Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-839/14-4/AJB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-02-18
Teza: Zwolnienie od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz polskiej spółki kapitałowej oraz na rzecz udziałowca krajowego, zwolnienie od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz udziałowca zagranicznego
Słowa kluczowe: pożyczka; usługi-usługi finansowe; zwolnienie; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2014 r. (data wpływu 10 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz polskiej spółki kapitałowej oraz na rzecz udziałowca krajowego – **jest prawidłowe,**

*   zwolnienia od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz udziałowca zagranicznego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz polskiej spółki kapitałowej, udziałowca krajowego oraz na rzecz udziałowca zagranicznego.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce od całości swoich przychodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Wnioskodawca planuje w przyszłości założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („Nowa Spółka”). Nowa Spółka będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jak również będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

Planowane jest, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Nowa Spółka udzielać będzie pożyczek pieniężnych na rzecz podmiotów trzecich. W szczególności możliwe jest, że Nowa Spółka udzielać będzie pożyczek bądź to na rzecz polskiej spółki kapitałowej, która również będzie podatnikiem VAT czynnym, bądź też na rzecz osób fizycznych będących udziałowcami Nowej Spółki, z których jeden ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (dalej udziałowiec krajowy), natomiast drugi z udziałowców (dalej udziałowiec zagraniczny) ma miejsce zamieszkania na terytorium Niemiec.

Udziałowiec krajowy prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT w Polsce. Udziałowiec zagraniczny natomiast nie prowadzi w Polsce samodzielnie działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT w Polsce, jednakże jest on podatnikiem podatku od wartości dodanej w Niemczech i prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Niemiec. Planowane przy tym jest, że Nowa Spółka udzielać będzie swoim udziałowcom pożyczek na potrzeby inne niż związane z prowadzoną przez tych udziałowców, odpowiednio na terenie Polski i na terenie Niemiec, działalności gospodarczej.

Z tytułu udzielanych przez siebie pożyczek Nowa Spółka będzie uprawniona do wynagrodzenia w postaci odsetek należnych na podstawie umowy pożyczki. Jednocześnie działalność gospodarcza w zakresie udzielania pożyczek zostanie uwzględniona w umowie spółki Nowej Spółki jako przedmiot działalności Nowej Spółki.

Wnioskodawca wskazuje, iż występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej jako osoba planująca utworzenie wskazanej powyżej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (w której to Wnioskodawca będzie udziałowcem) – zgodnie z art. 14n § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał:

1.  Siedziba działalności gospodarczej Nowej Spółki, o której mowa we wniosku, znajdować będzie się na terenie Polski. Jak wskazano w treści wniosku (cyt.) Wnioskodawca planuje w przyszłości założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („Nowa Spółka”). Nowa Spółka będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jak również będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
2.  Udziałowiec zagraniczny, o którym mowa we wniosku, jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W treści wniosku wskazano, iż (cyt.) Udziałowiec zagraniczny natomiast nie prowadzi w Polsce samodzielnie działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT w Polsce, jednakże jest on podatnikiem podatku od wartości dodanej w Niemczech i prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Niemiec.
3.  W odpowiedzi na pytanie: „W jakim kraju znajduje się siedziba działalności gospodarczej udziałowca zagranicznego, o którym mowa we wniosku? – siedziba działalności gospodarczej udziałowca zagranicznego, o którym mowa we wniosku, znajduje się na terytorium Niemiec, tj. poza terytorium Polski. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika bowiem, iż (cyt.) Udziałowiec zagraniczny \[\`(...)\`\] jest podatnikiem podatku od wartości dodanej w Niemczech i prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Niemiec.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy udzielanie pożyczki/pożyczek przez Nową Spółkę w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego będzie świadczeniem usług podlegającym zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie pożyczki/pożyczek przez Nową Spółkę w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego będzie świadczeniem usług podlegającym zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby świadczenie usług mogło być uznane za odpłatne, między świadczącym usługę a jej beneficjentem (podmiotem odnoszącym korzyść z tytułu usługi wyświadczonej przez świadczącego usługę) powinien istnieć stosunek prawny, z treści którego wynikać powinno dla świadczącego usługę prawo dla wynagrodzenia w zamian za wykonanie usługi na rzecz beneficjenta. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W opinii Wnioskodawcy, czynności polegające na udzielaniu oprocentowanych pożyczek podmiotom trzecim powinny zostać uznane za odpłatne świadczenie usług na gruncie podatku VAT. W przypadku wskazanych wyżej usług udzielania pożyczek, podstawę opodatkowania VAT stanowić będzie zaś wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi polegającej na udzieleniu pożyczki, czyli w istocie kwota należnych pożyczkodawcy odsetek.

