Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1030/13-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-26
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie usługi naprawy samochodu
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; usługi-usługi naprawy i regeneracji
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 września 2013r. (data wpływu 23 września 2013r.) uzupełnionym w dniu 21 października 2013r. (data wpływu 23 października 2013r.) w odpowiedzi na wezwanie z 14 października 2013r. nr IPPP2/443-1030/13-2/MM o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie usługi naprawy samochodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2013r. wpłynął wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie usługi naprawy samochodu. Wskazany wniosek zawierał braki w przedstawionym stanie faktycznym. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z 14 października 2013r. znak IPPP2/443-1030/13-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarła umowy ubezpieczenia samochodów osobowych, które stanowią własność X., zgodnie z którymi składka płacona do firmy ubezpieczeniowej jest składką brutto. W razie wystąpienia szkody Spółka rozlicza się z ubezpieczycielem bezgotówkowo. Po dokonaniu wyceny szkody przez rzeczoznawcę, ubezpieczyciel przesyła do X. informację o kwocie, która zostanie pokryta przez ubezpieczenie. Informacja ta dotyczy kwoty brutto, ale nie jest to wprost wskazane w piśmie opisanym powyżej. Warsztat wykonujący naprawę wystawia fakturę na Spółkę, ale zapłaty wraz z podatkiem VAT (na podstawie kopii faktury) dokonuje Ubezpieczyciel.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność w zakresie produkcji i sprzedaży energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i konwencjonalnych; sprzedaż energii jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Usługa naprawy samochodu, o której jest mowa w złożonym wniosku dotyczy samochodu stanowiącego środek trwały X. S.A. Środki trwałe Spółki w postaci samochodów osobowych są wykorzystywane do działalności opodatkowanej Spółki; w konsekwencji wszelkie koszty z nimi związane, w tym naprawy, związane są z wykonywaniem czynności podlegających podatkowi od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktury za naprawę szkody w sytuacji, gdy kwotę netto oraz VAT zapłacił ubezpieczyciel?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Jak wynika z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim towary i usługi są lub będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z kolei, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 wskazanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W tym przypadku Spółka nabyła usługę naprawy samochodu stanowiącego jej środek trwały wykorzystywany do prowadzonej działalności gospodarczej. W posiadaniu Spółki znajduje się faktura za tę usługę wystawiona na nią przez warsztat. Pomimo tego, płatności kwoty brutto za fakturę dokonał ubezpieczyciel, zgodnie z umową ubezpieczeniową. Zakład ubezpieczeń nie był jednak odbiorcą usługi. W związku z tym, że wyżej wymienione przepisy nie uzależniają prawa do odliczenia podatku od tego, jaki podmiot dokona zapłaty za fakturę, ale od związku zakupionej usługi z działalnością nabywcy usługi, Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku z faktury za naprawę powypadkową zapłaconą przez ubezpieczyciela.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT” podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy ust. 2 powyższego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych wskazanych powyżej, tj. m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a także niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Według art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł umowy ubezpieczenia samochodów osobowych, zgodnie z którymi składka płacona do firmy ubezpieczeniowej jest składką brutto. W razie wystąpienia szkody Spółka rozlicza się z ubezpieczycielem bezgotówkowo. Po dokonaniu wyceny szkody przez rzeczoznawcę, ubezpieczyciel przesyła do Wnioskodawcy informację o kwocie, która zostanie pokryta przez ubezpieczenie. Warsztat wykonujący naprawę wystawia fakturę na Spółkę, ale zapłaty wraz z podatkiem VAT dokonuje ubezpieczyciel. W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży energii elektrycznej, która jest opodatkowana podatkiem VAT. Usługa naprawy dotyczy samochodu osobowego stanowiącego środek trwały Wnioskodawcy, który jest wykorzystywany w działalności podlegającej opodatkowaniu podatkowi od towarów i usług.

Z uwagi na opisany we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione obydwa podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT zawartego w fakturze dokumentującej nabycie usługi naprawy samochodu osobowego – Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nabyta przez niego usługa naprawy tego samochodu ma związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, a polegającą na sprzedaży energii elektrycznej. W związku z powyższym zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w fakturze dokumentującej naprawę tego samochodu. Bez znaczenia jest fakt, że zapłaty za wykonaną usługę dokonał zakład ubezpieczeń, bowiem przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa odliczenia podatku naliczonego od tego, kto dokonał płatności za towar lub usługę, ale od związku poniesionych wydatków z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.