Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-1.4510.296.2016.2.AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-23
Teza: w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu nagród wypłaconych pracownikom z wypracowanego zysku netto
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nagrody; pracownik; zyski-wypłata z zysku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 sierpnia 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 23 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym 3 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu nagród wypłaconych pracownikom z wypracowanego zysku netto – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2016 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu nagród wypłaconych pracownikom z wypracowanego zysku netto. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 października 2016 r. Znak: 2461-IBPB-1-1.4510.296.2016.1.AT, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 3 listopada 2016 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca będący Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym wspólnikiem jest Województwo Małopolskie, zgodnie z Uchwałą(ami) Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w sprawie podziału zysku netto za dany rok, wypłacił nagrody z zysku dla pracowników Spółki wraz ze składnikami ZUS wynikające z podziału zysku netto Spółki za dany rok obrotowy.

Wypłaty nagród z zysku i składki ZUS nie były dotychczas uwzględniane przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodu.

O przeznaczeniu wypracowanego zysku Spółki na nagrody dla pracowników decyduje Zgromadzenie Wspólników podejmując w tym zakresie stosowną uchwałę o podziale zysku netto za poprzedni rok obrotowy. Zgromadzenie Wspólników odbywa się zawsze w następnym roku obrotowym po roku, którego podział zysku dotyczy. Może to nastąpić w terminie nie późniejszym niż 6 miesięcy od dnia bilansowego, po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego o czym stanowi art. 53 ustawy o rachunkowości i art. 231 Kodeksu spółek handlowych. W spółce termin ten był dochowany. Rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Podjęcie uchwały przeznaczenia części zysku netto na wypłaty nagród z zysku dla pracowników określa ich wysokości i dopiero wówczas wypłata ich staje się należna. Wypłaty dokonano niezwłocznie po podjęciu Uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w sprawie podziału zysku i przeznaczeniu ich wypłaty dla pracowników. Podjęta ww. uchwała nie wyznacza odrębnego terminu wypłaty nagród z zysku. W myśl obowiązujących w Spółce zasad podziału nagród z zysku, „Uprawnionymi do nagrody rocznej są wszyscy Ci pracownicy, którzy przepracowali w przedsiębiorstwie, w danym roku kalendarzowy - co najmniej sześć miesięcy, przy czym okresy przepracowane w oparciu o umowy na czas określony są sumowane”. Wypłaty nagród z zysku w 2016 r. były dokonane z zachowaniem powyższych zasad.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 28 października 2016 r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał m.in., że uchwała nr 5/2016 w przedmiocie podziału zysku netto za 2015 rok została uchwalona w dniu 7 czerwca 2016 r., a wypłaty nagród z zysku - w oparciu o podjętą uchwałę - dokonano pracownikom 9 czerwca 2016 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonane w 2016 r. wypłaty na rzecz pracowników nagród pochodzących z zysku netto po opodatkowaniu za rok 2015, stanowią koszty uzyskania przychodów w Spółce ?

Zdaniem Spółki, dokonane w 2016 r. wypłaty na rzecz pracowników nagród pochodzących z zysku netto po opodatkowaniu za rok 2015, zgodnie z podjętą (podjętymi) Uchwałą Zgromadzenia Wspólników z zachowaniem zasad podziału nagród z zysku obowiązującym w Spółce, mogę zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich wypłaty, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 4g ustawy z dnia 16 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop).

Stosownie do art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jak wynika z powyższego przepisu, aby wydatek mógł stanowić koszt podatkowy, jego poniesienie powinno mieć związek z działalnością Spółki oraz nie może to być wydatek wymieniony w negatywnym katalogu kosztów, wskazanym w art. 16 ust. 1 updop.

Nagrody wypłacane pracownikom z zysku mogą zostać zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, gdyż tego rodzaju wydatki nie zostały wymienione w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy. Są racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz definitywnie poniesione, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą, a więc spełniają warunki określone w art. 15 ust. 1 updop. Nagrody z zysku są jednym z elementów wynagradzania pracowników, które jest przyznawane pod warunkiem uzyskania dochodu przez Spółkę. Dochód po opodatkowaniu stanowi źródło finansowania Spółki w tym również wypłat nagród dla pracowników w kolejnym roku podatkowym. Należy zauważyć, że kosztami podatkowymi są m.in. tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, prowizje, premie, dodatki i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, a także odprawy i rekompensaty za wcześniejsze rozwiązania stosunku pracy jako inne należności wynikające ze stosunku pracy.