Jednocześnie dla oceny czy czynność stanowiąca świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT konieczne jest, aby czynność taka była wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W ocenie Wnioskodawcy udzielanie przez Nową Spółkę pożyczki na rzecz innej spółki kapitałowej w Polsce albo na rzecz swoich udziałowców mieści się w definicji działalności gospodarczej, a działalność Nowej Spółki w zakresie udzielania pożyczek prowadzona będzie samodzielnie i we własnym imieniu. Uznać zatem należy, że Nowa Spółka w zakresie pożyczek udzielanych spółce, w której będzie posiadała udziały występuje w charakterze podatnika VAT, w myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Jednocześnie, Wnioskodawca zauważył, że usługa polegająca na udzieleniu pożyczek na rzecz spółki kapitałowej albo na rzecz swoich udziałowców, w której będzie posiadała udziały korzystać będzie ze zwolnienia z VAT. Zgodnie bowiem z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT zwolnieniu z podatku VAT podlegają usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, udzielenie przez Nową Spółkę oprocentowanej pożyczki/pożyczek na rzecz innej spółki kapitałowej albo na rzecz obu udziałowców opisane w zdarzeniu przyszłym będzie stanowić świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, które to świadczenie usług podlegać będzie zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   zwolnienia od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz polskiej spółki kapitałowej oraz na rzecz udziałowca krajowego – **jest prawidłowe,**

*   zwolnienia od podatku VAT czynności udzielania pożyczek na rzecz udziałowca zagranicznego – **jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie podkreślić należy, że w przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy – miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej – art. 28b ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku, a nawet zwolnień od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, zwolnione są od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

W myśl art. 43 ust. 13 ustawy, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41 ustawy, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej.

Ponadto, zgodnie z zapisem art. 43 ust. 15 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13 nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Powyższe regulacje stanowią implementację do krajowego porządku prawnego zapisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady, Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późń. zm). Zgodnie z ww. przepisem, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.

W efekcie, udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnianiu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji z tytułu korzystania z cudzego kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.

Z opisu sprawy zawartego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce od całości swoich przychodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca rozważa utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („Nowa Spółka”). Nowa Spółka będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jak również będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Siedziba działalności gospodarczej Nowej Spółki będzie znajdować się na terenie Polski. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Nowa Spółka planuje udzielać pożyczek pieniężnych na rzecz podmiotów trzecich. W szczególności możliwe jest, że Nowa Spółka udzielać będzie pożyczek bądź to na rzecz polskiej spółki kapitałowej, która również będzie podatnikiem VAT czynnym, bądź też na rzecz osób fizycznych będących udziałowcami Nowej Spółki, z których jeden ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (dalej udziałowiec krajowy), natomiast drugi z udziałowców (dalej udziałowiec zagraniczny) ma miejsce zamieszkania na terytorium Niemiec. Udziałowiec krajowy prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej i jest podatnikiem VAT w Polsce. Udziałowiec zagraniczny natomiast nie prowadzi w Polsce samodzielnie działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT w Polsce, jednakże jest on podatnikiem podatku od wartości dodanej w Niemczech i prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Niemiec. Udziałowiec zagraniczny jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a jego siedziba działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Niemiec, tj. poza terytorium Polski. Planowane przy tym jest, że Nowa Spółka udzielać będzie swoim udziałowcom pożyczek na potrzeby inne niż związane z prowadzoną prze tych udziałowców, odpowiednio na terenie Polski i na terenie Niemiec, działalności gospodarczej. Z tytułu udzielanych przez siebie pożyczek Nowa Spółka będzie uprawniona do wynagrodzenia w postaci odsetek należnych na podstawie umowy pożyczki. Jednocześnie działalność gospodarcza w zakresie udzielania pożyczek zostanie uwzględniona w umowie spółki Nowej Spółki jako przedmiot działalności Nowej Spółki.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że usługa, którą będzie świadczyć Nowa Spółka, tj. odpłatna usługa udzielania pożyczek, stanowić będzie realizację istniejących pomiędzy stronami stosunków cywilnoprawnych. Stosunki te składają się z dwustronnych zobowiązań stron transakcji do wykonania skonkretyzowanych świadczeń – z jednej strony świadczenia Nowej Spółki (które w tym przypadku polegać będą na udzieleniu pożyczki), a z drugiej strony świadczenia usługobiorcy w zamian za udostępnienie kapitału, tj. zapłaty wynagrodzenia w formie odsetek od udzielonej pożyczki, stanowiących wynagrodzenie za wyświadczoną przez Spółkę usługę. O odpłatnym charakterze usług Nowej Spółki przesądza zatem istnienie po stronie usługobiorcy obowiązku spełnienia na jej rzecz świadczenia w zamian za tę usługę, tj. zapłaty wynagrodzenia (odsetek) w zamian za możliwość czasowego korzystania z kapitału udostępnionego przez Nową Spółkę.

W związku z powyższym, w przypadku świadczenia usług udzielania pożyczki na rzecz polskiej spółki kapitałowej oraz udziałowca krajowego, czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W stosunku natomiast do czynności udzielenia pożyczki na rzecz udziałowca zagranicznego, będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy, stwierdzić należy, iż stosownie do art. 28b ust. 1 miejscem świadczenia tej usługi będzie miejsce, gdzie znajduje się siedziba działalności gospodarczej udziałowca zagranicznego, tj. na terytorium Niemiec. Zatem usługa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, a tym samym nie będzie korzystać ze zwolnienia.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od podatku VAT czynności udzielania pożyczki na rzecz polskiej spółki kapitałowej oraz udziałowca krajowego należało uznać je za prawidłowe, natomiast w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usługi udzielania pożyczki na rzecz udziałowca zagranicznego należało uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.