Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.249.2017.1.JNA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-18
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla nabywanych usług transportu urobku na określoną odległość, kruszywa oraz ziemi na terenie budowy.
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie; transport
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2017 r. (data wpływu 11 maja 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 lipca 2017 r. (data wpływu 7 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla nabywanych usług transportu urobku na określoną odległość, kruszywa oraz ziemi na terenie budowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla nabywanych usług transportu urobku na określoną odległość, kruszywa oraz ziemi na terenie budowy. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 5 lipca 2017 r. (data wpływu 7 lipca 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca specjalizuje się w robotach drogowych. Posiada nowoczesny park sprzętowy, własne zaplecze techniczne oraz wysoko wykwalifikowaną i doświadczoną kadrę. W ramach swojej działalności zajmuje się kompleksowym wykonawstwem robót budowlanych i serwisem w zakresie: budowy, rozbudowy, remontów, renowacji i utrzymania dróg, ulic, rond, autostrad, parkingów, przepustów budowy sieci wodnych, kanalizacyjnych, gazowych, CO, wymiennikowni oraz (\`(...)\`) produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych, świadczenia usług sprzętowych, świadczenia usług transportowych. Wnioskodawca zwrócił się o opinię do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi w przedmiocie właściwej klasyfikacji wg nomenklatury PKWiU usługi wykonywanej na rzecz Spółki w zakresie: (…) transportu urobku na określoną odległość, transporcie kruszywa oraz ziemi na terenie budowy. Spółka świadcząca usługę transportu (czynny podatnik VAT) wykonuje w tym przypadku wyłącznie transport urobku, kruszywa oraz ziemi w ramach wykonywanych przez podmiot trzeci (Generalnego Wykonawcę) robót ziemnych.

Wnioskodawca uzyskał potwierdzenie z Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, iż usługi polegające na transporcie urobku, transporcie kruszywa oraz ziemi na terenie budowy, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 49.41.1 Transport drogowy towarów.

W złożonym uzupełnieniu wskazano, że:

1.  Wnioskodawca uczestniczy w zadaniu inwestycyjnym pn.: „Kompleksowe przygotowanie terenu inwestycyjnego (…)”;
2.  Wnioskodawca nabywa czynności w związku z wykonywaniem robót budowlano -montażowych;
3.  Wnioskodawca wykonuje czynność na rzecz Zamawiającego – Gminy;
4.  Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach realizacji powyższego zadania należą do następującego grupowania PKWiU z 2008 r:
    *   (…);
    *   usługa polegająca na transporcie urobku, transporcie kruszywa oraz ziemi na terenie budowy, mieści się w grupowaniu PKWiU 49.41.1 Transport drogowy towarów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy (…) usługa transportu urobku na odległość oraz kruszywa i ziemi na terenie budowy jest objęta mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u.?

Zdaniem Wnioskodawcy, (…) usługa transportu urobku, kruszywa i ziemi na terenie budowy nie jest objęta mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 u.p.t.u., podatnikami są osoby nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik prowadzący działalność gospodarczą, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
2.  usługobiorcą jest podatnik prowadzący działalność zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do u.p.t.u. ww. zasady (tj. rozliczenie podatku VAT przez nabywcę) stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca (art. 17 ust. 1h u.p.t.u.).

Zaznaczenia wymaga, że przepisy u.p.t.u. nie definiują pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” należy odwołać się do powszechnego jego znaczenia wynikającego z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy.

Z kolei w załączniku nr 14 wymienione różnego rodzaju usługi, które ogólnie można określić jako budowlane, przy czym nie wszystkie tego rodzaju usługi świadczone przez podwykonawcę opodatkowane są w ramach odwrotnego obciążenia, ale tylko te wyszczególnione w ww. załączniku. Załącznik ten identyfikuje usługi poprzez odwołanie się do PKWiU. Wyjaśniając, klasyfikacja PKWiU – obowiązująca dla celów podatkowych – została wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Wnioskodawca uzyskał potwierdzenie z Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi, iż (…) usługi polegające na transporcie urobku, transporcie kruszywa oraz ziemi na terenie budowy, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 49.41.1 Transport drogowy towarów.

