Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.142.2025.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Preferencyjne opodatkowanie całości dochodów
generowanych przez prawa własności intelektualnej.
Słowa kluczowe: IP Box
ewidencja
prace-prace badawczo-rozwojowe
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 12 marca 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca od 2016-04-01 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą z
    podanymi kodami PKD: 62.10.B, 62.20.B, 62.90.Z, 63.10.D.
    Przedmiotowa działalność związana jest z wytwarzaniem oprogramowania.
    Wnioskodawca zajmuje się w szczególności implementacją algorytmów sztucznej
    inteligencji wspomagających ekstrakcję danych, klasyfikowanie rzeczy, znajdowania
    wzorców, przewidywania wyników w laboratoriach naukowych, oraz tworzeniem
    oprogramowania do przetwarzania i analizy dużej ilości danych/próbek pochodzących z
    urządzeń laboratoryjnych.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: "Ustawa PIT") i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów.
    Wnioskodawca na podstawie umów o współpracy z polskim podmiotem - spółkami
    akcyjnymi (dalej: "spółka") świadczy usługi programistyczne. W ramach tych umów
    Wnioskodawca przenosi na spółki całość autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie.
    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w
    ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
    (Dz. U. z 2019 r., poz. 1402).
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów.
    Oprogramowanie (rozumiane również jako nowsze wersje już istniejącego
    oprogramowania, które zawierają dodatkowe funkcjonalności lub pozbawione są
    zidentyfikowanych błędów) wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego własnej,
    indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej,a w konsekwencji stanowi utwór
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza oprogramowanie stworzone przez
    inne osoby, czyni to na podstawie łączących Jego ze spółkami umowy, w ramach praw
    przysługujących spółkom do tego oprogramowania. Oprogramowanie rozwijane i
    ulepszane przez Wnioskodawcę również stanowi utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W ramach omawianej działalności gospodarczej, w ramach współpracy ze spółkami,
    Wnioskodawca tworzy, rozbudowuje modyfikuje systemy informatyczne
    (oprogramowanie). Wytwarzanie omawianego oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w
    celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie omawianego oprogramowania nie ma charakteru
    działań rutynowych, ani okresowych zmian. Wnioskodawca w ramach prowadzonej

    działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług), niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących.
    Twórczą działalność Wnioskodawca odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP Box. W
    tym kontekście należy wskazać, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej, na rzecz spółki opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN, działalność twórcza to
    zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań
    podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie,
    tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się
    natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności
    człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas. gdy istnieje nowy wytwór
    intelektu. Działalność twórcza oznacza, że "ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego
    uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, Który choćby w minimalnym stopniu
    odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę
    nowości, której stopień nie ma znaczenia". Zatem twórczość działalności badawczo-
    rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    podatnika. W ocenie Wnioskodawcy tworzone przez Niego autorskie oprogramowanie
    wypełnia powyższą definicję, a zatem stanowi przejaw działalności twórczej.
    W ramach wykonywanych przez Wnioskodawcę prac powstają bowiem rozwiązania
    /narzędzia dotychczas niefunkcjonujące w praktyce gospodarczej Wnioskodawca ani
    spółki. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie autorskiego oprogramowania przez
    Wnioskodawcę odbywa się zatem w ramach prowadzonej przez Niego działalności
    badawczo-rozwojowej, a konkretnie prac rozwojowych.
    Wnioskodawca stale poszerza swoją wiedzę programistyczną i stosuje ją do projektowania
    i wytwarzania nowych oraz rozwoju istniejących programów komputerowych. Prowadzone
    prace mają charakter długoterminowy, zorganizowany i systematyczny. Z uwagi na fakt, iż
    jak wskazano powyżej, Wnioskodawca przenosi na spółkę w ramach zawartej umowy
    całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego w omówiony sposób
    oprogramowania, Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Z momentem przekazania, prawa stają się własnością spółki. Własność ta jest pełna,
    nieodwołalna oraz uprawniająca do rozporządzania prawem na wszelkich polach
    eksploatacji, w szczególności: prawa do trwałego lub czasowego zwielokrotnienia
    programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek
    formie, w tym wprowadzanie, wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i przechowywanie
    programu komputerowego; tłumaczenia, przystosowania, zmiany układu lub
    jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym; rozpowszechniania, w tym
    użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii; wprowadzenia do pamięci
    komputera i sieci multimedialnych.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca ponosi szereg kosztów związanych, m.
    in. z wykorzystaniem samochodu osobowego, zakupem sprzętu komputerowego,
    elektronicznego czy zakupem usług obcych (księgowość, sługi doradcze).

