Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1019/09-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-02
Teza: Czy opisane powyżej wydatki funkcjonowania Komisji są kosztem uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; komisja; koszt-koszty uzyskania przychodów; reprezentacja; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 04 listopada 2009 r. (data wpływu 09.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z funkcjonowaniem Komisji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z funkcjonowaniem Komisji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności Spółka oferuje produkt polegający na objęciu ochroną ubezpieczeniową mieszkania w budynku wielorodzinnym lub domu mieszkalnym (jednorodzinnym, dwurodzinnym lub szeregowym). Spółka współpracuje m.in. ze spółdzielniami mieszkaniowymi w zakresie pozyskiwania klientów w/w produktu. Współpraca ta opiera się na umowach generalnych zawieranych ze spółdzielniami mieszkaniowymi lub umowach zlecenia z pracownikami spółdzielni. w celu skutecznego wdrażania produktu Rada Nadzorcza Spółki uchwaliła na podstawie statutu Spółki, Regulamin Komisji Regionalnych . Na podstawie Regulaminu tworzone są tzw. Komisje Regionalne (dalej: „Komisje”). Komisje składają się z prezesów spółdzielni mieszkaniowych. Komisje są ciałami zajmującymi się pomocą w rozwijaniu przez Spółkę produktu . Ich rolą jest działalność doradcza, opiniodawcza i informacyjna z zakresu samego rynku spółdzielni mieszkaniowych, potrzeb tego rynku, możliwości dostosowania produktu ubezpieczeniowego do potrzeb ubezpieczających oraz pomocy w zakresie oceny marketingu Spółki. Komisje są ciałem sformalizowanym. Ich funkcjonowanie i udział w tych ciałach prezesów spółdzielni wiąże się z istnieniem struktury komisji (Przewodniczący Komisji), procedury działania, kadencyjności, zasad powoływania i odwoływania członków, terytorialności działania oraz szczegółowych kompetencji. Zgodnie z Regulaminem „do zakresu działania Komisji należy: promocja idei i strategii działania w środowisku współpracujących z nimi podmiotów gospodarczych oraz inspirowanie przedsięwzięć zmierzających do rozszerzenia działalności i umocnienia Spółki w danym regionie oraz utrzymywanie z nimi stałego kontaktu; integrowanie środowiska regionu na rzecz w zakresie pozyskiwania i utrzymania rynku ubezpieczeń oraz pozyskiwania klientów; wymiana doświadczeń i konsultacja zamierzeń z władzami Spółki w zakresie kierunków rozwoju; organizowanie, wspólnie z dyrektorami Oddziałów okresowych spotkań z klientami; rozpoznawanie i badanie potrzeb ubezpieczeniowych środowiska spółdzielczego w zakresie nowych produktów bądź inicjowanie zmian w już istniejących, przedstawianie okresowych opinii o funkcjonowaniu na rynku lokalnym; informowanie o sytuacji na rynku regionalnym i ewentualnych zagrożeniach mogących mieć wpływ na działalność ; zgłaszanie wniosków w sprawie przyznania: środków z funduszu prewencyjnego, odznak honorowych , zgłaszanie wniosków w zakresie poprawy funkcjonowania; wykonywanie innych doraźnie bądź okresowo zlecanych przez Radę Nadzorczą lub Zarząd czynności lub zadań.

Działanie Komisji ma charakter zorganizowany - Komisje działają według planu zatwierdzonego przez Zarząd i Radę Nadzorczą. Dwa razy do roku Komisje sporządzają i przedkładają sprawozdanie ze swojej działalności. Komisje obradują na cyklicznie zwoływanych posiedzeniach. Efekt działania Komisji (wynikający z planów działania) ma charakter skonkretyzowany. z posiedzeń Komisji tworzone są notatki, z których wynikają konkretne efekty działań Komisji (zgodne z ww. zakresem kompetencji). Jako przykłady można podać uzyskanie przez Spółkę danych na temat:

*   przeprowadzonych rozmów z Zarządami konkretnych spółdzielni mieszkaniowych na temat produktu,

*   umówionych przyszłych spotkań j.w.,

*   analiz w zakresie pozyskiwania i utraty klientów przez Spółkę wśród spółdzielni,

*   rozmów z Zarządami spółdzielni, które przerwały współpracę ze Spółką,

*   akcji marketingowej (treść ulotek reklamowych, miejsce ich wyłożenia, ogłoszenie w gazecie).

