Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.338.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust.
3 i 11 ustawy, które przy spełnieniu pozostałych wymogów
przewidzianych w przepisach, uprawniają do zastosowania
stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Słowa kluczowe: dokumentowanie
dokumenty-dokumenty dostawy
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
faktura
specyfikacja
stawka
stawka-stawka zerowa
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
2

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i
    usług w zakresie uznania wymienionych dokumentów za dowody w rozumieniu art. 42
    ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i możliwości zastosowania stawki 0% podatku od towarów i usług
    przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów w poszczególnych
    wariantach wpłynął 26 maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Przedmiotem jego
    przeważającej działalności jest (...). Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako
    czynny podatnik podatku od towarów i usług, również na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych, i będzie sprzedawać towary zarówno odbiorcom krajowym, jak i
    zagranicznym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka będzie współpracować z
    podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach UE, zarejestrowanymi do celów
    rozliczania podatku od wartości dodanej, posiadającymi ważny i właściwy numer
    identyfikacyjny nadany w tym kraju dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, który
    każdorazowo przekazywany jest do informacji Spółki (dalej jako: „Kontrahenci”).
    W związku z tym, będzie dokonywać wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej:
    „WDT”) w rozumieniu art. 13 ust. 1 Ustawy o VAT. Kontrahenci posiadać będą ważne
    numery identyfikacyjne VAT nadane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej. W
    każdym przypadku miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest terytorium Polski, a
    miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest terytorium innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej. Dostawy będą odbywać się w oparciu o różne reguły
    INCOTERMS, w tym przede wszystkim DAP, DDP, EXW, FCA.
    W związku z każdą przeprowadzoną transakcją Spółka będzie dysponować co najmniej
    kopią faktury, a także specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (dalej: „dokument WZ”),
    specyfikacje mogą występować zarówno w formie osobnego dokumentu, jak i stanowić
    element treści faktury. Ponadto Spółka dysponować będzie innymi dokumentami, zaś
    przedmiotem niniejszego wniosku jest potwierdzenie, czy te dodatkowe dokumenty wraz
    z kopią faktury oraz dokumentem WZ (w różnych konfiguracjach wymienionych poniżej)
    będą wystarczające, dla celów udokumentowania WDT zgodnie z przepisem art. 42 ust. 3,
    i 11 Ustawy o VAT, w taki sposób, aby Spółka mogła zastosować przy nich stawkę 0% VAT.
    Powyższe wyjaśnienia dotyczą wszystkich wykazanych niżej wariantów (od A do J).
    Dokumentacja, o której mowa powyżej może występować w następujących wariantach:
    Wariant A - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika””),
      na których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;

    - zbiorcze zestawienie potwierdzenia odbioru towarów w formie elektronicznej (np.
      jako dokument w formacie PDF) zawierające wykaz dostaw dokonanych na rzecz
      kontrahenta. Zestawienie będzie obejmowało konkretny okres, oraz oświadczenie,
      że lista dostaw w nim wykazana została zaksięgowana w systemie kontrahenta i
      stanowi dowód odbioru towaru. Dokument ten nie będzie w żaden sposób
      podpisany, strony transakcji jednak zgodnie uznają, że mimo to pozostaje on ważny.
    Wariant B - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - wydruk ze strony internetowej kontrahenta (czy też wewnętrznego systemu) pobrany
      przez Spółkę dla celów dowodowych potwierdzający rejestrację faktury, przy czym
      dostęp do portalu ograniczony będzie do kilku miesięcy po rejestracji;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Wariant C - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika””),
      na których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Wariant D - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Wariant E - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
      kontrahenta w danym okresie, zestawienie to: będzie przesyłane kontrahentowi
      drogą elektroniczną po okresie, którego dotyczy (okresy zazwyczaj obejmują
      miesiąc, zaś zestawienia przesyłane będą do około 10. dnia następnego miesiąca).
      Zgodnie z informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku
      dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego
      dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca
      ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska
      (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w
      odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki
      informacji zwrotnej w tym zakresie);
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Wariant F - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
      kontrahenta w danym okresie, zestawienie to będzie przesyłane kontrahentowi

      drogą elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (okresy zazwyczaj
      obejmują miesiąc, zestawienia przesyłane będą około 10. dnia następnego
      miesiąca), następnie zaś odesłane przez Kontrahenta wraz z jego podpisem.
    Wariant G - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - dokument kontrahenta, z którego wynikać będzie data wysyłki towarów (tożsama z
      datą rozpoczęcia transportu towarów, oraz data potwierdzenia odbioru towarów w
      miejscu jego przeznaczenia), a także data płatności za zakupiony towar;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Wariant H - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - oświadczenie przewoźnika (przewoźnik zorganizowany przez kontrahenta) z którego
      wynika, że wywiózł towary do odbiorcy, zawierającego m.in. informację o odebraniu
      przez przewoźnika towarów, wraz z m.in.: pieczątką przewoźnika, miejscem
      rozładunku, datą dostawy, nr przewozowym;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Wariant I - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - informację z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić
      kierunek wysyłki i jej status, w tym datę doręczenia.
    Wariant J - Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - podpisany przez kontrahenta dokument WZ potwierdzający otrzymanie towaru.
    Mimo, że może dojść do sytuacji, w której Spółka będzie dysponować dokumentami
    innymi niż wyżej wymienione, należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego wniosku są
    wyłącznie dokumenty opisane w Wariantach A-J powyżej i wyłącznie tymi dokumentami
    zamierza posługiwać się dla udowodnienia WDT. W związku z tym kluczowym założeniem
    opisu zdarzenia przyszłego jest, że Spółka będzie dysponować wyłącznie wylistowaną
    wyżej dokumentacją w opisanych konfiguracjach.
    Wnioskodawca podkreśla, że w przypadkach, gdy w skład dokumentów potwierdzających
    dostawę wchodzić będą potwierdzenia zapłaty (warianty B, C, D, E, G, H), będą one
    świadczyć o dokonaniu dostawy ze względu na ustalenia dotyczące terminów płatności,
    jakie obowiązują w relacjach Wnioskodawcy z Kontrahentami. Terminy płatności są
    bowiem ustalane (w różnych formach; czy to w umowie o współpracę, czy w
    korespondencji handlowej) przed rozpoczęciem współpracy, zaś same płatności
    dokonywane będą już po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Z tego względu
    dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem towaru przez Kontrahenta. W
    praktyce handlowej Wnioskodawcy nie występują bowiem i nie będą występować
    przypadki przedpłat przy dostawach towarów na rzecz kontrahentów z innych niż Polska
    państw Unii Europejskiej.
    Pytania

    1) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      A zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    2) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      B zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    3) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      C zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    4) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      D zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    5) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      E zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    6) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      F zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    7) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      G zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    8) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      H zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i
      będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    9) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w Wariancie
      I zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i będzie
      ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    10) Czy w przypadku dysponowania przez Spółkę dokumentami wymienionymi w
      Wariancie J zostaną one uznane za dowody w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o
      VAT i będzie ona mogła zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy
      dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie A będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    2) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie B będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    3) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie C będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł

      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    4) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie D będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    5) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie E będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    6) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie F będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    7) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie G będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    8) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie H będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    9) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie I będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć;
    10) Dokumenty, którymi będzie on dysponował w Wariancie J będą stanowić dowody w
      rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł
      zastosować stawkę 0% podatku od towarów i usług przy dokonywaniu
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których dokumenty te będą dotyczyć.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów została uregulowana w art. 13 Ustawy VAT.
    Zgodnie z jego treścią, przez WDT rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności dostawy towarów na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju.
    Co do zasady WDT opodatkowane jest stawką 0% podatku. Aby jednak zastosowanie jej
    było możliwe, należy dopełnić warunków wskazanych w art. 42 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z jego treścią, WDT podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, o ile:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (tzw. nr VAT-UE)
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju
    3) podatnik składając deklarację podatkową w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Zgodnie brzmieniem art. 42 ust. 3 Ustawy o VAT, dowodami potwierdzającymi WDT są
    dokumenty wywozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) z których jednoznacznie
    wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium

    państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, oraz specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku.
    Warto mieć na uwadze, że stawka VAT 0% przy WDT nie stanowi wyjątku od
    standardowego, krajowego poziomu opodatkowania, lecz regułę. Stanowisko takie
    wyrażono już m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia
    2012 r, sygn. akt. III SA/Wa 1220/11, gdzie wskazano, że: „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”. z powyższego wprost wynika,
    że to stawka 0%, nie zaś 23% winna być stosowana co do zasady przy WDT, zaś
    zastosowanie stawki krajowej stanowić powinno wyjątek, który wystąpić może w
    uzasadnionych przypadkach.
    Jeżeli zaś z dokumentów wymienionych w przepisie przywołanym wyżej nie wynika fakt
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terenie państwa członkowskiego
    Unii Europejskiej innego niż Polska, to zgodnie z treścią art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT,
    dowodami mogą być inne dokumenty wskazujące, że doszło do dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, w szczególności:
    - korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
    - dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
    - dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
    - dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że określenie „w szczególności” użyte przez
    Ustawodawcę wyraźnie wskazuje na charakter otwarty przytoczonego w przepisie art. 42
    ust. 11 Ustawy o VAT katalogu dokumentów. A zatem podatnik, mający zamiar udowodnić
    dokonanie WDT może posłużyć się również innymi dokumentami, z których wynika fakt
    dostarczenia towarów do odbiorcy zagranicznego w innym państwie członkowskim Unii
    Europejskiej.
    Stanowisko takie podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wielokrotnie przywoływanej w
    orzecznictwie uchwale z dnia 11 października 2010 r. sygn. akt I FPS 1/10, zwracając
    uwagę, że zgodnie z art. 180 §1 Ordynacji Podatkowej katalog środków dowodowych ma
    charakter otwarty, oraz stwierdzając jednocześnie że jedyne ograniczenie co do
    charakteru środków dowodowych służących do uzasadnienia rzeczywistości WDT (wynikłe
    z treści art. 2 ust. 3, 4 i 11 Ustawy o VAT) polega na ograniczeniu ich do dokumentów - nie
    zawężając jednak katalogu tych dokumentów do konkretnych rodzajów.
    W ocenie Spółki forma dokumentów nie wpływa w żaden sposób na wartość dowodową
    dokumentów w kontekście możliwości zastosowania przez nią stawki 0% przy WDT.
    Przepisy art. 42 ust. 3, 4 i 11 Ustawy o VAT, jak i przywołanego już art. 180 § 1 Ordynacji
    Podatkowej nie ograniczają dopuszczalnych dowodów z dokumentów wyłącznie do
    tradycyjnej formy papierowej. Możliwość potwierdzania WDT za pomocą dokumentów w
    formie elektronicznej (np. w formacie PDF) wielokrotnie została potwierdzona w
    orzecznictwie oraz praktyce interpretacyjnej. Przykładowo, w interpretacji z dnia 2 lutego
    2021 sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.54.2021.3.AM wskazano, że:
    „(...) Przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania stawki VAT 0% od posiadania
    oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie,
    stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że
    autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona”.
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacjach z 23 lutego 2021 r. sygn. 0111-
    KDIB3#3.4012.718.2020.2.JS, z 10 czerwca 2021 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.165.2021.1.KK,
    z 8 stycznia 2022 r., 0112-KDIL1-3.4012.626.2021.1.JK, czy z 13 grudnia 2024 r., 0114-
    KDIP1#2.4012.594.2024.1.GK.

    Również w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się na możliwość
    posługiwania się dokumentami potwierdzającymi WDT przechowywanymi w dowolnej
    formie. W wyroku WSA w Poznaniu z 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Po 168/24,
    wskazano:
    „Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest
    dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została
    uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw,
    aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie
    elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-
    mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e#mail otrzymanej od
    przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on
    stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”.
    W świetle przytoczonych argumentów Wnioskodawca stoi na stanowisku, że niezależnie
    od formy dokumentów otrzymywanych przez niego w Wariantach A-J (czy to w formie
    skanu, faksu, pliku PDF, papierowej, bądź dowolnej innej), będą one spełniać przesłanki
    dowodu, o którym mowa w art. 42 ust. 3, 4 i 11 Ustawy o VAT.
    Jak wskazano, Spółka w związku z każdą transakcją posiadać będzie kopie faktur
    sprzedażowych, oraz specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ). W
    świetle wskazanych już przepisów Ustawy o VAT, dokumenty te, nieuzupełnione o inne,
    nie mogą stanowić dostatecznego dowodu na dokonanie dostawy
    wewnątrzwspólnotowej. Wnioskodawca dysponować będzie w toku transakcji szeregiem
    innych dokumentów, które w jego ocenie, razem z kopiami faktur i dokumentami WZ
    składać się będą na taki dowód. Poniżej Wnioskodawca przedstawia analizy
    poszczególnych konfiguracji dokumentów, które będą w jego posiadaniu w związku z
    dostawami.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie A
    Wnioskodawca będzie dysponował kopią faktury (w formie elektronicznej lub papierowej),
    oraz dokumentem WZ (jako osobnym dokumentem, bądź zawartym w treści faktury).
    Ponadto w posiadaniu Spółki będą znajdowały się dokumenty przewozowe wystawione
    przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych) niepodpisane przez osobę
    odbierającą towar. Ponadto Wnioskodawca będzie w posiadaniu elektronicznego
    zbiorczego zestawienia potwierdzenia odbioru towarów zawierającego wykaz dostaw
    dokonanych na rzecz kontrahenta w danym okresie z oświadczeniem, iż lista dostaw
    wykazana w załączniku została zaksięgowana w systemie kontrahenta i stanowi dowód
    odbioru towaru. Dokument ten będzie generowany automatycznie, zaś jego ważność nie
    będzie zależna od złożenia na nim podpisu przez przedstawiciela Kontrahenta,
    autentyczność pochodzenia zbiorczego zestawienia będzie gwarantowana przez
    stosowane przez strony procedury.
    Wnioskodawca podkreśla, że w skład zbiorczego zestawienia wchodzić będzie
    oświadczenie Kontrahenta, że towary w nim widniejące zostały przez niego odebrane i
    zostały zaksięgowane w jego systemie elektronicznym. Mimo iż dokument ten nie będzie
    podpisany i zostanie wygenerowany automatycznie, to jednocześnie nie będzie
    możliwości, aby doszło do jego wygenerowania bez faktycznego dokonania dostaw
    towarów w nim wykazanych. W ocenie Spółki zatem informacja zawarta w zbiorczym
    zestawieniu stanowić będzie oświadczenie odbiorcy jednoznacznie potwierdzające, że
    towary zawarte w zestawieniu zostały dostarczone do nabywcy, zaś tym samym spełnione
    są przesłanki uznania go za dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w dotychczasowej praktyce organów
    interpretacyjnych. Przykładowo, w interpretacji z 3 września 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.314.2021.2.RM wskazano:
    „Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić,
    że wskazane zbiorcze potwierdzenie dostawy oraz specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku umożliwiająca identyfikację towaru będącego przedmiotem dostaw znajdująca
    się na wystawionej fakturze stanowią dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej

    potwierdzające dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju i tym samym (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
    ustawy) upoważniają Wnioskodawcę do stosowania stawki podatku w wysokości 0% w
    odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów”.
    Podkreślenia wymaga, że w przedmiotowej sprawie zestawienie również nie zawierało
    podpisów osób reprezentujących Kontrahenta.
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lutego 2025 r. o sygn. 0113-
    KDIPT1#2.4012.943. 2024.1.SM wskazano, że automatycznie generowany i automatycznie
    wysyłany w formie elektronicznej bez opatrywania podpisem, zawierający potwierdzenie
    odbioru towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowych dostaw zgodnie z
    wyszczególnionymi numerami faktur, stanowić będzie dowód dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej w rozumieniu art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT.
    Ze względu na powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zespół dokumentów w
    postaci faktury wraz z dokumentem WZ, oraz elektronicznego zbiorczego potwierdzenia
    dostaw niezawierającego podpisu stanowić będzie dowód na faktyczne wykonanie WDT i
    uprawniać go będą do zastosowania stawki 0% VAT w odniesieniu do transakcji, której
    będą dotyczyć.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie B
    Wnioskodawca dysponował będzie kopią faktury oraz dokumentem WZ (jako osobnym
    dokumentem, bądź zawartym w treści faktury). Oprócz tego w jego dyspozycji znajdą się
    dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika, oraz wydruk ze strony
    internetowej kontrahenta, wygenerowany przez wewnętrzny system klienta,
    potwierdzający rejestrację faktury - przy czym dostęp do portalu ograniczony będzie do
    kilku miesięcy, po tym okresie nie będzie możliwości sprawdzenia zgodności danych z
    wydruku z zawartością systemu. Spółka będzie ponadto dysponować potwierdzeniem
    otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    W ocenie Wnioskodawcy dostęp do elektronicznego portalu Kontrahenta, w którym
    wykazane będą wyłącznie zarejestrowane faktury, wraz z potwierdzeniami dokonania
    zapłaty przez Kontrahenta w sposób dostateczny dokumentować będą dostarczenie
    towaru. Rejestracja bowiem faktur w systemie Kontrahenta następować będzie z chwilą
    dokonania dostawy, zaś dokonanie przez niego płatności będzie równoznaczne z
    oświadczeniem o otrzymaniu dostawy, w formie dorozumianej. Zgodnie z przyjętą
    praktyką handlową, w działalności Wnioskodawcy nie uzyskuje on przedpłat, lecz kwoty
    należne mu za zrealizowanie dostaw towarów są uiszczane na jego rzecz już po
    faktycznym ich dokonaniu.
    Wydruk ze strony internetowej Kontrahenta, wraz z potwierdzeniem otrzymania zapłaty
    od Kontrahenta za dostarczony towar będą stanowić dowód o którym mowa w art. 42 ust.
    11 Ustawy o VAT. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, faktura z dokumentem WZ,
    uzupełniona o wydruk z wewnętrznego systemu Kontrahenta potwierdzający rejestrację
    faktury, oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dany towar będą
    świadczyć o dokonaniu WDT, w związku z czym Spółka dysponując takim zespołem
    dokumentów uprawniona będzie do zastosowania stawki 0% VAT przy sprzedaży.
    Należy zaznaczyć, że organy podatkowe nie ograniczają katalogu dowodów pomocniczych
    z art. 42 ust. 11 do dowodów w nim wymienionych wprost. W interpretacji indywidualnej z
    dnia 18 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.419.2023.3.GK wskazano, że: „Przy
    czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie stanowią zatem, że wymagane jest wyłącznie posiadanie oryginałów
    dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, każda forma
    jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została
    uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw,
    aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie

    elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, email,
    ksero, skan, faks dokumentu lub dokument w formie elektronicznej pobrany z platformy
    internetowej przewoźnika czy udostępniony za pośrednictwem określonych aplikacji,
    niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym
    mowa w powołanych przepisach ustawy”.
    Wnioskodawca podkreśla, że, jak już wyjaśniono wyżej, wydruk z systemu
    informatycznego Kontrahenta będzie stanowił potwierdzenie odbioru towarów. W
    zbliżonych sytuacjach organy podatkowe w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej
    wyrażały aprobatę dla takiego stanowiska. Przykładowo, w interpretacji z dnia 24 września
    2020 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.298.2020.1.TKU, wskazano: „Mając na uwadze powołane
    przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które
    składają się opisane w: (...) Wariancie II, tj. kopie faktur zawierające dane Kontrahenta oraz
    specyfikacje poszczególnych sztuk załadunku wraz z potwierdzeniem odbioru towarów
    pobranym z portalu Kontrahenta (...) stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego
    z Wariantów będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”,
    Również w interpretacji z 17 marca 2022 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.23.2022.1.KK
    wskazano w odniesieniu do elektronicznych potwierdzeń odbioru: „W tym wariancie
    Spółka będzie dysponować fakturą (lub jej kopią) dokumentującą dokonane WDT,
    zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz podpisany przez przewoźnika
    oraz odbiorcę międzynarodowy list przewozowy (CMR).
    Dodatkowo Spółka będzie również gromadzić potwierdzenie odbioru towarów przesłane
    przez Kontrahenta w wiadomości e-mail. Na podstawie tego potwierdzenia będzie
    możliwe zidentyfikowanie konkretnej dostawy. Co za tym idzie na podstawie tych danych
    Spółka przyporządkuje dostawy do numerów faktur. Dodatkowo takie potwierdzenie
    będzie zawierało datę dostawy. (...)Podsumowując, należy uznać, że (...) dostawy opisane
    w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, udokumentowane przy pomocy dokumentów
    wskazanych w Wariancie I powinny być opodatkowane stawką 0% VAT”.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie C
    W przedstawionym wariancie Wnioskodawca będzie w posiadaniu kopii faktury wraz z
    dokumentem WZ, oraz dokumentów przewozowych (m.in. w formie listów przewozowych
    CMR z podpisem, lub podpisem i pieczątką w polu podpis i stempel przewoźnika”) na
    których nie widnieje podpis osoby odbierającej towar, oraz potwierdzenie otrzymania
    zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    W ocenie Wnioskodawcy potwierdzenie otrzymania zapłaty od Kontrahenta za
    dostarczony towar, w połączeniu z kopią faktury z dokumentem WZ, a także listami
    przewozowymi świadczyć będzie o faktycznym dokonaniu WDT. Należy w tym miejscu
    podkreślić, że zgodnie z treścią art. 42 ust. 11 pkt 3, jeżeli dokumenty o których mowa w
    ust. 3-5 tego przepisu nie potwierdzają jednoznacznie WDT, dowodem na taką okoliczność
    może być również dokument potwierdzający zapłatę za towar, mając na uwadze
    okoliczności transakcji zawieranych przez Wnioskodawcę, tj. brak występowania w jego
    działalności przedpłat i praktykę zapłaty ceny przez Kontrahentów po dokonaniu na ich
    rzecz WDT.
    Podobne stanowisko wyrażane było w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej organów
    podatkowych - m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 3 czerwca 2019 r. (sygn. 0114-
    KDIP1#2.4012.187.2019.1.WH), w której wskazano: „Z okoliczności sprawy wynika, że
    Wnioskodawca będzie posiadał zestaw dokumentów, na który składają się dokumenty
    wymienione w opisie Przypadku I, tj. faktura VAT zawierająca ogólną specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku, dokument przewozowy, na którym brak jest potwierdzenia
    odbioru towaru przez nabywcę oraz co najmniej jeden z następujących dokumentów:
    elektroniczne (e-mailowe) potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na terytorium
    innego kraju UE, potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po
    dostawie) (...) Zatem mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis

    sprawy, stwierdzić należy, iż skoro zestaw dokumentów, na który składają się dokumenty
    wymienione w opisie Przypadku I (...) potwierdza jednoznacznie, że doszło do wywozu
    towaru z terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju UE Wnioskodawca
    na podstawie tych dokumentów może do transakcji stanowiących wewnątrzwspólnotową
    dostawę towarów stosować stawkę podatku w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 3 w
    zw. z art. 42 ustawy”.
    Podobnie w interpretacjach indywidualnych: z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-
    KDIP1#2.4012.35.2024.3.GK, z dnia 27 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.649.2024.1.GK, czy z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.
    RM.
    Wnioskodawca stoi w świetle powyższego na stanowisku, że faktura wraz z dokumentem
    WZ, dokumentami przewozowymi oraz potwierdzeniem otrzymania zapłaty za dostawę
    towaru stanowić będą dowód na wykonanie WDT w rozumieniu art. 42 ust. 3,4 i 11
    Ustawy o VAT, a tym samym będą uprawniać Spółkę do zastosowania stawki 0% VAT w
    stosunku do transakcji której będą dotyczyć.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie D
    W omawianym wariancie Wnioskodawca będzie w posiadaniu kopii faktury oraz
    dokumentu WZ, a także potwierdzenia otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostarczony
    towar.
    W ocenie Wnioskodawcy dokumenty wyżej wymienione dokumenty w sposób
    jednoznaczny potwierdzać będą dokonanie dostawy towarów, ponieważ będzie on
    dysponował zespołem dokumentów, który pozwoli na indywidualną identyfikację każdej
    transakcji, zarówno pod względem Kontrahenta, jego siedziby, oraz poszczególnych
    towarów objętych dostawą. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że chociaż żaden z
    wymienionych dokumentów nie będzie posiadał podpisu odbiorcy, to jednak będą one
    stwierdzać jednoznacznie, że towary zostały wywiezione z Polski, a następnie dostarczone
    na terytorium innego państwa członkowskiego. W ocenie Wnioskodawcy dokumentacja
    taka spełni przesłanki dowodu o którym mowa w art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT.
    Zgodność takiego podejścia z przepisami Ustawy o VAT została potwierdzona w szeregu
    interpretacji indywidualnych, m.in. z 13 czerwca 2017 r. sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.94.2017.1.AP, w której wskazano, że potwierdzeniem dostarczenia towaru do
    Nabywcy jest kopia faktury VAT wraz z dokumentem WZ, a także potwierdzenie zapłaty za
    dostarczony towar (przy płatności po dostawie, co będzie mieć miejsce w opisywanym
    zdarzeniu przyszłym).
    W interpretacji z dnia 4 stycznia 2016 r., sygn. IBPP2/4512-890/15/KO z kolei wskazano:
    „Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że w
    sytuacji gdy Wnioskodawca dla potwierdzenia dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów posiada fakturę zawierającą ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku
    (dokument WZ - przypis Wnioskodawcy) oraz jeden z wymienionych dokumentów tj.: (...)
    potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po dostawie), (...) , przy
    czym dokumenty te łącznie będą uprawdopodobniać przemieszczenie towarów z
    terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego oraz ich dostarczenie do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju, wówczas Spółka na podstawie tych dokumentów będzie miała prawo do
    zastosowania preferencyjnej stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.
    Podobne stanowisko przyjęto m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 12.07.2018 r. 0113-
    KDIPT1#2.4012.388.2018.1.KT, jak również interpretacjach indywidualnych: z dnia 24
    kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, z dnia 27 grudnia 2024 r., sygn.
    0114-KDIP1#2.4012.649.2024.1.GK, czy z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.676.2024.1.RM.
    W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zespół dokumentów w
    postaci faktury wraz z dokumentem WZ i potwierdzeniem otrzymania płatności za

    dostawę towarów od Kontrahenta stanowić będzie dowód o którym mowa w art. 42 ust.
    3,4 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji Spółka będzie mogła na jego podstawie
    zastosować do transakcji go dotyczących stawkę 0% VAT.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie E
    W tym wariancie Spółka będzie dysponować fakturą wraz z dokumentem WZ,
    dokumentami przewozowymi niezawierającymi podpisu osoby odbierającej towar, oraz
    zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
    Kontrahenta w danym okresie. Zestawienie takie będzie przesyłane kontrahentowi drogą
    elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zwykle okresy takie obejmują
    miesiąc, zaś zestawienia przesyłane będą do 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z
    informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania
    potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane
    zestawienie, dojdzie do uznania, że towary zostały dostarczone do miejsca ich
    przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. Możliwe są
    zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do zestawienia i nie odsyła do
    Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie, co poskutkuje uznaniem, że towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia.
    W ocenie Wnioskodawcy zestawienie opisane powyżej będzie spełniać przesłanki uznania
    go za dokument w rozumieniu art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie
    towarów do państwa członkowskiego innego niż Polska, nawet, gdy Kontrahenci nie
    odeślą do Spółki informacji zwrotnej w zakresie zatwierdzenia zestawienia, ponieważ
    wynikać to będzie z treści ustaleń wewnętrznych pomiędzy Wnioskodawcą a
    Kontrahentami.
    W związku z tym, zdaniem Spółki dokument taki będzie mieć taką samą moc dowodową
    jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów podpisane przez Kontrahenta, ponieważ
    ustalony przez strony termin daje Kontrahentom możliwość ustosunkowania się do treści
    zestawienia i złożenia zastrzeżeń oraz uwag do jego treści, a także weryfikacji danych w
    nim zawartych. Ponadto należy zauważyć, że racjonalnie działający podmiot dokonałby
    zgłoszenia do Spółki braków w dostawach towarów wykonanych na jego rzecz, szczególnie
    mając na uwadze relatywnie długi, 20-dniowy termin na dokonanie takiego zgłoszenia.
    Niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń do zestawienia stanowić będzie oświadczenie
    woli, zgodnie z ustaleniami stron oraz informacją zawartą w zestawieniu. W doktrynie
    prawa cywilnego wskazuje się bowiem, że „bierne zachowanie podmiotu prawa cywilnego,
    brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem) może być sposobem złożenia
    oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące z nim sens w postaci woli
    wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny. Komentarz, Legalis 2014,
    podobnie J. Gudowski, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna cz. 2, WKP 2021).
    Ponadto należy zaznaczyć, że w opisywanym wariancie oprócz zestawienia,
    Wnioskodawca będzie dysponował również potwierdzeniem uiszczenia ceny dostawy
    towarów przez Kontrahenta. W związku z okolicznością, że płatności te w toku praktyki
    handlowej Spółki uzyskiwane będą dopiero po dokonaniu dostaw (w wykonaniu ustaleń
    umownych, bądź wynikających z bieżącej korespondencji handlowej pomiędzy stronami),
    potwierdzać będą one dokonanie dostawy - w braku dostawy bowiem Kontrahent żadnej
    płatności nie dokona.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powyżej przedstawiona argumentacja świadczy o
    tym, że zespół dokumentów, jakim posługiwał się on będzie w ramach realizacji transakcji
    w Wariancie E, tj. faktury wraz z dokumentami WZ, zestawienia, co do których brak
    sprzeciwu skutkował będzie uznaniem ich za zatwierdzone przez Kontrahenta, oraz
    potwierdzeniami zapłaty otrzymanymi od kontrahentów, będzie stanowić dowód w
    rozumieniu art. 42 ust. 3,4 i 11 Ustawy o VAT, który uprawniać będzie Spółkę do
    zastosowania stawki 0% do transakcji, których dokumenty wyżej wymienione będą
    dotyczyć.
    Wnioskodawca podkreśla, że jego ocena odpowiada dotychczasowej praktyce organów
    podatkowych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn.

