Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.915.2025.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Wycofanie lokali z jednoosobowej działalności gospodarczej,
brak obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego oraz
brak utraty statusu czynnego podatnika VAT.
Słowa kluczowe: działalność
nieruchomości
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 4. Opodatkowanie przy
likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności
przez osobę fizyczną-Obowiązek podatkowy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 4. Opodatkowanie przy
likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności
przez osobę fizyczną-Spis z natury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku wykazania podatku
    VAT należnego z tytułu wycofania lokali z jednoosobowej działalności gospodarczej, braku
    obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego oraz braku utraty statusu czynnego
    podatnika VAT - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od 20.07.2011 r. polegającą na
    wykonywaniu robót budowlanych PKD 41.00.A i 40.00.B związanych ze wznoszeniem
    budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Wnioskodawczyni posiada w firmie lokale
    niemieszkalne usługowe.
    Część lokali usługowych została nabyta Aktem Notarialnym a część została wybudowana w
    ramach prowadzonej działalności. We wszystkich przypadkach Wnioskodawczyni
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Wszystkie te lokale są
    wynajmowane podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność gospodarczą. W
    związku z brakiem frontu robót w branży budowlanej, Wnioskodawczyni zamierza w
    przyszłości przesunąć te nieruchomości do majątku prywatnego, sposób użytkowania nie
    ulegnie zmianie, (nie będą one wykorzystywane do celów osobistych). Następnie
    Wnioskodawczyni zamierza zlikwidować jednoosobową działalność gospodarczą a
    jednocześnie pozostać czynnym podatnikiem VAT, gdyż wystawia wszystkim podmiotom
    faktury z naliczonym 23% podatkiem VAT.

## Pytanie

Czy zgodnie z przepisami prawa podatkowego przesunięcie lokali do majątku prywatnego
    i likwidacja działalności gospodarczej spowoduje utratę statusu czynnego podatnika VAT a
    co za tym idzie obowiązek wykazania VAT należnego z tytułu wycofania nieruchomości z
    działalności oraz złożenia VAT-Z i sporządzenia remanentu likwidacyjnego w rozumieniu
    przepisów ustawy VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Przesunięcie lokali usługowych do majątku prywatnego w celu wynajmu opodatkowanego
    podatkiem od towarów i usług, nie spowoduje obowiązku wykazania VAT należnego,
    ponieważ nie nastąpi dostawa towaru na cele osobiste oraz nie będzie Pani zobowiązana
    do złożenia VAT- Z i remanentu likwidacyjnego przy zakończeniu działalności gospodarczej.
    Po wykreśleniu z rejestru CEiDG nie utraci Pani statusu podatnika VAT, gdyż lokale
    użytkowe będą nadal w sposób ciągły wykorzystane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Nie nastąpi zmiana przeznaczenia wycofanego z

    działalności składnika majątku. Dopiero jeśli nieruchomość zostałaby wykorzystana do
    celów osobistych nastąpi obowiązek wykazania podatku VAT należnego. Będzie Pani nadal
    zobowiązana do prowadzenia ewidencji, składania deklaracji i wysyłania plików jpk.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie braku wykazania podatku VAT
    należnego z tytułu wycofania lokali z jednoosobowej działalności gospodarczej, braku
    obowiązku sporządzenia remanentu likwidacyjnego oraz braku utraty statusu czynnego
    podatnika VAT - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Z kolei zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko
    wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2
    pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z art. 659 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej środków trwałych skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą. Jest Pani czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Lokale usługowe są wynajmowane podmiotom gospodarczym

