Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.528.2025.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Koszty uzyskania przychodów – zegarek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
reprezentacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 lipca 2025 r. (wpływ 5 lipca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan obecnie jednoosobową działalność gospodarczą, która jest zarejestrowana
    w Centralnej Ewidencji i Działalności Gospodarczej.
    Jako formę rozliczenia podatku dochodowego z działalności gospodarczej wybrał Pan:
    podatek liniowy.

    Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej jest „62.02.Z Działalność związana z
    doradztwem w zakresie informatyki”.
    Wykonywanie zawodu doradcy informatycznego oraz w dużej mierze programisty oznacza
    świadczenie pomocy merytorycznej w zakresie rozwijanych oraz nowo wdrażanych
    rozwiązań teleinformatycznych.
    W ramach świadczenia doradztwa informatycznego przygotowuje Pan (pisze) programy
    komputerowe/moduły dodatkowe do już istniejących systemów informatycznych, wiąże
    się to z koniecznością brania udziału w spotkaniach z klientami, kontrahentami
    (negocjacje). Posiada Pan różne sposoby rozliczania wynagrodzenia z klientami, w tym
    ryczałt, w zależności od nakładu czasu potrzebnego na zrealizowanie zlecenia. Sposób
    ustalenia wynagrodzenia z klientem każdorazowo zależy od potrzeb klienta, rodzaju
    zlecenia, jakie klient Panu zleca do prowadzenia w ramach świadczenia doradztwa
    informatycznego, a także samej decyzji klienta co do wyboru sposobu rozliczeń spośród
    oferowanych (dostępnych).
    Nie zawsze w trakcie czynności może Pan, wykonując działalność gospodarczą,
    kontrolować czas pracy na firmowym komputerze lub telefonie. W związku z powyższym
    jednym z planowanych zakupów w celu prowadzenia działalności gospodarczej jest
    zegarek, tj. (...). Zegarek będzie służył do mierzeniu czasu poświęconego na konsultacje
    podczas spotkań z klientami (...), jak również podniesieniu prestiżu Pana osoby. Pana
    klienci to m.in. (...). Na spotkaniach z ich przedstawicielami wymagany jest odpowiedni
    poziom reprezentacji (prestiżu) partnera biznesowego.
    Zegarek będzie mógł sporadycznie być przez Pana wykorzystywany również poza
    godzinami Pana pracy.

## Pytanie

Czy wydatek na zakup zegarka będzie stanowił dla Pana koszt uzyskania przychodów,
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zwanej dalej także „PIT”, w działalności gospodarczej, którą Pan prowadzi, a
    polegającej na wykonywaniu zawodu doradcy informatycznego?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – wydatek na zakup zegarka będzie stanowił koszt uzyskania przychodów,
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w Pana działalności gospodarczej polegającej na
    wykonywaniu zawodu doradcy informatycznego.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    PIT wyraźnie wskazuje przynależność danego wydatku jako kategorii kosztów uzyskania
    przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych
    przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi
    słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w
    jakim został poniesiony.

    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, możliwością powstania przychodu lub
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów istnieje związek przyczynowy.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    1) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    2) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    5) został właściwie udokumentowany,
    6) nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 PIT nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni
    się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia
    przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN pojęcie:
    - cel to „to, do czego się zmierza, dąży, to, co chce się osiągnąć”;
    - celowość oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    - zabezpieczyć oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”,
    natomiast
    - „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Przez sformułowanie „w celu osiągnięcia przychodu” należy zatem rozumieć dążenie do
    osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma cechę „celowości”.
    Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w
    trakcie dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem.
    Zgodnie z orzecznictwem nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z
    prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten
    wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go
    miało lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie danego przychodu (zob. wyrok
    NSA z 29 listopada 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1242/94; Wyrok WSA w Poznaniu z 27.02.2024
    r., I SA/Po 682/23, LEX nr 3698595).
    Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.

    Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione
    koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Wskazuje
    się, że istnieją sytuacje, w których związek przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźny. Należy
    je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga
    odrębnego potraktowania (zob. Wyrok NSA z 16 grudnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 1619/98,
    LEX nr 39745; Wyrok NSA z 21.02.2019 r., II FSK 767/17, LEX nr 2652967).
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Odnosząc powyższe do wyżej opisanego zdarzenia przyszłego, wskazać należy, że w Pana
    ocenie wydatek na zakup zegarka będzie stanowił dla Pana koszt uzyskania przychodu,
    zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, w Pana działalności gospodarczej z uwagi na to, że
    będzie to wydatek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, polegającą na
    świadczeniu doradztwa informatycznego, poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W zakresie wykorzystywania zegarka
    w działalności gospodarczej doradcy informatycznego przede wszystkim należy wskazać
    na funkcje dotyczące pomiaru czasu. Powyższe będzie miało znaczenie dla wykonywania
    prze Pana czynności związanych z kontaktami z klientami o określonej godzinie.
    Innymi słowy, funkcja przedstawiania aktualnej daty i godziny umożliwi Panu stawienie się
    na czas i wzięcie udziału w czynnościach zawodowych doradcy informatycznego
    ustalonych na określoną godzinę oraz rozliczenie czasu, jaki poświęcił Pan na to
    spotkanie. Powyższe umożliwi uzyskanie przychodu ze świadczenia doradztwa
    informatycznego, w szczególności, gdy wynagrodzenie (przychód) uzależnione będzie od
    wzięcia udziału w tych spotkaniach oraz czasu tychże spotkań. Zegarek będzie służył do
    liczenia czasu poświęconego na czynności zawodowe. Przede wszystkim liczenie czasu
    będzie miało znaczenie w spotkaniach z klientami (np. w celu udzielania doradztwa
    informatycznego) lub spotkaniach z kontrahentami klientów (np. reprezentowanie
    klientów w spotkaniach negocjacyjnych). W tych wszystkich przypadkach, gdzie Pana
    wynagrodzenie uzależnione będzie od stawki godzinowej za określone czynności w
    ramach doradztwa informatycznego, istotne będzie dokonywanie pomiaru czasu
    poświęconego na wykonanie tych czynności. Przy czynnościach, takich jak spotkania
    Wnioskodawcy z klientami (udzielanie porad informatycznych) lub reprezentowanie
    klientów w trakcie negocjacji, nie zawsze możliwe będzie kontrolowanie czasu pracy za
    pomocą innych urządzeń. W takich sytuacjach możliwe będzie liczenie czasu
    świadczonych usług poprzez zegarek. W takim stanie rzeczy zegarek będzie
    wykorzystywany do uzyskania przychodu – tzw. wynagrodzenia godzinowego. Co więcej
    pomiar czasu za pomocą zegarka na potrzeby obliczenia czasu poświęconego na
    wykonanie czynności stanowiącej doradztwo informatyczne będzie miał znaczenie
    również np. przy pisaniu (programowaniu) oprogramowania komputerowego, jeżeli w
    konkretnym przypadku od wykonania tych czynności będzie ustalone z klientem
    wynagrodzenie godzinowe (liczone proporcjonalnie do czasu poświęconego na wykonanie
    świadczonej usługi). W tym miejscu należy zauważyć, że niedokładne policzenie czasu
    pracy poświęconego na konkretną czynność może spowodować zakwestionowanie
    wykonanych czynności lub czasu poświęconego na tę czynność i odmowę zapłaty
    wynagrodzenia przez klienta, a zatem zegarek będzie służył uzyskaniu przychodu.
    Z uwagi na renomowaną markę ww. zegarka pozwoli to na podniesienie Pana prestiżu
    jako stabilnego i godnego zaufania partnera biznesowego dla Pana kontrahentów.

    Mając na uwadze powyższe, zakup zegarka stanowił będzie koszt uzyskania przychodu
    jako koszt poniesiony w szczególności w celu osiągnięcia przychodów, a także
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Z wszelkiej ostrożności wskazać należy, że w myśl art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT nie
    uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności
    poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym
    alkoholowych. Jednakże należy wskazać, że przepis ten nie będzie miał zastosowania w
    przypadku zakupu przez Pana zegarka w celu wykonywania działalności gospodarczej
    polegającej na świadczeniu doradztwa informatycznego.
    Wydatek związany z zakupem zegarka ma tylko częściowo charakter reprezentacji, tzn.
    celem tego zakupu będzie częściowo stworzenie Pana wizerunku oraz wykreowanie
    pozytywnych relacji z kontrahentami. Zegarek będzie miał częściowo na celu utrwalenia
    pozytywnego wizerunku Pana działalności wobec innych podmiotów, niemniej jego zakup
    będzie przede wszystkim podyktowany wyżej opisaną funkcją.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów.
    W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.
    Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim
    jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Podkreślam, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością
    gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych
    przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    W złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność
    w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności
    gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową
    działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o
    charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym – dotyczące
    sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.

