Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.635.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów jako
osoba samotnie wychowująca dziecko (opieka naprzemienna).
Słowa kluczowe: małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia się
    jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 9 września
    2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że jako osoba mająca miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, Wnioskodawca jest zobowiązany do opodatkowania w Polsce
    całości swoich dochodów – bez względu na miejsce ich osiągania.
    Wnioskodawca uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę, które podlegają opodatkowaniu
    na zasadach ogólnych – skala podatkowa.
    W dniu 8 września 2018 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński z .... Z małżeństwa
    urodziły się obie córki. Wnioskodawca jest ojcem dwóch córek: ... (ur. ... 2015 r. w ...) oraz
    ... (ur. ... 2019 r. w ...). Formalny rozpad pożycia nastąpił w pierwszej połowie 2022 r., a
    rozwód orzeczono wyrokiem Sądu Okręgowego w ... z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt ....
    Na mocy powyższego wyroku władza rodzicielska nad obiema córkami została powierzona
    obojgu rodzicom. Miejscem zamieszkania dzieci ustalono system naprzemienny,
    tygodniowy – w zależności od tego, który z rodziców w danym tygodniu sprawuje
    bezpośrednią pieczę. Sąd szczegółowo opisał zasady przejmowania opieki w każdy
    poniedziałek od godz. 8:00 do kolejnego poniedziałku do godz. 8:00, z określeniem
    procedury odbioru i odwozu w dniach bez zajęć edukacyjnych. Ujęto również
    uregulowania dotyczące okresów świątecznych (wigilia, Wielkanoc), wakacji
    (dwutygodniowe okresy na wyjazdy naprzemienne) oraz ferii zimowych (tygodniowe
    kontakty). Koszty utrzymania dzieci obciążają oboje rodziców w częściach równych, każde
    z nich zobowiązane jest ponosić koszty podczas sprawowania opieki.
    Mimo formalnego podziału opieki, od lipca 2022 r. dzieci faktycznie zamieszkują na stałe z
    Wnioskodawcą. Matka opuściła bowiem ówczesne wspólne gospodarstwo domowe, a
    kontakty z dziećmi – choć odbywają się zgodnie z wyrokiem – są jedynie tygodniowymi
    odwiedzinami. Od lipca 2023 r. Wnioskodawca wraz z córkami mieszka w domu
    jednorodzinnym przy ul. ... w ..., gdzie sprawuje nad nimi pełną i codzienną opiekę.
    Wnioskodawca osobiście odpowiada za:
      organizację codziennego życia dzieci (poranne przygotowanie do przedszkola i
      szkoły, zapewnienie transportu),
      odrabianie lekcji, rozwijanie zainteresowań i zajęcia pozalekcyjne,
      opiekę zdrowotną (wizyty u lekarzy, szczepienia, leki),
      dbałość o wyżywienie, odzież i inne niezbędne potrzeby,
      wypoczynek wakacyjny i zimowy, zabawy, nadzór w czasie ferii oraz świąt.
    Choć zgodnie z wyrokiem oboje rodzice powinni dzielić się kosztami utrzymania, w
    praktyce Wnioskodawca pokrywa znaczną większość wydatków związanych z
    utrzymaniem i wychowaniem córek: czesne w przedszkolu, szkolne wycieczki, zajęcia
    dodatkowe, ubezpieczenie, rekreację, wyżywienie, odzież oraz rachunki domu przy ul. ....
    Matka dzieci − co do zasady − nie uczestniczy w finansowaniu tych potrzeb, co sprawia, że
    Wnioskodawca ponosi obciążenie ekonomiczne funkcjonowania rodziny.

    Wobec Wnioskodawcy oraz Jego byłej małżonki nie doszło do ustalenia świadczenia
    wychowawczego obojgu rodzicom w sposób określony w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11
    lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Wnioskodawca pozostaje osobą rozwiedzioną, przy czym po ustaniu małżeństwa Jego stan
    cywilny nie uległ dalszej zmianie. Nie zawarł On ponownie związku małżeńskiego.
    W analizowanym okresie córki Wnioskodawcy nie osiągnęły żadnego dochodu, który
    podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie uzyskiwały
    również przychodów, które mogłyby być opodatkowane na zasadach zryczałtowanego
    podatku dochodowego, jak również nie miały do nich zastosowania przepisy art. 30c
    ustawy o PIT (dotyczące tzw. podatku liniowego). Córki nie podlegały również
    opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
    podatku tonażowym ani w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
    okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Ponadto, córki Wnioskodawcy nie były i nie są beneficjentkami świadczeń z tytułu
    niepełnosprawności – nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku pielęgnacyjnego
    ani renty socjalnej, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Wnioskodawca chce ustalić swoje prawo do preferencyjnego rozliczenia podatkowego
    jako osoba samotnie wychowująca dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4a–4k ww. ustawy.
    Chce się upewnić, że w sytuacji naprzemiennej opieki, kierując się kryterium faktycznego
    sprawowania codziennej pieczy i ponoszenia pełnych kosztów utrzymania, będzie mógł
    skorzystać z przewidzianej preferencji.
    Ojciec sprawuje opiekę nad dziećmi samodzielnie, bez wsparcia osób trzecich,
    samodzielnie podejmując wszelkie decyzje dotyczące zdrowia, wychowania i rozwoju
    córek. Spędza z nimi każdą możliwą chwilę, przygotowuje posiłki, dba o porządek, wspiera
    w nauce i otacza opieką na każdym etapie życia. Utrzymanie dzieci finansowane jest ze
    środków własnych i oszczędności.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Wnioskodawca chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba
    samotnie wychowująca dzieci w rozliczeniu za lata 2024, 2025 i lata następne.
    W latach, których dotyczy wniosek, Wnioskodawca podlegał na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W latach objętych wnioskiem, tj. w 2024 r. i 2025 r. Wnioskodawca był i pozostaje
    rozwodnikiem.
    W latach, których dotyczy wniosek, dzieci (córki) Wnioskodawcy uczyły się w szkołach, o
    których mowa w przepisach o systemie oświaty.
    Wyrok Sądu z dnia 14 marca 2024 r. orzekający o rozwodzie między Wnioskodawcą a Jego
    byłą żoną, uprawomocnił się z dniem 22 marca 2024 r.
    Na pytanie Organu o treści: „dlaczego nie zostało ustalone świadczenie wychowawcze
    (tzw. 500+/800+) na dzieci zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obojgu rodzicom; kto faktycznie pobierał ww.
    świadczenie wychowawcze na dzieci w okresie (latach) objętych wnioskiem”,
    Wnioskodawca wskazał: „Wynikało to z ustaleń poczynionych między rozwiedzionymi
    małżonkami. Osobą pobierającą świadczenie na rzecz starszej córki jest Wnioskodawca, a
    osobą pobierającą świadczenie na rzecz młodszej córki jest była małżonka
    Wnioskodawcy.”.
    W 2024 r. i 2025 r. Wnioskodawca należycie wypełniał/wypełnia nakazane przez Sąd
    obowiązki wobec córek, tj. zgodnie z wydanym 14 marca 2024 r. orzeczeniem Sądu.

    W każdym z lat, tj. 2024 i 2025, których dotyczy wniosek, Wnioskodawca samotnie i
    faktycznie wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do córek, tj. wykonywał obowiązki,
    dzięki którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój
    fizyczny i psychiczny, a w szczególności, sprawował faktyczną pieczę nad dziećmi i ich
    majątkiem, troszczył się o ich rozwój duchowy, zabezpieczał ich potrzeby bytowe,
    zajmował się wychowaniem dzieci, uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji
    dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci, tym samym, zapewniał i
    zabezpieczał wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne,
    emocjonalne, rozwijał zainteresowania córek, zapewniał im wypoczynek itp.
    Córki zamieszkują z Wnioskodawcą i to Wnioskodawca zapewnia im dom oraz warunki do
    prawidłowego rozwoju. Wnioskodawca w całości finansuje potrzeby obu córek: w
    przypadku córki młodszej opłaca prywatne przedszkole, zajęcia z logopedą oraz
    różnorodne aktywności dodatkowe, w tym lekcje gry na fortepianie; w odniesieniu do
    córki starszej ponosi koszty szkolne i zapewnia jej dodatkowe zajęcia z języka angielskiego.
    Od września 2025 r. Wnioskodawca zapisał córkę starszą do prywatnej szkoły
    podstawowej i opłaca czesne, kierując się dążeniem do zapewnienia wyższego poziomu
    nauczania. Wnioskodawca aktywnie uczestniczy w życiu przedszkolnym i szkolnym córek,
    uczęszczając na zebrania oraz wydarzenia (święta, przedstawienia, pikniki), a ponadto
    pomaga córce starszej w nauce. Regularnie organizuje córkom spotkania z rówieśnikami
    zarówno z osiedla, jak i ze szkoły/przedszkola. Dodatkowo Wnioskodawca zapewnia
    dzieciom prywatną opiekę medyczną w ... i osobiście towarzyszy im podczas wizyt
    lekarskich. Wszystkie koszty utrzymania dzieci obciążają wyłącznie Wnioskodawcę,
    obejmując w szczególności opłaty za przedszkole i szkołę, opiekę medyczną, wydatki
    dodatkowe, zakup odzieży, koszty wycieczek i wyjazdów, a także organizację urodzin.