    prowadzącym działalność gospodarczą. Zamierza Pani w przyszłości przesunąć te
    nieruchomości do majątku prywatnego, sposób użytkowania nie ulegnie zmianie, (nie
    będą one wykorzystywane do celów osobistych). Następnie zamierza Pani zlikwidować
    jednoosobową działalność gospodarczą a jednocześnie pozostać czynnym podatnikiem
    VAT.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy przesunięcie lokali do majątku prywatnego i
    likwidacja działalności gospodarczej spowoduje utratę statusu czynnego podatnika VAT a
    co za tym idzie obowiązek wykazania VAT należnego z tytułu wycofania nieruchomości z
    działalności oraz złożenia VAT-Z i sporządzenia remanentu likwidacyjnego w rozumieniu
    przepisów ustawy VAT?
    Jak wynika z okoliczności sprawy lokale niemieszkalne, które zamierza Pani wycofać z
    majątku jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego, będą przez
    Panią dalej wynajmowane. W stosunku do tych lokali przysługiwało Pani prawo do
    odliczenia podatku VAT. Lokale te były wykorzystywane do działalności opodatkowanej
    (najem 23%).
    Zatem, skoro objęte zakresem wniosku lokale po wycofaniu będą przez Panią
    wynajmowane, to będą one wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, tj. nadal będą wykorzystywane przez Panią w sposób ciągły dla celów zarobkowych
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zatem, oddając nieruchomości w najem nie utraci Pani statusu czynnego podatnika
    podatku VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie nieruchomości w najem
    prowadzone będzie w ramach działalności gospodarczej, rozumianej zgodnie z definicją
    zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy. Będzie to zatem czynność podlegająca opodatkowaniu
    (najem za wynagrodzeniem w postaci czynszu), określona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W rezultacie – w odniesieniu do czynności wycofania lokali niemieszkalnych z Pani
    działalności gospodarczej, które po ich wycofaniu będzie Pani wynajmowała – nie będzie
    mieć zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi tutaj dostawa towaru na
    Pani cele osobiste. Nieruchomości będą bowiem nadal wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, polegających na świadczeniu usług najmu. W związku z tym, czynność
    wycofania z majątku działalności gospodarczej do majątku prywatnego nieruchomości,
    które po wycofaniu będą przez Panią wynajmowane, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do
    wykazania VAT należnego z tytułu wycofania nieruchomości (lokali niemieszkalnych) z
    działalności.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po
      nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku zaprzestania przez
      podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną albo
      przedsiębiorstwem w spadku wykonywania czynności podlegających
      opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia
      zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.
    W myśl art. 14 ust. 2 ustawy:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1.
    Na mocy art. 14 ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W świetle art. 14 ust. 5 ustawy:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić
      spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania
      czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których
      mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć
      informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości
      towarów i o kwocie podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji
      podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania
      wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia
      przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy:
      Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu
      rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających
      opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    W świetle powyższych regulacji prawnych, obowiązki wynikające z przepisu art. 14 ustawy
    ciążą na podatniku tegoż podatku, będącym osobą fizyczną zaprzestającym wykonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 14
    ust. 1 pkt 2 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i
    towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku
    zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego na podstawie art.
    96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Zgodnie z art. 96 ust. 6 ustawy o VAT:
      Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności
      podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności
      naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu
      skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.
    Natomiast z godnie z rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie wzorów dokumentów
    związanych z rejestracją w zakresie podatku od towarów i usług z dnia 9 marca 2020 r. (t. j.
    Dz.U. z 2023 r. poz. 55 ze zm.), formularz VAT-Z składają przedsiębiorcy, którzy zaprzestali
    wykonywania czynności podlegający opodatkowaniu. O takiej sytuacji należy
    poinformować naczelnika urzędu skarbowego.
    W omawianej sprawie nie znajdą zatem zastosowania przepisy art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dotyczące opodatkowania towarów w przypadku zaprzestania przez podatnika
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu - tzn. likwidacja jednoosobowej
    działalności gospodarczej - ponieważ jak wyjaśniono, dalsze oddanie w najem lokali - na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług - skutkować będzie wykonywaniem
    działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem
    czynności podlegających opodatkowaniu określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ponadto
    nie będzie ciążył na Pani obowiązek złożenia formularza VAT-Z.
    Tym samym Pani stanowisko w zakresie braku wykazania podatku VAT należnego z tytułu
    wycofania lokali z jednoosobowej działalności gospodarczej, braku obowiązku
    sporządzenia remanentu likwidacyjnego oraz braku utraty statusu czynnego podatnika
    VAT - jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie zadanego we wniosku przez
    Panią pytania, tj. w zakresie braku wykazania podatku VAT należnego z tytułu wycofania

    lokali z jednoosobowej działalności gospodarczej, braku obowiązku sporządzenia
    remanentu likwidacyjnego oraz braku utraty statusu czynnego podatnika VAT.
    Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem
    nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.