Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.602.2020.4.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-24
Teza: Opodatkowania przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal; najem; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do Organu 1 września 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 26 października 2020 r. (data wpływu 29 października 2020 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Podstawowym źródłem dochodu Wnioskodawcy jest dochód z działalności wskazanej powyżej spółki – Spółka Jawna. Spółka ta zajmuje się budownictwem i sprzedażą lokali.

Spółka, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, realizuje obecnie inwestycję obejmującą budowę obiektu budowlanego (…): „Budynek zamieszkania zbiorowego typu dom studencki z samodzielnymi lokalami, z nieuciążliwymi usługami towarzyszącymi (biura, drobne usługi, gastronomia, handel) i garażem podziemnym, zlokalizowany w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej” (dalej: Budynek) wraz z instalacjami wewnętrznymi: wody ciepłej i zimnej, wody na cele p.poż., kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, grzewczej, wentylacji bytowej i pożarowej, elektrycznej, teletechnicznej, instalacją zewnętrzną kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym, elektryczną oświetlenia terenu oraz zagospodarowania terenu w tym chodnikami pieszymi.

W Budynku znajdować się będzie ponad (…) lokali do zamieszkania przez studentów oraz lokale usługowe.

W najbliższym czasie Wnioskodawca nabędzie do swojego majątku prywatnego od Spółki Jawnej 25 lokali stanowiących odrębną nieruchomość z zamiarem przeznaczenia ich na wynajem. Wnioskodawca nie zajmuje się zawodowo wyszukiwaniem i dostosowywaniem lokali do potrzeb wynajmu. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nie jest przedsiębiorcą wpisanym do CEiDG.

Umowy najmu ze studentami Wnioskodawca będzie zawierał osobiście, natomiast całą obsługą administracyjną i zarządzaniem Domem Studenckim będzie zajmował się wyspecjalizowany w tym zakresie podmiot gospodarczy na podstawie umowy zlecenia.

Jako że wynajem wyżej wspomnianych lokali nie będzie głównym źródłem dochodu Wnioskodawcy, zastosowanie znajduje tu art. 2 ust. la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 43 ze zm.), co oznacza, że osiągane dochody Wnioskodawca będzie mógł opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca wyjaśnia ponadto, że obecnie nie wynajmuje żadnych lokali mieszkalnych, czy też użytkowych.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na następujące pytania:

*   W jaki sposób zostały nabyte przez Wnioskodawcę lokale, np. na podstawie umowy kupna-sprzedaży, w związku z wystąpieniem Wnioskodawcy ze spółki jawnej, której jest wspólnikiem? Lokale nabyte zostały (w dniu sporządzenia odpowiedzi na wezwanie doszło już do nabycia lokali) w drodze umowy sprzedaży. Spółka jawna, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, sprzedała Wnioskodawcy na podstawie aktu notarialnego 25 lokali mieszkalnych – pokoi na cel mieszkalny. Nabycie nie nastąpiło w ramach rozliczenia zysku ze Spółką jawną ani wystąpienia z tej Spółki.
*   Jakie czynności będzie wykonywał zarządca w ramach podpisanej umowy z Wnioskodawcą, jak Wnioskodawca będzie rozliczał najem z zarządcą? Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości zawarła umowę o zarząd nieruchomości wspólnej, na podstawie której zarządca wykonuje szereg czynności administracyjnych szczegółowo opisanych w umowie – kopia umowy stanowi załącznik do pisma. Wnioskodawca nie będzie zawierał umowy z podmiotem zarządzającym lokalami będącymi jego własnością – Wnioskodawca będzie nimi zarządzał osobiście, a zatem środki tytułem zapłaty za czynsz wpływać będą na konto Wnioskodawcy.
*   Czy Wnioskodawca lub zarządca będą świadczyć dodatkowe usługi na rzecz najemców? Wnioskodawca ani zarządca nie będzie świadczyć żadnych dodatkowych usług na rzecz najemców.
*   W jaki sposób Wnioskodawca będzie pozyskiwać najemców? Wnioskodawca będzie pozyskiwać najemców na podstawie informacji uzyskanych od znanych mu osobiście członków władz uczelni wyższych działalnych na terenie miasta.
*   Czy Wnioskodawca zamierza w przyszłości nabywać inne nieruchomości z przeznaczeniem ich na wynajem? Obecnie Wnioskodawca nie planuje w przyszłości nabywać innych nieruchomości z przeznaczeniem na ich wynajem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy najem lokali stanowiących odrębną nieruchomość, które Wnioskodawca nabędzie do majątku osobistego od Spółki Jawnej z siedzibą w (…), niebędący jednocześnie podstawowym źródłem dochodu Wnioskodawcy, będzie traktowany jako źródło przychodu opisane art. 2 ust. la i art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, co uprawniałoby Wnioskodawcę do stosowania stawki podatku 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, a od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5% uzyskiwanych przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy przychody z najmu lokali mieszkalnych należących do majątku osobistego mogą być opodatkowane w formie opisanej w art. 2 ust. la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości określonej w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a wspomnianej ustawy, tj. według stawki 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5% przychodów.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów.

