Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-233/11-2/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-14
Teza: Czy w związku z nabywaniem usług Fundacja powinna rozliczać podatek VAT na zasadzie importu usług.
Słowa kluczowe: deklaracje; deklaracje-obowiązek składania deklaracji; import-import usług; podatek; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; usługi; świadczenie-miejsce świadczenia usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 97; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Fundacji, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2011 r. (data wpływu 15 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia importu usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia importu usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (zwany dalej „Fundacją”) jest organizacją pożytku publicznego. Prowadzi on zarówno działalność nieodpłatną, niestanowiącą działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT oraz działalność odpłatną statutową i działalność komercyjną, które z kolei stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Jedynie procentowo niewielka część działalności Fundacji stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Działalność ta polega na organizacji turnusów dla dzieci niepełnosprawnych, w których udział jest częściowo odpłatny dla uczestników i ich opiekunów. Ww. działalność gospodarcza Fundacji stanowi działalność przedmiotowo zwolnioną z VAT.

Fundacja jest zatem podatnikiem zwolnionym w zakresie tej działalności i nie składa miesięcznych deklaracji VAT.

Przeważającą działalność Fundacji stanowi jednak działalność nieodpłatna, na którą składają się: prowadzenie warsztatów zajęciowych i zawodowych oraz terapii dla dzieci niepełnosprawnych, kampanie społeczne itp.

Fundacja nabywa różne usługi i towary wykorzystywane na potrzeby swojej działalności. Między innymi nabywa ona usługi od zagranicznych podmiotów: X z siedzibą w Stanach Zjednoczonych oraz Y z siedzibą w Szwajcarii.

Usługi świadczone przez X dotyczą pozycjonowania strony Fundacji z programem do wypełniania zeznania rocznego na podatek dochodowy od osób fizycznych, w którym Fundacja jest zaznaczona domyślnie jako organizacja pożytku publicznego, na którą podatnik chce przekazać 1% podatku. W związku z nabyciem tych usług, Fundacja złożyła deklarację VAT-9M i odprowadziła podatek oraz zgłosiła tę czynność właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowemu na formularzu VAT-R (C.3 pkt 61).

Usługi nabywane od Spółki Y dotyczą natomiast pozyskiwania darczyńców w drodze kampanii mailingowych, a więc wyszukiwania potencjalnych darczyńców, wysyłania listów adresowanych do wyszukanych potencjalnych darczyńców oraz monitorowania wpłat darczyńców na konto Fundacji w celu ustalenia efektywności przeprowadzonych kampanii mailingowych.

Zarówno usługi nabywane od spółki X jak również usługi nabywane od Y służą wyłącznie zbieraniu funduszy na działalność nieodpłatną Fundacji i pozostają bez związku z jej działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z nabywaniem usług od X oraz Y, Fundacja powinna rozliczać podatek od towarów i usług zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT i składać deklarację podatkową zgodnie z art. 99 ust. 9 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie musi on rozliczać podatku od importu usług z tytułu usług nabywanych od X oraz Y, gdyż w zakresie nabywania tych usług nie jest podatnikiem w rozumieniu ustawy o VAT.

Przepisy ustawy o VAT nie precyzują sposobu rozliczania podatku od importu usług przez jednostkę, która prowadzi działalność gospodarczą, ale usługi te nabywa w związku z działalnością niestanowiącą działalności gospodarczej. Należy jednak zauważyć, że z istoty przepisów ustawy o VAT (art. 17 ust. 1 pkt 4) jasno wynika, że podatek z tytułu importu usług rozlicza wyłącznie podatnik.

Jednostka organizacyjna, osoba prawna lub osoba fizyczna może być podatnikiem VAT w odniesieniu do części swojej działalności, jednocześnie nie będąc podatnikiem w odniesieniu do innej części swojej działalności.

Taka sytuacja występuje najczęściej w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Osoby te, w zakresie swojej działalności gospodarczej, jeśli są podatnikami czynnymi, są zobowiązane do obliczania podatku VAT należnego od swoich usług lub dostaw towarów i jednocześnie są uprawnione do obniżania podatku należnego z faktur dokumentujących nabywanie usług i towarów mających związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jednocześnie osoby takie w odniesieniu do swojej działalności prywatnej są konsumentami niemającymi prawa do odliczenia podatku naliczonego, a w przypadku osiągania przychodów niestanowiących przychodów z działalności gospodarczej nie są zobowiązane do obliczania podatku VAT należnego.

Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku Fundacji, która w części swojej działalności jest podatnikiem VAT a w części nim nie jest. Konsekwentnie, obowiązki podatnika wynikające z ustawy o VAT obejmują tylko takie transakcje, które związane są z działalnością gospodarczą Fundacji. Usługi nabywane od X oraz Y nie są związane z działalnością gospodarczą Fundacji, w związku z powyższym nie implikują obowiązków wynikających z ustawy o VAT.

Stanowisko powyższe potwierdza konstrukcja rozliczania podatku VAT w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej częściowo opodatkowanej podatkiem VAT a częściowo z niego zwolnionej. W takiej sytuacji prawo do obniżenia podatku VAT przysługuje podatnikowi w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT, natomiast nie przysługuje ono w odniesieniu do towarów i usług nabywanych na potrzeby działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.

W związku z powyższym Fundacja stoi na stanowisku, że usługi nabywane od X oraz Y nie generują obowiązku rozliczania podatku VAT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. W związku z powyższym, Fundacja jest uprawniona do korekty złożonych deklaracji VAT-9 i wystąpienia o zwrot nadpłaty podatku

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest organizacją pożytku publicznego. Prowadzi on zarówno działalność nieodpłatną, która nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy oraz działalność odpłatną statutową i działalność komercyjną, które stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Jedynie procentowo niewielka część jego działalności stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Działalność ta polega na organizacji turnusów dla dzieci niepełnosprawnych, w których udział jest częściowo odpłatny dla uczestników i ich opiekunów. Ww. działalność gospodarcza stanowi działalność przedmiotowo zwolnioną od podatku VAT. Jest on zatem podatnikiem zwolnionym w zakresie tej działalności i nie składa miesięcznych deklaracji VAT.

Zainteresowany nabywa różne usługi i towary wykorzystywane na potrzeby swojej działalności. Między innymi są to usługi od zagranicznych podmiotów: X z siedzibą w Stanach Zjednoczonych oraz Y z siedzibą w Szwajcarii. Zarówno usługi nabywane od spółki X jak również usługi nabywane od Y służą wyłącznie zbieraniu funduszy na działalność nieodpłatną Fundacji i pozostają bez związku z działalnością gospodarczą Fundacji.

W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powołany art. 28a wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.

Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca spełnia definicję podatnika określoną w powołanym art. 28a ustawy.

W oparciu o zasadę ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Ustawodawca wprowadzając wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia, wymienił przypadki, dla których występuje inne niż określone w tym artykule miejsce świadczenia usług.

Dokonując analizy przepisu art. 28b ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że zawarte w nim zastrzeżenia nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Miejsce świadczenia usług będących przedmiotem wniosku nabywanych przez Zainteresowanego należy ustalić więc na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w tym artykule.

Zatem, miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usług świadczonych przez zagraniczne podmioty: X z siedzibą w Stanach Zjednoczonych oraz Y z siedzibą w Szwajcarii na rzecz Wnioskodawcy jest Polska.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności lub inne miejsce prowadzenia działalności usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach - art. 17 ust. 1a ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że to Wnioskodawca zobowiązany jest do rozliczenia importu usług z tytułu przedmiotowych usług świadczonych na jego rzecz.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Na mocy art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług.

Wobec powyższego, Wnioskodawca z tytułu nabycia usług, do których stosuje się art. 28b ustawy, stanowiących dla niego import usług, ma obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 97 ust. 1 ustawy.

Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą obowiązku składania deklaracji podatkowych w związku z rozliczeniem importu usług, świadczonych na jego rzecz przez kontrahentów zagranicznych.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 9 ustawy, w przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, deklarację podatkową składa się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych - na podstawie art. 99 ust. 14 ustawy - określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3 i 8-11, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.

Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.).

Zgodnie z § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, określa się wzór deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług (VAT 9M), o której mowa w art. 99 ust. 9 ustawy, wraz z objaśnieniami, stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia.

Wobec powyższego, Wnioskodawca zobowiązany jest do składania deklaracji podatkowej VAT 9M w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu nabycia danej usługi, w której wykazuje import tych usług.

Według art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Zainteresowany zobowiązany jest zatem każdorazowo zadeklarować i odprowadzić do urzędu skarbowego podatek należny od usługi pochodzącej z importu, w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego – w myśl art. 103 ust. 3 ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż w związku z nabywaniem usług od X oraz Y, Wnioskodawca powinien rozliczać podatek od towarów i usług na zasadzie importu usług, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz składać deklarację podatkową VAT-9M zgodnie z art. 99 ust. 9 ustawy.

Zatem stanowisko Zainteresowanego, według którego nie musi on rozliczać podatku od importu usług z tytułu nabywanych od swoich kontrahentów usług, gdyż w zakresie ich nabywania nie jest podatnikiem podatku VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.