Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.173.2025.5.DR; 0114-KDIP3-
1.4011.857.2025.4.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: W zakresie skutków podatkowych obdarowania pracowników
oraz zleceniobiorców upominkami okolicznościowymi.
Słowa kluczowe: darowizna
pracownik
upominki
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych obdarowania
    pracowników oraz zleceniobiorców upominkami okolicznościowymi. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 13 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A posiada status pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. -
    Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).
    W związku z wypłatą wynagrodzeń, na podstawie umów o pracę oraz umów zlecenia
    własnym pracownikom oraz zleceniobiorcom, występuje w roli płatnika podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    A planuje przekazywać własnym pracownikom oraz zleceniobiorcom upominki
    okolicznościowe. Upominki będą miały charakter rzeczowy (w postaci paczek). Upominki
    będą przekazywane okolicznościowo, tj. z okazji świąt (np. Świąt Bożego Narodzenia, Świąt
    Wielkanocnych), przejścia na emeryturę, różnych szczególnych dni (np. mikołajek, Dnia
    Kobiet czy Dnia Mężczyzny), jak również celebrowania jubileuszu pracy czy jubileuszu
    Instytutu.
    Upominki nie będą wynikać z podpisywanych z pracownikami i zleceniobiorcami umów o
    pracę, umów zlecenia, regulaminów wynagradzania czy innych dokumentów
    wewnętrznych, w których regulowane są zasady wynagradzania.
    Podkreślić należy, że upominki nie będą stanowiły dodatkowej formy gratyfikacji za
    wykonaną pracę. Przekazanie upominków nie będzie zależało od osiąganych przez danego
    pracownika czy zleceniobiorcy wyników, ocen rocznych, czy wskaźników absencji.
    Zajmowane stanowisko nie będzie miało wpływu na wartość prezentu. Obdarowanie
    personelu drobnymi upominkami będzie miało na celu realizowanie polityki wzmacniania
    relacji i zaangażowania pracowników i zleceniobiorców.
    Upominki będą finansowane ze środków obrotowych.
    Przekazanie upominków będzie każdorazowo wynikiem decyzji Dyrekcji i nie będzie
    gwarantowane. Pracownik oraz zleceniobiorca nie będzie mógł dochodzić wydania
    upominku na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia.
    Gdyby pracownicy i zleceniobiorcy nie otrzymali od firmy prezentu prawdopodobieństwo,
    że sami kupiliby określony prezent rzeczowy jest znikome.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym upominki okolicznościowe (w postaci rzeczowej), niestanowiące formy
    dodatkowego wynagrodzenia za pracę, będą stanowiły przedmiot darowizny w świetle
    ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz nie będą stanowiły dla pracowników
    przychodu ze stosunku pracy, a dla zleceniobiorców przychodów z działalności
    wykonywanej osobiście, w związku z czym na A nie będą ciążyły obowiązki płatnika
    podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, upominki rzeczowe wręczane okazjonalnie pracownikom oraz
    zleceniobiorcom nie będą stanowiły wynagrodzenia ze stosunku pracy i w związku z tym

    na A nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Tym
    samym prezent stanowiący świadczenie wyjątkowe oraz niezwiązane z wynikami w pracy,
    stanowi darowiznę opodatkowaną podatkiem od spadków i darowizn.
    Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ustawy o PIT. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o PIT źródłami
    przychodów są:
    1. stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w
      rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,
      praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2. działalność wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody
    ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku
    pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń
    w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i
    świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i
    wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a
    ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń częściowo odpłatnych.
    W świetle art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zakłady pracy
    będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi
    nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane, jako płatnicy, obliczać i pobierać w
    ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów
    przychody ze stosunku pracy, z pracy nakładczej, stosunku służbowego, lub ze
    spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
    wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w
    spółdzielniach pracy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że wartości pieniężne i świadczenia
    rzeczowe skutkują opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych jeśli
    świadczenie przekazane pracownikowi przez jego pracodawcę jest przychodem ze
    stosunku pracy, zaś na pracodawcy ciążą obowiązki płatnika.
    Niezależnie od powyższego, wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w art. 2 przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych
    w tym przepisie, dokładniej w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające
    przepisom o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie bowiem z przedmiotowym
    przepisem, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
    podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn, podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne

    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny,
    polecenia darczyńcy.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do
    bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Przekazane przez A upominki nie będą stanowiły dodatkowego wynagrodzenia czy premii
    za wykonywane obowiązki. Pracownicy i zleceniobiorcy nie oczekują tego rodzaju
    świadczeń w związku z ich zatrudnieniem. Obdarowanie nie wiąże się również z
    jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika lub zleceniobiorcy, a
    przekazanie pracownikom i zleceniobiorcom upominków będzie wynikało jedynie z dobrej
    woli pracodawcy.
    Państwa zdaniem otrzymywane przez pracowników i zleceniobiorców upominki spełniają
    wszystkie przesłanki podlegania opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na
    mocy przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, a tym
    samym na A nie będą wówczas ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Państwa pogląd znajduje uzasadnienie w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego.
    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez pracowników od
    pracodawców została rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca
    2014 r., sygn. akt: K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że: „W ocenie
    Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują
    darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za
    pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz także postać różnego rodzaju
    świadczeń, które - nawet nieujęte w umowie o pracę - w praktyce są postrzegane jako jego
    element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego
    pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę
    należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku o
    spadków i darowizn. A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia
    świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający dochód podatnika,
    od tych które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy
    świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne
    przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    W przytoczonym wyroku Trybunał sformułował zasadę, zgodnie z którą, świadczenia
    otrzymywane przez pracowników od pracodawców należy uznać za przychód, jednak z
    wyjątkiem świadczeń, które mają uhonorować i docenić pracownika z okazji niemającej
    związku z wykonywaną pracą - w tym przypadku przedmiotowa korzyść stanowi
    darowiznę podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Stanowisko prezentowane przez Państwa zostało potwierdzone w interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
    - z dnia 4 kwietnia 2022 r. Znak: 0112-KDIL2-1.4011.1170.2021.3.AMN;
    - z dnia 24 lutego 2023 r. Znak: 0114-KDIP3-2.4011.16.2023.1.JM;
    - z dnia 23 lutego 2024 r. Znak: 0114-KDIP3-2.4011.1141.2023.1.JK3;
    - z dnia 7 lutego 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4015.325.2024.3.BD.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny;
    umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu
    notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas,
    gdy darowizna została spełniona.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że planują Państwo
    przekazywać własnym pracownikom oraz zleceniobiorcom upominki okolicznościowe.
    Upominki będą miały charakter rzeczowy (w postaci paczek). Upominki będą
    przekazywane okolicznościowo, tj. z okazji świąt (np. Świąt Bożego Narodzenia, Świąt
    Wielkanocnych), przejścia na emeryturę, różnych szczególnych dni (np. mikołajek, Dnia
    Kobiet czy Dnia Mężczyzny), jak również celebrowania jubileuszu pracy czy jubileuszu
    Instytutu. Upominki nie będą wynikać z podpisywanych z pracownikami i zleceniobiorcami
    umów o pracę, umów zlecenia, regulaminów wynagradzania czy innych dokumentów
    wewnętrznych, w których regulowane są zasady wynagradzania.
    Upominki nie będą stanowiły dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną pracę.
    Przekazanie upominków nie będzie zależało od osiąganych przez danego pracownika czy
    zleceniobiorcy wyników, ocen rocznych, czy wskaźników absencji. Zajmowane stanowisko
    nie będzie miało wpływu na wartość prezentu. Obdarowanie personelu drobnymi
    upominkami będzie miało na celu realizowanie polityki wzmacniania relacji i
    zaangażowania pracowników i zleceniobiorców. Upominki będą finansowane ze środków
    obrotowych. Przekazanie upominków będzie każdorazowo wynikiem decyzji Dyrekcji i nie

    będzie gwarantowane. Pracownik oraz zleceniobiorca nie będzie mógł dochodzić wydania
    upominku na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia.
    Z opisu wynika zatem, że ww. upominki okolicznościowe przekazywane będą
    pracownikom oraz zleceniobiorcom tytułem darowizny.
    Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art.
    888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje
    się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną
    cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia.
    Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i
    dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z
    ustawy.
    Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywane pracownikom
    oraz zleceniobiorcom upominki okolicznościowe, które nie będą dodatkową formą
    gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    od spadków i darowizn.
    W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą
    obowiązującą w jej przepisach jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona
    została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m. in.:
        - stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
          członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
          się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);
        - działalność wykonywana osobiście (pkt 2);
    Jak natomiast stanowi art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,

      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć
    należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać
    od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca
    zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń
    nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
        8. Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust.
        1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
        zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
          jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
          działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
          wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
        - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Stosownie do treści art. 32 ust. 1 ww. ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej
    mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego
    w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    W realiach opisanej przez Państwa sprawy Upominki są i będą przekazywane
    Pracownikom oraz Zleceniobiorcom tytułem darowizny i będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.
    Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będą one stanowić przychodu dla Państwa
    Pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 1 powyższej ustawy (w odniesieniu do osób
    zatrudnionych na umowę o pracę) oraz w rozumieniu art. 13 (w odniesieniu do osób
    zatrudnionych na podstawie umów zlecenia).
    Z uwagi na powyższe w związku z przekazywaniem Pracownikom i Zleceniobiorcom
    Upominków nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem,
    pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na
    podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 41
    ust. 1 tej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja ta została wydana dla Państwa i w Państwa indywidualnej sprawie zgodnie z
    dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Pracownicy chcący uzyskać interpretację
    indywidualną w zakresie skutków podatkowych otrzymania upominków okolicznościowych
    , winni wystąpić z odrębnymi wnioskami i uiścić stosowną opłatę.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.