Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.314.2017.1.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-19
Teza: Bez względu na ilość przekazywanych przez Wnioskodawcę jednemu kontrahentowi (hurtowni lub aptece) produktów dodatkowych, których cena nabycia nie przekracza 10 zł netto - ich nieodpłatne wydanie nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; produkty; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2017 r. (data wpływu 30 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania produktów dodatkowych jako gratisów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2017 r. wpłynął ww. wniosek Strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania produktów dodatkowych jako gratisów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka SA (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży kosmetyków. Przedmiotem działalności Spółek jest także dystrybucja naturalnych leków i suplementów diety. Spółka połączyła się ze H. Sp. z o.o.

Biorąc pod uwagę obecną na rynku konkurencję, dążenie do pozyskania klientów i w efekcie zwiększenia sprzedaży, Spółka stara się uatrakcyjniać swoją ofertę oraz promować sprzedawane towary. W ramach działań wspierających sprzedaż, Spółka organizuje m.in. akcje promocyjne polegające na sprzedaży towarów w tzw. zestawach promocyjnych. W zestawach sprzedawanych przez Spółkę łączy się dwa lub więcej towarów w jeden zestaw i dokonuje sprzedaży takiego zestawu. Założeniem sprzedaży w zestawie jest dołączenie do produktu głównego, produktu dodatkowego (tzw. gratisu), którego jednostkowa cena zakupu lub koszt wytworzenia przez Spółkę nie przekracza 10 zł (netto).

W rezultacie, zestaw jest sprzedawany w jednostkowej cenie regularnej produktu głównego, natomiast klient nie płaci za tzw. gratis. Sprzedawane w zestawie promocyjnym produkty mogą być zbywane odrębnie, a połączenie ich w zestaw ma na celu uatrakcyjnienie sprzedaży produktu głównego. W szczególności, częste mogą być sytuacje, w których Spółka nabywa produkty dodatkowe, tylko w celu ich dołączenia do produktu głównego. W przyszłości mogą wystąpić również sytuacje, w których dołączane do zestawu/łączone w zestawy będą towary produkowane przez Spółkę. Towary wchodzące w skład zestawu mogą być opodatkowane tą samą lub różnymi stawkami VAT. Przykładowo jako zestaw łączone mogą być następujące produkty:

1.  produkt główny: tran (stawka 5% VAT) i gratis: szczoteczka-gryzak (stawka 23% VAT) albo
2.  produkt główny: suplement diety z wyciągiem z żeń-szenia (stawka 8% VAT) i gratis: krem (stawka 23 %).

Mogą również wystąpić inne konfiguracje, przykładowo produkt główny (stawka 23%), produkt dodatkowy (8% lub 5%), jak również produkt główny jak i dodatkowy opodatkowane mogą być tą samą stawką VAT (23%, 8% lub 5%).

Mając na uwadze, że Spółka co do zasady nie prowadzi sprzedaży w kanale konsumenckim (na rzecz docelowych odbiorców produktów), Spółka sprzedaje jednorazowo jednemu kontrahentowi (np. hurtowni lub aptece) większą ilość zestawów, np. w opakowaniu zbiorczym (karton, paleta etc.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym nieodpłatne wydanie produktów dodatkowych w zestawie (tzw. gratisów), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy;

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: ustawa o VAT) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wskazano, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wskazuje, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W art. 7 ust. 3 ustawy o VAT wskazano, że art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Przez prezenty o małej wartości, zgodnie z art. 7 ust. 4 rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Z powyższego wynika, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa towaru wydawanego na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika nie przekracza 10 zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 przedmiotowego przepisu.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w ocenie Spółki, spełnione są przesłanki do zastosowania art. 7 ust. 3 i 4 ustawy o VAT. W rezultacie, produkty dodatkowe wchodzące w skład zestawu nie powinny podlegać opodatkowaniu jako prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Powyższa konkluzja wynika, w szczególności z następujących okoliczności:

*   produkty dodatkowe są przekazywane na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. stanowią element działań wspierających sprzedaż poprzez uatrakcyjnienie oferty oraz promowanie sprzedawanych towarów,
*   jednostkowa cena nabycia lub koszt wytworzenia produktu dodatkowego (netto), określona w momencie przekazywania towaru, nie przekracza 10 zł; okoliczności tej nie zmienia fakt, że Spółka sprzedaje jednorazowo jednemu kontrahentowi (np. hurtowni lub aptece) większą ilość zestawów, np. w opakowaniu zbiorczym (karton, paleta etc.), gdyż w dalszym ciągu jednostkowa cena nabycia nie przekraczała 10 zł.

