Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-224/15/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-05-29
Teza: Czy na skutek zmian w ustawie o doradztwie podatkowym i uchyleniu większości przepisów o usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych może Pani nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 oraz ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług?
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2015 r. (data wpływu 27 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniu 27 maja 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2015 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 27 maja 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą od xxx r., ale nie była i nie jestem czynnym podatnikiem VAT. Wartość sprzedaży z działalności gospodarczej za 2014 r. nie przekroczyła 150.000 zł, a przewidywana sprzedaż za 2015 r. również nie przekroczy 150.000 zł.

Prowadzona przez Panią działalność sklasyfikowana jest wg PKD - 85.52.Z „Pozaszkolne formy edukacji artystycznej”. Jednocześnie prowadzi Pani działalność w zakresie usług rachunkowo-księgowych, sklasyfikowaną wg PKD 2007 - 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe”, polegającą na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej firm. Posiada Pani uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych potwierdzone Certyfikatem Księgowym wydanym przez Ministra Finansów.

W zakres świadczonych kompleksowych usług rachunkowo-księgowych wchodzą następujące czynności:

1.  Prowadzenie i przechowywanie dokumentacji księgowej i podatkowej (zgodnej z aktualną formą opodatkowania Zleceniodawcy):
    1.  Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów,
    2.  ewidencji (rejestrów) dla potrzeb podatku od towarów i usług - VAT,
    3.  ewidencji wynagrodzeń,
    4.  ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    5.  ewidencji wyposażenia,

oraz innych ewidencji, jeśli obowiązek taki wynika z przepisów prawa podatkowego przeznaczonych do ewidencjonowania osiągniętych przychodów i kosztów oraz faktur sprzedaży i zakupu VAT w ramach prowadzonej przez Zleceniodawcę działalności gospodarczej.

1.  Sporządzanie na podstawie dowodów księgowych wprowadzonych do rejestrów VAT deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług.
2.  Obliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy Zleceniodawcy i jego pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji/deklaracji podatkowych.
3.  Składanie za pomocą podpisu kwalifikowanego deklaracji/informacji w Urzędach Skarbowych.
4.  Obliczanie składek ZUS dotyczących Zleceniodawcy i jego pracowników oraz sporządzanie i składanie stosownych deklaracji/raportów w ZUS.
5.  Sporządzanie list płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników.
6.  Udział w postępowaniach kontrolnych, prowadzonych przez organy kontroli w siedzibie Biura Rachunkowego, dotyczących okresu prowadzenia przez Biuro kompleksowej obsługi księgowej Zleceniodawcy i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonanych przez Biuro w ramach zawartych umów.

Świadczone usługi w ramach działalności gospodarczej w zakresie księgowości znajdują odniesienie w grupowaniu PKWiU 69.2:

1.  usługi w zakresie księgowości - 69.20.23.0;
2.  usługi sporządzania listy płac - 69.20.24.0;
3.  pozostałe usługi rachunkowo-księgowe - 69.20.29.0.

Wszystkie ww. usługi świadczone są wyłącznie na podstawie i w ramach zawartych z firmami umów na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową z zapisem w umowie: „Zleceniobiorca nie będzie świadczył usług w zakresie doradztwa dla Zleceniodawcy”. Biuro Rachunkowe klasyfikuje i dokonuje zapisów transakcji przedsiębiorstwa (Klientów) na podstawie dostarczonych dokumentów księgowych. Księgi podatkowe i ewidencje prowadzone są za pomocą programu komputerowego, a deklaracje podatkowe są sporządzane (generowane automatycznie) na podstawie wprowadzonych wcześniej do programu księgowego dowodów księgowych, wyłącznie w ramach zawartych umów, a niejako odrębne jednostkowe zlecenie. Podpisywane i akceptowane są przez Zleceniodawców, a Biuro jedynie przekazuje je do US przy pomocy podpisu kwalifikowanego.

