Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-380/08-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-25
Teza: Dostawa kory dekoracyjnej zaklasyfikowanej do grupowania PKWiU 24.15.60 obejmującego nawozy zwierzęce lub roślinne, gdzie indziej nie sklasyfikowane, podlega od dnia 1 maja 2008 r. opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: nawozy; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana reprezentowanego przez doradcę podatkowego, przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2008 r. (data wpływu 28 kwiecień 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku od dnia 1 maja 2008 r. dla kory dekoracyjnej do zastosowań ogrodniczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki na korę dekoracyjną do zastosowań ogrodniczych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wytwarza wyrób (dalej jako „Wyrób”) pod nazwą „Kora dekoracyjna” do zastosowań ogrodniczych. Szczegóły dotyczące procesu technologicznego i zastosowań przedstawiają się następująco:

1\. Proces produkcji

Podstawowym surowcem do produkcji Wyrobu jest kora odpadowa pozyskiwana przez Zainteresowanego z zakładów przerobu drewna, będąca pozostałością po okorowaniu ściętych drzew. Z punktu widzenia tych zakładów, podstawowe znaczenie ma uzyskanie pozbawionego kory drewna (w postaci pni, bali lub desek), zaś zgromadzona kora traktowana jest jako odpad, który sprzedawany jest Wnioskodawcy. Zakłady przerobu drewna przy sprzedaży takiej kory stosują grupowanie PKWiU 20.10.40-09.86 „Odpady z kory”. Powstająca w zakładach przerobu drewna kora jest odpadem nie tylko z ekonomicznego punktu widzenia, ale również jest odpadem w myśl przepisów prawa. Zgodnie z:

\- ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628 ze zm.), oraz

\- rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206)

taka kora jest odpadem klasyfikowanym w Katalogu odpadów jako 03 01 01 „Odpady kory i korka”.

Wnioskodawca informuje, iż obrót korą odpadową pomiędzy zakładami przerobu drewna a nim odbywać się może wyłącznie na podstawie tzw. „Karty przekazania odpadu”. Z kolei w zakresie obrotu Wyrobem brak jest takich szczególnych wymogów dokumentacyjnych. Ponadto, Zainteresowany jako podmiot zużywający taką korę odpadową do produkcji Wyrobu musi działać na podstawie zezwolenia (w formie decyzji starosty) do prowadzenia działalności w zakresie odzysku i transportu odpadów.

W procesie produkcyjnym Wyrobu mają miejsce następujące procesy technologiczne:

A. Wstępne oczyszczenie

Polega ono na wykonaniu wstępnego sortowania w wyniku którego zostają oddzielone wszelkie zanieczyszczenia (kawałki drewna, kamienie, kawałki desek, kołki, sęki, itp.). Etap ten realizowany jest zarówno przy załadunku w zakładzie przerobu drewna, jak i po przetransportowaniu kory odpadowej z zakładu przerobu drewna do należącego do Wnioskodawcy zakładu produkcyjnego.

B. Kompostowanie

Wstępnie oczyszczony odpad jest przewożony na plac produkcyjny, gdzie jest poddawany procesom kompostowania w wysokich pryzmach przez okres około 3 miesięcy. W ramach tego procesu surowiec jest najpierw rozgniatany, a następnie ubijany w celu wytworzenia warunków beztlenowych, niezbędnych do inicjacji procesu kompostowania. Biomasa jest w trakcie procesu kompostowania przerzucana co powoduje jej przesychanie. Celem przerzucania jest zarówno jednolite przeprowadzenie procesu kompostowania w odniesieniu do całej biomasy, jak również wyeliminowanie związków chemicznych niebezpiecznych dla roślin (powstających w wewnętrznej części biomasy poddanej kompostowaniu w warunkach procesów beztlenowych) oraz uniknięcie ryzyka samozapłonu. Trzeba bowiem wiedzieć, że w wyniku przeprowadzenia procesu kompostowania odpadów z kory, uzyskany półprodukt posiada znacząco obniżoną kaloryczność jako efekt zachodzących procesów redukcji. W wyniku zachodzących w pryzmach procesów biochemicznych wytwarza się wysoka temperatura mogąca prowadzić w niektórych przypadkach do samozapłonu masy kompostowej.

Powyższy proces kompostowania jest procesem odzysku (recyklingu) określonym jako Proces R3 „Recykling lub regeneracja substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (włączając kompostowanie i inne biologiczne procesy przekształcania)” zgodnie z pozycją 3 załącznika nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

C. Faza końcowa

Po zakończeniu fazy kompostowania uzyskany produkt jest sortowany na następujące frakcje:

\- frakcja kompostu niespełniająca wymagań jakościowych,

\- frakcja kompostu spełniająca wymagania jakościowe.

