Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-970/13/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-27
Teza: Dotyczy opodatkowania planowanej przez Wnioskodawcę dostawy na rzecz K. udziału w prawie wieczystym użytkowania działki nr 45/14 i działki nr 45/15 wraz z przeniesieniem prawa współwłasności znajdującego się na nich budynku.
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; grunty; grunty-grunt zabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; stawka; udział; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 9 października 2013 r. (data wpływu 14 października 2013 r.) uzupełnionym pismem z 14 stycznia 2014 r. (data wpływu 20 stycznia 2014 r.) oraz dokonaną wpłatą w dniu 14 stycznia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania planowanej przez Wnioskodawcę dostawy na rzecz K. udziału w prawie wieczystym użytkowania działki nr 45/14 i działki nr 45/15 wraz z przeniesieniem prawa współwłasności znajdującego się na nich budynku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2013 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z 2 stycznia 2014 r. (data wpływu 8 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania planowanej przez Wnioskodawcę dostawy na rzecz K. udziału w prawie wieczystym użytkowania działki nr 45/14 i działki nr 45/15 wraz z przeniesieniem prawa współwłasności znajdującego się na nich budynku.

Wniosek został uzupełniony pismem z 14 stycznia 2014 r. (data wpływu 20 stycznia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-970/13/LSz z 3 stycznia 2014 r. oraz dokonaną w dniu 14 stycznia 2014 r. dodatkową opłatą.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka K. Sp. z o.o. („K.”) jest podatnikiem VAT czynnym. Celem uregulowania statusu prawnego posiadanych nieruchomości planuje zawarcie umowy zamiany udziałów w prawie użytkowania wieczystego i prawie własności posadowionych na nim budynków i budowli oraz prawa własności nieruchomości z B. (Wnioskodawcą), który został zarejestrowany jako podatnik VAT czynny od 17 stycznia 2006 r. B. nie jest wpisanym do ewidencji działalności gospodarczej przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą, w rozumieniu ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej. Dla wszystkich nieruchomości, które mają być przedmiotem umowy zamiany został uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru „Z.”, zatwierdzony uchwałą Rady Miasta nr … z dnia 28 czerwca 2006 r. („MPZP”). Na podstawie planowanej, zawieranej w akcie notarialnym umowy zamiany K. zamierza nabyć udziały we współużytkowaniu wieczystym działek gruntu oraz we współwłasności budynków położonych w K. obręb 14 P.

Na podstawie umowy zamiany K. zamierza nabyć od Wnioskodawcy jego udziału w Nieruchomości 1.

Nieruchomość 1

Nieruchomość 1 składa się z działek: nr 45/14 i nr 45/15 o łącznej powierzchni 0,3085 ha („Działki”), w całości (tj. w obrysie granic) zabudowanych budynkiem siedmiokondygnacyjnym o przeznaczeniu biurowym, wybudowanym w latach 70-tych („Budynek”). Tym samym cała powierzchnia ww. Działek zabudowana jest ww. Budynkiem. Na podstawie planowanej umowy zamiany K. nabędzie: (1) od osoby trzeciej udział wynoszący 8476/18519 części we współużytkowaniu wieczystym Działek oraz we współwłasności Budynku oraz (2) od B. udział wynoszący 1380/18519 w tym prawie do Nieruchomości 1. W pozostałej części K. jest współużytkownikiem wieczystym i współwłaścicielem Nieruchomości 1. Osoba trzecia zakupiła udział w wysokości 9856/18519 we współużytkowaniu wieczystym Działek i we współwłasności Budynku na podstawie umowy sprzedaży z dnia 21 kwietnia 2000 roku, która to umowa zawarta była ze stawką zwolnioną z uwagi na to, iż spółka zbywająca ww. udział na rzecz osoby trzeciej nabyła przedmiotowy udział w Budynku ze stawką zwolnioną na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ówcześnie obowiązujących przepisów ustawy o podatku VAT. Osoba trzecia - dysponując w ramach swojego udziału częścią powierzchni Budynku na podstawie umowy quoad usum (do wyłącznego korzystania) - wynajęła całość posiadanej części Budynku w wysokości 9856/18519 - spółce administrującej L. sp. z o.o. w K. („L.”) na podstawie umowy najmu z dnia 1 lipca 2000 roku.

