Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.31.2025.2.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Opodatkowanie świadczeń z ugód frankowych.
Słowa kluczowe: banki
kredyt
postępowanie
postępowanie-postępowanie ugodowe
ugody
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 14 kwietnia 2025 r. (wpływ 14 kwietnia 2025
    r.) oraz z 15 kwietnia 2025 r. (wpływ 15 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanów faktycznych
    22 października 2009 r., razem z mężem, podpisali Państwo umowę kredytową powiązaną
    z walutą CHF, z Bankiem X (obecnie Y) na kwotę (...) CHF, w następstwie czego na Państwa
    konto wpłynęło (...) w złotych polskich.
    Faktyczna kwota do spłaty rosła z roku na rok w związku ze wzrostem kursu CHF tak, że na
    dzień 5 września 2024 r. Państwa zobowiązanie wobec Banku wynosiło (...), mimo
    terminowych spłat kolejnych rat.
    Do 2022 r. z tytułu spłaty rat kredytu, przekazali Państwo do Banku kwotę (...), co
    spowodowało nadpłatę w wysokości (...) (kwota otrzymana (...) minus kwota wpłacona (...)).
    W związku z tym, że ww. umowa kredytu zawierała niedozwolone zapisy umowne, w 2022
    r., za pośrednictwem Kancelarii Prawnej, skierowali Państwo do Sądu pozew przeciwko
    Bankowi Y i jednocześnie zgodnie z decyzją Sądu o udzieleniu zabezpieczenia roszczeń
    powoda, zaprzestali Państwo wpłat kolejnych rat kredytu w związku z tym, że do
    momentu złożenia pozwu, przekazali Państwo do Banku więcej niż otrzymali.
    24 września 2024 r. podpisali Państwo z Bankiem Y Ugodę Pozasądową dotyczącą
    zakończenia Sporu, na mocy której Bank umorzył Państwu pozostające do spłaty
    zobowiązanie w wysokości (...) oraz wypłacił „kwotę dodatkową” w wysokości (...) zł.
    W uzupełnieniu wniosku podała Pani, co następuje.
    Zgodnie z umową kredytową była Pani zobowiązana do spłaty ww. kredytu w pełnej
    wysokości, solidarnie z mężem.
    Umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu dotyczyło wszystkich
    współkredytobiorców, tzn. Pani i męża.
    Kredyt został zabezpieczony w postaci dwóch hipotek ustanowionych na nieruchomości
    będącej przedmiotem umowy kredytowej oraz na spółdzielczym własnościowym prawie
    do lokalu, który zamieszkiwali Państwo w momencie brania kredytu, a w którym obecnie
    mieszka Państwa syn.
    Na kwotę zadłużenia, które umorzył bank składają się:
    · kapitał,
    · odsetki zapadłe niespłacone,
    · odsetki zawieszone,
    · odsetki bieżące
    · odsetki skapitalizowane oraz odsetki od zadłużenia przeterminowanego nie wystąpiły
      (wyniosły (...)).
    W umowie kredytowej, jako przeznaczenie kredytu wskazano „cel mieszkaniowy”-
    otrzymana kwota z kredytu została przeznaczona na nabycie gruntu pod budynek
    mieszkalny wraz z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego (miejscowość w Polsce).
    W przeszłości ani Pani, ani Pani mąż, nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego
    Przedmiotowy wydatek związany był z zamknięciem całego rozliczenia z Bankiem.
    Zakładając jednak, że kwota samego umorzenia zobowiązania na rzecz Banku jest
    zwolniona z opodatkowania (zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów), Pani

## Pytanie

dotyczy ewentualnego uznania ww. wydatku jako kosztu uzyskania przychodu z tytułu
    otrzymania kwoty dodatkowej stanowiącej de facto zwrot nadpłat.
    Pytania
    1) Czy należy opodatkować kwotę kredytu umorzoną Ugodą Pozasądowa z Bankiem Y, tj.
      (...)?