Mechanizm odwróconego obciążenia – w odniesieniu do usług objętych tą procedurą – ma zastosowanie, jeśli usługodawcą będzie podatnik, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 u.p.t.u., zaś usługobiorcą będzie podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Oba te warunki muszą być spełnione łącznie. W odniesieniu do robót budowlanych ustawa wprowadza jeszcze dodatkowy warunek odnoszący się do charakteru działania usługodawcy. Ma on działać mianowicie jako podwykonawca.

Przepisy nie definiują tego pojęcia. Wydaje się, iż przyjąć należy, że podwykonawcą nie jest taki podmiot, który wykonuje (sprzedaje) swoje usługi bezpośrednio dla inwestora, dla podmiotu, który tych usług nikomu już nie odsprzedaje. Inwestorem jest podmiot, dla którego (na rzecz którego) zostało wydane pozwolenie na budowę, ewentualnie który dokonał zgłoszenia robót niewymagających pozwolenia. Jeśli zatem podmiot wykonuje swoje roboty budowlane bezpośrednio dla podmiotu, który ma pozwolenie na budowę (który dokonał zgłoszenia robót budowlanych), to wówczas nie jest podwykonawcą. Jeśli usługodawca wykonuje swoje czynności bezpośrednio dla inwestora, to wówczas odwrotne obciążenie nie ma zastosowania.

Natomiast w przypadku, w którym dany podmiot sprzedaje (i fakturuje) swoje czynności dla podmiotu, który nie jest podmiotem mającym pozwolenie na budowę (dokonującym zgłoszenia robót budowlanych), to wówczas uznać go należy za podwykonawcę. Wtedy to taki podwykonawca (o ile jest podatnikiem VAT czynnym) powinien wystawić na głównego wykonawcę fakturę bez podatku należnego z dopiskiem „odwrotne obciążenie”.

Odwrotnemu obciążeniu podlegają tylko i wyłącznie roboty (usługi) wymienione w załączniku nr 14 do u.p.t.u. Wobec powyższego usługa polegające na transporcie urobku, transporcie kruszywa oraz ziemi na terenie budowy, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 49.41.1 Transport drogowy towarów, nie została wymieniona w załączniku nr 14 do u.p.t.u. (…).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przy identyfikacji usług należy mieć na uwadze, że dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) oraz wytyczne metodologiczne do tej klasyfikacji.

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem świadczonych usług.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

W świetle art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Załącznik nr 14 do ustawy, zawiera zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca specjalizuje się w robotach drogowych. Uczestniczy on w zadaniu inwestycyjnym, w którym w związku z wykonaniem na rzecz Zamawiającego (Gminy) robót budowlano-montażowych nabywa od podmiotu trzeciego (czynnego podatnika VAT) usługę transportu urobku na określoną odległość, transportu kruszywa oraz ziemi na terenie budowy. Usługa świadczona na rzecz Wnioskodawcy sklasyfikowana jest pod symbolem PKWiU 49.41.1 – „Transport drogowy towarów”. Natomiast w załączniku nr 14 do ustawy ww. usługa nie została wymieniona.

Zatem skoro nabywana przez Wnioskodawcę usługa nie stanowi usługi wymienionej przez ustawodawcę w załączniku nr 14 do ustawy jako ta, do której ma zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia, to tym samym w analizowanej sprawie nie jest spełniona przesłanka wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przepis ten ma bowiem zastosowanie jedynie w odniesieniu do usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy świadczonych przez podwykonawcę. W związku z powyższym, świadczona na rzecz Wnioskodawcy usługa sklasyfikowana jako usługa transportu drogowego towarów nie wpisuje się w mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego jest realizowana (zleceniodawca). Tym samym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku w związku z jej nabyciem.

Reasumując, nabywana przez Wnioskodawcę usługa transportu urobku na odległość oraz kruszywa i ziemi na terenie budowy, sklasyfikowana przez Wnioskodawcę do PKWiU 49.41.1, nie jest objęta mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, ponieważ nie stanowi usługi wymienionej przez ustawodawcę w załączniku nr 14 do ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości klasyfikacji świadczonych usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zatem tutejszy organ nie jest uprawniony do oceny poprawności klasyfikacji statystycznej usługi będącej przedmiotem pytania. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę.

Tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla nabywanych usług transportu urobku na określoną odległość, kruszywa oraz ziemi na terenie budowy. Natomiast w pozostałym zakresie wniosku dotyczącym zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla nabywanych usług wynajmu walca, koparko-ładowarki, kruszarki, dźwigu samojezdnego oraz rozkładarki masy bitumicznej wraz z operatorem zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.