Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.128.2025.2.JF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Na skutek opisanego we wniosku podziału przez wydzielenie,
po stronie Wnioskodawcy, jako Spółce Dzielonej nie będą
ciążyły obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku od osób
prawnych na podstawie art. 26 ust. 1 i 6 ustawy o CIT, bowiem
jak wynika z ww. przepisu obowiązki płatnika, ciążą w ww.
zakresie na spółce przejmującej.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
przychód-powstanie przychodu
spółki-podział spółki przez wydzielenie
wspólnik
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 8b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 8ba
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 12b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 13
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Przychody związane z łączeniem lub podziałem
spółek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 14
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 15
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 16
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 12
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „A.”, „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest
    spółką prawa polskiego i polskim rezydentem podatkowym, w której kapitale zakładowym
    B. (dalej: „Udziałowiec”, „Zainteresowany”) posiada 100% udziałów. Spółka wchodzi w
    skład Grupy Kapitałowej C. Do Grupy Kapitałowej C., jako spółki zależne od B., należą
    również inne spółki m.in. D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „D.”), w której
    kapitale zakładowym B. posiada 100% udziałów. D. i B. są spółkami prawa polskiego oraz
    polskimi rezydentami podatkowymi.
    B., A. oraz niektóre z pozostałych spółek z Grupy Kapitałowej C. tworzą Podatkową Grupę
    Kapitałową C. D. nie należy do Podatkowej Grupy Kapitałowej C.
    D. została zawiązana w 2010 r. B. nabyła udziały w tej spółce od jej ówczesnego
    udziałowca w 2012 r. w formie wypłaty na rzecz B. dywidendy rzeczowej. W wyniku
    wypłaty przedmiotowej dywidendy w formie rzeczowej B. nabyła (...) udziałów obecnej
    spółki D., co stanowiło 100% jej kapitału zakładowego w tamtym czasie. D. jest polskim
    rezydentem podatkowym.
    A. została zawiązana w maju 2022 roku. Założycielem i jedynym wspólnikiem tej spółki
    była B., która przy założeniu tej spółki objęła wszystkie jej udziały, tj. (...) udziałów
    stanowiących kapitał zakładowy tej spółki w zamian za wkład pieniężny.
    D. odpowiedzialna była w grupie za koncesjonowaną działalność gospodarczą w zakresie
    obrotu energią elektryczną, obrotu paliwami gazowymi oraz obrotu gazem ziemnym z
    zagranicą. W ramach tej działalności do kwietnia 2023 r. działała jako swoiste „centrum
    handlu hurtowego” w ramach Grupy Kapitałowej C. świadcząc usługi dla:
    1) B.;
    2) F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;
    3) Y. spółka akcyjna;
    4) G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;
    5) H. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;
    6) I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
    W kwietniu 2023 roku, w ramach podziału D. w trybie art. 529 § 1 Kodeksu spółek
    handlowych (dalej: „KSH”) tj. podziału przez wydzielenie (dalej: „Podział D.”), A. przejęła
    zorganizowaną część działalności D. polegającą na świadczeniu obsługi B., G. sp. z o.o., H.
    sp. z o.o., oraz I. sp. z o.o. w (...) (dalej: „Działalność handlowa”).

    Powyższe działania stanowiły przygotowanie D. do przejścia wraz z niektórymi spółkami z
    Grupy Kapitałowej C. pod kontrolę (...), zgodnie z planowaną ówcześnie przez Radę
    Ministrów transformacją sektora elektroenergetycznego w Polsce.
    Wskutek przeprowadzenia Podziału D., jedyny udziałowiec D. tj. B., objął (...) nowych
    udziałów w kapitale zakładowym A., o wartości nominalnej (...) PLN każdy. W rezultacie po
    Podziale D., B. posiadała (...) udziałów w kapitale zakładowym A., o wartości nominalnej (...)
    każdy.
    Przeprowadzenie powyższego podziału miało ten skutek, że w Grupie Kapitałowej B. były
    dwa podmioty prowadzące działalność w zakresie handlu hurtowego w obszarach
    wskazanych powyżej, ale obsługiwały one różne kategorie spółek z grupy. Sytuacja ta
    miała być przejściowa do czasu przeniesienia D., która odpowiedzialna była za obsługę
    spółek produkujących (...). Koncepcja (...) została jednak zaniechana, co skutkuje tym, że w
    ramach Grupy Kapitałowej B. funkcjonują dwie spółki prowadzące taką samą działalność,
    co nie jest sytuacją optymalną z biznesowego punktu widzenia.
    W związku z powyższym jedyny wspólnik spółek D. oraz A. tj. B. planuje dokonać integracji
    działalności w zakresie hurtowego obrotu energią i nośnikami energii.
    W chwili obecnej planowana jest restrukturyzacja Grupy, której celem jest wydzielenie
    poprzez podział prawny w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 KSH Działalności handlowej, tj.
    składników majątkowych związanych z tą działalnością, praw i obowiązków wynikających z
    umów zawartych w związku z Działalnością handlową oraz zobowiązań wynikających z
    Działalności handlowej z A. do D., stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    (dalej jako: „Podział”). W wyniku restrukturyzacji D. w zamian za wydzielenie do niej
    Działalności handlowej wyda udziałowcowi Spółki swoje udziały, których wartość rynkowa
    udziałów nie będzie niższa od wartości rynkowej majątku przejętego od A. w toku
    podziału. D. będzie kontynuować wartość podatkową przejętych od A. składników
    majątkowych w toku podziału (nie dojdzie do ich przeszacowania dla celów podatkowych).
    Przeprowadzany podział jest dokonywany z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.
    Po Podziale Spółka prowadzić będzie całą swoją dotychczasową działalność poza
    Działalnością handlową. W ramach Spółki bowiem obok Działalności handlowej została
    rozwinięta działalność polegająca na świadczeniu usług w postaci obligatoryjnego i
    nieobligatoryjnego zakupu energii z mikroinstalacji w imieniu i na rzecz B. oraz obsługę ok.
    (...) umów z kontrahentami obejmującą przyjmowanie wniosków, przygotowywanie i
    zawieranie umów z kontrahentami, obsługę postępowania zgłoszeniowego przed (...),
    nadzór nad rozliczeniami z kontrahentami oraz z Zarządcą Rozliczeń spółką akcyjną (dalej:
    „Działalność usługowa”).
    Wnioskodawca wskazuje, iż zadaniem D. będzie kontynuowanie Działalności handlowej w
    pełnym zakresie na podstawie składników materialnych i niematerialnych wydzielonych
    do tej spółki w ramach Podziału. Podobnie, zadaniem A. będzie kontynuowanie
    Działalności usługowej w pełnym zakresie na podstawie składników materialnych i
    niematerialnych, które pozostaną w Spółce po Podziale.
    Przedmiotem wniosku nie jest potwierdzenie w ramach postępowania o wydanie
    interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego kwestii potwierdzenia
    kwalifikacji wydzielanej Działalności handlowej jako zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwa. Kwestia ta jest przedmiotem odrębnego wniosku,
    a dla potrzeb niniejszego wniosku Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego
    przyjmuje, że zarówno Działalność handlowa jak i Działalność usługowa stanowią
    zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy o CIT.
    Wnioskodawca oświadcza także, że planowany Podział zostanie dokonany z
    uzasadnionych potrzeb biznesowych (będzie uzasadniony ekonomicznie).
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 kwietnia 2025 r. Zainteresowani wskazali,
    że podziałowi spółki dzielonej (A.), a także włączeniu wydzielonej części spółki dzielonej do
    spółki przejmującej (D.) nie będą towarzyszyły dopłaty w gotówce na rzecz wspólnika (B.
    zwanej też Udziałowcem).
    Ponadto część udziałów w spółce dzielonej tj. A. została przydzielona B. (Udziałowcowi) w
    wyniku podziału prawnego D. dokonanego w przeszłości i opisanego we wniosku o
    interpretację podatkową.
    A. została zawiązana w maju 2022 roku. Założycielem i jedynym wspólnikiem tej spółki
    była B. (Udziałowiec), która przy założeniu tej spółki objęła wszystkie jej udziały, tj. (...)
    udziałów stanowiących kapitał zakładowy tej spółki w zamian za wkład pieniężny.
    W kwietniu 2023 roku, w ramach Podziału D., A. przejęła zorganizowaną część działalności
    D.. Wskutek przeprowadzenia podziału D., jedyny wspólnik D. tj. B., objął (...) nowych
    udziałów w kapitale zakładowym A., o wartości nominalnej (...) każdy. W rezultacie po
    podziale D., B. posiadała (...) udziałów w kapitale zakładowym A., o wartości nominalnej (...)
    każdy.
    Z powyższego wynika, że na dzień planowanego Podziału B. posiadać będzie w sumie
    wszystkie (...) udziałów w kapitale zakładowym A., z czego (...) to udziały objęte w toku
    podziału D. opisanego powyżej, a pozostałe (...) udziałów objęła za wkład pieniężny. W
    toku planowego Podziału unicestwione zostaną udziały, których wartość rynkowa będzie
    odpowiadać wartości rynkowej wydzielanej w toku planowanego Podziału Działalności
    Handlowej, przy czym w pierwszej kolejności zostaną unicestwione udziały A. objęte przez
    B. w kapitale zakładowym tej spółki za wkład pieniężny.
    Przyjęta dla celów podatkowych przez B. (Udziałowca) wartość udziałów przydzielonych
    przez spółkę przejmującą (D.) nie będzie wyższa niż wartość udziałów w spółce dzielonej
    (A.), jaka byłaby przyjęta przez B. (Udziałowca) dla celów podatkowych, gdyby nie doszło
    do Podziału.
    W związku z planowanym Podziałem, wartość emisyjna udziałów przydzielonych B.
    (Udziałowcowi) w kapitale zakładowym D. zostanie określona w uchwale zgromadzenia
    wspólników D. o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki podjętej w toku procesu
    Podziału i w treści zmienionej umowy spółki D.
    Ponadto Wnioskodawca sformułował dodatkowe pytanie (pytanie nr 2) w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych w sposób odnoszący się do przepisów
    kształtujących odpowiedzialność podatkową Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania związanych z opisaną transakcją oraz sformułował własne stanowisko w
    sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w kontekście
    sformułowanego pytania nr 2.

