Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-693/09-2/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-09
Teza: opodatkowanie bonusów lojalnościowych stanowiących nagrodę w ramach organizowanego przez Spółkę programu lojalnościowego.
Słowa kluczowe: bonus; działalność-działalność gospodarcza; nagrody; sprzedaż-sprzedaż premiowa; wyroby; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 09.11.2009 r. (data wpływu 16.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania bonusów lojalnościowych stanowiących nagrodę w ramach organizowanego przez Spółkę programu lojalnościowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania bonusów lojalnościowych stanowiących nagrodę w ramach organizowanego przez Spółkę programu lojalnościowego.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Spółka sprzedaje na terytorium Polski sprzęt elektroniczny. Spółka nie prowadzi samodzielnie sprzedaży detalicznej, lecz sprzedaje swój towar hurtowo sklepom, hurtowniom, sieciom handlowym (dalej: Punkty Sprzedaży). Podmioty te dokonują następnie sprzedaży detalicznej na rzecz odbiorców indywidualnych.

Ponieważ Spółka jest jedną z wielu na rynku i konkuruje z innymi podmiotami, oferującymi sprzęt elektroniczny, (który również jest zazwyczaj sprzedawany odbiorcom indywidualnym przez te same podmioty zajmujące się sprzedażą sprzętu elektronicznego różnych producentów), Spółka rozważa wdrożenie programu zmierzającego do zintensyfikowania sprzedaży towarów znajdujących się w jego ofercie poprzez zapewnienie lojalności kręgu indywidualnych użytkowników towarów Spółki oraz docelowo rozszerzenie ich liczby.

Program lojalnościowy oparty będzie na opisanych poniżej zasadach. Spółka - tak jak do tej pory - sprzedawać będzie sprzęt elektroniczny swojej marki do Punktów Sprzedaży. Punkty Sprzedaży sprzedawać będą - na dotychczasowych zasadach - sprzęt zakupiony od Spółki na rzecz odbiorców indywidualnych. Jednocześnie jednak, każdy z odbiorców indywidualnych, który nabędzie towar marki Spółki, będzie uprawniony do otrzymania bonusu lojalnościowego. Bonus polegać będzie na tym, iż dany nabywca indywidualny otrzyma od Spółki:

1.  rabat;
2.  bon towarowy;
3.  towar.

Ad. A

Rabat realizowany będzie poprzez wypłatę przez Spółkę na rzecz indywidualnego nabywcy określonej kwoty pieniężnej, stanowiącej równowartość udzielonego rabatu.

Ad. B

Bon towarowy będzie uprawniał do nabycia w zamian za bon towarów, o wartości odpowiadającej wartości nominalnej bonu.

Ad. C

Odmienną formą nagrodzenia nabywcy indywidualnego będzie przyznanie mu nagrody w postaci towaru marki Spółki o wartości wynikającej z regulaminu sprzedaży premiowej.

Należy dodać, iż regulamin sprzedaży premiowej będzie opublikowany w Internecie, oraz dostępny do zapoznania się w Punktach Sprzedaży.

Warto zaznaczyć, iż powyższe bonusy lojalnościowe będą przyznawane wyłącznie tym nabywcom indywidualnym, którzy spełnią wszystkie warunki wynikające z regulaminu sprzedaży premiowej, do których należy przede wszystkim:

*   nabycie towaru marki Spółki o określonej wartości w jednym z Punktów Sprzedaży,

*   udokumentowanie powyższego zakupu poprzez przesłanie do Spółki lub do podmiotu wskazanego przez Spółkę, dowodu zakupu z kodem produktu, dokumentującego to nabycie.

Chodzi przede wszystkim o bezsprzeczną identyfikację towaru jako wprowadzonego do obrotu przez Spółkę na terytorium Polski.

