Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.242.2017.1.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-06
Teza: w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z udzielenia spółce komandytowej upoważnienia do korzystania z wyłącznego prawa ochronnego do odmiany roślin jako zysków zakładu
Słowa kluczowe: dochód; Niemcy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; upoważnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2017 r. (data wpływu 31 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z udzielenia spółce komandytowej upoważnienia do korzystania z wyłącznego prawa ochronnego do odmiany roślin jako zysków zakładu - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z udzielenia spółce komandytowej upoważnienia do korzystania z wyłącznego prawa ochronnego do odmiany roślin jako zysków zakładu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca ma stałe miejsce zamieszkania w Niemczech (rezydencję podatkową w rozumieniu art. 4 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku; Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90). W Polsce natomiast podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej „Spółka Komandytowa”) i w związku z tym posiada w Polsce numer NIP. Poza posiadaniem ogółu praw i obowiązków w Spółce Komandytowej Wnioskodawca nie prowadzi na terenie Polski innej działalności gospodarczej. Dochody Wnioskodawcy z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są w Polsce tzw. podatkiem liniowym (art. 30c ust. 1 ustawy o PIT).

Wnioskodawca jest hodowcą nasion i hodowlę tą prowadzi na terenie Niemiec. Nasiona objęte są ochroną prawną i podlegają rejestracji w specjalnym rejestrze w Unii Europejskiej dla odmian gatunków roślin uprawnych. Wnioskodawcy przysługują wyłączne prawa ochronne do wynalezionych przez niego odmian roślin oraz do odmian roślin udostępnionych przez osoby trzecie, w tym przez spółki z nim powiązane. Nasiona odmian roślin w stopniu rozmnożenia zwanym bazówką są sprzedawane przez pośrednika do Spółki Komandytowej. Spółka komandytowa następnie nasiona te poddaje dalszemu rozmnożeniu, a nasiona gotowe już do zasiania, sprzedaje na rynku Polskim albo przedsiębiorcom albo bezpośrednio rolnikom. Sprzedaż dokonywana może być samodzielnie albo przez pośredników.

Aby Spółka Komandytowa mogła rozmnażać i dystrybuować nasiona odmian roślin, do których wyłączne prawa ochronne przysługują jej wspólnikom (w tym Wnioskodawcy), zostało jej przez Wnioskodawcę przyznane upoważnienie do korzystania z wyłącznego prawa do odmiany roślin, do której Wspólnikowi przysługują prawa ochronne, tj. przede wszystkim do rozmnażania bazówki, sprzedaży nasion tych odmian roślin i ich dystrybucji. Z tytułu udzielenia tego upoważnienia Spółce Komandytowej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, Wnioskodawcy przyznane zostało wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Komandytową. Wynagrodzenie to wypłacane jest obok udziału Wnioskodawcy w zysku Spółki Komandytowej.

Dochody uzyskiwane przez Spółkę Komandytową z tytułu dystrybuowania nasion odmian roślin, do których Wnioskodawcy i innym wspólnikom przysługują wyłączne prawa ochronne, są dzielone pomiędzy wspólników Spółki Komandytowej według wskazanego w umowie spółki klucza i wypłacane na ich rzecz w formie zysku i zaliczek na poczet zysku.

Spółka Komandytowa może osiągać przychody i prowadzić działalność polegającą na dystrybuowaniu nasion odmian roślin, do których Wnioskodawcy i innym wspólnikom przysługują wyłączne prawa ochronne, tylko dzięki przyznanemu jej odpłatnie przez wspólników, w tym Wnioskodawcę upoważnieniu do korzystania z przysługującego mu prawa ochronnego na odmiany roślin. Wnioskodawca, nie udzieliłby Spółce Komandytowej tego upoważnienia, gdyby nie był jej wspólnikiem. W konsekwencji tylko dzięki statusowi wspólnika Spółki Komandytowej uzyskuje on wynagrodzenie za upoważnienie Spółki Komandytowej do korzystania z wyłącznego prawa do odmian roślin.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym dochód z tytułu odpłatnego upoważnienia Spółki Komandytowej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, do korzystania z wyłącznego prawa ochronnego do odmian roślin, zakwalifikować należy jako zyski z zakładu w rozumieniu art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Niemcami i opodatkować go należy w Polsce zgodnie z art. 30c ustawy o PIT19% podatkiem liniowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, podatnicy, którzy nie mają na terytorium Polski miejsca zamieszkania, podlegają w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów, które osiągają na jej terytorium. Przepis art. 3 ust. 2a stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska (art. 4a ustawy o PIT).

W myśl art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Niemcami zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Przyporządkowanie zysku do zakładu powinno odbyć według zasady, iż przyporządkowane są mu te zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem (art. 7 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

W rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania określenie „zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa (art. 4 w/w umowy). Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  fabrykę,
5.  warsztat.

Wskazany wyżej katalog nie ma charakteru zamkniętego. Oznacza to, że pojęcie zakładu obejmuje swoim zakresem różne formy organizacyjne działalności, a także jej materialne przejawy na terenie drugiego Państwa (NSA w wyroku z dnia 13 października 2015 r., sygn. II FSK 454/14).

