Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.316.2019.9.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-05-22
Teza: Czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu; wydatek; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

**Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo:

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 15 lipca 2019 r. (data wpływu 23 lipca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1424/20 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 837/19;

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej - jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

23 lipca 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 lipca 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób prawnych, m.in. w w zakresie ustalenia, czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Sp. z o. o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”), jest spółką kapitałową podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spółka prowadzi działalność w branży surowców mineralnych (…).

Przedmiot działalności Spółki obejmuje, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) m.in. poniższe kategorie:

08.12. Z wydobywanie żwiru i piasku; wydobywanie gliny i kaolinu,

09.90. Z działalność usługowa wspomagająca pozostałe górnictwo i wydobywanie.

Spółka prowadzi działalność poprzez zakład (…), z siedzibą w (…) w którym odbywa się proces (…). Działalność (…) w zakresie (…) stanowi główną i podstawową działalność Spółki, a proces (…) jest pierwszym etapem w procesie produkcji/przetwórstwa (…). Przed sprzedażą jako wyrób gotowy wydobyty (…) z zastosowaniem odpowiednich technologii musi zostać poddawany procesom wzbogacania i przeróbki, obejmującym przeróbkę mechaniczną (kruszenie, odsiewanie) płukanie oraz separację (separatory spiralne). W procesach tych (…). Pewna część (\`(...)\`) poddawana jest również na życzenie klientów procesowi suszenia. W procesie przeróbki i płukania wydobytego (\`(...)\`) oprócz różnego rodzaju (\`(...)\`) powstaje także (\`(...)\`).

Ww. działalność odbywa się w zakładzie przetwórstwa (\`(...)\`) zlokalizowanym w miejscowości (…) (pod adresem siedziby Spółki), w którym Spółka przetwarza (…) wydobyty przez nią ze złóż, zlokalizowanych w przeważającej mierze na dzierżawionych gruntach należących do Lasów Państwowych (do części złóż Spółce przysługuje status użytkownika wieczystego gruntów), znajdujących się w niedalekiej odległości od zakładu przeróbczego Spółki, na terenie gminy (…). Wydobyty (…) jest transportowany do zakładu przeróbczego za pomocą różnych środków, w tym samochodów ciężarowych.

Spółka posiada aktualnie koncesje (\`(...)\`). Jednocześnie, w przyszłości planowane jest poszerzenie terenów wydobywczych z uwagi na rezerwy surowcowe, postęp wydobycia i zakładane rosnące zapotrzebowanie na rynku. Tym samym, Spółka planuje także rozpoczęcie eksploatacji kolejnych złóż lub poszerzanie terenu eksploatacji obecnych obszarów wydobywczych.

W celu sprostania wymaganiom klientów oraz zwiększeniu zdolności produkcyjnych zakładu Spółki i poprawy parametrów jakościowych sprzedawanego produktu, Spółka zamierza zrealizować przedsięwzięcie inwestycyjne (\`(...)\`). W związku z powyższą inwestycją, Spółka otrzymała decyzję(\`(...)\`), o której mowa w art. 13 Ustawy o WNI (dalej: „Decyzja”). Decyzja została wydana w dniu (\`(...)\`) przez Zarząd (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej działający w imieniu Ministra Przedsiębiorczości i Technologii, na okres 12 lat licząc od dnia jej wydania. Celem nowej inwestycji realizowanej przez Wnioskodawcę (dalej: „Inwestycja”), w związku z którą została wydana Decyzja, jest (\`(...)\`). Inwestycja Spółki to budowa (\`(...)\`).

Zgodnie z Decyzją zakończenie realizacji Inwestycji powinno nastąpić w terminie do dnia (\`(...)\`) r.; w tym samym terminie Wnioskodawca jest zobowiązany do poniesienia minimalnych kosztów kwalifikowanych inwestycji, w wysokości określonej w Decyzji.

We wniosku o wydanie Decyzji oraz w jej uzasadnieniu wskazano, że Projekt inwestycyjny Spółki obejmuje (…).

Decyzja wskazuje jako teren realizacji Inwestycji zarówno nieruchomości, na których zlokalizowany jest zakład przeróbczy, jak również działki, na których Spółka prowadzi wydobycie (\`(...)\`), oraz na których planuje wydobycie (mimo, że planowana Inwestycja dotyczy bezpośrednio nakładów na budowę zakładu przeróbczego oraz niezbędne technologie/maszyny, ale niemniej jednak z uwagi na fakt, iż Inwestycja dotyczy działalności związanej z(\`(...)\`), warunkujących funkcjonowanie zakładu Spółki, to również obszary eksploatacji tych złóż zostały potraktowane jako objęte oddziaływaniem nowej Inwestycji, w oparciu o którą będzie prowadzona działalność gospodarcza Wnioskodawcy). Należy nadmienić, że Inwestycja obejmie również (\`(...)\`). Jednocześnie, Spółka nie planuje w ramach Inwestycji ponosić nakładów w zakresie instalacji wydobywczych, natomiast obszary te integralnie związane są i będą z działalnością, która będzie prowadzona przez Spółkę w związku z realizacją Inwestycji.

W Decyzji został wskazany poniższy przedmiot działalności Spółki (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, Dz. U. poz. 1676 (dalej: PKWiU 2015)):

1\. Piaski naturalne (08.12.11);

2\. Kaolin i pozostałe gliny kaolinowe (08.12.21);

3\. Usługi wspomagające pozostałe górnictwo i wydobywanie, gdzie indziej niesklasyfikowane (09.90.19);

4\. Wyroby z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowane (23.99.19);

5\. Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (23.99.99).

Wnioskodawca podkreśla, że jest istniejącym przedsiębiorcą i od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą w istniejącym obecnie zakładzie (\`(...)\`). Jednocześnie, w okresie realizacji Inwestycji nie dojdzie do zaprzestania prowadzenia przedmiotowej działalności, natomiast etapowo/stopniowo nowe obiekty, instalacje, maszyny, urządzenia i technologie będą zastępować obecne, a Inwestycja będzie oddawana etapami, co umożliwi prowadzenie działalności w sposób nieprzerwany.

