Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.896.2024.2.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Zwolnienie przedmiotowe świadczeń relokacyjnych.
Słowa kluczowe: pracodawca; pracownik; przeniesienie; przeniesienie-przeniesienie służbowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.-Pracownika
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 14

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 21 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 lutego 2025 r. (wpływ 11 lutego 2025 r. )
    oraz z 14 listopada 2024 r. (wpływ 17 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni (dalej łącznie: „Pracownik” lub „Wnioskodawczyni”), zatrudniona na
    podstawie umowy o pracę w firmie Sp. z o.o. (dalej: X) . Ze względów na potrzeby firmy
    została przeniesiona w 2020r. z dotychczasowego miejsca zamieszkania i wykonywania
    powierzonych obowiązków pracowniczych do nowej lokalizacji, w celu wykonywania
    powierzonych jej obowiązków. Zmiana lokalizacji pracy podyktowana była względami
    biznesowymi i służyła realizacji celów X. Firma ze względu na potrzeby powierzyła Pani
    obowiązki w nowym miejscu i regionie pracy, tj. w lokalizacji uniemożliwiającej codzienny
    dojazd z aktualnego miejsca zamieszkania.
    W związku ze wspomnianym transferem Spółka zapewniła Pani dwa rodzaje świadczenia.
    Możliwość wypłaty dodatkowych świadczeń regulowana jest zasadami przyznawania i
    funkcjonowania świadczeń poprzez Wytyczne (dalej: Wytyczne). Wytyczne obowiązują
    wszystkie spółki X w Polsce oraz dotyczą wszystkich pracowników przeniesionych
    tymczasowo lub na stałe z jednej lokalizacji geograficznej do innej w granicach kraju, w
    ramach tej samej spółki X lub między różnymi spółkami X prowadzącymi działalność w
    Polsce.
    Ponadto ze świadczeń związanych z relokacją mogą skorzystać Pracownicy, którzy ze
    względu na potrzeby Spółki zostali przydzieleni do wykonywania pracy w nowym miejscu,
    a tym samym zmienią miejsce zamieszkania w związku ze stałą lub tymczasową relokacją
    krajową, tak jak było w Pani przypadku.
    Poniżej przedstawiła Pani formy wsparcia (dodatki relokacyjne oraz wypłaty relokacyjne),
    które przyznano Pani w związku z przeniesieniem:
      · Dodatek z tytułu przeprowadzki – firma udzieliła wsparcia finansowego w związku z
        kosztami poniesionymi z tytułu podróży do lokalizacji przyjmującej, tymczasowego
        zakwaterowania, kosztów tymczasowego utrzymania, wypłacając dodatek z tytułu
        przeprowadzki. Dodatek wypłacono jednorazowo, wraz z pierwszym
        wynagrodzeniem w lokalizacji przyjmującej. Otrzymała Pani dodatek w związku z
        przeniesieniem do nowej lokalizacji. Dodatek z tytułu przeprowadzki wypłacono
        wraz z wynagrodzeniem zasadniczym w wypłacie relokacyjnej wraz z
        przeniesieniem.
      · Dodatek relokacyjny – w wysokości 1/12 wynagrodzenia wypłacono wraz z
        wynagrodzeniem za miesiąc, w którym obyło się przeniesienie pracownika.
    W rezultacie otrzymała Pani we wrześniu 2020 r. jednorazową wypłatę relokacyjną,
    złożoną z sumy dodatku na przeprowadzkę i dodatku relokacyjnego, wypłaconą wraz z
    wynagrodzeniem za wrzesień 2020 r. wysokości (...) zł. Wypłata dodatkowych świadczeń
    regulowana jest zasadami przyznawania i funkcjonowania świadczeń poprzez Wytyczne
    (dalej: Wytyczne). Wytyczne obowiązują wszystkie spółki X w Polsce oraz dotyczą
    wszystkich pracowników przeniesionych tymczasowo lub na stałe z jednej lokalizacji
    geograficznej do innej w granicach kraju, w ramach tej samej spółki X lub między różnymi
    spółkami X prowadzącymi działalność w Polsce.

