Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.674.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków poniesionych na remont lokalu będącego towarem
handlowym.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
lokal
nieruchomości
remonty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem
    działalności Wnioskodawcy jest między innymi: 68.11.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości
    na własny rachunek.
    Wnioskodawca nabył w 2025 r. nieruchomość (lokal mieszkalny) z rynku wtórnego, przy
    zakupie której podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    podatku należnego. Lokal mieszkalny Wnioskodawca nabył od osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej, od razu z przeznaczeniem do dalszej
    odsprzedaży, a zatem lokal ten nigdy nie stanowił środka trwałego Wnioskodawcy.
    Z dostępnych informacji wynika (dział (...)), że poprzedni właściciel lokalu mieszkalnego,
    będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nabył go na podstawie
    umowy sprzedaży (...). Z uwagi na fakt, że lokal był wówczas przeznaczony i
    wykorzystywany do celów mieszkaniowych, w ocenie Wnioskodawcy pierwsze zasiedlenie
    w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nastąpiło najpóźniej w dniu tej transakcji, a w
    rzeczywistości mogło mieć miejsce jeszcze wcześniej, tj. w momencie oddania lokalu do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub najemcy po jego wybudowaniu. Tym samym
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu a jego planowaną dostawą przez Wnioskodawcę
    upłynie okres znacznie dłuższy niż 2 lata. W księgach handlowych (podatkowa księga
    przychodów i rozchodów) był ujęty jako towar handlowy. Wnioskodawca w przyszłości
    planuje dokonać nakładów związanych z remontem mieszkania. Konsekwentnie, od
    wydatków związanych z remontem tego lokalu Wnioskodawca nie będzie odliczał podatku
    od towarów i usług (VAT). Sumarycznie wydatki na remont mieszkania nie przekroczą 30%
    wartości zakupu mieszkania. Remont będzie polegał na wyrównaniu i malowaniu ścian,
    cyklinowaniu lub wymianie podłogi, wymianie armatury sanitarnej, wymianie drzwi lub
    tylko klamek, wymianie listew przypodłogowych, wymianie gniazdek i włączników światła,
    czasami na wymianie płytek ściennych. Remont będzie miał charakter przywracający lokal
    do pełnej funkcjonalności i stanu użytkowego, a nie podnoszący jego wartość użytkową
    ponad pierwotny standard. Od momentu nabycia lokal mieszkalny nie był
    wykorzystywany w żaden sposób do prowadzenia działalności zarobkowej ani do
    czynności opodatkowanych lub zwolnionych z podatku od towarów i usług. Lokal nie był
    wynajmowany, użyczany ani oddawany do użytkowania innym osobom. Od dnia zakupu
    pozostaje w remoncie, a jego jedynym przeznaczeniem jest dalsza odsprzedaż, w związku
    z czym stanowi on – od chwili zakupu do chwili obecnej – towar handlowy w działalności
    Wnioskodawcy. Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie wyłącznie lokal mieszkalny,
    przeznaczony do celów mieszkaniowych nabywcy.

## Pytanie

Czy wydatki poniesione na remont sprzedawanego lokalu stanowią koszt uzyskania
    przychodów?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup materiałów i usług
    wykorzystywanych do remontu mieszkań przed ich sprzedażą stanowią koszty uzyskania
    przychodów w dacie ich poniesienia. Zakupione mieszkania Wnioskodawca kwalifikuje
    jako towary handlowe podlegające dalszej odsprzedaży, a nie jako środki trwałe.
    Wobec tego wydatki związane z remontem tych mieszkań nie mogą stanowić wydatków
    na ulepszenie środków trwałych, stanowią zatem koszty uzyskania przychodów w dacie
    ich poniesienia. Wydatki te pozostają w związku przyczynowym z uzyskiwanym
    przychodem (sprzedaż mieszkań), są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu, zostały

    właściwie udokumentowane i nie znajdują się w katalogu wyłączeń z kosztów ujętych w
    ustawie o PIT. Wnioskodawca podkreśla, iż powyższe wydatki spełniają wszystkie
    przesłanki wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, to jest:
    - zostaną poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów,
    - będą właściwie udokumentowane,
    - nie będą wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania
      przychodów, o którym mowa w art. 23 ustawy o PIT.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy wydatki te będą się kwalifikować do zaliczenia
    ich do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia zgodnie z zasadą ogólną
    przewidzianą w art. 22 ust. 4 i 4a ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi
    spełniać łącznie następujące przesłanki:
    - musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    - nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących
      kosztów uzyskania przychodów,
    - musi być należycie udokumentowany.
    Zatem generalną zasadą prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych jest ścisłe powiązanie kosztów ponoszonych przez podatnika z celem
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, przy
    czym cel ten musi być widoczny, a poniesione koszty winny go bezpośrednio realizować
    lub co najmniej winny go zakładać jako realny.
    Należy przy tym zaznaczyć, że wykazanie związku poniesionych kosztów z uzyskiwanymi
    przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych
    przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża
    podatnika, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania
    podatkowego.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem Pani działalności jest między innymi kupno i
    sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W 2025 roku nabyła Pani nieruchomość
    (lokal mieszkalny) z rynku wtórnego z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży. Lokal nigdy
    nie stanowił środka trwałego. W podatkowej księdze przychodów i rozchodów lokal został
    ujęty jako towar handlowy. W przyszłości planuje Pani remont, który będzie polegał na
    wyrównywaniu i malowaniu ścian, cyklinowaniu lub wymianie podłogi, wymianie armatury
    sanitarnej, wymianie drzwi lub tylko klamek, wymianie listew przypodłogowych, wymianie
    gniazdek i włączników światła, czasami na wymianie płytek ściennych. Remont będzie miał
    charakter przywracający lokal do pełnej funkcjonalności i stanu użytkowego. Wydatki na
    remont lokalu nie przekroczą 30% wartości zakupu lokalu.

