Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-679/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-07
Teza: Czy w przypadku skierowania pracowników na kurs organizowany przez podmiot zajmujący się organizacją i prowadzeniem kursów ale nie posiadający akredytacji Kuratora Oświaty, który nie jest również placówką kształcenia ustawicznego ani placówką kształcenia praktycznego, ani ośrodkiem dokształcania i doskonalenia zawodowego, ani nie prowadzi działalności oświatowej w rozumieniu art. 83a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, koszt udziału pracownika w tym kursie należy uwzględnić jako przychód i doliczyć pracownikowi do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych czy też świadczenie to wolne będzie od tego podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: akredytacja; kurs; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; szkoleniowiec
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 07 kwietnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania wartości kosztów kształcenia pracowników w formach pozaszkolnych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 07 kwietnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania wartości kosztów kształcenia pracowników w formach pozaszkolnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zatrudnia przedstawicieli handlowych, których zadaniem jest m.in. negocjowanie warunków handlowych w aptekach oraz budowanie relacji z kontrahentami opartych na partnerstwie i wzajemnych korzyściach. Spółka zamierza skierować tych pracowników na szkolenie w formie kursu, którego przedmiotem jest umiejętność wdrożenia standardów obsługi pacjenta w aptece, jak również umiejętność promocji wybranych preparatów zgodnych ze strategią wnioskodawcy, we współpracy z właścicielami aptek, jak również ich personelem, w celu zwiększenia sprzedaży preparatów dostarczanych przez Spółkę. Organizatorem kursu jest firma zawodowo zajmująca się organizacją i prowadzeniem tego rodzaju kursów, jednakże z wiedzy Spółki wynika, iż firma ta nie posiada akredytacji Kuratora Oświaty, nie jest również placówką kształcenia ustawicznego ani placówką kształcenia praktycznego, ani ośrodkiem dokształcania i doskonalenia zawodowego, ani nie prowadzi działalności oświatowej w rozumieniu art. 83a ust. 2 ustawy o systemie oświaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku skierowania pracowników na kurs organizowany przez podmiot niespełniający ww. kryteriów koszt udziału pracownika w tym kursie należy uwzględnić jako przychód i doliczyć pracownikowi do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też świadczenie to wolne będzie od tego podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, skoro szkolenie jest obowiązkowe dla pracowników i pracownik nie może odmówić udziału w tym kursie, koszt tego kursu nie powinien stanowić przychodu dla pracownika. Umiejętności uzyskane w wyniku szkolenia przydatne są wyłącznie dla pracodawcy i związane są z jego bieżącą działalnością gospodarczą. Nie jest w takiej sytuacji możliwe wyodrębnienie przysporzenia dla samego pracownika. Również nie wydaje się zasadne rozgraniczanie firm prowadzących na takie, które prowadzą kurs na gruncie ustawy o oświacie i innych. W świetle ustawy o swobodzie działalności gospodarczej również inne podmioty mają prawo prowadzić takie kursy z tym samym skutkiem co kursy prowadzone przez jednostki oświatowe. Spółka powołuje się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2008r. (sygn. akt III SA/Wa 1915/07), w którym sąd stwierdził, że szkolenia, które są obowiązkowe dla pracownika nie stanowią jego przychodu. W tej sytuacji spółka uważa, że nie będzie zobowiązana doliczyć do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kosztu kursu, na który obowiązkowo kieruje pracownika. Spółka powołuje się również na stanowisko Ministerstwa Finansów w przedmiocie uzależnienia stosowania zwolnienia w podatku dochodowym od posiadania przez organizatora szkolenia akredytacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 tejże ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Natomiast art. 12 ust. 1 stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zgodnie z powyższym należy przyjąć, że generalnie wartość świadczeń otrzymanych przez pracowników stanowi przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu.

Natomiast według art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy, wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych - korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zauważyć należy, iż użyte w cytowanym powyżej przepisie sformułowanie „odrębne przepisy” obejmuje szereg aktów prawnych, z których wynika prawo pracownika do otrzymania od pracodawcy świadczeń w związku z jego dokształcaniem. Do tego katalogu zaliczane jest:

1.  Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. z 1993r. Nr 103, poz. 472 ze zm.),
2.  Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 03 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2006r. Nr 31, poz. 216 ze zm.).

Należy przy tym zauważyć, że szkolenia pracowników opłacane przez zakład pracy można podzielić na dwa rodzaje:

1.  szkolenia podnoszące posiadane kwalifikacje zawodowe w sensie umiejętności wykonywania bieżącej pracy, do których należą: seminaria, odczyty, prelekcje, wykłady, kursy specjalizacyjne, kursokonferencje, okazjonalne wykłady a nawet nauka języków obcych, jeśli pracownik zatrudniony jest na stanowisku wymagającym znajomości języka. Powyższe wymienione rodzaje dokształcania nie mają charakteru systematycznej nauki szkolnej w znaczeniu ogólnym,
2.  szkolenia podnoszące poziom wiedzy ogólnej i zawodowej pracownika (nauka w szkołach publicznych i niepublicznych, w szkołach wyższych, na studiach podyplomowych itp.).

Należy zatem stwierdzić, że w przypadku dokształcania i doskonalenia zawodowego pracownika wyróżnić można sytuację, gdy szkolenia są niezbędne dla wykonywania obowiązków zawodowych pracownika w firmie na danym stanowisku, np. szkolenie z nowej wersji programu komputerowego dla pracownika, który używa tego programu. Jeśli zostanie spełniony powyższy warunek, wówczas koszty ponoszone za takie szkolenie przez pracodawcę nie stanowią przychodu pracownika i nie podlegają opodatkowaniu.

Natomiast, jeśli szkolenie nie jest związane z wykonywaniem czynności przez pracownika na danym stanowisku pracy, tylko miałoby na celu podniesienie ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia a pracownicy nie uczestniczyliby w nim na podstawie polecenia służbowego, wówczas koszty ponoszone przez zakład pracy na to szkolenie, stanowią przychód pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ww. ustawy podatkowej. Przychód ten może być jednak w określonych sytuacjach zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy w związku z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych oraz obowiązującym od 14 marca 2006r. rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 roku w sprawie uzyskiwania i uzupełnienia przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

Należy również podkreślić, iż kwestię akredytacji regulują przepisy ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). System akredytacji ma na celu podnoszenie jakości i efektywności form kształcenia ustawicznego, toteż akredytacja stanowi swoisty certyfikat poziomu kształcenia prowadzonego w danej placówce, w zakresie systemu oświaty.

Natomiast powołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy nie uzależnia stosowania określonego w nim zwolnienia podatkowego od posiadania akredytacji przez organizatora szkoleń. Stąd też, posiadanie bądź nie akredytacji przez organizatora szkolenia należy uznać za pozostające bez wpływu na prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku świadczeń przyznanych pracownikowi na podstawie odrębnych przepisów w związku z jego dokształcaniem.

Reasumując należy stwierdzić, że kwestia powstania przychodu ze stosunku pracy jak i możliwość zwolnienia go z opodatkowania uzależnione są od rodzaju szkolenia oraz od spełnienia warunków określonych przepisem art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż udział pracowników w szkoleniu jest obowiązkowy, a umiejętności uzyskane w wyniku szkolenia związane są z bieżącą działalnością pracodawcy. W związku z powyższym koszty szkolenia ponoszone przez pracodawcę nie stanowią przychodu pracownika i nie podlegają opodatkowaniu, a zatem stanowisko wnioskodawcy należy uznać **za prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.