Reasumując, nieodpłatne wydanie produktów dodatkowych w zestawach sprzedawanych z produktem głównym, nie powoduje konieczności opodatkowania produktu dodatkowego. Produkt dodatkowy stanowi w takim wypadku prezent o małej wartości, który nie podlega opodatkowaniu jako dostawa towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

Powyższa konkluzja znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach wydanych w analogicznych stanach faktycznych:

*   Interpretacji indywidualnej z dnia 08.07.2014 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPP2/443-408/14-2/EN, w której wskazano: „Z wniosku wynika, że Spółka jest producentem herbat i zarejestrowanym podatnikiem VAT. W celu budowy i utrzymywania pozytywnych relacji handlowych Spółka przekazuje nieodpłatnie swoim kontrahentom wyroby przez siebie wyprodukowane lub inne nabyte towary, których jednostkowy koszt wytworzenia lub jednostkowa cena nabycia (bez podatku), określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł. Zdarzają się przypadki, w których Spółka przekazuje jednorazowo jednemu kontrahentowi większą ilość prezentów, np. w opakowaniu zbiorczym (karton). Przekazania te odbywają się w następujących celach handlowych: (\`(...)\`) -produkt gratis dołączony do podstawowego asortymentu; (\`(...)\`)” „Nieodpłatne przekazanie kontrahentom towarów oraz produktów, następuje na cele związane wyłącznie z działalnością gospodarczą Spółki. Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości osób, którym przekazywane są nieodpłatnie przedmiotowe towary i produkty. Łączna wartość przekazywanych nieodpłatnie towarów (tj. takich, których jednostkowa cena nabycia towaru «bez podatku lub jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekracza 10 zł), może przekraczać w roku podatkowym kwotę 100 zł, a nawet może przekraczać 100 zł w ramach jednego przekazania. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazać należy, że nieodpłatne przekazanie towarów będących przedmiotem wniosku, których jednostkowy koszt wytworzenia lub jednostkowa cena nabycia (bez podatku) - określone w momencie przekazywania - nie przekracza 10 zł, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że stanowią one prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy, a ich przekazanie następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Bowiem, jak wskazała Spółka, celem takich przekazań jest budowa i utrzymywanie pozytywnych relacji handlowych z kontrahentami. Tym samym ww. towary są przekazywane na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Ponadto, w świetle przytoczonych przepisów - art. 7 ust. 3 w zw. z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy - na opodatkowanie podatkiem od towarów i usług opisanego we wniosku nieodpłatnego przekazania nie ma wpływu ilość przekazanych przez Spółkę towarów jednemu podmiotowi. W szczególności, w analizowanej sprawie nie ma znaczenia fakt, że towary te przekazywane są w opakowaniach zbiorczych, w których może znajdować się kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt sztuk danego towaru. Istotne znaczenie ma fakt, że jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) pojedynczego towaru nie przekracza 10 zł netto. Reasumując, nieodpłatne wydania przez Spółkę towarów, których jednostkowy koszt wytworzenia lub jednostkowa cena nabycia (bez podatku) - określone w momencie przekazywania - nie przekracza 10 zł, nie stanowią dostawy towarów w rozumienia ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, niezależnie od ilości przekazanych towarów danemu podmiotowi i ich łącznej wartości.”
*   Interpretacji z dnia 24.08.2012 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPP2/443-601/12-2/AO, w której uznano za prawidłowe następujące stanowisko wnioskodawcy: „Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazania wyrobów gotowych/towarów handlowych o jednostkowym koszcie wytworzenia/jednostkowej cenie nabycia nieprzekraczających wartości 10 zł netto nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT bez względu na status podmiotu (osoba prawna, osoba fizyczna prowadząca, nieprowadząca działalności gospodarczej), ilość przekazywanych wyrobów gotowych/towarów handlowych jednemu podmiotowi (również w opakowaniach zbiorczych) oraz fakt, że Spółka dla wewnętrznych celów kontrolingowych ewidencjonuje wszystkie nieodpłatne wydania.”