Pierwsza frakcja z punktu widzenia ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów nie jest już traktowana jako 03 01 01 „Odpady kory i korka”, lecz jako:

\- 19 05 „Odpady z tlenowego rozkładu odpadów stałych (kompostowania)”,

\- 19 05 03 „Kompost nieodpowiadający wymaganiom (nienadający się do wykorzystania)”.

Druga frakcja kompostu jest docelowym produktem finalnym tj. Wyrobem, który na tym etapie może być dodatkowo mielony oraz dzielony na frakcje wielkościowe, w zależności od indywidualnego zapotrzebowania klientów.

Otrzymany w ten sposób docelowy Wyrób, pakowany jest w worki foliowe 60 lub 80 litrów, albo sprzedawany luzem na podstawione przez klientów środki transportu, albo dowożony do klientów własnym transportem.

Całość powyższego procesu stanowi, zgodnie z art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach tzw. recykling organiczny, który zgodnie z definicją stanowi: „obróbkę tlenową, w tym kompostowanie, lub beztlenową odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku której powstaje materia organiczna lub metan”.

Z kolei, recykling organiczny to jeden z rodzajów recyklingu, przez który zgodnie z ustawową definicją (art. 3 pkt 14 ww. ustawy) rozumie się: „taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii”.

2\. Zastosowanie

Wyrób przeznaczony jest do zastosowań ogrodniczych (drzewa i krzewy iglaste, drzewa owocowe oraz na klombach i skalniakach), w szczególności do ściółkowania tj. do obsypywania podłoża iglaków w celu stworzenia im mikroklimatu symulującego warunki leśne (ściółka leśna), zakwaszania gleby, ochrony przed wzrostem chwastów, utrzymania dużej wilgotności podłoża.

Ze względu na swoje walory estetyczne, Wyrób służy także do poprawy walorów dekoracyjnych. Informacja o powyższym zawarta jest na opakowaniu.

3\. Restrykcje karne

Jeśliby (hipotetycznie) w myśl prawa:

\- Wyrób traktowany był jako odpad,

\- tak jak surowiec (tj. kora odpadowa) zużywany do produkcji Wyrobu,

to jego sprzedaż przez Wnioskodawcę na cele ogrodnicze byłaby niemożliwa. Zgodnie bowiem z przepisami prawa, kto bez wymaganego zezwolenia prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, podlega karze aresztu albo grzywny.

4\. Uwaga końcowa

Jak wynika z powyższego, mamy do czynienia z produktem powstałym w wyniku kompostowania kory odpadowej, według wskazanego procesu technologicznego. Jednocześnie, należy podkreślić, że Wyrób nie jest w żadnym wypadku mieszaniną kory mielonej i próchnicy do niej dodanej, w ten sposób, że takiej mieszaninie zasadniczy charakter nadawałaby kora.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku dokonywania dostawy Wyrobu na terytorium kraju Wnioskodawca powinien, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2008 r. stosować stawkę 7% VAT?

Zdaniem Zainteresowanego, w przypadku dokonywania dostawy Wyrobu na terytorium kraju, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2008 r., powinien on stosować stawkę 7% VAT. Własne stanowisko Wnioskodawca opiera na interpretacji wywodzonej z brzmienia przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z poz. 59 załącznika nr 3 do tej ustawy.

Zainteresowany stoi na stanowisku, iż :

1\. Brak jest przesłanek do stosowania stawki 3% VAT.

Do dnia 30 kwietnia 2008 r., stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z poz. 55 załącznika nr 6 do tej ustawy, umożliwione zostało stosowanie stawki 3% VAT w odniesieniu do wyrobów opisanych grupowaniem PKWiU 24.15.60-00.90 „Nawozy zwierzęce lub roślinne pozostałe, osobno niewymienione". Ponieważ jednak, datą końcową stosowania tego przepisu jest 30 kwietnia 2008 r. nie ma podstaw do jego stosowania w stanie prawnym począwszy od dnia 1 maja 2008 r.

2\. Zasadność stosowania stawki 7% VAT.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z poz. 59 załącznika nr 3 do tej ustawy, stawkę 7% VAT stosuje się w odniesieniu do towarów opisanych grupowaniem PKWiU 24.15.60-00.90 „Nawozy zwierzęce lub roślinne pozostałe, osobno niewymienione”. Ponieważ, począwszy od 1 maja 2008 r., nie ma już podstaw do stosowania stawki 3% VAT w odniesieniu do dostawy Wyrobu na terytorium kraju, to należy w takim przypadku stosować stawkę 7% VAT właśnie na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z poz. 59 załącznika nr 3 do tej ustawy.

3\. Zasadność zaliczenia Wyrobu do grupowania PKWiU 24.15.60-00.90 „Nawozy zwierzęce lub roślinne pozostałe, osobno niewymienione”.

