Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.498.2025.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Opodatkowanie transakcji sprzedaży nieruchomości
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT
    sprzedaży udziałów w działkach niezabudowanych nr 1 i 2.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem (data wpływu 20 sierpnia 2025
    r.).

## Opis zdarzenia przyszłego

Wniosek składa Pani osobiście. Jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności
    gospodarczej, nieposiadającą statusu czynnego podatnika VAT, nieprowadzącą
    działalności rolniczej.
    Jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości gruntowej, nabytej w przeszłości do
    majątku prywatnego. Nabycie działki nie było związane z żadną działalnością zarobkową,
    ani gospodarczą, a poszczególne udziały w gruncie od momentu nabycia pozostają
    składnikiem majątku osobistego.
    Działka – grunt orny niezabudowany, położony przy ul. (...) o nr ewidencyjnym działki 1 i 2,
                                  2arkusz mapy (...), obręb (...) – (...), o powierzchni (...) m, dla której Sąd Rejonowy (...) w (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...).
    Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ma
    przeznaczenie przemysłowe.
    Na dzień złożenia wniosku, działka pozostaje niezabudowana, ale posiada dostęp do
    mediów w drodze, przy czym nie wykonywała Pani przyłączenia ani żadnych prac
    uzbrojeniowych.
    Teren ten nie był także przedmiotem przekształcenia, scalenia, podziałów ani żadnych
    działań mających na celu zwiększenie jego atrakcyjności inwestycyjnej. Aktualnie działka
    jest zarośnięta przez dziką roślinność.
    Jednakże jest planowana sprzedaż w/w gruntów na rzecz jednego nabywcy –
    przedsiębiorcy (dewelopera), który zamierza realizować na tym terenie inwestycję
    budowlaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie
    zintegrowanego planu inwestycyjnego. Sprzedaż ma charakter incydentalny i jednostkowy.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Zależy Pani na uzyskaniu interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT od transakcji sprzedaży działki 1 i działki 2.
    Doprecyzowuje Pani:
    Prosi Pani o interpretację wyłącznie w zakresie uznania bądź nieuznania Pani za podatnika
    VAT z tytułu sprzedaży działki 1 i działki 2.
    1. Nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nigdy nie była.
    Sprzedaż dotyczy obu działek nr 1 i 2.
    Działki 1 i 2 stanowią Pani współwłasność. Pani udział w obu działkach wynosi (...) części
    udziału w całości.
    Działkę 1 nabyła Pani w spadku po mężu (...). Działkę 2 nabyła Pani również po mężu w
    spadku.
    Działki 1 oraz 2 nie zostały nabyte w żadnym konkretnym celu, stanowiły one część masy
    spadkowej.
    Działki wykorzystywała Pani jedynie w celach ogrodniczych. Nigdy nie były
    wykorzystywane w celach zarobkowych, czy też prowadzenia działalności gospodarczej.
    Dotyczy to działki nr 1 i 2.
    Z działek 1 i 2 korzystała Pani wyłącznie w celach osobistych (rekreacyjnych – odpoczynku)
    oraz ogrodniczych (drzewka – krzewy owocowe oraz warzywa). Nigdy nie wykorzystywała
    Pani działek 1 i 2 w celach rolniczych.
    Ani z działki 1, ani 2 nie była dokonywana sprzedaż produktów rolnych opodatkowanych
    podatkiem. Produkty rolne z działek 1 i 2 wykorzystywane były wyłącznie na potrzeby
    własne. Obydwie działki 1 i 2 nie były i nie będą udostępniane osobom trzecim na
    podstawie umów cywilnoprawnych.

