Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1695/08-4/ASi/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-11-04
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT z faktur otrzymanych przed rejestracją
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; rejestracja; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 07.11.2008r. (data wpływu 17.11.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę budynku (pytanie nr 1) - **jest prawidłowe,**

*   prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego w części, w jakiej budynek ten służy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT (pytanie nr 3) - **jest prawidłowe,**

*   terminu realizacji prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego VAT (pytanie nr 2) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.11.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony uiszczony przy nabyciu towarów i usług związanych z budową budynku, a także określenia w jakim momencie przysługuje to prawo oraz czy prawo do odliczenia oblicza się na podstawie proporcji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W kwietniu 2007r. Wnioskodawca rozpoczął budowę budynku na działce stanowiącej jego własność. W chwili rozpoczęcia inwestycji, zamiarem Strony była budowa budynku, w którym parter przeznaczony zostanie na wynajem na cele prowadzonej działalności gospodarczej, zaś piętro na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

W latach 2007 - 2008 Strona poniosła wydatki związane z budową budynku. Wszystkie wydatki są udokumentowane za pomocą faktur VAT. W październiku 2008r., przed dokonaniem pierwszej czynności opodatkowanej VAT Strona zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT.

W lipcu 2008r. Wnioskodawca zawarł umowę wynajmu części nieruchomości (parter) z bankiem (wynajęta powierzchnia została przeznaczona na prowadzenie działalności przez oddział banku). Przekazanie budynku do używania wynajmującemu nastąpiło w październiku 2008r. Piętro budynku Strona wykorzystuje na własne cele mieszkaniowe. Wykorzystanie powierzchni budynku kształtuje się następująco: Łączna powierzchnia budynku wynosi 269 m2. Powierzchnia wynajęta na cele działalności gospodarczej: 139 m2.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony uiszczony przy nabyciu towarów i usług związanych z budową budynku poniesionych w latach 2007 - 2008 (tj. przed dokonaniem rejestracji)?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, w jakim momencie Strona ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony?
3.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca czy Strona ma prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktur, obliczonego na podstawie proporcji w jakiej pozostaje część budynku przeznaczona na cele mieszkaniowe do części w jakiej budynek wykorzystywany jest na cele działalności gospodarczej?

Stanowisko Wnioskodawcy

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Regulacja ta, gwarantująca fundamentalne prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego, stanowi odzwierciedlenie art. 169 Dyrektywy stanowiącego, iż jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika podatnik jest uprawniony w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia m.in. VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: „ETS”) pierwsze wydatki inwestycyjne poniesione do celów i z zamiarem rozpoczęcia działalności należy traktować jako działalność gospodarczą (vide orzeczenie w sprawie 268/83 pomiędzy D. A. Rompelman i E. A. Rompelman - Van Deelen a Minister van Financien) zaś prawo do odliczenia podatku naliczonego należy badać w momencie dokonania zakupu.

Również w sprawie C-27/90 Lennartz przeciwko władzom skarbowym Bawarii ETS potwierdził, iż prawo do odliczenia powstaje w momencie powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku podlegającego odliczeniu. W konsekwencji jedynie rola, w jakiej osoba działa w danym momencie, może determinować istnienie prawa do odliczania. Ograniczenie tej zasady powinno być traktowane jako wyjątek i nie może podlegać wykładni rozszerzającej.

Stanowisko, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług przed dokonaniem rejestracji, zostało również potwierdzone w interpretacjach polskich organów podatkowych, np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 29 grudnia 2006r. (sygn. PPII/4430-681/RL/06) czytamy, iż status podatnika VAT czynnego, tj. zarejestrowanego zgodnie z art. 96 ustawy, wymagany jest do realizacji prawa do odliczenia. Jednocześnie przepisy dotyczące rejestracji nie przewidują sankcji w postaci pozbawienia podatnika prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. Pozbawienie tego prawa wynika z art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże nie jest to związane ze statusem podatnika w dniu dokonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Tak więc podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby z tego prawa skorzystać winien posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji tego uprawnienia.

Podsumowując w analizowanej sprawie, zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony uiszczony przy nabyciu towarów i usług w latach 2007 - 2008 tj. przed dokonaniem rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub w miesiącu następnym. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w tych terminach przysługuje mu prawo dokonania korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Biorąc pod uwagę, iż Strona nie mogła dokonać obniżenia podatku należnego w miesiącu otrzymania faktury (ani w miesiącu następnym) oraz biorąc pod uwagę, iż nie jest możliwa korekta deklaracji VAT (Strona nie była zarejestrowana dla potrzeb VAT i nie składała deklaracji podatkowych) należy przyjąć, iż prawo do obniżenia może być zrealizowane w pierwszej deklaracji VAT-7 składanej po zarejestrowaniu (pod warunkiem wystąpienia podatku należnego). Jeśli prawo do obniżenia nie zostało zrealizowane w pierwszej deklaracji zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do korekty tej pierwszej deklaracji w terminie 5 lat licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (tj. licząc od momentu złożenia pierwszej deklaracji).

