Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.126.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Umorzenie części kredytu na zakup lokalu mieszkalnego; zaniechanie poboru podatku.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
lokal-lokal mieszkalny
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Pytanie

Czy do uzyskanego przez Zainteresowanych przychodu związanego z umorzeniem
    części wierzytelności z tytułu Kredytu zaciągniętego na zakup wskazanego w opisie
    zdarzenia przyszłego Lokalu zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe, a zatem Zainteresowani nie będą zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych do uzyskanego przez nich przychodu związanego z
    umorzeniem części wierzytelności z tytułu Kredytu zaciągniętego na zakup wskazanego
    w opisie zdarzenia przyszłego Lokalu zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, a zatem Zainteresowani nie będą zobowiązani do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego przychodu.
    Uzasadnienie stanowiska
    Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    Ustawa PIT), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów,
    od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 3Oda oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy

    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów (art. 9 ust. 2 Ustawy PIT).
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Źródła przychodów zostały wymienione w art. 10 Ustawy PIT, a w kontekście opisanego
    zdarzenia przyszłego należy w szczególności zwrócić uwagę na art. 10 ust. 1 pkt 9
    Ustawy PIT, zgodnie z którym źródłami przychodów są inne źródła. Pojęcie to zostało
    wyjaśnione w treści art. 20 ust. 1 Ustawy PIT, stosownie do którego za przychody z
    innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty
    wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez
    niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o
    organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego
    konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby
    uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia
    społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy
    przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i
    inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i
    art. 17.
    Warto zwrócić uwagę na otwarty charakter wskazanego powyżej katalogu. Zdaniem
    Wnioskodawców umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu Kredytu należy zakwalifikować
    do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w Rozporządzeniu została przewidziana instytucja
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Taka
    możliwość wynika z art. 22 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister
    właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, w
    przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników:
    1) zaniechać w całości lub w części poboru podatków, określając rodzaj podatku, okres,
      w którym następuje zaniechanie, i grupy podatników, których dotyczy zaniechanie;
    2) zwolnić niektóre grupy płatników z obowiązku pobierania podatków lub zaliczek na
      podatki oraz określić termin wpłacenia podatku i wynikające z tego zwolnienia
      obowiązki informacyjne podatników, chyba że podatnik jest obowiązany do
      dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.
    Zgodnie z § 1 Rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
        gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz

        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
    Stosownie do ust. 2 ww. przepisu, kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
    części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego (§ 1 ust. 3 Rozporządzenia).
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego (§ 1 ust. 4 Rozporządzenia).
    Jak wynika z powyższego, Rozporządzenie w omawianym zakresie odsyła do art. 21 ust.
    25 pkt 1 Ustawy PIT, tj. katalogu wydatków mieszkaniowych.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, celem Kredytu było refinansowanie dwóch
    kredytów mieszkaniowych, pokrycie kosztów prac wykończeniowych Lokalu oraz
    pokrycie części kosztów okołokredytowych i części kosztów ubezpieczenia (...). Lokal jest
    wykorzystywany do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanych. W
    związku z powyższym nie ulega wątpliwości możliwość objęcia opisanych kosztów
    katalogiem wydatków mieszkaniowych, o których mowa powyżej.
    Jednym z warunków zastosowania zaniechania poboru podatku wynikającego z
    Rozporządzenia jest okoliczność, aby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
    mieszkaniowego – aby kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Pojęcie inwestycji mieszkaniowej zostało uregulowane w § 1 ust. 5 Rozporządzenia,
    zgodnie z którym oznacza ono inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