    W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami w Ustawie PIT,
    Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb Ustawy PIT, które
    umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu
    komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT). W konsekwencji,
    Wnioskodawca zamierza w zeznaniach rocznych za 2019 i 2020 r. rozliczyć dochód
    uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej
    współpracy ze spółkami z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%
    (dalej: "IP Box").
    W uzupełnieniu wniosku dodano, że usługi w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca świadczył tylko w Polsce. Uzyskiwane przez Wnioskodawcę
    przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej są przychodami z tytułu autorskiego
    prawa do programu komputerowego zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT. Część
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca pochodzi ze
    sprzedaży autorskiego oprogramowania. Wnioskodawca uzyskuje również przychody z
    tytułu świadczenia innych usług w ramach zawartych umów obejmujących czynności
    polegające w szczególności na: usługach utrzymaniowych, wsparciu technicznym,
    sporządzaniu dokumentacji niezwiązanej z wytworzonym oprogramowaniem, spotkaniach
    z klientami, udziale w szkoleniach, które to usługi nie są objęte złożonym wnioskiem o
    wydanie interpretacji podatkowej. Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-
    rozwojową, z której uzyskuje dochody od dnia 1 kwietnia 2016 r.
    Wnioskodawca chciałby jednak skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb Ustawy o PIT,
    które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu
    komputerowego (art. 30ca ust. l i ust. 2 pkt 8 Ustawy o PIT) w zeznaniach rocznych za 2019
    i 2020 r., w których świadczyła usługi na rzecz spółki na podstawie zawartych umów.
    Działalność gospodarcza podjęta przez Wnioskodawcę nie obejmuje badań naukowych.
    Wnioskodawca rozwijał (ulepszał) oprogramowanie komputerowe wytworzone przez
    siebie i innych programistów. Polegało to na napisaniu i wprowadzeniu nowego kodu,
    algorytmów z nowymi funkcjonalnościami do wspólnego repozytorium.
    W wyniku rozwijania (ulepszania) oprogramowania, tworzone były nowe kody, algorytmy
    w językach programowania (np. (...), (...), (...), (...)) i powstawało nowe prawo własności
    intelektualnej, przekazywane za wynagrodzeniem spółkom. Wnioskodawca podkreśla, że
    przedmiotem podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych są wytwarzane kody źródłowe, które po zaimplementowaniu do
    głównego oprogramowania nadają mu nowych funkcjonalności. W przypadku rozwijania
    lub ulepszania przez Wnioskodawcę oprogramowania już istniejącego, (np. wytworzonego
    przez inne osoby) odbywało się to na podstawie łączących Jego ze spółkami umowami, w
    ramach praw przy przysługujących spółkom do tego oprogramowania. Zatem,
    Wnioskodawca działał na zlecenie podmiotów będących właścicielem oprogramowania,
    nie stając się właścicielem ani współwłaścicielem oprogramowania, jak również nie
    nabywa licencji do oprogramowania. W sytuacji rozwijania/ulepszania oprogramowania
    autorstwa Wnioskodawca po przeniesieniu na spółki praw majątkowych do tworzonego
    przez Wnioskodawcę oprogramowania, Wnioskodawca rozwijał oprogramowanie na
    podstawie łączących Jego ze spółkami umowy, w ramach praw przysługujących spółkom
    do tego oprogramowania. Zatem Wnioskodawca działał i działa na zlecenie podmiotów
    będącego właścicielem oprogramowania, nie stając się właścicielem ani współwłaścicielem
    oprogramowania, jak również nie nabywa licencji do oprogramowania. Za rezultat oraz
    wykonane przez Wnioskodawcę czynności, odpowiedzialność wobec osób trzecich ponosi
    Wnioskodawca, a nie spółki. Czynności zlecone Wnioskodawcy na podstawie umów ze
    spółkami nie są wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym
    przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca wykonując czynności w zakresie tworzenia
    /rozwijania oprogramowania komputerowego ponosi ryzyko gospodarcze związane z

