Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.92.2022.1.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-08
Teza: Pomimo, że opisane we wniosku działania Państwa mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz mogą służyć realizacji działalności sportowej, to jednakże w związku z faktem, że sponsorowany przez Państwa Klub sportowy nie jest Klubem o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, do którego odsyła art. 18ee ustawy o CIT, nie mogą Państwo skorzystać z ulgi na finansowanie działalności sportowej na podstawie art. 18ee ustawy CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; sponsoring; sport-klub sportowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18ee

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

12 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 września 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy:

‒ w opisanym stanie faktycznym ponoszone przez Państwa wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub w szczególności na organizowanie zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej są kosztem przeznaczonym na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, a tym samym czy mogą zostać przez Państwa uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową i czy w związku z tym mogą Państwo odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tych kosztów

‒ w opisanym stanie faktycznym ponoszone przez Państwa wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub na utrzymanie zawodników sportowych Klubu są kosztem poniesionym na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, a tym samym czy mogą one zostać przez Państwa uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową i czy w związku z tym mogą Państwo odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tego kosztu.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego**

Spółka z o.o. z siedzibą w (…), KRS: (…), NIP: (…), REGON: (…) (dalej jako: Wnioskodawca lub Spółka) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatku VAT”) oraz posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą, która polega m.in. (…), będąc jednocześnie liderem na rynku krajowym, prowadząc także eksport do wielu krajów Europy i Świata.

Zważywszy na to, iż Wnioskodawca jest rozpoznawalną marką działającą w województwie, w którym posiada swoja siedzibę, Wnioskodawca zdecydował się na współpracę z lokalnym klubem sportowym.

W ramach przedmiotowej współpracy Wnioskodawca zawierał w latach poprzednich oraz w roku 2021 umowę sponsorską (dalej: „Umowa”, „Umowa sponsoringowa”) z podmiotem będącym klubem sportowym działającym w formie spółki akcyjnej (dalej: „Sponsorowany”, „Klub”, „Klub sportowy”). Klub ten jest klubem sportowym w rozumieniu Ustawy o sporcie (Dz.U. 2010 Nr 127, poz. 857 z późn. zm.) Wnioskodawca zakłada, że Umowa sponsoringowa na analogicznych lub w znacznej części zbliżonych warunkach będzie kontynuowana również w latach kolejnych.

Głównym przedmiotem działalności Sponsorowanego jest prowadzenie działalności polegającej na upowszechnianiu kultury fizycznej i sportu w zakresie zapewnienia najlepszych warunków rozwoju i upowszechniania sportów motorowych w szczególności sportu żużlowego.

W ramach współpracy Sponsorowany zobowiązał się między innymi do wprowadzenia nazwy - stanowiącej element firmy Wnioskodawcy - do oficjalnej nazwy drużyny, reklamy na bandzie dmuchanej oraz w wybranych miejscach ekspozycji na murawie, ściankach do wywiadów, wprowadzenia logo na kierownicę i obszycia motocykli, oraz w centralnych miejscach na kevlerze zawodników, w tym także na strojach klubowych dla zawodników oraz sztabu trenerskiego i koszulkach dla kibiców.

Sponsorowany propaguje sport żużlowy przy okazji organizowanych meczów. Uzyskiwane dochody przez Sponsorowanego w całości przeznaczane są na realizację przez Klub celów statutowych zgodnych z ustawą o sporcie, tj. prowadzenie działalności polegającej na upowszechnianiu kultury fizycznej i sportu w zakresie zapewnienia najlepszych warunków rozwoju i upowszechnienia sportów motorowych, w szczególności sportu żużlowego.

Klub sportowy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie umożliwiającym pełne i efektywne realizowanie celów Klubu, tj. m.in. sprzedając gadżety klubowe, powierzchnię reklamową czy bilety na imprezy sportowe. Dochody uzyskiwane z tej działalności służą realizacji celów statutowych.

Zgodnie ze Statutem Klubu zysk może zostać przeznaczony m.in. na podział dywidendy, jednak nie przesądza to o zarobkowym charakterze prowadzonej działalności. Należy bowiem wskazać, że od początku istnienia Spółki dywidenda na rzecz wspólników nie była wypłacana, co wskazuje, na wyłącznie formalny charakter zapisu statutowego, podczas gdy rzeczywisty sposób przeznaczenia zysku wskazuje na to, że działalność nie ma charakteru zarobkowego. Godzi się przy tym podkreślić, że Klub na przestrzeni lat rozwija się (w tym m.in. dzięki środkom od sponsorów) i stawia sobie coraz bardziej ambitne cele, w tym związane z awansem do wyższej ligi rozgrywkowej, oraz prowadzeniem i rozwojem Akademii na bazie wewnętrznego planu szkoleniowego (piramida szkoleniowa) opracowanego przez sztab trenerski klubu (metodyka treningów, profesjonalna baza sprzętowa, opieka mechaników klubowych, wsparcie psychologa). W okresie obowiązywania Umowy Spółka zobowiązała się do wypłaty na rzecz Klubu wynagrodzenia, wypłacanego ratalnie na rachunek bankowy Klubu, każdorazowo po uprzednim wystawieniu przez Sponsorowanego faktury VAT, w terminie oznaczonym w Umowie.