## Pytanie

1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym
      zdarzeniu przyszłym pomimo historycznego objęcia udziałów w A. przez jej obecnego
      Udziałowca w drodze neutralnego podatkowo podziału, planowany Podział będzie
      neutralny podatkowo dla Udziałowca A., a w związku z tym Podział Spółki przez
      wydzielenie Działalności handlowej do D. nie spowoduje po stronie Udziałowca
      powstania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8ba w zw. z art. 12 ust. 4 pkt
      12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („ustawa o CIT”), podlegającego
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
    2) Czy w związku z planowanym Podziałem, opisanym w zdarzeniu przyszłym, Spółka
      będzie zobowiązana jako płatnik do obliczenia, poboru oraz wpłacenia we właściwym
      terminie do organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego na
      podstawie art. 26 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT od dochodu (przychodu) z
      zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT osiągniętego
      przez Udziałowca?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w
    przedstawionym zdarzeniu przyszłym pomimo historycznego objęcia udziałów w A. przez
    jej obecnego Udziałowca w drodze neutralnego podatkowo podziału, planowany Podział
    będzie neutralny podatkowo dla Udziałowca A., a w związku z tym Podział Spółki przez
    wydzielenie Działalności handlowej do D. nie spowoduje po stronie Udziałowca powstania
    przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT w zw. z art. 12 ust. 4 pkt
    12, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do postanowień przepisu art. 528 § 1 KSH, spółkę kapitałową można podzielić
    na dwie albo więcej spółek kapitałowych. Natomiast zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 KSH,
    podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na
    istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie). Jest to jedyny
    podział, który nie skutkuje rozwiązaniem spółki dzielonej (art. 530 § 1 i § 2 KSH).
    Analiza przepisów podatkowych wskazuje, że skutki podatkowe transakcji polegającej na
    podziale spółki przez wydzielenie zależne są od kwalifikacji podatkowej składników
    majątku zarówno wydzielanych ze spółki dzielonej jak i w niej pozostawionych. Zgodnie z
    przepisem art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT, przychodem jest ustalona na dzień
    poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość emisyjna udziałów (akcji) spółki
    przejmującej lub nowo zawiązanej przydzielonych wspólnikowi spółki przejmowanej lub
    dzielonej w następstwie łączenia lub podziału podmiotów, z zastrzeżeniem pkt 8b.
    Należy jednak mieć na uwadze, że artykuł ten stosuje się z zastrzeżeniem punktu 8b - na
    co wprost wskazuje wspomniany art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT. Sformułowanie „z
    zastrzeżeniem” oznacza, iż przepis centralny (w tym wypadku przepisu art. 12 ust. 1 pkt
    8ba ustawy o CIT) uwzględnia przepis modyfikujący (przepis art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy o
    CIT) i tym samym powstaje sytuacja zawężenia zakresu hipotezy norm zawartych w
    przepisie centralnym o normy przepisu modyfikującego. Innym, podobnym określeniem
    jest sformułowanie „chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej”.
    Z kolei art. 12 ust. 1 pkt 8b mówi, że przychód stanowi ustalona na dzień poprzedzający
    dzień podziału wartość emisyjna udziałów (akcji) spółki przejmującej lub nowo zawiązanej
    przydzielonych wspólnikowi spółki dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek
    podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub
    majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przy
    czym przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Zastrzeżenie zawarte w art. 12 ust. 1
    pkt 8ba, należy rozumieć w ten sposób, że opodatkowanie przychodu w postaci wartości
    emisyjnej udziałów powinno mieć miejsce tylko w takim zakresie w jakim da się je
    pogodzić z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT, tj. tylko w takim zakresie w jakim
    opodatkowanie to nie będzie w żaden sposób wyłączone na podstawie art. 12 ust. 1 pkt
    8b ustawy o CIT (zawierającego regulacje szczególne wyłączające zastosowanie reguły
    ogólnej wynikającej z art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT).
    W konsekwencji, pomiędzy przepisami powstaje konieczność zastosowania reguły
    kolizyjnej, zgodnie z którą przepis o większym stopniu szczegółowości należy stosować
    przed przepisem ogólniejszym. W tym wypadku lex specialis będzie stanowił przepis
    modyfikujący (przepis art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT) a lex generalis przepis centralny
    (w tym wypadku przepis art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT). Innymi słowy - norma bardziej
    ogólna traci tu moc obowiązującą, ale tylko w zakresie, jaki jest regulowany normą mniej
    ogólną. W praktyce oznacza to wyłączenie stosowania przepisu art. 12 ust. 1 pkt 8ba
    ustawy o CIT w wypadku możliwości zastosowania przepisu art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy o
    CIT. Bez wątpliwości przepis art. art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT jest bowiem bardziej
    szczegółowy w stosunku do punktu 8ba. Kiedy punkt 8b dotyczy wyłącznie podziału, to
    punkt 8ba dotyczy połączenia i podziału.

    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we
    wniosku, uznać należy, że - z uwagi na fakt, że majątek wydzielany do D. oraz majątek
    pozostający w Spółce na moment dokonywanego Podziału będą stanowiły zorganizowane
    części przedsiębiorstwa a w związku z otrzymaniem udziałów D. przez Udziałowca na
    skutek planowanego Podziału, Udziałowiec nie będzie zobowiązany do rozpoznana
    przychodu podatkowego. Opodatkowanie w takiej sytuacji wyłącza bowiem art. 12 ust. 1
    pkt 8b ustawy o CIT, który z kolei stanowi regulację szczególną wobec art. 12 ust. 1 pkt 8ba
    ustawy o CIT.
    Należy również wspomnieć, że godnie z art. 12 ust. 4 pkt 12 (dodany z dniem 1 stycznia
    2022 r. na mocy ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm.) do przychodów nie zalicza
    się w przypadku połączenia lub podziału spółek, przychodu wspólnika spółki
    przejmowanej lub dzielonej stanowiącego wartość emisyjną udziałów (akcji)
    przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną, o którym mowa w ust. 1
    pkt 8ba, jeżeli:
    a) udziały (akcje) w podmiocie przejmowanym lub dzielonym nie zostały nabyte lub
      objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku innego łączenia lub
      podziału podmiotów oraz
    b) przyjęta przez tego wspólnika dla celów podatkowych wartość udziałów (akcji)
      przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną nie jest wyższa niż
      wartość udziałów (akcji) w spółce przejmowanej lub dzielonej, jaka byłaby przyjęta
      przez tego wspólnika dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do łączenia lub
      podziału.
    Przepis ten w lit. a ogranicza neutralność połączenia lub podziału wyłącznie do pierwszej
    takiej czynności. W tym kontekście należy postawić pytanie, czy i w jakim zakresie
    powyższa regulacja powoduje, że w przypadku podziału, gdzie majątek wydzielany i
    pozostawiony w spółce stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa, regulacja art. 12
    ust. 4 pkt 12 lit (a) Ustawy o CIT skutkuje opodatkowaniem wspólnika spółki dzielonej,
    wbrew jasnej regulacji art. 12 ust. 1 pkt 8b Ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy wykładnia art. 12 ust. 4 pkt 12 lit. a ustawy o CIT powinna być
    dokonana w zgodzie z przepisami Dyrektywy Rady 2009/133/WE z dnia 19 października
    2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w
    przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i
    wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia
    statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa
    członkowskiego (dalej: „Dyrektywa”).
    Uwzględnianie zasady pierwszeństwa norm prawa UE w stosunku do prawa krajowego
    jest obowiązkiem nie tylko sądów państw członkowskich, ale także organów administracji.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zauważono, że zastosowanie prawa
    wspólnotowego w sprawach podatkowych nie jest obowiązkiem tylko sądów
    administracyjnych, ale także organów podatkowych. Wynika to z faktu, że organy
    podatkowe mają obowiązek przestrzegania prawa i działania w jego granicach, czyli
    również w granicach prawa wspólnotowego (por. wyrok NSA z 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt
    I FSK 4/08). Pogląd taki wyraża też ETS wskazując jednoznacznie, że również organy
    administracji, obok sądów, są zobowiązane do przestrzegania zasady pierwszeństwa
    prawa wspólnotowego wobec prawa krajowego i do odmowy stosowania prawa
    krajowego niezgodnego z prawem wspólnotowym (sprawy Fratelli Constanzo C 103/88 -
    pkt 33; Hansgeorg Lennartz C-97/90 - pkt 33, czy też Marks & Spencer C 62/00).
    Ten pogląd został także wyrażony w orzeczeniu NSA z 11 marca 2010 r. o sygn. akt I FSK 61
    /09, że: „w świetle art. 91 ust. 3 Konstytucji, przy uwzględnieniu art. 53 i art. 54 Aktu z 16
    kwietnia 2003 r. oraz art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w brzmieniu i