B., jak podaje, przejął od osoby trzeciej w posiadanie część powierzchni Budynku odpowiadającej udziałowi wynoszącemu 1380/18519 we współużytkowaniu wieczystym Działek i we współwłasności Budynku i następnie na podstawie upoważnienia osoby trzeciej do dysponowania na cele wynajmu oddał w całości wynajem na rzecz L., na podstawie umowy z dnia 1 maja 2005 r. oraz aneksu do tej umowy z dnia 1 lipca 2005 r. powierzchnię przedmiotowego Budynku odpowiadającą udziałowi wynoszącemu 1380/18519 części we współużytkowaniu wieczystym Działek i we współwłasności ww. Budynku. B. następnie zakupił od osoby trzeciej udział w wysokości 1380/18519 części ww. prawach do Nieruchomości 1 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 27 grudnia 2006 r. Po zakupie przez B. ww. udziału kontynuowana była nadal umowa najmu z dnia 1 maja 2005 r. powierzchni biurowych odpowiadających powierzchni zakupionego udziału. Zarówno powierzchnie w Budynku odpowiadające udziałowi osoby trzeciej w wysokości 8476/18519 jak i B. w wysokości 1380/18519 części ww. prawach do Nieruchomości 1 są nadal wynajmowane na rzecz spółki L. Lokale biurowe znajdujące się w wynajętej przez B. ww. części Nieruchomości 1 L. podnajmuje innym podmiotom na własny rachunek. L. płaci na rzecz B. z tytułu najmu czynsz, który opodatkowany jest podatkiem VAT na podstawie faktur wystawianych odrębnie przez B. W wyniku nabycia wskazanych udziałów K. stanie się wyłącznym użytkownikiem wieczystym i właścicielem Nieruchomości 1, a lokale biurowe będą przez K. nadal wynajmowane i z tego tytułu będzie naliczany czynsz uwzględniający podatek VAT.

Zarówno K. jak też osoba trzecia oraz B. od dnia nabycia nie dokonali nakładów na Nieruchomość w wysokości przekraczającej 30% wartości Nieruchomości.

W wyniku planowanej umowy zamiany (oznaczenia ujęte zgodnie z opisem zawartym we wniosku):

C. K. przeniesie na B. Nieruchomość 6 w zamian za co B. przeniesie na K. część udziału w Nieruchomości 1; wartość rynkowa Nieruchomości 6 oraz zamienianego udziału będzie równa;

D. K. przeniesie na B. Nieruchomość 7 w zamian za co B. przeniesie na K. część udziału w Nieruchomości 1; wartość rynkowa Nieruchomości 7 oraz zamienianego udziału będzie równa;

E. K. przeniesie na B. udział wynoszący 15/100 części w Nieruchomości 5 w zamian za co B. przeniesie na K. część udziału w Nieruchomości 1; wartość rynkowa zamienianych udziałów będzie równa.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że zgodnie z klasyfikacją obiektów budowlanych symbol PKOB budynku – 1220. Budynek jest trwale z gruntem związany.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1 i nr 8):

1.Nieruchomość nr 1: Czy prawidłowe jest przyjęcie, że z uwagi na fakt, że: (i) Budynek posadowiony na Działkach został zasiedlony dawniej niż dwa lata przed planowanym terminem umowy zamiany Nieruchomości 1, (ii) od dnia jej nabycia nie ponoszono w odniesieniu do tej Nieruchomości 1 nakładów przekraczających 30% jej wartości oraz (iii) od 1 lipca 2000 r. jest przedmiotem umowy najmu, to umowa dostawy udziałów w Nieruchomości 1 w wykonaniu umowy zamiany podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a w konsekwencji K. oraz Wnioskodawca (B.) zbywający udziały w Nieruchomości 1 przed zawarciem umowy przenoszącej udziały w Nieruchomości 1 w tym własności posadowionego na niej Budynku, mogą wspólnie złożyć wniosek o rezygnacji ze zwolnienia i poddać tę dostawę udziałów w Nieruchomości 1 w ramach umowy zamiany opodatkowaniu, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, przy czym w przypadku takiej zamiany Budynku nie wyodrębnia się wartości Działek i dzieli on traktowanie podatkowe Budynku?

