Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1314/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-12
Teza: Czy wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dostawy towarów od podmiotu litewskiego, Czy wystąpi obowiązek podatkowy w związku z art.17 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działalność; działalność-wykonywanie działalności-miejsce wykonywania działalności; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; podmiot-podmiot zagraniczny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29.09.2011 r. (data wpływu 03.10.2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 05.01.2011r. ( data wpływu 09.01.2011 r.) na wezwanie z dnia 29.12.2011 r. sygn. IPPP3/443-1314/11-2/MK o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03.10. 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 05.01.2011r. (data wpływu 09.01.2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP3/443-1314/11-2/MK.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka nabywa towary od podmiotu, który nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju natomiast prowadzi na terytorium kraju działalność gospodarczą oraz posiada ważny numer identyfikacji podatkowej dla potrzeb VAT w Polsce. Podatnik, zwany w dalszej części opisu podmiotem litewskim dysponuje na terytorium kraju pomieszczeniami biurowymi oraz deleguje z Litwy personel do wykonania czynności związanych z prowadzoną działalnością. Pracownicy wystawiają dokumenty handlowe związane z działalnością podmiotu litewskiego w kraju. Miejsce wystawienia dokumentów jest miejscem dostawy towarów. Działalność podmiotu litewskiego na terytorium kraju ma charakter ciągły.

Podmiot litewski dokonuje dostawy towarów do Spółki. W dostawie uczestniczą trzy podmioty. Podatnik litewski dokonuje dostawy do pomiotu litewskiego ten zaś do Wnioskodawcy. Przy czym towary są bezpośrednio transportowane od podatnika litewskiego do Spółki. Organizatorem transportu jest podatnik litewski. Podmiot litewski wystawia fakturę VAT z polskim podatkiem VAT. Nabywane towary Wnioskodawca wykorzystuje do wykonywania czynności opodatkowanych.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że nabywa towary od podatnika litewskiego. Podatnik litewski posiada siedzibę w Kownie. Na terytorium kraju prowadzi działalność, która polega na sprzedaży towarów dla podatnika Polskiego. Towary są transportowane bezpośrednio od podmiotu litewskiego, od którego wspomniany podatnik litewski kupuje towary, do Spółki. Transport organizuje podatnik litewski lub podmiot, od którego podatnik litewski kupuje towary. Do powyższych transakcji podatnik litewski posługuje się polskim numerem identyfikacji podatkowej nadanym mu przez państwo polskie.

Wnioskodawca uważa, że kontrahent litewski posiada stałe miejsce prowadzenie działalności w Polsce, gdyż

1.  kontrahent litewski dysponuje infrastrukturą niezbędną do wykonywania działalności gospodarczej na terytorium kraju w postaci pomieszczeń biurowyh i ich wyposażen1a.
2.  cyklicznie deleguje personel który wystawia dokumenty handlowe (faktury) na terytorium polski
3.  na terytorium Polski spotyka się z kontrahentami i podejmuje decyzje związane ze sprzedażą na terytorium kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Spółka ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dostawy towarów od podmiotu litewskiego?

Czy wystąpi obowiązek podatkowy w związku z art. 17 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że podmiot litewski posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju oraz miejsce to uczestniczy w dostawach dokonanych na rzecz Wnioskodawcy nie wystąpi obowiązek podatkowy w związku z art. 17. Podatek wykazany na fakturach przez podmiot litewski jest podatkiem naliczonym dla Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca nabywa towary od podmiotu, który nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju natomiast prowadzi na terytorium kraju działalność gospodarczą oraz posiada ważny numer identyfikacji podatkowej dla potrzeb VAT w Polsce. podatnik, zwany w dalszej części opisu podmiotem litewskim dysponuje na terytorium kraju pomieszczeniami biurowymi oraz deleguje z Litwy personel do wykonania czynności związanych z prowadzoną działalnością. Pracownicy wystawiają dokumenty handlowe związane z działalnością podmiotu litewskiego w kraju. Miejsce wystawienia dokumentów jest miejscem dostawy towarów. Działalność podmiotu litewskiego na terytorium kraju ma charakter ciągły.

Podmiot litewski dokonuje dostawy towarów do Wnioskodawcy. W dostawie uczestniczą trzy podmioty. Podatnik litewski dokonuje dostawy do pomiotu litewskiego ten zaś do Spółki. Przy czym towary są bezpośrednio transportowane od podatnika litewskiego do Wnioskodawcy. Organizatorem transportu jest podatnik litewski. Podmiot litewski wystawia fakturę VAT z polskim podatkiem VAT. Nabywane towary Spółka wykorzystuje do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wnioskodawca uważa, że kontrahent litewski posiada stałe miejsce prowadzenie działalności w Polsce, gdyż

1.  kontrahent litewski dysponuje infrastrukturą niezbędną do wykonywania działalności gospodarczej na terytorium kraju w postaci pomieszczeń biurowych i ich wyposażen1a.
2.  cyklicznie deleguje personel który wystawia dokumenty handlowe (faktury) na terytorium polski
3.  na terytorium Polski spotyka się z kontrahentami i podejmuje decyzje związane ze sprzedażą na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy przepisu art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

W tym miejscu należy wskazać na brzmienie przepisu art. 17 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego. Natomiast w myśl art. 106 ust. 1a ustawy, w przypadkach o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

W myśl przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego litewski kontrahent posiada na terytorium kraju stałe miejsce prowadzenia działalności. Tym samym w sprawie będącej przedmiotem wniosku nie znajduje zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, a dostawa towarów przez kontrahenta na rzecz Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez sprzedawcę.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W świetle regulacji zawartej w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W związku z faktem, iż jak wynika z opisu sprawy podmiot litewski posiada na terytorium kraju stałe miejsce prowadzenia działalności, był on zobligowany do udokumentowania dokonanej dostawy towarów poprzez wystawienie faktury VAT wykazując w niej podatek należny. Tym samym, cyt. powyżej przepis również nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Jak wskazuje Wnioskodawca nabyte towary wykorzystuje do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony stan sprawy stwierdzić należy, iż Spółka ma prawo do odliczenia należnego podatku VAT zawartego w fakturach od litewskiego dostawcy, bowiem dokumentują one czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i są wykorzystywane do wykonywanych przez nią czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.