    2) Czy należy opodatkować otrzymaną, zgodnie z Ugodą Pozasądową, „kwotę
      dodatkową” w wysokości (...) zł?
    3) Czy wynagrodzenie poniesione na rzecz Kancelarii Prawnej, można uznać za koszt
      uzyskania przychodu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie:
    Ad. 1.
    Rozumie Pani, że kwota kredytu umorzona Postępowaniem pozasądowym, zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., jest zwolniona z podatku
    dochodowego od osób fizycznych, ponieważ kredyt został zaciągnięty przez osoby
    fizyczne, na cele mieszkaniowe (dotyczył jednej nieruchomości) i wcześniej nie korzystali
    Państwo z żadnej ulgi.
    Ad. 2.
    Kwota dodatkowa jest niczym innym, jak zwrotem nadpłaconych do Banku kwot, a które
    to kwoty, jak wszystkie spłacone raty, pochodziły z Państwa wynagrodzenia/emerytury, już
    wcześniej opodatkowanych, więc trudno tu mówić o dodatkowym przychodzie.
    Otrzymana od Banku kwota nie wpłynęła w żaden sposób na wzrost Państwa, tj. Pani i
    Pani męża majątku, a stanowi jedynie ekwiwalent wydatków poniesionych z własnych
    środków, w związku z powyższym uważa Pan, że nie powinna być opodatkowana.
    Ad. 3.
    Kancelaria Prawna od początku prowadziła Państwa sprawę w Sądzie i w Państwa imieniu
    kontaktowała się z przedstawicielami Banku, co ostatecznie doprowadziło do podpisania z
    Bankiem Y Ugody Pozasądowej. Ostatecznie również prawnicy z Kancelarii wynegocjowali
    sprawę zwrotu nadpłat (pkt 2), więc wynagrodzenie Kancelarii jest wg Państwa, kosztem
    uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności
    wynikającej z zaciągniętego przez m.in. Panią kredytu hipotecznego, wskazuję, że
    instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze

    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Przywołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy odnieść się do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
          w przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała
          z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
          a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub

          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W lit. c tego
    przepisu zostało wymienione m.in. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego
    wraz z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego. Zatem udzielony m.in. Pani kredyt
    wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w
    rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz przywołane przepisy
    prawa stwierdzam zatem, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego

    przez m.in. Panią na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego wraz z
    rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie
    kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że na podstawie Ugody Bank wypłacił tzw. „kwotę
    dodatkową” w wysokości (...) zł. Ww. kwota jest związana z nadpłatą przez m.in. Panią rat
    kapitałowo-odsetkowych powstałą w związku z zawartą Umową i udzielonym kredytem
    mieszkaniowym. Suma wpłat dokonanych przez Państwa na rzecz Banku z tytułu umowy
    kredytu mieszkaniowego pomniejszona o ww. kwotę otrzymaną z Banku jest większa niż
    kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie doszło do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem Ugody otrzymała Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymała Pani środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie Ugody nie powoduje więc faktycznego przyrostu w Pani
    majątku. Wypłata ta jest dla Pani neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Panią na podstawie Ugody sądowej kwota
    dodatkowa nie stanowi dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym jej uzyskanie nie skutkuje po
    Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Odnosząc się natomiast do ewentualnej możliwości pomniejszenia ww. przychodu z tytułu
    kwoty dodatkowej stanowiącej de facto zwrot nadpłat – należy wskazać co następuje.
    Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem
    winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia
    przychodów z danego źródła.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl
    przywołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Koszty poniesione w celu uzyskania przychodów to te, które zostały poniesione z
    zamiarem uzyskania przychodu. Ten zamiar (cel) musi być, po pierwsze – obiektywnie
    realny, po drugie – istniejące okoliczności faktyczne muszą wskazywać na to, że dany
    wydatek w istocie mógł podatnikowi pozwolić na przewidywanie osiągnięcia przychodu.
    Natomiast koszty ponoszone w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu, to
    wydatki mające na celu ochronę źródła przychodu, tak by źródło to istniało w stanie
    niepogorszonym.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła, a nie
    jakiekolwiek przychody. Koszty uzyskania przychodów są zatem ściśle i funkcjonalnie
    przyporządkowanie do danego źródła przychodów.
    W niniejszej sprawie przedmiotowa „kwota dodatkowa” nie stanowi natomiast dla Pani
    przychodu, wobec czego opisane wydatki poniesione na wynagrodzenie Kancelarii
    Prawnej, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu z tytułu tejże „kwoty
    dodatkowej”, ponieważ takiego przychodu Pani nie osiągnęła.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałych
    współkredytobiorców.
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.