Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-94/09-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-15
Teza: Opodatkowanie dostawy działek
Słowa kluczowe: dostawa; działki; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2009 r. (data wpływu 22 stycznia 2009 r.) uzupełnionym pismami z dnia – bez daty – (data wpływu 30 marca 2009 r. i 6 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek. Dnia 30 marca 2009 r. wniosek uzupełniono o informacje dotyczące opisanego zdarzenia przyszłego, a w dniu 6 kwietnia 2009 r. potwierdzono dokonanie opłaty za wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 17 października 2002 r. na podstawie aktu notarialnego rep. a nr 63XX/200X Wnioskodawczyni nabyła wraz z siostrą po połowie nieruchomość niezabudowaną objętą księgą wieczystą nr 188XX. w skład nieruchomości wchodzą dwie działki o numerach 218 i 243 i łącznym obszarze 16,77 ha. w momencie nabycia działek, jak i do tej pory Zainteresowana jest stanu wolnego. Nabycie nieruchomości nastąpiło od byłego męża w ramach rozliczeń rodzinnych.

W dniu nabycia nieruchomość była gruntem rolnym. Przez pierwsze 5 lat od nabytych nieruchomości nie był opłacany podatek rolny, ze względu na zwolnienie jakie daje ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. u. Nr 136 poz. 969 ze zm.). Obecnie od przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni uiszcza podatek rolny jako właściciel nieruchomości (Zainteresowana nie korzystała z żadnej preferencji podatkowej). Ziemia była uprawiana rolniczo, od posiadanych gruntów rolnych Zainteresowana otrzymywała dotacje z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W dniu 18 listopada 2008 r. siostra Wnioskodawczyni wraz z mężem wystąpiła do Urzędu Gminy z wnioskiem o ustanowienie warunków zabudowy nieruchomości. Ze studium sporządzonego przez gminę wynika bowiem, że wyżej wskazana nieruchomość będzie przeznaczona pod zabudowę mieszkalną. w związku z powyższym Zainteresowana zamierza w przyszłości, nieruchomość podzielić na działki budowlane i sprzedać potencjalnym nabywcom.

Nabycie nieruchomości (którą aktualnie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać) nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży. Jego celem były potrzeby własne Zainteresowanej oraz rodziny. Jak wskazuje Wnioskodawczyni, nieruchomość nie została zakupiona w celu jej odsprzedaży. Od daty nabycia i nadal przedmiotowa nieruchomość stanowiła i stanowi majątek prywatny i odrębny. Wnioskodawczyni nie była i nie jestem rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisów o podatku VAT. Nieruchomość, przeznaczona do sprzedaży nie była i nie jest przedmiotem żadnej umowy, na podstawie, której Wnioskodawczyni czerpałaby jakiekolwiek pożytki za wyjątkiem otrzymywanych dotacji. w wyniku nabycia nieruchomości nie dokonano zapłaty podatku VAT zbywcy nieruchomości.

Wnioskodawczyni wyjaśnia, iż w momencie nabycia nieruchomości prowadziła własną działalność gospodarczą pod nazwą „X”, którą założono dnia 21 października 1996 r. Następnie w dniu 3 grudnia 2001 r. Zainteresowana zawarła umowę spółki cywilnej. Od tego dnia prowadzi razem ze wspólnikiem spółkę cywilną „X s.c”. Spółka jest podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działalności do 19 listopada 2004 r. było:

*   pośrednictwo w handlu nieruchomościami,
*   pośrednictwo w wynajmie i dzierżawie nieruchomości,
*   handel i wycena nieruchomości,
*   prace ogólnobudowlane,
*   usługi hotelarsko-turystyczne,
*   pośrednictwo finansowe w zakresie zawierania umów kredytowych.

W dniu 19 listopada 2004 r. – stosownie do art. 8 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy Prawo działalności gospodarczej (Dz. u. Nr 217, poz. 2125) – dostosowano przedmiot działalności do Polskiej Klasyfikacji Działalności. Wobec powyższego obecnie obowiązujący zakres działalności obejmuje między innymi:

70.31. z - Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,

70.20. z - Wynajem nieruchomości na własny rachunek,

70.11. z - Zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek

70.12. z - Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

45.25. d - Wykonywanie robót budowlanych murarskich.

Zainteresowana podkreśla, że nieruchomości nie nabyła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nigdy nie wykorzystywała gruntu w ramach funkcjonowania działalności gospodarczej oraz późniejszej spółki cywilnej. Przyszłej sprzedaży nieruchomości dokona jako osoba fizyczna, poza przedmiotem działalności spółki cywilnej.

