Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.455.2018.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-07
Teza: Opodatkowanie dochodów z pracy najemnej na statku eksploatowanym przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem w Niemczech.
Słowa kluczowe: marynarze; Niemcy; statek-statek morski
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2018 r. (data wpływu 12 września 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pracy najemnej na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pracy najemnej na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest obywatelem Polski, nie posiada innego obywatelstwa. W Polsce posiada stałe miejsce zamieszkania i zameldowania do celów podatkowych. Posiada tutaj rodzinę, centrum interesów osobistych oraz swój majątek osobisty. Wnioskodawca w następnych latach nie zamierza z uwagi na wyżej wskazane okoliczności zmieniać kraju rezydencji podatkowej. Wnioskodawca wykonuje działalność zarobkową polegającą na najemnym świadczeniu pracy jako marynarz żeglugi międzynarodowej na statku morskim pływającym na wodach międzynarodowych, który jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym. Wnioskodawca ma podpisaną umowę z przedsiębiorstwem zajmującym się zatrudnianiem marynarzy, zarejestrowanym w Niemczech (pracodawca). Wynagrodzenie wypłacane jest przez ww. spółkę zagraniczną będącą pracodawcą (… GmbH). Przy zawieraniu umowy z przedsiębiorstwem zajmującym się zatrudnianiem marynarzy (pracodawcą) pośredniczyło polskie przedsiębiorstwo, jednakże jego rola ograniczała się wyłącznie do znalezienia pracodawcy. Przedsiębiorstwo polskie nie wypłaca Wnioskodawcy żadnego wynagrodzenia, które jest wypłacane w całości przez przedsiębiorstwo z siedzibą w Niemczech. Eksploatowany statek, na którym Wnioskodawca świadczy pracę, nie jest zarządzany przez pracodawcę. Faktyczny zarząd oraz faktyczna siedziba przedsiębiorstwa eksploatującego statek morski w transporcie międzynarodowym, na pokładzie którego Wnioskodawca wykonuje pracę, znajduje się na terenie Niemiec. Podmiot faktycznie zarządzający statkiem jest jednocześnie jego właścicielem. Podmiot faktycznie zarządzający statkiem (właściciel) nie ponosi żadnych kosztów związanych ze świadczoną pracą Wnioskodawcy, ani nie wypłaca żadnego dodatkowego wynagrodzenia, które w całości jest wypłacane przez pracodawcę. Zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy opartą na posiadanych dokumentach pracodawca (spółka zarejestrowana w Niemczech), ani przedsiębiorca faktycznie zarządzający statkiem i posiadający siedzibę faktycznego zarządu w Niemczech, na rzecz którego wykonuje pracę nie odprowadza składek na ubezpieczenie społeczne. Z uzyskanych dokumentów (…) nie wynika również, by były odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy od dochodów osiągniętych za pracę najemną. Zgodnie z posiadanymi przez Wnioskodawcę dokumentami (w szczególności …) statek, na którym Wnioskodawca świadczy pracę jako marynarz nie jest wynajmowany wraz z załogą na rzecz innego przedsiębiorstwa eksploatującego statek w transporcie międzynarodowym pod banderą państwa trzeciego. Kontrakt (umowa) podatnika nie wspomina również o takiej okoliczności. Wnioskodawca pragnie dodać, że wniosek dotyczy dochodów, jakie uzyska On w bieżącym oraz następnych latach podatkowych. Wnioskodawca nie zamierza w następnych latach zmieniać miejsca zamieszkania kraju rezydencji podatkowej, nie uzyskuje ani też nie zamierza uzyskiwać przychodów na terytorium Polski w związku z wykonywaniem umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło, umowy agencyjnej, ani innej umowy, do której mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego. Wnioskodawca nie prowadzi również działalności gospodarczej oraz nie uzyskuje przychodów w związku z wynajmem lub dzierżawą nieruchomości położonych na terytorium Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy dochody osiągnięte w bieżącym roku podatkowym przy wykonywaniu pracy najemnej na pokładzie statku żeglugi międzynarodowej zarządzanego przez przedsiębiorcę mającego faktyczną siedzibę i miejsce faktycznego zarządu w Niemczech, będą podlegały opodatkowaniu w Polsce?
2.  Czy Wnioskodawca będzie musiał składać deklarację podatkową, w sytuacji gdy nie uzyska dochodów opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągnięty w związku z wykonywaniem pracy na statku morskim, pływającym na wodach międzynarodowych, który jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym, którego zarządzający przedsiębiorca będący właścicielem statku ma faktyczną siedzibę oraz siedzibę faktycznego zarządu w Niemczech, nie będzie podlegał obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski, a Wnioskodawca nie będzie musiał składać deklaracji podatkowych. Dotyczyć to będzie zarówno sytuacji podatkowej w przypadku dochodów osiągniętych w bieżącym roku podatkowym, jak i w przyszłych latach podatkowych przy takim samym stanie faktycznym i stanie prawnym w sytuacji, w której ponadto statek, na pokładzie którego Wnioskodawca świadczy pracę nie jest/nie będzie wynajmowany wraz z załogą na rzecz innego przedsiębiorstwa eksploatującego statek w transporcie międzynarodowym pod banderą państwa trzeciego.