8.Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, że w przypadku zawarcia umowy zamiany opisanej powyżej w pkt C - E Wnioskodawca (B.) będzie działał w charakterze podatnika VAT czynnego. Wnioskodawca wnosi też o potwierdzenie, że będzie on uprawniony do złożenia oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia dostawy z opodatkowania oraz do wystawienia faktur VAT w związku z planowaną umową zamiany?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko oznaczone we wniosku nr Ad. 1 i Ad. 8):

Na tle obowiązujących przepisów ustawy o VAT Wnioskodawca B. wskazuje, że w jego ocenie należy przyjąć następujące, opisane poniżej, stanowisko:

Na wstępie należy podkreślić, iż biorąc pod uwagę dotychczasowe stanowisko Ministra Finansów w zakresie oceny prawnej umowy zamiany na gruncie ustawy o VAT (zaprezentowane w szczególności w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 maja 2011 r. sygn. IBPP3/443-190/11/IK) dla potrzeb tego podatku transakcja zamiany jest traktowana jak dwie odrębne odpłatne dostawy towarów, w wyniku zamiany każda ze stron wchodzi bowiem we władanie nabytego towaru jak właściciel.

Ad.1. Nieruchomość 1: W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ oddanie Budynku posadowionego na Działkach do użytku nastąpiło dawniej niż 2 lata przed planowanym zawarciem umowy i nie dokonywano na Nieruchomości 1 żadnych ulepszeń od dnia jej nabycia oraz od 1 lipca 2000 r. jest nieprzerwanie przedmiotem umowy najmu, a czynsz najmu jest opodatkowany podatkiem VAT, to w konsekwencji powinno w odniesieniu do tej Nieruchomości 1 mieć zastosowanie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji uczestnicy planowanej umowy, jeśli tak postanowią mogą zastosować art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT, czyli zrezygnować ze zwolnienia. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem VAT, gdyż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych lub ich części z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Jeżeli zatem dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta także dostawa gruntu, na którym są one posadowione. W związku z powyższym do całości dostawy Nieruchomości nr 1 należy przyjąć zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z prawem rezygnacji z tego zwolnienia.

Ad. 8. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami VAT są osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Niezwykle ważnym źródłem interpretacji art. 15 ust. 2 ustawy o VAT jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) który w połączonych sprawach C-180/10 (Słaby) i C-181/20 (Kuć) orzekł, iż dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż B. jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i działa aktywnie na rynku nieruchomości tj. w sposób ciągły dla celów zarobkowych wynajmuje lokale innym podmiotom. Nie można zatem uznać wykonywanej przez niego działalności za incydentalną. Przy czym aktywność gospodarcza wskazanego podmiotu nie skończy się na zawarciu umowy zamiany, planuje on bowiem prowadzić działalność z wykorzystaniem nieruchomości uzyskanych w zamian za nieruchomości, których własność przeniesie na K. Niewątpliwie zatem zawarcie umowy zamiany i umowy sprzedaży wskazanych we wniosku nieruchomości będzie odbywało się w ramach większego planu gospodarczego wskazanego podmiotu, a zatem w sferze działalności gospodarczej (w rozumieniu ustawy o VAT) prowadzonej przez wskazany podmiot. Należy przy tym podkreślić, iż skoro wskazany podmiot ma status podatnika VAT i działa w tym charakterze przy najmie lokali znajdujących się na nieruchomościach, to nie można przyjąć, że nie będzie działał w tym charakterze przy ich sprzedaży czy zamianie. Należy podkreślić przy tym, iż ustawa o VAT posiada własną autonomiczną w stosunku do innych ustaw definicję działalności gospodarczej. Oznacza to, że sam fakt braku rejestracji wskazanego podmiotu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej nie przesądza, że wskazany podmiot nie jest podatnikiem VAT.

Prawidłowość przedstawionego stanowiska potwierdza w szczególności interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPP4/443-291/13-6/ UNR), a także interpretacja z dnia 30 sierpnia 2010 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (sygn. ILPP2/443-803/10-2/MN).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT definiuje pojęcie dostawy towarów. W myśl tego przepisu przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Z kolei art. 198 ww. ustawy KC stanowi, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Zatem współwłasność nie jest instytucją samodzielną, stanowi odmianę własności i cechuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom, a każdy z nich może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Jeżeli podatnik dokonuje sprzedaży udziału stanowiącego jego własność, dokonuje przeniesienia prawa własności rzeczy, dochodzi do zmiany podmiotu tego prawa.

Zatem sprzedaż udziału należy traktować w kategorii dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. podatnika.