Wnioskodawca zwraca uwagę na kompleksowy charakter projektu inwestycyjnego, który będzie oddziaływał generalnie na wszystkie procesy produkcyjne Spółki. Na skutek Inwestycji, (\`(...)\`). I(\`(...)\`). Przesianiu i odzyskowi na przedmiotowych instalacjach będzie podlegał wyłącznie (…) i (\`(...)\`), stanowiące odpad z procesów realizowanych z wykorzystaniem środków trwałych/technologii, które zostaną nabyte lub wytworzone w ramach Inwestycji. Tym samym, żaden z procesów produkcyjnych Spółki po realizacji Inwestycji nie będzie funkcjonował w sposób autonomiczny/w oderwaniu od przeprowadzonej Inwestycji.

Obecnie funkcjonujący zakład (\`(...)\`), w tym stosowane technologie, maszyny, instalacje, urządzenia, obiekty i inne znaczące środki trwałe produkcji zostaną bowiem w następstwie Inwestycji zastąpione przez nowe obiekty i środki trwałe (poza pewnymi wyjątkami, np. w obszarze (\`(...)\`)). Stąd, Inwestycja Spółki tak jak wskazano wyżej będzie wiązać się z kompleksową i zasadniczą zmianą w obszarze procesu produkcji ((\`(...)\`)).

Jednocześnie, Spółka nie wyklucza, iż w przyszłości mogą mieć miejsce kolejne operacje/ inwestycje w zakładzie Spółki związane z zakupem, wytworzeniem środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych lub modernizacją istniejących środków trwałych (np. tych nabytych w ramach Inwestycji).

W związku z otrzymaną Decyzją, Spółka zamierza korzystać z wsparcia z tytułu kosztów Inwestycji.

Spółka nie posiada innych decyzji o wsparciu lub zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

**Pytania**

Czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej?

**Państwa stanowisko w sprawie:**

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej.

Zgodnie z art. 3 Ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem” jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 13 ust. 1 Ustawy o WNI, wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.

Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Ponadto, jak wskazuje art. 17 ust. 4 Ustawy o PDOP, powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Biorąc pod uwagę literalną treść przytoczonych uregulowań prawnych, zasadnym jest stwierdzenie, że w celu skorzystania przez podatnika ze zwolnienia z PDOP, na podstawie wydanej decyzji o wsparciu, spełnione muszą być łącznie i wyłącznie następujące warunki:

1) prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu;

2) uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w ww. decyzji (wg kodów PKWiU wskazanych w Decyzji).

Należy wskazać, iż wykładni powołanych powyżej przepisów prawa podatkowego należy dokonywać z uwzględnieniem utrwalonych reguł. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego teksu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm.

W związku z powyższym, przyjmując prymat wykładni literalnej przepisów prawa podatkowego, w ocenie Wnioskodawcy, dla określenia dochodu zwolnionego z PDOP w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku decydujące jest, czy został on uzyskany z wykonywania działalności w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu (wg konkretnych kodów PKWiU określonych w decyzji) oraz czy działalność ta jest prowadzona/wykonywana na terenie wskazanym w decyzji (tj. na terenie nieruchomości oznaczonych w decyzji wg stosownych danych ewidencyjnych).

Tym samym, w ocenie Spółki, bez znaczenia natomiast pozostaje fakt, czy dochód ten został osiągnięty w całości z tytułu wykorzystania środków produkcji, w tym maszyn, urządzeń narzędzi nabytych wyłącznie w ramach realizacji inwestycji, czy też został on wygenerowany także z uwzględnieniem wykorzystania aktywów, w tym środków trwałych (maszyn, urządzeń, obiektów), które nie zostały nabyte lub wytworzone w ramach inwestycji lub które wyłącznie częściowo zostały poddane rozbudowie lub modernizacji/ulepszeniu w wyniku inwestycji. Wymóg taki nie wynika z literalnego brzmienia przepisów ustawy o PDOP, jak i również Rozporządzenia 2018 czy też Ustawy o WNI. Gdyby intencją Ustawodawcy było wprowadzenie ograniczeń w tym zakresie, w ocenie Wnioskodawcy znalazłoby to bowiem swoje odzwierciedlanie w brzmieniu przepisów, tak jak w szczególności ma to miejsce w przypadku konieczności wydzielenia organizacyjnego, przez podatników prowadzących działalność poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 6a ustawy o PDOP). Tym samym, skoro przepisy prawa podatkowego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, nie wprowadzają żadnych dodatkowych wymogów dla korzystania ze zwolnienia podatkowego poza uzyskiwaniem dochodu z działalności (i) wskazanej w decyzji o wsparciu, (ii) prowadzonej na terenie wskazanych w tej decyzji, w ocenie Wnioskodawcy, podatnicy spełniający ww. wymogi są uprawnieni do korzystania ze zwolnienia podatkowego (w granicach przyznanego limitu maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej). Oczywiście prawo takie nie przysługiwałoby podatnikom, którzy nie wypełnią warunków wskazanych w decyzji o wsparciu (niedopełnienie warunków może bowiem skutkować utratą prawa do zwolnienia, oraz koniecznością zwrotu pomocy w formie niezapłaconego podatku). Tym samym, jasnym jest, że podatnicy będący beneficjentami zwolnienia podatkowego zobligowani są do realizacji inwestycji - w kształcie i zgodnie z warunkami wskazanymi w decyzji o wsparciu, w przeciwnym wypadku utracą uprawnienie do korzystania z tej formy pomocy (zwolnienia podatkowego). Natomiast w przepisach prawa podatkowego nigdzie nie wskazano na wymóg aby dochód, który miałby korzystać ze zwolnienia był wygenerowany wyłącznie z wykorzystaniem tych środków produkcji, które zostały nabyte/wytworzone w ramach inwestycji. Niezależnie od tego faktu, próba przyjęcia innego podejścia skutkowałaby brakiem możliwości stosowania zwolnienia do dochodu (lub jego części), który powstałby przy wykorzystaniu istniejących środków produkcji lub wszelkich innych, np. nowych, zakupionych po zakończeniu inwestycji (przykładowo w ramach jednej linii, gdyby doszło do zakupu np. urządzeń peryferyjnych, form lub doszło do nawet niewielkiej modernizacji niezmieniającej przeznaczenia danego składnika majątku). Byłoby to nieracjonalne dla instrumentu wsparcia wprowadzonego w oparciu o Ustawę o WNI.

