Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-286/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-24
Teza: W zakresie zwolnienia wyrobów gazowych zużywanych w procesach produkcji szkła
Słowa kluczowe: gaz; wyroby; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia wyrobów gazowych zużywanych w procesach produkcji szkła - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia wyrobów gazowych zużywanych w procesach produkcji szkła.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Firma Wnioskodawcy jest hutą szkła, produkującą opakowania szklane. W procesie produkcji do wytopu szkła używany jest gaz, który jest zużywany w bardzo dużych ilościach 80m3 na godzinę i stanowi ponad 30% kosztów produkcji. Roczny koszt zakupu gazu stanowi ponad 10% przychodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z powyższym Wnioskodawca kwalifikuje się do zwolnienia z akcyzy za paliwa gazowe:

Czy Wnioskodawca kwalifikuje się jako zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe?

lub

Czy Wnioskodawca przeznacza gaz na cele opałowe w procesach mineralogicznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W związku z tak dużym zużyciem gazu podczas produkcji szkła Wnioskodawca jest zakładem energochłonnym i kwalifikuje się do zwolnienia z podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy, paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2, a zatem z wyłączeniem paliw silnikowych.

Zgodnie z art. 9c ust. 1 ustawy w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2.  sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;
3.  import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4.  użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;
5.  użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:
    1.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    2.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
    3.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

Stosownie zaś do art. 31b ust. 1 zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
2.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
3.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb oraz w leśnictwie;
4.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
5.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W myśl art. 31b ust. 10 ustawy przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów gazowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 5% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z opisu sprawy wynika, że Firma Wnioskodawcy jest hutą szkła, produkującą opakowania szklane. W procesie produkcji do wytopu szkła używany jest gaz, który jest zużywany w bardzo dużych ilościach 80m3 na godzinę i stanowi ponad 30% kosztów produkcji. Roczny koszt zakupu gazu stanowi ponad 10% przychodu.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy gaz zużywany w procesie produkcji szkła będzie korzystał ze zwolnienia. Tym samym w sprawie objętej wnioskiem kwestią do rozstrzygnięcia jest czy Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 lub 5 ustawy.

Na wstępie należy zauważyć, że podmiot ubiegający się o prawo do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, powinien spełniać kumulatywnie obie przesłanki wynikające z ww. przepisu, to jest:

*   powinien być to podmiot, który jest zakładem energochłonnym w rozumieniu definicji ustawowej zawartej w art. 31b ust. 10 ustawy oraz

*   w tym zakładzie energochłonnym powinien być wprowadzony w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej.

Z uwagi na przedstawione okoliczności należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że ze względu na opisane we wniosku zużycie gazu jest on zakładem energochłonnym, w myśl art. 31b ust. 10 ustawy. Jednakże spełnienie tylko tej przesłanki nie pozwala na zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 5 ustawy, ponieważ aby zastosować to zwolnienie w zakładzie energochłonnym powinien być wprowadzony w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższania efektywności energetycznej.

Następnie należy rozstrzygnąć czy zużycie gazu jest związane z procesami mineralogicznymi i czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku akcyzowym w art. 2 ust. 1 pkt 33 definiują co należy rozumieć pod pojęciem „procesy mineralogiczne”. Zgodnie z ww. artykułem procesy mineralogiczne to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Zgodnie z powyższym rozporządzeniem pod kodem DI 26 produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych:

*   produkcja szkła i wyrobów ze szkła;

*   produkcja ceramiki szlachetnej; produkcja ogniotrwałych wyrobów ceramicznych:

*   produkcja ceramicznych kafli i płytek;

*   produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych;

*   produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny;

*   produkcja cementu, wapna i gipsu;

*   produkcja wyrobów betonowych, gipsowych i cementowych;

*   cięcie, formowanie i wykańczanie kamieni ozdobnych i budowlanych;

*   produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych.

Tym samym Wnioskodawca zużywając wyroby gazowe w procesach produkcji szkła zużywa je w procesach mineralogicznych. W konsekwencji, zużycie przez Wnioskodawcę wyrobów gazowych w procesach produkcji szkła podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy.

Zatem należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że zużywany przez niego gaz będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego. Jednakże Wnioskodawca będzie korzystał z tego zwolnienia ze względu na zużycie gazu w procesach mineralogicznych (art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy), a nie ze względu na to, że spełnia przesłanki do uznania go za zakład energochłonny. Dlatego też stanowisko Wnioskodawcy jako całość Organ uznał za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.