    numeracji ustalonej przez art. 2 pkt 235 i art. 5 ust. 1 Traktatu z Lizbony zmieniającego
    Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (Dz.U.UE.C.
    07.306.1) z dniem 1 grudnia 2009 r. (poprzednio: art. 249 TWE) dyrektywa przyjęta przez
    Radę, jako organ organizacji międzynarodowej jaką jest Unia Europejska, jest źródłem
    prawa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji i powinna mieć - w przypadku kolizji -
    pierwszeństwo przed ustawami, w zakresie jednak tych tylko przepisów dyrektywy, które
    są wystarczająco jasne i bezwarunkowe, a więc sformułowanych w sposób pozwalający na
    ich bezpośrednie zastosowanie.”
    Organ interpretacyjny, jako organ wydający interpretację indywidualną jest organem
    zobowiązanym do stosowania zasady pierwszeństwa prawa unijnego nad normami prawa
    krajowego. Wynika to z faktu, że organy podatkowe mają obowiązek przestrzegania prawa
    i działania w jego granicach, czyli również w granicach prawa wspólnotowego (wyrok NSA z
    2 kwietnia 2009 r., sygn. akt I FSK 4/08). Zagadnienie stosowania prawa wspólnotowego
    bezpośrednio przez organy było już przedmiotem wypowiedzi sądów administracyjnych
    (wyrok: WSA w Olsztynie o sygn. akt I SA/Ol 118/23 i wyrok WSA w Gliwicach o sygn. akt I SA
    /Gl 14/23). Obowiązek badania przez organ interpretacyjny poprawności implementacji
    dyrektywy do krajowych aktów prawnych został zaprezentowany przez NSA w wyroku z 11
    grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 1565/11 zgodnie z którym, szczególnie istotna w tym
    kontekście jest norma art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, z której wynika, że prawo wtórne
    stanowione przez organizację międzynarodową, jest stosowane bezpośrednio i powinno
    mieć pierwszeństwo przed ustawami, jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą
    Polską umowy konstytuującej tę organizację, która to ratyfikowana umowa - zgodnie z art.
    87 ust. 1 Konstytucji RP - jest źródłem obowiązującego w Polsce prawa. 16 kwietnia 2003 r.
    Rzeczpospolita Polska podpisała w Atenach, a następnie ratyfikowała Traktat, będący
    aktem dotyczącym warunków jej przystąpienia z dniem 1 maja 2004 r. do Unii Europejskiej
    (Dz. U. Nr 90, poz. 864), a Unię Europejską należy traktować jako organizację
    międzynarodową, jak wskazano to w wyroku Trybunału Konstytucyjnego (pkt 2.1) z dnia
    27 kwietnia 2005 r. (sygn. akt P 1/05, OTK-A 2005/4/42). Ponadto dyrektywa wiąże każde
    państwo członkowskie UE, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który
    ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i
    środków.
    Organ wydający indywidualną interpretację w zakresie prawa krajowego nie może zatem
    pominąć przepisów dyrektyw, jeżeli zakres przedmiotowy tych norm się pokrywa.
    Przyjąć zatem należy, że organ interpretacyjny, jako organ wydający interpretację
    indywidualną jest organem zobowiązanym do stosowania zasady pierwszeństwa prawa
    unijnego nad normami prawa krajowego. Jak zaznacza WSA w Olsztynie w wyroku z
    28.06.2023 r., I SA/Ol 118/23: Skoro proces wydawania indywidualnych interpretacji od
    stosowania prawa różni jedynie to, że w przypadku indywidualnych interpretacji
    wykładnia prawa odnosi się nie do zaistniałego stanu faktycznego - a jedynie
    zaprezentowanego we wniosku o interpretację - to organ udzielający interpretacji
    zobowiązany jest również do odmowy zastosowania normy krajowej w odniesieniu do
    hipotetycznego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację, jeżeli
    prowadziłoby to do wydania indywidualnej interpretacji podatkowej niezgodnej z treścią
    normy dyrektywy. Za takim stanowiskiem przemawia również to, że indywidualne
    interpretacje podatkowe podlegają kontroli sądowej, a nałożenie obowiązku stosowania
    prawa unijnego jedynie na sądy, przy równoczesnym braku takiego obowiązku w
    odniesieniu do organów wydających interpretację, prowadziłoby do przyjmowania z góry
    podwójnego standardu stosowania prawa i powodowałoby stan niepewności.
    Należy podkreślić, wspomnianą już wcześniej, konieczność bezpośredniego stosowania
    przepisów unijnych przez organy państwowe. Zgodnie z cytowanym już wcześniej
    wyrokiem WSA w Gliwicach z 28.04.2023 r., I SA/Gl: „W orzecznictwie Europejskiego
    Trybunału Sprawiedliwości również w odniesieniu do dyrektyw wypracowana została tzw.
    zasada pierwszeństwa norm prawa unijnego nad przepisami prawa krajowego. Zgodnie z

    tą zasadą „sąd krajowy, który w ramach swojej jurysdykcji ma zastosować przepisy prawa
    wspólnotowego, ma obowiązek zapewnić im pełną skuteczność, nie stosując z własnej
    inicjatywy jakiegokolwiek sprzecznego z nimi przepisu krajowego, nawet jeżeli został on
    wydany później. Sąd krajowy nie ma obowiązku występować z wnioskiem o ich uchylenie
    lub oczekiwać uchylenia takich przepisów przez ustawodawcę lub inny kompetentny
    organ." (por. orzeczenie ETS w sprawie 106/77 Simmenthal, Rec 1978, s. 629). Zatem w
    niektórych sytuacjach obowiązkiem sądu krajowego jest wydanie rozstrzygnięcia w
    oparciu o przepisy prawa unijnego z uwagi na konieczność pominięcia normy prawa
    krajowego ze względu na jej niezgodność z prawem unijnym. (...) Uwzględnianie zasady
    pierwszeństwa norm prawa UE w stosunku do prawa krajowego jest obowiązkiem nie
    tylko sądów państw członkowskich, ale także organów administracji. W literaturze
    przedmiotu podkreśla się bowiem, że zasada pierwszeństwa tworzy szereg obowiązków i
    nakładów na wszystkie organy państw członkowskich tzn. władzy ustawodawczej,
    wykonawczej sądowniczej (por. W. Postulski, Stosowanie prawa Unii Europejskiej przez
    sądy”, pod redakcją Andrzeja Wróbla, s. 431).”
    W konsekwencji organ interpretacyjny w odniesieniu do zdarzenia przyszłego
    wynikającego z wniosku o interpretację (w trybie art. 14b § 1 o.p.) zobowiązany jest do
    wykładni przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w świetle celów i
    brzmienia Dyrektywy, jeżeli przepisy te odnoszą się do przedstawionego stanu
    faktycznego, a w przypadku stwierdzenia sprzeczności przepisów prawa krajowego z
    normami wynikającymi z tej dyrektywy do odmowy zastosowania przepisów prawa
    krajowego (wyrok WSA w Gliwicach z 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 14/23).
    W opinii Wnioskodawcy wykładnia przepisu art. 12 ust. 4 pkt 12 lit. a ustawy o CIT zgodnie
    z którą w sposób bezwarunkowy dojdzie do powstania po stronie wspólnika spółki
    dzielonej dochodu do opodatkowania nawet w sytuacji, gdy majątek wydzielany i
    pozostawiany w spółce stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa stoi w
    sprzeczności z przepisami Dyrektywy.
    Nie ulega bowiem wątpliwości, że celem Dyrektywy była eliminacja sytuacji
    opodatkowania restrukturyzacji spółek poza sytuacjami wprost wskazanymi w Dyrektywie.
    Dyrektywa jasno bowiem stwierdza, że w związku z tym, że operacje polegające na
    łączeniu, dzieleniu spółek lub wymianie udziałów mogą być istotne dla budowania rynku
    wewnętrznego nie mogą być one zniekształcane przez niekorzystne regulacje podatkowe
    poszczególnych państw członkowskich (motyw 2 Dyrektywy). Celem Dyrektywy jest
    usunięcie tych niekorzystnych warunków podatkowych (motyw 3 Dyrektywy). Sposobem
    realizacji tego celu jest wprowadzenie systemu opodatkowania tego typu transakcji na
    poziomie wspólnotowym, który będzie zapobiegać nakładaniu podatków na takie
    operacje, przy czym jednak ochrona interesów fiskalnych państwa powinna być
    zachowania (motyw 5 Dyrektywy). Jako uszczegółowienie tej reguły w odniesieniu do
    wspólników spółek przejmowanych lub dzielonych motyw 10 Dyrektywy stanowi, że
    przydział papierów wartościowych spółki przejmującej lub nabywającej akcjonariuszom
    spółki przekazującej sam w sobie nie powinien stanowić przyczyny opodatkowania
    akcjonariuszy. Jednocześnie zgodnie z art. 2, 3 i 4 Dyrektywy spółka akcyjna, to także
    spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, przydział akcji obejmuje także podział spółki, a
    pojęcie akcji jej udziały.
    Aby osiągną powyższy cel Dyrektywa wskazuje, jakie przysporzenia majątkowe stanowić
    mogą w ogóle dochód na gruncie przepisów podatkowych poszczególnych krajów, a
    następnie jasno wskazuje na zwolnienie ich z opodatkowania, jeżeli spełnione są
    wskazane w tym zakresie warunki. Nieuprawnione jest w tym zakresie kreowanie przez
    Państwa członkowskie nowych dochodów do opodatkowania lub nowych warunków ich
    neutralności. Przykładowo, jak podkreślił TSUE w wyroku z 16 listopada 2023 r. w sprawie
    C-318/22 - GE Infrastructure Hungary Holding Kft. przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal
    Fellebbviteli Igazgatósága: „systemu neutralności podatkowej, który powinien mieć
    zastosowanie do każdej czynności polegającej na podziale przez wydzielenie, o której