    Wnioskodawca wyjeżdża z dziećmi na wakacje, wspólnie czyta i spędza z nimi czas,
    zapewniając im wszystkie niezbędne rzeczy, w tym odzież i zabawki. Córki są silnie i
    emocjonalnie związane z Wnioskodawcą.
    Sąd orzekł o opiece naprzemiennej w wyroku z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt ....
    Formalnie opieka naprzemienna była sprawowana dopiero od czasu wydania przez Sąd
    wyroku z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt ..., tj. w latach 2024 i 2025.
    Dzieci faktycznie mieszkają z Wnioskodawcą, tj. miejscem zamieszkania córek
    Wnioskodawcy jest Jego miejsce zamieszkania, od 2022 r.
    Na pytanie Organu o treści: „dlaczego mimo orzeczenia przez Sąd opieki naprzemiennej,
    dzieci mieszkały wyłącznie z Panem”, Wnioskodawca wskazał: „Było to wynikiem bieżących
    ustaleń czynionych zgodnie przez Wnioskodawcę z jego byłą małżonką. Rozwiedzeni
    małżonkowie czynili w tym przedmiocie wzajemne ustalenia w pełni odzwierciedlające ich
    wolę w danym czasie.”.
    W okresie (latach) kiedy dzieci mieszkały z Wnioskodawcą, to Wnioskodawca faktyczne
    wykonywał władzę rodzicielską nad córkami, tj. faktycznie sprawował nad nimi opiekę i
    ponosił koszty związane z utrzymaniem dzieci. Wnioskodawca w dalszym ciągu ponosi
    wszelkie koszty związane z utrzymaniem małoletnich córek, w tym w szczególności opłaty
    przedszkolne i szkolne, wydatki na opiekę lekarską, zajęcia dodatkowe, wycieczki, zakup
    odzieży oraz wyprawkę szkolną i inne niezbędne potrzeby, przy czym wszystkie te wydatki
    obciążają wyłącznie Wnioskodawcę.
    W okresie (latach) kiedy dzieci mieszkały z Wnioskodawcą, matka dzieci wykonywała
    władzę rodzicielską nad córkami wyłącznie w zakresie wynikającym z realizacji jej
    obowiązków wynikających z wyroku z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt ..., z tym, że jak
    wskazano wyżej, rozwiedzeni małżonkowie czynili wzajemne ustalenia, z których wynikało,
    że to Wnioskodawca samotnie sprawował faktyczną opiekę nad dziećmi przez większość
    czasu, a matka dzieci realizowała swoje uprawnienia w mniejszym zakresie niż wynikający
    z ww. wyroku.

    Jak wskazano w treści wniosku, opieka jest sprawowana wyłącznie przez matkę dzieci w
    czasie tygodniowych odwiedzin dzieci w miejscu jej pobytu.
    Wyrok Sądu nie obejmował orzeczenia o obowiązkach alimentacyjnych wobec dzieci.
    Orzeczeniem z października 2022 r. Sąd zobowiązał byłą żonę Wnioskodawcy do
    uiszczania alimentów na rzecz małoletnich córek, przy czym była żona nie wywiązywała się
    z nałożonego obowiązku. Kierując się dobrem dzieci i dążąc do szybszego zakończenia
    sprawy, która negatywnie na nie oddziaływała, strony w drodze porozumienia
    wypracowały ustalenie o braku obowiązku alimentacyjnego po stronie byłej żony.
    Ustalenie to zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem z dnia 14 marca 2024 r.
    Po orzeczeniu opieki naprzemiennej, była ona sprawowana zgodnie z poczynionymi
    ustaleniami, z tym, że rozwiedzeni małżonkowie czynili, w tym wedle potrzeby chwili,
    wzajemne ustalenia co do zmiany wymiaru tej opieki i czasu jej sprawowania.
    W latach objętych wnioskiem dzieci (dziecko) Wnioskodawcy nie zostały (zostało) na
    podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe
    utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.
    Na pytanie Organu o treści: „czy jest Pan ojcem lub opiekunem prawnym innych dzieci,
    oprócz dwóch córek, o których mowa we wniosku i względem nich w latach objętych
    wnioskiem wykonywał Pan władzę rodzicielską; jeśli tak, to proszę wskazać ich daty
    urodzenia oraz czy w ww. latach wychowywał je Pan wspólnie z drugim rodzicem lub
    opiekunem prawnym”, Wnioskodawca wskazał, że w dniu ... 2024 r. urodził się syn z
    nowego związku (nie jest to związek małżeński). Od dnia urodzenia dziecka Wnioskodawca
    wychowuje je wspólnie z drugim rodzicem – nadmienia, że zakres złożonego wniosku nie
    obejmuje wspólnego rozliczenia z tym dzieckiem.
