Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.274.2025.2.ESZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Uznanie, że sprzedaż składników majątku nie stanowiła ZCP i
w związku z tym prawidłowo została opodatkowana.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie
działalności gospodarczej
opodatkowanie
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    uznania, że sprzedaż opisanych we wniosku składników materialnych i niematerialnych
    nie stanowiła w momencie transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, tylko stanowiła sprzedaż konkretnych składników majątkowych
    opodatkowanych podatkiem VAT na podst. art. 5 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust 1 ustawy
    VAT.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 maja 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca do 31 stycznia 2025 r. prowadził jednoosobową działalność gospodarczą.
    Przedmiot prowadził działalności gospodarczą obejmującą PKD 56.11.Z Restauracje. Od 1
    lutego 2025 r. Wnioskodawca zawiesił działalność gospodarczą. W przyszłości rozważa
    ponowne otwarcie działalności gospodarczej.
    W listopadzie 2024 r. Wnioskodawca zawarł umowę na podstawie, której sprzedał:
        wystrój i wyposażenie lokalu (stoły, krzesła, sprzęt gastronomiczny itd.),

        dostęp do karty telefonicznej, nazwy i oznaczeń (...), Funpage w mediach
        społecznościowych, a dotyczących lokalu gastronomicznego (...), którego jest
        właścicielem/użytkownikiem, w tym do profilu firmowego na portalu (...) oraz
        profilu firmy (...),
        odpłatne szkolenie w zakresie doradztwa w zakresie zamówień, sprzedaży, technik
        powstawania potraw, źródeł dostaw, źródeł pozyskania klientów, funkcjonowania
        ważnych dat dla (...),
        prawa majątkowe do utworów, które powstały podczas ich opracowywania, a
        dotyczących (...), w tym w szczególności grafiki opisów ujawnionych na funpage w
        mediach społecznościowych i na profilu firmy (...), a ponadto do przepisów
        kulinarnych, menu, kompozycji potraw i ich nazw, nazwy przedsiębiorstwa,
        oznaczenia przedsiębiorstwa (logo), sieci sprzedaży, sieci dostawców na wszystkich
        znanych w chwili zawierania niniejszej umowy polach eksploatacji, w szczególności
        w art. 50 ustawy o prawach autorskich (...)
    Umowa zawierała także oświadczenie, że ich zamiarem nie jest zbycie ogółu praw i
    obowiązków prowadzonego przez Sprzedającego przedsiębiorstwa, a „Kupujący nie
    będzie ponosił żadnej odpowiedzialności za ewentualne zobowiązania Sprzedającego”.
    Nazwa i oznaczenia (...) nie są opatentowane i chronione prawami autorskimi. Przepis na
    (...) również nie jest opatentowany i ogólnodostępny. Nie została sprzedana tajna
    procedura wywarzania (...) a jedynie podczas szkolenia sposób przyrządzania i działania
    sprzętu gastronomicznego.
    Na podstawie odrębnej faktury bez umowy w późniejszym terminie Wnioskodawca
    sprzedał, pozostałości towarów będących własnością Wnioskodawcy.
    Przedmiotem transakcji nie było przejęcie praw i obowiązków z umowy najmu.
    Wnioskodawca rozwiązał umowę najmu i nie zna ustaleń między nowymi wynajmującymi
    lokal, w którym wcześniej prowadził działalność gospodarczą. Nie dokonano cesji umów
    na dostawę energii elektrycznej, (...), czy koncesji na sprzedaż alkoholu. Jedną cesję jaką
    dokonano to samego numeru telefonu.
    Przedmiotem transakcji nie było również przejecie pracowników, którzy byli zatrudnieni u
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca rozwiązał umowy o pracę i każdy z pracowników otrzymał
    świadectwo pracy.
    Kupujący nie nabył od Wnioskodawcy żadnych zobowiązań o charakterze pieniężnym jak i
    niepieniężnym. Wnioskodawca nie sprzedał kasy fiskalnej i do niej oprogramowania.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Zbycie składników majątkowych wymienionych we wniosku na podstawie umowy
    sprzedaży z listopada 2024 oraz na podstawie faktury bez umowy (towary handlowe) w
    grudniu 2024 nastąpiło na rzecz tego samego nabywcy.
    Składniki majątkowe w dniu ich sprzedaży nie stanowiły zorganizowanego zespołu
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Przedmiot sprzedaży opisany we wniosku nie był na dzień tej transakcji wyodrębniony
    pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym.
    Przedmiot sprzedaży opisany we wniosku nie stanowił na dzień tej transakcji zespołu
    składników, które mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące
    zadania gospodarcze.