    mowa w przepisach dyrektywy 2009/133, nie można uzależniać od przesłanki w tej
    dyrektywie nieprzewidzianej. (...) 2) Artykuł 8 ust. 2 Dyrektywy należy interpretować w ten
    sposób, że: stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym uzależniającym możliwość
    skorzystania z tego przepisu od przesłanek dotyczących zmniejszenia udziału wspólnika
    spółki przekazującej w tej spółce lub obniżenia jej kapitału zakładowego, które to
    przesłanki nie zostały w tej dyrektywie przewidziane.”
    Przechodząc na grunt konkretnych regulacji Dyrektywy implementujących powyższe cele
    w kontekście opodatkowania wspólnika spółki dzielonej (lub przejmowanej), to zgodnie
    art. 8 ust. 1 dyrektywy przy okazji łączenia, podziału lub wymiany udziałów przydział
    papierów wartościowych, reprezentujących kapitał spółki przejmującej lub nabywającej,
    na rzecz akcjonariusza spółki przekazującej lub nabywanej w zamian za papiery
    wartościowe, reprezentujące kapitał tej ostatniej spółki, nie stanowi sam w sobie
    podstawy do opodatkowania dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tego
    akcjonariusza. Zgodnie zaś z ust. 2 tego artykułu, przy okazji podziału przez wydzielenie,
    przydział papierów wartościowych reprezentujących kapitał spółki przejmującej dla
    akcjonariusza spółki przekazującej, nie stanowi sam w sobie podstawy do opodatkowania
    dochodu, zysków lub zysków kapitałowych tego akcjonariusza.
    Dyrektywa przewiduje wprawdzie kilka wyjątków uzasadniających wyłączenie neutralności
    podatkowej reorganizacji, ale jest to katalog ścisły i zamknięty. Takim wyjątkiem jest m.in.
    jej art. 8 ust. 6, wskazujący, że: zastosowanie ust. 1, 2 i 3 nie stanowi przeszkody dla
    państw członkowskich w opodatkowaniu zysków, powstających z kolejnego przekazania
    otrzymanych papierów wartościowych w taki sam sposób w jaki zyski powstające z
    przekazania papierów wartościowych istniejących przed nabyciem. Przepis ten stanowi
    odzwierciedlenie koncepcji, w myśl której neutralność podziałów nie ma eliminować
    prawa państwa członkowskiego do opodatkowania, a jedynie odraczać opodatkowanie do
    czasu zbycia udziałów nabytych w drodze podziału. Ustawodawca europejski dostrzegł, że
    zmiana reżimu opodatkowania może prowadzić do tego, że późniejsze zbycie udziałów
    mogłoby być nieopodatkowane w kraju, w którym doszło do pierwszej restrukturyzacji. W
    takiej sytuacji mimo zmiany reżimu podatkowego, art. 8 ust. 6 Dyrektywy ma pozwolić
    państwu członkowskiemu opodatkować kolejną restrukturyzację.
    Intencją wprowadzenia powyższej regulacji, a szczególnie art. 8 ust. 6 nie było utrudnianie
    podatnikom wielokrotnych restrukturyzacji, a zapewnienie, że państwo członkowskie
    pomimo restrukturyzacji zachowa prawo do opodatkowania wzrostu wartości udziałów
    posiadanych przez udziałowców spółki przejmowanej, który miał miejsce do momentu
    połączenia.
    Jak wskazał bowiem TSUE w wyroku z 18 września 2019 r. w sprawie C 662/18: „(...) o ile
    art. 8 ust. 1 tej dyrektywy, poprzez ustanowienie, że czynność wymiany papierów
    wartościowych nie może jako taka skutkować opodatkowaniem zysku kapitałowego z tej
    czynności, zapewnia neutralność podatkową takiej czynności, o tyle celem tej neutralności
    podatkowej nie jest jednak wyłączenie takiego zysku kapitałowego z opodatkowania przez
    państwa członkowskie mające kompetencję podatkową w zakresie tego zysku, lecz jedynie
    zakazuje uznania tej czynności wymiany za zdarzenie powodujące powstanie
    zobowiązania podatkowego (...)”. Jak wskazał też M. Kozaczuk, D. Szubielska w artykule zat.
    „Skutki podatkowe łączenia się spółek” (Pr. i P. 2006/10/9-12): „Opodatkowanie dochodu
    wspólników (akcjonariuszy) spółki przejmowanej (łączących się spółek) następuje dopiero
    w momencie odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki przejmującej. Wówczas przy
    określaniu dochodu należy ustalić tzw. koszt historyczny uzyskania przychodów związany
    z nabyciem udziałów (akcji) w spółce przejmowanej.”.
    Tym samym wprowadzenie art. 8 ust. 6 Dyrektywy jest wyrazem zasady ochrony
    interesów fiskalnych państwa członkowskiego i uniemożliwienie utraty prawa do
    opodatkowania określonego przysporzenia majątkowego w przypadku transferu aktywów

    do innego państwa członkowskiego, który pozbawiłby dotychczasowe państwo możliwości
    jego opodatkowania. Nie oznacza on jednak opodatkowanie każdej innej niż pierwsza
    restrukturyzacja dotycząca posiadanych udziałów w innych spółkach.
    Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sadów administracyjnych
    (wyrok WSA we Wrocławiu z 20 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 811/22, wyrok WSA w
    Opolu z 28 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Ol 118/23, wyrok WSA w Gliwicach z 28 kwietnia
    2023 r. sygn. akt I SA/Gl 14/23, wyrok WSA w Gliwicach z 13 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Gl
    1238/23).
    Wprowadzenie przez ustawodawcę (z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2022 r.)
    dodatkowego warunku dla zachowania neutralności podziału, rozumianego w ten sposób,
    że udziały w podmiocie dzielonym nie mogą zostać nabyte w wyniku np. wcześniejszej
    wymiany udziałów, w sytuacji, w której zarówno majątek wydzielany oraz majątek
    pozostający w spółce, dzielonej, budzi istotne wątpliwości co do zgodności z Dyrektywa
    zmierzająca do zapewnienia neutralności podatkowej działań restrukturyzacyjnych
    przeprowadzanych przez spółki państw członkowskich Unii Europejskiej i której regulacje
    są implementowane również do ustawy o CIT - nie zawiera warunku analogicznego jaki
    został wprowadzony w art. 12 ust. 4 pkt 12 lit. a ustawy o CIT.
    Co więcej takie rozumienie tej regulacji byłoby także nieadekwatne i nieproporcjonalne w
    stosunku do celu, jaki zamierzał osiągnąć ustawodawca. Zgodnie z uzasadnieniem zmian,
    celem ustawodawcy było „uszczelnienie obecnie obowiązujących przepisów”, którego to
    pojęcia używa przy przeciwdziałaniu nadużyć podatkowych. W świetle Dyrektywy i
    regulacji polskich ją wprowadzających to pojęcie odnosi się do sytuacji nieuzasadnionej
    ekonomicznie restrukturyzacji. Tymczasem w przedmiotowej sytuacji nie chodzi o
    opodatkowanie takich sytuacji, ale opodatkowanie restrukturyzacji uzasadnionej
    ekonomicznie.
    Reasumując, zarówno wykładnia literalna, jak i celowościowa prowadząca do wniosku, że
    art. 12 ust. 4 pkt 12 lit. a ustawy o CIT wprowadza generalne ograniczenie neutralności
    podatkowej w zakresie drugiej (i późniejszej) reorganizacji, w ramach której dochodzi do
    objęcia udziałów jest sprzeczna z Dyrektywą. Takie podejście ograniczałoby bowiem
    neutralność podatkową czynności reorganizacyjnych, które zgodnie z tą dyrektywą
    powinny być neutralne podatkowo. W takiej sytuacji należy zastosować wykładnię pro
    wspólnotową polskich regulacji w świetle celu i postanowień Dyrektywy. W
    przedmiotowym zdarzeniu przyszłym oznacza to, że skoro zarówno majątek wydzielany w
    ramach Podziału jak i pozostawiony w Spółce stanowią zorganizowane części
    przedsiębiorstwa, to taki podział w świetle art. 12 ust. 1 pkt 8b nie skutkuje powstaniem
    przychodu do opodatkowania i tym samym nie powinien w takiej sytuacji znaleźć
    zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 8ba.
    Konkluzje
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym pomimo historycznego objęcia udziałów w A.
    przez jej obecnego Udziałowca w drodze neutralnego podatkowo podziału, planowany
    Podział będzie neutralny podatkowo dla Udziałowca A. z uwagi na sprzeczność
    ograniczenia wynikającego z art. 12 ust. 4 pkt 12 lit. a z Dyrektywą. A zatem przepis ten nie
    będzie mieć zastosowania i tym samym Podział Spółki przez wydzielenie Działalności
    handlowej do D. nie spowoduje po stronie Udziałowca powstania przychodu, o którym
    mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowanym Podziałem Spółka nie będzie
    zobowiązana jako płatnik do obliczenia, poboru i wpłacenia we właściwym terminie do
    organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 26 w zw.
    art. 22 ust. 1 ustawy o CIT w sytuacji, w której po stronie Udziałowca powstanie dochód
    (przychód) z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT.