    W latach objętych wnioskiem, Wnioskodawca osiągał dochody opodatkowane według skali
    podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu umowy o pracę. Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy zostały pobrane i
    odprowadzone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    W latach objętych wnioskiem Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca wskazuje, że w latach objętych wnioskiem:
    przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
    dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem
    liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów
    dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
    przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia
    do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
    zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6
    lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych
    nie miały w stosunku do Niego zastosowania.
    Wnioskodawca zakłada, że przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu stan faktyczny
    nie zmieni się i będzie taki sam w latach następnych (zdarzenie przyszłe).

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy przysługuje (za
    rok 2024) i będzie przysługiwać (za lata przyszłe 2025 i następne) wynikające z art. 6 ust.
    4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo do zastosowania
    preferencyjnego opodatkowania dochodów, jako osobie samotnie wychowującej dzieci?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    Wnioskodawcy przysługuje (za rok 2024) i będzie przysługiwać (za lata przyszłe 2025 i

    następne) wynikające z art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych prawo do zastosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów, jako
    osobie samotnie wychowującej dzieci.
    Uzasadnienie stanowiska
    W świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (dalej: „ustawa o PIT”), szczególną uwagę należy poświęcić uregulowaniom zawartym w
    art. 6 ust. 4c, 4d, 4f oraz 8 ww. ustawy, które normują sytuację podatkową osób samotnie
    wychowujących dzieci i określają warunki skorzystania z przewidzianej dla tej grupy
    podatników preferencji podatkowej.
    Zgodnie z treścią art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, od dochodów jednego rodzica lub opiekuna
    prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 tej
    ustawy, który to rodzic lub opiekun jest osobą stanu wolnego (panną, kawalerem), wdową,
    wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą pozostającą w separacji w rozumieniu
    przepisów odrębnych bądź osobą, której małżonek został pozbawiony władzy
    rodzicielskiej lub odbywa karę pozbawienia wolności – pod warunkiem, że w roku
    podatkowym osoba ta samotnie wychowuje dzieci – możliwe jest zastosowanie
    szczególnego sposobu opodatkowania dochodów. Dotyczy to wychowywania:
      dzieci małoletnich;
      dzieci pełnoletnich, które na podstawie odrębnych przepisów otrzymywały zasiłek
      (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną;
      dzieci pełnoletnich do ukończenia 25. roku życia, które kontynuują naukę w szkołach
      określonych w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe –
      zarówno w Polsce, jak i w innych państwach.
    Warunkiem skorzystania z tej preferencji jest złożenie stosownego wniosku w rocznym
    zeznaniu podatkowym.
    Uzupełniająco, zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy o PIT, w sytuacji określonej w ust. 4c,
    podatek dochodowy oblicza się w podwójnej wysokości podatku należnego od połowy
    dochodu osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem regulacji zawartej w art.
    7 ustawy o PIT, z wyłączeniem dochodów opodatkowanych w sposób zryczałtowany na
    zasadach przewidzianych w tejże ustawie. Oznacza to, że preferencja ta polega na
    zastosowaniu tzw. mechanizmu podwójnego obliczenia podatku od połowy dochodu, co w
    wielu przypadkach skutkuje istotnym zmniejszeniem efektywnego obciążenia
    podatkowego.
    Jednocześnie ustawodawca przewidział istotne ograniczenia w zakresie stosowania
    omawianego preferencyjnego sposobu opodatkowania. Mianowicie, zgodnie z art. 6 ust.
    4f ustawy o PIT, preferencja ta nie znajduje zastosowania w odniesieniu do podatnika,
    który wychowuje dziecko wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.
    Wyłączenie to obejmuje również sytuacje, w których wykonywana jest tzw. opieka
    naprzemienna, a obojgu rodzicom przyznano świadczenie wychowawcze na podstawie
    art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Powyższe potwierdza, że ustawodawca kładzie nacisk nie na formalny status prawny, lecz
    na rzeczywisty model sprawowania opieki nad dzieckiem. W przypadku istnienia
    współdziałania drugiego rodzica w procesie wychowawczym w tym samym czasie,
    preferencyjne zasady nie mają zastosowania. Co istotne, w przypadku opieki
    naprzemiennej nie ma miejsca faktyczne współdziałanie rodziców w tym samym czasie,
    więc powyższe ograniczenie nie ma zastosowania.
    Ponadto, art. 6 ust. 8 ustawy o PIT stanowi, że sposób opodatkowania, o którym mowa w
    ust. 4d (a także w ust. 2, dotyczącym wspólnego rozliczenia małżonków), nie może być
    stosowany w przypadku, gdy choćby jedna z osób uprawnionych – tj. małżonek, osoba

    samotnie wychowująca dziecko lub dziecko – stosuje określone szczególne zasady
    opodatkowania. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, w których podatnik lub jego
    dziecko:
      stosuje zasady opodatkowania przewidziane w art. 30c ustawy o PIT (czyli tzw.
      podatek liniowy), bądź
      podlega przepisom ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
      przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w
      art. 6 ust. 1a tej ustawy), oraz
      podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku
      tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i
      przemysłów komplementarnych.