Dokumentacja księgowa i podatkowa zgodnie z zawartymi umowami jest przechowywana w siedzibie Biura Rachunkowego i tam też odbywać się będą kontrole klientów Biura Rachunkowego (Zleceniodawców), prowadzone przez organy kontroli w zakresie objętym umowami, w których to weźmie Pani udział jako przedstawiciel Biura Rachunkowego, na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez kontrolowanego ( Zleceniodawcę). Biuro nie będzie brało udziału w postępowaniach kontrolnych, jako odrębne jednorazowe zlecenie obejmujące czynności wykraczające poza zawartą umowę na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową lub zlecone przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz podmioty gospodarcze, których to Biuro Rachunkowe nie obsługuje.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że nie reprezentowała Pani i nie będzie reprezentować klientów przed organami kontrolującymi. Na prośbę udziela organom kontrolującym tylko informacji dotyczących wpisów do PKiR, rejestrów i deklaracji VAT, gdyż cała dokumentacja księgowa danego okresu przechowywana jest w biurze – do tych czynności ogranicza się Pani udział w postępowaniach kontrolnych. Nie posiada Pani żadnego pełnomocnictwa w zakresie reprezentowania klientów i nie będzie o nie występować, gdyż nie reprezentowała i nie będzie reprezentować klientów przed organami kontrolującymi. Posiada Pani tylko pełnomocnictwo do przekazywania deklaracji do US drogą elektroniczną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na skutek zmian w ustawie o doradztwie podatkowym i uchyleniu większości przepisów o usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych może Pani nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 oraz ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług?

Pani zdaniem, może nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT wykonując działalność sklasyfikowaną wg PKD 85.52.Z oraz działalność sklasyfikowaną wg PKD 69.20.Z , która polega na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej firm, ponieważ nie przekroczyła Pani wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia i nie świadczę usług doradztwa.

Wskazała Pani, że Izba Skarbowa w Bydgoszczy w wydanej dla Pani interpretacji indywidualnej z dnia … sygn. … zauważyła, że o wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. Wobec braku definicji pojęcia „doradztwo” w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych zakres doradztwa winien być szeroko rozumiany. W nim mieści się doradztwo podatkowe, które reguluje ustawa o doradztwie podatkowym i zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, aby zaliczyć określone czynności do doradztwa podatkowego muszą one mieścić się w zakresie czynności wymienionych w powyższym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatnika wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych

W wyniku nowelizacji ustawy o doradztwie podatkowym zmianie uległa treść art. 2 ust. 1 pkt 2, poprzez wymienienie w nim również ksiąg rachunkowych. Nie prowadzi Pani ksiąg rachunkowych, więc nowelizacja ww. ustawy w tym punkcie nie wprowadziła dla Pani działalności żadnych zmian. W ramach biura rachunkowego nie wykonuję Pani również czynności zawartych w art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy o VAT.

Nie świadczy Pani również innych szeroko rozumianych usług doradczych. Podobne stanowisko zostało przedstawione przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 2 stycznia 2015 r. - sygn. ITPP1/443-1319/14/JP, Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 4 grudnia 2014 r. - sygn. PTPP1/443-689/14-4/RG, Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 14 października 2014 r. - sygn. IPTPP1/443-532/14-4/MW.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zwalnia się również od podatku od towarów i usług sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy o VAT, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w art. 113 ust. 1 (art. 113 ust. 9 ustawy o VAT).

Przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych

1.  jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

4.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.

Z art. 113 ust. 5 ustawy wynika natomiast, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 11 cyt. ustawy podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        1.  energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        2.  wyrobów tytoniowych,
        3.  samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    3.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    4.  terenów budowlanych,
    5.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego należy wskazać, że usługi w zakresie doradztwa (poza wskazanymi wyjątkami) nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe techniczne, inżynierskie i inne. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Ponadto zaznaczyć należy, że doradztwo podatkowe i związany z tym zawód doradcy podatkowego jest materią regulowaną ustawowo – ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.). Dla celów określenia czynności, jakie może wykonywać doradca podatkowy został określony ustawowo zakres czynności uznawanych za czynności doradztwa podatkowego. Czynności doradztwa podatkowego – zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o doradztwie podatkowym, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2014 r., podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych.

