Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.628.2024.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Skutki podatkowe nabycia przez siostry nieruchomości w której wyodrębnione są dwa lokale mieszkalne.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości; udział; umowa-umowa sprzedaży; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia przedmiotowe-Pozostałe zwolnienia
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4-art. 9-pkt 17

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął wniosek wspólny Pań z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Wniosek dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.

    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        Pani A.S. (Kupująca)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        Pani N.S. (Kupująca)
    Opis stanu faktycznego
    W (...) 2024 r. Zainteresowana będąca stroną postępowania wraz z siostrą –
    Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania dokonała nabycia (zakupu)
    nieruchomości położonej w W., woj. (...) – umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego:
    Rep A nr (...) z (...) 2024 r., sporządzona przez (...), notariusza w W.
    Zgodnie z informacją przedłożoną do aktu notarialnego, na podstawie wypisu z kartoteki
    budynków, nabywana nieruchomość została sklasyfikowana jako „budynek mieszkalny
    jednorodzinny”. Na budynek ten składają się z kolei dwa wyodrębnione lokale mieszkalne:
    nr 1 na pierwszej kondygnacji budynku oraz lokal mieszkalny nr 2 na drugiej kondygnacji
    budynku, strych i piwnica. Dla lokali prowadzone są odrębne księgi wieczyste.
    Pomimo wydzielenia przed laty lokali, nieruchomość zachowała status budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.
    Nieruchomość była również przeznaczona do sprzedaży jako dom jednorodzinny, bez
    możliwości nabycia tylko jednego z lokali. Sprzedający nie informowali o wyodrębnieniu
    lokali w ogłoszeniu o sprzedaży. Intencją obu stron były odpowiednio kupno i sprzedaż
    udziałów w budynku jednorodzinnym, stanowiącym funkcjonalnie całość.
    Dotychczasowi współwłaściciele domu jednorodzinnego, na który składały się dwa lokale,
    przenieśli na kupujące odpowiednie udziału w lokalu (na pierwszej kondygnacji) wraz z
    odpowiadającym i związanym z lokalem udziałem w częściach wspólnych nieruchomości
    (grunt i budynek), a także udział w lokalu na drugiej kondygnacji tegoż budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze związanym z nim udziałem w częściach wspólnych
    nieruchomości (grunt i budynek).
    W ten sposób Zainteresowana będąca stroną postępowania nabyła udział w wysokości 3/4
    części w lokalu na pierwszej kondygnacji oraz taki sam udział w lokalu na drugiej
    kondygnacji oraz odpowiadający im udział w części wspólnej. Siostra nabyła udział w
    wysokości 1/4 lokalu na pierwszej kondygnacji i taki sam udział w lokalu na drugiej
    kondygnacji domu jednorodzinnego.
    Udziały odpowiadały wkładowi finansowemu kupujących w nabycie domu
    jednorodzinnego, jako że Zainteresowana będąca stroną postępowania część środków
    pozyskała z kredytu hipotecznego, a Zainteresowana niebędąca stroną postępowania z
    własnych środków. Sprzedający byli osobami fizycznymi oraz nie dokonywali sprzedaży w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
    Dotychczas żadna z kupujących nie posiadała prawa własności lokalu mieszkalnego,
    budynku jednorodzinnego i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu dotyczących
    lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego. Żadna z kupujących nie otrzymała ww.
    nieruchomości ani udziałów w nieruchomości w drodze darowizny czy też spadku.
    Notariusz przygotowujący umowę sprzedaży, jako płatnik podatku od czynności
    cywilnoprawnych, z powodu braku wcześniejszej interpretacji i z ostrożności, pobrał
    podatek 2% od wartości nieruchomości. Notariusz nie zastosował zwolnienia od podatku