    Uzasadnienie stanowiska w zakresie dodatkowego pytania oznaczonego nr 2
    W myśl art. 7b ust. 1 pkt 1 za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z
    udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące
    przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
    [...]
    m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów,
    w tym:
        przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
        następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej
        lub spółki,
        przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
        przychody spółki dzielonej.
    Podkreślenia wymaga fakt, iż art. 7b ustawy o CIT ma jedynie charakter pomocniczy,
    ponieważ stanowi on wskazówkę do określenia rodzajów przychodów przypisywanych do
    źródła, jakim są zyski kapitałowe.
    Tym samym art. 7b ustawy o CIT nie jest samoistną podstawą opodatkowania, a
    powstanie ewentualnego przychodu w wyniku Podziału dla Udziałowca reguluje art. 12
    ust. 1 pkt 8b, art. 12 ust. 1 pkt 8ba oraz art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT.
    Wysokość opodatkowania z powyższego tytułu określa art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie
    z którym podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z
    dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
    mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
    wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Jednocześnie sposób rozliczenia powyższego podatku reguluje art. 26 ust. 1 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek
    dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e
    [...].
    Wykładnia powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że w przypadku
    rozpoznania dochodu do opodatkowania przez Udziałowca w związku z planowanym
    Podziałem, Spółka powinna wziąć pod uwagę, czy będzie posiadać status płatnika, a przez
    co byłaby zobowiązana do obliczenia i pobrania od podatnika (Udziałowca)
    zryczałtowanego podatku dochodowego i wpłacenia go we właściwym terminie organowi
    podatkowemu.
    Biorąc pod uwagę powyższe, z perspektywy Spółki istotne jest to, czy Spółka posiada
    status płatnika w świetle art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w związku z ewentualnym dochodem
    osiągniętym przez Udziałowca.
    W tym miejscu Spółka jeszcze raz zaznacza, że jej zdaniem Udziałowiec nie powinien
    rozpoznać dochodu do opodatkowania z tytułu Podziału, co zostało szczegółowo
    uargumentowane na gruncie uzasadnienia własnego stanowiska Wnioskodawcy w
    kontekście pytania oznaczonego nr 1 we wniosku.
    O tym, czy Spółka będzie posiadać status płatnika zryczałtowanego podatku
    dochodowego od ewentualnego dochodu osiągniętego przez Udziałowca rozstrzyga art.
    26 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat

    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e [...].
    Z wykładni powyższego przepisu wynika, że posiadanie statusu płatnika uzależnione jest
    od:
    1) dokonania przez płatnika fizycznej wypłaty należności na rzecz podatnika, oraz
    2) dokonania powyższej wypłaty z tytułów określonych w tym przepisie tj. art. 21 ust. 1
      oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że obowiązek obliczenia i pobrania podatku
    przez płatnika w kontekście dochodów podatnika, o których mowa w art. 22 oraz art. 21
    Ustawy o CIT, który wynika z art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT dotyczy wyłącznie sytuacji, w której
    podmiot ten dokonuje wypłaty określonego świadczenia na rzecz podatnika. Brak tej
    wypłaty oznacza brak obowiązku pobrania podatku, o którym mowa w art. 26 ust. 1
    Ustawy o CIT. Chodzi bowiem o to, aby płatnik potrącił należny podatek ze środków
    należnych podatnikowi.
    Obowiązek wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego do organu podatkowego
    przez Spółkę prowadziłby w konsekwencji do obowiązku zapłaty podatku należnego od
    osoby trzeciej z własnych środków, z racji na niemożliwość jego potrącenia z jakiejkolwiek
    należności wypłacanej na rzecz Udziałowca, gdyż taka nie będzie miała miejsca.
    Dodatkowo, przepisy prawa podatkowego nie dają uprawnienia spółce dzielonej (Spółce)
    do domagania się takiej należności od podatnika (Udziałowca), co ma jednak miejsce w
    przypadku innych, lecz zarazem podobnych przedmiotów opodatkowania.
    Jak wskazuje bowiem art. 26 ust. 6 ustawy o CIT, w przypadku dochodu, o którym mowa w
    art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h oraz j, spółka przejmująca albo spółka powstała w wyniku
    przekształcenia jest obowiązana jako płatnik, w terminie do 7. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym powstał dochód, wpłacić podatek, o którym mowa
    w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
    skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku
    podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami
    uprawnionymi z papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których
    tożsamość nie została płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której
    mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
    swoje zadania. Podatnik jest obowiązany przed tym terminem przekazać płatnikowi kwotę
    tego podatku. W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany przesłać podatnikowi
    informację o wpłaconym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru. Obowiązek
    przesłania informacji o wpłaconym podatku nie powstaje w przypadku i w zakresie
    określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.
    Z powyższego wynika, że w przypadku osiągnięcia dochodu przez wspólnika spółki
    dzielonej z tytułu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h ustawy o CIT, podatnik
    (wspólnik spółki dzielonej) obowiązany jest przekazać płatnikowi (spółce przejmującej)
    kwotę należnego podatku. Na marginesie należy wskazać, że przepis ten odnosi się do
    innego źródła opodatkowania, gdyż ewentualny dochód Udziałowca z tytułu Podziału
    powinien być klasyfikowany na gruncie przepisu art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT,
    aniżeli art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h ustawy o CIT.
    Tym samym, wnioskując a contrario, skoro w obu przypadkach tj. w przypadku źródła, o
    którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h, jak i art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m, nie dochodzi do
    fizycznej wypłaty należności na rzecz podatnika, lecz tylko przy jednym z nich (art. 7b ust.
    1 pkt 1 lit. h) przepisy dają możliwość płatnikowi żądania należnej kwoty zryczałtowanego
    podatku dochodowego od podatnika, to należy wnioskować, że tylko w tym jednym

    przypadku przepisy nakazują rozliczenie tego podatku przez płatnika, gdyż bowiem w
    drugim z tych przypadków (art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m - mającego znaczenie na gruncie
    niniejszej sprawy), Spółka po pierwsze nie ma obiektywnej możliwości potrącenia
    zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaty należności, gdyż jej fizycznie nie
    dokonuje w jakikolwiek sposób, a po drugie nie jest uprawniona do domagania się kwoty
    zryczałtowanego podatku dochodowego od podatnika w celu jego wpłacenia we
    właściwym terminie do organu podatkowego.
    Przepisy ustawy o CIT nie nadają bowiem Spółce uprawnienia do domagania się kwoty
    zryczałtowanego podatku dochodowego, jak ma to miejsce w przypadku źródła, o którym
    mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h ustawy o CIT.
    Tym samym, biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, w związku z planowanym
    Podziałem Spółka nie będzie zobowiązana jako płatnik do obliczenia, poboru i wpłacenia
    we właściwym terminie do organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego
    na podstawie art. 26 w zw. art. 22 ust. 1 ustawy o CIT nawet w sytuacji, w której po stronie
    Udziałowca powstanie dochód (przychód) z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust.
    1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1
    Podział spółek handlowych regulowany jest przez ustawę z dnia 15 września 2000 r.
    Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r., poz. 18, ze zm.; dalej: „Ksh”).
    Stosownie do postanowień art. 528 § 1 Ksh,
      spółkę kapitałową można podzielić na dwie albo więcej spółek kapitałowych. Nie jest
      dopuszczalny podział spółki akcyjnej, jeżeli kapitał zakładowy nie został pokryty w
      całości.
    Natomiast zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Ksh,
      podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na
      istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).
    Jest to jedyny podział, który nie skutkuje rozwiązaniem spółki dzielonej (art. 530 § 1 i § 2
    Ksh).
    Celem podziału przez wydzielenie jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, a
    następuje jedynie przeniesienie części jej majątku na inny podmiot.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że A. spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością (A., Wnioskodawca, Spółka) jest spółką prawa polskiego i
    polskim rezydentem podatkowym, w której kapitale zakładowym B. (Udziałowiec,
    Zainteresowany) posiada 100% udziałów. Spółka wchodzi w skład Grupy Kapitałowej C. Do
    Grupy Kapitałowej C., jako spółki zależne od B., należą również inne spółki m.in. D. spółka
    z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „D.”), w której kapitale zakładowym B. posiada
    100% udziałów. D. i B. są spółkami prawa polskiego oraz polskimi rezydentami
    podatkowymi. D. została zawiązana w 2010 r. B. nabyła udziały w tej spółce od jej
    ówczesnego udziałowca w 2012 r. w formie wypłaty na rzecz B. dywidendy rzeczowej. W
    wyniku wypłaty przedmiotowej dywidendy w formie rzeczowej B. nabyła (...) udziałów
    obecnej spółki D., co stanowiło 100% jej kapitału zakładowego w tamtym czasie. D. jest
    polskim rezydentem podatkowym. A. została zawiązana w maju 2022 roku. Założycielem i
    jedynym wspólnikiem tej spółki była B., która przy założeniu tej spółki objęła wszystkie jej
    udziały, tj. (...) udziałów stanowiących kapitał zakładowy tej spółki w zamian za wkład
    pieniężny.