    Powyższe przepisy mają charakter lex specialis i jako takie muszą być interpretowane w
    sposób ścisły. Ograniczenia w stosowaniu preferencji mają bowiem charakter wyjątkowy i
    nie mogą być rozszerzane poza literalne brzmienie przepisu.
    W kontekście przedstawionego stanu prawnego należy zatem stwierdzić, iż osoba
    spełniająca wszystkie warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o PIT – w szczególności
    samotnie wychowująca dziecko w rozumieniu rzeczywistego sprawowania codziennej
    opieki i wychowania, bez faktycznego współudziału drugiego rodzica, a więc sprawująca
    opiekę w systemie opieki naprzemiennej – uprawniona jest do zastosowania
    preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodu, o którym mowa w ust. 4d. Wyłączenie
    tego prawa następuje jedynie w ściśle określonych przypadkach, przewidzianych w art. 6
    ust. 4f i ust. 8 ustawy o PIT, których zaistnienie winno być każdorazowo analizowane z
    uwzględnieniem faktycznego przebiegu wykonywania władzy rodzicielskiej i rzeczywistego
    udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, równocześnie, tj. w tym samym
    czasie.
    W kwestii rozumienia pojęcia „samotnie wychowujący” w orzecznictwie sądów
    administracyjnych jednoznacznie wskazuje się, że: „samotnie wychowującą dziecko jest
    osoba, która w oznaczonym czasie sama zajmuje się dzieckiem i faktycznie wychowuje
    dziecko bez udziału drugiego z rodziców, niezależnie od tego, że w pewnych
    okolicznościach dzieckiem może opiekować się również drugi z rodziców, którego opieka
    nie została ograniczona. Istotne jest jednak to, kto sprawuje faktyczną pieczę nad
    dzieckiem. Jeżeli zatem rozwiedziony rodzic nie wykonuje, w tym samym czasie i w tym
    samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces
    jego czynności wychowawczych nad dzieckiem, to nieuzasadnione jest twierdzenie, że
    dany rodzic czyni to wspólnie z drugim rodzicem i tym samym nie może korzystać z
    przedmiotowej preferencji rozliczenia dochodów na gruncie regulacji ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że wskazane stanowisko znajduje potwierdzenie w ocenie prawnej
    wyrażonej w analogicznych stanach faktycznych przez Naczelny Sąd Administracyjny (m.in.
    w wyrokach z 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 573/15; z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK
    383/20; z 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 412/19; z 14 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 3083/19;
    z 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 775/19; z 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 1513/19; z
    3 lutego 2022 r. wyrok z dnia 20 kwietnia 2022 r. o sygn. akt II FSK 2030/19 oraz
    wojewódzkie sądy administracyjne (m.in. w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 12 lipca 2022 r.
    sygn. akt I SA/Gd 320/22 oraz w wyroku WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn.
    akt I SA/Kr 1036/22).
    Przedstawione uwagi w zakresie wykładni regulacji obowiązujących do 31 grudnia 2021 r.,
    znajdują również zastosowanie do regulacji obowiązujących od 1 stycznia 2022 r.” (wyrok
    WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1266/24).

    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż dla celów podatkowych pojęcie „osoby samotnie
    wychowującej dziecko” powinno być rozumiane nie tylko w sensie formalnoprawnym, ale
    przede wszystkim w kontekście rzeczywistego stanu faktycznego. Za osobę samotnie
    wychowującą dziecko należy zatem uznać takiego podatnika, który samodzielnie sprawuje
    w danym czasie opiekę nad dzieckiem, wychowuje je oraz ponosi główny ciężar związany z
    jego utrzymaniem i wychowaniem, przy braku bieżącego udziału drugiego rodzica w tych
    czynnościach.
    Co istotne, sama okoliczność, że drugi z rodziców posiada formalnie określone
    uprawnienia do opieki nad dzieckiem – na przykład wynikające z orzeczenia sądowego o
    wspólnej opiece lub z planu wychowawczego – nie może automatycznie wykluczać
    możliwości uznania drugiego rodzica za osobę samotnie wychowującą dziecko. Kluczowe
    znaczenie w ocenie tej sytuacji ma bowiem nie tyle formalne prawo do opieki, ile
    faktyczne wykonywanie obowiązków wychowawczych w sposób samodzielny, bez udziału
    drugiego z rodziców w tym samym czasie. Jeśli bowiem jeden rodzic nie realizuje tych
    obowiązków w tym samym czasie do drugi z rodziców – nie sprawuje nad dzieckiem pieczy
    – to nie sposób przyjąć, iż opieka nad dzieckiem ma charakter wspólny.