    0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, wskazano, że dokumenty zawierające kopię faktury,
    wraz z dokumentami WZ, oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy, co
    do którego uznaje się je za zaakceptowane, w przypadku braku złożenia zastrzeżeń bądź
    dokonania potwierdzenia w przeciągu upływu 20 dni, będą stanowiły odpowiednie
    dowody, które w świetle art. 42 ust. 3 i ust. 11 Ustawy o VAT potwierdzają WDT i dają
    podstawę do zastosowania stawki 0% VAT.
    Podobnie w interpretacji z 16 marca 2022 r. sygn. 0111-KDIB3-3.4012.634.2021.3.PJ
    wnioskodawca wskazał, że dysponuje kopią faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych
    sztuk ładunku, oraz zbiorczym zestawieniem faktur, co do których nie wniesiono
    zastrzeżeń w ustalonym okresie. Organ stwierdził zaś, że dokumenty te stanowią dowody
    z art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT, w związku z czym wnioskodawca będzie uprawniony do
    zastosowania stawki 0% VAT przy WDT udokumentowanych w ten sposób.
    Analogiczne stanowisko zajęto również w interpretacjach indywidualnych: z dnia 24
    października 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK, z dnia 27 grudnia 2024 r.
    sygn. 0114-KDIP1#2.4012.649.2024.1.GK, czy z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.649.2024.1.GK.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie F
    Zgodnie z założeniami Wariantu F, Wnioskodawca będzie dysponował kopią faktury wraz z
    dokumentem WZ, dokumentami przewozowymi wystawionymi przez przewoźnika, na
    których nie widnieje podpis osoby odbierającej towar, a także zbiorczym zestawieniem
    faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, przy
    czym zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną przez Spółkę,
    po zakończeniu okresu, którego dotyczyć (zazwyczaj okres miesięcy, zaś zestawienie
    przesyłane będzie do 10 dnia następnego miesiąca). Zestawienie takie będzie następnie
    podpisane przez Kontrahenta oraz odesłane Wnioskodawcy.
    W ocenie Spółki, zestawienie przez nią sporządzone, zawierające spis faktur dotyczących
    danego okresu rozliczeniowego względem konkretnego Kontrahenta, a następnie przez
    niego podpisane spełni definicję dowodu w rozumieniu art. 42 ust. 11 Ustawy o CIT.
    Kontrahent będzie miał bowiem możliwość zapoznać się z treścią zestawienia i złożyć
    uwagi, bądź też odmówić podpisania dokumentu, w sytuacji, w której miałby on nie
    odpowiadać rzeczywistości. w ocenie Spółki podpisane zestawienie będzie zawierać
    oświadczenie Kontrahenta w formie podpisu, który będzie stanowił aprobatę i
    potwierdzenie dla prawdziwości wykazanych w zestawieniu danych, a tym samym
    zamknie Kontrahentowi drogę do żądania uzupełnienia ewentualnych braków w
    dostawach. Podmiot działający w sposób racjonalny i zgodnie z zasadami prowadzenia
    biznesu z pewnością nie podpisałby zestawienia, które zamykałoby mu drogę do roszczeń
    o wykonanie niezrealizowanych dostaw.
    Należy zwrócić uwagę, nawiązując do Wariantu G powyżej, że skoro w sytuacji, kiedy
    aprobata dla treści zestawienia wyrażona jest w sposób dorozumiany można mówić o
    wystąpieniu dowodu z art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT, to tym bardziej dokument jest
    podpisany i wysyłany dobrowolnie przez Kontrahenta konstytuuje taki dowód.
    Organy podatkowe wskazywały w dotychczasowej praktyce, że zespół dokumentów
    zawierający m.in. zbiorcze zestawienie faktur podpisanych przez Kontrahenta będą
    stanowić dowód na dokonanie WDT (np. w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2020 r.
    znak: 0111-KDIB3#3.4012.470.2019.1.MK).
    Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że komplet dokumentów z
    Wariantu F obejmujący fakturę wraz z dokumentem WZ, dokumentami przewozowymi
    bez podpisu osoby odbierającej towar, oraz podpisanym przez Kontrahenta zbiorczym
    zestawieniem faktur za dany okres rozliczeniowy stanowić będzie dowód o którym mowa
    w art. 42 ust 3 i 11 Ustawy o VAT, który w dostateczny sposób dokumentować będzie
    dokonanie przez Wnioskodawcę dostawy wewnątrzwspólnotowej i w konsekwencji
    umożliwią Wnioskodawcy zastosowanie do związanych z nimi transakcji stawki 0% VAT.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie G

    W ramach omawianego przypadku, Wnioskodawca dysponować będzie kopią faktury oraz
    dokumentem WZ, dokumentami przewozowymi wystawionymi przez przewoźnika,
    nieopatrzonymi podpisem odbiorcy towaru, a także dokumentem kontrahenta, z którego
    wynikać będzie data wysyłki towarów (tożsama z datą rozpoczęcia transportu towarów
    oraz data potwierdzenia odbioru towarów w miejscu jego przeznaczenia, a także data
    płatności za zakupiony towar). Ponadto do dyspozycji Wnioskodawcy będzie również
    potwierdzenie otrzymania zapłaty od Kontrahenta za dostarczony towar.
    Wnioskodawca jest zdania, że dokumenty powyżej opisane będą stanowić dowód
    dokonania dostawy towarów. W szczególności dowodem pomocniczym, o którym mowa w
    art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT, będzie dokument kontrahenta, zawierający datę
    potwierdzenia odbioru towarów w miejscu jego przeznaczenia. Dokument ten będzie
    dowodem z art. 42 ust. 11 pkt 4 Ustawy o VAT, ze względu na fakt, że będzie zawierał datę
    potwierdzenia odbioru towarów, co wprost odpowiada treści przywołanego przepisu. Z
    tego względu wnioskodawca stoi na stanowisku, że zespół dokumentów, którymi będzie
    dysponował w Wariancie G będzie dokumentować WDT i uprawni go do zastosowania
    stawki 0% VAT.
    Należy zaznaczyć, że Wnioskodawca będzie dysponował w Wariancie G również
    potwierdzeniem zapłaty za towar, który wprost odpowiada dokumentowi, o którym mowa
    w art. 42 ust. 11 pkt 3 Ustawy o VAT.
    Podobnie wypowiadały się organy podatkowej w dotychczasowej praktyce
    interpretacyjnej. W interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.47.2024.1.AW wnioskodawca wskazał: „W tym wariancie Spółka nie posiada/nie
    będzie posiadała międzynarodowego listu przewozowego CMR, lub też posiada go/będzie
    go posiadała, ale nie jest/nie będzie on podpisany przez odbiorcę towaru. W związku z tym
    Spółka gromadzi/zamierza gromadzić dodatkową dokumentację potwierdzającą
    dokonanie WDT w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od
    Kontrahenta”, zaś Dyrektor KIS w odniesieniu do tego odpisu wskazał, że: „Należy
    zauważyć, że przedstawione przez Państwa dokumenty umożliwiają zidentyfikowanie
    towarów (faktura zawiera specyfikację towarów), wskazują adres dostawy (miejsce
    przeznaczenia) w innym kraju Unii Europejskiej, również w przypadku gdy jest inny niż
    adres Kontrahenta, a także zawierają potwierdzenie, że towary zostały dostarczone do
    Kontrahenta w danym państwie Unii Europejskiej innym niż Polska. Zatem posiadana
    dokumentacja opisana w Wariantach I-III będzie stanowiła dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które (jak wynika z opisu sprawy) łącznie będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do Kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie H
    Wnioskodawca w opisywanym Wariancie będzie w posiadaniu kopii faktury wraz z
    dokumentem WZ, oświadczenia przewoźnika (przewoźnika kontrahenta) z którego wynika,
    że wywiózł towary do odbiorcy. Oświadczenie to zawierać będzie między innymi
    informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką przewoźnika,
    miejsce rozładunku, datę dostawy oraz numer przewozowy.
    Wnioskodawca jest zdania, że oświadczenie o którym mowa powyżej spełniać będzie
    przesłankę do uznania go za dowód o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 4 Ustawy o VAT,
    tj. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. W dokumencie tym bowiem to przewoźnik
    deklaruje, że towary zostały dostarczone do nabywcy.
    Z tego powodu Spółka stoi na stanowisku, że dokument ten stanowi dowód świadczący o
    tym, że doszło do faktycznej dostawy towarów na rzecz Kontrahenta na terenie państwa
    członkowskiego innego niż Polska, zaś w połączeniu z fakturą i dokumentem WZ
    jednoznacznie pozwalają rozpoznać, że doszło do rzeczywistej dostawy towarów na rzecz
    odbiorcy.
    Takie podejście reprezentowane jest również w praktyce interpretacyjnej organów
    podatkowych. Przykładowo, w interpretacji z dnia 25.10.2023 r., sygn. 0112-KDIL1-

