Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.11.2019.2.AŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-04
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu pn.: „Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych (…)”.
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podmiot; usługi-usługi medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2019 r. (data wpływu 9 stycznia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2019 r. (data wpływu 26 lutego 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu pn.: „Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych (…)” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu pn.: „Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych (…)”. Wniosek uzupełniono w dniu 26 lutego 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą A. Zainteresowany posiada status podmiotu leczniczego, wykonującego działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy z NFZ.

Wnioskodawca wykonuje usługi oznaczone symbolem PKD:

86.21.Z Praktyka lekarska ogólna;

86.22.Z Praktyka lekarska specjalistyczna;

86.90.C Praktyka pielęgniarek i położnych.

Jako podmiot leczniczy, Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu przywracaniu i poprawie zdrowia wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, które zgodnie z art. 43 ust. 18 lub ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług są zwolnione z podatku VAT. Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności gospodarczej. W związku z powyższym, nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług.

Aktualnie Wnioskodawca realizuje projekt z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej pod tytułem: „Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych w (…)” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Osi Priorytetowej 13 Infrastruktura Społeczna Działania 13.1 Infrastruktura ochrony zdrowia na podstawie umowy o dofinansowanie podpisanej z Zarządem Województwa.

Beneficjent na mocy umowy o dofinansowanie projektu zobowiązał się do wniesienia wkładu własnego w wysokości 15% wartości projektu, zatem dofinansowanie ze środków europejskich stanowi 85% wartości projektu.

Płatności ze środków europejskich będą przekazywane Beneficjentowi przez Instytucję Zarządzającą za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego w formie refundacji poniesionych przez Beneficjenta wydatków kwalifikowalnych na realizację projektu w postaci płatności częściowych i płatności końcowej. Przekazanie płatności częściowych oraz końcowej następuje w terminie do 90 dni od dnia złożenia przez Beneficjenta do Instytucji Zarządzającej poprawnego wniosku Beneficjenta o płatność.

Z uwagi na duży koszt projektu, przedmiotowy projekt prawdopodobnie nie byłby realizowany w sytuacji, gdyby nie przyznano ww. środków na jego realizację.

W ramach projektu, Wnioskodawca otrzyma dotację z UE na sfinansowanie elementów koniecznych z punktu widzenia zwiększenia dostępu do publicznych świadczeń zdrowotnych, tj. opracowanie studium wykonalności (zrealizowane) – zlecone firmie zewnętrznej, zakup niezbędnego z punktu widzenia udzielania świadczeń zdrowotnych sprzętu medycznego będącego wyrobem medycznym wg ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych oraz – jako element projektu – rozwiązań w zakresie IT (oprogramowanie, sprzęt), zarządzanie projektem – zlecone firmie zewnętrznej, zakup tablicy pamiątkowej w ramach akcji promocyjno-informacyjnej o źródle finansowania projektu – zlecony firmie zewnętrznej.

Celem głównym ww. projektu jest zwiększenie dostępności usług zdrowotnych w podmiocie leczniczym Wnioskodawcy wykonującym działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (umowa z NFZ) poprzez poprawę jakości infrastruktury ochrony zdrowia.

Cel szczegółowy 1: Poprawa dostępności istniejącej infrastruktury ochrony zdrowia.

Cel szczegółowy 2: Podniesienie jakości, zapewnienie ciągłości i kompleksowości świadczonych usług zdrowotnych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.

Grupą docelową projektu są:

*   aktualni i potencjalni użytkownicy infrastruktury medycznej – pacjenci, kadra medyczna, inni pracownicy Wnioskodawcy, dostawcy;
*   uczestnicy procesu inwestycyjnego – dostawcy, wykonawcy, kadra zarządzająca Wnioskodawcy;
*   korzystający z rezultatów projektu inni mieszkańcy, podmioty gospodarcze i instytucje obszaru oddziaływania Wnioskodawcy.

Podmiot leczniczy Wnioskodawcy wykonuje działalność leczniczą udzielając świadczeń opieki zdrowotnej w ramach umów z NFZ, w tym udziela świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy (kontrakt z NFZ) w zakresie objętym projektem.

