Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1108/14/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-10
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego (sprzedaż po upływie 5 lat).
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; spadek; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku złożonym w dniu 5 grudnia 2014 r., uzupełnionym w dniu 2 marca 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego. Wniosek został uzupełniony w dniu 2 marca 2015 r.

We wniosku tym oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 6 stycznia 1988 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Spadek po nim nabyli: R. W. w 4/16 części, dzieci: W. D., W. K. W., H. P. i K. W. w 3/16 częściach każde z nich, co zostało potwierdzone w postanowieniu Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny. Przedmiotem spadku po J. W. była nieruchomość w 1/2 części, pozostała część była we władaniu R. W. – matki Wnioskodawczyni. W dniu 17 czerwca 1997 r. zmarła R. W. - matka Wnioskodawczyni. W sporządzonym testamencie matka zapisała Wnioskodawczyni I piętro w budynku, co zostało potwierdzone w dniu 18 stycznia 2000 r. - postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny (uprawomocnionym w dniu 6 lipca 2000 r.). Sąd w postanowieniu sporządzonym na podstawie testamentu, stwierdził nabycie przez Wnioskodawczynię spadku w 6.334.524/23.843.770 części.

Sąd popełnił w tym zakresie błąd, który polegał na tym, iż po J.F.W. spadkobiercy już nabyli prawa do spadku jw. Sprawa polegała na tym, iż R. W. jako jedna ze spadkobierców po mężu nie pogodziła się z tym, iż ma prawo tylko do 4/16 części po mężu, a pozostałe części otrzymali inni spadkobiercy (w tym przypadku dzieci). Nikt ze spadkobierców nie wniósł protestu. R. W. powinna dysponować połową udziału w nieruchomości ze względu na wspólnotę majątkową z mężem J. F. W., 1/4 udziału jako spadek po mężu J. F. W. Sąd jednak postąpił w taki sposób jakby R. W. posiadała prawa do całej nieruchomości. Ponieważ sprawa dotyczyła stosunków wewnątrz rodzinnych, nikt z członków rodziny nie wniósł w tej sprawie zastrzeżeń. Na tej podstawie Wnioskodawczyni zapłaciła w urzędzie skarbowym należny od spadku podatek 995,10 zł (decyzja z dnia 15 października 2001 r.). Sąd wydał postanowienie w oparciu o opinię biegłego sądowego z grudnia 1999 r. Opinia dotyczyła wykonania wyceny zapisów poczynionych przez R. W. objętych KW 2506 na ww. nieruchomości. Z opinii tej wynika wartość nieruchomości w kwocie 238.437,70 zł. Część Wnioskodawczyni wynosiła według biegłego 80 m2 tj. wartość 63.345,24 zł. Sąd uznał, iż cała nieruchomość była w dyspozycji R. W. i na tej podstawie dokonał podziału spadku. W dniu 29 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy, postanowieniem sygn. akt \`(...)\` sprostował oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanego mianownika ułamka wpisał prawidłowy mianownik wynoszący 23.843.470. W uzasadnieniu tego postanowienia wymieniona jest wartość rynkowa poszczególnych składników masy spadkowej i stwierdza się, iż mianownik ułamków określających udziały w spadku po R. W. wynikał z zsumowania poszczególnych składników będących przedmiotem masy spadkowej i jest to całkowita wartość masy spadkowej w kwocie 238.434,70 zł. Od tej kwoty według posiadanych udziałów (w Jej przypadku 6.334.524/23.843.770) Wnioskodawczyni zapłaciła podatek wyżej wymieniony.

W dniu 14 stycznia 2014 r. w protokole sygn. akt: \`(...)\` Sąd Rejonowy dokonał korekty stanu wynikającego z przedstawionego wyżej błędu i dokonał podziału majątku wspólnego R. W. i J. W. oraz dokonał działu spadku po R. i J. W. Dokonano tego w zawartej ugodzie pomiędzy spadkobiercami. Na tej podstawie przyznano Wnioskodawczyni lokal mieszkalny nr \`(...)\` położony na I piętrze nieruchomości. Sąd potwierdził to co znajdowało się w sporządzonym testamencie matki, z tym że przyznał Wnioskodawczyni część I piętra - 53 m2 o wartości (63345,24/80) x 53 = 41.966,22 zł (a nie całość) na co Wnioskodawczyni wyraziła zgodę. W ten sposób podatek, który zapłaciła w 2001 r. był w rzeczywistości większy. Przedmiotem spadku po R. W. była nieruchomość (w 1/2 części + 4/16 części - spadek po J. W.)

