Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-424/12/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-27
Teza: Gmina zgodnie z art. 86 ust. 7b wykorzystując nieruchomość (drogę) do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i innych ma prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko w części służącej działalności gospodarczej, a więc według udziału procentowego, w jakim budowla jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej.
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2012r. (data wpływu 30 kwietnia 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od inwestycji pn. „\`(...)\`” według udziału procentowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od inwestycji pn. „\`(...)\`” według udziału procentowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 20 kwietnia 2010r. została podpisana umowa z Województwem (Instytucją Zarządzającą) dla projektu pn. „\`(...)\`” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, działanie 2.1 Infrastruktura komunikacyjna – Schemat A drogi wojewódzkie. Całkowita wartość projektu – 10.518.527,44 PLN, całkowite wydatki kwalifikowane 9.603.604,58 PLN (w tym kwota dofinansowania ze środków EFRR 6.722.523,20 PLN co stanowi 70% dofinansowania kosztów kwalifikowanych).

Rozpoczęcie realizacji nastąpiło 30 grudnia 2008r. (data poniesienia pierwszego wydatku w ramach projektu). Data zakończenia rzeczowego projektu: 15 lipca 2011r.; finansowego 21 września 2011r. W dniu 24 lutego 2012 wpłynęła refundacja z tytułu końcowego wniosku o płatność.

W ramach projektu zostały zrealizowane następujące odcinki ulic \`(...)\` w której zakres wchodziło: ulica o nawierzchni z kostki granitowej dł. 0,243 km; modernizacja chodników z kostki brukowej szarej i kolorowej dł. 0,34 km; modernizacja skrzyżowań 4 szt; budowa miejsc parkingowych 34 szt; budowa kanalizacji deszczowej wraz z odwodnieniem o dł. 0,5 km.

Wartość prac związanych z przebudową ul. \`(...)\` wyniosła 5 062 661,38 PLN w tym koszty kwalifikowane 4 590 696,10 PLN. Powierzchnia przebudowanej ulicy \`(...)\` wynosi 6500 m2.

Podatek VAT był kosztem kwalifikowanym. Gmina nie miała możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego, gdyż nie przewidywała prowadzenia działalności gospodarczej na tych inwestycjach.

Sytuacja zmieniła się z chwilą gdy Gmina wydzierżawiła w celu prowadzenia działalności gospodarczej 11m2 pod kiosk handlowy od m-ca czerwca 2011r. na terenie opisanej inwestycji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina może odliczyć podatek VAT od Inwestycji „\`(...)\`” proporcjonalnie: koszt poniesionego nakładu na 1m2 powierzchni ul. \`(...)\` pomnożona przez ilość wydzierżawionej powierzchni?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek naliczony może odliczyć od nakładów poniesionych na przebudowę ulicy \`(...)\` na zadaniu „\`(...)\`” według udziału procentowego kosztów części ww. inwestycji w stosunku do powierzchni jaka jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od inwestycji polegającej na przebudowie placu Rynku w ramach projektu pn. „\`(...)\`” w oparciu o art. 86 ust 7b ustawy o VAT, tj. według udziału procentowego, w jakim nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Natomiast w zakresie oceny sposobu wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z ww. zadaniem (tj. koszt poniesionego nakładu na 1m2 powierzchni przebudowanego placu Rynku pomnożona przez ilość wydzierżawionej powierzchni), zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. czynnościom, które generują podatek należny. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wskazana powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych czyli w sytuacji świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w dniu 20 kwietnia 2010r. Wnioskodawca podpisał umowę z Województwem dla projektu pn. „\`(...)\`” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Gmina wydzierżawiła w celu prowadzenia działalności gospodarczej 11m2 pod kiosk handlowy od m-ca czerwca 2011r. na terenie opisanej inwestycji.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT od inwestycji pn. „\`(...)\`” na podstawie art. 86 ust 7b ustawy o VAT.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. przepisem art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, podatek naliczony oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.

Przy czym przez wytworzenie nieruchomości, stosownie do art. 2 pkt 14a ustawy o VAT, rozumieć należy wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Wytworzenie nieruchomości jest określonym działaniem podatnika, prowadzącym do pewnego efektu, z którym związane jest poniesienie podatku naliczonego. Pojęcie wytworzenia nieruchomości zostało zdefiniowane jako wybudowanie nieruchomości lub jej ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Ulepszeniem w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych jest poniesienie wydatków na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację danych składników majątku, które to wydatki w danym roku podatkowym przekraczają 3500 zł i powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia tych składników majątkowych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. (art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych t.j. Dz. U z 2012r. poz. 361, oraz art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. t.j. Dz. U z 2011r. Nr 74 poz. 397).

Powyższy przepis art. 86 ust. 7b ustawy o VAT wprowadza szczególny tryb odliczeń podatku naliczonego w przypadku nieruchomości i nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż prowadzona działalność, i jest zgodny z normą prawną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowej sprawie Gmina ponosi nakłady na modernizację nieruchomości, stanowiącej jej majątek, wykorzystywanej zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (dzierżawa), jak i do celów innych.

Niewątpliwie zatem w myśl generalnej zasady wynikającej z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakiej nieruchomość będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na przebudowę tej nieruchomości.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia, podatku naliczonego od wydatków związanych z przebudową drogi wojewódzkiej, tylko w części służącej działalności gospodarczej, a więc według udziału procentowego, w jakim budowla jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż podatek naliczony może odliczyć od nakładów poniesionych na przebudowę ulicy \`(...)\` na zadaniu „\`(...)\`.” według udziału procentowego w jakim nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej, należało uznać za prawidłowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.