Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.268.2020.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-23
Teza: Czy Wnioskodawczyni do tej części swojego dochodu przypadającej na wytworzenie i sprzedaż praw autorskich do oprogramowania ma prawo zastosować stawkę podatku 5%?
Słowa kluczowe: IP Box; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2020 r. (data wpływu – 26 marca 2020 r.) – uzupełnionym w dniu 8 czerwca 2020 r. (data wpływu) – o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 5% stawki podatku do części dochodu przypadającej na wytworzenie i sprzedaż praw autorskich do oprogramowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 5% stawki podatku do części dochodu przypadającej na wytworzenie i sprzedaż praw autorskich do oprogramowania. Wniosek został uzupełniony w dniu 8 czerwca 2020 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG. Profil działalności to usługi IT. Wnioskodawczyni zajmuje się w szczególności usługami takimi jak tworzenie oprogramowania dla swoich klientów. W chwili obecnej współpracuje z firmą, która jest jednym z największych producentów … i technologii połączeń na świecie. Dla owego Klienta Wnioskodawczyni realizuje projekt polegający na zintegrowaniu nowoczesnego systemu (handel elektroniczny). Implementacja nowego systemu e-commerce ma za zadanie wdrożenie systemu, w tym zakresie zadania Wnioskodawczyni polegają na zaimplementowaniu nowego oprogramowania w języku programowania. Kolejnym zadaniem jest przeprowadzenie transformacji cyfrowej (digital transformation) tej organizacji poprzez wdrożenie nowego systemu.

Zadaniem realizowanym za pomocą opisanych wyżej zmian, w szczególności poprzez wprowadzenie nowego produktu oraz procesu transformacji cyfrowej, jest:

*   zharmonizować model biznesowy aby promować sprzedaż bezpośrednią (poprzez system e-commerce), model sprzedaży online zmieni się na przykład poprzez różne cenniki dla różnych krajów, ważne jest pozyskanie i utrzymanie nowych klientów;
*   zharmonizować globalne procesy cyfrowe (regiony będą uczestniczyć w nowo organizowanych centrach kompentencji), wdrożenie oraz rozwój systemu zostanie zorganizowanych aby zapewnić wdrożenie oraz optymalizację tych procesów, jednostki organizacji zostaną przeszkolone aby aktywnie korzystać z nowej platformy;
*   wdrożona zostanie jedna globalna platforma z modułami odpowiednimi dla poszczególnych krajów, ale należy uwzględnić jak największy „wspólny mianownik”;
*   wdrożony zostanie nowy poziom sprzedaży cyfrowej, aby uniknąć również zależności od przedstawicieli handlowych oraz aby gromadzić dane o klientach i ich potrzebach oraz zamówieniach;
*   wdrożone zostanie śledzenie wyszukiwań oraz zapewnienie samoobsługi za pośrednictwem nowego systemu;
*   opracowane zostaną nowe modele biznesowe aby zapewnić platformę dla partnerów;
*   wdrożona zostanie automatyzacja marketingu poprzez śledzenie zachowania klientów na stronie internetowej oraz łączeniu tych danych z potrzebami klienta;
*   poprzez wdrożenie systemu zwiększona zostanie świadomość marki na rynku globalnym;
*   wdrożone zostaną treści edukacyjne z system zintegrowane zostaną najnowsze rozwiązania;
*   do oferty dołączone zostaną silniej usługi a nie tylko produkty.

Wszystkie wymienione wyżej zadania są realizowane poprzez budowę nowej struktury oprogramowania. Istniejący już system stanowi pewien szablon rozwiązań, które w chwili obecnej, w ramach prowadzonych przez Podatniczkę działań jest zmieniana i dostosowywana do konkretnych potrzeb klienta i unowocześniane.