Zgodnie z treścią łączącej strony Umowy, Sponsorowany zamierza przeznaczyć środki otrzymane od Wnioskodawcy na pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych, utrzymania sportowców, realizację szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, czy uczestnictwa w zawodach, pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej. Sponsorowany, zobowiązany jest do przeznaczenia środków finansowych zgodnie z Umową oraz do przekazania Wnioskodawcy do końca roku kalendarzowego lub na jego żądanie informacji o tym w jaki sposób środki zostały rozdysponowane.

Zawarcie wyżej wspomnianej Umowy pomiędzy Klubem a Spółką służy przede wszystkim działaniom promocyjnym zarówno Spółki jak i Klubu i nastawione jest na wzrost przychodów poprzez rozpowszechnienie wizerunku Spółki, a co za tym idzie spopularyzowania usług przez nią świadczonych. Uskutecznienie tych celów w ocenie Wnioskodawcy przyczyni się do wzrostu sprzedaży produkowanych artykułów oraz świadczonych usług, a w konsekwencji do wzrostu jej przychodów.

Dodatkowo, działalność sponsoringowa Wnioskodawcy stanowi element działań w ramach CSR (ang. Corporate Social Responsibility - CSR), która zmierza do podejmowania działań na rzecz lokalnej społeczności poprzez popularyzację rywalizacji sportowej, umożliwiając jednocześnie budowanie pozytywnego wizerunku Wnioskodawcy. Wydatki z tytułu Umowy sponsoringowej z Klubem są i będą przeznaczone przez Wnioskodawcę w zakresie, w jakim określa to zawarta Umowa, poprzez zapłatę Sponsorowanemu środków na działalność prowadzonego przez Sponsorowanego Klubu sportowego.

W ocenie Wnioskodawcy zarówno obecna, jak i przyszła współpraca z Klubem sportowym skutkować będzie pozytywnym odbiorem Spółki przez obecnych, oraz potencjalnych kontrahentów, co więcej - świadczy o jego dobrej kondycji finansowej i wypłacalności, a także rzetelności. Jednocześnie, wydatki poniesione przez Spółkę, wypłacane w ramach Umowy ponoszone są w celu rozwoju działalności sportowej Klubu, a zatem ponoszone są na działalność sportową.

Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że wydatki, które Wnioskodawca ponosił i zamierza w dalszym ciągu ponosić związane z działalnością sportową Klubu nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Wnioskodawca nie zamierza również ubiegać się o ich zwrot w przyszłości ani odliczać ich od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, w zakresie innym niż objęty niniejszym wnioskiem.

**Pytania**

1\. Czy w opisanym stanie faktycznym ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub w szczególności na organizowanie zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej są kosztem przeznaczonym na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599), a tym samym czy mogą zostać przez Wnioskodawcę uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową i czy w związku z tym Wnioskodawca może odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tych kosztów?

2\. Czy w opisanym stanie faktycznym ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub na utrzymanie zawodników sportowych Klubu są kosztem poniesionym na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599), a tym samym czy mogą one zostać przez Wnioskodawcę uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową i czy w związku z tym Wnioskodawca może odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tego kosztu?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Część wspólna - Ad. 1 i Ad. 2

Ze względu na częściową zbieżność zagadnienia w zakresie opisanym w pytaniu 1 i 2 pierwsza część argumentacji przedstawiona zostanie zbiorczo dla obu tych zapytań.

I tak, zdaniem Wnioskodawcy zarówno wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub na organizowanie zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenie kadry szkoleniowej, jak również w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub na utrzymanie zawodników sportowych Klubu mogą zostać uznane przez Wnioskodawcę za koszt poniesiony na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599) (dalej jako: SportU), a tym samym koszt ten może zostać przez Wnioskodawcę uznany jako koszt uzyskania przychodu poniesiony na działalność sportową, co oznacza, że wydatki te mogą być przez Wnioskodawcę w 50% zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w ramach wydatków poniesionych w związku z zawartą Umową sponsorską.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej Jako: Ustawa CIT) Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

1) sportową,

2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

\- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy,

2) stypendium sportowego;

3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2171).

Art. 28 ust. 3 SportU stanowi z kolei, iż klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowań em przepisów ustawy z dnia 27 sierpnie 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm. 1) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów pobocznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.

