Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-510/14/15-S/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-12
Teza: Stawka podatku w zakresie sprzedaży biletów wstępu na salę zabaw dla dzieci, upoważniające do korzystania z urządzeń sali zabaw.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; opłata; place-plac zabaw; sala; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1110/14 – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 24 kwietnia 2014 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 7 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Wniosek Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z 24 kwietnia 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy stawki podatku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, prowadzi salę zabaw dla dzieci. Sala zabaw wyposażona jest w urządzenia do zabawy, takie jak: małpi gaj – konstrukcja stalowa zabezpieczona siatką, za którą znajdują się różnego rodzaju przeszkody, zjeżdżalnie i basen z piłeczkami; podłoga interaktywna zawierająca różnego rodzaju animacje i gry ruchowe; a także strefa dla malucha – miejsce dla najmłodszych w wieku 0-1 lat. Zasady korzystania z sali zabaw reguluje ogólnodostępny regulamin, z którego wynika, że z sali zabaw i znajdujących w niej urządzeń mogą korzystać dzieci w wieku 0-9 lat, a opiekę nad dziećmi sprawują rodzice. Warunkiem korzystania z sali zabaw i urządzeń jest zakup biletu wstępu. Świadczone przez Wnioskodawcę odpłatne usługi w zakresie wstępu na salę i korzystanie z wyposażenia i urządzeń opodatkowane są obniżoną stawką podatku od towaru i usług w wysokości 8%. Poza biletami wstępu upoważniającymi do korzystania z urządzeń sali zabaw, na jej terenie Wnioskodawca świadczy dodatkowe usługi handlowe, takie jak: sprzedaż książek dla dzieci, sprzedaż kawy, herbaty, soków i innych napojów, opodatkowane właściwymi dla tych towarów stawkami podatkowymi VAT. Sprzedaż biletów wstępu, jak również pozostałe usługi handlowe, podlegają ewidencji w kasie rejestrującej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie sprzedaży biletów wstępu na salę zabaw dla dzieci, upoważniające do korzystania z urządzeń sali zabaw, podlegają opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, przy czym stosownie do przepisów art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podatku dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy wynosi 8%. Usługi w zakresie sprzedaży biletów wstępu na salę zabaw dla dzieci, według PKWiU 2008, klasyfikowane są do symbolu 93.29 – „Pozostałe usługi związane z rozrywką i rekreacją”. W poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymieniono: „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, bez względu na symbol PKWiU. Zdaniem Wnioskodawcy, pobierane przez niego opłaty za bilety wstępu na salę zabaw, uprawniające dzieci do korzystania z wyposażenia i urządzeń sali zabaw, korzystają z obniżonej stawki VAT w wysokości 8%, na podstawie wyżej wymienionej poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Nie sposób bowiem wskazać usługi rekreacji, która polegałaby wyłącznie na samym wstępie, biernym uczestnictwie, bez aktywnego korzystania z urządzeń znajdujących się w obiekcie. Samo pojęcie rekreacji zakłada aktywne spędzanie czasu. Wnioskodawca uważa, że sformułowanie zawarte w poz. 186 załącznika nr 3 „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez salę zabaw, które nie są związane normalnym typowym użytkowaniem (zabawa na urządzeniach), takie jak: sprzedaż napojów, usługi kawiarni, sprzedaż książek, opodatkowane są właściwymi dla tych usług stawkami, a usługi wstępu wraz z używaniem urządzeń sali zabaw stawką 8%. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów wydanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych np.: w Warszawie – z 31 maja 2011 r. nr IPPP2/443-493/11-2/JO, z 1 października 2012 r. nr IPPP3/443-667/12-2/JK; w Poznaniu – z 8 kwietnia 2010 r. nr ILPP1/443-255/10-2/NS, z 15 lipca 2012 r. nr ILPP1/443-583/11-4/AW; w Łodzi – z 31 lipca 2012 r. nr IPTPP1/443 -347/12-4/MG; jak również w orzeczeniach sądów administracyjnych, np.: wyrok NSA z 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 311/13.

Na tle przedstawionego opisu sprawy oraz własnego stanowiska Spółki, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał 31 lipca 2014 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-510/14-2/MN, w której stanowisko Wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

