Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1709/09-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-05
Teza: Czy nieodpłatne przekazanie infrastruktury drogowej na rzecz miasta i gminy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z zachowaniem prawa do odliczenia?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; drogi; infrastruktura; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2009 r. (data wpływu 16 grudnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 stycznia 2010 r. (data wpływu 15 stycznia 2010 r.) oraz pismem z dnia 23 lutego 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania wybudowanego parkingu na rzecz Starostwa Powiatowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania wybudowanego parkingu na rzecz Starostwa Powiatowego. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 stycznia 2010 r. (data wpływu 15 stycznia 2010 r.) oraz pismem z dnia 23 lutego 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej: Spółka) dokonał darowizny na rzecz Starostwa Powiatowego zgodnie z podpisaną umową darowizny. Przedmiotem darowizny było wykonanie dodatkowego parkingu przy siedzibie Spółki, zgodnie z projektem budowlanym. Spółka dokonała tego na własny koszt. Od zakupów dotyczących poniesionych w tym celu nakładów i udokumentowanych fakturami VAT Spółka odliczyła VAT naliczony, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. w momencie przekazania darowizny Wnioskodawca wystawił fakturę VAT dokumentującą przekazanie z naliczonym podatkiem w wysokości 22%.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wyjaśnił, iż działka na której został wybudowany parking jest własnością Skarbu Państwa w wieczystym użytkowaniu Spółki. Przedmiotem darowizny były nakłady poniesione na wykonanie parkingu z kostki brukowej, zgodnie z projektem budowlanym 10 miejsc postojowych na parkingu zlokalizowanym przy siedzibie firmy. Działka pozostaje w wieczystym użytkowaniu Spółki. Darowizna została dokonana na rzecz Starostwa Powiatowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazując ww. darowiznę Wnioskodawca powinien ją opodatkować, czy też nie, ale z jednoczesnym prawem do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dotyczących tej transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy, tego typu nieodpłatne przekazanie infrastruktury drogowej na rzecz miasta i gminy nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z zachowaniem prawa do odliczenia. Spółka podjęła bowiem temat dodatkowego parkingu z uwagi na usprawnienie dojazdu jej klientów do swojej siedziby (administracja, zakład produkcyjny, dyrekcja). Spółka nie mogłaby prowadzić działalności bez posiadania odpowiedniej klasy dróg do niej prowadzących i parkingów. Zaznaczyć należy, iż Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną, a zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, stosując zasadę ogólną ma możliwość odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z tą działalnością. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne przekazania majątku Spółki na cele związane z jej działalnością opodatkowaną nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. u. UE. l Nr 2006.347.1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, jest także przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy).

Stosownie do przepisu art. 8 ust. 2 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług traktuje się także nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że każde przekazanie należących do przedsiębiorstwa podatnika towarów bez wynagrodzenia (w szczególności darowizny), niezależnie od tego, czy następują one na cele prowadzonej działalności gospodarczej czy też nie, uznać należy za opodatkowaną dostawę towarów, z wyjątkiem czynności wymienionych w art. 7 ust. 3 – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Natomiast nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:

*   nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami.

Przy czym niedopełnienie któregokolwiek z ww. warunków jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przedstawiona powyżej analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jednoznacznie wskazuje, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka dokonała darowizny na rzecz Starostwa Powiatowego zgodnie z podpisaną umową darowizny. Przedmiotem darowizny były nakłady poniesione na wykonanie parkingu z kostki brukowej przy siedzibie Spółki, zgodnie z projektem budowlanym Spółka dokonała tego na własny koszt. Od zakupów dotyczących poniesionych w tym celu nakładów i udokumentowanych fakturami VAT Spółka odliczyła VAT naliczony, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. w momencie przekazania darowizny Wnioskodawca wystawił fakturę VAT dokumentującą przekazanie z naliczonym podatkiem w wysokości 22%. Działka na której został wybudowany parking jest własnością Skarbu Państwa i pozostaje w wieczystym użytkowaniu Spółki.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz przedstawione wyżej przepisy należy stwierdzić, że przekazanie przez Spółkę na rzecz Starostwa przedmiotowego parkingu bez prawa do gruntu, na którym został wybudowany, stanowi w istocie przekazanie jedynie poniesionych nakładów, a więc świadczenie usług.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, czynność nieodpłatnego świadczenia usług podlega opodatkowaniu w sytuacji, gdy spełnione zostaną łącznie następujące warunki:

*   nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami.

Z opisu sprawy wynika, iż Spółka podjęła się wybudowania dodatkowego parkingu z uwagi na usprawnienie dojazdu jej klientów do swojej siedziby (administracja, zakład produkcyjny, dyrekcja). Spółka nie mogłaby prowadzić działalności bez posiadania odpowiedniej klasy dróg do niej prowadzących i parkingów.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie przekazane nieodpłatnie na rzecz Starostwa nakłady na infrastrukturę drogową (parking) pozostają w ścisłym związku z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem, hipoteza ww. przepisu nie zostanie wypełniona.

Zatem, biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz analizę stanu faktycznego sprawy uznać należy, że nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę nakładów poniesionych na wykonanie przedmiotowego parkingu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.

Treść tego przepisu wskazuje, iż:

*   prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług,

*   prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi nie są do nich wykorzystywane.

Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich prawidłowej kwalifikacji w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego z uwzględnieniem związku tych zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonał darowizny na rzecz Starostwa Powiatowego zgodnie z podpisaną umową darowizny. Przedmiotem darowizny były nakłady poniesione na wykonanie dodatkowego parkingu przy siedzibie Spółki zgodnie z projektem budowlanym. Spółka dokonała tego na własny koszt. Od zakupów dotyczących poniesionych w tym celu nakładów i udokumentowanych fakturami VAT Spółka odliczyła VAT naliczony zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zainteresowany prowadzi działalność opodatkowaną. Spółka podjęła się wybudowania dodatkowego parkingu z uwagi na usprawnienie dojazdu jej klientów do swojej siedziby (administracja, zakład produkcyjny, dyrekcja), bowiem nie mogłaby prowadzić działalności bez posiadania odpowiedniej klasy dróg do niej prowadzących i parkingów.

Mając na uwadze art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, należy stwierdzić, iż w związku z tym, że przedmiotowy parking służy Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych – Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów związanych z budową parkingu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.