Należy podkreślić, że Spółka co do zasady nie będzie sprzedawać towarów objętych bonusem bezpośrednio klientom detalicznym, lecz będą oni dokonywać zakupów w którymkolwiek z Punktów Sprzedaży, który wcześniej nabył te towary pośrednio lub bezpośrednio od Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w odniesieniu do nabywców, którzy nabywają wyroby Spółki na indywidualne cele (bez związku z ewentualną działalnością gospodarcza) otrzymany przez takiego nabywcę opisany powyżej bonus lojalnościowy (bon towarowy, rabat, towar spółki) będzie stanowić dla niego nagrodę otrzymaną w ramach sprzedaży premiowej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy do otrzymanej nagrody w postaci bonusu lojalnościowego będzie miało zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli nagroda ta będzie otrzymana przez osobę fizyczną w związku z opisanym zakupem na cele indywidualne, bez związku z ewentualną działalnością gospodarczą, zaś jej wartość nie przekroczy kwoty 760 PLN?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W przekonaniu Spółki otrzymany przez nabywcę towarów bonus lojalnościowy stanowić będzie dla nabywcy indywidualnego towarów Spółki nagrodę otrzymaną w związku ze sprzedażą premiową. Konsekwentnie będzie miało również zastosowanie do niej zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Dlatego też zdaniem Spółki otrzymany przez klienta indywidualnego bonus o wartości nominalnej nieprzekraczającej 760 PLN objęty będzie zwolnieniem z podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia się z podatku dochodowego wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza kwoty 760 PLN. Ustawa w swojej treści nie przesądza, jakiego rodzaju musi to być nagroda. W szczególności nie zawiera postanowienia, iż warunkiem uznania przysporzenia, za nagrodę musi być świadczenie rzeczowe.

Zwraca uwagę, iż w sytuacji, gdy ustawodawca chciał ograniczyć zakres świadczeń w jakikolwiek sposób, wskazywał to wprost w ustawie. Tytułem przykładu wskazać można np. brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, w którym wprost zawężono zwolnienie wyłącznie do świadczeń rzeczowych, czy art. 21 ust. 1 pkt 63 ustawy, w którym zwolnienie ograniczono wyłącznie do świadczeń pieniężnych. Skoro przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy nie zawiera żadnego ograniczenia, zaś ustawa w żadnym miejscu nie ustanawia definicji legalnej „nagrody”, należy uznać, iż dla potrzeb art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy będzie nią każde nieodpłatne przysporzenie pieniężne, otrzymane przez kupującego.

Zdaniem Spółki w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nagrodami związanymi ze sprzedażą premiową. Ustawa w żadnym przepisie nie definiuje pojęcia „sprzedaż premiowa”, należy zatem odwołać się do praktyki stosowania prawa przez organy podatkowe.

Jak wskazał Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w postanowieniu z dnia 22 maja 2006 r. Nr 1472/DPC/415-22/06/MS „pojęcie sprzedaży premiowej nie zostało zdefiniowane ww. ustawie, ani w innych przepisach prawa. W praktyce pod pojęciem sprzedaży premiowej należy rozumieć czynności mające na celu zachęcanie nabywców do dokonywania zakupów o określonej wartości, bądź systematycznego dokonywania zakupów. Sprzedaż premiową należy utożsamiać z transakcją, w ramach której obok sprzedaży towaru lub usługi dochodzi do wydania nabywcy premii (nagrody). (\`(...)\`) udział konsumentów w każdej z prezentowanych akcji promocyjnych jest bowiem nieodłącznie związany z zakupem towaru. Aby wziąć udział w akcji promocyjnej i mieć szansę na otrzymanie nagrody, konsument musi przede wszystkim dokonać zakupu premiowanego towaru. Otrzymanie nagrody jest więc bezpośrednio związane z zakupem towaru”.

Podobnie Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2006 r. Nr ZD/406-59/PIT/05 stwierdził, iż „termin „premia”, „premiowa” nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych, ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii”.

W podobnym duchu wypowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 29 sierpnia 2008 r. Nr ILPB/415-381/08-3/RP, który podkreślał, iż „przedmiotowy bonus lojalnościowy”, z uwagi na jego ekonomiczny sens uznać można za nagrodę z tytułu sprzedaży premiowej. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają legalnej (ustawowej) definicji tego pojęcia. Sprzedaż premiowa wiąże się z bezpłatnym świadczeniem (nagroda) dla kupującego, który spełnia określone, podane do wiadomości warunki. Nagroda jest więc wyróżnieniem klienta i nie ma bezpośredniego powiązania z umówioną i zapłaconą „ceną” zakupionego towaru. Zatem cel udzielania bonifikat (rabatów) i przyznawania nagród z tytułu sprzedaży premiowej jest taki sam - zachęcenie nabywcy do dokonywania zakupów u konkretnego dostawcy. Nie można jednak twierdzić, że nagroda z tytułu sprzedaży premiowej i rabat (bonifikata) to świadczenia tożsame”.

