Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.171.2017.1.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-10
Teza: Czy organ dokonujący wypłaty świadczenia pieniężnego rekompensującego utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy żołnierzom rezerwy z tytułu odbycia przez nich ćwiczeń wojskowych ma obowiązek wystawienia PIT-8C, czy też świadczenie to jest zwolnione z obowiązku zapłaty podatku dochodowego, a tym samym organ nie ma obowiązku wystawienia PIT-8C?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie pieniężne; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2017 r. (data wpływu 12 czerwca 2017 r.) uzupełnionym w dniu 26 czerwca 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia imiennej informacji PIT-8C – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniu 26 czerwca 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku wystawienia imiennej informacji PIT-8C.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Burmistrz wypłaca świadczenie pieniężne rekompensujące utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy żołnierzom rezerwy z tytułu odbycia przez nich ćwiczeń wojskowych (ponad 24 godziny). Wypłata tego świadczenia następuje na podstawie art. 119a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1534) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania i wypłacania świadczenia pieniężnego żołnierzom rezerwy odbywającym ćwiczenia wojskowe (Dz. U. z 2015 r., poz. 1520). Wysokość tego świadczenia ustala się na podstawie zaświadczenia pracodawcy żołnierza o jego wynagrodzeniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy organ dokonujący wypłaty świadczenia pieniężnego rekompensującego utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy żołnierzom rezerwy z tytułu odbycia przez nich ćwiczeń wojskowych ma obowiązek wystawienia PIT-8C, czy też świadczenie to jest zwolnione z obowiązku zapłaty podatku dochodowego, a tym samym organ nie ma obowiązku wystawienia PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 15 ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia osób otrzymywane z tytułu odbywania lub pełnienia:

1.  niezawodowej służby wojskowej lub jej form równorzędnych, z wyjątkiem okresowej służby wojskowej oraz służby przygotowawczej,
2.  służby zastępczej

*   przyznane na podstawie odrębnych przepisów.

Świadczenia te zostały określone m.in. w:

*   ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 616);
*   ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1534 z późn. zm.);
*   ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1811).

Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, w tym również niezawodowej są osoby, które odbywają lub pełnią:

1.  zasadniczą służbę wojskową;
2.  przeszkolenie wojskowe;
3.  ćwiczenia wojskowe;
4.  służbę przygotowawczą;
5.  okresową służbę wojskową;
6.  służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

Ćwiczenia wojskowe mieszczą się w pojęciu „niezawodowej służby wojskowej lub jej form równorzędnych” oraz nie stanowią wyjątków wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 15 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analizując ten przepis w oparciu o przepisy ustawy o powszechnym obowiązku obrony, świadczenie rekompensacyjne utracone wynagrodzenie z tytułu odbywania ćwiczeń wojskowych – zdaniem Wnioskodawcy – korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego wyrażonego w art. 21 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Za słusznością tej tezy – według Wnioskodawcy - przemawia również sposób obliczania tego świadczenia zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania i wypłacania świadczenia pieniężnego żołnierzom rezerwy odbywającym ćwiczenia wojskowe (Dz. U. z 2015 r., poz. 1520). Świadczenie rekompensujące stanowią odpowiednio:

1.  kwota miesięcznego wynagrodzenia otrzymanego przez żołnierza ze stosunku pracy lub stosunku służbowego podzielona przez 21 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych;
2.  kwota dochodu uzyskanego przez żołnierza z prowadzonej działalności gospodarczej za ostatni rok podatkowy poprzedzający okres odbytych ćwiczeń wojskowych, podzielona przez 252 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych;
3.  kwota uzyskana z pomnożenia liczby hektarów przeliczeniowych, w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1381, z 2014 r. poz. 40 oraz z 2015 r. poz. 1045), gospodarstwa rolnego, w którym żołnierz prowadzi działalność rolniczą, przez miesięczną wysokość przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego, ogłoszoną na podstawie art. 18 tej ustawy, podzielona przez 21 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych. W przypadku współwłasności gospodarstwa rolnego, dochód z pracy współwłaściciela będzie liczony zgodnie z jego udziałem we współwłasności.

Wynagrodzenie podane przez pracodawcę jest wynagrodzeniem, w którym nie uwzględnia się obowiązkowych składek lub zaliczek pobranych lub należnych i odprowadzonych do właściwych organów na podstawie odrębnych przepisów z tytułu ubezpieczeń społecznych, ubezpieczenia zdrowotnego i zobowiązań podatkowych, a także przyznanych premii, nagród, itp.

Otrzymane przez żołnierza świadczenie – według Wnioskodawcy – jest rodzajem zadośćuczynienia, rekompensaty tego, co żołnierz utracił odbywając ćwiczenia wojskowe.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uważa, że otrzymane świadczenie jest zwolnione od podatku dochodowego, w związku z czym na organie wypłacającym świadczenie nie ciąży obowiązek wynikający z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wystawienia informacji PIT-8C.