W ocenie tut. Organu, w przedmiotowej sprawie bilety wstępu, umożliwiające wejście na salę zabaw dla dzieci, w której można korzystać ze znajdujących się tam urządzeń – dają możliwość nie tylko wejścia do określonego pomieszczenia, ale przede wszystkim możliwość czynnego korzystania z dostępnych tam urządzeń. Powyższe oznacza, że opłata za bilety wstępu i możliwość korzystania z sali zabaw dla dzieci – nie jest tożsama z „opłatą w zakresie wstępu”. Zatem, sprzedaż przez Wnioskodawcę biletów dających możliwość kupującemu wejścia do sali zabaw dla dzieci, ale również – przede wszystkim – dających możliwość czynnego korzystania z dostępnych tam urządzeń, nie może być opodatkowana preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8% wskazaną w art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do tej ustawy. W konsekwencji, świadczenie przez Wnioskodawcę usług w zakresie sprzedaży biletów wstępu na salę zabaw dla dzieci, upoważniających do korzystania z urządzeń sali zabaw, podlega opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pismem z 14 sierpnia 2014 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 19 września 2014 r. nr ILPP2/443/W-73/14-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła 16 października 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1110/14, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Poznaniu z 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1110/14 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Świadczeniem usług – w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy – jest natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od 1 stycznia 2011r., jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca, w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, prowadzi salę zabaw dla dzieci. Sala zabaw wyposażona jest w urządzenia do zabawy, takie jak: małpi gaj – konstrukcja stalowa zabezpieczona siatką, za którą znajdują się różnego rodzaju przeszkody, zjeżdżalnie i basen z piłeczkami; podłoga interaktywna zawierająca różnego rodzaju animacje i gry ruchowe; a także strefa dla malucha – miejsce dla najmłodszych w wieku 0-1 lat. Zasady korzystania z sali zabaw reguluje ogólnodostępny regulamin, z którego wynika, że z sali zabaw i znajdujących w niej urządzeń mogą korzystać dzieci w wieku 0-9 lat, a opiekę nad dziećmi sprawują rodzice. Warunkiem korzystania z sali zabaw i urządzeń jest zakup biletu wstępu.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

I tak, stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%”.

Pod poz. 186 wspomnianego załącznika nr 3 do ustawy figurują „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

Z ww. przepisu wynika, że stawką podatku obniżoną do wysokości 8% objęte zostały pozostałe usługi związane z rekreacją, jednakże wyłącznie w zakresie wstępu.

Odnosząc się do powyższego, WSA w Poznaniu w wyroku z 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1110/14 wskazał, że: „(…) wątpliwości, jak należy odczytywać poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o PTU w zw. z art. 41 ust. 2 tej ustawy, rozstrzygnął jednoznacznie Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 311/13 oraz w wyroku z dnia 18 lutego 2014 r. o sygn. akt I FSK 349/13 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), przesądził, że usługi w zakresie wstępu m.in. na siłownię i salę zabaw dla dzieci, korzystają ze stawki preferencyjnej 8%. Powyższe stanowisko NSA potwierdził w kolejnych wyrokach, np. z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 504/13, z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1365/13, z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1251/13, z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1371/13 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd rozpoznając niniejszą skargę w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w powołanych wyżej wyrokach. Jak wskazał NSA sformułowanie «usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu» odnosi się m.in. do biletów wstępu do sal zabaw dla dzieci, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie «wyłącznie w zakresie wstępu» należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez salę zabaw dla dzieci, które nie są związane z normalnym, typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne, zakup napojów, czy też usługi opiekunów, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową. (…)

Ponadto podnieść należy, że «prawo uczestniczenia w czymś» nie można wiązać z tzw. uczestnictwem biernym. Uczestniczenie bez wątpienia znaczy brać w czymś udział.

Z kolei przez termin «rekreacja» należy rozumieć «aktywny wypoczynek» (zob. «Słownik poprawnej polszczyzny» pod red. A. Markowskiego, PWN, Warszawa 2000, s. 838). Zatem wstęp na usługi związane z rekreacją (np. do sali zabaw dla dzieci), to nic innego jak wejście do budynku lub na określony teren w celu możliwości spędzenia czasu w postaci aktywnego wypoczynku. Tym samym, w ocenie Sądu, nie można mówić o usłudze związanej z rekreacją, która polegałaby wyłącznie na samym wstępie, biernym uczestnictwie, bez aktywnego korzystania z urządzeń znajdujących się w obiekcie przeznaczonym do różnego rodzaju form rekreacji. Podkreślenia bowiem wymaga (…), że między pojęciem rekreacja a biernym uczestnictwem, które cechuje brak aktywności, zachodzi wyraźna sprzeczność. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że samo pojęcie rekreacji zakłada aktywne spędzanie czasu. (…)

Ponadto, zdaniem Sądu, powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wykładni systemowej wewnętrznej. Wskazać bowiem należy, że usługi ujęte w pozycjach 182, 183, 184 i 185 załącznika nr 3 do ustawy o PTU ograniczają zastosowanie stawki obniżonej wyłącznie do wstępu. Zatem ustawodawca wprowadza preferencje w zakresie stawki za wejście i aktywne korzystanie z danego obiektu, np. wesołego miasteczka, parku rozrywki, dyskoteki. Nie sposób zresztą sobie wyobrazić, że wstęp do tych obiektów ma polegać wyłącznie na biernym korzystaniu. Jednocześnie należy jednak zastrzec, że dodatkowe usługi, np. gastronomiczne, opieki, instruktorów, nie korzystają z tej preferencji. (…)

Mając na względzie powyższe, Sąd stwierdza, że wykładnia art. 41 ust. 2 ustawy o PTU w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do tej ustawy, prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż brak jest podstaw prawnych, aby zawężać pojęcie wstępu wyłącznie do biernego uczestnictwa”.

Biorąc pod uwagę opis sprawy, powołane przepisy prawa oraz tezy płynące z wyroku WSA w Poznaniu z 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1110/14 należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 8% stawki podatku VAT dla sprzedaży biletów wstępu na salę zabaw dla dzieci, upoważniających do korzystania z urządzeń sali zabaw.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.