Projekt będzie realizowany na terenie województwa, w podmiocie leczniczym świadczącym podstawową opiekę zdrowotną. Podmiot leczniczy w czasie realizacji projektu będzie świadczyć podstawową opiekę zdrowotną działania profilaktyczne dla wszystkich grup wiekowych. Podmiot Beneficjenta wg Obwieszczenia Ministra Zdrowia z 17 grudnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej realizuje programy profilaktyczne tj.:

1.  lekarza POZ – profilaktyka chorób układu krążenia, porada patronażowa, badania bilansowe, w tym przesiewowe;
2.  pielęgniarki POZ – profilaktyka gruźlicy, testy przesiewowe, wizyta patronażowa;
3.  położnej POZ – wizyta patronażowa, wizyta profilaktyczna.

Po zakończeniu realizacji ww. projektu Beneficjent:

*   zapewni zachowanie trwałości projektu przez minimum 3 lata od refundacji salda końcowego – przez okres trwałości projektu zakupione środki trwałe będą wykorzystywane do działalności leczniczej w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;
*   deklaruje utrzymanie funkcjonowania podmiotu leczniczego objętego wsparciem i kontraktowania z NFZ udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych minimum w okresie trwałości projektu;
*   świadczenia opieki zdrowotnej udzielane z wykorzystaniem zmodernizowanej infrastruktury są i będą świadczone jako nieodpłatne dla pacjentów usługi publiczne;
*   nie zamierza sprzedać, ani w inny sposób przenieść własności zmodernizowanej infrastruktury na inny podmiot.

Do końca okresu trwałości zarówno infrastruktura, jak i wyposażenie wsparte w ramach realizacji projektu będą wykorzystywane wyłącznie w ramach usług świadczonych w publicznym systemie ochrony zdrowia.

W celu zaliczenia kosztu podatku od towarów i usług poniesionego na ww. przedmiot projektu do kategorii wydatków kwalifikowanych Wnioskodawca zobowiązany został do dostarczenia z właściwego organu podatkowego pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego o możliwości odliczenia podatku VAT dotyczącego realizowanego projektu (interpretacja indywidualna) pod rygorem uznania kosztu podatku VAT za niekwalifikowany. Według instytucji przyznającej dotację, brak indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego potwierdzającej brak możliwości odliczenia podatku VAT dotyczącego realizowanego projektu uniemożliwi Wnioskodawcy rozliczenie poniesionego kosztu podatku VAT w projekcie.

W piśmie z dnia 21 lutego 2019 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