W szczególności premie i nagrody dla pracowników, które motywują ich do pracy, bezpośrednio wpływają na efekty finansowe pracodawcy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 40 upodp nie uważa się za koszty uzyskania przychodu jedynie składek na ubezpieczenia społeczne oraz na Fundusz Pracy i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii wypłacanych w gotówce lub papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy, wyłączenie dotyczy tylko wymienionych tam składek pochodnych od wypłaconych nagród i premii. Należy uznać, że gdyby ustawodawcy chodziło o wyłączenie z kosztów całej nagrody wraz z pochodnymi, zakres wyłączenia określiliby inaczej. Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy, należności pracownicze stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II FPS 3/15.

Reasumując w przedstawionym stanie faktycznym zdaniem Spółki wypłacone nagrody z zysku mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie wypłaty tych świadczeń na rzecz pracowników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z powyższym przepisem, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

Kosztem uzyskania przychodów jest zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy zauważyć, że kosztami podatkowymi są również tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, prowizje, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, a także odprawy i rekompensaty za wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy jako inne należności wynikające ze stosunku pracy.

W myśl art. 15 ust. 4g ustawy o CIT, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka wypłaciła nagrody z zysku dla pracowników Spółki wraz ze składnikami ZUS wynikające z podziału zysku netto Spółki za dany rok obrotowy. Wypłaty nagród z zysku i składki ZUS nie były dotychczas uwzględniane przez Spółkę jako koszty uzyskania przychodu. O przeznaczeniu wypracowanego zysku Spółki na nagrody dla pracowników decyduje Zgromadzenie Wspólników podejmując w tym zakresie stosowną uchwałę o podziale zysku netto za poprzedni rok obrotowy. Zgromadzenie Wspólników odbywa się zawsze w następnym roku obrotowym po roku, którego podział zysku dotyczy. Może to nastąpić w terminie nie późniejszym niż 6 miesięcy od dnia bilansowego, po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego o czym stanowi art. 53 ustawy o rachunkowości i art. 231 Kodeksu spółek handlowych. W spółce termin ten był dochowany. Rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Podjęcie uchwały przeznaczenia części zysku netto na wypłaty nagród z zysku dla pracowników określa ich wysokości i dopiero wówczas wypłata ich staje się należna. Wypłaty dokonano niezwłocznie po podjęciu Uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w sprawie podziału zysku i przeznaczeniu ich wypłaty dla pracowników. Podjęta ww. uchwała nie wyznacza odrębnego terminu wypłaty nagród z zysku. W myśl obowiązujących w Spółce zasad podziału nagród z zysku, „Uprawnionymi do nagrody rocznej są wszyscy Ci pracownicy, którzy przepracowali w przedsiębiorstwie, w danym roku kalendarzowy - co najmniej sześć miesięcy, przy czym okresy przepracowane w oparciu o umowy na czas określony są sumowane”. Wypłaty nagród z zysku w 2016 r. były dokonane z zachowaniem powyższych zasad. W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 28 października 2016 r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał m.in., że uchwała nr 5/2016 w przedmiocie podziału zysku netto za 2015 rok została uchwalona w dniu 7 czerwca 2016 r., a wypłaty nagród z zysku - w oparciu o podjętą uchwałę - pracownikom dokonano 9 czerwca 2016 r.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że nagrody z zysku po opodatkowaniu wypłacone pracownikom Spółki pełnią funkcję motywacyjną dla pracowników Spółki i jako takie stanowią „koszt pracowniczy” spełniający kryteria do uznania go za koszt podatkowy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w momencie wynikającym z regulacji zawartych w art. 15 ust. 4g oraz art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT. W niniejszej sprawie, skoro uchwała nie wskazywała terminu wypłaty nagród, nie jest możliwe zastosowanie art. 15 ust. 4g ustawy o CIT, (uchwałę podjęto 7 czerwca 2016 r., a wypłaty nagród - w oparciu o podjętą uchwałę – dokonano 9 czerwca 2016 r.) tym samym nagrody będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w momencie ich wypłaty.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.