Po pierwsze, zgodnie z przywołanym art. 3 zd. 1 Ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowa regulacja jednoznacznie wskazuje, iż celem udzielenia wsparcia przedsiębiorcy jest wsparcie procesu realizacji nowej inwestycji. Tym samym, wsparcie jest należne jeśli dochodzi do realizacji nowej inwestycji, a nie w zakresie dochodu pochodzącego z realizacji nowej inwestycji - ustawodawca jednoznacznie określił cel wsparcia (realizacja nowej inwestycji) i nie ograniczył sposobu wykorzystania tego wsparcia wyłącznie do zwolnienia dochodu osiągniętego z realizacji nowej inwestycji.

Ponadto, zgodnie z art. 2 pkt 1 Ustawy o WNI, przez nową inwestycję należy rozumieć inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego przedsiębiorstwa, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadnicza zmiana dotycząca procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa. z wyłączeniem przedsiębiorstwa, wobec którego wszczęte zostało postępowanie upadłościowe lub został złożony wniosek do sądu o ogłoszenie upadłości.

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, iż na gruncie § 8 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, od 2018 roku do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się m.in. koszt rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych.

Powyższe przepisy w ocenie Wnioskodawcy dodatkowo potwierdzają, iż wsparcie udzielane na mocy decyzji o wsparciu w formie zwolnienia podatkowego, dotyczy w szczególności istniejących przedsiębiorstw, w szczególności, gdy cel danego przedsięwzięcia inwestycyjnego w takim przedsiębiorstwie stanowi zwiększenie zdolności produkcyjnych, dywersyfikacja produkcji bądź zasadnicza zmiana procesu produkcji. A tym samym poniesione w związku z tym koszty inwestycji, jakkolwiek wyznaczają wartość pomocy w ramach analizowanego instrumentu wsparcia, to jednak nie ograniczają one, na gruncie obowiązujących przepisów, zakresu zwolnienia podatkowego w ten sposób, iż objęty tym zwolnieniem jest wyłącznie dochód w zakresie zaangażowania/wykorzystania środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zakupionych lub wytworzonych w wyniku inwestycji.

Zatem przykładowo, jeżeli nowa inwestycja realizowana przez danego podatnika polegałaby na modernizacji linii produkcyjnej w celu zwiększenia zdolności produkcyjnych, przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym zwolnieniu podlega wyłącznie dochód wygenerowany z nowej inwestycji spowodowałoby obiektywnie brak możliwości skorzystania ze zwolnienia przez takiego podatnika. W szczególności, z uwagi na fakt, że na zmodernizowaną linię produkcyjną składałyby się zarówno elementy „stare” tj. zakupione przez podatnika przed rozpoczęciem nowej inwestycji, jak i „nowe” tj. nabyte przez podatnika w ramach nowej inwestycji, obiektywnie niemożliwe byłoby wydzielenie dochodu przypadającego wyłącznie na nową inwestycję. Ponadto, podejście takie jest nielogiczne, gdyż normalnie funkcjonujące przedsiębiorstwo dokonujące inwestycji - prędzej czy później dokonuje kolejnych wydatków inwestycyjnych, w tym zakupu dodatkowych środków trwałych, np. środków transportu, które mogą transportować surowiec, półprodukt, wyrób gotowy, itp. i w nieokreślonym zakresie również przyczyniają się do wygenerowania dochodu, podobnie jak obiekty siedziby przedsiębiorstwa, sprzęt biurowy i inne. Co więcej, takie stanowisko efektywnie uniemożliwiałoby skorzystanie ze wsparcia podmiotom, których inwestycja oparta byłyby na aktywach niegenerujących bezpośrednio dochodu. Powyższe przykłady w dobitny sposób obrazują zatem iż tzw. „podejście projektowe” stoi w otwartej sprzeczności z regulacjami Ustawy o WNI, poza faktem, iż nie wynika ono z literalnego brzmienia przepisów prawa podatkowego.

Ponadto, warto również zwrócić uwagę, iż w sytuacji uzyskania decyzji o wsparciu w związku z inwestycją w ramach istniejącego przedsiębiorstwa, na gruncie przepisów Ustawy o WNI, zasadniczo występuje obowiązek m.in. utrzymania istniejącego w takim przedsiębiorstwie stanu zatrudnienia, także w sytuacji, w której pomoc jest przyznawana z tytułu kosztów nowej inwestycji (a nie z tytułu stworzenia miejsc pracy). Tym samym, samo stworzenie nowych miejsc pracy w związku z inwestycją nie jest generalnie wystarczające dla inwestycji dokonywanych przez istniejące przedsiębiorstwa, jako że zatrudnienie (z przyrostem netto na skutek inwestycji) w całym zakładzie musi co do zasady zostać utrzymane przez określony okres, co potwierdza również traktowanie przedsiębiorstwa jako całości, bez wydzielenia obowiązku utrzymania zatrudnienia wyłącznie w zakresie nowych miejsc pracy stworzonych w ramach inwestycji.

Stąd, jakiekolwiek próby ograniczenia prawa do korzystania ze zwolnienia podatkowego - wykraczające poza literalne brzmienie ww. przepisów ustawy o PDOP - nie znajdują oparcia w przepisach, oraz pozostają nieracjonalne w skutkach.