Dotacja, o której mowa w ust. 1 ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i może być przeznaczona w szczególności na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

– jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Dodatkowo, wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 18 ust. 1.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy w analizowanym stanie faktycznym sprawy spełnione są warunki uzasadniające możliwość skorzystania z ulgi opisanej w art. 18ee ustawy CIT zarówno w odniesieniu do wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę, a przeznaczanych przez Klub na utrzymanie zawodników sportowych Klubu jak i pozostałych wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę, a przeznaczanych przez Klub na pozostałe cele opisane w części dotyczącej stanu faktycznego (tj. pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, czy uczestnictwa w zawodach, pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej) z następujących względów.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wnioskodawca na podstawie Umowy Sponsoringowej przeznacza środki na finansowanie działalności Klubu sportowego. W ramach współpracy Sponsorowany zobowiązał między innymi do wprowadzenia nazwy firmy Sponsora do oficjalnej nazwy drużyny, reklamy na bandzie dmuchane) oraz w wybranych miejscach ekspozycji na murawie ściankach do wywiadów, wprowadzenia logo na kierownicę i obszycia motocykli, oraz w centralnych miejscach na kevlerze zawodników, w tym także na strojach klubowych dla zawodników oraz sztabu trenerskiego i koszulkach dla kibiców. Zawarcie wyżej wspomnianej Umowy pomiędzy Klubem a Spółką służy przede wszystkim działaniom promocyjnym Spółki i nastawione jest na wzrost przychodów poprzez rozpowszechnienie wizerunku Spółki, a co za tym idzie spopularyzowanie usług przez nią świadczonych. Uskutecznienie tych celów w ocenie Wnioskodawcy przyczyni się do wzrostu sprzedaży produkowanych artykułów oraz świadczonych usług, o w konsekwencji do wzrostu przychodów. Wydatki z tytułu umowy sponsoringowej z Klubem są i będą przeznaczone przez Wnioskodawcę w zakresie, jakim określa to zawarta Umowa, poprzez zapłatę Sponsorowanemu środków na rozwój działalności sportowej klubu.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, które związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą, a które mają wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Biorąc pod uwagę powyższe przyjąć należy, iż podatnik ponoszący wydatek w celu uzyskania przychodów powinien spełnić następujące warunki:

‒ wydatek przez niego poniesiony ma charakter rzeczywisty i nie został mu w żaden sposób zwrócony,

‒ jest on nałożycie udokumentowany,

‒ został pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

‒ nie znajduje się w grupie wydatków, które nie są uważano za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Za koszty uzyskania przychodów należy zatem uznać wszystkie uzasadnione wydatki związano z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, które nacechowane są na zachowanie lub zabezpieczenie źródeł przychodów. Nie wszystkie wydatki można więc uznać za koszty, które podlegać będą odliczeniu od podstawy opodatkowania. Wskazać należy, iż aby miało to miejsce musi zajść swego rodzaju powiązanie pomiędzy wydatkiem a osiągnięciem przychodu przez podatnika, zachowaniom lub zabezpieczeniem jego źródeł Jednocześnie, art. 9 ust. 1 ustawy CIT obciąża podatnika obowiązkiem należytego udokumentowania tych kosztów.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że działania Wnioskodawcy podejmowane w ramach współpracy z Klubem Sportowym stanowią element metody zarządzania przedsiębiorstwem i bez wątpienia oddziałują na poprawę renomy firmy i wzrostu jej konkurencyjności jako potencjalnego kontrahenta, co pośrednio wpływa zarówno na wysokość. Jak i zabezpieczenie uzyskiwanych przez Spółkę przychodów, a więc wydatki poniesione w ramach współpracy sponsoringowej są wydatkami poprawiającymi wizerunek Spółki.

Potwierdzenia takiego stanowiska można doszukiwać się w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 14 lipca 2022 r. o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.20.2022.3.SG. w której organ uznał, iż za wydatki na reprezentację należy bez wątpienia uznać te koszty, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, a zatem, wykreowanie pozytywnych rotacji z obecnymi czy też potencjalnymi kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Organ podniósł, iż słowo „reprezentacja”, w rozumieniu omawianego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec Innych podmiotów. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu Jego reputacji. To co istotne realizacja celów CSR nie następuje przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który przełoży się na skutki finansowe. Tym samym przyjąć należy, iż Spółka świadoma potencjału wynikającego ze współpracy sponsoringowej z Klubem sportowym świadomie dokonuje inwestycji, przyczyniających się do wzrostu przychodów i zabezpieczenia jego źródeł, a wydatki poniesione przez Spółkę na realizację sponsoringu sportu stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim.

Dodatkowo, w ocenie Wnioskodawcy charakter działalności prowadzonej przez tenże Klub pozwala na przyjęcie, że jest to klub sportowy w rozumieniu art. 28 ust 1 SportU. Głównym przedmiotem działalności Sponsorowanego jest bowiem upowszechnianie kultury fizycznej i sportu w zakresie zapewnienia najlepszych warunków rozwoju i upowszechniania sportów motorowych w szczególności sportu żużlowego, co wprost wynika z treści statutu, będącego aktem założycielskim klubu, działającego w formie spółki akcyjne).

