Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-370/12-2/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-18
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Transakcja stanowiła transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, i w związku z tym do Transakcji nie stosuje się przepisów ustawy o VAT?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dostawa; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe, przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2012 r. (data wpływu 23 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe Sp. z o.o. (dalej jako:, „Sprzedający” lub „Wnioskodawca”) zawarło w dniu 20 marca 2012 r. (dalej jako: „Dzień Podpisania Umów”) z Sp. z o.o. (dalej jako: „R” lub ‚„Kupujący”) umowę sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa i umowę sprzedaży nieruchomości, które łącznie stanowią podstawę prawną transakcji (dalej jako: „Transakcja”), która obejmowała nabycie przez R zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego wykorzystywanej do produkowania i sprzedaży przez Sprzedającego kaszy gryczanej i wszystkich rodzajów makaronów (dalej jako: „Działalność Podstawowa”), z wyjątkiem makaronów dla psów oraz makaronów z dodatkiem mąki z amarantusa. W ramach Transakcji na Kupującego przeszły składniki materialne i niematerialne zapasy, przedpłacone korzyści, umowy oraz pracownicy. Pozostała część majątku Sprzedającego, która nie stanowiła przedmiotu Transakcji obejmowała inne aktywa, które są lub były związane wyłącznie z produkcją i sprzedażą makaronów dla psów oraz makaronów z dodatkiem mąki z amarantusa (dalej jako: „Działalność uboczna”).

W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa zbytej w ramach Transakcji wchodziły:

*   prawo wieczystego użytkowania zabudowanej nieruchomości gruntowej oraz prawo własności budynków i urządzeń posadowionych na niej, stanowiących odrębny od tej nieruchomości przedmiot własności;
*   wszystkie maszyny, urządzenia, narzędzia, części zapasowe, inne materialne składniki majątkowe stanowiące własność Sprzedającego w Dniu Podpisania Umów, które były lub są wykorzystywane przez Sprzedającego do produkcji, wprowadzania na rynek i sprzedaży kaszy gryczanej i makaronów związanych z Działalnością Podstawową;
*   prawa własności intelektualnej posiadane przez Sprzedającego w Dniu Podpisania Umów, które były lub są wykorzystywane przez Sprzedającego do produkcji, wprowadzania na rynek i sprzedaży kaszy gryczanej i makaronów związane z Działalnością Podstawową, np. prawo ochronne na znaki słowno-graficzne, wszystkie niezarejestrowane nazwy handlowe wykorzystywane przez S w Działalności Podstawowej, prawa i obowiązki wynikające z rejestracji domen internetowych związanych z Działalnością Podstawową, oraz prawa do nazw ww. domen internetowych, prawa z licencji na wszelkie oprogramowanie wykorzystywane w Działalności Podstawowej oraz inne prawa własności intelektualnej związane z Działalnością podstawową;
*   zapasy stanowiące własność Sprzedającego przechowywane w magazynach Sprzedającego w Dniu Podpisania Umów, w tym wyroby gotowe, półprodukty, produkcja w toku, surowce i zapasy opakowań związane z Działalnością Podstawową;
*   wszystkie materialne i niematerialne składniki majątkowe, zapasy, świadczenia prawa i wierzytelności roszczenia lub wszelkie inne korzyści, które Sprzedający może nabyć lub otrzymać w zamian za dowolną zaliczkę zapłaconą przez Sprzedającego do Dnia Podpisania Umów lub które mogą z takiej zaliczki wynikać;
*   wszelkie prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające z umów zawartych przez Sprzedającego w szczególności:
    *   umów z dostawcami mediów, odbiorcami odpadów, umowy telekomunikacyjne;
    *   o umów z klientami;
    *   umowy o współpracy.

Kupujący wskazuje, że w związku z istniejącym stanem prawnym, do przeniesienia ww. umów może być wymagana zgoda ich drugiej Strony. W takim przypadku przeniesienie umów wskazanych powyżej nastąpiło pod warunkiem zawieszającym w postaci zgody drugiej strony. Jednocześnie Sprzedający i Kupujący zobowiązali się podjąć wszelkie kroki w celu uzyskania ww. zgód.

Wnioskodawca zaznacza, że transakcja ponadto obejmowała przejęcie pracowników Sprzedającego, gdyż nastąpiło przejęcie całego zakładu pracy w trybie art. 231 § 1 Kodeksu pracy. W związku z powyższym nastąpiło przejęcie wszystkich pracowników Sprzedającego związanych z tym zakładem pracy.

W związku z powyższym na Kupującego przeszła całość składników niematerialnych i materialnych wykorzystywanych w Działalności Podstawowej Sprzedającego wraz z pracownikami zatrudnionymi w tej Działalności.

Przedmiotu Transakcji nie stanowiły środki trwałe niezwiązane z Działalnością Podstawową. Ponadto, w wyniku realizowanej strategii biznesowej, przedmiotu Transakcji nie stanowiły wierzytelności Sprzedającego z tytułu sprzedaży towarów do klientów Sprzedającego, które są należne za towary, które zostały dostarczone klientom przez Sprzedającego najpóźniej w dniu 16 marca 2012 r. lub zostały fizycznie usunięte z magazynu Sprzedającego w tym dniu w celu ich dostawy do klientów Sprzedającego w dniu 19 marca 2012 r. oraz środki pieniężne Sprzedającego wszelkie prawa lub wierzytelności wynikające z umów rachunku bankowego lub innych umów z bankami, których Sprzedający jest stroną.

W skład stanowiącej przedmiot Transakcji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wchodziły zobowiązania, które mogą wyniknąć z przenoszonych umów. Ponadto, w ramach Transakcji, Kupujący przejął od Sprzedającego środki finansowane zgromadzone na rachunku zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Sprzedający przeniósł również na Kupującego wszystkie prawa i obowiązki oraz wszelkie wierzytelności i zobowiązania Sprzedającego wynikające z umów z przenoszonymi pracownikami, które są w dowolny sposób powiązane z zakładowym funduszem świadczeń socjalnych Sprzedającego.

Na Kupującego nie przeszły natomiast zobowiązania pieniężne Sprzedającego powstałe przed Dniem Podpisania Umów, gdyż nie miały one związku z prowadzeniem działalności w oparciu o przejmowaną w ramach Transakcji zorganizowaną część przedsiębiorstw. Kupujący kontynuuje wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie w jakim prowadził ją Sprzedający w oparciu o przejęte w ramach Transakcji niematerialne i materialne składniki majątku Sprzedającego, w tym nieruchomości przejętych pracowników Sprzedającego oraz przejęte prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające przeniesionych na Kupującego umów. W szczególności Kupujący prowadzi działalność polegającą na produkcji i sprzedaży kaszy gryczanej i makaronów w zakresie w jakim prowadził ją Sprzedający, z wyjątkiem produkcji i sprzedaży makaronów dla psów i makaronów z dodatkiem mąki z amarantu.

Stanowiąca przedmiot Transakcji zorganizowana część przedsiębiorstwa była wydzielona organizacyjnie w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego, gdyż stanowiła odrębny zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia Działalności Podstawowej obejmujący aktywa, pracowników, umowy, zobowiązania. Ponadto, stanowiąca przedmiot Transakcji zorganizowana część przedsiębiorstwa, była wydzielona finansowo, gdyż możliwe było, i faktycznie dokonywane było, identyfikowanie i przyporządkowanie jej przychodów, kosztów, aktywów i pasywów związanych z Działalnością Podstawową dla celów rachunkowych oraz analizy finansowej. Wnioskodawca zaznacza, że obie strony Transakcji są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT, a nabyta przez Kupującego w ramach Transakcji zorganizowana część przedsiębiorstwa wykorzystywana jest u Kupującego do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że druga strona Transakcji, równolegle wystąpiła z wnioskiem o interpretację podatkową dotycząca opodatkowania Transakcji podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Transakcja stanowiła transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, i w związku z tym do Transakcji nie stosuje się przepisów ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym, Transakcja stanowiła transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w związku z tym do Transakcji nie stosuje się przepisów ustawy o VAT.

Na uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawca przedstawia następujące argumenty.

1\. Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W przypadku zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ustawodawca zdecydował się wprowadzić w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT definicję legalną tego pojęcia dla potrzeb ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem, w świetle powyższej definicji, aby zespół składników majątkowych mógł stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa powinny zostać spełnione następujące warunki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
2.  zespół ten jest organizacyjnie finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie i funkcjonalne);
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Powyższe oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które to wydzielenie ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Zgodnie z praktyką organów podatkowych, co potwierdza interpretacja indywidualna prawa podatkowego z dnia 18 maja 2011 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi nr IPTPP2/443-30/11-3/BM:

„O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa np. dział, wydział, oddział, itp. Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.

