Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.313.2019.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-12
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt; użytkowanie (używanie)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2019 r. (data wpływu 10 czerwca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 lipca 2019 r. (data wpływu 5 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…”. Wniosek został uzupełniony w dniu 5 lipca 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina X (dalej: także Gmina lub Wnioskodawca) w roku 2019 realizuje projekt pn.: „…” realizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 - 2020. Realizacją przedmiotowego projektu objęty zostanie SP ZOZ w X oraz WOZ w A. Organem prowadzącym, a zarazem właścicielem jest Gmina X. SP ZOZ jest podmiotem leczniczym zarejestrowanym w Rejestrze Wojewody. Podmiot został wpisany do przedmiotowego Rejestru 28 lipca 1999 roku.

Na podstawie ustawy o samorządzie gminnym zadaniem Gminy jest ochrona i promocja zdrowia mieszkańców. Jednocześnie zadaniem Gminy X jako organu założycielskiego POZ jest zapewnienie dostępu do świadczeń medycznych na jak najwyższym poziomie. Realizacja przedmiotowego projektu przyczyni się do poprawy jakości infrastruktury ochrony zdrowia poprzez podniesienie standardu usług medycznych oraz zwiększenie dostępności do świadczonych usług. Zostanie to osiągnięte poprzez niezbędne i wymagane prawem modernizacje obiektów już istniejących oraz zakup nowoczesnego sprzętu medycznego. W wyniku realizacji projektu zwiększy się dostępność i kompleksowość świadczonych usług medycznych, a także rozwój oraz doposażenie jednostek w wysokospecjalistyczny sprzęt medyczny, służący diagnostyce i leczeniu chorób.

Wartość inwestycji zgodnie z umową o dofinansowanie wynosi … zł. Kwota dofinansowania ze środków UE … zł.

Priorytetem SP ZOZ jest zapewnienie pacjentom dostępu do wysokiej jakości usług medycznych opieki zdrowotnej, połączonej z wykonywaniem badań specjalistycznych. Wdrożenie projektu związanego z zakupem specjalistycznego wyposażenia medycznego zwiększy jakość i atrakcyjność usługową placówki oraz wzmocni jej rolę w służbie zdrowia.

W zakresie projektu przewidziano wyposażenie placówki ochrony zdrowia w specjalistyczny sprzęt i aparaturę medyczną na potrzeby:

1.  SP ZOZ X (… szt.) gabinety: pielęgniarki środowiskowej i szkolnej, położnej, szczepień, gabinetów lekarskich, poczekalni dla dzieci zdrowych, rehabilitacji i fizjoterapii, zabiegowy i stomatologiczny.
2.  WOZ A (… szt.) gabinety: lekarski, szczepień, zabiegowy, pomieszczenie gospodarcze.

W dniu 11 marca 2019 r. Gmina X podpisała umowę z wykonawcą na realizację dostawy sprzętu w ramach ww. zadania na kwotę … zł. brutto.

Termin wykonania dostaw zgodnie z umową – 15 sierpnia 2019 r. przedmiot umowy obejmuje: 1) dostawę urządzeń medycznych na własny koszt i ryzyko dostawcy do siedziby SP ZOZ w X i WOZ w A wraz z wymaganymi dokumentami, tj. instrukcją obsługi w języku polskim, kartą gwarancyjną; 2) uruchomienie urządzeń medycznych i sprawdzenie jego prawidłowego działania; 3) przeprowadzenie szkoleń pracowników w zakresie obsługi urządzeń; 4) udzielenie gwarancji i rękojmi na urządzenia oraz zapewnienie pełnego Serwisu. Środki przyznane Gminie w umowie o dofinansowanie nie są uważane za środki wynikające z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Wydatki na doposażenie ośrodka zdrowia będą służyły do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wydatki nie będą służyły do wykonywania odpłatnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 5 lipca 2019 r. Zainteresowany wskazał, że efekt projektu przekaże SP ZOZ w X i WOZ w A na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku VAT od opisanej inwestycji?

**Zdaniem Wnioskodawcy** (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 5 lipca 2019 r.), nie ma i nie będzie miał on możliwości odzyskania podatku VAT od kosztów poniesionych na realizację inwestycji opisanej powyżej ponieważ nie jest ona związana ze sprzedażą opodatkowaną, jednocześnie jest ona związana z realizacją zadań nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami prawa co w związku z brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie daje Gminie możliwości odliczenia podatku naliczonego. Gmina jest bowiem w myśl ww. podatnikiem podatku VAT wyłącznie od zawartych umów cywilnoprawnych, nie jest zaś Gmina lub obsługujący ją urząd uznawana za podatnika podatku VAT będąc organem władzy publicznej oraz urzędem ją obsługującym wtedy gdy działa w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;

*   3a. działalności w zakresie telekomunikacji;

1.  lokalnego transportu zbiorowego;
2.  ochrony zdrowia;
3.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;

