Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.871.2024.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości otrzymanych w darowiźnie od żony.
Słowa kluczowe: darowizna; majątek-rozdzielność majątkowa; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia 2024 r. (wpływ 3 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A.A (dalej: Wnioskodawca) i B.A są małżeństwem. W księdze wieczystej KW numer (...)
    prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych wpisani byli jako
    małżonkowie na prawach współwłasności majątkowej małżeńskiej jako właściciele
    nieruchomości niezabudowanej, położonej w miejscowości X, gmina (...), powiat (...),
    województwo (...), składającej się z działki gruntu nr 1/1 o powierzchni 0,3020 ha,
    oznaczonej jako Ls, tj. lasy.
    Powyższą nieruchomość małżonkowie A i B.A nabyli na prawach wspólności ustawowej od
    (...) za środki pochodzące z ich majątku wspólnego, na podstawie umowy sprzedaży z (...)
    2013 r.
    Ponadto w księdze wieczystej KW numer (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych wpisani byli jako małżonkowie na prawach współwłasności
    majątkowej małżeńskiej w udziale wynoszącym 1/11 jako współwłaściciele nieruchomości
    niezabudowanej, położonej w miejscowości X, gmina (...), powiat (...), województwo (...),
    składającej się z działki gruntu nr 1/2 o powierzchni 0,2666 ha, oznaczonej jako R, tj.
    grunty orne.
    Powyższą nieruchomość małżonkowie A i B.A nabyli na prawach wspólności ustawowej od
    (...) za środki pochodzące z ich majątku wspólnego, na podstawie umowy sprzedaży z (...)
    2013 r.
    Małżonkowie A i B.A (...) 2020 r. przed notariuszem (...) z Kancelarii Notarialnej w (...),
    repertorium A numer (...) zawarli umowę majątkową małżeńską, w której ustanowili ustrój
    rozdzielności majątkowej.
    W związku z zawartą umową majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność
    majątkową, nieruchomość niezabudowana składająca się z działki gruntu nr 1/1 o
    powierzchni 0,3020 ha, która objęta była ich wspólnością ustawową, stała się
    przedmiotem współwłasności B.A w udziale wynoszącym 1/2 części i A.A w udziale
    wynoszącym 1/2 części. Podobnie rzecz ma się z udziałem wynoszącym 1/11 części we
    współwłasności nieruchomości niezabudowanej, składającej się z działki gruntu o
    numerze 1/2 o powierzchni 0,2666 ha, który objęty był ich wspólnością ustawową, stała
    się przedmiotem współwłasności B.A w udziale wynoszącym 1/22 części i A.A w udziale
    wynoszącym 1/22 części.
    (...) 2022 r. małżonkowie A i B.A zawarli przed Notariuszem (...), repertorium A numer (...)
    umowę darowizny udziałów we współwłasności nieruchomości, na mocy której B.A
    darowała swojemu mężowi A.A udział wynoszący 1/2 części we współwłasności
    nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu o numerze 1/1 o
    powierzchni 0,3020 ha oraz udział w 1/22 części we współwłasności nieruchomości
    niezabudowanej, składającej się z działki gruntu o numerze 1/2 o powierzchni 0,2666 ha.
    Ponadto w § 8 przedmiotowego aktu notarialnego strony oświadczyły, że darowizna ta jest
    pierwszą dokonaną między nimi w okresie ostatnich pięciu lat i określiły wartość
    darowizny na łączną kwotę 56.000,00 zł.
    Tym samym A.A stał się właścicielem nieruchomości opisanych w księgach wieczystych
    numer (...) oraz (...).
    Następnie A.A (...) 2022 r. zawarł przed notariuszem (...) z Kancelarii Notarialnej w (...),
    repertorium A numer (...), warunkową umowę sprzedaży i przedwstępną umowę

    sprzedaży, na mocy której A.A zobowiązał się sprzedać C i D małżonkom E prawo
    własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu o numerze 1/1 o
    powierzchni 0,3020 ha oraz przysługujący mu udział do 1/11 części we współwłasności
    nieruchomości niezabudowanej, składającej się z działki gruntu o numerze 1/2 o
    powierzchni 0,2666 ha pod warunkiem, że Skarb Państwa, reprezentowany przez Lasy
    Państwowe nie skorzysta z prawa pierwokupu przysługującego na podstawie art. 37a ust.
    1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2021 r., poz. 1275, t.j.) i w przypadku
    nieskorzystania przez uprawnionego, w imieniu którego działa Nadleśniczy Nadleśnictwa
    (...), z tego prawa pierwokupu, pod warunkiem, że Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w
    (...), działający w imieniu Skarbu Państwa, nie skorzysta z prawa pierwokupu,
    przysługującego na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o
    kształtowaniu ustroju rolnego. Strony ustaliły łączną kwotę sprzedaży na 300.000,00 zł.
