Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.253.2020.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-10
Teza: Obowiązki płatnika oraz koszty uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nagrody-nagrody pieniężne; obowiązek-obowiązek płatnika; promocja-akcja promocyjna; sprzedaż-sprzedaż premiowa; zlecenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2020 r. (data wpływu 1 marca 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 maja 2020 r. (data wpływu 26 maja 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   obowiązków płatnika – **jest prawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   obowiązków płatnika,
*   kosztów uzyskania przychodów.

W związku z tym, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 138e § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 12 maja 2020 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.253.2020.1.KF, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ww. ustawy oraz w zw. z art. 15zzs ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a jeżeli doręczenie to nastąpiło w czasie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonych z powodu COVID-19 – w terminie 7 dni od dnia zakończenia tych stanów, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Jednakże, jak zaznaczono w wysłanym wezwaniu, Wnioskodawca mógł udzielić odpowiedzi na wezwanie pomimo wstrzymania terminu. Umożliwiło to tut. organowi wydanie rozstrzygnięcia bez konieczności oczekiwania na zakończenie tych stanów, zwłaszcza, że wszystkie czynności dokonane w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, w przedmiotowym postępowaniu będą skuteczne (art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.).

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d § 1 Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem, nie wlicza się do terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane w dniu 12 maja 2020 r., skutecznie doręczono w dniu 15 maja 2020 r., natomiast w dniu 26 maja 2020 r. (data nadania 21 maja 2020 r.), do tut. organu wpłynęło pismo będące odpowiedzią na ww. wezwanie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zamierza udostępnić użytkownikom (konsumentom) aplikację mobilną umożliwiającą jej użytkownikom (konsumentom) premiowanie zakupu konkretnych produktów polecanych w aplikacji. Nabycie danego produktu ma się wiązać ze zwrotem jego ceny na rzecz użytkownika aplikacji (konsumenta) za pośrednictwem systemu płatności mobilnych lub za pomocą zwykłego przelewu. Wskazać należy, iż wartość oferowanych produktów, za które będzie zwracana cena nie przekroczy jednorazowo 2.000 zł. Należy dodać, iż Wnioskodawca będzie promował w aplikacji zakup towarów swoich kontrahentów (producentów lub dystrybutorów danego asortymentu), którzy będą finansować przeprowadzenie ww. akcji promocyjnych. Wskazać należy, że Wnioskodawca nie zamierza sam sprzedawać ww. polecanych produktów. Użytkownik (konsument) może dokonać zakupu promowanego produktu w dowolnym punkcie sprzedaży, a Wnioskodawca dokona zwrotu ceny na rzecz użytkownika (konsumenta) na podstawie zdjęcia paragonu przesłanego poprzez aplikację.

W związku z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku, Wnioskodawca doprecyzował przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe w zakresie wydatków poniesionych na sprzedaż premiową, o których mowa w pytaniu nr 2, które Wnioskodawca chce zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca wskazał, iż do ww. wydatków należeć będzie wynagrodzenie wypłacane zatrudnionym przez Niego pracownikom, wynagrodzenie i opłaty okresowe dla firmy, która będzie odpowiedzialna za stworzenie i utrzymywanie aplikacji, o której mowa powyżej, wydatki poniesione na działalność marketingową, koszty utrzymania biura, jak również kwoty (zwrot ceny) przekazane przez Wnioskodawcę użytkownikom (konsumentom) za zakup promowanego produktu. Wnioskodawca wskazał, iż pieniądze na nagrody (zwroty) będzie otrzymywał od swoich kontrahentów (producentów lub dystrybutorów danego asortymentu) i będą one stanowić Jego przychód. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż ww. wydatki będą przez Niego ponoszone w celu osiągnięcia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, albowiem ich ponoszenie będzie miało na celu utworzenie i utrzymanie omawianej aplikacji, rozpowszechnienie jej działania wśród użytkowników (konsumentów), pozyskiwania przez Wnioskodawcę jak największej liczby kontrahentów (producentów lub dystrybutorów danego asortymentu), co niewątpliwie przełoży się na przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. W tym miejscu należy podkreślić, iż przychody Wnioskodawcy będą zależały od liczby przeprowadzonych akcji i ich powodzenia wśród użytkowników (konsumentów), tj. ilości produktów nabytych przez konsumentów, za które Wnioskodawca dokona zwrotu ceny.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, iż oczekuje wydania interpretacji indywidualnej również w zakresie ciążących na nim ewentualnie obowiązków płatnika, w związku z tym Wnioskodawca wskazał, co następuje:

