Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.72.2025.3.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Możliwość podwyższenia kosztów uzyskania przychodów w
rozliczeniu rocznym w zw. z art. 22 ust. 2 uPIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
lekarze-zwolnienie lekarskie
podatnik
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne
zasiłki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 23 marca 2025 r. oraz pismem z 28 marca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pracodawca przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy, zgodnie z
    przepisami, obniża pracownicze koszty uzyskania przychodów do wysokości przychodów
    ze stosunku pracy osiągniętych w danym miesiącu. W Pani przypadku chodzi o kwotę
    prywatnego pakietu medycznego w wysokości stanowiącą w niektórych miesiącach
    danego roku jedyny przychód ze stosunku pracy. Generalnie ma to miejsce zawsze w
    styczniu danego roku, ponieważ w grudniu poprzedniego roku są dwie wypłaty –
    początkiem miesiąca za listopad i końcem miesiąca za grudzień. Natomiast w grudniu
    2024 r. pracodawca poza kwotą pakietu medycznego wypłacił Pani tylko zasiłek
    chorobowy, a w 2025 r. będzie wypłacał także zasiłek macierzyński/rodzicielski, a zasiłki te
    nie stanowią przychodów ze stosunku pracy.
    W styczniu 2025 r. dwukrotnie dzwoniła Pani na infolinię KIS - za pierwszym razem
    usłyszała Pani, że gdy wypłacono zasiłek chorobowy, to w rozliczeniu rocznym nie można
    obniżonych w grudniu 2024 r. pracowniczych kosztów uzyskania przychodów podwyższyć
    do wysokości miesięcznego limitu, a za drugim razem usłyszała Pani, że można to zrobić.
    Uzupełnienie wniosku
    Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy pracowniczych kosztów
    uzyskania przychodów za 2024 r., czyli na uzyskaniu interpretacji indywidualnej zależy
    Pani w związku z koniecznością złożenia do końca kwietnia 2025 r. poprawnego rocznego
    zeznania podatkowego. Jak jednak wspomniała Pani w opisie stanu faktycznego, wydana
    interpretacja będzie Pani także przydatna przy rozliczaniu się z przychodów uzyskanych
    przez Panią w 2025 r., a także w 2026 r., bo także w tych latach będą miesiące, w których
    jedynym Pani przychodem ze stosunku pracy będzie pakiet medyczny.
    W 2024 r. Pani przychód ze stosunku pracy wynosił, a KUP. Oprócz tego pracodawca
    wypłacił Pani zasiłek chorobowy (przychód z innych źródeł) w wysokości .
    Na pytanie:
      Jak należy rozumieć stwierdzenie, że „w grudniu 2024 r. pracodawca poza kwotą
      pakietu medycznego wypłacił mi tylko zasiłek chorobowy”,
    odpowiada Pani, że w grudniu 2024 r. pracodawca będący płatnikiem zasiłków wypłacił
    Pani zasiłek chorobowy, ponieważ wynagrodzenie chorobowe już Pani nie przysługiwało.
    Dodatkowo informuje Pani, że na długotrwałym zwolnieniu lekarskim była od października
    2024 r. do lutego 2025 r., a od lutego 2025 r. jest Pani na zasiłku macierzyńskim.
    Podsumowując, Pani miesięczne KUP uwzględnione przez pracodawcę w 2024 r.:
      · w styczniu (wartość pakietu medycznego - bo jak napisała Pani we wniosku w styczniu
        nie otrzymuje generalnie innych przychodów ze stosunku pracy oprócz pakietu
        medycznego w związku z dwoma wypłatami w grudniu roku poprzedniego),
      · luty-listopad, czyli 10*250 zł = 2 500 zł,
      · grudzień (pakiet medyczny) + ... zł (bo także ... zł przychodu ze stosunku pracy – z
        ZFŚS, o czym nie wiedziała Pani w momencie składania wniosku o interpretację) =....
    Łącznie, czyli kwota równa KUP wykazanym przez pracodawcę na PIT-11 za 2024 r.

    Jak napisała Pani we wniosku, ponieważ w każdym z 12 miesięcy 2024 r. uzyskała jakiś
    przychód ze stosunku pracy, to Pani zdaniem w zeznaniu rocznym za 2024 r. zamiast KUP
    w wysokości może Pani uwzględnić KUP w wysokości 3 000 zł, czyli 12*250 zł, a może to
    Pani zrobić dlatego, że roczny przychód ze stosunku pracy przewyższa kwotę kosztów
    uzyskania tego przychodu.
    W piśmie z 28 marca 2025 r. wskazała Pani, że w 2025 r. i w 2026 r., Pani sytuacja będzie
    wyglądać dokładnie tak samo jak i w 2024 r., Pani comiesięcznym przychodem ze
    stosunku pracy na pewno będzie wartość pakietu medycznego. Przewiduje Pani, że w obu
    tych latach Pani roczny przychód ze stosunku pracy przekroczy kwotę 3000 zł.