Biorąc powyższe pod uwagę tut. organ w pierwszej kolejności ustosunkowuje się do ustalenia czy w przedmiotowej sprawie w związku z dostawą udziału w nieruchomości oznaczonej we wniosku jako Nieruchomość 1 Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika VAT.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku sprzedaż udziału w Nieruchomości 1, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Skutkiem powyższego, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar wykonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte lub wytworzone w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podkreślić także należy, że w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Należy także zauważyć, że Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie, zdaniem Trybunału, okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od 17 stycznia 2006 r. Obecnie Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy udziału w prawie wieczystym użytkowania działki nr 45/14 i działki nr 45/15 wraz z przeniesieniem prawa współwłasności znajdującego się na nich Budynku (Nieruchomość 1), które Wnioskodawca przejął w posiadanie od innego podmiotu – podatnika VAT (osoby trzeciej). Na podstawie upoważnienia osoby trzeciej do dysponowania na cele wynajmu Wnioskodawca oddał w całości w najem na rzecz L., na podstawie umowy z dnia 1 maja 2005 r. oraz aneksu do tej umowy z dnia 1 lipca 2005 r. powierzchnię przedmiotowego Budynku odpowiadającą udziałowi wynoszącemu 1380/18519 części we współużytkowaniu wieczystym ww. działek i we współwłasności ww. Budynku. Wnioskodawca na podstawie umowy sprzedaży z 27 grudnia 2006 r. zakupił od osoby trzeciej udział w wysokości 1380/18519 w ww. prawach do Nieruchomości 1. Po zakupie przez Wnioskodawcę ww. udziału kontynuowana była nadal umowa najmu z dnia 1 maja 2005 r. powierzchni biurowych odpowiadających powierzchni zakupionego udziału na rzecz spółki L., którą podnajmuje innym podmiotom na własny rachunek. L. płaci na rzecz Wnioskodawcy z tytułu najmu czynsz, który opodatkowany jest podatkiem VAT na podstawie faktur wystawianych odrębnie przez Wnioskodawcę.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W ocenie tut. organu w przedmiotowej sprawie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że zakup i sprzedaż udziału w prawach do Nieruchomości 1 na podstawie umowy sprzedaży wypełnia przesłanki działalności gospodarczej, bowiem Wnioskodawca prowadzący działalność dokonał nabycia udziału w Nieruchomości 1 w celu inwestycyjnym (wynajmu).

Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca nie miał zamiaru wykorzystywać nabytego udziału w Nieruchomości 1 do własnych potrzeb mieszkaniowych lecz wyłącznie w celach najmu. Zatem już w momencie nabycia pojawił się zamiar wykorzystania Nieruchomości 1 do działalności gospodarczej. Tym samym Nieruchomość 1 w żaden sposób nie była przez Wnioskodawcę faktycznie wykorzystany dla własnych celów mieszkaniowych. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zarówno w momencie nabycia jak i posiadania przedmiotowej nieruchomości nie była ona w żaden sposób wykorzystywana do celów osobistych Wnioskodawcy.

Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika bowiem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Powyższe w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, gdyż Wnioskodawca w żaden sposób nie wykorzystał posiadanego udziału w Nieruchomości 1 do potrzeb osobistych, lecz wykorzystywał tą nieruchomość od momentu jej posiadania wyłącznie w celach najmu.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), regulujące kwestie najmu.

W myśl art. 659 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że najem wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe).

W rozumieniu wyżej cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie usług najmu nieruchomości jest działalnością gospodarczą, a podmiot wykonujący te czynności podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach określonych w przepisach regulujących ten podatek.

A zatem, w przedmiotowej sprawie występują przesłanki pozwalające uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Należy zatem stwierdzić, że dostawa udziału w Nieruchomości 1 będzie dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług.

Skutkiem powyższego dokonana przez Wnioskodawcę planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem Wnioskodawca jako podatnik VAT będzie zobowiązany do wystawienia faktury z tytułu planowanej dostawy udziału w Nieruchomości 1 zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., w myśl którego podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Natomiast zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Wnioskodawca podał we wniosku, że przedmiotem sprzedaży będzie udział we współwłasności budynku, tj. budynku siedmiokondygnacyjnym o przeznaczeniu biurowym sklasyfikowanym w PKOB pod symbolem 1220. Budynek posadowiony na działce nr 45/14 i nr 45/15 jest trwale z gruntem związany.

W myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury;

2.budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Analogicznie definiuje budynek Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) stanowiąc, że przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Zaś budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB w sekcji „Budynki” można wyróżnić grupę 122 budynki biurowe. Grupa 122 obejmuje klasę 1220 – Budynki biurowe, do której zalicza się budynki wykorzystywane jako miejsce pracy dla działalności biura, sekretariatu lub innych o charakterze administracyjnym, np.: budynki banków, urzędów pocztowych, urzędów miejskich, gminnych, ministerstw, itp. lokali administracyjnych, budynki centrów konferencyjnych i kongresów, sądów i parlamentów. Klasa nie obejmuje: biur w budynkach przeznaczonych głównie do innych celów.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowy budynek znajdujący się na ww. działkach będących w użytkowaniu wieczystym jest towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.

