Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.742.2025.2.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu dokonanych
zakupów i brak obowiązku jego korekty w związku z
otrzymanym odszkodowaniem.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
zniszczenie-utylizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku pozostałych
towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    dokonanych zakupów i braku obowiązku jego korekty w związku z otrzymanym
    odszkodowaniem.
    Wniosek uzupełniła Pani pismem z 12 września 2025 r. (data wpływu 17 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą gospodarstwo rolne oraz podlega
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Od 1 czerwca 2019 roku Wnioskodawczyni jest
    czynnym podatnikiem VAT wyłącznie z tytułu prowadzenia działalności rolniczej.
    Wnioskodawczyni prowadzi działy specjalne produkcji rolnej: chów drobiu rzeźnego,
    opodatkowane według norm szacunkowych. W listopadzie 2024 roku Wnioskodawczyni
    dokonała zakupu piskląt oraz wszystkich niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada
    towarów i usług, od których odliczyła podatek VAT.
    Faktury dotyczące zakupu piskląt oraz wszystkich niezbędnych do zaspokojenia potrzeb
    stada towarów i usług zostały wystawione na dane gospodarstwa rolnego
    Wnioskodawczyni – Gospodarstwo Rolne ..., z tytułu prowadzenia którego
    Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nabycia piskląt oraz wszystkich
    niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada towarów i usług Wnioskodawczyni dokonała
    w celu ich dalszej odsprzedaży, która jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Z związku z wystąpieniem na terenie miejsca prowadzonej przez Wnioskodawczynię
    działalności w grudniu 2024 roku wysoce zjadliwej grypy ptaków (AIV) podtyp H5 i N1,
    zgodnie z decyzją powiatowego lekarza weterynarii Wnioskodawczyni uśmierciła ....sztuk
    indyków oraz zniszczyła .... ton paszy, za co otrzymała odszkodowanie w wysokości ... zł.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku,
      przysługuje Wnioskodawczyni w dacie dokonania zakupów prawo do odliczenia
      podatku naliczonego z faktur- z okresów od dnia nabycia piskląt do chwili ich
      uśmiercenia- dokumentujących nabycie przez Wnioskodawczynię piskląt oraz innych
      towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia stada, na skutek przyznanego w
      późniejszym okresie odszkodowania?
    2) Czy prawidłowym jest, że w związku z uśmierceniem zwierząt i otrzymaniem
      odszkodowania Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do korekty/zmniejszenia
      związanego z tymi zakupami uprzednio odliczonego podatku VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni prawidłowe jest stanowisko, iż w stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku, przysługujące w dacie dokonania zakupów prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z faktur- z okresu od dnia nabycia piskląt do chwili ich
    uśmiercenia- dokumentujących nabycie przez Wnioskodawczynię piskląt oraz innych
    towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada, na skutek przyznanego w
    późniejszym okresie odszkodowania nie uległo zmianie, tj. w związku z uśmierceniem
    zwierząt i otrzymaniem odszkodowania Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do
    korekty/ zmniejszenia związanego z tymi zakupami uprzednio odliczonego podatku VAT.

    W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie,
    w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 119 oraz art. 124.
    Z powyższego wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, tj. wykonującemu samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności oraz nabyty towar (bądź usługa) musi być wykorzystywana do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Wnioskodawczyni nabyła pisklęta oraz inne towary i usługi niezbędne do zaspokojenia
    potrzeb stada, które po zakończeniu procesu produkcyjnego Wnioskodawczyni miała
    zamiar sprzedać i na moment nabycia towarów i usług nie istniały żadne przesłanki, które
    uniemożliwiały Wnioskodawczyni sprzedaż opodatkowaną gotowych produktów. Zatem w
    momencie zakupów towarów i usług istniał związek z planowaną opodatkowaną
    sprzedażą wyrobów gotowych wytworzonych przy ich użyciu. Dopiero w momencie
    wystąpienia ognisk ptasiej grypy i wydania decyzji powiatowego lekarza weterynarii
    Wnioskodawczyni była zmuszona do utylizacji stada i produktów zakupionych w celu
    utrzymania stada.
    Regulacje ustawy o VAT w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego, tj. art. 91 ust.
    1 i nast. ustawy nie wskazują wprost zniszczenia towarów (a tym bardziej z nakazu
    organu) jako przesłankę skutkującą obowiązkiem korekty podatku naliczonego.
    Wskazać powiem należy, że zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT po zakończeniu roku, w
    którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust, 1, jest on obowiązany dokonać
    korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z
    uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10alub 10c-
    10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończenia roku
    podatkowego.