    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 omawianej ustawy podatkowej i których poniesienie pozostaje w
    związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego
    źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar
    wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki
    prawne.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    - pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem
      przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    - nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych,
    - być właściwie udokumentowany.
    Dokonując powyższej kwalifikacji, należy mieć również na uwadze negatywny katalog
    kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów,
      w tym alkoholowych.
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia reprezentacji, reklamy oraz promocji. Zatem przy
    wykładni tych pojęć należy odnieść się do ich wykładni językowej.
    Reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy. W konsekwencji, o
    reprezentacji należy mówić w odniesieniu do całokształtu działań mających na celu
    stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w
    relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.
    Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji
    „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome
    kształtowanie więc właściwego wizerunku przez przedsiębiorcę ma na celu stworzenie o
    nim takiego wyobrażenia, które spowoduje pozytywne postrzeganie tego przedsiębiorcy
    przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy,
    zakupów jego produktów czy usług.
    Reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania
    wizerunku podatnika jako podmiotu gospodarczego. Natomiast reklama dotyczy działań
    zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika,
    lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na
    przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni,
    natomiast reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy przez stworzenie
    dobrego wizerunku firmy (J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób prawnych, rok 2007,
    Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2007, teza 438 do art. 16, s. 568).
    Z kolei, reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtującego popyt na dane
    towary, usługi lub markę, przez poszerzenie wiedzy o nich, zachwalanie, mające na celu
    skłonienie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego
    podmiotu gospodarczego.
    Pojęcie „reklamy” należy rozumieć jako wszelkie celowe działania podatnika mające na
    celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego produktach lub usługach,
    działania, których celem jest kształtowanie popytu, przez poszerzenie wiedzy przyszłych
    nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do

    nabywania towarów bądź usług od tego właśnie, a nie innego podmiotu gospodarczego
    (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Podatek dochodowy od osób prawnych, Komentarz,
    Warszawa 1997, s. 159; zob. też wyrok NSA z dnia 10 listopada 1999 r., sygn. akt I SA/Lu
    1030/98, Lex nr 46935).
    Istotne zatem jest rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na reprezentowanie
    firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja) a wydatkami mającymi na celu
    zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z
    przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama). Ocena
    charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej
    przez podatnika. Ocena ta powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który
    – prowadząc działalność gospodarczą – może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji
    danego wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.
    Jednocześnie podkreślam, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu
    widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić
    koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność
    gospodarczą, podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w
    sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług
    mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których
    cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z
    potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów bądź jego
    zabezpieczeniem.
    Ponadto zauważam, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodów
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na
    potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć
    charakteru osobistego, ponieważ wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania
    przychodów z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego
    źródła przychodów. W konsekwencji, wydatki ponoszone w celach prywatnych
    (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest działalność związana z
    doradztwem w zakresie informatyki. W ramach świadczenia doradztwa informatycznego
    przygotowuje Pan (pisze) programy komputerowe/moduły dodatkowe do już istniejących
    systemów informatycznych. Wiąże się to z koniecznością brania udziału w spotkaniach z
    klientami, kontrahentami (negocjacje). Posiada Pan różne sposoby rozliczania
    wynagrodzenia z klientami, w tym ryczałt, w zależności od nakładu czasu potrzebnego na
    zrealizowanie zlecenia. Sposób ustalenia wynagrodzenia z klientem każdorazowo zależy
    od potrzeb klienta, rodzaju zlecenia, jakie klient Panu zleca do prowadzenia w ramach
    świadczenia doradztwa informatycznego, a także samej decyzji klienta co do wyboru
    sposobu rozliczeń spośród oferowanych (dostępnych). Nie zawsze w trakcie czynności
    może Pan, wykonując działalność gospodarczą, kontrolować czas pracy na firmowym
    komputerze lub telefonie. Dlatego jednym z planowanych zakupów w celu prowadzenia
    działalności gospodarczej jest zegarek, który będzie służył do mierzeniu czasu
    poświęconego na konsultacje podczas spotkań z klientami, jak również podniesieniu
    prestiżu Pana osoby. Pana klienci to m.in. renomowane instytucje finansowe (rozliczani
    przez podmioty pośredniczące). Na spotkaniach z ich przedstawicielami jest wymagany
    odpowiedni poziom reprezentacji (prestiżu) partnera biznesowego. Zegarek będzie mógł
    sporadycznie być przez Pana wykorzystywany również poza godzinami Pana pracy.
    Na podstawie powyższe stwierdzam, że poniesiony wydatek na zakup zegarka ma na celu
    przede wszystkim budowanie Pana wizerunku – jak Pan sam wskazał – podniesienie
    prestiżu Pana osoby.
    Gdybym zatem nawet przyjął, że zakup zegarka spełnia przesłanki wskazane w art. 22 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to zważywszy, że poniesienie

    wskazanego we wniosku wydatku w głównej mierze ma na celu budowanie
    odpowiedniego, w pewien sposób niepowtarzalnego Pana wizerunku i prezencji, zasadne
    jest wskazanie na jego reprezentacyjny charakter, który tym samym przesądza, że nie
    może on stanowić kosztów podatkowych.
    Tym samym, zakup przez Pana zegarka będzie stanowić wydatek o charakterze
    reprezentacyjnym, który na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowanie: wydatek na zakup wskazanego w opisie sprawy zegarka nie będzie
    stanowił dla Pana kosztu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w Pana działalności gospodarczej, polegającej na
    wykonywaniu zawodu doradcy informatycznego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.