W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż opisane w powołanych powyżej stanowiskach organów podatkowych warunki zostały spełnione. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, iż podstawą do otrzymania bonusu lojalnościowego przez nabywcę indywidualnego jest dokonanie przez niego zakupu towarów, które należą do oferty handlowej Spółki. Co więcej, otrzymanie bonusu ściśle uzależnione jest od nabycia towaru marki Spółki, a zatem określonego zachowania, które według założeń programu lojalnościowego zasługuje na uhonorowanie przyrzeczoną nagrodą.

Warto również zwrócić uwagę na stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wyrażone w piśmie z dnia 19 lipca 2004 r. Nr FB/005A-613/ZL/04, w którym wskazał on, iż „(\`(...)\`) przy sprzedaży premiowej musi wystąpić instytucja umowy sprzedaży rzeczy oraz premia, instrumenty te muszą być połączone cywilnoprawną instytucją przyrzeczenia publicznego”. W przedmiotowej sprawie warunki uzyskania świadczenia w postaci bonusu będą upublicznione w postaci przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 Kodeksu cywilnego. Warunki uzyskania nagrody zostaną bowiem ogłoszone w Internecie oraz udostępnione w punktach sprzedaży towarów Spółki.

Reasumując, zdaniem Spółki w opisywanym stanie faktycznym wydawane przez Spółkę bonusy lojalnościowe stanowić będą nagrody w sprzedaży premiowej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w omawianym przypadku w odniesieniu do bonusów o wartości nominalnej do 760 PLN znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w powołanym przepisie.

Na tle przedstawionych zdarzeń przyszłych, stwierdzam, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a, 52c wymienionej ustawy o podatku dochodowym oraz zwolnionych od podatku na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Zatem, aby wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową zwolniona była z podatku dochodowego, spełnione muszą być następujące warunki:

*   nagroda związana musi być ze sprzedażą premiową,

*   jednorazowa wartość nagrody nie może przekroczyć kwoty 760 zł,

*   sprzedaż premiowa nie dotyczy nagród otrzymanych przez osoby w związku z prowadzoną przez nie pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Kluczowym dla oceny, czy przepis powołanego art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie, jest określenie, czy w przedstawionym we wniosku zdarzeniu mamy do czynienia ze sprzedażą premiową.

Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie sformułował tego pojęcia w ustawie. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży. W związku z powyższym dla potrzeb zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni.

Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, iż składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) i tak treść art. 535 i następnych stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenie drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych, ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

W związku z powyższym, mając na uwadze powyższe ustalenia i powołane przepisy prawa, zdaniem tutejszego organu podatkowego „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka sprzedaje hurtowo na terytorium Polski sprzęt elektroniczny za pośrednictwem hurtowni, sklepów, sieci handlowej, zwanych Punktami Sprzedaży, które następnie dokonują sprzedaży detalicznej na rzecz odbiorców indywidualnych. Spółka rozważa wdrożenie programu lojalnościowego, zmierzającego do zintensyfikowania sprzedaży towarów znajdujących się w ofercie Spółki, którego program opublikowany będzie w Internecie oraz dostępny w Punktach Sprzedaży. Z zasad przedmiotowego programu wynika, iż jak dotychczas Spółka dokonywać będzie sprzedaży towarów do Punktów Sprzedaży, zaś Punkty te zakupiony od Spółki towar sprzedawać będą na rzecz odbiorców indywidualnych. Każdy z odbiorców indywidualnych, który nabędzie towar marki Spółki, uprawniony będzie do otrzymania bonusu lojalnościowego, który polegać będzie na otrzymaniu od Spółki:

*   rabatu (realizowanego poprzez wypłatę przez Spółkę na rzecz indywidualnego nabywcy określonej kwoty pieniężnej, stanowiącej równowartość udzielonego rabatu);

*   bonu towarowego (który będzie uprawniał do nabycia w zamian za bon towarów, o wartości odpowiadającej wartości nominalnej bonu);

*   towaru (przyznaniu nagrody w postaci towaru marki Spółki o wartości wynikającej z regulaminu sprzedaży premiowej).

