Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1369/11/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-09
Teza: Czy straty powstałe w wyniku likwidacji, bądź koszty napraw powypadkowych tych autobusów, jeżeli nie są objęte ubezpieczeniem dobrowolnym AC, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: autobus; naprawa; samochód; strata; ubezpieczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2011r. (data wpływu do tut. BKIP 28 listopada 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji, bądź napraw powypadkowych autobusów, w sytuacji gdy nie są objęte ubezpieczeniem dobrowolnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji, bądź napraw powypadkowych autobusów, w sytuacji gdy nie są objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej Sp. z o.o. do realizacji usług przewozowych wykorzystuje autobusy, które w trakcie eksploatacji uczestniczą w kolizjach drogowych bądź ulegają uszkodzeniu w wyniku wandalizmu lub pożaru. Ze względu na te uszkodzenia są one naprawiane lub likwidowane. Autobusy te nie są objęte ubezpieczeniem dobrowolnym AC.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy straty powstałe w wyniku likwidacji, bądź koszty napraw powypadkowych tych autobusów, jeżeli nie są objęte ubezpieczeniem dobrowolnym AC, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych uzależnia możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych od objęcia samochodu ubezpieczeniem dobrowolnym (art. 16 ust. 1 pkt 50).

Przepisy ustawy o pdop nie definiują pojęcia samochodu. Mając na uwadze, że przepisy dotyczące odpisów amortyzacyjnych odwołują się do rozporządzenia w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych wykładni pojęcia samochody należy dokonać w oparciu o tę Klasyfikację.

Z dniem 01 stycznia 2011 r. dokonano zmiany Klasyfikacji Środków Trwałych opublikowanej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. (Dz.U. nr 242, poz. 1622) i tak w grupie 7 - środki transportu, w podgrupie 74 - pojazdy mechaniczne, rodzaj 744 otrzymał brzmienie: "744 - pojazdy samochodowe przeznaczone konstrukcyjnie do przewozu dziewięciu lub więcej osób, włączając kierowcę";

poprzednie brzmienie: "744 - Autobusy i autokary. Do rodzaju 744 zalicza się „pojazdy samochodowe przystosowane do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą". Nowe brzmienie rodzaju 744 w KŚT, zdaniem Spółki, nie spowodowało zmiany wykładni pojęcia samochód. Nadal zgodnie z obowiązującą Klasyfikacją kategoria samochody obejmuje: samochody osobowe, ciężarowe i specjalne.

Ponadto Załącznik Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dot. wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych nadal rodzaj 744 określa odrębnie jako autobusy i autokary. W związku z powyższym podobnie jak przed ostatnią aktualizacją KŚT nieumorzoną wartość oraz wydatki poniesione w związku z likwidacją bądź kosztami napraw powypadkowych autobusów nieobjętych dobrowolnym ubezpieczeniem AC należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – zwanej dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, iż wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop, zostaną ex lege uznane za koszty mające wpływ na podstawę opodatkowania.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 50 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.

Updop uzależnia możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jedynie od objęcia samochodu ubezpieczeniem dobrowolnym. Tak więc, warunkiem koniecznym zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z likwidacją bądź remontem powypadkowym samochodu jest zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia, a także prawidłowe udokumentowanie wydatku.

Przepisy updop nie definiują pojęcia „samochodu”. Nie odsyłają też w tym zakresie do innych aktów prawnych. Mając na uwadze przepisy updop dotyczące odpisów amortyzacyjnych (art. 16a – 16m) oraz załącznik nr 1 do ustawy (zawierający Wykaz Rocznych Stawek Amortyzacyjnych), które odwołują się do Klasyfikacji Środków Trwałych, zasadne jest dokonanie wykładni pojęcia „samochody” użytego w art. 16 ust. 1 pkt 50 updop, w oparciu o ww. klasyfikację.

Jak wynika z objaśnień szczegółowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010r. (Dz. U. Nr 242, poz. 1622) w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych) grupa 7 - środki transportu obejmuje:

*   tabor kolejowy naziemny,
*   tabor kolejowy podziemny,
*   tabor tramwajowy,
*   pozostały tabor szynowy naziemny,
*   pojazdy mechaniczne,
*   tabor konny,
*   pozostały tabor bezszynowy,
*   tabor pływający,
*   tabor lotniczy,
*   pozostałe środki transportu;

z kolei w podgrupie 74 - pojazdy mechaniczne, wyodrębniono rodzaj 741 – „samochody osobowe”, rodzaj 742 – „samochody ciężarowe”, rodzaj 743 – „samochody specjalne” oraz rodzaj 744 "pojazdy samochodowe przeznaczone konstrukcyjnie do przewozu dziewięciu lub więcej osób, włączając kierowcę". Zgodnie zatem z ww. rozporządzeniem kategoria „samochodów” obejmuje samochody osobowe, ciężarowe i specjalne. Nie obejmuje ona natomiast swym zakresem autobusów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca do realizacji usług przewozowych wykorzystuje autobusy, które w trakcie eksploatacji uczestniczą w kolizjach drogowych bądź ulegają uszkodzeniu w wyniku wandalizmu lub pożaru. Ze względu na te uszkodzenia są one naprawiane lub likwidowane. Autobusy te nie są objęte ubezpieczeniem dobrowolnym AC.

Reasumując powyższe, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją bądź remontem przedmiotowych pojazdów (autobusów) nieobjętych dobrowolnym ubezpieczeniem AC, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów stosownie do uregulowań art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie należy mieć na uwadze zapis art. 16 ust. 1 pkt 5 updop, który stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano zatem za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.