Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-555/15-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-16
Teza: Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od solidarnej odpowiedzialności w obrocie towarami wrażliwymi w sytuacji łącznego spełnienia warunków określonych w art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.
Słowa kluczowe: kaucja-kaucja gwarancyjna; odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 105 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2015 r. (data wpływu 15 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odpowiedzialności solidarnej wraz z podmiotem dokonującym na rzecz Wnioskodawcy dostawy paliwa, na podstawie art. 105a ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odpowiedzialności solidarnej wraz z podmiotem dokonującym na rzecz Wnioskodawcy dostawy paliwa, na podstawie art. 105a ustawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako właściciel Firmy w ramach działalności gospodarczej prowadzi niezrzeszone stacje paliw i dokonuje zakupu towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 od podmiotów figurujących w wykazie Ministerstwa Finansów i z wpłaconą kaucją gwarancyjną w kwocie od 200 000,00 zł do 3 000 000,00 zł.

Paliwa są dostarczane głównie transportem sprzedawcy, lub sporadycznie odbierane w terminalach przez własne cysterny. W dniu dostawy podmiot dokonujący dostawy weryfikowany jest pod względem uwidocznienia go na wykazie Ministerstwa Finansów. Wartość zakupu w danym miesiącu przekracza kwotę 50 000,00 zł.

W momencie nabywania towarów z zał. 13 poz. 10 do ustawy o VAT, Wnioskodawca nie ma żadnej wiedzy i nie ma podstaw podejrzewać dostawcę znajdującego się w wykazie Ministerstwa Finansów, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na rzecz Wnioskodawcy dostawy nie zostanie zapłacona na rachunek urzędu skarbowego. Na dzień dokonania dostawy łącznie są spełnione i będą spełnione warunki:

*   podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa ust. 1, jest i będzie wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy o VAT,
*   wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy o VAT odpowiada lub będzie odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy lub kaucja ta wynosi lub będzie wynosiła co najmniej 3 000 000,00 zł, a wiedzę w zakresie prawidłowo złożonej kaucji gwarancyjnej Wnioskodawca opiera i będzie opierał o dane z wykazu Ministerstwa Finansów.

W przypadku zaistnienia okoliczności lub warunków, o których mowa w art. 105a ust. 2 ustawy o VAT Wnioskodawca nie będzie mógł wykazać, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ww. przepisie nie miały wpływu na niezapłacenie podatku dlatego, że ustawa nie nakłada na organy podatkowe obowiązku udowodnienia dostawcy nierzetelnego zachowania, lecz nakłada obowiązek na podatnika (odbiorcę) aby wykazał przesłanki swojej niewinności.

W tak skonstruowanych przepisach prawa podatnik ma niewielkie szanse w sporze z organem, który dowolnie może interpretować zapis ww. ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy podatnik (Wnioskodawca), który w dniu dostawy towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy spełnił przesłankę zawartą w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a, b tj.: zweryfikował dostawcę w dniu dostawy towarów na podstawie wykazu Ministerstwa Finansów, oraz łącznie były spełnione warunki:

*   podmiot dokonujący dostawy ww. towarów był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
*   wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105 b ust. 1, odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającego na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy lub kaucja wynosiła co najmniej 3 000 000,00 zł

zwolniony jest całkowicie z odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe dostawcy na podstawie art. 105a ust. 3 i nie mają tu zastosowania przepisy ust. 2 i ust. 4 wspomnianego art. 105a.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Podatnik, o którym w art. 15 na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w zał. nr 13 poz. 10 do ustawy jest zwolniony z odpowiedzialności solidarnej i nie odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonanej na rzecz tego podatnika (Wnioskodawcę), jeżeli na dzień dokonania dostawy zweryfikowane na podstawie wykazu Ministerstwa Finansów, o którym mowa w art. 105c ust. 1 były spełnione następujące warunki:

*   podmiot dokonujący dostawy towarów, o których w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
*   wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1 odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja i wynosiła co najmniej 3 000 000,00 zł.

W przypadku spełnienia tych warunków na dzień dokonania dostawy nie mają zastosowania przepisy zawarte w art. 2 i ust. 4 art. 105a ustawy, które dotyczą wyłącznie transakcji z podmiotami niefigurującymi w wykazie Ministerstwa Finansów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z art. 2 pkt 6 ustawy wynika, że przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Odpowiedzialność solidarną podatnika z podmiotem dokonującym dostawy reguluje przepis art. 105a ustawy .

I tak na mocy art. 105a ust. 1 podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli:

1.  wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł, oraz
2.  w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej (art. 105a ust. 2).

Odpowiedzialność podatkowa nabywcy będzie miała zastosowanie w odniesieniu do transakcji o dużej wartości, tj. w przypadku gdy wartość nabywanych towarów wrażliwych od jednego dostawcy, bez kwoty podatku, przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50 000 zł.