Zdaniem Wnioskodawcy, w kontekście przedstawionego we wniosku opisu, poprawna z punktu widzenia zasad metodycznych PKWiU klasyfikacja Wyrobu oznaczać musi jego zaliczenie do grupowania PKWiU 24.15.60-00.90 „Nawozy zwierzęce lub roślinne pozostałe, osobno niewymienione", co począwszy od 1 maja 2008 r. skutkować będzie stosowaniem stawki 7% VAT. Przedmiotowy Wyrób jest to bowiem produkt powstały podczas procesu kompostowania (tzn. został on poddany naturalnej metodzie unieszkodliwiania i zagospodarowania odpadów, polegającej na rozkładzie substancji organicznej przez mikroorganizmy – bakterie tlenowe, mrówki, nicienie itp.) i pełni funkcję nawozu z przeznaczeniem do stosowania w rolnictwie ekologicznym. W szczególności należy podkreślić, że nie powstał on w wyniku wymieszania kory mielonej i próchnicy.

Aby potwierdzić powyższą konkluzję, Wnioskodawca wystąpił w dniu 13 lutego 2008 r. do Urzędu Statystycznego o wydanie opinii klasyfikacyjnej w odniesieniu do tego samego, co przedstawiono w niniejszym wniosku, produktu tj. Wyrobu (treść stanu faktycznego zawartego we wniosku do Urzędu Statystycznego była identyczna z opisem zawartym w niniejszym wniosku). Urząd Statystyczny potwierdził podejście Zainteresowanego, stwierdzając w swojej opinii z dnia 19 marca 2008 r. (sygn. OK-5672/KW-670/2008), co następuje:

„W odpowiedzi na Państwa pismo z dnia 13 lutego 2008 r., Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego uprzejmie wyjaśnia, iż podstawą zaklasyfikowania wyrobu do właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – są jej zasady metodyczne. Bazą pojęciową i merytoryczną stosowanej do celów podatkowych, Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.) oraz wprowadzonej z dniem 1 maja 2004 r. PKWiU, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) – w zakresie wyrobów – jest Nomenklatura Scalona (CN), do której część opisową stanowią Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), stanowiące załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Oznacza to, że pozycje i podpozycje CN określają zakresy poszczególnych grupowań obejmujących wyroby w PKWiU.

Kora, która podczas procesu kompostowania uległa rozkładowi i pełni funkcję nawozu – przeznaczona do stosowania w rolnictwie ekologicznym – mieści się w zakresie kodu CN 3101 00 00 „Nawozy zwierzęce lub roślinne, nawet zmieszane ze sobą lub poddane obróbce chemicznej: nawozy produkowane przez zmieszanie lub obróbkę chemiczną produktów pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego”, który obejmuje m.in. zbutwiałe produkty roślinne, nieodpowiednie do innego użytku niż jako nawozy.

Kod CN 3101 00 00 powiązany jest z grupowaniem PKWiU 24.15.60-00.90 „Nawozy zwierzęce lub roślinne pozostałe, osobno niewymienione” (wg PKWiU z 1997 r.) i odpowiednio grupowaniem PKWiU 24.15.60-00.90 ,,Nawozy zwierzęce lub roślinne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane" (wg PKWiU z 2004 r.).

Jednak w przypadku, gdyby wyrób nie powstał w wyniku rozkładu, substancji organicznej przez mikroorganizmy w procesie kompostowania kory (dodatkowo wspomaganej przez proces mielenia i sortowania), lecz w wyniku wymieszania kory mielonej i próchnicy i takiej mieszaninie zasadniczy charakter nadaje kora, wtedy taki wyrób mieściłby się w zakresie pozycji CN 4401 „Drewno opałowe w postaci kłód, szczap, gałęzi, wiązek chrustu lub w podobnych postaciach; drewno w postaci wiórów lub kawałków; trociny, drewno odpadowe i ścinki drewniane, nawet aglomerowane w kłody, brykiety, granulki lub w podobne formy”, podpozycji CN 4401 30 90 „- Trociny i drewno odpadowe i ścinki drewniane, nawet aglomerowane w kłody, brykiety, granulki lub podobne formy; -- Pozostałe”, która obejmuje m.in.: odpady i ścinki drewniane nie nadające się na budulec, takie jak: odpady z tartaków; braki produkcyjne; połamane deski; stare skrzynie; nieużyteczne, jako takie; korę i strużyny (nawet aglomerowane w kłody, brykiety, gałki lub w podobne postaci); inne odpady i ścinki stolarskie; zużyte drewno farbiarskie i drewno lub korę garbarską. Powyższa podpozycja powiązana jest z grupowaniem PKWiU 20.10.40-09.86 „Odpady z kory” (wg PKWiU z 1997 r.) i odpowiednio grupowaniem PKWiU 20.10.40-09.00 „Odpady i ścinki drewniane, włączając aglomerowane w polana, brykiety, granulki itp., z wyłączeniem trocin” (wg PKWiU z 2004 r.).

