Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1401/11/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-19
Teza: Skutki podatkowe korekty deklaracji kwartalnej.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja kwartalna; korekta-korekta zeznania; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2011 r. (data wpływu 13 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych korekty deklaracji kwartalnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych korekty deklaracji kwartalnej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca ma zamiar rozpocząć rozliczanie podatku od towarów i usług w okresach kwartalnych, zgodnie z art. 99 ust. 3 oraz art. 103 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wyliczając wysokość zaliczki za pierwszy i drugi miesiąc kwartału, Wnioskodawca będzie przyjmował wysokość należnego zobowiązania podatkowego wynikającego z deklaracji podatkowej złożonej za poprzedni kwartał, z wyjątkiem pierwszego kwartału po zmianie okresu rozliczenia, w którym to dla potrzeb ustalenia wysokości zaliczki przyjmie wysokość należnego zobowiązania podatkowego, odpowiednio, za pierwszy lub za drugi miesiąc ostatniego kwartału rozliczanego za okresy miesięczne. Mimo dokładania szczególnej staranności, by wypełniać rzetelnie obowiązki wynikające z prawa podatkowego, Wnioskodawca nie może wykluczyć sytuacji, w wyniku których mógłby być zmuszony do złożenia korekty deklaracji stanowiącej podstawę wyliczenia wysokości zaliczki. W takiej sytuacji, mogłaby ulec zmianie kwota zobowiązania podatkowego należnego za dany okres, zarówno w górę (zwiększenie zobowiązania podatkowego), jak i w dół (zmniejszenie zobowiązania podatkowego). W konsekwencji wysokość zaliczki wyliczonej w oparciu o skorygowaną deklarację mogłaby być inna niż wysokość zaliczki wyliczonej w oparciu o deklarację przed korektą. Mogą zdarzyć się sytuacje, gdzie korekta deklaracji złożona byłaby zarówno przed dokonaniem wpłaty zaliczki wyliczonej w oparciu o korygowaną deklarację, jak i po odprowadzeniu zaliczki do budżetu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji, gdy po dokonaniu wpłaty zaliczki na podatek od towarów i usług należny za kwartalny okres rozliczeniowy zostanie złożona korekta deklaracji, w wyniku czego zmianie ulegnie wysokość należnego zobowiązania podatkowego stanowiącego podstawę do wyliczenia wysokości zaliczki na podatek od towarów i usług, złożona korekta deklaracji będzie miała wpływ wyłącznie na kwotę zaliczek niewpłaconych do budżetu, tj. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania wpłaty kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy wpłaconymi zaliczkami a kwotą zaliczek, jaka byłaby wpłacona w oparciu o skorygowaną deklarację? Czy w takiej sytuacji Wnioskodawca będzie zobowiązany do naliczenia odsetek za zwłokę?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 99 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe za okresy kwartalne, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa.

Stosownie do art. 103 ust. 2 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2a-2g, 3 i 4 oraz art. 33.

Zgodnie z art. 103 ust. 2a ww. ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 3, inni niż mali podatnicy, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do wpłacania zaliczek na podatek za pierwszy oraz za drugi miesiąc kwartału w wysokości 1/3 kwoty należnego zobowiązania podatkowego wynikającej z deklaracji podatkowej złożonej za poprzedni kwartał - w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym z kolejnych miesięcy, za które jest wpłacana zaliczka.

Wysokość zaliczki za miesiące przypadające w pierwszym kwartale po rozpoczęciu dokonywania rozliczeń za okresy kwartalne ustala się w następującej wysokości: za pierwszy miesiąc tego kwartału - w wysokości należnego zobowiązania podatkowego za pierwszy miesiąc ostatniego kwartału, w którym dokonywane było rozliczenie za okresy miesięczne; za drugi miesiąc tego kwartału - w wysokości należnego zobowiązania podatkowego za drugi miesiąc ostatniego kwartału, w którym dokonywane było rozliczenie za okresy miesięczne za okresy miesięczne.

Jak wskazuje przepis art. 103 ust. 2b ustawy o VAT, kwotę należnego zobowiązania podatkowego przyjmuje się za zerową, jeżeli w wyniku rozliczenia za dany kwartał, zobowiązanie takie nie wystąpi lub jeżeli z rozliczenia tego będzie wynikała kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl ust. 2c cyt. artykułu, w przypadku podatników, u których w poprzednim kwartale należne zobowiązanie podatkowe było zerowe w rozumieniu ust. 2b, nie powstaje obowiązek wpłacania zaliczek na podatek. Podatnik może wpłacić zaliczkę na podatek w wysokości faktycznego rozliczenia za miesiąc, za który jest wpłacana zaliczka na podatek.

Przepis art. 103 ust. 2b i 2c ustawy o VAT stosuje się odpowiednio przy ustalaniu wysokości zaliczek należnych w pierwszym kwartale po rozpoczęciu dokonywania rozliczeń za okresy kwartalne.