    polecając i pouczając kupujące o możliwości wystąpienia z wnioskiem o wydanie wspólnej
    interpretacji podatkowej do Krajowej Informacji Skarbowej. Podatek od czynności
    cywilnoprawnych został uiszczony w całości przed zawarciem umowy sprzedaży na
    podstawie faktury proforma i przelany na jego numer rachunku bankowego.
    W przypadku uzyskania pozytywnej interpretacji podatkowej, kupujące zostały
    poinformowane o możliwości wystąpienia o zwrot niesłusznie pobranego podatku.
    Zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych została dokonana w wyniku wątpliwości
    prawnych i braku interpretacji podatkowej przed zawarciem umowy sprzedaży. Kupujące
    stały na stanowisku, że zakup nieruchomości sklasyfikowanej jako dom jednorodzinny
    korzystał ze zwolnienia, o czym poinformowały notariusza.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, zakup budynku mieszkalnego jednorodzinnego z
    wyodrębnionymi lokalami mieszkalnymi na współwłasność przez osoby fizyczne
    nabywające swój pierwszy dom, korzysta ze zwolnienia z podatku od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych?
    Stanowisko w sprawie
    Wskazują Panie, że stanowisko znajduje oparcie w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Przedmiotem umowy sprzedaży był budynek mieszkalny (dom jednorodzinny).
    Przywołując treść art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, wskazały Panie, że podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz
    zamiany rzeczy i praw majątkowych a obowiązek ciąży przy umowie sprzedaży na
    kupującym. Przedmiotowa umowa sprzedaży nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług ani nie była zwolniona z tego podatku, ponieważ sprzedający w stosunku
    do tej czynności nie działali w charakterze podatników podatku od towarów i usług. Nie
    znalazło zastosowania w związku z tym także wyłączenie z art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Obowiązek podatkowy ciążył na Paniach.
    W świetle art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zwalnia się od
    podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu
    mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby
    fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw
    ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekraczał 50% i został nabyty w
    drodze dziedziczenia.
    Zatem zgodnie z powołanym przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:
    - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - prawo własności budynku jednorodzinnego,
    - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu
      jednorodzinnego,
    jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży nie
    przysługiwało żadne z tych praw ani udział w opisywanych prawach. W przypadku, w
    którym kupującemu przysługuje udział w opisywanych prawach, by mogło być
    zastosowane zwolnienie, wartość udziału nie może przekroczyć 50% w przypadku nabycia
    tytułem dziedziczenia.

    Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca zwalnia od podatku sprzedaż, której
    przedmiotem są określone w ww. przepisie prawa.
    Spełnienie przez kupujące warunków zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych
    na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    1) zakupiona nieruchomość stanowi budynek jednorodzinny – dom jednorodzinny w
      rozumieniu ustawy,
    2) żadna z Pań nie była przed nabyciem ww. nieruchomości właścicielem innej
      nieruchomości mieszkalnej ani nie posiadała spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu ani budynku jednorodzinnego przed dniem transakcji,
    3) transakcja dotyczyła sprzedaży całości nieruchomości składającej się z dwóch
      wyodrębnionych lokali i sklasyfikowanej jako budynek mieszkalny jednorodzinny;
      intencją sprzedających i kupujących były sprzedaż-kupno domu jednorodzinnego na
      współwłasność.
    Cel transakcji: nieruchomość została nabyta w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
    Kupujących, co jest zgodne z intencją ustawodawcy przyznającego określonym grupom
    osób zwolnienie z podatku.
    Wykładnia celowościowa: ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz jej
    przepisy wykonawcze nie wykluczają możliwości zastosowania zwolnienia w trybie art. 9
    pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w przypadku, gdy w domu
    jednorodzinnym wydzielono dwa lokale mieszkalne, o ile nieruchomość jest użytkowana
    zgodnie z przeznaczeniem i spełnia kryteria domu jednorodzinnego. Jak wynika z wypisu z
    kartoteki budynków, nabyty na współwłasność budynek został zakwalifikowany jako
    budynek mieszkalny z funkcją „budynek jednorodzinny”, a nie jako np. budynek
    dwurodzinny, co przemawia za możliwością zastosowania zwolnienia z podatku od
    czynności cywilnoprawnych w całości.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, budynkiem jednorodzinnym jest
    budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej
    służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i stanowiący konstrukcyjnie samodzielnie
    całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo
    jednego lokalu mieszkalnego i jednego lokalu niemieszkalnego (użytkowego) o
    powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    Przepisy prawa nie przewidują kategorii pośredniej pomiędzy budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym a wielorodzinnym. Każdy budynek mieszkalny będzie przynależał do
    jednej z ww. kategorii. Nabyty budynek mieści się w definicji budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego zgodnie z Prawem budowlanym. Przedmiotem sprzedaży
    uprawniającym do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych w trybie art. 9 pkt
    17 jest m.in. „prawo własności budynku mieszkalnego” (domu jednorodzinnego).
    Ustawodawca wskazuje także, że zwolnieniu podlega sprzedaż, której przedmiotem jest
    „prawo własności lokalu mieszkalnego”, co wskazuje na zamiar ustawodawcy, aby
    zwolnieniu podlegały także transakcje sprzedaży, których przedmiotem jest pojedyncze
    prawo własności lokalu mieszkalnego. Przedmiotowa sprzedaż dotyczyła niewątpliwie
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego, jak wynika z kartoteki budynków prowadzonej
    dla nieruchomości. Skoro wolą ustawodawcy było objęcie zwolnieniem zakupu pierwszego
    mieszkania lub domu (przy spełnieniu pozostałych warunków, które w tej sprawie są
    spełnione), to uważają Panie, że przedmiotowa umowa sprzedaży spełniała przesłanki
    opisane w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i uprawniała
    notariusza do zastosowania zwolnienia o podatku od czynności cywilnoprawnych w
    całości.
    Fakt, że kupujące nabyły opisaną nieruchomość na współwłasność, czyli w udziałach, nie
    stanowi również przesłanki wyłączającej prawo do zwolnienia.