Odmienna i nieuzasadniona interpretacja przepisów, w ocenie Wnioskodawcy wiązałaby się z (i) koniecznością wydzielenia dochodu uzyskanego z „nowych” (tj. nabytych lub wytworzonych w ramach inwestycji) oraz „starych” (tj. wcześniej posiadanych/ wykorzystywanych) maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych (co w praktyce byłoby mocno utrudnione lub niemożliwe) pomimo prowadzenia na nich tego samego rodzaju działalności oraz (ii) faworyzowałaby zupełnie nowe przedsiębiorstwa, których cała infrastruktura (bynajmniej tymczasowo) stanowiłaby nową inwestycję. Należy zwrócić również uwagę wyraźnie, iż żaden przepis prawa podatkowego nie stanowi po pierwsze o obowiązku takiego wydzielania dochodu zwolnionego, a po drugie brak jest przepisów, które nawet teoretycznie mogłyby być podstawą do dokonania takiej alokacji (brak jest tym samym metodologii ustalenia dochodu z realizacji inwestycji, przepis (art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP mówi wyłącznie o dochodzie z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, a nie o dochodzie z inwestycji). Inna forma interpretacji powyższego przepisu stanowiłaby zatem złamanie reguł wykładni przepisów prawa podatkowego.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, mając na uwadze sytuację przedstawioną w niniejszym Wniosku, w stosunku do dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej przez Spółkę, zwolnieniu będą podlegać dochody w zakresie w jakim:

1) działalność ta będzie prowadzona na terenie wskazanym w Decyzji oraz

2) dochód jest/zostanie uzyskany z działalności wymienionej w Decyzji o wsparciu.

Tym samym, Spółce będzie przysługiwać prawo do zastosowania zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP (w okresie obowiązywania Decyzji oraz do wykorzystania limitu dostępnej pomocy publicznej w tej formie), względem działalności prowadzonej przez Spółkę, po uzyskaniu Decyzji, w tym w okresie prowadzenia Inwestycji (bez konieczności oczekiwania na zakończenie realizacji Inwestycji), jeśli będzie to działalność wskazana w Decyzji (wg kodów PKWiU) i na terenie w niej wskazanym, niezależnie od tego w jakim stopniu ten dochód został/zostanie wygenerowany w wyniku realizacji Inwestycji. W ocenie Spółki, powyższej konkluzji nie zmienia fakt, iż Inwestycja jest realizowana w istniejącym i funkcjonującym przedsiębiorstwie, ani też fakt, iż pomimo że Inwestycja jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego ma wymiar kompleksowy i obejmie co do zasady całość zakładu przeróbczego Spółki, nakłady inwestycyjne w ramach Inwestycji nie będą dotyczyć w szczególności instalacji wydobywczych, środków trwałych służących do (\`(...)\`). Tym samym, dochód który Spółka osiągnie po uzyskaniu Decyzji będzie podlegał zwolnieniu podatkowemu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, niezależnie od tego czy zostanie on uzyskany z działalności prowadzonej w trakcie realizacji/czy po zakończeniu Inwestycji, której dotyczy Decyzja, i czy będzie on wygenerowany przy wykorzystaniu środków trwałych nabytych / wytworzonych w wyniku realizacji Inwestycji, czy też z udziałem innych środków produkcji lub środków trwałych rozbudowanych/ zmodernizowanych w wyniku Inwestycji jeśli dochód ten zostanie osiągnięty z tytułu działalności wskazanej w Decyzji prowadzonej na terenie nieruchomości wskazanych w Decyzji.

Jednocześnie, jeżeli Spółka rozpoczęłaby prowadzenie działalności innej niż wskazana w Decyzji o wsparciu, wówczas dochód z tej działalności nie korzystałby ze zwolnienia z podatku dochodowego. Taka sama sytuacja wystąpiłaby w sytuacji uzyskania dochodów z działalności prowadzonej poza terenem wskazanym w Decyzji o wsparciu.

Dodatkowo, Wnioskodawca wskazał, że stanowisko prezentowane przez Spółkę, zostało potwierdzone m.in. w:

1) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) dnia 19 kwietnia 2019 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.69.2019.1.MO) dotyczącej zdarzenia przyszłego, w którym wnioskodawca planował wystąpienie o wydanie decyzji o wsparciu w sprawie inwestycji, która dotyczyć miała zwiększenia zdolności produkcyjnej już istniejącego przedsiębiorstwa. Dyrektor KIS stwierdził, iż: „W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku uzyskania decyzji o wsparciu uprawniającej do korzystania z pomocy publicznej (zakładając, że Spółka spełni warunki wskazane w decyzji), zwolnieniu z podatku dochodowego będzie podlegał cały dochód uzyskany z działalności wskazanej w decyzji o wsparciu, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji należy uznać za prawidłowe”.

„Tym samym zgodzić należy się z Wnioskodawca, że będzie uprawniony do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP począwszy od miesiąca, w którym poniesione zostaną wydatki w ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym Wnioskodawca zacznie uzyskiwać dochód z realizowanej Inwestycji.”

2) Interpretacji Indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 7 lutego 2019 r. (sygn. 0114- KDIP2-3.4010.288.2018.1.MS) dotyczącej stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w którym wnioskodawca uzyskał decyzję o wsparciu w związku z realizacją inwestycji polegającej na zwiększeniu mocy produkcyjnych istniejącego zakładu. W przedmiotowej interpretacji Dyrektor KIS za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „Nie można utożsamiać podstawy uzyskania zwolnienia podatkowego (związanej z realizacją danej inwestycji) z zakresem dochodu podlegającym zwolnieniu na podstawie Decyzji. Uzyskana przez Spółkę Decyzja nie precyzuje, że zwolnieniu podlegają wyłącznie dochody uzyskane z Inwestycji. (\`(...)\`) Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy (\`(...)\`) zwolnieniem podatkowym, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CTT, jest objęty całkowity dochód uzyskany z działalności gospodarczej, określonej w Decyzji, prowadzonej na Terenie wskazanym w Decyzji (z zastrzeżeniem dostępności odpowiedniego limitu zwolnienia).”

3) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 27 grudnia 2018 r. (sygn. 0114- KDIP2-3.4010.255.2018.1.MS) dotyczącej zdarzenia przyszłego, w którym wnioskodawca planował wystąpienie o wydanie decyzji o wsparciu w sprawie inwestycji, która dotyczyć miała zwiększenia zdolności produkcyjnej już istniejącego przedsiębiorstwa. Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku uzyskania decyzji o wsparciu uprawniającej do korzystania z pomocy publicznej (zakładając, że spółka spełni warunki wskazane w decyzji), zwolnieniu z PDOP będzie podlegał cały dochód uzyskany z działalności wskazanej w decyzji o wsparciu, prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji.

