Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.92.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: Ustalenie, czy jednokrotne złożenie przez Spółkę
zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji
podatkowej (Zawiadomienie ZAW; NR), wskazującego numer
rachunku bankowego Banku (jako faktora), będzie skuteczne
w odniesieniu do wszystkich kolejnych płatności Spółki
dokonywanych na ten rachunek bankowy, lecz w odniesieniu
do faktur od różnych Dostawców Spółki i w związku z tym
spowoduje, że zastosowania nie znajdzie sankcja przewidziana
w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
osób prawnych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment)
sankcja
zawiadomienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Limit transakcji
gotówkowych-Płatność dokonana z pominięciem
mechanizmu podzielonej płatności (MPP)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15d-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15d-ust. 4-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy m.in. ustalenia, czy jednokrotne złożenie przez Spółkę zawiadomienia, o którym
    mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej (Zawiadomienie ZAW-NR), wskazującego
    numer rachunku bankowego Banku (jako faktora), będzie skuteczne w odniesieniu do
    wszystkich kolejnych płatności Spółki dokonywanych na ten rachunek bankowy, lecz w
    odniesieniu do faktur od różnych Dostawców Spółki i w związku z tym spowoduje, że
    zastosowania nie znajdzie sankcja przewidziana w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa o CIT”).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest rezydentem podatkowym w Szwajcarii i podlega w
    Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w związku z prowadzeniem na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności poprzez położony na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład oraz jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy (...). W celu prowadzenia
    działalności Wnioskodawca dokonuje nabyć towarów i usług od określonych podmiotów
    będących przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo
    przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 236, dalej: „Dostawcy”).
    Spółka jest uczestnikiem programu faktoringowego, polegającego na możliwości
    korzystania przez Spółkę i Dostawców z usług faktoringu świadczonych przez wybrany
    bank (jako faktora; dalej: „Bank”) - (dalej: „Program faktoringowy”).
    Nawiązując współpracę z każdym z Dostawców Spółka informuje go o Programie
    faktoringowym oraz możliwości skorzystania z usługi faktoringu.
    Program faktoringowy umożliwia Dostawcom otrzymywanie płatności wynikających z
    faktur nie bezpośrednio od Spółki w terminie wynikającym z umowy, lecz od Banku we
    wcześniejszym terminie. W celu skorzystania z usług faktoringu, Dostawca zawiera
    indywidualną umowę z Bankiem na świadczenie takich usług, o czym Spółka jest
    następnie informowana przez Bank.
    W ramach Programu faktoringowego i realizacji usługi faktoringu, Bank dokonuje
    uregulowania kwoty określonej na fakturze wystawionej przez Dostawcę na Spółkę
    zgodnie z umową zawartą pomiędzy Bankiem a Dostawcą, przy czym uregulowanie może
    nastąpić poprzez nabycie wierzytelności od Dostawcy bądź poprzez zapłatę i wstąpienie
    przez Bank w prawa wierzyciela (jednorazowa wartość transakcji, której dotyczą faktury
    objęte Programem faktoringowym może przekraczać 15 000 zł). W związku z tym, Spółka
    nie posiada informacji na jaki rachunek bankowy Dostawcy dokonywane są każdorazowe
    płatności przez Bank w ramach Programu faktoringowego i czy rachunek ten znajduje się
    w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT – tj. na tzw. białej liście
    podatników VAT (dalej: „Wykaz”).
    Po uregulowaniu kwoty na rzecz Dostawców, Bank obciąża rachunek bankowy Spółki
    kwotą stanowiącą sumę wszystkich uregulowanych przez Bank zobowiązań Spółki na

    rzecz Dostawców uczestniczących w Programie faktoringowym w dniu, w którym przypada
    termin zapłaty wynikający z poszczególnych faktur wystawionych na Spółkę przez
    Dostawców.