W ocenie Wnioskodawcy, zważywszy, że nie chodzi tutaj o dotację udzielaną przez jednostkę samorządu terytorialnego, ale o finansowanie podmiotu prywatnego bez znaczenia pozostaje wymieniona w art. 28 ust. 1 przesłanka dotycząca prowadzenia działalności na terenie danej gminy bowiem w analizowanym przypadku brak jest związku funkcjonalnego jaki zachodzi między klubem a jednostką samorządu terytorialnego w przypadku, gdy mowa o dotacji celowej z budżetu jednostek samorządu terytorialnego. Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, pomimo umiejscowienia w statucie Sponsorowanego standardowego zapisu dotyczącego możliwości wypłaty dywidendy, działalność prowadzona przez klub nie ma charakteru zarobkowego. Potwierdza to fakt, że w latach ubiegłych Sponsorowany przeznaczał zysk wyłącznie na cele statutowe, lub kapitały zapasowe, nie był on zaś wypłacany na rzecz wspólników.

Jak wskazuje się w doktrynie definicję klubu o którym mowa w art. 28 ust. 1 SportU spełniają także te kluby sportowe, prowadzone w formie spółek prawa handlowego, dla których prowadzenie działalności gospodarczej nie jest głównym celem, a jedynie środkiem umożliwiającym prowadzenie głównej działalności. (E. J. Krześniak \[w:\] Ustawa o sporcie, Komentarz, Warszawa 2020, art. 28).

Co więcej, przy dokonywaniu wykładni przesłanki określanej jako „niedziałanie w celu osiągnięcia zysku” pomocne jest odwołanie się do jej rozumienia wypracowanego na tle art. 3 u.o.d.p.p. gdzie pojawia się ono jako jedna z przesłanek konstytuujących organizację pozarządową, z tym jednak, że komentatorzy przychylają się do stanowiska prezentowanego w związku z art. 3 u.o.d.p.p. zakładającego, iż działalność gospodarcza może być prowadzona przez organizacje niedziałające w celu osiągnięcia zysku, niemniej jednak działalność ta nie może być głównym celem, lecz jedynie środkiem umożliwiającym im prowadzenie głównej działalności (zob. J. Blicharz (W:) J. Blicharz. A. Huchla, Ustawa o\`(...)\`. s. 39). Tak rozumiana istota niedziałania w celu osiągnięcia zysku wydaje się być adekwatna do tej funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy o sporcie. Uwzględniając bowiem specyfikę działalności klubów sportowych, trudno jest wymagać, aby za Klub niedziałający w celu osiągnięcia zysku uznawać wyłącznie taki, który w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej. Zasadniczo bowiem większość klubów sportowych działalność taką będzie prowadziła, choćby sprzedając gadżety klubowe, powierzchnię reklamową czy bilety na imprezy sportowe. Istotne jest jednak, aby ewentualny zysk, który zostanie w ten sposób wypracowany, został przeznaczony na działalność statutową klubu, związaną ze sportem, a nie podlega dystrybucji pomiędzy Jego członków czy właścicieli. (M. Badura. H. Basiński, G. Kałużny. M. Wojcieszak \[w:\] M. Badura. H. Basiński, G. Kałużny. M. Wojcieszak, Ustawa o sporcie, Komentarz., Warszawa 2011, art. 28).

Uwzględniając powyższe przyjąć należy, że dla oceny możliwości zakwalifikowania jednostki Jako klubu w rozumieniu art. 28 ust. 1 SportU istotny jest faktyczny charakter działalności prowadzonej przez ten podmiot, i cel jaki Jest przez niego realizowany. W analizowanym przypadku, choć klub prowadzi, standardową dla tego rodzaju aktywności, działalność gospodarczą choćby sprzedając gadżety klubowe, powierzchnię reklamową czy bilety na imprezy sportowe, to jednak zysk, który zostanie w ten sposób wypracowany, od lat przeznaczany zostaje na działalność statutową klubu, związaną ze sportem, a nie podlega dystrybucji pomiędzy jego członków czy właścicieli mimo takiej statutowej możliwości. W efekcie trudno uznać, że Sponsorowany prowadzi działalność zarobkową, skoro zysk przeznaczany jest wyłącznie na cele inwestycyjne Spółki. Jednocześnie, w Umowie sponsoringowej Wnioskodawca zastrzegł, że w przypadku przeznaczenia zysku na inny cel, tj. wypłatę dywidendy), Sponsorowany ma obowiązek poinformować Wnioskodawcę o tym fakcie. Taka konstrukcja Umowy sponsoringowej, pozwoli Wnioskodawcy na rezygnację ze skorzystania z ulgi, w sytuacji gdy okaże się, że działalność prowadzona przez Sponsorowanego zmieniła swój dotychczasowy charakter i stała się działalnością zarobkową. W efekcie, uwzględniając dotychczasową działalność Sponsorowanego, przyjąć należy, że spełnia on kryteria zakwalifikowania go jako Klubu w rozumieniu art. 28 ust. 1 SportU.