W wyniku dokonanej szczegółowej analizy zasad programu lojalnościowego, który Spółka zamierza wdrożyć, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze sprzedażą premiową, ponieważ Spółka nie dokonuje i nie będzie dokonywać sprzedaży towarów swojej marki odbiorcom indywidualnym, bowiem na terenie Polski prowadzi tylko sprzedaż hurtową. To Punkty Sprzedaży, a więc sklepy, hurtownie - zakupiony od Spółki towar sprzedawać będą klientom indywidualnym.

W związku z powyższym nie można uznać, iż Spółka dokonywać będzie sprzedaży towarów swojej marki odbiorcom indywidualnym, bowiem umowa sprzedaży zawierana będzie przez Punkty Sprzedaży z odbiorcami indywidualnymi. Powyższe wyklucza zetem powstanie pomiędzy Spółką a odbiorcami indywidualnymi stosunku prawnego określanego mianem sprzedaży premiowej.

Ponadto, w opinii organu podatkowego o słuszności stanowiska Spółki w tym zakresie nie przesądza powołany w stanowisku Spółki w zakresie pytania Nr 1 wniosku art. 919 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym kto przez ogłoszenie publiczne przyrzekł nagrodę za wykonanie oznaczonej czynności, obowiązany jest przyrzeczenia dotrzymać.

Należy stwierdzić, iż instytucja przyrzeczenia publicznego, wynikająca z Kodeksu cywilnego, na jaką powołała się Spółka nie przesądza o zakwalifikowaniu danego programu lojalnościowego do sprzedaży premiowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem umowa sprzedaży nie będzie zawierana przez Spółkę, natomiast w następstwie upublicznienia na stronach internetowych warunków przedmiotowego programu, Spółka zobowiązana będzie do wydania nagrody.

W związku z powyższym w sytuacji, gdy wartość bonusu przekroczy lub nie przekroczy kwoty 760,00 zł, o której mowa w powołanym powyżej art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy, odbiorca indywidualny osiągnie przychód podlegający opodatkowaniu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie na Spółce będą ciążyły obowiązki wynikające z treści art. 42a ww. ustawy, tj. sporządzenia i przekazania do końca miesiąca lutego następnego roku podatkowego, podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji PIT-8C.

W tym miejscu organ podatkowy zauważa, iż z uwagi na to, że przyznawany przez Spółkę bonus lojalnościowy polegać będzie m. in. na udzieleniu indywidualnemu nabywcy rabatu, który realizowany będzie poprzez wypłatę przez Spółkę na rzecz indywidualnego nabywcy określonej kwoty pieniężnej, stanowiącej równowartość udzielonego rabatu, zatem należy rozstrzygnąć, czy w tak zaistniałej sytuacji nabywcy indywidualni osiągną przychód podlegający opodatkowaniu.

Odnosząc się zatem do znaczenia pojęcia rabatu w słownikowym ujęciu tego słowa należy stwierdzić, iż oznacza ono „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega więc na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów. Ceną - zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050 ze zm.) jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów, w tym także tych wydanych z rabatem, a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta przychodu.

Uwzględniając powyższe, jeśli faktycznie – jak wynika to z opisu zdarzenia przyszłego - krąg indywidualnych nabywców towarów marki Spółki będzie nieograniczony, a więc każdy z nich po spełnieniu określonych regulaminem warunków, uprawniony będzie do uzyskania rabatu, to nie powstanie u tych osób przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w świetle powołanych powyżej przepisów prawa i przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż bonusy lojalnościowe - w postaci bonu towarowego oraz towaru, jakie Spółka będzie przyznawać odbiorcom indywidualnym nie będą stanowiły nagród związanych ze sprzedażą premiową i związku z tym nie będą objęte zwolnieniem z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast bonusy lojalnościowe w postaci udzielonego rabatu nie będą stanowiły dla tych osób przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, tym samym nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.