W uzupełnieniu stanu sprawy z dnia 30 marca 2009 r. Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż przedmiotem planowanej sprzedaży będzie grunt nabyty w ramach rozliczeń rodzinnych w 2002 roku (nabyty we współwłasności z siostrą i jej mężem, o powierzchni 16,77 ha) oraz grunt o powierzchni 5000 m2. Ten grunt zakupiony został od gminy z uwagi na fakt znajdowania się w środku działki należącej do ww. współwłaścicieli i nie było do niego dojazdu. Gmina zbyła więc siostrze (i jej mężowi) Wnioskodawczyni teren w drodze przetargu ograniczonego 1X stycznia 200X r. Dnia 1X marca 200X r. Wnioskodawczyni kupiła od siostry i jej męża udziały w gruncie o powierzchni 5000 m2, aby przyłączyć go do wspólnych gruntów oraz scalić grunty w jedną działkę.

Umowa z dnia 17 października 2002 r. zawarta w formie aktu notarialnego była umową kupna-sprzedaży. Przedmiotowe grunty uprawiane były rolniczo przez siostrę Wnioskodawczyni, która z tego tytułu pobierała dopłaty unijne i posiada zarejestrowane gospodarstwo rolne. Wnioskodawczyni nie dokonywała dostaw produktów rolnych pochodzących z uprawy przedmiotowego gruntu (dostaw takich dokonywała siostra Wnioskodawczyni).

Zainteresowana nie wie na ile działek zostanie podzielony teren – jak wskazuje – zależy to od planu, który jeszcze nie został ustalony. Wnioskodawczyni prowadzi negocjacje z gminą w temacie czy to gmina sporządzi plan zagospodarowania przestrzennego czy też Wnioskodawczyni wraz z siostrą (i jej mężem) wystąpi o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i określi liczbę działek. Jeżeli uchwalony zostanie plan zagospodarowania przestrzennego to wówczas może powstać 100 działek. w przypadku wydania warunków zabudowy może z terenów rolniczych zostać wyłączone i wydzielone tylko ok. 10 działek. Jednocześnie Zainteresowana nie wskazuje ile działek zamierza zbyć (uzależnia to od liczby wydzielonych działek oraz sytuacji finansowej), wyjaśnia jednak, iż część na pewno zostanie zbyta, a część podarowana dzieciom. Sprzedaż działek nastąpi prawdopodobnie różnym odbiorcom indywidualnym. Wnioskodawczyni podkreśla, że według studium uwarunkowań gminy wszystkie działki przeznaczone są pod zabudowę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy planowane transakcje sprzedaży nieruchomości podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2). Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika, tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ww. ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Zainteresowana wskazuje, iż obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług nie powstaje w sytuacji, gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą dokonuje czynności, która w sposób niewątpliwy odnosi się do jego majątku osobistego, który z prowadzeniem działalności gospodarczej nie jest związany.

Nie jest bowiem działalnością handlową, zatem i gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu odsprzedaży, lecz spożytkowania na potrzeby własne (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT - 2006, Wrocław 2006, s. 349).

Zdaniem Wnioskodawczyni, w tym zakresie ustawa o podatku od towarów i usług pozostaje w zgodzie z rozwiązaniami przyjętym w VI Dyrektywie VAT, co potwierdza wyrok ETS z dnia 4 października 1994 r. C-291/92 (Finanzamt Ülzen vs Dieter Armbrecht). w orzeczeniu tym ETS stanął na stanowisku, że jeżeli podatnik w rozumieniu art. 2(1) VI Dyrektywy VAT sprzedaje majątek, którego część przeznaczył na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością i którą to część zarezerwował na potrzeby osobiste, w odniesieniu do sprzedaży tej części nie występuje on jako podatnik. Transakcja taka nie podlega zatem opodatkowaniu VAT. ETS wyraził ponadto podgląd, że podmiot będący podatnikiem VAT, występujący w danej transakcji w charakterze prywatnym, nie działa w tym zakresie jako podatnik. Dlatego też, transakcja o charakterze prywatnym, mimo iż jest dokonywaną przez podatnika, nie stanowi przedmiotu opodatkowania VAT. Przyjąć w związku z powyższym należy, że osoba dokonująca sprzedaży poza prowadzoną działalnością gospodarczą nie dokonuje czynności opodatkowanych.

W świetle przedstawionej wyżej argumentacji nie można uznać za poprawny pogląd, aby sprzedaż kilku lub więcej działek budowlanych, jeżeli tylko działki te stanowią majątek osobisty podatnika VAT i nie służą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż składnika majątku osobistego (w tym przypadku działek) nie ma znamion działalności gospodarczej, a tym samym nie podlega /AT. Działki stanowią majątek osobisty, a ich sprzedaż nie przejawia cech prowadzenia działalności gospodarczej, czynność ta nie wiąże się bowiem z uzyskiwaniem stałego dochodu. Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód ze sprzedaży majątku prywatnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powołując definicję działalności gospodarczej zawartą w ustawie o podatku VAT, wyjaśnić należy, iż jest ona znacznie szersza niż definicja działalności gospodarczej uregulowana w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. u. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) czy też w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). w konsekwencji ocena określonych stanów na gruncie powołanych aktów prawnych może być odmienna.