    Ponadto ze świadczeń związanych z relokacją mogą skorzystać Pracownicy, którzy ze
    względu na potrzeby Spółki zostali przydzieleni do wykonywania pracy w nowym miejscu,
    a tym samym zmienią miejsce zamieszkania w związku ze stałą lub tymczasową relokacją
    krajową. W Pani przypadku była to relokacja krajowa. Dodatek z tytułu przeprowadzki oraz
    dodatek relokacyjny stanowią wytyczne firmy, w której jest Pani zatrudniona. W trakcie
    otrzymania relokacji, otrzymała Pani wypłatę relokacyjną, składającą się z dodatku z tytułu
    przeprowadzki oraz dodatku relokacyjnego. Świadczenia przyznane Pani nie stanowią
    zwrotu kosztów przeniesienia służbowego, natomiast stanowią zasiłek na
    zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym. Umożliwiły Pani
    zakwaterowanie oraz osiedlenie się w związku z przeniesieniem służbowym. Pozwoliły na
    wynajem mieszkania w lokalizacji z dogodnym dojazdem do miejsca pracy oraz
    zagospodarowaniem w sposób zbliżony do standardu w poprzedniej lokalizacji. Zasiłek na
    zagospodarowanie oraz osiedlenie ma na celu pokrycie dodatkowych kosztów związanych
    z przeniesieniem. Gdyby nie konieczność wyjazdu wynikająca z nałożonych na Panią
    obowiązków służbowych przez pracodawcę, nie zaistniałaby konieczność ponoszenia
    dodatkowych kosztów związanych ze zmianą miejsca zamieszkania. Każdorazowo, do
    przeniesienia Pracownika w nowe miejsce dochodziło na podstawie podpisania Aneksu do
    umowy o pracę, który wskazywał, iż od danego dnia obowiązuje nowe miejsce
    wykonywania pracy.
    W związku z art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    otrzymane wypłaty relokacyjne stanowiące zasiłek na zagospodarowanie i osiedlenie w
    związku z przeniesieniem służbowym, mogą skorzystać ze zwolnienia do wysokości 200%
    wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
    Ze względu na fakt, że widzi Pani możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego,
    o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    , w przypadku otrzymania pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie niniejszego
    wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, planuje
    Pani dokonać korekty zeznania rocznego, poprzez wyłączenie z podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegającej zadeklarowaniu w rocznym
    zeznaniu podatkowym za 2020r. kwoty dodatku relokacyjnego (do wysokości limitu
    określonego w tym przepisie), co będzie skutkowało zwrotem części kwoty zaliczki na
    podatek zapłaconej od kwoty dodatku relokacyjnego.
    W uzupełnieniu wniosku podała Pani, co następuje.
    Dodatek relokacyjny stanowi zasiłek na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z
    przeniesieniem służbowym oraz stanowi wytyczne Relokacji Krajowej firmy, w której jest
    Pani zatrudniona. Zapewnił Pani wsparcie finansowe do zakwaterowania oraz osiedlenia
    się z lokalizacji macierzystej do lokalizacji przyjmującej. Pozwolił na zagospodarowanie w
    sposób zbliżony do standardu w poprzedniej lokalizacji. Dodatek relokacyjny stanowi
    wsparcie finansowe w związku ze zleconą relokacją, w szczególności związaną z zakupem
    urządzeń lub specjalnych przedmiotów potrzebnych w nowym miejscu. Wypłacany był
    jednorazowo wraz z pierwszym wynagrodzeniem w lokalizacji przyjmującej oraz stanowił
    wysokość 1/12 wynagrodzenia rocznego.
    W związku z przeniesieniem do nowej lokalizacji otrzymała Pani wypłatę relokacyjną
    składająca się z dodatku z tytułu przeprowadzki w kwocie (...) zł oraz dodatku
    relokacyjnego (stanowiącego wysokość 1/12 wynagrodzenia). W rezultacie otrzymywała
    Pani wypłatę relokacyjną składająca się z dodatku z tytułu przeprowadzki oraz dodatku
    relokacyjnego w kwocie (...) zł.

