Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-9/07/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-10-03
Teza: Czy sprzedaż udziału w w/w nieruchomości powoduje obowiązek podatkowy zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ?
Słowa kluczowe: czynności-częstotliwość wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług; częstotliwość; grunty; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; zamiar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 09 lipca 2007r (data wpływu 11 lipca 2007 r.) uzupełnionego w dniu 19 września 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w nieruchomości rolnej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania w podatku VAT sprzedaży udziału w nieruchomości.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej ani nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W dniu 6 marca 2007 r. dokonała Pani nabycia 1/3 udziału w nieruchomości gruntowej – rolnej (działka nr 21/1), która wchodziła w skład gospodarstwa rolnego. Nieruchomość ta jest niezabudowana a w planach zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową. Powyższego nabycia dokonano do majątku odrębnego z uwagi, że został wyłączony ustrój wspólności ustawowej w związku małżeńskim. Zakupioną nieruchomość zamierzała Pani wykorzystać do prowadzonej działalności gospodarczej wraz z pozostałymi współwłaścicielami. W związku z faktem, że nie doszło do rozpoczęcia działalności zamierza Pani dokonać sprzedaży swojego udziału w powyższej nieruchomości.

Interpretacja dokonywana jest w oparciu o elementy dotyczące zdarzenia przyszłego przedstawione we wniosku.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy sprzedaż udziału w w/w nieruchomości powoduje obowiązek podatkowy zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług sprzedaż nieruchomości gruntowej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT gdy dokonujący podmiot spełnia definicje podatnika. Z przedstawionego stanu wynika, że Pani nie prowadzi działalności i nie posiada statusu podatnika VAT czynnego. Według wnioskodawcy zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy rozumie się jako chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności. Ponadto uważa Pani, że dokonując sprzedaży udziału w nieruchomości ze swojego majątku osobistego w warunkach wskazujących, iż działania te nie zmierzają do nadania im zorganizowanego charakteru, a sprzedawany towar nie został nabyty w celu jego zbycia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie ma charakteru częstotliwego oraz nie jest przedsięwzięciem dokonywanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem Pani w przedstawionym przypadku jest to incydentalna sprzedaż, która nie mieści się w pojęciu wykonywania działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podobne stanowisko przedstawił ETS w orzeczeniu z dnia 4.10.1995 r. sprawa C-291/92 oraz z dnia 8.03.2001 r. sprawa C-415/98. Podobny pogląd zaprezentował także WSA w Warszawie w wyroku z dnia 21.02.2007 r. sygn. III SAWa 4176/06.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z art. 2 pkt 6 tejże ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a także grunty.

W myśl art. 15 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Stosownie do ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów handlowców i usługodawców, w tym podatników pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że prawo podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku VAT, nie zawierają definicji pojęcia "zamiar" i w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było prowadzenie działalności gospodarczej. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnością jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując dane czynności.

Z przedstawionego przez Panią zdarzenia przyszłego wynika, że zakupioną działkę z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową zamierzała Pani wykorzystać nie na potrzeby osobiste, ale z zamiarem prowadzenia działalności. Dlatego też nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że sprzedaż przedmiotowej działki to sprzedaż majątku osobistego. W złożonym wniosku nie wskazano aby opisana nieruchomość służyła do zaspakajania Pani osobistych potrzeb.

Bardzo istotnym elementem, przesadzającym o prowadzeniu działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakich dokonuje podatnik w związku z przygotowaniem do jej rozpoczęcia. Sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami realizowanymi w tym celu nadaje status podatnika VAT, już nawet w fazie dokonywania czynności przygotowawczych. Poczynione nabycie przez Panią przedmiotowej nieruchomości wskazane zostało jako pierwsza czynność wykonana w ramach przygotowań zmierzających do rozpoczęcia działalności. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ugruntowało się stanowisko, że za podatnika uznaje się osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i dokonała w tym celu pewnych nakładów, mimo że sama sprzedaż jeszcze się nie rozpoczęła, czy nawet nigdy nie zostanie rozpoczęta.

Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że dokonany zakup udziału w nieruchomości z zamiarem wykorzystania jej w celu prowadzenia działalności gospodarczej był czynnością nadającą Pani status podatnika. W konsekwencji sprzedaż tego udziału należy uznać za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się natomiast do powołanych w treści złożonego wniosku wyroków stwierdzić należy, iż są one rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń