Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-907/14-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-04-08
Teza: stwierdzenie czy przy świadczeniu zakwaterowania lub wyżywienia przez jednostkę organizacyjną Uczelni, na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni, dochodzi do dostawy towarów lub usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka organizacyjna; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów; uczelnie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 marca 2015 r. (data wpływu 18 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy przy świadczeniu zakwaterowania lub wyżywienia przez jednostkę organizacyjną Uczelni, na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni, dochodzi do dostawy towarów lub usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy:

*   przy świadczeniu zakwaterowania lub wyżywienia przez jednostkę organizacyjną Uczelni, na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni, dochodzi do dostawy towarów lub usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

*   jednostka organizacyjna Uczelni posiada odrębną - od tworzącej ją Uczelni- podmiotowość podatkową w podatku od towarów i usług.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 marca 2015 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Wyższa Szkoła …, na podstawie art. 7 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.) w zw. z § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej uczelni publicznych (Dz. U. 2012 poz. 1533), planuje powołać wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo jednostkę organizacyjną uczelni. Głównym obszarem działań tej jednostki będzie prowadzenie działalności w zakresie zakwaterowania (usługi hotelowe), wyżywienia (m. in. usługi cateringowe), usługi organizacji konferencji i spotkań okolicznościowych (np. wesela).

Jednostka nie będzie posiadała własnej osobowości prawnej, będzie wyodrębnioną jednostką organizacyjną Uczelni - korzystającą z osobowości prawnej Uczelni, nie będzie sporządzała własnego bilansu w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz nie będzie posiadała odrębnej podmiotowości podatkowej w zakresie podatku od towarów i usług (nie planuje się wystąpienia z wnioskiem o nadanie odrębnego numeru NIP). W strukturze organizacyjnej Uczelni jednostka będzie podporządkowana innej jednostce organizacyjnej Uczelni oraz nadzorowana będzie przez jej kierownika.

Stroną umów zawieranych z kontrahentami będzie Wyższa Szkoła …, wystawcą faktur również będzie Uczelnia.

Jednostka będzie świadczyła usługi na zewnątrz (na rzecz podmiotów zewnętrznych innych niż uczelnia, w tym osób fizycznych) oraz na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni.

Uczelnia jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Jednostka organizacyjna Uczelni (a co za tym idzie Uczelnia) na rzecz podmiotów zewnętrznych będzie świadczyła usługi odpłatnego zakwaterowania i wyżywienia doliczając do ceny netto należny podatek VAT.

Jednostka organizacyjna Uczelni (będąca częścią struktury organizacyjnej Uczelni i korzystająca z jej osobowości prawnej) realizując zakwaterowanie i wyżywienie (np. poczęstunek) na rzecz innych jednostek organizacyjnych tej samej Uczelni zdaniem Wnioskodawcy nie będzie na ich rzecz „świadczyła usług” odpłatnych (nastąpi zużycie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością). Ze względu na planowaną „decentralizację zarządzania” w Uczelni, obciążała ona będzie inne jednostki organizacyjne kosztami wytworzenia (lub zryczałtowanymi kosztami wytworzenia) na zasadzie przeksięgowania kosztów w oparciu o noty wewnętrzne (dokument PK). Przykładem może być np. działalność drukarni uczelnianej, która „obciąża” jednostki organizacyjne uczelni kosztami wytworzenia druków (w celu właściwego przyporządkowania miejsca powstawania kosztów, a co za tym idzie właściwego określenie kosztów funkcjonowania poszczególnych jednostek organizacyjnych uczelni).

Wszystkie jednostki organizacyjne Uczelni (w tym planowana jednostka organizacyjna prowadząca, tzw. wyodrębnioną działalność gospodarczą) funkcjonują w strukturze organizacyjnej Uczelni (są wyłącznie jej wewnętrznymi jednostkami organizacyjnymi bez prawa występowania na zewnątrz). Trudno więc w tym przypadku mówić o „pracownikach i kontrahentach innych jednostek organizacyjnych Uczelni” - są to pracownicy i kontrahenci Uczelni (stroną umów o pracę i innych umów, m.in. zawieranych z kontrahentami, jest Uczelnia).

Poczęstunek dla pracowników (zużycie) będzie ściśle związany z wykonywanymi przez nich obowiązkami ze stosunku pracy i co do zasady będzie miał miejsce w godzinach pracy (kawa, herbata, woda mineralna). Związany będzie także z m.in. z odbywaniem spotkań i narad organów kolegialnych Uczelni (zarządzających) oraz spotkaniami organizacyjnymi i szkoleniowymi z pracownikami mającymi na celu zwiększenie ich motywacji do pracy i zwiększenia jej efektywności - podniesienia stopnia utożsamiania się pracowników z zadaniami Uczelni (kawa, herbata, woda mineralna, ciastka, inny drobny poczęstunek).

W przypadku kiedy poczęstunek będzie miał związek z działaniami Uczelni jako przedsiębiorcy i ze sprzedażą opodatkowaną (generowaniem sprzedaży opodatkowanej w sposób bezpośredni lub pośredni), to zdaniem Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu produktów żywnościowych i usług cateringowych dokonywanego przez jednostkę organizacyjną Uczelni w imieniu i na rzecz Uczelni lub jej pozostałych jednostek organizacyjnych. W przypadku, gdyby nie było oczywistego związku (bezpośredniego lub pośredniego) dokonywanego zakupu z działalnością Uczelni, w szczególności w zakresie generowania sprzedaży opodatkowanej, to prawo do odliczenia podatku VAT zdaniem Wnioskodawcy przysługiwać nie będzie.

Udzielanie zakwaterowania na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni (czyli biorąc pod uwagę, że są to tylko wewnętrzne jednostki organizacyjne tego samego podmiotu - będą „świadczone” przez Uczelnię samej sobie), podobnie jak udzielanie poczęstunku związane będzie wyłącznie w związku z wykonywaniem ustawowych zadań Uczelni określonych w art. 13 ust. 1 i art. 13b ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i prowadzoną przez uczelnię działalnością.

Podkreślenia wymaga też fakt, że Uczelnia rozlicza podatek VAT strukturą, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, co może mieć wpływ na udzielenie odpowiedzi na zadane pytania. Podstawowe usługi świadczone przez Uczelnię (generujące największy obrót) - tj. świadczenie usług kształcenia na poziomie wyższym, czy zakwaterowanie w domach studenckich własnych studentów - są zwolnione z podatku od towarów i usług. Jak się wydaje przy stosowaniu rozliczenia podatku VAT strukturą odliczenie podatku VAT będzie przysługiwało tylko w proporcji obrotu związanego ze sprzedażą opodatkowaną do całości obrotu - w związku z tym podatek VAT związany z zakupem towarów i usług (w tym produktów żywnościowych związanych z opisywanym wcześniej poczęstunkiem) tylko w tej proporcji będzie podlegał odliczeniu. Podatek VAT rozlicza Uczelnia jako całość, a nie jej poszczególne wewnętrzne jednostki organizacyjne (taki status będzie też miała jednostka prowadząca wyodrębnioną organizacyjnie część działalności Uczelni, nie będzie też odrębnie od Uczelni rozliczała podatku VAT).

Planowana jednostka organizacyjna Uczelni świadczyła będzie na rachunek Uczelni usługi:

1.  objęte zgrupowaniem 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem” - 55.10.1, 55.20.1, 55.90.1;
2.  objęte zgrupowaniem 56 „Usługi związane z wyżywieniem” - 56.10.1, 56.21.19, 56.29.19, 56.30.1;

Wskazać też należy (a wydaje się to istotne z punktu widzenia interpretacji), że Uczelnia i dzisiaj prowadzi działalność w zakresie, o którym mowa powyżej, a ponad powyższe Uczelnia świadczy usługi związane m.in. z zakwaterowaniem w domach studenckich (55.90.11) i hotelach pracowniczych (55.90.12), a także usługi wyżywienia na stołówce (56.29.2). Ponad ww. zakres świadczy także usługi objęte zgrupowaniem 72 „Usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych”, czy zgrupowaniem 85 „Usługi w zakresie edukacji”, w szczególności usługi edukacji świadczone przez szkoły wyższe (85.42). Przy czym orzecznictwo sądowe rozstrzygnęło wydaje się jednoznacznie, że w relacjach z odbiorcami usług (również podstawowych) uczelnia ma status przedsiębiorcy, a prowadzona przez nią działalność w zakresie świadczenia tych usług jest działalnością noszącą cechy działalności gospodarczej.

