Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-711/07/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-03-07
Teza: Sprzedaż gruntu stanowiącego majątek osobisty nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; grunty-grunt zabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik; spadek; udział-sprzedaż udziałów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Urzędu przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2007 r. (data wpływu 18 grudnia 2007 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 lutego 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości gruntowej, nabytej w drodze spadku, wydzielonej uprzednio z części gospodarstwa rolnego - **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 18 grudnia 2007 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziału w nieruchomości, nabytej w drodze spadku, wydzielonej uprzednio z części gospodarstwa rolnego.

**W przedmiotowym wniosku zostało przestawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W drodze spadku ustawowego po matce i wuju (postanowienia sądów z 1994 r. i 1997 r.) nabyła Pani udziały we współwłasności nieruchomości położonej w W., przy ul. B., która stanowiła gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 46 Kodeksu cywilnego i została nabyta m.in. przez Pani poprzedników prawnych w drodze zasiedzenia na dzień 1 lipca 1961 r. Teren, na którym znajduje się przedmiotowa działka, której jest Pani współwłaścicielem, zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest na cele usługowo-handlowo-biurowe, a obecnie na gruncie tym znajduje się centrum handlowe. Na działce znajdują się naniesienia należące do różnych właścicieli. Wspólnie z innymi współwłaścicielami działki zamierza Pani zbyć swój udział na rzecz spółek, których udziałowcami są właściciele naniesień poczynionych na tym gruncie.

Ponadto w złożonym wniosku wskazano, iż w miesiącu listopadzie 2004 r. sprzedała Pani udział w innej działce położonej również w W. przy ul. B., ale w innym miejscu, nabytej przez zasiedzenie na dzień 2 października 2000 r. oraz zaznaczono, iż Wnioskodawca - składając przedmiotowy wniosek - nie występuje w charakterze podatnika.

Pismem z dnia 14 lutego 2008 r., uzupełniono przedstawione zdarzenie przyszłe o następujące informacje. Naniesienia, o których mowa w złożonym wniosku, to pawilony handlowo-usługowe. Nieruchomość położoną w W. przy ul. B., na podstawie decyzji Wojewody z dnia 23 listopada 1993 r., nabyła z mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r. Gmina W. Od 1992 r. Gmina W.- i jej następca prawny - Miasto W. - dzierżawiły przedmiotową nieruchomość Stowarzyszeniu, które wystąpiło z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Naniesienia (pawilony handlowo-usługowe) zostały wybudowane na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej w dniu 7 października 1994 r. Nakłady na budowę ponosili członkowie Stowarzyszenia. W 2002 r. Stowarzyszenie i zrzeszone w nim osoby fizyczne i prawne (członkowie Stowarzyszenia posiadający naniesienia w postaci pawilonów handlowych) zawiązały spółkę, której celem był zakup nieruchomości gruntowych przy wskazanej wyżej ulicy. Pawilony handlowe użytkowane są w oparciu o decyzję o pozwoleniu na użytkowanie wydaną w dniu 22 kwietnia 2002 r. O wydanie tej decyzji wystąpiło Stowarzyszenie.

Jednocześnie w piśmie tym wskazano, iż poprzednicy prawni Pani nabyli przedmiotową nieruchomość w drodze zasiedzenia na dzień 1 lipca 1961 r. na podstawie postanowienia sądu z dnia 28 lutego 2002 r. Poinformowano również, że należący do Pani udział we współwłasności nieruchomości nie był przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o podobnym charakterze. W związku z tym nie pobierała Pani żadnych pożytków z tego tytułu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy planowane zbycie udziału w gruncie - będącym majątkiem osobistym, który w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczony pod centrum handlowe - kilku (np. dwóm) nabywcom spowoduje, że stanie się Pani, z tytułu tej sprzedaży, podatnikiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości nie stanie się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na poparcie wyrażonego stanowiska powołano zapis art. 9 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który stanowi, iż podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Ponadto wskazano, iż w myśl poglądów doktryny: „(\`(...)\`) zgodnie z koncepcją przyjętą przez ustawodawcę europejskiego nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej i zarejestrowanej działalności. Rozwijając koncepcję zakresu podmiotowego opodatkowania, uznano, iż podatnikiem VAT mogą być jedynie „przedsiębiorcy”, prowadzący działalność gospodarczą w ramach zorganizowanego przedsiębiorstwa”.

Jednocześnie wskazano, iż w myśl art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast ust. 2 tej ustawy definiuje działalność gospodarczą jako działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy(\`(...)\`).

Uznanie osoby fizycznej za podatnika podatku od towarów i usług może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy działa ona z tytułu takiej sprzedaży w charakterze „handlowca”.

Pani zdaniem należy podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie dokonane ma być jedynie zbycie majątku własnego, który został nabyty w drodze spadku (nie było więc to nabycie z zamiarem wykonywania działalności gospodarczej). Ponadto zwrócono uwagę, iż nie podjęła Pani żadnych czynności przygotowawczych świadczących o zamiarze zbycia udziału.

Powyższe świadczy o braku, po stronie Wnioskodawcy intencji dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy.

Na poparcie powyższego przywołano orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, tj. wyrok z dnia 4 października 1995 r. w sprawie C-291/92 F. przeciwko D., oraz orzecznictwo krajowe (wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 r., Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3885/06 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1254/05, )

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Na potrzeby podatku od towarów i usług pojęcie podatnika ustawodawca zdefiniował w treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.). Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje – w myśl ust. 2 powołanego artykułu -wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według zapisu art. 5 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarem - w myśl art. 2 pkt 6 tejże ustawy - są rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż będąc osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, planuje Pani zbyć udział we współwłasności nieruchomości, który nabyła w drodze spadku po matce i po wuju. Planowane zbycie udziału w nieruchomości, która została zabudowana (zabudowania dokonali członkowie Stowarzyszenia) nie będzie miało charakteru komercyjnego, lecz jest skutkiem zmiany planów zagospodarowania przestrzennego terenu, które to przewidziały na terenie tej nieruchomości zlokalizowanie centrum handlowego (centrum, które już istnieje).

Wobec powyższego, w ocenie tut. organu, nie dokonała Pani nabycia nieruchomości (udziału) w celu jej dalszej odsprzedaży.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów uwadze należy stwierdzić, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (udziału) nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, z uwagi na fakt, iż grunt został odziedziczony po matce i wuju, transakcja nie ma charakteru komercyjnego, lecz związana jest z przysługującym Pani prawem do rozporządzania własnym majątkiem.

Ponadto, jak wynika ze złożonego wniosku, nie prowadzi (ani nie prowadziła) Pani działalności gospodarczej, z którą przedmiotowa nieruchomość byłaby związana. Oznacza to działanie Pani w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując, biorąc pod uwagę przestawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług – w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy - zbycie udziału w przedmiotowej nieruchomości nie stanowi działalności gospodarczej, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.