Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1136/10-4/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-20
Teza: Czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług, skoro nie prowadzi działalności związanej z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz użytkowanie efektów powstałej inwestycji będzie nieodpłatne?
Słowa kluczowe: budowa; budżet-zakład budżetowy; dofinansowanie; inwestycje; kanalizacja; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; projekt; przekazanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2010 r. (data wpływu 22 lipca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 września 2010 r. (data wpływu 29 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 września 2010 r. (data wpływu 29 września 2010 r.) o dokument upoważniający osobę podpisaną na wniosku do występowania o wydanie interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego jest organem podlegającym prawu publicznemu. Jednak zawiera umowy cywilno-prawne i dlatego jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z obowiązkiem składania deklaracji VAT-7 od dnia 1 stycznia 2005 r.

Zainteresowany ubiega się o udzielenie dofinansowania ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dla zadania pn.: „Budowa kanalizacji sanitarnej”. Po zakończeniu inwestycji użytkowanie będzie nieodpłatne. We wniosku o dofinansowanie naliczony w ramach inwestycji podatek VAT traktowany jest jako koszt kwalifikowalny, gdyż Wnioskodawca nie będzie miał możliwości jego odliczenia. Powstały środek trwały będzie przekazany na stan zakładu budżetowego Gminy, którym jest Zakład Gospodarki Komunalnej. Przedmiotem działania Zakładu zgodnie z jego statutem jest m.in. zarządzanie i eksploatacja Gminnej Oczyszczalni Ścieków oraz sieci kanalizacyjnej i urządzeń służących do odprowadzania ścieków. Zakład pobiera jednocześnie opłaty od użytkowników sieci. Jest podatnikiem podatku VAT. W związku z powyższym po zrealizowaniu przedmiotowego zadania, użytkowanie efektów będzie odpłatne, ale opłaty będą pobierane przez Zakład Gospodarki Komunalnej, a nie przez Beneficjenta wniosku o dofinansowanie czyli Wnioskodawcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług, skoro nie prowadzi działalności związanej w wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz użytkowanie efektów powstałej inwestycji będzie nieodpłatne?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on możliwości odzyskania podatku od towarów i usług naliczonego w związku z realizacją powyższej inwestycji, ponieważ nie będzie prowadzić działalności związanej z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Po zakończeniu inwestycji będzie ona przekazana do Zakładu Gospodarki Komunalnej, będącym zakładem budżetowym Gminy, który będzie użytkował powstały środek trwały nieodpłatnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Zainteresowany – będący zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z obowiązkiem składania deklaracji VAT-7 – ubiega się o udzielenie dofinansowania ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dla zadania pn.: „Budowa kanalizacji sanitarnej”. Po zakończeniu inwestycji użytkowanie będzie nieodpłatne. We wniosku o dofinansowanie naliczony w ramach inwestycji podatek VAT traktowany jest jako koszt kwalifikowalny, gdyż Wnioskodawca nie będzie miał możliwości jego odliczenia. Powstały środek trwały będzie przekazany na stan zakładu budżetowego Gminy, którym jest Zakład Gospodarki Komunalnej. Przedmiotem działania Zakładu zgodnie z jego statutem jest m.in. zarządzanie i eksploatacja Gminnej Oczyszczalni Ścieków oraz sieci kanalizacyjnej i urządzeń służących do odprowadzania ścieków. Zakład pobiera jednocześnie opłaty od użytkowników sieci. Jest podatnikiem podatku VAT. W związku z powyższym po zrealizowaniu przedmiotowego zadania, użytkowanie efektów będzie odpłatne, ale opłaty będą pobierane przez Zakład Gospodarki Komunalnej, a nie przez Beneficjenta wniosku o dofinansowanie czyli Wnioskodawcę.

Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku oraz powołane wyżej przepisy stwierdza się, iż zakupione towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego projektu, nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji tej inwestycji.

Reasumując, Zainteresowany nie będzie miał możliwości odzyskania podatku od towarów i usług od wydatków poniesionych z tytułu realizacji inwestycji pn.: „Budowa kanalizacji sanitarnej”.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.