    W kwietniu 2023 roku, w ramach podziału D. w trybie art. 529 § 1 Kodeksu spółek
    handlowych tj. podziału przez wydzielenie (Podział D.), A. przejęła zorganizowaną część
    działalności D. polegającą na świadczeniu obsługi B., G. sp. z o.o., H. sp. z o.o., oraz I. sp. z
    o.o. w (...) (Działalność handlowa). Wskutek przeprowadzenia Podziału D., jedyny
    udziałowiec D. tj. B., objął (...) nowych udziałów w kapitale zakładowym A., o wartości
    nominalnej (...) każdy. W rezultacie po Podziale D., B. posiadała (...) udziałów w kapitale
    zakładowym A., o wartości nominalnej (...) każdy.
    W związku z powyższym jedyny wspólnik spółek D. oraz A. tj. B. planuje dokonać integracji
    działalności w zakresie hurtowego obrotu energią i nośnikami energii. W chwili obecnej
    planowana jest restrukturyzacja Grupy, której celem jest wydzielenie poprzez podział
    prawny w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 KSH Działalności handlowej, tj. składników
    majątkowych związanych z tą działalnością, praw i obowiązków wynikających z umów
    zawartych w związku z Działalnością handlową oraz zobowiązań wynikających z
    Działalności handlowej z A. do D., stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    (Podział). W wyniku restrukturyzacji D. w zamian za wydzielenie do niej Działalności
    handlowej wyda udziałowcowi Spółki swoje udziały, których wartość rynkowa udziałów nie
    będzie niższa od wartości rynkowej majątku przejętego od A. w toku podziału. D. będzie
    kontynuować wartość podatkową przejętych od A. składników majątkowych w toku
    podziału (nie dojdzie do ich przeszacowania dla celów podatkowych). Przeprowadzany
    podział jest dokonywany z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Po Podziale Spółka
    prowadzić będzie całą swoją dotychczasową działalność poza Działalnością handlową. W
    ramach Spółki bowiem obok Działalności handlowej została rozwinięta działalność
    polegająca na świadczeniu usług w postaci obligatoryjnego i nieobligatoryjnego zakupu
    energii z mikroinstalacji w imieniu i na rzecz B. oraz obsługę ok. (...)umów z kontrahentami
    obejmującą przyjmowanie wniosków, przygotowywanie i zawieranie umów z
    kontrahentami, obsługę postępowania zgłoszeniowego przed (...), nadzór nad
    rozliczeniami z kontrahentami oraz Zarządcą Rozliczeń spółką akcyjną (Działalność
    usługowa). Wnioskodawca wskazuje, iż zadaniem D. będzie kontynuowanie Działalności
    handlowej w pełnym zakresie na podstawie składników materialnych i niematerialnych
    wydzielonych do tej spółki w ramach Podziału. Podobnie, zadaniem A. będzie
    kontynuowanie Działalności usługowej w pełnym zakresie na podstawie składników
    materialnych i niematerialnych, które pozostaną w Spółce po Podziale. Wnioskodawca
    oświadcza także, że planowany Podział zostanie dokonany z uzasadnionych potrzeb
    biznesowych (będzie uzasadniony ekonomicznie).
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku Zainteresowani wskazali, że na dzień planowanego
    Podziału B. posiadać będzie w sumie wszystkie (...) udziałów w kapitale zakładowym A., z
    czego (...) to udziały objęte w toku podziału D. opisanego powyżej, a pozostałe (...)
    udziałów objęła za wkład pieniężny. W toku planowego Podziału unicestwione zostaną
    udziały, których wartość rynkowa będzie odpowiadać wartości rynkowej wydzielanej w
    toku planowanego Podziału Działalności Handlowej, przy czym w pierwszej kolejności
    zostaną unicestwione udziały A. objęte przez B. w kapitale zakładowym tej spółki za wkład
    pieniężny. Przyjęta dla celów podatkowych przez B. (Udziałowca) wartość udziałów
    przydzielonych przez spółkę przejmującą (D.) nie będzie wyższa niż wartość udziałów w
    spółce dzielonej (A.), jaka byłaby przyjęta przez B. (Udziałowca) dla celów podatkowych,
    gdyby nie doszło do Podziału. W związku z planowanym Podziałem, wartość emisyjna
    udziałów przydzielonych B. (Udziałowcowi) w kapitale zakładowym D. zostanie określona
    w uchwale zgromadzenia wspólników D. o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki
    podjętej w toku procesu Podziału i w treści zmienionej umowy spółki D.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym
    zdarzeniu przyszłym pomimo historycznego objęcia udziałów w A. przez jej obecnego
    Udziałowca w drodze neutralnego podatkowo podziału, planowany Podział będzie
    neutralny podatkowo dla Udziałowca A., a w związku z tym Podział Spółki przez
    wydzielenie Działalności handlowej do D. nie spowoduje po stronie Udziałowca powstania
    przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8ba w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o

    podatku dochodowym od osób prawnych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych przy podziale spółki
    lub podziale przez wydzielenie regulują przepisy ustawy z 15 lutego 1992 r o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”).
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
      dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
      źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
      przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
      prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane
      z działalnością zakładu.
    Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Jak wskazuje art. 22a ustawy o CIT:
      Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT:
      za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym: dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz
      otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego
      inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut
      przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
      wykupywania certyfikatów inwestycyjnych.
    Zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ww. ustawy:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody uzyskane w następstwie
      przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:
      - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
        następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej
        lub spółki,
      - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
      - przychody spółki dzielonej.

    Natomiast zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1a ww. ustawy:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody uzyskane w następstwie
      przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów.
    Przepis art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT, ze względu na swoje umiejscowienie w
    ramach art. 7b ust. 1 pkt 1, odnosi się do przychodów faktycznie uzyskanych z udziału w
    zyskach osób prawnych.
    Aby mówić o przychodzie faktycznie uzyskanym z udziału w zyskach osób prawnych, co do
    zasady konieczne jest uprawnienie danego podmiotu do udziału w zyskach osoby
    prawnej, co wynika przede wszystkim z posiadania udziałów lub akcji osoby prawnej.
    Zatem uzasadniona jest interpretacja, iż - w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia
    2022 r. - art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy CIT odnosi się do przychodów danego podmiotu,
    który posiada, na dzień poprzedzający dzień restrukturyzacji, udział w kapitale lub prawo
    do zysku innej osoby prawnej, tj. odnosi się m.in. do sytuacji gdy przychody osiąga
    wspólnik spółki przejmowanej lub dzielonej, któremu przydzielane są udziały spółki
    przejmującej lub nowo zawiązanej, który posiada już udział w kapitale lub prawo do zysku
    spółki przejmującej lub nowo zawiązanej.
    Należy podkreślić, że w powyższym zakresie posiadanie udziału w kapitale lub praw do
    zysku można rozpatrywać zarówno w kontekście bezpośredniego jak i pośredniego
    posiadania. Niemniej w typowych strukturach kapitałowych zazwyczaj spółka przejmująca
    lub wspólnik może potencjalnie posiadać bezpośredni udział w odpowiednio, spółce
    przejmowanej albo spółce przejmującej/ nowo zawiązanej. Nie można jednak wykluczyć, iż
    w bardziej skomplikowanych strukturach zajdzie konieczność rozpatrywania omawianej
    kwalifikacji w kontekście pośredniego udziału w kapitale.
    Natomiast art. 7b ust. 1 pkt 1a ustawy CIT odnosi się do przychodów z restrukturyzacji
    powstałych u podmiotów, które nie posiadały, na dzień poprzedzający dzień
    restrukturyzacji, udziału w kapitale lub praw do zysku osoby prawnej, tj. odnosi się m.in.
    do sytuacji gdy przychody osiąga wspólnik, któremu przydzielane są udziały spółki
    przejmującej lub nowo zawiązanej, lecz który nie posiadał udziału lub prawa do zysku tej
    spółki.
    Stąd, mając na uwadze przedstawione rozważania dotyczące źródeł przychodu, w
    przypadku powstania przychodu po stronie Udziałowca Spółki Dzielonej, właściwy będzie
    art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy CIT, gdyż udziałowiec spółki dzielonej posiada 100%
    udziały w spółce dzielonej oraz w spółce przejmującej.
    Nie ma więc podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 7b ust. 1 pkt 1a ustawy CIT
    (który dotyczy przychodów z restrukturyzacji powstałych u podmiotów, które nie
    posiadały, na dzień poprzedzający dzień restrukturyzacji, udziału w kapitale lub praw do
    zysku osoby prawnej której majątek albo udziały/akcje przejmują w drodze
    restrukturyzacji).
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT:
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: ustalona na
      dzień poprzedzający dzień podziału wartość emisyjna udziałów (akcji) spółki
      przejmującej lub nowo zawiązanej przydzielonych udziałowcowi (akcjonariuszowi)
      spółki dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez
      wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w
      spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przy czym przepis art. 14
      ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie z kolei do art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT:
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: ustalona na
      dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość emisyjna udziałów (akcji)
      spółki przejmującej lub nowo zawiązanej przydzielonych wspólnikowi spółki