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w następującym stanie faktycznym:

„Do podstawowych rodzajów akcji promocyjnych prowadzonych przez Spółkę w ramach wymienionych kanałów dystrybucji należą m.in.:

1.  w przypadku kanału tradycyjnego:
    *   sprzedaż pakietowa, polegająca na nieodpłatnym wydaniu wyrobów gotowych i towarów handlowych, w przypadku zamówienia przez sklep detaliczny/hurtownię/punkt sprzedaży detalicznej wyrobów o określonej wartości (np. w przypadku zakupu u Autoryzowanego Dystrybutora zestawu promocyjnego produktów Spółki za określoną kwotę, hurtownia otrzymuje od Spółki 4 zbiorcze opakowania czekolady gratis),
    *   promocja odsprzedażowa, polegająca na nieodpłatnym przekazaniu do sklepu detalicznego/hurtowni/punktu sprzedaży detalicznej, dodatkowej sztuki wyrobu gotowego/towaru handlowego każdorazowo w przypadku sprzedaży przez sklep detaliczny/hurtownię/punkt sprzedaży detalicznej zestawów promocyjnych o określonej wartości.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W oparciu o art. 7 ust. 2 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W myśl art. 7 ust. 3 ustawy przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Według art. 7 ust. 4 ustawy przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Jak wynika z powyższych uregulowań opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Wyjątkiem jest przekazanie towarów stanowiących prezenty o małej wartości lub próbki.

Nie jest więc opodatkowane podatkiem od towarów i usług przekazanie odbiorcom towarów, których jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10,00 zł. Nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100,00 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Spełnienie zatem którejkolwiek z powyżej wskazanych przesłanek pozwala na nieopodatkowywanie nieodpłatnych przekazań. Natomiast jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100,00 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10 zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży kosmetyków. Przedmiotem działalności jest także dystrybucja naturalnych leków i suplementów diety. Biorąc pod uwagę obecną na rynku konkurencję, dążenie do pozyskania klientów i w efekcie zwiększenia sprzedaży, Wnioskodawca stara się uatrakcyjniać swoją ofertę oraz promować sprzedawane towary.

W ramach działań wspierających sprzedaż, organizuje m.in. akcje promocyjne polegające na sprzedaży towarów w tzw. zestawach promocyjnych. W sprzedawanych zestawach łączy się dwa lub więcej towarów w jeden zestaw i dokonuje sprzedaży takiego zestawu. Założeniem sprzedaży w zestawie jest dołączenie do produktu głównego, produktu dodatkowego (tzw. gratisu), którego jednostkowa cena zakupu lub koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł (netto).

W rezultacie, zestaw jest sprzedawany w jednostkowej cenie regularnej produktu głównego, natomiast klient nie płaci za tzw. gratis. Sprzedawane w zestawie promocyjnym produkty mogą być zbywane odrębnie, a połączenie ich w zestaw ma na celu uatrakcyjnienie sprzedaży produktu głównego. W szczególności, częste mogą być sytuacje, w których Wnioskodawca nabywa produkty dodatkowe, tylko w celu ich dołączenia do produktu głównego. W przyszłości mogą wystąpić również sytuacje, w których dołączane do zestawu/łączone w zestawy będą towary produkowane przez Wnioskodawcę. Towary wchodzące w skład zestawu mogą być opodatkowane tą samą lub różnymi stawkami VAT. Przykładowo jako zestaw łączone mogą być następujące produkty:

1.  produkt główny: tran (stawka 5% VAT) i gratis:szczoteczka-gryzak (stawka 23% VAT) albo
2.  produkt główny: suplement diety z wyciągiem z żeń-szenia (stawka 8% VAT) i gratis: krem (stawka 23 %). Mogą również wystąpić inne konfiguracje, przykładowo produkt główny (stawka 23%), produkt dodatkowy (8% lub 5%), jak również produkt główny jak i dodatkowy opodatkowane mogą być tą samą stawką VAT (23%, 8% lub 5%).

Wnioskodawca co do zasady nie prowadzi sprzedaży w kanale konsumenckim (na rzecz docelowych odbiorców produktów), zatem sprzedaje jednorazowo jednemu kontrahentowi (np. hurtowni lub aptece) większą ilość zestawów, np. w opakowaniu zbiorczym (karton, paleta etc.).

Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z ustaleniem, czy nieodpłatne wydanie produktów dodatkowych w zestawie (tzw. gratisów), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w systemie prawa podatkowego nie ma definicji pojęcia zestawu. Pojęcie to nie występuje także w nomenklaturze Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Według internetowego Słownika Języka Polskiego PWN zestaw to: „przedmioty dobrane tak, aby tworzyły pewną całość”, „zestawienie różnych elementów”, „zespół elementów spełniających rolę samodzielnego urządzenia”. Z kolei na gruncie przepisów kodeksu cywilnego (art. 45 oraz art. 47 Kodeksu cywilnego) o tym, czy określone elementy stanowią części składowe jednej rzeczy złożonej, a więc zestawu, rozstrzyga obiektywna ocena gospodarczego znaczenia istniejącego między nimi powiązania.

W sytuacji, gdy są one powiązane w ten sposób, że razem tworzą gospodarczą całość, stanowią części składowe jednej rzeczy złożonej.

