Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/4511-290/15/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-29
Teza: Czy Wnioskodawczyni, jako obywatelka Polski i Wielkiej Brytanii, na stałe zamieszkała w Polsce, w rozliczeniu dochodu za 2013 r. z obu emerytur (angielskiej i polskiej) powinna zastosować metodę wyłączenia z progresją?
Słowa kluczowe: emerytura; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 24 marca 2015 r. (data wpływu do Biura – 27 marca 2015 r.), uzupełnionym 3 i 5 czerwca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania w zeznaniu za 2013 r. emerytury otrzymywanej z Wielkiej Brytanii i Polski – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie opodatkowania w zeznaniu za 2013 r. emerytury otrzymywanej z Wielkiej Brytanii i Polski.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 26 maja 2015 r. znak: IBPB II/1/4511-290/15/BJ wezwano Wnioskodawczynię o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 3 czerwca 2015 r. (uiszczenie dodatkowej opłaty) i 5 czerwca 2015 r. (pozostałe braki formalne).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni, jako młoda osoba wyjechała do Wielkiej Brytanii w 1975 r. Pracowała tam do 1978 r., czyli niecałe 4 lata. Po powrocie Wnioskodawczyni podjęła pracę w Polsce i otrzymała polską emeryturę. Wnioskodawczyni ma stałe miejsce zamieszkania w Polsce.

Na wniosek Wnioskodawczyni z Wielkiej Brytanii przyznano jej państwową emeryturę na mocy regulacji UE/WE w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Ponieważ dochód Wnioskodawczyni z angielskiej emerytury jest niewielki, Wnioskodawczyni jest zwolniona z podatku w Wielkiej Brytanii.

Od października 2013 r. Wnioskodawczyni otrzymuje na konto bankowe brytyjską emeryturę z wyrównaniem zaległych należności, w złotówkach.

Problem pojawił się z chwilą rocznego rozliczenia obu emerytur i dotyczył metody rozliczenia. Ponieważ Bank nie pobierał od brytyjskiej emerytury zaliczek na podatek dochodowy, Wnioskodawczyni wystąpiła do Banku z prośbą o wystawienie formularza PIT-11 – koniecznego do rozliczenia. W odpowiedzi Wnioskodawczyni otrzymała pismo, którego kserokopię załączyła do wniosku.

W tej sytuacji w zeznaniu rocznym za 2013 r. Wnioskodawczyni rozliczyła się na PIT-36 płacąc podatek dochodowy od brytyjskiej emerytury wg skali (18%).

Wnioskodawczyni uzyskała informację, że rozliczenie m. in. emerytury z Wielkiej Brytanii otrzymanej w Polsce opiera się o polską ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych i Konwencję o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą między Polską a Wielką Brytanią, która obowiązuje od 1 stycznia 2007 r. Według tej Konwencji, do rozliczeń z dochodów uzyskiwanych z Wielkiej Brytanii stosuje się metodę wyłączenia z progresją.

W piśmie z 3 czerwca 2015 r. (wpływ do Biura – 5 czerwca 2015 r.), stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że jej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych jest w Polsce. W Polsce jest ośrodek interesów życiowych Wnioskodawczyni. Na terytorium Polski przebywa powyżej 183 dni w roku podatkowym. Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie i brytyjskie. Otrzymywana emerytura z Wielkiej Brytanii pochodzi z funduszy utworzonych przez państwo angielskie, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny z tytułu świadczenia usług na rzecz tego państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni, jako obywatelka Polski i Wielkiej Brytanii, na stałe zamieszkała w Polsce, w rozliczeniu dochodu za 2013 r. z obu emerytur (angielskiej i polskiej) powinna zastosować metodę wyłączenia z progresją?