W odniesieniu do wyodrębnienia finansowego praktyka organów podatkowych również wypracowała jednolite stanowisko, które przykładowo zawarł Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach interpretacji indywidualnej z dnia 12 kwietnia 2011 r. nr IBPP3/4441-23/11/IK:

„Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstw od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa (tak aby można było przejąć funkcje gospodarcze)”.

Organy podatkowe również wypowiadają się w kwestii wyodrębnienia funkcjonalnego. Zgodnie z rozpowszechnionym poglądem, który również wyrażony został w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 marca 2011 r. nr ILPP2/443-2032/10-2/AD:

„Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego, to kryterium to sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Nie budzi bowiem wątpliwości to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.

Jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest zatem wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy. Zbywane składniki majątkowe muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy.

Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Takie rozumienie zorganizowanej część przedsiębiorstwa odnajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach wydanych przez władze podatkowe. Przykładowo w interpretacji z dnia 18 czerwca 2009 r. nr IPPB5/423-152/09-2/MB Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził iż:

„Aby zatem w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Najważniejszym czynnikiem przesądzającym o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej. Tak też wskazano w doktrynie:

„W celu ustalenia zatem, czy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa zbadać należy, czy nabyty zespół składników majątkowych stanowić mógłby samodzielnie działające przedsiębiorstwo” (A. Bartosiewicz R. Kubacki, Komentarz do art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

Zdolność do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabywane składniki jest zatem główną przesłanką uznania danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo. Dlatego też nie można uznać za uzasadnione poglądów, zgodnie z którymi to włączenie w skład ów zespołu nieruchomości, czy też wszystkich zobowiązań powoduje, że występuje zorganizowana część przedsiębiorstwa. Stanowisko takie znajduje szerokie poparcie w doktrynie oraz w orzecznictwie. Przykładowo M. Grzywacz stwierdził:

„Należy uznać za błędny pogląd, iż wyłączenie z masy majątkowej nieruchomości lub części zobowiązań wpływa na niemożność uznania pozostałego zespołu tych składników za ZCP- zorganizowaną część przedsiębiorstwa (\`(...)\`).

Z transakcją mającą za przedmiot ZCP mamy do czynienia w każdym przypadku, w którym dochodzi do nabycia zorganizowanego zespołu składników majątkowych (materialnych i niematerialnych), przeznaczonego do prowadzenia określonej działalności gospodarczej, która była prowadzona przez zbywającego w takim samym lub zbliżonym zakresie będzie prowadzona przez nabywającego;

Nie ma żadnych racjonalnych przesłanek pozwalających na utożsamianie ZCP z całością majątku zbywcy - fakt wyłączenia z przedmiotu transakcji pewnych składników, a szczególnie niezwiązanych z działalnością danego przedsiębiorstwa, nie ma żadnego wpływu na klasyfikację przedmiotu transakcji jako ZCP, w sytuacji gdy wyłączenie to nie rzutuje na zdolność prowadzenia działalności gospodarczej po restrukturyzacji” (M.Grzywacz, Zakres przedmiotowy pojęcia zorganizowana część przedsiębiorstwa, Jurysdykcja Podatkowa 2011, nr 6, s. 14).

Również Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w wyroku z dnia 10 marca 2011 r. o sygn. akt I FSK 1062/10, że:

„Jeśli wyłączenie nieruchomości nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa, bądź jego zorganizowanej części, to wkład w takiej postaci nie podlega VAT”. Podobnie w kwestii zobowiązań wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 28 kwietnia 2011 r. o sygn. akt III SA/Wa 1766/10:

„Przejęcie aktywów, z których wyłączone są zobowiązania może być uznane za przejęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części”.

Ponadto również brak zgody dłużnika na przeniesienie zobowiązań nie może stać na przeszkodzie uznania określonego zespołu składników za przedsiębiorstwo. Tak też zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 października 2009 r. o sygn. akt III SA/Wa 674/09:

„W przypadku gdy zbywca wykazuje wolę przekazania zobowiązań wraz z pozostałą częścią przedsiębiorstwa, a na przeszkodzie skutecznej transakcji stoi jedynie brak zgody wierzyciela na zmianę dłużnika, to fakt ten nie powinien mieć wpływu na ocenę, czy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa czy też nie”.

