Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.254.2021.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-01
Teza: Zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT do sprzedaży budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 1, 2, 3
Słowa kluczowe: budowle; budynek; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 kwietnia 2021 r. (data wpływu 23 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 12 czerwca 2021 r. (data wpływu 15 czerwca 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z 31 maja 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.254.2021.1.KK (doręczone Stronie 7 czerwca 2021 r.) oraz pismem z dnia 23 czerwca 2021 (data wpływu 23 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT do sprzedaży budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 1, 2, 3 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z 12 czerwca 2021 r. (data wpływu 15 czerwca 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z 31 maja 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.254.2021.1.KK (doręczony 7 czerwca 2021 r.) oraz pismem z dnia 23 czerwca 2021 (data wpływu 23 czerwca 2021 r.), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT do sprzedaży budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 1, 2, 3.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem transakcji jest sprzedaż w postępowaniu upadłościowym przez syndyka, prawa użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej położonej w (…) przy ulicy (…),gmina (…). Jest to była baza transportowa (…) w (…). Działki gruntu o łącznej powierzchni 3,5330 ha oznaczone numerami:

1.  1 (…),
2.  2 (…),
3.  3 (…).

Nieruchomość jest zabudowana budynkami o charakterze magazynowo-biurowo-usługowym wybudowanymi w latach 1973-1979.

W okresie ostatnich 5 lat nie zostały przeprowadzone w przedsiębiorstwie żadne modernizacje, ulepszenia, remonty związane z budynkami.

W dniu 20 kwietnia 2021 r. , odbył się w Sądzie Rejonowym w (…) przetarg w postępowaniu upadłościowym, w którym nieruchomość ta będzie podlegała sprzedaży ponieważ została wybrana oferta. W związku z tym, że faktycznie akt sprzedaży odbędzie się po uprawomocnieniu koniecznych postanowień sądu, to konieczne jest ustalenie, czy sprzedaż tej nieruchomości podlega zwolnieniu z podatku VAT, w celu zakończenia transakcji sprzedaży przez Syndyka.

Z uwagi na to, że środki uzyskane ze sprzedaży będą podlegały podmiotowi w postępowaniu upadłościowym pomiędzy wierzycieli, syndyk potrzebuje ustalić jaka ostatecznie kwota będzie do podziału dla wierzycieli ponieważ Spółka zostanie zlikwidowana.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedsiębiorstwo PKS w (…) powstało ok. 1945 r., w innym systemie gospodarczym, gdzie miały miejsce w tym okresie zjawiska inflacyjne. Syndyk nie dysponuje wszystkimi danymi na przestrzeni lat 1945-2021 r. Wszystkie budynki zostały wybudowane przez PKS w latach 1973-1979 r. Brak jest danych o ich wartości początkowej oraz o wszystkich ulepszeniach, które mogły mieć miejsce od roku 1973.

Na działce nr 1 znajdują się następujące budynki/budowle:

1.  wiata – magazyn olejów i smarów, wybudowana ok. 1974 r. Jest budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego. Od oddania minęły 2 lata, była używana do magazynowania olejów i smarów. Wiata nie była wynajmowana, brak ulepszeń na przestrzeni ostatnich 10 lat.
2.  myjnia samochodowa, wybudowana ok. 1973 r., jest budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego. Od oddania ww. budowli minęły 2 lata. Myjnia używana była do mycia samochodów i autobusów, nie była wynajmowana i dzierżawiona, nie ponoszono wydatków na ulepszenie w ostatnich 10 latach.
3.  magazyn gazów technicznych, wybudowany ok. 1975 r. Jest budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego, od oddania minęły 2 lata. Magazyn używany był do magazynowania gazów technicznych. Nie był wynajmowany ani dzierżawiony. W ostatnich 10 latach nie był ulepszany.
4.  budynek biurowo-socjalny, wybudowany ok. 1975 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Od oddania budynku minęły 2 lata. Używany był do prac biurowych i jako pomieszczenie socjalne dla pracowników PKS. Były wynajmowane pojedyncze pokoje:
    *   w okresie od 1 lutego 2013 r. do 31 listopada 2018 r. jeden pokój,
    *   użyczony jeden pokój socjalny dla ochrony od 1 października 2019 r. do teraz,
    *   wynajmowany jeden lokal od 7 września 2018 do 28 lutego 2021 r. dla komornika sądowego.Były ponoszone na ww. budynek wydatki na ulepszenie w wysokości 180.000 zł brutto w latach 2015/2016 od których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku. Po ulepszeniach budynek oddano do użytkowania we wrześniu 2016 r.
5.  budynek stacji obsługi, wybudowany ok. 1975 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Od oddania budynku minęły 2 lata. Był on używany do pracy mechaników PKS, nie był wynajmowany lub dzierżawiony. W roku 2014 poniesiono nakłady na ulepszenie ww. budynku.
6.  budynek magazynu głównego, wybudowany w 1975 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 prawa budowlanego. Od oddania budynku minęły 2 lata. Używany był do magazynowania w PKS, nie był wynajmowany ani dzierżawiony. Nie ponoszono na ww. budynek wydatków na ulepszenia w ostatnich 10 latach.
7.  budynek magazynowy, wybudowany ok. 1977 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Od oddania ww. budynku minęły 2 lata. Używany był do przechowywania instalacji C.O. dla PKS. Nie był wynajmowany ani dzierżawiony. Nie ponoszono ulepszeń na ww. budynek w ostatnich 10 latach.
8.  budynek stacji paliw, wybudowany w 1973 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Używany był do wydawania paliw PKS. Od oddania ww. budynku minęły 2 lata. Nie był wynajmowany, dzierżawiony, nie ponoszono wydatków na ulepszenia ww. budynku w okresie ostatnich 10 latach.
9.  budynek warsztatowo-garażowy, wybudowany w 1973 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Od oddania do użytkowania minęły 2 lata. Używany jako garaż, nie był wynajmowany ani dzierżawiony, nie ponoszono ulepszeń w ostatnich 10 latach.
10.  wiata paliwowa, wybudowana w 1973 r. Jest budowlą, używana do wydawania paliw. Nie była wynajmowana, dzierżawiona, nie ponoszono ulepszeń w ostatnich 10 latach.