Zadania Wnioskodawczyni, w ramach opisanego wyżej projektu to po pierwsze tworzenie nowego oprogramowania, które spełniać będzie wymagania przedstawione powyżej, a po drugie koordynacja pracy zespołu, realizacja dodatkowych zadań w projekcie takich jak:

*   planowanie, rozwijanie i utrzymywanie ekosystemu aplikacji;
*   odpowiedzialność za analizę i tłumaczenie wymagań biznesowych, informacji i wymagań technicznych na projekt architektoniczny;
*   współpraca z zespołami architektonicznymi, aplikacyjnymi i infrastrukturalnymi podmiotów powiązanych, w celu opracowania koncepcji o wysokiej jakości;
*   sugerowanie zmiany procesów, zasad i standardów;
*   wsparcie w zakresie systemów technicznych;
*   dokumentowanie, utrzymywanie i rozwijanie kompleksowej architektury (architektura biznesowa, architektura aplikacji i architektura systemów i infrastruktury) oraz integrowanie specyficznych dla projektu cech architektury;
*   wykorzystywanie najnowocześniejszych osiągnięć i ulepszeń technologicznych;
*   tworzenie dokumentacji;
*   dzielenie się zaawansowaną wiedzę na temat tworzenia aplikacji z zespołem;
*   dzielenie się zaawansowaną wiedzę na temat procedur operacyjnych i procesów z zespołem;
*   zarządzanie zespołem i wyznaczanie standardów w nim panujących;
*   bycie punktem kontaktowym w strategicznym i operacyjnym planowaniu projektu .

Działania Wnioskodawczyni polegające na rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Wnioskodawczyni stale poszerza zasoby swojej wiedzy w ramach swojej działalności i wykorzystuje ją do tworzenia oprogramowania. Swoją wiedzę Wnioskodawczyni pozyskuje biorąc udział w szkoleniach, czytając literaturę naukową z dziedziny programowania oraz artykuły branżowe w Internecie. Swoją wiedzą Wnioskodawczyni dzieli się również z członkami zespołu współpracującego przy tworzeniu i ulepszaniu oprogramowania.

Wnioskodawczyni w ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla zleceniodawcy bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawczyni lub w ramach zespołu programistów są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Zgodnie z umową łączącą Wnioskodawczynię z jej Klientem prawa autorskie do oprogramowania wytworzonego w ramach pracy Wnioskodawczyni przechodzą na jej Klienta.

Wnioskodawczyni w ramach działalności gospodarczej prowadzi działania badawczo-rozwojowe. Cechuje je działalność twórcza obejmująca prace rozwojowe podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, działania obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy oraz umiejętności w zakresie narzędzi informatyki lub oprogramowania są pracami rozwojowymi.

Programy tworzone i rozwijane przez Wnioskodawczynię stanowią wyraz własnej twórczości intelektualnej, a Wnioskodawczyni przysługują prawa autorskie do programu określone w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykazuje dochody z praw własności intelektualnej w odrębnej ewidencji. Przedsiębiorca prowadzi ewidencję w sposób zapewniający ustalenie dochodu przypadającego na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej od początku 2019 r.

Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągany z kwalifikowanego prawa uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi oraz ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawczyni posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prawa autorskie do ulepszonego i rozwiniętego oprogramowania są własnością Klienta Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni ulepsza oprogramowanie dla swojego Klienta i na jego rzecz przenosi prawa autorskie do tego ulepszonego oprogramowania, a z kolei ten klient sprzedaje dalej prawa autorskie do tego programu dla końcowego odbiorcy. W efekcie ulepszania/rozwijania oprogramowania powstaje nowy przedmiot prawa autorskiego podlegający ochronie w oparciu o art. 74 ustawy o prawie autorskim.

Wnioskodawczyni prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawczyni nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat czynności. Odpowiedzialność taką ponosi zleceniodawca, odpowiedzialność ta jest zabezpieczona odpowiednią polisą ubezpieczeniową. Wnioskodawczyni ponosi odpowiedzialność za prawidłową realizację zlecenia i obowiązków z niego wynikających, i tak dla przykładu zgłoszenia serwisowe do tego systemu są rozwiązywane przez Wnioskodawczynię, jako błędy do systemu podobnie jak zgłoszenia (czyli prośba o wprowadzenie zmiany do istniejącej funkcjonalności).

Czynności zlecone Wnioskodawczyni na podstawie umowy o świadczenie usług ze Spółką nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawczyni ma możliwość samodzielnego wyboru czasu i miejsca pracy. Praca w większości przypadków odbywa się zdalnie.