Z powyższego wyłania się konkluzja, że to więzi organizacyjne między składnikami zorganizowanej części przedsiębiorstwa, które umożliwiają jej prowadzenie działalności gospodarczej są czynnikiem decydującym o istnieniu zorganizowanej części przedsiębiorstw w znaczeniu, jakim posługują się przepisy prawa podatkowego.

Na kluczową rolę tego czynnika wskazuje liczne orzecznictwo. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2011 r. o sygn. akt I FSK 1383/10 wskazał:

„Aby dany zespół składników materialnych i niematerialnych był zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w rozumieniu u.p.t.u., wystarczy samodzielne wykonywanie jego zadań gospodarczych”.

Podobnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 13 sierpnia 2009 r. o sygn. akt I SA/Ke 225/09:

„Zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma poszczególnych składników, przy pomocy których można prowadzić odrębny zakład, lecz taka część mienia, która ma potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego”.

Powyższe oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników. Nie chodzi tu jednakże o dowolne składniki, lecz o ich taki zespół, który połączony jest więzią organizacyjną, która pozwoli nabywcy kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie, w jakim prowadził ją zbywca.

2\. Przedmiot Transakcji jako zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawione powyżej uregulowania oraz praktykę stosowania prawa podatkowego, Transakcja stanowiła transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a co za tym idzie, nie podlegała zakresowi podatku VAT.

Dla oceny czy składniki majątku nabywane w ramach Transakcji stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa niezbędne jest zestawienie ustawowej definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa z przedmiotem Transakcji.

Zbyty przez Sprzedającego zespół składników materialnych stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, gdyż spełniał ustawowe przesłanki określone w jego definicji, a tym samym może funkcjonować samodzielnie jak i w obrębie innego przedsiębiorstwa prowadząc we własnym zakresie działalność gospodarczą w zakresie Działalności Podstawowej Sprzedającego. Przed Transakcją w przedsiębiorstwie Sprzedającego Działalność Podstawowa była prowadzona w pewnej odrębności od Działalności ubocznej. Między innymi korzystała z odrębnych aktywów, tj. maszyn, urządzeń, znaków towarowych itp. Byli przypisani do niej pracownicy, którzy w ramach Transakcji zostali przejęci przez Kupującego. Ponadto, Działalność Podstawowa związana była z kontrahentami, umowy z którymi wraz z Transakcją przeszły na Kupującego. Tym samym R przejęła przyszłe zobowiązania związane ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa będącą przedmiotem Transakcji.

Ponadto, przedmiot Transakcji był wyodrębniony organizacyjnie w przedsiębiorstwie Sprzedającego, gdyż obejmował określone składniki związane z wykonywaniem Działalności podstawowej. Tym samym, możliwe jest alokowanie aktywów materialnych i niematerialnych pracowników, itp. związanych jedynie z prowadzeniem Działalności Podstawowej. Składniki te stanowią przedmiot Transakcji, który – zdaniem Wnioskodawcy – spełniał przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego, o której mowa w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiąca przedmiot Transakcji cechowała się wyodrębnieniem finansowym, gdyż możliwe było przyporządkowanie jej przychodów i kosztów oraz określonych pasywów i aktywów. Możliwe było zatem, i faktycznie realizowane w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego oddzielenie finansów zorganizowanej części przedsiębiorstwa związanej z Działalnością podstawową od finansów Działalności ubocznej. Tym samym, przesłanka wyodrębnienia finansowego również była spełniona.

Wyodrębnienie funkcjonalne w przedstawionym stanie faktycznym również miało miejsce, gdyż przedmiot Transakcji jest w stanie przejąć i przejął zadania związane z realizacją Działalności Podstawowej oraz samodzielnie funkcjonować na rynku, posiada potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład przedmiotu Transakcji umożliwiają Kupującemu podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Spełnienie powyżej wskazanych przesłanek wyodrębnienia, zdaniem Wnioskodawcy, potwierdza przejęcie wszystkich elementów niezbędnych do prowadzenia Działalności Podstawowej. W szczególności Wnioskodawca podkreśla, że na Kupującego przeszły:

*   prawo wieczystego użytkowania zabudowanej nieruchomości gruntowej oraz prawo własności budynków i urządzeń posadowionych na niej wykorzystywanych w Działalności Podstawowej;
*   wszystkie maszyny, urządzenia, narzędzia, części zapasowe, inne materialne składniki majątkowe stanowiące własność Sprzedającego w Dniu Podpisania Umów, które były lub są wykorzystywane przez Sprzedającego w Działalności podstawowej;
*   prawa własności intelektualnej posiadane przez Sprzedającego w Dniu Podpisania Umów, które były lub są wykorzystywane przez Sprzedającego w Działalności Podstawowej;
*   zapasy stanowiące własność Sprzedającego, przechowywane w magazynach Sprzedającego w Dniu Podpisania Umów, w tym wyroby gotowe, półprodukty, produkcja w toku, surowce i zapasy opakowań na kaszę gryczaną i wszelkie rodzaje makaronów, tj. zapasy związane Działalnością podstawową;
*   wszystkie materialne i niematerialne składniki majątkowe, zapasy, świadczenia prawa i wierzytelności roszczenia lub wszelkie inne korzyści, które Sprzedający może nabyć lub otrzymać w zamian za dowolną zaliczkę zapłaconą przez Sprzedającego do Dnia Podpisania Umów lub które mogą z takiej zaliczki wynikać;
*   wszelkie prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające z umów zawartych przez Sprzedającego w szczególności umów z dostawcami mediów, odbiorcami odpadów, umowy telekomunikacyjne, umów z klientami związane z Działalnością Podstawową Sprzedającego, umowy o współpracy; pracownicy Sprzedającego zatrudnieni w Działalności Podstawowej Sprzedającego; wszystkie prawa i obowiązki oraz wszelkie wierzytelności i zobowiązania Sprzedającego wynikające z umów z przenoszonymi pracownikami, które są w dowolny sposób powiązane z zakładowym funduszem świadczeń socjalnych Sprzedającego; środki zgromadzone na rachunku bankowym zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Tak szerokie spektrum przejętych aktywów i zobowiązań Sprzedającego pozwala twierdzić, iż Kupujący ma możliwość kontynuowania Działalności Podstawowej Sprzedawcy bez podejmowania jakichkolwiek dodatkowych działań i zmian. W szczególności R dysponuje:

*   niezbędnymi nieruchomościami;
*   maszynami urządzeniami narzędziami, częściami zapasowymi oraz innymi materialnymi składnikami majątkowymi;
*   zapasami związanymi z produkcją i sprzedażą;
*   pracownikami;
*   umowami z kontrahentami;
*   umowami z dostawcami usług komunalnych i telekomunikacyjnych;
*   umową z podmiotem współpracującym.

Co więcej, Kupujący nie jest zmuszony poszukiwać nowych kontrahentów, ani kooperantów, jak też nie jest pozbawiony dostaw mediów, usług komunalnych i telekomunikacyjnych. Tym samym, w wyniku Transakcji nabywca ma możliwość niezwłocznego podjęcia produkcji w oparciu o przedmiot Transakcji. Co więcej, jest zmuszony to zrobić, by wypełnić ciążące na nim, przejęte od Sprzedającego zobowiązania w tym do dostaw, wynikające z przejętych umów.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotem Transakcji była zorganizowana część przedsiębiorstwa Sprzedającego. Jak wynika z powoływanego wcześniej orzecznictwa, sam fakt wyłączenia niektórych składników związanych z Działalnością uboczną Sprzedającego nie może niweczyć uznania danego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o ile wyłączone składniki nie miały związku z prowadzoną działalnością. Tak też sytuacja kształtuje się w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku.

W świetle powyższego należy zatem zauważyć, że przedmiot Transakcji stanowił zespół składników niematerialnych i materialnych zorganizowany w sposób pozwalający prowadzić działalność gospodarczą jedynie w oparciu o składniki wchodzące w jego skład.

Wnioskodawca ponadto zauważa, że wyłączenie zobowiązań pieniężnych, które pozostały poza przedmiotem Transakcji, miałoby charakter sztuczny, a efektem tego byłoby jedynie obniżenie ceny zbycia przedmiotu Transakcji. Nie ma to jednakże żadnego wpływu na funkcjonowanie przedmiotu Transakcji jako przedsiębiorstwa u Kupującego i możliwość kontynuowania Działalności Podstawowej.

Ponadto sam fakt, że Transakcja przeprowadzana została w formie dwóch umów, jednak zawartych tego samego dnia i w wykonaniu powziętego zamiaru, nie oznacza, że nie dochodzi do zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wniosek taki wynika wprost z przytoczonego powyżej orzecznictwa. Przeprowadzenie Transakcji w takiej formie podyktowane zostało jedynie wymogami co do formy czynności prawnych, których przedmiotem są nieruchomości.

