Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-94/13-4/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-20
Teza: W przypadku zamieszkania przez Wnioskodawczynię na terenie Polski, otrzymywane świadczenie rentowe z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania; Niemcy; renta; renta-renta zagraniczna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 16.01.2013 r. (data wpływu 07.02.2013 r.) oraz w piśmie z dnia 30.04.2013 r. (data nadania 30.04.2013 r., data wpływu 06.05.2013 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 18.04.2013 r. Nr IPPB4/415-94/13-2/JK2 (data nadania 18.04.2013 r., data doręczenia 23.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wdowiej z Niemiec – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.02.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wdowiej z Niemiec.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-94/13-2/JK2 z dnia 18.04.2013 r. (data nadania 18.04.2013 r., data doręczenia 23.04.2013 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego, przeformułowanie pytania, które winno być związane z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będącymi przedmiotem interpretacji indywidualnej oraz przyporządkowane do przedstawionego zdarzenia przyszłego i dotyczyć indywidualnej sprawy Wnioskodawczyni oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego odnośnie przeformułowanego pytania.

Pismem z dnia 30.04.2013 r. (data nadania 30.04.2013 r., data wpływu 06.05.2012 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni wiele lat mieszka na terenie RFN. W Niemczech pobiera tzw. rentę wdowią po zmarłym mężu. Jednocześnie w Polsce pobiera rentę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Obecnie renta pobierana z opodatkowana jest w Polsce, natomiast renta wdowia po mężu opodatkowana jest w RFN. W 2013 r. Wnioskodawczyni zamierza przeprowadzić się na stałe do Polski - do Z., tutaj mieć swoje stałe miejsce zamieszkania. Renta wdowia, którą otrzymuje Wnioskodawczyni wypłacana jest z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych – Rentenversicherung.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymywana przez Wnioskodawczynię renta wdowia, wypłacana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie obowiązującej w RP ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2012.361) w przypadku zmiany stałego miejsca zamieszkania wnioskodawczyni z RFN na Polskę?

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymywana przez Nią renta wdowia, która jest wypłacana z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych, po jej przeprowadzce i zmianie miejsca zamieszkania z RFN na Polskę nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012, poz. 361 j. t.). Wnioskodawczyni uważa, iż zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 umowy między Rzeczpospolitą Polską a RFN w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od majątku, emerytury i renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w umawiającym się Państwie z drugiego umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie, tzn. w Państwie miejsca zamieszkania.

Jednakże zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 umowy między RP a RFN o unikaniu podwójnego opodatkowania bez względu na postanowienia ustępu 1 płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się Państw z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie, tzn. w Państwie, z którego wypłacane jest świadczenie.

W związku z powyższym oraz mając na uwadze, że otrzymywana przez Wnioskodawczynię renta wdowia wypłacana jest jej z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec uznać należy, że po zmianie stałego miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni z RFN na Polskę, zastosowanie znajdzie zapis art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy RP a RFN, a co za tym idzie renta, którą otrzymuje Wnioskodawczyni nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni wiele lat mieszka na terenie RFN. W Niemczech pobiera tzw. rentę wdowią po zmarłym mężu. Jednocześnie w Polsce pobiera rentę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Obecnie renta pobierana z opodatkowana jest w Polsce, natomiast renta wdowia po mężu opodatkowana jest w RFN. W 2013 r. Wnioskodawczyni zamierza przeprowadzić się na stałe do Polski. Renta wdowia, którą otrzymuje Wnioskodawczyni wypłacana jest z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych – Rentenversicherung.

Zatem w przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie uregulowania zawarte w polsko–niemieckiej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W myśl art. 4 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90), w rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Na podstawie art. 4 ust. 2 jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W myśl art. 18 ust. 1 ww. umowy, emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Jednakże zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż renta wdowia otrzymywana z Niemiec, wypłacana osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają co do zasady opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji, gdy świadczenia są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Wtedy, stosownie do art. 18 ust. 2 ww. umowy, płatności takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

*   ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,
*   ustawowe ubezpieczenie emerytalne,
*   ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,
*   ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków oraz
*   ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z tych pięciu działów mogą mieć formę zasiłków jednorazowych lub bieżących świadczeń stałych.

Niemniej jednak wyłączne prawo do opodatkowania w Niemczech dotyczy zarówno bieżących stałych świadczeń, jak i jednorazowych zasiłków pochodzących ze wszystkich ww. działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego.

Świadczenia pieniężne związane ze śmiercią ubezpieczonego przyznawane i ustalane na podstawie tych przepisów są więc świadczeniami pochodzącymi z ustawowego ubezpieczenia socjalnego.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz stan prawny, należy stwierdzić, że świadczenie wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec, o którym mowa w art. 18 ust. 2 ww. umowy podlega opodatkowaniu tylko w Niemczech i tym samym nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Reasumując, należy stwierdzić, iż w przypadku zamieszkania przez Wnioskodawczynię na terenie Polski, otrzymywane świadczenie rentowe z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.