Ustawa o VAT przywołując pojęcie usług w zakresie doradztwa (zakres tego pojęcia obejmuje również doradztwo podatkowe), nie odwołuje się jednak wprost do innych aktów prawnych, w tym do ustawy o doradztwie podatkowym, zatem do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT definicją czynności doradztwa podatkowego, stworzą na potrzeby uregulowania zawodu doradcy podatkowego, można posiłkować się jedynie pomocniczo – decydujące znaczenie ma więc w omawianym zakresie wykładnia językowa.

Biorąc pod uwagę wykładnię językową terminu „doradztwo” oraz potoczne rozumienie tego terminu, jak również brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o doradztwie podatkowym, należy zauważyć, iż doradztwo podatkowe obejmuje czynności polegające na udzieleniu porad z zakresu podatków czy też wskazaniu sposobu postępowania w sprawie związanej z podatnikami, w tym również na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, którą podmiot np. podatnik może wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności np. do podjęcia lub zaniechania konkretnego działania. Tym samym z katalogu czynności uznawanych za doradztwo podatkowe w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym, do celów stosowania przepisu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, za czynności o charakterze doradczym powinny zostać uznane tylko czynności polegające na udzielaniu takim podmiotom jak: podatnicy, płatnicy i inkasenci, osoby trzecie odpowiedzialne za zaległości podatkowe oraz następcy prawni podatników, płatników lub inkasentów, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Powyższe znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2007 r., sygn. K 42/05.

Natomiast czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli czynnościom księgowym, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych. Tym samym czynności te nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, niezależnie od tego, że zostały uznane za czynności doradztwa podatkowego w rozumieniu ustawy o doradztwie podatkowym (art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy).

Powyższą wykładnię potwierdza również systematyka ustawy o VAT, zgodnie z którą prawodawca rozróżnia usługi doradcze od księgowych (art. 28l pkt 3).

Ponadto zauważyć należy, że zwolnienie na podstawie art. 113 ustawy nie ma zastosowania do czynności reprezentowania podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach m.ni. podatkowych i celnych, o których mowa w art. 2 ust. 1

pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym, mających z reguły charakter usług prawniczych.

Jak wynika z powyższego, czynności wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o doradztwie podatkowym nie sposób uznać za pomoc, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, polegającą na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień z zakresu obowiązków podatkowych i tym samym nie stanowią doradztwa, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

Ze złożonego wniosku wynika, że od 1997 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą (sklasyfikowaną wg PKD - 85.52.Z „Pozaszkolne formy edukacji artystycznej” oraz PKD - 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe”), ale nie była i nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wartość sprzedaży z działalności gospodarczej za 2014 r. nie przekroczyła 150.000 zł, a przewidywana sprzedaż za 2015 r. również nie przekroczy 150.000 zł.