Przesłanka do zastosowania tej instytucji wystąpi, gdy w momencie dokonania dostawy towarów wrażliwych, nabywca wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Ustawodawca określił zatem w ww. przepisie sytuacje kiedy mogą wystąpić uzasadnione podstawy do tego aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego. Są to m.in. przypadki, gdy okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki na jakich została ona dokonana odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej. Zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że nie będzie podstaw do zastosowania odpowiedzialności, jeżeli np. niska cena zastosowana w danej transakcji jest wynikiem przyznanego nabywcy stosowanego w praktyce handlowej rabatu.

Na podstawie art. 105a ust. 3 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1.  do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:
    1.  nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów,
    2.  dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub
2.  jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej, lub
3.  jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:
    1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
    2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3 000 000 zł.

Zgodnie z art. 105b ust. 1 ustawy, podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający zaległości podatkowych, może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów. Warunek nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji gwarancyjnej. Wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego od przewidywanej przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, z tym że nie może być niższa niż 200 000 zł – art. 105b ust. 2 ustawy.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej wykaz podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną. Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art. 105c ust. 1 i ust. 2 ustawy).

W myśl art. 105a ust. 4 ustawy, jeżeli podatnik wykaże, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ust. 2, nie miały wpływu na niezapłacenie podatku, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

W celu uwolnienia się od odpowiedzialności na podstawie przesłanki wynikającej z art. 105a ust. 4 ustawy, nabywca powinien wskazać dowody, że pomimo tego, że okoliczności towarzyszące danej dostawie towarów lub warunki na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności i warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, nie miało to wpływu na niezapłacenie podatku przez sprzedawcę.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisy art. 105a ust. 3 i ust. 4 ustawy zawierają katalog przesłanek, które umożliwiają wyłączenie od stosowania odpowiedzialności podatkowej nabywcy. Należy podkreślić, że dla uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej przez nabywcę wystarczy spełnienie przesłanek zawartych w art. 105a ust. 3 pkt 1, pkt 2 lub pkt 3 albo w ust. 4 ustawy.

Nabywca „może się wyłączyć” z odpowiedzialności solidarnej, jeżeli kupił towary od podmiotu wymienionego na dzień dokonania dostawy towarów w prowadzonym przez Ministra Finansów w formie elektronicznej i opublikowanym w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów wykazie podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną i wysokość złożonej kaucji była odpowiednia, tj. odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika (nie mniej niż 200 000 zł) lub wynosiła co najmniej 3 000 000 zł.

Jeżeli zatem podatnik nabywa towary wskazane w załączniku nr 13 do ustawy od podmiotu wymienionego w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy i wysokość kaucji gwarancyjnej złożonej przez ten podmiot odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosi co najmniej 3 000 000 zł, to odpowiedzialność nabywcy za zaległości podatkowe dostawcy jest wyłączona. Należy jednak podkreślić, że wskazane wyżej warunki muszą być spełnione łącznie na dzień dokonania dostawy tych towarów. Zatem w sytuacji gdy kwota - wpisana w wykazie kaucji gwarancyjnej, czyli kwota którą nabywca może zweryfikować - jest mniejsza niż 3 000 000 zł i jednocześnie jest mniejsza niż jedna piąta kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów, o których mowa w zał. nr 13 do ustawy, dokonane w danym miesiącu na rzecz podatnika (z tym że nie może być mniejsza niż 200 000 zł) - nie następuje wyłączenie odpowiedzialność Wnioskodawcy za zaległości podatkowe dostawcy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi niezrzeszone stacje paliw i dokonuje zakupu towarów o których mowa w poz. 10 załącznika nr. 13 od podmiotów figurujących w wykazie Ministerstwa Finansów i z wpłaconą kaucją gwarancyjną w kwocie od 200 000,00 zł do 3 000 000,00 zł. Paliwa są dostarczane głównie transportem sprzedawcy, lub sporadycznie odbierane w terminalach przez własne cysterny na granicy. W dniu dostawy podmiot dokonujący dostawy weryfikowany jest pod względem uwidocznienia go na wykazie Ministerstwa Finansów. Wartość zakupu w danym miesiącu przekracza kwotę 50 000,00 zł. W momencie nabywania towarów z zał. 13 poz. 10 do ustawy o VAT, Wnioskodawca nie ma żadnej wiedzy i nie ma podstaw podejrzewać dostawcę znajdującego się w wykazie Ministerstwa Finansów, że cala kwota podatku przypadająca na dokonaną na rzecz Wnioskodawcy dostawy nie zostanie zapłacona na rachunek urzędu skarbowego. Na dzień dokonania dostawy łącznie są spełnione i będą spełnione warunki:

*   podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa ust. 1, jest i będzie wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. l ustawy o VAT,
*   wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy o VAT odpowiada lub będzie odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy lub kaucja ta wynosi lub będzie wynosiła co najmniej 3 000 000,00 zł, a wiedzę w zakresie prawidłowo złożonej kaucji gwarancyjnej Wnioskodawca opiera i będzie opierał o dane z wykazu Ministerstwa Finansów.

