Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-429/08-2/KCH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-23
Teza: Czy Spółka powinna sprzedać budynek wraz z działką jako sprzedaż zwolniona, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2, czy ze stawką 22%? Czy na działkę która nie była wprowadzona w całości do działalności gospodarczej Spółki, przy sprzedaży wystawić fakturę VAT na budynek i część działki, a na pozostałą część, nie przekazaną do Spółki z podatkiem VAT czy zwolnioną?
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż budynków; stawka-stawki podatku; towar-towar używany; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste-przeniesienie prawa użytkowania wieczystego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2008r. (data wpływu 03 marca 2008r.) o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami - **jest nieprawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 03 marca 2008r. wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w następującym opisie stanu faktycznego.

Małżonkowie będący wspólnikami spółki cywilnej w dniu 02 lipca 2001r. zakupili prywatnie aktem notarialnym prawo wieczystego użytkowania gruntu – wydzielone działki wraz z budynkami (od końca roku w którym zakończono budowę tych obiektów minęło 5 lat.). Nabywcy otrzymali fakturę VAT - sprzedaż zwolniona tj:

*   budynki zwolnione na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług,
*   działki nie podlegały opodatkowaniu.

Dnia 01 marca 2002r. małżonkowie zawarli umowę spółki cywilnej, której przedmiotem działalności był handel i wynajem lokali pod działalność gospodarczą. W dniu 01 maja 2005r. przekazano do Spółki budynek oraz część działki o powierzchni 7.800m2. Wnioskodawca 29 lipca 2005r. wydzierżawił innej firmie pod działalność gospodarcza przedmiotowy budynek. Dzierżawca dokonał jego remontu dla swoich potrzeb i w dniu 31 grudnia 2005r. wystawił fakturę na adaptację budynku (wartość netto: 25.820,91zł. VAT: 5.680,60zł.). Zainteresowany dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wyżej wymienionego dokumentu, powiększył wartość początkową budynku. Wydatki stanowiły 48,5% wartości początkowej budynku. W chwili obecnej wnioskodawca postanowił o sprzedaży budynku wraz z całą działką.

**W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Strona zadała następujące pytania:**

1.  Czy Spółka powinna sprzedać budynek wraz z działką jako sprzedaż zwolniona, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2, czy ze stawką 22%?
2.  Czy na działkę która nie była wprowadzona w całości do działalności gospodarczej Spółki, przy sprzedaży wystawić fakturę VAT na budynek i część działki, a na pozostałą część, nie przekazaną do Spółki z podatkiem VAT czy zwolnioną?

Zdaniem wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż adaptacja wyniosła 48,5% wartości początkowej budynku, sprzedaż budynku wraz z działką przekazaną do Spółki powinna podlegać opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT, zaś pozostałą część powinni sprzedać małżonkowie bez podatku VAT, bo grunt stanowi ich majątek osobisty.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa m.in. przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwana dalej ustawą, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl unormowania zawartego w art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem powołanego powyżej pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 6 ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Użycie w tym przepisie sformułowania “użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych“ wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też o okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Biorąc pod uwagę cytowane powyżej przepisy należy podkreślić, iż wyłącznie ze stosowania zwolnienia dotyczy sytuacji, gdy spełnione są wszystkie powyżej wskazane przesłanki, czyli:

*   wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej,
*   podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od tych towarów,
*   użytkował towar krócej niż 5 lat.

Z treści wniosku wynika, iż budynek znajdujący się na działce jest użytkowany przez Spółkę krócej niż 5 lat a wydatki poniesione na jego remont i modernizację stanowiły 48,5% wartości początkowej. Ponadto strona miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków. W przedmiotowej sytuacji są zatem spełnione przesłanki określone w art. 43 ust. 6 ustawy, wyłączające prawo do zwolnienia z opodatkowania.

Kwestię ustalenia obrotu przy dostawie gruntu, na którym położone są budynki, rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy stanowiący, iż w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się stawkę podatku taką jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Konkludując, należy stwierdzić, iż wnioskodawca winien wystawić fakturę VAT sprzedaży na cały grunt wraz z wybudowanym na nim budynkiem. Nie jest możliwe rozdzielenie gruntu. Czynność ta podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe, tutejszy organ pragnie zauważyć, iż stosownie do przepisu § 8 ust. 1 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 97, poz. 970, ze zm.) w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione id podatku lub opodatkowane ze stawką podatku w wysokości 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.