1.  A. jest jedynym Beneficjentem realizowanego projektu pod tytułem: „Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych (…)”.
2.  Wnioskodawca jest biernym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Beneficjentowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu, których koszt zakupu został sfinansowany w ramach projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może on odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu podatku od towarów i usług, którego wysokość została zawarta w budżecie projektu, gdyż nie jest płatnikiem VAT, ponieważ wszystkie świadczone przez niego usługi są od 17 lat ustawowo zwolnione z podatku VAT oraz towary i usługi, których zakup został sfinansowany z otrzymanej dotacji będą służyły wyłącznie działalności w zakresie opieki zdrowotnej wykonywanej przez podmiot leczniczy zwolnionej z podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, VAT od zakupów sfinansowanych z dotacji nie będzie podlegał odliczeniu z uwagi na to, że Wnioskodawca nie będzie pobierał opłat opodatkowanych VAT z tytułu korzystania z dofinansowanej infrastruktury, natomiast infrastruktura nie będzie wykorzystywana na działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Wnioskodawca potwierdza, że w niniejszym projekcie podatek VAT jest kwalifikowany, ponieważ nie jest możliwy do odzyskania. Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie jest spełniony, gdyż wydatki poniesione w związku z realizacją ww. projektu są związane z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu realizowanego projektu. Tym samym, Wnioskodawca nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z przepisów ustawy wynika zatem, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, posiada status podmiotu leczniczego, wykonującego działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy z NFZ. Jako podmiot leczniczy, Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu przywracaniu i poprawie zdrowia wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze, które są zwolnione z podatku VAT. Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności gospodarczej. W związku z powyższym, nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług. Aktualnie Wnioskodawca realizuje projekt z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Beneficjent na mocy umowy o dofinansowanie projektu zobowiązał się do wniesienia wkładu własnego w wysokości 15% wartości projektu, zatem dofinansowanie ze środków europejskich stanowi 85% wartości projektu. Z uwagi na duży koszt projektu, przedmiotowy projekt prawdopodobnie nie byłby realizowany w sytuacji, gdyby nie przyznano ww. środków na jego realizację. W ramach projektu, Wnioskodawca otrzyma dotację z UE na sfinansowanie elementów koniecznych z punktu widzenia zwiększenia dostępu do publicznych świadczeń zdrowotnych, tj. opracowanie studium wykonalności – zlecone firmie zewnętrznej, zakup niezbędnego z punktu widzenia udzielania świadczeń zdrowotnych sprzętu medycznego będącego wyrobem medycznym, rozwiązania w zakresie IT, zarządzanie projektem – zlecone firmie zewnętrznej, zakup tablicy pamiątkowej w ramach akcji promocyjno-informacyjnej o źródle finansowania projektu – zlecony firmie zewnętrznej. Celem głównym ww. projektu jest zwiększenie dostępności usług zdrowotnych w podmiocie leczniczym Wnioskodawcy wykonującym działalność leczniczą w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez poprawę jakości infrastruktury ochrony zdrowia. Cel szczegółowy 1: Poprawa dostępności istniejącej infrastruktury ochrony zdrowia. Cel szczegółowy 2: Podniesienie jakości, zapewnienie ciągłości i kompleksowości świadczonych usług zdrowotnych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. Grupą docelową projektu są: aktualni i potencjalni użytkownicy infrastruktury medycznej – pacjenci, kadra medyczna, inni pracownicy Wnioskodawcy, dostawcy; uczestnicy procesu inwestycyjnego – dostawcy, wykonawcy, kadra zarządzająca Wnioskodawcy; korzystający z rezultatów projektu inni mieszkańcy, podmioty gospodarcze i instytucje obszaru oddziaływania Wnioskodawcy. Podmiot leczniczy Wnioskodawcy wykonuje działalność leczniczą udzielając świadczeń opieki zdrowotnej w ramach umów z NFZ, w tym udziela świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy w zakresie objętym projektem. Projekt będzie realizowany w podmiocie leczniczym świadczącym podstawową opiekę zdrowotną. Podmiot leczniczy w czasie realizacji projektu będzie świadczyć podstawową opiekę zdrowotną i działania profilaktyczne dla wszystkich grup wiekowych. Podmiot Beneficjenta realizuje programy profilaktyczne, tj.: lekarza POZ – profilaktyka chorób układu krążenia, porada patronażowa, badania bilansowe, w tym przesiewowe; pielęgniarki POZ – profilaktyka gruźlicy, testy przesiewowe, wizyta patronażowa; położnej POZ – wizyta patronażowa, wizyta profilaktyczna. Po zakończeniu realizacji ww. projektu Beneficjent: zapewni zachowanie trwałości projektu przez minimum 3 lata od refundacji salda końcowego – przez okres trwałości projektu zakupione środki trwałe będą wykorzystywane do działalności leczniczej w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; deklaruje utrzymanie funkcjonowania podmiotu leczniczego objętego wsparciem i kontraktowania z NFZ udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych minimum w okresie trwałości projektu; świadczenia opieki zdrowotnej udzielane z wykorzystaniem zmodernizowanej infrastruktury są i będą świadczone jako nieodpłatne dla pacjentów usługi publiczne; nie zamierza sprzedać, ani w inny sposób przenieść własności zmodernizowanej infrastruktury na inny podmiot. Do końca okresu trwałości zarówno infrastruktura, jak i wyposażenie wsparte w ramach realizacji projektu będą wykorzystywane wyłącznie w ramach usług świadczonych w publicznym systemie ochrony zdrowia. Wnioskodawca jest jedynym Beneficjentem realizowanego projektu oraz jest biernym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z realizacją ww. projektu inwestycyjnego.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednakże, jak wskazano wcześniej, przepis art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług na cele realizacji projektu pn.: „Zwiększenie dostępności usług zdrowotnych (…)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki, tj. Zainteresowany nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji stanowisko przedstawione we wniosku oceniono jako prawidłowe.

W tym miejscu należy podkreślić, że – co do istoty rozstrzyganego problemu, czyli braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem – stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako prawidłowe. Należy jednak zaznaczyć, że podstawę prawną dla rozstrzyganej kwestii stanowi art. 86 ust. 1 ustawy, a nie wskazany przez Wnioskodawcę – art. 43 ustawy. Ponadto, powołany przez Wnioskodawcę przepis art. 43 ustawy odnosił się do czynności zwolnionych od podatku. Kwestie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, jak wskazano powyżej, reguluje art. 86 ustawy. Tym niemiej z uwagi na fakt, że Wnioskodawca wywiódł prawidłowe skutki podatkowe w kontekście sformułowanego pytania, stanowisko Zainteresowanego należało ocenić jako prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.