Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-290/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-15
Teza: skutki podatkowe umowy pożyczki od firmy zagranicznej
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 5 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 11 września 2014 r.), uzupełnionym 3 października 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania pożyczki otrzymanej od zagranicznej spółki finansującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania pożyczki otrzymanej od zagranicznej spółki finansującej.

Ww. wniosek został uzupełniony 3 października 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca („Spółka”) jest spółką prawa polskiego oraz rezydentem podatkowym w Polsce. Spółka prowadzi głownie działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Spółka zamierza prowadzić działalności finansową polegającą na pozyskiwaniu funduszy oraz finansowaniu podmiotów z grupy, w szczególności głównego akcjonariusza („Pożyczkobiorca”). Pozyskiwanie funduszy może odbywać się w drodze pozyskiwania finansowania od podmiotu zagranicznego („Zagraniczna Spółka Finansująca”) w formie uzyskanej lub uzyskanych pożyczek albo w drodze emisji obligacji (nie można wykluczyć, że środki na finansowanie tej działalności pochodzić będą również z innych źródeł).

Działalność finansowa będzie działalnością poboczną Spółki. Taki zakres wykonywanej działalności jest określony w odpowiednich dokumentach korporacyjnych Spółki. Statutowy przedmiot działalności Spółki obejmuje „pozostałe formy udzielania kredytów” – PKD 64.92 Z. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, podklasa ta obejmuje między innymi zapewnienie długoterminowego finansowania działalności przemysłowej oraz pożyczki pieniężne poza systemem bankowym.

Zagraniczna Spółka Finansująca nie będzie posiadać siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski. Zagraniczna Spółka Finansująca będzie wykonywała swoją działalność na terenie państwa, w którym została utworzona. Zagraniczna Spółka Finansująca będzie zgodnie z dokumentacją korporacyjną uprawniona do wykonywania działalności w zakresie udzielania pożyczek oraz finansowania działalności gospodarczej w innej formie.

Spółka oraz Pożyczkobiorca są zarejestrowani w Polsce jako czynni podatnicy podatku VAT.

Wnioskodawca wskazał również, że Pożyczkobiorca będzie podmiotem, dla którego stałym miejscem prowadzenia działalności jest Polska.

Spółka oraz Zagraniczna Spółka Finansująca będą udzielały pożyczek (udzielały finansowania) w celu zarobkowym, w tym w celu osiągnięcia zysku w postaci odsetek od pożyczek.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy umowa pożyczki (umowy pożyczek) zawarta (zawarte) przez Spółkę z Zagraniczną Spółką Finansującą nie podlega (nie podlegają) podatkowi od czynności cywilnoprawnych z uwagi na fakt, że Spółka z tytułu wykonania przez Zagraniczną Spółkę Finansującą usług w zakresie pożyczki (pożyczek) jest zwolniona z podatku od towarów i usług w Polsce?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają czynności cywilnoprawne takie jak umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak szereg przypadków, w których czynności cywilnoprawne są wyłączone z opodatkowania ww. podatkiem. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, szczególne znaczenie ma art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w myśl którego podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

opodatkowana podatkiem od towarów i usług;

zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,

umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Wnioskodawca wskazał, że Spółka będzie zwolniona z podatku od towarów i usług w Polsce w zakresie uzyskanej lub uzyskanych pożyczek. W związku z przytoczonym przepisem ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którym, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania czynności cywilnoprawnej jest zwolniona z podatku od towarów i usług, to taka czynność cywilnoprawna nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zasadnym jest uznanie, że Spółka (będąca pożyczkobiorcą) jest zwolniona z podatku od towarów i usług, a więc umowa pożyczki (umowy pożyczki) zawarta (zawarte) przez Spółkę z Zagraniczną Spółką Finansującą nie podlega (nie podlegają) opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tak więc w zakresie zawieranych umów pożyczek przez Spółkę z Zagraniczną Spółką Finansującą nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie, Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty ww. podatku z tego tytułu.

Należy zaznaczyć, że organ podatkowy przywołał tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do podatku od czynności cywilnoprawnych w części dotyczącej opodatkowania umowy pożyczki (umów pożyczek) zawartej (zawartych) przez Wnioskodawcę z Zagraniczną Spółką Finansującą (pytanie nr 2 we wniosku).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki (umów pożyczek) zawartej (zawartych) przez Wnioskodawcę z Zagraniczną Spółką Finansującą. W pozostałym zakresie wniosku zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Natomiast w myśl art. 1 ust. 4 ww. ustawy podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazuje zacytowany przepis umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy, w szczególności pożyczkobiorca.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega także umowa pożyczki − jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą lecz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku oba wskazane warunki, tzn. miejsce zamieszkania (siedziba) nabywcy (Rzeczpospolita Polska) oraz miejsce zawarcia umowy pożyczki (Rzeczpospolita Polska) muszą zostać spełnione łącznie. Niespełnienie chociażby jednego z nich skutkować będzie tym, że dana umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższych uregulowań, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,

umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego oraz rezydentem podatkowym w Polsce. Spółka prowadzi głównie działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Spółka zamierza prowadzić działalności finansową polegającą na pozyskiwaniu funduszy oraz finansowaniu podmiotów z grupy, w szczególności głównego akcjonariusza. Działalność finansowa będzie działalnością poboczną Spółki. Statutowy przedmiot działalności Spółki obejmuje „pozostałe formy udzielania kredytów” - PKD 64.92 Z (m.in. zapewnienie długoterminowego finansowania działalności przemysłowej oraz pożyczki pieniężne poza systemem bankowym).

Pozyskiwanie funduszy może odbywać się w drodze pozyskiwania finansowania od Zagranicznej Spółki Finansującej m.in. w formie uzyskanej lub uzyskanych pożyczek.

Spółka Finansująca będzie zgodnie z dokumentacją korporacyjną uprawniona do wykonywania działań w zakresie udzielania pożyczek.

Zagraniczna Spółka Finansująca nie będzie posiadać siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski. Zagraniczna Spółka Finansująca będzie wykonywała swoją działalność na terenie państwa, w którym została utworzona.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – wskazanego przez Wnioskodawcę jako przepis mający być przedmiotem interpretacji − wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają takie czynności, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu ich dokonania (dokonania tych czynności) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkiem określonych czynności, które w przedmiotowej sprawie nie występują).

W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek powyższe zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższe transakcje – dokonane pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlegają regulacjom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z 14 października 2014 r. znak: IBPP4/443-416/14/EK Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, uznał, że pożyczka (lub pożyczki) udzielone Wnioskodawcy przez Zagraniczną Spółkę Finansującą będzie (będą) podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych umowa ta (umowy te) nie będzie (nie będą) podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym − niezależnie od tego czy zawierane przez Wnioskodawcę umowy pożyczek z Zagraniczną Spółką Finansującą podlegałyby opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na mocy powołanego powyżej art. 1 ust. 4 ww. ustawy czy też nie – do ww. umów zastosowanie będzie miało wyłączenie wynikające z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec wskazanych okoliczności Wnioskodawca (pożyczkobiorca) nie będzie zatem zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu tych umów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn.zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.