Ad. 3.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 a) ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Biorąc pod uwagę, iż część budynku została przeznaczona na cele mieszkaniowe dla celów odliczenia VAT, konieczne jest ustalenie proporcji pomiędzy wykorzystaniem budynku do celów prywatnych oraz do celów działalności gospodarczej. Do odliczenia podatku naliczonego należy uwzględnić tę część nieruchomości, która związana jest z działalnością gospodarczą (vide orzeczenie w sprawie C-291/92) pomiędzy Finanzamt Ulzen a Dieter Armbrecht Niemcy).

Biorąc pod uwagę, iż całkowita powierzchnia budynku wynosi 269 m2, z czego 139 m2 wykorzystywanych jest na cele działalności gospodarczej prawo do odliczenia przysługuje Stronie w odniesieniu do 51,5 % podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów usług tj. proporcjonalnie do 139 m2.

W dniu 11 lutego 2009r. wydana została interpretacja indywidualna Nr IPPP2/443-1696/08-2/ASi, w której stwierdzono, iż stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 07 listopada 2008r. uznać należy za nieprawidłowe. Powyższa Interpretacja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 18 lutego 2009r.

Pismem z dnia 2 marca 2009r. (data wpływu 4 marca 2009r.) Strona wezwała Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania interpretacji indywidualnej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie Nr IPPP2/443-1696/08-4/ASi z dnia 30 marca 2009r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie stwierdził podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W dniu 17 kwietnia 2009r. (data wpływu 4 maja 2009r.) Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tut. Organu, skargę na interpretację indywidualną z dnia 11 lutego 2009r. nr IPPP2/443-1696/08-2/Asi.

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 10 maja 2010r., sygn. akt III SA/Wa 929/09 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i stwierdził, iż skarga jest zasadna.

Sąd podzielił zdanie Spółki, że wydana interpretacja została wydana z naruszeniem art. 14c § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Ponadto Minister Finansów w uzasadnieniu wydanej w niniejszej sprawie interpretacji zobowiązany był do odniesienia się do orzecznictwa ETS, w tym wskazanego przez Skarżącego.

Sąd nakazał ponownie rozpatrzeć wniosek i wydać interpretację, w której zostanie wyrażona jednoznaczna ocena stanowiska przedstawionego przez Skarżącego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 maja 2010r. sygn. akt III SA/Wa 929/09, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę budynku (pytanie nr 1) – uznaje się **za prawidłowe,**

*   prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego w części, w jakiej budynek ten służy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT (pytanie nr 3) – uznaje się **za prawidłowe,**

*   terminu realizacji prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego VAT (pytanie nr 2) - **jest nieprawidłowe.**

Na wstępie zaznaczyć należy, że z uwagi na fakt, iż przedstawiona w złożonym wniosku sytuacja dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur otrzymanych w latach 2007-2008, a rejestracji jako podatnik VAT czynny Wnioskodawca dokonał w miesiącu październiku 2008r., zatem w przedmiotowym przypadku zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 grudnia 2008 roku.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podmioty o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Art. 96 ust. 4 ustawy stanowi, iż naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Wzór dokumentu VAT-R zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług oraz dokumentu VAT-5 potwierdzającego zarejestrowanie podmiotu jako podatnika VAT określone zostały rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 55, poz. 539 ze zm.). Rejestracja następuje zatem w momencie zgłoszenia rejestracyjnego tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do wystawienia faktur VAT, jak również odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiący dopełnienie art. 86, określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego, gdyż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Wskazany powyżej przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje sankcję w postaci pozbawienia podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego w razie nie zarejestrowania się, ale nie wskazuje wprost z jakim momentem – z punktu widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego – należy wiązać status podatnika (zarejestrowany czy nie). Zauważyć ponadto należy, iż z treści art. 88 ust. 4 nie wynika, by do nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury zakupowej. W dacie otrzymania faktury koniecznym jest aby podmiot, który ją otrzymuje był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1, czyli podmiotem wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Tak więc, na podstawie powyższego w rozumieniu art. 15 ustawy podatku od towarów i usług, Podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do tego obniżenia powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Prawo to wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. warunkiem koniecznym jest wykorzystanie nabytych towarów bądź usług do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 z uwzględnieniem ust. 11 powołanego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług – jest zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, iż kwietniu 2007r. Wnioskodawca rozpoczął budowę budynku na działce stanowiącej jego własność. W chwili rozpoczęcia inwestycji zamiarem Strony była budowa budynku, w którym parter przeznaczony zostanie na wynajem na cele prowadzonej działalności gospodarczej, zaś piętro na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

W latach 2007 - 2008 Strona poniosła wydatki związane z budową budynku. Wszystkie wydatki są udokumentowane za pomocą faktur VAT. W październiku 2008r., przed dokonaniem pierwszej czynności opodatkowanej VAT, Strona zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT.

