Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-847/13/MZa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-22
Teza: Czy planowane wydatki na określone własne cele mieszkaniowe stanowią wystarczającą podstawę formalno-prawną do uzyskania zwolnienia kwoty 39.000,00 zł z podatku dochodowego od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 22 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym w dniach 21 października 2013 r. i 05 listopada 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży udziału w działce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży udziału w działce.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismami z dnia 09 i 24 października 2013 r. Znak: IBPBII/2/415-847/13/MZa, wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniach 21 października 2013 r. i 05 listopada 2013 r.

We wskazanym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca odziedziczył udział 5/16 w nieruchomości po zmarłym w dniu 11 sierpnia 2010 r. spadkodawcy. W oparciu o akt notarialny z lipca 2013 r. wnioskodawca dokonał sprzedaży działki. Sprzedaż nastąpiła przed upływem 5-ciu lat od postanowienia sądowego stwierdzającego nabycie spadku. Całą kwotę ze sprzedaży wynoszącą około 39.000,00 zł wnioskodawca zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, poprzez nabycie udziału w budynku mieszkalnym, łącznie z nabyciem udziału w gruncie związanym z tym budynkiem. Wnioskodawca zaznaczył, że udział w wysokości 3/16, który chce nabyć jest częścią nieruchomości, której jest już współwłaścicielem i posiada w niej udział 5/16, a po nabyciu kolejnego udziału wnioskodawca będzie współwłaścicielem tej nieruchomości, posiadającym w niej udział 8/16.

Wnioskodawca nie mieszka w budynku, w którym zamierza nabyć udział. Budynek ten jest budynkiem wolnostojącym, parterowym, jednorodzinnym o powierzchni zabudowy 130 m2. Układ ścian działowych budynku umożliwia na bezkolizyjne zamieszkiwanie go przez dwie rodziny. Budynek ten jest położony na działce nr 488 o powierzchni 14,03 a.

Wnioskodawca zaznaczył, że pozostałe udziały w tym budynku należą do:

*   S. M. – brata wnioskodawcy, który posiada udział 5/16,
*   G. M. – brata ojca wnioskodawcy, posiadającego udział 3/16,
*   L. M. – drugiego brata ojca wnioskodawcy, będącego również właścicielem udziału 3/16.

Udziały w budynku wnioskodawca zamierza odkupić od G. M. Aktualnie w części budynku mieszkają bracia ojca wnioskodawcy (B. M. oraz G. M.) zaś wnioskodawca część tego budynku wykorzystuje na składowanie w nim mebli. Po zakupie udziału w budynku i zgromadzeniu środków niezbędnych do wykonania remontu, rozbudowy lub przebudowy wnioskodawca planuje wprowadzić się do tego budynku.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytanie:

Czy planowane wydatki na określone własne cele mieszkaniowe stanowią wystarczającą podstawę formalno-prawną do uzyskania zwolnienia kwoty 39.000,00 zł z podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, przedstawiając zaistniałe fakty i planowane zamierzenia, wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na określone własne cele mieszkaniowe stanowić będzie wystarczającą podstawę do uzyskania zwolnienia od podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Wobec powyższego przepisu, w przypadku sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment jej nabycia.

Z opisanego we wniosku zdarzenia wynika, że wnioskodawca nabył w spadku po zmarłym w dniu 11 sierpnia 2010 r. spadkodawcy udział 5/16 w działce, który następnie w 2013 r. sprzedał.

Stosownie do art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawcę jest data śmierci spadkodawcy.

