiotu otrzymującego fakturę. Wskazuje na to wyraźnie brzmienie art. 106k ustawy VAT.

Potwierdzeniem zaprezentowanego podejścia może być wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2011 r. (sygn. akt I SA/Rz 845/10), w którym Sąd potwierdził, że „(…) w przypadku sukcesji uniwersalnej nowo powstały podmiot nie jest całkowicie odrębnym podatnikiem VAT, lecz kontynuuje działalność poprzednika. (…) faktura jest jedynie dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego na potrzeby opodatkowania VAT. Jednakże określenie w fakturze jako nabywcy Spółki przejętej, nie wyłącza praw Spółki przejmującej do odliczenia podatku naliczanego z takiej faktury, bowiem decydują o tym uprawnieniu okoliczności faktyczne zdarzenia gospodarczego, które odzwierciedla faktura a więc – dokonanie sprzedaży, data tej sprzedaży, data wystawienia faktury ale przede wszystkim data przekształcenia prawnego podmiotu umowy sprzedaży”. W konsekwencji WSA uznał, że „Spółce przejmującej przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o naliczony od faktur VAT wystawionych na spółki przejmowane po dniu połączenia spółek bez obowiązku korygowania danych nabywcy usługi, towaru”.

Powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 27 marca 2013 r., (sygn. ILPP2/443-37/l3-3/MN) wydanej dla Wnioskodawcy w odniesieniu do połączenia przez przejęcie innej spółki z Grupy Kapitałowej w której stan faktyczny był analogiczny do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszym wniosku. Organ podatkowy uznał w wyżej wymienionej interpretacji, że: „Wnioskodawcy jako sukcesorowi prawno-podatkowemu Spółki Przejmowanej przysługiwać będzie, na zasadach ogólnych, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy. Prawo to przysługiwać będzie Wnioskodawcy na zasadach i w terminach wskazanych w art. 86 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy”.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 28 sierpnia 2015 r. (sygn. ILPP2/4512-1-427/15-2/AD), w której organ podatkowy potwierdził stanowisko wnioskodawcy, że: „faktury VAT, jako dokument uprawniający do odliczenia, mają przede wszystkim wskazywać prawidłowo kwotę podatku, którą można odliczyć, jak również umożliwić, z treści całej faktury, identyfikację podmiotu uprawnionego do obniżenia kwoty podatku należnego. Inne dane nabywcy (czyli podmiotu uprawnionego do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego) nie będą skutkowały w tym przypadku brakiem możliwości skorzystania z tego prawa. W dalszym ciągu bowiem możliwe będzie zidentyfikowanie podmiotu uprawnionego do odliczenia podatku naliczonego, a to z uwagi na pozostałe okoliczności transakcji oraz udokumentowanie przejęcia przez Wnioskodawcę Spółki przejmowanej. Będą one bowiem wystarczającym dowodem potwierdzającym uprawnienie Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 listopada 2013 r. (sygn. ILPP2/443-734/13-6/AKr), w której organ podatkowy stwierdził, że: „w związku z przeprowadzeniem operacji łączenia się spółek na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, Wnioskodawcy jako spółce przejmującej będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych na spółkę przejmowaną, bez potrzeby wystawiania przez Wnioskodawcę not korygujących nazwę nabywcy oraz nr NIP. Warunkiem koniecznym dla zaistnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego nie jest wystawienie w takim przypadku not korygujących na dane nabywcy usługi/towaru. Przepisy ustawy VAT uzależniają prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o naliczony od obowiązku posiadania faktury dokumentującej nabycie towarów lub usługi wykorzystywanej następnie do wykonywania czynności opodatkowanych”.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 28 stycznia 2010 r. (sygn. ILPP1/443-1362/09-8/BP), w której organ podatkowy konkludował, że: „w przypadku faktur wystawionych na Podmiot przejmowany po dacie połączenia, warunek realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego będzie spełniony. X będzie bowiem w posiadaniu faktur VAT wskazujących jako nabywcę podmiot, którego następcą wszelkich praw i obowiązków jest właśnie sama Spółka. Dla realizacji prawa do odliczenia VAT przez X nie ma znaczenia, że faktura wystawiona jest na Podmiot przejmowany (tj. Y) który utracił byt prawny, bo X, na podstawie powołanych przepisów KSH i Ordynacji podatkowej, wstąpił we wszelkie prawa i obowiązki tego podmiotu. Tym samym, po dacie wpisu połączenia do właściwego rejestru, działając jako sukcesor prawny, będzie miał pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców Y Polska (w tym również przez X), na podstawie przepisu art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, bez konieczności jakiegokolwiek korygowania danych nabywcy na tych fakturach”.

Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, jednoznacznie dowodzi, że zgodnie z zasadą sukcesji prawno-podatkowej, o której mowa w art. 93 Ordynacji podatkowej, po dacie połączenia będzie mu przysługiwało, na zasadach ogólnych (przy spełnieniu wskazanych wyżej warunków uprawniających do odliczenia podatku naliczonego), prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych po tym dniu przez dostawców Spółki Przejmowanej na tą Spółkę Przejmowaną jako nabywcę, bez konieczności jakiegokolwiek korygowania danych nabywcy na tych fakturach.