Podsumowując powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przedmiot Transakcji spełnia przesłanki uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa przewidziane w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, tj. odpowiedniego wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, przez co również uznanie go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT jest uzasadnione.

Art. 6 pkt 1 ww. ustawy wyłącza zastosowanie przepisów ustawy o VAT do transakcji zbycia przedsiębiorstwa i transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak Wnioskodawca wykazał powyżej, Transakcja stanowi transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym w opisanym stanie faktycznym zastosowanie ma przewidziane w art. 6 ust. 1 ustawy o VAT wyłączenie stosowania tej ustawy.

Podsumowanie

Podsumowując swoje stanowisko odnośnie stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku Wnioskodawca stwierdza, iż w pełni uzasadnione jest uznanie Transakcji za transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Uznanie przedmiotu Transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest uprawnione, gdyż przedmiotowy zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Tym samym uznanie przedmiotu Transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa pozostaje w zgodzie z przepisami krajowym, oraz utrwaloną praktyką stosowania prawa podatkowego.

W związku z faktem, że Transakcja stanowiła transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, znajduje do niej zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przez co Transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, co do zasady, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jednocześnie przepisem art. 6 ustawy, ustawodawca wyłączył wymienione w tym przepisie czynności spod działania tej ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te - chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług - nie podlegają opodatkowaniu.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyłączenie zatem stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Należy zauważyć, iż powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1), zwanej dalej Dyrektywą 112.

W myśl art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy 112 w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług, definiuje pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Mianowicie, zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Ponadto odwołując się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) należy stwierdzić, że zgodnie z art. 551 tej ustawy, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.  Oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  Własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  Prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  Wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  Koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  Patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  Majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  Tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Przedsiębiorstwo czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W świetle powyższego, podstawowym wymogiem jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest także wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które to wydzielenie ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego to kryterium to sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest nie tylko wyodrębniona organizacyjnie, ale również posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Z okoliczności sprawy przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł w dniu 20 marca 2012 r. umowę sprzedaży: zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nieruchomości, które łącznie stanowią podstawę prawną transakcji ze sp. z o.o. Sprzedawana zorganizowana część przedsiębiorstwa była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do produkowania i sprzedaży przez Sprzedającego kaszy gryczanej i wszystkich rodzajów makaronów - działalność podstawowa, z wyjątkiem makaronów dla psów oraz makaronów z dodatkiem mąki z amarantusa. W skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa zbytej w ramach transakcji wchodziły:

*   prawo wieczystego użytkowania zabudowanej nieruchomości gruntowej oraz prawo własności budynków i urządzeń posadowionych na niej, stanowiących odrębny od tej nieruchomości przedmiot własności;
*   wszystkie maszyny, urządzenia, narzędzia, części zapasowe, inne materialne składniki majątkowe stanowiące własność Wnioskodawcy w dniu podpisania umów, które były lub są wykorzystywane przez Zainteresowanego do produkcji, wprowadzania na rynek i sprzedaży kaszy gryczanej i makaronów związanych z działalnością podstawową;
*   prawa własności intelektualnej posiadane przez Wnioskodawcę w dniu podpisania umów, które były lub są wykorzystywane przez Zainteresowanego do produkcji, wprowadzania na rynek i sprzedaży kaszy gryczanej i makaronów związane z działalnością podstawową, np. prawo ochronne na znaki słowno-graficzne, wszystkie niezarejestrowane nazwy handlowe wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności podstawowej, prawa i obowiązki wynikające z rejestracji domen internetowych związanych z działalnością podstawową; np oraz prawa do nazw domen internetowych, prawa z licencji na wszelkie oprogramowanie wykorzystywane w działalności podstawowej oraz inne prawa własności intelektualnej związane z działalnością podstawową;
*   zapasy stanowiące własność Sprzedającego przechowywane w magazynach Wnioskodawcy w dniu podpisania umów, w tym wyroby gotowe, półprodukty, produkcja w toku, surowce i zapasy opakowali związane z Działalnością podstawową;
*   wszystkie materialne i niematerialne składniki majątkowe, zapasy, świadczenia prawa i wierzytelności roszczenia lub wszelkie inne korzyści, które Wnioskodawca może nabyć lub otrzymać w zamian za dowolną zaliczkę zapłaconą przez Zainteresowanego do dnia podpisania umów lub które mogą z takiej zaliczki wynikać;
*   wszelkie prawa i obowiązki Wnioskodawcy wynikające z umów zawartych przez Zainteresowanego, w szczególności:
    *   umów z dostawcami mediów, odbiorcami odpadów, umowy telekomunikacyjne;
    *   o umów z klientami;
    *   umowy o współpracy;
*   zobowiązania, które mogą wyniknąć z przenoszonych umów;
*   środki finansowane zgromadzone na rachunku zakładowego funduszu świadczeń socjalnych;
*   wszystkie prawa i obowiązki oraz wszelkie wierzytelności i zobowiązania Wnioskodawcy wynikające z umów z przenoszonymi pracownikami, które są w dowolny sposób powiązane z zakładowym funduszem świadczeń socjalnych Sprzedającego.