Zatem sprzedaż przez wnioskodawcę w 2013 r. udziału w nieruchomości nabytego w 2010 r. w drodze spadku oznacza, że wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku z tego tytułu, bowiem sprzedaż nastąpiła przed upływem okresu 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczonego w niniejszej sprawie od końca 2010 r. Skutki podatkowe sprzedaży będą podlegały ocenie na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Natomiast, stosownie do przepisu art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Zatem stosownie do powołanych przepisów stwierdzić należy, że przychodem ze sprzedaży udziału w działce będzie wartość jaka zostanie wyrażona w cenie zawartej w umowie sprzedaży. Przychód ten może zostać pomniejszony o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 (tj. koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d ww. ustawy (tj. koszty uzyskania przychodu).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zatem w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży działki istnieje możliwość jego przeznaczenia na własne cele mieszkaniowe.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Podkreślić należy, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, skorzystanie ze zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Jak wynika z przepisów regulujących omawianą ulgę podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków ze sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) na własne cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków na własne cele mieszkaniowe, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter wyczerpujący.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że uzyskaną ze sprzedaży udziału w działce kwotę wnioskodawca zamierza przeznaczyć na nabycie udziału 3/16 w budynku mieszkalnym, łącznie z nabyciem udziału w gruncie związanym z tym budynkiem, którego wnioskodawca jest już współwłaścicielem w udziale 5/16. Po nabyciu udziału 3/16 będzie on właścicielem udziału 8/16 w budynku. Obecnie część budynku wnioskodawca wykorzystuje na składowanie mebli. Natomiast po zakupie udziału 3/16 w budynku wnioskodawca planuje zgromadzić środki niezbędne do remontu, rozbudowy lub przebudowy budynku a następnie zamierza się do niego wprowadzić.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w katalogu wydatków, jakie zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy mieścić się będą wydatki poniesione przez wnioskodawcę, począwszy od dnia odpłatnego zbycia udziału w działce odziedziczonego w spadku, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na zakup udziału 3/16 w budynku mieszkalnym łącznie z udziałem w gruncie związanym z tym budynkiem. Skoro bowiem przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w działce zostanie przez wnioskodawcę przeznaczony na zakup udziału 3/16 w budynku mieszkalnym oraz udziału w gruncie z nim związanego, to zostanie wydatkowany na cele, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit a) ustawy. Nie ma zatem przeszkód aby wnioskodawca chcąc skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości przeznaczył na nabycie udziału w budynku mieszkalnym oraz udziału w gruncie z nim związanym.

Należy jednak zaznaczyć, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie będą opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego zbywającego. Powyższe wynika wprost z brzmienia przepisu normującego zwolnienie. W takim przypadku „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku nabycia nieruchomości, to w niej podatnik faktycznie winien takie cele realizować, a więc mieszkać. Oznacza to, że twierdzenie wnioskodawcy, że po zakupie udziału w budynku planuje zgromadzić środki niezbędne do wykonania remontu, rozbudowy lub przebudowy, a w przyszłości zamierza się wprowadzić do budynku musi zostać przez niego poparte okolicznościami faktycznymi, które w sposób jednoznaczny będą potwierdzały, że wnioskodawcy już od momentu nabycia udziału 3/16 w budynku od G. M. towarzyszył zamiar zamieszkania w nim, jest to bowiem obecnie zamiar przyszły i niepewny. Natomiast jak zostało wskazane wcześniej aby skorzystać ze zwolnienia wnioskodawca musi realizować cel zwolnienia. Nie wystarczy zatem być współwłaścicielem budynku mieszkalnego – w budynku tym trzeba jeszcze faktycznie zamieszkać. Zatem do zastosowania zwolnienia nie jest wystarczające samo nabycie przez wnioskodawcę udziału w nieruchomości oraz jego deklaracja, że w przyszłości (a więc po zakupie udziału w tej nieruchomości) zamierza wykonać remont, rozbudowę i przebudowę a następnie wprowadzić się do budynku, zwłaszcza w obliczu faktu, że w budynku tym udział wnioskodawca już wcześniej posiadał a nie mieszkał w nim. Sytuacja, w której wnioskodawca kupuje udział w budynku, ale własne cele mieszkaniowe będą realizować w tym budynku bracia ojca wnioskodawcy a nie wnioskodawca – nie będzie podstawą do skorzystania ze zwolnienia. Jeśli wnioskodawca kupuje udział po to żeby faktycznie zamieszkać w budynku, a więc po zakupie przeprowadzi się do budynku – to wówczas istotnie można mówić o wypełnieniu przesłanek zwolnienia. Wnioskodawca będzie musiał jednak w toku ewentualnego postępowania udowodnić, że od momentu nabycia udziału w budynku mieszkalnym towarzyszył mu faktyczny zamiar przeprowadzenia się do tego budynku po jego wyremontowaniu, rozbudowie lub przebudowie, a jego celem nie była wyłącznie chęć skorzystania ze zwolnienia i uniknięcia płacenia podatku z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości.

Niemniej jednak Organ zauważa, że fakt ten podlegał będzie szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego, a nie przez Organ interpretacyjny. Mając bowiem na uwadze treść przepisu art. 14b Ordynacji podatkowej, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy wnioskodawca zrealizował swój cel mieszkaniowy, czy nie. Zgodnie bowiem z zasadą dochodzenia do prawdy materialnej wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

Stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, jeżeli prawdziwym celem wnioskodawcy faktycznie jest realizacja własnych celów mieszkaniowych w budynku mieszkalnym nabytym w udziale 3/16 ze środków ze sprzedaży udziału w działce odziedziczonej w spadku a nie wyłącznie chęć uniknięcia zapłaty podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.