Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.564.2025.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją projektu pn. „...”. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT lub podatek) jako podatnik czynny. Gmina, będąca organem
    władzy publicznej, realizuje zadania nałożone na nią przepisami prawa, w tym w
    szczególności ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465, 1572, 1907, 1940.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym). Zgodnie z art. 7 ust.
    1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty, obejmujących sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym
    terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Wnioskodawca planuje w roku ...
    zrealizować inwestycję polegającą na (...) (dalej: Projekt lub Zadanie). Na realizację
    inwestycji Gmina ubiega się o dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego Funduszu
    Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ... w ramach (...). Planuje się, że dofinansowanie
    będzie w formie pożyczki i dotacji, przy czym otrzymanie dotacji warunkowane jest
    zaciągnięciem pożyczki. Zgodnie z zasadami Programu łączna kwota wsparcia wynosi do
    100% kosztów całkowitych Zadania, przy czym dotacja nie może przekroczyć 60% kwoty
    możliwego dofinansowania.
    Projekt jest odpowiedzią na potrzeby mieszkańców i przyczyni się do poprawy standardu
    funkcjonalnego terenu oraz do stworzenia optymalnych warunków dla jego
    użytkowników. Celem zadania będzie (...).
    (...).
    Teren, na którym przeprowadzona będzie inwestycja jest własnością Gminy ... i stanowi
    przestrzeń publiczną, ogólnodostępną, do której dostęp jest nieodpłatny.
    Zagospodarowanie terenu jest związane wyłącznie z zadaniami własnymi Gminy
    wynikającymi z ustawy o samorządzie gminnym. Realizacja Zadania nie będzie służyła
    Wnioskodawcy do wykonywania jakichkolwiek odpłatnych czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych (w szczególności Gmina nie zamierza udostępniać odpłatnie terenu
    podmiotom zewnętrznym, wykorzystywać go do żadnych odpłatnych czynności czy
    organizować odpłatnych imprez gminnych na wskazanym obszarze). Gmina nie będzie
    również pobierała jakichkolwiek opłat tytułem udostępniania terenu będącego
    przedmiotem Projektu. Ponoszone na realizację Zadania przez Gminę wydatki są
    dokumentowane wystawianymi na Wnioskodawcę fakturami VAT, z wykazanymi na nich
    kwotami VAT naliczonego – na fakturach są/będą wskazywane dane Gminy, w tym numer
    NIP Gminy.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją Projektu.
    UZASADNIENIE:
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to
    przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
    - wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
    - nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Nie jest, przy
    tym, możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków
    poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza
    zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.
    Gmina pragnie zaznaczyć, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE)
    wielokrotnie wskazywał, że w celu przyznania podatnikowi prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, co do zasady konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku
    pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku należnego, a transakcją
    lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia.
    Jednocześnie, zdaniem TSUE, istnieje możliwość przyznania podatnikowi prawa do
    odliczenia, gdy taki bezpośredni i ścisły związek nie występuje, lecz poniesione wydatki
    należą do kosztów ogólnych tego podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze
    dostarczanych towarów i usług. Takie wydatki mają bowiem bezpośredni związek z
    całością działalności gospodarczej podatnika (wyrok TSUE w sprawie C-126/14 Sveda UAB).

    Powyższe prowadzi do wniosku, że prawo do odliczenia powstaje zarówno wtedy, gdy
    dany wydatek pozostaje w ścisłym związku z konkretną czynnością opodatkowaną, jak
    również, gdy jest związany z większą liczbą takich czynności, a także, gdy zostaje
    poniesiony w związku z ogółem czynności, kształtujących zakres działalności gospodarczej
    podatnika. W każdym bowiem z tych przypadków podatek naliczony zapłacony w cenie
    nabytych towarów lub usług stanowi, w sposób pośredni lub bezpośredni, element
    cenotwórczy czynności opodatkowanych, pozostając z nimi w ten sposób ścisłym związku,
    wynikającym zarówno z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zdaniem Gminy, wydatków ponoszonych w związku z realizacją Zadania nie sposób
    bezpośrednio przypisać działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę. Tym samym
    wydatki te będą wykorzystywane przez Gminę do czynności niedających prawa od
    obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    W opinii Wnioskodawcy, w przypadku wydatków ponoszonych na Zadanie brak jest
    bezpośredniego i ścisłego ich związku z czynnościami opodatkowanymi VAT,
    wykonywanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wydatki ponoszone w związku z (...), nie przyczynią się do zwiększenia zakresu działalności
    gospodarczej Gminy. Wydatki te, zdaniem Gminy, nie mają żadnego związku z
    działalnością gospodarczą, nie został więc spełniony warunek istnienia prawa do
    odliczenia VAT.
    Tym samym z uwagi na brak związku wydatków ponoszonych na Zadanie z występującymi
    po stronie Gminy czynnościami opodatkowanymi VAT, przesłanki określone w art. 86 ust.
    1 ustawy o VAT nie zostaną spełnione. W związku z powyższym, zdaniem Gminy, nie
    będzie miała ona prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych w
    związku z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika
    określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy o VAT.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1465 ze zm.):

      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wynika z
    okoliczności sprawy – efekty powstałe w związku z realizacją zadania nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku
    z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. zadania.
    Tym samym, z tego tytułu nie będzie Państwu przysługiwało prawo do zwrotu podatku, o
    którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
    Reasumując, stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „...”, ponieważ – jak wynika z okoliczności
    sprawy – efekty powstałe w ramach ww. zadania nie będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Wobec powyższego, uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny

    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.