Wydzielenie w wewnętrznej strukturze Uczelni wyspecjalizowanej jednostki organizacyjnej, prowadzącej tzw. wyodrębnioną działalność gospodarczą ma jedynie na celu uporządkowanie zakresu świadczonych usług i wewnętrzne wyodrębnienie (w zakresie obsługi i rozliczeń wewnętrznych) dodatkowej działalności Uczelni niezwiązanej wprost z jej podstawowymi zadaniami określonymi w art. 13 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym. Analogicznie w przypadku drukarni działającej w strukturach Uczelni, wykonującej m. in. wydruki na potrzeby innych jednostek organizacyjnych Uczelni, związane z ich podstawową działalnością zdaniem Wnioskodawcy dochodzi jedynie do przeksięgowania kosztów wytworzenia w koszty funkcjonowania poszczególnych jednostek (w celu określenia na potrzeby wewnętrzne kosztów ich funkcjonowania), a nie do świadczenia usług w rozumieniu przepisów o VAT. Dotychczasowe interpretacje i orzecznictwo, w tym przywoływany wyrok TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma oraz wyrok TSUE z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie C-474/00 Krennemer Golf wydają się rozstrzygać zdaniem Wnioskodawcy, że w przypadku rozliczeń pomiędzy jednostkami organizacyjnymi tego samego podmiotu prawnego i podatkowego nie dochodzi do sprzedaży towarów i świadczenia usług w rozumieniu podatku od towarów i usług, a jedynie do rozliczenia kosztów i struktura organizacyjna podmiotu pozostaje bez wpływu na zobowiązania podatkowe - oczywiście pod warunkiem, że nie mamy do czynienia z okolicznościami określonymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(we wniosku wskazane jako nr 1) Czy w przypadku świadczenia zakwaterowania lub wyżywienia przez jednostkę organizacyjną Uczelni, o której mowa w poz. 68, na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni (np. poczęstunek na posiedzenia organów kolegialnych uczelni, czy na spotkania władz uczelni z pracownikami związane działalnością uczelni, poczęstunek dla kontrahentów uczelni podczas spotkań i występów służbowych związanych z prowadzoną działalnością) - nie na cele osobiste pracowników - dochodzi do dostawy towarów lub usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy, (ostatecznie doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku) w przypadku świadczenia zakwaterowania lub/i wyżywienia przez wewnętrzną jednostkę organizacyjną uczelni (nawet wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo, ale nie posiadającą własnej osobowości prawnej i odrębnej od uczelni podmiotowości podatkowej) na rzecz innych wewnętrznych jednostek organizacyjnych tej samej uczelni nie dochodzi do dostawy towarów i usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku dostaw realizowanych na potrzeby własne przedsiębiorcy (podatnika) przez jego jednostki organizacyjne nie można mówić o dostawie towarów i usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług ponieważ nie występują dwie różne strony stosunku prawnego (świadczenie realizowane jest w ramach przedsiębiorcy i związane jest z jego działalnością), a zatem nie dochodzi do opodatkowanej dostawy towarów i usług, a jedynie do przeksięgowania kosztów w ramach jednego przedsiębiorcy. Jedynie gdyby jednostka, która skorzystałaby z udostępnionego przez inną jednostkę organizacyjną Uczelni zakwaterowania lub wyżywienia w ten sposób, że dokonałaby jego sprzedaży dla podmiotu zewnętrznego (np. konsumenta, innego przedsiębiorcy lub udzieliłaby świadczenia na potrzeby osobiste pracownika), wówczas dojedzie do opodatkowania owej finalnej sprzedaży, ale opodatkowane nie są rozliczenia wewnętrzne między jednostkami organizacyjnymi Uczelni.

Wskazać też należy, że zgodnie z orzecznictwem Trybunatu Sprawiedliwości Unii Europejskiej, świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych (wyrok TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma, oraz wyrok TSUE z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie C-474/00 Krennemer Golf), a pomiędzy wewnętrznymi jednostkami organizacyjnymi uczelni nie może zaistnieć stosunek prawny – oczywiście z wyjątkami określonymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dostawy towarów i usług przez jedne wewnętrzne jednostki organizacyjne uczelni na rzecz innych wewnętrznych jednostek organizacyjnych tej samej uczelni, związane z realizacją ustawowych i statutowych zadań uczelni (a nie stanowiące dostawy na potrzeby osobiste pracowników, za które można uznać tylko potrzeby/cele niezwiązane w żaden sposób z wykonywaną pracą/działalnością i nie stanowiące sprzedaży zewnętrznym podmiotom) nie mogą być uznane za dostawę towarów lub usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Do zaistnienia dostawy towarów lub usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług konieczne jest dokonanie transakcji pomiędzy niezależnymi podmiotami, z których jeden jest usługodawcą, a drugi usługobiorcą. Operacje dokonywane w ramach jednego podmiotu prawnego (pomiędzy jednostkami organizacyjnymi tego podmiotu) nie są dostawą towarów lub usług ponieważ nie występuje świadczący usługę i konsument (w ujęciu szerszym niż cywilistyczne) korzystający z usługi, wykonujący na swoją rzecz świadczenia wzajemne (relacja dostawa - zapłata), operacja nie odbywa się pomiędzy odrębnymi podmiotami prawa wykonującym i korzystającym z usługi (towaru) jest ten sam podmiot prawny, a dokonywana operacja stanowi w istocie jedynie przeksięgowanie kosztów.