    „W dniu sprzedaży i przed tym dniem” żadna z kupujących nie posiadała jakichkolwiek
    praw na nieruchomościach ani nieruchomości opisanych w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku
    od czynności cywilnoprawnych z jakiegokolwiek tytułu.
    Zakup przedmiotowej nieruchomości spełniał wszystkie warunki zwolnienia z podatku od
    czynności cywilnoprawnych z art. 9 pkt 17 cyt. ustawy, a ponadto na zasadność tego
    zwolnienia w całości wskazują:
    1) charakterystyka nieruchomości – nieruchomość zachowała status budynku
      mieszkalnego jednorodzinnego, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2a Prawa
      budowlanego; wyodrębnienie dwóch lokali mieszkalnych przez poprzedników
      prawnych sprzedających nie zmienia jej kwalifikacji w ewidencji gruntów i budynków
      ani sposobu korzystania w nieruchomości; zachowała także status domu
      jednorodzinnego także ze względu na sposób użytkowania i przeznaczenie;
    2) interpretacja przepisów oraz intencja ustawodawcy oraz definicja domu
      jednorodzinnego w Prawie budowlanym dopuszcza wydzielenie dwóch lokali
      mieszkalnych w budynku jednorodzinnym, tym samym nieruchomość mieści się w
      granicach ustawowych określonych dla zwolnienia z podatku od czynności
      cywilnoprawnych.
    Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych mają na celu wspieranie osób
    nabywających pierwsze nieruchomości mieszkalne. Ustawa o podatku od czynności
    cywilnoprawnych nie wyklucza zwolnienia w przypadku, gdy w domu jednorodzinnym
    wyodrębniono dwa lokale. Wykładnia celowościowa przemawia za przyznaniem
    zwolnienia w tej sytuacji.
    Nabycia nieruchomości w udziałach dokonały siostry bliźniaczki, które nie posiadały ani
    żadnych innych nieruchomości, ani praw w nieruchomościach i zaspokaja ona ich cele
    mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiły Panie we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 i ust.2 ww. ustawy:
      Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
      Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy
      zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty
      podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki
      cywilnej.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.