    Decydującym kryterium w przedmiotowej sprawie jest zatem faktyczne wykonywanie
    opieki, rozumianej jako realna obecność i zaangażowanie w proces wychowawczy w danej
    chwili. Jeżeli jeden z rodziców sprawuje opiekę samodzielnie, a w tym samym czasie drugi
    rodzic nie podejmuje rzeczywistych działań wychowawczych, nie angażuje się w danej
    chwili w życie dziecka oraz nie współdziała z pierwszym rodzicem w ramach wspólnego
    wychowywania, to nie sposób mówić o sytuacji, w której w takiej chwili dochodzi do
    wspólnego wychowywania dziecka przez oboje rodziców.
    Taka interpretacja pojęcia osoby samotnie wychowującej dziecko znajduje swoje
    potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w szczególności we
    wspomnianych wyżej wyrokach NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych.
    Przykładowo, w wyroku NSA z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt II FSK 573/15, sąd
    wyraźnie wskazał, że kluczowe znaczenie ma nie tyle formalna możliwość kontaktów
    dziecka z drugim rodzicem, ile faktyczne wykonywanie obowiązków wychowawczych przez
    jednego z rodziców. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również w wyroku NSA
    z dnia 18 listopada 2020 r. sygn. akt II FSK 383/20, a także w wyroku WSA w Gdańsku z
    dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 320/22.
    W świetle powyższego, należy podkreślić, że podatnik, który de facto samotnie sprawuje
    opiekę nad dzieckiem, ma prawo do skorzystania z przewidzianych w przepisach prawa
    podatkowego preferencji, przeznaczonych dla osób samotnie wychowujących dzieci –
    niezależnie od tego, czy drugi rodzic posiada formalne uprawnienia do opieki. Decydujące
    znaczenie ma tu stan faktyczny, a nie wyłącznie stan prawny.
    Powyższa wykładnia znajduje zastosowanie zarówno do przepisów obowiązujących przed
    dniem 1 stycznia 2022 r., jak i do regulacji wprowadzonych po tej dacie. Zmiany
    legislacyjne w tym zakresie nie zmieniły bowiem istoty pojęcia „samotne wychowywanie
    dziecka”, które – zgodnie z intencją ustawodawcy oraz wykładnią systemową i
    celowościową – odnosi się do sytuacji, w której ciężar wychowania spoczywa w danym
    czasie wyłącznie na jednym z rodziców.
    Judykatura wskazuje także, że:
    „Należy przy tym zauważyć, że przeciwieństwem pojęcia „samotnego wychowywania
    dziecka” jest pojęcie „wspólnego wychowywania dziecka”. W przedmiotowej sprawie
    trudno uznać, że rodzice wychowują i opiekują się dwójką dzieci wspólnie, ponieważ każde
    z nich odrębnie, w konkretnie ustalonym przez Sąd czasie, bez udziału drugiego z
    rodziców opiekuje się nimi i zaspokaja ich potrzeby, stwarzając im odpowiednie warunki
    rozwoju w miejscu swojego zamieszkania. Należy więc przyjąć, że proces wychowywania
    dziecka realizowany jest przez każdego z rodziców samotnie, w rozumieniu art. 6 ust. 4c
    ustawy o PIT. Jeżeli przez część czasu w roku dzieci zamieszkują u jednego z rodziców, w

    stosunku do których sąd orzekł rozwód, to rodzic ten w tym czasie samodzielnie, tj. bez
    wsparcia drugiego wychowuje dzieci, natomiast przez pozostały czas są one
    wychowywane przez drugiego z rodziców. Każdy też z rodziców działa bez wsparcia
    drugiej osoby i samodzielnie dokonuje czynności związanych z wychowaniem i
    utrzymaniem dzieci, jednocześnie samodzielnie ponosząc przez część roku podatkowego
    koszty ich utrzymania. Zatem każdy z rodziców sprawujących opiekę naprzemienną i
    wychowujących dziecko w tak ustalonym systemie jest osobą samotnie wychowującą
    dziecko. Wbrew zatem twierdzeniu organu kryterium samotnego wychowywania dzieci
    jest spełnione również wtedy, gdy rozwiedziony rodzic wraz z drugim wychowuje dzieci
    naprzemiennie (por. wyrok NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20). Co istotne też
    stanowisko to jest jednolicie prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np.
    wyroki NSA: z 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 412/19; z 14 lipca 2021 r., sygn. akt II FSK 3083
    /19; z 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 775/19; z 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 1513
    /19; czy też z 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 2030/19).” (wyrok WSA w Olsztynie z dnia
    2 października 2024 r., sygn. akt I SA/Ol 249/24).