Zasadą jest, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - dalej „Ustawa”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel oraz zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym, byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z okolicznością określoną w art. 5 ust. 1 Ustawy w przypadku wewnętrznej „dostawy” towarów nie mamy do czynienia, nie dochodzi bowiem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, nie dochodzi też w tym przypadku do nieodpłatnego przekazania towarów na cele osobiste pracowników, współpracowników itd. (art. 5 ust. 2 Ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, a także zgodnie z art. 8 ust. 2 Ustawy:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Analogiczne do stanowiska zajętego przez TSUE stanowisko zajmowały dotychczas również organy podatkowe, znalazło ono równie odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.

W odniesieniu do bezpłatnej dostawy i zużycia na potrzeby związane z prowadzoną działalnością:

Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 14 lutego 2012r. (IPPP2/443-1283/11-2/AO) argumentuje następująco: „Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) - osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osoba wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności wskazują, że nabywane przez Spółkę dla pracowników i kontrahentów (gości) napoje, artykuły spożywcze w formie poczęstunku w czasie pracy wiązane jest z prowadzoną działalnością gospodarczą. Poczęstunek ma charakter służbowy i nie stanowi zużycia na cele osobiste osób wymienionych w przepisie, gdyż towary te nie są zużywane dla własnych potrzeb pracowników lecz wyłącznie podczas spotkań, narad i szkoleń służbowych. W takim przypadku poczęstunek me ma charakteru korzyści osobistej. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zużycie towarów w postaci poczęstunku podczas spotkań służbowych przez kontrahentów i pracowników należy uznać za zużycie związane z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem, zatem nie stanowi ono zużycia ani przekazania czy też darowizny, które podlegałyby opodatkowaniu w trybie art. 7 ust. 2 cyt. ustawy”.

Analogicznie Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 13 stycznia 2012r. (IPTPP1/443-945/11-2/IG) stwierdza: „Zatem w świetle powołanych wyżej norm prawnych oraz opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie artykułów spożywczych (tj. napoje, słodycze, itp.) pracownikom w ramach narad, spotkań wewnętrznych, oraz posiedzeń zarządu, rady nadzorczej i sekretariatu w celu zapewnienia poczęstunku gościom/kontrahentom Spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż niewątpliwie dotyczy zużycia na potrzeby związane z prowadzona działalnością.”, dalej: „nieodpłatne przekazanie nabywanych usług cateringowych w związku z posiedzeniami zarządu spółki, dla pracowników wykonujących obowiązki np. w związku z pracochłonnymi remanentami, w związku ze szkoleniami organizowanymi dla pracowników oraz dla kontrahentów Wnioskodawcy, spotkaniami z kontrahentami odbywającymi się w siedzibie Wnioskodawcy, pracą techników zewnętrznych przyjeżdżających w związku z naprawą maszyn, awariami, próbami produkcyjnymi również stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż przekazanie to ma związek z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem”.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w indywidualnej interpretacji z dnia 16 grudnia 2013 r. nr IPTPP4/443-678/13-4/MK stwierdza: „1) Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) - osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej. 2) Opodatkowaniu nie podlega również zużycie towarów przez pracowników przedsiębiorstwa podczas spotkań służbowych na terenie siedziby firmy, bowiem w tym przypadku nie ma miejsca zużycie towarów na cele osobiste pracowników. Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za słownikiem języka polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi" są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby" i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją. Odnosząc treść powołanych przepisów do przedstawionego opisu sprawy należy uznać, iż nieodpłatne przekazanie artykułów spożywczych, które są zużywane jako drobne poczęstunki pracowników podczas spotkań służbowych, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czynność ta nie będzie bowiem przekazaniem lub zużyciem towarów na cele osobiste pracowników. Ponadto, nie podlegają opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) - osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy”.

