Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.888.2025.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Dokonując sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym
niezabudowanej działki Wnioskodawca będzie zobowiązany
jako płatnik podatku VAT do naliczenia i odprowadzenia
podatku VAT z tytułu dokonania dostawy niezabudowanej
nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
komornik-komornik sądowy
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania, że sprzedaż w postępowaniu egzekucyjnym niezabudowanej działki nr 1
    nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) - prowadzi
    postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi A. sp. z o.o. z siedzibą w (...), wpisanej do
    KRS pod numerem: (...), posiadającej numer NIP (...).
    W toku prowadzonej egzekucji ustalono, że dłużnik jest właścicielem nieruchomości
    gruntowej niezabudowanej położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...),
    województwo (...), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 1 o powierzchni 0,1514
    ha - nr księgi wieczystej KW (...).
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym
    uchwałą Rady Gminy (...), działka znajduje się na terenie, dla którego ustalono
    przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę usługową.
    Z danych dostępnych w wykazie podatników VAT publikowanym przez Ministerstwo
    Finansów wynika, że Spółka została wykreślona z rejestru podatników VAT czynnych z 1
    sierpnia 2024 r. na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 4 ustawy o VAT.
    Nieruchomość została nabyta przez Spółkę na podstawie umowy sprzedaży z 2 lipca 2019
    r. Z treści aktu notarialnego wynika, że transakcja ta nie była opodatkowana podatkiem
    VAT - od sprzedaży odprowadzono podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC).
    Komornik wezwał Spółkę do udzielenia informacji niezbędnych do ustalenia, czy sprzedaż
    przedmiotowej nieruchomości w toku egzekucji komorniczej powinna być opodatkowana
    podatkiem VAT. Pomimo doręczenia wezwania, Spółka nie udzieliła odpowiedzi. Komornik
    nie posiada wiedzy, czy Spółka wcześniej wystawiała działkę na sprzedaż, czy będzie to
    pierwsza transakcja tego typu, czy jedna z wielu. Niemniej, na uwagę zasługuje fakt, że
    wobec Spółki prowadzone było postępowanie likwidacyjne, które zostało wstrzymane z
    uwagi na posiadany przez Spółkę majątek w postaci wskazanej nieruchomości. Z
    dokumentów zgłoszonych w sprawie wynika, że Spółka nie posiadała innego majątku, w
    związku z czym należy przyjąć, że sprzedaż wskazanej nieruchomości będzie pojedynczą
    transakcją tego typu.
    Na podstawie wizji nieruchomości oraz zgromadzonej dokumentacji ustalono, że
    nieruchomość nie jest zabudowana, nie była w żaden sposób zagospodarowana, stanowi

    teren porośnięty samosiejkami, a w jej obrębie nie są prowadzone żadne roboty
    budowlane ani inwestycyjne.
    Wnioskodawca nie posiada informacji, aby nieruchomość była wykorzystywana w
    prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę.
    Wnioskodawca, jako Komornik Sądowy wykonujący czynności egzekucyjne w trybie
    przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, na podstawie art. 18 ustawy o podatku od
    towarów i usług, jest płatnikiem podatku VAT w przypadku sprzedaży towarów będących
    własnością dłużnika, jeżeli sprzedaż ta podlega opodatkowaniu VAT.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż tej nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanej nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż:
        Dłużnik - spółka A. sp. z o.o. - nie jest czynnym podatnikiem VAT, została wykreślona
        z rejestru w 2024 r.,
        nabycie nieruchomości w 2019 r. nie podlegało opodatkowaniu VAT,
        brak jest dowodów, aby nieruchomość była wykorzystywana w ramach działalności
        gospodarczej lub w celach inwestycyjnych.
    W związku z powyższym, Dłużnik nie działa jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2
    ustawy o VAT przy sprzedaży tej nieruchomości.
    W konsekwencji, Komornik Sądowy działający jako płatnik zgodnie z art. 18 ustawy o VAT
    nie ma obowiązku naliczania podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży tej
    nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

    Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania
    czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w
    celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne,
    to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia
    tego podatku jest zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to
      rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich

    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać
    należy, że w przypadku, gdy Dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem
    podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej
    nieruchomości.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pan jako
    Komornik - na wniosek wierzyciela przeciwko Dłużnikowi – A. sp. z o.o. – postępowanie
    egzekucyjne z niezabudowanej nieruchomości gruntowej – działki nr 1. Dłużnik nabył ww.
    nieruchomość w 2019 r. Dłużnik nie jest aktualnie czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą kwestii, czy sprzedaż nieruchomości w trybie
    egzekucji komorniczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Pan, jako
    Komornik Sądowy, zobowiązany jest do naliczenia podatku VAT od sprzedaży
    nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Dłużnik jest spółką, czyli podmiotem powołanym w celu
    prowadzenia działalności gospodarczej. Z tego względu, co do zasady, wszystkie
    dokonywane przez Dłużnika transakcje (takie jak np. sprzedaż) uznaje się jako czynności
    dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość –
    niezabudowana działka nr 1 - stanowi mienie Spółki z o.o. Majątek spółki kapitałowej
    zawsze będzie wykazywał bezpośredni związek z prowadzoną przez nią działalnością
    gospodarczą, jako nabyty na skutek świadomego działania organów spółki w okresie jej
    istnienia i właśnie w celu wykorzystania go do prowadzenia działalności spółki.
    Ponieważ ww. nieruchomość ma bezpośredni związek z prowadzoną przez Dłużnika
    działalnością gospodarczą jest zatem wykorzystywana przez Niego do prowadzenia
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż składników
    majątku wchodzących w skład majątku Spółki z o.o. podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    W opisanej sytuacji sprzedaż niezabudowanej nieruchomości następuje w ramach
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Dłużnik w odniesieniu
    do tej transakcji będzie występował w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy.
    W konsekwencji dostawa niezabudowanej działki nr 1 przez Pana – Komornika Sądowego
    – w drodze egzekucji komorniczej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.

    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub
    uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego –
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem dostawy w ramach egzekucji komorniczej
    będzie niezabudowana działka nr 1. Przedmiotowa nieruchomość jest objęta miejscowym

    planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działka ta znajduje się na
    terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę
    usługową.
    W konsekwencji, dostawa niezabudowanej działki nr 1 nie będzie objęta zwolnieniem od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ grunt ten stanowi teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT dostawy niezabudowanej działki nr 1 wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że niezabudowaną działkę nr 1 Spółka nabyła na podstawie
    umowy sprzedaży w 2019 r. Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług. Transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.

    Zatem w momencie nabycia ww. działki nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby
    podlegać odliczeniu. W takiej sytuacji nie można mówić, że Spółce przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo Spółce nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta podatkiem VAT.
    Wobec powyższego sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 nie będzie objęta zwolnieniem
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest spełniony jeden w
    warunków określonych w tym przepisie niezbędny do zastosowania zwolnienia.
    W konsekwencji, dostawa w trybie egzekucji komorniczej niezabudowanej działki nr 1
    powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
    W konsekwencji dokonując sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym niezabudowanej
    działki nr 1 będzie Pan zobowiązany jako płatnik podatku VAT do naliczenia i
    odprowadzenia podatku VAT z tytułu dokonania dostawy niezabudowanej nieruchomości.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny i zdarzenie przyszłe sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.