Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1243/10-4/KŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-21
Teza: Czy otrzymana przez wnioskodawcę premia pieniężna stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz dostawcy towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 26 listopada 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 stycznia 2011 r. (data wpływu 21 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie premii pieniężnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie premii pieniężnej. Pismem z dnia 19 stycznia 2011 r. uzupełniono przedstawiony stan faktyczny i przedstawiono pełnomocnictwo.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka akcyjna) jest producentem drewnianej stolarki okiennej oraz drewnianych drzwi. Spółka prowadzi sprzedaż na terenie całego kraju oraz na eksport (zarówno eksport sensu stricte jak i dostawy wewnątrzwspólnotowe). Spółka prowadzi sprzedaż dla przedsiębiorców oraz osób fizycznych. Spółka prowadzi zarówno sprzedaż stolarki bez montażu, jak i oferuje usługi budowlano-montażowe w postaci montażu okien i drzwi drewnianych. Ze względu na skalę działalności, Spółka jest w stanie negocjować z dostawcami korzystne warunki zakupów. w związku z tym w dniu 30 września 2010 r. Zainteresowany zawarł z jednym z dostawców - x Sp. z o.o. - umowę o współpracy handlowej, na mocy której będzie otrzymywał premie pieniężne w związku z zakupami od x Sp. z o.o.

Na mocy paragrafu 1 wspomnianej umowy, Wnioskodawca zobowiązał się do dokonywania zakupów od x Sp. z o.o. rocznie w wysokości co najmniej 1.750.000,00 zł oraz łącznie co najmniej 5.250.000,00 zł w okresie 3 lat od momentu zawarcia umowy.

Zakupy te będą się odbywały na zasadzie wyłączności, co oznacza iż Wnioskodawca zobowiązuje się do nie kupowania od innych dostawców towarów konkurencyjnych do towarów objętych umową i ujętych w załączniku nr 1 do umowy. w oparciu o paragraf 11 umowy za złamanie tej zasady Zainteresowany zapłaci na rzecz x Sp. z o.o. kwotę w wysokości 100.000,00 zł.

W umowie Strony uzgodniły dalej (paragraf 2), iż z tytułu zakupów w określonej w paragrafie 1 wysokości, x Sp. z o.o. wypłaci na rzecz Wnioskodawcy określoną wartość premii pieniężnej zwanej w umowie „bonusem”. Zgodnie z punktem 2 paragrafu 2 umowy, rozliczenie bonusu w wysokości 100.000,00 zł nastąpi do dnia 15 listopada 2010 r. na rachunek Wnioskodawcy lub w drodze kompensaty wzajemnych rozrachunków.

W listopadzie 2010 r. Zainteresowany wystawił notę księgową i obciążył x Sp. z o.o. kwotą 100.000,00 zł z tytułu zawartej umowy. w dniu 15 listopada 2010 r. Wnioskodawca oraz x Sp. z o.o. dokonały kompensaty wzajemnych rozrachunków.

Dodatkowo w omawianej umowie Strony uzgodniły, iż z tytułu zrealizowania zakupów w określonej minimalnej wysokości, na podstawie zapisów paragrafu 3 umowy, oprócz premii w wysokości 100.000,00 zł, w każdym roku x Sp. z o.o. wypłaci na rzecz Wnioskodawcy premię pieniężną w wysokości 1% wartości zakupów ponad określony dla danego roku minimalny obrót (1.750.000,00 zł).

Pismem z dnia 19 stycznia 2011 r. uzupełniono przedstawiony stan faktyczny o następujące informacje (na podstawie pytań zawartych w wezwaniu tut. Organu z dnia 10 stycznia 2011 r.):

*   pytanie nr 1 - czy w zamian za udzielenie premii ma miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym itp. na rzecz dostawcy? NIE - Wnioskodawca nie otrzymuje innych świadczeń w zamian za dokonanie zakupów, a bonus dotyczy jedynie wartości obrotu;
*   pytanie nr 2 - czy premia będzie również udzielana, jeżeli zakupy roczne będą mniejsze niż 1.750.000 zł? NIE - z konstrukcji umowy wynika, iż bonus będzie przyznany za dokonane zakupy czyli jest zależny od wielkości (wartości) dokonanych zakupów;
*   pytanie nr 3 - czy w zamian za udzielenie premii pieniężnej w wysokości 1% wartości zakupów ponad określony dla danego roku minimalny obrót, ma miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym itp. na rzecz dostawcy? NIE - Wnioskodawca nie otrzymuje innych świadczeń w zamian za dokonanie zakupów, a bonus dotyczy jedynie wartości obrotu.
*   pytanie nr 4 - czy w sytuacji zakupów rocznych o wartości większej niż 1.750.000 zł i nie dotrzymania zasady wyłączności (zakup towarów z załącznika nr 1 u innego dostawcy), premia pieniężna będzie wypłacona? TAK - wypłata premii pieniężnej na podstawie umowy została uzależniona od wartości zakupów i jest pośrednio powiązana z zapisem dotyczącym wyłączności. Za niedotrzymanie warunku wyłączności, tj. dokonywania zakupów towarów z załącznika nr 1 u innego dostawcy, na podstawie umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty „kary umownej” w wysokości 100.000,00 zł.