Ponadto, stosując wykładnię językową przepisu ustawy o podatku VAT, stwierdzić można, iż działalnością gospodarczą jest działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, także wówczas gdy czynność podlegająca opodatkowaniu została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy. Przez częstotliwość należy rozumieć zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju (np. sprzedaż działek). Natomiast przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni wraz z siostrą nabyła w roku 2002 nieruchomość niezabudowaną o powierzchni 16,77 ha. Nabycie gruntu nastąpiło na podstawie umowy kupna-sprzedaży i wynikało z rozliczeń rodzinnych z byłym mężem. Ponadto Wnioskodawczyni nabyła również udział w nieruchomości (o powierzchni 5000 m2) zakupionej przez siostrę i jej męża od gminy w przetargu nieograniczonym. Przedmiotowe grunty uprawiane były rolniczo przez siostrę Wnioskodawczyni, która z tego tytułu pobierała dopłaty unijne i posiada zarejestrowane gospodarstwo rolne. Zainteresowana nie dokonywała dostaw produktów rolnych pochodzących z uprawy przedmiotowego gruntu (dostaw takich dokonywała siostra). Przeznaczenie gruntu zostało określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy wskazując na zabudowę mieszkalną. Wnioskodawczyni prowadzi negocjacje z gminą celem sporządzenia przez jednostkę samorządu terytorialnego planu zagospodarowania przestrzennego terenu. w skutek powstania takiego dokumentu – na gruncie Wnioskodawczyni – powstałoby około 100 działek budowlanych. Zainteresowana jednak w przypadku nie uchwalenia przez samorząd terytorialny planu, wystąpi o wydanie warunków zabudowy. Skutkiem tej czynności powstanie około 10 działek budowlanych. Zainteresowana nie wskazuje ile działek zamierza zbyć, uzależnia to od liczby wydzielonych działek oraz swojej sytuacji finansowej. w obydwu przypadkach nabywcami działek budowlanych będą odbiorcy indywidualni. Ponadto Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami, jednakże wskazuje, iż nabyte nieruchomości nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika zatem, iż Wnioskodawczyni ma zamiar dokonać dostawy działek budowlanych w sposób częstotliwy (powtarzalnie).

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni – w związku z dostawą działek budowlanych – wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT. Zainteresowana nabyła nieruchomości na podstawie umowy kupna – sprzedaży, a wskutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bądź wydania decyzji o warunkach zabudowy nieruchomości, przedmiotem dostawy może być od 10 do 100 działek budowlanych. w konsekwencji zbycia wymienionej liczby gruntów budowlanych, Zainteresowana wykorzysta działki – będące w świetle ustawy o podatku od towarów i usług towarem – w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tak przewidziana sprzedaż nie ma charakteru incydentalnego czy też sporadycznego. w ten sposób Zainteresowana wypełni definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, i wystąpi – w związku z dostawą przedmiotowych działek – w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto wskazać należy, iż nabycie przedmiotowych nieruchomości nie nastąpiło w skutek darowizny czy też spadku lecz umowy kupna – sprzedaży i to w okresie prowadzenia przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Nieruchomości te nie zostały nabyte w celu ich uprawy w ramach działalności rolniczej prowadzonej przez Zainteresowaną ani też nie miały służyć prywatnym celom Wnioskodawczyni (np. poprzez dostarczanie produktów rolnych na potrzeby własne lub też poprzez budowę na przedmiotowym gruncie domu w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych). Powyższe wskazuje, iż nabycie nastąpiło w celu późniejszej odsprzedaży. w konsekwencji nieruchomość nie może być uznana za odrębny majątek osobisty Zainteresowanej lecz stanowi majątek nabyty w celu wykorzystania w działalności gospodarczej – działalności handlowej.

Reasumując, Wnioskodawczyni dokonując dostawy ww. nieruchomości wyczerpie przesłanki działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 cyt. ustawy o VAT, a w konsekwencji wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku VAT. w rezultacie dostawa przedmiotowych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do powołanego orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 4 października 1994 r. C-291/92 (Finanzamt Ülzen vs Dieter Armbrecht) wskazać należy, iż – stosownie do powyższej analizy – dostawa działek budowlanych nie wiąże się z majątkiem osobistym Wnioskodawczyni lecz z prowadzoną działalnością gospodarczą. w konsekwencji orzeczenie nie ma zastosowania w sprawie i nie może stanowić o rozstrzygnięciu tut. Organu.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wydana została interpretacja indywidualna nr ILPB1/443-109/09-3/TW z dnia 15 kwietnia 2009 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.