    prowadzoną działalnością. Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, dochodem z wytwarzanego oraz rozwijanego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przez Wnioskodawcę były i są dochody
    osiągnięte z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wynagrodzenie za przeniesienie na rzecz spółek autorskich praw do tworzonego oraz
    rozwijanego/ulepszonego programu komputerowego wypłacane było i jest na podstawie
    wystawianych przez Wnioskodawcę faktur VAT, w cyklach miesięcznych. Wynagrodzenie
    wypłacane za wykonanie usług w części stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych, a w części obejmuje inne usługi dotyczące m.in. usług utrzymaniowych,
    tworzenia dokumentacji niezwiązanej z wytworzonym oprogramowaniem, wsparcia
    technicznego, udziału w szkoleniach, spotkań z klientami itp. W celu, wyodrębnienia części
    przychodu związanego z przeniesieniem praw autorskich, Wnioskodawca prowadzi
    ewidencję czasu pracy z wyszczególnieniem kategorii wykonywanych czynności.
    Współpraca ze spółkami kontynuowana jest od 21 lipca 2017 do 30 listopada 2020 r.,
    natomiast w związku z zaprowadzeniem wyodrębnionej ewidencji od dnia 1 stycznia 2019
    r. do 30 listopada 2020, Wnioskodawca od tego dnia zamierza rozliczyć podatek
    dochodowy według preferencyjnej stawki 5% od kwalifikowanego dochodu. Poniesione
    przez Wnioskodawcę wydatki są niezbędne w bieżącej pracy, służącej wytwarzaniu oraz
    rozwijaniu funkcjonalności oprogramowań, tworzonych na zlecenie spółek . W
    konsekwencji uznawane są przez Wnioskodawcę za koszty będące podstawą obliczenia
    wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 Ustawy o PIT,
    tj. wydatki powiązane z poszczególnymi projektami IP realizowanymi przez Wnioskodawcę
    oraz dochodami uzyskiwanymi z tych praw. Samochód, o którym mowa we wniosku
    stanowi własność prywatną Wnioskodawca wykorzystywaną do prowadzonej działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca ponosi koszty paliwa, bieżących napraw, ubezpieczenia,
    przeglądu w związku z używaniem samochodu osobowego w prowadzonej działalności
    gospodarczej. Koszty związane z używaniem samochodu osobowego umożliwiają sprawny
    transport do klienta w celu konsultacji realizowanych zleceń, do księgowej w celu
    omówienia szczegółów prowadzonej ewidencji, itp. Wydatki te nie są ponoszone wyłącznie
    do działalności badawczo-rozwojowej. Na koszty sprzętu komputerowego/elektronicznego
    składają się wydatki na monitor, dysk twardy, słuchawki, telefon, które są niezbędne w
    celu realizacji czynności zleconych przez spółkę. Tworzenie i rozwijanie programów
    komputerowych, komunikacja z klientem oraz prowadzenie bieżących prac
    administracyjnych prowadzonej działalności wymaga zastosowania przedmiotowych
    narzędzi. Służą do zdobywania wiedzy, weryfikacji i testowania wykonanych prac,
    prowadzenia konsultacji, rozliczania bieżących prac administracyjnych związanych z
    prowadzoną działalnością rozwojową. Wnioskodawca ponosi koszty zakupu usług
    księgowych, które pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
    skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli
    wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis.
    Prowadzona wyodrębniona ewidencja na podstawie art. 30cb Ustawy PIT, umożliwia
    prawidłowe przyporządkowanie kosztów do kwalifikowanych praw własności, z których
    Wnioskodawca uzyskuje przychody. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania
    konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej do przychodów ze zbycia wytwarzanego oprogramowania, Wnioskodawca
    ustala faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego
    działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji,
    która odpowiada przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu
    z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Punktem wyjścia do
    prawidłowego przyporządkowania kosztów do realizowanych zleceń jest prowadzona na
    bieżąco ewidencja czasu pracy, która stanowi również podstawę do ustalenia proporcji wg
    kategorii uzyskiwanych przychodów. Klucz przychodowy brany jest pod uwagę w
    przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    wytwarzanego oprogramowania. Wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę wydatki są