Powyższy wniosek, uzasadnia dokonanie oceny, że poszczególne cele realizowane przez Sponsorowanego ze środków pochodzących od Wnioskodawcy będą uprawniały do skorzystania z ulgi o której mowa w art 18ee ustawy CIT.

Część indywidualna: Ad. 1

Zgodnie z art. 28 ust. 2 dotacja, o której mowa w ust. 1. ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę, które kolejno Klub wykorzystuje w celu organizowania zawodów sportowych, realizacji szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, uczestnictwa w zawodach, pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej mogą zostać uznane za koszty przeznaczone na ceł z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599), i w związku z tym Wnioskodawca może odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tych kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową.

Należy bowiem podkreślić, że koszty objęte zapytaniem wprost zostały przez ustawodawcę wymienione w katalogu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 SportU, a zatem literalnie zostały wskazane jako uprawniające do skorzystania z ulgi. Jednocześnie, nie może budzić wątpliwości, że sfinansowanie tych kosztów przez Wnioskodawcę wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, i zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub. Bezsprzecznie bowiem inwestycja w nowy sprzęt sportowy, organizację szkoleń, zwiększenie kadry, czy odpowiednie przygotowanie do udziału w zawodach sportowych zarówno doprowadzą do poprawy warunków uprawiania sportu przez członków klubu, jak również do realizacji związanych z tym, a założonych przez Klub celów, takich jak awans do wyższej ligi rozgrywkowej, czy prowadzenie i rozwój Akademii dla młodych adeptów żużla na bazie wewnętrznego planu szkoleniowego (piramida szkoleniowa) opracowanego przez sztab trenerski klubu (metodyka treningów, profesjonalna baza sprzętowa, opieka mechaników klubowych, wsparcie psychologa).

Część indywidualna - Ad. 2

Z kolei, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, a kolejno przeznaczone przez Klub na utrzymanie dla zawodników sportowych klubu w ocenie Wnioskodawcy również kwalifikują się do objęcia ich ulgą o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Po pierwsze, wskazać należy, że wydatki te można zakwalifikować jako koszty związane z pokryciem kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, o których mowa art. 28 ust. 2 pkt 3 SportU. Wskazać bowiem należy, że udział w zawodach sportowych, niezależnie od rodzaju sportu jaki popularyzuje dany klub, to przede wszystkim rekrutacja i przygotowanie zawodników, którzy w takich zawodach będą uczestniczyć, oraz dbałość o ich bezpieczeństwo i zaopatrzenie. Jest to zatem pierwszy i zarazem najistotniejszy warunek, do przygotowania się do uczestnictwa w zawodach. O ile można powziąć wątpliwości, czy w zakresie tego punktu mieszczą się koszty transferu zawodnika, o tyle już jego wynagrodzenie, stanowiące w istocie warunek udziału zawodnika zawodach sportowych w ramach reprezentacji danego klubu sportowego, czy inne koszty związane z zapewnieniem mu niezbędnego utrzymania i bezpieczeństwa, takie jak chociażby koszty ubezpieczenia tego zawodnika są kosztem związanym z uczestnictwem w zawodach. Co więcej, wskazać należy, że katalog wymieniony w art. 28 ust. 2 SportU ma charakter otwarty, o czym świadczy sformułowanie „w szczególności” lista zawarta w art. 28 ust. 2 SportU nie stanowi zatem kompletnego katalogu form aktywności na jakie przeznaczone mogą zostać środki podatnika. Możliwe i dopuszczalne są także inne formy ich przeznaczenia, byleby spełniały one cel z zakresu sportu. W zakresie organizacji zawodów sportowych, lub uczestnictwa w tych zawodach bez wątpienia wpisuje się wynagrodzenie dla zawodników sportowych, ze względu na to, iż samo wydarzenie poprzedzone jest często wielotygodniowym, a nawet miesięcznym przygotowaniem, z którym wiąże się szereg wydatków, ponoszonych między innymi na wynagrodzenie dla zawodników, czy koszty ich ubezpieczenia. W efekcie, koszt ten jako najbardziej podstawowy koszt z zakresu sportu powinien w ocenie Wnioskodawcy również zostać objęty dyspozycją art. 18ee ustawy o CIT. Na potwierdzenie powyższego, wskazać należy, że wydawane są przez rady miast uchwały, w których jasno wskazuje się, że: dotacja (przyp. o której mowa w art. 28 ust. 2 SportU) może być przyznana z przeznaczeniem na realizację programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w takich zawodach, udział zespołu w rozgrywkach ligowych i pucharowych, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych, wynagrodzeń dla zawodników i kadry szkoleniowej, umowy zawarte z firmami ochroniarskimi.