Wnioskodawczyni jako wykonujący te czynności ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Wnioskodawczyni ma obowiązek wywiązać się ze swoich obowiązków, jest odpowiedzialna za rezultaty swoich działań, a niewłaściwe wywiązywanie się z realizacji umowy może skutkować sporem dotyczącym wysokości należnego jej wynagrodzenia czy też nałożeniem na Wnioskodawczynię np. kar umownych zastrzeżonych w umowie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni do tej części swojego dochodu przypadającej na wytworzenie i sprzedaż praw autorskich do oprogramowania ma prawo zastosować stawkę podatku 5%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma ona prawo do zastosowania względem dochodu przypadającego na wytworzeniu i sprzedaży praw autorskich do oprogramowania stawki podatku 5%.

Zgodnie z art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Katalog kwalifikowanych praw własności intelektualnej określają przepisy art. 30ca ust. 2 tej ustawy, a należy do niego w szczególności autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Z kolei wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru określonego w ustawie.

Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej lub też z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Jednocześnie podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są zobowiązani prowadzić odrębną ewidencję, z której wynika wysokość przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług IT. Zakres tych usług, szczegółowo opisany w części 74 zdaniem Wnioskodawczyni spełnia warunki do uznania tej działalności badawczo-rozwojową. Wnioskodawczyni bowiem w ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla zleceniodawcy bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym. Działalność Wnioskodawczyni prowadzona jest w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany. Wnioskodawczyni stale poszerzają zasoby swojej wiedzy bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej tworzy nowe jej zastosowania. Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań, przede wszystkim działania Wnioskodawczyni prowadzą do powstania nowego oprogramowania tworzonego na zlecenie klienta. Efekty działalności Wnioskodawczyni lub zespołu programistów w ramach, którego pracuje i którego działania koordynuje Wnioskodawczyni są rozwiązaniami innowacyjnymi i w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

W ramach wykonywanej przez Wnioskodawczynię działalności, w ramach świadczonych przez Nią usług powstaje kod źródłowy do programu, który stanowi wyraz własnej twórczości intelektualnej, i jest objęty przepisami prawa autorskiego. Prawa autorskie do ww. kodu źródłowego przysługują Wnioskodawczyni. Zgodnie z umową łączącą Wnioskodawczynią z jej Klientem prawa autorskie do oprogramowania wytworzonego w ramach pracy Wnioskodawczyni przechodzą na Jej Klienta, z mocy umowy, a wynagrodzenie za przeniesienie tych praw autorskich do programu jest zawarte w kwocie wynagrodzenia za świadczenie usług i wynika z umowy łączącej Wnioskodawczynię z jej klientem.

Mając powyższe na uwadze uzyskiwany przez Wnioskodawczynię dochód spełnia wszystkie przesłanki dotyczące możliwości stosowania 5% stawki podatku, a mianowicie:

*   jest to prawo własności intelektualnej, które zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej (działalność IT polegająca na prowadzeniu prac rozwojowych polegających na budowaniu nowych funkcjonalności programu za pomocą zwiększania swojej wiedzy lub tworzenia nowych jej zastosowań);
*   należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (prawo autorskie do programu komputerowego);
*   podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, (w przedmiotowej sprawie przepisów prawa autorskiego).

Wszystkie opisane wyżej okoliczności zdaniem Wnioskodawczyni stanowią o tym, ze ma ona prawo do zastawania względem swojego dochodu stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5 % na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie organ interpretacyjny zaznacza, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie w zakresie postawionego pytania dotyczącego możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania przychodów z tytułu otrzymanego wynagrodzenia, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% w odniesieniu do tej części dochodu, która przypada na wytworzenie i sprzedaż praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego przez Wnioskodawczynię. Nie odnosi się natomiast do przychodów uzyskanych z tytułu świadczenia usług ulepszania i rozwijania oprogramowania.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że: proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. (\`(...)\`) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. (…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019, poz. 1387, z późn. zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Według art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Autorskie prawo do programu komputerowego uregulowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że uzyskiwane przez Wnioskodawczynię dochody z tytułu przenoszenia autorskich praw do oprogramowania które stanowi utwór prawnie chroniony, wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikują się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Wnioskodawczyni może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z powyższego tytułu wg stawki 5%.

Podkreślić przy tym należy, że jak wynika z cytowanego powyżej art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty. Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Podatnicy nie mają zatem możliwości skorzystania z tej preferencji w trakcie roku podatkowego, poprzez pomniejszanie zaliczek na podatek dochodowy. Podatnik osiągając dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ciągu roku podatkowego jest zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów, na zasadach stosowanych dla prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.