Zgodnie z § 1 punkt 1 umowy strony uzgodniły, że Wnioskodawca będzie nabywał od sprzedawcy x okucia budowlane oraz inne towary będące przedmiotem oferty handlowej sprzedawcy za minimum 1.750.000 zł rocznie, tj. za 5.250.000 zł przez okres 3 lat. Punkt 2 w § 1 umowy stanowi natomiast, że zakup towarów określonych w umowie odbywać się będzie na zasadzie wyłączności, tj. kupujący (Wnioskodawca) zobowiązuje się do nie nabywania od innych kontrahentów towarów będących konkurencyjnymi w stosunku do towarów określonych w § 4 umowy.

W § 11 umowy strony uzgodniły, że w przypadku naruszenia zapisów § 1 punkt 2 umowy, kupujący (Wnioskodawca) zobowiązuje się do zapłaty na rzecz sprzedającego kwoty w wysokości 100.000 zł (równej kwocie określonej w § 2 punkt 2 umowy czyli kwocie ryczałtowego bonusu za zakupy przekraczające 1.750.000 zł rocznie; umowa nie wspomina o zapłacie kary w wysokości kwot otrzymanych za zakupy powyżej 1.750.000 zł i określonych w umowie procentowo jako 1% nadwyżki ponad 1.750.000 zł).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana przez Wnioskodawcę premia pieniężna stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz dostawcy towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność polegająca na otrzymaniu premii pieniężnej nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenia usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Usługa w rozumieniu powyższego przepisu jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać jakieś zdarzenia za odpłatne świadczenie usług musi zatem wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi udział w tym zdarzeniu, czyli strony muszą zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności, np. w zawartej umowie. Ustawodawca zaznaczył ponadto, że usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru (art. 8 ust. 1 ustawy). Nie może zatem wystąpić taka sytuacja faktyczna, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi.

Pogląd taki prezentowany jest również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt i FSK 94/06. Sąd ten rozpatrywał zagadnienie związane z otrzymywaniem przez nabywców towarów premii pieniężnych, za zrealizowanie na rzecz kontrahentów pewnego pułapu obrotów oraz rzetelność w przestrzeganiu zawartych umów. w wyroku wskazano, iż na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży - dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy. Czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie poprzez ich zsumowanie stanowić usługi. Nie można zatem uznać za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, obrotów w wysokości określonej umownie, osiągniętych przez nabywcę towaru. w związku z tym wypłacona przez sprzedawcę premia nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi.

W przywołanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się również do art. 6 VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), w myśl którego świadczenie usług oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Konsekwencją tego - zdaniem Sądu - jest twierdzenie, iż we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej, określona ilość dostaw towarów nie może stanowić usługi.

Równocześnie opodatkowanie - jako usługi świadczonej przez nabywcę towaru - nabycia określonej ilości towaru, będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, raz jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi jako zakupu (świadczenia usługi) przez nabywcę togo samego towaru, w ramach tej samej transakcji co - w ocenie Sądu - należy uznać za niedopuszczalne. Podstawowym celem wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej, w konsekwencji także podatku od towarów i usług jest bowiem wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Przepis ten nakłada na podatników obowiązek wystawienia faktury VAT w przypadku dokonania czynności podlegających regulacjom ustawy. Otrzymanie przez Spółkę premii pieniężnej, nie powoduje - powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, w związku z czym czynność ta nie skutkuje obowiązkiem wystawienia faktury VAT. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że właściwym dowodem dla udokumentowania otrzymania premii pieniężnej jest nota księgowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy obowiązujący do 31 grudnia 2010 r.).

Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W celu intensyfikacji sprzedaży towarów, podatnicy podejmują różnorodne działania, w efekcie, których wypłacane są tzw. premie pieniężne (bonusy).

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione będą od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, bądź też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług na rzecz sprzedawcy itp.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest producentem drewnianej stolarki okiennej oraz drewnianych drzwi. Ze względu na skalę działalności Spółka jest w stanie negocjować z dostawcami korzystne warunki zakupów. w związku z tym w dniu 30 września 2010 r. Zainteresowany zawarł z jednym z dostawców - x Sp. z o.o. - umowę o współpracy handlowej, na mocy której będzie otrzymywał premie pieniężne w związku z zakupami od x Sp. z o.o. Na mocy paragrafu 1 wspomnianej umowy, Wnioskodawca zobowiązał się do dokonywania zakupów od x Sp. z o.o. rocznie w wysokości co najmniej 1.750.000,00 zł oraz łącznie co najmniej 5.250.000,00 zł w okresie 3 lat od momentu zawarcia umowy.

