Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.100.2019.5.HD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-18
Teza: Określenie źródła przychodów sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-źródła przychodu; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2019 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniach 12 grudnia 2019 r. i 24 lutego 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniach 12 grudnia 2019 r. i 24 lutego 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Posiada wspólnotę majątkową małżeńską.

Wnioskodawca uzyskuje dochody m.in. z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, z tytułu której jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dochód z działalności gospodarczej opodatkowany jest na zasadach ogólnych (podatek liniowy). Dodatkowo, Wnioskodawca posiada udziały w spółce komandytowej, z której dochody opodatkowane są według zasad ogólnych (podatek liniowy). Przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej są roboty budowlane (PKD 41.20.Z).

W grudniu 2000 r. Wnioskodawca nabył do majątku prywatnego od spółki prawa handlowego udział 6/10 działek (w tym droga) o powierzchni 4 ha 11 a 15 m2 położone w (…) (dalej: „Nieruchomość”). Przeniesienie własności Nieruchomości zostało dokonane celem zwolnienia z długu, jaki pożyczkobiorca (zbywca Nieruchomości) miał wobec Wnioskodawcy.

Następnie w 2008 r. Wnioskodawca przekazał w formie darowizny połowę posiadanego udziału w ww. działkach (3/10).

W 2003 r. uchylony został plan zagospodarowania przestrzennego przewidujący dla tamtego obszaru miasta zabudowę jednorodzinną dużej intensywności. Wobec powyższego wystąpiono o wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowej Nieruchomości. Postępowanie to zostało jednak zawieszone w związku z opracowaniem nowego planu miejscowego zagospodarowania terenu, przewidującego na znacznym obszarze Nieruchomości m.in. drogę, zieleń oraz boisko sportowe. W wyniku odwołań od ww. planu został on uchylony, a następnie w 2011 r. wydano warunki zabudowy przewidujące zabudowę wielorodzinną.

W 2018 r. przedmiotową Nieruchomość – składającą się z 2 działek – podzielono na 8 działek dostosowanych do posiadanych warunków zabudowy (działka z drogą pozostała niepodzielona) i wystąpiono o wydanie pozwoleń na budowę.

W czerwcu 2019 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Opisana Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej.

Od 2017 r. trwa procedowanie nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie było jeszcze wyłożenia planu do wglądu. Wnioskodawca nie składał do tego planu żadnych wniosków dotyczących Nieruchomości.

Przedmiotowa Nieruchomość jest oddana w dzierżawę lokalnemu rolnikowi na cele rolne, który uprawia tam kukurydzę. Dzięki regularnej uprawie roślin teren nie jest nieużytkiem i zniknął problem urządzania nielegalnych wysypisk śmieci na obszarze Nieruchomości.

Wnioskodawca rozważa sprzedaż posiadanej Nieruchomości. Nie podejmowano obecnie żadnych działań mających na celu przygotowanie jej do sprzedaży, nie poszukiwano też nabywców.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że Wnioskodawca nie użytkował przedmiotowej Nieruchomości, nie prowadzi na niej gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca nie jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, a Nieruchomość nie wchodzi w skład gospodarstwa rolnego. Ponadto, Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzonej przez Wnioskodawcę i współwłaściciela działalności gospodarczej.

Nieruchomość została oddana w dzierżawę na cele rolne w 2013 r. na okres 5 lat i jest przedłużana co roku o kolejny rok. Umowa została zawarta z rolnikiem. Czynsz dzierżawny został ustalony w kwocie równej podatkowi od nieruchomości. Głównym celem oddania w dzierżawę było zapobieganie urządzania na terenie Nieruchomości nielegalnych wysypisk śmieci. Z uwagi na regularne uprawianie ziemi przez dzierżawcę, problem składowania śmieci znikł.

Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami poniósł nakłady na uzyskanie warunków zabudowy oraz podziału większej działki na 6 działek. Nie ponoszono nakładów na uzbrojenie terenu ani działania reklamowe. Przez działkę drogową nr (…) przebiega przelotowo kolektor kanalizacji sanitarnej, wybudowany w 2015 r. z inicjatywy Urzędu Miasta. Nie zamieszczano żadnych ogłoszeń dotyczących sprzedaży nieruchomości.

Podziału większej działki dokonano na 6 działek odpowiadających posiadanym warunkom zabudowy. Zgodnie z nimi na Nieruchomości może zostać wybudowanych 6 budynków. Koncepcja podziału działek miała służyć zniesieniu współwłasności działek i przekazaniu wydzielonych działek konkretnym właścicielom na wyłączność, aby mogli samodzielnie decydować o ich wykorzystaniu. Na obecną chwilę, z uwagi na planowaną sprzedaż całości Nieruchomości, nie znoszono współwłasności.