    Zasiłek chorobowy nie stanowi przychodu ze stosunku pracy. Kwotę zasiłku chorobowego
    Pracodawca wykazuje w PIT-11 jako „Przychód z innych źródeł” i nie stosuje do niego
    pracowniczych KUP, bo się nie należą. Jak już wyjaśniała Pani, w grudniu 2024 r.
    Pracodawca prawidłowo ograniczył KUP do wysokości „Przychodu ze stosunku pracy” czyli
    do, bo jak pisała Pani w odpowiedzi na pierwsze wezwanie „grudzień (pakiet medyczny) +
    ... zł (bo także ... zł przychodu ze stosunku pracy – z ZFŚS, o czym nie wiedziała Pani w
    momencie składania wniosku o interpretację) = ...”.
    Pytania
      1. Czy w rozliczeniu rocznym podatnik może sam uwzględnić ustawową, pełną kwotę
        miesięcznych kosztów uzyskania przychodów za miesiące, w których płatnik przy
        obliczaniu miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy nie potrącił pełnych kosztów
        uzyskania w związku z niską kwotą przychodów ze stosunku pracy (ustawowe
        pracownicze koszty uzyskania przychodów są wyższe niż kwota osiągniętych
        przychodów ze stosunku pracy)?
      2. Czy fakt fizycznego świadczenia pracy lub nieświadczenia pracy z powodu
        nieobecności spowodowanej chorobą/urlopem macierzyńskim/urlopem
        rodzicielskim wpływa na prawo podatnika do uwzględnienia w rozliczeniu rocznym
        ustawowej, pełnej kwoty miesięcznych kosztów uzyskania przychodów za miesiące,
        w których płatnik przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy nie
        potrącił pełnych kosztów uzyskania w związku z niską kwotą przychodów ze
        stosunku pracy?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, pomimo tego, że w PIT-11 będą widoczne koszty uzyskania przychodów w
    wysokości faktycznie uwzględnionej przez pracodawcę, to w rozliczeniu rocznym ma Pani
    prawo uwzględnić koszty uzyskania przychodów w pełnej miesięcznej wysokości, czyli 12 *
    250 zł = 3000 zł w skali roku, ponieważ w każdym z 12 m-cy roku otrzymała Pani przychody
    ze stosunku pracy, choć w niektórych miesiącach były to przychody niższe niż
    przewidziane w ustawie miesięczne koszty uzyskania przychodów ze stosunku pracy.
    Fakt fizycznego świadczenia pracy lub jej nieświadczenia z powodu choroby/urlopu
    macierzyńskiego/urlopu rodzicielskiego nie wpływa, Pani zdaniem, na prawo podatnika do
    uwzględnienia w rozliczeniu rocznym ustawowej, pełnej kwoty miesięcznych kosztów
    uzyskania przychodów za miesiące, w których płatnik przy obliczaniu miesięcznej zaliczki
    na podatek dochodowy nie potrącił pełnych kosztów uzyskania w związku z niską kwotą
    przychodów ze stosunku pracy. Takie stanowisko prezentowały organy podatkowe w
    wydawanych interpretacjach. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w
    indywidualnej interpretacji z dnia 14 czerwca 2010 r. nr IBPBII/1/415-253/10/BD
    potwierdził, że: „W sytuacji, gdy płatnik przy obliczaniu miesięcznej zaliczki nie potrąci
    pełnych kosztów uzyskania w związku z niską kwotą przychodu (ustawowe koszty są
    wyższe niż kwota otrzymanego przychodu) - w wystawianym PIT-11 może wykazać tylko
    taką kwotę kosztów jaką faktycznie potrącił. W zeznaniu rocznym podatnik sam uwzględni
    ustawową (pełną) kwotę kosztów”.

    Podobnie rozstrzygnięcie znajdziemy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby
    Skarbowej w Warszawie z 4 stycznia 2011 r. nr IPPB2/415-916/10-2/AS, gdzie czytamy, że
    „w sytuacji kiedy pracodawca oblicza miesięczną zaliczkę na podatek dochodowy od osób
    fizycznych, a ustawowe koszty uzyskania przychodu przekraczają kwotę przychodu
    danego miesiąca, to w PIT-11 pracodawca może wykazać tylko faktyczną kwotę
    potrąconych kosztów. Kwota pełnych miesięcznych kosztów uzyskania przychodu będzie
    zastosowana w rocznym rozliczeniu - zeznaniu”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyte w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie
    „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog
    otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego
    rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia
    majątkowego, mające źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub
    stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów
    pracownika zaliczyć należy właściwie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia od
    pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty

      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Zgodnie z art. 20 ust. 2 ww. ustawy:
      Za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1, uważa
      się kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych,
      wyrównawczych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.