    Otrzymane świadczenia zostały przyznane i wypłacone wraz z wynagrodzeniem za
    miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.

## Pytanie

Czy wypłacone przez pracodawcę relokacje korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy kwota
    relokacji będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło
    przeniesienie?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, przychód ten korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 14
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości 200% wynagrodzenia
    należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
    W konsekwencji, uważa Pani za prawidłowe wyłączenie z podstawy opodatkowania, na
    etapie sporządzenia korekty rocznego zeznania podatkowego za 2020 r., kwoty dodatku
    relokacyjnego, która została uprzednio opodatkowana i pobrana w zaliczce na podatek
    dochodowy od osób fizycznych.
    Spełnia Pani trzy warunki do wykorzystania zwolnienia:
      · jest Pani pracownikiem zatrudnionym na umowę o pracę,
      · otrzymała Pani dodatek relokacyjny, który stanowi zasiłek na zagospodarowanie,
      · osiedliła się Pani w nowej lokalizacji, relokacja dotyczy przeniesienia do innej
        lokalizacji.
    Zauważyć należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy, wolne od podatku
    dochodowego są kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów
    przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie się w związku z
    przeniesieniem służbowym, do 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym
    nastąpiło przeniesienie.
    Wyżej opisane dodatki stanowią zasiłek na zagospodarowanie i osiedlenie się w związku z
    przeniesieniem służbowym. Otrzymane dodatki zostały przyznane i wypłacone w
    wysokości do 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło
    przeniesienie. Do przeniesienia doszło na podstawie podpisania aneksu do obowiązującej
    umowy o pracę, w którym zawarto, iż od wskazanego dnia zmienia Pani miejsce pracy na
    określone terytorium.
    Na Pani wypłatę w miesiącu przeniesienia, składały się czynniki tj. dodatek relokacyjny w
    wysokości 1/12 wynagrodzenia oraz dodatek z tytułu przeprowadzki wyliczany kwotowo
    według regulaminu firmy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „przeniesienia”,
    zatem z literalnego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy wynika, że odnosi się on do
    sytuacji zmiany miejsca wykonywania pracy przez pracownika lub warunków pracy i płacy.
    W szczególności natomiast analizowany przepis nie odwołuje się jedynie do przeniesienia
    służbowego w ramach stosunku służbowego.