Jak wskazano wyżej dla uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej przez nabywcę wystarczy spełnienie przesłanek zawartych w art. 105a ust. 3 pkt 1, pkt 2 lub pkt 3 albo w ust. 4 ustawy.

Pytanie i przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko dotyczy sytuacji, w której w przedstawionym stanie faktycznym podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w ust. 1, jest w dniu dostawy wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy VAT odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy lub kaucja ta wynosi co najmniej 3 000 000 zł, a wiedzę w zakresie prawidłowo złożonej kaucji gwarancyjnej Wnioskodawca opiera wyłącznie na podstawie wykazu Ministerstwa Finansów. Opisane we wniosku okoliczności pozwalają stwierdzić, że w sprawie będą spełnione wymagania wynikające z przepisu art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy. Tym samym przy spełnieniu powyższych warunków Wnioskodawca nie będzie odpowiadał za zaległości podatkowe dostawcy. Tym samym również w opisanym stanie faktycznym, dla uwolnienia się Wnioskodawcy od solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe podatnika dokonującego na rzecz Wnioskodawcy dostawy nie muszą być spełnione przepisy zawarte w art. 105a ust. 2 i ust. 4.

Wobec tego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od solidarnej odpowiedzialności w obrocie towarami wrażliwymi w sytuacji łącznego spełnienia warunków określonych w art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.

Należy jednak wskazać, że z dniem 1 lipca 2015 r. wejdą w życie przepisy ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz. U z 2015 r., poz. 605), zwanej dalej ustawą zmieniającą. Ustawa zmieniająca wprowadza m.in. wyższe kwoty „minimalnej” i „maksymalnej” kaucji gwarancyjnej dla podatników dostarczających paliwa.

Zgodnie z art. 105a ust. 3 pkt 3, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. , przepisu ust. 1 nie stosuje się jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:

1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej
    *   3 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy,
    *   10 000 000 zł – w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy.

W związku ze zmianą wysokości kaucji gwarancyjnej ustawodawca wprowadził przepisy przejściowe. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy zmieniającej, podmioty, które przed dniem 1 lipca 2015 r. złożyły kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, i kaucja ta została przyjęta przed tym dniem, dokonujące od dnia 1 lipca 2015 r. dostawy towarów, o których mowa w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy wymienionej w art. 1, są obowiązane do dnia 30 września 2015 r. podwyższyć kaucję gwarancyjną do wysokości wynikającej z art. 105b ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, do dnia podwyższenia kaucji gwarancyjnej, nie później jednak niż do dnia 30 września 2015 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. b, art. 105b ust. 2 i ust. 5 pkt 3, art. 105c ust. 5 pkt 2, ust. 6 i ust. 9 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Z kolei ust. 3 tego artykułu wskazuje, że w okresie do dnia podwyższenia kaucji gwarancyjnej do wysokości 10 000 000 zł, nie później jednak niż do dnia 30 września 2015 r., w przypadku gdy podmioty, które przed dniem 1 lipca 2015 r. wniosły kaucję gwarancyjną, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w wysokości 3 000 000 zł i kaucja ta została przyjęta przed dniem 1 lipca 2015 r., dokonują od tego dnia dostawy towarów, o których mowa w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy wymienionej w art. 1, stosuje się przepisy art. 105a ust. 3 pkt 3 i art. 105c ust. 5 i 6 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Z przepisów przejściowych wynika, że do dnia podwyższenia kaucji minimalnej do wymaganej wysokości nie później niż do 30 września 2015 r. podmiot będzie pozostawać w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1 na zasadach dotychczasowych. W sytuacji niedokonania podwyższenia kaucji do dnia 30 września 2015 r. podmiot zostanie usunięty z wykazu.

W przypadku podmiotów, które przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej tj. przed dniem 1 lipca 2015 r. wniosły kaucję gwarancyjną w wysokości 3 000 000 zł i kaucja ta została przed tym dniem przyjęta, podmioty te nie będą usuwane z wykazu w tym okresie. Jeśli natomiast po dniu 30 września wysokość kaucji będzie nieodpowiednia podmiot zostanie usunięty z wykazu na ogólnych zasadach. Oznacza to, że w przypadku ww. podmiotów w okresie najpóźniej do 30 września 2015 r. wniesienie kaucji w wysokości 3 000 000 zł dawać będzie ochronę nabywcom bez względu na wielkość dokonywanych przez nich zakupów towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.