    Z kolei, zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o vat przepisy ust. 1 -6 stosuje się odpowiednio w
    przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego do wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi.
    W tym miejscu wskazać należy, że zniszczenie towarów (z nakazu organu) nie zostało
    wymienione w ustawie o VAT jako przesłanka korekty podatku VAT naliczonego. Zakup
    towarów, od których został odliczony podatek VAT w momencie ich zakupu wykazywał
    bezsporny związek z czynnościami opodatkowanymi, tj. z przyszłą sprzedażą żywca
    (indyka).
    W ocenie Wnioskodawczyni fakt, iż była zobowiązana do utylizacji drobiu w związku z
    nakazem organu nie skutkuje zmianą pierwotnego przeznaczenia nabytych towarów, o
    której mowa w art. 91 ustawy o VAT, w przypadku której taka korekta byłaby
    obowiązkowa. Gdyby nie wydana decyzji powiatowego lekarza weterynarii Wnioskodawca
    przeznaczyłby drób na sprzedaż, tj. nabyte towary służyłyby czynnościom
    opodatkowanym, tj. dokonana byłaby sprzedaż żywca.
    W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawczyni w sytuacji, kiedy nabycie towarów i
    usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej,
    ale z powodów pozostających poza kontrolą Wnioskodawczyni, Wnioskodawczyni nie
    wykorzystała nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do
    odliczenia zostaje zachowane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”. W świetle tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usług.
    Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego)
    oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej
    czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają
    dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych
    czynności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    wielokrotnie stwierdzał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie
    uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie
    w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej
    konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i
    efektu, pod warunkiem że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie
    neutralny.
    Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w
    sprawie C-268/83 D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen z którego wynika, że
    regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający

    opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku
    ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej zapewnia, że
    obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego przedsiębiorstwa,
    niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że takie
    przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT.
    Na zasadę neutralności podatku od wartości dodanej powoływano się również w
    sprawach dotyczących przypadków, gdy z powodów niezależnych od podatnika, podatnik
    nigdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności
    opodatkowanej, ale nabycie zostało dokonane z zamiarem takiego wykorzystania.
    Sytuacja tego rodzaju miała miejsce m.in. w przypadku spółki belgijskiej, która dokonała
    odliczenia podatku VAT związanego z robotami inwestycyjnymi przeprowadzonymi na
    nabytej przez firmę działce (sprawa C-37/95 Ghent Coal Terminal NV). TSUE stwierdził, że
    w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich
    do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie
    wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do
    odliczenia zostaje zachowane.
    Wyrażoną w ww. art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 ustawy.
    Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do

      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
      zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i 91 ustawy wynika, że podatnik jest zobowiązany
    do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i
    usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku
    w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Stwierdzenie, czy konieczność korekty rzeczywiście zachodzi wymaga zbadania
    okoliczności, na skutek których podatnik zaniechał inwestycji lub wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Taki wniosek można wyciągnąć z orzeczeń TSUE wydanych na kanwie przepisu art. 20(1)
    (b) VI Dyrektywy, a mianowicie w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a Ghent Coal
    Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor Zeewaterontziliting (INZO) a
    Państwem Belgijskim.
    W obu przypadkach chodziło o sytuacje, w których podatnik zaniechał inwestycji z
    przyczyn „pozostających poza jego kontrolą”, na skutek decyzji innego organu
    nakazującego zmianę miejsca prowadzenia działalności i zamiany działki, na której
    rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w której „decyzja o zaniechaniu inwestycji
    wynikała z przeprowadzonego studium jej opłacalności, które nie potwierdziło możliwości
    generowania zysku z danej działalności” (C-110/94).
    Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z tytułu towarów i usług
    nabytych w związku z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich na
    planowaną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, a nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje w mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności
    podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji podlegających
    opodatkowaniu. Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności towarzyszące temu
    zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika
    niezależnych, czy też – podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.