1.  doprecyzowując opis zdarzenia przyszłego w zakresie zasad przeprowadzania akcji promocyjnych Wnioskodawca wskazał, że użytkownicy aplikacji (konsumenci) w anonimowy sposób będą zapisywać informacje na swój temat w aplikacji. Na podstawie ww. informacji Wnioskodawca będzie oferował użytkownikom zwrot ceny za zakup konkretnych produktów, które będą promowane w aplikacji. Użytkownik aplikacji w dowolnym punkcie sprzedaży na terenie Polski będzie mógł dokonać zakupu wybranego produktu, po czym prześle dowód zakupu (paragon) za pośrednictwem aplikacji do Wnioskodawcy i na tej podstawie Wnioskodawca dokona zwrotu środków użytkownikowi. Środki na zwroty dla użytkowników będą pochodziły od producenta lub dystrybutora danego towaru, na co wskazano już powyżej;
2.  otrzymanie zwrotu ceny nabytego produktu nie będzie się wiązało z wykonaniem określonego zadania przez użytkownika aplikacji (konsumenta). Będzie on jedynie zobowiązany do przesłania za pomocą aplikacji zdjęcia dowodu zakupu (paragonu). Należy nadmienić, że nie wszyscy użytkownicy aplikacji otrzymają możliwość skorzystania z konkretnej promocji – dostęp do promocji będzie udzielany na podstawie informacji o użytkowniku (mogą być promocje np. tylko dla mężczyzn lub tylko dla osób po 30 roku życia);
3.  Wnioskodawca będzie zawierał z producentami lub dystrybutorami danego asortymentu, których zakup towarów będzie promował w swojej aplikacji, umowy na organizację akcji promocyjnych;
4.  ekonomiczny ciężar zorganizowania akcji promocyjnych w postaci zwrotu ceny nabytego towaru będzie faktycznie ponoszony przez kontrahentów Wnioskodawcy zlecających Mu przeprowadzenie akcji promocyjnych, jednakże Wnioskodawca będzie ponosił koszty prowadzenia działalności gospodarczej, na które wskazano już powyżej, mające na celu utrzymanie i rozwój aplikacji oraz koszty pozyskiwania kontrahentów i użytkowników aplikacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

1.  Czy w przypadku organizowania przez Wnioskodawcę akcji sprzedaży premiowych, na zasadach określonych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie zobowiązany do poboru i uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów użytkownika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty produkt)?
2.  Czy wydatki na sprzedaż premiową Wnioskodawca będzie mógł uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w doniesieniu do pytania nr 1, w przypadku organizowania przez Wnioskodawcę akcji sprzedaży premiowych, na zasadach określonych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru i uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu użytkownika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty produkt), albowiem nie jest On organizatorem sprzedaży premiowej. Za organizatora sprzedaży premiowej należy bowiem uznać kontrahenta Wnioskodawcy, który jest producentem lub dystrybutorem danego artykułu, zlecającego Wnioskodawcy przeprowadzenie akcji promocyjnej i finansującego całą akcję.

Po drugie należy wskazać, iż nawet gdyby to Wnioskodawca był uznany za organizatora sprzedaży premiowej, to w przypadku opisanego zdarzenia przyszłego przychód użytkownika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty produkt) będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wartość oferowanych produktów, za które będzie zwracana cena (wartość otrzymanej premii) nie przekroczy jednorazowo kwoty 2.000 zł.

Uzasadniając ww. stanowisko Wnioskodawca wskazuje, iż w Jego ocenie, przekazywanie kupującemu środków pieniężnych w zamian za zakup określonego produktu można zakwalifikować jako sprzedaż premiową. Choć ta instytucja nie została wysłowiona w obowiązujących przepisach prawnych, to jej konstrukcja została wyjaśniona np. w interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 maja 2013 r. (IPTPB2/415-139/13-4/KR), w której wskazano, że „sprzedaż premiowa jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęte ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii”.

