Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.964.2024.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
spłata
współwłasność
zniesienie-zniesienie współwłasności
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 6 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 stycznia 2025 r. (wpływ 27 stycznia 2025
    r.), pismem z 18 lutego 2025 r. (wpływ 20 lutego 2025 r.), a także pismem z 18 marca 2025
    r. ( wpływ 21 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani współwłaścicielem gospodarstwa rolnego położonego na terenie Gminy (...)
    Obręb (...).
    W dniu 27 lutego 1991 r. w wyniku postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z dnia (...) 1991
    r. spadkobiercami po AA ( zm. 5 stycznia 1990 r. - ojcu) zostali: żona BB, syn CC, córka, tj.
    Pani z domu (...) wszyscy po 1/3 udziałów.
    W dniu 7 lutego 2017 r. w wyniku Umowy darowizny w formie Aktu Notarialnego mama -
    BB przekazała swoje udziały w gospodarstwie rolnym córce (Pani) z domu (...). W związku z
    powyższym stała się Pani współwłaścicielem gospodarstwa rolnego położonego na terenie
    Gminy (...) (zgodnie z Aktem notarialnym w części 5/6 udziałów) wraz z bratem CC (w części
    1/6 udziałów).
    Po śmierci brata CC w dniu 19 stycznia 2017 r. osobami uprawnionymi do nabycia spadku
    po nim zostali: żona DD i syn EE (postanowienie o nabyciu spadku w 1/6 udziału z dnia
    17.08.2020 r.)
    W dniu 11 czerwca 2021 r. dokonano częściowego zniesienia współwłasności działki o nr 1
    położonej na terenie Gminy (...) obręb (...) na Pani rzecz w formie Aktu Notarialnego z dnia
    11 czerwca 2021 r. Zniesienie współwłasności nastąpiło odpłatnie na rzecz spadkobierców
    po CC (DD i EE).
    Ogólną wartość nieruchomości (działka nr 1) oszacowano na kwotę 300 tys. zł. (zapis w
    akcie notarialnym o wyjściu ze współwłasności - w oparciu o operat szacunkowy z 2020 r.)
    W związku z powyższym dokonała Pani spłaty współwłaścicieli działki spadkobierców po
    (bracie) CC (DD i EE) w kwocie po 25 tys. dla uprawnionych (w sumie 50 tys.).
    W dniu 17 lutego 2023 r. dokonała Pani sprzedaży działki o nr 1 na podstawie Aktu
    Notarialnego na kwotę 480 tys. zł. (dwa akty notarialne w kwotach po 240 tys. zł - decyzja
    Burmistrza (...) o podziale działki na mniejsze, wchodzące w jej skład o nr 2, 3, 4, 5, 6.).
    W dniu 27 marca 2023 r. środki ze sprzedaży wszystkich działek wyodrębnionych z działki
    1 zostały zainwestowane w zakup nieruchomości od dewelopera we współwłasności z
    Pani córką i Pani zięciem na kwotę 540 tys. zł. Umowa deweloperska w formie Aktu
    Notarialnego dotyczyła zakupu nieruchomości położonej w miejscowości (...) ul. (...).
    Akt Notarialny określał udziały osób kupujących czyli Pani (1/2 udziałów), FF, GG (1/2
    udziałów).

    W akcie notarialnym zapisano wysokość kwoty adekwatnej za część przynależną Pani w
    wysokości 270 tys. zł. Kwota wydatkowana odpowiada udziałowi w nieruchomości. Nabyta
    część nieruchomości zostanie wykorzystana jako mieszkanie alternatywne w różnych
    sytuacjach życiowych w najbliższym czasie a w dalszej perspektywie również zamieszkanie
    w nim na stałe u boku rodziny, w momencie gdy samodzielne bytowanie okaże się
    problematyczne. Obecnie mieszka Pani na drugim piętrze lokalu spółdzielczego bez windy
    i coraz trudniej jest się Pani poruszać (posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu
    niepełnosprawności - narządy ruchu). Natomiast Pani córka i zięć zamierzają zamieszkać
    tam wkrótce.