Przez pozarolniczą działalność gospodarczą – według art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – rozumie się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły.

Jeżeli najem w danych okolicznościach faktycznych może być uznany za źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to najemca może wybrać opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o czym stanowi art. 2 pkt la ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W myśl wspomnianego już art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, żeby zakwalifikować najem jako działalności gospodarczej, spełnione musiałyby być spełnione jednocześnie trzy warunki. Najem musiałby być działalnością zarobkową, wykonywaną w sposób ciągły i zorganizowany.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Wniosek z tego przepisu jest taki, iż przychody z najmu niezwiązanego z działalnością gospodarczą, mogą być zakwalifikowane do odrębnego źródła przychodów, tj. do przychodów z tytułu najmu, dzierżawy i podobnych umów wskazanych w art. 10 ust 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Głównym źródłem przychodu jest dla Wnioskodawcy przychód z działalności w spółce – Spółka Jawna, która zajmuje się wznoszeniem, sprzedażą budynków i lokali mieszkalnych i niemieszkalnych. Wynajem 25 mieszkań nie będzie podstawowym źródłem utrzymania Wnioskodawcy, co uprawnia go, zgodnie z art. 2 ust. la o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do zastosowania stawek wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a tej ustawy. Trafność stanowiska Wnioskodawcy potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 2020 r., sygn. akt II FSK 960/18. NSA stwierdził, że dla ustawodawcy wartość przychodów nie jest kryterium różnicującym najem w ramach działalności i poza nią. Wysokość uzyskiwanego czynszu nie ma znaczenia dla zasad opodatkowania. W tej konkretnej sytuacji NSA uznał również, że najem nie jest podstawowym źródłem utrzymania podatnika – tak samo jak w przypadku Wnioskodawcy – i w związku z tym podatnik taki ma prawo do zastosowania wcześniej opisanych stawek. Ponadto Wnioskodawca uważa, że na możliwość stosowania przez niego preferencyjnych stawek nie wpłynie fakt, iż całą obsługą administracyjną Domu Studenckiego, w którym znajdują się lokale będzie zajmował się wyspecjalizowany w tym zakresie podmiot.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, podstawowym źródłem dochodu Wnioskodawcy jest dochód działalności spółki jawnej (dalej: Spółka), zajmującej się budownictwem i sprzedażą lokali, której Wnioskodawca jest wspólnikiem. Spółka realizuje obecnie inwestycję obejmującą budowę obiektu budowlanego (dalej: Budynek). W Budynku znajdować się będzie ponad (…) lokali do zamieszkania przez studentów oraz lokale usługowe. W najbliższym czasie Wnioskodawca nabędzie w drodze kupna do majątku prywatnego od Spółki 25 lokali stanowiących odrębną nieruchomość z zamiarem przeznaczenia ich na wynajem. Wnioskodawca nie zajmuje się zawodowo wyszukiwaniem i dostosowywaniem lokali do potrzeb wynajmu. Umowy najmu ze studentami Wnioskodawca będzie zawierał osobiście, natomiast całą obsługą administracyjną i zarządzaniem Budynkiem będzie zajmował się wyspecjalizowany w tym zakresie podmiot gospodarczy na podstawie umowy zlecenia. Wnioskodawca nie wynajmuje obecnie żadnych lokali mieszkalnych czy też użytkowych. Nie planuje takich czynności również w przyszłości.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   pkt 6 – najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem – za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;

Z treści tego przepisu wynika, że pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach, tj. działalność winna być prowadzona:

*   w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
*   w sposób ciągły – jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności, celem osiągnięcia dochodu;
*   w sposób zorganizowany – co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Tak więc każde działanie spełniające ww. przesłanki stanowi pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, czy też nie.

Ponadto zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy.

Należy podkreślić, że podatnik może sam zaliczyć wynajmowane nieruchomości do majątku prywatnego lub związanego z działalnością gospodarczą. Jeżeli jednak rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku wynajem nieruchomości spełnia przesłanki uznania za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych należy stwierdzić, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy).

