Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0115-KDST1-2.440.68.2022.1.EA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-04-12
Teza: WIS TOWAR - podłoże do uprawy roślin wodnych.
Słowa kluczowe: grunty; rośliny; towar; uprawa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 23% 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa-ust. 1a

**WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)**

Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 21 marca 2022 r. (data wpływu 23 marca 2022 r.), o wydanie wiążącej informacji stawkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

**Przedmiot wniosku**: towar – (…)

**Opis towaru**: (…); granulat przeznaczony do uprawy roślin m.in. tropikalnych roślin wodnych, błotno-lądowych, lądowych

**Rozstrzygnięcie**: CN 38

**Stawka podatku od towarów i usług**: 23%

**Podstawa prawna**: art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy

**Cel wydania WIS**: określenia stawki podatku od towarów i usług

**UZASADNIENIE**

W dniu 23 marca 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek, w zakresie sklasyfikowania towaru: (…) według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

Granulat przeznaczony do uprawy roślin m.in.: tropikalne rośliny wodne, błoto-lądowe, lądowe.

Skład : (…)

Do wniosku dołączono:

(…)

(…)

Natomiast (…) pismo znak (…)stanowi odpowiedź Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi na zapytanie Wnioskodawcy dotyczące wprowadzania do obrotu produktów nawozowych hobbystycznych przeznaczonych do uprawy roślin w terrariach, w którym Ministerstwo wyjaśnia, że:

„(…) art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o nawozach i nawożeniu wskazuje, że zakres regulacji tego aktu prawnego dotyczy tylko produktów stosowanych w rolnictwie.

(…)

Dokonując analizy ww. ustawy, niezależnie od językowego brzmienia jej przepisów, należy również mieć na uwadze cel wprowadzania tej regulacji. Bez wątpienia tym celem było ustanowienie zasad obrotu i stosowania nawozów, m.in. do zwiększania żyzności gleby i stawów rybnych, co znajduje potwierdzenie również w treści art. 2 ust.1 pkt 1 oraz art. 4 ust. 6 pkt 1 lit. a, tego aktu prawnego. Nie użycie przez prawodawcę szczegółowych określeń, np. „akwarystyka” i „terrarystyka” oraz nieuwzględnienie w przepisach ustawy specyficznych wymagań dla nawozów i środków wspomagających uprawę roślin dedykowanych pielęgnacji roślin w tego rodzaju zastosowaniach pozwala wnioskować, że regulacja ta nie powinna być stosowana do hobbystycznych nawozów i środków wspomagających uprawę roślin wykorzystywanych do uprawy roślin w terrariach i akwariach.

Zważywszy zatem na przedstawione wyjaśnienia Ministerstwo informuje, że nawozy i środki wspomagające uprawę roślin do upraw roślin hobbystycznych w akwariach i terrariach przed wprowadzeniem do obrotu nie wymagają uzyskania pozwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, o którym mowa w art. 4 ustawy o nawozach i nawożeniu.”

Ponadto, w poz. 55 wniosku „proponowana przez Wnioskodawcę klasyfikacja towaru” wskazano: „ziemia ogrodnicza – do której zastosowanie ma stawka VAT w wysokości 8% - poz. 12 załącznika nr 3 do ustawy”.

**Uzasadnienie klasyfikacji towaru**

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Odnosząc się do klasyfikacji przedmiotowego towaru, wskazać należy że, zgodnie z tytułem działu 38 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Produkty chemicznie różne”. Natomiast pozycja CN 3824 obejmuje „Gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”.

Stosownie do treści Not wyjaśniających do HS do pozycji CN 3824 „ (b) produkty chemiczne i preparaty chemiczne lub inne.”

Preparaty klasyfikowane do niniejszej pozycji, mogą się składać całkowicie lub częściowo z produktów chemicznych (co jest przypadkiem najczęstszym) lub całkowicie ze składników naturalnych.

Spośród produktów chemicznych i preparatów objętych niniejszą pozycją można wymienić następujące, o ile odpowiadają podanym powyżej warunkom:

(47) Mieszaniny używane jako środki wzrostowe roślin, takie jak ziemie doniczkowe, składające się z produktów klasyfikowanych do działu 25. (ziemi, piasku, gliny), nawet zawierające niewielkie ilości pierwiastków użyźniających: fosforu, azotu lub potasu.

