Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-708/09-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-11
Teza: Koszty zakupu wyjazdu do Meksyku dla pracowników Spółki, którzy uczestniczyli w wyjeździe w ramach delegacji służbowej stanowią dla tych pracowników przychód ze stosunku pracy. Natomiast, przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile pracownicy odbywali podróż służbową.
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychód ze stosunku pracy; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19.11.2009 r. (data wpływu 23.11.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kosztów zakupu wyjazdu do Meksyku dla pracowników – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kosztów zakupu wyjazdu do Meksyku dla pracowników.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, Spółka z o.o. jest producentem drzwi i okien. Swoje wyroby sprzedaje poprzez sieć firm współpracujących w oparciu o zawarte umowy handlowe. W celu zwiększenia sprzedaży (lub utrzymania jej na wysokim poziomie w okresie kryzysu gospodarczego), Spółka podejmuje różne działania mające na celu aktywizację oraz podniesienie motywacji ww. firm. W 2009 r. Spółka podpisała umowę z firmą zewnętrzną, w której zleciła tej firmie organizację oraz prowadzenie akcji marketingowej - konkursu „B D M” przy użyciu wszelkich środków przekazu i narzędzi promocyjnych. W ramach tej akcji marketingowej zgodnie z umową firma zewnętrzna opracowywała strategię scenariusza, regulamin konkursu, wymogi zdobycia poszczególnych nagród, terminy zgłoszeń, przygotowała, obsługiwała i dokonywała aktualizacji strony internetowej Konkursu oraz bazy danych on-line, opracowywała materiały informacyjne, nabywała towary i usługi w ramach prowadzonego Konkursu i przekazywała je uczestnikom konkursu, a także przygotowała i przeprowadziła imprezę finałową, podczas której zostali wyłonieni zwycięzcy konkursu. Uczestnicy konkursu otrzymali wyznaczone targety obrotowe na każdy miesiąc trwania konkursu. Rywalizacja między uczestnikami polegała na osiąganiu jak najlepszych wyników sprzedaży w rankingu regionalnym i ogólnopolskim. Główną nagrodą w ramach programu jest wyjazd do Meksyku dla pracowników firm, (realizowany na podstawie odrębnej umowy z tą samą firmą zewnętrzną), które uzyskały najwyższy wskaźnik przekroczenia założonych siedmiomiesięcznych targetów sprzedaży. Wraz z tą grupą w wyjeździe (na podstawie delegacji służbowej) wzięli udział 3 pracownicy Spółki, jako przedstawiciele organizatora i sponsora konkursu. Wyjazd do Meksyku zarówno dla osób wygrywających, jak i pracowników Spółki został zakupiony i w całości opłacony przez Spółkę.

W trakcie wyjazdu pracownicy Spółki prezentowali ofertę Spółki oraz prowadzili szkolenia w zakresie sprzedaży okien i drzwi produkowanych przez Spółkę, zapoznawali uczestników wyjazdu z technologią produkcji, stosowanymi w Spółce systemami: zarządzania jakością, obsługi posprzedażnej, kontaktów z klientem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych - czy koszty całej akcji marketingowej i koszty zakupu i organizacji wyjazdu do Meksyku dla pracowników firm wygrywających konkurs oraz dla 3 pracowników Wnioskodawcy stanowią koszty uzyskania przychodu?
2.  W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych - czy koszty zakupu wyjazdu do Meksyku dla pracowników Spółki, którzy uczestniczyli w wyjeździe w ramach delegacji służbowej i prowadzili w tym czasie szkolenia zapoznawali uczestników wyjazdu z technologią produkcji stosowanymi w Spółce systemami zarządzania jakością obsługi posprzedażnej, kontaktów z klientem, stanowić będą ich przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu?

Przedmiot niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego stanowi odpowiedź na pytanie drugie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiedź na pytanie pierwsze w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie udzielona w odrębnej interpretacji.

