Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-733/10/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-14
Teza: Sprzedaż prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego z prawem do udzielenia sublicencji na okres 5 lat
Słowa kluczowe: import; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od towarów i usług; znak-znak towarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2010r. (data wpływu 29 września 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego z prawem do udzielenia sublicencji na okres 5 lat:

*   jest **nieprawidłowe** w części dotyczącej fakturowania sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego z prawem do udzielenia sublicencji,
*   jest **prawidłowe** w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2010r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego z prawem do udzielenia sublicencji na okres 5 lat.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca posiada prawa do znaku towarowego. Prawo to jest objęte prawem ochronnym. Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo do wyłącznego użytkowania tego znaku towarowego (licencję) z prawem do udzielenia sublicencji na okres 5 lat. Wyceny wartości tego prawa dokona niezależny podmiot. Płatność z tego tytułu przez nabywcę prawa będą dokonywane, co kwartał (5 lat x 4 kwartały = 20 płatności.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Kiedy powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług, należnego z tytułu sprzedaży tego prawa?
2.  Czy powinna zostać wystawiona tylko jedna faktura VAT dokumentująca przeniesienie (sprzedaż) prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego (licencji) z prawem do udzielenia sublicencji?
3.  Czy wystawienie jednej faktury VAT dokumentującej przeniesienie (sprzedaż) prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego (licencji) z prawem do udzielenia sublicencji spowoduje, że powstanie konieczność rozpoznania obowiązku podatkowego od całej kwoty netto wyszczególnionej na fakturze?
4.  Czy należy każdorazowo na moment powstania obowiązku podatkowego wystawiać fakturę VAT na tę część która jest związana z otrzymaniem zapłaty lub upływa termin tej płatności?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego (licencji) z prawem do udzielenia sublicencji, zgodnie z art. 19ust. 13 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług związanych ze sprzedażą praw lub udzieleniem licencji. Zgodnie z art. 19 ust. 5 ustawy otrzymanie części zapłaty spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

W tej sytuacji uważamy, że obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z terminem płatności określonym w umowie, czyli co kwartał przez 5 lat (20 razy) chyba, że zapłata nastąpi wcześniej, to na moment otrzymania zapłaty.

Ad. 2

Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, od których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usłu (Dz.U. z 2008r. nr 212, poz. 1337) „w przypadkach określonych w art. 19 (…) ust. 13 (…) pkt 7-11 (…) ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego”.

Jednakże § 11 ust. 2 wyżej wymienionego rozporządzenia mówi, że: „ faktury o których mowa w ust. 1 nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego”.

Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami faktura sprzedaży powinna zostać wystawiona najpóźniej z chwilą powstania obowiązku podatkowego, czyli z upływem terminu płatności, nie wcześniej niż 30 dni przed powstaniem obowiązku podatkowego.

W ocenie Wnioskodawcy powinna zostać wystawiona jedna faktura sprzedaży dokumentująca transakcję sprzedaży w całości na podstawie protokołu przekazania prawa najpóźniej z upływem pierwszego terminu płatności – a obowiązek byłby rozpoznawany (powstałby) od części zgodnie z terminem płatności na fakturze lub w umowie.

Ad. 3

Wystawienie jednej faktury z tytułu sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego (licencję) z prawem do udzielenia sublicencji na okres 5 lat, nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego od całej kwoty netto wartości tego prawa, lecz możliwe będzie rozpoznanie obowiązku podatkowego w terminach płatności od tej części wartości która będzie podlegała zapłacie.

Ad. 4

Przepisy dotyczące podatku VAT nie obligują do tego by każdorazowo na moment powstania obowiązku podatkowego wystawiać fakturę VAT na tę część, która jest związana z otrzymaniem zapłaty lub dla którj upływa termin jej płatności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** w części dotyczącej fakturowania sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego z prawem do udzielania sublicencji,
*   **prawidłowe** w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust.1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo do wyłącznego użytkowania znaku towarowego (licencję), objętego prawem ochronnym, z prawem do udzielenia sublicencji na okres 5 lat. Płatności z tego tytułu przez nabywcę będą dokonywane, co kwartał (5 lat x 4 kwartały = 20 płatności)

Stosownie do art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze, w przypadku świadczenia na terytorium Polski usług, o których mowa w art. 28l pkt 1 ustawy, a więc w przypadku

*   sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji,
*   przeniesienia lub cesji praw autorskich,
*   przeniesienia lub cesji patentów,
*   przeniesienia lub cesji praw do znaków fabrycznych lub handlowych,
*   oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego,
*   oddania do używania innych pokrewnych praw.