    3.4012.420.2023.1.JŚ potwierdzono, że dostawy dokumentowane przez podatnika w
    opisany wyżej sposób powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
    Z kolei w interpretacji z 12 stycznia 2021 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.706.2020.2.KW
    stwierdzono, że: „(...) należy stwierdzić, że dokumenty, na które składać się będą faktura,
    zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie
    przesyłek pozyskane od przewoźnika/firmy kurierskiej, zawierające numery przesyłek wraz
    z datami ich nadania i doręczenia, nazwami i adresami odbiorców, stanowić będą dowody
    dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy,
    łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały
    Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów”.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacjach indywidualnych: z dnia 10
    sierpnia 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.265.2021.1.PC, z dn. 24 kwietnia 2024 r. sygn.
    0114-KDIP1#2.4012.35.2024.3.GK, z dnia 27 grudnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.649.2024.1.GK, czy z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.
    RM.
    W świetle powyższej argumentacji, w ocenie Spółki dokumenty zebrane w Wariancie I, tj.,
    kopia faktury wraz z dokumentem WZ, a także oświadczeniem przewoźnika, że wywiózł on
    towary do odbiorcy, stanowić będą dowód na wykonanie dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, o którym mowa w art. 42 ust. 3 i 11 Ustawy o VAT i będą
    uprawniać Wnioskodawcę do zastosowania stawki 0% VAT co do dokumentowanych takim
    dowodem dostaw.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie I
    W analizowanym wariancie Wnioskodawca oprócz kopii faktury wraz z dokumentem WZ
    dysponował będzie informacją z wewnętrznego systemu elektronicznego spedytora, bądź
    przewoźnika, gdzie będzie mógł sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej status, w tym
    również status doręczenia.
    Spółka uważa, że informacja o kierunku przesyłki jak również status doręczenia stanowią
    formę oświadczenia przewoźnika o etapie dostawy, miejscu, w którym przesyłane towary
    się znajdują, oraz o fakcie doręczenia. W związku z tym, dochodzi do jednoznacznego
    stwierdzenia, czy towary będące przedmiotem dostawy zostały faktycznie dostarczone.
    Informacja taka stanowi w ocenie Wnioskodawcy dowód potwierdzający przyjęcie przez
    nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, o
    którym mowa w art. 42 ust. 11 Ustawy o VAT.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych, m.in.:
    W interpretacji indywidualnej z 26 listopada 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.403.2020.1.
    JK), DKIS stwierdził, że dostawy udokumentowane zgodnie z wariantem IV powinny być
    opodatkowane stawką 0% VAT, zgodnie z art. 42 ustawy. Autor wniosku w wariancie IV
    zaznaczył, że Spółka dysponuje fakturą z danymi kontrahenta oraz specyfikacją ładunku, a
    także dokumentami potwierdzającymi doręczenie towaru przez firmę kurierską, w tym
    elektronicznym dokumentem XML oraz oświadczeniem o dostarczeniu towaru.
    Analiza dokumentacji posiadanej w Wariancie J
    W opisywanym wariancie Wnioskodawca będzie dysponował kopią faktury wraz z
    dokumentem WZ, oraz podpisanym przez kontrahenta dokumentem WZ,
    potwierdzającym otrzymanie towaru.
    W ocenie Wnioskodawcy niniejsze dokumenty będą wystarczające dla uznania, że
    dokonywał on faktycznych dostaw towarów na rzecz Kontrahenta. W szczególności
    podpisany przez Kontrahenta dokument WZ będzie stanowić dowód, o którym mowa w
    art. 42 ust. 11 pkt 4, tj. dowód potwierdzający przejęcie przez nabywcę towaru na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Podpisany dokument WZ

    będzie bowiem fizycznym dowodem odebrania przez Kontrahenta towarów będących
    przedmiotem dostawy. Podpis Kontrahenta złożony na dokumencie WZ stanowić będzie
    jego oświadczenie o tym, że towar faktycznie odebrał. Kontrahent nie podpisałby bowiem
    dokumentu, którego rzeczywiście nie otrzymał, zaś otrzymać mógł go wyłącznie w sytuacji,
    kiedy faktycznie dokonana zostanie dostawa towarów.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zespoły dokumentów, którymi
    będzie on dysponował w Wariantach A-J będą stanowić dowody w rozumieniu art. 42 ust.
    3 i 11 Ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie on mógł zastosować stawkę 0% podatku od
    towarów i usług przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, których
    dokumenty te będą dotyczyć.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
    1) Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    4) Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
    Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
    rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
    art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem
    ust. 2-8.