A zatem, w przypadku, gdy przedmiotem dostawy jest zestaw produktów, pomiędzy którymi istnieje związek umożliwiający uznanie takiego zestawu za jedną rzecz, należy uznać, że przedmiotem dostawy jest jeden towar w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy. W przeciwnym wypadku, tj. w sytuacji gdy przedmiotem dostawy jest zestaw produktów, pomiędzy którymi brak jest związku umożliwiającego uznanie produktu załączonego za część składową albo przynależność produktu głównego, to należy uznać, że dostawa dotyczy dwóch towarów.

W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. np. wyrok TSUE z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt C-41/04 w sprawie Levob Verzekeringen BV) należy ustalić, czy dostawy tych towarów (w zestawie) przez podatnika na rzecz nabywcy nie są tak ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. W takim bowiem przypadku należałoby uznać, że czynności te stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT, a więc powinny zostać opodatkowane według jednolitych zasad określonych dla dostawy mającej charakter zasadniczy (główny). Jeżeli jednak dostawa towarów w zestawie nie ma tak ścisłego związku gospodarczego, a więc gdy dostawy tych towarów mogą być wykonywane oddzielnie, jako niezależne od siebie, bez uszczerbku dla ich gospodarczego znaczenia – nie ma podstaw do traktowania ich jako jednolitego świadczenia opodatkowanego według jednakowych zasad wyznaczonych dla dostawy towaru mającego charakter rzeczy głównej.

Jako jednolite świadczenie należałoby traktować dostawy towarów ujętych w ramach tzw. zestawów, gdy dołączane do towaru głównego dodatkowe towary, stanowią jego integralną część, a nie całkiem osobny towar. Będzie tak przykładowo, gdy towar dołączony do towaru głównego ma charakter przynależności w rozumieniu art. 51 Kodeksu cywilnego lub spełnia funkcję takiej przynależności, a więc gdy pozostaje w określonym związku funkcjonalnym z rzeczą główną, jest niezbędny do korzystania z tej rzeczy, albo ułatwia korzystanie z niej.

W świetle art. 51 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, z późn. zm.), przynależnością jest rzecz ruchoma potrzebna do korzystania z innej rzeczy (nazwanej rzeczą główną) zgodnie z jej przeznaczeniem, jeśli pozostaje z rzeczą główną w faktycznym związku odpowiadającym temu celowi.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę zestawów, a więc sprzedaży produktu głównego, np. tran, do którego dodany zostaje produkt dodatkowy (gratis), np. szczoteczka-gryzak, mamy do czynienia ze sprzedażą dwóch odrębnych towarów i dostawę każdego z tych towarów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług należy rozpatrywać odrębnie, z wszelkimi konsekwencjami podatkowymi.

Dla traktowania obydwu produktów sprzedawanych w zestawie jako jeden towar konieczne jest bowiem istnienie funkcjonalnego związku pomiędzy towarem podstawowym, a towarem do niego dołączonym. W przypadku braku integralnego związku pomiędzy produktem podstawowym i załączonym w zestawie, należy taką transakcję traktować jako dostawę dwóch towarów.

Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że w przedmiotowej sprawie brak jest integralnego związku pomiędzy produktem głównym i produktem dodatkowym załączonym w zestawie, należy taką transakcję traktować jako dostawę dwóch towarów. A zatem dostawa produktu głównego i gadżetu co do zasady powinny być traktowane na gruncie podatku od towarów i usług jako odrębne dostawy towarów.

Z uwagi na powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy wskazać, że nieodpłatne przekazanie gratisów, jako odrębnej transakcji, będących przedmiotem wniosku, których jednostkowa cena nabycia nie przekracza 10 zł netto, nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Brak opodatkowania nieodpłatnego przekazania gratisów wynika z faktu, że stanowią one prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy, a ich przekazanie następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Jak wskazano we wniosku produkty dodatkowe są przekazywane na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. stanowią element działań wspierających sprzedaż poprzez uatrakcyjnienie oferty oraz promowanie sprzedawanych towarów. Również przekazanie większej ilości zestawów w jednym opakowaniu dla jednego kontrahenta, nie będzie podlegało opodatkowaniu, gdyż stanowią prezenty o małej wartości i nadal cena jednostkowa gratisu w zestawie nie przekracza wartości 10 zł.

Mając na uwadze opis sprawy oraz przytoczone wyżej przepisy należy stwierdzić, że bez względu na ilość przekazywanych przez Wnioskodawcę jednemu kontrahentowi (hurtowni lub aptece) produktów dodatkowych, których cena nabycia nie przekracza 10 zł netto - ich nieodpłatne wydanie nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.