    Zatem zamierza Pani ponieść wydatki na remont zakupionego lokalu, stanowiącego w
    prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalności gospodarczej towar handlowy.
    Wydatki te będą zatem związane z uzyskiwanymi przez Panią przychodami z działalności
    gospodarczej i jednocześnie nie zostały wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. na liście wydatków nieuznawanych za koszty
    uzyskania przychodów. W związku z powyższym wydatki te mogą zostać uznane za koszty
    uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, jako spełniające
    przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie wyjaśniam, że zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących
      księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy
      przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę
      pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych,
      materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w
      toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego
      jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę
      pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość
      remanentu początkowego jest wyższa.
    Ponadto zgodnie z § 24 ust. 1 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie
    prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r. poz. 2544 ze
    zm.):
      Podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury
      towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych,
      półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego
      dalej ,,spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego,
      na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w
      ciągu roku podatkowego prawa do opłacania podatku na podstawie ustawy z dnia 20
      listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
      przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 43, 1495, 1649 i
      2200), zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji
      działalności.
    W celu ustalenia prawidłowej wysokości dochodu u podatników osiągających dochody z
    działalności gospodarczej i prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów
    należy ustalić różnicę między przychodem a kosztami uzyskania przychodów z
    uwzględnieniem różnic remanentowych. Wydatki na zakup towarów, materiałów i
    surowców uwzględniane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w całości,
    niezależnie od tego, czy wszystkie z nich posłużą uzyskaniu przychodu w danym roku
    podatkowym. Przeprowadzenie remanentów końcowych i początkowych pozwala po
    części zrealizować zasadę potrącalności kosztów w czasie. Odpowiednie powiększenie lub
    pomniejszenie dochodu o różnice remanentowe prowadzi do uwzględniania, lub
    nieuwzględniania, przy obliczaniu dochodu wydatków, które nie zostały poniesione w celu
    uzyskania przychodu podatkowego w danym roku podatkowym (zakupione towary lub
    materiały nie zostały sprzedane czy też wykorzystane w produkcji).
    Dodatkowo podkreślam, że ujęcie wydatku zakwalifikowanego jako koszt uzyskania
    przychodów w rozliczeniach podatkowych wymaga ustalenia momentu jego poniesienia i
    momentu jego potrącalności, na podstawie art. 22 ust. 4-7b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów
      bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok
      podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w
      którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.
    Natomiast art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Na mocy przepisu art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do
      podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod
      warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w
      sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących
      się tylko do tego roku podatkowego.
    Przy czym – zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o
      których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień
      wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do
      zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że zasady potrącalności kosztów zostały zróżnicowane
    przez ustawodawcę w oparciu o kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy
    kosztem a celem, jakiemu ma służyć – wyróżniono koszty uzyskania przychodów
    bezpośrednio związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami, zwane kosztami pośrednimi.
    Do pierwszej z wymienionych kategorii należą takie wydatki, których poniesienie ma
    bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest
    ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.
    Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w
    jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia
    tej jednostki towaru.
    Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których ponoszenie
    jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo
    zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych,
    konkretnych przychodów.
    Zatem wydatki związane z remontem nabytego lokalu (stanowiącego w działalności towar
    handlowy) stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym wskazane we wniosku wydatki, które Pani poniesie na opisane we
    wniosku prace remontowe lokalu zakupionego w celu dalszej odsprzedaży w ramach
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, mogą zostać zakwalifikowane
    bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów tej działalności. Należy jednak pamiętać o
    ewentualnym uwzględnieniu tych wydatków przy ustalaniu remanentu końcowego i
    ustalaniu różnic remanentowych (w przypadku braku sprzedaży mieszkania w roku
    podatkowym, w którym poniesiono wydatki na jego remont).
    Podsumowanie: wydatki poniesione na remont lokalu, który zostanie sprzedany, stanowią
    koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie informuję, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług został
    rozstrzygnięty odrębnym pismem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.