    Zapłata przez Spółkę na rzecz Banku w ramach Programu faktoringowego dokonywana
    jest na rachunek bankowy Banku nieznajdujący się w Wykazie. W takich przypadkach
    Spółka składa w terminie 7 dni od dnia obciążenia swojego rachunku bankowego przez
    Bank zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz
    art. 15d ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT (dalej: „Zawiadomienie ZAW-NR”) do właściwego dla niej
    naczelnika urzędu skarbowego. W Zawiadomieniu ZAW-NR, Spółka wskazuje m.in. dane
    swojego Dostawcy oraz rachunek bankowy należący do Banku, na który została dokonana
    płatność Spółki.
    Zgodnie z obecną praktyką, w przypadku zobowiązań względem różnych Dostawców
    Spółki i dokonania kolejnych płatności przez Spółkę na ten sam rachunek bankowy Banku
    (ale w odniesieniu do różnych Dostawców), Spółka składa każdorazowo Zawiadomienie
    ZAW-NR, w którym wskazuje numer rachunku bankowego Banku, wskazany już uprzednio
    w innym Zawiadomieniu ZAW-NR złożonym w odniesieniu do faktury od innego Dostawcy.
    Dochodzi więc do sytuacji, w których Spółka składa wielokrotnie Zawiadomienia ZAW-NR,
    w których ten sam numer rachunku bankowego Banku jest wskazywany wielokrotnie (ze
    wskazaniem jednak danych dotyczących m.in. innego Dostawcy i innej faktury).
    W celu zniwelowania znacznego obciążenia natury administracyjnej, z uwagi na dużą ilość
    kontrahentów oraz transakcji, wobec których rozliczenia są prowadzone w ramach
    Programu faktoringowego, Wnioskodawca planuje ograniczyć wielokrotne składanie
    Zawiadomień ZAW-NR w odniesieniu do tych samych rachunków bankowych Banku (lecz
    innych Dostawców i/lub faktur).

## Pytanie

Czy jednokrotne złożenie przez Spółkę zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3
    Ordynacji podatkowej (Zawiadomienie ZAW-NR), wskazującego numer rachunku
    bankowego Banku (jako faktora), będzie skuteczne w odniesieniu do wszystkich kolejnych
    płatności Spółki dokonywanych na ten rachunek bankowy, lecz w odniesieniu do faktur od
    różnych Dostawców Spółki i w związku z tym spowoduje, że zastosowania nie znajdzie
    sankcja przewidziana w art. 15d ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT? (pytanie oznaczone we wniosku
    nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, jednokrotne złożenie przez Spółkę zawiadomienia, o którym
    mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej (Zawiadomienie ZAW-NR), wskazującego
    numer rachunku bankowego Banku (jako faktora), będzie skuteczne w odniesieniu do
    wszystkich kolejnych płatności Spółki dokonywanych na ten rachunek bankowy, a w
    odniesieniu do faktur od różnych Dostawców Spółki i w związku z tym spowoduje, że
    Spółka nie będzie ponosić negatywnych konsekwencji określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2
    Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 96b ust. 1 Ustawy o VAT, Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w
    postaci elektronicznej wykaz podmiotów:
    1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo
      które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;
    2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako
      podatników VAT została przywrócona (tj.: „Wykaz”).
    Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
    urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych w sposób
    umożliwiający sprawdzenie, w tym automatycznie, czy podmiot znajduje się w wykazie na

    wybrany dzień, przypadający nie wcześniej niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w
    którym podmiot jest sprawdzany. Dane tego podmiotu są udostępniane według stanu na
    wybrany dzień, z wyjątkiem danych, o których mowa w art. 96b ust. 3 pkt 1-3 Ustawy o
    VAT, które są udostępniane według stanu na dzień sprawdzenia (art. 96b ust. 2 Ustawy o
    VAT).