    faktycznie ponoszone na prowadzoną działalność związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. W przypadku częściowego powiązania tych kosztów z
    pozostałymi usługami, związanymi ze sprzedażą praw własności intelektualnej, są one
    proporcjonalnie przydzielone do poszczególnych kategorii przychodów.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Przed rozpoczęciem realizacji „oprogramowania” Wnioskodawca dysponował wiedzą
    zdobytą przez 5 lat studiów na kierunku informatyka (inżynieria komputerowa)
    Politechniki (...). Jest programistą z tytułem magistra inżyniera z 12 letnim stażem pracy w
    obszarze (...), analizy danych, sztucznego nauczania, modelowania. Dodatkowo posiada
    kilkanaście certyfikatów z różnych technologii i języków programowania, które
    Wnioskodawca wykorzystał do tworzenia innowacyjnego oprogramowania. Przed
    przystąpieniem do realizacji projektów był na stanowisku senior big data developer.
    W ramach swojej działalności wykorzystuje on umiejętności programistyczne, wiedzę o
    algorytmach i strukturach danych, algorytmy predykcji, algorytmy genetyczne, szeroko
    pojętą wiedzę z obszaru (...), analizy danych oraz maszynowego nauczania (...).
    Przede wszystkim procesy oparte na przetwarzaniu dużej ilości danych (...), sztucznej
    inteligencji. Wszystkie produkty, usługi i procesy były realizowane dla klienta pod
    konkretne jego wymagania. Produkt wykonany na danych klienta dedykowany pod jego
    potrzeby. Usługi programistyczne, celem ich było implementacja oprogramowania,
    wykorzystanie algorytmów procesowania danych medycznych pochodzący z urządzeń
    laboratoryjnych, predykcji wyników w celu uniknięcia anomalii komórek ludzkich i
    niepożądanych chorób.
    Dostarczone rozwiązania były oparte na szeroko pojętej technologii (...), rozproszone
    przetwarzanie danych na dziesiątkach serwerów połączonych w lokalną chmurę danych.
    W tym celu Wnioskodawca wykorzystał silnik przetwarzania (...) na danych. Bazy grafowe,
    liczne bibliotek (...) dla języków programowania: (...), (...), (...), (...), (...) oraz wiedza związana
    z testowaniem oprogramowania. Przy implementacji takich rozwiązania Wnioskodawca
    wykorzystał wiedzę matematyczną, znajomość algorytmów i struktur danych, algorytmy
    predykcji, głębokie sieci neuronowe.
    Zaplanowane było dostarczenie innowacyjnego rozwiązania zgodnie z wymaganiami
    klienta w określonym czasie. Przygotowanie (...) , architektury, zaimplementowanie
    rozwiązania uproduktywnienie oprogramowania, czyli wdrożenie do laboratorium oraz
    wytworzenie dokumentacji technicznej. Cele zostały osiągnięte.
    Efektem było oprogramowanie, które na podstawie danych i pomiarów laboratoryjnych
    urządzeń medycznych podawało prawdopodobieństwo i ryzyko występowania
    zachorowania organizmu ludzkiego.
    Pracując na zanimizowanych danych klienta, Wnioskodawca implementował algorytmy
    przetwarzające te dane, algorytmy uczące się tych danych. Implementował
    oprogramowanie używając swojego komputera, zapisując kod do repozytorium kodu (...).
    Przede wszystko były podjęte działa programistyczne/implementacyjne, analiza danych i
    testowanie wytworzonego oprogramowania.
    Machine learning (nauczanie maszynowe) - model uczący się na podstawie wcześniej
    przygotowanych danych wejściowych. Drzewa decyzyjne, maszynowe trenowanie modeli i
    głębokie sieci neuronowe. Do tego wykorzystał (...) w dystrybucji (...) , (...) - jako silnik
    przetwarzania i ekstrakcji danych. Biblioteki (...): (...), (...), (...), (...) a także (...) i (...) - czyli
    nauczanie maszynowe.
    Oryginalność polega na zastosowaniu sztucznej inteligencji czyli tworzeniu algorytmów,
    które uczą się na podstawie danych i podejmują decyzje na ich podstawie, dokonują
    predykcji. I przez implementację i zastosowanie tych algorytmów/modeli w medycynie.
    Zastosowanie technologii: (...), (...) i (...).