Spółka również wskazała na część treści uzasadnienia stanowiska Dyrektora KIS, które zdaniem Spółki, znajduje odzwierciedlenie w stosunku do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego: „W myśl przepisu ustawy podatkowej (art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p.), ze zwolnienia od podatku korzysta dochód uzyskany z tytułu prowadzenia działalności określonej w decyzji o wsparciu, a nie dochód uzyskany z przeprowadzenia konkretnej inwestycji, która określa decyzja. Bez znaczenia pozostaje tym samym to, że decyzja zostaje wydana w związku z planowanym przeprowadzeniem konkretnej inwestycji. Decydujące są natomiast określone w decyzji przedmiot działalności i miejsce jej prowadzenia. Jeśli oba te elementy są tożsame dla działalności prowadzonej z wykorzystaniem starych i nowych środków trwałych, czyli dotyczą prowadzenia działalności w miejscu i w zakresie określonym w decyzji, to nie ma podstaw do stwierdzania konieczności przypisywania dochodu do konkretnej inwestycji odrębnie.”

Spółka zwraca również uwagę na fakt, że przepis art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP jest analogiczny do przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 tej ustawy, dotyczącego dochodów zwolnionych z PDOP, uzyskanych z działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Instrument wsparcia wprowadzony Ustawą o WNI jest bowiem zbliżony do zasad przyznawania pomocy udzielanej na podstawie ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2019 poz. 482 oraz z 2018 r. poz. 650). Tym samym, w ocenie Spółki, dla potwierdzenia prezentowanego przez nią stanowiska, zasadnym jest także przywołanie interpretacji indywidualnych/orzeczeń sądów administracyjnych dotyczących sposobu rozliczenia zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie specjalnych stref ekonomicznych i potwierdzających prawidłowość zajmowanego przez Wnioskodawcę stanowiska. W szczególności, Spółka wskazuje na:

\- wyrok NSA z dnia 8 listopada 2018 r., sygn. II FSK 3078/16, zgodnie z którym: „Przede wszystkim z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie jednego zezwolenia. Wobec tego skarżąca spółka może objąć zwolnieniem z podatku dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, wykorzystując sukcesywnie limity dostępnej pomocy publicznej w ramach kolejno otrzymywanych zezwoleń, dyskontując tym samym uzyskaną pomoc etapami.”

\- wyrok NSA z dnia 14 sierpnia 2018 r., sygn. II FSK 2233/16, zgodnie z którym: „zwolnieniem z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. może zostać objęty dochód ustalany łącznie z całej działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w oparciu o wszystkie posiadane przez niego zezwolenia, aż do wysokości ograniczeń wynikających z tych zezwoleń, bez konieczności przyporządkowania poszczególnych limitów pomocy publicznej do poszczególnych inwestycji określonych w kolejno wydawanych zezwoleniach na podstawie art. 16 ust. 1 u.s.s.e.”.

\- wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1883/16, w którym Sąd wskazał, iż: „Z treści art. 16 ust. 2 u.s.s.e. wynika, że zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej jaką na terenie strefy będzie mógł wykonywać przedsiębiorca oraz warunki, jakie muszą być zrealizowane do skorzystania z pomocy publicznej. Określenie w zezwoleniu tych parametrów nie wyznacza ani konkretnych kosztów uzyskania przychodów, ani przychodów, a w konsekwencji ani dochodu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. Przychody i koszty podatkowe przedsiębiorcy strefowego ustalane są na ogólnych zasadach określonych w u.p.d.o.p., natomiast zwolnienie podatkowe określone w jej art. 17 ust. 1 pkt 34 dotyczy wyłącznie dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy (do wysokości limitu), nie zaś dochodu powstałego na skutek zatrudnienia pracowników czy wdrożenia inwestycji czyli na skutek spełnienia warunków określonych konkretnym zezwoleniem. Podkreślenia wymaga, że art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. odwołuje się do zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.s.s.e. jako podstawy działalności gospodarczej podatnika na terenie strefy, nie traktując tego zezwolenia jako źródła, które wyznacza określone koszty i przychody, tworzące dochód zwolniony od podatku.”

\- wyrok NSA z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. II FSK 1849/14, w którym Sąd wskazał, iż: „z przepisów podatkowych nie wynika, aby na podstawie danego zezwolenia wolny od podatku był tylko dochód z działalności gospodarczej osiągnięty z inwestycji zrealizowanej na podstawie tego zezwolenia.”

\- wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. I SA/Rz 345/16, w którym Sąd stwierdził, że „zwolnienie podatkowe z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (do wysokości limitu), nie zaś dochodu powstałego na skutek wdrożenia inwestycji czy zatrudnienia pracowników, określonych w zezwoleniu.”

\- interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora KIS z 17 stycznia 2019 r., sygn. 0111- KDIB1-3.4010.522.2018.2.MO, w której organ uznał stanowisko wnioskodawcy zgodnie z którym „zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o PDOP, w ramach dostępnego limitu, powinno mieć zastosowanie do całości dochodu Spółki z tytułu produkcji na terenie Strefy w odniesieniu do grupować statystycznych PKWiU określonych w Zezwoleniach, a zatem nie tylko do dochodu związanego z projektem inwestycyjnym będącym podstawą wydania konkretnego Zezwolenia” za prawidłowe;

\- interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora KIS z 22 czerwca 2018 r., sygn. 0111- KDIB1-3.4010.200.2018.1.PC, w której potwierdzono następujące stanowisko wnioskodawcy: „Z powyższego wynika, że dla określenia dochodu zwolnionego z opodatkowania powinien być brany pod uwagę cały dochód uzyskany z działalności prowadzonej na terenie SSE mieszczącej się w zakresie zezwolenia, a nie jedynie dochód osiągnięty z inwestycji dokonanej w ramach konkretnego zezwolenia (z którego wynika aktualnie wykorzystywany limit pomocy publicznej). Żaden bowiem z powszechnie obowiązujących przepisów prawa nie ogranicza możliwości zwalniania dochodów z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wyłącznie do dochodów wynikających z konkretnej inwestycji zrealizowanej w ramach konkretnego zezwolenia.”

\- interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora KIS z 17 stycznia 2018 r., sygn. 0111- KDIB1-3.4010.429.2017.2.JKT, w której organ stwierdził, że „korzystać z zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, będzie dochód z całej działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Dla zachowania zwolnienia wskazanego w zdaniu poprzednim, konieczne jest zachowanie warunków zezwolenia, w tym kategorii produktów tworzonych wymienionych w ich treści. Nie jest istotne czy uzyskiwane dochody będą pochodzić z inwestycji będącej podstawą dla wydania zezwolenia czy innych zakładów produkcyjnych położonych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej”.

\- interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora KIS z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.366.2017.1.ANK, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy zgodnie z którym: „całość dochodów uzyskiwanych z działalności prowadzonej na terenie danej SSE, która objęta jest zakresem posiadanego przez dany podmiot zezwolenia strefowego (tj. wchodzi w zakres wskazanych w nim grupować PKWiU) może być zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, niezależnie od tego, czy zakład, w którym czynności stanowiące tą działalność są wykonywane, był przedmiotem inwestycji realizowanej w ramach tego konkretnego zezwolenia.”

\- interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora KIS z dnia 2 października 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.254.2017.1.APO, w której organ uznał stanowisko wnioskodawcy zgodnie z którym: „zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych podlegał będzie cały dochód z działalności prowadzonej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej do wysokości limitu pomocy publicznej wynikającego z udzielonego zezwolenia. Wypełnienie warunków wynikających z zezwolenia zapewni Spółce możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego w zakresie obejmującym całość działalności produkcyjnej na terenie strefy i brak jest podstaw uprawniających do różnicowania skutków w zakresie części dochodu z produkcji siłowników w zależności od tego, czy zostały wytworzone przy użyciu infrastruktury technicznej posiadanej przed uzyskaniem zezwolenia, czy też infrastruktury nabytej w ramach nowej inwestycji” za prawidłowe.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że zarówno brzmienie obowiązujących przepisów w zakresie wsparcia udzielanego na mocy decyzji o wsparciu, jak i praktyka, wskazują, że zastosowania nie ma tzw. podejście „projektowe” - które wymagałoby „powiązania” limitu zwolnienia dostępnego na podstawie decyzji o wsparciu (wcześniej zezwoleń strefowych) wyłącznie z dochodem realizowanym przez konkretny projekt, który był podstawą do uzyskania decyzji o wsparciu/zezwolenia. Powyższe stanowisko zostało jednoznacznie zaaprobowane w trakcie prac legislacyjnych nad Ustawą o WNI (w której pierwotnie znajdowały się zapisy nakazujące podział wyniku na działalność określona odrębnie w każdej DoW (Przykładowo zgodnie z art. 35 ust. 3 lit. c) projektu ustawy o WNI w brzmieniu zatwierdzonym przez Komitet Stały Rady Ministrów „4a. W przypadku, gdy podatnik posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu i w związku z działalnością określoną w odrębnych decyzjach o wsparciu są ustalane wspólne koszty uzyskania przychodów, dla ustalenia kosztów uzyskania przychodów z działalności przypisanej do każdej decyzji przepisy art. 15 ust. 2 lub 2a stosuje się odpowiednio”.

Dodatkowo zgodnie z załączonym do Ustawy projektem Rozporządzenia wykonawczego do niniejszej ustawy:

„Par. 4 3. W przypadku gdy przedsiębiorca uzyskuje pomoc na podstawie więcej niż jednej decyzji o wsparciu, pomoc przypadającą na poszczególne decyzje ustala się w proporcji do udziału dochodu zwolnionego przypadającego na daną decyzję do całości dochodu zwolnionego.”

(\`(...)\`)

Par. 8 4. W przypadku działalności prowadzonej na podstawie więcej niż jednej Decyzji o wsparciu zwolnienie, o którym mowa w ust, ł, przysługuje pod warunkiem rozdzielenia dochodów uzyskanych z działalności objętej decyzjami ną poszczególne Decyzję o wsparciu, bez względu na lokalizację inwestycji.

5\. Gdy rozdzielenie, o którym mowa w ust. 4 napotyka znaczne trudności rozdzielenie może być dokonane z zastosowaniem klucza podziałowego, pozytywnie zaopiniowanego przez Zarządzającego” (…), czyli wprost wprowadzające tzw. podejście projektowe, a które definitywnie wyeliminowano w toku procedowania nad projektem), co m.in. potwierdza wypowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii, przedstawiona w ramach uzasadnienia poprawki wprowadzającej poniższy zapis do projektu Ustawy o WNI na posiedzeniu Komisji Gospodarki i Rozwoju z dnia 8 maja 2018 r. (Cytat za „Pełnym zapisem przebiegu posiedzenia Komisji Gospodarki i Rozwoju (nr 109)” dostępnym na stronie internetowej Sejmu RP ‑ http://www.sejm.gov.pl/seim8.nsf/biuletvnv.xsp?view=2&komisja=GOR): „Wprowadzane zmiany w zakresie rozliczania przyznanej pomocy publicznej wychodzą naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców i członków podkomisji. W ich wyniku zmiany do projektu ustawy o wspieraniu nowych inwestycji przewidują: a) uchylenie obowiązku rozdzielania dochodów na poszczególne zezwolenia/decyzje o wsparciu, w przypadku gdy podatnik posiada więcej niż jedno zezwolenie/decyzje o wsparciu (brak obowiązku prowadzeni odrębnej ewidencji dla każdego zezwolenia/decyzji o wsparciu).

\[\`(...)\`\]

Zaproponowana poprawka jest o tyle istotna, iż wprowadzenie obowiązku rozdzielania dochodu na poszczególne zezwolenia/decyzje o wsparciu mogłoby spowodować w licznych przypadkach konieczność monitorowania dochodu generowanego z wykorzystywania poszczególnych maszyn i urządzeń składających się na rozbudowane linie produkcyjne, co nie byłoby możliwe. Powyższe wynika z faktu, iż podatnicy korzystający już ze zwolnienia ubiegają się o dalszą pomoc w związku z kolejnymi inwestycjami, bardzo często dotyczącymi rozbudowy lub modernizacji istniejących zakładów produkcyjnych.

Zaproponowana poprawka pozwoli na zachowanie przejrzystości i funkcjonalności systemu, który nie obciąża w nieuzasadniony sposób procesów rozliczeniowych przedsiębiorców.