Zakupy te będą się odbywały na zasadzie wyłączności, co oznacza iż Wnioskodawca zobowiązuje się do nie kupowania od innych dostawców towarów konkurencyjnych do towarów objętych umową i ujętych w załączniku nr 1 do umowy. w oparciu o paragraf 11 umowy za złamanie tej zasady Zainteresowany zapłaci na rzecz x Sp. z o.o. kwotę w wysokości 100.000,00 zł. w umowie Strony uzgodniły dalej (paragraf 2), iż z tytułu zakupów w określonej w paragrafie 1 wysokości, x Sp. z o.o. wypłaci na rzecz Wnioskodawcy określoną wartość premii pieniężnej zwanej w umowie „bonusem”. Zgodnie z punktem 2 paragrafu 2 umowy, rozliczenie bonusu w wysokości 100.000,00 zł nastąpi do dnia 15 listopada 2010 r. na rachunek Wnioskodawcy lub w drodze kompensaty wzajemnych rozrachunków. w listopadzie 2010 r. Zainteresowany wystawił notę księgową i obciążył x Sp. z o.o. kwotą 100.000,00 zł z tytułu zawartej umowy. w dniu 15 listopada 2010 r. Wnioskodawca oraz x Sp. z o.o. dokonały kompensaty wzajemnych rozrachunków. Dodatkowo w omawianej umowie Strony uzgodniły, iż z tytułu zrealizowania zakupów w określonej minimalnej wysokości, na podstawie zapisów paragrafu 3 umowy, oprócz premii w wysokości 100.000,00 zł, w każdym roku x Sp. z o.o. wypłaci na rzecz Wnioskodawcy premię pieniężną w wysokości 1% wartości zakupów ponad określony dla danego roku minimalny obrót (1.750.000,00 zł).

W związku z powyższym zachowanie Wnioskodawcy w stosunku do x Sp. z o.o. jest uznane za świadczenie usług. Sposób wyliczenia dodatkowego wynagrodzenia, na podstawie osiągniętego poziomu obrotów przez Wnioskodawcę (w okresie roku i trzech kolejnych lat), przy jednoczesnym powstrzymywaniu się od dokonywania nabyć od innych dostawców towarów konkurencyjnych do towarów objętych umową o współpracy handlowej (złamanie przedmiotowej zasady zagrożone jest sankcją finansową w wysokości kwoty równej ryczałtowemu bonusowi za zakupy przekraczające 1.750.000,00 zł) spełnia przesłanki do tego by uznać je za świadczenie usług. Oznacza to, że w przypadku gdy Wnioskodawca dokona zakupu towarów konkurencyjnych od innych dostawców zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz sprzedającego kwoty w wysokości ryczałtu bonusowego (otrzymanej premii pieniężnej przy minimalnym obrocie 1.750.000,00 zł), więc jest to równoznaczne z nieotrzymaniem przez Wnioskodawcę bonusu pieniężnego określonego w zawartej umowie o współpracy handlowej. Tak skonstruowane relacje handlowe, wiążące się z wykonywaniem przez Wnioskodawcę na rzecz dostawcy czynności polegających na:

*   osiągnięciu określonego obrotu w okresie roku i trzech kolejnych lat;
*   powstrzymaniem się od zakupów towarów konkurencyjnych od innych dostawców (dochowanie warunku wyłączności dostaw);

\- sprowadza się do tego, iż w transakcjach kupna-sprzedaży, pomiędzy Wnioskodawcą a x Sp. z o.o. dochodziło do rzeczywistych i odrębnych od tych transakcji świadczeń nabywcy na rzecz zbywającego towary. Należy zatem uznać, że – w tak przedstawionym stanie faktycznym – „premia”, która została wypłacona Wnioskodawcy stanowiła wynagrodzenie za realizowane usługi. Tak skonstruowane relacje gospodarcze („świadczenia”) między kontrahentami dają podstawy do tego by uznać je za wykonywanie usług na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, a co za tym idzie podlegają one obowiązkowi podatkowemu w podatku od towarów i usług. Nie można bowiem inaczej nazwać tej czynności, jeśli będzie miała ona wpływ na wysokość wynagrodzenia, a więc będzie ściśle związana z odpłatnością.

A zatem, zobowiązanie Wnioskodawcy wynikające z zawartej umowy o współpracy handlowej do świadczenia ww. usługi powoduje, że zachowanie Zainteresowanego spełniać będzie przesłankę do uznania jego za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a wypłacone przez x Sp. z o.o. wynagrodzenia (określone jako bonus w wysokości 100.000 zł przy zakupach na poziomie 1.750.000 zł + 1% obrotu po przekroczeniu przedmiotowego poziomu zakupów) stanowić będą wypłatę wynagrodzenia za świadczenie tej usługi. Usługobiorcą tej usługi będzie x Sp. z o.o., która poprzez motywowanie Wnioskodawcy do określonych działań realizować będzie swój interes ekonomiczny (zwiększenie swoich obrotów).

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że otrzymywanie gratyfikacji pieniężnej przez Wnioskodawcę będzie ściśle związane z uzyskaniem przez x Sp. z o.o. świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie należy uznać ww. czynność powstrzymywania się od dokonywania zakupów towarów konkurencyjnych u innych dostawców.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Reasumując, otrzymana przez Wnioskodawcę premia pieniężna stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz dostawcy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenie sądu, nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Przy zaistniałym podobieństwie zdarzenia przyszłego oraz rozważań prawnych organ podatkowy uważa, iż w badanej sprawie należy jednak uznać stanowisko Zainteresowanego za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.