    Przy czym podkreślić należy, że zasiłek chorobowy, który na podstawie powołanego
    powyżej przepisu jest zaliczany do przychodów z tzw. innych źródeł jest – w świetle ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych - inną kategorią przychodu niż wynagrodzenie
    za czas niezdolności do pracy, wypłacane przez pracodawcę na podstawie art. 92 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.). To ostatnie
    zaliczyć bowiem należy do przychodu ze stosunku pracy.
    Uwzględniając powyższe uregulowania należy stwierdzić, że skoro wypłacany Pani pakiet
    medyczny jest jednym z elementów wynagrodzenia ze stosunku pracy, to podlega on
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych.
    Przedmiotem opodatkowania, co do zasady jest dochód określany jako nadwyżka sumy
    przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Warunkiem zastosowania przez płatnika przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy
    kosztów uzyskania przychodów jest osiągnięcie przez pracownika przychodu ze stosunku
    pracy. Zatem wypłacony pakiet medyczny jest uznawany za element wynagrodzenia, to
    zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 22 ust. 2 wyżej cytowanej ustawy winny być
    zastosowane koszty uzyskania przychodu przysługujące w przypadku przychodu ze
    stosunku pracy.
    W myśl tego przepisu:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy,
      spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
      1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł - w
        przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
        nakładczej;
      2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
        podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
        nakładczej;
      3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł - w
        przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest
        położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie
        uzyskuje dodatku za rozłąkę;
      4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy - w przypadku gdy
        podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku
        służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy
        nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone
        poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje
        dodatku za rozłąkę.
    Stosownie do art. 32 ust. 1 ww. ustawy:

      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Zgodnie z ogólną zasadą stosowania kosztów uzyskania przychodów z tytułu stosunku
    pracy, wyrażoną w powyższych przepisach, zakład pracy obowiązany jest odliczyć
    miesięczną kwotę kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu zaliczki na podatek
    dochodowy, w sytuacji, gdy wypłaca przychody określone w art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Aby dokonać rozstrzygnięcia, czy przy ustalaniu
    dochodu w odniesieniu do określonych wypłat i świadczeń stosuje się koszty uzyskania
    przychodów z tytułu stosunku pracy należy ustalić, czy przychody te stanowią przychód ze
    stosunku pracy. Decydującym warunkiem zakwalifikowania określonego przychodu do
    przychodów ze stosunku pracy, jest osiągnięcie przychodu z tytułu istniejącego stosunku
    pracy. Natomiast nie ma przy tym znaczenia faktyczne świadczenie pracy. Tym samym, do
    przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które podatnik otrzymał w
    związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą. Ponadto, z
    definicji przychodów ze stosunku pracy wynika wprost, że do tych przychodów zalicza się
    wszelkie wypłaty i świadczenia uzyskane od pracodawcy bez względu na źródło ich
    finansowania, o ile źródłem przekazania tegoż świadczenia jest stosunek pracy.
    Zatem, otrzymanie przez pracowników różnego rodzaju świadczenia o charakterze
    pieniężnym i niepieniężnym, stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art.
    12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie bez znaczenia
    dla ich kwalifikacji pozostaje fakt, że zostały one wypłacone pracownikom, którzy
    przebywają na długotrwałych zasiłkach chorobowych, urlopach macierzyńskich i podobnej
    absencji i nie uzyskują od pracodawcy innych przychodów ze stosunku pracy.
    Podsumowując w przedmiotowej sprawie, w rozliczeniu rocznym może Pani sama za rok
    2024 uwzględnić ustawową, pełną kwotę miesięcznych kosztów uzyskania przychodów za
    miesiące, w których płatnik przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy nie
    potrącił pełnych kosztów uzyskania w związku z niską kwotą przychodów ze stosunku
    pracy, ponieważ Pani roczny przychód ze stosunku pracy przekroczył 3000 zł w tym roku
    podatkowym.
    Jak wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku – przewiduje Pani, że w latach 2025 i 2026 Pani
    roczny przychód ze stosunku pracy przekroczy kwotę 3000 zł – wobec tego w tych latach
    również będzie miała możliwość uwzględnienia ustawową, pełną kwotę miesięcznych
    kosztów uzyskania przychodów, o ile nie zmieni się stan prawny.
    Nie ma przy tym znaczenia fakt fizycznego świadczenia pracy lub nieświadczenia pracy z
    powodu nieobecności spowodowanej chorobą/urlopem macierzyńskim/urlopem
    rodzicielskim. Nie wpływa to bowiem na prawo podatnika do uwzględnienia w rozliczeniu
    rocznym ustawowej, pełnej kwoty miesięcznych kosztów uzyskania przychodów za
    miesiące, w których płatnik przy obliczaniu miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy nie
    potrącił pełnych kosztów uzyskania w związku z niską kwotą przychodów ze stosunku
    pracy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych należy wskazać, że
    dotyczą one indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte
    są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
      się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.