    Natomiast przez jedno gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią
    zamieszkującymi i gospodarującymi (§ 1 ust. 6 Rozporządzenia).
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Zainteresowani zamieszkują wspólnie w
    Lokalu, który to stanowi odrębną technicznie całość. Jest oddzielony od pozostałych
    lokali i innych części budynku, a korzystanie i używanie go jest niezależne od
    korzystania z innych lokali.
    Rozporządzenie nie przewiduje odrębnej definicji lokalu, dlatego warto odwołać się do
    przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (dalej: „u.w.l.”). Stosownie
    do art. 2 ust. 2 u.w.l. samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi
    ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
    które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
    mieszkaniowych.
    Z pojęcia samodzielności lokalu zamieszczonego w art. 2 ust. 2 należy wyprowadzić
    wniosek, że zamierzeniem ustawodawcy było umożliwienie wyodrębnienia takiej
    nieruchomości lokalowej, która zapewnia korzystanie z nieograniczonego prawa
    własności (H. Izdebski [w:] T. Barański, K. Buliński, H. Izdebski, Własność lokali.
    Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2O23,str. 46.).
    Kwestia ta była wielokrotnie przedmiotem rozważań NSA, który przykładowo w wyroku
    z dnia 21 lutego 2023 r. stwierdził, że:
      „Atrybuty samodzielności lokali nie zostały co prawda bliżej opisane w ustawie, jednak
      w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że charakteryzuje się ona tym, iż właściciel i
      inne osoby korzystające z lokalu mają do niego swobodny dostęp, a także tym, że
      korzystanie z lokalu zgodnie z jego funkcją nie wymaga korzystania z innych lokali.
      Samodzielny lokal mieszkalny musi spełniać określone wymogi techniczno-
      architektoniczne. Innymi słowy, musi być architektonicznie, technicznie i funkcjonalnie
      wyodrębniony względem pozostałej części budynku”.
    W omawianym kontekście warto także zwrócić uwagę na wyrok WSA w Krakowie z dnia
    28 czerwca 2024 r., II SA/Kr 479/24, w którym podkreślono, że przez samodzielność
    należy rozumieć odrębność techniczną – lokal jest oddzielony od pozostałych lokali i
    innych części budynku, a korzystanie i używanie lokalu mieszkalnego jest niezależne od
    korzystania z innych lokali.
    W kontekście powyższych rozważań, zdaniem Zainteresowanych, nie ulega wątpliwości,
    że Lokal powinien zostać uznany za jedną inwestycję mieszkaniową. Jest to bowiem
    inwestycja, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego. Zamieszkują w nim Zainteresowani, którzy są małżeństwem.
    Lokal stanowi odrębną całość, zarówno pod względem architektonicznym, technicznym
    jak i funkcjonalnym. Do Lokalu prowadzi wyłącznie jedno wejście. Jest w nim także
    wyłącznie jedna kuchnia.
    Mając na uwadze powyższą argumentację, Zainteresowani wnoszą o uznanie ich
    stanowiska za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy w podatku dochodowym i pojęcie przychodu
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie z definicją dochodu jest nim
    nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania (art. 9 ust. 2 ustawy).
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Pojęcie przychodu ustawodawca wyjaśnił w art. 11 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przepisu tego wynika, że przychody podatkowe to takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa), mają definitywny charakter (nie mają zwrotnego charakteru).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zdarzeniem, które powoduje powstanie przychodu jest m.in. umorzenie zobowiązań
    kredytobiorcy z tytułu umowy kredytu. W tej sytuacji, dochodzi do zmniejszenia pasywów
    podatnika – zwolnienia go z długu. Wartość umorzonego zobowiązania jest co do zasady
    przychodem podatkowym.
    Tego rodzaju przychód – o ile, kredyt nie był związany z działalnością gospodarczą
    kredytobiorcy – jest kwalifikowany do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt
    9 – inne źródła. Przychód taki podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali
    podatkowej.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednocześnie, przepisy przewidują wyjątek od zasady opodatkowania takich przychodów –
    tj. zaniechanie poboru podatku w szczególnych sytuacjach określonych w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot
      umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;

    Zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie kredytów mieszkaniowych. Przy czym,
    definicja kredytu mieszkaniowego została ujęta w § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz zabezpieczony w postaci hipoteki
        ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie
        wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym
        własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub
        prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
        takim prawie, oraz
        2) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród tych
    wydatków ustawodawca wymienił wydatki na :
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej;
    Rozporządzenie odnosi się również do sytuacji, gdy:
    • kredyt tylko częściowo był zaciągnięty na cele mieszkaniowe (§ 1 ust. 3):
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