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z tym, że przedsiębiorstwo eksploatujące statek morski będące jednocześnie jego właścicielem, na pokładzie którego wykonuje On pracę, ma faktyczną siedzibę oraz siedzibę faktycznego zarządu w Niemczech, właściwe będzie unormowanie tej kwestii między Polską a Niemcami.

Przepisem regulującym tę kwestię jest przepis art. 15 ust. 4 Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90), dalej „Umowa”.

Z treści powyższego przepisu wynika, że dochody osiągnięte z pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa może być opodatkowane w tym Państwie, co oznacza, że dochód taki może być opodatkowany w drugim Państwie, bez względu na to, czy dochód ten został opodatkowany w tym drugim państwie (czyli może on być opodatkowany tak w Polsce, jak i w Niemczech). Natomiast mając na uwadze cele niniejszej Umowy (unikanie podwójnego opodatkowania), w ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym, podatnik wykonując pracę na statku morskim, którego przedsiębiorca będący właścicielem statku ma faktyczną siedzibę i siedzibę faktycznego zarządu w Niemczech, nie ma obowiązku obliczenia i zapłaty podatku w Polsce od dochodów osiągniętych za wykonywanie niniejszej pracy. Wnioskodawca wskazuje przy tym na interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydane w dniu 9 czerwca 2009 r., nr ITPB2/415-347/09/IB, w dniu 25 listopada 2010 r., nr ITPB2/415-801/10/IB, w dniu 22 grudnia 2011 r., nr ITPB2/415-866/11/IB oraz w dniu 17 sierpnia 2012 r., nr ITPB2/415-545/12/IB, w zbliżonych stanach faktycznych, potwierdzające w Jego opinii zaprezentowane stanowisko.

W świetle powyższego, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo mające miejsce faktycznego zarządu i faktyczną siedzibę na terytorium Niemiec, może być opodatkowany zarówno w Niemczech, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce.

Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu – należy zastosować określoną w art. 24 Umowy metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (tzw. metodę wyłączenia z progresją). Zgodnie z art. 24 ust. 2 ww. Umowy, w przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

1.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.
2.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga części dochodu, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 mogą być opodatkowane w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Republice Federalnej Niemiec. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia i który odpowiada tej części dochodu, która została osiągnięta w Republice Federalnej Niemiec.

Wobec powyższego, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może być opodatkowany w Niemczech, to Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałej części dochodu lub majątku takiej osoby stosować stopę procentową, która byłaby zastosowana w razie, gdyby zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu zwolnieniu.