W lipcu 2008r. Wnioskodawca zawarł umowę wynajmu części nieruchomości (parter) z bankiem (wynajęta powierzchnia została przeznaczona na prowadzenie działalności przez oddział banku). Przekazanie budynku do używania wynajmującemu nastąpiło w październiku 2008r. Piętro budynku Strona wykorzystuje na własne cele mieszkaniowe. Wykorzystanie powierzchni budynku kształtuje się następująco: Łączna powierzchnia budynku wynosi 269 m2. Powierzchnia wynajęta na cele działalności gospodarczej: 139 m2.

Zauważyć należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki świadczące o tym, iż zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca w latach 2007-2008, przed dniem rejestracji dla celów podatku od towarów i usług poniósł wydatki związane z budową budynku, którego parter został przeznaczony pod wynajem, natomiast piętro budynku wykorzystywane jest na własne cele mieszkaniowe.

Ad. 1.

Odpowiadając na pytanie nr 1, tut. Organ podatkowy stwierdza, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę budynku.

Ad. 3.

Z uwagi na fakt, iż jak Zainteresowany wskazuje, część budynku została przeznaczona na cele mieszkaniowe (piętro budynku), konieczne jest ustalenie proporcji, w jakiej przedmiotowy budynek służy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Całkowita powierzchnia budynku wynosi 269 m2, z czego 139 m2 wykorzystywanych jest na cele działalności gospodarczej. Zatem prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego przysługuje Stronie w takiej części w jakiej budynek ten służy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. przy uwzględnieniu proporcji pomiędzy powierzchnią budynku i powierzchnią jego części wykorzystywanej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem towarów związanych z przyszłymi czynnościami opodatkowanymi powstało w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca otrzymał fakturę, a realizacja tego prawa następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej za ten okres rozliczeniowy. Jednakże w chwili skorzystania z tego prawa Wnioskodawca musi posiadać status podatnika zarejestrowanego do celu podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, nie znajdzie w przedmiotowym przypadku zastosowania powołany przez Wnioskodawcę art. 86 ust. 13 ustawy, gdyż odnosi się on do kwestii korekty uprzednio złożonych deklaracji, a więc do sytuacji odmiennej niż przedstawiona we wniosku.

Z okoliczności opisanych w złożonym wniosku wynika bowiem, iż Wnioskodawca w latach 2007-2008 ponosił wydatki na budowę budynku, którego część przeznaczona została na wynajem jako lokal użytkowy, pozostała część zaś na cele prywatne właściciela. Zainteresowany dokonał rejestracji jako podatnik VAT w październiku 2008 roku.

Ad. 2

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż przysługuje mu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na budowę przedmiotowego budynku, w części w jakiej służy on wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w deklaracji podatkowej za miesiąc październik 2008r.

Wskazać należy, iż prawo to niewątpliwie Wnioskodawcy przysługuje, jednak w celu jego realizacji, Strona musi spełnić warunki określone w art. 86 ust. 10 i 11 ustawy. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe wydatki zostały poniesione w latach 2007-2008, prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego przysługuje Wnioskodawcy po złożeniu miesięcznych deklaracji VAT-7 za poszczególne okresy rozliczeniowe w latach 2007-2008, tj. w okresach rozliczeniowych, w których prawo to faktycznie Zainteresowanemu przysługiwało.

Podkreślenia wymaga fakt, iż w celu realizacji przysługującego Wnioskodawcy prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, jest on zobowiązany do złożenia aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R a następnie do złożenia deklaracji podatkowych VAT-7 za poszczególne okresy rozliczeniowe w latach 2007-2008, w których wystąpiło prawo do odliczenia tego podatku (stosownie do art. 86 ust. 10 i 11 ustawy).

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Przytoczona przez Wnioskodawcę decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego PPII/4430-681/RL/06 z dnia 19 grudnia 2006 roku oraz orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jako że zostały wydane w podobnych stanach faktycznych, Organ podatkowy potraktował jako jeden z elementów argumentacji Strony, pomocny przy rozstrzyganiu w rozpatrywanej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.