    W związku z powyższym, należy przyjąć, zgodnie z zasadami wykładni, że gdyby
    ustawodawca chciał ograniczyć zastosowanie danego zwolnienia tylko do przeniesienia
    służbowego w ramach stosunku służbowego (a nie zezwolić na jego zastosowanie do
    wszystkich pracowników), wskazałby to wyraźnie w przepisie. W związku z brakiem takiego
    uszczegółowienia, analizowane zwolnienie powinno mieć zastosowanie do wszystkich
    pracowników przenoszonych służbowo, jeśli spełnione zostaną pozostałe warunki
    określone w przepisie.
    Zatem przedmiotowe zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma zastosowanie zarówno do pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę , jak i pozostających w stosunku służbowym.
    Należy także wskazać, że zgodnie z definicją języka polskiego PWN, pojęcie „przenieść”
    oznacza m.in. „zabrać coś lub kogoś i niosąc umieścić gdzie indziej”, czy też „umieścić coś
    lub kogoś w innym miejscu, w innym czasie, w innych warunkach niż poprzednio”,
    natomiast „służbowy” oznacza m.in. „należny komuś z tytułu pracy”(www.sjp.pwn.pl).
    Pojęcie „przeniesienie służbowe” wskazuje wyłącznie na okoliczność zmiany miejsca
    wykonywania pracy przez pracownika w rozumieniu potocznym, w związku ze
    stosowanym poleceniem pracodawcy.
    Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy nie
    odnosi się do kwot otrzymanych przez pracowników pozostających w stosunku pracy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy za pracownika w rozumieniu cyt. ustawy uważa się
    osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub
    spółdzielczym stosunku pracy.
    Zatem wskazana kwota relokacji w stanie faktycznym wypłacona Pani częściowo powinna
    skorzystać ze zwolnienia określonego art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Świadczenia przyznane Pani nie stanowią zwrotu kosztów
    przeniesienia służbowego natomiast stanowią zasiłek na zagospodarowanie i osiedlenie w
    związku z przeniesieniem służbowym. Umożliwiły Pani zakwaterowanie oraz osiedlenie się
    w związku z przeniesieniem służbowym. Pozwoliły na wynajem mieszkania w lokalizacji z
    dogodnym dojazdem do miejsca pracy oraz zagospodarowaniem w sposób zbliżony do
    standardu w poprzedniej lokalizacji. Zasiłek na zagospodarowanie oraz osiedlenie ma na
    celu pokrycie dodatkowych kosztów związanych z przeniesieniem. Gdyby nie konieczność
    wyjazdu wynikająca z nałożonych na Panią obowiązków służbowych przez Pracodawcę,
    nie zaistniałaby konieczność ponoszenia dodatkowych kosztów związanych ze zmianą
    miejsca zamieszkania.
    Ponadto, w tym miejscu, pragnie Pani wskazać, iż wydatki poniesione przez Spółkę są
    ściśle wiązane z realizacją dyspozycji przepisu art. 22 par. 1 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2014
    r., poz. 1662), z którego wynika, że jako pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy
    określonego rodzaju na rzecz Pracodawcy i pod jego kierownictwem w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez Pracodawcę, a Pracodawca - do zatrudniania pracownika za
    wynagrodzeniem. Z literalnego brzmienia wyżej przytoczonego przepisu wynika, że jako
    Pracownik jest Pani zobowiązana do świadczenia określonego przez Pracodawcę rodzaju
    pracy na jego rzecz i pod jego kierownictwem.
    Sformułowanie ,,w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę” nie ogranicza w
    żaden sposób pracodawcy co do wskazania pracownikowi miejsca jego pracy, a wręcz
    umożliwia mu zobowiązanie pracownika do świadczenia pracy na jego rzecz w dowolnie
    wskazanym przez niego miejscu. W myśl art. 94 pkt 3 Kodeksu pracy, Pracodawca jest
    zobowiązany w szczególności organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie
    uciążliwości pracy. Obowiązek zapewnienia prawidłowej organizacji pracy nie może być

    utożsamiany tylko z zapewnieniem pracownikowi biurka, materiałów biurowych czy
    pokryciem kosztów eksploatacji samochodu służbowego. Z tego powodu należy go
    odnosić i analizować w kontekście konkretnych obowiązków pracowniczych i wynikających
    z tych obowiązków oczekiwań pracodawcy. Aby oczekiwanie pracodawcy dotyczące
    wypełniania przez pracownika jego podstawowych obowiązków w postaci należytego i
    wydajnego wykonywania pracy było uzasadnione, jest on zobowiązany zapewnić
    pracownikowi odpowiednie ku temu warunki. Przejawem realizacji tego obowiązku jest
    właśnie zabezpieczenie Pracownikowi warunków w czasie transferu do pracy w innej
    lokalizacji, znacznie oddalonej od dotychczasowej oraz pozostałych kosztów z tym
    związanych.
    Niewątpliwie przeniesienie Pracownika do innego miejsca zamieszkania w związku z
    poleceniem służbowym wykonywania obowiązków pracowniczych w lokalizacji znacznie
    oddalonej od dotychczasowej jest uciążliwe, stąd przyznanie przedmiotowych świadczeń
    na zagospodarowanie, zapewniających choć w pewnym stopniu wyrównanie warunków
    pobytowych w stosunku do stałego miejsca zamieszkania, może być uznane za mieszczące
    się w ustawowym obowiązku pracodawcy, mającym na celu organizację pracy w sposób
    zapewniający zmniejszenie jej uciążliwości.
    Pracownik, na czas przeniesienia nie może korzystać w standardowych okolicznościach, tj.
    na co dzień, z zakwaterowania dostępnego w stałym, przez nich wybranym miejscu
    zamieszkania. W konsekwencji niezbędna była Pani przeprowadzka do nowej
    miejscowości wskazanej w aneksie do umowy o pracę. Tego typu wydatki pokrywane
    przez Spółkę nie mają żadnego związku z celami osobistymi Pracownika, a wyłącznie i
    bezpośrednio z celami służbowymi. Przepisy prawa pracy nie nakładają na pracowników
    obowiązku ponoszenia za pracodawcę wydatków związanych ze świadczeniem pracy.
    Zasadą jest, że wszystkie koszty związane ze świadczeniem pracy przez Pracownika
    pokrywa Pracodawca.
    Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny, Pani zdaniem,
    wypłaty na rzecz Pracownika jednorazowego świadczenia relokacyjnego będącego
    zasiłkiem na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym w
    2020 r., zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy, suma wypłaconych dodatków może
    skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania do 200% wysokości wynagrodzenia należnego
    za miesiąc, w którym następowało przeniesienie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu
          tego lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie zatem
    różnicuje sposoby powstania przychodu: gdy chodzi o pieniądze i wartości pieniężne
    przychód może powstać przez „otrzymanie lub postawienie go do dyspozycji
    podatnika”. Natomiast świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia – w

    przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych – są traktowane jako przychód
    wyłącznie pod warunkiem, że są „otrzymane”, co ma wskazywać na bezwzględnie – w
    odniesieniu do tego przychodu – wymagany realny charakter świadczenia.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym zwrot „w szczególności” oznacza,
    że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze
    stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i
    świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające
    swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika
    zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on
    otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia
    wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą
    się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika
    ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy
    świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Mając na uwadze wyżej przywołane uregulowania prawne zaznaczam, że zarówno w
    art. 11 ust. 1, jak i w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawodawca wskazuje, że przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze (czyli: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika)
    oraz świadczenia nieodpłatne lub częściowo odpłatne.
    Zatem wszelkie dodatki do wynagrodzeń wypłacane pracownikom, w tym również
    dodatek relokacyjny czy dodatek z tytułu przeprowadzki, należy zakwalifikować do
    świadczeń pieniężnych, stanowiących przychód ze stosunku pracy.
    Zauważam jednak, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu
      zwrotu kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i
      osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, do wysokości 200%
      wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
    Zatem przedmiotowe zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ma zastosowanie zarówno do pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i pozostających w stosunku
    służbowym (pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy). Pojęcie „przeniesienie
    służbowe” wskazuje wyłącznie na okoliczność zmiany miejsca wykonywania pracy przez
    pracownika w rozumieniu potocznym, w związku ze stosownym poleceniem
    pracodawcy. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że przepis art. 21 ust. 1
    pkt 14 ustawy nie odnosi się do kwot otrzymanych przez pracowników pozostających w
    stosunku pracy.
    Wobec powyższego otrzymane przez Panią dodatki (relokacyjny, z tytułu
    przeprowadzki), będące – zgodnie z Pani wyjaśnieniami – zasiłkiem na
    zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, stanowiły dla
    Pani – w momencie ich wypłaty – przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 14 ww. ustawy – suma tych dodatków, w roku 2020, może zostać objęta

    zwolnieniem z opodatkowania do wysokości 200% wynagrodzenia należnego
    odpowiednio za wrzesień 2020 r., tj. miesiąc, w którym nastąpiło Pani przeniesienie
    służbowe.
    W konsekwencji, gdy w zeznaniu podatkowym za rok 2020 r. wykazała Pani do
    opodatkowania kwotę uzyskanych ww. dodatków, to składając korektę zeznania
    rocznego za ten rok może Pani wyłączyć z podstawy opodatkowania kwotę dodatków
    objętych ww. zwolnieniem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.