    Sprzedana nieruchomość stanowiła od 2017 r. Pani współwłasność (w 5/6 udziałów) i CC
    (w 1/6 udziałów). Akt notarialny z 7 lutego 2017 r. W związku ze śmiercią CC (2017)
    współwłaścicielami nieruchomości zostali spadkobiercy DD i EE. Akt notarialny z 2021 r.
    dotyczący wyjścia ze współwłasności i określał spłatę współwłaścicieli z 1/6 udziałów,
    dlatego też opodatkowanie sprzedaży dotyczy kwoty z 1/6 udziałów pomniejszonej o
    spłatę współwłaścicieli i koszty notariusza.
    W 2023 r. sprzedała Pani działkę, a środki ze sprzedaży przeznaczyła Pani na kupno nowej
    nieruchomości.
    Uzupełnienie
    W 2021 r. dokonano częściowego zniesienia współwłasności działki o nr 1 położonej na
    terenie Gminy (...) obręb (...) na Pani rzecz - udział w nieruchomości został taki sam dla
    Pani jak przed zniesieniem (zgodnie z zapisami w akcie notarialnym).
    Ze środków ze sprzedaży działki nabyła Pani 1/2 nieruchomości od dewelopera, drugą
    część nabyła Pani córka z zięciem (zgodnie z zapisem w akcie notarialny m zakupu
    nieruchomości od dewelopera).
    W akcie notarialnym dotyczącym nabycia lokalu mieszkalnego/budynku mieszkalnego jest
    mowa o sprzedaż lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (w akcie notarialnym
    zapisano „Umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego
    sprzedaży").
    Działka nr 1 była działką siedliskową wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego, które
    liczyło kilka działek rolnych o różnych numerach ewidencyjnych na terenie Gminy (...).
    Gospodarstwo rolne wraz z działką nr 1 wchodzącą w jego skład nabyła Pani we
    współwłasności w spadku po ojcu oraz na podstawie darowizny od mamy.
    Po śmierci brata, który był współwłaścicielem gospodarstwa rolnego i przekazaniu w
    formie darowizny udziałów mamy stała się Pani współwłaścicielem gospodarstwa rolnego
    położonego na terenie Gminy (...) w części 5/6 udziałów wraz z bratem CC, a potem jego
    spadkobiercami w części 1/6 udziałów.
    Działka nr 1 była działką siedliskową. Mieszkała tam Pani mama, która była starszą osobą.
    Na działce znajdowały się zabudowania (dom i budynki gospodarcze, w które trzeba było
    inwestować. Działkę trzeba było ogrodzić, wyrównać, przeprowadzać małe remonty, a
    spadkobiercy po śmierci Pani brata nie dokonali postępowania spadkowego i trudno było
    z nimi się dogadać. Postępowanie o nabyciu spadku odbyło się dopiero 3 lata po śmierci
    Pani brata.
    Pani mama miała udar i wiele chorób pochodnych i musiała przeprowadzić się do Pani
    miejsca zamieszkania. W między czasie zmarł Pani małżonek i nie było komu dalej
    wykonywać prac na działce, która marniała, budynki popadły w ruinę. Postanowiła Pani
    wyjść ze współwłasności i spłacić spadkobierców po Pani bracie w części im przynależnej,
    tj. z 1/6 udziału w tej działce siedliskowej o numerze 1.
    Przedmiotem zniesienia współwłasności był jedynie udział w działce nr 1 po zmarłym CC.
    Nie było innych składników majątku. Nie miała Pani możliwości i środków finansowych,
    aby wyjść ze współwłasności z całego gospodarstwa rolnego, które otrzymała Pani w

    spadku po ojcu i w formie darowizny od mamy. Była Pani wdową z jednym źródłem
    dochodu i z mamą, która wymagała opieki.
    W wyniku częściowego zniesienia współwłasności (w formie aktu notarialnego) w zamian
    za spłatę otrzymała Pani udział w działce 1, który należał do spadkobierców CC.
    W wyniku częściowego zniesienia współwłasności działki o nr 1 została Pani właścicielką
    całości działki.
    Uważa Pani, że wartość majątku otrzymanego w wyniku częściowego zniesienia
    współwłasności mieściła się w wartości majątku, jaki przysługiwał Pani przed częściowym
    zniesieniem współwłasności.