Stanowisko to – w ocenie Wnioskodawcy – zostało wyrażone również w analogicznym stanie faktycznym:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 maja 2014 r., nr IBPBII/1/415-122/14/MK,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 marca 2017 r., nr 3063-ILPB1-1-.4511.30.2017.1.PP,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11 grudnia 2015 r., nr IPTPB1/4511-567/15-4/KO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 15 ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia osób otrzymywane z tytułu odbywania lub pełnienia:

1.  niezawodowej służby wojskowej lub jej form równorzędnych, z wyjątkiem okresowej służby wojskowej oraz służby przygotowawczej,
2.  służby zastępczej

*   przyznane na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 119a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1430 z późn. zm.), żołnierzowi rezerwy oraz osobie przeniesionej do rezerwy niebędącej żołnierzem rezerwy, którzy odbyli ćwiczenia wojskowe, z wyjątkiem ćwiczeń trwających do dwudziestu czterech godzin odbywających się w czasie lub dniu wolnym od pracy, przysługuje świadczenie pieniężne rekompensujące utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy lub stosunku służbowego albo dochód z prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej, które mogliby uzyskać w okresie odbywania ćwiczeń wojskowych.

Natomiast z przepisu art. 119a ust. 2 ww. ustawy wynika, iż świadczenie pieniężne za każdy dzień ćwiczeń wojskowych stanowi kwota 1/21 miesięcznego wynagrodzenia lub dochodu, o których mowa w ust. 1, pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych.

Z kolei zgodnie z ust. 3 tego artykułu, kwota dziennego świadczenia pieniężnego nie może być wyższa od 1/21 dwuipółkrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw obowiązującego w okresie poprzedzającym termin powołania do odbycia ćwiczeń wojskowych, którego wysokość ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego.

Świadczenie pieniężne ustala i wypłaca wójt lub burmistrz (prezydent miasta) na udokumentowany wniosek uprawnionego żołnierza rezerwy lub osoby przeniesionej do rezerwy niebędącej żołnierzem rezerwy, złożony nie później niż w ciągu trzech miesięcy od zakończenia ćwiczeń wojskowych (art. 119a ust. 5 ww. ustawy).

Na podstawie art. 119a ust. 6 ww. ustawy świadczenie pieniężne wypłaca się w kwocie pomniejszonej o uposażenie, jakie żołnierz rezerwy otrzymał z tytułu odbytych ćwiczeń wojskowych.

Szczegółowy sposób ustalania i tryb wypłacania świadczenia pieniężnego żołnierzom rezerwy oraz osobom przeniesionym do rezerwy niebędącym żołnierzami rezerwy został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 25 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1520 z późn. zm.).

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia świadczenie rekompensujące wypłaca się żołnierzowi za okres odbytych ćwiczeń wojskowych. Okres odbytych ćwiczeń wojskowych stanowi suma dni odbytych ćwiczeń wojskowych liczona od dnia stawienia się żołnierza do odbycia ćwiczeń wojskowych do dnia zwolnienia go z tych ćwiczeń (§ 4 ust. 1).

Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów świadczenie rekompensujące stanowią odpowiednio:

1.  kwota miesięcznego wynagrodzenia otrzymanego przez żołnierza ze stosunku pracy lub stosunku służbowego podzielona przez 21 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych;
2.  kwota dochodu uzyskanego przez żołnierza z prowadzonej działalności gospodarczej za ostatni rok podatkowy poprzedzający okres odbytych ćwiczeń wojskowych , podzielona przez 252 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych;
3.  kwota uzyskana z pomnożenia liczby hektarów przeliczeniowych, w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1381, z 2014 r. poz. 40 oraz z 2015 r. poz. 1045), gospodarstwa rolnego, w którym żołnierz prowadzi działalność rolniczą, przez miesięczną wysokość przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego, ogłoszoną na podstawie art. 18 tej ustawy, podzielona przez 21 i następnie pomnożona przez liczbę dni odbytych ćwiczeń wojskowych. W przypadku współwłasności gospodarstwa rolnego, dochód z pracy współwłaściciela będzie liczony zgodnie z jego udziałem we współwłasności.

W przypadku gdy okresy pozostawania w stosunku pracy, stosunku służbowym, prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności rolniczej są krótsze niż okresy, o których mowa w ust. 1, podstawę wymiaru świadczenia rekompensującego oblicza się proporcjonalnie (§ 5 ust. 4).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że burmistrz wypłaca świadczenie pieniężne rekompensujące utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy żołnierzom rezerwy z tytułu odbycia przez nich ćwiczeń wojskowych (ponad 24 godziny). Wypłata tego świadczenia następuje na podstawie art. 119 a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1534) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania i wypłacania świadczenia pieniężnego żołnierzom rezerwy odbywającym ćwiczenia wojskowe (Dz. U. z 2015 r., poz. 1520). Wysokość tego świadczenia ustala się na podstawie zaświadczenia pracodawcy żołnierza o jego wynagrodzeniu.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przyznane na podstawie wyżej przytoczonych regulacji świadczenie pieniężne rekompensujące żołnierzowi rezerwy utracone zarobki, które mógłby uzyskać w okresie odbywania ćwiczeń wojskowych, mieści się w zakresie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji na organie wypłacającym ww. świadczenie nie ciąży obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, o której mowa w 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.