    Powyższe potwierdzają również wyroki TSUE: z 17 października 2018 r. w sprawie C-249
      wyznacza jedynie zakres wstępnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony
      na mocy art. 168 dyrektywy VAT, oraz zakres ewentualnych korekt w późniejszych
      okresach, nie ma on jednak wpływu na powstanie prawa do odliczenia (wyrok z dnia
      12 listopada 2020 r., ITH Comercial Timișoara, C-734/19, EU:C:2020:919, pkt 33 i
      przytoczone tam orzecznictwo). Trybunał orzekał również wielokrotnie, że powstałe
      już prawo do odliczenia co do zasady pozostaje nabyte, nawet jeśli planowana
      działalność gospodarcza nie została później zrealizowana, a co za tym idzie – nie
      doprowadziła do dokonania transakcji podlegających opodatkowaniu (wyroki: z dnia
      29 lutego 1996 r., INZO, C-110/94, EU:C:1996:67, pkt 20; z dnia 17 października 2018
      r., Ryanair, C-249/17, EU:C:2018:834, pkt 25), lub jeśli ze względu na okoliczności
      niezależne od jego woli podatnik nie mógł wykorzystać towarów i usług, które
      prowadziły do odliczenia w ramach transakcji podlegających opodatkowaniu (wyroki:
      z dnia 15 stycznia 1998 r., Ghent Coal Terminal, C-37/95, EU:C:1998:1, pkt 20; z dnia
      17 października 2018 r., Ryanair, C-249/17, EU:C:2018:834, pkt 25; a także z dnia 12
      listopada 2020 r., ITH Comercial Timişoara, C-734/19, EU:C:2020:919, pkt 34 i
      przytoczone tam orzecznictwo).
    Tym samym w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem
    wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza
    kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej
    działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia
    działalności rolniczej. W listopadzie 2024 roku dokonała Pani zakupu piskląt oraz
    wszystkich niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada towarów i usług, od których
    odliczyła podatek VAT. Nabycia piskląt oraz wszystkich niezbędnych do zaspokojenia
    potrzeb stada towarów i usług dokonała Pani w celu ich dalszej odsprzedaży, która jest
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Z związku z wystąpieniem na terenie
    miejsca prowadzonej przez Panią działalności w grudniu 2024 roku wysoce zjadliwej grypy
    ptaków (AIV) podtyp H5 i N1, zgodnie z decyzją powiatowego lekarza weterynarii
    uśmierciła Pani indyki oraz zniszczyła paszę, za co otrzymała Pani odszkodowanie.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy miała Pani prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur z okresów od nabycia piskląt do chwili ich uśmiercenia –
    dokumentujących nabycie przez Panią piskląt oraz innych towarów i usług niezbędnych do
    zaspokojenia stada, na skutek przyznanego w późniejszym czasie odszkodowania oraz
    ustalenia czy jest Pani zobowiązana do korekty/zmniejszenia uprzednio odliczonego
    podatku VAT.
    Z przedstawionych okoliczności wynika, że zakupu towarów i usług (piskląt oraz innych
    towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada) dokonywała Pani z
    zamiarem wykorzystania ich do wykonywania czynności opodatkowanych. Natomiast
    konieczność zabicia drobiu wyniknęła z przyczyn niezależnych od Pani, tzn. w związku z
    decyzją powiatowego lekarza weterynarii na skutek wystąpienia na terenie prowadzonej
    przez Panią działalności wysoko zjadliwej grypy ptaków.
    Zatem w dacie dokonania zakupów przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących nabycie piskląt oraz innych towarów i usług
    niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada - za okres od dnia nabycia piskląt do chwili
    ich uśmiercenia. Powyższe wynika z faktu, że na moment ponoszenia wydatków
    związanych z nabyciem towarów i usług miały one służyć wyłącznie czynnościom
    opodatkowanym podatkiem VAT.
    Ponadto nie jest Pani zobowiązana do dokonania korekty odliczonego podatku
    naliczonego w związku z uśmierceniem zwierząt i otrzymaniem odszkodowania. Nie
    można bowiem w opisanej sytuacji stwierdzić, że w odniesieniu do nabytych piskląt (oraz
    innych towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada), które to pisklęta z

    przyczyn niezależnych od Pani nie zostały sprzedane (w postaci żywca), doszło do zmiany
    przeznaczenia towarów. A tylko wówczas wystąpiłby obowiązek dokonania korekty
    podatku naliczonego, odliczonego na wcześniejszym etapie.
    Tym samym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawiła Pani i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytań).
    Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Ta interpretacja indywidualna
    ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania
    prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Panią. Z
    powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie
    podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje
    oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania
    przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    W związku z tym, że ta interpretacja dotyczy dwóch stanów faktycznych, natomiast
    dokonała Pani łącznej wpłaty w wysokości 160,00 zł, to kwota 80,00 zł stanowi nadpłatę
    podlegającą zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa i zostanie
    zwrócona na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/Skrytka
      ESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.