Pozycja ta nie obejmuje jednak mieszanin torfu i piasku lub gliny, którym torf nadaje zasadniczy charakter (pozycja 2703).

Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem CN 38. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

**Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług**

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Przy czym, w świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ww. ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1) kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz

2) wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% w części określającej towary zwykle używane w rolnictwie, w poz. 12 wskazano bez względu na CN „ziemia ogrodnicza”.

Zgodnie z art. 146 da ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy w okresie od dnia 1 lutego 2022 r. do dnia 31 lipca 2022 r. dla:

2) środków poprawiających właściwości gleby, stymulatorów wzrostu oraz podłoży do upraw, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz.U. z 2021 r. poz. 76), z wyłączeniem podłoży mineralnych,

4) ziemi ogrodniczej wymienionej w poz. 12 załącznika nr 3 do ustawy – stawka podatku wynosi 0%.

Należy wskazać, że cytowana wyżej ustawa o nawozach i nawożeniu, zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 pkt 4 reguluje stosowanie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin w rolnictwie.

Zatem zakres regulacji tej ustawy dotyczy tylko produktów stosowanych w rolnictwie, nie dotyczy zaś nawozów i środków wspomagających uprawę roślin stosowanych do uprawy roślin w akwariach, czy terrariach.

Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 i 10 ww. ustawy użyte w ustawie określenia oznaczają:

‒ podłoże do upraw - materiał inny niż gleba, w tym substraty, w którym są uprawiane rośliny;

‒ środki wspomagające uprawę roślin – to środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory wzrostu i podłoża do upraw.

Z kolei pojęcie „ziemia ogrodnicza” nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa i może występować w odniesieniu do wierzchniej warstwy gleby urodzajnej bez dodatków innych składników.

Ponadto określenie „ziemia ogrodnicza” jest bardzo powszechną nazwą handlową dla wprowadzanych do obrotu podłoży do upraw, które mają zastosowanie w uprawach roślin ogrodniczych (warzywnych, sadowniczych, ozdobnych).

Istnieją trzy grupy podłoży przeznaczonych do uprawy roślin: podłoża organiczne (m.in. składające się z torfu, kory, włókna kokosowego i inne) i podłoża mineralne (np. wełna mineralna, perlit, keramzyt, piasek i inne) oraz podłoża organiczno-mineralne, które stanowią mieszaninę substratów organicznych (podłoży organicznych) z dodatkiem substancji mineralnych takich jak np. perlit, keramzyt, piasek itd.

W praktyce możemy spotkać również zastosowanie nazwy „ziemia ogrodnicza” w odniesieniu do urodzajnej wierzchniej warstwy gleby zbieranej np. na placach budowy czy przy budowie dróg wykorzystywanej do celów rolniczych do użyźnienia gleb i terenów zdegradowanych lub w ogrodach przydomowych czy rabatach miejskich. Często taką glebę nazywa się „humusem’ lub „ziemią ogrodniczą”.

Natomiast stosując wykładnię literalną, wskazać należy, że zgodnie definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego pod. red. W. Doroszewskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN) słowo „gleba” oznacza «wierzchnią warstwę skorupy ziemskiej, stanowiącą podłoże życia roślin; grunt, pole, ziemia orna, ziemia»: Gleba stanowi utwór naturalny, kształtowany z powierzchniowej części skorupy ziemskiej przez świat żywy, zwłaszcza przez roślinność.

W tym miejscu należy jednocześnie wskazać, że analizowany produkt został poddany procesom (…), co oznacza, że nie występuje w takiej postaci naturalnie w środowisku, w przeciwieństwie do ziemi ogrodniczej, która jest nieprzetworzona i bez dodatków innych składników.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że opisany we wniosku towar nie stanowi podłoża do upraw stosowanego w rolnictwie, o którym mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu oraz nie spełnia również definicji ziemi ogrodniczej. W związku z tym nie stanowi towaru, o którym mowa w art. 146 da ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar, klasyfikowany jest do działu 38 Nomenklatury scalonej (CN) i nie jest objęty obniżoną stawką podatku, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.

**Informacje dodatkowe**

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu, w którym WIS została doręczona (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

‒ podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

‒ towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia jej wydania (art. 42ha ustawy), przy czym wygasa ona z mocy prawa przed upływem tego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego przedmiotem tej WIS, w wyniku której WIS staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

**POUCZENIE**

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP.

W przypadku wnoszenia odwołania w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).