Na działce 2 znajdują się następujące budynki:

1.  budynek warsztatowo-diagnostyczny, wybudowany w 1979 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Od oddania ww. budynku minęły 2 lata. Używany był do diagnostyki i serwisowania pojazdów. Budynek był wynajmowany lub dzierżawiony:
    *   umowa najmu lokalu biurowego oraz użytkowego wraz z kanałem od 21 września 2018 r.,
    *   umowa dzierżawy (część budynku) – warsztat do dnia dzisiejszego,
    *   umowa dzierżawy od 31 sierpnia 2018 r., do dnia dzisiejszego z innym dzierżawcą pozostałej części budynku (stacji diagnostycznej).Na ww. budynek ponoszono ulepszenia w latach 2004 r. na kwotę 41.845,40 zł brutto, w 2003 r. na kwotę 142 000 zł netto plus 22% VAT, w 2013 r. na kwotę 18.156,42 brutto.
2.  budynek magazynowy, wybudowany w 1974 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Używany był do magazynowania, nie był wynajmowany, dzierżawiony, nie ponoszono ulepszeń.

Na działce 3 znajduje się następujący budynek:

1.  budynek nadzorówki, wybudowany w 1976 r. Jest budynkiem w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego. Od oddania do użytkowania minęły 2 lata, używany był jako nadzorówka terenu PKS. Nie był wynajmowany, dzierżawiony. Na ww. budynek ponoszono wydatki – wymiana okien w 2004 r., na kwotę 9.591 zł brutto.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wszystkie budynki oraz budowle były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na przewozie osób oraz do diagnostyki i serwisowania pojazdów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą działek 1, 2, 3 należy naliczyć podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy: zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług czynność sprzedaży ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT i jest ona zwolniona z tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Działalność ta obejmuje producentów, handlowców i wszystkie podmioty świadczące usługi.

Należy wskazać, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Brak możliwości zastosowania tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do skorzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku, ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.).

I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - art. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle (art. 29a ust. 8 ustawy).

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis, obejmuje swoim zakresem, także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca ma sprzedać w postępowaniu upadłościowym przez syndyka, prawo użytkowania wieczystego działek zabudowanych nr 1, 2, 3. Działki są zabudowane budynkami oraz budowlami o charakterze magazynowo-biurowo-usługowymi wybudowanymi w latach 1973-1979. Na działce nr 1 znajdują się następujące budynki i budowle: wiata, myjnia samochodowa, magazyn gazów technicznych, budynek biurowo-socjalny, budynek stacji obsługi, magazyn główny, budynek magazynowy, budynek stacji paliw, budynek warsztatowo-garażowy, wiata paliwowa. Natomiast na działce nr 2 znajdują się: budynek warsztatowo-diagnostyczny, budynek magazynowy oraz na działce 3 znajduje się budynek nadzorówki.

Wobec wszystkich budynków i budowli od momentu ich pierwszego zasiedlenia, czy też ponownego zasiedlenia do chwili ich sprzedaży, upłynęło więcej niż 2 lata. W okresie ostatnich 5 lat nie zostały przeprowadzone w przedsiębiorstwie żadne modernizacje, ulepszenia, remonty związane z budynkami. Wszystkie budynki oraz budowle były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na przewozie osób oraz do diagnostyki i serwisowania pojazdów.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania zwolnienia dla sprzedaży budynków oraz budowli wraz z działkami nr 1, 2, 3, na których są posadowione.

Na wstępnie należy wskazać, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie transportu pasażerskiego, w której to działalności wykorzystywał wyżej wymienione budynki oraz budowle znajdujące się na działkach nr 1,2, 3. W związku z tym sprzedaż zabudowanych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast odnosząc się do wątpliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT do sprzedaży budynków i budowli wraz z działkami nr 1, 2, 3, wskazać należy, że w celu ustalenia, czy w odniesieniu do poszczególnych budynków i budowli znajdujących się ww. działkach, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy rozstrzygnąć, czy względem posadowionych na tych działkach budynków i budowli nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że transakcja dostawy budynków i budowli nastąpi po ich pierwszym zasiedleniu, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Jak wynika bowiem z okoliczności sprawy budynki i budowle oddano do użytkowania w latach 1973-1979 r. Wszystkie budynki oraz budowle były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej, więc doszło do ich pierwszego zasiedlenia. Także w odniesieniu do budynków, w których ponoszono nakłady na ich ulepszenie doszło do ich zasiedlenia i od tego momentu upłynęły również ponad 2 lata.

Zatem od pierwszego zasiedlenia budynków i budowli znajdujących się na działce nr 1, 2, 3 upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Jak wynika z wniosku, w okresie ostatnich dwóch lat Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów na przedmiotowe nieruchomości. Zatem, z uwagi na fakt, że od momentu pierwszego zasiedlenia budynków oraz budowli do chwili ich sprzedaży minie więcej niż 2 lata, zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, planowana transakcja sprzedaży budynków i budowli wraz z działkami o nr 1, 2, 3, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Skoro planowana sprzedaż ww. działek zabudowanych budynkami oraz budowlami będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to badanie przesłanek i rozstrzyganie zwolnienia na podstawie innych przepisów, tj. art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy o VAT jest niezasadne.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.