W zakresie odrębności i rozliczeń pomiędzy jednostkami organizacyjnymi tego samego przedsiębiorcy:

Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 października 2011 r. (sygn. I FSK 1369/10) uznał, że nawet zakład budżetowy jednostki samorządu terytorialnego (posiadający znacznie większy zakres odrębności organizacyjnej i finansowej niż planowana jednostka organizacyjna uczelni, o której mowa w poz. 68, będący nawet odrębnym podatnikiem podatku VAT) nie świadczy na rzecz tworzącej go jednostki samorządu terytorialnego usług opodatkowanych podatkiem VAT. NSA stwierdza "jak wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych (zob. wyrok z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 Tolsma, oraz wyrok z dnia 21 marca 2002 r. w sprawie C-174/00 Krennemer Golf). W sytuacji natomiast, jaka jest przedmiotem analizy w tej sprawie, mimo takiego stopnia wyodrębnienia zakładu budżetowego ze struktury tworzącej go jednostki samorządowej, które pozwala na uznanie go za samodzielnego od tej jednostki podatnika VAT, realizacja zadań własnych tej jednostki przez jego zakład budżetowy nie tworzy pomiędzy tymi podmiotami takiego stosunku prawnego, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, pozwalających na ich opodatkowanie VAT. W takim bowiem przypadku zakład budżetowy nie wykonuje usług komunalnych na rzecz jednostki samorządowej, lecz działa w jej imieniu jako jej wyodrębniona jednostka organizacyjna”. Dalej NSA stwierdza, że „realizacja przez samorządowy zakład budżetowy zadań własnych tworzącej go jednostki samorządu terytorialnego o charakterze użyteczności publicznej w zakresie gospodarki komunalnej, nie stanowi świadczeń (usług w rozumieniu art. 8 u.p.t.u.) podlegających opodatkowaniu VAT pomiędzy tymi podmiotami, co nie wyklucza ich opodatkowania z tytułu ich odpłatnego świadczenia na rzecz podmiotów zewnętrznych (konsumentów czynności w zakresie gospodarki komunalnej)”. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. (sygn. I SA/Po 60/13) uznając, że rozliczenia wzajemne (wzajemne świadczenie usług) pomiędzy powiatem, a jednostką budżetową powiatu (będącą jego jednostką organizacyjną) nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu przepisów o VAT. WSA zauważył, że „Ze względu na status prawny jednostki budżetowej nie można przyjąć, że występuje tu inny podmiot niż wykonujący czynność, który mógłby być jej konsumentem. (\`(...)\`) Nieprawidłowe jest zatem przyjęcie przez organ, że finansowe (księgowe) rozliczenie kosztów eksploatacyjnych związanych z udostępnieniem przez Powiat pomieszczeń w budynkach stanowiących jego własność jednostkom budżetowym Powiatu stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

Analogiczne stanowisko prezentowane jest w stosunku do oddziałów firm (korzystających z ich osobowości prawnej analogicznie jak planowana jednostka organizacyjna, o której mowa w poz. 68, ale mający znacznie większą samodzielność organizacyjną i finansową niż ta jednostka) i usług świadczonych pomiędzy oddziałami. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 listopada 2008 r. (IBPP2/443-779/08/BW) stwierdza „oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług. Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonuje rejestracji odrębnego podatnika lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. W związku z powyższym, mimo iż na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego to podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału. Zatem czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem zagranicznym mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych (realizowanych na rzecz jednostki macierzystej)”; dalej odnajdujemy jedno z kluczowych stwierdzeń: „czynności wykonywane pomiędzy oddziałem przedsiębiorcy zagranicznego a zagraniczną centralą tego przedsiębiorcy nie są czynnościami wykonywanymi na rzecz innej osoby prawnej. Jak wywiedziono na wstępie czynności te są świadczone bowiem w ramach tej samej osoby prawnej. Zatem w przedstawionym stanie faktycznym nie dojdzie do świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług” (patrz też: interpretacja indywidualna Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 28 lutego 2006 r., nr 1471/NTR2/443-608/05/MP oraz z dnia 22 grudnia 2006r. nr 1471/NUR1/443-368/06/RB). Podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 25 września 2012 r. (sygn. III SA/GI 986/12) uznał, że oddział spółki nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług z racji realizowanych na rzecz centrali działań, ponieważ mają one charakter wewnętrzny (w konsekwencji operacje dokonywane pomiędzy centralą a oddziałem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT). Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lutego 2013 r. (sygn. I FSK 493/12) uznał, że „z braku we wzajemnych relacjach pomiędzy Jednostką Macierzystą a jej Oddziałem możliwości wyodrębnienia dwóch stron transakcji, nie można uznać, że czynności między tymi podmiotami podlegają opodatkowaniu VAT. Takie transakcje należy traktować jako czynności dokonywane w ramach jednego przedsiębiorstwa, które z uwagi na swój wewnętrzny charakter, nie mieszczą się w pojęciu świadczenia usług”. Wskazać też należy, że zgodnie z wyrokiem ETS w sprawie C-210/04 czynności dokonywane pomiędzy centralą firmy a jej oddziałem nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Wniosek taki można wyprowadzić, w przekonaniu ETS, z faktu, iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają czynności wykonywane pomiędzy niezależnymi podmiotami. W tych okolicznościach nie można przyjąć, że czynności wykonywane pomiędzy centralą a oddziałem były wykonywane na rzecz odrębnego podmiotu ("zakład niebędący pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki, do której należy, na rzecz którego spółka świadczy usługi, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług").

