Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.28.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Ulga na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 marca 2025 r. (wpływ 4 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Posiadając białoruskie obywatelstwo oraz Kartę Polaka (Karta Polaka otrzymana na
    terytorium Białorusi w dniu (...) 2019 nr (...)) wjechała Pani na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w dniu (...) 2022 r., na podstawie wizy krajowej (typ D), z zamiarem przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    W dniu (...) 2022 r. wynajęła Pani mieszkanie (...), gdzie mieszka Pani na dzień dzisiejszy.
    Po przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega
    Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    W dniu (...) 2023 r. w (...) Urzędzie Wojewódzkim (...) złożyła Pani wniosek o udzielenie
    cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały na podstawie Karty Polaka (decyzja – zezwolenie
    na pobyt stały – (...) 2024 r.).
    W 2022 r. i w 2023 r. nie pracowała Pani i nie otrzymywała Pani żadnych dochodów. Nie
    mogła Pani znaleźć pracy w swojej dziedzinie, dlatego rozpoczęła Pani szkolenie na kursie
    Online „(...)” w (...) 2022 r. Skończyła Pani kurs w (...) 2023 r. i otrzymała Pani certyfikat. W
    okresie od (...) 2023 r. do (...) 2023 r. miała Pani nieodpłatną praktykę absolwencką w
    firmie (...) na podstawie umowy z dnia (...) 2023 r. W okresie od (...) 2023 r. do (...) 2024 r.
    miała Pani szkolenie bezpłatne w firmie (...) na podstawie umowy z dnia (...) 2023 r. W
    okresie od (...) 2023 r. do (...) 2024 r. miała Pani szkolenie bezpłatne w firmie (...) na
    podstawie umowy z dnia (...) 2023 r.
    W 2022 r. i w 2023 r. utrzymywała się Pani ze zgromadzonych środków własnych, które
    przywiozła Pani ze sobą z Białorusi.
    W dniu (...) 2024 r. rozpoczęła Pani wykonywanie własnej działalności gospodarczej (NIP
    (...)). Głównym obszarem wykonywanej przez Panią działalności są usługi związane z (...).
    W (...) 2024 r. podpisała Pani umowę o świadczenie usług B2B z firmą na (...). Od tego
    momentu ((...) 2024 r.) uzyskuje Pani dochód i rozlicza Pani podatki na terenie Polski
    zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Do (...) 2022 r. miała Pani nieprzerwanie miejsce zamieszkania na terytorium Białorusi w
    ciągu 26 lat.
    Jako dowód dokumentujący miejsce zamieszkania na Białorusi do (...) 2022 r. ma Pani
    białoruskie potwierdzenie o zatrudnieniu (książeczka pracy), kopię stron białoruskiego
    paszportu z datami wjazdu/wyjazdu z terytorium Białorusi oraz stemplem o
    zameldowaniu w (...), Białoruś.

## Pytanie

Czy ma Pani prawo na skorzystanie z „ulgi na powrót" w latach 2024-2026?
    Pani stanowisko w sprawie

    W Pani ocenie, ma Pani prawo do skorzystania z „ulgi na powrót" na podstawie spełniania
    warunków do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z
    przeniesieniem stałego miejsca zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i
    życiowych na terytorium Polski w 2022 r. Od 2022 r. podlega Pani nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce, co oznacza, że może Pani skorzystać z ulgi na
    powrót od roku 2022 przez cztery kolejne lata, tj. 2022, 2023, 2024, 2025 lub przez cztery
    kolejne lata od roku następnego, tj. 2023, 2024, 2025, 2026. Ponieważ nie uzyskiwała Pani
    żadnych dochodów w 2022 r. i w 2023 r,. uważa Pani, że ma prawo na skorzystanie z „ulgi
    na powrót" w latach 2024-2026, ponieważ ten okres znajduje się w okresie czterech
    kolejnych po sobie latach od roku 2023.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
        Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
        Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii
        Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.

    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazała Pani, że w wyniku przeniesienia (...) 2022 r. miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega Pani w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że warunek, o którym mowa
    w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez
    Panią spełniony.
    Ponadto wyjaśniła Pani, że przez 26 lat, do (...) 2022 r., miała Pani nieprzerwanie miejsce
    zamieszkania na terytorium Białorusi.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśniła Pani również, że (...) 2022 r. wjechała Pani na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej na podstawie Karty Polaka, z zamiarem przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski. Karta Polaka została Pani wydana w 2019 r.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z
    2023 r. poz. 192):

      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
          1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową
            znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i
            kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;
          2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”,
            lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo
            wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację
            przynależności do Narodu Polskiego;
          3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
            dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo
            przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające
            aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub
            polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
          4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
            repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
            Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych
            w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską
            Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
            Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną
            Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do
            jednego z państw będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
          1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w
            dniu przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
          2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, lub
          3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
        stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia (...) 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z
        2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego w
        stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje się
        odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że :
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:

      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
      1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
      2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21
    ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazała Pani, że posiada Pani białoruskie potwierdzenie o zatrudnieniu
    (książeczka pracy), kopie stron białoruskiego paszportu z datami wjazdu/wyjazdu z
    terytorium Białorusi oraz stemplem o zameldowaniu.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ponadto – jak wynika z opisu zdarzenia – uprzednio, w całości lub w części, nie korzystała
    Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót). Oznacza to, że spełnia Pani wymagania
    wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy.
    (...) 2024 r. rozpoczęła Pani wykonywanie własnej działalności gospodarczej. W (...) 2024 r.
    podpisała pani umowę o świadczenie usług B2B z firmą na (...). Od tego momentu
    uzyskuje Pani dochód i rozlicza Pani podatki na terenie Polski zgodnie z ustawą o
    zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych.
    W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy, w odniesieniu do przychodów osiągniętych z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a-d tej ustawy.

    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca
    zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Zgodnie z powyższym, ulga na powrót przysługuje Pani w latach 2022-2025 albo od
    początku roku następnego, tj. w latach 2023-2026.
    Jak wskazała Pani we wniosku, w latach 2022-2023 nie uzyskiwała Pani żadnych
    dochodów. Rozpoczęła Pani prowadzenie własnej działalności gospodarczej w 2024 r. W
    konsekwencji, do przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych może Pani skorzystać z ulgi na powrót w latach 2024-
    2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.