    Nabywca w oparciu o nabyte składniki majątkowe miał możliwość prowadzenia
    działalności gospodarczej w niezmienionym zakresie ale musiały zostać zaangażowane
    dodatkowe składniki majątku nabywcy i podjęte dodatkowego działania w postaci zwarcia
    umowy najmu lokalu u podmiotu trzeciego.
    Nabywca nie mógłby faktycznie prowadzić działalności gdyby nabywca nie podpisał
    umowy najmu lokalu z podmiotem innym niż sprzedawca (podmiot trzeci).
    Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu
    Czy przedmiot sprzedaży (wymienione w opisie składniki materialne i niematerialne) nie
    stanowił w momencie tej transakcji przedsiębiorstwa w rozumieniu Kodeksu cywilnego
    lub zorganizowanej części w świetle art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym samym sprzedaż ta
    nie podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT, tylko stanowiła sprzedaż konkretnych składników majątkowych
    opodatkowaną podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust 1
    ustawy VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż dokonana na postawie umowy nie stanowi
    zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o którym mowa w
    art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i tym samym do transakcji stosuje się przepisy tej ustawy, a w
    konsekwencji w związku z sprzedażą ta czynność została opodatkowana VAT.
    Obowiązujące na gruncie VAT pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa definiuje
    art. 2 pkt 27e u.p.t.u. Wynika z niego, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Przy czym
    wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa
    występuje w strukturze organizacyjnej podatnika.
    Jak stanowi art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.) - dalej u.p.t.u., przepisów u.p.t.u. nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji transakcje zbycia przedsiębiorstw lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstw nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu Wnioskodawca zauważa, że o ile przepisy ustawy o VAT definiują pojęcie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o tyle nie zawierają one definicji
    przedsiębiorstwa. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć
                        1 się definicją sformułowaną w art. 55Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych,
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    5. koncesje, licencje i zezwolenia,

    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    8. tajemnice przedsiębiorstwa,
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Ponadto nie można powiedzieć, że składniki materialne i niematerialne będące
    przedmiotem transakcji odznaczają się wystarczającą odrębnością organizacyjną i
    finansową z uwagi na fakt, iż: - nie zostały one wyodrębnione w sposób organizacyjny w
    przedsiębiorstwie Dostawcy, tj. nie zostały one przyporządkowane do jakiejkolwiek
    definiowalnej jednostki organizacyjnej (działu, oddziału, etc.), nie są one w żaden
    odmienny od innych składników oznaczone w księgach, ewidencjach itp., - nie zostały one
    wyodrębnione w sposób finansowy w przedsiębiorstwie Dostawcy, tj. nie posiadają one
    ksiąg rachunkowych odrębnych od pozostałych składników majątkowych Dostawcy. W
    związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanej sprawie przedmiotem transakcji
    będą składniki majątkowe niespełniające definicji przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Tym samym sprzedaż dokonana na podstawie umowy stanowić będzie nabycie własności
    konkretnych składników majątkowych, a więc transakcja będzie opodatkowana podatkiem
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca podkreśla tutaj, że transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia
    podatkowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, a zatem
    zastosowanie znajdzie opodatkowanie VAT wymienionych transakcji zgodnie z zawartą
    umową sprzedaży. Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy.
    Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach
    odrębnego przedsiębiorstwa. Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług
    mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie
    następujące przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną,
    lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który
    wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i
    niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym
    przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie
    dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik

    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Sprzedaż nie stanowiły wyodrębnionej organizacyjnie i funkcjonalnie całości
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Nie dokonano cesji umowy najmu lokalu. Nie sprzedano
    zobowiązań Wnioskodawcy. zespół składników nie został wyodrębniono organizacyjnie i
    finansowo.
    W świetle powyższej definicji zorganizowana część przedsiębiorstwa musi przede
    wszystkim spełniać warunki wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i
    funkcjonalnego.
    Po dokonaniu sprzedaży kupujący nie mógłby samodzielnie działać w taki sam sposób jak
    przed wyodrębnieniem ponieważ nie dokonano cesji umowy najmu lokalu, przejęcia
    pracowników, umów dostaw na energię elektryczną czy gaz, które są niezbędne do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiot zbycia nie stanowił całości pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym.
    Przedmiot sprzedaży nie uzyska samodzielności gospodarczej i nie będzie realizował jej w
    praktyce.
    Tym samym, zespół ten nie stanowi sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5. koncesje, licencje i zezwolenia;
      6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8. tajemnice przedsiębiorstwa;
      9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia doprowadzenia działalności gospodarczej”.
    Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze
    pewnych elementów. Zgodnie z wyrokiem NSA z 27 marca 2008 r. (sygn. II FSK 1896/11):
      „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest
      występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych
      jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości”.
    Zatem, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
    W wyroku z 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 79/17, który choć dotyczył ustaleń w
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, NSA przedstawił wskazówki, co należy
    rozumieć jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Należy zaznaczyć, że definicja tego
    pojęcia jest identyczna w dwóch podatkach (podatku VAT i podatku dochodowym od osób
    prawnych). I tak:
      1. w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć m.in. na uwadze, czy
        zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze podatnika w
        sposób, w który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze;
      2. wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość prawidłowego przyporządkowania
        do tej zorganizowanej części przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań.
        Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła
        stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące
        zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie;
      3. wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
        określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
        powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy
        niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w
        strukturze przedsiębiorstwa. (...) Składniki majątkowe materialne i niematerialne,
        wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, powinny zatem
        umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego
        samodzielnego przedsiębiorstwa. Przy ocenie wyodrębnienia określonych
        składników majątkowych pod uwagę należy brać sytuację istniejącą w podmiocie
        wnoszącym wkład, w którym winny one stanowić pewną całość.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,

    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
      1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
      2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
      3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
      4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
        samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy lub przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności przy pomocy składników
      majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Ustalenie, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności wymaga oceny, czy zawiera on składniki pozwalające na kontynuowanie
    działalności gospodarczej bez konieczności:
        angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
        transakcji lub
        podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia
        umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o
        przejęte składniki.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych

    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można
    było mówić o zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu
    gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim
    przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób,
    by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów.
    Decydujące zatem jest to, aby w zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób
    umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
    Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.),
    wcześniej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L 145 str. 1 ze zm.):
      „W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach, gdy odbiorca nie
      podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki
      niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie
      niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu
      opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu”.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
    Aby zatem ocenić, czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować zarówno to,
    jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi
    funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanej zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej analizy pomocne mogą okazać się orzeczenia
    TSUE.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że:
      „Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
      przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
      przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
      zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
      wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji
      VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
      stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
      każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa,
      włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
      działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej

      likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy,
      pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny
      (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując
      wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
      wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
      podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
      podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
      Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112
      /WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
      funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację
      określonego zadania gospodarczego”.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że:
      „Jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być
      wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania
      na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy”.
    Mając na uwadze powyższe orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy
    stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”,
    wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk
    kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie
    samych składników rzeczowych.
    Zatem, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią
    konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części
    majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że do stycznia 2025 r. prowadził Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą, którą w lutym 2025 r. Pan zawiesił. W przyszłości
    rozważa Pan ponowne otwarcie działalności gospodarczej.
    W listopadzie na podstawie zawartej umowy sprzedał Pan:
        wystrój i wyposażenie lokalu (stoły, krzesła, sprzęt gastronomiczny itd.),
        dostęp do karty telefonicznej, nazwy i oznaczeń (...), Funpage w mediach
        społecznościowych, a dotyczących lokalu gastronomicznego (...), którego jest
        właścicielem/użytkownikiem, w tym do profilu firmowego na portalu (...) oraz
        profilu firmy (...),
        odpłatne szkolenie w zakresie doradztwa w zakresie zamówień, sprzedaży, technik
        powstawania potraw, źródeł dostaw, źródeł pozyskania klientów, funkcjonowania
        ważnych dat dla (...),
        prawa majątkowe do utworów, które powstały podczas ich opracowywania, a
        dotyczących (...), w tym w szczególności grafiki opisów ujawnionych na funpage w
        mediach społecznościowych i na profilu firmy (...), a ponadto do przepisów
        kulinarnych, menu, kompozycji potraw i ich nazw, nazwy przedsiębiorstwa,

        oznaczenia przedsiębiorstwa (logo), sieci sprzedaży, sieci dostawców na wszystkich
        znanych w chwili zawierania niniejszej umowy polach eksploatacji, w szczególności
        w art. 50 ustawy o prawach autorskich (...)
    Na podstawie odrębnej faktury bez umowy w późniejszym terminie sprzedał Pan,
    pozostałości towarów. Zbycie składników majątkowych wymienionych we wniosku na
    podstawie umowy sprzedaży oraz na podstawie faktury bez umowy nastąpiło na rzecz
    tego samego nabywcy.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą kwestii, czy sprzedaż dokonana na podstawie umowy stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, a nie zbycie
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1
    oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wskazany
    przez Pana przedmiot sprzedaży, nie będzie stanowił przedsiębiorstwa w rozumieniu
              1powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu nie będzie towarzyszył transfer
    szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego.
    Przedmiotem Transakcji nie były składniki majątku takie jak m.in. firma przedsiębiorstwa,
    nie było zbycie ogółu praw i obowiązków prowadzonego przez Pana przedsiębiorstwa.
    Kupujący nie ponosił żadnej odpowiedzialności za ewentualne zobowiązania i nie nabył od
    Pana żadnych zobowiązań o charakterze pieniężnym jak i niepieniężnym. Nie sprzedał Pan
    kasy fiskalnej i do niej oprogramowania.
    Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę,
    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że
    możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa
    samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie
    jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy
    zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako
    samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie
    działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.
    Planowana Transakcja nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art.
    2 pkt 27e ustawy.
    Składniki majątkowe będące Przedmiotem Transakcji sprzedaży na rzecz Kupującego nie
    będą spełniały kryterium wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego
    niezbędnego dla celów zakwalifikowania tej transakcji jako zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Jak bowiem wskazał Pan w uzupełnieniu, przedmiot sprzedaży opisany
    we wniosku nie był na dzień tej transakcji wyodrębniony pod względem organizacyjnym,
    finansowym i funkcjonalnym.
    Niewątpliwie Przedmiot Transakcji nie będzie umożliwiał kontynuacji działalności bez
    konieczności podejmowania dodatkowych działań i angażowania dodatkowych
    składników. Należy zauważyć, że po Transakcji Kupujący we własnym zakresie będzie
    zobowiązany m.in. do zawarcia umowy najmu lokalu z podmiotem trzecim. Nie dokonano
    cesji umów na dostawę energii elektrycznej, (...), czy koncesji na sprzedaż alkoholu.
    Przedmiotem transakcji nie było także przejęcie pracowników, których Pan zatrudniał.
    Co istotne, w ramach sprzedaży nie doszło do przeniesienia na Kupującego obciążenia
    oraz należności czy też zobowiązania. Należy natomiast wskazać, że zgodnie z cytowanym

    wcześniej art. 2 pkt 27e ustawy, zorganizowana część przedsiębiorstwa jest zespołem
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż dokonana na podstawie umowy, nie będzie
                                        1stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy.
    Tym samym przedmiotowa Transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Opisana Transakcja dotyczyć będzie zbycia poszczególnych wyżej opisanych składników
    majątku Sprzedającego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w
    myśl art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.