    Wnioskodawca zlecenia wykonywał indywidualnie, na własnym oprzyrządowaniu pracy i
    własnych zasobów intelektualnych.
    Systematyczność realizacji prac polegała na prowadzeniu projektu w metodologii (...).
    Polega ona na pracy w tak zwanych „sprintach”, czyli planowaniu i wykonaniu prac przez
    okres 1-2 tygodnie, codziennych spotkaniach z klientem gdzie omawiane są bieżące prace.
    Celem sprintów jest systematyczne osiąganie co tygodniowych małych funkcjonalności
    oprogramowania co ostatecznie po złożeniu pozwala na wytworzenie całego rozwiązania.
    Wszystkie opracowane harmonogramy zostały zrealizowane w okresie 2019-2020r. W
    roku 2019 jest to harmonogram 12 miesięczny, podzielony na 2 tygodniowe (...) - dotyczy
    oprogramowanie do predykcji anomalii/patologii na podstawie danych pomiarowych z
    urządzeń laboratoryjnych. W roku 2020 jest to harmonogram 11 miesięczny, podzielony
    na 2 tygodniowe (...) - dotyczy oprogramowanie z wykorzystaniem (...) wspomagającego
    diagnozowanie i wskazywania ryzyka chorób.
    Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich
    stworzenia, przed implementacją, stanowiły nowe, odrębne od tego oprogramowania,
    utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych działań
    obejmujących tworzenie i rozwijanie „Oprogramowania”, były, laptop i oprogramowanie
    do komputera i koszty utrzymania samochodu i koszty telefonu.
    Koszty były ponoszone:
        laptop i oprogramowanie do komputera na którym realizowałem zlecenia dla
        kontrahentów;
        koszty utrzymania samochodu, dojazd do klienta;
        koszty telefonu niezbędna do kontaktu z kontrahentem;
        koszty abonamentu internet, dostęp do zasobów klienta.
    W latach 2019r i 2020r Wnioskodawca świadczył usługi dla dwóch spółek A. sp. z o.o., oraz
    B. SA, w obu tych umowach ma zapis:
    „Wykonawca oświadcza że wszelkie autorskie prawa majątkowe do Własności
    Intelektualnej powstałej w okresie obowiązującej umowy w i związku z nią, w ramach
    wynagrodzenia określonego niniejszą umową, przenosi na spółkę na wszelkich znanych w
    momencie zawarcia umowy polach eksploatacji, z momentem utrwalenia Własności
    Intelektualnej.”
    Każdorazowo sposób „przenoszenia” praw autorskich każdorazowo spełnia warunki
    przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
    Zleceniodawcy są polskimi podmiotami:
        B. sp. z o.o.
        A. sp. z o.o.
    Działalność gospodarcza w tym państwie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu w
    rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a tym
    państwem.
    Pytania
    1. Czy prawo autorskie do oprogramowania komputerowego wytwarzanego
      samodzielnie przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest

      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2
      Ustawy PIT?
    2. Czy dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego
      części jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
      ust. 7 Ustawy PIT?
    3. Czy w odniesieniu do zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca będzie
      uprawniony do zastosowania stawki 5% podatku dochodowego od osób fizycznych w
      odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw
      majątkowych do oprogramowania komputerowego tworzonego w ramach zawartej
      umowy?
    4. W odniesieniu do zaistniałego stanu faktycznego czy wskazane w opisie wydatki, które
      Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu
      osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
      rozumieniu art. 22 ust. l Ustawy PIT, są kosztami uzyskania przychodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z
      art. 9 ust. 2 Ustawy PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1) W ocenie Wnioskodawcy wytwarzane przez Niego prawo autorskie do
    oprogramowania komputerowego jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 Ustawy PIT.
    Ad. 2) Dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego
    części jest - zdaniem Wnioskodawca - kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 Ustawy PIT.
    Ad. 3) Zdaniem Wnioskodawca spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W konsekwencji,
    w ocenie Wnioskodawcy będzie On uprawniony do zastosowania stawki 5% podatku
    dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z tytułu
    przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego
    tworzonego w ramach zawartych umów.
    Ad. 4) W ocenie Wnioskodawca wszystkie wymienione w opisie wydatki są kosztami
    uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art.
    30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 Ustawy PIT.
    Artykuł 30ca ust. 2 Ustawy PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty ulgą IP Box. Autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT. Przy czym, by można było mówić o "kwalifikowanym"
    prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również by spełnione zostały dwa
    kryteria:
    - przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    - prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska.
    Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część, stanowią przedmiot
    ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny można

    stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest oprogramowanie wytwarzane
    przez Wnioskodawcę w ramach umowy łączących Jego ze spółkami.
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego przez Niego
    w sposób samodzielny, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w kontekście przedstawionej działalności zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2 Ustawy PIT, gdyż jest ono
    wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w
    tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 30ca ust. 3 Ustawy PIT, podstawę opodatkowania stanowi suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ww. ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 Ustawy PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika określonego w tym przepisie. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    Wnioskodawcy na podstawie zawartych ramowych umów o świadczenie usług ze spółkami
    świadczy usługi programistyczne, w ramach której przenosi na spółkę całość autorskich
    praw majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymał wynagrodzenie.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy dochód otrzymany ze zbycia oprogramowania w
    ramach świadczenia usług na podstawie umowy łączących Jego ze spółkami stanowi
    kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 Ustawy PIT. Stanowi on bowiem dochód
    z oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    W ocenie Wnioskodawcy spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku
    wytwarzania autorskiego prawa do programu komputerowego, warunkiem
    determinującymi możliwość skorzystania z omawianej w złożonym wniosku preferencyjnej
    stawki opodatkowania, są w szczególności:
    1) wymóg prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej,
    2) wymóg objęcia ochroną prawną autorskich praw do wytworzonego programu
      komputerowego,
    3) wymóg prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z
      wytworzeniem autorskiego prawa do programu komputerowego,
    4) wymóg przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania na podmiot
      trzeci,

    5) wymóg prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      ewidencji, o której mowa w art. 30cb Ustawy PIT.
    Jak zostało wskazane w opisie Wnioskodawcy, posiadający na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy, prowadziła i nadal prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy ustawy nie stanowią
    inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Jednocześnie, zarówno
    ustawy podatkowe, jak i ustawy poza podatkowe, w szczególności ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, nie definiują pojęcia "autorskie prawo do programu
    komputerowego". Wśród przedstawicieli doktryny przyjmuje się , że programem
    komputerowym jest uporządkowany zestaw instrukcji (poleceń) skierowanych do
    komputera, których wykonanie przez komputer prowadzi do uzyskania określonego
    rezultatu (por.: G. Jyż, Autorsko-prawna ochrona programów komputerowych w Polsce, R.
    Pr. 1995, Nr 4, s. 39). Podobnie, zgodnie z Polską Normą PNISO/IEC 2382-1 :1996-l.05.01,
    program komputerowy to jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka
    programowania, składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do
    rozwiązania funkcji, zadania lub problemu (por.: M. Szmit, Wybrane zagadnienia sądowo-
    informatycznego, Warszawa 2014, s. 178). Podobne, szerokie rozumienie programu
    komputerowego zaprezentował Minister Finansów wskazując, że: "program komputerowy
    to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. A contrario,
    żaden wytwór nie jest programem komputerowym, jeżeli nie służy do wyrażania w sposób
    pośredni lub bezpośredni algorytmów lub logicznych relacji pomiędzy funkcjami, które
    mają zostać wykonane i fizycznymi możliwościami urządzeń używanych do digitalizacji.
    Przy czym pojęcie "komputer" nie powinno ograniczać się do PC, lecz powinno odnosić do
    wszystkich urządzeń , w których program komputerowy może być wykorzystywany w celu
    realizacji funkcji, do których został stworzony, a zatem i telefonów czy też tabletów lub
    innych urządzeń. Nie jest bowiem istotny nośnik programu komputerowego, lecz jego
    źródła (kod źródłowy i kod wynikowy) oraz funkcjonalność" (por. Objaśnienia podatkowe z
    dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej IP BOX). Na tle przedstawionego stanu oraz przy
    uwzględnieniu powyższych definicji, Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że przedmiotem
    działalności gospodarczej jest tworzenie oprogramowania komputerowego, które podlega
    ochronie prawnej w oparciu o przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy prowadził, prowadzi oraz będzie prowadzić działalność badawczo-
    rozwojową bezpośrednio związaną z wytworzeniem autorskiego prawa do programu
    komputerowego. Zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawca przenosi całość autorskich
    praw majątkowych do wytwarzanego oprogramowania komputerowego, a tym samym
    osiąga dochody ze sprzedaży prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie ze wskazanym wcześniej art. 30ca ust. 7 Ustawy PIT, dochód (strata) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, powinien być obliczony zgodnie z art. 9
    ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;