    Sankcje CIT wynikające z dokonania płatności na rachunek spoza Wykazu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 Ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15d ust. 1 Ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2020 r.,
    podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej
    płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
    przedsiębiorców:
      1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
      2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia
      przelewu w Wykazie – w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług,
      potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę
      zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT
      czynny, lub
      3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z
        art. 106e ust. 1 pkt 18a Ustawy o VAT, została dokonana z pominięciem
        mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej ustawy.
    W myśl art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, dokonywanie lub
    przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje
    za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku, gdy:
      1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
      2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności,
        przekracza 15.000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach
        obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego
        przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
        dokonania transakcji.
    Tak więc, zgodnie z aktualnym stanem prawnym, uregulowanie należności za dostawę
    towarów lub świadczenie usług o wartości przekraczającej 15.000 zł, potwierdzonych
    fakturą wystawioną przez podatnika VAT czynnego, na inny rachunek niż zawarty w
    Wykazie powoduje brak możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych (art. 15d ust. 1 pkt 2, art. 15d ust.
    2 Ustawy o CIT; dalej: „Sankcja w CIT”).
    Wyłączenie Sankcji w CIT.
    Zgodnie jednak z brzmieniem art. 15d ust. 4 Ustawy o CIT, Sankcji w CIT nie stosuje się, w
    przypadku, jeżeli zapłata należności przez podatnika została dokonana przelewem na
    rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie, a podatnik złożył przy
    pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie, o którym mowa
    w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego
    właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia
    zlecenia przelewu (tj. Zawiadomienie ZAW-NR).
    W opinii Wnioskodawcy, jednokrotne złożenie Zawiadomienia ZAW-NR, wskazującego
    numer rachunku bankowego Banku (tj. faktora), będzie skuteczne w odniesieniu do
    wszystkich płatności dokonywanych na ten rachunek, nawet w odniesieniu do faktur od

    różnych Dostawców Spółki i w konsekwencji spowoduje, że Spółka nie poniesie Sankcji w
    CIT.
    Zgodnie z treścią Objaśnień podatkowych z dnia 20 grudnia 2019 r. - Wykaz podatników
    VAT (opublikowanych na stronie www Ministerstwa Finansów pod adresem: https://www.
    gov.pl/web/finanse/objasnienia-podatkowe-z-dnia-20-grudnia-2019-r-wykaz- podatnikow-
    vat ; dalej: „Objaśnienia”) „w przypadku wysłania zawiadomienia o dokonaniu zapłaty na
    rachunek spoza Wykazu podatnik nie będzie obowiązany dokonywać ponownie takiego
    zawiadomienia w sytuacji, gdyby kolejna wpłata została dokonana na ten sam rachunek
    spoza Wykazu, o którym podatnik już raz poinformował organy składając stosowne
    zawiadomienie. Wystarczające będzie dokonanie jednorazowego zgłoszenia takiego
    rachunku do właściwego naczelnika urzędu skarbowego” (str. 15 Objaśnień).
    Dla uniknięcia wątpliwości, powyższe zostało potwierdzone następnie przez ustawodawcę
    poprzez nowelizację trybu składania Zawiadomienia ZAW-NR wprowadzonego Ustawą z
    dnia 5 czerwca 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych
    innych ustaw (dalej: „Nowelizacja”).
    W uzasadnieniu Nowelizacji wskazano, że „Proponowana zmiana ma (...) umożliwić
    wyraźne wskazanie jednorazowego składania zawiadomienia o dokonaniu zapłaty
    należności na dany rachunek niezawarty w wykazie podmiotów, wyeliminowanie
    wątpliwości i zmniejszenie obciążeń podatnika. Jeżeli zdarzy się tak, że po raz drugi
    kontrahent podatnika będzie chciał, żeby wpłacił on na rachunek, który nie znajduje się w
    wykazie, nie będzie musiał ponawiać za każdym razem zawiadomienia. To jedno
    zawiadomienie będzie wyczerpywało obowiązki podatnika i zwalniało go od negatywnych
    skutków” (Druk nr 207. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 207 - Sejm Rzeczypospolitej Polskiej,
    dostęp: 27.09.2024).