      przejmowanej lub dzielonej w następstwie łączenia lub podziału podmiotów, z
      zastrzeżeniem pkt 8b.
    W tym miejscu należy wskazać, że przez wartość emisyjną rozumie się, zgodnie z art. 4a
    pkt 16a ustawy o CIT:
      Cenę, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określoną w statucie lub umowie spółki,
      a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze, nie niższą od
      wartości rynkowej tych udziałów (akcji).
    Zgodnie z art. 12 ust. 13 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d nie stosuje się w przypadkach,
      gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału spółek,
      wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub uchylenie
      się od opodatkowania.
    W myśl art. 12 ust. 14 ustawy CIT:
      Jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu
      niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn
      ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z
      głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.
    W myśl art. 12 ust. 15 ustawy CIT:
      Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b mają zastosowanie wyłącznie do spółek
      będących podatnikami, o których mowa w:
      a) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego
        majątek spółek mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej albo
      b) art. 3 ust. 1, przejmujących albo wnoszących w drodze wkładu niepieniężnego
        majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
        innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
        opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania,
        albo
      c) art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
        państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących albo
        wnoszących, w drodze wkładu niepieniężnego majątek spółek będących
        podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 16 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 4 pkt 3e-3h, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d stosuje się odpowiednio do
      podmiotów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.
    Z art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT wynika natomiast, że:
      do przychodów nie zalicza się w przypadku połączenia lub podziału spółek, przychodu
      wspólnika spółki przejmowanej lub dzielonej stanowiącego wartość emisyjną udziałów
      (akcji) przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną, o którym mowa
      w ust. 1 pkt 8ba, jeżeli:
      a) udziały (akcje) w podmiocie przejmowanym lub dzielonym nie zostały nabyte lub
        objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku innego łączenia lub
        podziału podmiotów oraz
      b) przyjęta przez tego wspólnika dla celów podatkowych wartość udziałów (akcji)
        przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną nie jest wyższa niż

        wartość udziałów (akcji) w spółce przejmowanej lub dzielonej, jaka byłaby przyjęta
        przez tego wspólnika dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do łączenia lub
        podziału.
    Stosownie do art. 12 ust. 12b ustawy o CIT:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 12 oraz ust. 11 pkt 3 i 4, ciężar dowodu, że
      udziały (akcje) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku transakcji wymiany udziałów
      albo przydzielone w wyniku łączenia lub podziału podmiotów oraz wartość udziałów
      (akcji) odpowiada wartości określonej w tych przepisach, spoczywa na wspólniku.
    Należy zauważyć, że zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy z dnia 29 października
    2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105,
    tj. ustawy zmieniającej), wprowadzone zmiany miały na celu uszczelnienie systemu
    podatkowego m.in. poprzez zagwarantowanie neutralności dla tych czynności
    reorganizacyjnych, w których kontynuowana jest wycena restrukturyzowanego majątku.
    W uzasadnieniu tym wskazano bowiem, że „W tym zakresie projekt przewiduje regulacje
    dotyczące reorganizacji podmiotów (w ramach wymiany udziałów, łączenia, podziału,
    aportu), w tym mającej charakter transgraniczny, poprzez uszczelnienie obecnie
    istniejących przepisów, tj. zapewnienie neutralności podatkowej restrukturyzacji w
    przypadku kontynuacji wyceny restrukturyzowanego majątku a w przypadku udziałów
    (akcji) zapewnienie tej neutralności dla pierwszej wymiany udziałów, łączenia lub podziału”
    (str. 163 uzasadnienia).
    Jak wynika z ww. cytatu, wymienione przez projektodawcę transakcje wymiany udziałów,
    łączenia i podziału od 1 stycznia 2022 r. mają być ograniczone co do ich neutralności
    podatkowej w podatku dochodowym w zakresie drugiej tego typu transakcji, w ramach
    której dochodzi do emisji udziałów lub akcji oraz w sytuacji, gdy nie zostanie zrealizowana
    zasada kontynuacji wyceny.
    Z normy prawnej wyrażonej w przepisach ustawy CIT obowiązujących od 1 stycznia 2022 r.
    wynika, że co do zasady czynności reorganizacyjne (połączenia, podziały spółek oraz
    wymiana udziałów) generują przychód podlegający opodatkowaniu bez względu na status
    majątku przejętego, wydzielonego oraz majątku pozostającego po wydzieleniu w spółce
    dzielonej, tj. bez względu czy ww. majątek spełnia warunki zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT.
    Zakładając racjonalność ustawodawcy właśnie w tym celu ustawą zmieniającą dodano do
    ustawy CIT powołane powyżej art. 12 ust. 1 pkt 8b, 8ba oraz art. 12 ust. 4 pkt 12.
    Z literalnego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT wynika, iż ma on zastosowanie z
    zastrzeżeniem pkt 8b.
    W celu wyjaśnienia skutków zastosowania w ww. przepisie wyrażenia „z zastrzeżeniem”
    należy wskazać, że przepis tekstu aktu prawnego interpretuje się, uwzględniając treść
    innych przepisów, które mogą modyfikować zakres przepisu interpretowanego. Niektóre z
    przepisów modyfikujących wskazuje się przez użycie, w przepisie centralnym, wyrażenia „z
    zastrzeżeniem”, wskazując (co najmniej niektóre) przepisy modyfikujące przepis centralny.
    To, czy w efekcie uwzględnienia przepisu modyfikującego powstanie sytuacja zwężenia
    zakresu obowiązków zawartych w przepisie centralnym, czy ich rozszerzenie, zależy od
    treści tego przepisu, którego uwzględnienie owo zastrzeżenie wymaga.
    Uwzględniając powyższe należy uznać, że w wyniku użycia, w przepisie art. 12 ust. 1 pkt
    8ba, wyrażenia „z zastrzeżeniem pkt 8b”, dokonano modyfikacji jego zakresu poprzez
    ograniczenie stosowania przepisu jedynie do restrukturyzacji m.in. w przypadku
    polegającym na podziale przez wydzielenie, w której majątek pozostający w spółce jak i
    przejmowany stanowią ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT.

    Neutralność podatkową uzyskamy, gdy przychód ustalony na podstawie art. 12 ust. 1 pkt
    8ba zostanie wyłączony z przychodów podlegających opodatkowaniu po spełnieniu
    warunków określonych w art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy CIT.
    Z przywołanego powyżej art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT wynika, że aby nie wystąpił dla
    wspólnika spółki dzielonej przychód podatkowy muszą być spełnione następujące warunki:
    a) udziały (akcje) w podmiocie przejmowanym lub dzielonym nie zostały nabyte lub
      objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku innego łączenia lub
      podziału podmiotów oraz
    b) przyjęta przez tego wspólnika dla celów podatkowych wartość udziałów (akcji)
      przydzielonych przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną nie jest wyższa niż
      wartość udziałów (akcji) w spółce przejmowanej lub dzielonej, jaka byłaby przyjęta
      przez tego wspólnika dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do łączenia lub
      podziału.
    Obydwie przesłanki (lit. a i b) muszą być spełnione łącznie, co w analizowanej sprawie nie
    zachodzi bowiem niespełniona jest przesłanka z lit. a.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika wprost, że w kwietniu 2023 roku, w ramach
    Podziału D., A. przejęła zorganizowaną część działalności D. Wskutek przeprowadzenia
    podziału D., jedyny wspólnik D. tj. B., objął (...) nowych udziałów w kapitale zakładowym A.,
    o wartości nominalnej (...) PLN każdy. W rezultacie po podziale D., B. posiadała (...)
    udziałów w kapitale zakładowym A., o wartości nominalnej (...)zł każdy. Z powyższego
    wynika, że na dzień planowanego Podziału B. posiadać będzie w sumie wszystkie (...)
    udziałów w kapitale zakładowym A., z czego (...) to udziały objęte w toku podziału D.
    opisanego powyżej, a pozostałe (...) udziałów objęła za wkład pieniężny. W toku planowego
    Podziału unicestwione zostaną udziały, których wartość rynkowa będzie odpowiadać
    wartości rynkowej wydzielanej w toku planowanego Podziału Działalności Handlowej, przy
    czym w pierwszej kolejności zostaną unicestwione udziały A. objęte przez B. w kapitale
    zakładowym tej spółki za wkład pieniężny. Przyjęta dla celów podatkowych przez B.
    (Udziałowca) wartość udziałów przydzielonych przez spółkę przejmującą (D.) nie będzie
    wyższa niż wartość udziałów w spółce dzielonej (A.), jaka byłaby przyjęta przez B.
    (Udziałowca) dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do Podziału. W związku z
    planowanym Podziałem, wartość emisyjna udziałów przydzielonych B. (Udziałowcowi) w
    kapitale zakładowym D. zostanie określona w uchwale zgromadzenia wspólników D. o
    podwyższeniu kapitału zakładowego spółki podjętej w toku procesu Podziału i w treści
    zmienionej umowy spółki D.
    Wprowadzenie dwóch przepisów odnoszących się do przychodu ustalanego na podstawie
    „wartości emisyjnej udziałów (akcji) spółki przejmującej lub nowo zawiązanej
    przydzielonych udziałowcowi (akcjonariuszowi) spółki dzielonej” wyklucza stosowanie
    znaczenia któregokolwiek z nich a contrario.
    Przyjęcie wykładni art. 12 ust. 1 pkt 8b ustawy CIT a contrario, czyniłoby treść zawartą w
    art. 12 ust. 1 pkt 8ba w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy CIT regulacją martwą a to
    podważałoby zasadę racjonalnego ustawodawcy, który przepisów martwych lub
    nieistotnych, czy zbędnych nie ustanawia.
    Tym samym, pomimo spełnienia przesłanek neutralności podziału przez wydzielenie
    określonych przepisem art. 12 ust. 1 pkt 8b, wskutek podziału Spółki Dzielonej przez
    wydzielenie do Spółki Przejmującej, Jedyny Udziałowiec uzyska przychód, o którym mowa
    w art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT, z uwagi na uprzednie objęcie udziałów Spółki
    Dzielonej w drodze podziału z innymi podmiotami. Podsumowując, zważywszy na łączny
    charakter warunków objętych art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT, przepis ten nie znajdzie
    zastosowania do opisanego podziału przez wydzielenie ze Spółki Dzielonej do Spółki
    Przejmującej i uzyskanego przez Udziałowca w związku z powyższym przychodu.