Zdaniem Wnioskodawcy:

W związku z tym, że wyjazd 3 pracowników Spółki był wyjazdem ściśle związanym z wykonywanymi przez nich obowiązkami służbowymi, w ramach delegacji pracowniczej, a nie nagrodą (jak w przypadku uczestników konkursu) - zdaniem Wnioskodawcy koszty poniesione na zakup wycieczki nie stanowią dla nich dodatkowego przychodu ze stosunku pracy. Dodatkowo za takim stanowiskiem przemawia fakt, iż w trakcie tego wyjazdu pracownicy ci prowadzili szkolenia, mające na celu dalsze zwiększenie przychodów ze sprzedaży wyrobów Spółki, dla pracowników firm, które wygrały konkurs.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 – 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Powyższe zwolnienie od podatku obejmuje zatem diety i inne świadczenia otrzymane przez pracownika za czas podróży służbowej, do wysokości określonej w odrębnych przepisach.

Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są:

*   rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalenia należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1991 r. ze zm.).
*   rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1990 ze zm.)

Zatem diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika poza granicami kraju zwolnione są z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniach.

Jednak niezbędnym warunkiem dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest odbycie przez pracownika podróży służbowej. Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji "podróży służbowej".

Dlatego w kwestii tej należy posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks Pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). W art. 775 § 1 Kodeksu pracy ustawodawca określił, iż pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy przysługuje zwrot kosztów związanych z podróżą służbową.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Spółka z o.o. swoje wyroby sprzedaje poprzez sieć firm współpracujących w oparciu o zawarte umowy handlowe. Spółka podpisała umowę z firmą zewnętrzną, w której zleciła tej firmie organizację oraz prowadzenie akcji marketingowej - konkursu „B D M” przy użyciu wszelkich środków przekazu i narzędzi promocyjnych.

Główną nagrodą w ramach programu jest wyjazd do Meksyku dla pracowników firm, (realizowany na podstawie odrębnej umowy z tą samą firmą zewnętrzną), które uzyskały najwyższy wskaźnik przekroczenia założonych siedmiomiesięcznych targetów sprzedaży. Wraz z tą grupą w wyjeździe (na podstawie delegacji służbowej) wzięli udział 3 pracownicy Spółki, jako przedstawiciele organizatora i sponsora konkursu. Wyjazd do Meksyku zarówno dla osób wygrywających, jak i pracowników Spółki został zakupiony i w całości opłacony przez Spółkę.

W trakcie wyjazdu pracownicy Spółki prezentowali ofertę Spółki oraz prowadzili szkolenia w zakresie sprzedaży okien i drzwi produkowanych przez Spółkę, zapoznawali uczestników wyjazdu z technologią produkcji, stosowanymi w Spółce systemami: zarządzania jakością, obsługi posprzedażnej, kontaktów z klientem.

Mając na uwadze przestawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż w sytuacji gdy pracownicy wykonujący polecenia służbowe pracodawcy w kraju lub poza jego granicami otrzymują przysługujące im na podstawie odrębnych przepisów diety i inne należności z tytułu podróży służbowych, do wysokości wynikających z tych przepisów, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślić przy tym należy, iż zwolnienie przysługuje wyłącznie pod warunkiem, że pracownik odbywa podróż służbową w rozumieniu cytowanych przepisów Kodeksu pracy, tj. wykonuje na polecenie pracodawcy zadania służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy. Ww. kwestia nie jest natomiast przedmiotem niniejszej interpretacji. Upoważnienie tut. organu do wydawania interpretacji indywidualnych obejmuje bowiem jedynie przepisy podatkowe.

Reasumując:

Koszty zakupu wyjazdu do Meksyku dla pracowników Spółki, którzy uczestniczyli w wyjeździe w ramach delegacji służbowej stanowią dla tych pracowników przychód ze stosunku pracy. Natomiast, przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile pracownicy odbywali podróż służbową.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja Nr 10, 09-402 Płock.