Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-442/13-8/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-19
Teza: Dokumentacja przy WDT i stawka 0%
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2013 r. (data wpływu 25 września 2013 r.) uzupełnionym w dniu 4 grudnia 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacji gdy towar wywożony będzie przy użyciu własnego środka transportu, a Wnioskodawca posiadać będzie: specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przesłane w formie PDF na bezpieczny adres poczty elektronicznej podpisane i opatrzone pieczęcią nabywcy „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” oraz korespondencję handlową z nabywcą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacji gdy towar wywożony będzie przy użyciu własnego środka transportu, a Wnioskodawca posiadać będzie: specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przesłane w formie PDF na bezpieczny adres poczty elektronicznej podpisane i opatrzone pieczęcią nabywcy „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” oraz korespondencję handlową z nabywcą. Wniosek uzupełniono w dniu 4 grudnia 2013 r. o brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w celu zastosowania preferencyjnej stawki VAT w wysokości 0% dla WDT podejmuje działania mające na celu możliwie jak najszybsze skompletowanie dokumentacji wymaganej na podstawie art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.)  gromadzi: kopie faktur VAT, dokumenty specyfikacji załadunkowej towarów, dokumenty przewozowe bądź kserokopie tych dokumentów. Ponadto, w przypadku braku kompletu dokumentów o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka dysponuje potwierdzeniami przelewu i ewentualnie korespondencją handlową z nabywcami w języku angielskim. Zdarza się, że dowody dokumentujące WDT są przesyłane nie w formie papierowej ale elektronicznej lub za pośrednictwem faksu.

Spółka stosuje e-faktury i posiada bardzo restrykcyjne procedury i narzędzia mające gwarantować autentyczność pochodzenia faktur i integralność ich treści. Kwestia obrotu fakturami elektronicznymi i możliwości dokumentowania stawki 0% w WDT poprzez przesyłanie przez jej odbiorców elektronicznych potwierdzeń odbioru towarów była przedmiotem otrzymanej przez powiązany ze Spółką podmiot z Grupy PCC interpretacji indywidualnej z 24 października 2011 r. nr pisma: ILPP4/443-528/11-2/BA.

Aktualnie w związku z wejściem w życie 1 stycznia 2013 r. przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz.U. z 2012 r., poz. 1528), Spółka zamierza zliberalizować i w znaczny sposób uprościć obowiązujące dotychczas zasady dotyczące wysyłania e-faktur i otrzymywania w formie elektronicznej potwierdzeń dostarczenia towarów nabywcy. Oprócz stosowanych dotychczas przez Spółkę porozumień zawierających zgodę odbiorcy na otrzymywanie e-faktur w formacie PDF i wskazujących bezpieczne adresy poczty elektronicznej, Spółka zamierza uzyskiwać zgodę kontrahenta w mniej formalny sposób, w tym m.in. na zasadzie negocjacji/ustaleń telefonicznych (z których sporządzana będzie notatka służbowa) lub domniemania zgody kontrahenta  Spółka zamierza wysyłać e-faktury z bezpiecznych adresów poczty elektronicznej, chyba że kontrahent wyrazi wyraźny sprzeciw w tej sprawie. Jednocześnie Spółka uważa, że wystarczającym dowodem dla uznania istnienia akceptacji nabywcy otrzymywania e-faktur będzie opłacenie należności wynikającej z wysłanej w ten sposób faktury. Jeżeli kontrahent nie opłaci należności z otrzymanej e-faktury Spółka zwróci się do niego z prośbą o wyrażenie pisemnej zgody na przesłanie jej w sposób elektroniczny. W takich przypadkach, w celu zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści oraz czytelności faktury, Spółka stosować będzie kontrole biznesowe polegające na weryfikacji wystawionej e-faktury z dokumentacją uzupełniającą, taką jak: zamówienie, umowa, dokument transportowy czy wezwanie do zapłaty. Faktura podlegać będzie sprawdzeniu jako końcowy element procesu biznesowego i księgowego i nie będzie traktowana jako dokument niezależny i autonomiczny.

Do wysyłanych odbiorcom Spółki z siedzibą w innym niż Polska kraju Unii Europejskiej w opisany wyżej sposób e-faktur (w formacie PDF), ale również do tradycyjnych faktur wysyłanych pocztą dołączone będzie „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”. Ww. dokument będzie zawierał dane kontrahentów, numer faktury sprzedaży i oświadczenie kontrahenta, że otrzymał towar w danym dniu  na takim potwierdzeniu odbioru będą również zamieszczane dane dotyczące miejsca odbioru towaru. Potwierdzenie WDT po podpisaniu przez osobę uprawnioną do reprezentowania kontrahenta i opieczętowaniu przez nabywcę towarów, będzie odsyłane w postaci scanu (w formacie PDF) na podany przez Spółkę bezpieczny adres poczty elektronicznej.

