Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-546/10/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-07
Teza: Czy opłata na rzecz Stowarzyszenia jaką wniesie Spółka jako podmiot obejmujący patronatem kampanię pod hasłem „..." może stanowić koszty uzyskania przychodów w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: reklama; sponsoring
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 06 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu sponsoringu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 kwietnia 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu sponsoringu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji podłoża pod uprawę pieczarek z wsianą grzybnią. Odbiorcami produktów Spółki są pieczarkarze z całej Polski. Dodatkowo Spółka prowadzi również własną pieczarkarnię, sprzedaje produkt finalny w postaci pieczarek. Rok obrachunkowy Spółki rozpoczyna się 1 lipca danego roku, a kończy 30 czerwca roku następnego.

Spółka ma zamiar wziąć udział w kampanii organizowanej przez Stowarzyszenie branży grzybów uprawnych pod hasłem „\`(...)\`". Celem statutowym działalności Stowarzyszenia jest m.in. promocja grzybów uprawnych i ich przetworów oraz organizacja wystaw i targów branżowych. Kampania „\`(...)\`" ma być prowadzona w okresie od lipca 2010 r. do czerwca 2011 r., a zadaniem jej będzie promowanie uprawy oraz konsumpcji pieczarek krajowych, a także branży pieczarkarskiej jako całości.

W ramach tej kampanii organizator ma zamiar m.in.:

*   przeprowadzić konferencje prasowe połączone z prezentacjami produktowymi,
*   przeprowadzić cykl degustacji publicznych organizowanych w centrach miast, na imprezach kulinarnych oraz innych imprezach masowych tj. „Święto pieczarki", targi branżowe,
*   przeprowadzić promocje w sieciach restauracji i pizzerii,
*   przeprowadzić kampanie reklamową w internecie, w radiu i w czasopismach specjalistycznych,
*   przeprowadzić promocję produktów na targach żywności,
*   zorganizować wysyłkę materiałów promocyjno-informacyjnych,
*   przygotować serwis internetowy,
*   przygotować gadżety, ulotki oraz broszury na potrzeby kampanii,
*   opracować poradnik kulinarny w formie zwartej, do prezentacji na stronie internetowej oraz w formie e-booka, a także w ulotkach i broszurach kampanii.

Spółka ma zamiar wziąć udział w tej kampanii, obejmując ją patronatem. Z tego tytułu poniesie opłatę na rzecz organizatora kampanii - Stowarzyszenia branży grzybów uprawnych. W zamian Spółka będzie mogła uczestniczyć w organizowanych konferencjach, targach oraz promocjach, z możliwością przedstawienia swojej oferty handlowej. Logo Spółki będzie umieszczone na materiałach promujących kampanię (plakaty, ulotki, broszury, poradnik kulinarny etc.) oraz w serwisie internetowym. Spółka będzie również wymieniona na liście podmiotów patronackich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opłata na rzecz Stowarzyszenia jaką wniesie Spółka jako podmiot obejmujący patronatem kampanię pod hasłem „\`(...)\`" może stanowić koszty uzyskania przychodów w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki, poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Niewątpliwie udział w kampanii „\`(...)\`" ma na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nabywania produktów oraz zwiększenie rozpoznawalności firmy i jej znaku (logo) na rynku. Udział w takiej kampanii należy uznać za formę reklamy, którą definiuje się jako rozpowszechnianie informacji o towarach (produktach), ich zaletach, wartości, miejscach i możliwości nabycia, z wykorzystaniem mediów publicznych i innych środków służących temu celowi.

Zdaniem Spółki, wydatek w postaci wpłaty na rzecz Stowarzyszenia, z tytułu wspierania kampanii pod hasłem „\`(...)\`." może być uznany za formę sponsoringu.

Pojęcie sponsoringu nie jest zdefiniowane w żadnej z ustaw o podatku dochodowym. Wg Uniwersalnego słownika języka polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN), jest to finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności. W praktyce obowiązek sponsorowanego sprowadza się najczęściej do:

*   zamieszczenia nazwy sponsora na rozpowszechnianej liście sponsorów, ulotkach, plakatach, lub
*   zamieszczanie tablic reklamowych w widocznym miejscu, lub
*   publikacji podziękowań, lub
*   rozpowszechniania informacji o towarach (produktach) sprzedawanych lub usługach świadczonych przez sponsora, lub
*   używania sprzętu, ubrań, innych przedmiotów z logo sponsora itp.

Zakres działań jakie ma podjąć Stowarzyszenie w ramach kampanii „\`(...)\`" oraz korzyści jakie Spółka może osiągnąć z tytułu uczestnictwa w tej kampanii, w postaci zwiększenia sprzedaży, jednoznacznie wskazują, że będzie to wydatek poniesiony zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, i w związku z tym stanowić będzie koszty uzyskania przychodów zmniejszające podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do tych uregulowań, podatnik ma możliwość zaliczenia dla celów podatkowych w ciężar kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, jego zachowanie lub zabezpieczenie.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszelkie wydatki – po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, tj. wymienionych w negatywnym katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów – o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z przychodami. Mowa tu o kosztach bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanym przychodem, czyli o kosztach dot. całokształtu działalności podatnika, związanych z funkcjonowaniem firmy.

Przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia sponsoringu, zatem oceniając skutki pod kątem kosztów uzyskania przychodów sponsora należy stosować przepisy dotyczące reklamy i reprezentacji. Z uwagi na brak ustawowej definicji sponsoringu należy odwołać się do wykładni językowej, zgodnie z którą sponsoring to „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN).

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

Jak wskazano powyżej aby dana umowa mogła być uznana za sponsoring właściwy, jej treść musi zawierać wzajemność zobowiązań umawiających się stron, oznaczającą zobowiązanie się sponsora do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, który z kolei zobowiązany jest do reklamowania nazwy sponsora, logo i prowadzonej przez niego działalności. Ponadto, aby powyższa umowa nie była utożsamiana z umową darowizny, powinna określać rodzaj i wartość wzajemnych świadczeń.

Z dniem 01 stycznia 2007 roku w związku ze zmianą wprowadzoną na mocy art. 1 pkt 11 lit. a) tiret pierwsze ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 16 listopada 2006 r. (Dz.U. Nr 217 poz. 1589), art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uzyskał nowe brzmienie, które stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Konsekwencją tej zmiany jest uznanie wszystkich wydatków na reklamę za koszt podatkowy i wyłączenie z tych kosztów wszystkich wydatków na reprezentację. Dokonany przez ustawodawcę zapis nie uwzględnia już podziału na reklamę bądź reprezentację limitowaną, ani też podziału na reklamę prowadzoną w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób. Zatem w myśl powołanego przepisu wydatek na reklamę można uznać za koszt podatkowy, jeśli będzie spełniał przesłanki określone w art. 15 ust. 1.

Wobec powyższych ustaleń uznać należy, że wydatki związane z udziałem w kampanii „\`(...)\`" będą dla Spółki kosztem uzyskania przychodów. Wskazana w opisie zdarzenia przyszłego umowa ma charakter sponsoringu właściwego, a zatem to wydatki z nią związane stanowią koszt podatkowy. Jeżeli jednak świadczenie stron umowy byłyby nieekwiwalentne to wydatki związane z tą umowy stanowiłyby koszty uzyskania przychodów tylko do wysokości równowartości ceny za reklamę sponsora, tj. wartości usługi reklamowej świadczonej przez sponsorowanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytania nr 2 wydano odrębną interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.