Przykładowo wskazać należy, że w załączniku do zarządzenia Nr (…) Prezydenta Miasta (…) z dnia (…) r. stanowiącego ogłoszenie Prezydenta Miasta (…) o naborze wniosków dotyczących przyznania dotacji celowej na dofinansowanie zadań służących realizacji celu publicznego z zakresu sportu wydanym na podstawie art. 27 ust. 2 i art. 28 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, uchwały Nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia (…) r. w sprawie określenia warunków oraz trybu finansowania rozwoju sportu na terenie Miasta (…) oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w punkcie 9 wskazano: „ W ramach wnioskowanej dotacji celowej mogą być finansowane:

‒ koszty realizacji programów szkolenia sportowego,

‒ koszty zakupu sprzętu sportowego (w ramach dotacji nie dopuszcza się wnioskowania o zakup środków trwałych - w wysokości powyżej 3.500 zł),

‒ koszty organizacji zgrupowań, obozów sportowych i konsultacji szkoleniowych,

‒ koszty organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

‒ koszty korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

‒ koszty wynagrodzeń zawodników oraz kadry szkoleniowej,

‒ koszty korzystania z obiektów sportowych dla celów organizacji zawodów sportowych,

‒ koszty obsługi księgowej związanej z rozliczeniem przyznanej dotacji celowej (w ramach wnioskowanej dotacji mogą zostać rozliczone koszty obsługi księgowej w kwocie nie wyższej niż 250 zł brutto miesięcznie).

Powyższe, potwierdza zatem, że koszt poniesiony na działalność sportową, w części w jakiej Klub środki te przeznacza na utrzymanie zawodników jest traktowany jako koszt mieszczący się w dyspozycji art. 28 ust. 2 SportU. W konsekwencji, Wnioskodawca stół na stanowisku, że koszt ten może zostać uznany za koszt poniesiony na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599).

Mając zatem na względzie, że zgodnie z art. 18ee ust. 1 ustawy o CIT podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność, sportową, zaś za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy, przyjąć należy, że skoro Wnioskodawca ponosi koszty, które spełniają cel określony w art. 28 ust. 2 SportU, to przysługuje mu prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania, kwoty stanowiącej 50% lego kosztu uzyskania przychodu poniesionego na działalność sportową.

Za powyższym przemawia również fakt, że wydatki, które Wnioskodawca ponosił i zamierza w dalszym ciągu ponosić związane z działalnością sportową Klubu nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczona od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Wnioskodawca nie zamierza również ubiegać się o ich zwrot w przyszłości ani odliczać ich od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, w zakresie innym niż objęty niniejszym wnioskiem, co umożliwia mu skorzystanie z ulgi opisanej w art. 18ee ustawy CIT.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

1\. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

2\. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:

‒ z zysków kapitałowych oraz

‒ z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając na gruncie ustawy o CIT odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych - ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

‒ został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒ jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒ pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒ poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

‒ został właściwie udokumentowany,

‒ nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych – żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów podatkowych.

W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo–skutkowy z przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1599 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”):

sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.

W myśl art. 3 ustawy o sporcie:

1) Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

2) Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Na mocy art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18ee.

Zgodnie z art. 18ee ustawy o CIT:

1\. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

1) sportową,

2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

\- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

2\. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

2) stypendium sportowego;

3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2171).

3\. Przez stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się finansowane przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy sportowej.

8\. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

9\. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1.

10\. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.

11\. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie:

Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.

Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, finansowanie klubu sportowego musi zostać przeznaczone na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

\- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Należy wskazać, że zawarte w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT odesłanie do art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie oznacza, że koszt powinien być poniesiony na klub sportowy niedziałający w celu osiągnięcia zysku.

Ulga sponsoringowa (CSR: ang. _Corporate Social Responsibility_, społeczna odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym obszarze CSR.

Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego. Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, uznać należy, że czynniki te przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na realizację tego procesu powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów.

Wskazać należy, że z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian wynika, że wprowadzenie ulgi dla podatników wspierających działalność sportową jest propozycją nowej zachęty podatkowej, mającej na celu wsparcie określonych dziedzin życia społeczno-gospodarczego. Wsparcie dedykowane jest podmiotom prowadzącym działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.

Ulga jest skierowana do podatników osiągających przychody z działalności gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym. W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium sportowego. Ponadto kluby te nie mogą działać w celu osiągnięcia zysku.

W ramach realizacji ulgi koszty mogą być poniesione również na imprezę sportową niebędącą masową imprezą sportową, o której mowa w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych.

Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1466, dalej: „ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych”), masową imprezą sportową jest impreza masowa mająca na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej, organizowaną na:

‒ stadionie lub w innym obiekcie niebędącym budynkiem, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku umożliwiającego przeprowadzenie imprezy masowej - nie mniej niż 300,

‒ terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób wynosi nie mniej niż 1000. (…)

Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy CIT (Druk sejmowy Nr 1532).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą, która polega m.in. (…), będąc jednocześnie liderem na rynku krajowym, prowadząc także eksport do wielu krajów Europy i Świata. Zdecydowali się Państwo na współpracę z lokalnym klubem sportowym. W ramach przedmiotowej współpracy zawierali Państwo w latach poprzednich oraz w roku 2021 umowę sponsorską z podmiotem będącym klubem sportowym działającym w formie spółki akcyjnej. Głównym przedmiotem działalności Sponsorowanego jest prowadzenie działalności polegającej na upowszechnianiu kultury fizycznej i sportu w zakresie zapewnienia najlepszych warunków rozwoju i upowszechniania sportów motorowych w szczególności sportu żużlowego. W ramach współpracy Sponsorowany zobowiązał się między innymi do wprowadzenia nazwy - stanowiącej element Państwa firmy - do oficjalnej nazwy drużyny, reklamy na bandzie dmuchanej oraz w wybranych miejscach ekspozycji na murawie, ściankach do wywiadów, wprowadzenia logo na kierownicę i obszycia motocykli, oraz w centralnych miejscach na kevlerze zawodników, w tym także na strojach klubowych dla zawodników oraz sztabu trenerskiego i koszulkach dla kibiców. Sponsorowany propaguje sport żużlowy przy okazji organizowanych meczów. Uzyskiwane dochody przez Sponsorowanego w całości przeznaczane są na realizację przez Klub celów statutowych zgodnych z ustawą o sporcie, tj. prowadzenie działalności polegającej na upowszechnianiu kultury fizycznej i sportu w zakresie zapewnienia najlepszych warunków rozwoju i upowszechnienia sportów motorowych, w szczególności sportu żużlowego. Zgodnie ze Statutem Klubu zysk może zostać przeznaczony m.in. na podział dywidendy, jednak nie przesądza to o zarobkowym charakterze prowadzonej działalności. Wskazali Państwo, że od początku istnienia Spółki dywidenda na rzecz wspólników nie była wypłacana, co wskazuje, na wyłącznie formalny charakter zapisu statutowego, podczas gdy rzeczywisty sposób przeznaczenia zysku wskazuje na to, że działalność nie ma charakteru zarobkowego. W okresie obowiązywania Umowy zobowiązali się Państwo do wypłaty na rzecz Klubu wynagrodzenia, wypłacanego ratalnie na rachunek bankowy Klubu, każdorazowo po uprzednim wystawieniu przez Sponsorowanego faktury VAT, w terminie oznaczonym w Umowie. Zgodnie z treścią łączącej strony Umowy, Sponsorowany zamierza przeznaczyć środki otrzymane od Państwa na pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych, utrzymania sportowców, realizację szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, czy uczestnictwa w zawodach, pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej. Sponsorowany, zobowiązany jest do przeznaczenia środków finansowych zgodnie z Umową oraz do przekazania Państwu do końca roku kalendarzowego lub na Państwa żądanie informacji o tym w jaki sposób środki zostały rozdysponowane. Jednocześnie, w Umowie sponsoringowej zastrzegli Państwo, że w przypadku przeznaczenia zysku na inny cel, tj. wypłatę dywidendy, Sponsorowany ma obowiązek poinformować Państwa o tym fakcie. Taka konstrukcja Umowy sponsoringowej, pozwoli Państwu na rezygnację ze skorzystania z ulgi, w sytuacji gdy okaże się, że działalność prowadzona przez Sponsorowanego zmieniła swój dotychczasowy charakter i stała się działalnością zarobkową. W efekcie, uwzględniając dotychczasową działalność Sponsorowanego, przyjąć należy, że spełnia on kryteria zakwalifikowania go jako Klubu w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Zawarcie wyżej wspomnianej Umowy pomiędzy Klubem a Państwem służy przede wszystkim działaniom promocyjnym zarówno Państwa jak i Klubu i nastawione jest na wzrost przychodów poprzez rozpowszechnienie Państwa wizerunku, a co za tym idzie spopularyzowania usług przez Państwa Spółkę świadczonych. Uskutecznienie tych celów w ocenie Państwa przyczyni się do wzrostu sprzedaży produkowanych artykułów oraz świadczonych usług, a w konsekwencji do wzrostu Państwa przychodów. Dodatkowo, działalność sponsoringowa Państwa stanowi element działań w ramach CSR, która zmierza do podejmowania działań na rzecz lokalnej społeczności poprzez popularyzację rywalizacji sportowej, umożliwiając jednocześnie budowanie pozytywnego wizerunku Państwa. Wydatki z tytułu Umowy sponsoringowej z Klubem są i będą przeznaczone przez Państwa w zakresie, w jakim określa to zawarta Umowa, poprzez zapłatę Sponsorowanemu środków na działalność prowadzonego przez Sponsorowanego Klubu sportowego.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia czy w opisanym stanie faktycznym ponoszone przez Państwa wydatki na finansowanie działalności sportowej Klubu sportowego, w części w jakiej środki te przeznaczane są przez Klub w szczególności na organizowanie zawodów sportowych, realizację szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, uczestnictwo w zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej oraz na utrzymanie zawodników sportowych Klubu są kosztem poniesionym na cel z zakresu sportu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, a tym samym czy mogą zostać przez Państwa uznane jako koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową i czy w związku z tym mogą Państwo odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% tych kosztów.