Oprócz ww. wymienionych Nieruchomości Wnioskodawca posiada jeszcze działkę rolną (…) nabytą w 2007 r. za zwolnienie z długu. Działka nie posiada warunków zabudowy ani pozwolenia na budowę i nie jest objęta planem miejscowym. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie planuje sprzedaży. Jednak jeśli sytuacja życiowa będzie tego wymagała, Wnioskodawca może sprzedać tę działkę.

Wnioskodawca dokonywał już wcześniej sprzedaży innych nieruchomości (2 nieruchomości).

Nieruchomość nr 1 – Wnioskodawca sprzedał posiadane w niej udziały w wysokości 81% w położonych obok siebie 5 działkach o łącznej powierzchni 0,4561 ha we wrześniu 2015 r. Udział w działkach kupiono okazyjnie od różnych właścicieli w 2006 r. poszukujących możliwości spieniężenia nieruchomości. Działki były położone obok siebie. Miały różny charakter: rolne i zabudowane starymi budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi i gospodarczymi. Wnioskodawca nabył tę nieruchomość z myślą o własnych celach mieszkaniowych, ponieważ działki miały formę wąskich i długich pasków, Wnioskodawca nabywał je w formie współwłasności z innymi osobami fizycznymi, celem ich późniejszego scalenia i zniesienia współwłasności. Po podziale i przebudowie budynku mieszkalnego Wnioskodawca planował przeprowadzić się tam z mieszkania w bloku. Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w żaden sposób do chwili sprzedaży. Nieruchomości były ogrodzone i zabezpieczone przed dewastacją. Sprzedaż nastąpiła we wrześniu 2015 r. z powodu zmiany planów życiowych. Środki ze sprzedaży przeznaczono na zakup udziałów w spółce.

Nieruchomość nr 2 – Wnioskodawca sprzedał posiadane w niej udziały w wysokości 42% w położonych obok siebie 2 działkach o łącznej powierzchni 0,0833 ha w kwietniu 2019 r. Udział w działkach kupiono okazyjnie od kilku właścicieli w 2012 r. poszukujących możliwości spieniężenia nieruchomości. Działki były przylegające do siebie. Miały różny charakter: rolne i zabudowane. Nieruchomości te zostały nabyte przez Wnioskodawcę w celu wykorzystania na własne cele mieszkaniowe. Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w żaden sposób do chwili sprzedaży. Nieruchomości były ogrodzone i zabezpieczone przed dewastacją. Udziały w nieruchomości sprzedano w kwietniu 2019 r. z uwagi na zmianę planów życiowych. Środki ze sprzedaży przeznaczono na zakup udziałów w spółce.

Wnioskodawca, jako współwłaściciel Nieruchomości, planuje sprzedać całość swoich udziałów w Nieruchomości. Działania podejmowano przez Wnioskodawcę związane ze sprzedażą tej Nieruchomości prowadzone są wyłącznie w sposób okazjonalny, w zależności od sytuacji życiowej i rodzinnej. Wnioskodawca nie prowadził w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania tej Nieruchomości do sprzedaży. Nie podejmowano działań zmierzających do sprzedaży nieruchomości. Nie zamieszczano żadnych ogłoszeń dotyczących sprzedaży Nieruchomości. To kupujący zwrócił się z ofertą kupna przedmiotowej Nieruchomości w takim stanie, jak jest w obecnym momencie. Zatem podejmowane działania przez Wnioskodawcę należy zakwalifikować jako okazjonalne. Kupujący nie jest w żaden sposób powiązany z Wnioskodawcą. Wnioskodawca przy sprzedaży Nieruchomości będzie działać we własnym imieniu bez pośredników.

Ponadto, z pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku wynika również, że przedmiotem jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy są usługi związane z projektowaniem budowlanym (PKD 71.11), mimo że w CEIDG wykazano jako przeważającą usługi budowlane. Od 2015 r. Wnioskodawca posiada udziały w spółce komandytowej, która prowadzi działalność w zakresie budowy budynków mieszkalnych.

