Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-581/09/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-25
Teza: Opodatkowanie należności wypłaconych biegłemu sądowemu.
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; korekta; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2009 r. (data wpływu 13 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez biegłego sądowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez biegłego sądowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od 1 maja 2008 r. prowadzi działalność gospodarczą. W okresie od 1 maja 2008 r. do 12 listopada 2008 r. wystawił i przekazał do Prokuratury rachunki za wykonane czynności biegłego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, a nie z tytułu osobiście wykonanej pracy. Rachunki, które zostały wystawione z tytułu wykonywanej działalności gospodarczej były oznaczone danymi jakie zostały zapisane w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i regon. Natomiast rachunki wystawione z tytułu osobiście wykonywanych prac spełniały normę art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że dla działalności gospodarczej są prowadzone odrębne urządzenia księgowe na podstawie odpowiednich przepisów, rachunki wystawione na kwotę 16.114 zł zostały zarejestrowane w przychodach w podatkowej księdze przychodów i rozchodów i opodatkowane podatkiem dochodowym. Natomiast Prokuratura wystawiła na całość rachunków Wnioskodawcy PIT-11 za 2008 r., co spowodowało podwójne opodatkowanie dochodów Wnioskodawcy. Wnioskodawca wystąpił o korektę PIT-11 w części przychodów traktując je jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Prokuratura odmówiła korekty motywując to brakiem podstaw do jej dokonania przywołując przepis art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz twierdząc że czynności biegłych sądowych wykonywane na zlecenie sądu należy zaliczyć do przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy, a nie pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca uważa, że istnieje zasada swobody działalności gospodarczej, a nie narzucania sposobu rozliczania jego przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Prokuratura powinna wystawić korektę PIT-11 za 2008 r. oraz czy Wnioskodawca powinien dokonać korekty przychodów w kwocie 16.114 zł w podatkowej księdze przychodów i rozchodów i złożyć korektę rozliczenia rocznego PIT-36 za 2008 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy Prokuratura zobowiązana jest do korekty PIT-11 za 2008 r. gdyż świadomie przyjmowała rachunki jakie wystawiał z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) źródłami przychodów są m.in.: działalność wykonywana osobiście oraz pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jej treścią, działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa: wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Wyłączenie to obejmuje więc m.in. działalność wykonywaną osobiście, zdefiniowaną jako odrębne źródło przychodów, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy, której poszczególne kategorie wymieniono w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z brzmieniem art. 13 pkt 6 tej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przychodów osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności - przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej - nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, lecz zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 6 ww. ustawy powoduje, iż na sądach, prokuraturach, czy też organach władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, jako płatnikach dokonujących wypłat z powyższego tytułu ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Należy przy tym podkreślić, że na gruncie prawa podatkowego nie ma przeszkód, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą, równocześnie wykonywały określone czynności na zlecenie wymienionych we wniosku organów i osiągały z tego tytułu przychody, o których mowa w art. 13 pkt 6 powoływanej ustawy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca otrzymał w 2008 r. od Prokuratury przychody z tytułu wykonania czynności biegłego sądowego zaliczane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście i jednocześnie uwzględnił je w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przypadku zakwalifikowania przychodu do źródła - działalność wykonywana osobiście nie należy go traktować jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychody z tytułu świadczenia czynności biegłego sądowego wykonywane na zlecenie m.in. sądów, prokuratury nie mogą zatem być ujęte w prowadzonej w ramach działalności gospodarczej ewidencji podatkowej.

Tym samym Wnioskodawca winien dokonać stosownej korekty zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz złożyć korektę zeznania podatkowego za 2008 r.

Zgodnie bowiem z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 § 2 ww. ustawy).

Na tle powyższego stwierdzić należy, że przychody z tytułu czynności świadczonych przez biegłego sądowego (Wnioskodawcę) wykonywanych na zlecenie sądów, prokuratury są przychodami z działalności wykonywanej osobiście na podstawie art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od których zobowiązanym do naliczania, pobierania oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy jest płatnik.

Wnioskodawca winien je wykazać - na podstawie otrzymanej od płatnika informacji PIT-11 - w zeznaniu rocznym za 2008 r. nie ujmując ich w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.