Zatem sprzedaż ww. udziału w prawie własności budynku wraz z gruntem, na którym jest posadowiony – co do zasady – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Jak stanowi art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca przewiduje – po spełnieniu określonych warunków – objęcie dostawy zwolnieniem wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, który został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2014 r., w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast, na mocy § 13 ust. 1 pkt 11 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 247, ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycie użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Jak już wcześniej wskazano, dla dostawy nieruchomości – budynków, budowli lub ich części, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku w oparciu o jedną z dwóch podstaw prawnych: art. 43 ust. 1 pkt 10 lub też pkt 10a ustawy. Jednakże dla zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy istotne jest, czy dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed pierwszym zasiedleniem, czy też nie.

Analizując powołaną w niniejszej interpretacji definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie budynek siedmiokondygnacyjny o przeznaczeniu biurowym posadowiony na działkach nr 45/14 i nr 45/15 został wybudowany w latach 70-tych. Osoba trzecia zakupiła udział w wysokości 9856/18519 we współużytkowaniu wieczystym ww. działek i we współwłasności budynku na podstawie umowy sprzedaży z dnia 21 kwietnia 2000 roku, która to umowa zawarta była ze stawką zwolnioną z uwagi na to, iż spółka zbywająca ww. udział na rzecz osoby trzeciej nabyła przedmiotowy udział w Budynku ze stawką zwolnioną. Wnioskodawca przejął od osoby trzeciej w posiadanie część powierzchni Budynku odpowiadającej udziałowi wynoszącemu 1380/18519 we współużytkowaniu wieczystym Działek i we współwłasności Budynku i następnie na podstawie upoważnienia osoby trzeciej do dysponowania na cele wynajmu oddał w całości wynajem na rzecz L., na podstawie umowy z dnia 1 maja 2005 r. powierzchnię przedmiotowego budynku odpowiadającą udziałowi wynoszącemu 1380/18519 części we współużytkowaniu wieczystym ww. działek i we współwłasności ww. Budynku. Wnioskodawca następnie zakupił od osoby trzeciej – podatnika VAT, udział w wysokości 1380/18519 części w ww. prawach do Nieruchomości 1 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 27 grudnia 2006 r. Po zakupie ww. udziału kontynuowana była nadal umowa najmu z dnia 1 maja 2005 r. powierzchni biurowych odpowiadających powierzchni zakupionego udziału. Wnioskodawca od dnia nabycia nie dokonał nakładów na Nieruchomość w wysokości przekraczającej 30% wartości Nieruchomości.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że pierwsze zasiedlenie części przedmiotowego budynku będącego własnością Wnioskodawcy miało miejsce z chwilą nabycia przez osobę trzecią od podatnika VAT, udziału w ww. prawach do Nieruchomości 1 na podstawie umowy sprzedaży z 21 kwietnia 2000 r. Wnioskodawca jak i osoba trzecia od dnia nabycia nie dokonali nakładów na Nieruchomość w wysokości przekraczającej 30% wartości Nieruchomości.

Z powyższego wynika, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa udziału w Nieruchomości 1 będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie wystąpiły okoliczności, które wyłączałyby zwolnienie od podatku na podstawie tego przepisu. W przedmiotowej sprawie dostawa nie będzie bowiem dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą udziału w Nieruchomości 1 nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.

Reasumując dostawa udziału w Nieruchomości 1 będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, która korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji czego, również sprzedaż udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu nr 45/14 i nr 45/15 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku.

Należy wskazać, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca dał podatnikom, dokonującym dostawy budynków i budowli objętych zwolnieniem od podatku wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków, możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Powyższe prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z powyższym Wnioskodawca będzie mógł zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie dostawy udziału we współwłasności budynku wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, po złożeniu zgodnego oświadczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, gdyż zarówno Wnioskodawca jak i K. są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są ww. obiekty rozstrzyga przepis ww. art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, lub w przypadku prawa wieczystego użytkowania gruntu § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy.

Powyższe oznacza, że do dostawy gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu), stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.

W przypadku gdy dostawa udziału w ww. budynku będzie opodatkowana podstawową stawką podatku VAT stwierdzić należy, że również dostawa udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu będzie podlegać opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT i w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a od 1 stycznia 2014 r. w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W zakresie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że dotyczą indywidualnych spraw podmiotów, które o nie wystąpiły i nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.