Wnioskodawca nie wykorzystywał przedmiotowej Nieruchomości do celów prywatnych. Nie wykorzystywał jej również do prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca koryguje, że we wniosku omyłkowo wskazano, że 2 działki podzielono na 8 działek. Podział przedmiotowej Nieruchomości składającej się z działki przewidzianej pod drogę oraz działki pod zabudowę podzielono na 6 działek odpowiadających posiadanym Warunkom Zabudowy. Działki przed i po podziale objęte są otrzymanymi w 2011 r. warunkami zabudowy – zabudowa wielorodzinna. Przeznaczenie nowopowstałych działek jest takie samo jako działek przed podziałem, tj. pod zabudowę wielorodzinną. Działki będą sprzedane bez pozwoleń na budowę. Działki zostaną sprzedane z Warunkami Zabudowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako dokonana po upływie 5 lat od nabycia – na mocy regulacji art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2, tj. dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów sprzedaży udziału w Nieruchomości gruntowej. W zakresie pytania oznaczonego nr 1, tj. dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży ww. Nieruchomości – wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – w przypadku sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości nie powstanie obowiązek uregulowania podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Ze względu na różnorodność form aktywności podatników, jakie występują w obrocie gospodarczym, proste zestawienie unormowań art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z definicją działalności gospodarczej zawartą w art. 5a pkt 6 tej ustawy nie pozwala na stworzenie uniwersalnego wzorca zachowań umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które rozpoznawać należy jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3), od odpłatnego zbycia osobistego mienia (pkt 8).

Zatem właściwa kwalifikacja przychodu musi zostać oceniona przez pryzmat całokształtu okoliczności faktycznych, w tym dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników majątkowych (nieruchomości).

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać – rozpatrywany całościowo – zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że Wnioskodawca stał się współwłaścicielem przedmiotowej Nieruchomości na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości w 2000 r. Istotnym faktem są okoliczności wejścia w posiadanie przedmiotowej Nieruchomości. Zbywca Nieruchomości zaciągnął pożyczkę u Wnioskodawcy (z majątku odrębnego). Z uwagi na sytuację pożyczkobiorcy nie miał on możliwości zwrotu pożyczki. Przeniesienie własności przedmiotowej Nieruchomości zostało dokonane celem zwolnienia z długu, jaki pożyczkobiorca (zbywca Nieruchomości) miał wobec Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane działania mieszczą się w granicach normalnego zarządu własnym majątkiem i dbałości o jego wartość. Wnioskodawca nie nabył Nieruchomości w celach handlowych – jest w posiadaniu Wnioskodawcy od 19 lat. Dodatkowo, wejście w posiadanie przedmiotowej Nieruchomości zostało wymuszone przez sytuację Pożyczkobiorcy (zbywcy Nieruchomości) i miało na celu odzyskanie pożyczonych środków pieniężnych.

Wnioskodawca nie prowadził w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania tej Nieruchomości do sprzedaży. Uzyskanie warunków zabudowy po uchyleniu w 2003 r. planu miejscowego zagospodarowania podyktowane było dbałością o wartość posiadanego majątku. Nawet gdyby uznać, że podejmowane przez Wnioskodawcę czynności podyktowane były dążeniem do uzyskania wyższej ceny Nieruchomości, to ze względu na brak profesjonalnego i zorganizowanego charakteru, jaki można przypisać działalności handlowej, należy te działania uznać za dokonane w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Z całokształtu opisanych działań Wnioskodawcy nie wynika więc, że przedmiotowa sprzedaż będzie następować w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji, istotą działań Wnioskodawcy nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem.

Jednocześnie, planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ewentualne zbycie zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca 2000 r., w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości. W rezultacie kwota uzyskana z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z treści tego przepisu wynika, że pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach, tzn. że działalność winna być prowadzona:

*   w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
*   w sposób ciągły – jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu;
*   w sposób zorganizowany – co oznacza, iż podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Analizowany przepis zawiera ponadto przesłankę negatywną – uzyskiwane przychody nie mogą być zaliczone do innych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, z której wynika, że sprzedaż nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie powoduje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Obowiązki podatkowe zależą zatem od okoliczności uzyskania przychodów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach.

Przystępując do kwalifikacji do odpowiedniego źródła przychodów sprzedaży przez Wnioskodawcę udziału w Nieruchomości gruntowej w pierwszej kolejności podkreślić należy, że wymienione w powołanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanki należy rozważyć indywidualnie – mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy. Przy czym, decydującego znaczenia nie ma tu subiektywne przekonanie podatnika o właściwej – jego zdaniem – kwalifikacji przychodów do danego źródła, ale to, czy w okolicznościach faktycznych danej sprawy omawiane kryteria zostały rzeczywiście spełnione. Ze względu na różnorodność form aktywności podatników, jakie występują w obrocie gospodarczym, proste zestawienie unormowań art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy z regulacją zawartą w art. 5a pkt 6 nie pozwala na stworzenie uniwersalnego wzorca zachowań umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które rozpoznawać należy jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3), od odpłatnego zbycia osobistego mienia (pkt 8).