    Pytania
    1. Czy dokonana sprzedaż w 2023 r. działek wyodrębnionych z działki 1 stanowi źródło
      przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych i w związku z tym zbycie tych działek podlega opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym?
    2. Czy przychód ze sprzedaży działek wyodrębnionych z działki nr 1 będzie korzystał ze
      zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    3. Czy w przypadku gdyby zobowiązanie nastąpiło z tytułu sprzedaży nieruchomości
      przychód ze sprzedaży będzie mógł skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21
      ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowy m od osób fizycznych ze względu na
      realizację własnych celów mieszkaniowych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1 i 2
    Pani zdaniem nieruchomość otrzymana w darowiźnie w 2017 r., a którą sprzedała Pani w
    2023 r., jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem jej sprzedaż
    nastąpiła po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    nieruchomości, a więc nie będzie tu także miał zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowy m od osób fizycznych.
    Ad. 3
    Pani zdaniem przedstawiony stan faktyczny daje możliwość zastosowania zwolnienia z
    podatku dochodowego dla osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości na terenie
    Gminy (...) ze względu na to iż, nabyta część nieruchomości będzie wykorzystana w celu
    realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych w różnych sytuacjach życiowych w
    najbliższym czasie jako mieszkanie alternatywne, a w dalszej perspektywie również
    zamieszkanie na stałe u boku rodziny, w momencie gdy samodzielne bytowanie okaże się
    problematyczne. Obecnie zamieszkuje Pani na drugim piętrze w bloku bez windy. Jest Pani
    osobą z orzeczeniem o umiarkowany m stopniu niepełnosprawności (narządy ruchu) i ma
    Pani coraz większe problemy z poruszaniem się.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości nabytego w spadku
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę,
    który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych)
    przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.) stanowi, że:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

    Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia
    potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Wskazać zatem należy, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku -
    pięcioletni termin liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    przy czym jeżeli nieruchomość była nabyta przez spadkodawcę również w drodze spadku,
    wówczas moment nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę określany jest zgodnie z
    przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Z wniosku wynika, że część udziału w nieruchomości (działce nr 1) nabyła Pani w spadku
    po ojcu, który zmarł w 1990 roku. W 2023 r. sprzedała Pani działki wyodrębnione w ww.
    działki nr 1.
    Zatem, w odniesieniu do tej części udziału w wyodrębnionych działkach , który został
    nabyty przez Panią w drodze spadku po ojcu, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, liczony jest od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, tj. przez Pani ojca
    niewątpliwie już upłynął.
    Wobec tego dokonana w 2023 r. sprzedaż udziału w wyodrębnionych działkach z działki nr
    1 nabytego w drodze spadku po ojcu, nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Odpłatne zbycie tego udziału nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę, tj. Pani ojca. Wobec
    tego, zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie będzie miało tu zastosowania.
    Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej ustalenia daty nabycia do ww. udziału jest
    nieprawidłowe, natomiast odnośnie skutków podatkowych sprzedaży tego udziału jest
    prawidłowe.
    Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości nabytego w darowiźnie
    Z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny wynika, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.

    Z wniosku wynika także, że 7 lutego 2017 r. nabyła Pani w drodze umowy darowizny od
    matki udział w przedmiotowej nieruchomości (działce nr 1).
    Zatem dokonana w 2023 r. sprzedaż udziału w wyodrębnionych działkach z działki nr 1, w
    części odpowiadającej udziałowi, który nabyła Pani w drodze darowizny od matki w 2017 r.
    nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ jego zbycie nastąpiło po upływie 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Wobec tego, zwolnienie
    przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych również nie będzie miało tu zastosowania.
    Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej ustalenia daty nabycia udziału w
    nieruchomości nabytej w darowiźnie od matki, skutków podatkowych z tytułu sprzedaży
    tego udziału jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze częściowego
    zniesienia współwłasności
    Współwłasność jest instytucją prawa cywilnego uregulowaną w ustawie Kodeks cywilny.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu, bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały
    w prawie, ale nie w rzeczy.
    W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Na mocy art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.
    Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych
    między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze
    współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o
    zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które
    stanowią przedmiot współwłasności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału
    jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
    Zatem, jeżeli zniesienie współwłasności odbyło się bez spłat i dopłat, a wielkość (wartość)
    przyznanych w wyniku zniesienia współwłasności rzeczy (nieruchomości) odpowiada
    wielkości (wartości) udziału we współwłasności, to zniesienie współwłasności nie stanowi
    nabycia. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które
    przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę ich
    pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub
    prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej
    osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało
    dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby
    ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku

    osobistego. Analogicznie, okoliczność, że udział innego współwłaściciela ulega
    pomniejszeniu, traktowana być musi w kategorii zbycia, gdyż w ten sposób ulega
    pomniejszeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (tu
    nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie
    współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia
    podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza
    wartość udziału, jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
    1) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    2) wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli
    jednak na skutek dokonanego podziału nieruchomości lub zniesienia współwłasności
    przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i
    dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.
    Podkreślić zatem należy, że w każdej sytuacji, kiedy w wyniku zniesienia współwłasności
    jeden z dotychczasowych współwłaścicieli został zobowiązany do spłaty, mamy do
    czynienia z nieekwiwalentnym podziałem, a po stronie osoby zobowiązanej do spłaty
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział we
    współwłasności. Tym samym, data zniesienia współwłasności będzie również datą nabycia
    tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu zniesienia
    współwłasności.
    Z wniosku wynika, że 11 czerwca 2021 r. dokonano częściowego zniesienia
    współwłasności działki o nr 1 na Pani rzecz. Zniesienie współwłasności nastąpiło odpłatnie
    na rzecz spadkobierców po Pani bracie. Dokonała Pani spłaty współwłaścicieli działki
    (spadkobierców po Pani bracie) w kwocie po 25 tys. zł dla uprawnionych (w sumie 50 tys.
    zł).
    W rezultacie, w wyniku takiego podziału (częściowego zniesienia współwłasności) uzyskała
    Pani przysporzenie majątku kosztem jego poprzednich współwłaścicieli. Zatem w tej części
    mamy do czynienia z nabyciem, gdyż 11 czerwca 2021 r. doszło do zwiększenia Pani stanu
    majątku osobistego.
    Wobec tego, dla celów podatku dochodowego, bieg terminu pięcioletniego dla udziału w
    wyodrębnionych działkach z działki nr 1, w części odpowiadającej udziałowi, który nabyła
    Pani, w wyniku częściowego zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w drodze częściowego zniesienia
    współwłasności. W Pani przypadku jest to 2021 r.
    Tym samym odpłatne zbycie w 2023 r. udziału w wyodrębnionych działkach z działki nr 1,
    w części odpowiadającej udziałowi, który nabyła Pani w wyniku częściowego zniesienia
    współwłasności, stanowi dla Pani źródło przychodu, w rozumieniu powołanego wyżej art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego
    wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością).
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy. Koszty nabycia nieruchomości, obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne
    wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności
    cywilnoprawnych.
    Od powyższych kosztów odróżnić należy koszty uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania określone zostały w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy.
    Stosownie do ww. art. 22 ust. 6c ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od

      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e cytowanej ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej ustalenia daty nabycia udziału w
    nieruchomości nabytej w wyniku częściowego zniesienia współwłasności i skutków
    podatkowych z tytułu sprzedaży tego udziału jest nieprawidłowe.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Pani wątpliwość budzi kwestia, czy w przypadku gdyby zobowiązanie podatkowe nastąpiło
    z tytułu sprzedaży nieruchomości przychód ze sprzedaży będzie mógł skorzystać ze
    zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowy m od
    osób fizycznych ze względu na realizację własnych celów mieszkaniowych.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

    dochód zwolniony = D x (W / P) gdzie: D - dochód ze sprzedaży, W - wydatki poniesione na
    cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, P - przychód ze sprzedaży.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma
    charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów
    w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według
    stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    cytowanej ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest
    możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko
    takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb
    mieszkaniowych podatnika.
    Na mocy zaś art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie natomiast z ust. 28 ww. przepisu:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z
    przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji
    spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec,
    że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony
    wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów
    podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o
    możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie w wyznaczonym
    terminie środków uzyskanych ze zbycia nieruchomości na wskazane w art. 21 ust. 25 ww.
    ustawy własne cele mieszkaniowe.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu z
    odpłatnego zbycia.
