Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1344/12/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-19
Teza: Czy w przypadku stosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP możliwe jest podwyższenie uprzednio obniżonej stawki do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż standardowa stawka wynikająca z Wykazu?
Słowa kluczowe: amortyzacja; obniżka (obniżenie); podwyższenie; stawka-stawka amortyzacyjna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16i

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2012 r. (wpływ do tut. Biura 21 września 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku stosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych możliwe jest podwyższenie uprzednio obniżonej stawki do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż standardowa stawka wynikająca z Wykazu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2012 r. do tut. Biura wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku stosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych możliwe jest podwyższenie uprzednio obniżonej stawki do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż standardowa stawka wynikająca z Wykazu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej także „Spółka”) posiada siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest zarejestrowanym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym Spółka podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. W ramach prowadzonej działalności Spółka przygotowuje inwestycje związane z wydobyciem węgla kamiennego i wydobywa kopaliny towarzyszące oraz prowadzi prace geologiczno - poszukiwawcze. Jedynym akcjonariuszem Spółki jest spółka holenderska jeden z największych producentów węgla kamiennego w Europie Środkowej, z siedzibą w Amsterdamie.

Spółka posiada liczne urządzenia, budowle, budynki i inne przedmioty zakwalifikowane jako środki trwałe podlegające amortyzacji, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej (dalej: „Środki Trwałe”). Obecnie amortyzacja przedmiotowych Środków Trwałych dla celów podatkowych dokonywana jest w okresach miesięcznych, zgodnie z zasadami określonymi w art. 16a - 16m ustawy o PDOP, przy uwzględnieniu limitu stawek maksymalnych wynikających z wykazu stawek amortyzacyjnych (dalej: „Wykaz”) stanowiącego załącznik do ustawy o PDOP. Co do zasady, Spółka zalicza przedmiotowe odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów.

W chwili obecnej Spółka planuje obniżenie stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do Środków Trwałych amortyzowanych metodą liniową, zgodnie z zasadami określonymi w art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku stosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5ustawy o PDOP możliwe jest podwyższenie uprzednio obniżonej stawki do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż standardowa stawka wynikająca z Wykazu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku stosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. dalej „ustawa o PDOP”), możliwe jest podwyższenie uprzednio obniżonej stawki na dowolną wysokość, nie wyższą jednak niż standardowa stawka wynikająca z Wykazu. W ocenie Spółki, przyjęcie obniżonych stawek amortyzacji, a następnie ich podwyższenie do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż maksymalnej określonej w Wykazie, jest zgodne przepisami ustawy o PDOP.

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP, zmiany stawki amortyzacyjnej dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, zakres zmiany stawki w rozumieniu powyższego przepisu oznacza obniżenie stawki amortyzacyjnej, a także możliwość podwyższenia stawki uprzednio obniżonej.

Należy zwrócić uwagę, iż przepis ten w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 27 lipca 2002 r. zezwalał wprost na „obniżenie stawki bądź przyjęcia w poprzedniej wysokości”, podczas gdy znowelizowane brzmienie artykułu dotyczy jej „zmiany”. Zdaniem Wnioskodawcy, literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zmiana stawek amortyzacyjnych może być dwukierunkowa (Spółka ma prawo do podwyższenia stawki po jej uprzednim czasowym obniżeniu). Termin „zmiana stawki” użyty w interpretowanym przepisie, odnosi się bowiem nie tylko do obniżenia. Tym samym, w opinii Spółki, zmiana art. 16i ust. 5 pozwala na ustalanie wysokości stawek amortyzacji dla celów podatkowych poprzez ich obniżanie i podwyższanie, jednak do wysokość przewidzianej w Wykazie.

Ponadto, w uzasadnieniu do ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. zmieniającej ustawę o PDOP, która wprowadziła powyższą zmianę ustawodawca stwierdził, iż zmiana regulacji „podyktowana była koniecznością dostosowania ustaw podatkowych z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o rachunkowości oraz stworzenia mocniejszego elementu polityki podatkowej prowadzonej przez podatników. Podatnicy będą mogli w okresie ponoszenia strat podatkowych zaplanować maksymalnie obniżone stawki amortyzacyjne i powrócić do stawek wyższych kosztów podatkowych, w okresie osiągania dochodów, a tym samym odpowiednio wpływać na wysokość straty podatkowej i dochodu do opodatkowania."

Zdaniem Wnioskodawcy, podwyższenie nie musi wcale oznaczać powrotu do pierwotnej wysokość przewidzianej w Wykazie; brak jest przeszkód do dokonania podwyższenia do wysokości pośredniej. Nie ma też przeszkód, by wielokrotnie dokonywać podwyższenia stawki na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP. Operacje te mogą mieć charakter zindywidualizowany oraz odnosić się do konkretnego Środka Trwałego.

Możliwość podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych została również potwierdzona w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 grudnia 2010 r. (ITPB3/423-517c/10/PST), zgodnie z którą „obniżenie oraz podwyższenie wcześniej obniżonej stawki dla danego środka trwałego jest dobrowolne i pozostaje w gestii podatnika."

Reasumując, zdaniem Spółki, przyjąć natęży, że intencją ustawodawcy stanowiącą ratio legis uregulowania zawartego w art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP, nie było wyłączenie możliwości podwyższenia stawek amortyzacyjnych uprzednio obniżonych. Brak wyraźnej regulacji prawnej wyłączające możliwość dokonania tego rodzaju zmiany oznacza, że Spółka ma prawo skorzystać z takiej możliwości.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest podwyższenie uprzednio czasowo obniżonych stawek amortyzacyjnych z zastrzeżeniem, iż stawki te nie mogą być wyższe od stawek wynikających z Wykazu.

Jednocześnie Spółka chciałaby wskazać, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez sądy administracyjne oraz organy podatkowe w następujących wyrokach i pismach:

*   wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 401/11,
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 czerwca 2012 r. Znak IPPB3/423-213/12-2/MS,
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 1 czerwca 2012 r. Znak IPPB3/423-131/12-2/KK,
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 marca 2012 r. Znak IPPB5/423-79/12-9/PM,
*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 grudnia 2010 r. Znak ITPB3/423-567b/10/PST.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.