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące regulacje prawne stwierdzić należy, że na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych planowaną przez Wnioskodawcę czynność zbycia udziałów w ww. Nieruchomości należy zakwalifikować jako sprzedaż, która następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z wniosku w szczególności wynika bowiem, że do nabycia przez Wnioskodawcę udziału w tej Nieruchomości doszło w grudniu 2000 r. Wnioskodawca oprócz jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem jest projektowanie budowlane, od 2015 r. posiada udziały w spółce komandytowej, która prowadzi działalność w zakresie budowy budynków mieszkalnych. Przeniesienie własności ww. Nieruchomości zostało dokonane celem zwolnienia z długu, jaki pożyczkobiorca (zbywca Nieruchomości) miał wobec Wnioskodawcy. Oprócz ww. wymienionej Nieruchomości Wnioskodawca posiada jeszcze inną działkę rolną, która nabyta została w 2007 r. również za zwolnienie z długu, a której sprzedaż uzależniona jest od sytuacji życiowej Wnioskodawcy. Z wniosku wynika jednocześnie, że Wnioskodawca dokonywał już wcześniej sprzedaży dwóch innych nieruchomości, w których udziały nabył okazyjnie w 2006 r. i w 2012 r. Były to działki położone obok siebie, od kilku właścicieli. Działki były ogrodzone i zabezpieczone przed dewastacją. Do chwili sprzedaży Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w żaden sposób.

Wobec powyższego zasadnym jest zatem stwierdzenie, że działalność Wnioskodawcy skupia się na rynku nieruchomości – projektowanie budowlane (w formie jednoosobowej działalności gospodarczej), budowa budynków mieszkalnych (w ramach spółki komandytowej), nabywanie w latach 2000 r., 2006 r., 2007 r. i 2012 r. nieruchomości (lub udziału w nieruchomości) okazyjnie od właścicieli poszukujących możliwości spieniężenia nieruchomości lub w zamian za zwolnienie z długu, a także dokonywanie sprzedaży lub planowanie zbycia nieruchomości. Nabywanie i sprzedaż nieruchomości w celach zarobkowych, na przestrzeni lat, świadczy o ciągłości podejmowanych przez Wnioskodawcę działań – nie wskazuje na okazjonalny charakter wykonywanych czynności. Aktywność Wnioskodawcy w kontekście opisanej przyszłej transakcji sprzedaży udziału w Nieruchomości ma więc charakter powtarzalny i ciągły. Ponadto, uzyskanie warunków zabudowy, podział działek (grunt jest podzielony na 6 działek) i wystąpienie o wydanie pozwoleń na budowę – świadczy o zorganizowanym charakterze podjętych działań ukierunkowanych na uzyskanie zysku ze sprzedaży.

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania związane z nabywaniem i zbywaniem nieruchomości – ocenione przez pryzmat całokształtu okoliczności faktycznych – wskazują zatem na wykonywanie ich w warunkach właściwych dla działalności gospodarczej. Konsekwencją czego jest konieczność zaliczenia ich do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego brak jest możliwości rozpatrywania zbycia udziału w przedmiotowej Nieruchomości jako odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na powyższą kwalifikację nie ma wpływu osobiste zwrócenie się kupującego z ofertą nabycia Nieruchomości, brak ogłoszenia przez Wnioskodawcę o sprzedaży tej Nieruchomości jak i sposób wejścia w jej posiadanie.

Zatem na tle przedmiotowej sprawy – mając na względzie jednoznaczne wskazane elementy opisu zdarzenia przyszłego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej – uznać należy, że działania Wnioskodawcy nie mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem tym majątkiem.

Jeszcze raz podkreślić należy, że dla oceny, czy dokonywane czynności spełniają kryteria działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozstrzygające znaczenie mają okoliczności, w jakich są one wykonywane. O prowadzeniu działalności gospodarczej przesądzają obiektywne i zewnętrzne jej przejawy, a nie przekonanie podatnika. W tym sensie nie ma i nie może mieć znaczenia, że określony podmiot prowadzący konkretną działalność nie ocenia jej (subiektywnie) jako działalności gospodarczej. Podatnik nie może zatem w sposób dowolny – w zależności od stanu swojej świadomości czy przewidywanych korzyści podatkowych – dokonywać swobodnej kwalifikacji poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł przychodów. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabywanie nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży, budowa nieruchomości, celem ich sprzedaży, ich remont i wyposażenie, itp. Jak wykazuje analiza przytoczonych powyżej uregulowań prawa podatkowego, rodzajowy katalog przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza nie jest ograniczony. Wymienione kategorie przychodów mają charakter przykładowy, otwarty.

Zatem nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że sprzedaż udziału w przedmiotowej Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako dokonana po upływie 5 lat od nabycia – na mocy regulacji art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że sprzedaż udziału w tej Nieruchomości stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.