W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem. Zdaniem Wnioskodawcy, nawet w sytuacji, gdy od dochodów osiągniętych za granicą, mimo istnienia takiego obowiązku, nie są odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy (ani składki na ubezpieczenie społeczne) w Niemczech, nie ma to wpływu na konieczność zapłaty podatku dochodowego (w części ani całości) w Polsce. Polskie organy skarbowe nie mają uprawnienia do swoistego karania podatnika za niedopełnienie obowiązku ciążącego na stronie Umowy i nie mogą pobierać podatku, ani jego części, od dochodów osiągniętych za granicą, zwolnionych na mocy Umowy. Powyższe wynika również z treści przepisów Umowy. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że Organ w interpretacji indywidualnej z dnia 20 maja 2009 r., nr ITPB2/415-248/09/IB oraz z dnia 17 sierpnia 2012 r., nr ITPB2/415-545/12/IB wyraził takie stanowisko w tym zakresie w innej rozpatrywanej sprawie.

Mając na uwadze ww. okoliczności faktyczne oraz powołany wyżej stan prawny Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochody uzyskane przez Wnioskodawcę z pracy wykonywanej na pokładzie statku są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 2 pkt a) Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Niemcami w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku od ww. dochodów oraz w przypadku nieosiągania innych dochodów, w szczególności podlegających opodatkowaniu w Polsce, nie będzie miał również obowiązku składania deklaracji i zeznań podatkowych. W sytuacji natomiast osiągnięcia dochodów podlegających w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych, będą one opodatkowane w sposób określony w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnione z opodatkowania dochody z pracy najemnej na pokładzie statku należy wówczas uwzględnić do ustalenia stopy procentowej, według której Wnioskodawca powinien obliczyć podatek należny od ww. dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca jest obywatelem Polski, nie posiada innego obywatelstwa. W Polsce posiada stałe miejsce zamieszkania i zameldowania do celów podatkowych. Posiada tutaj rodzinę, centrum interesów osobistych oraz swój majątek osobisty. Wnioskodawca w następnych latach nie zamierza z uwagi na wyżej wskazane okoliczności zmieniać kraju rezydencji podatkowej. Wnioskodawca wykonuje działalność zarobkową polegającą na najemnym świadczeniu pracy jako marynarz żeglugi międzynarodowej na statku morskim pływającym na wodach międzynarodowych, który jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym. Wnioskodawca ma podpisaną umowę z przedsiębiorstwem zajmującym się zatrudnianiem marynarzy zarejestrowanym w Niemczech (pracodawca). Wynagrodzenie wypłacane jest przez ww. spółkę zagraniczną będącą pracodawcą. Przy zawieraniu umowy z przedsiębiorstwem zajmującym się zatrudnianiem marynarzy (pracodawcą) pośredniczyło polskie przedsiębiorstwo, jednakże jego rola ograniczała się wyłącznie do znalezienia pracodawcy. Przedsiębiorstwo polskie nie wypłaca Wnioskodawcy żadnego wynagrodzenia, które jest wypłacane w całości przez przedsiębiorstwo z siedzibą w Niemczech. Eksploatowany statek, na którym Wnioskodawca świadczy pracę, nie jest zarządzany przez pracodawcę. Faktyczny zarząd oraz faktyczna siedziba przedsiębiorstwa eksploatującego statek morski w transporcie międzynarodowym, na pokładzie którego Wnioskodawca wykonuje pracę, znajduje się na terenie Niemiec. Podmiot faktycznie zarządzający statkiem jest jednocześnie jego właścicielem. Podmiot faktycznie zarządzający statkiem (właściciel) nie ponosi żadnych kosztów związanych ze świadczoną pracą Wnioskodawcy, ani nie wypłaca żadnego dodatkowego wynagrodzenia, które w całości jest wypłacane przez pracodawcę. Pracodawca (spółka zarejestrowana w Niemczech), na rzecz którego wykonuje pracę (przedsiębiorca faktycznie zarządzający statkiem i posiadający siedzibę faktycznego zarządu w Niemczech) nie odprowadza składek na ubezpieczenie społeczne ani zaliczki na podatek dochodowy od dochodów osiągniętych za pracę najemną. Statek, na którym Wnioskodawca świadczy pracę jako marynarz nie jest wynajmowany wraz z załogą na rzecz innego przedsiębiorstwa eksploatującego statek w transporcie międzynarodowym pod banderą państwa trzeciego. Wnioskodawca nie zamierza w następnych latach zmieniać miejsca zamieszkania kraju rezydencji podatkowej, nie uzyskuje ani też nie zamierza uzyskiwać przychodów na terytorium Polski w związku z wykonywaniem umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło, umowy agencyjnej, ani innej umowy, do której mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego. Wnioskodawca nie prowadzi również działalności gospodarczej oraz nie uzyskuje przychodów w związku z wynajmem lub dzierżawą nieruchomości położonych na terytorium Polski.