    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl
    którego:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:
      a) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego,
        własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
        prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa
        spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym
        domu mieszkalnym − 2%,
      b) innych praw majątkowych − 1%.
    Umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych podlega generalnie opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia podatku ciąży na
    kupującym. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak
    sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest
    zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku
      mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest
      osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie
      przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie
      przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Zatem zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem
    od czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:
    - prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    - prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    - spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu
      jednorodzinnego,
    jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed
    tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku,
    w którym kupującemu przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych prawach nabyty
    tytułem dziedziczenia − by mogło być zastosowane zwolnienie − wielkość przysługującego
    mu udziału nie może przekroczyć 50%.
    Należy podkreślić, że przedmiotem ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych są
    czynności cywilnoprawne. A zatem, zwolnieniem objęta jest cała czynność cywilnoprawna,
    którą jest umowa sprzedaży a nie jej część. Zatem dla skorzystania ze zwolnienia z art. 9
    pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, istotne jest, aby oboje kupujący
    spełniali warunki określone w tym przepisie, a nie tylko jeden z nich.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w
      formie aktu notarialnego.
      Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od
      uprzedniego zapłacenia podatku.

    Jeżeli umowa sprzedaży zostaje sporządzona w formie aktu notarialnego, na notariuszu
    ciążą obowiązki płatnika podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że kupujące nabyły budynek, na który składają się dwa
    wyodrębnione lokale mieszkalne. Dla lokali prowadzone są odrębne księgi wieczyste.
    Zainteresowana będąca stroną postępowania nabyła udział w wysokości 3/4 części w
    lokalu na pierwszej kondygnacji oraz taki sam udział w lokalu na drugiej kondygnacji oraz
    odpowiadający im udział w części wspólnej, natomiast Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nabyła udział w wysokości 1/4 lokalu na pierwszej kondygnacji i taki sam
    udział w lokalu na drugiej kondygnacji domu jednorodzinnego.
    W związku z powyższym należy uznać, że Zainteresowane nabyły udziały w dwóch
    odrębnych nieruchomościach. Odwołania do tego pojęcia odnajdujemy w przepisach
    ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Najważniejszy z punktu widzenia analizowanej sprawy jest art. 2 ust. 1c tej ustawy,
    zgodnie z którym:
      Odrębną nieruchomość w budynku mieszkalnym jednorodzinnym mogą stanowić co
      najwyżej dwa samodzielne lokale mieszkalne. Ograniczenie to nie ma zastosowania
      do budynków, które zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę
      wydanego przed dniem 11 lipca 2003 r.
    Powyższe zatem wprost wskazuje, że w budynku mieszkalnym zdefiniowanym jako
    jednorodzinny możliwe prawnie jest wyodrębnienie dwóch samodzielnych lokali
    mieszkalnych.
    Pojęcie odrębnej nieruchomości zostało również ujęte w art. 2 ww. ustawy.
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast art. 7 ust. 2 stanowi, że:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie
      aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
    Zatem w świetle przepisów ustawy o własności lokali każdy prawnie wyodrębniony lokal
    jest odrębną nieruchomością, niejako wydzieloną z większej całości, tj. z prawa własności
    całego gruntu. Wyodrębniając lokal z całej nieruchomości, dokonuje się więc jej podziału i
    tworzy tym samym przedmiot odrębnej własności, tj. samodzielny lokal. Do uznania lokalu
    jako odrębnej nieruchomości konieczny jest wpis do księgi wieczystej.
    Wpis do księgi wieczystej w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu ma
    charakter konstytutywny (prawotwórczy), co wynika z ww. art. 7 ust. 2 ustawy o własności
    lokali.
    Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy wskazać, że choć nabyty budynek
    według PKOB jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, to przedmiotem nabycia
    zgodnie z aktem notarialnym, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, są udziały
    w wydzielonych w nim dwóch odrębnych lokalach mieszkalnych wraz z związanymi z nimi
    udziałami w częściach wspólnych nieruchomości (grunt i budynek).
    Analizując zakres omawianego zwolnienia trzeba zwrócić uwagę, że treść przepisu art. 9
    pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno wskazuje, że zwolnienie
    dotyczy nabycia lokalu mieszkalnego a nie lokali mieszkalnych. Celem wprowadzonego
    zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych jest bowiem poprawa sytuacji osób
    nabywających na rynku wtórnym swój pierwszy dom czy mieszkanie.

    W związku z powyższym, w omawianej sprawie, z uwagi na nabycie dwóch odrębnych
    lokali mieszkalnych, zwolnienie z art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych nie ma zastosowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Panie przedstawiły i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pań sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Panie do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.S. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.