Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-212/10-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-grunty rolne; nieruchomości-nieruchomość rolna; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2010 r. (data wpływu: 8 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Pod koniec lipca 2009 r. Wnioskodawca dostał w drodze darowizny od rodziców gospodarstwo rolne. Nieruchomość stanowi rolę, sad, podwórze o łącznej powierzchni 1.75.00 ha.

W skład powyższej nieruchomości wchodziła m. in. działka stanowiąca grunty orne o powierzchni 0.37.52 ha, którą w dniu 28 grudnia 2009 r. Zainteresowany sprzedał. Działka w momencie sprzedaży stanowiła grunt orny. Po sprzedaży nie zmieniła ona swojego charakteru-gruntu rolnego. Ponadto weszła ona w skład gospodarstwa rolnego nabywców i nadal stanowi ona grunt rolny. Wynika to bardzo wyraźnie z aktu notarialnego, stanowiącego dowód sprzedaży ww. działki.

Ponadto Zainteresowany zaznacza, że hektar przeliczeniowy Jego gospodarstwa rolnego wynosi 1.1 ha, co znaczy, że nawet po sprzedaży ww. działki nadal ziemia, która Mu pozostała stanowi gospodarstwo rolne. w związku z posiadanym gospodarstwem rolnym, Wnioskodawca nie ma także żadnych zaległości podatkowych w urzędzie miasta i gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, która to nieruchomość sprzedana została jako grunt rolny i w związku z tą sprzedażą nie utraciła charakteru gruntu rolnego Wnioskodawca musi zapłacić w urzędzie skarbowym podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z dokonaną sprzedażą ziemi?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – art. 21.1.28, jest On, powinien zostać zwolniony od obowiązku zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z dokonaną sprzedażą ziemi.

Już wcześniej przed dokonaniem sprzedaży ww. części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego Zainteresowanego, informował się On w dwóch urzędach skarbowych, czy w związku z tym, że zamierza sprzedać część nieruchomości wchodzącej w skład Jego gospodarstwa rolnego, będzie musiał zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych. w trakcie rozmowy podawał, że ziemia którą zamierza sprzedać stanowi grunt rolny i po sprzedaży nie utraci ona charakteru gruntu rolnego, podawał także o jaką część – powierzchnię gospodarstwa chodzi. Wówczas telefonicznie informowano Zainteresowanego, że jest od takiego podatku zwolniony. Taką samą informację uzyskał też Wnioskodawca w rozmowie telefonicznej z pracownikiem krajowej informacji podatkowej. Inną informację uzyskał Wnioskodawca od pracownika innego urzędu skarbowego, kiedy się tam udał tuż po dokonaniu aktu sprzedaży wspomnianej nieruchomości. Wówczas poinformowano Zainteresowanego, że musi On podatek dochodowy od osób fizycznych zapłacić, ponieważ sprzedał za mało ziemi.

Według Wnioskodawcy, wspomniana powyżej ustawa z 26 lipca 1991 r. – art. 21.1.28 nie precyzuje dokładnie ile ziemi należy sprzedać, żeby być zwolnionym od obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z dokonaną sprzedażą ziemi. Ustawa mówi jedynie o tym, że zwolnienie z podatku nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Zdaniem Zainteresowanego, ziemia, którą sprzedał stanowiła grunt rolny, wchodziła w skład gospodarstwa rolnego i jako grunt rolny została sprzedana, a po sprzedaży charakteru gruntu rolnego nie utraciła.

W związku z powyższym Zainteresowany uważa, że w myśl ww. ustawy powinien On od powyższego podatku dochodowego od osób fizycznych zostać zwolniony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Jednakże na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Zwolnienie to nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Definiując pojęcie „gospodarstwo rolne” należy, w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy, odnieść się do przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. u. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Uszczegóławiając jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a przez to decydując o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów, należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. u. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) oraz załącznika Nr 6 tego rozporządzenia.

Stosownie do § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia do użytków rolnych zalicza się: grunty orne, sady, łąki trwałe, pastwiska trwałe, grunty rolne zabudowane, grunty pod stawami i rowy.

Zgodnie z treścią przywołanych przepisów zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od wystąpienia następujących przesłanek:

1.  zbywane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych,
2.  muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową
3.  grunty nie mogą utracić na skutek sprzedaży rolnego charakteru.

O fakcie, czy dane grunty utraciły w wyniku ich sprzedaży charakter rolny decyduje cel ich nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Utrata charakteru rolnego następuje więc przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania. Nie przesądza zatem o tym wyłącznie oświadczenie kupującego czy treść planu zagospodarowania przestrzennego gminy wprowadzona uchwałą rady gminy, bowiem organy podatkowe rozstrzygające prawo podatnika do zwolnienia od podatku przychodu ze sprzedaży, biorą pod uwagę wszystkie okoliczności związane z daną transakcją.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż sprzedana nieruchomość stanowiła część nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, która w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego.

Reasumując, stwierdzić należy, iż przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości stanowiącej część nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, która w związku z tą sprzedażą nie utraciła charakteru rolnego, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. w konsekwencji na Zainteresowanym nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tejże transakcji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.