    W świetle przedstawionych argumentów oraz utrwalonej linii orzeczniczej, zasadne jest
    uznanie, że w przypadku, gdy tylko jeden z rodziców w sposób rzeczywisty, ciągły i
    samodzielny wychowuje dziecko, bez wsparcia i współdziałania drugiego z rodziców,
    spełnia on kryteria osoby samotnie wychowującej dziecko w rozumieniu przepisów prawa
    podatkowego i w konsekwencji ma prawo do zastosowania przewidzianej w ustawie
    preferencyjnej formy rozliczenia podatku dochodowego.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy przysługuje (za lata poprzednie) i będzie przysługiwać
    (za lata przyszłe) wynikające z art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o PIT prawo do zastosowania
    preferencyjnego opodatkowania dochodów, jako osobie samotnie wychowującej dzieci.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    • prawidłowe – w części dotyczącej możliwości rozliczenia się jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko za rok 2024,
    • nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości rozliczenia się jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko za rok 2025 i lata następne.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ww. ustawy:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
          (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których
          mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
          obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
    1) stosuje przepisy:
    a) art. 30c lub
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
      r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca m.in. uzależnił prawo do skorzystania z
    preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
    - posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci),

    - wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka),
    - nieuzyskiwania przez rodzica i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
      tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
      kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    - niepodlegania przez rodzica i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających
      z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw,
    prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia dochodów za 2022 rok w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko nie ma zastosowania do osoby,
    która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym co najmniej jedno
    dziecko.
    Z cytowanych przepisów wynika, że możliwość zastosowania preferencyjnego
    opodatkowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie w nich wskazanych. Przy
    czym przepisy te należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać
    wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
    Należy wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4c ww. ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje
    status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale
    troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia)
    drugiego rodzica.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka
    oznacza, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje
    rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w
    wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo
    pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można
    mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Dokonując oceny możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku
    dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są
    odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady
    indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest
    szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować
    ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
    Jak wynika z opisu sprawy, jest Pan ojcem dwóch małoletnich córek z poprzedniego
    związku. Wyrok Sądu z dnia 14 marca 2024 r. orzekający o rozwodzie między Panem a
    Pana byłą żoną uprawomocnił się z dniem 22 marca 2024 r. Na mocy ww. wyroku władza
    rodzicielska nad obiema córkami została powierzona obojgu rodzicom. Miejscem
    zamieszkania dzieci ustalono system naprzemienny, tygodniowy – w zależności od tego,
    który z rodziców w danym tygodniu sprawuje bezpośrednią pieczę. Sąd szczegółowo
    opisał zasady przejmowania opieki w każdy poniedziałek od godz. 8:00 do kolejnego
    poniedziałku do godz. 8:00, z określeniem procedury odbioru i odwozu w dniach bez zajęć
    edukacyjnych. Ujęto również uregulowania dotyczące okresów świątecznych (wigilia,
    Wielkanoc), wakacji (dwutygodniowe okresy na wyjazdy naprzemienne) oraz ferii
    zimowych (tygodniowe kontakty). Koszty utrzymania dzieci obciążają oboje rodziców w
    częściach równych, każde z nich zobowiązane jest ponosić koszty podczas sprawowania
    opieki. Należycie wypełniał/wypełnia Pan nakazane przez Sąd obowiązki wobec córek. W
    latach 2024-2025, których dotyczy wniosek, Wnioskodawca samotnie i faktycznie
    wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do córek, tj. wykonywał obowiązki, dzięki
    którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i
    psychiczny, a w szczególności, sprawował faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem,
    troszczył się o ich rozwój duchowy, zabezpieczał ich potrzeby bytowe, zajmował się
    wychowaniem dzieci, uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia,

    rozwoju oraz wychowania dzieci, tym samym, zapewniał i zabezpieczał wszystkie ich
    potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne, rozwijał
    zainteresowania córek, zapewniał im wypoczynek itp. W latach 2024-2025 córki mieszkały
    razem z Panem w domu jednorodzinnym i to Pan zapewniał im dom oraz warunki do
    prawidłowego rozwoju. Było to wynikiem bieżących ustaleń czynionych zgodnie przez
    Pana i Pana byłą żonę. W ww. latach, kiedy dzieci mieszkały razem z Panem, matka dzieci
    wykonywała władzę rodzicielską nad córkami w mniejszym zakresie niż wynikający z ww.
    wyroku, tj. opieka przez matkę dzieci sprawowana była wyłącznie w czasie tygodniowych
    odwiedzin dzieci w miejscu jej pobytu. Choć zgodnie z wyrokiem oboje rodzice powinni
    dzielić się kosztami utrzymania, w praktyce to Pan pokrywa znaczną większość wydatków
    związanych z utrzymaniem i wychowaniem córek: czesne w przedszkolu, szkolne
    wycieczki, zajęcia dodatkowe, ubezpieczenie, rekreację, wyżywienie, odzież oraz rachunki
    domu. Matka dzieci − co do zasady − nie uczestniczy w finansowaniu tych potrzeb. Wobec
    Pana oraz Pana byłej żony nie doszło do ustalenia świadczenia wychowawczego obojgu
    rodzicom w sposób określony w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci. Ustalili Państwo między sobą, że osobą pobierającą ww.