Dostawy towarów i usług przez jedne jednostki organizacyjne uczelni na rzecz innych jednostek organizacyjnych tej samej uczelni, związane z realizacją ustawowych i statutowych zadań uczelni (a nie stanowiące dostawy na potrzeby osobiste pracowników, za które można uznać tylko potrzeby/cele niezwiązane w żaden sposób z wykonywaną pracą/działalnością) nie mogą być uznane za dostawę towarów lub usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Do zaistnienia dostawy towarów lub usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług konieczne jest dokonanie transakcji pomiędzy niezależnymi podmiotami, z których jeden jest usługodawcą, a drugi usługobiorcą. Operacje dokonywane w ramach jednego podmiotu prawnego (pomiędzy jednostkami organizacyjnymi tego podmiotu) nie są dostawą towarów lub usług ponieważ nie występuje świadczący usługę i konsument (w ujęciu szerszym niż cywilistyczne) korzystający z usługi, wykonujący na swoją rzecz świadczenia wzajemne (relacja dostawa - zapłata), operacja nie odbywa się pomiędzy odrębnymi podmiotami prawa; wykonującym i korzystającym z usługi (towaru) jest ten sam podmiot prawny, a dokonywana operacja stanowi w istocie jedynie przeksięgowanie kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny,

‒ jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy – przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Analiza powołanego art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje wyraźnie, iż ustawodawca rozróżnia czynność przekazania od czynności zużycia towarów. Zatem, opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a na mocy pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu.

Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. pracownik, kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z kolei, jak wynika z art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Oceniając, czy dane świadczenie ma charakter usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawodawca – jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy – uznaje za usługę każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności, które nie jest dostawą towarów, podkreślając tym samym powszechność opodatkowania. Zatem na zachowanie to (świadczenie) składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź tolerowanie – znoszenie określonych stanów rzeczy). Ponadto, do uznania danej czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy wykonywanego świadczenia (beneficjenta czynności) i występowanie związku między tą czynnością a otrzymywanym przez niego wynagrodzeniem, będącym świadczeniem wzajemnym. W konsekwencji, usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument – odbiorca świadczenia, odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną).

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, iż świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy stwierdzić, iż czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

A zatem, pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązku pracowników i pracodawców, postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień porozumień zbiorowych, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy itp.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Podkreślić należy, iż za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioski te potwierdza analiza orzecznictwa sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 8 kwietnia 1997 r., Sygn. akt SA/Ka 2978/95, NSA stwierdził, że „nie każde bowiem przekazanie towaru rodzi skutki podatkowe lecz jedynie przekazanie na potrzeby określone przez ustawodawcę. Chodzi w tym przypadku o przekazanie na „potrzeby osobiste”, a więc na cele prywatne osób wymienionych w cytowanym przepisie.”

Z kolei w wyroku z dnia 5 maja 2000 r., Sygn. akt I SA/Lu 176/99, niepubl., NSA wyjaśnił, jak należy rozumieć pojęcie przekazania towarów na cele osobiste pracowników. W wyroku tym czytamy, że: „przez przekazywanie towarów lub świadczenie usług na potrzeby osobiste pracowników należy rozumieć zaspakajanie takich potrzeb pojedynczych pracowników lub ogółu pracowników, które nie są przez odpowiednie przepisy prawa uznane za potrzeby pracownicze - nie są one, w świetle regulacji prawnej stosunku pracy, potrzebami pracowniczymi, są zatem potrzebami osobistymi pracowników. Ustawa nie wiąże sposobu opodatkowania towarów przekazanych pracownikom z tym, czy obowiązek przekazania wynika z przepisów, czy też nie, to jednak zakres praw pracowniczych i odpowiadających im obowiązków pracodawcy rozgranicza potrzeby pracownicze (te potrzeby pracownika, które pracodawca obowiązany jest zaspokoić) od potrzeb osobistych pracowników (te potrzeby pracownika, których pracodawca nie jest obowiązany zaspokoić).”