Mając na uwadze powyżej przywołane przepisy, należy zauważyć, iż dokonywanie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy kwartalne opiera się na mechanizmie zaliczkowym – w trakcie trwania kwartału podatnik jest obowiązany do uiszczania zaliczek na podatek, które to zostaną uwzględnione w rozliczeniu podatku od towarów i usług za dany okres kwartalny. Wysokość zaliczek podlegających wpłacie ustala się w oparciu o kwotę zobowiązania podatkowego wykazanego w deklaracji złożonej za poprzedni kwartał, a w przypadku pierwszego kwartału po rozpoczęciu dokonywania rozliczeń za okresy kwartalne, odpowiednio, za pierwszy lub drugi miesiąc poprzedniego kwartału. Jednocześnie, w oparciu o art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, podatnik ma prawo skorygować uprzednio złożoną deklarację, co dokonywane jest poprzez złożenie deklaracji korygującej wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Deklaracja korygująca zastępuje zatem deklarację korygowaną i wraz z momentem złożenia deklaracji korygującej, to ona wywołuje skutki prawne (m.in. jeżeli podatek wykazany w deklaracji korygującej nie został zapłacony w całości lub w części, deklaracja korygująca stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego w rozumieniu przepisów dotyczących postępowania egzekucyjnego w administracji).

Deklarację uważa się natomiast za złożoną w dniu nadania jej w placówce pocztowej operatora publicznego lub złożenia jej w urzędzie skarbowym lub w polskim urzędzie konsularnym.

Powyższe oznacza, że jeżeli na moment zapłaty zaliczki w obiegu prawnym była wyłącznie deklaracja, która następnie została skorygowana, zaliczka zapłacona w wysokości ustalonej zgodnie z art. 103 ust. 2a lub 2e ustawy o VAT, w oparciu o zobowiązanie podatkowe wynikające ze złożonej deklaracji należy uznać za wpłacaną w wysokości prawidłowej. Skorygowana deklaracja podatkowa stanowić będzie wyłącznie podstawę do ustalenia wysokości zaliczek na podatek od towarów i usług należnych po złożeniu deklaracji korygującej. Oznacza to, że w przypadku złożenia korekty deklaracji podatkowej po zapłacie zaliczki należnej za drugi miesiąc kwartału, dla którego korygowana deklaracja stanowiła podstawę do ustalenia wysokości zaliczki, złożenie deklaracji korygującej nie skutkowałoby zmianą kwoty zaliczki podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego. Analogicznie, w przypadku korekty deklaracji, w oparciu o którą ustalona i zapłacona została zaliczka za pierwszy lub drugi miesiąc pierwszego kwartału rozliczanego za okresy kwartalne, złożonej po uiszczeniu tejże zaliczki, nie wywołuje skutku w postaci konieczności dopłaty/powstania nadpłaty z tytułu wpłaconej zaliczki.

Jednocześnie, w rozliczeniu za dany kwartał uwzględniane są zaliczki należne w danym kwartale w wysokości faktycznie zapłaconej, co pozwala za wykazanie w deklaracji VAT- 7D kwoty do zapłaty, która po uiszczeniu ureguluje zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za dany okres kwartalny.

W świetle powyższego należy uznać, że w przypadku dokonania korekty deklaracji skutkującej zmianą wysokości zobowiązania podatkowego, nie powstaje zaległość podatkowa ani nadpłata z tytułu zaliczki wpłaconej w wysokości ustalonej w oparciu o kwotę zobowiązania wynikającego z korygowanej deklaracji. W takiej sytuacji na Wnioskodawcy nie ciążyłby także obowiązek naliczenia odsetek za zwłokę.

Tak więc, zdaniem Wnioskodawcy, korekta deklaracji stanowiącej podstawę skalkulowania zaliczki na podatek, będzie miała wpływ na wysokość zaliczki w przypadku, w którym przedmiotowa korekta zostanie dokonana przed terminem płatności danej zaliczki, natomiast w przypadku, w którym korekta deklaracji zostanie dokonana po terminie płatności zaliczki - nie powstanie obowiązek korygowania jej wysokości.

Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przypadku dokonania korekt deklaracji powinien uwzględnić wysokość zobowiązania podatkowego wynikającą ze skorygowanej deklaracji wyłącznie w celu wyliczenia wysokości zaliczki, które nie została jeszcze zapłacona do urzędu skarbowego.

Reasumując, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, iż w przypadku w którym korekta należnego zobowiązania podatkowego (zarówno zwiększająca, jak i zmniejszająca to zobowiązanie) zostanie złożona po dokonaniu wpłaty zaliczek, których wysokość ustalona została w oparciu o kwotę zobowiązania podatkowego przed korektą - nie powstaje obowiązek ponownego przeliczenia/korekty zaliczek. W takiej sytuacji nie powstanie także zaległość podatkowa, a tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek obliczenia i uiszczenia odsetek za zwłokę. Natomiast, jeżeli korekta należnego zobowiązania podatkowego zostanie dokonana przed terminem płatności danej zaliczki powstaje wówczas obowiązek ponownego skalkulowania wysokości zaliczek (jeszcze nie zapłaconych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.