Oprócz ww. potwierdzeń Spółka będzie się starała pozyskać w drodze elektronicznej dowody o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, w postaci scanu listu przewozowego przesyłanego e mailem przez przewoźnika lub odbiorcę towaru lub dowody o których mowa w art. 42 ust. 4 ustawy o VAT (w sytuacji, gdy towar wywożony jest przez dostawcę lub nabywcę przy użyciu własnego środka transportu). Jednakże mogą się zdarzyć sytuacje, kiedy uzyskanie tzw. dokumentów „podstawowych” wymienionych w art. 42 ust. 3 pkt 1 i art. 42 ust. 4 ustawy o VAT będzie utrudnione i tym samym znacznie opóźni możliwość zastosowania stawki 0%.

Cała przedstawiona wyżej dokumentacja będzie podpinana do wystawionej faktury i będzie przechowywana jako załącznik w formie elektronicznej z zachowaniem wymogów dotyczących przechowywania faktur elektronicznych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym  gdy towar będzie wywożony przez dostawcę lub nabywcę przy użyciu własnego środka transportu  w przypadku trudności z uzyskaniem dowodów „podstawowych” Spółka będzie miała prawo stosowania do wewnątrzwspólnotowych dostaw stawkę 0%, jeśli oprócz posiadanej faktury elektronicznej lub tradycyjnej pozyska:

1.  specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
2.  przesłane w formie PDF na bezpieczny adres poczty elektronicznej podpisane i opatrzone pieczęcią nabywcy „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”, czyli dowód o którym mowa w art. 42 ust. 11 pkt 4,
3.  korespondencję handlową z nabywcą, w tym jego zamówienie?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony w ww. pytaniu katalog dowodów pozwala na zastosowanie preferencyjnej stawki 0% do transakcji WDT.

Ponadto z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowią o formie dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3, ust. 4 i ust. 11 ustawy o VAT  zdaniem Spółki  każda forma tych dokumentów jest dopuszczalna pod warunkiem, że autentyczność ich zostanie uprawdopodobniona.

Stanowisko reprezentowane w tej kwestii przez Spółkę zostało potwierdzone przez Ministra Finansów w otrzymanej przez powiązany z nią podmiot z Grupy PCC interpretacji indywidualnej z 24 października 2011 r. nr pisma: ILPP4/443-528/11-2/BA. Niniejsza opinia znajduje również potwierdzenie w innych interpretacjach, m.in.: Izby Skarbowej w Warszawie z 15 kwietnia 2010 r. nr pisma: IPPP3/443-154/10-4/KC, Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 1 grudnia 2010 r. nr pisma: ITPP2/443-952d/10/MD oraz w orzecznictwie sądowym: wyrok NSA z 15 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 807/09, wyrok NSA z 28 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1421/08.

Wprowadzenie w przyszłości nowych, mniej restrykcyjnych i sformalizowanych zasad wysyłania faktur elektronicznych oraz zastąpienie pisemnych porozumień w sprawie e fakturowania kontrolami biznesowymi ma jedynie na celu usprawnienie obiegu dokumentów w Spółce, przyspieszenie procesu gromadzenia dokumentacji dla zastosowania stawki 0% przy WDT i uniknięcie licznych korekt deklaracji VAT-7 i nie powinno skutkować możliwością zakwestionowania przez organ podatkowy prawidłowości rozliczeń z tytułu VAT.

Art. 42 ustawy o VAT wskazuje obowiązki podatników w zakresie dokumentacji transakcji, których spełnienie pozwala na zastosowanie stawki 0% przy WDT. Podatnik powinien przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiadać w swej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terenie innego państwa członkowskiego. Dowodami  zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT  są dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) oraz specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, jeśli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego. W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę przy użyciu własnego środka transportu, podatnik oprócz dokumentu o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument którego treść szczegółowo reguluje art. 42 ust. 4 pkt 1-5 ustawy o VAT. Jeżeli dokumenty powyższe nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy, dowód dokonania WDT stanowić mogą inne dokumenty, wymienione przykładowo w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Podsumowując te rozważania należy uznać, że nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi w formie scanu przesłanego w formacie PDF na wskazany przez Spółkę bezpieczny adres e-mail lub przesłanemu faksem. Nadto trzeba podkreślić, że jeżeli podatnik nie jest w stanie zgromadzić w celu skorzystania ze stawki 0% VAT przy WDT dokumentów wymienionych w katalogu podstawowym, powinien mieć prawo zastosowania dowodów pomocniczych określonych w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Taka możliwość wynika m.in. z tezy uchwały NSA I FPS 1/10 z 11 października 2010 r.: „W świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

W tym miejscu warto także powołać się na orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawach C-409/04 Teleos plc i in. przeciwko Commissioners of Customs & Excise i C-146/05 Albert Collée przeciwko Finanzamt Limburg an der Lahn, w których Trybunał stwierdził, że oczywistym jest, że warunki stosowania zwolnienia podatkowego przy WDT (w Polsce stawki 0%) określa ustawodawstwo wewnętrzne państw Wspólnoty, jednakże warunki te nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne dla prawidłowego poboru podatku i unikania oszustw podatkowych, a w szczególności nie mogą godzić w zasadę neutralności podatkowej, zwłaszcza gdy fakt dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej jest bezsporny.

W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, że przedstawiony katalog dokumentów uprawnia ją do zastosowania stawki 0% dla WDT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 13 ust. 1 ustawy – przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu  przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na mocy art. 13 ust. 6 ustawy - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97 (…).

W myśl art. 5 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35) – w okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, o której mowa w art. 13 ust. 6 ustawy zmienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy zmienionej w art. 1, niekorzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 tej ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w celu zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 0% dla dokonywanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów podejmuje działania mające na celu możliwie jak najszybsze skompletowanie wymaganej dokumentacji, tj. gromadzi: kopie faktur VAT, dokumenty specyfikacji załadunkowej towarów, dokumenty przewozowe bądź kserokopie tych dokumentów. Ponadto w przypadku braku kompletu ww. dokumentów Spółka dysponuje potwierdzeniami przelewu i ewentualnie korespondencją handlową z nabywcami w języku angielskim. Zdarza się, że dowody dokumentujące wewnątrzwspólnotową dostawę towarów będą przesyłane nie w formie papierowej ale elektronicznej lub za pośrednictwem faksu.

Do e-faktur w formacie PDF jak również do tradycyjnych faktur wysyłanych pocztą przesyłanych odbiorcom z innego niż Polska kraju Unii Europejskiej, dołączone będzie „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”. Ww. dokument będzie zawierał dane kontrahentów, numer faktury sprzedaży i oświadczenie kontrahenta, że otrzymał towar w danym dniu, na takim potwierdzeniu odbioru będą również zamieszczane dane dotyczące miejsca odbioru towaru. Potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów po podpisaniu przez osobę uprawnioną do reprezentowania kontrahenta i opieczętowaniu przez nabywcę towarów, będzie odsyłane w postaci scanu (w formacie PDF) na podany przez Zainteresowanego bezpieczny adres poczty elektronicznej.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy  stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy  w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42 (art. 41 ust. 3 ustawy).

Należy zaznaczyć, że stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składający deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Przedmiotowa sprawa dotyczy sytuacji, gdy transport towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wykonywany będzie przez dostawcę lub nabywcę przy użyciu własnego środka transportu.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2  zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy  są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju  w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  (uchylony),
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
4.  (uchylony)

– z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Stosownie do art. 42 ust. 4 ustawy  w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o których mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2.  adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3.  określenie towarów i ich ilości;
4.  potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5.  rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu  w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 11 ustawy  w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Wskazać należy, że na podstawie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2013 r., poz. 35) od 1 kwietnia 2013 r. uchylony został pkt 2 w art. 42 ust. 3 ustawy oraz zmieniono brzmienie art. 42 ust. 4 ustawy. Tym samym z katalogu dokumentów które dowodzić mają, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, wyłączone zostały kopie faktur sprzedaży.

Analiza regulacji dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów pozwala na wskazanie dwóch podstawowych warunków od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, a w konsekwencji jej opodatkowanie preferencyjną stawką podatku w wysokości 0%. Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji – jego spełnienie ma gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w państwie przeznaczenia i zostanie tam faktycznie opodatkowana. Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji – jego spełnienie pozwala na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego.

Drugi z warunków  o którym mowa wyżej  od którego spełnienia zależy potraktowanie danej dostawy jako dostawy wewnątrzwspólnotowej opodatkowanej stawką podatku w wysokości 0% dotyczy udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w państwie przeznaczenia. Koncentruje się on zatem na faktycznych a nie prawnych aspektach transakcji. Powyższy warunek został określony wprost w cyt. wyżej art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W związku z powyższym ważne jest to, aby posiadane przez podatnika dokumenty zawierały informacje z których wynika, że określony towar został wywieziony z terytorium kraju oraz został faktycznie dostarczony do innego państwa członkowskiego.

Jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, uzależnione jest zatem w znacznej mierze od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że doszło do wywozu towaru z terytorium kraju i dostarczenia go na terytorium państwa członkowskiego inne niż Polska. Istotą przywołanych przepisów jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze niż w odniesieniu do dostaw krajowych skutki podatkowe.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy stwierdzić należy, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody o jakich mowa w art. 42 ust. 4 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

W niniejszej kwestii należy odnieść się do przepisu art. 138 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L. 2006.347.1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 131 ww. Dyrektywy  zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 (zatem także w cyt. art. 138 ust. 1 Dyrektywy) stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.

