Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-951/10/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-22
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku związanego z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2010 r. (data wpływu 13 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 22 listopada 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku związanego z realizacją projektu pn. „Uzdrowisko” - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 22 listopada 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku związanego z realizacją projektu pn. „pn. „Uzdrowisko”.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

W związku z realizowanym przez Gminę projektem pn. "Uzdrowisko", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa, przeprowadzono remont tac ociekowych tężni solankowej oraz wykonano oświetlenie ekspozycyjne obiektu. Koszty wykonanych prac wyniósł: wartość brutto= 1.915.413,91 zł (oświetlenie 607.560,00 zł i remont tac ociekowych 1.307.853,91 zł). Powyższe zadanie zostało w 60% zrefundowane z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Na szczycie tężni znajduje się taras widokowy, który w sezonie letnim otwarty jest dla zwiedzających, za wejście pobierane są opłaty.

Przy jednej z wieżyczek działa kawiarenka (kawiarenka i taras otwarte są od 1 maja do 30 września). Opłaty pobiera i kawiarenkę prowadzi jednoosobowa spółka z o.o. należąca do Gminy (P.), która powstała po skomercjalizowaniu, na mocy uchwały nr XXLI/336/97 Rady Miejskiej z dnia 25 czerwca 1997 r., i przekształceniu w jednoosobową spółkę gminy. Zarządzanie i opieka nad tężnią solankową powierzone zostały spółce na podstawie umowy (obowiązującej do 31 marca 2009 r.), a następnie na podstawie powierzenia na czas określony od 26 maja 2009 r. i na czas nieokreślony do 1 kwietnia 2010 r. Spółka zgodnie z aktem notarialnym przekształcenia, może prowadzić działalność gospodarczą, jeżeli jej podjęcie zmierza do realizacji celu spółki oraz służy poprawie efektywności wykorzystania majątku spółki i nie narusza przepisów prawa.

Z tytułu prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej (prowadzonej na własny rachunek) na terenie tężni, do budżetu Miasta nie wpływają żadne należności. W roku ubiegłym, dochód z kawiarenki wyniósł 45.980,00 zł, a tarasu widokowego 7.856,00 zł. Zyski z tytułu prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej dysponowane są zgodnie z postanowieniem jej Zgromadzenia Walnego. Wszelkie przychody i wydatki rozlicza samodzielnie w ramach prowadzonej działalności. Ponadto Gmina ponosi koszty konserwacji i utrzymania tężni. W 2009 r. stanowiły one 249.732,51 zł, a w bieżącym roku 133.370,75 zł.

Przychody uzyskiwane przez spółkę pozwalają na zmniejszenie kosztów utrzymania tężni ze strony Gminy. Zarządzanie i opieka nad tężnią solankową powierzone zostały spółce nieodpłatnie.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie:

Czy w związku z realizacją ww. projektu Gmina ma możliwość odzyskania podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu. Podatek od towarów i usług za wykonane zadania powinien być kosztem kwalifikowanym, ponieważ wykonane prace nie miały bezpośrednio wpływu na taras widokowy i prowadzoną kawiarenkę. Ponadto dochód z opłat za wejście na taras i z prowadzenia kawiarenki nie wpływa do budżetu Miasta, a jest rozdysponowany przez spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224 poz. 1799), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 7 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Gmina realizuje projekt dofinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach którego poniosła koszty związane z przeprowadzonym remontem tac ociekowych tężni solankowej oraz wykonaniem oświetlenia ekspozycyjnego obiektu. Zarządzanie i opieka nad tężnią solankową powierzone zostały nieodpłatnie spółce należącej do Gminy (P.), która pobiera opłaty za korzystanie z tarasu widokowego i prowadzi kawiarenkę. Przychody uzyskiwane przez spółkę pozwalają na zmniejszenie kosztów utrzymania tężni ze strony Gminy.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nabywane towary i usługi nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Nie przysługuje również uprawnienie do otrzymania zwrotu podatku poniesionego w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia, ponieważ otrzymywane środki finansowe nie są środkami, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 powołanego rozporządzenia.

Końcowo wskazać należy, iż tut. organ nie rozstrzygał kwestii możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem zagadnienie to rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.