    Z działek 1 i 2 nie było sprzedaży produktów rolnych opodatkowanych podatkiem VAT.
    Wszystko było wykorzystywane na potrzeby własne. Od momentu nabycia działek 1 i 2 nie
    były udostępniane i nie będą osobom trzecim.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony został „z urzędu” przez
    Urząd Miasta (...). Nigdy nie występowała Pani o uchwalenie miejscowego planu
    zagospodarowania.
    Z Pani informacji wynika, że działki 1 i 2 znajdują się w obszarze przeznaczonym pod
    zabudowę przemysłową.
    Nie będzie Pani występowała na pozwolenie budowy na działce 1 i 2 do czasu sprzedaży.
    Zarówno dla działki 1 i 2 nie planuje Pani żadnych czynności mających podnieść wartość.
    Działki zostaną do sprzedaży w obecnym stanie. O pozwolenie na budowę będzie
    występował kupujący te działki.
    Działki 1 i 2 pozostają w stanie niezabudowanym. Wszelkie media/woda i prąd
    zlokalizowane są według Pani w pasie drogowym, a droga nie znajduje się na żadnej z
    działek.
    Nie jest Pani znany stan mediów w drodze, wykonane były przez „miasto” – uzbrojenie
    wzdłuż ulicy, która stanowi drogę wojewódzką.
    Nie planuje Pani żadnych prac związanych z uzbrojeniem działki nr 1 i działki nr 2.
    Nie udzielała Pani nikomu pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu na rzecz
    uzbrojenia terenu w media.
    Nie prowadziła Pani działań marketingowych w celu sprzedaży działek 1 i 2 ani nie
    korzystała Pani z biura nieruchomości. Umowa przedwstępna była omawiana, ale czy
    dojdzie do sprzedaży czy nie, to jeszcze nie wiadomo i w jakim celu i co będzie tam
    budowane, to Pani nic o tym nie wie.
    Dokonywała Pani wcześniej sprzedaży działki położonej w (...) przy ul. (...). Działkę tę nabyła
    Pani w spadku po zmarłym mężu (...) w roku 2001, który był jej współwłaścicielem. Nie
    nabyła jej Pani w żadnym celu, stanowiła ona część masy spadkowej. W roku 2003 działka
    została sprzedana (...). Działka ta nie była przez Panią użytkowana i nie była zabudowana.
    Nie odprowadzała Pani podatku VAT. Nie była Pani zobowiązana do zarejestrowania się
    jako czynny podatnik VAT w związku z jakąkolwiek sprzedażą nieruchomości
    wyszczególnioną w tym punkcie.
    Nie posiada Pani więcej żadnych nieruchomości, które zamierzałaby Pani sprzedać.
    Zaznacza Pani, że odpowiedzi udzieliła Pani według wszelkiej dostępnej Pani wiedzy.

## Pytanie

W związku z powyższym zwraca się Pani o potwierdzenie, czy planowana sprzedaż działki
    niezabudowanej – dokonana przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, planowana sprzedaż niezabudowanej działki o przeznaczeniu
    przemysłowym, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT),
    ponieważ nie następuje w ramach działalności gospodarczej, a Pani nie występuje w tej
    transakcji w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z powyższym przywołanym artykułem podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 przez działalność gospodarczą rozumie się wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, również wówczas, czy czynność została
    wykonana jednorazowo, a także działalność polegająca na wykorzystywaniu towarów lub
    wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w żadnej formie, nie jest Pani czynnym
    podatnikiem VAT, a planowana sprzedaż ma charakter jednorazowy i dotyczy składników
    prywatnego majątku. Nabycie działki miało miejsce wiele lat temu z zamiarem
    przetrzymywania w majątku osobistym, bez zamiaru sprzedaży w celach zarobkowych, nie
    była podmiotem najmu, dzierżawy ani innej formy komercyjnego wykorzystywania.
    Ponadto nie podejmowała Pani żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które byłyby działalnością gospodarczą. Nie dokonywała Pani podziału
    działek, nie występowała Pani o decyzję o warunkach zabudowy, nie wykonywała Pani
    prac uzbrojeniowych ani nie reklamowała Pani działki.
    Zgodnie z ugruntowanym orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz
    licznymi interpretacjami indywidualnymi Dyrektora Krajowe Informacji Skarbowej,
    sprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną, niezwiązaną z prowadzeniem
    działalności gospodarczej oraz niewykazującą aktywność właściwą dla podmiotów
    profesjonalnych, nie podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu VAT, konieczne jest ustalenie, że sprzedający występuje w charakterze
    podatnika VAT, a nie osoby prywatnej, co w tej sytuacji nie ma miejsca.
    W związku z powyższym, Pani zdaniem sprzedaż niezabudowanej działki gruntowej
    będącej częścią majątku osobistego:
    1) Nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ nie zachodzą przesłanki uznania
      Wnioskodawcy za podatnika VAT w tej transakcji.
    2) A co za tym idzie – nie występuje obowiązek wystawienia faktury VAT, zarejestrowania
      działalności gospodarczej ani składania deklaracji VAT w związku z tą sprzedażą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    a) określone udziały w nieruchomości;
    b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani współwłaścicielką nieruchomości
    będących przedmiotem planowanej sprzedaży a Pani wątpliwości związane są z
    ustaleniem czy planowana sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Odnosząc się do powyższej kwestii należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca
    dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności jednej z następujących transakcji:
    a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
    b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
    uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług, w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w niezabudowanych
    działkach nr 1 i 2, istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży udziałów ww. działkach,
    podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki, wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla

    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
        jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, nieposiadającą
        statusu podatnika VAT, nieprowadzącą działalności rolniczej,
        jest Pani współwłaścicielką działek nr 1 i 2 (nabytych w spadku po zmarłym mężu),
        w których posiada Pani udział (...) części, nabytych w przeszłości od majątku
        prywatnego,
        działki nie zostały nabyte w żadnym konkretnym celu, stanowiły one część masy
        spadkowej,
        działki były wykorzystywane przez Panią wyłącznie w celach osobistych:
        rekreacyjnych (odpoczynku) oraz ogrodniczych (drzewka, krzewy owocowe oraz
        warzywa),
        nie wykorzystywała Pani działek w celach rolniczych oraz nie dokonywała sprzedaży
        produktów rolnych opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, produkty
        rolne z działek wykorzystywane były wyłącznie na potrzeby własne,
        działki nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilno-
        prawnych,
        teren ten nie był przedmiotem przekształceń, scalania, podziałów, ani żadnych
        działań mających na celu zwiększenie jego atrakcyjności inwestycyjnej,
        nie występowała Pani o uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego dla
        ww. działek,
        nie będzie Pani występowała o wydanie pozwolenia na budowę ani dla działki 1, ani
        działki 2 do czasu planowanej sprzedaży,
        nie udzieliła Pani nikomu pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu na rzecz
        uzbrojenia terenu w media,
        nie prowadziła Pani działań marketingowych w celu sprzedaży działek, ani nie
        korzystała Pani z usług biura nieruchomości,
        jest planowana sprzedaż ww. gruntów na rzecz jednego nabywcy – przedsiębiorcy –
        dewelopera, który zamierza realizować na tym terenie inwestycję budowlaną w

        ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie zintegrowanego
        planu inwestycyjnego, sprzedaż ma charakter incydentalny i jednostkowy,
        dokonała Pani wcześniej sprzedaży działki, również otrzymanej w spadku po mężu
        w roku 2001,
        nie posiada Pani więcej żadnych nieruchomości, które zamierzałby Pani sprzedać.
    Z wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą nieruchomości opisanych we wniosku
    podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Ponadto, nieruchomości opisane we wniosku, nigdy nie były wykorzystywane przez Panią
    w działalności gospodarczej. Jak Pani wskazała, dostała Pani działki w spadku po mężu,
    obie działki służyły Pani celom osobistym.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzam, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Panią udziałów w niezabudowanych działkach nr 1 i 2, nie wystąpił ciąg zdarzeń,
    które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych nieruchomości wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje,
    że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    W opisanej sytuacji będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a dostawę – cech
    czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, w rozpatrywanej sprawie, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    Podsumowując, planowana sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach nr 1 i 2 –
    dokonana przez Panią (osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej), nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, w związku z planowaną sprzedażą ww. działek nie będzie Pani działała w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pani,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaścicieli działek.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.