Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1075/09/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-01
Teza: Ustalenia kraju opodatkowania przychodów z tytułu prowadzenia na terytorium Polski pozarolniczej działalności gospodarczej w sytuacji wykonywania pracy najemnej na terytorium Niemiec
Słowa kluczowe: dochód-opodatkowanie dochodu; działalność-działalność gospodarcza; Niemcy; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; praca-praca najemna; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 8 grudnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kraju opodatkowania przychodów z tytułu prowadzenia na terytorium Polski pozarolniczej działalności gospodarczej w sytuacji wykonywania pracy najemnej na terytorium Niemiec – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kraju opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej na terytorium Polski pozarolniczej działalności gospodarczej w sytuacji wykonywania pracy najemnej na terytorium Niemiec.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w Polsce i osiągająca z tego tytułu dochody (na dzień dzisiejszy są to dochody z tytułu wynajmu nieruchomości), zostanie wysłana przez pracodawcę do pracy za granicę (do Niemiec). Przewidywany okres zatrudnienia trwa dwa lata. Od pierwszego dnia zatrudnienia w Niemczech dochody z pracy najemnej w Niemczech będą opodatkowane w Niemczech. Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne będą odprowadzane do niemieckiego systemu ubezpieczeń społecznych. Pracodawcą jest firmą polska, posiadającą w Niemczech biuro informacyjne nie będące zakładem w rozumieniu prawa podatkowego. Wynagrodzenie będzie wypłacane przez firmę polską.

W związku z zatrudnieniem w Niemczech podatnik od pierwszego dnia będzie zameldowany w Niemczech. W Polsce utrzyma zameldowanie. W Polsce również pozostanie jego centrum interesów życiowych. Wnioskodawca posiada również udziały w spółce prawa handlowego w Polsce.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Gdzie powinny zostać opodatkowane dochody tej osoby fizycznej z tytułu działalności gospodarczej w Polsce, związanej z wynajmem nieruchomości położonej w Polsce? (we wniosku pytanie to oznaczono nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Republiką Federalną Niemiec, dochody z pracy najemnej w Niemczech, będą opodatkowane w Niemczech. Pracownik od pierwszego dnia zatrudnienia będzie zameldowany, opodatkowany i ubezpieczony w Niemczech.

Zgodnie z art. 6 ww. umowy, dochody z nieruchomości mogą być opodatkowane w państwie, w którym ta nieruchomość się znajduje.

Zaliczki będą odprowadzane do polskiego urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania podatnika w Polsce. Na zakończenie roku podatkowego podatnik złoży w polskim urzędzie skarbowym właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkania w Polsce, roczne zeznanie podatkowe PIT-36. Opodatkuje dochody osiągnięte z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce z tytułu wynajmu nieruchomości. Równocześnie wykaże dochody osiągnięte w Niemczech, zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosując zasadę wyłączenia z progresją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Przy czym w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy), a zatem również od dochodów określonych w art. 3 ust. 2b) pkt 3 cyt. ustawy, tj. dochodów (przychodów) z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyżej wskazane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska (art. 4a cyt. ustawy).

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003r. (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90), określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Definicja powyższa odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnych ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Jeżeli jednak podatnik posiada miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach to zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 ww. umowy, państwo jego rezydencji należy ustalić w oparciu o reguły kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 2 tej umowy, analizując jego stopień powiązań osobistych i gospodarczych.

W myśl art. 4 ust. 2 lit. a) ww. umowy, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas stosuje się m.in. następującą zasadę, wg której, osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych).

Zauważyć jednocześnie należy, iż w świetle postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasadą jest, iż dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w innym państwie tylko wtedy, gdy działalność ta jest wykonywana poprzez położony w tym państwie zakład. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ww. umowy, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca pozarolniczą działalność gospodarczą, w zakresie wynajmu nieruchomości położonej w Polsce prowadzi wyłącznie na terytorium Polski. Polski pracodawca zamierza oddelegować go do pracy w Niemczech na okres dwóch lat. W związku z czym Wnioskodawca będzie zobowiązany do zameldowania się dla celów służbowych w Niemczech. W Polsce natomiast posiadał on będzie nadal zameldowanie i to w Polsce znajdować się będzie centrum jego interesów życiowych.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż Wnioskodawca jako rezydent Polski podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polce.

Oznacza to, iż dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski, Wnioskodawca winien wykazać w zeznaniu podatkowym złożonym na formularzu PIT-36 w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuje się, iż w zakresie objętym pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2 oraz w zakresie sposobu opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Niemiec zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.