Zaproponowana poprawka utrzyma również obowiązujące obecnie zasady ustalania dochodów w specjalnych strefach ekonomicznych u przedsiębiorców posiadających kilka zezwoleń. Zasady te będą obowiązywać również przedsiębiorców posiadających kilka decyzji o wsparciu. Rozliczanie pomocy będzie następowało zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu/zezwolenia.

Wskazane motywacje do wprowadzenia poprawek odnoszą się również do sytuacji rozliczania zwolnienia podatkowego w ramach inwestycji początkowych stanowiących zwiększenie mocy produkcyjnych istniejącego zakładu realizowanych w ramach tylko jednej decyzji, która obejmuje swoim zakresem cały zakład produkcyjny. Gdyż także w tym wypadku istnieje zagrożenie: „\`(...)\` monitorowania dochodu generowanego z wykorzystywania poszczególnych maszyn i urządzeń składających się na rozbudowane linie produkcyjne, co nie byłoby możliwe.” Odmienna interpretacja ww. przepisów doprowadzałaby do nierówności wobec prawa przedsiębiorców posiadających tylko jedną decyzję (uzyskaną w ramach już funkcjonujących zakładów) względem przedsiębiorców posiadających więcej niż tylko jedną decyzję.

Powyższe stanowisko znajduje także jednolite potwierdzenie w rozważaniach przedstawicieli doktryny, m.in. w komentarzu do art. 17 ustawy o PDOP K. Gil, A. Obońska, A. Wacławczyk, A. Walter (red.), Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2019:

„W miejscu tym należy wskazać, że w przepisach PDOPrU regulujących zakres zwolnienia podatkowego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 34a PDOPrU oraz art. 17 ust. 4 PDOPrU, nie ma mowy o tym, że zakres zwolnienia dotyczy jedynie projektu inwestycyjnego, w związku z którym dany podmiot otrzymał decyzję o wsparciu. Konsekwentnie, analizowanym zakresem zwolnienia objęty jest cały dochód danego zakładu, a nie tylko dochód związany z przeprowadzeniem danego projektu inwestycyjnego. Z uwagi, że przepisy PDOPrU regulujące zwolnienie podatkowe w ramach decyzji o wsparciu są praktycznie kopią przepisów PDOPrU dotyczących zwolnienia w ramach SSE, aktualna pozostaje w danym temacie treść uzasadnienia wyr. NSA z 28.6.2018 r. (II FSK 1883/16, Legalis), gdzie napisano, że: „zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. dotyczy wyłącznie dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy (do wysokości limitu), nie zaś dochodu powstałego na skutek wdrożenia konkretnej inwestycji”. A zatem na podstawie nowych przepisów należy stwierdzić, że zwolnienie dotyczy dochodu powstałego na skutek prowadzenia działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, na terenie w tej decyzji wskazanym.”

Abstrahując od powyższego, Spółka wskazuje, iż zakresem Inwestycji będzie objęta niemalże cała działalność zakładu przeróbczego Wnioskodawcy, za wyjątkiem niewielkiej instalacji do (\`(...)\`).

Wobec powyższego Spółka wskazuje, iż nawet w przypadku tzw. „podejścia projektowego”, które jednak nie ma oparcia w przepisach prawa podatkowego zgodnie z wyżej wskazaną argumentacją, ze względu na specyfikę prowadzonej działalności, w ramach której wydobywany (…) zasadniczo w całości podlegać będzie procesom przeróbczym w ramach działalności prowadzonej w oparciu o nową Inwestycję, zwolnieniu podatkowemu powinien w ocenie Spółki podlegać całkowity dochód z produkcji i sprzedaży (\`(...)\`), wydobytego i poddanego procesom przeróbczym w zakładzie Spółki objętym Inwestycją wskazaną w Decyzji, jeśli działalność ta miesi się w zakresie wskazanym w Decyzji i jest prowadzona na terenie wskazanym w Decyzji. Dochód ten bowiem w ocenie Wnioskodawcy jako uzyskiwany po dacie otrzymania decyzji, należy traktować jako uzyskiwany w ramach realizacji Inwestycji wskazanej w Decyzji.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że w związku z uzyskaniem Decyzji zwolnieniu z PDOP podlega cały dochód osiągany przez Spółkę na terenie określonym w Decyzji w ramach rodzajów działalności wskazanych w jej treści (do limitu przyznanej pomocy publicznej).

Interpretacja indywidualna
--------------------------

W dniu 23 września 2019 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.316.2019.1.JKT, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej, za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 26 września 2019 r.

**Skarga na interpretację indywidualną**

Pismem z 24 października 2019 r., które wpłynęło 28 października 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo o:

\- uwzględnienie skargi oraz uchylenie Interpretacji na podstawie art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) PPSA,

\- zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 4 PPSA.

Pismem z 27 listopada 2019 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.316.2019.2.JKT udzieliłem odpowiedzi na Państwa skargę.

**Postępowanie przed sądami administracyjnymi**

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną wyrokiem z 12 marca 2020 r. sygn. akt III SA/Łd 837/19.

Organ wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1424/20 oddalił skargę kasacyjną Organu.

Wyrok który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 20 stycznia 2023 r.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 837/19 wraz z aktami sprawy wpłynął do Organu 20 lutego 2023 r.

**Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku**

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

· uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

· ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1– stwierdzam, że stanowisko które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1162, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 865 ze zm., dalej: „updop”):

Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Na podstawie art. 17 ust. 4 updop:

Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Stosownie do art. 3 ustawy o WNI:

Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wsparcie nie może być udzielone w sytuacji lokalizacji inwestycji na obszarach występowania niezagospodarowanych złóż kopalin, z wyjątkiem inwestycji dotyczących tych złóż.

Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka otrzymała decyzję o wsparciu, o której mowa w art. 13 Ustawy o WNI. Decyzja została wydana w dniu 25 kwietnia 2019 r., na okres 12 lat licząc od dnia jej wydania. Celem nowej inwestycji realizowanej przez Wnioskodawcę, w związku z którą została wydana Decyzja, jest zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa Spółki, poprawa jakości produktów co wymaga dokonania zasadniczej zmiany procesu produkcyjnego. Inwestycja Spółki to budowa od podstaw nowego zakładu (\`(...)\`).

