Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-313/16-2/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-05-12
Teza: W zakresie wystąpienia obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy w związku z zapłatą na rzecz kontrahentów z USA.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; należność; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2016 r. (data wpływu 21 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wystąpienia obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy w związku z zapłatą na rzecz kontrahentów z USA - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wystąpienia obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy w związku z zapłatą na rzecz kontrahentów z USA.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł umowę z zagranicznymi kontrahentami z USA, na mocy których uzyskał prawo do korzystania z zasobów fotograficznych za pośrednictwem witryny internetowej będącej własnością kontrahentów. W ramach uiszczonej kartą kredytową zapłaty Wnioskodawca otrzymał określoną liczbę punktów, które następnie może wymieniać na zdjęcia i inne materiały graficzne, pobierane za pomocą witryny internetowej (dalej: Zasoby), które wykorzystywane są przez Wnioskodawcę wyłącznie dla jej celów reklamowych, promocyjnych oraz w czasopismach i gazecie odpłatnie wydawanych przez Wnioskodawcę, stronach internetowych, których właścicielem jest Wnioskodawca itp. Transakcja została udokumentowana fakturą gdzie w treści podano liczbę możliwych pobrań.

Każda z umów została zawarta w formie elektronicznej poprzez akceptację jej warunków zamieszczonych na stronie internetowej, z której pobierane są materiały. Zgodnie z zawartą umową została Wnioskodawcy udzielona licencja na korzystanie z zawartości w ramach dozwolonych zastosowań określonych w umowie, jednak bez przeniesienia praw autorskich. Wszelkie prawa autorskie i inne prawa własności intelektualnej dotyczące pobieranej zawartości, zachowuje odpowiednio Sprzedawca (kontrahent z USA). Ponadto, Wnioskodawca jako użytkownik nie może wykorzystywać pobieranych zawartości w produktach przeznaczonych do odsprzedaży i licencjonowania. Wnioskodawca pobierane zdjęcia będzie wykorzystywać tylko na potrzeby prowadzonej działalności. Nie będzie odsprzedawać pobranych zawartości, lecz przeznaczy dla własnego użytku/korzyści, w tym wykorzysta do wydawanych odpłatnie czasopism i gazety.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego zapłata na rzecz kontrahentów z USA za zakup przedstawionych w stanie faktycznym Zasobów rodzi obowiązek z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. pobrania i uiszczenia podatku zgodnie z tym przepisem?
2.  Czy w sytuacji uznania przez Organ, iż na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek pobierania podatku u źródła, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji kontrahentów oraz sporządzenia informacji IFT-2/IFT-2R?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy nie ciąży na niej obowiązek poboru podatku u źródła w świetle regulacji art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), podatek dochodowy ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W myśl natomiast art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca nabywając Zasoby, może je wykorzystywać wyłącznie na własne potrzeby. Mogą być one użyte do np. projektów reklamowych, promocji, celów rozrywkowych, np. biuletyny, publikacji internetowych i elektronicznych, wydruku plakatów oraz w drukowanych czasopismach i gazetach wydawanych przez Wnioskodawcę. I tylko w takim zakresie Wnioskodawca będzie je wykorzystywać. Dodatkowo Wnioskodawca nie ma uprawnienia do wykorzystania Zasobów w zakresie w jakim zostałyby użyte do celów związanych z odsprzedażą. Tym samym, Wnioskodawca nie może odsprzedawać, przekazać do używania osobie trzeciej nabytego prawa do korzystania z danego Zasobu. Na uwagę zasługuje w tym miejscu stanowisko wyrażone w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD zgodnie, z którym definicja należności licencyjnych nie obejmuje należności za korzystanie z praw autorskich lub utworu, które będą wykorzystywane wyłącznie dla własnego, wewnętrznego użytku Wnioskodawcy.

Modelowa Konwencja OECD oraz Komentarz do Konwencji Modelowej OECD nie stanowią wprawdzie źródła prawa, niemniej, według zaleceń Rady OECD, państwa członkowskie są obowiązane do stosowania Modelowej Konwencji OECD jako podstawy przy zawieraniu oraz interpretacji umów chyba, że jedno umawiające się państwo zgłosiło konkretne zastrzeżenia lub ma szczególne powody, aby nie stosować Modelowej Konwencji OECD. W związku z tym definicję należności licencyjnych, w zakresie objętym analizą zasadne jest interpretować z uwzględnieniem Modelowej Konwencji oraz Komentarza. Według Komentarza do transakcji dotyczących wytworów cyfrowych, takich jak obrazy, dźwięki lub teksty, należy stosować odpowiednio konstrukcje przewidziane dla programów komputerowych. Zgodnie z punktem 14.2 Komentarza, wykorzystywanie programów komputerowych wyłącznie dla własnych potrzeb, w tym powielanie w celu zapewnienia możliwości korzystania z programu, nie stanowi należności licencyjnej. W Komentarzu zwrócono również uwagę na licencje polegające na elektronicznym zdalnym nagrywaniu utworów. Dla ich rozliczenia przyjęto zasady podobne jak dla programów komputerowych. W punkcie 17.3 wskazano, że elektroniczne zdalne nagrywanie wytworów cyfrowych (obrazy, dźwięki lub tekst) dla własnego użytkowania lub na czerpanie korzyści jest wyłącznie zakupem danych, a nie nabyciem licencji. Odmiennie należy traktować wyłącznie prawo do użytkowania praw autorskich zawartych w produkcie cyfrowym, które konieczne jest dla używania wytworów cyfrowych. W tym przypadku nabywca wytworów cyfrowych musi posiadać odpowiednie prawo do praw autorskich, aby móc wykorzystać utwór dla potrzeb prowadzonej działalności (np. wytworzenia wyrobu gotowego) oraz wprowadzenia danego wytworu cyfrowego do obrotu oraz jego upublicznienia. Innymi słowy, Komentarz odnosi się do transakcji określanych jako licencje na miejsce/przedsiębiorstwo/sieć (network licenses), które nie powinny być traktowane jako należności licencyjne a jako zyski przedsiębiorstwa. Kluczowe znaczenie ma prawidłowe ustalenie przedmiotu, za który płatność jest dokonywana. Jeżeli płatność nie dotyczy prawa autorskiego, to znaczy jest ograniczone do prawa, jakie jest niezbędne dla skopiowania obrazu i obsługi przez klienta w ramach wyłącznie jego zasobów, to takie użytkowanie nie powinno być traktowane jako wchodzące w zakres definicji należności licencyjnych. Jeżeli zatem w ramach transakcji Wnioskodawca nabywa prawo do elektronicznego skopiowania produktu cyfrowego (np. obrazu fotograficznego) dla własnego użytku/korzyści, bez prawa do odsprzedania, to płatności z tego tytułu dokonywane są w zamian za nabycie danych przekazywanych w formie sygnału cyfrowego, wobec czego nie są one traktowane jako należności licencyjne, a jako zyski przedsiębiorstwa. Uwzględniając zapisy Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, w ocenie Wnioskodawcy, wypłacane należności nie stanowią należności licencyjnych. Jest to wyłącznie zapłata za udostępnione przez kontrahenta dane.

W związku z powyższym, w sytuacji, w której wypłacone należności, o których mowa w stanie faktycznym, nie mieszczą się w katalogu art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji warunkującego niepobranie podatku „u źródła”. W związku z tym, na Wnioskodawcy nie będzie również ciążył obowiązek złożenia informacji IFT-2/IFT-2R.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.