    (...) 2022 r. przed notariuszem (...) z Kancelarii Notarialnej w (...), repertorium A numer (...)
    A.A oraz C i D małżonkowie E zawarli umowę przeniesienia i umowę sprzedaży, na mocy
    której A.A wykonując warunkową umowę sprzedaży z (...) 2022 r., zawartą przed
    notariuszem (...) z Kancelarii Notarialnej w (...), repertorium A numer (...), przeniósł na C i D
    małżonków E prawo własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki
    gruntu o numerze 1/1 o powierzchni 0,3020 ha oraz przysługujący mu udział do 1/11
    części we współwłasności nieruchomości niezabudowanej, składającej się z działki gruntu
    o numerze 1/2 o powierzchni 0,2666 ha. Ponadto w § 9 przedmiotowej umowy strony
    wskazały, że łączna kwota zapłaty 300.000,00 zł została zapłacona A.A przed zawarciem
    umowy.
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    1) Nie prowadzi działalności gospodarczej.
    2) Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była
      przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.
    3) Sprzedaż nie nastąpiła w wyniku zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    4) Nie podejmował żadnych działań mających na celu podwyższenie wartości tych działek.
    5) Sprzedaż działki nastąpiła w wyniku jednej umowy.
    6) Działki nie posiadały dostępu do mediów.
    7) Nie zamierza w przyszłości nabywać nowych nieruchomości.
    8) Nie posiada innych nieruchomości.
    9) Nie sprzedawał innych nieruchomości.
    10) Nie podejmował żadnych działań marketingowych.
    11) Nie korzystał z usługi pośrednika obrotu nieruchomości.
    12) Formalnie strony (małżonkowie A i B.A) zawarły umowę darowizny, jednakże celem
      stron było, aby znieść współwłasność nieruchomości.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od sprzedanej
    nieruchomości (działek gruntu o numerze 1/1 oraz o numerze 1/2)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu
    działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zgodnie z powyższym przepisem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub
    prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód
    uzyskany ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu.
    W treści ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdziemy definicji
    „nabycie”. Nie ma także definicji „nabycia odpłatnego”, czy „nieodpłatnego”.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok z 3 listopada 2009 r.,
    sygn. akt II FSK 1489/08) podkreślono, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza
    początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie
    cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy.
    Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde
    zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    W myśl art. 155 k.c. umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Tym samym określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia
    własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży czy zamiany, lecz ma zastosowanie do
    wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności do
    całej rzeczy lub udziału.
    Ponadto stosownie do art. 195 k.c., współwłasność jest instytucją prawa cywilnego
    polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom.
    W myśl art. 196 § 1 k.c. współwłasność jest albo współwłasnością w częściach
    ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy
    dotyczące stosunków, z których ona wynika.
    Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej
    Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 k.c.
    Zgodnie natomiast z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
    wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte
    w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
    Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a

    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego
    i opiekuńczego). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
    majątku osobistego każdego z małżonków.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania
    małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, bądź w przypadku
    ustania małżeństwa, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność
    ustawowa, a do majątku, który był nią objęty, stosuje się odpowiednio przepisy o
    współwłasności w częściach ułamkowych.
    Natomiast – w myśl art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – w razie ustania
    wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi
    inaczej.
    Z przywołanych przepisów wynika zatem, że z chwilą ustania wspólności majątkowej
    między małżonkami, współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w
    częściach ułamkowych.
    W opisanej sprawie małżonkowie A i B.A (...) 2020 r. przed notariuszem (...) z Kancelarii
    Notarialnej w (...), repertorium A numer (...) zawarli umowę majątkową małżeńską, w
    której ustanowili ustrój rozdzielności majątkowej. Tym samym od tej daty Wnioskodawca i
    jego żona posiadali w nieruchomościach udziały w częściach ułamkowych.
    W opisanej sprawie Wnioskodawca wraz z żoną nabyli na prawach wspólności ustawowej
    prawo własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu o
    numerze 1/1 o powierzchni 0,3020 ha oraz przysługujący mu udział do 1/11 części we
    współwłasności nieruchomości niezabudowanej, składającej się z działki gruntu o
    numerze 1/2 o powierzchni 0,2666 ha w (...) 2013 r. Tym samym pięcioletni okres minął z
    końcem 2018 roku.
    Umową darowizny z (...) 2022 r. strony de facto dokonały zniesienia współwłasności. Co do
    zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w
    wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym
    podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Zatem zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści
    się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się
    bez spłat i dopłat.
    Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie
    w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia,
    ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w
    udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie
    współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby na rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej
    majątku osobistego.
    Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości),
    której (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki
    pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

    Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli
    w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
    1) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    2) wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia przedmiotowych
    nieruchomości w pierwszej kolejności zauważyć należy, że do nabycia doszło w wyniku
    zakupu dokonanego (...) 2013 r.
    Wówczas Wnioskodawca stał się właścicielem przedmiotowych nieruchomości na prawach
    wspólności ustawowej małżeńskiej. Z kolei1/2 z udziału Wnioskodawca uzyskał na
    podstawie faktycznego zniesienia współwłasności (...) 2022 r.
    W wyniku umowy darowizny wartość nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę nie
    przekroczyła wartości udziału, jaki pierwotnie przysługiwał Wnioskodawcy w całej
    nieruchomości. Zatem na skutek umowy darowizny z (...) 2022 r. Wnioskodawca nie
    uzyskał przysporzenia majątkowego poprzez nabycie nieruchomości o wartości rynkowej
    przekraczającej wartość udziału we współwłasności nieruchomości.
    Podkreślić po raz kolejny należy, że zgodnie z art. 195 k.c., współwłasność jest instytucją
    prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa
    własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje
    współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i
    zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach.
    Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż przychód uzyskany z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości, tj. działek gruntu o numerze 1/1 oraz o numerze 1/2 nabytych we
    współwłasności majątkowej małżeńskiej (...) 2013 r. za środki pochodzące z ich majątku
    wspólnego, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w ww. przepisie. Wskazać należy, iż powyższy termin upłynął 31 grudnia
    2018 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej opodatkowania przychodów ze sprzedaży udziałów
      w działkach otrzymanych w darowiźnie od żony
    · prawidłowe – w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw
    majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości lub ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Pana nieruchomości
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest
    ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ww. Kodeksu:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
    Interpretacja pojęcia nabycie została również przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy.
    Zatem aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Zdaniem Sądu, przez pojęcie nabycie użyte
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy
    rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest także powołanie
    przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się
    ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku
    wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału
    majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do
    całości majątku wspólnego.
    Natomiast zgodnie z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą m. in. przedmioty majątkowe
      nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca
      inaczej postanowił.
    Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.
    Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    W myśl art. 52 § 1 ww. Kodeksu:
      Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd
      rozdzielności majątkowej.
    Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na
    zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem
    przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Przy czym kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że:
      Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego
      zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
      2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku
      dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
      dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
      wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Przyjmując argumentację wynikającą z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, data zniesienia wspólności majątkowej nie jest
    co prawda datą nabycia prawa majątkowego, ale jednak, staje się datą przekształcenia
    współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych.
    Podkreślić należy, że darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z
    majątku wspólnego obojga małżonków do majątku osobistego jednego z nich jest
    czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w

    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez małżonka, do którego majątku
    wspólnego przedmioty te wcześniej już przynależały.
    Z informacji przedstawionych w zdarzeniu wynika, że:
    1) (...) 2013 r. wraz żoną nabył Pan na prawach wspólności ustawowej:
      a) nieruchomość niezabudowaną, położoną w miejscowości X, składającą się z działki
      gruntu nr 1/1 o powierzchni 0,3020 ha, oznaczonej jako Ls, tj. lasy;
      b) udział wynoszący 1/11 jako współwłaściciele nieruchomości niezabudowanej,
      położonej w miejscowości X, składającej się z działki gruntu nr 1/2 o powierzchni
      0,2666 ha, oznaczonej jako R, tj. grunty orne.
    2) (...) 2020 r. zawarł Pan z żoną umowę majątkową małżeńską, w której ustanowiono
      ustrój rozdzielności majątkowej.
    3) W związku z zawartą umową majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność
      majątkową:
      a) Nieruchomość niezabudowana składająca się z działki gruntu nr 1/1, która objęta
      była wspólnością ustawową, stała się przedmiotem współwłasności Pana żony w
      udziale wynoszącym 1/2 części i Pana w udziale wynoszącym 1/2części.
      b) Udział wynoszący 1/11 części we współwłasności nieruchomości niezabudowanej,
      składającej się z działki gruntu o numerze 1/2, który objęty był wspólnością ustawową,
      stał się współwłasnością Pana żony w udziale wynoszącym 1/22 części i Pana w udziale
      wynoszącym 1/22 części.
