Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-4/12/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-04
Teza: Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku akcyzowego, gdyż w wyniku zawartej umowy wykonania usługi Wnioskodawca fizycznie nie zużywa energii elektrycznej, tylko powierza ją do przerobu X, która zużywa ją, aby wyprodukować żelazostopy
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatnik-podatnik podatku akcyzowego
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2012r. (data złożenia 10 stycznia 2012r.) udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużycia energii elektrycznej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego zakresie opodatkowania zużycia energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji żelazostopów i posiada koncesję na Obrót Energią Elektryczną (OEE) wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki ważną do 15 stycznia 2020r. W dniu 12 grudnia 2011 roku Wnioskodawca zlecił X (Zleceniobiorcy) wykonanie usługi przerobu polegającej na przetworzeniu energii elektrycznej, innych surowców i materiałów w żelazostopy. W wyniku zawartej umowy od 1 grudnia 2011 roku Wnioskodawca przekazuje X energię elektryczną, kwarcyt, węgiel kamienny, zrębki drewna, kamień wapienny, FeSl przeróbcze, masę elektrodową, piasek, kruszywo kwarcytowe, szkło wodne.

Na otrzymanych surowcach Zleceniobiorca wykonuje usługę przetworzenia, której produktem gotowym są żelazostopy. Zarówno przekazane surowce i materiały, jak i otrzymane żelazostopy są własnością Wnioskodawcy. W wyniku powierzenia do przerobu nie następuje więc przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, tak więc czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Zleceniobiorca także posiada koncesję na Obrót Energią Elektryczną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W związku z zużyciem energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję powstaje w myśl art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym obowiązek opodatkowania podatkiem akcyzowym. Czy obowiązek opodatkowania podatkiem akcyzowym w wyniku zużycia energii elektrycznej ciąży na Wnioskodawcy, tj. na właścicielu energii elektrycznej, surowców materiałów i żelazostopów?

Zdaniem Wnioskodawcy, w literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie funkcjonuje nakaz stosowania wykładni literalnej przepisów prawa podatkowego np. (Lech Morawski „Wstęp do prawoznawstwa” TNOiK 1999 s. 165-166). Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu do wyroku z dnia 27 listopada 1997r. sygn. SA/Ł 2682/95: „przy stosowaniu przepisów podatkowych powinna mieć zastosowanie ścisła wykładnia językowa wynikająca z treści przepisów podatkowych”. Ustawa z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym nie wprowadza definicji legalnej podmiotu zużywającego energię elektryczną. W słowniku języka polskiego wydawnictwa naukowego PWN zużywać to „wykorzystać coś w jakiejś części lub całości” lub „zniszczyć coś częstym lub długim używaniem”. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku akcyzowego, gdyż w wyniku zawartej umowy wykonania usługi przerobu z dnia 12 grudnia 2011 roku Wnioskodawca fizycznie nie zużywa energii elektrycznej, tylko powierza ją do przerobu X, która zużywa ją, aby wyprodukować żelazostopy zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. Nr 108, poz. 626), zwanej dalej ustawą, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Natomiast podatnikiem akcyzy, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1.  nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;
2.  będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
3.  u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych lub doszło do całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;
4.  będący przedstawicielem podatkowym;
5.  będący zarejestrowanym odbiorcą, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca – z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz innego podmiotu;
6.  będący zarejestrowanym wysyłającym, jeżeli wysyła z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe z miejsca importu;
7.  dokonujący użycia lub sprzedaży wyrobów węglowych, które uzyskał w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary.

Przy czym zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 19 ustawy, nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem:

1.  spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2010r. Nr 48, poz. 284, Nr 81, poz. 530 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011r. Nr 94, poz. 551 i Nr 106, poz. 622) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych,
2.  towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011r. Nr 106, poz. 622),
3.  giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych,
4.  spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Z opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji żelazostopów i posiada koncesję na Obrót Energią Elektryczną (OEE). Wnioskodawca zlecił X (Zleceniobiorcy) wykonanie usługi przerobu polegającej na przetworzeniu energii elektrycznej, innych surowców i materiałów w żelazostopy. W wyniku zawartej umowy Wnioskodawca przekazuje Hucie m. in. energię elektryczną.

Na otrzymanych surowcach Zleceniobiorca wykonuje usługę przetworzenia, której produktem gotowym są żelazostopy. Zarówno przekazane surowce i materiały, jak i otrzymane żelazostopy są własnością Wnioskodawcy. W wyniku powierzenia do przerobu nie następuje więc przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zleceniobiorca także posiada koncesję na Obrót Energią Elektryczną.

Dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy, należy zwrócić uwagę na konstrukcję przepisu art. 13 ust. 1 ustawy, który zawiera dwie ogólne wskazówki, z których pierwsza mówi, że to dokonywanie czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą nadaje status podatnika akcyzy, natomiast przykłady zawarte w pkt 1 – pkt 7 tego przepisu tworzą listę o charakterze enumeratywnym.

W art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy wskazano w sposób precyzyjny, iż w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne.

Jednocześnie stwierdzić należy, iż kwestia określenia zużycia jako przedmiotu opodatkowania akcyzą w świetle ustawy nie jest związana z przeniesieniem prawa własności.

Zatem w opisanym stanie faktycznym podatnikiem akcyzy jest podmiot, który dokonuje czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą polegającej na zużyciu energii elektrycznej podczas świadczenia usługi przetworzenia, której produktem gotowym są żelazostopy. Podmiotem zobowiązanym do zapłaty akcyzy będzie zużywający energię elektryczną, czyli Zleceniobiorca.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku akcyzowego, gdyż w wyniku zawartej umowy wykonania usługi Wnioskodawca fizycznie nie zużywa energii elektrycznej, tylko powierza ją do przerobu X, która zużywa ją, aby wyprodukować żelazostopy, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.