*   6a. wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

1.  gminnego budownictwa mieszkaniowego;
2.  edukacji publicznej;
3.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
4.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
5.  targowisk i hal targowych;
6.  zieleni gminnej i zadrzewień;
7.  cmentarzy gminnych;
8.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
9.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
10.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej;
11.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej;
12.  promocji gminy;
13.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r., poz. 450, 650, 723 i 1365 oraz z 2019 r., poz. 37);
14.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina w roku 2019 realizuje projekt pn.: „…” realizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Realizacją przedmiotowego projektu objęty zostanie SP ZOZ w X oraz WOZ w A. Organem prowadzącym, a zarazem właścicielem jest Gmina. SP ZOZ jest podmiotem leczniczym zarejestrowanym w Rejestrze Wojewody Y. Podmiot został wpisany do przedmiotowego Rejestru 28 lipca 1999 roku. Na podstawie ustawy o samorządzie gminnym zadaniem Gminy jest ochrona i promocja zdrowia mieszkańców. Jednocześnie zadaniem Gminy jako organu założycielskiego POZ jest zapewnienie dostępu do świadczeń medycznych na jak najwyższym poziomie. Realizacja przedmiotowego projektu przyczyni się do poprawy jakości infrastruktury ochrony zdrowia poprzez podniesienie standardu usług medycznych oraz zwiększenie dostępności do świadczonych usług zostanie to osiągnięte poprzez niezbędne i wymagane prawem modernizacje obiektów już istniejących oraz zakup nowoczesnego sprzętu medycznego. W wyniku realizacji projektu zwiększy się dostępność i kompleksowość świadczonych usług medycznych, a także rozwój oraz doposażenie jednostek w wysokospecjalistyczny sprzęt medyczny, służący diagnostyce i leczeniu chorób. Priorytetem SP ZOZ jest zapewnienie pacjentom dostępu do wysokiej jakości usług medycznych opieki zdrowotnej, połączonej z wykonywaniem badań specjalistycznych. Wdrożenie projektu związanego z zakupem specjalistycznego wyposażenia medycznego zwiększy jakość i atrakcyjność usługową placówki oraz wzmocni jej rolę w służbie zdrowia. W zakresie projektu przewidziano wyposażenie placówki ochrony zdrowia w specjalistyczny sprzęt i aparaturę medyczną na potrzeby:

1.  SP ZOZ X (61 szt.) gabinety: pielęgniarki środowiskowej i szkolnej, położnej, szczepień, gabinetów lekarskich, poczekalni dla dzieci zdrowych, rehabilitacji i fizjoterapii, zabiegowy i stomatologiczny
2.  WOZ A (23 szt.) gabinety: lekarski, szczepień, zabiegowy, pomieszczenie gospodarcze. W dniu 11 marca 2019 r. Gmina X podpisała umowę z wykonawcą na realizację dostawy sprzętu w ramach ww. zadania na kwotę 265 398,00 zł. brutto. Termin wykonania dostaw zgodnie z umową – 15 sierpnia 2019 r. przedmiot umowy obejmuje: 1) dostawę urządzeń medycznych na własny koszt i ryzyko dostawcy do siedziby SP ZOZ w X i WOZ w A wraz z wymaganymi dokumentami, tj. instrukcją obsługi w języku polskim, kartą gwarancyjną; 2) uruchomienie urządzeń medycznych i sprawdzenie jego prawidłowego działania; 3) przeprowadzenie szkoleń pracowników w zakresie obsługi urządzeń; 4) udzielenie gwarancji i rękojmi na urządzenia oraz zapewnienie pełnego serwisu. Wydatki na doposażenie ośrodka zdrowia będą służyły do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wydatki nie będą służyły do wykonywania odpłatnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Zainteresowany wskazał, że efekt projektu przekaże SP ZOZ w X i WOZ w A na podstawie nieodpłatnej umowy użyczenia.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy będzie miał on możliwość odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W świetle art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi mieć miejsce brak związku świadczonych usług z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, tj. których świadczenie odbywa się bez związku z potrzebami tej działalności.

Niedopełnienie warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145). Zasada swobody umów zapisana jest w art. 3531 Kodeksu cywilnego. W świetle tego przepisu, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Z powyższego przepisu wynika, że strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.

Stosownie do art. 710 Kodeksu cywilnego – przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tutejszego organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia Gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

W odniesieniu do sytuacji Gminy należy zauważyć, że świadczenie polegające na nieodpłatnym użyczeniu efektów projektu, tj. specjalistycznego sprzętu i aparatury medycznej SP ZOZ w X i WOZ w A, które realizowane jest w ramach wykonywania zadań własnych w zakresie wynikającym z treści art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, niewątpliwie stanowić będzie sprawę publiczną, należącą do sfery działalności jednostki samorządowej.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nieodpłatne użyczenie efektów projektu, tj. specjalistyczny sprzęt i aparaturę medyczną SP ZOZ w X i WOZ w A nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, a zatem w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy.

Ponownie należy podkreślić, że zgodnie z powołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, ponieważ inwestycja będzie dokonywana przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany – czyli ustawą o samorządzie gminnym, a efekty realizacji projektu nie będą wykorzystywane do działalności o charakterze gospodarczym, generującej opodatkowanie podatkiem od towarów i usług – wyposażone placówki ochrony zdrowia w specjalistyczny sprzęt i aparaturę medyczną będą nieodpłatnie użyczone SP ZOZ w X i WOZ w A. Tym samym, warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT nie będą spełnione. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

W rezultacie, Gminie X nie będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „…”, ani prawo do jego zwrotu – zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.