    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast art. 9 ust. 2 Ustawy PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie
    obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są
    następnie przenoszone w ramach realizacji umowy ze spółkami. Wnioskodawca za
    wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie, obejmujące również wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Zważając na to, że działania
    Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-rozwojową, ponosi On szereg
    kosztów związanych m.in. z wykorzystaniem samochodu osobowego, zakupem sprzętu
    komputerowego/elektronicznego czy zakupem usług obcych (księgowość, usługi
    doradcze). Wymienione wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w
    rozumieniu art. 22 Ustawy PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Zatem, aby spełniać warunki przewidziane dla kosztu uzyskania
    przychodu, należy przyjąć również, że dany wydatek został poniesiony. W przypadku,
    gdyby w przyszłości jakiś wydatek nie został przez Wnioskodawcę poniesiony, nie będzie
    on zaliczany do kosztów uzyskania przychodu, jak również nie będzie brany pod uwagę
    przy kalkulowaniu wysokości ulgi IP Box. W przypadku braku możliwości pełnego
    alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej do przychodów ze zbycia wytwarzanego oprogramowania, Wnioskodawca
    ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność
    związaną z wytwarzaniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie
    odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z
    prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Podsumowując, zdaniem
    Wnioskodawcy ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie
    oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji, należy uznać za koszty
    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 Ustawy PIT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy
    w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z
          późn. zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;

        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że wytwarzanie omawianego oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze
    twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie
    omawianego oprogramowania nie ma charakteru działań rutynowych, ani okresowych
    zmian. W ramach prowadzonej działalności nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub
    ulepszonych produktów, procesów lub usług), niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą

    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Ponadto wskazał Pan w opisie sprawy
      Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie autorskiego oprogramowania przez
      Wnioskodawcę odbywa się zatem w ramach prowadzonej przez Niego działalności
      badawczo-rozwojowej, a konkretnie prac rozwojowych. Wnioskodawca stale
      poszerza swoją wiedzę programistyczną i stosuje ją do projektowania i wytwarzania
      nowych oraz rozwoju istniejących programów komputerowych.
    W konsekwencji, należy stwierdzić ze prowadzona przez Pana działalność spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym
      (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
        (a + b) * 1,3
        a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług -
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan
      Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;

    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane przez Pana na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach wykonywanych
    zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.
    Mógł więc Pan za lata 2019 -2020 r. zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego
    tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku.
    W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytań 1-3 należy uznać za
    prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów:
        1. kosztów samochodowych
        2. zakupu sprzętu komputerowego/elektronicznego;
        3. usług księgowych ;
        4. koszty tefonu;
        5. abonament internetu;
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za

    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na koszty samochodowe, zakup sprzętu
    komputerowego/elektronicznego, usługi księgowe, koszty telefonu, internet mogą
    stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.