Do wskazanej wyżej sytuacji zastosowanie ma przepis art. 19 ust. 15 ustawy, stanowiący że otrzymanie części zapłaty powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części. Bowiem w myśl art. 19 ust. 15 ustawy o VAT w przypadkach określonych w ust. 10, 13 pkt 2-5 i 7-10 otrzymanie części zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że w przypadku sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania części lub całości zapłaty, o ile nastąpi to przed upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze lub też z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze, jeżeli w okresie tym nie nastąpi zapłata należności w całości lub części.

Zatem prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z terminami płatności określonymi w umowie, chyba że zapłata nastąpi wcześniej, wówczas obowiązek podatkowy powstanie na moment otrzymania zapłaty.

W myśl § 11 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-5 i 7-11, ust. 16a i 16b oraz ust. 19a ustawy fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego.

Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego.

Jak wskazano wyżej w przypadku sprzedaży praw do znaku towarowego, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze. Natomiast fakturę w przypadku sprzedaży ww. prawa wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego, lecz nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. Oznacza to, że jeżeli Wnioskodawca nie otrzyma całości ani części zapłaty przed upływem terminu płatności określonego w umowie sprzedaży przedmiotowego prawa może wystawiać faktury w przedziale czasowym zawierającym się od trzydziestego dnia przed upływem terminu płatności, do dnia w którym upływa termin płatności określony w umowie. Jeżeli jednak płatności (całości lub części należności) dokonywane są przed upływem terminu płatności określonego w umowie, to należy mieć na uwadze cyt. wyżej art. 19 ust. 15 ustawy o VAT, z którego wynika, iż otrzymanie części zapłaty skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w tej części, zatem w tej sytuacji Wnioskodawca może wystawiać faktury w przedziale czasowym zawierającym się od trzydziestego dnia przed otrzymaniem całości lub części zapłaty do dnia otrzymania tych płatności włącznie.

Skoro zatem normodawca precyzyjnie określa terminy wystawienia faktur VAT, odwołując się do chwili powstania obowiązku podatkowego – termin końcowy wystawienia faktury VAT i 30 dni przed powstaniem obowiązku podatkowego – termin początkowy wystawienia faktury VAT, za nieuzasadnione należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż przepisy dotyczące podatku VAT nie obligują do tego by każdorazowo na moment powstania obowiązku podatkowego wystawiać fakturę na tę część, która jest związana z otrzymaniem zapłaty lub dla której upływa termin jej płatności.

Konsekwentnie za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż powinna zostać wystawiona jedna faktura sprzedaży dokumentująca transakcję w całości na podstawie protokołu przekazania prawa najpóźniej z upływem pierwszego terminu płatności, w sytuacji gdy nabywca prawa, o którym mowa we wniosku, będzie dokonywał płatności co kwartał przez okres 5 lat.

W wyroku z dnia 14 lipca 2009r. sygn. akt I SA/Bk 233/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził co następuje cyt.:” Wskazać również należy, że zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów …… w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10, ust. 13 pkt 1-5 i 7-11, ust. 16a oraz ust. 16b ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Jednakże, jak wynika z ust. 2 tego paragrafu, faktury, o których mowa powyżej, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego. Faktura powinna być zatem wystawiona nie wcześniej niż 30 dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego i nie później, niż w dniu jego powstania. Tym niemniej wystawienie faktury w żaden sposób nie może wpływać na przyśpieszenie lub opóźnienie momentu powstania obowiązku podatkowego. Moment powstania obowiązku podatkowego nie jest powiązany z momentem wystawienia faktury. Dlatego też należy przyjąć, że moment wystawienia faktury nie ma znaczenia dla zaistnienia momentu powstania obowiązku podatkowego”.

W tym stanie rzeczy za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż obowiązek podatkowy w przypadku czynności będących przedmiotem wniosku jest rozpoznawany w terminach płatności, od tej części wartości która będzie podlegała zapłacie a wystawienie faktury nie ma wpływu na podstanie obowiązku podatkowego.

Reasumując stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za:

*   nieprawidłowe w części dotyczącej fakturowania sprzedaży prawa do wyłącznego użytkowania znaku towarowego z prawem do udzielania sublicencji,
*   prawidłowe w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.