Ponadto, stanowiąca przedmiot transakcji zorganizowana część przedsiębiorstwa była wydzielona organizacyjnie w ramach przedsiębiorstwa Sprzedającego, gdyż stanowiła odrębny zespół składników materialnych niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności podstawowej obejmujący aktywa, pracowników umowy, zobowiązania. Ponadto stanowiąca przedmiot transakcji zorganizowana część przedsiębiorstwa była wydzielona finansowo, gdyż możliwe było, i faktycznie dokonywane było, identyfikowanie i przyporządkowanie jej przychodów, kosztów, aktywów i pasywów związanych z działalnością podstawową dla celów rachunkowych oraz analizy finansowej. Transakcja ponadto obejmowała przejęcie pracowników Sprzedającego, gdyż nastąpiło przejęcie całego zakładu pracy w trybie art. 231 § 1 Kodeksu pracy.

Natomiast przedmiotu transakcji nie stanowiły środki trwałe niezwiązane z działalnością podstawową. Ponadto w wyniku realizowanej strategii biznesowej przedmiotu transakcji nie stanowiły wierzytelności Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży towarów do klientów Zainteresowanego, które są należne za towary, które zostały dostarczone klientom przez Wnioskodawcę przed dniem podpisania umowy lub zostały fizycznie usunięte z magazynu Zainteresowanego w tym dniu w celu ich dostawy do klientów oraz środki pieniężne Wnioskodawcy, wszelkie prawa lub wierzytelności wynikające z umów rachunku bankowego lub innych umów z bankami których Wnioskodawca jest stroną. W skład transakcji nie wchodzą również zobowiązania pieniężne Wnioskodawcy powstałe przed dniem podpisania umów.

Z opisu sprawy wynika więc, iż przedmiot transakcji był wyodrębniony organizacyjnie w przedsiębiorstwie sprzedającego, gdyż obejmował określone składniki materialne i niematerialne, pracowników itp. związanych jedynie z wykonywaniem działalności podstawowej, będącej przedmiotem sprzedaży. W ramach wyodrębnienia finansowego możliwe było przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz określonych aktywów i pasywów do działalności podstawowej. Spełniona jest również przesłanka odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego, bowiem jak wskazał Wnioskodawca, przedmiot transakcji jest w stanie przejąć zadania związane z realizacją działalności podstawowej oraz samodzielnie funkcjonować na rynku, posiada potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki wchodzące w skład transakcji umożliwią kupującemu podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W ocenie tut. organu zgodzić należy się z Wnioskodawcą, iż fakt wyłączenia niektórych składników z przedmiotu transakcji, mianowicie należności i zobowiązań pieniężnych powstałych do dnia podpisania umów, pozostaje bez wpływu na kwalifikację nabywanych składników jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Podkreślić należy, że interpretacji pojęcia „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, określonej w art. 2 pkt 27e ustawy, należy dokonywać w ramach wykładni prowspólnotowej z uwzględnieniem cyt. normy art. 19 Dyrektywy 112. Regulacja ta natomiast była przedmiotem orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził, że „(…) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, że w kontekście uregulowań wspólnotowych oraz orzecznictwa TSUE, nie ma podstaw do przyjęcia, że przeniesienie należności i zobowiązań pieniężnych jest okolicznością decydującą o braku uznania danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeśli przedmiotowy zespół składników będzie zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Reasumując, w świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego i powołanych przepisów oraz uwzględniając orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, iż wskazany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych, będący przedmiotem zbycia, stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. W rezultacie czego, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, transakcja podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.