    • kredyt mieszkaniowy został zastąpiony lub spłacony innym kredytem (§ 1 ust. 4):
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Rozporządzenie wskazuje również, że zaniechanie poboru podatku dotyczy kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na jedną inwestycje mieszkaniową (a więc kredytu, który
    finansował wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, dotyczące jednej inwestycji mieszkaniowej).
    Pojęcie jednej inwestycji mieszkaniowej precyzją przepisy § 1 ust. 5-7 rozporządzenia:
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Poza warunkami uznania kredytu za kredyt mieszkaniowy dotyczący jednej inwestycji
    mieszkaniowej, dla zaniechania poboru podatku istotne jest również, jakie wierzytelności
    związane z takim kredytem zostały umorzone. Zaniechaniem poboru podatku mogą być
    bowiem objęte wyłącznie rodzaje umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, które są wskazane w § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem nie są
    wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do
    urzędu skarbowego.
    Ocena Państwa sytuacji
    We wniosku oraz w jego uzupełnieniu wskazali Państwo, że:
    1) w 2005 r. zawarli Państwo dwie umowy kredytu hipotecznego z Z S.A., których celem
      było sfinansowanie nabycia dwóch lokali mieszkalnych;

    2) nabyli Państwo te dwa lokale i realizują w nich Państwo własne cele mieszkaniowe,
      przy czym lokale te formalnie są dwiema odrębnymi nieruchomościami, a faktycznie
      zostały przez Państwa połączone do używania jako jedno mieszkanie;
    3) w 2008 r. zawarli Państwo umowę kredytu hipotecznego z X S.A. (obecnie Y S.A.), której
      celem było:
        a) refinansowanie dwóch kredytów zawartych w 2005 r.;
        b) pokrycie kosztów wykończeniowych ww. lokali (malowanie, położenie podłóg,
        zakup mebli, oświetlenia);
        c) pokrycie kosztów związanych z udzieleniem i obsługą kredytu;
        d) pokrycie kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu;
    4) rozważają Państwo zawarcie ugody z bankiem, na mocy której bank umorzyłby
      Państwa wierzytelności z tytułu:
        a) kwoty kredytu,
        b) skapitalizowanych odsetek od kredytu oraz
        c) opłat, które były niezbędne do zawarcia umowy kredytu.
    Prawidłowo wskazali Państwo we własnym stanowisku, ze umorzenie wierzytelności
    kredytowych będzie Państwa przychodem podatkowym, który jest kwalifikowany jako
    przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych).
    Rozważając, czy przychód ten będzie podlegał zaniechaniu poboru podatku, należy ocenić,
    czy umarzane wierzytelności kredytowe wynikają z kredytu mieszkaniowego w rozumieniu
    przepisów rozporządzenia.
    I tak, kredyt z 2008 r.:
    • został udzielony w terminie i przez rodzaj podmiotu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1
      rozporządzenia;
    • był zabezpieczony hipoteką, a więc spełniał warunek z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
    Analizując, czy kredyt z 2008 r. został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że:
    • koszty wykończenia lokali, które mają charakter kosztów budowlano-remontowych (np.
      malowanie, położenie podłóg, montaż oświetlenia, montaż mebli do zabudowy) są
      wydatkami, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy;
    • koszty wyposażenia lokali, takie jak zakup mebli wolnostojących, nie mieszczą się w
      katalogu wydatków wskazanych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy;
    • koszty związane z udzieleniem i obsługą kredytu dotyczą ściśle umowy kredytu – nie są
      bezpośrednio związane z Państwa celami mieszkaniowymi (nabyciem lub remontem
      lokali mieszkalnych), ale z usługą kredytowania świadczona Państwu przez bank; tego
      rodzaju koszty nie mieszczą się w żadnej z kategorii wydatków wskazanych w art. 21
      ust. 25 pkt 1 ustawy;
    • koszty ubezpieczenia spłaty kredytu są kosztami usługi ubezpieczenia zakupionej przez
      Państwa w związku z umową kredytu – koszty te nie mają bezpośredniego związku z
      Państwa celami mieszkaniowymi i nie mieszczą się w żadnej z kategorii wydatków
      wskazanych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy.
    A zatem, analiza ww. celów kredytu z 2008 r. wskazuje, że kredyt ten był w części
    udzielony na finansowanie wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy, a w
    części służył finansowaniu innych wydatków. Jest to więc sytuacja, jakiej dotyczy § 1 ust. 3
    rozporządzenia.