W związku z powyższym, w stosunku do dochodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu pracy najemnej wykonywanej na pokładzie statków morskich eksploatowanych przez przedsiębiorstwo mające zarząd i siedzibę w Niemczech znajduje zastosowanie przepis art. 15 ust. 4 Umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku. (Dz. U. 2005 r., Nr 12, poz. 90).

W myśl tego przepisu, bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane z pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym albo na pokładzie statku eksploatowanego w żegludze śródlądowej, może być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

Na podstawie art. 3 ust. 1 lit. e) ww. Umowy, określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim, statkiem powietrznym lub statkiem żeglugi śródlądowej eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego miejsce faktycznego zarządu znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy taki statek morski, statek powietrzny lub statek żeglugi śródlądowej jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie

W konsekwencji, dochody, osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu pracy wykonywanej na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo mające siedzibę i faktyczny zarząd na terytorium Niemiec podlegają opodatkowaniu zarówno w Niemczech, jak i w Polsce.

Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce należy zastosować określoną w art. 24 ww. Umowy metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (tzw. metodę wyłączenia z progresją).

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ww. Umowy, w przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób:

1.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień litery b) taki dochód lub majątek od opodatkowania. Rzeczpospolita Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania nie podlegał takiemu zwolnieniu.
2.  Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej osiąga części dochodu, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 mogą być opodatkowane w Republice Federalnej Niemiec, wówczas Rzeczpospolita Polska zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Republice Federalnej Niemiec. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia i który odpowiada tej części dochodu, która została osiągnięta w Republice Federalnej Niemiec.

Wobec tego, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może być opodatkowany w Niemczech, to Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałej części dochodu lub majątku takiej osoby stosować stopę podatkową, która byłaby zastosowana w razie, gdyby zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu zwolnieniu.

W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Metodę opodatkowania przedstawioną w przytoczonym art. 27 ust. 8 ww. ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem. W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

W konsekwencji, dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z pracy wykonywanej na pokładzie statków eksploatowanych przez przedsiębiorstwo mające miejsce faktycznego zarządu i siedzibę w Niemczech podlega uwzględnieniu przy ustaleniu stopy procentowej, według której winien być obliczony podatek należny od dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z tytułu wykonywania pracy na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo mające siedzibę i faktyczny zarząd w Niemczech są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 2 pkt a) ww. Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku.

W konsekwencji, w Polsce Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od ww. dochodów, a w przypadku osiągania wyłącznie ww. dochodów nie ma również obowiązku składania zeznania podatkowego.

W sytuacji natomiast osiągnięcia przez Wnioskodawcę dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce ww. dochód z pracy na pokładzie statku, podlega uwzględnieniu dla celów ustalenia stopy procentowej stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych wskazać należy, że interpretacje organu podatkowego dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, w określonym stanie faktycznym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.