Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-188/12-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-07
Teza: Czy na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym i podanych wyżej danych Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie od podatku akcyzowego przy zakupie węgla jako zakładowi energochłonnemu?
Słowa kluczowe: stawka; wyroby-wyroby energetyczne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia z dnia 10 grudnia 2012 r. (data wpływu 13 grudnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 marca 2013 r. (data wpływu 6 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów węglowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu mieszkań (osiedle bloków mieszkaniowych). Bloki są ogrzewane z własnej kotłowni opalanej węglem. W roku 2010 udział kosztu węgla w przychodzie z najmu wyniósł 15,97%, a w roku 2011 udział kosztu węgla w przychodzie wyniósł 17,10%.

W związku z powyższym Zainteresowana uznała, że jestem przedsiębiorstwem energochłonnym podlegającym zwolnieniu od podatku akcyzowego z tytułu zużycia węgla na cele opałowe mającym udział kosztów opału w przychodzie powyżej 10%.

2010 rok – przychody z najmu wyniosły (…), a koszt węgla wyniósł (…). 2011 rok – przychody z najmu wyniosły (…), a koszt węgla wyniósł (…).

Ze złożonego uzupełnienia do wniosku wynika, iż do dnia 12 grudnia 2012 r. Wnioskodawczyni posiadała akt własności całego osiedla wraz z kotłownią. W dniu 12 grudnia 2012 roku nastąpiło zbycie osiedla wraz kotłownią i od dnia 13 grudnia 2012 r. tytułem prawnym do całości nieruchomości jest umowa dzierżawy. Określono w niej, że wszelkie koszty eksploatacyjne obciążają Dzierżawcę. Wnioskodawczyni w dalszym ciągu prowadzi więc wynajem mieszkań na rzeczonym osiedlu. Najemcy mieszkań obciążani są odrębnie za czynsz i odrębnie za zużycie energii cieplnej.

W 2010 roku osiągnięte przychody wyłącznie ze sprzedaży energii cieplnej wyniosły (…)zł netto (bez podatku VAT), natomiast w roku 2011 wyłączne przychody ze sprzedaży energii cieplnej wyniosły (…)zł netto (bez podatku VAT).

Wartość netto zakupionego i zużytego węgla w roku 2010 wyniosła (…)zł, natomiast w roku 2011 wyniosła (…)zł.

Wnioskodawczyni prowadzi ewidencję wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych, choć do dnia dzisiejszego ze zwolnienia nie korzystała w oczekiwaniu na przedmiotową interpretację.

Mając na względzie powyższe dane udział procentowy zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi w roku 2010 - 50,41%, a w roku 2011 wynosi 57,01%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie – sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu z dnia 4 marca 2013 r.

Czy na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym i podanych wyżej danych Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie od podatku akcyzowego przy zakupie węgla jako zakładowi energochłonnemu?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym jest ona zakładem energochłonnym, spełnia ustawowe warunki do zwolnienia od akcyzy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

Podmiot zużywający to w myśl art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu mieszkań (osiedle bloków mieszkaniowych) - posiadała ona akt własności całego osiedla wraz z kotłownią. W dniu 12 grudnia 2012 r. nastąpiło zbycie osiedla wraz kotłownią i od dnia 13 grudnia 2012 r. tytułem prawnym do całości nieruchomości jest umowa dzierżawy.

Wobec powyższego wyjaśnić należy, iż co do zasady obrót wyrobami węglowymi objęty jest opodatkowaniem tym podatkiem (art. 9a ust. 1 ustawy) - zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy, użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2 ustawy podlega opodatkowaniu akcyzą.

Z powyższego wynika w szczególności, iż przepis art. 31a ust. 2 ustawy wskazuje na jakie cele (w tym przypadku uprzywilejowane zwolnieniem) mogą zostać przeznaczone wyroby węglowe.

Natomiast podmiotem uprawnionym do korzystania ze zwolnienia wyrobów węglowych od podatku jest zgodnie z art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, podmiot korzystający ze zwolnień wskazanych w ust. 2 tego przepisu - zwalnia się bowiem od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy (…) podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

W świetle powyższego, podmiot nabywający wyroby węglowe będzie korzystał ze zwolnienia jeśli zużyje je do jednego z enumeratywnie wskazanych w ust. 2 celów (przeznaczeń).

Przepis art. 31a ust. 2 pkt 8 ustawy stanowi, iż zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez zakłady energochłonne do celów opałowych.

Przez zakłady energochłonne - w myśl art. 31a ust. 10 ustawy - rozumie się podmioty, u których udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W wezwaniu z dnia 20 lutego 2013 r. tut. Organ wskazał Wnioskodawczyni, iż z definicji pojęcia „produkcji sprzedanej” zawartej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 22 lipca 2011 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2012 (Dz. U. Nr 173, poz. 1030) w załączniku w poz. 1.46. Działalność Przemysłowa wynika, że produkcja sprzedana (przemysłu) to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

W oparciu o ww. informacje Zainteresowana zobowiązana została do określenia udziału zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej w skali roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział.

Ze złożonego uzupełnienia do wniosku wynika, iż udział procentowy zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosił w roku 2010 - 50,41%, a w roku 2011 - 57,01%.

Biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni przysługuje zwolnienie od podatku akcyzowego przy zakupie węgla jako zakładowi energochłonnemu.

Dodatkowo zaznaczyć należy, iż zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Wnioskodawczyni ma prawo do złożenia wniosku o „interpretacje przepisów prawa podatkowego” w swojej indywidualnej sprawie (nie jest to interpretacja ogólna lecz indywidualna) a organ podatkowy zobowiązany jest rozpatrzyć wniosek w zakresie uregulowanym w przepisach prawa podatkowego, tj. wydać interpretację tych przepisów (wskazać „wzór wykładni prawa”) mających zastosowanie nie do ogółu podatników lecz wyłącznie do jednego – składającego wniosek.

Z powyższego wynika, iż kwestia „wartości produkcji sprzedanej” może być wyłącznie częścią przedstawionego stanu faktycznego (kontekst interpretacji) - na gruncie którego (a nie o który) - Zainteresowana może następnie formułować pytania z zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczące jej sfery prawnopodatkowej.

Niniejsza interpretacja nie dotyczy zatem ww. kwestii uregulowanej w innych przepisach niż prawo podatkowe, tj. w ww. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 22 lipca 2011 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.