Z opisu sprawy wynika, iż Uczelnia jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wyższa Szkoła …, na podstawie art. 7 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej uczelni publicznych, planuje powołać wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo jednostkę organizacyjną uczelni. Głównym obszarem działań tej jednostki będzie prowadzenie działalności w zakresie zakwaterowania (usługi hotelowe), wyżywienia (m. in. usługi cateringowe), usługi organizacji konferencji i spotkań okolicznościowych (np. wesela). Jednostka nie będzie posiadała własnej osobowości prawnej, będzie wyodrębnioną jednostką organizacyjną Uczelni - korzystającą z osobowości prawnej Uczelni, nie będzie sporządzała własnego bilansu w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz nie będzie posiadała odrębnej podmiotowości podatkowej w zakresie podatku od towarów i usług (nie planuje się wystąpienia z wnioskiem o nadanie odrębnego numeru NIP). W strukturze organizacyjnej Uczelni jednostka będzie podporządkowana innej jednostce organizacyjnej Uczelni oraz nadzorowana będzie przez jej kierownika. Stroną umów zawieranych z kontrahentami będzie Wyższa Szkoła …, wystawcą faktur również będzie Uczelnia. Jednostka będzie świadczyła usługi na zewnątrz (na rzecz podmiotów zewnętrznych innych niż uczelnia, w tym osób fizycznych) oraz na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni. Jednostka organizacyjna Uczelni (a co za tym idzie Uczelnia) na rzecz podmiotów zewnętrznych będzie świadczyła usługi odpłatnego zakwaterowania i wyżywienia doliczając do ceny netto należny podatek VAT. Jednostka organizacyjna Uczelni realizując zakwaterowanie i wyżywienie (np. poczęstunek) na rzecz innych jednostek organizacyjnych tej samej Uczelni zdaniem Wnioskodawcy nie będzie na ich rzecz „świadczyła usług” odpłatnych (nastąpi zużycie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością). Ze względu na planowaną „decentralizację zarządzania” w Uczelni, obciążała ona będzie inne jednostki organizacyjne kosztami wytworzenia (lub zryczałtowanymi kosztami wytworzenia) na zasadzie przeksięgowania kosztów w oparciu o noty wewnętrzne (dokument PK). Wszystkie jednostki organizacyjne Uczelni (w tym planowana jednostka organizacyjna prowadząca, tzw. wyodrębnioną działalność gospodarczą) funkcjonują w strukturze organizacyjnej Uczelni (są wyłącznie jej wewnętrznymi jednostkami organizacyjnymi bez prawa występowania na zewnątrz). Trudno więc w tym przypadku mówić o „pracownikach i kontrahentach innych jednostek organizacyjnych Uczelni” - są to pracownicy i kontrahenci Uczelni (stroną umów o pracę i innych umów, m.in. zawieranych z kontrahentami, jest Uczelnia). Poczęstunek dla pracowników (zużycie) będzie ściśle związany z wykonywanymi przez nich obowiązkami ze stosunku pracy i co do zasady będzie miał miejsce w godzinach pracy (kawa, herbata, woda mineralna). Związany będzie także z m. in. z odbywaniem spotkań i narad organów kolegialnych Uczelni (zarządzających) oraz spotkaniami organizacyjnymi i szkoleniowymi z pracownikami mającymi na celu zwiększenie ich motywacji do pracy i zwiększenia jej efektywności - podniesienia stopnia utożsamiania się pracowników z zadaniami Uczelni (kawa, herbata, woda mineralna, ciastka, inny drobny poczęstunek). W przypadku kiedy poczęstunek będzie miał związek z działaniami Uczelni jako przedsiębiorcy i ze sprzedażą opodatkowaną (generowaniem sprzedaży opodatkowanej w sposób bezpośredni lub pośredni), to zdaniem Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu produktów żywnościowych i usług cateringowych dokonywanego przez jednostkę organizacyjną Uczelni w imieniu i na rzecz Uczelni lub jej pozostałych jednostek organizacyjnych. W przypadku, gdyby nie było oczywistego związku (bezpośredniego lub pośredniego) dokonywanego zakupu z działalnością Uczelni, w szczególności w zakresie generowania sprzedaży opodatkowanej, to prawo do odliczenia podatku VAT zdaniem Wnioskodawcy przysługiwać nie będzie. Udzielanie zakwaterowania na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni (czyli biorąc pod uwagę, że są to tylko wewnętrzne jednostki organizacyjne tego samego podmiotu - będą „świadczone” przez Uczelnię samej sobie), podobnie jak udzielanie poczęstunku związane będzie wyłącznie w związku z wykonywaniem ustawowych zadań Uczelni określonych w art. 13 ust. 1 i art. 13b ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i prowadzoną przez uczelnię działalnością.