    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
    Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego
        innym niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
        niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe,
        które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą
        zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych
        z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
    1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
        a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
          niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
          posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów,
          o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony,
          które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo
          sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których

          mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w
          sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających
          wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
          niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
        b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
        (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały
            wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią
            działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie
            przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę
            wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj
            towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy
            środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz
            identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
        (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
            mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
            są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub
            jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
            wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności
            dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub
            wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
            niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
          Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b)
          ppkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
          nastąpiła dostawa.
    2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
    3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
        a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak
          podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz
          lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
        b) następujące dokumenty:
        (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
            dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport
            towarów;
        (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
            notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa
            członkowskiego przeznaczenia;
        (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w
            państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie
            towarów w tym państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

    W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
    zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
    podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
    Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa
        w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
        skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
    Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju:

      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary z
        ostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów
        jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
          - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
    W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
    jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust.
    1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
    wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy:
    Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
      1) okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
        art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
        mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla
        dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do
        złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada
        dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
      2) okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
        art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
        mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
        rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium
        kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny
        po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów,
        o których mowa w ust. 1 pkt 2.
    Przepis art. 42 ust. 12 ustawy odnosi się do jednego z warunków zastosowania stawki 0%
    do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2
    ustawy. Warunek ten dotyczy jedynie udokumentowania wywozu z kraju towarów
    będących przedmiotem dostawy i dostarczenia ich na terytorium państwa członkowskiego
    inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 12 ustawy reguluje sytuację, gdy powyższy
    warunek nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres.
    Jak wynika z art. 42 ust. 12a ustawy:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
      rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez
      niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio
      informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami

    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że będą Państwo dokonywać
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 Ustawy o VAT.

    Kontrahenci posiadać będą ważne numery identyfikacyjne VAT nadane przez państwa
    członkowskie Unii Europejskiej. W każdym przypadku miejscem rozpoczęcia wywozu
    towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich
    wysyłki) jest terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Dostawy będą
    odbywać się w oparciu o różne reguły INCOTERMS, w tym przede wszystkim DAP, DDP,
    EXW, FCA. W związku z każdą przeprowadzoną transakcją będą Państwo dysponować co
    najmniej kopią faktury, a także specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (dokument
    WZ), specyfikacje mogą występować zarówno w formie osobnego dokumentu, jak i
    stanowić element treści faktury. Dokumentacja, o której mowa powyżej może występować
    w 10 wariantach (od A do J). Mimo, że może dojść do sytuacji, w której Spółka będzie
    dysponować dokumentami innymi niż wymienione w tych wariantach, należy podkreślić,
    że przedmiotem Państwa wniosku są wyłącznie dokumenty opisane w Wariantach A-J i
    wyłącznie tymi dokumentami zamierza posługiwać się dla udowodnienia WDT. W związku
    z tym kluczowym założeniem opisu zdarzenia przyszłego jest, że Spółka będzie
    dysponować wyłącznie wylistowaną wyżej dokumentacją w opisanych konfiguracjach.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest potwierdzenie, czy dodatkowe dokumenty
    wymienione w poszczególnych wariantach wraz z kopią faktury oraz dokumentem WZ
    będą wystarczające, dla celów udokumentowania WDT zgodnie z przepisem art. 42 ust. 3,
    i 11 Ustawy o VAT, w taki sposób, aby Spółka mogła zastosować przy nich stawkę 0% VAT.
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy odnieść się do poszczególnych wariantów
    (zestawów dokumentów) przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego.
    W wariancie A Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika””), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - zbiorcze zestawienie potwierdzenia odbioru towarów w formie elektronicznej (np. jako
      dokument w formacie PDF) zawierające wykaz dostaw dokonanych na rzecz
      kontrahenta. Zestawienie będzie obejmowało konkretny okres, oraz oświadczenie,
      że lista dostaw w nim wykazana została zaksięgowana w systemie kontrahenta i
      stanowi dowód odbioru towaru. Dokument ten nie będzie w żaden sposób
      podpisany, strony transakcji jednak zgodnie uznają, że mimo to pozostaje on ważny.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich zarówno specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku, jak i dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
    odpowiedzialnego za wywóz, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast zbiorcze
    zestawienie potwierdzenia odbioru zawierające wykaz dostaw dokonanych na rzecz
    kontrahenta oraz oświadczenie, że lista dostaw w nim wykazana została zaksięgowana w
    systemie kontrahenta stanowi inny dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy,
    mający zastosowanie z uwagi na to, że listy przewozowe (wobec braku podpisu osoby
    odbierającej towar) nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    W wariancie B Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);

    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - wydruk ze strony internetowej kontrahenta (czy też wewnętrznego systemu) pobrany
      przez Spółkę dla celów dowodowych potwierdzający rejestrację faktury, przy czym
      dostęp do portalu ograniczony będzie do kilku miesięcy po rejestracji;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich zarówno specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku, jak i dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
    odpowiedzialnego za wywóz, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast wydruk ze
    strony internetowej kontrahenta (czy też wewnętrznego systemu) pobrany przez Spółkę
    dla celów dowodowych potwierdzający rejestrację faktury oraz potwierdzenie otrzymania
    zapłaty za dostarczony towar stanowią inne dowody, o którym mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy, mające zastosowanie z uwagi na to, że listy przewozowe (wobec braku podpisu
    osoby odbierającej towar) nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju. Zgodnie z opisem sprawy potwierdzenia zapłaty świadczą o dokonaniu dostawy ze
    względu na ustalenia dotyczące terminów płatności, jakie obowiązują w relacjach
    Wnioskodawcy z Kontrahentami - płatności dokonywane będą już po otrzymaniu towaru
    przez Kontrahenta i z tego względu dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem
    towaru przez Kontrahenta.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    W wariancie C Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika””), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich zarówno specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku, jak i dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
    odpowiedzialnego za wywóz, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast
    potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar stanowi inny dowód, o którym
    mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, mający zastosowanie z uwagi na to, że listy przewozowe
    (wobec braku podpisu osoby odbierającej towar) nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zgodnie z opisem sprawy potwierdzenia
    zapłaty świadczą o dokonaniu dostawy ze względu na ustalenia dotyczące terminów
    płatności, jakie obowiązują w relacjach Wnioskodawcy z Kontrahentami - płatności
    dokonywane będą już po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta i z tego względu
    dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem towaru przez Kontrahenta.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    W wariancie D Wnioskodawca będzie posiadał:
      - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
      - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE.
    Jest wśród nich specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ), wymieniona w
    art. 42 ust. 3 ustawy, przy czym sama specyfikacja nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednocześnie będą jednak posiadać Państwo
    potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar, które stanowi inny dowód, o
    którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, mający zastosowanie z uwagi na to, że nie
    posiadają Państwo listów przewozowych, które potwierdzałyby jednoznacznie
    dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zgodnie z opisem sprawy potwierdzenia
    zapłaty świadczą o dokonaniu dostawy ze względu na ustalenia dotyczące terminów
    płatności, jakie obowiązują w relacjach Wnioskodawcy z Kontrahentami - płatności
    dokonywane będą już po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta i z tego względu
    dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem towaru przez Kontrahenta.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.
    W wariancie E Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz kontrahenta
      w danym okresie, zestawienie to: będzie przesyłane kontrahentowi drogą
      elektroniczną po okresie, którego dotyczy (okresy zazwyczaj obejmują miesiąc, zaś
      zestawienia przesyłane będą do około 10. dnia następnego miesiąca). Zgodnie z
      informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania
      potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy
      przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich
      przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są
      zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do
      otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym
      zakresie);
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich zarówno specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku, jak i dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
    odpowiedzialnego za wywóz, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast zbiorcze
    zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz kontrahenta w danym
    okresie oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar stanowią inne