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż premiowa powoduje powstanie przychodu po stronie odbiorcy. O tym jak go rozliczyć, decyduje fakt prowadzenia działalności gospodarczej przez odbiorcę oraz kwota sprzedaży premiowej. Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „wolne od podatku dochodowego są (…) wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza kwoty 2.000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności”. Oznacza to, że przedsiębiorca musi wykazać i opodatkować przychód z tego tytułu. Natomiast jeżeli konsument otrzymuje nagrody w ramach sprzedaży premiowej, to po jego stronie pojawia się przychód, jednakże przychód ten jest zwolniony z podatku dochodowego, jeśli jednorazowa wartość nagrody ze sprzedaży nie przekracza kwoty 2.000 zł. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, przychód użytkownika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty towar) będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wartość oferowanych produktów, za które będzie zwracana cena (wartość otrzymanej premii) nie przekroczy jednorazowo kwoty 2.000 zł.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, za organizatora sprzedaży premiowej należy uznać kontrahenta Wnioskodawcy, który jest producentem lub dystrybutorem danego artykułu, zlecającego Wnioskodawcy przeprowadzenie akcji promocyjnej i finansującego całą akcję. Zgodnie z obowiązującymi przepisami na organizatora sprzedaży premiowej są nałożone obowiązki podatkowe. Art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązkiem pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego (10% wartości nagrody ze sprzedaży premiowej) obarcza organizatora sprzedaży premiowej, który jest zobowiązany do wpłaty pobranego podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania płatnika, w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek (art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Kontrahent ten zasadniczo będzie zobowiązany do pobrania i uiszczenia podatku, o którym mowa powyżej, jednakże w przedstawionym stanie faktycznym, gdy przychód uczestnika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty produkt) będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, organizator akcji promocyjnej, kontrahent nie będzie zobowiązany do ww. działań. Z ww. względów do pobrania i uiszczenia podatku nie będzie również zobowiązany Wnioskodawca, w sytuacji, gdy zostałby uznany za organizatora sprzedaży premiowej.

Zdaniem Wnioskodawcy, w doniesieniu do pytania nr 2, zakwalifikowanie stosunku, jaki powstałby między Wnioskodawcą, a kupującym jako sprzedaży premiowej wywołuje określone konsekwencje podatkowe. W ocenie Wnioskodawcy, wydatki na sprzedaż premiową poniesione przez Wnioskodawcę można wpisać w koszty uzyskania przychodu, gdyż spełniają one wymagania z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto nie znajdują się one w katalogu wyłączeń znajdującym się w przepisie art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca będzie je ponosił w celu osiągnięcia lub zachowania przychodów bądź zabezpieczenia ich źródła. W ocenie Wnioskodawcy, nagradzanie nabywców w opisany wyżej sposób będzie służyć uatrakcyjnieniu sprzedaży, co przyczyni się zarówno do osiągnięcia przychodów, jak i ich zachowania, gdyż sprzedaż premiowa może przekonać konsumenta do dłuższej współpracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   obowiązków płatnika **jest prawidłowe,**
*   kosztów uzyskania przychodów **jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy, ustawodawca określił katalog źródeł przychodów. Do katalogu tego zalicza się wymienione w pkt 9 „inne źródła”.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Jak stanowi art. 30 ust. 3 ww. ustawy, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13-16, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Z kolei stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą stanowiących przychód z tej działalności.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczący m.in. tego, czy w przypadku organizowania przez Wnioskodawcę akcji sprzedaży premiowych, na zasadach określonych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie zobowiązany do poboru i uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów użytkownika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty produkt).

Przechodząc zatem do kwestii obowiązków płatnika należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki.

Konkretyzacja tych obowiązków znalazła swój wyraz w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 tej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Na mocy art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi, że dokonanie świadczenia, postawienie pieniędzy lub wartości pieniężnych do dyspozycji określonej osobie powinno nastąpić bezpośrednio przez podmiot, który jest płatnikiem. Płatnikiem jest podmiot, który zleca kompleksową obsługę danego przedsięwzięcia i ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród.

Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zamierza udostępnić użytkownikom (konsumentom) aplikację mobilną umożliwiającą jej użytkownikom (konsumentom) premiowanie zakupu konkretnych produktów polecanych w aplikacji. Nabycie danego produktu ma się wiązać ze zwrotem jego ceny na rzecz użytkownika aplikacji (konsumenta) za pośrednictwem systemu płatności mobilnych lub za pomocą zwykłego przelewu. Wartość oferowanych produktów, za które będzie zwracana cena nie przekroczy jednorazowo 2.000 zł. Wnioskodawca będzie promował w aplikacji zakup towarów swoich kontrahentów (producentów lub dystrybutorów danego asortymentu), którzy będą finansować przeprowadzenie ww. akcji promocyjnych. Wnioskodawca nie zamierza sam sprzedawać ww. polecanych produktów. Wnioskodawca będzie zawierał z producentami lub dystrybutorami danego asortymentu, których zakup towarów będzie promował w swojej aplikacji, umowy na organizację akcji promocyjnych. Jednocześnie ekonomiczny ciężar zorganizowania akcji promocyjnych w postaci zwrotu ceny nabytego towaru będzie faktycznie ponoszony przez kontrahentów Wnioskodawcy zlecających Mu przeprowadzenie akcji promocyjnych.