Dzięki tak szerokiemu pojęciu przyjąć można, iż posiadanie przez rezydenta jednego z umawiających się państw statusu wspólnika spółki osobowej zarejestrowanej i prowadzącej działalność na terytorium drugiego z umawiających się państw, oznacza iż rezydent pierwszego państwa posiada zakład na terytorium drugiego państwa w świetle umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Taki sposób interpretacji jest zbieżny ze stanowiskiem organów podatkowych, w tym m.in.: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 września 2015 r. (sygn. IPPB1/4511-703/15-4/EC), interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2014 r. (sygn. IPPB5/423-219/14-2/RS), interpretacji indywidualnej z dnia 10 grudnia 2015 r. (sygn. IPPB1/4511-1285/15-2/MT), indywidualnej interpretacji z dnia 17 grudnia 2008 r. (sygn. IPPB5/423-73/08-2/AJ). Zgodnie zatem z jednolitym stanowiskiem organów podatkowych, które podziela również Wnioskodawca, Spółka Komandytowa z siedzibą w Polsce stanowi zakład jej zagranicznego wspólnika -Wnioskodawcy.

Co do zasady tylko państwo rezydencji Wnioskodawcy (Niemcy) może opodatkować jego zyski. Jedynie w przypadku gdy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w drugim Państwie poprzez położony tam zakład, państwo położenia zakładu (tj. państwo źródła) może opodatkować zyski przedsiębiorstwa w takiej mierze w jakiej można je przypisać temu zakładowi. W konsekwencji wszelkie zyski Wnioskodawcy, jakie da się przypisać zakładowi Wnioskodawcy położonemu w Polsce, czyli Spółce Komandytowej, podlegają opodatkowaniu w Polsce, według wybranej przez Wnioskodawcę stawki liniowej.

Zgodnie z tzw. zasadą przyciągania, w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie zyski powstałe w związku z działalnością wykonywaną przez zakład. Zyskami zakładu - Spółki Komandytowej są zyski efektywnie związane z działalnością zakładu. Do zysków tych niewątpliwie należy dochód osiągany przez Spółkę Komandytową, w proporcji przypadającej Wnioskodawcy zgodnie z umową spółki. Do zysków przypisanych zakładowi Wnioskodawcy, należy przypisać także wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Komandytową na rzecz Wnioskodawcy z tytułu udzielenia przez niego upoważnienia do korzystania z przysługującego mu wyłącznego prawa ochronnego do odmian roślin. Dzięki odpłatnemu upoważnieniu udzielonemu Spółce Komandytowej, zakład Wnioskodawcy może prowadzić w ogóle działalność gospodarczą i generować przychód. Dochód z tego upoważnienia wypłacany przez Spółkę Komandytową, jest zatem ściśle związany z zakładem Wnioskodawcy i prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Są to bowiem zyski, które Wnioskodawca osiągnął za pośrednictwem swojego zakładu w Polsce. Gdyby Wnioskodawca nie posiadał zakładu w Polsce w ogóle by dochodu z tytułu udzielenia upoważnienia do korzystania z wyłącznego prawa ochronnego do odmian roślin nie uzyskał. W tym wypadku wypełniona została tzw. zasada przyciągania, gdyż zyski te pozostają w ścisłym związku z działalnością wykonywaną przez zakład. Fakt, iż są wypłacane do Wnioskodawcy, na innej podstawie niż udział zysku Spółki Komandytowej powinno pozostawać bez wpływu na taką ocenę. W tej części bowiem, w której Wnioskodawca - komandytariusz uzyskuje dochody związane efektywnie ze Spółką Komandytowa, uznaje się, że prowadzi on zakład - przedsiębiorstwo na terenie Polski.

W konsekwencji do opodatkowania dochodów Wnioskodawcy będzie miał zastosowanie w takiej sytuacji art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zgodnie z którym jego zyski z udziału w Spółce Komandytowej podlegają opodatkowaniu w Polsce, czyli w państwie źródła, przy czym opodatkowanie zysków następuje w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. W Polsce zastosowanie znajdzie art. 30c ustawy o PT, który stanowi że zyski z działalności gospodarczej opodatkowane będą 19% podatkiem dochodowym. W państwie rezydencji Wnioskodawcy (w Niemczech) znajdzie natomiast zastosowanie odpowiednia metoda eliminacji podwójnego opodatkowania.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż zyski uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu udzielenia upoważnienia do korzystania z wyłącznego prawa ochronnego do odmian roślin powstają w ramach istniejącego w Polsce zakładu będą opodatkowane w Polsce 19% stawką podatku. Są bowiem uzyskiwane za pośrednictwem tego zakładu i w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez zakład. W związku z powyższym w/w zyski powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zw. z art. 30c ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazał, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych z dnia 5.07.2017 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.127.2017.1.EC; 0114-KDIP3-1.4011.131.2017.1.EC, 0114-KDIP3-1.4011.132.2017.1.EC,0114-KDIP3-1.4011.133.2017.1.EC, 0114-KDIP3-1.4011.128.2017.1.EC, 0114-KDIP3-1.4011.126.2017.1.EC, oraz z dnia 30.06.2017 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.98.2017.1.AJ, 0114-KDIP2-1.4010.100.2017.1AJ, 0114-KDIP2-1.4010.99.2017.1.AJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.