Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.1004.2023.11.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatami
komplementariuszom będącym osobami fizycznymi zaliczek
na poczet zysku.
Słowa kluczowe: spółki-spółka komandytowo-akcyjna
wypłata
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zaliczki opłacane samodzielnie.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 28
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 listopada 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 września 2023 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. SPÓŁKA KOMANDYTOWO-AKCYJNA posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT"), zgodnie z treścią ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT"). Rok
    podatkowy (obrotowy) Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
    Państwa Komplementariuszem jest osoba fizyczna — (A. A. (dalej jako: „AA„), który jako
    komplementariusz posiada 99 % udziału w Państwa zysku zgodnie z zawartą umową
    spółki komandytowo-akcyjnej.
    W roku 2023 , jak i w latach następnych zamierzają Państwo osiągać zyski i w związku z
    potencjalnie posiadanymi środkami obrotowymi, zamierzają je wypłacać
    komplementariuszowi w ciągu roku podatkowego w formie zaliczek na poczet
    przewidywanego zysku w proporcji do udziału w zysku zgodnie z zawartą umową spółki
    komandytowo-akcyjnej.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, które zakłada, iż wypłata w ciągu roku
    obrotowego komplementariuszowi będącemu osobą fizyczną zaliczki na poczet udziału w
    zysku nie będzie rodzić po Państwa stronie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku
    zgodnie z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. do momentu obliczenia Państwa dochodu za dany rok
    podatkowy na podstawie art. 19 u.p.d.o.p.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca, jako spółka komandytowo-akcyjna pełni funkcję w związku z treścią art. 8
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.
    dalej O.p.).
    Zgodnie z art. 8 OP, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka
    organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów
    prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
    właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Natomiast zgodnie z art. 5 O.p zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku
    podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa,
    województwa, powału albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
    określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Art. 6 O.p. stanowi. że podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne. przymusowe oraz
    bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub
    gminy, wynikające z ustawy podatkowej
    Jak zatem wynika z przepisów prawa, funkcja płatnika jest istotnie powiązana z treścią art.
    5 i art. 6 0. p. Aby płatnik mógł zrealizować swoje obowiązki wynikające z przepisów O.p, a

    także z właściwych ustaw podatkowych, musi istnieć zobowiązanie podatkowe, a także
    możliwość obliczenia samego podatku, który należy wpłacić we właściwej wysokości i
    terminie organowi podatkowemu.
    Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe
    jest to, że podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. To jest
    kluczowy element, bez którego nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie
    podatkowe, prowadzące do konieczności zapłaty podatku.
    W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku powinien posiadać dane
    niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku
    przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w
    zobowiązanie podatkowe. Bez takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł
    prawidłowo wywiązać się ze swojego obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do
    określenia wysokości podatku, który powinien pobrać od podatnika i przekazać
    właściwemu organowi podatkowemu.
    Wnioskodawca będący spółką komandytowo-akcyjną, w opisanym zdarzeniu przyszłym,
    jako płatnik zryczałtowanego podatku dochodowego jest zobowiązany zgodnie z art. 41
    ust. 4e u.p.d.o.f. pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów o których
    mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust.
    6a-6e u.p.d.o.f.
    Przepis art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. nakazuje pobierać ten zryczałtowany podatek od
    dochodu (przychodu) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych. w tym przypadku z wypłaty zysku osobie fizycznej (komplementariuszowi).
    Natomiast pobranie zryczałtowanego podatku od zysku komplementariusza możliwe jest
    dopiero po obliczeniu wysokości podatku, które odbywa się z kolei podstawie zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f.
    Na podstawie art 30a ust. 6a u.p.d.o.f., zryczałtowany podatek od przychodów
    uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowo-
    akcyjnej lub komandytowej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
    dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art 19 u.p.d.o.p, za rok podatkowy, z którego
    przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Wnioskodawca, jako płatnik od wypłat z zysku, bądź zaliczek na poczet zysku jest
    obowiązany stosować się do przepisów art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. a także 30a ust. 1 pkt 4 u.p.
    d.o.f. z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a--6e u.p.d.o.f.
    Wnioskodawca, zatem dopiero po zakończeniu roku podatkowego, ustaleniu należnego
    podatku dochodowego CIT, a także złożeniu zeznania CIT-8 - będzie w stanie liczyć
    podatek i tym samym ustalić zobowiązanie podatkowe dotyczące wypłaconych wcześniej
    wpłat z zysku dla komplementariusza.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku nie będzie miał obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
    Co więcej. ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania
    zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według
    zasad określonych w art 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f.. co jest możliwe dopiero po zakończeniu
    roku podatkowego spółki, gdy znana jest już wysokość jej dochodu za ten rok i należnego
    od niego
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje poparcie w wyroku Naczelnego Sadu
    Administracyjnego 2 dnia 3 grudnia 2020 roku, sygn. akt Il FSK 2048/18. odnoszącego się
    do analogicznego stanu faktycznego w spółce komandytowo-akcyjnej.
    W powołanym rozstrzygnięciu Sąd wskazał iż:

      Jak wynika z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z
      ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału
      w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę
      odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej
      spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego
      przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
      Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd Sądu pierwszej instancji.
      akceptujący stanowisko Dyrektora KIS, Ze wykładnia językowa omawianego przepisu
      daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw do sięgania po inne rodzaje
      wykładni. Zasadnie stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ze art. 30a
      ust. 6a u.p.d.o.f. nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego” ale także
      „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego
      oznacza, że ustawodawca przyjął, iż odliczenie od zryczałtowanego podatku
      naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku
      należnego zapłaconego przez SKA odnosi się do roku podatkowego, z którego
      przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a u.p.
      d.o.f. odnosi się do podatku należnego obliczonego według art. 19 u.p.d.o.p., to
      znaczy, ze chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od
      przychodów komplementariusza z tytułu udziału w zysku S.K.A podatku
      dochodowego od osób prawnych mającego odzwierciedlenie/wynikającego z
      zeznania rocznego S.K.A. (CIT-8). Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od
      komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie
      wysokości podatku należnego S.K.A. , to obowiązek podatkowy komplementariusza
      powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w
      zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie
      art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
      komplementariusza. W konsekwencji, w tym momencie płatnik będzie mógł
      zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
      pobrania go i właściwemu organowi podatkowemu.
      Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek
      pobrania podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.u.pd.o.
      f. Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
      zysku, spółka komandytowo akcyjna nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego
      podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca
      w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez
      płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad
      określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po
      obliczeniu podatku należnego spółki komandytowo-akcyjnej za rok podatkowy, z
      którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Czyli zdaniem sądu do skorzystania przez komplementariusza z odliczenia podatku
    zapłaconego przez spółkę konieczne jest poznanie wysokości jej podatku, a ten znany
    będzie dopiero wtedy, kiedy spółka rozliczy roczny dochód na formularzu CIT-8. Zatem
    dopiero w momencie, kiedy znana jest kwota podatku możliwa do odliczenia, wypłacona
    komplementariuszowi w ciągu roku zaliczka podlega opodatkowaniu. Oznacza to, że
    zdaniem NSA zaliczki na poczet zysku wypłacane komplementariuszom nie podlegają
    opodatkowaniu na bieżąco, w trakcie roku — a ich podatkowe rozliczenie powinno
    nastąpić dopiero po złożeniu przez spółkę CIT-8.
    Zdaniem Wnioskodawcy zaprezentowana w wyroku NSA interpretacja wzajemnej relacji
    pomiędzy art. 41 ust. 4e a art. 30a ust. 1 pkt. 4 oraz ust. 6a-6e u.p.d.o.f. odpowiada
    zamiarowi Ustawodawcy, zmierzającemu do zakazu podwójnego opodatkowania zysku

    komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej i spółki komandytowej. Zarówno
    odwołanie do uzasadnienia Ustawy Zmieniającej, jak i odwołanie się do uzasadnienia
    projektu ustawy (druk sejmowy nr 1725 z 2013 r. w którym wskazano między innymi, że:
      Konsekwencją nadania S.K.A podmiotowości na gruncie ustawy CIT jest
      wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego przez tą
      spółkę podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek-podatników
      podatku CIT, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjnej. Wspólnicy
      S.KA, tj. zarówno jej akcjonariusz, jak i komplementariusz. zostaną opodatkowani od
      faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W
      przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie
      mu prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku
      zapłaconego przez S. K.A od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez S.
      K.A podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki.
      Żaden z nich nie będzie zatem opodatkowany na bieżąco z tytułu prowadzonej przez
      S.K.A. działalności gospodarczej.
    Analogicznie orzekł również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w czterech
    wyrokach które zapadły w dniu 13 lipca 2021 r. pod sygnaturami akt: I SA/Kr 792/21, I SA
    /Kr 793/21, I SA/Kr 794/21, I SA/Kr 795/21 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Gdańsku w wyroku z 10 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1126/21.
    Wprowadzenie do art 41 ust. 4e u.p.d.o.f. sformułowania, że pobór podatku ma
    następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e
    oznacza, że zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w tekście ustawy podatkowej.
    Wnioskodawca, zatem odczytując treść przepisów podatkowych, a także powyższego
    uzasadnienia uważa, że wprowadzenie do art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. sformułowania, że
    pobór podatku ma następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych w art.
    30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. oznacza, że wypłata w ciągu roku obrotowego
    komplementariuszowi będącemu osobą fizyczną zaliczki na poczet udziału w zysku nie
    będzie rodzić po stronie Wnioskodawcy obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku
    zgodnie z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. do momentu obliczenia dochodu Wnioskodawcy za
    dany rok podatkowy na podstawie art. 19 u.p.d.o.p.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 12 stycznia 2024 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP3-1.4011.1004.2023.1.BS, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 17 stycznia 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    8 lutego 2024 r. (data wpływu 15 lutego 2024 r.) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów
    zastępstwa procesowego oraz wydatku dotyczącego opłaty skarbowej w kwocie 17 zł,
    według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację w całości –
    wyrokiem z 25 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 679/24.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 21 stycznia 2025 r. sygn. akt II
    FSK 1372/24 oddalił skargę kasacyjną.

    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 21 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 18 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec
      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność
      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z 28 listopada
    2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 2123), (dalej: Ustawa Zmieniająca), spółki komandytowe uzyskały status
    podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1
    maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych został
    zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwszy ustawy zmieniającej).
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką
    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś
    wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych
    spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym

      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a cytowanej ustawy:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku
      został uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ww. ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 25 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 679/24:
      Mając na uwadze treść ww. art. 24 ust. 5 ustawy o PIT, należy stwierdzić, że
      momentem rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu wypłaty zaliczki na poczet
      zysku jest moment faktycznej wypłaty tej zaliczki (przychód faktycznie uzyskany). Jak
      wynika z art. 4 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z
      ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia
      pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Samo
      jednak powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze, że na podatniku
      ciąży obowiązek zapłaty podatku. Powstaje on bowiem dopiero wówczas, gdy
      obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe, którym zgodnie z
      art. 5 O.p., jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do
      zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego
      podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa
      podatkowego. Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w
      zobowiązanie podatkowe jest to, że podatnik jest w stanie określić wysokość
      należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego elementu nie można zasadnie
      twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do konieczności
      zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku
      powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego
      wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy
      obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego

      przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego
      obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który
      powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu.
      Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku
      komplementariuszowi przez spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano, nałożony
      został w art. 41 ust. 4e ustawy o PIT. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór
      zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych w
      art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem wskazał w jaki sposób płatnik
      powinien obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego uzasadnienia, że aby pobrać
      podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego
      obliczenia. Wobec powyższego, spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od
      wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z
      uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie. Mając zatem na
      uwadze treść art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, należy stwierdzić, że wykładnia językowa
      tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw do sięgania po inne
      rodzaje wykładni. Przepis ten nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego”
      ale także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku
      podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, że odliczenie od zryczałtowanego
      podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku
      podatku należnego zapłaconego przez spółkę odnosi się do roku podatkowego, z
      którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro bowiem art. 30a
      ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku należnego obliczonego według art. 19
      ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku
      zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki
      podatku dochodowego od osób prawnych mającego odzwierciedlenie/wynikającego
      z zeznania rocznego spółki (CIT- 8).
    Jak wskazał NSA w wyroku z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2048/18:
      Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie
      podatkowe jest to, że podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty
      podatku. Bez istnienia tego elementu nie można zasadnie twierdzić, że powstało
      zobowiązanie podatkowe, prowadzące do konieczności zapłaty podatku. W
      konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku powinien posiadać
      dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Obowiązek
      poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy obowiązek podatkowy
      przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego przekształcenia, płatnik nie
      będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego obowiązku, gdyż nie będzie miał
      podstaw do określenia wysokości podatku, który powinien pobrać od podatnika i
      przekazać właściwemu organowi podatkowemu.
      Nie ulega wątpliwości, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. W konsekwencji, aby
      pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego
      jego obliczenia.
      Jak wynika z art. 30a ust. 6a pdof, zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z ust. 1
      pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w
      zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c), pomniejsza się o kwotę
      odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej
      spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego
      przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Przepis art. 30a ust. 6a pdof nie
      tylko zawiera sformułowanie "podatku należnego" ale także "podatku za rok
      podatkowy".
      Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca
      przyjął, iż odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu

      komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez
      spółkę komandytową odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu
      udziału w zysku został uzyskany. Skoro art. 30a ust. 6a pdof odnosi się do podatku
      należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT pdof, to znaczy, że chodzi
      wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów
      komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej podatku
      dochodowego od osób prawnych mającego odzwierciedlenie/wynikającego z
      zeznania rocznego CIT-8.
    Ponadto NSA wskazał, że:
      Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a
      ust. 6a pdof, konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki
      komandytowej, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą
      wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie
      podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 CIT.
      Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
      komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł
      zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
      pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób
      płatnik zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e pdof obowiązek pobrania podatku z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. pdof. Wypłacając
      komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
      komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
      dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 pdof.
    Sąd wyjaśnił, że:
      Konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości na gruncie ustawy CIT
      jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego
      przez tą spółkę - podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek-
      podatników podatku CIT, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki
      akcyjnej. Komplementariusz spółki zostaje opodatkowany od faktycznie uzyskanego
      przez niego dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. Przyznane zostanie mu
      prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku
      zapłaconego przez spółkę od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez
      spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej
      spółki (art. 30a ust. 6a pdof). Ustawodawca nie wprowadził w przypadku zaliczkowej
      wypłaty zysku komplementariuszowi, obowiązku pobierania przez spółkę zaliczek na
      podatek.
    Mając na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25
    czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 679/24, prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z
    którym Spółka wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku na rzecz
    komplementariusza nie jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego
    podatku dochodowego w takcie roku. Będzie ona jednak zobowiązana do obliczenia,
    pobrania i zapłaty podatku na rzecz organu podatkowego po zakończeniu roku
    podatkowego, gdy jej wysokość dochodu za cały rok będzie znana.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądu, wskazać należy, że
    orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw osądzonych w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast
    organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.

## Dodatkowe informacje

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji, tj. 12 stycznia 2024 r., bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 czerwca 2024 r.,
    sygn. akt I SA/Wa 679/24.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.