Uwzględniając powyższe okoliczności zdarzenia przyszłego w kontekście powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że nieodpłatne udostępnienie i zużycie artykułów spożywczych typu kawa, herbata, woda mineralna, ciastka, inny drobny poczęstunek przez jednostkę organizacyjną Uczelni, o której mowa we wniosku na rzecz pracowników innych jednostek organizacyjnych Uczelni w czasie ich pracy tj. m.in. podczas odbywania spotkań i narad organów kolegialnych Uczelni oraz spotkań organizacyjnych i szkoleniowych z pracownikami mającymi na celu zwiększenie ich motywacji do pracy i zwiększenia jej efektywności, nie nosi znamion zużycia na cele osobiste, prywatne tych osób, gdyż związane jest niewątpliwie ze statusem pracownika w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, a zatem czynności tych nie można uznać za czynności podlegające opodatkowaniu w rozumieniu art. 7 ust. 2.

Ponadto, w przedmiotowej sprawie opodatkowaniu nie podlega również nieodpłatne udostępnienie i zużycie ww. artykułów spożywczych przez kontrahentów jednostki organizacyjnej Uczelni w czasie spotkań i występów służbowych na terenie Uczelni. Osoby te nie mają statusu pracowników Uczelni ani żadnego innego spośród wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Kontrahentów jednostki organizacyjnej Uczelni traktować należy zatem jak osoby trzecie. Zatem, skoro osoby te nie są podmiotami, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, zużycie przez te osoby wymienionych towarów nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w oparciu o ten przepis.

W związku z tym rozważyć trzeba, czy nieodpłatne udostępnienie i zużycie tych towarów przez kontrahentów jednostki organizacyjnej Uczelni podlega opodatkowaniu na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy. Jak wskazano wcześniej, ustawodawca rozróżnia czynność przekazania od czynności zużycia towarów. Przepis ten przewiduje opodatkowanie wszelkiego nieodpłatnego przekazania (darowizny) towarów, natomiast nie odnosi się on do zużycia towarów, z którym mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Należy zatem stwierdzić, że nieodpłatne udostępnienie i zużycie ww. artykułów spożywczych przez kontrahentów jednostki organizacyjnej Uczelni, niebędących pracownikami, w czasie spotkań i występów służbowych na trenie Uczelni, nie stanowi darowizny towarów na rzecz tych osób, a zatem czynności tych nie można uznać za czynności podlegające opodatkowaniu również w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT

Odnośnie usług zakwaterowania przez jednostkę uczelni na rzecz innych jednostek organizacyjnych uczelni, nie dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy. Jak wskazano bowiem we wniosku, jednostka organizacyjna Uczelni (będąca częścią struktury organizacyjnej Uczelni i korzystająca z jej osobowości prawnej) realizując zakwaterowanie na rzecz innych jednostek organizacyjnych tej samej Uczelni nie będzie na ich rzecz „świadczyła usług” odpłatnych (nastąpi zużycie na potrzeby związane z prowadzoną działalnością).

Natomiast, aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy, musi ono służyć celom innym niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, czyli za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

Przez świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Natomiast przez usługi świadczone do celów działalności, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez podmiot. A zatem jeśli podjęte przez podmiot działania przynoszą korzyści prowadzonej działalności gospodarczej albo służą realizacji zadań na niego nałożonych, tym samym są związane z jej prowadzeniem, a więc, jak to określa art. 8 ust. 2 ustawy, świadczone są do celów działalności gospodarczej podatnika. Cel ten może być zrealizowany w wyniku różnych działań, których efektem (nawet potencjalnym) jest „wykreowanie” sprzedaży opodatkowanej, nawet jeśli środkiem do osiągnięcia tego celu jest wykonanie czynności niepodlegającej opodatkowaniu.

Należy zatem uznać, że świadczenie przez jednostkę organizacyjna Uczelni (będąca częścią struktury organizacyjnej Uczelni i korzystająca z jej osobowości prawnej) usługi zakwaterowania na rzecz innych jednostek organizacyjnych tej samej Uczelni nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stwierdzić należy, iż w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług zakwaterowania lub/i wyżywienia przez jednostkę organizacyjną Uczelni na rzecz pracowników innych jednostek organizacyjnych Uczelni w czasie spotkań i narad organów kolegialnych Uczelni, spotkań organizacyjnych i szkoleniowych jaki i kontrahentów Uczelni w czasie spotkań i występów służbowych i w czasie pracy, nie stanowi czynności wymienionych w art. 7 i 8 podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek Zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie zaś do treści art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach Wnioskodawcy, w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14m mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną. Stosownie zaś do art. 14e § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej stwierdzenia czy przy świadczeniu zakwaterowania lub wyżywienia przez jednostkę organizacyjną Uczelni, na rzecz innych jednostek organizacyjnych Uczelni, dochodzi do dostawy towarów lub usług w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie zostanie załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.