Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.186.2020.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-08
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2020 r. (data wpływu 5 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 marca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku, przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 20 stycznia 2014 roku Gmina podpisała z województwem. umowę o dofinansowanie projektu pn. „…” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 Osi priorytetowej 7 – infrastruktura społeczeństwa informacyjnego, Działania 7.2 – promocja i ułatwienie dostępu do usług teleinformatycznych,

Poddziałania 7.2.1 – usługi i aplikacje dla obywateli.

Podpisane aneksy do umowy o dofinansowanie

1.  aneks nr 1 – w dniu 13 maja 2014 roku,
2.  aneks nr 2 – w dniu 1 sierpnia 2014 roku,
3.  aneks nr 3 – w dniu 18 listopada 2014 roku

Projekt został ukierunkowany na dostosowanie gminy do istniejącego zapotrzebowania na innowacyjne rozwiązania związane z rozpowszechnieniem usług i aplikacji dla obywateli wraz z wykorzystaniem internetu oraz technologii informacyjno – komunikacyjnych na terenie gminy została zrealizowana idea budowy i rozwoju społeczeństwa informacyjnego i powszechnego dostępu do e-usług

Celem głównym projektu było wdrożenie e-usług w gminie wraz z implementacją elektronicznego obiegu dokumentów w urzędzie miasta i gminy. W ramach ww. projektu gmina od maja 2013 roku do marca 2015 roku zrealizowała następujące zadania:

1.  Przygotowano niezbędne dokumenty. W tym studium wykonalności projektu i dokumentację przetargową.
2.  Przeprowadzono analizę przedwdrożeniową projektu.
3.  Zakupiono sprzęt komputerowy, w tym serwery i komputery wraz z niezbędnym oprogramowaniem dla urzędu miasta i gminy. Komputery przenośne dla radnych i pracowników mobilnych. System operacyjny i oprogramowanie antywirusowe oprogramowanie biurowe.
4.  Zakupiono licencje na elektroniczny obieg dokumentów zaplanowano jego skonfigurowanie w taki sposób, aby umożliwić sprawne przesyłanie danych pomiędzy poszczególnymi komórkami UMIG. Do sprawnego funkcjonowania EOD niezbędny był także zakup skanera oraz scentralizowanego oprogramowania obsługującego programy niezbędne do prowadzenia urzędu (finanse, Kadry, odpady itd.) współpracującego z elektronicznym obiegiem dokumentów.
5.  Utworzono platformę serwerową w celu zapewnienia efektywnego i bezpiecznego korzystania z e-usług oraz elektronicznego obiegu dokumentów konieczny był zakup serwerów wraz z zasilaczem ups i systemem operacyjnym dla serwerów i licencjami dostępowymi dla użytkowników.
6.  Zakupiono licencje i moduły na 7 e-usług, które usprawnią funkcjonowanie administracji samorządowej są to e-biuro obsługi interesanta, e-deklaracje e-decyzje, e-podatki, e-odpady, e-konsultacje społeczne, e-rada.
7.  Przeprowadzono wszystkie niezbędne działania informacyjno-promocyjne.
8.  Wdrożono elektroniczny obieg dokumentów i e-usług.

Wszystkie prace związane z realizacją projektu pn. „…” zakończono do końca marca 2015 roku.

Po zakończeniu zadania jednostką odpowiedzialną za administrowanie powstałą infrastrukturą nadal jest gmina jako jednostka zobowiązana do finansowania i utrzymania tego typu infrastruktury bieżące koszty utrzymania ponosi gmina, ponieważ w tym zakresie wykonuje zadania własne w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym.

Faktury VAT dotyczące realizacji projektu wystawiane były na urząd miasta i gminy, ul. X, NIP: Y.

Podatek VAT był kosztem kwalifikowalnym w projekcie.

Wydatki związane z realizacją projektu nie miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina z tytułu realizacji projektu pn. „…” nie uzyskała żadnych korzyści majątkowych.

Zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie projektu beneficjent zobowiązany jest do dostarczenia, w przypadku, gdy oświadczył, iż podatek VAT jest kosztem kwalifikowalnym w projekcie, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego stwierdzającej brak możliwości odzyskania podatku VAT w zakresie realizowanego projektu z właściwej izby skarbowej, składanej na zakończenie realizacji projektu oraz na koniec okresu trwałości projektu. W związku z tym, iż w kwietniu 2020 roku kończy się trwałość projektu Wnioskodawca występuję o wydanie interpretacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina realizując projekt pn. „…” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, osi priorytetowej 7 – infrastruktura społeczeństwa informacyjnego, działania 7.2 – promocja i ułatwienie dostępu do usług teleinformatycznych, poddziałania 7.2.1 – usługi i aplikacje dla obywateli ma możliwość odzyskania podatku VAT i czy przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstałego w ramach realizacji przedmiotowego projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gmina realizując projekt pn. „….” nie mogła w żaden sposób odzyskać podatku VAT oraz nie mogła skorzystać z odliczenia kwoty podatku naliczonego od kwoty podatku należnego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zdaniem wnioskodawcy dokonywane zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu nie miały związku pomiędzy ich nabyciem, a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Końcowy efekt zrealizowanej inwestycji służy celom publicznym. W ocenie Wnioskodawcy zakupy towarów i usług służące realizacji projektu nie dają możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Ponadto gmina realizując inwestycje kieruje się zaspokajaniem potrzeb wspólnoty terytorialnej i wykonuje zadania własne o charakterze gminnym nałożone na nią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego szczebla podstawowego wykonuje zadania publiczne (własne) o charakterze gminnym. W szczególności:

1.  Ładu przestrzennego. Gospodarki nieruchomościami. Ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.
2.  Wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i czyszczenia ścieków komunalnych utrzymaniu czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
3.  Zieleni gminnej i zadrzewień.
4.  Utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
5.  Wspierania i upowszechniania idei samorządowej.
6.  Współpracy z organizacjami pozarządowymi.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług nie uznaje się za podatnika podatku VAT organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W związku z powyższym wnioskodawca uważa, iż nie będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a tym samym nie ma możliwości odzyskania podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 przywołanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie telekomunikacji (pkt 3a ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizowała projekt pn. „…”. Celem głównym projektu było wdrożenie e-usług w gminie wraz z implementacją elektronicznego obiegu dokumentów w urzędzie miasta i gminy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gmina realizując ww. projekt ma możliwość odzyskania podatku VAT i czy przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstałego w ramach realizacji przedmiotowego projektu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – wydatki związane z realizacją projektu nie miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawcy nie przysługiwało i nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym, Wnioskodawca z tego tytułu nie ma i nie będzie miał również prawa do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia ww. warunku, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT ani prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”, ponieważ efekty realizowanego projektu nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 z późn. zm.).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.