Zdaniem Ośrodka, w grupowaniu PKWiU 20.10.40-09.86 „Odpady z kory” (wg PKWiU z 1997 r.) i odpowiednio w grupowaniu PKWiU 20.10.40-09.00 „Odpady i ścinki drewniane, włączając aglomerowane w polana, brykiety, granulki itp., z wyłączeniem trocin” (wg PKWiU z 2004 r.) należy klasyfikować wyroby określane jako np.: kora mielona lub kora dekoracyjna, która nie uległa rozkładowi w wyniku procesu kompostowania (tzn. nie została poddana naturalnej metodzie unieszkodliwiania i zagospodarowania odpadów, polegającej na rozkładzie substancji organicznej przez mikroorganizmy – bakterie tlenowe, mrówki, nicienie itp.) i nie pełni funkcji nawozu oraz mieszanina kory mielonej i próchnicy, która nie powstała w wyniku kompostowania kory, ale została dodana i takiej mieszaninie zasadniczy charakter nadawałaby kora.

Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego zwraca uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 25 i 40 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 ze zm.) – służby statystyki publicznej są uprawnione do interpretowania obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, co oznacza pomoc zainteresowanym podmiotom w wyborze grupowania określonego wyrobu lub usługi, których właściwe zaklasyfikowanie leży w gestii samego producenta lub usługodawcy. Upoważnione jednostki służb statystyki publicznej zajmują stanowisko odpowiadając na pisemny wniosek zainteresowanego i na podstawie informacji przez niego dostarczonych, nie mając podstaw ani możliwości weryfikacji tych informacji. Interpretacje udzielane przez jednostki służb statystyki publicznej w formie opinii lub informacji nie mają charakteru wiążącego i nie są skierowane na wywołanie określonych skutków prawnych. Są one jedynie pomocą dla wnioskodawcy mającego trudności w samodzielnym ustaleniu właściwego grupowania wyrobu czy usługi i tylko tak mogą by traktowane. Ocena czy wyrób lub usługa spełniają warunki zaklasyfikowania do wskazywanego grupowania nie leży w gestii służb statystyki publicznej”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146 ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 30 kwietnia 2008 r. stosuje się stawkę w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 5, których przedmiotem są towary i usługi wymienione w załączniku nr 6 do ustawy, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wytwarza wyrób o nazwie kora dekoracyjna przeznaczona do zastosowań ogrodniczych, w szczególności do ściółkowania tj. do obsypywania podłoża iglaków w celu stworzenia im mikroklimatu symulującego warunki leśne (ściółka leśna), zakwaszania gleby, ochrony przed wzrostem chwastów, utrzymania dużej wilgotności podłoża. Przedmiotowy wyrób, zdaniem Zainteresowanego winien być zaliczony do grupowania PKWiU 24.15.60-00.90, które zostało wymienione w pozycji 55 wspomnianego załącznika nr 6 do ustawy, obejmującego nawozy zwierzęce lub roślinne, gdzie indziej nie sklasyfikowane.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 74, poz. 444) w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 3% w odniesieniu do czynności, o których mowa w art. 5 ustawy zmienianej, której przedmiotem są towary wymienione w załączniku do ustawy, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów. Jednakże załącznik ten zawiera mniej pozycji aniżeli obowiązujący do dnia 30 kwietnia 2008 r. załącznik nr 6 do ustawy o VAT. Oznacza to, że nie wszystkie towary opodatkowane stawką 3% przed 1 maja 2008 r. nadal z tej stawki mogą korzystać.

W załączniku tym nie zostały wymienione m.in. nawozy zwierzęce lub roślinne, gdzie indziej nie sklasyfikowane (PKWiU 24.15.60).

Zatem po 30 kwietnia 2008 r. do tego typu towarów zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, dla towarów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji 59 załącznika nr 3 wymieniono również nawozy zwierzęce lub roślinne, gdzie indziej nie sklasyfikowane (PKWiU 24.15.60).

Reasumując, należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowej kory dekoracyjnej zaklasyfikowanej do grupowania PKWiU 24.15.60 obejmującego nawozy zwierzęce lub roślinne, gdzie indziej nie sklasyfikowane, podlega od dnia 1 maja 2008 r. opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

Podkreślić jednakże należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji wyrobu pod nazwą „Kora dekoracyjna” do zastosowań ogrodniczych, do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b §1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej towaru będącego przedmiotem wniosku, natomiast w wydanej interpretacji odniósł się wyłącznie do klasyfikacji wskazanej przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.