Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-549/10/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-31
Teza: Stawka podatku dla opłaty „transaction fee” doliczanej do biletów lotniczych sprzedawanych na trasy krajowe i trasy odbywające się poza terytorium Polski.
Słowa kluczowe: bilety; stawka-stawki podatku; transport-transport powietrzny; usługi-usługi transportu międzynarodowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2010 r. (data wpływu 7 czerwca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla opłaty „transaction fee” doliczanej do biletów lotniczych sprzedawanych na trasy krajowe i trasy odbywające się poza terytorium Polski – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla opłaty „transaction fee” doliczanej do biletów lotniczych sprzedawanych na trasy krajowe i trasy odbywające się poza terytorium Polski.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach wykonywanej działalności gospodarczej Spółka, działająca jako agent linii lotniczych, rezerwuje, wystawia i sprzedaje bilety lotnicze krajowe, jak i międzynarodowe. Jest akredytowanym agentem „A.” (Stowarzyszenie). Za usługi wystawiania i sprzedaży biletów pobiera opłatę, tzw. transaction fee, bezpośrednio od nabywcy biletu. Opłata ta jest zarobkiem Spółki. Bilety sprzedawane są w imieniu i na rzecz linii lotniczych, o czym informacja znajduje się na fakturze. Na fakturach wyodrębniona jest wartość biletu i opłata transaction fee. Bilety krajowe opodatkowane są stawką podatku od towarów i usług 7%, a opłata transcaction fee stawką 22%. Bilety międzynarodowe (bilet oraz opłata) stawką 0%. Bilety na loty, których trasa nie przebiega przez Polskę (np. Rio - Nowy Jork) fakturowane są jako nieopodatkowane, a opłatę Spółka opodatkowuje 22% stawką podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Według jakiej sławki podatku należy opodatkować opłatę za wystawienie biletu krajowego, a jaką biletu z trasą poza terytorium Polski, który nie mieści się w definicji przewozu międzynarodowego według ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy Spółka może traktować opłatę za wystawienie biletu jako część składową biletu i opodatkowywać ją wg tej samej stawki podatku co bilet?
3.  Czy opłatę za wystawienie biletu można doliczyć do wartości biletu lotniczego i zastosować na całą wartość 7% stawkę podatku od towarów i usług dla biletów krajowych lub wskazać jako niepodlegającą opodatkowaniu dla biletów poza Polską?

Wnioskodawca, po zapoznaniu się z interpretacjami indywidualnymi dotyczącymi opodatkowania opłat transaction fee na bilety krajowe oraz z praktyką konkurencji stanął na stanowisku, że dotychczasowa praktyka polegająca na opodatkowaniu biletu krajowego stawką 7%, a opłaty z nim związanej stawką w wysokości 22% jest nieprawidłowa.

Zdaniem Spółki, również w przypadku usług pośrednictwa świadczonych na rzecz klientów, którzy nabywają bilety, których trasa nie przebiega przez terytorium Polski, nie ma obowiązku naliczania 22% podatku od pobieranych opłat transaktion fee. Usługa, za którą pobierana jest opłata transaktion fee jest usługą pomocniczą do usługi transportu, która podlega opodatkowaniu na tych samych zasadach jak usługa główna, której dotyczy, tj. w analizowanym przypadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, ponieważ trasa przejazdu przebiega poza terytorium Polski.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W przypadku usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce ich opodatkowania.

W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania przepisów regulujących miejsce świadczenia przy świadczeniu usług:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy ustawy wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi transportu pasażerów, dla których miejscem świadczenia - zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy - jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Ponadto zgodnie z przepisem § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), w przypadku świadczenia, środkami transportu morskiego lub lotniczego, usług transportu międzynarodowego osób – miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone do wysokości 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy do usług transportu międzynarodowego stosuje się stawkę podatku w wysokości 0%.

Na mocy 83 ust. 3 pkt 2 ustawy, przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:

1.  z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
2.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
3.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt).

Przez usługi transportu międzynarodowego rozumie się również usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2 (art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy).

W odniesieniu natomiast do usług transportu osób świadczonych na terytorium kraju wskazać należy, iż w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W załączniku tym, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych 7% stawką podatku, w pozycji 148 wymieniono usługi z grupowania PKWiU 62.10.1 „Przewozy lotnicze rozkładowe pasażerskie”.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w ramach wykonywanej działalności gospodarczej Spółka wystawia i sprzedaje bilety lotnicze na przeloty zarówno wewnątrzkrajowe, jak i międzynarodowe. Sprzedaż biletów prowadzona jest w formie agencyjnej, tj. Spółka wystawia bilety lotnicze w imieniu i na rzecz linii lotniczych. Do ceny biletu wlicza opłatę manipulacyjną tzw. transaction fee. Opłata ta stanowi przychód Spółki i obciążany jest nią klient.

Biorąc pod uwagę przywołane regulacje prawne oraz okoliczności przedstawione przez Spółkę stwierdzić należy, iż w sytuacji, gdy transport nie rozpoczyna się, nie kończy oraz nie przebiega przez terytorium Polski (tranzyt) - świadczonych usług nie można zakwalifikować do usług transportu międzynarodowego w rozumieniu przepisu art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy. Mając na uwadze postanowienia przepisu art. 28f ustawy, w przypadku pobierania opłat związanych bezpośrednio z usługą transportu lotniczego miejscem świadczenia tych usług jest miejsce gdzie odbywa się transport z uwzględnieniem pokonanych odległości. Zatem pobierane opłaty (transactoin fee), jako części składowe usług transportu lotniczego, wykonywanych poza terytorium Polski nie wywołują skutków podatkowych w podatku od towarów i usług na terenie kraju.

Natomiast miejscem świadczenia usług transportu lotniczego odbywającego się w całości na terytorium kraju (przeloty krajowe) – na mocy art. 28f ust. 1 ustawy – jest terytorium kraju. Zatem usługi krajowego transportu lotniczego korzystają z opodatkowania stawką podatku obniżoną do 7%. W konsekwencji, pobierana przez Spółkę opłata transaction fee, będąca zapłatą za czynność wystawienia (wydrukowania) biletu, stanowiąca jednocześnie część składową tego biletu, w przypadku transportu lotniczego odbywającego się na terytorium kraju, również korzysta z opodatkowania preferencyjną, 7% stawką podatku, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 148 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.