    Przy czym poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie

    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele
    mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie czasu. Sądy administracyjne
    podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-
    przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją,
    jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego niezaspokojonych
    celów mieszkaniowych.
    Należy również zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników,
    którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie
    limituje celów które można zrealizować czy też liczby budynków/lokali, które podatnik
    może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych
    nieruchomości mieszkalnych, jednakże wyraźnie wskazuje że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie ma znaczenia liczba
    posiadanych czy nabywanych nieruchomości mieszkalnych. Z punktu widzenia
    ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na
    zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza to, że w momencie
    poniesienia wydatku celem podatnika powinno być dążenie, aby w tym nowym lokalu
    /budynku podatnik mógł zamieszkać.
    Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania
    związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania
    przychodu na nabycie mieszkania w znaczeniu przedmiotowym.
    W świetle takiego wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych potrzeb mieszkaniowych
    osoba, która posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w
    celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu w celu
    późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych
    osób, np. dzieci czy innych członków rodziny.
    Z treści wniosku wynika, że 27 marca 2023 r. środki ze sprzedaży wszystkich działek
    wyodrębnionych z działki 1 zostały zainwestowane w zakup nieruchomości od dewelopera
    we współwłasności z Pani córką i Pani zięciem. Akt Notarialny określał udziały osób
    kupujących czyli Pani 1/2 udziałów oraz , Pani córka i zięć również 1/2 udziałów. Nabyta
    przez Panią część nieruchomości zostanie wykorzystana jako mieszkanie alternatywne w
    różnych sytuacjach życiowych w najbliższym czasie, a w dalszej perspektywie również
    zamieszkanie w nim na stałe u boku rodziny, w momencie gdy samodzielne bytowanie
    okaże się dla Pani problematyczne. Obecnie mieszka Pani na drugim piętrze lokalu
    spółdzielczego bez windy i coraz trudniej jest się Pani poruszać - posiada Pani orzeczenie
    o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności - narządy ruchu.
    Wobec powyższego, zakup przez Panią 1/2 udziału w lokalu mieszkalnym na
    współwłasność z Pani córką i zięciem, można uznać za wydatek, o którym mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W związku z tym wydatkowanie przychodu uzyskanego ze zbycia w 2023 r. udziału w
    wyodrębnionych działkach z działki nr 86, w części odpowiadającej udziałowi, który nabyła
    Pani w 2021 r. w wyniku częściowego zniesienia współwłasności, uprawnia Panią do
    zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych do dochodu ze sprzedaży udziału nabytego w wyniku częściowego
    zniesienia współwłasności jest prawidłowe.
    Nie sposób zgodzić się z Pani stanowiskiem, że nieruchomość, którą Pani sprzedała w
    2023 r. nabyła Pani tylko w darowiźnie w 2017 roku.
    W Pani przypadku do nabycia udziałów w ww. nieruchomości doszło w trzech datach, w
    wyniku trzech odrębnych czynności prawnych, tj.:
        w 1990 roku w spadku po Pani ojcu,
        w 2017 r. w wyniku darowizny od Pani matki, oraz
        w 2021 r. w wyniku częściowego zniesienia współwłasności.
    Zatem Pani stanowisko w części dotyczącej ustalenia daty nabycia udziału w
    nieruchomości nabytej w spadku i w wyniku częściowego zniesienia współwłasności jest
    nieprawidłowe, natomiast jest prawidłowe w części dotyczącej udziału nabytego w
    darowiźnie.
    Skoro sprzedaż udziału w działce 1 (wyodrębnionych z niej działek) nabytego w spadku po
    ojcu i darowiźnie po matce nie stanowi źródła przychodów, z uwagi na upływ 5-letniego
    terminu od daty nabycia i z tego tytułu nie powstanie zobowiązanie do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych, to nie dokonałem oceny Pani stanowiska do pyt. 3 w
    części dotyczącej ww. udziałów w nieruchomości, gdyż oczekiwała Pani takiej oceny, w
    sytuacji gdyby zobowiązanie powstało.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.