    4) (...) 2022 r. zawarł Pan z żoną przed Notariuszem (...), repertorium A numer (...) umowę
      darowizny (a nie jak Pan twierdzi umowę zniesienia współwłasności) udziałów we
      współwłasności nieruchomości, na mocy której Pana żona darowała Panu:
      a) udział wynoszący 1/2 części we współwłasności nieruchomości niezabudowanej
      składającej się z działki gruntu o numerze 1/1;
      b) udział w 1/22 części we współwłasności nieruchomości niezabudowanej, składającej
      się z działki gruntu o numerze 1/2.
    5) Pan wraz z żoną w akcie notarialnym oświadczyliście, że darowizna ta jest pierwszą
      dokonaną między nimi w okresie ostatnich pięciu lat i określili wartość darowizny na
      łączną kwotę 56 000 zł.
    6) Tym samym stał się Pan właścicielem:
      a) działki gruntu o numerze 1/1;
      b) udział w 1/11 części działki gruntu o numerze 1/2.
    7) (...) 2022 r. zawarł Pan warunkową umowę sprzedaży i przedwstępną umowę
      sprzedaży działki gruntu o numerze 1/1 oraz udziału do 1/11 części we współwłasności
      nieruchomości niezabudowanej, składającej się z działki gruntu o numerze 1/2.
    8) (...) 2022 r. zawarł Pan z kupującymi umowę przeniesienia i umowę sprzedaży, na mocy
      której przeniósł na kupujących prawo własności nieruchomości niezabudowanej
      składającej się z działki gruntu o numerze 1/1 oraz przysługujący mu udział do 1/11
      części we współwłasności nieruchomości niezabudowanej, składającej się z działki
      gruntu o numerze 1/2.
    Zatem po zawarciu umowy majątkowej małżeńskiej mamy do czynienia ze
    współwłasnością w częściach ułamkowych. Innymi słowy w momencie zawarcia umowy
    majątkowej małżeńskiej udziały w nieruchomościach „wyszły” z majątku wspólnego, a

    następnie w wyniku kolejnej czynności rozporządzającej częściami ułamkowymi
    (darowizną) stały się majątkiem odrębnym jednego małżonka. Nie jest to więc taka sama
    sytuacja jak darowizna bezpośrednio z majątku wspólnego małżonków.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę,
    przyjmując, że skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów,
    które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można
    też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku.
    Natomiast w przypadku darowizny z majątku odrębnego (w skład, którego wchodzi udział
    w nieruchomości, będący w przeszłości przedmiotem wspólności majątkowej) udział, który
    małżonek posiadał po ustaniu wspólności majątkowej można było wyodrębnić, ponieważ
    przed dokonaniem darowizny istniała już współwłasność nieruchomości w częściach
    ułamkowych – mamy w tej sytuacji do czynienia z przesunięciem pomiędzy dwoma
    odrębnymi masami majątkowymi.
    Przyjmując zatem przedstawione we wniosku okoliczności stanu faktycznego należy
    stwierdzić, otrzymane w 2022 r. od żony w formie darowizny udziały w nieruchomościach
    (tj. 1/2 udziału w działce gruntu nr 1/1 oraz w 1/22 udziału w działce gruntu nr 1/2)
    stanowi dla Pana nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przyjąć zatem należy, że skoro (...) 2022 r. sprzedał Pan udziały w nieruchomościach
    nabytych (...) 2022 r. w darowiźnie od żony (tj. 1/2 udziału w działce gruntu nr 1/1 oraz w 1
    /22 udziału w działce gruntu nr 1/2), to sprzedaż ta nastąpiła przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. Wobec tego
    sprzedaż ta stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu według
    zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od

      spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z przepisów tych wynika, że podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym zgodnie
    z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w
    cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a
    kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Z treści art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym
      odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku
      podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
    Zatem Pana stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zbycia (...) 2022 r. 1/2 udziału w działce gruntu nr 1/1
    oraz w 1/22 udziału w działce gruntu nr 1/2, które były w Pana posiadaniu od 2013 r.,
    które wchodziły w skład majątku wspólnego małżeńskiego istniejącego między Panem a
    Pana żoną do (...) 2020 r. nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż ta nastąpiła
    bowiem po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tych udziałów w ww. nieruchomościach
    Wobec tego stanowisko Pana w tym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretację wydano w oparciu o przedstawiony we wniosku opis zdarzenia, z którego
    wynika, że między Panem a Pana żoną zawarta została (...) 2022 r. przed Notariuszem (...),
    repertorium A numer (...) umowa darowizny 1/2 udziału w działce gruntu nr 1/1 oraz w 1
    /22 udziału w działce gruntu nr 1/2.
    W toku postępowania interpretacyjnego organ nie może kwestionować/podważać
    zapisów umów zawartych w formie aktu notarialnego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.