W chwili obecnej sytuacja jest następująca: w postępowaniu sądowym zostały sprostowane błędy popełnione w trakcie wcześniejszych postępowań sądu, dokonano podziału spadku po R. i J. W. w skład której wchodziła nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym z 5 lokalami mieszkalnymi i budynkiem warsztatowym, a zawarta ugoda między spadkobiercami pozwoliła zabezpieczyć roszczenia spadkobierców i została przyjęta przez wszystkich spadkobierców majątku wspólnego R. W. i J. W.

Lokal mieszkalny nr \`(...)\`, który Wnioskodawczyni zamierza sprzedać był objęty przeprowadzonym w dniu 14 stycznia 2014 r. działem spadku po R. i J. W., w wyniku którego stała się wyłącznym właścicielem. Wnioskodawczyni wskazuje, że wartość składników majątkowych, które nabyła był mniejszy niż przysługujący Jej udział w spadku (zgodziła się na ten warunek na podstawie zawartej ugody z innymi spadkobiercami). Dział spadku był ekwiwalentny w naturze, nie było żadnych spłat i dopłat, Sprzedaż ww. lokalu nie nastąpi w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ żadnej działalności nie prowadzi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż w 2015 r. lokalu mieszkalnego nr \`(...)\` nabytego w przedstawionej wyżej sprawie podlega opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawczyni nabycie nieruchomości nastąpiło z dniem śmierci spadkodawców tj. 6 stycznia 1988 r. ojca – J. W. i 17 czerwca 1997 r. matki – R. W. W konsekwencji dokonanie przez Nią odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytej w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonujących zamiany.

Zatem dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych istotne jest ustalenie daty ich nabycia.

Stosownie do art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm.) spadek to prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów ww. ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 6 stycznia 1988 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Przedmiotem spadku po ojcu była nieruchomość w 1/2 części. Spadek po nim nabyli: R. W. w 4/16 części, dzieci: W. D., W. K. W., H.P. i K. W. w 3/16 częściach każde z nich. W dniu 17 czerwca 1997 r. zmarła matka Wnioskodawczyni. Przedmiotem spadku po niej była nieruchomość (w 1/2 części + 4/16 części - spadek po J. W.). W dniu 14 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy dokonał podziału majątku wspólnego R. W. i J. W. oraz dokonał działu spadku po nich. Na podstawie zawartej pomiędzy spadkobiercami ugody przyznano Wnioskodawczyni lokal mieszkalny nr \`(...)\` położony na I piętrze nieruchomości. Wartość składników majątkowych, które Wnioskodawczyni nabyła w wyniku działu spadku była mniejsza niż przysługujący Jej udział w spadku. Dział spadku był ekwiwalentny w naturze, nie było żadnych spłat i dopłat. Sprzedaż ww. lokalu nie nastąpi w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym uznać należy, że Wnioskodawczyni nabyła lokal mieszkalny nr \`(...)\` odpowiednio w 1988 r. w drodze spadku po zmarłym ojcu oraz w 1997 r. w drodze spadku po zmarłej matce. W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności dokonany dział spadku nie skutkował nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem bieg terminu pięcioletniego, określonego w tym przepisie winien być liczony dla lokalu mieszkalnego od końca 1988 r. oraz 1997 r.

Reasumując, sprzedaż w 2015 r. ww. lokalu mieszkalnego, nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do sprzedaży przedmiotowego mieszkania dojdzie bowiem po upływie 5 lat, liczonych od końca roku, w którym nastąpiło jego nabycie. Z tego też względu uzyskany przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.