Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-791/14-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-13
Teza: Skoro budynek, w którym ma być wykonana elewacja oraz dobudowa klatki schodowej nie należy do obiektów budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanego w dziale PKOB 11 to do czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę nie znajdzie zastosowania stawka obniżona w wysokości 8%. Do całości prac będących przedmiotem zadania należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 23%. Nie ma znaczenia, okoliczność, że klatka schodowa będzie dobudowywana również do części mieszkalnej budynku.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; modernizacja; nieruchomości; remonty; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 20 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla robót budowlanych tj. wykonania elewacji całego budynku oraz dobudowy klatki schodowej zarówno do części mieszkalnej jak i biurowej budynku – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla robót budowlanych tj. wykonania elewacji całego budynku oraz dobudowy klatki schodowej zarówno do części mieszkalnej jak i biurowej budynku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. ma zamiar zawrzeć z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą umowę na wykonanie prac budowlanych, w ramach której mają przez Spółkę zostać wykonane roboty budowlane tj. wykonanie elewacji całego budynku oraz dobudowy klatki schodowej zarówno do części mieszkalnej jak i biurowej budynku. Zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę budynek, na którym mają być prowadzone prace został zaklasyfikowany jako budynek biurowy z częścią magazynową oraz lokalami mieszkalnymi. Ogółem powierzchnia użytkowa budynku tj. powierzchnia użytkowa lokali biurowych i mieszkalnych wynosi 853,2 m2, z czego powierzchnia użytkowa biur wynosi 577,3 m2, zaś łączna powierzchnia użytkowa 5 mieszkań o łącznej powierzchni użytkowej 275,9 m2: mieszkania o powierzchni 92,9 m2; mieszkania o powierzchni 60,2 m2, mieszkania o powierzchni 60,7 m2, mieszkania o powierzchni 47,1m2, mieszkania o powierzchni 15 m2. Natomiast powierzchnia części wspólnej budynku wynosi łącznie 422,9 m2. Z uwagi na niejednolite przeznaczenie całego obiektu Spółka powzięła wątpliwość co do wysokości stawki podatku VAT jaka powinna zostać zastosowana w odniesieniu do wykonywanych na budynku robót. Spółka rozważa zarówno zastosowanie stawki jednolitej VAT, jak również zastosowane dwóch stawek VAT, 8% i 23%, proporcjonalnie do udziału powierzchni mieszkalnej oraz powierzchni biurowej oraz powierzchni wspólnej w całym obiekcie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Jaka stawka podatku VAT powinna znaleźć zastosowanie do ww. robót budowlanych wykonywanych: tj. wykonanie elewacji całego budynku oraz dobudowy klatki schodowej zarówno do części mieszkalnej jak i biurowej budynku, którego powierzchnia użytkowa wynosi 853,2 m2, z czego powierzchnia użytkowa biur wynosi 577,3 m2, zaś powierzchnia użytkowa mieszkań wynosi 275,9 m2 a powierzchnia wspólna wynosi 422,9 m2 jednolita stawka podatku 23% z uwagi na przeznaczenie przeważającej części obiektu, czy też dwie stawki podatku tj. 8% i 23% proporcjonalnie do udziału procentowego powierzchni mieszkalnej i udziału procentowego powierzchni biurowej uraz powierzchni wspólnej w budynku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie powinna znaleźć jednolita stawka podatku VAT 23% z uwagi na przeznaczenie przeważającej części budynku na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Zgodnie z ustawą o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT aktualna podstawowa stawka podatku wynosi 23%. Jednocześnie oprócz stawki podstawowej, w stosunku do wybranych grup towarów i usług przewidziano opodatkowanie stawkami obniżonymi. Zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT obniżona stawka podatku VAT wynosi 8%. Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy o VAT stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się również do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Z kolei w myśl art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego powyżej nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Z treści art. 2 pkt 12 ustawy o VAT wynika, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Z objaśnień do PKOB wynika, iż budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Z uwagi na to, że powierzchnia użytkowa budynku, na którego elewacji mają być wykonywane prace wynosi 853,2 m2, w tym powierzchnia użytkowa biur wynosi 577,3 m2, zaś powierzchnia użytkowa mieszkań wynosi 275,9 m2, to budynek ten jest budynkiem niemieszkalnym - mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne. Skoro z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT wynika, iż przez obiekty budownictwa mieszkaniowego i rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, to budynek ten jako całość nie należy do obiektów budownictwa mieszkaniowego. Co za tym idzie, zdaniem Wnioskodawcy, nie można przedmiotowego budynku zaliczyć do kategorii budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT, a więc nie znajdzie zastosowania obniżona stawka podatku VAT 8%, jak również z uwagi na to, że roboty dotyczą budynku jako całości nie ma podstaw do zastosowania dwóch stawek podatku tj. 8% i 23 % proporcjonalnie do udziału procentowego powierzchni mieszkalnej i udziału procentowego powierzchni biurowej oraz powierzchni wspólnej w budynku.