    dowody, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, mające zastosowanie z uwagi na to, że
    listy przewozowe (wobec braku podpisu osoby odbierającej towar) nie potwierdzają
    jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Zgodnie z opisem sprawy potwierdzenia
    zapłaty świadczą o dokonaniu dostawy ze względu na ustalenia dotyczące terminów
    płatności, jakie obowiązują w relacjach Wnioskodawcy z Kontrahentami - płatności
    dokonywane będą już po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta i z tego względu
    dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem towaru przez Kontrahenta.
    Jednocześnie jak Państwo wskazali, zgodnie z informacją zawartą w przesyłanym
    kontrahentowi drogą elektroniczną zestawieniu faktur dokumentujących dostawy - w
    przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego
    niż Polska.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.
    W wariancie F Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;
    - zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz kontrahenta
      w danym okresie, zestawienie to będzie przesyłane kontrahentowi drogą
      elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy (okresy zazwyczaj obejmują
      miesiąc, zestawienia przesyłane będą około 10. dnia następnego miesiąca), następnie
      zaś odesłane przez Kontrahenta wraz z jego podpisem.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich zarówno specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku, jak i dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
    odpowiedzialnego za wywóz, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast zbiorcze
    zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz kontrahenta w danym
    okresie odesłane przez Kontrahenta wraz z jego podpisem stanowi inny dowód, o którym
    mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, mający zastosowanie z uwagi na to, że listy przewozowe
    (wobec braku podpisu osoby odbierającej towar) nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe.
    W wariancie G Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (listy przewozowe CMR
      podpisane, bądź podpisane i z pieczątką w polu „podpis i stempel przewoźnika”), na
      których jednak nie będzie podpisu osoby odbierającej towar;

    - dokument kontrahenta, z którego wynikać będzie data wysyłki towarów (tożsama z datą
      rozpoczęcia transportu towarów, oraz data potwierdzenia odbioru towarów w miejscu
      jego przeznaczenia), a także data płatności za zakupiony towar;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich zarówno specyfikacja poszczególnych sztuk
    ładunku, jak i dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
    odpowiedzialnego za wywóz, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. dokument kontrahenta,
    z którego wynikać będzie data wysyłki towarów (tożsama z datą rozpoczęcia transportu
    towarów, oraz data potwierdzenia odbioru towarów w miejscu jego przeznaczenia), a
    także data płatności za zakupiony towar oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty za
    dostarczony towar inne dowody, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy, mające
    zastosowanie z uwagi na to, że listy przewozowe (wobec braku podpisu osoby
    odbierającej towar) nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zgodnie z opisem sprawy potwierdzenia zapłaty świadczą o dokonaniu dostawy ze
    względu na ustalenia dotyczące terminów płatności, jakie obowiązują w relacjach
    Wnioskodawcy z Kontrahentami - płatności dokonywane będą już po otrzymaniu towaru
    przez Kontrahenta i z tego względu dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem
    towaru przez Kontrahenta.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 7 jest prawidłowe.
    W wariancie H Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - oświadczenie przewoźnika (przewoźnik zorganizowany przez kontrahenta) z którego
      wynika, że wywiózł towary do odbiorcy, zawierającego m.in. informację o odebraniu
      przez przewoźnika towarów, wraz z m.in.: pieczątką przewoźnika, miejscem
      rozładunku, datą dostawy, nr przewozowym;
    - potwierdzenie otrzymania zapłaty za dostarczony towar.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE. Jest wśród nich specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    (dokument WZ), wymieniona w art. 42 ust. 3 ustawy, przy czym sama specyfikacja nie
    potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednocześnie będą jednak
    posiadać Państwo oświadczenie przewoźnika (przewoźnik zorganizowany przez
    kontrahenta) z którego wynika, że wywiózł towary do odbiorcy, zawierającego m.in.
    informację o odebraniu przez przewoźnika towarów, wraz z m.in.: pieczątką przewoźnika,
    miejscem rozładunku, datą dostawy, nr przewozowym oraz potwierdzenie otrzymania
    zapłaty za dostarczony towar, które inne dowody, o którym mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy. Zgodnie z opisem sprawy potwierdzenia zapłaty świadczą o dokonaniu dostawy
    ze względu na ustalenia dotyczące terminów płatności, jakie obowiązują w relacjach
    Wnioskodawcy z Kontrahentami - płatności dokonywane będą już po otrzymaniu towaru
    przez Kontrahenta i z tego względu dokonanie płatności jest utożsamione z otrzymaniem
    towaru przez Kontrahenta.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 8 jest prawidłowe.
    W wariancie I Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - informację z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić
      kierunek wysyłki i jej status, w tym datę doręczenia.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE.
    Jest wśród nich specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ), wymieniona w
    art. 42 ust. 3 ustawy, przy czym sama specyfikacja nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednocześnie będą Państwo jednak posiadać
    również informację z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można
    sprawdzić kierunek wysyłki i jej status, w tym datę doręczenia, które stanowi inny dowód,
    o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy. Dokumenty te łącznie pozwalają na
    jednoznaczne uznanie, że towar został doręczony do miejsca docelowego poza terytorium
    Polski, łącznie uprawdopodabniają przemieszczenie towarów z terytorium kraju na
    terytorium innego państwa członkowskiego oraz ich dostarczenie do odbiorcy
    znajdującego na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Powołane powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna
    jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodobniała ona wywóz towarów z terytorium
    kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko
    rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej
    dokumentowi otrzymanemu z opisanego systemu przewoźnika.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Tym samym w Wariancie I posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3
    i 11 ustawy, które uprawniają do zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 9 jest prawidłowe.
    W wariancie J Wnioskodawca będzie posiadał:
    - kopię faktury oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ);
    - podpisany przez kontrahenta dokument WZ potwierdzający otrzymanie towaru.
    Analiza przedstawionego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie,
    że posiadane przez Wnioskodawcę łącznie ww. dokumenty stanowią dowody w
    rozumieniu w art. 42 ust. 3 i 11, potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i
    dostarczenie do nabywcy UE.
    Jest wśród nich specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (dokument WZ), wymieniona w
    art. 42 ust. 3 ustawy, przy czym sama specyfikacja nie potwierdzają jednoznacznie
    dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednocześnie będą jednak posiadać Państwo
    podpisany przez kontrahenta dokument WZ potwierdzający otrzymanie towaru, który
    będzie stanowił inny dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy.
    Tym samym posiadają Państwo dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy,
    które przy spełnieniu pozostałych wymogów przewidzianych w przepisach, uprawniają do
    zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 10 jest prawidłowe.
    Końcowo należy zwrócić uwagę na to, że zgodnie z przywołanymi przepisami art. 42 ust. 1
    i 1a zastosowanie do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki 0% wiąże się z

    szeregiem obowiązków podatnika dokonującego takich dostaw, m.in. w zakresie
    rejestracji na potrzeby podatku transakcji wewnątrzwspólnotowych, składania informacji
    podsumowujących, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, oraz
    wykazywania w nich wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów objętych stawką 0% wraz
    ze szczegółowymi danymi wskazanymi w art. 100 ust. 8 ustawy.
    Sformułowane przez Państwa pytania dotyczyły możliwości objęcia dostaw
    wewnątrzwspólnotowych stawką 0% ze względu na uznanie posiadanych przez Państwa w
    poszczególnych wariantach dokumentów za dowody wymienione w art. 42 ust. 3 i 11.
    Wobec tego spełnienie ww. pozostałych wymogów zastosowanie tej stawki nie było
    przedmiotem analizy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (zadanych pytań) w zakresie podatku od towarów i usług, w odniesieniu
    do opisanego zdarzenia przyszłego, zatem inne zagadnienia niebędące przedmiotem
    pytań - w tym spełnienie pozostałych wymogów do zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów - nie mogły być przedmiotem interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, Organ pragnie
    zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych osadzonych w określonym stanie prawnym. Interpretacje indywidualne nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Należy także zauważyć, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    podatnik rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów
    może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ
    podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.