    świadczenie na rzecz starszej córki będzie Pan, a osobą pobierającą świadczenie na rzecz
    młodszej córki będzie Pana była żona. Pozostaje Pan osobą rozwiedzioną, tj. po ustaniu
    małżeństwa Pana stan cywilny nie uległ zmianie. Nie zawarł Pan ponownie związku
    małżeńskiego. W dniu 14 czerwca 2024 r. urodził się Panu syn z nowego związku (nie jest
    to związek małżeński). Od dnia urodzenia dziecka wychowuje je Pan wspólnie z drugim
    rodzicem.
    Jedną z niezbędnych przesłanek jest, aby osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez
    wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dziecko. Podkreślić należy, że wychowywanie
    dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania” czy też czasowego (doraźnego)
    przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego
    ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia mu
    materialnych podstaw rozwoju.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dziecko” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców
    był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko
    zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi
    rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie
    (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień
    ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni
    powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który
    wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem
    i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa
    do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pojęcie wychowywania dziecka uszczegółowił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3
    lutego 2022 r. ,sygn. akt II FSK 1513/19, w uzasadnieniu którego znalazło się następujące
    stwierdzenie:
      (...) przez wychowywanie dziecka rozumie się kształtowanie osobowości dziecka
      poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie

      predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
      światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko,
    gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka częściowo wypełnia
    postanowienia wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem/świadczeń
    alimentacyjnych. Jednakże wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na
    jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie
    dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania
    człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą
    rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic
    osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania
    wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój.
    Zatem, prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają
    prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez
    cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan
    zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że skoro w roku 2024 to Pan faktycznie wykonywał władzę rodzicielską
    w stosunku do swoich dzieci (córek), tj. wykonywał obowiązki, dzięki którym dzieci
    wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a
    w szczególności, sprawował faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem, troszczył się o
    ich rozwój duchowy, zabezpieczał ich potrzeby bytowe, zajmował się wychowaniem dzieci,
    uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz
    wychowania dzieci, tym samym, zapewniał i zabezpieczał wszystkie ich potrzeby od
    bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne, rozwijał zainteresowania
    córek, zapewniał im wypoczynek itp. i to z Panem córki zamieszkiwały w 2024 r., i to Pan w
    całości finansował potrzeby obu córek, natomiast Pana była żona poza „tygodniowymi
    odwiedzinami dzieci w miejscu jej pobytu”, nie uczestniczyła w ich wychowaniu, to
    przysługuje Panu prawo do rozliczenia się z podatku za 2024 r. w sposób przewidziany dla
    osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tej części Pana stanowisko uznano za prawidłowe.
    Natomiast, w odniesieniu do możliwości skorzystania przez Pana z prawa do
    preferencyjnego rozliczenia dochodów za rok 2025 i lata następne w sposób przewidziany
    dla osoby samotnie wychowującej dziecko, wskazuję na zapis art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z tym przepisem prawo do
    preferencyjnego rozliczenia dochodów nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje
    wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko.
    Z informacji przedstawionych w opisie Pana wniosku wynika, że w dniu 14 czerwca 2024 r.
    urodził się Panu syn z nowego związku (nie jest to związek małżeński). Od dnia urodzenia
    syna wychowuje go Pan wspólnie z drugim rodzicem.
    W związku ze wspólnym wychowywaniem przez Pana z matką dziecka, tj. syna
    urodzonego w 2024 r. – nie spełnia Pan warunków określonych w art. 6 ust. 4c w związku z

    art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nie może zostać
    Pan uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko z poprzedniego związku za rok 2025
    i za lata następne.
    W konsekwencji, z uwagi na wychowywanie przez Pana syna, wspólnie z matką syna, nie
    przysługuje Panu prawo do skorzystania z omawianego preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. oraz za lata następne, jeżeli stan
    faktyczny i stan prawny nie zmieni się.
    W tej części Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Odnosząc się do powołanych wyroków sądów wskazać należy, że tutejszy Organ
    przeanalizował rozstrzygnięcia w nich zawarte, jednakże dotyczą one tylko konkretnych,
    indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym
    rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów
    podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.