Spółka na spotkaniach informuje także członków Komisji o szczegółach produktu (jego zmianach), zasadach konkursu przeprowadzanego przez Spółkę, technikach pozyskiwania klientów i in. Cele Komisji na kolejne okresy oraz ocena ich realizacji ma charakter ścisły i jest wyrażana w ujęciu liczbowym. Np. realizacja celów w postaci zawarcia nowych umów ubezpieczeń, wykonaniu planu przypisu składki, podwyższeniu sum ubezpieczenia, podpisaniu nowych umów generalnych, liczby spotkań, planowanej liczbie otwarcia punktów sprzedażowych - jest wykazywana w ujęciu liczbowym i procentowym. Funkcjonowanie Komisji wiąże się z ponoszeniem przez Spółkę kosztów (wynagrodzenie członków za udział w posiedzeniach, koszt organizacji posiedzeń - materiały biurowe, posiłek w trakcie posiedzenia - nie mający charakteru wystawności i reprezentacji, a jedynie zaspokojenie podstawowych potrzeb uczestników prac komisji).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisane powyżej wydatki funkcjonowania Komisji są kosztem uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, cele realizowane przez Komisje spełniają wymogi kosztów uzyskania przychodów. Komisje realizują bezpośrednio dwa cele: pozyskiwanie nowych klientów (poniesienie kosztu w celu uzyskania przychodów) oraz zachowanie dotychczasowych klientów (zabezpieczenie źródła przychodów). Efektem funkcjonowania Komisji jest uzyskanie danych niezbędnych do nadania produktowi ubezpieczeniowemu cech optymalnie odpowiadających oczekiwaniom klientów i potencjalnych klientów. Działania Komisji mają tu charakter doradczy. Komisja podejmuje również działania doradcze w zakresie samych technik promocji i marketingu Spółki. Koszty doradztwa w zakresie produktu i jego sprzedaży są kosztami uzyskania przychodów.

Działania Komisji mają również wymiar informacyjny. Spółka uzyskuje informacje o klientach, potencjalnych klientach, powodach utraty niektórych klientów, odbiorze produktu i reklamy Spółki przez klientów itp. Uzyskanie ww. danych spełnia również wymóg celowości poniesienia kosztu. Bez informacji o atrakcyjności i wadach produktu niemożliwym jest nadanie mu treści oczekiwanej przez nabywców i sukces w konkurencji z innymi firmami ubezpieczeniowymi. Działania Komisji mają również charakter aktywny. Aby uzyskać ww. dane, członkowie Komisji przeprowadzają rozmowy z prezesami spółdzielni i innymi osobami potencjalnie zainteresowanymi ubezpieczeniem . w czasie rozmowy rozpowszechniane są informacje o usłudze Spółki. Obieg informacji o usłudze również może spowodować dotarcie do nowych (i zachowanie dotychczasowych) klientów. Również ta sfera działalności spełnia definicję kosztu podatkowego. Ponieważ zasady funkcjonowania Komisji powodują bezpośrednią (liczbową) weryfikację ich działań, zwiększa to celowość ponoszenia kosztów. Opisywane wydatki spełniają zatem ogólną definicję kosztu podatkowego oraz nie są wymienione wśród kosztów nie będących kosztami podatkowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika, iż wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. w pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Kosztami uzyskania przychodów będą zatem takie koszty, które spełniają łącznie następujące warunki:

*   zostały poniesione przez podatnika,

*   pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,

*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,

*   nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

*   zostały właściwie udokumentowane.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, Spółka działająca na rynku ubezpieczeniowym utworzyła Komisje Regionalne. Komisje są ciałami zajmującymi się pomocą w rozwijaniu przez Spółkę produktu X. Ich rolą jest działalność doradcza, opiniodawcza i informacyjna. Dwa razy do roku Komisje sporządzają i przedkładają sprawozdanie ze swojej działalności. Komisje obradują na cyklicznie zwoływanych posiedzeniach. Funkcjonowanie Komisji wiąże się z ponoszeniem przez Spółkę kosztów (wynagrodzenie członków za udział w posiedzeniach, koszt organizacji posiedzeń - materiały biurowe, posiłek w trakcie posiedzenia - nie mający charakteru wystawności i reprezentacji, a jedynie zaspokojenie podstawowych potrzeb uczestników prac komisji).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „wystawność życia, okazałość, zwłaszcza w chęci popisania się przed kimś” - Mały Słownik Języka Polskiego pod redakcją Elżbiety Sobol (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 1999).

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika lub ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia.

Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

W związku z powyższym, wydatki poniesione na zapewnienie posiłku w trakcie posiedzenia Komisji, nie posiadają charakteru reprezentacyjnego, a więc nie podlegają ograniczeniom w zakresie zaliczenia ich do kosztów, wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W odniesieniu natomiast do wydatków na wynagrodzenia członków Komisji za udział w posiedzeniach oraz kosztów organizacji posiedzeń w postaci materiałów biurowych, należy podkreślić, że w katalogu przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawarto zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia co do możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, ponoszone przez Spółkę koszty związane się z funkcjonowaniem Komisji w postaci wynagrodzenia członków za udział w posiedzeniach, kosztów organizacji posiedzeń - materiały biurowe oraz posiłku w trakcie posiedzenia, nie mającego charakteru wystawności i reprezentacji, stanowią koszty uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.