W zakres świadczonych kompleksowych usług rachunkowo-księgowych wchodzą następujące czynności: prowadzenie i przechowywanie dokumentacji księgowej i podatkowej (zgodnej z aktualną formą opodatkowania Zleceniodawcy), sporządzanie na podstawie dowodów księgowych wprowadzonych do rejestrów VAT deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług, obliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy Zleceniodawcy i jego pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji/deklaracji podatkowych, składanie za pomocą podpisu kwalifikowanego deklaracji/informacji w Urzędach Skarbowych, obliczanie składek ZUS dotyczących Zleceniodawcy i jego pracowników oraz sporządzanie i składanie stosownych deklaracji/raportów w ZUS, sporządzanie list płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników, udział w postępowaniach kontrolnych, prowadzonych przez organy kontroli w siedzibie Biura Rachunkowego, dotyczących okresu prowadzenia przez Biuro kompleksowej obsługi księgowej Zleceniodawcy i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonanych przez Biuro w ramach zawartych umów. Wszystkie usługi świadczone są wyłącznie na podstawie i w ramach zawartych z firmami umów na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową z zapisem w umowie: „Zleceniobiorca nie będzie świadczył usług w zakresie doradztwa dla Zleceniodawcy”. Biuro Rachunkowe klasyfikuje i dokonuje zapisów transakcji przedsiębiorstwa (Klientów) na podstawie dostarczonych dokumentów księgowych. Księgi podatkowe i ewidencje prowadzone są za pomocą programu komputerowego, a deklaracje podatkowe są sporządzane (generowane automatycznie) na podstawie wprowadzonych wcześniej do programu księgowego dowodów księgowych, wyłącznie w ramach zawartych umów, a niejako odrębne jednostkowe zlecenie. Podpisywane i akceptowane są przez Zleceniodawców, a Biuro jedynie przekazuje je do US przy pomocy podpisu kwalifikowanego. Dokumentacja księgowa i podatkowa zgodnie z zawartymi umowami jest przechowywana w siedzibie Biura Rachunkowego i tam też odbywać się będą kontrole klientów Biura Rachunkowego (Zleceniodawców), prowadzone przez organy kontroli w zakresie objętym umowami, w których to weźmie Pani udział jako przedstawiciel Biura Rachunkowego, na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez kontrolowanego

(Zleceniodawcę). Biuro nie będzie brało udziału w postępowaniach kontrolnych, jako odrębne jednorazowe zlecenie obejmujące czynności wykraczające poza zawartą umowę na kompleksową obsługę rachunkowo-księgową lub zlecone przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz podmioty gospodarcze, których to Biuro Rachunkowe nie obsługuje. Na prośbę klientów udziela Pani organom kontrolującym tylko informacji dotyczących wpisów do PKPiR, rejestrów i deklaracji VAT, gdyż cała dokumentacja danego okresu przechowywana jest w Pani biurze. Nie posiada Pani żadnego pełnomocnictwa w zakresie reprezentowania klientów, gdyż nie reprezentowała Pani i nie będzie reprezentować przed organami kontrolującymi. Posiad Pani tylko pełnomocnictwo do przekazywania deklaracji do US drogą elektroniczną.

Mając powyższe na uwadze, jak również przywołane przepisy stwierdzić należy, że skoro w ramach prowadzonej działalności zgodnie z zakresem wykonywanych czynności, nie wykonuje Pani jakichkolwiek usług doradczych, czy prawniczych, a posiadane pełnomocnictwo ogranicza się jedynie do przekazywania deklaracji do US drogą elektroniczną, to w opisanej we wniosku sytuacji może Pani nadal korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie

art. 113 ust. 1 ustawy do momentu, gdy faktyczna wartość sprzedaży przekroczy ww. kwotę.

Na uprawnienie Pani do stosowania zwolnienia podmiotowego od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie ma wpływu fakt reprezentowania podatników, płatników przed organami kontrolującymi, o ile sprowadza się ono wyłącznie do udzielania organom kontrolującym informacji dotyczącej wpisów do KPIR, rejestrów i deklaracji VAT.

Podkreślić należy, że w sytuacji gdy na podstawie udzielonego pełnomocnictwa zacznie Pani reprezentować swoich klientów w Urzędach oraz ZUS w prowadzonych przez te organy postępowaniach, to utraci prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku określonego w

art. 113 ust. 1 ustawy. W takim przypadku bowiem znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a lub b ustawy.

Dodatkowo zauważyć należy, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty lub planowany stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym lub przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku oraz uzupełnienia opisie zaistniałego stanu faktycznego, w szczególności na informacji, że reprezentowanie klienta za pomocą udzielonego pełnomocnictwa polega tylko i wyłącznie na podpisywaniu deklaracji VAT, pism wyjaśniających oraz okazywaniu dokumentacji księgowej podczas kontroli. W związku z powyższym, w przypadku zmiany przepisów lub któregokolwiek elementu stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.