Powyższy zapis wskazuje, że Dyrektywa sama nie określa rodzaju dokumentów potwierdzających fakt wywozu towarów, których posiadanie jest konieczne, lecz ich ustalenie pozostawia w gestii poszczególnych krajów członkowskich. Zatem zakres warunków formalnych, jakie mogą zostać określone przez państwa członkowskie dla zastosowania przez podatników zwolnienia (stawki 0%) przy wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, może zostać ustalony swobodnie na tyle, na ile nie jest ograniczony celami sprecyzowanymi w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że aby Wnioskodawca miał prawo do zastosowania dla realizowanych dostaw preferencyjnej stawki podatku, będzie musiał spełniać m.in. warunki wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest to, aby z posiadanych przez Spółkę dokumentów wynikało łącznie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Przedmiotem pytania Wnioskodawcy jest prawo do zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0%, w sytuacji gdy towar będzie wywożony przez dostawce lub nabywcę przy użyciu własnego środka transportu, a Zainteresowany posiadać będzie następujące dokumenty (dowody): fakturę elektroniczną lub tradycyjną, specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przesłane w formie PDF na bezpieczny adres poczty elektronicznej podpisane i opatrzone pieczęcią nabywcy „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”, a także korespondencję handlową z nabywcą, w tym jego zamówienie.

Dokument „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” będzie zawierał dane kontrahentów, numer faktury sprzedaży, oświadczenie kontrahenta że otrzymał towar w danym dniu oraz dane dotyczące miejsca odbioru towaru. Potwierdzenie to po podpisaniu przez osobę uprawnioną do reprezentowania kontrahenta i opieczętowaniu przez nabywcę towarów, będzie odsyłane w postaci scanu (w formacie PDF) na podany przez Spółkę bezpieczny adres poczty elektronicznej. Ww. dokument będzie więc potwierdzał przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, zatem należy traktować go jako dokument uzupełniający, zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy. Z dokumentu tego wynikać będzie, że towar został dostarczony do miejsca jego przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż Polska.

Zauważyć należy, że powołane powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodobniała ona wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu np.: w formie elektronicznej, skanem czy faxem. Dla zastosowania stawki 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest konieczne zatem posiadanie danego dokumentu w formie papierowej, wystarczy jego wersja elektroniczna.

W przedmiotowej sprawie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów Spółka będzie posiadała dokument wymieniony w art. 42 ust. 4 ustawy, tzn. specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz dokumenty uzupełniające o których mowa art. 42 ust. 11 ustawy tj. „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” i korespondencję handlową z nabywcą towarów. Natomiast z przesłanego dokumentu „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” wynikać będzie, że towar został dostarczony do miejsca jego przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż Polska.

Zatem należy stwierdzić, że ww. dokumenty (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” oraz korespondencja handlowa z nabywcą) potwierdzać będą łącznie w sposób jednoznaczny dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Spółka posiadać będzie więc dokumenty uprawniające do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W tym miejscu ponownie należy wskazać, że od 1 kwietnia 2013 r. przepisy art. 42 ustawy nie wymagają dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowanej stawką podatku w wysokości 0% posiadania kopii faktury.

Reasumując, w opisanym zdarzeniu przyszłym  gdy towar wywożony będzie przez dostawcę lub nabywcę przy użyciu własnego środka transportu  w przypadku trudności z uzyskaniem dowodów „podstawowych” Wnioskodawca będzie miał prawo zastosowania do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0%, ponieważ posiadać będzie specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przesłane w formie PDF na bezpieczny adres poczty elektronicznej podpisane i opatrzone pieczęcią nabywcy „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” oraz korespondencję handlową z nabywcą w tym jego zamówienie.

Zatem stanowisko Zainteresowanego dotyczące zastosowania preferencyjnej stawki podatku dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów uznano za prawidłowe pomimo, że zdaniem Spółki katalog dokumentów uprawniających ją do zastosowania tej stawki obejmuje także kopię faktury.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz stanowiska własnego, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być  zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej  rozpatrzone.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacji gdy towar wywożony będzie przy użyciu własnego środka transportu, a Wnioskodawca posiadać będzie: specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przesłane w formie PDF na bezpieczny adres poczty elektronicznej podpisane i opatrzone pieczęcią nabywcy „potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów” oraz korespondencję handlową z nabywcą. Natomiast w pozostałych zakresach wydane zostały 19 grudnia 2013 r. interpretacje indywidualne nr ILPP4/443 442/13 5/EWW, nr ILPP4/443 442/13 6/EWW i nr ILPP4/443 442/13 7/EWW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.