Z kolei art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi o tym, że: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn.. akt I SA/Op 191/18 – zestawienie treści tego ostatniego przepisu z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 prowadzi do wniosku, że w przypadku, gdy najem dotyczy składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, przychody uzyskane z tego tytułu kwalifikuje się do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, zaś w sytuacji, gdy najem nie dotyczy takiego składnika (ów składnik majątku nie jest związany z działalnością gospodarczą), przychód z tego tytułu należy kwalifikować do źródła przychodów z najmu (…) Jak z powyższych unormowań prawnych wynika, aby przychód z najmu uznać za odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów, musi on dotyczyć składników majątku niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Dalej w przywołanym wyroku czytamy – skoro działalność gospodarcza jest zjawiskiem o charakterze obiektywnym, to spełnienie określonych przez ustawodawcę warunków wywołuje skutek w postaci uznania za taką działalność – niezależnie od woli podatnika. Innymi słowy, podatnik nie może w sposób dowolny – w zależności od przewidywanych korzyści podatkowych czy motywów osobistych – dokonywać swobodnej kwalifikacji poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł przychodów. W sensie prawnym prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, wynikającą z samego faktu spełnienia (bądź nie) wszystkich ustawowo zdefiniowanych cech wskazujących, że dana aktywność podmiotu w obrocie gospodarczym, czy to wytwórcza, czy handlowa lub też usługowa (tu: wynajem lokali) ma taki charakter.

Jeśli więc najem spełnia obiektywne warunki uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub jego przedmiotem są składniki majątku związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to powinien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności „niezależnie od woli podatnika”.

Takie stanowisko potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 października 2019 r. sygn.. akt: II FSK 1581/18 – systematyka ustawy podatkowej wskazuje na przyjęte przez ustawodawcę założenie, że do źródła przychodów w postaci najmu lub umów o podobnym charakterze mogą być kwalifikowane tylko te przychody, które nie pochodzą z oddania w najem lub na podstawie umowy o podobnym charakterze składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że Wnioskodawca już przy podejmowaniu decyzji o zamiarze wynajmu o tak znacznych rozmiarach i specyficznym charakterze musiał założyć powtarzalny i trwały charakter czynności oraz to, że najem stanie się stałym źródłem dochodu w dłuższej perspektywie. Skala i charakter prowadzonego najmu dowodzą, że nie może być on wykonywany bez podjęcia zorganizowanych, systematycznych i uporządkowanych działań, a sam rodzaj wynajmowanych powierzchni nie może świadczyć o jego tymczasowym charakterze. Domy studenckie z założenia są bowiem przeznaczone na wynajem i nie będą użytkowane w celach prywatnych.

Ponadto – jak wskazał Wnioskodawca – w Budynku znajdować się będzie ponad (…) lokali do zamieszkania przez studentów oraz lokale usługowe, zaś sam Wnioskodawca nabędzie do majątku prywatnego 25 lokali, pochodzących z tej samej inwestycji i przeznaczonych na ten sam cel. Nie ulega wątpliwości, że cała inwestycja obejmująca budowę Budynku realizowana jest w ramach działalności prowadzonej przez Spółkę, której Wnioskodawca jest wspólnikiem. Spółka nie jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego, w związku z czym to Wnioskodawca będzie rozliczał przychody związane z wynajmem lokali jako wspólnik Spółki, a przy tym chciałby część lokali pochodzących z tej samej inwestycji przeznaczyć na wynajem prywatny opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Zatem na podstawie opisu sprawy należy przyjąć, że aktywność Wnioskodawcy będzie koncentrować się na podejmowaniu zorganizowanych i ciągłych działań związanych z najmem 25 lokali. Wynajem wskazanych lokali studentom z pewnością wymaga podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych czynności. Biorąc pod uwagę treść wniosku oraz przytoczone przepisy prawa, należy stwierdzić, że najem, który będzie wykonywany w sposób opisany we wniosku, spełnia wszystkie przesłanki uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę będą rodziły bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki jako wynajmującego. Nie budzi przy tym wątpliwości, że w niniejszej sprawie działania Wnioskodawcy, polegające na wynajmowaniu lokali dla studentów, mają charakter zarobkowy, zorganizowany i ciągły. Działania te nie mogą mieć ze swej istoty charakteru przypadkowego, incydentalnego, okazjonalnego, lecz jednoznacznie są skoncentrowane na uzyskiwanie zysku.

Biorąc pod uwagę przywołane powyżej uregulowania prawne oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy wskazać, że przychody z wynajmu 25 lokali Wnioskodawca winien zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkować zgodnie z wybraną formą opodatkowania dla źródła, jakim jest działalność gospodarcza. To oznacza, że najem ten nie może być opodatkowany zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Reasumując – najem lokali stanowiących odrębną nieruchomość, które Wnioskodawca nabył do majątku osobistego od Spółki, będzie traktowany jako źródło przychodu opisane w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolnicza działalność gospodarcza.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył dokumenty. Należy jednak zauważyć, że – wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego (np. dokonania szczegółowej analizy zapisów zawartych w dokumentach), w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.