W oparciu o przedstawione powyżej argumenty oraz zasadę prowadzenia postępowań podatkowych w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, z której wynika, iż co do zasady w analogicznych przypadkach i w zakresie tych samych przepisów podatkowych, organ podatkowy powinien dokonywać wykładni przepisów prawa podatkowego w sposób pozwalający na przestrzeganie zasady pewności prawa, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że, mając na uwadze zasadę sukcesji prawno-podatkowej, o której mowa w art. 93 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, Wnioskodawcy jako sukcesorowi prawno-podatkowemu Spółki Przejmowanej będzie przysługiwać na zasadach ogólnych prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, a zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 491 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm.), spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 Kodeksu spółek handlowych, połączenie może być dokonane:

1.  przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie),
2.  przez zawiązanie spółki kapitałowej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały lub akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

Spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru (art. 493 § 1 Kodeksu spółek handlowych).

Połączenie – w myśl art. 493 § 2 Kodeksu spółek handlowych – następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.

Ponadto, stosownie do art. 494 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej (art. 494 § 2 Kodeksu spółek handlowych).

Następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.). W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Mocą art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Zgodnie z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Nadmienić przy tym należy, że zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych.

Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zaznaczyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2.  (uchylona);
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  (uchylony);
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  (uchylony);
7.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

Odnosząc powyższe regulacje do przedstawionego przez Spółkę zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że połączenie spółek na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych poprzez przejęcie całego majątku spółki przejmowanej, skutkuje również prawem spółki przejmującej do odliczenia podatku naliczonego określonego w fakturach zakupu wystawionych dla spółki przejmowanej, z uwzględnieniem oczywiście odpowiednich przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku sukcesji generalnej nowo powstały podmiot nie jest całkowicie odrębnym podatnikiem VAT, lecz kontynuuje działalność poprzednika.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, o czym stanowi art. 86 ust. 11 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie leasingu środków trwałych, w szczególności środków transportu, a także w zakresie udzielania pożyczek. W skład Grupy Kapitałowej wchodzi również podmiot S.A. (dalej: „Spółka Przejmowana”), zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, świadczący usługi finansowania (leasing operacyjny, leasing finansowy, pożyczka) analogiczne do usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Obecnie planowane jest przejęcie przez Wnioskodawcę Spółki Przejmowanej. Połączenie nastąpi przez przejęcie zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych. Po połączeniu Wnioskodawca wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej, w tym – na podstawie art. 93 Ordynacji podatkowej – w prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Intencją Wnioskodawcy jest dokonanie połączenia w trakcie 2017 r., na dzień przypadający w trakcie roku kalendarzowego inny niż ostatni dzień roku podatkowego, w związku z tym na chwilę obecną połączenie nie zostało zarejestrowane przez sąd.

Do dnia połączenia, Wnioskodawca oraz Spółka Przejmowana prowadzić będą podstawową działalność operacyjną, w szczególności będą wystawiać faktury dokumentujące sprzedaż oraz otrzymywać od dostawców faktury dokumentujące zakupy towarów i usług. Nie można przy tym wykluczyć, że po dniu połączenia dostawcy Spółki Przejmowanej wystawiać będą faktury zakupowe nadal na dane Spółki Przejmowanej (tj. z jej NIP, firmą – dane adresowe są takie same).

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego na potrzeby opodatkowania VAT. Jednakże określenie w fakturze jako nabywcy Spółki Przejętej, nie wyłącza praw Spółki Przejmującej do odliczenia podatku naliczanego z takiej faktury, bowiem decydują o tym uprawnieniu okoliczności faktyczne zdarzenia gospodarczego, które odzwierciedla faktura, a więc – dokonanie sprzedaży, data tej sprzedaży, data wystawienia faktury, ale przede wszystkim data przekształcenia prawnego podmiotu umowy sprzedaży.

Jak wcześniej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 88 ustawy, w tym m.in. zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 1 ppkt a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący. Ponadto, prawo to nie przysługuje m.in. w sytuacjach gdy faktury bądź inne dokumenty stwierdzają czynności które nie zostały dokonane. Zatem, stwierdzić należy, że przesłanki wskazane w art. 88 ustawy, nie uzależniają prawa do odliczenia od prawidłowości wystawionej faktury, a od przyczyn dalej idących, tj. braku podmiotu, bądź braku dokonania czynności w stosunku do których wydano dokument je potwierdzający (np. fakturę VAT).

Ponadto należy podkreślić, że powołane powyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług uzależniają prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o naliczony od obowiązku posiadania faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług wykorzystywanych następnie do wykonywania czynności opodatkowanych.

Reasumując, Wnioskodawcy jako sukcesorowi prawno-podatkowemu Spółki Przejmowanej przysługiwać będzie, na zasadach ogólnych, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców Spółki Przejmowanej po dniu połączenia, zawierających dane Spółki Przejmowanej jako nabywcy. Prawo to przysługiwać będzie Wnioskodawcy na zasadach i w terminach wskazanych w art. 86 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W konsekwencji stwierdzić należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, w tym zasady dokonywania ewentualnej korekty faktur w zakresie danych dotyczących nabywcy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje również, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.