    W świetle powyższego w analizowanej sprawie u Wnioskodawcy (Udziałowca) powstanie
    przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT. Do ww. przychodu nie
    znajdzie zastosowanie wyłączenie wynikające z art. 12 ust. 4 pkt 12 ww. ustawy.
    W tym miejscu należy odnieść się postanowień Dyrektywy Rady 2009/133/WE z dnia 19
    października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego
    zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia
    aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz
    przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego
    państwa członkowskiego (Dz. Urz. UE. L Nr 310).
    W uzasadnieniu do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105), druk 1532 wskazano, że:
      Projekt przewiduje również regulacje dotyczące reorganizacji podmiotów, w tym
      mającej charakter transgraniczny. Projektowane regulacje pozostają w zgodzie z
      normami prawa Unii Europejskiej (...).
      (...) Jednocześnie jednak na podkreślenie zasługuje fakt, iż operacje reorganizacyjne
      ujęte w owej dyrektywie pozostają neutralne podatkowo (o ile dopełnione zostaną
      warunki określone w Dyrektywie) tak długo, jak długo nie będą stanowić faktycznie
      osiągniętego dochodu przez dany podmiot. W konsekwencji oznacza to, iż
      nieopodatkowanie działań restrukturyzacyjnych nie oznacza nieograniczonego w
      czasie zwolnienia, lecz właśnie odroczenie opodatkowania (...).
      (... ) W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na szczególną czynność
      reorganizacyjną, jaką jest wymiana udziałów. W kontekście przytoczonych regulacji
      wskazać należy, iż o ile co do zasady powyższe transakcje pozostają neutralne
      podatkowo, o tyle nie oznacza to, iż konieczna jest każdorazowa rezygnacja z prawa
      opodatkowania rezerw uzyskanych na terytorium danego państwa i objętych
      kompetencją podatkową państwa przed zamianą z uwagi na fakt, że rezerwy te nie
      zostały rzeczywiście zrealizowane. W ramach przeniesienia siedziby faktycznego
      zarządu spółki z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego,
      pierwsze państwo członkowskie zgodnie z zasadą terytorialności podatkowej
      powiązanej z czynnikiem czasowym, to jest rezydencją podatkową podatnika na
      terytorium kraju w okresie, w którym pojawiły się ciche rezerwy, jest uprawnione do
      opodatkowania rzeczonych rezerw w chwili emigracji tego podatnika. Środek taki służy
      bowiem zapobieganiu sytuacjom, które mogłyby zagrażać prawu wykonywania przez
      państwo członkowskie pochodzenia przysługującej mu kompetencji podatkowej w
      związku z działalnością prowadzoną na jego terytorium, a zatem może być
      uzasadniony względami związanymi z zachowaniem podziału władztwa podatkowego
      między państwami członkowskimi. Na potwierdzenie powyższego przytoczyć można m.
      in. tezy podniesione w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 23
      stycznia 2014 r. w sprawie C#164/12, zgodnie z którymi „Artykuł 63 TFUE należy
      interpretować w ten sposób, że cel w postaci zachowania podziału władztwa
      podatkowego między państwami członkowskimi może uzasadniać przepisy państwa
      członkowskiego, które nakazują określenie wartości aktywów spółki komandytowej
      wniesionych do kapitału spółki kapitałowej z siedzibą na terytorium tego państwa
      członkowskiego w oparciu o ich wartość szacunkową, prowadząc do opodatkowania
      przed ich rzeczywistym zrealizowaniem cichych rezerw związanych z tymi aktywami
      uzyskanych na tym terytorium, w sytuacji gdy rzeczone państwo członkowskie
      rzeczywiście nie może wykonywać swej kompetencji podatkowej w odniesieniu do
      tych cichych rezerw w chwili rzeczywistej ich realizacji, co powinien ustalić sąd krajowy.
      Przepisy państwa członkowskiego przewidujące natychmiastowe opodatkowanie
      cichych rezerw uzyskanych na jego terytorium nie wykraczają poza to, co jest
      konieczne do osiągnięcia celu w postaci zachowania podziału władztwa podatkowego
      między państwami członkowskimi, o ile, w sytuacji gdy podatnik wybierze odroczenie

      zapłaty, obowiązek ustanowienia gwarancji bankowej jest nałożony w zależności od
      rzeczywistego ryzyka niepobrania podatku”.
      W tym zakresie projekt przewiduje regulacje dotyczące reorganizacji podmiotów (w
      ramach wymiany udziałów, łączenia, podziału, aportu), w tym mającej charakter
      transgraniczny, poprzez uszczelnienie obecnie istniejących przepisów, tj. zapewnienie
      neutralności podatkowej restrukturyzacji w przypadku kontynuacji wyceny
      restrukturyzowanego majątku, a w przypadku udziałów (akcji) zapewnienie tej
      neutralności dla pierwszej wymiany udziałów, łączenia lub podziału (...).
    Jak wynika zaś z art. 8 ust. 6 wspomnianej Dyrektywy 2009/133/WE:
      Zastosowanie ust. 1, 2 i 3 nie stanowi przeszkody dla państw członkowskich w
      opodatkowaniu zysków, powstających z kolejnego przekazania otrzymanych papierów
      wartościowych w taki sam sposób jak zyski powstające z przekazania papierów
      wartościowych istniejących przed nabyciem.
    Wprowadzenie przez ustawodawcę ograniczenia neutralności wymiany udziałów, łączenia
    i podziału spółek jedynie do pierwszej takiej transakcji nie jest więc sprzeczne z prawem
    unijnym.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.
      Ad 2
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, budzi kwestia
    ustalenia, czy w związku z planowanym Podziałem, opisanym w zdarzeniu przyszłym,
    Spółka będzie zobowiązana jako płatnik do obliczenia, poboru oraz wpłacenia we
    właściwym terminie do organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego na
    podstawie art. 26 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT od dochodu (przychodu) z
    zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT osiągniętego
    przez Udziałowca.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h ustawy o CIT,
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym: przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem
      podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek
      pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy o CIT,
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym przychody uzyskane w następstwie przekształceń,
      łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:
      - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
      następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub
      spółki,
      - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
      - przychody spółki dzielonej,
    W świetle art. 22 ust. 1 ustawy o CIT,
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT,

      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
      podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art.
      22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów
      podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji
      warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22
      ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest
      obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej
      staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika
      oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Stosownie natomiast do art. 26 ust. 6 ustawy o CIT,
      W przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h oraz j, spółka
      przejmująca albo spółka powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana jako
      płatnik, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał
      dochód, wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych
      w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów
      wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została
      płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt
      15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Podatnik jest obowiązany przed tym terminem przekazać płatnikowi
      kwotę tego podatku. W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany przesłać
      podatnikowi informację o wpłaconym podatku, sporządzoną według ustalonego
      wzoru. Obowiązek przesłania informacji o wpłaconym podatku nie powstaje w
      przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.
    Powyższy przepis reguluje skutki podatkowe dla podmiotu przejmującego, gdyż wprost z
    niego wynika, że w przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. h oraz j,
    spółka przejmująca albo spółka powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana jako
    płatnik, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał
    dochód, wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu
    skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
    siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych w
    art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych
    zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi
    ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, na rachunek
    urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
    sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Podatnik jest
    obowiązany przed tym terminem przekazać płatnikowi kwotę tego podatku. W terminie
    wpłaty podatku płatnik jest obowiązany przesłać podatnikowi informację o wpłaconym
    podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru. Obowiązek przesłania informacji o
    wpłaconym podatku nie powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie
    pierwsze.
    Zatem, art. 26 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie reguluje
    skutków podatkowych mogących powstać po stronie Spółki Dzielonej jako płatnika na
    skutek jej podziału, lecz po stronie Spółki Przejmującej do której jest przenoszony majątek
    wydzielany ze Spółki Dzielonej.

    Wobec powyższego, po stronie Spółki Dzielonej nie powstanie przychód na podstawie art.
    26 ust. 6 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem
    przepis ten nie ma zastosowania do Spółki Dzielonej.
    Zatem, na skutek opisanego we wniosku podziału przez wydzielenie, po Państwa stronie,
    jako Spółce Dzielonej nie będą ciążyły obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku od
    osób prawnych na podstawie art. 26 ust. 1 i 6 ustawy o CIT, bowiem jak wynika z ww.
    przepisu obowiązki płatnika, ciążą w ww. zakresie na spółce przejmującej.
    W konsekwencji, Spółka (dzielona) nie będzie zobowiązana jako płatnik do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie przepisu art. 26 ust. 1 w zw. z
    przepisem art. 22 ust. 1 ustawy CIT.
    Zatem Państwa stanowisko z uwzględnieniem powyższych wyjaśnień, dotyczących
    obowiązków płatnika, które ciążą na spółce przejmującej, a nie na spółce dzielonej, jest
    prawidłowe.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.