    Opierając się na powyższym należy przyjąć, że jeżeli w opisanym zdarzeniu przyszłym
    Spółka złoży Zawiadomienie ZAW-NR – po dokonaniu pierwszej płatności należności o
    wartości przekraczającej 15.000 zł na rachunek bankowy Banku (faktora) nieznajdujący się
    w Wykazie – dalsze płatności realizowane na ten rachunek, dotyczące rozliczeń z różnymi
    Dostawcami Spółki, nie będą wymagały składania kolejnych zawiadomień, aby uniknąć po
    stronie Spółki negatywnych konsekwencji określonych w 15d ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15d
    ust. 2 Ustawy o CIT.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie w swoich interpretacjach
    indywidualnych zaznaczał, że nie ma potrzeby wielokrotnego składania Zawiadomienia
    ZAW-NR, w przypadku, gdy kolejna wpłata jest dokonywana na rachunek spoza Wykazu, o
    którym podatnik już raz poinformował organ składając Zawiadomienie ZAW-NR (np.
    Interpretacje indywidualne znak: 0111-KDIB1- 1.4010. 128.2020.1.BK; 0114-KDIP2-
    2.4010.59.2020.4.AG; 0111-KDIB2-1.4010.486.2019.2.EN; 0111-KDIB1-2.4010.100.2020.2.
    MZA).
    W szczególności, w Interpretacji indywidualnej znak: 0114-KDIP2-2.4010.59.2020.4.AG,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „(...) stanowisko Wnioskodawcy,
    zgodnie z którym jeżeli Spółka złoży zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba ustawy -
    Ordynacja podatkowa - po dokonaniu pierwszej płatności należności o wartości
    przekraczającej 15.000 zł na rachunek bankowy faktora nie znajdujący się w Wykazie -
    dalsze płatności realizowane na ten rachunek, dotyczące rozliczeń z różnymi
    usługodawcami Spółki, nie będą wymagały składania kolejnych zawiadomień, aby uniknąć
    po stronie Spółki negatywnych konsekwencji określonych w 15d ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., jest
    prawidłowe”.

    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, jednokrotne złożenie przez Spółkę
    zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji Podatkowej (Zawiadomienie
    ZAW-NR), wskazującego numer rachunku bankowego Banku (jako faktora), będzie
    skuteczne w odniesieniu do wszystkich kolejnych płatności Spółki dokonywanych na ten
    rachunek bankowy, a w odniesieniu do faktur od różnych Dostawców Spółki i w związku z
    tym spowoduje, że Spółka nie będzie ponosić negatywnych konsekwencji określonych w
    art. 15d ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej
    płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
    przedsiębiorców:
    1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
    2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu
    w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług – w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą,
    dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby
    podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub
    3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z
    art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została dokonana z
    pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej
    ustawy.
    Stosownie do treści art. 15d ust. 2 ustawy o CIT:
    W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej
    płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
    przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem ust. 1, podatnicy w tej części:
    1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
    2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów -
    zwiększają przychody
    – w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa
    rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z
    pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.
    Z kolei, w myśl art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 221 ze zm.):
    Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością
    gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w
    każdym przypadku gdy:
    1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
    2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności,
    przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych
    przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy
    Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.
    W myśl art. 15d ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:

    Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności dokonanej
    z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika
    została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w
    wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek
    zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do
    naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty
    należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.
    Zgodnie z art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „ustawa VAT”):
    Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz
    podmiotów:
    1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo
    które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;
    2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako
    podatników VAT została przywrócona.
