Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-633/14-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-23
Teza: Koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; składki; ubezpieczenia-ubezpieczenia osobowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Pan - Wspólnik „A” Spółka Jawna (dalej „Wnioskodawca”) zamierza zawrzeć z Ubezpieczycielem „B” SA (dalej „B”) umowę ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym, gdzie Ubezpieczającym będzie „A” Spółka Jawna, a Ubezpieczonym będzie Pracownik spółki.

Pomiędzy Ubezpieczającym (Spółką-Pracodawcą) a Ubezpieczonym (Pracownikiem) istnieje stosunek pracy. W ramach tej polisy składki przez 10-letni okres obowiązkowy będzie opłacać Spółka (Ubezpieczający, Pracodawca), która pozostaje właścicielem pochodzących ze składek środków ulokowanych na polisie do momentu dokonania przez Spółkę wypłaty na rzecz Ubezpieczonego Pracownika lub osoby trzeciej.

Składki opłacane przez 10 lat na polisę, spółka zamierza zaliczać w podatkowy koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy, iż Ogólne Warunki Ubezpieczenia polisy którą zamierza zawrzeć Wnioskodawca - spełniają wymogi z tegoż artykułu, warunkujące możliwość zaliczenia opłacanych przez Wnioskodawcę składek w podatkowy koszt uzyskania przychodu.

W szczególności umowa ubezpieczenia z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, którą zamierza zawrzeć Wnioskodawca:

*   należeć będzie do grupy 1, 3 i 5 działu I oraz grup 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66 Nr 81, poz. 530 Nr 126, poz. 853 Nr 127, poz. 858).
*   uprawnionym do otrzymania świadczenia z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia nie będzie Pracodawca (Wnioskodawca, Ubezpieczający, Spółka),
*   umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, będzie wykluczać:
    1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
    2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
    3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

Polisa ma charakter ochronno-inwestycyjny, co oznacza, że opłacenie składki ochronnej będzie stanowiło przychód ubezpieczonego pracownika ze stosunku pracy w części dotyczącej ubezpieczenia od ryzyka - w momencie zapłacenia części ochronnej składki. Ubezpieczający (Spółka, Pracodawca) nie uznaje wartości uiszczanych przez siebie składek w części inwestycyjnej (alokowanej na fundusz kapitałowy) jako przysporzenia otrzymanego przez Ubezpieczonego Pracownika.

Wynika to bowiem z tego, że - zgodnie z paragrafem 2 pkt 9 ogólnych warunków ubezpieczenia związanych z tym produktem - prawa do jednostek uczestnictwa w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym przysługują wyłącznie Ubezpieczającemu. A więc Ubezpieczony nie uzyskuje przychodu w momencie zapłacenia składki przez Ubezpieczającego, lecz dopiero w momencie wykupu na jego rzecz. Takie stanowisko potwierdzają zresztą interpretacje indywidualna dla „B” S.A.

Zgodnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia, związanymi z tym produktem „B” o wypłatę częściową lub całkowitą z polisy może wystąpić do „B” jedynie Spółka (jako Ubezpieczający), natomiast sam wykup będzie dokonany na rzecz Ubezpieczonego Pracownika. Wymóg dokonania wykupu częściowego lub całkowitego środków na rzecz Ubezpieczonego Pracownika lub osoby trzeciej (ale nie Ubezpieczającego ani Wnioskodawcy) będzie wynikać od razu z zapisów polisy „B” i nie będzie wiązać się z koniecznością zawarcia później jakichkolwiek dodatkowych porozumień lub umów miedzy „B”, Wnioskodawca i Ubezpieczonym Pracownikiem. Na marginesie warto podkreślić, że w sytuacji dokonania wykupu częściowego z polisy „B”, polisa nie ulega rozwiązaniu, a Spółka jest nadal zobowiązana do opłacania składek. Jedynie w sytuacji dokonania wykupu całkowitego umowa ulega rozwiązaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w rozważanej sytuacji opisanej w rubryce G, składki na umowę ubezpieczenia z funduszem kapitałowym, którą zamierza zawrzeć Wnioskodawca będą stanowić podatkowy koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, artykuł 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

Art. 23.1 Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 57) składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz grup l i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U z 2010 r. Nr 11, poz. 66 Nr 81, poz. 530 Nr 126, poz. 853 i Nr 127, poz. 858), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

W ocenie Wnioskodawcy, gramatyczna wykładnia przywołanego przepisu jest czytelna i nie budzi wątpliwości.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza dodatkowo interpretacja indywidualna dla „B” S.A.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną (art. 8 ust. 2 cytowanej ustawy).

Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 57 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grupy 1, 3 i 5 działu I oraz grupy 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66, z późn. zm.) jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

W świetle powyższego, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów składek poniesionych tytułem zawarcia umów ubezpieczenia wymienionych w art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od łącznego spełnienia przewidzianych w tym przepisie warunków. Pierwszy dotyczy uprawnionego do otrzymania świadczenia, którym nie może być pracodawca.

W przedmiotowej sprawie wskazano, że ubezpieczający-pracodawca jest właścicielem pochodzących ze składek środków ulokowanych na polisie do momentu dokonania przez spółkę wypłaty na rzecz ubezpieczonego pracownika lub osoby trzeciej.

Kolejny warunek wskazuje, że umowa ubezpieczenia musi wykluczać w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono:

*   wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy ubezpieczenia,
*   możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z tej umowy,
*   wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w tej umowie.

Z treści złożonego wniosku wynika, że spółka, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, zamierza zawrzeć umowę ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym.

Umowa ubezpieczenia dotyczy grupy ryzyka wymienionej w art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. grupy 1, 3 i 5 Działu I oraz grup 1 i 2 Działu II wskazanej w załączniku do ustawy o działalności ubezpieczeniowej. W ramach umowy ubezpieczenia ubezpieczający (pracodawca) ubezpiecza życie ubezpieczonego (pracownika), wpłacając w tym celu regularne składki ubezpieczeniowe przez 10 letni okres obowiązkowy. Do czasu dokonania przez spółkę wypłaty na rzecz ubezpieczonego pracownika lub osoby trzeciej, spółka pozostaje właścicielem pochodzących ze składek środków ulokowanych na polisie.

Ponadto, jak wskazuje Wnioskodawca umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym ją zawarto lub odnowiono, będzie wykluczać:

1.  wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy,
2.  możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
3.  wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.

W przedmiotowej sprawie – jak w sposób jednoznaczny wskazał Wnioskodawca – zostaną zatem spełnione warunki określone w art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umożliwiające zaliczenie opłaconych przez spółkę, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem składek ubezpieczeniowych do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej.

Wobec tego, że do czasu wykupu praw przez Ubezpieczonego prawa do jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych przysługują ubezpieczającemu (pracodawcy), Wnioskodawca może składki wpłacane przez pracodawcę (spółkę) z tytułu umowy ubezpieczenia na rzecz pracownika zaliczyć – z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.