Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-209/14/PST
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-08-08
Teza: Czy środki finansowe w wysokości 11000 zł uzyskane przez Wspólnotę od Y stanowiące jedynie rekompensatę części kosztów poniesionych na budowę kotłowni są wolne od podatku od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; gospodarka; kotłownia; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2014 r. (data wpływu 9 maja 2014 r.), uzupełnionym w dniu 17 lipca 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W 9 maja 2014 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wspólnota Mieszkaniowa X powstała z mocy prawa w styczniu 2001 roku. Działa w oparciu o ustawę o własności lokali (Dz.U. nr 80 z 2000 r. poz. 903 z późn. zmianami). Jest to budynek wielorodzinny 4-klatkowy o liczbie 24 lokali mieszkalnych o powierzchni 1351,64 m2 wraz z gruntem stanowiącym nieruchomość wspólną. Na przychody wspólnoty składają się przychody przeznaczone na utrzymanie części wspólnej. Zaliczki wnoszone są przez właścicieli, także na pokrycie kosztów mediów (wywóz nieczystości, energia elektryczna, woda, centralne ogrzewanie) dostarczanych do lokali oraz zaliczki wnoszone na fundusz remontowy na pokrycie remontów części wspólnej nieruchomości. Na koszty wspólnoty składają się koszty zarządu nieruchomością wspólną, koszty mediów oraz koszty remontów. Uzyskane dochody wspólnota przeznacza w całości na utrzymanie zasobów mieszkaniowych, tj. utrzymanie części wspólnej nieruchomości.

Lokale mieszkalne Wspólnoty ogrzewane są w dwojaki sposób:

*   indywidualnie -18 lokali,
*   ciepło z sieci miejskiej przez Y lokali (klatka X 10),

Ciepło z sieci miejskiej dostarczane było do 31 grudnia 2013 roku.

Z dniem 31 grudnia 2013 roku Wspólnocie została wypowiedziana umowa sprzedaży ciepła. Rozwiązanie umowy nastąpiło polubownie zgodnie z wcześniej zawartym porozumieniem stron pomiędzy Wspólnotą a Y w listopadzie 2013 roku. W świetle tego porozumienia Wspólnota zobowiązała się do wybudowania na własny koszt indywidualnej kotłowni gazowej. Sprzedawca ciepła zaś zobowiązał się pokryć część kosztów budowy kotłowni gazowej w wysokości 11000 zł. Dofinansowanie nastąpiło w styczniu 2014 roku na rachunek bankowy Wspólnoty. Właściciele klatki X 10 wnosili zaś zaliczki w wysokości 2500 zł od lokalu na fundusz remontowy celem pokrycia kosztów inwestycji. Całkowity koszt inwestycji zamknął się kwotą 23865,70 zł co stanowiło duże obciążenie dla Wspólnoty.

W uzupełnieniu wniosku Wspólnota wskazała, że środki pieniężne, które uzyskała od Y stanowią swego rodzaju odszkodowanie za wypowiedzenie umowy o dostawę ciepła.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy środki finansowe w wysokości 11000 zł uzyskane przez Wspólnotę od Y stanowiące jedynie rekompensatę części kosztów poniesionych na budowę kotłowni są wolne od podatku od osób prawnych?

Zdaniem Wspólnoty w świetle obowiązujących przepisów ustawy podatku od osób prawnych środki uzyskane z dofinansowania przez Y na pokrycie kosztów budowy kotłowni gazowej w wysokości 11000 zł w całości zostały przeznaczone na gospodarkę zasobów mieszkaniowych i podlegają zwolnieniu od podatku od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku w brzmieniu obowiązującym w 2014 roku. Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej dochodowej, nie posiada lokali użytkowych. Do podjęcia decyzji o budowie kotłowni zmuszona była w związku z rozwiązaniem umowy o dostawę ciepła. Kwota 11000 zł nie stanowi dochodu podatkowego Wspólnoty a jedynie częściowe pokrycie wysokich kosztów realizacji nie planowanej ani przewidywanej inwestycji realizowanej w ramach funduszu remontowego. Zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów w katalogu zasobów mieszkaniowych objętych zwolnieniem podatku od osób prawnych mieszczą się kotłownie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 6 ww. ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych.

Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu.

W myśl art. 3 ww. ustawy, grunt oraz wszelkie części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale (nieruchomość wspólna), stanowią ich współwłasność w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej budynku. Współwłasność nieruchomości wspólnej jest przymusowa.

Art. 14 ww. ustawy stanowi natomiast, iż na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1.  wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
2.  opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę,
3.  ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
4.  wydatki na utrzymanie porządku i czystości,
5.  wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014, poz. 851 – dalej: „ustawa”) wynika, że dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych od innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Powołana ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Zauważyć należy jednak, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.

W konsekwencji przez „zasoby mieszkaniowe”, o których mowa ww. ustawie należy rozumieć:

\- znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.:

1.  dźwigi osobowe i towarowe,
2.  aparaty do wymiany ciepła,
3.  kotłownie i hydrofornie wbudowane,
4.  klatki schodowe,
5.  strychy, piwnice, komórki,
6.  balkony, loggie,
7.  garaże,

\- pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.:

1.  budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
2.  kotłownie i hydrofornie wolno stojące,
3.  osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,

\- urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak:

1.  zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków,
2.  rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej,
3.  sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne,
4.  budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe,
5.  budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki,
6.  inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody podmiotów, o których mowa w tym przepisie otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powyższe rozważania dla oceny prawnej przysporzenia, tj. otrzymania środków pieniężnych od ciepłowni miejskiej jako swego rodzaju odszkodowanie za wypowiedzenie umowy na dostawę ciepła, istotne znaczenie ma charakter/tytuł tego przysporzenia.

Należy zauważyć, że pomieszczenie kotłowni gazowej obsługuje budynek mieszkalny (dostarcza energię cieplną), służy prawidłowej gospodarce zasobami mieszkaniowymi Wspólnoty - zatem mieści się w pojęciu zasobów mieszkaniowych wspólnoty mieszkaniowej mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie tego budynku

Tym samym środki pieniężne otrzymane od przedsiębiorstwa energetyki cieplnej w związku z wypowiedzeniem umowy na dostawę ciepła stanowią przysporzenie (rekompensatę) powstałe z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Podsumowując przedmiotowe środki pieniężne stanowią przychody pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - mają wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tej gospodarki, który stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Reasumując stanowisko Wspólnoty wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.