    Kredyt z 2008 r. w części, w jakiej służył refinansowaniu dwóch kredytów mieszkaniowych,
    które zaciągnęli Państwo w 2005 r., wymaga natomiast oceny z uwzględnieniem przepisu
    § 1 ust. 4 rozporządzenia. Kredyt ten zastąpił Państwa dwa kredyty zaciągnięte na nabycie
    dwóch lokali mieszkalnych. Niewątpliwie, nabycie lokalu mieszkalnego jest wydatkiem na
    własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy. W Państwa
    przypadku doszło jednak do nabycia dwóch lokali mieszkalnych – sfinansowanych dwoma
    kredytami.
    Konieczne jest więc rozważenie, czy te dwa lokale mieszkalne mogą być potraktowane
    jako Państwa jedna inwestycja mieszkaniowa. Stosownie bowiem do § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a
    rozporządzenia, zaniechanie poboru podatku może mieć miejsce:
      (...) w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Jedna inwestycja mieszkaniowa – zgodnie z § 1 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia – to inwestycja,
    której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa
    domowego.
    Natomiast jedno gospodarstwo domowe to gospodarstwo prowadzone przez osobę
    fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny,
    samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi (§ 1 ust. 6 rozporządzenia).
    W Państwa przypadku pomimo, że fizycznie połączyli Państwo dwa lokale w jedną
    funkcjonalnie całość, to jednak nie przeprowadzili Państwo formalnego połączenia tych
    lokali w jeden lokal mieszkalny. Formalnie są to nadal dwa odrębne lokale, dla których są
    prowadzone odrębne księgi wieczyste. Wobec tego, na gruncie przepisów rozporządzenia
    posiadają Państwo więcej niż jedną inwestycję mieszkaniową. Tak formalne podejście do
    rozumienia pojęcia „lokalu mieszkalnego” wynika z charakteru rozporządzenia (przepisy
    szczególne, które wprowadzają odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania).
    Zatem, kredyt z 2008 r.:
    • w części, w jakiej zastąpił pierwszy kredyt mieszkaniowy z 2005 r. zaciągnięty na nabycie
      pierwszego lokalu zastąpił kredyt zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową;
    • w części, w jakiej zastąpił drugi kredyt mieszkaniowy z 2005 r. zaciągnięty na nabycie
      drugiego lokalu zastąpił kredyt zaciągnięty na kolejną inwestycję mieszkaniową.
    Biorąc zatem pod uwagę § 1 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia, umorzony Państwu kredyt z
    2008 r. będzie podlegał zaniechaniu poboru podatku na mocy rozporządzenia w części,
    która będzie odpowiadała proporcji sumy:
    • wartości kredytu jaka służyła zastąpieniu pierwszego kredytu mieszkaniowego z 2005
      r. zaciągniętego na nabycie pierwszego lokalu oraz
    • wartości kredytu, jak służyła pokryciu kosztów wykończenia pierwszego lokalu, które
      miały charakter kosztów budowlano-remontowych (np. malowanie, położenie
      podłóg, montaż oświetlenia, montaż mebli do zabudowy),
    do całej kwoty tego kredytu.
    Umorzony kredyt w pozostałej części nie będzie natomiast podlegał zaniechaniu
    poboru podatku. Państwa przychód z umorzenia zobowiązań kredytowych w tej części
    będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – na
    zasadach ogólnych, jako przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 27
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
          4) z zastosowaniem art. 119a;
          5) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
            ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
          6) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.B. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.