Kierując się przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umową polsko-brytyjską o unikaniu podwójnego opodatkowania, Wnioskodawczyni wskazała, że jej dochód z angielskiej emerytury powinien zostać wyłączony z podstawy opodatkowania, jednak dla ustalenia stawki podatku od pozostałego dochodu osiągniętego w Polsce (polskiej emerytury), należy zastosować stawkę podatku właściwą dla całego dochodu czyli łącznie z dochodem z brytyjskiej emerytury (metoda wyłączania z progresją).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni zajętego w przedstawionym stanie faktycznym w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii opodatkowania w zeznaniu za 2013 r. emerytury otrzymywanej z Wielkiej Brytanii i Polski. W zakresie zdarzenia przyszłego wydano odrębną interpretację znak: IBPB II/1/4511-325/15/BJ.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, iż w 1975 r. Wnioskodawczyni wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie pracowała do 1978 r. Po powrocie podjęła pracę w Polsce i otrzymała polską emeryturę. Od października 2013 r. Wnioskodawczyni otrzymuje brytyjską emeryturę z wyrównaniem zaległych należności, w złotówkach. Ponieważ dochód Wnioskodawczyni z angielskiej emerytury jest niewielki, Wnioskodawczyni jest zwolniona z podatku w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawczyni ma stałe miejsce zamieszkania w Polsce, gdzie posiada również centrum interesów życiowych. Na terytorium Polski przebywa powyżej 183 dni w roku podatkowym. Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie i brytyjskie.

Wnioskodawczyni uważa, że jej dochód z angielskiej emerytury powinien zostać wyłączony z podstawy opodatkowania, jednak dla ustalenia stawki podatku od pozostałego dochodu osiągniętego w Polsce (polskiej emerytury), należy zastosować stawkę podatku właściwą dla całego dochodu czyli łącznie z dochodem z brytyjskiej emerytury (metoda wyłączania z progresją).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych z dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Konwencji, w rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

W myśl art. 4 ust. 2 cyt. Konwencji, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsce zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni jest objęta w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym. Natomiast posiadane obywatelstwa pozostają bez znaczenia dla określenia ograniczonego lub nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 17 ust. 1 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Art. 18 ust. 2 ww. Konwencji stanowi zaś, że:

*   Jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
*   Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

Wskazane przepisy jednoznacznie regulują, że co do zasady emerytura wypłacana z Wielkiej Brytanii osobie, która ma miejsce zamieszkania w Polsce – podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy tzw. emerytur z funduszy publicznych, których zasady opodatkowania reguluje art. 18 Konwencji.

Zauważyć trzeba, że art. 18 ust. 2 ww. Konwencji dotyczy emerytur wypłacanych z tytułu uprzednio wykonywanej pracy, jednakże nie każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego je państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Nadmienić należy, iż wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). W znaczeniu potocznym tego terminu – bowiem przepisy podatkowe nie definiują „funkcji publicznych” – funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji publicznej, niepełniąca funkcji wyłącznie usługowych (np. sędzia), a także osoba korzystająca z ochrony prawnej z mocy przepisu szczególnego (np. poseł, senator, radny). W przypadku tej emerytury podlega ona – co do zasady opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii. Wyjątkiem jest jednak sytuacja, gdy taką emeryturę otrzymuje osoba, która mieszka w Polsce i jest obywatelem Polski. Wówczas tego rodzaju emerytura podlega opodatkowaniu tylko i wyłącznie w Polsce.

Skoro we wniosku wskazano, iż otrzymywana emerytura z Wielkiej Brytanii pochodzi z funduszy utworzonych przez państwo angielskie, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny z tytułu świadczenia usług na rzecz tego państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego a Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania w Polsce i posiada obywatelstwo polskie, to stosownie do postanowień art. 18 ust. 2 lit b) Konwencji polsko-brytyjskiej otrzymywana emerytura podlega opodatkowaniu tylko w Polsce. W analizowanej sprawie nie zachodzi więc podwójne opodatkowanie otrzymywanej z Wielkiej Brytanii emerytury, gdyż emerytura ta w świetle ww. Konwencji podlega opodatkowaniu wyłącznie w jednym państwie (tj. w Polsce) i tym samym nie podlega opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w rozliczeniu dochodu z obu emerytur (angielskiej i polskiej) w zeznaniu podatkowym za 2013 r. brak jest podstaw do zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania. Emerytura z Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu tylko w Polsce, na takich samych zasadach jak ta otrzymywana z Polski.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem. Wydając niniejszą interpretację Organ oparł się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.