Wnioskodawca powołuje się na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r. IPPP1/443-1165/12-4/EK, gdzie organ wskazał: „Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz wynikający z treści wniosku opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż przedmiotem umowy zawartej przez Wnioskodawcę jest czynność polegająca na robotach budowlanych związanych z bryłą budynku. Zatem wykonanie robót murowych dotyczących całego budynku, sklasyfikowanego w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, opodatkowane jest preferencyjną 8% stawką podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ww. ustawy o VAT. Należy przy tym zauważyć, iż preferencyjna stawka podatku w wysokości 8% ma zastosowanie dla robót wykonywanych w bryle budynku (o ile będzie on sklasyfikowany w PKOB 11)”.

A zatem jeśli czynność polega na robotach budowlanych związanych z bryłą budynku, a budynek nie jest budynkiem mieszkalnym, to zastosowanie znajdzie jednolita stawka podatku 23%. Zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie powinna znaleźć jednolita stawka podatku VAT 23% z uwagi na przeznaczenie przeważającej części budynku na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z póżn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl przepisu art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

Art. 41 ust. 2 ustawy określa, że dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ustawy – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w oparciu o art. 41 ust. 12a ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), która to klasyfikacja stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 – zbiorowego zamieszkania.

Jak wynika z wyżej cytowanych przepisów, budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym zakłada możliwość stosowania obniżonej stawki podatku w odniesieniu do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa społecznego. Przy czym, ze względu na definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zawartą w art. 41 ust. 12c ustawy, stawki obniżonej nie można stosować do wykonywania tych czynności w budynkach niemieszkalnych, chyba że czynności te wykonywane są w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12.

Należy ponadto wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Stosownie do art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), przez „budowę” należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei w świetle regulacji art. 3 pkt 7a ww. ustawy, przez „przebudowę” należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (…).

Natomiast definicję „remontu” zawarto w art. 3 pkt 8 cyt. ustawy. Zgodnie z jego treścią, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Modernizacja z kolei oznacza „unowocześnienie i usprawnienie czegoś” (źródło: Słownik Języka Polskiego, www.sjp.pwn.pl).

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków. Po drugie – budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zawrzeć z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą umowę na wykonanie prac budowlanych, w ramach której mają przez Spółkę zostać wykonane roboty budowlane tj. wykonanie elewacji całego budynku oraz dobudowy klatki schodowej zarówno do części mieszkalnej jak i biurowej budynku. Zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę budynek na którym mają być prowadzone prace został zaklasyfikowany jako budynek biurowy z częścią magazynową oraz lokalami mieszkalnymi. Z wniosku wynika, że budynek ten jako całość nie należy do obiektów budownictwa mieszkaniowego. Jak Wnioskodawca stwierdza, przedmiotowego budynku nie można zaliczyć do kategorii budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT.

Skoro zatem budynek, w którym ma być wykonana elewacja oraz dobudowa klatki schodowej nie należy do obiektów budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanego w dziale PKOB 11 to do czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę nie znajdzie zastosowania stawka obniżona w wysokości 8%. Do całości prac będących przedmiotem zadania należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 23%. Nie ma znaczenia, okoliczność, że klatka schodowa będzie dobudowywana również do części mieszkalnej budynku.

A zatem stanowisko Spółki, że w opisanym zdarzeniu, zastosowanie znajdzie jednolita stawka podatku 23% należy uznać za prawidłowe.

Podkreślić jednak należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Dlatego też niniejszej interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.