Jak wyjaśniono wyżej, płatnikiem jest podmiot, który zleca zorganizowanie danego przedsięwzięcia i ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród. W przedmiotowej sprawie, ekonomiczny (finansowy) ciężar organizacji akcji promocyjnych będzie ponosił zleceniodawca – kontrahent Wnioskodawcy. Wobec tego nie można uznać, że na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem nie ponosi On ekonomicznego ciężaru przekazywanych nagród oraz działa na zlecenie swojego kontrahenta. To w interesie kontrahenta odbywają się akcje marketingowe.

Podmiotem finansującym to przedsięwzięcie łącznie z nagrodami będzie podmiot zlecający, tj. kontrahent, na rzecz którego Wnioskodawca będzie świadczył usługi. Wnioskodawca jedynie będzie pośredniczył w przekazywaniu nagród na zlecenie podmiotu zlecającego. Poprzez zawarcie umowy na organizację akcji promocyjnej Wnioskodawca nie wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu zlecającego. Organizatorem danej akcji promocyjnej będzie faktycznie zleceniodawca (kontrahent), zlecający jej przeprowadzenie Wnioskodawcy w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę w tym zakresie działalności gospodarczej. To na zleceniodawcy, w sytuacji gdy z tytułu przyznanej nagrody zaistnieje obowiązek pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, będzie ciążył obowiązek płatnika. Podkreślenia wymaga, że obowiązku płatnika, wynikającego z przepisu ustawy, nie można przenieść na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej.

W świetle powyższego, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku organizowania przez Wnioskodawcę akcji sprzedaży premiowych, na zasadach określonych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do poboru i uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu użytkownika aplikacji (konsumenta) z tytułu otrzymania premii (zwrotu ceny za nabyty produkt), albowiem nie będzie On organizatorem sprzedaży premiowej.

Przechodząc natomiast do kwestii możliwości zaliczenia poniesionych wydatków na sprzedaż premiową do kosztów uzyskania przychodów tut. Organ wskazuje, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowo wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zachowaniem bądź zabezpieczeniem przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania, ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Powyższe oznacza, że kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23, i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym wynika zatem, że aby wydatki poczynione przez podatnika można było uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być poniesione w sposób celowy. Podatnik więc podejmując decyzję o dokonaniu wydatku musi być przeświadczony o racjonalności, z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności, wydatkowania środków finansowych.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie ponosił następujące wydatki: wynagrodzenie wypłacane zatrudnionym przez Niego pracownikom, wynagrodzenie i opłaty okresowe dla firmy, która będzie odpowiedzialna za stworzenie i utrzymywanie aplikacji, o której mowa we wniosku, wydatki poniesione na działalność marketingową, koszty utrzymania biura, jak również kwoty (zwrot ceny) przekazane przez Wnioskodawcę użytkownikom (konsumentom) za zakup promowanego produktu. Wnioskodawca wyjaśnił, iż pieniądze na nagrody (zwroty) będzie otrzymywał od swoich kontrahentów (producentów lub dystrybutorów danego asortymentu) i będą one stanowić Jego przychód. Wnioskodawca wskazał ponadto, iż ww. wydatki będą przez Niego ponoszone w celu osiągnięcia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, albowiem ich ponoszenie będzie miało na celu utworzenie i utrzymanie omawianej aplikacji, rozpowszechnienie jej działania wśród użytkowników (konsumentów), pozyskiwania przez Wnioskodawcę jak największej liczby kontrahentów (producentów lub dystrybutorów danego asortymentu), co niewątpliwie przełoży się na przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Jak podkreślił Wnioskodawca, Jego przychody będą zależały od liczby przeprowadzonych akcji i ich powodzenia wśród użytkowników (konsumentów), tj. ilości produktów nabytych przez konsumentów, za które Wnioskodawca dokona zwrotu ceny.

Oceniając charakter przedmiotowych wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę można wykazać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami, a uzyskaniem przez Wnioskodawcę przychodu lub zachowaniem (zabezpieczeniem) źródła przychodu, a więc w analizowanej sprawie spełnione zostaną przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wydatki ponoszone na sprzedaż premiową Wnioskodawca będzie mógł uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, tut. Organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.