Decyzja wskazuje jako teren realizacji Inwestycji zarówno nieruchomości, na których zlokalizowany jest zakład przeróbczy, jak również działki, na których Spółka prowadzi wydobycie (\`(...)\`), oraz na których planuje wydobycie (mimo, że planowana Inwestycja dotyczy bezpośrednio nakładów na budowę zakładu przeróbczego oraz niezbędne technologie/maszyny, ale niemniej jednak z uwagi na fakt, iż Inwestycja dotyczy działalności związanej z przetwórstwem (\`(...)\`), warunkujących funkcjonowanie zakładu Spółki, to również obszary eksploatacji tych złóż zostały potraktowane jako objęte oddziaływaniem nowej Inwestycji, w oparciu o którą będzie prowadzona działalność gospodarcza Wnioskodawcy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 12 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 837/19 wskazał:

W świetle powyższych regulacji podatkowych należy stwierdzić, że podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia podatkowego, jeżeli: 1) dochody pochodzą z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, 2) dochody są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w powyższej decyzji. Zwolnienie to odnosi się zatem wyłącznie do dochodów uzyskanych z określonego źródła, czyli działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu. Istota regulacji sprowadza się więc do tego, aby działalność gospodarcza była prowadzona w określonym miejscu i w zakresie wynikającym z decyzji o wsparciu. Jedynie bowiem przychody, a następnie uzyskane z nich - po potrąceniu kosztów podatkowych - dochody pochodzące z działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej wymienionej w decyzji o wsparciu mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania. Zwolnienie to ma charakter pomocy publicznej, przy czym jej wielkość nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Nadto z u.w.n.i. wynika, że wsparcie jest udzielana na realizację nowej inwestycji, przez którą rozumie się inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane:

a) z założeniem nowego przedsiębiorstwa,

b) zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa,

c) dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w przedsiębiorstwie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa,

W rezultacie nowa inwestycja nie musi polegać tylko na założeniu nowego przedsiębiorstwa. Może być ona realizowana w ramach przedsiębiorstwa istniejącego i polegać na np. zwiększeniu jego zdolności produkcyjnej w drodze modernizacji i rozbudowy już funkcjonujących środków trwałych. Zasadniczy problem jaki wynika z definicji pojęcia „nowej inwestycji” polega na tym, czy zwolnieniu podatkowemu podlega wówczas cały dochód przedsiębiorstwa uzyskany z działalności gospodarczej wskazanej w decyzji o wsparciu i na terenie określonym w tej decyzji, czy też jedynie dochód związany z realizacją danego projektu inwestycyjnego.

Zdaniem Sądu, z art. 17 ust. 1 pkt 34a i art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p. nie wynika, że warunkiem zwolnienia jest osiągnięcie dochodu z konkretnej inwestycji wymienionej w decyzji o wsparciu - jak to stwierdzono w zaskarżonej interpretacji. Przepisy podatkowe nie przewidują obowiązku ustalenia wyniku podatkowego osiągniętego jedynie w ramach projektu inwestycyjnego, na które uzyskano decyzję o wsparciu. Nie można nie zauważyć, że stanowisko organu, iż zwolnieniu podatkowemu mogą podlegać tylko dochody uzyskane z nowej inwestycji, implikuje szereg praktycznych problemów. W przypadku bowiem gdyby nowa inwestycja polegałaby na zwiększeniu zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa poprzez zmodernizowanie linii produkcyjnej, na którą składałyby się zarówno elementy „stare”, tj. nabyte przez podatnika przed rozpoczęciem nowej inwestycji, jak i „nowe” elementy - zakupione już w ramach nowej inwestycji, ze względu na stopień zespolenia owych „starych” i „nowych” elementów linii produkcyjnej, mogłoby się okazać praktycznie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione wydzielenie dochodu przypadającego wyłącznie na nową inwestycję. Mimo zatem dokonania inwestycji, podatnik nie mógłby wówczas skorzystać ze zwolnienia podatkowego, co pozostawałoby w sprzeczności z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. i z celem tej regulacji. Omawiane zwolnienie podatkowe ma charakter stymulacyjny (bodźcowy). Jego istota polega na zachęceniu podatników do realizacji celów gospodarczych służących trwałemu rozwojowi gospodarczemu kraju i wzrostowi konkurencyjności gospodarki (por. uzasadnienie do projektu ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, Sejm VIII kadencji, druk nr 2307).

Brak jest podstaw do uznania, aby w sytuacji przedstawionej przez spółkę zwolnieniu podatkowemu podlegał tylko dochód związany z realizacją danego projektu inwestycyjnego. Przepisy podatkowe nie określają w ogóle zasad kalkulowania wysokości zwolnienia wyłącznie w oparciu o dochód osiągnięty w ramach nowej inwestycji.

Należy mieć na względzie, że jak wskazano wyżej regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

\- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji,

\- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w ww. decyzji.

W myśl przepisu ustawy podatkowej (art. 17 ust. 1 pkt 34a updop), ze zwolnienia od podatku korzysta dochód uzyskany z tytułu prowadzenia działalności określonej w decyzji o wsparciu, a nie dochód uzyskany z przeprowadzenia konkretnej inwestycji, którą określa decyzja. Bez znaczenia pozostaje tym samym to, że decyzja zostaje wydana w związku z planowanym przeprowadzeniem konkretnej inwestycji. Decydujące są natomiast określone w decyzji przedmiot działalności i miejsce jej prowadzenia. Jeśli oba te elementy są tożsame dla działalności prowadzonej z wykorzystaniem starych i nowych środków trwałych, czyli dotyczą prowadzenia działalności w miejscu i w zakresie określonym w decyzji, to nie ma podstaw do stwierdzania konieczności przypisywania dochodu do konkretnej inwestycji odrębnie.

Mając powyższe rozważania na uwadze, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w związku z uzyskaniem Decyzji (przy założeniu spełnienia przez Spółkę warunków w niej wskazanych), w okresie obowiązywania Decyzji, zwolnieniu z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, podlega cały dochód z działalności wskazanej w Decyzji, prowadzonej na terenie wskazanym w Decyzji, do limitu przyznanej pomocy publicznej, należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Wskazać należy, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1424/20 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 837/19.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.