    Stosownie do art. 96b ust. 2 ustawy VAT:
    Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
    urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych w sposób
    umożliwiający sprawdzenie, w tym automatycznie, czy podmiot znajduje się w wykazie na
    wybrany dzień, przypadający nie wcześniej niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w
    którym podmiot jest sprawdzany. Dane tego podmiotu są udostępniane według stanu na
    wybrany dzień, z wyjątkiem danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, które są
    udostępniane według stanu na dzień sprawdzenia.
    Stosownie do wyżej powołanych przepisów wskazuję, że przy transakcjach, w których
    stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15.000 zł dla płatności gotówkowych, a
    transakcje powyżej tej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku
    płatniczego. Od dnia 1 stycznia 2020 r. przy transakcjach powyżej 15 000 zł podatnicy
    chcąc uniknąć negatywnych konsekwencji podatkowych przewidzianych w art. 15d ustawy
    o CIT w przypadku, gdy dokonują płatności przelewem dostawcy towarów lub
    usługodawcy, będącemu podatnikiem VAT czynnym, za zakupy potwierdzone fakturą
    powinni dokonywać tej płatności na ich rachunki rozliczeniowe prowadzone przez banki
    lub imienne rachunki w SKOK zamieszczone w Wykazie podatników VAT. Powyższe nie
    wyłącza możliwości, aby przedsiębiorca dokonywał zapłaty przelewem na rachunek
    zamieszczony w tym Wykazie również w sytuacji dokonywania płatności przelewem
    poniżej limitu transakcji dla płatności gotówkowych określonego w ustawie.
    Dokonanie płatności należności wynikającej z otrzymanej faktury wystawionej przez
    podatnika VAT czynnego dotyczącej transakcji na kwotę powyżej 15 000 zł, na inny
    rachunek niż zamieszczony w Wykazie podatników VAT naraża podatnika na negatywne
    konsekwencje podatkowe w postaci:
      - braku możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu lub
        konieczność zwiększenia przychodów w podatku CIT,
      - odpowiedzialności solidarnej w podatku VAT.
    Możliwość uniknięcia negatywnych konsekwencji podatkowych w przypadku dokonania
    zapłaty na rachunek spoza Wykazu podatników VAT, przewiduje przepis art. art. 117ba § 3
    pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz.
    111), zgodnie z którym:
    Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika:

    1) wynika z transakcji innej niż określona w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
    przedsiębiorców lub
    2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu
    w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności
    przelewem na ten rachunek zawiadomienie o zapłacie należności na ten rachunek do
    naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty
    należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.
    Aby uniknąć negatywnych skutków w podatkach wystarczy, że podatnik w ustawowym
    terminie zawiadomi o zapłacie należności na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia
    przelewu w Wykazie podatników VAT właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie
    określonego przepisami ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienia (ZAW-NR).
    Przy czym, zaznaczam, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z 20 grudnia 2019 r.
    „Wykaz podatników VAT”, w przypadku wysłania zawiadomienia o dokonaniu zapłaty na
    rachunek spoza Wykazu podatnik nie będzie obowiązany dokonywać ponownie takiego
    zawiadomienia w sytuacji, gdyby kolejna wpłata została dokonana na ten sam rachunek
    spoza Wykazu, o którym podatnik już raz poinformował organ składając stosowne
    zawiadomienie. Wystarczające będzie dokonanie jednorazowego zgłoszenia takiego
    rachunku do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
    Podsumowując, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym, jednokrotne
    złożenie przez Spółkę zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji
    podatkowej (Zawiadomienie ZAW-NR), wskazującego numer rachunku bankowego Banku
    (jako faktora), będzie skuteczne w odniesieniu do wszystkich kolejnych płatności Spółki
    dokonywanych na ten rachunek bankowy, lecz w odniesieniu do faktur od różnych
    Dostawców Spółki, i w związku z tym spowoduje, że zastosowania nie znajdzie sankcja
    przewidziana w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W zakresie pytania nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podatników, którzy o ich wydanie
    wystąpili i nie wiążą tut. Organu w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.