Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.856.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: dziedziczenie-dziedziczenie testamentowe
nieruchomości
przekształcanie-przekształcenie prawa-przekształcenie
prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    uzupełniony pismem złożonym 6 października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    · 1958 r. - ... babcia Wnioskodawczyni, wychodzi za mąż, nie ma dzieci z tego związku. Jej
      syn, a ojciec Wnioskodawczyni, pochodzi ze związku pozamałżeńskiego (ur. 1954 r.).
      Małżonkowie mają wspólność majątkową.
    · 1961 r. - małżonkowie otrzymują przydział lokalu mieszkalnego (2 pokoje w opisywanym
      budynku).
    · 1966 r. – babcia Wnioskodawczyni i jej mąż podpisują z pełnomocnikiem ... umowę o
      ustanowienie wieczystego użytkowania działki i sprzedaży budynku (umowa
      wieczystego użytkowania oraz umowa sprzedaży budynku, Rep. A Nr ..., luty 1966 r., nr
      księgi wieczystej ...). Nieruchomość nabyli w związku małżeńskim, w którym
      obowiązywał ustrój wspólności majątkowej.
        Jednocześnie nałożono na nieruchomość hipotekę umowną i kaucyjną, którą
        małżonkowie spłacili w 1983 r. (zaświadczenie z marca 1983 r. wydane przez ...).
    · 1999 r. - następuje przekształcenie prawa użytkowania działki w prawo własności.
      Decyzja nr ... z września 1999 r., Przewodniczący ... .
    · 2022 r. - mąż daruje swojej żonie (babci Wnioskodawczyni), na jej majątek osobisty
      prawo własności nieruchomości. Babcia Wnioskodawczyni ustanawia na rzecz męża
      dożywotnią i nieodpłatną służebność osobistą mieszkania polegającą na prawie do
      korzystania z całego budynku mieszkalnego (umowa darowizny oraz oświadczenie o
      ustanowieniu służebności, Rep. A Nr ..., kwiecień 2022 r.).
    · Lipiec 2024 r. – mąż babci umiera.
    · Październik 2024 r. - babcia Wnioskodawczyni umiera.
    · Grudzień 2024 r. - Wnioskodawczyni dziedziczy nieruchomość po babci (otwarcie
      testamentów z 1993 r., 2015 r., 2018 r.; protokół dziedziczenia Rep. A Nr ...).
    · 30 lipca 2025 r. - przedwstępna umowa sprzedaży odziedziczonej nieruchomości (Rep. A
      Nr ...).
    · 27 sierpnia 2025 r. - umowa sprzedaży ww. nieruchomości (Rep. A Nr ...).

## Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą odziedziczonej nieruchomości, Wnioskodawczyni jest
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, nieruchomość, którą otrzymała w drodze dziedziczenia po
    babci, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ pierwotna data nabycia na własność nieruchomości przez babcię i jej małżonka,
    w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, to był 1966 r. (budynek) oraz 1999 r.
    (działka). Każdy z małżonków był właścicielem całości co wynika z istoty wspólności
    małżeńskiej.
    W związku z tym, termin 5-letni, po upływie którego sprzedaż odziedziczonej
    nieruchomości nie podlega opodatkowaniu, należałoby liczyć od pierwotnej daty nabycia
    darczyńcy (czyli babci Wnioskodawczyni), a nie od daty darowizny dokonanej w 2022 r.
    przez męża babci do majątku osobistego babci.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło
    ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje
    sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.
    Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu
    odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat –
    to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w

    związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby
    fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z
      testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Według art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu
    spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza,
    potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Uwzględniając powyższe uznać należy, że pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie
    nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie
    nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i
    windykacyjnego.
    Podkreślić więc należy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku),
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment nabycia przez spadkodawcę.
    We wniosku wskazała Pani, że Pani babcia i jej mąż w 1961 r. otrzymali przydział lokalu
    mieszkalnego. W 1966 r. małżonkowie podpisali z pełnomocnikiem umowę o
    ustanowienie wieczystego użytkowania gruntu i umowę sprzedaży budynku (Rep. A Nr ...,
    luty 1966 r., nr księgi wieczystej ...). Nieruchomość nabyli w związku małżeńskim, w którym
    obowiązywał ustrój wspólności majątkowej. W 1999 r. nastąpiło przekształcenie prawa
    użytkowania gruntu w prawo własności. Mąż babci w 2022 r. darował do jej majątku
    osobistego prawo własności nieruchomości, a Pani babcia ustanowiła na rzecz swojego
    męża dożywotnią i nieodpłatną służebność osobistą mieszkania polegającą na prawie do
    korzystania z całego budynku mieszkalnego (Rep. A Nr ...).
    W rozpatrywanej sprawie należy odnieść się do przepisów regulujących stosunki
    majątkowe małżeńskie zawartych w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe –
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana
    jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie
    nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać
    udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w
    składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd
    stwierdził, że:
      Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu Uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw
    majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter
    czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym
    samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Zatem wskazać należy, że dokonana darowizna między małżonkami pozostającymi we
    wspólności majątkowej małżeńskiej, przenosząca składniki majątkowe z majątku
    wspólnego do majątku osobistego, nie stanowi ponownego nabycia prawa do tych
    składników przez obdarowanego małżonka. Jakkolwiek darowizna polegająca na
    przesunięciu składników majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do
    majątku osobistego jednego z nich jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną,
    to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nieruchomości i innych praw majątkowych przez
    małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały.
    Tym samym, darowizna dokonana prze męża babci do jej majątku osobistego, pozostaje
    bez wpływu na sposób liczenia terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestie dotyczące prawa wieczystego użytkowania uregulowane zostały w ustawie Kodeks
    cywilny. Przepis art. 232 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach
      administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami,
      lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do
      realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek
      samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie
      wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
    W świetle art. 233 ww. ustawy:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    W myśl art. 234 Kodeksu cywilnego:
      Do oddania gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu
      terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste stosuje się odpowiednio
      przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości.
    Stosownie do art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na
      użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.

    Przepis art. 237 Kodeksu cywilnego:
      Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o
      przeniesieniu własności nieruchomości.
    Użytkowanie wieczyste jest prawem rzeczowym, którego przedmiotem, zgodnie z art. 232
    § 1 Kodeksu cywilnego może być grunt stanowiący własność Skarbu Państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków. Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i
    sposób określenia treści tego prawa zbliża je bardziej do prawa własności niż praw
    rzeczowych ograniczonych. Ponadto, na podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i art. 237
    Kodeksu cywilnego do ww. prawa stosuje się odpowiednio przepisy o własności
    nieruchomości.
    Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia
    społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do
    wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne
    wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej
    zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.
    Użytkowanie wieczyste jest prawem zbywalnym, podlega dziedziczeniu oraz egzekucji.
    Użytkownik wieczysty może więc rozporządzać swoim prawem zarówno w drodze
    czynności prawnej inter vivos jak i mortis causa. Nie można być natomiast jednocześnie
    właścicielem i użytkownikiem wieczystym gruntu, ponieważ nabycie prawa własności
    przez użytkownika wieczystego gruntu prowadzi do wygaśnięcia użytkowania wieczystego
    (Kodeks cywilny, Komentarz pod red. Krzysztofa Pietrzykowskiego, Wyd. C.H. Beck,
    Warszawa 1997).
    Możliwe jest jednak przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, przysługującego
    osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo
    własności. Przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności jest tylko
    zmianą formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości.
    Oznacza to, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, w sytuacji kiedy podatnik
    pierwotnie nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu, a następnie prawo to zostało
    przekształcone w prawo własności, dla celu określenia upływu pięcioletniego okresu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    istotne znaczenie ma moment nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu.
    W omawianym przypadku pięcioletni termin należy więc liczyć od końca roku
    kalendarzowego, w którym Pani babcia nabyła wraz z mężem do wspólności majątkowej
    prawo wieczystego użytkowania gruntu (działki) i dokonali zakupu budynku wzniesionego
    na tym gruncie, tj. od końca 1966 r. (a nie jak wskazała Pani był to 1966 r. (budynek) oraz
    1999 r. (działka)), czyli jego upływ nastąpił z dniem 31 grudnia 1971 r.
    Wobec powyższego, w związku z odpłatnym zbyciem nabytej przez Panią w drodze spadku
    po babci nieruchomości, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat, w myśl art. 10 ust. 5 tej ustawy, należy
    liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa wieczystego
    użytkowania gruntu (działki) i zakup budynku wzniesionego na tym gruncie, przez
    spadkodawczynię do majątku wspólnego małżonków.
    Wobec powyższego, wskazać należy, że nienastępujące w wykonywaniu działalności
    gospodarczej odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości, nie będzie stanowić dla Pani
    źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, ponieważ okres pięciu lat określony zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz
    art. 10 ust. 5 ww. ustawy, niewątpliwie minął. W konsekwencji, nie będzie ciążyć na Pani
    obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tej sprzedaży.

    Pani stanowisko uznałem za prawidłowe, mimo błędnego wskazania daty nabycia działki,
    ponieważ stwierdza Pani, że nieruchomość, którą otrzymała w drodze dziedziczenia po
    babci, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.