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że koszty poniesione przez Państwa na podstawie zawartej umowy sponsoringowej, zgodnie z którą zobowiązali się Państwo do wypłaty na rzecz Klubu określonej kwoty wypłacanej ratalnie na rachunek bankowy Klubu, w terminie oznaczonym w Umowie, a w zamian za przekazane środki pieniężne Klub świadczy na rzecz Państwa usługi promocyjne, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o CIT. Niewątpliwie wydatki poniesione przez Państwa będą mieć przełożenie na osiągnięcie Państwa przychodów - jako wydatki na cele reklamowe, promocyjne. Jak wynika z opisu sprawy zawarcie wyżej wspomnianej Umowy pomiędzy Klubem a Spółką służy przede wszystkim działaniom promocyjnym zarówno Państwa jak i Klubu i nastawione jest na wzrost przychodów poprzez rozpowszechnienie Państwa wizerunku, a co za tym idzie spopularyzowania usług przez Państwa świadczonych. Uskutecznienie tych celów w Państwa ocenie przyczyni się do wzrostu sprzedaży produkowanych artykułów oraz świadczonych usług, a w konsekwencji do wzrostu jej przychodów. Podkreślenia wymaga, że ww. wydatki stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy CIT.

Jednocześnie wydatki na pokrycie kosztów działalności Klubu sportowego, jednakże wyłącznie poniesione w ramach zawartej przez Państwa ww. Umowy z Klubem, na (jak wskazano we wniosku):

‒ na pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych (o ile nie będą to koszty poniesione na imprezę sportową będącą imprezą masową w rozumieniu art. 18ee ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT),

‒ utrzymania sportowców,

‒ realizację szkolenia sportowego,

‒ zakupu sprzętu sportowego,

‒ uczestnictwa w zawodach,

‒ pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

‒ sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

o ile w istocie ponoszenie tych wydatków wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma środki, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub

\- będą stanowić koszty poniesione na działalność sportową, o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Jednakże pomimo spełnienia ww. przesłanki nie będą Państwo mogli skorzystać z ulgi o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Jak wskazano we wniosku Klub sportowy (Sponsorowany) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie umożliwiającym pełne i efektywne realizowanie celów Klubu, tj. m.in. sprzedając gadżety klubowe, powierzchnię reklamową czy bilety na imprezy sportowe. Pomimo faktu, że dochody uzyskiwane z tej działalności służą realizacji celów statutowych, to jednak Statut Klubu przewiduje, że zysk może zostać przeznaczony m.in. na podział dywidendy. Powyższe zdaniem Organu przesądza o tym, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z Klubem Sportowym niedziałającym w celu osiągnięcia zysku, o którym mowa w ww. art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Powyższego nie przesądza także fakt, że jak Państwo wskazują od początku istnienia Spółki dywidenda na rzecz wspólników nie była wypłacana, co wskazuje, na wyłącznie formalny charakter zapisu statutowego, podczas gdy rzeczywisty sposób przeznaczenia zysku wskazuje na to, że działalność nie ma charakteru zarobkowego. Podkreślenia wymaga, że we własnym stanowisku wskazali także Państwo, że w Umowie sponsoringowej Państwo zastrzegli, że w przypadku przeznaczenia zysku na inny cel, tj. wypłatę dywidendy, Sponsorowany ma obowiązek poinformować Państwa o tym fakcie. Taka konstrukcja Umowy sponsoringowej, pozwoli Państwu na rezygnację ze skorzystania z ulgi, w sytuacji gdy okaże się, że działalność prowadzona przez Sponsorowanego zmieniła swój dotychczasowy charakter i stała się działalnością zarobkową. Tym samym fakt ewentualnej wypłaty takiej dywidendy nie stanowi wyłącznie „formalnego charakteru zapisu statutowego” w Statucie Klubu.

W efekcie, przyjąć należy, że sponsorowany przez Państwa Klub nie spełnia kryterium Klubu sportowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, ponieważ Sponsorowany działa w celu osiągnięcia zysku.

Tym samym pomimo, że opisane we wniosku działania Państwa mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz mogą służyć realizacji działalności sportowej, to jednakże w związku z faktem, że sponsorowany przez Państwa Klub sportowy nie jest Klubem o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, do którego odsyła art. 18ee ustawy o CIT, nie mogą Państwo skorzystać z ulgi na finansowanie działalności sportowej na podstawie art. 18ee ustawy CIT.

Reasumując stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

‒ stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

‒ zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;70

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).